język polski-suomi FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: pl; fi
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

awy /ˈavɨ/ (suffix)
hko
  …modyfikujący znaczenie przymiotnika, wskazujący na istnienie słabszej relacji znaczeniowej (nieco, trochę, podobny do)

fag (suffix)
fagi
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z organizmem odżywiającym się danym pokarmem

fagia /ˈfaɟja/ (suffix)
fagia
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z odżywianiem się, zjadaniem, pochłanianiem, pożeraniem

fil (suffix)
fiili
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających amatora lub miłośnika czegoś

filia /ˈfʲilʲja/ (suffix)
filia
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających upodobania, zamiłowania, skłonności do czegoś

fit /fit/ (suffix)
fyytti
  drugi człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rośliną, roślinnością

fobia /ˈfɔbʲja/ (suffix)
fobia
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

gamia (suffix)
avioisuus
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z małżeństwem lub określonym systemem rozmnażania się

grafia (suffix)
grafia
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją

gram (suffix)
grammi
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z literą, pismem, zapisem, ilustracją

log /lɔk/ (suffix)
logi
  ostatni człon wyrazów złożonych tworzący rzeczowniki określające osoby zajmujące się badaniem, nauką

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
logia
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

naście /ˈnaɕʨ̑ɛ/ (suffix)
toista
  tworzący liczebniki główne od 11 do 19 włącznie

skop /skɔp/ (suffix)
skooppi
  ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami przyrządów służących do obserwacji i badania

zaur (suffix)
saurus
  …tworzący wyrazy oznaczające jaszczurkę lub szerzej gada

AA /a‿ˈː/ (acronym)
AA, AA-liike
  = Anonimowi Alkoholicy;

ABC /a‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
aakkoset
  podstawy czegoś

ABS /a‿bɛ‿ˈːs/ (acronym)
ABS
  (motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;

AIDS /ɛjts/ (n)
AIDS
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Aarhus (pn)
Århus
  (geografia, geograficzny) miasto w Danii;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
Aaron
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  imię męskie;

Abchaz /ˈapxas/ (n)
abhaasi
  mieszkaniec Abchazji;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
Abhasia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abdera (pn)
Abdera
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto, kolonia grecka w południowej Tracji nad Morzem Egejskim, niedaleko ujścia rzeki Nestos

Abel /ˈabɛl/ (pn)
Aapeli, Abel
  imię męskie;

Aberdeen (pn)
Aberdeen
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
Abidjan
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abisynia /ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/ (pn)
Abessinia
  (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
Aapo, Abraham
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Abram /ˈabrãm/ (pn)
Abram
  imię męskie

Abu Zabi /ˈabu ˈzabʲi/ (pn)
Abu Dhabi
  (geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;

Achilles /aˈxʲilːɛs/ (pn)
Akhilleus
  (mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy;

Adam /ˈadãm/ (pn)
Aadam, Aatami
  imię męskie;
  (biblijny) według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
Adelaide
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;

Aden /ˈadɛ̃n/ (pn)
Aden
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
Aatu, Aadolf
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
Adonis
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adrian /ˈadrʲjãn/ (pn)
Ari
  imię męskie;

Adygeja (pn)
Adygeia
  autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
Afganistan, Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
afgaani, afganistanilainen
  obywatel Afganistanu

Afrodyta /ˌafrɔˈdɨta/ (pn)
Afrodite
  (mitologia grecka) bogini miłości;

Afrodyzja /ˌafrɔˈdɨzʲja/ (pn)
Afrodisias
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
Afrikka
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afryka Południowa (pn)
Etelä-Afrikka
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący południową część tego kontynentu;

Agata /aˈɡata/ (pn)
Agata
  imię żeńskie;

Agnieszka /aɟˈɲɛʃka/ (pn)
Aune
  imię żeńskie;

Aisne (pn)
Aisne
  (geografia, geograficzny) (administracja) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;

Ajschylos /ajsˈxɨlɔs/ (pn)
Aiskhylos
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny dramatopisarz grecki;

Akra /ˈakra/ (pn)
Accra
  (geografia, geograficzny) stolica Ghany;

Akropol /aˈkrɔpɔl/ (pn)
Akropolis
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Atenach;

Aksu (pn)
Aksu
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, nad rzeką Aksu He;

Akwitania /ˌakfʲiˈtãɲja/ (pn)
Akvitania
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
Aachen
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Alabama /ˌalaˈbãma/ (pn)
Alabama
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Stanach Zjednoczonych;

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
Aladdin
  imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Alandczyk (n)
ahvenanmaalainen
  mieszkaniec Wysp Alandzkich

Alaska /aˈlaska/ (pn)
Alaska
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
Albania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albanka /alˈbãŋka/ (n)
albanialainen
  kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
albanialainen
  człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
Altti
  imię męskie;

Alberta /alˈbɛrta/ (pn)
Alberta
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Albin /ˈalbʲĩn/ (pn)
Alpo
  imię męskie;

Aldebaran /ˌaldɛˈbarãn/ (pn)
Aldebaran
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
Aleksanteri
  imię męskie;

Aleksandra /ˌalɛˈksãndra/ (pn)
Aleksandra
  (mitologia grecka) (zobacz) Kasandra
  imię żeńskie;

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
Aleksandria
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleksy /aˈlɛksɨ/ (pn)
Aleksi
  imię męskie;

Aleppo /aˈlɛpːɔ/ (pn)
Aleppo
  (geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)
  (geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;

Aleuty (pn)
Aleutit
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego,

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
Alfred
  imię męskie;

Alghero (pn)
Alghero
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
Alger
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
algerialainen
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
Algeria
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Algierka /alʲˈɟɛrka/ (n)
algerialainen
  obywatelka Algierii

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna (pn)
Algerian demokraattinen kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Algierii

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Aliisa
  imię żeńskie;

Alina /aˈlʲĩna/ (pn)
Alina
  imię żeńskie;

Allah /ˈalːax/ (pn)
Allah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
Alpit
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Górnej Prowansji (pn)
Alpes-de-Haute-Provence
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Nadmorskie (pn)
Alpes-Maritimes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Wysokie (pn)
Hautes-Alpes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (pn)
Elsass
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Amanda /ãˈmãnda/ (pn)
Amanda
  imię żeńskie;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
Amazon
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;

Ambroży /ãmˈbrɔʒɨ/ (pn)
Ambrosius
  imię męskie;

Amelia /ãˈmɛlʲja/ (pn)
Amalia
  imię żeńskie;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
Amerikka
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Etelä-Amerikka
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Pohjois-Amerikka
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
Latinalainen Amerikka
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Keski-Amerikka
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
amerikkalainen
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
amerikkalainen
  obywatelka Stanów Zjednoczonych

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
Amman
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amos /ˈãmɔs/ (pn)
Aamos
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
Amsterdam
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
Amudarja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Amur /ˈãmur/ (pn)
Amur
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

Anapa (pn)
Anapa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
Anatolia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
Andalusia
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
Andorra
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;

Andorczyk /ãnˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
andorralainen
  obywatel Andory

Andromacha (pn)
Andromakhe
  (mitologia grecka) postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
Andromeda
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
Antero, Atte
  imię męskie;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
Andit
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Aneta /ãˈnɛta/ (pn)
Anette
  imię żeńskie;

Anetta (pn)
Anette
  imię żeńskie

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
englannitar
  kobieta narodowości angielskiej

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
Englanti
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
englantilainen
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Anguilla (pn)
Anguilla
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
suojelusenkeli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Anita /ãˈɲita/ (pn)
Anita
  imię żeńskie;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
Ankara
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
Anja, Anne, Anu
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
Antananarivo
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
Antares
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
Etelämanner, Antarktis, Etelänapamanner
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antarktyka /ãnˈtarktɨka/ (pn)
Antarktis, Etelämanner, Etelänapamanner
  (geografia, geograficzny) rejon globu ziemskiego od bieguna południowego do 60° szerokości geograficznej południowej, obejmujący Antarktydę, jej lądolód oraz otaczające je wody;

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
Antigua ja Barbuda
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
Antton, Anttoni
  imię męskie;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
Antwerpen
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antychryst (pn)
Antikristus
  (wariant) (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) antychryst

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
Alankomaiden Antillit
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anzelm /ˈãw̃zɛlm/ (pn)
Anselmi, Anssi
  imię męskie;

Aosta /aˈɔsta/ (pn)
Aosta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
Apenniinit
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apollo /aˈpɔlːɔ/ (pn)
Apollon
  (mitologia grecka) bóg sztuki i piękna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion mitologicznych;

Apulia (pn)
Apulia
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Arab /ˈarap/ (n)
arabi, arabialainen
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości arabskiej;

Arabia /aˈrabʲja/ (pn)
Arabia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
Saudi-Arabia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Arabska Republika Egiptu (pn)
Egyptin arabitasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Egiptu

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Aragonia
  (geografia, geograficzny) (administracja) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Archangielsk /arˈxãŋʲɟɛlsk/ (pn)
Arkangeli
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej części europejskiej Rosji;

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Arkhimedes
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Ardeny (pn)
Ardennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;

Ares /ˈarɛs/ (pn)
Ares
  (mitologia grecka) bóg wojny;

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Argentiina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
argentiinalainen
  obywatel Argentyny

Argonauta (n)
argonautti
  (mitologia grecka) każdy z uczestników wyprawy po złote runo pod wodzą Jazona na statku Argo;

Ariadna /arʲˈjadna/ (pn)
Ariadne
  imię żeńskie;

Ariel /ˈarʲjɛl/ (pn)
Ariel
  imię męskie;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  (biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu

Arizona /ˌarʲiˈzɔ̃na/ (pn)
Arizona
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arka Przymierza (pn)
liitonarkki
  (biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu;

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
Arkadia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkansas /arˈkãw̃zas/ /ˈarkãw̃sɔ/ (pn)
Arkansas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
Arktis, arktinen alue
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armagedon /ˌarmaˈɡɛdɔ̃n/ (n)
Harmageddon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
Armenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armia Czerwona (pn)
puna-armeija
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) nazwa sił zbrojnych Rosji sowieckiej i ZSRR od 1918 do 1946;

Aronowa broda (n)
aaroninparta
  (dawniej, dawny) (botanika, botaniczny) (ludowy) obrazki, Arum L.

Artemida /ˌartɛ̃ˈmʲida/ (pn)
Artemis
  (mitologia grecka) bogini łowów i przyrody, łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą;

Artur /ˈartur/ (pn)
Artturi, Arto
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
Aruba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
Aristoteles
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,

Astrachań /aˈstraxãɲ/ (pn)
Astrahan
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;

Asturia (pn)
Asturia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
Assyria
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Aszchabad /aʃˈxabat/ (pn)
Ašgabat
  (geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
Athene
  (mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła, utożsamiana z rzymską Minerwą;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
Ateena
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atlantyda /ˌatlãnˈtɨda/ (pn)
Atlantis
  (mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;

Attyka (pn)
Attika
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augiasz (pn)
Augeias
  (mitologia grecka) legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
Augsburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

August /ˈawɡust/ (pn)
Aku, Aukusti
  imię męskie;

Augustyn /awˈɡustɨ̃n/ (pn)
Augustinus
  imię męskie;

Austerlitz (pn)
Austerlitz
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Sławków w Czechach

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
Australia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australia Zachodnia (pn)
Länsi-Australia
  (geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
australialainen
  mieszkaniec, obywatel Australii

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
Itävalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka /awstrʲˈjaʧ̑ka/ (n)
itävaltalainen
  mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
itävaltalainen
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Itävalta-Unkari
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Awinion /aˈvʲĩɲɔ̃n/ (pn)
Avignon
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
Azerbaidžan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azja /ˈazʲja/ (pn)
Aasia
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
Vähä-Aasia
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowa (pn)
Etelä-Aasia
  (geografia, geograficzny) region Azji

Azja Południowo-Wschodnia (n)
Kaakkois-Aasia
  (geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azja Zachodnia (pn)
Länsi-Aasia
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azja Środkowa (pn)
Keski-Aasia
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
Azorit
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Ałtaj /ˈawtaj/ (pn)
Altai
  (geografia, geograficzny) azjatyckie pasmo górskie;

BDSM (acronym)
BDSM
  (seksuologia, seksuologiczny) spektrum dobrowolnych relacji i zachowań seksualnych z zakresu dominacji, zadawania bólu, dyscypliny, kar i niewolenia;

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
Babylon, Babylonia
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Babilonia /ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Babylonia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;

Bachmut (pn)
Bah’mut
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
Baden-Württemberg
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
Bagdad
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
Bahama
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
Bahrain
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bajkał /ˈbajkaw/ (pn)
Baikaljärvi
  (geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;

Bajkonur (pn)
Baikonur
  (geografia, geograficzny) rosyjski kosmodrom na terenie Kazachstanu;

Baktria (pn)
Baktria
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna nazwa krainy położonej obecnie w północnym Afganistanie między Amu-Darią a Hindukuszem;

Baku /ˈbaku/ (pn)
Baku
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Baleary (pn)
Baleaarit
  (geografia, geograficzny) archipelag w zachodniej części Morza Śródziemnego;

Bali (pn)
Bali
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich;

Baltazar /balˈtazar/ (pn)
Balthasar
  imię męskie;

Bandar Seri Begawan /ˈbʌndərˈsɛribəˈgɑwən/ (pn)
Bandar Seri Begawan
  (geografia, geograficzny) stolica Brunei;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
Banjul
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangalur (pn)
Bangalore
  (geografia, geograficzny) Bangaluru, miasto w południowych Indiach (oficjalna nazwa do 2006 roku);

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
Bangkok
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
Bangladesh
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banglijczyk (n)
bangladeshilainen
  obywatel Bangladeszu

Baran /ˈbarãn/ (pn)
Oinas
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Baranek Boży /baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/ (pn)
Jumalan Karitsa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
Barbados
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;

Barbara /barˈbara/ (pn)
Barbara
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 234;
  imię żeńskie;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
Barcelona
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Bari /bari/ (pn)
Bari
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);

Barnaba /barˈnaba/ (pn)
Barnabas
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Barnauł (pn)
Barnaul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
Pertti
  imię męskie;

Bask /bask/ (n)
baski
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Batman /ˈbatmãn/ (pn)
Lepakkomies
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) popularny bohater filmów i komiksów;

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
Baijeri
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
Basel
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w Szwajcarii;

Bazyli /baˈzɨlʲi/ (pn)
Pasi
  imię męskie;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
Balkan
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Beata /bɛˈata/ (pn)
Peatta
  imię żeńskie;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
beduiini
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
Beirut
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;

Belfast /ˈbɛlfast/ (pn)
Belfast
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej,

Belg /bɛlk/ (n)
belgialainen
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
Belgia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
belgialainen
  obywatelka Belgii

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
Belgrad
  stolica Serbii;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
Belize
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Beludżystan (pn)
Belutšistan
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;
Balochistan, Belutšistan
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;

Belzebub (pn)
Beelzebub
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: demon, władca piekieł i złych duchów;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
Pentti
  imię męskie;

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
Bengali
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
Benjamin
  imię męskie;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
Benin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Beocja /bɛˈɔʦ̑ʲja/ (n)
Boiotia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) nomos w środkowej Grecji

Berber /ˈbɛrbɛr/ (n)
berberi
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego;

Berberia (pn)
Berberia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraje Maghrebu, zamieszkiwane przez ludność berberyjską;

Bergamo (pn)
Bergamo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
Berliini
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
Länsi Berliini
  (historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
Bermuda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
Bern
  (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Berta /ˈbɛrta/ (pn)
Bertta
  imię żeńskie;

Besarabia (pn)
Bessarabia
  (geografia, geograficzny) kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;

Betelgeza (pn)
Betelgeuze
  (astronomia, astronomiczny) czerwony nadolbrzym w Orionie;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
Betlehem
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
Bhutan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bhutańczyk /buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
bhutanilainen
  obywatel Bhutanu

Bianka /ˈbʲjãŋka/ (pn)
Bianca
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  imię żeńskie;

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
valkovenäläinen
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
Valko-Venäjä
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Biały Dom (pn)
Valkoinen talo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie;

Bibiana /bʲiˈbʲjãna/ (pn)
Viivi
  imię żeńskie;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
Raamattu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
Burma
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Birobidżan (pn)
Birobidžan
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie, między rzekami Birą i Bidżanem;

Bitynia (pn)
Bithynia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
Byzantion
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
Lähi-itä
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
Kaksoset
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bogini Matka (pn)
Äitijumalatar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) główne żeńskie bóstwo wielu religii, dawczyni życia, utożsamiana często z Ziemią, płodnością i macierzyństwem;

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
Bogotá
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
Bolivia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Boliwijczyk /ˌbɔlʲiˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
bolivialainen
  obywatel Boliwii

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Bologna
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolzano (pn)
Bolzano
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Bonawentura /ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/ (pn)
Bonaventura
  imię męskie;

Bordeaux /bɔrˈdɔ/ (pn)
Bordeaux
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Borneańczyk (n)
borneolainen
  mieszkaniec wyspy Borneo

Borneo /bɔrˈnɛɔ/ (pn)
Borneo
  (geografia, geograficzny) wyspa w Archipelagu Malajskim;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
Bosporinsalmi
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Boston /ˈbɔstɔ̃n/ (pn)
Boston
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Botnik Południowy (pn)
Selkämeri
  (geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku;

Botnik Północny (pn)
Perämeri
  (geografia, geograficzny) północny basen Zatoki Botnickiej, oddzielony od Botnika Południowego cieśniną Kvarken Północny;

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
Botswana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Botswańczyk /bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
botswanalainen
  obywatel Botswany

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
Bosnia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Bosnia ja Hertsegovina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Boże Ciało /ˈbɔʒɛ ˈʨ̑awɔ/ (n)
Pyhän ruumiin juhla
  (potocznie, potoczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej;

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
joulu, Joulu
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Brabancja Flamandzka /braˈbãnʦ̑ʲja flãˈmãnʦ̑ka/ (pn)
Flanderin Brabant
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w Belgii, we Flandrii;

Brabancja Północna (pn)
Pohjois-Brabant
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch;

Brabancja Walońska /braˈbant͡sja vaˈlɔ̃ɲska/ (pn)
Vallonian Brabant
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w Belgii, w Walonii;

Brandenburgia (pn)
Brandenburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Brasília (pn)
Brasília
  (geografia, geograficzny) stolica Brazylii;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
Bratislava
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
Brasilia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
brasilialainen
  obywatel Brazylii

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
Bremen
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Brest /brɛst/ (pn)
Brest
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
Bretagne
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Briańsk (pn)
Brjansk
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego

Bronx (pn)
Bronx
  (geografia, geograficzny) (administracja) hrabstwo w stanie Nowy Jork w USA
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg (potocznie określany „dzielnicą”) Nowego Jorku w USA, obejmujący północną część aglomeracji;

Brugia (pn)
Brugge
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
Bryssel
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
Brunei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brygida /brɨˈɟida/ (pn)
Birgitta
  imię żeńskie;

Brytania (pn)
Britannia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prowincja rzymska obejmująca dzisiejszą Wielką Brytanię, krainę zamieszkiwaną przez Brytów
  (rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na Wielką Brytanię lub całe Imperium Brytyjskie

Brytyjczyk /brɨˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
brittiläinen
  obywatel Wielkiej Brytanii

Brytyjka /brɨˈtɨjka/ (n)
brittiläinen
  obywatelka Wielkiej Brytanii

Brytyjskie Wyspy Dziewicze /brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ/ (pn)
Brittiläiset Neitsytsaaret
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;

Brześć (pn)
Brest
  (geografia, geograficzny) miasto na Białorusi, przy granicy z Polską;

Bucefał (pn)
Bukefalos
  (historia, historyczny, historycznie) koń Aleksandra Wielkiego;

Buchara (n)
Buhara
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie nad rzeką Zarafszan, stolica wilajetu bucharskiego;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
Budapest
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Budda /ˈbudːa/ (n)
Buddha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) budda Siakjamuni, założyciel buddyzmu

Buenos Aires (pn)
Buenos Aires
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
Bukarest
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Burgas (pn)
Burgas
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym;

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
Burgundi
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Buriacja /burʲˈjat͡s.ja/ (pn)
Burjatia
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
Burkina Faso
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
Burundi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Burundyjczyk /ˌburũnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
burundilainen
  obywatel Burundi

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
bulgarialainen
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (pn)
Bulgaria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
bulgarialainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii

Byblos (pn)
Byblos
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl;

Bydgoszcz /ˈbɨdɡɔʃʧ̑/ (pn)
Bydgoszcz
  (geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;

Byk /bɨk/ (pn)
Härkä
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
entinen Jugoslavian tasavalta Makedonia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana do 12 lutego 2019 r. przez ONZ

Bóg /buk/ (n)
Jumala
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Błagowieszczeńsk (pn)
Blagoveštšensk
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad Amurem;

Canberra (pn)
Canberra
  (geografia, geograficzny) stolica Australii;

Cannes (pn)
Cannes
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu;

Caracas /kaˈrakas/ (pn)
Caracas
  (geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Carcassonne (pn)
Carcassonne
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji, w Oksytanii

Casablanca (pn)
Casablanca
  (geografia, geograficzny) największe miasto Maroka;

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Silja
  imię żeńskie;

Cefeusz /ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Kefeus
  (mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
  (mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;

Cejlon /ˈʦ̑ɛjlɔ̃n/ (pn)
Ceylon
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;

Celt /ʦ̑ɛlt/ (n)
keltti
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się z środkowej Europy

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
Ceres
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Cezar (n)
Caesar
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek rodowy Juliusza Cezara

ChRL /xa‿ɛr‿ˈɛl/ (acronym)
Kiinan KT
  = (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Chińska Republika Ludowa

Chabarowsk /xaˈbarɔfsk/ (pn)
Habarovsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, na Dalekim Wschodzie, stolica Kraju Chabarowskiego;

Cham /xãm/ (pn)
Haam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, syn Noego;

Chanty-Mansyjsk /ˈxãntɨ ˈmãw̃sɨjsk/ (pn)
Hanti-Mansijsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;

Charków /ˈxarkuf/ (pn)
Harkova
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;

Charon /ˈxarɔ̃n/ (pn)
Kharon
  (mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;

Chartum /ˈxartũm/ (pn)
Khartum
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Chicago (pn)
Chicago
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
Chile
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chimera /xʲĩˈmɛra/ (pn)
Khimaira
  (mitologia grecka) fantastyczny stwór z mitologii greckiej, zwykle opisywany jako ziejący ogniem potwór z głową lwa, tułowiem kozy i ogonem węża;

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
kiinalainen nainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
Kiina
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chios (pn)
Khios
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim, u wybrzeży Azji Mniejszej;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kiinalainen
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
Kiinan kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chodżent (pn)
Hudžand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią;

Chorasan (pn)
Khorasan
  (geografia, geograficzny) (administracja) dawna największa prowincja Iranu
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Środkowej;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Kroatia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
kroatialainen
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chronos (pn)
Khronos
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu;

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
Kristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Cieśnina Beringa (pn)
Beringinsalmi
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Azją a Ameryką Północną, łącząca Morze Czukockie z Morzem Beringa;

Cieśnina Kaletańska (pn)
Doverin salmi
  (geografia, geograficzny) cieśnina stanowiąca najwęższą część kanału La Manche, po obu jej stronach znajdują się miasta Dover i Calais;

Connecticut /kəˈnɛtikət/ (pn)
Connecticut
  (geografia, geograficzny) stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego;

Cremona (pn)
Cremona
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
mustalainen
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cyklady (pn)
Kykladit
  (geografia, geograficzny) archipelag znajdujący się w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, u południowo-wschodnich wybrzeży Grecji;

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
Kypros
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
kyproslainen
  obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cyrena (pn)
Kyrene
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

Cyrenajka /ˌʦ̑ɨrɛ̃ˈnajka/ (pn)
Kyrenaika
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Libii na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (pn)
Harppi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Czad /ʧ̑at/ (pn)
Tšad
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;

Czarnobyl (pn)
Tšernobyl
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
Montenegro
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czeboksary (pn)
Tšeboksary
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
böömiläinen
  mieszkaniec Czech (krainy historycznej)

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Tšekkoslovakia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
Böömi
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
Tšekki
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
Tšetšenia
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czelabińsk /ʧ̑ɛˈlabʲĩj̃sk/ (pn)
Tšeljabinsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego;

Czerkiesk (pn)
Tšerkessk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad Kubaniem, stolica Karaczajo-Czerkiesji;

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
Punainen Risti
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czukcza (pn)
tšuktši
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec Czukotki;

Czukocki Okręg Autonomiczny /ʧ̑uˈkɔʦ̑ʲci ˈɔkrɛ̃ŋk ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (pn)
Tšuktšien autonominen piirikunta
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech okręgów autonomicznych wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej, leżący na północnym wschodzie kontynentu azjatyckiego, na półwyspie Czukotka;

Czyta (pn)
Tšita
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim;

Częstochowa /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva/ (pn)
Częstochowa
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
DNA
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

DVD /dʲi‿vʲi‿ˈdʲi/ (acronym)
DVD-levy
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1)
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
Dagestan
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
Dakar
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Dakota /daˈkɔta/ (pn)
dakotat
  (etnografia, etnograficzny) północnoamerykańskie plemię indiańskie
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa miast, gmin i hrabstw w Stanach Zjednoczonych
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej

Dakota Południowa /daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Etelä-Dakota
  (geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych;

Dakota Północna /daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Pohjois-Dakota
  (geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (pn)
Kaukoitä
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
Dalmatia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
Damaskos
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
Tanska
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
Taneli
  imię męskie;

Dardanele /ˌdardãˈnɛlɛ/ (n)
Dardanellit
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
Dareios
  imię męskie;

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
Taavetti, Taavi
  imię męskie;

Debora (pn)
Debora
  (biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;

Dejmos (pn)
Deimos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie trwogi, towarzysz Aresa na polu bitwy;

Dekalog /dɛˈkalɔk/ (n)
kymmenen käskyä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w judaizmie i chrześcijaństwie: kodeks praw moralno-religijnych przekazany Żydom przez Mojżesza na Synaju;

Delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (pn)
Delfiini
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;

Delta Rodanu (pn)
Bouches-du-Rhône
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Kongon demokraattinen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj/ (pn)
São Tomén ja Príncipen demokraattinen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce

Diogenes /dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/ (pn)
Diogenes
  (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;
  imię męskie;

Dionizos /dʲjɔ̇̃ˈɲizɔs/ (pn)
Dionysos
  (mitologia grecka) bóg latorośli winnej, wina, mistycznego szału, ekstazy, wesołości, sił witalnych natury i form scenicznych, utożsamiany z rzymskim Liberem;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
Dnipro
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie;
Dnepr
  (geografia, geograficzny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dodekanez (pn)
Dodekanesia
  (geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;

Dolna Austria (pn)
Ala-Itävalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolna Bawaria (pn)
Ala-Baijeri
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja we wschodniej Bawarii ze stolicą w Landshut;

Dolna Frankonia (pn)
Unterfranken
  (geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii;

Dolna Normandia (pn)
Basse-Normandie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji;

Dolna Saksonia (pn)
Ala-Saksi
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
Dominica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
Dominikaaninen tasavalta
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Donieck /ˈdɔ̃ɲɛʦ̑k/ (pn)
Donetsk
  (geografia, geograficzny) miasto na wschodzie Ukrainy;

Dor (n)
doorilainen
  (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego plemienia greckiego;

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
Tea, Teija
  imię żeńskie;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
Dresden
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
Linnunrata
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dubaj /ˈdubaj/ (pn)
Dubai
  (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
  (geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1);

Dublin /ˈdublʲĩn/ (pn)
Dublin
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Dubrownik /duˈbrɔvʲɲik/ (pn)
Dubrovnik
  (geografia, geograficzny) portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem;

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
Pyhä Henki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
Tonava
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
tanskalainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii

Duszanbe /duˈʃãnbɛ/ (pn)
Dušanbe
  (geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tanskalainen
  człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii

Dystrykt Kolumbii (pn)
Columbian liittopiiri
  (geografia, geograficzny) (administracja) formalnie Waszyngton, stolica Stanów Zjednoczonych;

Dzień Matki (n)
äitienpäivä
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek;

Dzień Pański (n)
lepopäivä
  (peryfrastyczny) niedziela

Dzień Świstaka (pn)
Groundhog Day
  (folklor) święto obchodzone 2. lutego w USA i Kanadzie, w którym przepowiada się pogodę z udziałem świstaka amerykańskiego;

Dziki Zachód /ˈʥ̑ici ˈzaxut/ (n)
Villi länsi
  (historia, historyczny, historycznie) zachodnia część Stanów Zjednoczonych w okresie wzmożonego osadnictwa w XIX w.;

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
Jakarta
  (geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżalalabad (pn)
Žalal-Abad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w południowo-zachodnim Kirgistanie;
Jalalabad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
Djibouti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Dżuba (pn)
Juba
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu Południowego;

EBC /ɛ‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
EKP
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Centralny

EFTA (acronym)
EFTA
  (skrót, skrótowiec, skrótowo) (ekonomia, ekonomiczny) = European Free Trade Association → Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu

Eden /ˈɛdɛ̃n/ (pn)
Eeden
  (biblijny) raj, ogród rajski;

Edom /ˈɛdɔ̃m/ (pn)
Edom
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnym Lewancie na południe od Morza Martwego;

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
Edvard, Eetu
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
Edinburgh
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Edyta /ɛˈdɨta/ (pn)
Eedit
  imię żeńskie;

Efez (pn)
Efesos
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Azji Mniejszej;

Egina /ɛˈɟĩna/ (pn)
Aígina
  (geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Egejskim, w archipelagu Wysp Argosarońskich;

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
egyptiläinen
  mieszkaniec Egiptu

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
Egypti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
Ecuador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Eleonora /ˌɛlɛɔ̃ˈnɔra/ (pn)
Eleonoora
  imię żeńskie;

Eliasz /ˈɛlʲjaʃ/ (pn)
Eelis
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
Elisabet, Liisa
  imię żeńskie;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
Emilia, Milja, Milla
  imię żeńskie;

Emma /ˈɛ̃mːa/ (pn)
Emma
  imię żeńskie;

Eneasz (pn)
Aineias
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym;

Epir (pn)
Epeiros
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
Eris
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Eros /ˈɛrɔs/ (pn)
Eros
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z rzymskim Kupidynem (Amorem);
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 433;

Erydan /ɛˈrɨdãn/ (pn)
Eridanus
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy i nieba południowego; zawiera jasną gwiazdę – Achernara; w Polsce widoczny częściowo zimą; góruje o północy w listopadzie; jedna z największych konstelacji;

Eryk /ˈɛrɨk/ (pn)
Eero, Erkki
  imię męskie;

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
Eritrea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
Jerevan
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
Esteri
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
Viro, Eesti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estonka /ɛˈstɔ̃ŋka/ (n)
virolainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii

Estończyk /ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
virolainen, eestiläinen
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii

Estuary English (n)
Estuaryn englanti
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana wymowy języka angielskiego używana współcześnie głównie w południow-o-wschodniej Anglii;

Etiopczyk /ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk/ (n)
etiopialainen
  obywatel Etiopii

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
Etiopia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etolia /ɛˈtɔlʲja/ (pn)
Aitolia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnej Grecji

Etruria /ɛˈtrurʲja/ (pn)
Etruria
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.;

Eufrat /ˈɛwfrat/ (pn)
Eufrat
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Euklides /ɛwˈklʲidɛs/ (pn)
Eukleides
  grecki matematyk;

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
Euraasia
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
Europa
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 52;
Eurooppa, Europa
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
  (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;

Europa Południowa (n)
Etelä-Eurooppa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Północna (n)
Pohjois-Eurooppa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej

Europa Wschodnia (n)
Itä-Eurooppa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Zachodnia /ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
Länsi-Eurooppa
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Keski-Eurooppa
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
eurooppalainen
  mieszkaniec Europy

Europejka /ˌɛwrɔˈpɛjka/ (n)
eurooppalainen
  mieszkanka Europy

Ewa /ˈɛva/ (pn)
Eeva
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  imię żeńskie;

Ewelina /ˌɛvɛˈlʲĩna/ (pn)
Eveliina
  imię żeńskie;

Ezaw (pn)
Esau
  (biblijny) imię męskie

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
Esra
  imię męskie;

Ezechiel /ɛˈzɛxʲjɛl/ (pn)
Hesekiel
  imię męskie;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
Aisopos
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Facebook (pn)
Facebook
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;

Falklandy /falkˈlãndɨ/ (pn)
Falklandinsaaret
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Południowej obejmujący archipelag Falklandów (1.1);

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
Venäjän federaatio
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Federacyjna Republika Brazylii /ˌfɛdɛraˈʦ̑ɨjna rɛˈpublʲika braˈzɨlʲji/ (pn)
Brasilian liittotasavalta
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Brazylii, państwa w Ameryce Południowej

Federalna Demokratyczna Republika Etiopii (pn)
Etiopian demokraattinen liittotasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Etiopii

Fenicja /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja/ (pn)
Foinikia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;

Feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (pn)
Feeniks
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
Veeti
  imię męskie;

Fez /fɛs/ (pn)
Fès
  (geografia, geograficzny) miasto w Maroku;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
Fidži Fidzhi, Fidži
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Fidżyjczyk /fʲiˈʤ̑ɨjʧ̑ɨk/ (n)
fidžiläinen
  obywatel Fidżi

Filadelfia /ˌfʲilaˈdɛlfʲja/ (pn)
Philadelphia
  (geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;

Filemon /fʲiˈlɛ̃mɔ̃n/ (pn)
Filemon
  imię męskie;

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
Vilppu, Filippus
  imię męskie;

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
Filippiinit
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Fin /fʲĩn/ (n)
suomalainen
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finka /ˈfʲĩnka/ (n)
suomalainen
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
Suomi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia (pn)
Fyn
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Flamandka (n)
flaamilainen
  kobieta narodowości flamandzkiej

Flandria /ˈflãndrʲja/ (pn)
Flanderi
  (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Firenze
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Floryda /flɔˈrɨda/ (n)
Florida
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej;

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
Phobos
  (astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Formoza (pn)
Formosa
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa wyspy Tajwan

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
Frans
  imię męskie;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
Ranska
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
ranskalainen
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
ranskalainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
Veeti
  imię męskie;

Fryderyka /ˌfrɨdɛˈrɨka/ (pn)
Fredrika
  imię żeńskie;

Fryzja (pn)
Friesland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;

Fudżi /ˈfuʤ̑ʲi/ (pn)
Fuji
  (geografia, geograficzny) wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu;

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
Gabon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
Gabriel
  imię męskie;

Gagauzja (pn)
Gagausia Gagauzia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii;

Galacja (pn)
Galatia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w centralnej Azji Mniejszej;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
Gallia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicia (pn)
Galicia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Galitsia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
Galilea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
Gambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
Gent
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Ganges /ˈɡãŋɡɛs/ (pn)
Ganges
  (geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;

Ganimedes /ˌɡãɲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Ganymedes
  (mitologia grecka) piękny młodzieniec, ukochany boga Zeusa; królewicz trojański; podczaszy na Olimpie; syn Trosa i Kalliroe;
  (astronomia, astronomiczny) największy księżyc Jowisza; największy księżyc w Układzie Słonecznym; jeden z księżyców galileuszowych;

Gargantua (pn)
Gargantua
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;

Garonna /ɡaˈrɔ̃nːa/ (pn)
Garonne
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;

Gaza /ˈɡaza/ (pn)
Gaza
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;
  (geografia, geograficzny) prowincja Mozambiku;

Gałacz (pn)
Galați
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju;

Gdańsk /ɡdãj̃sk/ (pn)
Gdansk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Gdynia /ˈɡdɨ̃ɲa/ (pn)
Gdynia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Geldria (pn)
Gelderland
  (geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem;

Gelendżyk (pn)
Gelendžik
  miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, popularny kurort na kaukaskim wybrzeżu Morza Czarnego;

Genewa /ɡɛ̃ˈnɛva/ (pn)
Geneve
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Genowefa /ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa/ (pn)
Geneviève
  imię żeńskie;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
Genova
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia (pn)
Georgia
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;

Germania /ɡɛrˈmãɲja/ (pn)
Germania
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna nazwa ziem na wschód od Renu i na północ od Dunaju;

Gertruda /ɡɛrˈtruda/ (pn)
Kerttu
  imię żeńskie;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
Ghana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
Gibraltar
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Goa (pn)
Goa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
Godzilla
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Golgota (pn)
Golgata
  (geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus;

Goliat (pn)
Goljat
  (biblijny) filistyński olbrzym pokonany przez Dawida strzałem z procy;

Gomora (pn)
Gomorra
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Gondwana /ɡɔ̃ndˈvãna/ (pn)
Gondwana
  (geologia, geologiczny) jeden z superkontynentów powstałych w wyniku rozpadu Pangei;

Gorycja (pn)
Gorizia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska;

Gotlandia /ɡɔˈtlãndʲja/ (pn)
Gotlanti
  (geografia, geograficzny) szwedzka wyspa na Morzu Bałtyckim;

Gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (pn)
Kyyhkynen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Gram-ujemny (adj)
gramnegatiivinen
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) barwiący się na czerwono w barwieniu metodą Grama;

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
Kreikka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
kreikkalainen
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Grek /ɡrɛk/ (n)
kreikkalainen
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
Grenada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Grenadyn, największa wyspa państwa Grenada (1.1)

Grenadyny (pn)
Grenadiinit
  (geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;

Grenlandczyk (n)
grönlantilainen
  mieszkaniec Grenlandii

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
Grönlanti
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenoble (pn)
Grenoble
  (geografia, geograficzny) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Grodno /ˈɡrɔdnɔ/ (n)
Hrodna
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Białorusi;

Gruzin /ˈɡruʑĩn/ (n)
georgialainen
  osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
Georgialainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
Georgia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
Reijo
  imię męskie;

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
Guam
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Guernsey (pn)
Guernsey
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Ranskan Guayana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
Guadeloupe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
Guatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwiazda Betlejemska (pn)
Betlehemin tähti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) nazwa jasnego obiektu astronomicznego, który według Biblii doprowadził Trzech Króli do miejsca narodzin Jezusa Chrystusa w Betlejem;

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
Guinea-Bissau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
Päiväntasaajan Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gymnopedia (pn)
Gymnopaidiai
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto w starożytnej Sparcie poświęcone Apollinowi, Artemidzie i Dionizosowi, podczas którego odbywały się zawody lekkoatletyczne;

Góra Oliwna (pn)
Öljymäki
  (geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;

Górna Bawaria (pn)
Ylä-Baijeri
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja w południowej Bawarii ze stolicą w Monachium;

Górna Wolta (pn)
Ylä-Volta
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Burkiny Faso do 1984 r.

Górski Karabach /ˈɡursʲci kaˈrabax/ (pn)
Vuoristo-Karabah
  (geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
Kalliovuoret
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Góry Skandynawskie (pn)
Skandit
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w zachodniej i północnej części Półwyspu Skandynawskiego, ciągnący się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na terytorium Norwegii, Szwecji i częściowo Finlandii;

Göteborg (pn)
Göteborg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

HIV /xʲif/ (acronym)
HI-virus
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

HTML /ˌxa‿tɛ‿ɛ̃m‿ˈɛl/ (acronym)
HTML
  = (informatyka, informatyczny) hipertekstowy język znaczników (język opisu stron internetowych);

Habakuk (pn)
Habakuk
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Hades /ˈxadɛs/ (pn)
Haades
  (mitologia grecka) bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
Haag
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Hagar (pn)
Hagar
  (biblijny) postać biblijna, matka Izmaela;

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
Haiti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Halloween (n)
halloween
  święto duchów obchodzone 31 października (w wigilię Wszystkich Świętych) w krajach anglosaskich;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
Hampuri
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hamlet /ˈxãmlɛt/ (pn)
Hamlet
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) tytułowy bohater dramatu Szekspira;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa gminy w USA, w hrabstwie Renville, w stanie Dakota Północna
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku miejscowości w USA

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
Hanoi
  (geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Hanower (pn)
Hannover
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
Havaiji
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;

Hawana /xaˈvãna/ (pn)
Havanna
  (geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby;

Hawr (pn)
Le Havre
  (geografia, geograficzny) duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii;

Hektor /ˈxɛktɔr/ (pn)
Hektor
  (mitologia grecka) królewicz i najdzielniejszy bohater trojański, syn Priama
  imię męskie;

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
Helene
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
Helsinki
  (geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
Heikki
  imię męskie;

Henryka /xɛ̃nˈrɨka/ (pn)
Henriikka
  imię żeńskie;

Hera /ˈxɛra/ (pn)
Hera
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 103;
  (mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, utożsamiana z rzymską Junoną;

Heraklion (pn)
Heraklion
  (geografia, geograficzny) miasto na Krecie;

Hercegowina /ˌxɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Hertsegovina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina;

Hermes /ˈxɛrmɛs/ (pn)
Hermes
  (mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;

Herod /ˈxɛrɔt/ (pn)
Herodes
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) imię męskie

Hesja /ˈxɛsʲja/ (n)
Hessen
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

Hestia /ˈxɛstʲja/ (pn)
Hestia
  (mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

Hezbollah /xɛzˈbɔlːax/ (n)
Hizbollah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;

Hezjod /ˈxɛzʲjɔt/ (pn)
Hesiodos
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki epik;

Hiady /ˈxʲjadɨ/ (pn)
Hyadit
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Hieronim /xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
Hieronymos
  imię męskie;

Hilary /xʲiˈlarɨ/ (pn)
Ilari
  imię męskie;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (pn)
Himalaja
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hindukusz /xʲĩnˈdukuʃ/ (pn)
Hindukuš
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz środkowym i wschodnim Afganistanie;

Hindus /ˈxʲĩndus/ (n)
intialainen
  obywatel Indii

Hindustan /xʲĩnˈdustãn/ (pn)
Hindustan
  inna nazwa Indii wywodząca się z języka perskiego

Hiob /xʲjɔp/ (pn)
Job
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;

Hispanoameryka (pn)
espanjankielinen Amerikka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) hiszpańskojęzyczne kraje Ameryki;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
espanjalainen
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
Espanja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiuma /ˈxʲjũma/ (n)
Hiidenmaa
  (geografia, geograficzny) estońska wyspa na Morzu Bałtyckim;

Hokkaido (n)
Hokkaido
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
Hollanti
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
Hollanti, Alankomaat
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holandia Południowa (pn)
Etelä-Hollanti
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego;

Holandia Północna (pn)
Pohjois-Hollanti
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem;

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
alankomaalainen
  człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii

Holofernes (pn)
Holofernes
  (biblijny) postać biblijna, wódz babilońskiej armii Nabuchodonozora zdekapitowany przez Judytę;

Homer /ˈxɔ̃mɛr/ (pn)
Homeros
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
Honduras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
Hongkong
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Honolulu /ˌxɔ̃nɔˈlulu/ (pn)
Honolulu
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje;

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
Horus
  (mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Hun (n)
hunni
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hyde Park (pn)
Hyde Park
  (geografia, geograficzny) park królewski w Londynie;

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
Vesikäärme
  (astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie;
  (mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;

Hypnos /ˈxɨpnɔs/ (pn)
Hypnos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827;

Ibiza /iˈbʲiza/ (pn)
Ibiza
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto, stolica wyspy Ibiza (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów;

Ida /ˈida/ (pn)
Iida
  imię żeńskie;

Idaho (pn)
Idaho
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Idrijca (pn)
Idrijca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Słowenii;

Ifigenia (pn)
Ifigeneia
  imię żeńskie;

Ignacy /iɡˈnaʦ̑ɨ/ (pn)
Ignatios
  imię męskie;

Illinois (pn)
Illinois
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA położony na środkowym zachodzie kraju, ze stolicą w Springfield;

Imperium Osmańskie (pn)
Osmanien valtakunta
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące od końca XIII wieku do 1922 roku na terenie północno-wschodniej Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej;

Indiana /ĩnˈdʲjãna/ (pn)
Indiana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis;

Indianin /ĩnˈdʲjä̃ɲĩn/ (pn)
Intiaani
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
Intia
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Indonesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
indonesialainen
  obywatel Indonezji

Inflanty /ĩnˈflãntɨ/ (pn)
Liivinmaa
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna nad Dźwiną i Zatoką Ryską;

Ingria (pn)
Inkeri
  kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji

Inka /ˈĩnka/ (n)
inka
  (etnografia, etnograficzny) Indianin z plemienia inkaskiego

Instagram (pn)
Instagram
  (informatyka, informatyczny) (społeczny) internetowy, fotograficzny serwis społecznościowy z elementami bloga;

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
Internet
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Io
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Iowa (pn)
Iowa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Irak /ˈirak/ (pn)
Irak
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Iran /ˈirãn/ (pn)
Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
iranilainen
  obywatel Iranu

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
Arja, Irene
  imię żeńskie;

Irkuck (pn)
Irkutsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
irlantilainen
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
Irlanti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Pohjois-Irlanti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
irlantilainen
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Irtysz (pn)
Irtyš
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, północno-wschodnim Kazachstanie i zachodnich Chinach, lewy dopływ Obu;

Islamska Republika Afganistanu (pn)
Afganistanin islamilainen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Afganistanu jako państwa;

Islamska Republika Iranu (pn)
Iranin islamilainen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa

Islamska Republika Mauretańska /isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska/ (pn)
Mauritanian islamilainen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii

Islamska Republika Pakistanu (pn)
Pakistanin islamilainen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Pakistanu jako państwa

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
islantilainen
  człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
Islanti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Islandka /isˈlãntka/ (n)
islantilainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii

Itaka /iˈtaka/ (pn)
Ithaka
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iwanowo (pn)
Ivanovo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone na północny wschód od Moskwy;

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
Iisak
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
Jesaja
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
Israel
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
  (podniośle) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawcy judaizmu
  imię męskie;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
israelilainen
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Iżewsk (pn)
Iževsk
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
Heta
  imię żeńskie;

Jadzia /ˈjäʥ̑a/ (pn)
Hetti
  (zdrobniale) od: Jadwiga

Jafet (pn)
Jaafet
  (biblijny) postać starotestamentowa, jeden z synów Noego;

Jagna (pn)
Aune
  imię żeńskie;

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
Jahve
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
Jaakob, Jaakko
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
Jaakko, Jaakob
  imię męskie;

Jakucja /jaˈkuʦ̑ʲja/ (pn)
Jakutia
  (geografia, geograficzny) (administracja) republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona we wschodniej Syberii, największa pod względem powierzchni, (ponad 3 miliony km²), jednostka administracyjno-terytorialna na świecie;

Jakuck /ˈjakuʦ̑k/ (pn)
Jakutsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w północno-wschodniej Syberii, stolica Jakucji;

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
Jamaika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo położone na Jamajce (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamalsko-Nieniecki Okręg Autonomiczny /jãˈmalskɔ ɲɛ̇̃ˈɲɛʦ̑ʲci ˈɔkrɛ̃ŋk ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (pn)
Jamalin nenetsien autonominen piirikunta
  (geografia, geograficzny) okręg autonomiczny na północy Federacji Rosyjskiej, administracyjnie będący częścią Obwodu tiumeńskiego;

Jan /jãn/ (pn)
Juhani, Janne, Jukka, Jussi
  imię męskie;

Jan Kowalski (n)
Matti Meikäläinen
  ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel

Jan Mayen /ˈjãn ˈmajɛ̃n/ (pn)
Jan Mayen
  (geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii;

Jangcy (pn)
Jangtse
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka Chin i Azji;

Janus /ˈjãnus/ (pn)
Janus
  (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg o dwóch twarzach;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Japani
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
japanilainen
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jarosław /jaˈrɔswaf/ (pn)
Jaroslavl
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą;

Jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (pn)
Sisilisko
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Java (n)
Java
  (informatyka, informatyczny) popularny obiektowy język programowania;

Jawa /ˈjava/ (pn)
Jaava
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jałta /ˈjawta/ (pn)
Jalta
  (geografia, geograficzny) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Yksisarvinen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Jehowa (pn)
Jehova
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) imię Boga Biblii

Jekaterynburg (pn)
Jekaterinburg
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Jemen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jenisej /jɛ̇̃ˈɲisɛj/ (pn)
Jenisei
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
Jeremia, Jeremias
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
Jerusalem
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
Jeriko
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
Yrjö
  imię męskie;

Jesse (pn)
Iisai
  (biblijny) postać biblijna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jessentuki (pn)
Jessentuki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu;

Jezioro Aralskie /jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/ (pn)
Araljärvi
  (geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Bodeńskie (pn)
Bodenjärvi
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Genewskie (pn)
Genevejärvi
  (geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
Jeesus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
Jeesus Kristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
Aki, Jaakkima
  imię męskie;

Joanna /jɔˈãnːa/ (pn)
Johanna
  imię żeńskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
Joel
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jokohama /ˌjɔkɔˈxãma/ (n)
Jokohama
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w środkowej części wyspy Honsiu w regionie Kantō;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
Joonas, Joona
  imię męskie;

Jonatan /jɔ̃ˈnatãn/ (pn)
Joonatan
  imię męskie;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
Jordanjoki
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
Jordania
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordańczyk /jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
jordanialainen
  obywatel Jordanii

Jordańskie Królestwo Haszymidzkie (pn)
Jordanian hašemiittinen kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Jordanii jako państwa

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
Jupiter
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;

Jozafat (pn)
Josafat
  imię męskie;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Joosua
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Judasz (pn)
Juudas
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
Juudea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Judyta /juˈdɨta/ (pn)
Juriitta
  imię żeńskie;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
Jugoslavia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
Julia
  imię żeńskie;

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
Julius
  imię męskie;

Justyn (pn)
Justin
  imię męskie;

Justyna /juˈstɨ̃na/ (pn)
Justiina
  imię żeńskie;

Jut (n)
juutti
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek dawnego północnogermańskiego plemienia zamieszkującego Jutlandię;

Jutlandia (pn)
Jyllanti
  (geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
Jooseppi, Joosef
  imię męskie;

Józefina /ˌjuzɛˈfʲĩna/ (pn)
Josefiina
  imię żeńskie;

Jędrzej /ˈjɛ̃nḍʒɛj/ (pn)
Atte
  imię męskie;

KM /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ /‿ka‿ˈɛ̃m/ (acronym)
hv
  = (fizyka, fizyczny) koń mechaniczny (jednostka)

KRLD /ˌka‿ɛr‿ɛl‿ˈdɛ/ (acronym)
KDKT
  = Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

Kaaba (pn)
Kaaba
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;

Kabul /ˈkabul/ (pn)
Kabul
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kaczor Donald /ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt/ (pn)
Aku Ankka
  bohater filmów animowanych;

Kafarnaum (pn)
Kapernaum
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain (pn)
Kain
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
Kairo
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kajenna /kaˈjɛ̃nːa/ (pn)
Cayenne
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gujany Francuskiej;

Kajfasz (pn)
Kaifas
  (biblijny) nowotestamentowy arcykapłan;
  imię męskie

Kajmany /kajˈmãnɨ/ (pn)
Caymansaaret
  (geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;

Kalabria /kaˈlabrʲja/ (n)
Calabria
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w południowych Włoszech;

Kaledonia /ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Kaledonia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii, w większości pokrywająca się ze współczesną Szkocją;

Kali (pn)
Kali
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduska bogini

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
Kalifornia
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kaliopa /kaˈlʲjɔpa/ (pn)
Kalliope
  (mitologia grecka) muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Kalkuta /kalˈkuta/ (pn)
Kolkata
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach (egzonim wariantowy wg KSNG);

Kallisto (pn)
Kallisto
  (astronomia, astronomiczny) drugi co do wielkości księżyc Jowisza, trzeci w Układzie Słonecznym;

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
Kambodža
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kamczatka /kãmˈʧ̑atka/ (pn)
Kamtšatka
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
Kamerun
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kameruńczyk /ˌkãmɛˈrũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kamerunilainen
  obywatel lub mieszkaniec Kamerunu

Kampania /kãmˈpãɲja/ (pn)
Campania
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech;

Kampucza (pn)
Kamputsea
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) nazwa Kambodży w latach 1976–1989;

Kanaan (pn)
Kanaan
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;
  (biblijny) imię biblijne

Kanada /kãˈnada/ (pn)
Kanada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
kanadalainen
  obywatel Kanady

Kanał Panamski /ˈkãnaw pãˈnãmsʲci/ (n)
Panaman kanava
  (geografia, geograficzny) sztuczny kanał wodny łączący Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym;

Kanał Sueski /ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/ (n)
Suezin kanava
  (geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;

Kandahar /kãnˈdaxar/ (pn)
Kandahar
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

Kanossa (pn)
Canossa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Kansas /ˈkãw̃zas/ (pn)
Kansas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowej części Stanów Zjednoczonych

Kanton /ˈkãntɔ̃n/ (pn)
Kanton
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowych Chinach;

Kapadocja (pn)
Kappadokia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

Kapitol /kaˈpʲitɔl/ (pn)
Capitolium
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) wzgórze w Rzymie;

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
Kapkaupunki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Karaczi /kaˈraʧ̑ʲi/ (pn)
Karachi
  (geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;

Karaiby /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/ (pn)
Karibia
  (geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karelia /kaˈrɛlʲja/ (pn)
Karjala
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
Kaarle, Kaarlo
  imię męskie;

Karolina /ˌkarɔˈlʲĩna/ (pn)
Karoliina
  imię żeńskie;

Karolina Południowa (pn)
Etelä-Carolina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karolina Północna (pn)
Pohjois-Carolina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
Karpaatit
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Kartagina /ˌkartaˈɟĩna/ (pn)
Karthago
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Kartagińczyk /ˌkartaˈɟĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
karthagolainen
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Kartaginy

Karyntia (pn)
Kärnten
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Kastylia (n)
Kastilia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
Kashmir
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Katalonia
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katar /ˈkatar/ (pn)
Qatar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
Kaarina, Kaisa, Katri
  imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
Kathmandu
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Katowice /ˌkatɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Katowice
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, stolica województwa śląskiego;

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
Kaukasus
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;
Kaukasia
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji;

Kazach /ˈkazax/ (n)
kazakki
  osoba narodowości kazachskiej

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
Kazakstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kazań /ˈkazãɲ/ (pn)
Kazan
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Tatarstanu;

Kałmucja (pn)
Kalmukia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Kefas (pn)
Keefas
  (biblijny) aramejski wariant imienia apostoła Piotra

Kemerowo (pn)
Kemerovo
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
Kenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kenijczyk /kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk/ (n)
kenialainen
  obywatel lub mieszkaniec Kenii

Kercz (pn)
Kertš
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
Kiova
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kil /cil/ (pn)
Köli
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kilimandżaro /ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ/ (pn)
Kilimanjaro
  (geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;

King Kong (pn)
King Kong
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;

Kinszasa /cĩw̃ˈʃasa/ (pn)
Kinshasa
  (geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Kioto (pn)
Kioto
  (geografia, geograficzny) japońskie miasto na Honsiu, dawna stolica Japonii;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
Kirgisia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
Kiribati
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kiszyniów /ciˈʃɨ̃ɲuf/ (pn)
Chișinău
  (geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;

Kneset (n)
Knesset
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament Izraela

Kolombo /kɔˈlɔ̃mbɔ/ (pn)
Colombo
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Köln
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolorado (pn)
Colorado
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Kolumb /ˈkɔlũmp/ (pn)
Kolumbus
  (historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
Kolumbia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
Brittiläinen Kolumbia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Kolumbijczyk /ˌkɔlũmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
kolumbialainen
  obywatel Kolumbii

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
Euroopan komissio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
Komorit
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kompas /ˈkɔ̃mpas/ (pn)
Kompassi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Komsomoł (n)
Komsomol
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) komunistyczna organizacja młodzieży w Związku Radzieckim, działająca w latach 1918-1991;

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
Conakry
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Konfederacja Szwajcarska (pn)
Sveitsin valaliitto
  (oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Konfucjusz (pn)
Kungfutse
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Kongijczyk /kɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
kongolainen
  obywatel Demokratycznej Republiki Konga
  obywatel Konga

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
Kongo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;

Konrad /ˈkɔ̃nrat/ (pn)
Conrad
  imię męskie;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
Konstanz
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;
  imię żeńskie;

Konstantyn /kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n/ (pn)
Konsta
  imię męskie;

Konstantynopol /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/ (pn)
Konstantinopoli
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;

Kooperacyjna Republika Gujany (pn)
Guyanan osuustoiminnallinen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gujany

Kopciuszek (pn)
Tuhkimo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
Kööpenhamina
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Kopernikowy (possessiveAdjective)
Kopernikuksen
  należący do Kopernika

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
Koraani
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Korea /kɔˈrɛa/ (pn)
Korea
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański;
  (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Etelä-Korea, Korean tasavalta
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Pohjois-Korea
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Korean demokraattinen kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Kornwalia (pn)
Cornwall
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;

Korona Południowa /kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Etelän kruunu
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Korona Północna /kɔˈrɔ̃na puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Pohjan kruunu
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
Korsika
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korynt (pn)
Korintti
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kos /kɔs/ (pn)
Kos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
Kosovo
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
Costa Rica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kowno (pn)
Kaunas
  drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
kasakka
  (historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Kauris
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Kościół katolicki /ˈkɔɕʨ̑uw ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
katolinen kirkko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, tradycji katolickiej mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych, na którego czele stoi papież;

Kraj Basków /ˈkraj ˈbaskuf/ (pn)
Baskimaa
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1);

Kraj Krasnojarski /ˈkraj ˌkrasnɔˈjarsʲci/ (pn)
Krasnojarskin aluepiiri
  (geografia, geograficzny) kraj (jednostka administracyjna) w Federacji Rosyjskiej ze stolicą w Krasnojarsku;

Kraj Permski /ˈkraj ˈpɛrm̥sʲci/ (pn)
Permin aluepiiri
  (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej położona na Uralu, ze stolicą w Permie, jedna z dziewięciu jednostek administracyjnych Federacji posiadająca status kraju;

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
Krakova
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar (pn)
Krasnodar
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnojarsk /krasˈnɔjarsk/ (pn)
Krasnojarsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
Kreeta
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kronos (pn)
Kronos
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, jeden z tytanów;

Kronsztad (pn)
Kronstadt
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, port morski położony na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej;

Kruk /kruk/ (pn)
Korppi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
Krim
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
Kristian
  imię męskie;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
Kristiina
  imię żeńskie;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
Risto
  imię męskie;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
Etelän risti
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Królestwo Bahrajnu (pn)
Bahrainin kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahrajnu jako państwa;

Królestwo Belgii (pn)
Belgian kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Danii (pn)
Tanskan kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;

Królestwo Hiszpanii (pn)
Espanjan kuningaskunta
  (urzędowy) oficjalna nazwa Hiszpanii

Królestwo Marokańskie (pn)
Marokon kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Maroka jako państwa

Królestwo Szwecji /kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji/ (pn)
Ruotsin kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej

Kserkses (pn)
Kserkses
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie, noszone przez kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców

Księstwo Andory (pn)
Andorran ruhtinaskunta
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa

Księstwo Liechtensteinu (pn)
Liechtensteinin ruhtinaskunta
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Liechtensteinu jako państwa;

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Kuu
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Ku Klux Klan (n)
Ku Klux Klan
  (historia, historyczny, historycznie) (społeczny) działające w różnych latach amerykańskie rasistowskie organizacje terrorystyczne;

Kuala Lumpur (pn)
Kuala Lumpur
  (geografia, geograficzny) stolica Malezji;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
Kuuba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubań (pn)
Kuban
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia;

Kubańczyk /kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kuubalainen
  obywatel Kuby

Kubuś Puchatek /ˈkubuɕ puˈxatɛk/ (n)
Nalle Puh
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;

Kujawy /kuˈjavɨ/ (pn)
Kujavia
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce;

Kurdystan (pn)
Kurdistan
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;

Kurlandia (pn)
Kuurinmaa
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;

Kursk (pn)
Kursk
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;

Kurytyba (pn)
Curitiba
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana;

Kusz /kuʃ/ (pn)
Kus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, wnuk Noego, najstarszy syn Chama;
Kush
  (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na południu od II katarakty Nilu, podbita w XVI-XIV w. p.n.e. przez Egipt;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
Kuwait
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kyzył (pn)
Kyzyl
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w geograficznym środku Azji, stolica Republiki Tuwy;

LAN party (n)
lähiverkkotapahtuma
  impreza, której głównym elementem jest wspólna gra, poprzez sieć lokalną, na przyniesionych przez uczestników komputerach;

LGBT (acronym)
HLBT
  = (społeczny) lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe – jako zbiorowość;

La Manche (pn)
Englannin kanaali
  (geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;

Labrador /laˈbradɔr/ (pn)
Labrador
  (geografia, geograficzny) kanadyjski półwysep;
  (geografia, geograficzny) region obejmujący Labrador (1.1);

Lacjum /ˈlaʦ̑ʲjũm/ (pn)
Lazio
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;

Lahaur (pn)
Lahore
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnim Pakistanie, stolica prowincji Pendżab;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna (pn)
Laosin demokraattinen kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Laosu jako państwa

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Lappi
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Lapończyk (n)
lappalainen
  człowiek narodowości lapońskiej

Latakia (pn)
Lattakia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Laura /ˈlawra/ (pn)
Laura
  imię żeńskie;

Lejda (pn)
Leiden
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;

Leningrad /lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/ (pn)
Leningrad
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Leonard /lɛˈɔ̃nart/ (pn)
Lenni
  imię męskie;

Lesbos (pn)
Lesbos
  (geografia, geograficzny) (administracja) prefektura grecka (nomos) na Lesbos (1.1);
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
Lesotho
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Leto /ˈlɛtɔ/ (pn)
Leto
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 68;
  (mitologia grecka) matka Apollina i Artemidy;

Lew /lɛf/ (pn)
Leijona, Jalopeura
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
Levantti
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Lewi (pn)
Leevi
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;

Lhasa /ˈlasa/ (pn)
Lhasa
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego;

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
Libanon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Azji ze stolicą w Bejrucie;

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
Liberia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
Libya
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lidia /ˈlʲidʲja/ (pn)
Lyydia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina i państwo w zachodniej Azji Mniejszej;
  imię żeńskie;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liguria /lʲiˈɡurʲja/ (pn)
Liguria
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Lille (pn)
Lille
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Lima /ˈlʲĩma/ (pn)
Lima
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;

Limburgia (pn)
Limburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-wschodniej Holandii;
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-wschodniej Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodnich Niderlandach, obecnie podzielona między Belgię i Holandię;

Linus /ˈlʲĩnus/ (pn)
Linus
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie;

Linux (n)
Linux
  (informatyka, informatyczny) każdy system operacyjny z rodziny systemów zapoczątkowanej w latach 90. XX w. przez Linusa Torvaldsa i opartych na stworzonym przez niego jądrze;

Lipieck (pn)
Lipetsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż;

Lipsk /lʲipsk/ (pn)
Leipzig
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Lisek /ˈlʲisɛk/ (pn)
Kettu
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
Liettua
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
liettualainen
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
Lissabon
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara /lɔˈara/ (pn)
Loire
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
Lombardia
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
Lontoo
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Los Angeles (pn)
Los Angeles
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Lothringen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lourdes (pn)
Lourdes
  (geografia, geograficzny) miejscowość i ośrodek kultu religijnego we Francji;

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
Lausanne
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Lubeka (pn)
Lyypekki
  (geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn;

Lublana /luˈblãna/ (pn)
Ljubljana
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Lublin /ˈlublʲĩn/ (pn)
Lublin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Lubelszczyzny i województwa lubelskiego;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
Luzern
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Ludmiła /ludˈmʲiwa/ (pn)
Ljudmila
  imię żeńskie;

Ludowa Republika Bangladeszu (pn)
Bangladeshin kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bangladeszu jako państwa;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
Ludvig
  imię męskie;

Luizjana (pn)
Louisiana
  (geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
Luxemburg, Luxembourg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Luxemburg
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1);

Luneta /lũˈnɛta/ (pn)
Kaukoputki
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Lutnia /ˈlutʲɲa/ (pn)
Lyra
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Wegę; zawiera mgławicę planetarną – Pierścień; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Luzon (pn)
Luzon
  (geografia, geograficzny) największa wyspa w archipelagu Filipiny, leżąca w jego północnej części;

Luzytania (pn)
Lusitania
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca większą część współczesnej Portugalii, Estremadury i prowincji Salamanka, dawna prowincja rzymska i ziemia legendarnych Luzytanów;

Lwów /lvuf/ (pn)
Lviv
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lyon /lʲjɔ̃n/ (pn)
Lyon
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

L’Aquila (pn)
L’Aquila
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;

ME /mʲiˈsṭʃɔstfa ɛwˈrɔpɨ/ (acronym)
EM
  = Mistrzostwa Europy

MP3 /ɛ̃m‿pɛ‿ˈṭʃɨ/ (pn)
MP3
  (informatyka, informatyczny) jeden z formatów kompresji dźwięku;

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Makedonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedonia Północna (pn)
Pohjois-Makedonia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;

Macedończyk /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
makedonialainen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) człowiek narodowości macedońskiej, obywatel Republiki Macedonii, mieszkaniec Republiki Macedonii;

Machabeusz (n)
makkabilainen
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek Judy Hasmoneusza;

Machaczkała /ˌmaxaʧ̑ˈkawa/ (pn)
Mahatškala
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej nad Morzem Kaspijskim, stolica Dagestanu;

Maciej /ˈmaʨ̑ɛ̇j/ (pn)
Matias
  imię męskie;

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
Madagaskar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Madera /maˈdɛra/ (pn)
Madeira
  (geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
Madrid
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdalena /ˌmaɡdaˈlɛ̃na/ (pn)
Matleena
  imię żeńskie;

Maghreb /ˈmaɡrɛp/ (n)
Maghreb
  (geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
Muhammad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Maja /ˈmaja/ (n)
Maija
  (etnografia, etnograficzny) członek ludu środkowoamerykańskiego;

Maja /ˈmaja/ (pn)
Maija
  imię żeńskie;

Majkop (pn)
Maikop
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Adygei;

Majorka (pn)
Mallorca
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
Mayotte
  (geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Makaronezja (pn)
Makaronesia
  (geografia, geograficzny) zbiorcza nazwa wulkanicznych wysp położonych na północno-wschodnim Atlantyku u wybrzeży Europy i Afryki;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
Macao
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach

Malachiasz (pn)
Malakia
  (biblijny) imię męskie;

Malarz /ˈmalaʃ/ (pn)
Maalari
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
Malawi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Male /ˈmalɛ/ (pn)
Malé
  (geografia, geograficzny) stolica Malediwów;

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
Malediivit
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
Malesia
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
Mali
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malmö /ˈmalmɛ/ (pn)
Malmö
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta /ˈmalta/ (pn)
Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Maltańczyk /malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
maltalainen
  obywatel Malty

Manchester (pn)
Manchester
  (geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii, ważny ośrodek przemysłowy;

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
Mantšuria
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manila /mãˈɲila/ (pn)
Manila
  (geografia, geograficzny) stolica Filipin;

Manitoba /ˌmãɲiˈtɔba/ (pn)
Manitoba
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Marche (pn)
Marche
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
Martti
  imię męskie;

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
Markus, Markku
  imię męskie;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
Marja
  imię żeńskie;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Pohjois-Mariaanit
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
Marokko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Marrakesz /marˈːakɛʃ/ (pn)
Marrakech
  (geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;

Mars /mars/ (pn)
Mars
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem;
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
Marseille
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marta /ˈmarta/ (pn)
Martta
  imię żeńskie;

Martynika /ˌmartɨ̃ˈɲika/ (pn)
Martinique
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach

Maryja /maˈrɨja/ (pn)
Maria
  (teologia, teologiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Matka Boża;

Maryland (pn)
Maryland
  (geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Annapolis i największym miastem Baltimore;

Maskat /ˈmaskat/ (pn)
Masqat
  (geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Massachusetts (pn)
Massachusetts
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów USA, położony w północno-wschodniej części, na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, ze stolicą w Bostonie;

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Matteus, Matti
  imię męskie;

Matylda /maˈtɨlda/ (pn)
Matilda
  imię żeńskie;

Maur /mawr/ (n)
mauri
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
Mauritania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
Mauritius
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Maurycy /mawˈrɨʦ̑ɨ/ (pn)
Mauri
  imię męskie;

Mazowsze /maˈzɔfʃɛ/ (n)
Masovia
  (geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;

Mała Niedźwiedzica /ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Pieni karhu
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem;

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
Margareeta, Marketta
  imię żeńskie;

Mały Lew /ˈmawɨ ˈlɛf/ (pn)
Pieni leijona
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Mały Pies /ˈmawɨ ˈpʲjɛs/ (pn)
Pieni koira
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Med (n)
meedialainen
  mieszkaniec Medii, członek plemienia Medów;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
Milano
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Mekka (pn)
Mekka
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej;

Meklemburgia-Pomorze Przednie (pn)
Mecklenburg-Etu-Pommeri
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
Mekong
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
Meksiko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
México
  (geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1);

Meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
meksikolainen
  obywatel Meksyku

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
Melanesia
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Melbourne (pn)
Melbourne
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Victoria;

Melchizedek (pn)
Melkisedek
  (biblijny) imię męskie;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
Merkurius
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mesjasz (pn)
Messias
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Mesyna (pn)
Messina
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Metz (pn)
Metz
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Mezoameryka (pn)
Mesoamerikka
  (geografia, geograficzny) region zamieszkany przez członków wielkich środkowoamerykańskich kultur prekolumbijskich rozciągający się od środkowego Meksyku po Przesmyk Panamski;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
Mesopotamia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami /maˈjãmʲi/ (pn)
Miami
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
Mikko, Mikael
  imię męskie;

Micheasz (pn)
Miika
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Michigan (pn)
Michigan
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior;

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Niilo, Niko
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Mikronesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (pn)
Mikroskooppi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Miluza (pn)
Mulhouse
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji;

Minnesota /ˌmʲĩnːɛˈsɔta/ (pn)
Minnesota
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w stanie Minnesota (1.1), prawy dopływ Missisipi;

Minorka (pn)
Menorca
  (geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Missouri /mʲiˈzurʲi/ (pn)
Missouri
  (administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;

Mińsk /mʲĩj̃sk/ (pn)
Minsk
  (geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Modena /mɔˈdɛ̃na/ (pn)
Modena
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
Mogadishu
  (geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Moguncja /mɔˈɡũnʦ̑ʲja/ (pn)
Mainz
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
Mooses
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Momos (pn)
Momos
  (mitologia grecka) bóg drwin i ironii, uosobienie sarkazmu, żartów i kpin;

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
München
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
Monaco
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
Mongolia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Montana /mɔ̃nˈtãna/ (pn)
Montana
  (geografia, geograficzny) (administracja) obwód administracyjny w Bułgarii
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Helena;
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii

Montreal /mɔ̃nˈtrɛal/ (pn)
Montreal
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;

Montserrat (pn)
Montserrat
  (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
Määri
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Morfeus
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Adrianmeri
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Alandzkie (pn)
Ahvenanmeri
  (geografia, geograficzny) niewielki akwen między wybrzeżem Szwecji i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego;

Morze Arabskie /ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Arabianmeri
  (geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;

Morze Archipelagowe (pn)
Saaristomeri
  (geografia, geograficzny) akwen morski między wybrzeżem Finlandii i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego;

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
Asovanmeri
  (geografia, geograficzny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Baffina (pn)
Baffininlahti
  (geografia, geograficzny) morze w Arktyce leżące pomiędzy Grenlandią na wschodzie, Ziemią Baffina na zachodzie, Wyspą Ellesmere’a na północy;

Morze Balearskie (pn)
Baleaarienmeri
  (geografia, geograficzny) morze w północno-zachodniej części Morza Śródziemnego, położone między wybrzeżem Półwyspu Iberyjskiego a Balearami;

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
Barentsinmeri
  (geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Itämeri
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Beringa (pn)
Beringinmeri
  (geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
Vienanmeri
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Celtyckie (pn)
Kelttimeri
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
Mustameri
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
Punainenmeri
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Czukockie (pn)
Tšuktšienmeri
  (geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego leżąca za północnym kołem podbiegunowym, pomiędzy wybrzeżem Alaski a Syberią;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (pn)
Aigeianmeri, Egeanmeri
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Filipińskie (pn)
Filippiinienmeri
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Irlanninmeri
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie (pn)
Japaninmeri
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Joonianmeri
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
Karibianmeri
  (geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
Kaspianmeri
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Koralowe /ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ/ (pn)
Korallimeri
  (geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
Kuollutmeri
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Norweskie /ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/ (pn)
Norjanmeri
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Południowochińskie /ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (pn)
Etelä-Kiinan meri
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Pohjanmeri
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Tyrrhenanmeri
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wattowe (pn)
Vattimeri
  (geografia, geograficzny) część Morza Północnego obejmująca przybrzeżne wody Zatoki Niemieckiej, położona między kontynentem a łańcuchem Wysp Fryzyjskich;

Morze Wschodniosyberyjskie (pn)
Itä-Siperian meri
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone u wybrzeży wschodniej Syberii, pomiędzy Wyspami Nowosyberyjskimi a Wyspą Wrangla;

Morze Łaptiewów (pn)
Laptevinmeri
  (geografia, geograficzny) morze stanowiące część Oceanu Arktycznego, położone u północnych wybrzeży Azji, pomiędzy półwyspem Tajmyr a archipelagiem Wysp Nowosyberyjskich;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
Välimeri
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
Keltainenmeri
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
Moskova
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mostar /ˈmɔstar/ (pn)
Mostar
  (geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:

Mount Everest (pn)
Mount Everest
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Mowgli (pn)
Mowgli
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie, bohater serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
Maas
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
Mosambik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
Moldova
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mucha /ˈmuxa/ (pn)
Kärpänen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Muminek /mũˈmʲĩnɛk/ (pn)
Muumipeikko
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne białe stworzenie, z rodziny trolli;

Murmańsk /ˈmurmãj̃sk/ (pn)
Murmansk
  (geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu murmańskiego;

Myanmar (pn)
Myanmar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
Mikki Hiiri
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

MŚP (acronym)
pk-yritys
  = (ekonomia, ekonomiczny) małe i średnie przedsiębiorstwa;

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
NATO
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

NN /ɛ̃n‿ˈɛ̃n/ (acronym)
N.N.
  osoba o niezidentyfikowanej tożsamości

NRD /ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ/ (acronym)
DDR
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna

NWD /ɛ̃n‿vu‿ˈdɛ/ (acronym)
syt
  = (matematyka, matematyczny) największy wspólny dzielnik

Nablus /ˈnablus/ (pn)
Nablus
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Nabuchodonozor /ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr/ (pn)
Nebukadressar
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) imiona czterech władców Babilonii
  (starożytność) (biblijny) biblijny odpowiednik akadyjskiego imienia Nabu-kudurrī-uṣur;

Nachodka (pn)
Nahodka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, nad Morzem Japońskim;

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
Transnistria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadia /ˈnadʲja/ (pn)
Nadja
  imię żeńskie;

Nadrenia Północna-Westfalia (pn)
Nordrhein-Westfalen
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
Rheinland-Pfalz
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
Nairobi
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Nalczyk (pn)
Naltšik
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
Namibia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namur (pn)
Namur
  (geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;

Nancy (pn)
Nancy
  (geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji;

Nankin /ˈnãŋʲcĩn/ (pn)
Nanjing
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica;

Nantes (pn)
Nantes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Napoleon /ˌnapɔˈlɛɔ̃n/ (pn)
Napoleon
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Napoleon Bonaparte, cesarz Francuzów
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Narwa (pn)
Narva
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Estonii, na granicy z Rosją, nad rzeką Narwą (1.2);

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
Nauru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
Nouakchott
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nawarra /naˈvarːa/ (pn)
Navarra
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię;

Nazaret /naˈzarɛt/ (pn)
Nasaret
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
N'Djamena
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
Napoli
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Nebraska /nɛˈbraska/ (pn)
Nebraska
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan USA ze stolicą w Lincoln i największym miastem Omaha;

Nehemiasz (pn)
Nehemia
  (biblijny) imię męskie

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
Nepal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
Neptunus
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego;

Nercza (pn)
Nertša
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Zabajkalskim, lewy dopływ Szyłki;

Nevada (pn)
Nevada
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą Carson City;

New Hampshire (n)
New Hampshire
  (geografia, geograficzny) stan na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych;

New Jersey (n)
New Jersey
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północno-wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych;

Niagara /ɲaˈɡara/ (pn)
Niagara
  (geografia, geograficzny) rzeka na granicy Kanady i Stanów Zjednoczonych;
Niagaran putoukset
  (geografia, geograficzny) wodospad na rzece Niagara (1.1);

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
Nizza
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niderlandy /ˌɲidɛrˈlãndɨ/ (pn)
Alankomaat
  (geografia, geograficzny) (książkowy) (rzadki, rzadko używany) Holandia

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
palmusunnuntai
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
Saksa
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemcy Wschodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/ (pn)
Itä-Saksa
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna, państwo istniejące w latach 1949-1990

Niemcy Zachodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Länsi-Saksa
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec w latach 1949-1990;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
saksalainen
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Saksan Demokraattinen Tasavalta, Saksan demokraattinen tasavalta
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka /ˈɲɛ̃mka/ (n)
saksalainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Nieniecki Okręg Autonomiczny /ɲɛ̇̃ˈɲɛʦ̑ʲci ˈɔkrɛ̃ŋk ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (pn)
Nenetsien autonominen piirikunta
  (geografia, geograficzny) okręg autonomiczny na północy Federacji Rosyjskiej, administracyjnie będący częścią obwodu archangielskiego;

Niepokalane Poczęcie (pn)
perisynnittömän sikiämisen päivä
  (teologia, teologiczny) katolicki dogmat ogłoszony 8 grudnia 1854;

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
Niger
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
nigeriläinen
  obywatel Nigru

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
Nigeria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nigeryjczyk /ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
nigerialainen
  obywatel Nigerii

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Nicaragua
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikaraguańczyk /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
nicaragualainen
  obywatel Nikaragui

Nike (pn)
Nike
  (mitologia grecka) bogini zwycięstwa;

Nikołajewsk nad Amurem (pn)
Nikolajevsk-na-Amure
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Chabarowskim, port nad Amurem;

Nil /ɲil/ (pn)
Niili
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Nina /ˈɲĩna/ (pn)
Niina
  imię żeńskie;

Niniwa (pn)
Ninive
  (starożytność) (geografia, geograficzny) dawne miasto w północnej Mezopotamii, nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu, jedna ze stolic starożytnej Asyrii, współcześnie stanowisko archeologiczne;

Niue /ˈɲu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Niue
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
  (geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii

Nix /ɲiks/ (pn)
Nix
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Niżny Nowogród (pn)
Nižni Novgorod
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
Nooa
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Noemi (pn)
Noomi
  imię żeńskie;

Norfolk /ˈnɔrfɔlk/ (pn)
Norfolkinsaari
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
Normandia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
norjalainen
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
Norja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
norjalainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Norymberga /ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/ (pn)
Nürnberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii;

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
Newfoundland
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Gwinea /ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Uusi-Guinea
  (geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Holandia /ˈnɔva xɔˈlãndʲja/ (pn)
Uusi Hollanti
  (geografia, geograficzny) sztuczna wyspa w Petersburgu;
Uudet-Alankomaat
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna kolonia holenderska w Ameryce Północnej u ujścia rzeki Hudson, na terenie obecnego Nowego Jorku;

Nowa Kaledonia /ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Uusi-Kaledonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Południowa Walia (pn)
Uusi-Etelä-Wales
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Australii;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Nova Scotia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
Uusi-Seelanti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Nowa Ziemia (pn)
Novaja Zemlja
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Arktycznym między Morzem Barentsa a Morzem Karskim:

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
Uusi Delhi
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Noworosyjsk (pn)
Novorossijsk
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;

Nowosybirsk /ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk/ (pn)
Novosibirsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Nowozelandczyk /ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
uusiseelantilainen
  obywatel Nowej Zelandii

Nowy Brunszwik /ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik/ (pn)
New Brunswick
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
New York
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;

Nowy Meksyk /ˈnɔvɨ ˈmɛksɨk/ (pn)
New Mexico
  (administracja) (geografia, geograficzny) stan na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
New Orleans
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
Uusivuosi, uudenvuodenpäivä
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Sad (pn)
Novi Sad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Serbii;

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Uusi testamentti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nowy Świat /ˈnɔvɨ ˈɕfʲjat/ (pn)
Uusi Maailma
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Ameryki Północnej, Ameryki Południowej i Australii;

Nubia /ˈnubʲja/ (pn)
Nubia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
Numidia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Nunavut (pn)
Nunavut
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Nuuk (pn)
Nuuk
  (geografia, geograficzny) stolica Grenlandii;

Nyks /nɨks/ (pn)
Nyks
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

OBWE (acronym)
ETYJ
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie;

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (adj)
OK
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobry

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (adv)
OK
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobrze

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (interjection)
OK
  (potocznie, potoczny) oznaczający zgodę

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
YK
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

Ob /ɔp/ (pn)
Ob
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
Pohjoinen jäämeri
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
Atlantin valtameri
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
Intian valtameri
  (geografia, geograficzny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
Tyyni valtameri
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
Oseania
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Odessa (pn)
Odessa
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odyseja /ˌɔdɨˈsɛja/ (pn)
Odysseia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi;

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
Ofelia
  imię żeńskie;

Ohio /ɔˈxajɔ/ (n)
Ohio
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1);

Ohio /ɔˈxajɔ/ (pn)
Ohio
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus;

Ojcze nasz /ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ/ (pn)
Isä meidän
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”;

Okinawa (pn)
Okinawa
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Riukiu na Oceanie Spokojnym;

Oklahoma /ˌɔklaˈxɔ̃ma/ (pn)
Oklahoma
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;

Oksford /ˈɔksfɔrt/ (pn)
Oxford
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire;

Oksytania (pn)
Oksitania
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego;

Oktant /ˈɔktãnt/ (pn)
Oktantti
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Olaf /ˈɔlaf/ (pn)
Olavi
  imię męskie;

Olga /ˈɔlɡa/ (pn)
Aila, Aili
  imię żeńskie;

Olimp /ˈɔlʲĩmp/ (pn)
Olympos
  (geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas;

Olimpia /ɔˈlʲĩmpʲja/ (pn)
Olympia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;

Oliwia /ɔˈlʲivʲja/ (pn)
Olivia
  imię żeńskie;

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
Oman
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omsk (pn)
Omsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Onega (pn)
Ääninen
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim, położone u ujścia Onegi (1.3) do Zatoki Oneskiej;

Ontario /ɔ̃nˈtarʲjɔ/ (pn)
Ontario
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Ameryce Północnej, na granicy Stanów Zjednoczonych i Kanady;

Oregon /ɔˈrɛɡɔ̃n/ (pn)
Oregon
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
Yhdistyneet kansakunnat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Orinoko (n)
Orinoco
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
Orion
  (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orkus (pn)
Orcus
  (mitologia rzymska) demon śmierci z mitologii Starożytnego Rzymu;
  (astronomia, astronomiczny) duża planetoida transneptunowa obiegająca Słońce w pasie Kuipera;

Orlean (pn)
Orléans
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą;

Orontes (pn)
Orontes
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Azji, przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję;

Orzeł /ˈɔʒɛw/ (pn)
Kotka
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Osaka /ɔˈsaka/ (pn)
Osaka
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;

Osetia (pn)
Ossetia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków;

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Etelä-Ossetia
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Oslo /ˈɔslɔ/ (pn)
Oslo
  (geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Ostatnia Wieczerza /ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa/ (pn)
viimeinen ehtoollinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

Ostia (pn)
Ostia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;

Ostrobotnia (pn)
Pohjanmaa
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region historyczny w środkowej Finlandii

Ottawa /ɔtˈːava/ (pn)
Ottawa
  (geografia, geograficzny) stolica Kanady;

Owidiusz (pn)
Ovidius
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny poeta rzymski;

Ozeasz (pn)
Hoosea
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
Osiris
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
Alttari
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
BKT
  = produkt krajowy brutto;

PP /pɛ‿ˈpɛ/ (acronym)
PP
  = (chemia, chemiczny) polipropylen;

PTFE (acronym)
PTFE
  = (chemia, chemiczny) politetrafluoroetylen

Pacyfik /paˈʦ̑ɨfʲik/ (pn)
Tyyni valtameri, Tyynimeri
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Ocean Spokojny

Pad /pat/ (pn)
Po
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Padwa /ˈpadva/ (pn)
Padova
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Pafos (pn)
Pafos
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
Pakistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Pakistańczyk /ˌpaciˈstãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
pakistanilainen
  obywatel Pakistanu

Palatyn (pn)
Palatinus
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;

Palau /ˈpalaw/ (pn)
Palau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
Palermo
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
Palestiina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
palestiinalainen
  mieszkaniec Palestyny

Pan /pãn/ (pn)
Pan
  (mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami;
Herra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie

Panama /pãˈnãma/ (pn)
Panama
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Pandora /pãnˈdɔra/ (n)
Pandora
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pangea /pãŋˈɡɛa/ (pn)
Pangea
  (geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
Neitsyt
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
Pannonia
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papeete (pn)
Papeete
  (geografia, geograficzny) stolica Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Papua-Uusi-Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
Paraguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Paraklet (pn)
Parakletos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Ducha Świętego;

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
Euroopan parlamentti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Parma /ˈparma/ (pn)
Parma
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Partia (pn)
Parthia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;

Parys /ˈparɨs/ (pn)
Pariisi
  (mitologia grecka) królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 3317;

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
Pariisi
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
Kuiperin vyöhyke
  (astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Pasawa (pn)
Passau
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią;

Pascha /ˈpasxa/ (pn)
(juutalainen) pääsiäinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowskie święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni;

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Patagonia
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Paulina /pawˈlʲĩna/ (pn)
Pauliina
  imię żeńskie;

Paw /paf/ (pn)
Riikinkukko
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
Paavo, Paavali
  imię męskie;

Państwo Islamskie (pn)
Isis
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael (pn)
Israelin valtio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Państwo Watykańskie (pn)
Vatikaanin kaupunkivaltio
  (geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej;

Państwo Środka (n)
Keskustan valtakunta
  (książkowy) (peryfrastyczny) Chiny

Pegaz /ˈpɛɡas/ (pn)
Pegasus
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Enifa; w Polsce widoczny jesienią; góruje o północy we wrześniu;
  (mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
Peking
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Peloponez /ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs/ (pn)
Peloponnesos
  (geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;

Pendżab (pn)
Pandžab
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Azji;
  (geografia, geograficzny) prowincja w Pakistanie;
  (geografia, geograficzny) stan w północno-zachodnich Indiach;

Pensylwania /ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja/ (pn)
Pennsylvania
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Pentateuch (pn)
pentateukki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę

Perm /pɛrm/ (pn)
Perm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej na Uralu, stolica Kraju Permskiego;

Persefona (pn)
Persefone
  (mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Perseusz /pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Perseus
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
Persia
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Perth (pn)
Perth
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Australia Zachodnia;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
Peru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Perugia (pn)
Perugia
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;

Peruwiańczyk /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
perulainen
  obywatel Peru

Peszawar (pn)
Peshawar
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Pakistanie;

Petersburg /pɛˈtɛrzburk/ (pn)
Pietari
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską;

Piec /pʲjɛʦ̑/ (pn)
Sulatusuuni
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
Piemonte
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Pierwszy Maja /ˈpʲjɛrfʃɨ ˈmaja/ (n)
vappu
  (potocznie, potoczny) (zobacz) Święto Pracy

Pietropawłowsk Kamczacki /ˌpʲjɛtrɔˈpavwɔfsk ːãmˈʧ̑aʦ̑ʲci/ (pn)
Petropavlovsk-Kamtšatski
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na półwyspie Kamczatka, stolica Kraju Kamczackiego;

Pietrozawodsk /ˌpʲjɛtrɔˈzavɔtsk/ (pn)
Petroskoi
  (geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Karelii;

Pigmej (n)
pygmi
  (etnografia, etnograficzny) członek ludu afrykańskiego;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
Picardie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Pinokio (pn)
Pinokkio
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bohater powieści Carla Collodiego;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
Pekka, Petteri, Pietari
  imię męskie;

Piotra /ˈpʲjɔtra/ (pn)
Petra
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
Pyreneet
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pireus /ˈpʲirɛws/ (pn)
Pireus
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji;

Pismo Święte (n)
Pyhä kirja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
Pythagoras
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh (pn)
Pittsburgh
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Piza (pn)
Pisa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Pjongjang /ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk/ (pn)
Pjongjang
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Północnej;

Platon /ˈplatɔ̃n/ (pn)
Platon
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Plejady /plɛˈjadɨ/ (pn)
Plejadit, Seulaset
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Pleton /ˈplɛtɔ̃n/ (pn)
Plethon
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof Jerzy Gemist;

Pliniusz (pn)
Plinius
  imię męskie

Plutarch (pn)
Plutarkhos
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki;
  imię męskie;

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
Pluto
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Podgorica /ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a/ (pn)
Podgorica
  (geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Podole /pɔdˈɔlɛ/ (pn)
Podolia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na obszarze dzisiejszej zachodniej Ukrainy oraz w Republice Mołdawii na lewym brzegu Dniestru;

Polak /ˈpɔlak/ (n)
puolalainen
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Polinezja /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja/ (pn)
Polynesia
  (geografia, geograficzny) część Oceanii;

Polinezja Francuska /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Ranskan Polynesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
Puola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
Pommeri
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompa /ˈpɔ̃mpa/ (pn)
Ilmapumppu
  (astronomia, astronomiczny) nazwa jednego gwiazdozbiorów;

Pompeje (pn)
Pompeji
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Pont (pn)
Pontos
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej części Azji Mniejszej, nad Morzem Czarnym, w starożytności niezależne królestwo, następnie prowincja rzymska;

Port-au-Prince (pn)
Port-au-Prince
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
Puerto Rico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
portugalilainen
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
Portugali
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Posejdon /pɔˈsɛjdɔ̃n/ (pn)
Poseidon
  (mitologia grecka) bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem;

Poznań /ˈpɔznãɲ/ (pn)
Poznań
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski;

Połtawa (pn)
Pultava
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowo-wschodniej części Ukrainy, nad rzeką Worsklą, stolica obwodu i rejonu połtawskiego;

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
Praha
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Praia (pn)
Praia
  stolica Republiki Zielonego Przylądka;

Prisztina (pn)
Pristina
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prokrust (pn)
Prokrustes
  (mitologia grecka) postać z mitologii greckiej, syn Posejdona, rozbójnik czyhający na ofiary przy drodze z Megary do Aten, osławiony używaniem Prokrustowego łoża;

Prokrustowe łoże (n)
Prokrusteen vuode
  (mitologia grecka) narzędzie tortur mitycznego attyckiego rozbójnika w formie łoża, na którym dopasowywał ofiarę rozciągając jej ciało lub skracając członki
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której coś jest gwałtem dostosowywane do jakiegoś sztywnego schematu; arbitralny standard, z którym zgodność jest egzekwowana

Prometeusz (pn)
Prometheus
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;
  (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
Provence
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
Preussi
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Przylądek Dobrej Nadziei /pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji/ (pn)
Hyväntoivonniemi
  (geografia, geograficzny) przylądek w RPA;

Psków /pskuf/ (pn)
Pihkova
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus;

Psy Gończe /ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ/ (pn)
Ajokoirat
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Ptah /ptax/ (pn)
Ptah
  (mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca;

Ptak Rajski /ˈptak ˈrajsʲci/ (pn)
Paratiisilintu
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów południowego nieba;

Ptolemeusz /ˌptɔlɛ̃ˈmɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Ptolemaios
  imię męskie;

Puchar /ˈpuxar/ (pn)
Malja
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Pusan /ˈpusãn/ (pn)
Busan
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Korei Południowej;

Puszkin (pn)
Puškin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, administracyjnie część Sankt Petersburga;

Półwysep Antarktyczny (pn)
Antarktiksen niemimaa
  (geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej;

Półwysep Apeniński /puwˈvɨsɛp ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/ (pn)
Apenniinien niemimaa
  (geografia, geograficzny) półwysep południowoeuropejski otoczony przez akweny Morza Śródziemnego;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (pn)
Arabian niemimaa
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Koreański (pn)
Korean niemimaa
  (geografia, geograficzny) półwysep we wschodniej Azji nad Oceanem Spokojnym

Półwysep Krymski (pn)
Krimin niemimaa
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Krym

Półwysep Malajski (pn)
Malakan niemimaa
  (geografia, geograficzny) południowa część Półwyspu Indochińskiego;

Półwysep Rybacki (pn)
Kalastajasaarento
  (geografia, geograficzny) półwysep w Rosji, północno-zachodnia odnoga Półwyspu Kolskiego;

Płowdiw (pn)
Plovdiv
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;

Quebec (n)
Quebec
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Quito (pn)
Quito
  (geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru;

Québec (n)
Québec
  miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec

RNA /ɛr‿ɛ̃n‿ˈa/ (n)
RNA
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas rybonukleinowy;

Ra /ra/ (pn)
Ra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;

Rabat /ˈrabat/ (pn)
Rabat
  (geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
Raakel
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
Rafael, Raafael
  imię męskie;

Raisa /raˈ<sup>j</sup>isa/ (pn)
Raisa
  imię żeńskie;

Rajmund /ˈrajmũnt/ (pn)
Raimo
  imię męskie;

Rak /rak/ (pn)
Rapu, Krapu
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Ratyzbona (pn)
Regensburg
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Realpolitik /ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik/ (n)
reaalipolitiikka
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy;

Rebeka /rɛˈbɛka/ (pn)
Rebekka
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Izaaka;
  imię żeńskie;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
Rein
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Rennes (pn)
Rennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Albanii (pn)
Albanian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Albanii jako państwa;

Republika Angoli (pn)
Angolan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Angoli

Republika Argentyńska (pn)
Argentiinan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Argentyny

Republika Armenii (pn)
Armenian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Armenii jako państwa;

Republika Austrii (pn)
Itävallan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;

Republika Azerbejdżanu (pn)
Azerbaidžanin tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Azerbejdżanu jako państwa;

Republika Beninu (pn)
Beninin tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Beninu

Republika Białorusi (pn)
Valko-Venäjän tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Białorusi;

Republika Bułgarii (pn)
Bulgarian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;

Republika Chorwacji (pn)
Kroatian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chorwacji;

Republika Cypryjska (pn)
Kyproksen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Cypru jako państwa;

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
Tšekin tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Estońska (pn)
Viron Tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
Saksan Liittotasavalta, Saksan liittotasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Finlandii (pn)
Suomen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Finlandii;

Republika Francuska (pn)
Ranskan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;

Republika Grecka (pn)
Helleenien tasavalta, Kreikan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Grecji jako państwa ;

Republika Gwinei Równikowej (pn)
Päiväntasaajan Guinean tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwinei Równikowej

Republika Iraku (pn)
Irakin tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iraku jako państwa

Republika Karelii (pn)
Karjalan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karelii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Kirgiska (pn)
Kirgisian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kirgistanu jako państwa

Republika Komi /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃mʲi/ (pn)
Komin tasavalta
  (geografia, geograficzny) republika w północno zachodniej części Federacjii Rosyjskiej, około jednej czwartej populacji Republiki stanowi rdzenny naród Komi;

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Kongon tasavalta
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Korei /rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/ (pn)
Korean tasavalta
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;

Republika Litewska (pn)
Liettuan tasavalta
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Litwy jako państwa;

Republika Macedonii /rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Makedonian tasavalta
  (oficjalnie) nazwa państwa Macedonii

Republika Malty (pn)
Maltan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Malty jako państwa;

Republika Portugalska (pn)
Portugalin tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;

Republika Serbii (pn)
Serbian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa;

Republika Singapuru (pn)
Singaporen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Singapuru jako państwa

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
Slovakian Tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Włoska (pn)
Italian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Kap Verde
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Łotewska (pn)
Latvian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Łotwy jako państwa;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
Keski-Afrikan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Riazań (pn)
Rjazan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
Riad
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
Roope
  imię męskie;

Rodan /ˈrɔdãn/ (pn)
Rhône
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;

Rodopy (pn)
Rodópi
  (geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny;

Rodos /ˈrɔdɔs/ (pn)
Rodos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Roger /ˈrɔɡɛr/ (pn)
Roger
  imię męskie

Rohingja (pn)
rohinga
  indoaryjski lud muzułmański zamieszkujący północną część stanu Arakan w Mjanmie;

Roksana /rɔˈksãna/ (pn)
Roksane
  imię żeńskie;

Roland /ˈrɔlãnt/ (pn)
Roland
  imię męskie;

Romeo (pn)
Romeo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
Venäjä
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
venäläinen
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
venäläinen
  obywatelka Rosji

Rostów (pn)
Rostov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie jarosławskim;

Rostów nad Donem (pn)
Rostov-na-Donu
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, nad rzeką Don, niedaleko jej ujścia do Morza Azowskiego;

Rotterdam (pn)
Rotterdam
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rufa /ˈrufa/ (pn)
Peräkeula
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
romanialainen
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
Romania
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
Ruut
  imię żeńskie;

Ruwenzori (pn)
Ruwenzori
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Afryce Środkowej, na pograniczu Demokratycznej Republiki Konga i Ugandy;

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
Ruanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Ryba Latająca /ˈrɨba ˌlataˈjɔ̃nʦ̑a/ (pn)
Lentokala
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
Kalat
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
Riika
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Rylec /ˈrɨlɛʦ̑/ (pn)
Veistotaltta
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
Rikhard, Riku
  imię męskie;

Ryś /rɨɕ/ (pn)
Ilves
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
Puolan tasavalta
  oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzeka Żółta (pn)
Keltainenjoki
  (geografia, geograficzny) Huang He, rzeka w północnych Chinach,

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
Rooma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

SMS /ɛs‿ɛ̃m‿ˈɛs/ (acronym)
tekstiviesti
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) krótka wiadomość tekstowa wysyłana z telefonu komórkowego lub bramki internetowej

Sabaudia (pn)
Savoiji
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Sahara /saˈxara/ (pn)
Sahara
  (geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;

Sahara Zachodnia /saˈxara zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
Länsi-Sahara
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;

Saint Lucia (pn)
Saint Lucia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Vincent i Grenadyny (pn)
Saint Vincent ja Grenadiinit
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
Saksi
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Saksonia-Anhalt (pn)
Saksi-Anhalt
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu;

Salechard (pn)
Salehard
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone nad Obem;

Salerno (pn)
Salerno
  (geografia, geograficzny) nadmorskie miasto i gmina we Włoszech, w Kampanii;

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
Salomo
  (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
  imię męskie;

Saloniki /ˌsalɔ̃ˈɲici/ (pn)
Thessaloniki
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
El Salvador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Samaria /sãˈmarʲja/ (pn)
Samaria
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasta położonego w Samarii (1.1); współcześnie ruiny;

Samarkanda (pn)
Samarkand
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
Amerikan Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Samuel, Samuli
  imię męskie;

San Francisco (pn)
San Francisco
  (geografia, geograficzny) miasto w USA, w stanie Kalifornia;
  (geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Kolorado
  (geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Nowy Meksyk
  (geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Teksas

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
San Marino
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Sana /ˈsãna/ (pn)
Sanaa
  (geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Sara /ˈsara/ (pn)
Saara
  imię żeńskie;
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;

Saragossa /ˌsaraˈɡɔsːa/ (pn)
Zaragoza
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;

Saraj (pn)
Sarai
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
Sarajevo
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
Sardinia
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sas (n)
saksi
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek ludu pochodzenia germańskiego, osiadłego w średniowieczu w Westfalii i Dolnej Saksonii;
  (historia, historyczny, historycznie) członek rodu szlacheckiego, dynastii związanej z Saksonią; również przydomek polskiego króla Augusta III

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
Saturnus
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego;
  (astronomia, astronomiczny) seria amerykańskich rakiet nośnych;

Saul /sawl/ (pn)
Saul
  (biblijny) postać biblijna, król Izraela
  imię męskie;

Sawonia (pn)
Savo, Savonia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Finlandii;

Sekstant /ˈsɛkstãnt/ (pn)
Sekstantti
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
Seine
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Sem (pn)
Seem
  (biblijny) postać starotestamentowa, protoplasta Semitów;

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
Senegal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;

Septuaginta (pn)
Septuaginta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;

Serb /sɛrp/ (n)
serbialainen
  człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
Serbia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
Serbia ja Montenegro
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
Sergei
  imię męskie;

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
Seychellit
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
Soul
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewastopol (pn)
Sevastopol
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego;

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
Sevilla
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
Mikronesian liittovaltio
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sfinks (n)
Sfinksi
  (mitologia grecka) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;

Siena /ˈsʲjɛ̃na/ (pn)
Siena
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone w Toskanii; stolica prowincji Siena (1.2);

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
Sierra Leone
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (pn)
Verkko
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
Singapore
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
singaporelainen
  obywatel Singapuru

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
Skandinavia
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skania (pn)
Skoone
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
Skorpioni
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Slawonia (pn)
Slavonia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy;

Smok /smɔk/ (pn)
Lohikäärme
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Smoleńsk /ˈsmɔlɛ̃j̃sk/ (pn)
Smolensk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, położone nad Dnieprem;

Soczi /ˈsɔʧ̑ʲi/ (pn)
Sotši
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;

Sodoma /sɔˈdɔ̃ma/ (pn)
Sodoma
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
Sofia
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sogdiana (pn)
Sogdiana
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
Sokrates
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;
  imię męskie;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
Somalia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Somalijczyk /ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
somali
  obywatel Somalii

Sparta /ˈsparta/ (pn)
Sparta
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie

Spira (pn)
Speyer
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Spitsbergen /ʃpʲiʣ̑ˈbɛrɡɛ̃n/ (pn)
Huippuvuoret
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Arktycznym, na północ od Norwegii;

Sri Dźajawardanapura Kotte /ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/ (pn)
Kotte
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stalin (pn)
Stalin
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pseudonim Iosifa Wissarionowicza Dżugaszwiliego, radzieckiego polityka i przywódcy;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
Istanbul
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stanisław /stãˈɲiswaf/ (pn)
Stanislaus
  imię męskie;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
Yhdysvallat
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stany Zjednoczone Ameryki /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/ (pn)
Amerikan yhdysvallat
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stara Ładoga (pn)
Vanha Laatokka
  (geografia, geograficzny) wieś w północnej Rosji, w obwodzie leningradzkim, położona nad rzeką Wołchow, legendarna pierwsza stolica Rusi;

Stary Testament /ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Vanha testamentti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;

Stary Świat (pn)
Vanha Maailma
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Europy, Azji i Afryki;

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
Stefanos
  imię męskie;

Strasburg (pn)
Strasbourg
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
Gazan kaista
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzała /ˈsṭʃawa/ (pn)
Nuoli
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
Jousimies
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart (pn)
Stuttgart
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Styks (pn)
Styks
  (mitologia grecka) główna rzeka Hadesu;

Suazi (pn)
Swazimaa
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
Sudan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Etelä-Sudan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudańczyk /suˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sudanilainen
  mieszkaniec Sudanu, obywatel Sudanu albo Sudanu Południowego

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
Sudeetit
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
Sumatra
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Sund (pn)
Juutinrauma
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Bałtyckie z Morzem Północnym przez cieśniny Kattegat i Skagerrak, oddzielająca duńską Zelandię od szwedzkiej Skanii;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
Suriname
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Svalbard /ˈsfalbart/ (pn)
Huippuvuoret
  (geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
Siperia
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Sisilia
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sydney (pn)
Sydney
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon /ˈsɨdɔ̃n/ (pn)
Sidon
  (geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Syjam /ˈsɨjãm/ (pn)
Siam
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Tajlandii

Syjon (pn)
Siion
  (geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy
  (geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy;

Sylwia /ˈsɨlvʲja/ (pn)
Sylvia
  imię żeńskie;

Symferopol /ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl/ (pn)
Simferopol
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krymu;

Synaj /ˈsɨ̃naj/ (pn)
Siinai
  (geografia, geograficzny) góra w południowej części Półwyspu Synaj (1.1);
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-zachodniej Azji;

Syrakuzy (pn)
Syrakusa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
Syyria
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syriusz /ˈsɨrʲjuʃ/ (pn)
Sirius
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;

Syryjska Republika Arabska /sɨˈrɨjska rɛˈpublʲika ːˈrapska/ (pn)
Syyrian arabitasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Syrii

Syzyf (pn)
Sisyfos
  (mitologia grecka) mityczny król Koryntu, skazany przez bogów na wtaczanie głazu na szczyt góry;

Szampania /ʃãmˈpãɲja/ (pn)
Champagne
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Francji;

Szanghaj (pn)
Shanghai
  (geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;

Szatan (pn)
Saatana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;

Szaweł (pn)
Saul
  (biblijny) pierwotne imię apostoła Pawła

Szczecin /ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn/ (pn)
Szczecin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Szeherezada (pn)
Šeherazade
  (folklor) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię żeńskie; imię postaci z arabskiej baśni;

Sziraz (pn)
Shiraz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Skotlanti
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
skotlantilainen
  mieszkaniec Szkocji

Szkotka /ˈʃkɔtka/ (n)
skotlantilainen
  mieszkanka Szkocji

Szlezwik-Holsztyn (pn)
Schleswig-Holstein
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec ze stolicą w Kilonii;

Szlisselburg (pn)
Pähkinälinna
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, leżące u ujścia Newy, naprzeciw Petersburga;

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
Tukholma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
Schwaben
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
sveitsiläinen
  obywatel Szwajcarii

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
Sveitsi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
Ruotsi
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
ruotsalainen
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
ruotsalainen nainen
  kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji

Szymon /ˈʃɨ̃mɔ̃n/ (pn)
Simo
  imię męskie;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Slovakia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowak /ˈswɔvak/ (n)
slovakki
  człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
Slovenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec /swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
sloveeni
  człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
slaavi
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
Aurinko
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

T-shirt (n)
t-paita
  (krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
Tadžikistan
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tag /tak/ (pn)
Tajo
  (geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim;

Taganrog (pn)
Taganrog
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
Thaimaa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajpej /ˈtajpɛj/ (pn)
Taipei
  (geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
Taiwan
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;

Tamara /tãˈmara/ (pn)
Tamara
  imię żeńskie;

Tambow (pn)
Tambov
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
Thames
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanatos /tãˈnatɔs/ (pn)
Thanatos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors;

Tanganika (pn)
Tanganjika
  (geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;

Tangut /ˈtãŋɡut/ (n)
tanguutti
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel koczowniczego plemienia pochodzenia tybetańskiego

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
Tansania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tarcza /ˈtarʧ̑a/ (pn)
Kilpi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Tarent /ˈtarɛ̃nt/ (pn)
Taranto
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tartus (pn)
Tartus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
Tasmania
  (geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
Taškent
  (geografia, geograficzny) stolica Uzbekistanu;

Tatarstan (pn)
Tatarstan
  podmiot Federacji Rosyjskiej, republika autonomiczna ze stolicą w Kazaniu

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
Tbilisi
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
Teheran
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Teksas /ˈtɛksas/ (pn)
Teksas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Tel Awiw (pn)
Tel Aviv
  (geografia, geograficzny) właściwie Tel Awiw-Jafa, miasto w Izraelu nad Morzem Śródziemnym;

Teneryfa (pn)
Teneriffa
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Tennessee (pn)
Tennessee
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Stanach Zjednoczonych, główny dopływ rzeki Ohio;
  imię męskie

Teodor /tɛˈɔdɔr/ (pn)
Teuvo
  imię męskie;

Teodoryk (pn)
Didrik
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
Teresa
  imię żeńskie;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
Thermopylai
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terytoria Północno-Zachodnie /ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Luoteisterritoriot
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Tesalia /tɛˈsalʲja/ (pn)
Thessalia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji;

Tessyn (pn)
Ticino
  (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Ticino, kanton w Szwajcarii;

Tetyda /tɛˈtɨda/ (pn)
Thetis
  (mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid;

Tezeusz /tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Theseus
  (mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

Thimphu (pn)
Thimphu
  (geografia, geograficzny) stolica Bhutanu

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
Itä-Timor
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tiumeń (pn)
Tjumen
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
Tobias, Topias
  imię męskie;

Togliatti (pn)
Togliatti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, port nad Wołgą;

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
Togo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
Tokio
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Japonii;

Toledo (pn)
Toledo
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Hiszpanii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
Tuomas, Tuomo
  imię męskie;

Tomsk (pn)
Tomsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;

Tonga /ˈtɔ̃ŋɡa/ (pn)
Tonga
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;

Tora /ˈtɔra/ (pn)
toora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Toronto /tɔˈrɔ̃ntɔ/ (pn)
Toronto
  (geografia, geograficzny) największe miasto Kanady, stolica prowincji Ontario

Toskania /tɔˈskãɲja/ (pn)
Toscana
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Tracja (pn)
Traakia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Trajan (pn)
Trajanus
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Trak (n)
traakialainen
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Tracji

Treviso (pn)
Treviso
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w regionie Wenecja Euganejska;
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

Triest (pn)
Trieste
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska;

Troja /ˈtrɔja/ (pn)
Troija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
Trinidad ja Tobago
  (geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
Tripoli
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
kolminaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (pn)
Kolmio
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Trójkąt Południowy /ˈtrujkɔ̃nt ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Etelän kolmio
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Tuareg /tuˈ<sup>w</sup>arɛk/ (n)
tuaregi
  (etnografia, etnograficzny) nomada, członek ludu berberyjskiego zamieszkującego obszary Sahary, głównie w Algierii, Libii, Mali, Nigrze i Burkina Faso

Tukan /ˈtukãn/ (pn)
Tukaani
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Tulon (pn)
Toulon
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var;

Tuluza /tuˈluza/ (pn)
Toulouse
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
Tunisia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
Tunis
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
Turkki
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
Turkmenistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turks i Caicos (pn)
Turks- ja Caicossaaret
  (geografia, geograficzny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim;

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
Torino
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Thüringen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tutanchamon (pn)
Tutankhamon
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Tuvalu /tuˈvalu/ (pn)
Tuvalu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;

Tuła (pn)
Tula
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, nad Upą, stolica obwodu tulskiego;

Twer (pn)
Tver
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
Tiibet
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tiibetiläinen
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tyfon (pn)
Tyfon
  (mitologia grecka) potwór z mitów greckich, pół człowiek, pół zwierzę o ogromnym wzroście i sile;

Tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (pn)
Tigris
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Timo, Timoteus
  imię męskie;

Tyr /tɨr/ (pn)
Tyros
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;

Tyrol /ˈtɨrɔl/ (pn)
Tiroli
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy;

Tyrteusz (pn)
Tyrtaios
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki;

Tytan /ˈtɨtãn/ (pn)
Titan
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Tytus /ˈtɨtus/ (pn)
Tiitus
  imię męskie;

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
USA
  = (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

Uchta /ˈuxta/ (pn)
Uhta
  (geografia, geograficzny) miasto na północy Federacji Rosyjskiej w Republice Komi;

Udine (pn)
Udine
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Udmurcja (pn)
Udmurtia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) autonomiczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona w Europie, we wschodniej części Niziny Wschodnioeuropejskiej, ze stolicą w Iżewsku;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
Uganda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ugarit (pn)
Ugarit
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto-państwo i port o znaczeniu międzynarodowym, leżące nad Morzem Śródziemnym, na terenie obecnej Syrii;

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (pn)
Ukraina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukrainiec /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑/ (n)
ukrainalainen
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
Aurinkokunta
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk (pn)
Uljanovsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ulm/ (pn)
Ulm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Umbria /ˈũmbrʲja/ (pn)
Umbria
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech;

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
Euroopan unioni
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 27 państw europejskich;

Unix (n)
Unix
  (informatyka, informatyczny) jeden z systemów operacyjnych zapoczątkowany pod koniec lat 60. XX w. przez Bell Labs;

Uppsala /upˈsala/ (pn)
Uppsala
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland;

Ural /ˈural/ (pn)
Ural
  (geografia, geograficzny) góry w Rosji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i Kazachstanie;

Uran /ˈurãn/ (pn)
Uranus
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Urania /uˈrãɲja/ (pn)
Urania
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 30, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1854 r.;
  (mitologia grecka) jedna z okeanid
  (mitologia grecka) muza astronomii (łącznie z astrologią), jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
  (mitologia grecka) przydomek Afrodyty

Uranos /uˈrãnɔs/ (pn)
Uranos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai;

Urban /ˈurbãn/ (pn)
Urpo
  imię męskie;

Uri (n)
Uri
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii położony w środkowej części kraju;

Uriasz (pn)
Uria
  (biblijny) imię męskie

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
Uruguay
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Urumczi (pn)
Ürümqi
  (geografia, geograficzny) stolica Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur w Chinach

Ust-Ługa (pn)
Laukaansuu
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługą w pobliżu jej ujścia do Zatoki Fińskiej;

Utah /ˈjuta/ (pn)
Utah
  (geografia, geograficzny) (administracja) gmina w USA, w stanie Indiana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Salt Lake City;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Wielkiej Kotlinie w USA;

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
Uzbekistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Uznam (pn)
Usedom
  (geografia, geograficzny) wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
Ulan Bator
  (geografia, geograficzny) stolica Mongolii;

Valletta (pn)
Valletta
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vancouver /vãŋˈkuvɛr/ (pn)
Vancouver
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie;
  (geografia, geograficzny) miasto w USA w stanie Waszyngton;

Vanuatu (pn)
Vanuatu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;

Victoria (pn)
Victoria
  (geografia, geograficzny) stolica Seszeli;

WC /vu‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
WC
  ubikacja

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
IVY
  = Wspólnota Niepodległych Państw;

WWW (acronym)
www
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) ogólnoświatowa sieć usług elektronicznych udostępniająca dokumenty przy pomocy łącz;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
Vaaka
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu (pn)
Ouagadougou
  (geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Waldemar /valˈdɛ̃mar/ (pn)
Valdemar
  imię męskie;

Walencja /vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Valencia
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Walenty /vaˈlɛ̃ntɨ/ (pn)
Valentinus
  imię męskie;

Walhalla (n)
Valhalla
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
Wales
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Walijczyk /vaˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
walesilainen
  mieszkaniec Walii

Walijka (n)
kymri
  mieszkanka Walii

Walonia (pn)
Vallonia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii

Wandal /ˈvãndal/ (n)
vandaali
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu germańskiego;

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
Bereniken hiukset
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
Varsova
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Wasza Wysokość (n)
majesteettinne
  zwrot grzecznościowy w stosunku do osoby z rodziny królewskiej lub książęcej

Waszyngton /vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n/ (pn)
Washington
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
Vatikaan, Vatikaani
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wawrzyn (pn)
Lauri
  imię męskie

Wellington (pn)
Wellington
  (geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
Venetsia
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
Veneto
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wener (pn)
Venneri
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji;

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Venezuela
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
Venus
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Wergiliusz /vɛrʲˈɟilʲjuʃ/ (pn)
Vergilius
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny, rzymski poeta;

Werona (pn)
Verona
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
Veronica
  imię żeńskie;

Wersal /ˈvɛrsal/ (pn)
Versailles
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
hyvää joulua
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia
hyvää pääsiäistä
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy

Wetter /ˈvɛtːɛr/ (pn)
Venneri
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju;

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
Vesuvius
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
Vltava
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wieczne Miasto /ˈvʲjɛʧ̑nɛ ˈmʲjastɔ/ (n)
ikuinen kaupunki
  (książkowy) (peryfrastyczny) Rzym

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
Wien
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
Iso-Britannia, Yhdistynyt kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Iso karhu
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielka Sobota (n)
lankalauantai
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sobota Wielkiego Tygodnia, obchodzona przez chrześcijan na pamiątkę złożenia Jezusa Chrystusa do grobu i jego zstąpienia do piekieł;

Wielka Środa (n)
kellokeskiviikko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: ostatnia środa przed Wielkanocą;

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
pääsiäinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Czwartek (n)
kiirastorstai
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;

Wielki Pies /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs/ (pn)
Iso koira
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
Pitkäperjantai, pitkäperjantai
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Post /ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/ (n)
paasto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;

Wielki Tydzień /ˈvʲjɛlʲci ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
hiljainen viikko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa;

Wielki Wybuch /ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux/ (pn)
alkuräjähdys
  (astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;

Wielki Wóz (pn)
Otava
  (astronomia, astronomiczny) asteryzm składający się z siedmiu najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie (pn)
Pohjois-Amerikan suuret järvet
  (geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Litewskie (pn)
Liettuan suuriruhtinaskunta
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie istniejące w latach 1240-1795;

Wielkie Księstwo Luksemburga (pn)
Luxemburgin suurherttuakunta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa;

Wielonarodowe Państwo Boliwia (pn)
Bolivian monikansainen valtio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Boliwii

Wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (pn)
Valas
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
Vientiane
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
Vietnam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Wietnamczyk /vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
vietnamilainen
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
jouluaatto
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
Wikipedia
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
Wikisanakirja
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
Wikiaineisto
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktor /ˈvʲiktɔr/ (pn)
Vihtori
  imię męskie;

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
Viktooria
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów w Australii;
Victoria
  (mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike;
  imię żeńskie;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
Vilho, Ville
  imię męskie;

Wilhelmina (pn)
Wilhelmiina, Vilhelmiina
  imię żeńskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
Susi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
Vilna
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Windhuk /ˈvʲĩntxuk/ (pn)
Windhoek
  (geografia, geograficzny) stolica Namibii;

Wirakocza (pn)
Viracocha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) ajmarski i inkaski bóg stworzyciel;

Wisconsin (pn)
Wisconsin
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w północnej części Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Stanach Zjednoczonych, dopływ Missisipi;

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
Vishnu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
Veiksel
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Witebsk (pn)
Vitsebsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną;

Wniebowstąpienie (pn)
taivaaseenastuminen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie upamiętniające wstąpienie do nieba zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa, obchodzone corocznie w 40. dniu od Zmartwychwstania Pańskiego (czwartek);

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
Vesimies
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wojwodina (pn)
Vojvodina
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;

Wolarz /ˈvɔlaʃ/ (pn)
Karhunvartija
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Workuta /vɔrˈkuta/ (pn)
Vorkuta
  (geografia, geograficzny) miasto na północy Federacji Rosyjskiej, w Republice Komi;

Woroneż (pn)
Voronež
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
Volga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołgograd /vɔwˈɡɔɡrat/ (pn)
Volgograd
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone nad Wołgą;

Wołogda /vɔˈwɔɡda/ (pn)
Vologda
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w północno zachodniej części Federacji Rosyjskiej;

Wołoszczyzna (pn)
Valakia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;

Wołyń /ˈvɔwɨ̃ɲ/ (pn)
Volynia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
Ajomies
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
Wrocław
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wschodnie Wybrzeże (pn)
Itärannikko
  (geografia, geograficzny) wybrzeże nad Atlantykiem w Stanach Zjednoczonych

Wspólnota Bahamów (pn)
Bahaman liitovaltio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahamów jako państwa

Wszechmogący (n)
kaikkivaltias
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg

Wszystkich Świętych (n)
pyhäinpäivä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;

Wuhan /ˈvuxãn/ /ˈwuxãn/ (pn)
Wuhan
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Chinach, położone nad rzeką Jangcy, stolica prowincji Hubei;

Wuj Sam (n)
Setä Samuli
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) personifikacja rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Wyborg (pn)
Viipuri
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, leżące na Przesmyku Karelskim;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
Norsunluurannikko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wysoki Sądzie (interjection)
Teidän korkeutenne
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) forma zwracania się do sądu

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
Joulusaari
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Księcia Edwarda /ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲʨ̑a ɛdˈvarda/ (pn)
Prinssi Edwardin saari
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Wyspa Man /ˈvɨspa ˈmãn/ (pn)
Mansaari
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim;

Wyspa Wielkanocna (pn)
Pääsiäissaari
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspa Świętego Tomasza /ˈvɨspa ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa/ (pn)
São Tomé
  (geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce;

Wyspy Alandzkie /ˈvɨspɨ aˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Ahvenanmaa
  (geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii;

Wyspy Brytyjskie /ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ/ (pn)
Britteinsaaret
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;

Wyspy Cooka /ˈvɨspɨ ˈkuka/ (pn)
Cookinsaaret
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
Kanariansaaret
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Marshalla /ˈvɨspɨ marˈʃala/ (pn)
Marshallinsaaret
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Normandzkie /ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Kanaalisaaret
  (geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
Färsaaret
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
Salomonsaaret
  (administracja) (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
São Tomé ja Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Wyżyna Irańska (pn)
Iranin ylänkö
  (geografia, geograficzny) rozległy region wyżynno-górski w Azji Zachodniej;

Wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (pn)
Käärme
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
unkarilainen
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
unkarilainen
  osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Unkari
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Wężownik /vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (pn)
Käärmeenkantaja
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Władykaukaz (pn)
Vladikavkaz
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii;

Władywostok /ˌvwadɨˈvɔstɔk/ (pn)
Vladivostok
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Rosji nad Morzem Japońskim;

Włoch /vwɔx/ (n)
italialainen
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
Italia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
italialainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York (pn)
York
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

YouTube (pn)
YouTube
  (telekomunikacja) jeden z serwisów internetowych umożliwiających umieszczanie, nadawanie, ocenianie i komentowanie nagrań wideo oraz audio;

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
SNTL
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

ZUM (acronym)
VTI
  = (medycyna, medyczny) zakażenie układu moczowego;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
Sakarja
  imię męskie;

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
Länsiranta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zachodnie Wybrzeże (pn)
länsirannikko
  (geografia, geograficzny) wybrzeże nad Pacyfikiem w Stanach Zjednoczonych

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
Zagreb
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zagłębie Ruhry (pn)
Ruhrin alue
  (geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą;

Zair /ˈza<sup>j</sup>ir/ (pn)
Zaire
  (historia, historyczny, historycznie) Demokratyczna Republika Konga
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa rzeki Kongo

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
Sambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zambijczyk /zãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
sambialainen
  obywatel Zambii

Zanzibar /zãw̃ˈzʲibar/ (pn)
Sansibar
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim, u wybrzeży Afryki;

Zaratusztra /ˌzaraˈtuʃtra/ (pn)
Zarathustra
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) twórca zaratusztrianizmu;

Zatoka Adeńska (pn)
Adeninlahti
  (geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Bengalska /zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska/ (pn)
Bengalinlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka nad Oceanem Indyjskim;

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
Biskajanlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
Pohjanlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
Suomenlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Genueńska (pn)
Genovanlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego;

Zatoka Gwinejska (pn)
Guineanlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Hudsona (pn)
Hudsoninlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka w Ameryce Północnej, głęboko wcinająca się w kontynent, oblewa północne wybrzeża Kanady;

Zatoka Kalifornijska (pn)
Kalifornianlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka na wschodnim Pacyfiku, rozpościerająca się wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Meksyku;

Zatoka Lakońska (pn)
Lakonianlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego,wcinająca się w południowo-wschodnią część półwyspu Peloponez;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
Meksikonlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Neapolitańska (pn)
Napolinlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Parnawska (pn)
Pärnunlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona przy południowo-zachodnim wybrzeżu Estonii

Zatoka Perska /zaˈtɔka ˈpɛrska/ (pn)
Persianlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;

Zatoka Ryska (pn)
Riianlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zatoka Tajlandzka /zaˈtɔka tajˈlãnʦ̑ka/ (pn)
Siaminlahti
  (geografia, geograficzny) rozległa, płytka zatoka zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego;

Zatoka Tokijska (pn)
Tokionlahti
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu;

Zatoka Wyborska (pn)
Viipurinlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Bałtyckiego, w pobliżu wschodniego krańca Zatoki Fińskiej, u wybrzeży Rosji;

Zegar /ˈzɛɡar/ (pn)
Heilurikello
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
Zeeland
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;
Själlanti
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;

Zenon /ˈzɛ̃nɔ̃n/ (pn)
Zenon
  imię męskie;

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
Zeus
  (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
Maa
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Ziemia Franciszka Józefa (pn)
Frans Joosefin maa
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp w Oceanie Arktycznym;

Ziemia Obiecana /ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna/ (pn)
Luvattu maa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii terytorium, które Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, Kanaan;

Ziemia Północna (pn)
Severnaja Zemlja
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp w Oceanie Arktycznym

Ziemia van Diemena (pn)
Van Diemenin maa
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Tasmania w latach 1642-1855;

Ziemia Święta (pn)
Pyhä maa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
Zimbabwe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Arabiemiirikunnat, Yhdistyneet arabiemiirikunnat
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
Yhdistynyt kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj/ (pn)
Ison-Britannian ja Pohjois-Irlannin yhdistynyt kuningaskunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;

Zofia /ˈzɔfʲja/ (pn)
Sofia
  imię żeńskie;

Zurych (pn)
Zürich
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
Susanna
  imię żeńskie;

Związek Australijski (pn)
Australian liittovaltio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Australii jako państwa

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
Neuvostoliitto
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
Sosialististen Neuvostotasavaltojen Liitto, Sosialististen neuvostotasavaltojen liitto
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

Złota Ryba /ˈzwɔta ˈrɨba/ (pn)
Kultakala
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

a cappella (adj)
a cappella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu;

a cappella (adv)
a cappella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu

a kuku /a‿ˈkuku/ (interjection)
kurkistusleikki
  (infantylnie) …używana podczas nagłego pojawienia się

a posteriori (adj)
aposteriorinen
  (logika, logiczny) o poznaniu, teorii: wywiedzione indukcyjnie z obserwacji faktów;

a psik /a‿ˈpʲɕik/ (interjection)
ätsii, ätsiih
  …naśladująca dźwięk wydawany podczas kichania

a-moll /ˈa‿mɔl/ (n)
a-molli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);

abaja /aˈbaja/ (n)
abaya
  (krawiectwo) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich;

abakus /aˈbakus/ (n)
abakus
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
helmitaulu
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;

abandon /aˈbãndɔ̃n/ (n)
hylkääminen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

abandonware (n)
abandonware
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie komputerowe, które nie jest dłużej wspierane ani reklamowane, uważane za porzucone przez jego twórców;

abatacept /ˌabaˈtaʦ̑ɛpt/ (n)
abatasepti
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek biologiczny o działaniu immunosupresyjnym, rekombinowane rozpuszczalne białko fuzyjne;

abazja /aˈbazʲja/ (n)
abasia
  (medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
lampunvarjostin, varjostin
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abdest /ˈabdɛst/ (n)
rukouspesu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nazwa rytualnych obmywań u muzułmanów, bez których nie wolno odprawiać zwykłych pięciu modlitw dziennych;

abdukcja /abˈdukʦ̑ʲja/ (n)
abduktiivinen päättely
  (fizjologia, fizjologiczny) odchylenie kończyny od osi ciała;

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
abdikaatio
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
luopua kruunusta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

abdżad /ˈabʤ̑at/ (n)
konsonanttikirjoitus
  (językoznawstwo, językoznawczy) ogólna nazwa pism alfabetycznych stosowanych do zapisu niektórych języków, posiadających lub stosujących tylko znaki na oznaczenie spółgłosek;

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
aberraatio
  (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;

abetalipoproteinemia /ˌabɛtalʲipɔprɔtɛ<sup>j</sup>ĩˈnɛ̃mʲja/ (n)
abeetalipoproteinemia
  (medycyna, medyczny) choroba genetyczna, dziedziczona autosomalnie recesywnie, spowodowana niedoborem apoB;

abiotyczny /ˌabʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
abioottinen
  nieożywiony

abisyński /ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci/ (adj)
abessinialainen
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Abisynią ((współcześnie) Etiopia)

abiturient /ˌabʲiˈturʲjɛ̃nt/ (n)
abiturientti
  uczeń kończący szkołę średnią, przystępujący do matury;

ablacja /abˈlaʦ̑ʲja/ (n)
ablaatio
  (astronautyka, astronautyczny) niszczenie materiału powierzchniowego w komorze zapłonowej statku kosmicznego podczas jego wejścia w atmosferę
  (astronautyka, astronautyczny) sposób chłodzenia powierzchni statków kosmicznych, umożliwiający im przekraczanie bariery cieplnej w czasie powrotu na Ziemię
  (astronomia, astronomiczny) niszczenie warstw powierzchniowych meteorytu podczas przejścia przez atmosferę
  (geologia, geologiczny) ablacja deszczowa: spłukiwanie zwietrzeliny skalnej przez spływające po stoku wody opadowe
  (geologia, geologiczny) niszczenie powierzchni lądu albo lodowca wskutek działania czynników zewnętrznych
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie (całkowite lub częściowe) jakiegoś organu, tkanek lub ciała obcego

ablatyw /abˈlatɨf/ (n)
ablatiivi
  (gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

ablatywny (adj)
ablatiivinen
  (gramatyka) związany z przypadekiem gramatycznym ablatywem

ablucja /abˈluʦ̑ʲja/ (n)
huuhtominen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rytualne obmycie;

abolicjonizm /ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abolitionismi
  (historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;

abonament /ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/ (n)
tilaus
  regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism
kertasumma, könttäsumma
  regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);

abonent /aˈbɔ̃nɛ̃nt/ (n)
tilaaja
  osoba płacąca stałą opłatę, abonament;

abonować /ˌabɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
tilata
  korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty

aboralny /ˌabɔˈralnɨ/ (adj)
aboraalinen
  (biologia, biologiczny) przeciwgębowy, leżący po przeciwnej stronie ciała w stosunku do oralnego

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
abortti
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

abordaż /aˈbɔrdaʃ/ (n)
entraus
  (morski) (historia, historyczny, historycznie) sposób walki morskiej polegający na zetknięciu się dwóch okrętów i prowadzeniu walki wręcz na ich pokładach w celu zdobycia wrogiego okrętu lub jego późniejszego zatopienia;

aborygeński (adj)
aboriginaali
  związany z Aborygenami, dotyczący Aborygenów
alkuperäinen
  związany z pierwotnymi mieszkańcami danego miejsca

abrewiatura /ˌabrɛvʲjaˈtura/ (n)
lyhennysmerkki
  (książkowy) system skrótów najczęściej używanych wyrażeń, stosowany w starożytności i średniowieczu;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) skrót zapisu muzycznego

absencja /apˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
poissaolo
  nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy

absolut /apˈsɔlut/ (n)
absoluutti
  to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg;

absolutnie /ˌapsɔˈlutʲɲɛ/ (adv)
absoluuttisesti
  całkowicie, niezależnie od niczego, niedopuszczając wyjątków

absolutny /ˌapsɔˈlutnɨ/ (adj)
absoluuttinen
  (filozofia, filozoficzny) istniejący obiektywnie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad
  całkowity, zupełny, bezwzględny
  niekwestionowany

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
absolutismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absolutyzm oświecony (n)
valistunut itsevaltius
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ostatnia faza absolutyzmu;

absorbancja (n)
absorboivuus
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna, współczynnik pochłaniania światła

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
absorboida
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
absorptio
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;

abstrakcja /apsˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
abstrahointi
  (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;
  pojęcie ogólne

abstrakcjonizm /ˌapstrakˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abstraktionismi
  (sztuka) kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
abstrakti
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
raittius
  (ekonomia, ekonomiczny) powstrzymywanie się od konsumpcji
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

abstynent /apsˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
absolutisti, raitis
  osoba nie pijąca napojów alkoholowych

absurdalnie /ˌapsurˈdalʲɲɛ/ (adv)
absurdisti
  w sposób absurdalny

abulia /aˈbulʲja/ (n)
abulia
  (medycyna, medyczny) chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji

abuliczny (adj)
abuulinen
  (psychologia, psychologiczny) związany z abulią, dotyczący abulii

acenokumarol (n)
asenokumaroli
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K;

acetal /aˈʦ̑ɛtal/ (n)
asetaali
  (chemia, chemiczny) związek organiczny otrzymywany w wyniku działania alkoholu na aldehyd lub keton, wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym oraz w syntezie organicznej;

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
asetoni
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetonemia (n)
asetonitauti
  (medycyna, medyczny) gromadzenie się we krwi ciał acetonowych, świadczące o nieprawidłowej przemianie materii

acetyl (n)
asetyyli
  (chemia, chemiczny) rodzaj grupy funkcyjnej typu acylowego wywodzącej się z kwasu octowego;

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
asetyleeni
  (chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

acetylocholina (n)
asetyylikoliini
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;

acetylocholinoesteraza (n)
asetyylikoliiniesteraasi
  (biochemia, biochemiczny) enzym, który rozkłada acetylocholinę na cholinę;

achondryt /aˈxɔ̃ndrɨt/ (n)
akondriitti
  (geologia, geologiczny) (astronomia, astronomiczny) meteoryt kamienny składający się głównie z piroksenów i plagioklazów

achterdek (n)
hyttikansi
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pokład rufowy;

acydofil (n)
asidofiili
  (ekologia, ekologiczny) organizm kwasolubny

acyklowir (n)
asikloviiri
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwwirusowy na zakażenia herpeswirusami; analog guanozyny

adamantan (n)
adamantaani
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, tricykliczny węglowodór nasycony;

adamaszek /ˌadãˈmaʃɛk/ (n)
damasti
  (włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
adaptaatio
  przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
  (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
  dostosowanie się organów do sytuacji
  efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)

adapter /aˈdaptɛr/ (n)
levysoitin
  (technologia, technika, techniczny) główka odtwarzająca w gramofonie elektrycznym, zastępująca membranę – wkładka gramofonowa

adaptogen (n)
adaptogeeni
  (medycyna, medyczny) nietoksyczna substancja pochodzenia roślinnego mająca zwiększać odporność na stres i wspomagać utrzymanie homeostazy organizmu;

addendum /adˈːɛ̃ndũm/ (n)
liite
  załączniki do pisma urzędowego (np. do umowy, podania)

addytywny (adj)
additiivinen
  związany z dodawaniem, powstający przez dodawanie

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
asianmukainen, adekvaatti, verrannollinen
  dokładnie czemuś odpowiadający

adenina (n)
adeniini
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;

adenozynotrójfosforan (n)
adenosiinitrifosfaatti
  (biochemia, biochemiczny) nukleotyd adeninowy zbudowany z trzech reszt kwasu ortofosforowego, reszty adeninowej i rybozy;

adhan (n)
adhan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny)muzułmańskie wezwanie do modlitwy, wygłaszane m.in. przez muezina z minaretu;

adhezja (n)
adheesio
  (fizyka, fizyczny) przyciąganie się wzajemne cząsteczek stykających się powierzchni różnych ciał;

adiabatyczny (adj)
adiabaattinen
  (fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem

adiafora /ˌadʲjaˈfɔra/ (n)
adiafora
  (filozofia, filozoficzny) rzecz, pojęcie, które jest obojętne pod względem moralnym (ani dobre ani złe);
  rytuał religijny, który jest sprawą sumienia danej osoby; taki, który nie jest nakazany ani zakazany

adipocyt /ˌadʲiˈpɔʦ̑ɨt/ (n)
adiposyytti
  (biologia, biologiczny) komórka syntetyzująca i magazynująca trójglicerydy (tłuszcze proste)

admin /ˈadmʲĩn/ (n)
ylläpitäjä
  (środowiskowy) (informatyka, informatyczny) (zobacz) administrator

administracja /ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja/ (n)
hallinto
  kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.
  system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;

administracyjny /ˌadmʲĩɲistraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
hallinnollinen
  związany z administracją i administrowaniem

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
kuraattori, selvitysmies
  osoba zarządzająca czymś

admiralicja /ˌadmʲiraˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
amiraalikunta
  budynek mieszący admiralicję (1.1)
  korpus admirałów
  władze naczelne marynarki wojennej

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
amiraali
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

admitancja (n)
admittanssi
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adnotacja /ˌadnɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
huomautus
  (informatyka, informatyczny) w Javie: metadane dodawane na poziomie kodu źródłowego do klas, metod, zmiennych, pakietów i parametrów
  uwaga, dopisek, przypisek, notatka

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
adoptio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adopcyjny (adj)
adoptio-
  związany z adopcją, dotyczący adopcji

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
adoptoida
  dokonywać / dokonać adopcji

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
adrenaliini
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
osoite
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adres mailowy (n)
sähköpostiosoite
  (informatyka, informatyczny) adres poczty elektronicznej

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
vastaanottaja
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adresówka /ˌadrɛˈsufka/ (n)
koiramerkki
  mały identyfikator z imieniem zwierzęcia domowego (psa, kota, rzadziej fretki), adresem zamieszkania i/lub numerem telefonu jego opiekuna doczepiany do obroży zwierzęcia

adsorpcja /atˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
adsorptio
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy;

adular /aˈdular/ (n)
adulaari
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

adware (n)
mainosohjelma
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie rozpowszechniane za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów;
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy;

adwekcja (n)
advektio
  (fizyka, fizyczny) w mechanice płynów: unoszenie substancji przez przepływający płyn, tak że prędkość unoszonej substancji jest równa prędkości przepływającego płynu;

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
adventti
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
asianajaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
paholaisen asianajaja
  (kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze

adygejski (n)
adyge
  (językoznawstwo, językoznawczy) język adygejski;

adżarski (adj)
adžarialainen
  związany z Adżarią lub Adżarami

aeracja /ˌaɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
ilmastus
  napowietrzanie;

aerator /ˌaɛˈratɔr/ (n)
ilmastin
  ręczne lub automatyczne urządzenie ogrodnicze do napowietrzania gleby, którego główną częścią jest wał z kolcami lub kawałkami blachy tnącymi darń podczas obracania się;
  urządzenie do napowietrzania wody

aero- /aˈɛrɔ/
aero-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z powietrzem, ruchem w powietrzu, lotnictwem

aerobik /ˌaɛˈrɔbʲik/ (n)
aerobikkaus
  forma ćwiczeń wykonywana w rytm muzyki;

aerobiologia /ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
aerobiologia
  nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;

aerodynamiczny /ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
aerodynaaminen
  (fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
aerodynamiikka
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

aerofobia /ˌaɛrɔˈfɔbʲja/ (n)
aerofobia
  (medycyna, medyczny) chorobliwy lęk przed powietrzem (np. przeciągi, wiatr) lub przed ruchem w powietrzu (np. podróż samolotem)

aerograf (n)
retussiruisku
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

aerologia /ˌaɛrɔˈlɔɟja/ (n)
aerologia
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;

aerometria /ˌaɛrɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
aerometria
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza

aeronomia /ˌaɛrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
aeronomia
  nauka badająca właściwości fizyczne i chemiczne górnych warstw atmosfery;

aerostat /ˌaɛˈrɔstat/ (n)
aerostaatti
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny lżejszy od powietrza, które sobą wypiera;

aerostatyka (n)
aerostatiikka
  (fizyka, fizyczny) nauka o równowadze gazów i zanurzonych w nich ciałach stałych

aerotropizm (n)
aerotropismi
  (biologia, biologiczny) wzrost organizmu w kierunku źródła tlenu lub w przeciwną stronę

aerożel /ˌaɛˈrɔʒɛl/ (n)
aerogeeli
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;

afarski (adj)
afar
  (etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) dotyczący Afaru lub jego mieszkańców

afarski (n)
afar
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Afarze;

afazja /aˈfazʲja/ (n)
afasia
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afekcja /aˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
affektio
  (dawniej, dawny) afekt, skłonność ku komu lub czemu

afektacja /ˌafɛkˈtaʦ̑ʲja/ (n)
teeskentely
  przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany

afereza /ˌafɛˈrɛza/ (n)
afereesi
  (językoznawstwo, językoznawczy) zanik głoski lub głosek w wyrazie;

affidavit (n)
valaehtoinen kirjallinen todistus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dobrowolne, urzędowe, pisemne oświadczenie pod przysięgą

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
afganistanilainen
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu

afirmacja /ˌafʲirˈmaʦ̑ʲja/ (n)
itsesuggestio
  potwierdzenie, utwierdzenie, akceptacja

aforyzm /aˈfɔrɨsm̥/ (n)
aforismi
  zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;

afrikaans (n)
afrikaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język afrykanerski

afro /ˈafrɔ/ (n)
afro, afrokampaus
  rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afro- /ˈafrɔ/
afro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Afryką

afroamerykański (adj)
afroamerikkalainen
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrodyzjak /ˌafrɔˈdɨzʲjak/ (n)
afrodisiaka
  (medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

afrykanerski /ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/ (n)
afrikaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
afrikkalainen
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agat /ˈaɡat/ (n)
akaatti
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

agawa /aˈɡava/ (n)
agaave
  (botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;

ageizm (n)
ikäsyrjintä
  (socjologia, socjologiczny) niechęć, prześladowanie lub dyskryminacja kogoś z powodu jego wieku;

agencja /aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
toimisto
  firma świadcząca różne usługi

agencja reklamowa (n)
mainostoimisto
  (ekonomia, ekonomiczny) firma zajmująca się reklamą;

agent /ˈaɡɛ̃nt/ (n)
agentti
  pracownik wywiadu
  tajny pracownik policji lub służb specjalnych
agentti, asiamies
  przedstawiciel jakiejś firmy

aglomeracja (n)
agglomeraatio
  (urbanistyka, urbanistyczny) zespół miast i osiedli, skupionych na względnie małym obszarze, zazwyczaj wokół dużego miasta lub ośrodka przemysłowego;
  nagromadzenie, skupienie czegoś; (także, też) to, co zostało zgromadzone

aglutynacyjny (adj)
agglutinatiivinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
agnostisismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
agnostikko
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agon /ˈaɡɔ̃n/ (n)
agon
  zawody sportowe, muzyczne oraz turnieje poetów w starożytnej Grecji

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
agonia
  stan bezpośrednio poprzedzający zgon;

agonista /ˌaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
agonisti
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) czynnik współdziałający, o podobnym działaniu do czegoś;

agora /aˈɡɔra/ (n)
agora
  (historia, historyczny, historycznie) (urbanistyka, urbanistyczny) główny plac greckiego miasta-państwa;

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
torikammo
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agoryzm (n)
agorismi
  bojkot państwa; zwłaszcza motywowany libertarianizmem lewoskrętnym i dążący do anarchistycznej rewolucji

agrafka /aˈɡrafka/ (n)
hakaneula
  rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

agregat /aˈɡrɛɡat/ (n)
aggregaatti
  (technologia, technika, techniczny) zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
aggressio, hyökkäys
  (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
karviainen, karviaismarja
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)
  (botanika, botaniczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody;

agresywnie (adv)
aggressiivisesti
  w sposób agresywny

agresywność (n)
agressiivisuus
  cecha tego, co agresywne; cecha tych, którzy są agresywni

agresywny /ˌaɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
aggressiivinen
  zachowujący się wrogo, napastliwie

agro-
agro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rolnictwem

agrobiologia (n)
agrobiologia
  nauka o ogólnych prawach biologicznych stanowiących podstawę uprawy roślin i hodowli zwierząt;

agrobiznes /ˌaɡrɔˈbʲiznɛs/ (n)
maatalousbisnes
  przemysł i handel rolny, przetwórstwo rolne
  wszystkie sfery gospodarki oparte na rolnictwie;

agrochemia (n)
maatalouskemia
  (chemia, chemiczny) dział chemii powiązany z rolnictwem, bada działanie substancji na środowisko naturalne, szukając sposobów na zwiększenie plonów i poprawę jakości produktów rolnych;

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
maataloustiede, agronomia
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

agronomiczny /ˌaɡrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
agronominen
  związany z agronomią, dotyczący agronomii

aguti /aˈɡutʲi/ (n)
agutti
  (zoologia, zoologiczny) Dasyprocta, roślinożerny gryzoń południowoamerykański, introdukowany również w Indiach;

aha /ˈaxa/ (interjection)
ahaa
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia

ahistoryczny (adj)
historiaa tietämätön
  pokazujący wydarzenia historyczne bez kontekstu, bez działania czynników historycznych

ahoj /aˈxɔj/ (interjection)
ohoi
  pozdrowienie, zawołanie, okrzyk mający zwrócić uwagę; słowo używane zwykle wśród marynarzy i żeglarzy

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
aikido
  japońska sztuka samoobrony;

ais (n)
ais
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a podwyższony o półton;

ajatollah /ˌajaˈtɔlːax/ (n)
ajatollah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;

ajurweda /ˌajurˈvɛda/ (n)
ayurveda
  (medycyna, medyczny) (starożytność) system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
akaasia
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

akademia /ˌakaˈdɛ̃mʲja/ (n)
akatemia
  (edukacja, edukacyjny) szkoła wyższa;
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) instytucja, towarzystwo naukowe

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
akateeminen
  (edukacja, edukacyjny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  zgodny z określonymi, utartymi wzorami
  taki, który jest teoretyczny; nie jest praktyczny

akademik /ˌakaˈdɛ̃mʲik/ (n)
asuntola
  (studencki) dom akademicki;

akadyjski (adj)
akkadi
  dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego

akadyjski (n)
akkadi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;

akalkulia /ˌakalˈkulʲja/ (n)
akalkulia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie zdolności procesów liczenia;

akant /ˈakãnt/ (n)
akantti
  (architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w formie stylizowanych liści, gałązek i kwiatów akantu (1.1);
  (botanika, botaniczny) Acanthus L., rodzaj roślin, bylin lub krzewów, z rodziny akantowatych; .

akapit /aˈkapʲit/ (n)
kappale
  fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
paino
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;

akcentologia (n)
aksentologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa badający akcent, iloczas i intonację

akceptować /ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑/ (v)
hyväksyä
  aprobować coś

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
osake
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

akcyza /akˈʦ̑ɨza/ (n)
valmistevero
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;

aklimatyzacja (n)
akklimatisaatio
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmów roślinnych i zwierzęcych do nowego środowiska;

akmeizm (n)
akmeismi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;

akolita /ˌakɔˈlʲita/ (n)
akoluutti
  (kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akomodacja /ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja/ (n)
mukautuminen
  (medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia

akompaniament /ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/ (n)
lisuke
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;

akonityna (n)
akonitiini
  (biochemia, biochemiczny) bardzo silnie trujący związek chemiczny z grupy alkaloidów, występujący głównie w bulwach i liściach tojadu;

akord /ˈakɔrt/ (n)
sointu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
harmonikka, hanuri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akredytacja (n)
akkreditointi
  oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

akredytować (v)
akkreditoida
  udzielać akredytacji

akredytywa (n)
remburssi
  (ekonomia, ekonomiczny) dokument stwierdzający warunki akredytywy (1.1)
  (ekonomia, ekonomiczny) forma bezgotówkowych rozliczeń krajowych i zagranicznych realizowanych za pośrednictwem banku, wykorzystywana przy zawieraniu transakcji, którym towarzyszą różne zwiększone ryzyka;

akrobata /ˌakrɔˈbata/ (n)
akrobaatti
  człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

akrobatyczny (adj)
akrobaattinen
  związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
akrofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akroleina (n)
akroleiini
  (chemia, chemiczny) trująca, drażniąca ciecz, najprostszy aldehyd nienasycony;

akrolit /aˈkrɔlʲit/ (n)
akroliitti
  (sztuka) (starożytność) w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów;

akromegalia (n)
akromegalia
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

akropol /aˈkrɔpɔl/ (n)
Akropolis
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu, górne miasto

akroterion (n)
akroterion
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjny element na szczycie i krańcach frontonu wykonany z terakoty, kamienia lub brązu

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
sametti
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksamitka /ˌaksãˈmʲitka/ (n)
samettikukat
  (botanika, botaniczny) Tagetes, kwitnąca roślina ozdobna;

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
aksiooma
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

aksjomatyczny /ˌaksʲjɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aksiomaattinen
  oparty na aksjomatach

aksonometryczny (adj)
aksonometrinen
  (matematyka, matematyczny) (geometria) związany z aksonometrią, dotyczący aksonometrii

aksynit /aˈksɨ̃ɲit/ (n)
aksiniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

akt /akt/ (n)
asiakirja
  (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
syntymätodistus
  akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

aktomiozyna (n)
aktomyosiini
  (biochemia, biochemiczny) powstający w wyniku skurczu mięśnia kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny;

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
näyttelijä
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
näyttelijätär, näyttelijä
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktualny /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
ajankohtainen
  dotyczący teraźniejszości

aktuariusz (n)
aktuaari
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista z zakresu matematyki finansowej, obliczania ryzyka oraz wyceny projektów finansowych;

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
aktinium
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktywa (n)
omaisuus
  (księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywacja /ˌaktɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
aktivointi
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) wzmaganie działania jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu

aktywizm (n)
aktivismi
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie myślicielskie o pierwszeństwie aktywności i zmiany nad stałością
  czynna postawa; bycie aktywnym

aktywność /akˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
aktiivisuus
  (chemia, chemiczny) pozorne efektywne stężenie substancji w roztworze;
  działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

aktywny /akˈtɨvnɨ/ (adj)
aktiivinen
  biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający

akulturacja /ˌakultuˈraʦ̑ʲja/ (n)
akkulturaatio
  (socjologia, socjologiczny) przyjęcie przez osobę lub grupę kultury innej grupy

akumulacja (n)
kerääntyminen
  (książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś

akumulacyjny (adj)
akkumulatiivinen
  związany z akumulacją, gromadzeniem

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
akku
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

akupresura /ˌakuprɛˈsura/ (n)
akupainanta
  (medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
akupunktio, neulahoito
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akustyczny (adj)
akustinen
  odnoszący się do zjawisk dźwiękowych

akustyka (n)
akustiikka
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach
  (fizyka, fizyczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków

akwakultura /ˌakfakulˈtura/ (n)
vesiviljely
  (ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
akvamariini
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;
  (jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień szlachetny

akwarela /ˌakfaˈrɛla/ (n)
akvarelli
  (sztuka) rozpuszczalna w wodzie farba stosowana w malarstwie

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
akvaario
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
akvedukti
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

al dente /ˈal ˈdɛ̃ntɛ/ (adj)
al dente
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półtwardy, nierozgotowany, nie za miękki

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
alabasteri
  (mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alabastron (n)
alabastron
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) niewielki flakonik na wonności

alabastrowy /ˌalabaˈstrɔvɨ/ (adj)
alabasteri
  dotyczący alabastru, zrobiony z alabastru
  (książkowy) przypominający alabaster barwą, gładkością i delikatnością

alanina /ˌalãˈɲĩna/ (n)
alaniini
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
hälytys
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem

alba /ˈalba/ (n)
alba
  długa biała szata liturgiczna księży katolickich;

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
albatrossi
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
albanialainen, albania
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albański /alˈbãj̃sʲci/ (n)
albania
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany przez Albańczyków;

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
heijastussuhde
  (fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
albinismi
  (botanika, botaniczny) brak chlorofilu
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
albiino
  (medycyna, medyczny) człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albit /ˈalbʲit/ (n)
albiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
vai
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album /ˈalbũm/ (n)
albumi
  zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
alkemia
  przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;

alchemik /alˈxɛ̃mʲik/ (n)
alkemisti
  osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu

alczyk /ˈalʧ̑ɨk/ (n)
pikkuruokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Alle alle, mały morski ptak z rodziny alk;

aldehyd /alˈdɛxɨt/ (n)
aldehydi
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
aldosteroni
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

aldryna (n)
aldriini
  (chemia, chemiczny) toksyczny związek chloroorganiczny o wzorze sumarycznym C12H8Cl6, trwały w środowisku, używany, zwłaszcza dawniej, jako insektycyd;

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
mutta
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

alef /ˈalɛf/ (n)
alef
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ا), hebrajskiego (א), syryjskiego (ܐ);

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
allegoria
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

alegorycznie /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
allegorisesti
  przenośnie, w sposób alegoryczny

alegoryczny /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
allegorinen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny

aleja /aˈlɛja/ (n)
valtakatu
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

aleksandryt (n)
aleksandriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

aleksytymia (n)
aleksitymia
  (psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;

alemański (n)
alemannimurteet
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii

alembik /aˈlɛ̃mbʲik/ (n)
retortti
  (dawniej, dawny) sprzęt laboratoryjny w postaci szklanego lub metalowego naczynia – zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką; służy do destylacji; ; (zobacz) też alembik w Encyklopedii staropolskiej

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
allergeeni
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
allergia
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
allerginen
  związany z alergią

alergik /aˈlɛrʲɟik/ (n)
allergikko
  osoba uczulona na działanie alergenów

alergologia /ˌalɛrɡɔˈlɔɟja/ (n)
allergologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;

aleucki (adj)
aleutti
  związany z Aleutami (Wyspami Aleuckimi) lub Aleutami (ludźmi)

alfa /ˈalfa/ (n)
alfa
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
aakkoset, kirjaimisto
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfabetyczny /ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aakkosellinen
  ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie
  odnoszący się do alfabetu, związany z alfabetem

alfanumeryczny (adj)
aakkosnumeerinen
  (informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
algebra
  jeden z działów matematyki;

algebraiczny (adj)
algebrallinen
  dotyczący algebry

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
algerialainen
  odnoszący się do państwa Algieria

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
algoritmi
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

algorytmiczny (adj)
algoritmi
  związany z algorytmami, algorytmiką, dotyczący algorytmów, algorytmiki

alians /ˈalʲjãw̃s/ (n)
liittoutuneet
  przymierze między państwami

alias /ˈalʲjas/ (conjunction)
alias
  inaczej (zwany), znany jako

alias /ˈalʲjas/ (n)
alias
  (informatyka, informatyczny) alternatywny identyfikator użytkownika lub inny (zazwyczaj prostszy, krótszy) adres sieciowy odnoszący się do tego samego obiektu

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
alibi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

alienacja /ˌalʲjɛ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
vieraannuttaminen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przeniesienie prawa własności na inną osobę
  (psychologia, psychologiczny) stan osoby, która utraciła więź ze środowiskiem, w którym żyje;

alienować /ˌalʲjɛ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
siirtää
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przenosić prawo własności na inną osobę

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
alligaattori
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

alimenty /ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ/ (n)
elatusapu
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
alkusointu
  (językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alka /ˈalka/ (n)
ruokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Alca torda, ptak morski gnieżdżący się na wybrzeżach Atlantyku;

alka olbrzymia (n)
siivetönruokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Pinguinus impensis, wymarły nielotny gatunek ptaka z rodziny alk;

alkaliczność /ˌalkaˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
emäksisyys
  (chemia, chemiczny) (biochemia, biochemiczny) (zobacz) zasadowość

alkaliczny (adj)
alkalinen
  (chemia, chemiczny) dotyczący alkaliów

alkaloid /ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
alkaloidi
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

alkan /ˈalkãn/ (n)
alkaani
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;

alken /ˈalkɛ̃n/ (n)
alkeeni
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkin /ˈalʲcĩn/ (n)
alkyyni
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują przynajmniej jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
alkoholi
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
alkoholi, alkoholijuoma
  (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkohol etylowy (n)
etyylialkoholi
  (biochemia, biochemiczny) popularny związek organiczny z grupy alkoholi pod postacią bezbarwnej cieczy o piekącym smaku, wykorzystywany w różnych gałęziach przemysłu; składnik napojów alkoholowych

alkoholik /ˌalkɔˈxɔlʲik/ (n)
alkoholisti
  osoba, która cierpi na alkoholizm

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
alkoholismi
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

alkoholowy /ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alkoholipitoinen
  zawierający alkohol; związany z alkoholem

alkowa /alˈkɔva/ (n)
alkovi
  (przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej

allatyw (n)
allatiivi
  (gramatyka) przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przemieszczanie się desygnatu w kierunku do i do wewnątrz pewnego określonego obiektu;

allel /ˈalːɛl/ (n)
alleeli
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
halleluja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

almanach /alˈmãnax/ (n)
almanakka
  rodzaj publikacji;

almandyn (n)
almandiini
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
aaloe
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych;

alokacja /ˌalɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
allokointi, jakaminen, jako
  (ekonomia, ekonomiczny) rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe
  planowe rozdysponowanie czegoś;

alopatyczny (adj)
allopaattinen
  (medycyna, medyczny) związany z alopatią

alotropia /ˌalɔˈtrɔpʲja/ (n)
allotropia
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;

aloza /aˈlɔza/ (n)
silli
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;

alpaka /alˈpaka/ (n)
alpakka
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;
  wełna z lamy (1.1)

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
vuorikiipeilijä
  osoba uprawiająca alpinizm;

alpinizm /alˈpʲĩɲism̥/ (n)
alpinismi
  wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu

alt /alt/ (n)
Alt-näppäin
  (informatyka, informatyczny) klawisz znajdujący się po obu stronach spacji służący do zmieniania funkcji klawiszy
altto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument grający w skali altu (1.2)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) linia melodyczna (głos, partia utworu) między sopranem a tenorem
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

altana /alˈtãna/ (n)
huvimaja
  lekki, niewielki ogrodowy budynek;

altannik (n)
lavastaja
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Ptilonorhynchidae;

alternator /ˌaltɛrˈnatɔr/ (n)
vaihtovirtageneraattori
  (motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;

alternatywa /ˌaltɛrnaˈtɨva/ (n)
vaihtoehto
  (potocznie, potoczny) sytuacja konieczności wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami

alternatywny (adj)
vaihtoehtoinen
  taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości
  taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane

altocumulus (n)
altocumulus
  (meteorologia, meteorologiczny) kłębiasta chmura średniego piętra;

altruistycznie (adv)
altruistisesti
  w sposób altruistyczny

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
altruismi
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
alluusio
  wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

aluzyjny (adj)
vihjaileva
  związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją

alzacki /alˈzaʦ̑ʲci/ (adj)
elsassi
  związany z Alzacją

amantadyna (n)
amantadiini
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy amin, pochodna adamantanu;

amarylis /ˌãmaˈrɨlʲis/ (n)
amaryllis
  (botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

amazonit /ˌãmaˈzɔ̃ɲit/ (n)
amatsoniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
suurlähetystö
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
suurlähettiläs
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
kunnianhimo
  pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambigram /ãmˈbʲiɡrãm/ (n)
ambigrammi
  grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości o 180° można odczytać ten sam tekst;

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
kunnianhimoinen
  taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

ambiwalencja /ˌãmbʲivaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
ambivalenssi
  współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii

ambiwalentny /ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ/ (adj)
ambivalentti
  charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
saarnastuoli
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambra /ˈãmbra/ (n)
ambra
  woskowata substancja będąca wydzieliną z przewodu pokarmowego kaszalota powstałą prawdopodobnie w wyniku niestrawności lub zaparcia, stosowana w przemyśle perfumeryjnym

ambrazura /ˌãmbraˈzura/ (n)
ampuma-aukko
  otwór strzelniczy w miejscu umocnionym, obwarowanym lub opancerzonym;

ambrozja /ãmˈbrɔzʲja/ (n)
tuoksukki
  (botanika, botaniczny) Ambrosia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
ambrosia
  (mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;

ameba /ãˈmɛba/ (n)
amebat
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

ameloblast (n)
ameloblasti
  (biologia, biologiczny) komórka nabłonkowa wytwarzająca szkliwo podczas rozwoju zęba;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
aamen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

americano (n)
americano
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kawa espresso rozcieńczona wodą

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
amerikium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizacja /ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
amerikkalaistuminen
  wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;

amerykanizm /ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/ (n)
amerikanismi
  cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
amerikkalainen, yhdysvaltalainen
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykański Staffordshire terrier (n)
amerikanstaffordshirenterrieri
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy terierów w typie bull;

amerykańskość (n)
amerikkalaisuus
  cecha tego, co amerykańskie; amerykański charakter czegoś

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
ametisti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
amfetamiini
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amfibia /ãw̃ˈfʲibʲja/ (n)
amfibi
  (motoryzacja) pojazd lądowo-wodny, stosowany głównie przez wojsko lub służby ratownicze

amfibolit (n)
amfiboliitti
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła;

amfiteatr /ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/ (n)
amfiteatteri
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej

amfora /ãw̃ˈfɔra/ (n)
amfora
  wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;

amharski /ãmˈxarsʲci/ (n)
amhara
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
aminohappo
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
amnestia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amon /ˈãmɔ̃n/ (n)
ammoniumioni
  (chemia, chemiczny) jon utworzony przez połączenie atomu azotu z czterema atomami wodoru;

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
ammoniakki
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amonit /ãˈmɔ̃ɲit/ (n)
ammoniitti
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) materiał wybuchowy będący mieszaniną azotanu amonu z trotylem i innymi dodatkami, używany głównie w górnictwie;

amortyzacja (n)
arvon aleneminen
  (ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
iskunvaimennin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper /ˈãmpɛr/ (n)
ampeeri
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amperogodzina /ãmˈpɛrɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
ampeeritunti
  (elektryczność) jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera;

amplituda /ˌãmplʲiˈtuda/ (n)
amplitudi
  (fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
amputaatio
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amputować /ˌãmpuˈtɔvaʨ̑/ (v)
amputoida
  dokonywać amputacji

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
ampulli
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;
  (historia, historyczny, historycznie) szklane naczynie na leki i substancje zapachowe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mały dzbanek do podawania wina i wody kapłanowi; ; (zobacz) też ampułka w Encyklopedii staropolskiej

amsterdamczyk /ˌãmstɛrˈdãmʧ̑ɨk/ (n)
amsterdamilainen
  mieszkaniec Amsterdamu

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
amuletti
  (ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

amuzja /ãˈmuzʲja/ (n)
amusia
  (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania i do odtwarzania melodii spowodowana uszkodzeniem mózgu;

anabioza (n)
anabioosi
  (biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

anachoreta /ˌãnaxɔˈrɛta/ (n)
erakko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek pędzący życie w odosobnieniu, w ascezie, oddający się modlitwie i rozmyślaniom

anachroniczny (adj)
anakronistinen
  niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anadromiczny (adj)
anadrominen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) taki, który odbywa wędrówkę w górę rzeki

anafilaktyczny (adj)
anafylaktinen
  (medycyna, medyczny) związany z anafilaksją, dotyczący anafilaksji

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
anagrammi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakolut (n)
anakoluutti
  (językoznawstwo, językoznawczy) zdanie niepoprawne pod względem składniowym

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
anakonda
  (herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

analcym (n)
analsiimi
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów;

analgezja (n)
analgesia
  (medycyna, medyczny) niewrażliwość na ból z zachowaniem innych rodzajów czucia;

analityczny /ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
analyyttinen
  związany z analizą
  dający się rozłożyć na składowe

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
analyysi
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analiza matematyczna /ˌãnaˈlʲiza ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑na/ (n)
analyysi
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący teorię granic, ciągów i funkcji, rachunek różniczkowy i całkowy;

analizator /ˌãnalʲiˈzatɔr/ (n)
analysaattori
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które wykonuje analizy

analizować /ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
analysoida
  przeprowadzać proces analizy

analogia /ˌãnaˈlɔɟja/ (n)
analogia
  podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

analogicznie (adv)
analogisesti
  w sposób analogiczny

analogiczny /ˌãnalɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
analoginen
  podobny do czegoś

analogowy (adj)
analoginen
  (technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową

anamneza /ˌãnãmˈnɛza/ (n)
anamneesi
  (medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,

ananas /ãˈnãnas/ (n)
ananas
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
ananas, ananaskasvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)

anarchia /ãˈnarxʲja/ (n)
anarkia
  forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;

anarchiczny (adj)
anarkinen
  związany z anarchią

anarchista /ˌãnarˈxʲista/ (n)
anarkisti
  zwolennik anarchizmu

anarchistyczny /ˌãnarxʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
anarkistinen
  związany z anarchizmem

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
anarkismi
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anarchokapitalizm (n)
anarkokapitalismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia propagująca anarchokapitalizm (1.1)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) teoretyczny ustrój polityczny oparty na braku państwa, wymianie własności prywatnej i wolnym rynku

anataz (n)
anataasi
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;

anatema /ˌãnaˈtɛ̃ma/ (n)
anateema, panna
  (kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
anatomia
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);

anatomiczny /ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
anatominen
  związany z anatomią, dotyczący anatomii

andaluzyt /ˌãndaˈluzɨt/ (n)
andalusiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał należący do grupy krzemianów;

andezyt (n)
andesiitti
  (geologia, geologiczny) obojętna skała magmowa wylewna lub subwulkaniczna;

andorski /ãnˈdɔrsʲci/ (adj)
andorralainen
  odnoszący się do Andory (państwa)

andradyt (n)
andradiitti
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, odmiana granatu;

andragogika /ˌãndraˈɡɔɟika/ (n)
aikuisdidaktiikka
  (edukacja, edukacyjny) dział pedagogiki zajmujący się kształceniem dorosłych;

andro- /ˈãndrɔ/
andro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem, zwłaszcza z mężczyzną lub z cechami męskimi

androfobia (n)
androfobia
  (psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami

androgen /ãnˈdrɔɡɛ̃n/ (n)
antrogeeni
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon płciowy o działaniu maskulinizującym, fizjologicznie występujący u mężczyzn i w małych stężeniach u kobiet;

androgyne /ˌãndrɔˈɡɨ̃nɛ/ (n)
androgyyni
  (seksuologia, seksuologiczny) osoba o cechach płciowych mężczyzny i kobiety

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
androidi
  robot mający postać człowieka;

androlog /ãnˈdrɔlɔk/ (n)
andrologi
  (medycyna, medyczny) lekarz, specjalista andrologii

andrologia /ˌãndrɔˈlɔɟja/ (n)
andrologia
  (medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;

androsteron (n)
androsteroni
  (biochemia, biochemiczny) męski hormon płciowy

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
anekdootti
  krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

aneks /ˈãnɛks/ (n)
laajennus
  dodatek do publikacji

aneks kuchenny (n)
keittokomero
  część pomieszczenia mieszkalnego, która pełni rolę kuchni

anemiczny (adj)
aneeminen
  (medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii

anemo- /ãˈnɛ̃mɔ/
anemo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wiatrem

anemometr /ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
anemometri
  (technologia, technika, techniczny) (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do pomiaru prędkości gazów

anestetyk (n)
anesteetti
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;

anestezjologia (n)
anestesiologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
englantilainen, englanti
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
englanti, englantilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angiologia /ˌãŋʲɟɔˈlɔɟja/ (n)
angiologia
  (medycyna, medyczny) nauka o naczyniach krwionośnych;

anglezyt (n)
anglesiitti
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał krystaliczny z grupy siarczanów, kruchy i przezroczysty; siarczan ołowiu PbSO4

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
anglismi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;

anglikanizm (n)
anglikaanisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła;

anglikański (adj)
anglikaaninen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem

anglofon (n)
englanninpuhuja
  (książkowy) osoba mówiąca po angielsku

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (adj)
anglosaksilainen
  związany z językiem anglosaskim (1.1)
  związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (n)
anglosaksilainen
  poprzednik nowoczesnego języka angielskiego;

angstrem /ˈãŋkstrɛ̃m/ (n)
ångström
  (fizyka, fizyczny) jednostka długości równa jednej dziesięciomiliardowej części metra;

ani /ˈãɲi/ (conjunction)
-kä
  …poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie
  …poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących
  …poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących
  …występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego
  …występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
enkelimäinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z aniołami
  (przenośnie, przenośnia) na wzór anioła

anihilacja (n)
annihilaatio
  zniszczenie, unicestwienie

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
animaatio
  rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

animista /ˌãɲĩˈmʲista/ (n)
animisti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wierząca w istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisująca duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom

animistyczny (adj)
animistinen
  związany z animizmem, właściwy animizmowi

animizm /ãˈɲĩmʲism̥/ (n)
animismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
anioni
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
enkeli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek

anioł stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
suojelija
  (przenośnie, przenośnia) obrońca, opiekun, nieodstępny towarzysz

anizotropowy (adj)
anisotrooppinen
  (fizyka, fizyczny) wykazujący różne właściwości zależnie od kierunku

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
kysely
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

annalista (n)
kronikoitsija
  (historia, historyczny, historycznie) piszący annały

annały (n)
annaali
  dzieło historiograficzne będące chronologicznym zapisem ważnych dla danego dzieła wydarzeń;

anoda /ãˈnɔda/ (n)
anodi
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
anomalia
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anomalny (adj)
poikkeava
  stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
anonyymi
  o nieujawnionym nazwisku

anorak /ãˈnɔrak/ (n)
anorakki
  (etnografia, etnograficzny) eskimoski skafander wkładany przez głowę, wykonany z futra, płótna lub skóry;

anorgazmia (n)
anorgasmia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na braku odczuwania orgazmu;

anortyt (n)
anortiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

antagonista /ˌãntaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
antagonisti
  przeciwnik;

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
antagonismi
  wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny (adj)
antarktinen, etelänapa-
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
antenni
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antiguański (adj)
antigualainen
  związany z Antiguą (wyspą na Karaibach)

antofyllit (n)
antofylliitti
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

antologia /ˌãntɔˈlɔɟja/ (n)
antologia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
antonyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antonomazja (n)
antonomasia
  (językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy własnej osoby lub przedmiotu inną nazwą;

antracyt /ãnˈtraʦ̑ɨt/ (n)
antrasiitti
  (geologia, geologiczny) odmiana węgla kamiennego;

antresola (n)
puolikerros
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie wydzielone z przestrzeni parteru lub piętra budynku, nie stanowiące osobnej kondygnacji;

antropo- /ãnˈtrɔpɔ/
antropo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem

antropocen (n)
antroposeeni
  (neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;

antropocentryczny (adj)
ihmiskeskeinen
  skupiony na człowieku, stawiający człowieka na najważniejszym miejscu

antropocentryzm (n)
ihmiskeskeisyys
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka

antropofagia /ˌãntrɔpɔˈfaɟja/ (n)
antropofagia
  (książkowy) ludzki kanibalizm, ludożerstwo

antropofobia /ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja/ (n)
antropofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;

antropogeniczny (adj)
ihmisen aiheuttama
  zachodzący lub powstały w wyniku działalności gospodarczej człowieka

antropogeograficzny (adj)
ihmismaantieteellinen
  (geografia, geograficzny) (antropologia, antropologiczny) związany z antropogeografią, dotyczący antropogeografii

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
antropologi
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
antropologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
antropologinen
  związany z antropologią, dotyczący antropologii

antyamerykański (adj)
antiamerikkalainen
  wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów

antyatom (n)
antiatomi
  (fizyka, fizyczny) atom zbudowany z antycząstek;

antybakteryjny /ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
antibakteerinen
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii

antybiotyczny (adj)
antibioottinen
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mający działanie takie jak antybiotyk, potrafiący niszczyć, hamować namnażanie bakterii

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
antibiootti
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antychryst (n)
antikristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antycyklon (n)
antisykloni
  (meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antycząstka (n)
antihiukkanen
  (fizyka, fizyczny) cząstka antymaterii;

antydepresant (n)
masennuslääke
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdziałający objawom depresji;

antyfaszystowski /ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
antifasistinen
  nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów

antyfaszyzm /ˌãntɨˈfaʃɨsm̥/ (n)
antifasismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu;

antyfeminizm (n)
antifeminismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu

antyfona (n)
antifoni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Komplecie krótka pieśń maryjna śpiewana lub odmawiana na końcu godziny kanonicznej;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Liturgii godzin werset odmawiany przed i po psalmie czy kantyku;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w liturgii mszy świętej jeden z wersetów śpiewanych lub odmawianych na wejście, na ofiarowanie i na komunię;

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
antigeeni
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antygoryt (n)
antigoriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów;

antyk /ˈãntɨk/ (n)
antiikkiesine
  (potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy

antykomunistyczny /ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antikommunistinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, wrogo do niego nastawiony, związany z antykomunizmem

antykomunizm /ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
antikommunismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
ehkäisy
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
antilooppi
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
antimateria
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
antimoni
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antymonit (n)
antimoniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu;

antymonopolowy (adj)
kartellien vastainen
  skierowany przeciwko istniejącym monopolom, mający nie dopuścić do skupienia większości rynku w jednym ręku

antyneutron (n)
antineutroni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką neutronu;

antyoksydacyjny (adj)
antioksidanttinen
  taki, który przeciwdziała utlenianiu się pierwiastków i związków

antypapież /ˌãntɨˈpapʲjɛʃ/ (n)
vastapaavi
  (kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
antipatia
  niechęć do kogoś

antyproton (n)
antiprotoni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką protonu;

antysemicki /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
antisemiittinen
  wymierzony przeciwko Żydom, dyskryminujący Żydów

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
antisemitismi, juutalaisvastaisuus
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyseptyczny /ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiseptinen
  (medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby

antyteizm /ˌãntɨˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
antiteismi
  aktywna pozycja przeciwko teizmowi, niechęć lub walka przeciwko religiom teistycznym;

antyteza (n)
antiteesi
  twierdzenie sprzeczne do innego sądu; coś przeciwnego
  (filozofia, filozoficzny) wg Hegla drugie stadium dialektycznego rozwoju rzeczywistości przez triady
  (filozofia, filozoficzny) wg Kanta jeden z dwóch sprzecznych, równorzędnych sądów odnoszących się do tego samego metafizycznego zagadnienia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obok siebie w utworze dwóch przeciwstawnych znaczeniowo wyrażeń w jedną całość treściową, celem wywołania silniejszej ekspresji

antywojenny /ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
sodanvastainen
  potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
anis
  (botanika, botaniczny) Pimpinella anisum L., jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

aorta /aˈɔrta/ (n)
aortta
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aoryst /aˈɔrɨst/ (n)
aoristi
  (gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;

aparat /aˈparat/ (n)
koneisto
  (anatomia, anatomiczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania
  (medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
kamera, valokuvakamera
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat kompaktowy /aˈparat ˌkɔ̃mpakˈtɔvɨ/ (n)
kompaktikamera
  (fotografia) aparat fotograficzny (analogowy lub cyfrowy) o małych gabarytach i prostej konstrukcji, wyposażony w niewymienny obiektyw (stałoogniskowy lub częściej zmiennoogniskowy);

aparat słuchowy (n)
kuulolaite
  przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;

aparatczyk (n)
apparatsikki
  (pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej

apartament /ˌaparˈtãmɛ̃nt/ (n)
asunto
  wielopokojowe mieszkanie o wysokim standardzie

apateizm (n)
apateismi
  (filozofia, filozoficzny) (neologizm) założenie, że Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia; apatyczny stosunek do kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga;

apatia /aˈpatʲja/ (n)
apatia
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apatycznie (adv)
apaattisesti
  w sposób apatyczny

apatyczny /ˌapaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apaattinen
  obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje

apatyt /aˈpatɨt/ (n)
apatiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

apelacyjny (adj)
valitus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z odwołaniami od wyroków

apercepcja /ˌapɛrˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
apperseptio
  (filozofia, filozoficzny) postrzeganie samego siebie, świadomość samego siebie, postrzeganie przez umysł jego własnych stanów;

aperitif /ˌapɛrʲiˈtʲif/ /ˌapɛˈrʲitʲif/ (n)
aperitiivi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy podawany przed posiłkiem dla pobudzenia apetytu

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
ruokahalu
  chęć jedzenia, łaknienie;

apetyt rośnie w miarę jedzenia /aˈpɛtɨt ˈrɔɕɲɛ ˈv‿mʲjarɛ jɛˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (proverb)
nälkä kasvaa syödessä
  im więcej masz, tym więcej chcesz mieć

aphelium (n)
apheli
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;

aplauz /ˈaplaws/ (n)
suosionosoitus
  oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki

aplet (n)
sovelma
  (informatyka, informatyczny) niewielki program webowy działający po stronie klienta;

aplikacja /ˌaplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
sovellus
  (informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania;
käyttö
  zastosowanie

aplikator /ˌaplʲiˈkatɔr/ (n)
applikaattori
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka

aplikować /ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
hakea
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku
  (przenośnie, przenośnia) przekazywać, stosować, narzucać coś

apoftegmat (n)
aforismi
  krótka anegdota lub powiedzenie, zręcznie dostosowane do okoliczności

apogeum (n)
apogeum
  (astronomia, astronomiczny) punkt na orbicie eliptycznej ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, znajdujący się najdalej od Ziemi
  moment szczytowy jakiegoś procesu, moment osiągnięcia wartości maksymalnej

apokalipsa /ˌapɔkaˈlʲipsa/ (n)
apokalypsi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dzień ostateczny

apokaliptyczny (adj)
apokalyptinen
  dotyczący apokalipsy, końca świata

apokopa /ˌapɔˈkɔpa/ (n)
apokopee
  (fonetyka, fonetyczny) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;

apokryf /aˈpɔkrɨf/ (n)
apokryfi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga religijna, którą dany Kościół uważa za niezgodną ze swoją doktryną;

apolipoproteina /ˌapɔlʲipɔprɔtɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
apolipoproteiini
  (biochemia, biochemiczny) białko wchodzące w skład lipoprotein;

apolityczność (n)
epäpoliittisuus
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest apolityczne; cecha tych, którzy są apolityczni

apolityczny (adj)
epäpoliittinen
  niezwiązany z polityką

apolliński (adj)
apolloninen
  związany z Apollem, dotyczący Apolla

apoplektyczny /ˌapɔplɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apoplektinen
  będący przejawem / następstwem apopleksji

apoptoza /ˌapɔˈptɔza/ (n)
apoptoosi
  (biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
aporia
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostolski /ˌapɔˈstɔlsʲci/ (adj)
apostolinen
  dotyczący apostołów

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
apostoli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
heittomerkki, apostrofi
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apostrofa (n)
apostrofi
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób

apoteoza /ˌapɔtɛˈɔza/ (n)
apoteoosi
  wyidealizowanie, wybielenie, przypisywanie, nadawanie istocie bądź rzeczy przymiotów ją idealizujących; przedstawienie jakiejś idei, postaci, wydarzenia w sposób skrajnie subiektywny niepoświęcający żadnej uwagi jakimkolwiek wadom, postrzegający jedynie zalety;

appeasement (n)
liennytys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka ustępstw wobec żądań agresywnego państwa, mająca na celu złagodzenie jego postawy, osiągnięcie ugody i utrzymanie pokoju;

aprecjacja /ˌaprɛˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
arvonanto
  (ekonomia, ekonomiczny) wzrost wartości dobra lub usługi, zwykle pieniądza w systemie płynnych kursów walut;

apsyda /apˈsɨda/ (n)
apsis
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej

apteczka /apˈtɛʧ̑ka/ (n)
ensiapulaukku
  (medycyna, medyczny) torba, skrzynka lub szafka z podręcznymi opatrunkami i lekarstwami;

apteka /apˈtɛka/ (n)
apteekki
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
apteekkari
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

aquapark /akˈfapark/ (n)
vesipuisto
  wodny park rozrywki z kompleksem basenów, zjeżdżalni itp.;

ara /ˈara/ (n)
ara
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
siniara
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

arab /ˈarap/ (n)
arabialainen
  (hipologia, hipologiczny) (jeździectwo, jeździecki) koń czystej krwi arabskiej;

arabeska /ˌaraˈbɛska/ (n)
arabeski
  (choreografia, choreograficzny) poza w tańcu inspirowana motywami orientalnymi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miniatura na fortepian;
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
arabialainen
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
arabia, arabialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arachnofobia /ˌaraxnɔˈfɔbʲja/ (n)
araknofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed pająkami;

arachnologia /ˌaraxnɔˈlɔɟja/ (n)
araknologia
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o pajęczakach;

aragonit /ˌaraˈɡɔ̃ɲit/ (n)
aragoniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady węglanów, polimorficzna odmiana węglanu wapnia;

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
aragonia
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
aragonia
  (językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (adj)
aramea
  związany z Aramejczykami, z dawną Syrią

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (n)
aramea
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych;

arbiter /arˈbʲitɛr/ (n)
sovittelija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozjemca, sędzia polubowny powołany aby rozstrzygnąć spór

arbitralny /ˌarbʲiˈtralnɨ/ (adj)
mielivaltainen
  narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu

arbitraż (n)
arbitraasi
  sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów

arbitrażowy (adj)
välimies
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z arbitrażem, dotyczący arbitrażu

arboretum /ˌarbɔˈrɛtũm/ (n)
arboretum
  (ekologia, ekologiczny) wyodrębniony obszar, na którym znajduje się kolekcja drzew i krzewów, utrzymywany w celu naukowo-badawczym (np. prace nad aklimatyzacją obcych gatunków), bądź ochrony rzadkich gatunków i odmian;

arbuz /ˈarbus/ (n)
vesimeloni, arbuusi
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
arkaainen, antiikkinen
  będący typowym dla dawnych czasów

archaik /arˈxa<sup>j</sup>ik/ (n)
arkeeinen aioni
  (geologia, geologiczny) najstarszy eon w dziejach Ziemi;

archaizm (n)
arkaismi
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
arkkienkeli, ylienkeli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeo- /arˈxɛɔ/
arkeo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze starożytnością, prehistorią

archeolog /ˌarxɛˈɔlɔk/ (n)
arkeologi
  naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
arkeologia
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archeologiczny /ˌarxɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
arkeologinen
  związany z archeologią, dotyczący archeologii

archeolożka (n)
arkeologi
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie archeologii

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
arkkityyppi, perikuva
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archidiecezja (n)
arkkihiippakunta
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez arcybiskupa;

archimandryta (n)
arkkimandriitta
  (kościelny) przełożony klasztoru w katolickich Kościołach wschodnich
  w okresie wczesnego chrześcijaństwa: opiekun klasztorów na terenie danej diecezji

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
saaristo, saariryhmä
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
arkkitehti
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektoniczny /ˌarxʲitɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
arkkitehtoninen
  (architektura, architektoniczny) związany z architekturą, tworzony dla / za pomocą architektury

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
arkkitehtuuri
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

architraw /arˈxʲitraf/ (n)
arkkitraavi
  (architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;

archiwalny (adj)
arkisto-
  dotyczący archiwaliów, stanowiący archiwum

archiwizacja (n)
arkistointi
  zbieranie i porządkowanie, katalogowanie materiałów archiwalnych

archiwum /arˈxʲivũm/ (n)
arkisto
  uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne
  budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1)

archont (n)
arkontti
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnych Atenach, od VIII w. p.n.e. do czasów reform Klejstensa, jeden z dziewięciu najważniejszych urzędników polis, zasiadał w Areopagu;

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
arkkipiispa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcybiskupstwo (n)
arkkipiispanistuin
  (administracja) biskupstwo pod jurysdykcją arcybiskupa;

arcydzięgiel /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
väinönputki
  (botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny selerowatych;

arcykapłan (n)
ylipappi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) najwyższy urząd w świątyni jerozolimskiej, przełożony kapłanów i lewitów;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższy kapłan w bliskowschodnich kultach pogańskich;
  (teologia, teologiczny) w chrześcijaństwie tytuł jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi przysługujący Chrystusowi

arcyksiążę (n)
arkkiherttua
  austriacki tytuł książęcy
  osoba nosząca tytuł arcyksięcia (1.1)

arena /aˈrɛ̃na/ (n)
ala
  (przenośnie, przenośnia) miejsce jakichś wydarzeń, działań
  koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe

areometr (n)
areometri
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru gęstości cieczy

areszt /ˈarɛʃt/ (n)
pidätys
  tymczasowe pozbawienie wolności;

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
kotiaresti
  zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aresztować /ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
pidättää
  pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa

argentyński /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
argentiinalainen
  odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
argon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argot (n)
ammattikieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) (przestarzałe, przestarzały) odmiana języka używana przez grupę zawodową albo środowiskową

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
argumentti
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;
  (matematyka, matematyczny) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik

argumentacja (n)
argumentointi
  uzasadnianie za pomocą argumentów

argumentować (v)
perustella
  uzasadniać swoje stanowisko, swój pogląd

aria /ˈarʲja/ (n)
aaria
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

ariański /arʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
areiolainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem

arizoński (adj)
arizonalainen
  związany z Arizoną; pochodzący z Arizony

arka /ˈarka/ (n)
arkki
  (przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arkada /arˈkada/ (n)
kaarikäytävä
  (architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach;

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
hakapyssy
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa, ręczna, odprzodowa broń palna z zamkiem kołowym, używana przez kawalerię i piechotę w XVI-XVII wieku; także jako broń myśliwska;

arkoza (n)
arkoosi
  (geologia, geologiczny) okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie;

arkusz /ˈarkuʃ/ (n)
levy
  płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp.

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
laskentataulukko
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

arlekin (n)
harlekiini
  (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy pajac, typ postaci z ludowej komedii włoskiej;

armaniak (n)
armanjakki
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) winiak wytwarzany we francuskiej prowincji Armagnac;

armata /arˈmata/ (n)
kanuuna
  (wojskowość, wojskowy) działo o długiej lufie;

armatka śnieżna (n)
lumitykki
  urządzenie do wytwarzania sztucznego śniegu;

armator (n)
laivanvarustaja
  osoba fizyczna albo prawna eksploatująca statek

armia /ˈarmʲja/ (n)
armeija, maavoimat
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;
  (wojskowość, wojskowy) jednostka organizacyjna wojska – związek operacyjny, składający się z kilku dywizji lub korpusów
  (wojskowość, wojskowy) określenie wojsk lądowych danego państwa, bez lotnictwa i marynarki wojennej (armia w tym znaczeniu może obejmować także lotnictwo wojsk lądowych)

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
arroganssi
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

arogancki /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
julkea
  (książkowy) będący oznaką arogancji
  (książkowy) taki, którego cechą jest arogancja

aromat /aˈrɔ̃mat/ (n)
aromi
  zapach sprawiający przyjemność

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
aromaterapia
  (medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

aromatyczny /ˌarɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aromaattinen
  mający silny, miły zapach
  (chemia, chemiczny) o cyklicznych węglowodorach: taki, w którym istnieje sprzężone wiązanie wielokrotne, czyli zamknięty układ naprzemiennie położonych wiązań podwójnych i pojedynczych między atomami węgla
  o wyraźnym, bogatym smaku

aronia /aˈrɔ̃ɲja/ (n)
aronia
  (botanika, botaniczny) Aronia, krzew o małych, białych lub czerwonych kwiatach i drobnych, granatowych lub czerwonych owocach o słodko-cierpkim smaku;

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
arseeni
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenał /arˈsɛ̃naw/ (n)
arsenaali
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) budynek lub pomieszczenie pełniące funkcję składu broni; składnica broni; ; (zobacz) też arsenał w Encyklopedii staropolskiej

arsenian /arˈsɛ̃ɲãn/ (n)
arsenaatti
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu arsenowego;

arsenin /arˈsɛ̃ɲĩn/ (n)
arseniitti
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu arsenawego

arsenopiryt (n)
arseenikiisu, arsenopyriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarkosoli, jego głównym składnikiem jest siarczek żelazowo-arsenowy, zwykle zawiera domieszki złota;

arszenik (n)
arseenitrioksidi
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) (potocznie, potoczny) tlenek arsenu na trzecim stopniu utlenienia, popularna trucizna pod postacią białego proszku

art déco (n)
art deco
  (sztuka) styl w sztukach plastycznych i wzornictwie XX w. charakteryzującym się zgeometryzowaniem i dążeniem do syntetycznego ujmowania form;

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
artefakti
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
  (antropologia, antropologiczny) przedmiot wykonany ludzką ręką;
  (informatyka, informatyczny) (fotografia) wada w oglądanym obrazie bądź słyszanym dźwięku będąca skutkami ubocznym zastosowania algorytmu kompresji;

artezyjski (adj)
arteesinen
  (geologia, geologiczny) dotyczący wód podziemnych zdolnych do samoczynnego wypływu, oddzielonych od powierzchni gruntu stropem z warstwy nieprzepuszczalnej;

artykulacja (n)
artikulointi
  (fonetyka, fonetyczny) ruchy narządów mowy podczas wymawianie głoski i samo wymawianie głoski;

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
artikkeli
  (handel, handlowy) rzecz, która jest przedmiotem handlu
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek
artikkeli, kirjoitus
  (publikatory) tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość

artykuły gospodarstwa domowego /ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/ (n)
kodinkone
  urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku

artyleria /ˌartɨˈlɛrʲja/ (n)
tykistö
  (wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej

artysta /arˈtɨsta/ (n)
taiteilija
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystycznie /ˌartɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
taiteellisesti
  w sposób artystyczny

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
taiteellinen, artistinen
  związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty

aryjski /aˈrɨjsʲci/ (adj)
arjalainen
  (etnografia, etnograficzny) należący do Ariów
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w hitleryzmie: nieposiadający żydowskich przodków

arystokracja /ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
aristokratia
  najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
ylimys
  osoba należąca do arystokracji

arystokratycznie (adv)
aristokraattisesti
  w sposób arystokratyczny

arystokratyczny /ˌarɨstɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aristokraattinen
  związany z arystokracją

arystotelesowski (adj)
aristotelilainen
  (filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk

arystotelizm (n)
aristotelismi
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmetyczny /ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aritmeettinen
  dotyczący arytmetyki, związany z arytmetyką

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
aritmetiikka
  (matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

arytmia /aˈrɨtmʲja/ (n)
rytmihäiriö
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca

arywizm (n)
urakeskeisyys
  dążenie do celu "po trupach", bez brania pod uwagę kwestii etycznych;

as /a ɛs/ /as/ (n)
ässä
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

asafetyda /ˌasafɛˈtɨda/ (n)
hajupihka, pirunpihka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;

asana /aˈsãna/ (n)
asana
  postawa ciała w jodze;

ascetycznie (adv)
askeettisesti
  w sposób ascetyczny

ascetyczny (adj)
askeettinen
  właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń

asceza /asˈʦ̑ɛza/ (n)
askeesi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego

aseksualizm /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
aseksuaalisuus
  (seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;

aseksualny /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
aseksuaalinen
  (seksuologia, seksuologiczny) obojętny na sprawy płci i seksu, nieodczuwający pociągu seksualnego

aseptyczny (adj)
aseptinen
  (medycyna, medyczny) pozbawiony drobnoustrojów chorobotwórczych

asertywność /ˌasɛrˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
itsevarmuus
  (psychologia, psychologiczny) posiadanie własnego zdania, własnych uczuć i umiejętność ich wyrażania i egzekwowania z poszanowaniem praw innych ludzi;

asfalt /ˈasfalt/ (n)
asfaltti
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

asfaltować (v)
asfaltoida
  pokrywać powierzchnię asfaltem

asortyment /ˌasɔrˈtɨ̃mɛ̃nt/ (n)
joukko
  (handel, handlowy) wybór towarów lub usług, który jest proponowany klientom;

aspartam /asˈpartãm/ (n)
aspartaami
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
aspekti
  (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
aspiriini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

aspołeczny (adj)
antisosiaalinen
  obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego

astat /ˈastat/ (n)
astatiini, astaatti
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenia (n)
astenia
  (medycyna, medyczny) stan słabości, zmniejszenie lub brak odporności fizycznej i psychicznej;

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
astenosfääri
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asteroida /ˌastɛˈrɔjda/ (n)
asteroidi
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
asteriski
  (poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

asteryzm /aˈstɛrɨsm̥/ (n)
asterismi
  (astronomia, astronomiczny) układ gwiazd tworzący na niebie pewien widoczny zbiór, niebędący gwiazdozbiorem;
  (mineralogia, mineralogiczny) efekt optyczny polegający na powstaniu promieni świetlnych na minerale wskutek jego specyficznych właściwości;
  znak „⁂”, stosowany w celu zwrócenia szczególnej uwagi na fragment tekstu;

astma /ˈastma/ (n)
astma
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astmatyczny (adj)
astmaattinen
  (medycyna, medyczny) związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy

astrafobia /ˌastraˈfɔbʲja/ (n)
astrafobia, brontofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed błyskawicami

astro- /ˈastrɔ/
astro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ciałami niebieskimi

astrofizyk /ˌastrɔˈfʲizɨk/ (n)
astrofyysikko
  specjalista w zakresie astrofizyki

astrofizyka (n)
astrofysiikka
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrofotografia /ˌastrɔfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
tähtivalokuvaus
  dział fotografii zajmujący się utrwalaniem zjawisk i obiektów widocznych na niebie;

astrolabium /ˌastrɔˈlabʲjũm/ (n)
astrolabi
  (astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
astrologi
  człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
astrologia
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astrologiczny /ˌastrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
astrologinen
  dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
astronautti
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
astronomi, tähtitieteilijä
  specjalista w zakresie astronomii;

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
tähtitiede, astronomia
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astronomiczny /ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
astronominen, tähtitieteellinen
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią
tähtitieteellinen
  (przenośnie, przenośnia) niesamowicie duży, wielki

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (adj)
asturialainen
  dotyczący Asturii, związany z Asturią

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (n)
asturialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodnioromański używany w kilku hiszpańskich prowincjach;

astygmatyczny /ˌastɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
astigmaattinen
  związany z astygmatyzmem

astygmatyzm (n)
astigmaattisuus
  (medycyna, medyczny) wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
  (optyka, optyczny) wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;

asymetryczny /ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
epäsymmetrinen
  niebędący symetrycznym, niemający symetrii

asymilacja (n)
assimilaatio
  przystosowanie się do życia w obcej społeczności

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
asymptootti
  (matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

asyndeton /ˌasɨ̃nˈdɛtɔ̃n/ (n)
asyndeton
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na łączeniu wyrazów bez spójnika;

asyrologia (n)
assyriologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca starożytną kulturę duchową i kulturę materialną ludów Mezopotamii;

asyryjski /ˌasɨˈrɨjsʲci/ (adj)
assyrialainen
  dotyczący Asyrii, związany z Asyrią, pochodzący z Asyrii

asyryjski /ˌasɨˈrɨjsʲci/ (n)
assyrialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) (starożytność) dialekt asyryjski języka akadyjskiego;
  (językoznawstwo, językoznawczy) język asyryjski;

asystent (n)
assistentti, avustaja
  osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy

atak /ˈatak/ (n)
hyökkäys
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
sydäninfarkti
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atakować /ˌataˈkɔvaʨ̑/ (v)
hyökätä
  prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie
  występować w sposób agresywny przeciw komuś lub czemuś

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atavistinen
  o cechach podobnych jak u odległych przodków

atawizm /aˈtavʲism̥/ (n)
atavismi
  występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
ateisti
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ateistinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ateismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

atest /ˈatɛst/ (n)
todiste
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument poświadczający, zaświadczający
  (technologia, technika, techniczny) wystawiany przez instytucję upoważnioną do oceny jakości wyrobów dokument potwierdzający zgodność wykonania produktu z normami

atlas /ˈatlas/ (n)
kartasto
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atletyczny (adj)
atleettinen
  dobrze zbudowany, rozwinięty fizycznie

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
atmosfääri, ilmakehä
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
ilmakehä
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia
ilmakehä, atmosfääri
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie

atmosferyczny /ˌatmɔsfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
atmofäärinen
  związany z atmosferą ziemską

atol /ˈatɔl/ (n)
atolli, kehäriutta
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
atomi
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomowy /ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
atominen
  charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu

atonalność (n)
atonaalisuus
  cecha utworu, który jest atonalny

atrakcja /aˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
nähtävyys
  (książkowy) coś wyjątkowo interesującego, dostarczającego przyjemności lub rozrywki

atrakcyjność /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑/ (n)
houkuttelevuus
  wzbudzanie zainteresowania wyglądem, stylem, ogółem właściwości

atrakcyjny /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
houkutteleva
  o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)

atraktor (n)
attraktori
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) stan układu dynamicznego, do którego dąży ten układ w miarę upływu czasu;

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
muste
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atrium /ˈatrʲjũm/ (n)
atrium
  (anatomia, anatomiczny) przedsionek serca
valopiha
  (architektura, architektoniczny) w dawnym domu rzymskim: główne pomieszczenie, z otwartym dachem i zbiornikiem w podłodze na deszczówkę

atrofia /aˈtrɔfʲja/ (n)
atrofia
  (medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;

atroficzny (adj)
atrofinen
  (medycyna, medyczny) związany z atrofią, dotyczący atrofii

atropina (n)
atropiini
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atrybucja /ˌatrɨˈbuʦ̑ʲja/ (n)
alkuperä
  przypisywanie (czegoś komuś lub czemuś)

atrybut /aˈtrɨbut/ (n)
attribuutti, määrite
  rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś

attaché (n)
attasea
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (dyplomacja) najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego – urzędnik dyplomatyczny przydzielony do poselstwa jako specjalista w danej dziedzinie;

atto- /ˈatːɔ/
atto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary trylion (10-18) razy mniejsze od podstawowych;

atłas /ˈatwas/ (n)
satiini
  (włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;

au /aw/ (interjection)
ai, aijai, au, auh, auts
  …wyrażający ból

audiencja /awˈdʲjɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
audienssi
  oficjalne spotkanie z kimś na wysokim stanowisku

audio /ˈawdʲjɔ/ (adj)
audio-
  dźwiękowy
  zapisujący, odtwarzający, przetwarzający, wzmacniający lub przesyłający dźwięk

audiobook (n)
äänikirja
  książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora;

audiogram /awˈdʲjɔɡrãm/ (n)
audiogrammi
  (medycyna, medyczny) zapis wyniku badania słuchu za pomocą audiometru;

audiolog /awˈdʲjɔlɔk/ (n)
audionomi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem zaburzeń słuchu

audiometr /awˈdʲjɔ̃mɛtr̥/ (n)
audiometri
  (medycyna, medyczny) urządzenie akustyczne służące do diagnostyki zaburzeń organicznych narządu słuchu;

audyt (n)
auditointi
  okresowa kontrola przedsiębiorstwa ukierunkowana na sprawdzenie dochodowości lub zgodności stosowanych procedur z założeniami;

audytorium /ˌawdɨˈtɔrʲjũm/ (n)
auditorio
  sala wykładowa, odczytowa;

augment /ˈawɡmɛ̃nt/ (n)
augmentti
  (językoznawstwo, językoznawczy) samogłoska dodawana na początku czasownika, zaznaczająca formę czasu przeszłego

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
huutokauppa
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

auksyna /awˈksɨ̃na/ (n)
auksiini
  (botanika, botaniczny) hormon wzrostu wytwarzany w stożkach wzrostu;

aulos /ˈawlɔs/ (n)
aulos
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego najczęściej składającego się z dwóch piszczałek z oddzielnymi stroikami, bardzo popularny w starożytnej Grecji;

aureola /ˌawrɛˈɔla/ (n)
sädekehä
  obwódka, zazwyczaj złotego koloru, na obrazach i rzeźbach o tematyce religijnej, otaczająca głowy świętych
  świetlista obwódka wokół jakiegoś przedmiotu

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
australialainen
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

australopitek (n)
australopithecus
  (paleoantropologia, paleoantropologiczny) istota człowiekopodobna żyjąca ponad 3 mln lat temu;

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
itävaltalainen
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

austro-węgierski (adj)
itävaltaunkarilainen
  związany z Austro-Węgrami, dotyczący Austro-Węgier

autarkia /awˈtarʲca/ (n)
itseriittoisuus
  (ekonomia, ekonomiczny) gospodarcza samowystarczalność;

autekologia (n)
autekologia
  (ekologia, ekologiczny) dział ekologii, zajmujący się badaniem wzajemnego oddziaływania środowiska abiotycznego na poszczególne organizmy, i odwrotnie

autentycznie /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
autenttisesti
  w sposób autentyczny, prawdziwy, szczery, zgodny z rzeczywistością

autentyczny /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
autenttinen
  taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

auto /ˈawtɔ/ (n)
auto
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
omaelämäkerta
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobiograficzny (adj)
omaelämäkerrallinen
  mający charakter autobiografii, taki w którym autor nawiązuje do wydarzeń ze swego życia

autobus /awˈtɔbus/ (n)
bussi, linja-auto
  (transport, transportowy) (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autochton (n)
alkuasukas
  rdzenny mieszkaniec jakiegoś terytorium

autochtoniczny (adj)
autoktoninen, kotoperäinen
  związany z autochtonami, dotyczący autochtonów

autodestrukcyjny (adj)
itsetuhoinen
  niszczący samego siebie

autofellatio (n)
autofellaatio
  technika masturbacyjna polegająca na oralnym pobudzaniu przez mężczyznę swojego własnego prącia;

autograf /awˈtɔɡraf/ (n)
nimikirjoitus
  własnoręczny podpis

autokar /awˈtɔkar/ (n)
bussi
  (motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży

autokefalia /ˌawtɔkɛˈfalʲja/ (n)
autokefalia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezależność krajowej prawosławnej organizacji kościelnej od zagranicznych władz duchownych;

autokefaliczny (adj)
autokefaalinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
autoklaavi
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

automat /awˈtɔ̃mat/ (n)
automaatti
  maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;

automatyczny /ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
automaattinen
  wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka

automatyzacja (n)
automaatio
  wprowadzanie automatów, ułatwień technicznych poprawiających pracę

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
autonomia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
autonominen
  związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autoportret /ˌawtɔˈpɔrtrɛt/ (n)
omakuva
  portret artysty wykonany przez siebie samego;

autopsja /awˈtɔpsʲja/ (n)
silminnäkijän havainto
  sekcja zwłok;

autor /ˈawtɔr/ (n)
tekijä
  twórca, wynalazca, założyciel

autorytarny (adj)
autoritaarinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący autorytaryzmu

autorytaryzm (n)
autoritarismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych na bezwzględnym posłuchu obywateli

autorytatywnie /ˌawtɔrɨtaˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
auktoritatiivisesti
  od: autorytatywny

autorytatywny /ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
auktoritatiivinen
  oparty na wiarygodnym autorytecie
  władczy, stanowczy

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
auktoriteetti
  człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi
  wpływ osobisty, powaga, prestiż

autostopowiczka /ˌawtɔstɔpɔˈvʲiʧ̑ka/ (n)
liftari
  kobieta, która podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
moottoritie
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;

autosugestia /ˌawtɔsuˈɡɛstʲja/ (n)
itsesuggestio
  (psychologia, psychologiczny) wmawianie czegoś sobie samemu;

autotomia (n)
autotomia
  (zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;

autotrof (n)
autotrofi
  (ekologia, ekologiczny) organizm samożywny

autunit (n)
autuniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
autismi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awangarda (n)
avantgardistit
  grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny

awans /ˈavãw̃s/ (n)
ylennys
  powierzenie komuś lub objęcie wyższego stanowiska, nadanie lub otrzymanie wyższej godności

awarski (n)
avaari
  (językoznawstwo, językoznawczy) język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;

awaryjne lądowanie (n)
hätälasku
  (lotnictwo, lotniczy) procedura przedwczesnego lądowania podejmowana ze względu na zaistnienie warunków zagrażających bezpieczeństwu pasażerów w razie dalszego lotu;

awatar /aˈvatar/ (n)
avatar
  (informatyka, informatyczny) personifikacja osoby w cyberprzestrzeni, reprezentacja uczestników światów wirtualnych
  (informatyka, informatyczny) w internecie: obrazek wyświetlany obok nazwy użytkownika
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga

awerroizm (n)
averroismi
  (filozofia, filozoficzny) doktryna popularna pod koniec XIII wieku, oparta na interpretacji myśli Arystotelesa dokonanych przez Awerroesa;

awestyjski (n)
avesta
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
avokado
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju awokado (1.1)
  (botanika, botaniczny) Persea L., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej;

azalia (n)
atsalea
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest /ˈazbɛst/ (n)
asbesti
  (mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
azerbaidžanilainen
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azerski /aˈzɛrsʲci/ (adj)
azeri
  odnoszący się do Azerów lub Azerbejdżanu

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
aasialainen
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azjatyckość (n)
aasialaisuus
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest azjatyckie; cecha tych, którzy są azjatyccy

azoospermia /ˌazɔːˈspɛrmʲja/ (n)
atsoospermia
  (medycyna, medyczny) brak plemników w nasieniu;

azot /ˈazɔt/ (n)
typpi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azotan /aˈzɔtãn/ (n)
nitraatti
  (chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3)

azotek (n)
nitridi
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny azotu z metalem lub półmetalem;

azotowy /ˌazɔˈtɔvɨ/ (adj)
typekäs
  (chemia, chemiczny) związany z azotem; zawierający azot

aztecki /asˈtɛʦ̑ʲci/ (adj)
atsteekki
  związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki

azuryt /aˈzurɨt/ (n)
atsuriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał – zasadowy węglan miedzi;

azyl /ˈazɨl/ (n)
turvapaikka
  miejsce ucieczki, bezpieczne schronienie;
  schronienie udzielane przez państwo osobie prześladowanej przez własny kraj ze względów politycznych;

azymut (n)
atsimuutti
  kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

ałtajski /awˈtajsʲci/ (adj)
altailainen
  związany z Ałtajem, dotyczący Ałtaju

ałun /ˈawũn/ (n)
aluna
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) ałun potasowy;
  (chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu

ałunit (n)
aluniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;

aż /aʃ/ (conjunction)
kunnes
  …wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność

ażur (n)
reikätyö
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) ozdobny układ otworów w dowolnym materiale

baba /ˈbaba/ (n)
akka
  (potocznie, potoczny) (rubaszny, rubasznie) lub (pogardliwie, pogardliwy) o kobiecie, żonie, partnerce życiowej

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
mummo
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babie lato /ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/ (n)
harso
  nitki pajęczyny unoszone przez wiatr w pogodne dni wczesnej jesieni;
intiaanikesä
  wczesnojesienne dni;

babilończyk (n)
babylonialainen
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon

babiloński /ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
babylonialainen
  związany z Babilonią, Babilonem

babka /ˈbapka/ (n)
baba
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto pieczone w formie prostokątnej lub mającej kształt ściętego stożka

backdoor (n)
takaportti
  (informatyka, informatyczny) luka w zabezpieczeniach, swoista furtka utworzona umyślnie w celu późniejszego wykorzystania

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
tutkimus
  (medycyna, medyczny) sprawdzenie stanu zdrowia
selvitys
  poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
tutkia
  sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim
  przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
sulkapallo
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
matkatavarat
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik dachowy (n)
kattoteline
  (motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy

bagietka /baˈɟɛtka/ (n)
patonki
  (spożywczy) długa, cienka bułka;

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
pistin, bajonetti
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
suo
  (ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;

bajdurzyć (v)
puhua omiaan
  (potocznie, potoczny) mówić głupstwa
  (potocznie, potoczny) zmyślać bajki, opowiadania

bajeczny (adj)
tarumainen
  (przenośnie, przenośnia) cechujący się niezwykłością

bajka /ˈbajka/ (n)
satu
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem;

bajka na dobranoc (n)
iltasatu
  historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu

bajt /bajt/ (n)
tavu
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bakalaureat (n)
ylioppilas
  (edukacja, edukacyjny) anglosaski najniższy uniwersytecki stopień naukowy

bakcyl /ˈbakʦ̑ɨl/ (n)
basilli
  (przestarzałe, przestarzały) zarazek

bakelit /baˈkɛlʲit/ (n)
bakeliitti
  (chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
bakteeri
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriemia /ˌbaktɛrʲˈjɛ̃mʲja/ (n)
bakteremia
  (medycyna, medyczny) zakażenie krwi bakteriami, stwierdzone ich wyizolowaniem;

bakteriofag /ˌbaktɛrʲˈjɔfak/ (n)
bakteriofagi
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie;

bakteriolog /ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/ (n)
bakteriologi
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
bakteriologia
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

bakteriologiczny (adj)
bakteriologinen
  związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii

bakteryjny /ˌbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
bakteeri
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie

baktrian /ˈbaktrʲjãn/ (n)
kameli
  (zoologia, zoologiczny) Camelus ferus Przewalski, duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
munakoiso
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;
  (spożywczy) warzywo, będące podłużnym, zwykle fioletowoczarnym owocem bakłażana (1.1)

bal /bal/ (n)
tanssiaiset
  uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

baldachim /balˈdaxʲĩm/ (n)
katos
  osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny

balet /ˈbalɛt/ (n)
baletti
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny napisany specjalnie dla baletu (1.1)

baletnica /ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
balettitanssijatar
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (sztuka) kobieta, która tańczy w balecie

balista /baˈlʲista/ (n)
ballista
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) starożytna i średniowieczna machina oblężnicza;

balistyczny /ˌbalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ballistinen
  taki, który leci po krzywej balistycznej
  związany z balistyką, dotyczący balistyki

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
parveke
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada /balˈːada/ (n)
balladi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
kuumailmapallo
  (lotnictwo, lotniczy) wyposażony w gondolę aerostat bez napędu;
ilmapallo
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

balsa /ˈbalsa/ (n)
balsa
  (botanika, botaniczny) Ochroma lagopus, drzewo rosnące w Ameryce Południowej i Środkowej;
  drewno balsy (1.1)
  tratwa bądź łódka z drewna balsy (1.1)

balsam /ˈbalsãm/ (n)
balsami
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;

balustrada /ˌbaluˈstrada/ (n)
kaide
  zabezpieczenie, obramowanie balkonów, dachów, mostów, schodów, tarasów, wiaduktów, itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i często pełniące jednocześnie funkcję ozdobną;

bambus /ˈbãmbus/ (n)
bambu
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalność (n)
banaalius
  cecha tego, co banalne

banalny /bãˈnalnɨ/ (adj)
lattea
  zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan /ˈbãnãn/ (n)
banaani, bananis
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
banaani
  (spożywczy) owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

banda /ˈbãnda/ (n)
joukko
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) kilkoro ludzi, których łączy np. podobieństwo, zainteresowania, przeżycia, żyjących podobnie

bandana /bãnˈdãna/ (n)
huivi
  wzorzysta chustka noszona na szyi, twarzy lub na głowie;

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
side
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandog (n)
amerikanbandoggi
  (kynologia, kynologiczny) rodzaj psa obronnego o nieujednoliconym genotypie i zróżnicowanym wyglądzie, będący krzyżówką dużych, walecznych ras

bandoneon (n)
bandoneón
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
bandiitti
  człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
banjo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank /bãŋk/ (n)
pankki
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bank spermy /ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/ (n)
spermapankki
  (potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;

bankier (n)
pankkiiri
  właściciel lub dyrektor banku

bankiet /ˈbãŋcɛt/ (n)
banketti
  wystawne, uroczyste przyjęcie

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
seteli
  (bankowość, bankowy) odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
pankkiautomaatti
  urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

bankowość (n)
pankkiala
  (bankowość, bankowy) działalność banków i instytucji pokrewnych, dziedzina gospodarki

bankructwo /bãŋˈkruʦ̑tfɔ/ (n)
konkurssi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd
  utrata znaczenia i wpływów, ideowy, moralny upadek, klęska planów życiowych

bankrut /ˈbãŋkrut/ (n)
vararikkoinen
  osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność

bantu (n)
bantu
  (etnografia, etnograficzny) grupa plemion afrykańskich zaliczanych do rasy czarnej, zamieszkujących stepy w środkowej i południowej Afryce;

baobab /baˈɔbap/ (n)
apinanleipäpuu
  (botanika, botaniczny) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;

baptystyczny (adj)
baptisti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami

baptyzm /ˈbaptɨsm̥/ (n)
baptismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;

bar /bar/ (n)
barium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
baari
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
  (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
  (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol

baran /ˈbarãn/ (n)
oinas, pässi
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) głupek, idiota

baranek /baˈrãnɛk/ (n)
karitsa
  (zoologia, zoologiczny) mały, młody baran
  (potocznie, potoczny) łagodna, miła osoba

baranina /ˌbarãˈɲĩna/ (n)
lampaanliha
  (spożywczy) mięso otrzymywane z owcy lub barana;

barbadoski /ˌbarbaˈdɔsʲci/ (adj)
barbadoslainen
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa

barbarzyńca /ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nʦ̑a/ (n)
barbaari
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;
  ktoś niecywilizowany, prymitywny

barbarzyński (adj)
barbaarinen
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbituran (n)
barbituraatti
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych

barchan /ˈbarxãn/ (n)
parkkumi
  (włókiennictwo) rodzaj grubej tkaniny bawełnianej

bard /bart/ (n)
bardi
  u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów;

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
hyvin
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

barglik (n)
vilistäjä
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Acanthisittidae

bariatryczny (adj)
bariatrinen
  (medycyna, medyczny) związany z bariatrią, leczeniem otyłości

bariera (n)
raja
  coś, co utrudnia lub uniemożliwia zajście czegoś
  przeszkoda, która utrudnia lub uniemożliwia przemieszczanie się

barion (n)
baryoni
  (fizyka, fizyczny) fermion o niezerowej liczbie barionowej;

bark /bark/ (n)
hartia
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;
parkki
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe;

barkarola /ˌbarkaˈrɔla/ (n)
barkaroli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) liryczna pieśń gondolierów w Wenecji;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przypominający barkarolę (1.1)

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
kuunarilaiva
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barn (n)
barni
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka przekroju czynnego równa 10-28 m2;

barok /ˈbarɔk/ (n)
barokki
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku;

barokowy /ˌbarɔˈkɔvɨ/ (adj)
barokkinen
  (przenośnie, przenośnia) pełen przepychu, przesadnie ozdobny
barokki
  (sztuka) związany z barokiem, dotyczący baroku

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
barometri
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
paroni, vapaaherra
  niski tytuł arystokratyczny;

baronet /baˈrɔ̃nɛt/ (n)
baronetti
  dziedziczny, szlachecki brytyjski tytuł honorowy;
  mężczyzna noszący tytuł baroneta (1.1)

baronowa (n)
paronitar
  żona barona

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
borssi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zakwaszana zupa na wywarze z buraków;

barter /ˈbartɛr/ (n)
vaihtokauppa
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;

barwena /barˈvɛ̃na/ (n)
mullo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaskrawa ryba z Morza Śródziemnego;

barwnik /ˈbarvʲɲik/ (n)
väriaine
  substancja służąca do barwienia innych rzeczy

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
barrikadi
  doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

baryt /ˈbarɨt/ (n)
bariitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarczanów;

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
baritoni, barytoni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;
baritoni
  mężczyzna śpiewający barytonem (1.1)

bas /bas/ (n)
basso
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara basowa

baseball (n)
baseball
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
allas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
  sztuczny zbiornik z wodą, służący do celów rekreacyjnych, higienicznych, technicznych lub rytualnych;
allas, uima-allas
  sztuczny zbiornik wody przeznaczony do pływania

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
baskilainen, baski
  związany z Baskami, dotyczący Basków

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (n)
baski, baskin kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;

bastion /ˈbastʲjɔ̃n/ (n)
bastioni
  (wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień;

baszkirski (adj)
baškiiri
  związany z Baszkirami

baszkirski (n)
baškiiri
  (językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski;

bat /bat/ (n)
baht
  (jednostka monetarna) waluta Tajlandii;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
pataljoona
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;

batat (n)
bataatti
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

bateria /baˈtɛrʲja/ (n)
patteri
  (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii

batik /ˈbatʲik/ (n)
batiikki
  (włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione;

baton /ˈbatɔ̃n/ (n)
karkkipatukka
  (cukiernictwo) niewielki podłużny kawałek czekolady, niekiedy z dodatkami;

batuta /baˈtuta/ (n)
tahtipuikko, pinna
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

batymetria /ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
batymetria
  dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;

batyskaf /baˈtɨskaf/ (n)
batyskafi
  statek podwodny do badań na dużych głębokościach;

bavette (n)
kuve
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) stek wycinany z najlepszej części łaty wołowej

bawarka /baˈvarka/ (n)
bemari
  (slangowo) (środowiskowy) (motoryzacja) samochód marki BMW
bavaroise
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) herbata z mlekiem;

bawarski /baˈvarsʲci/ (adj)
baijerilainen
  pochodzący z Bawarii, związany z Bawarią

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
puuvilla
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);
  (botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie;

bawełniany /ˌbavɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
puuvillainen
  wykonany z bawełny

bawół /ˈbavuw/ (n)
puhveli
  (zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła;

baza /ˈbaza/ (n)
kanta
  (matematyka, matematyczny) rodzina zbiorów otwartych w przestrzeni topologicznej, pozwalająca przez sumowanie otrzymać każdy inny zbiór otwarty;
  (wojskowość, wojskowy) główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania

baza danych (n)
tietokanta
  (informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt /ˈbazalt/ (n)
basaltti
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazar /ˈbazar/ (n)
basaari
  (handel, handlowy) teren, na którym można handlować; plac ze straganami

bazooka /baˈzuka/ (n)
bazooka
  (potocznie, potoczny) (wojskowość, wojskowy) granatnik przeciwpancerny
  (wojskowość, wojskowy) amerykańska ręczna wyrzutnia niekierowanych przeciwpancernych pocisków rakietowych;

bazydiospora /ˌbazɨdʲjɔˈspɔra/ (n)
kantaitiö
  (biologia, biologiczny) rodzaj zarodnika wytwarzany przez grzyby z gromady podstawczaków;

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
basilika, maustebasilika
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylika /baˈzɨlʲika/ (n)
basilika
  (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego);
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu

bazyliszek (n)
basiliski
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek;
  (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
pelätä
  martwić się, niepokoić się
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś

bać się jak diabeł święconej wody /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ˈjaɡ ˈdʲjabɛwʲ ɕfʲjɛ̃nˈʦ̑ɔ̃nɛj ˈvɔdɨ/ (v)
välttää kuin ruttoa
  bardzo się bać kogoś, czegoś

bałkanizacja (n)
balkanisaatio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałkański /bawˈkãj̃sʲci/ (adj)
Balkanin
  (geografia, geograficzny) dotyczący Bałkanów, związany z Bałkanami
  (geografia, geograficzny) związany z Bałkanami (pasmem górskim)

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
balttilainen
  odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
lumiukko
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;

bałwochwalczyni (n)
epäjumalanpalvojatar
  czcicielka bożków

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
saippuakupla
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
fasaani
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

beatyfikacja /ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
beatifikaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

beatyfikować (v)
autuuttaa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
määkiä
  o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
tynnyri
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;

bednarz /ˈbɛdnaʃ/ (n)
tynnyrintekijä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
pihvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

begonia /bɛˈɡɔ̃ɲja/ (n)
begonia
  (botanika, botaniczny) Begonia, roślina pochodzenia tropikalnego, hodowana jako roślina doniczkowa lub kwietnikowa ze względu na ozdobne liście i różnobarwne kwiaty;

behawioryzm (n)
behaviorismi
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bekasik /bɛˈkaɕik/ (n)
jänkäkurppa
  (ornitologia, ornitologiczny) Lymnocryptes minimus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

bekać /ˈbɛkaʨ̑/ (v)
röyhtäistä
  odbijać się

bekaśnica (n)
kotilokurki
  (ornitologia, ornitologiczny) Aramus guarauna, gatunek ptaka z rzędu żurawiowych;

bekerel (n)
becquerel
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

bela /ˈbɛla/ (n)
paali
  (drukarstwo, drukarski) arkusze papieru w określonej liczbie
  opakowany prostopadłościan różnych sprasowanych materiałów np. wełny, liści tytoniu itp.
  zwój np. papieru, tkaniny

belemnit /bɛˈlɛ̃mʲɲit/ (n)
belemniitti
  (paleontologia, paleontologiczny) Belemnitida wymarły morski głowonóg;

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
belgialainen
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

belgradzki /bɛlˈɡraʦ̑ʲci/ (adj)
belgradilainen
  związany z Belgradem (stolicą Serbii)

belizeński /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci/ (adj)
belizeläinen
  związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców

belka /ˈbɛlka/ (n)
palkki
  (technologia, technika, techniczny) w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo
  (technologia, technika, techniczny) zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie
  długi, obrobiony pień drzewa

belona /bɛˈlɔ̃na/ (n)
nokkakala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;

belweder /bɛlˈvɛdɛr/ (n)
näköalapaikka
  (architektura, architektoniczny) widokowy budynek ogrodowy położony na wzniesieniu;

bemar (n)
vesihaude
  podgrzewany szeroki pojemnik na żywność służący do utrzymywania temperatury potraw;

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
alennettu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

benedyktyn /ˌbɛ̃nɛˈdɨktɨ̃n/ (n)
Benediktiinit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji

benedyktyński (adj)
benediktiini
  związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów

bentonit /bɛ̃nˈtɔ̃ɲit/ (n)
bentoniitti
  (geologia, geologiczny) skała ilasta powstała w wyniku przeobrażenia szkliwa wulkanicznego lub utworów piroklastycznych;

bentos (n)
bentos
  zespół organizmów zasiedlających dno zbiorników wodnych, penetrujących osady denne lub żyjących na ich powierzchni

benzen /ˈbɛ̃w̃zɛ̃n/ (n)
bentseeni
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzodiazepina (n)
bentsodiatsepiini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek mający działanie uspokajające, nasenne i zapobiegające drgawkom;

benzoesan sodu (n)
natriumbentsoaatti
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako konserwant żywności;

benzokaina /ˌbɛ̃w̃zɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
benzokaiini
  środek miejscowo znieczulający, słabo rozpuszczalny w wodzie;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
bensiini
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berdysz /ˈbɛrdɨʃ/ (n)
pertuska
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;

berek (n)
hippa
  dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
baskeri
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

beri-beri (n)
beriberi
  (medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
berkelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

berlińczyk /bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
berliiniläinen
  mieszkaniec Berlina

berliński /bɛrˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
berliinin
  odnoszący się do miasta Berlin

bermudy (n)
bermudat
  męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plaży

bermudzki (adj)
bermudalainen
  dotyczący Bermudów

bernikla białolica /bɛrʲˈɲikla ˌbʲjawɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
valkoposkihanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Branta leucopsis, gatunek z rodziny kaczkowatych;

bernikla obrożna /bɛrʲˈɲikla ɔbˈrɔʒna/ (n)
sepelhanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Branta bernicla, gatunek gniazdujący w arktycznej tundrze;

bernikla rdzawoszyja /bɛrʲˈɲikla ˌrʣ̑avɔˈʃɨja/ (n)
punakaulahanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Branta ruficollis, gatunek z rodziny kaczkowatych, gnieżdżący się w syberyjskiej tundrze;

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
beryllium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

berło /ˈbɛrwɔ/ (n)
valtikka
  ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

bestia /ˈbɛstʲja/ (n)
peto
  dzikie, drapieżne zwierzę

bestseller /bɛˈstsɛlɛr/ (n)
bestselleri
  dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny

beta /ˈbɛta/ (n)
beeta
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa drugiej litery alfabetu greckiego, β;

beta-karoten /ˌbɛta‿kaˈrɔtɛ̃n/ (n)
beetakaroteeni
  (biochemia, biochemiczny) prowitamina witaminy A, barwnik roślinny nadający niektórym owocom i warzywom pomarańczowy kolor;

betel /ˈbɛtɛl/ (n)
betel
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Piper betle L. (pieprz żuwny) uprawiana dla liści o ostrym smaku;
  popularna na Dalekim Wschodzie używka do żucia z liści beteli (1.1);

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
betoni
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betoniarka /ˌbɛtɔ̃ˈɲarka/ (n)
betonimylly
  maszyna do wyrobu betonu

betonowy /ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
betoni-
  wykonany z betonu

bez /bɛs/ (n)
selja, saksanheisi
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez /bɛs/ (preposition)
ilman
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

bez cienia wątpliwości (adv)
ilman epäilyksen häivääkään
  bez wątpienia, na pewno, z pewnością

bez grosza przy duszy (adj)
pennitön
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, bez środków do życia

bez pracy nie ma kołaczy /bɛs‿ˈpraʦ̑ɨ ˈɲɛ‿ma kɔˈwaʧ̑ɨ/ (proverb)
vaikeuksien kautta voittoon
  żeby coś osiągnąć, trzeba najpierw na to zapracować

bez przerwy (adv)
alituiseen
  cały czas, nieprzerwanie

bez wątpienia (adv)
epäilemättä
  nie mając wątpliwości

bez- /bɛs/ /bɛz/ (prefix)
-ton
  …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

beza /ˈbɛza/ (n)
marenki
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

bezalkoholowy /ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alkoholiton
  niezawierający, pozbawiony alkoholu

bezanmaszt (n)
mesaani
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylny maszt co najmniej dwumasztowca o ożaglowaniu skośnym

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
väritön
  pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony

bezbolesność (n)
kivuttomuus
  cecha tego, co jest bezbolesne

bezbolesny (adj)
kivuton
  niepowodujący, niesprawiający bólu

bezbożny /bɛzˈbɔʒnɨ/ (adj)
jumalaton
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) negujący istnienie boga/Boga
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niemiły Bogu, sprzeczny z przykazaniami Boga

bezbramkowy /ˌbɛzbrãmˈkɔvɨ/ (adj)
maaliton
  (sport, sportowy) o meczu piłkarskim, o wyniku meczu piłkarskiego: zakończony remisem 0:0, zakończony bez strzelenia żadnej bramki

bezcenny /bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
korvaamaton
  mający ogromną wartość

bezchmurny /bɛsˈxmurnɨ/ (adj)
pilvetön
  charakteryzujący się brakiem chmur

bezcielesny (adj)
ruumiiton
  niemający ciała, nieistniejący fizycznie

bezczelność /bɛʃˈʧ̑ɛlnɔɕʨ̑/ (n)
röyhkeys
  nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie

bezczynność /bɛʃˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
joutilaisuus
  brak aktywności

bezdenny (adj)
pohjaton
  taki, który wydaje się nie mieć dna

bezdeszczowy /ˌbɛzdɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
sateeton
  charakteryzujący się brakiem deszczu

bezdomność /bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
asunnottomuus
  (socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
koditon, asunnoton
  taki, który nie ma domu

bezduszny /bɛzˈduʃnɨ/ (adj)
kylmä
  mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek

bezdymny (adj)
savuton
  niewydzielający dymu

bezdzietność /bɛʑˈʥ̑ɛtnɔɕʨ̑/ (n)
lapsettomuus
  nieposiadanie potomstwa;

bezdzietny /bɛʑˈʥ̑ɛtnɨ/ (adj)
lapseton
  niemający dzieci, potomstwa

bezdźwięczny (adj)
soinniton
  (językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka, przy wymawianiu której nie drżą więzadła głosowe
  nie wydający dźwięku (głosu)

bezglutenowy /ˌbɛzɡlutɛ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
gluteeniton
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (biochemia, biochemiczny) pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu

bezgrzeszność (n)
synnittömyys
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest bezgrzeszne; cecha tych, którzy są bezgrzeszni

bezgrzeszny (adj)
synnitön
  (poetycki, poetycko) bez grzechu, wolny od grzechu, niewinny

bezguście /bɛzˈguɕʨɛ/ (n)
mauttomuus
  (odprzymiotnikowy) brak smaku, brak gustu

bezgwiezdny (adj)
tähdetön
  nie mający gwiazd

bezimienny /ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
nimetön
  nie mający imienia czy nazwy

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
epäitsekäs
  taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezkarność (n)
koskemattomuus
  uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem

bezkofeinowy /ˌbɛskɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ/ (adj)
kofeiiniton
  niezawierający kofeiny

bezkrwawy (adj)
veretön
  taki, który obywa się bez rozlewu krwi

bezkrytyczny /ˌbɛskrɨˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kritiikitön
  pozbawiony krytyki, całkowicie coś akceptujący bez słowa sprzeciwu

bezkręgowiec (n)
selkärangaton
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;

bezkręgowy (adj)
selkärangaton
  (zoologia, zoologiczny) nieposiadający szkieletu

bezksiężycowy (adj)
kuuton
  pozbawiony widoku księżyca, światła księżycowego

bezlistny /bɛzˈlʲistnɨ/ (adj)
lehdetön
  taki, który nie ma liści

bezludny /bɛzˈludnɨ/ (adj)
hylätty
  taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym

bezmięsny /bɛzˈmʲjɛ̃w̃snɨ/ (adj)
lihaton
  o jedzeniu, diecie: niezawierający mięsa, pozbawiony mięsa

bezmyślny (adj)
ajattelematon
  taki, który nad niczym się nie zastanawia; (także, też) świadczący o takiej cesze

beznadzieja /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
epätoivo
  stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

beznadziejny /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ/ (adj)
toivoton
  pozbawiony wszelkiej nadziei

bezoar /bɛˈzɔar/ (n)
besoaari
  (weterynaria, weterynaryjny) kulisty twór powstający w żołądkach przeżuwaczy z niestrawionych resztek pokarmu, sierści oraz włókien roślinnych;

bezobjawowy (adj)
oireeton
  (medycyna, medyczny) taki, który nie daje objawów

bezodpływowy (adj)
sisäinen
  taki, który nie ma odpływu, nie uchodzi z niego żadna rzeka

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
infinitiivi
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
persoonaton
  taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

bezołowiowy (adj)
lyijytön
  niezawierający ołowiu

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
turva, turvallisuus
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznie /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
turvallisesti
  w sposób bezpieczny

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
sulake
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpieczny /bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
turvallinen
  taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi
  taki, który nie stwarza zagrożenia

bezpośrednio /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ/ (adv)
suoraan
  w sposób bezpośredni

bezprawie (n)
laittomuus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stan, w którym nie są ustanowione lub przestrzegane normy prawne
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn bezprawny

bezprawnie (adv)
lain vastaisesti
  w sposób bezprawny, niezgodnie z prawem

bezprecedensowy (adj)
ennen kokematon
  (książkowy) bez precedensu

bezprzewodowy (adj)
langaton
  (technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

bezpłatny /bɛsˈpwatnɨ/ (adj)
ilmainen
  taki, za który nie pobiera się opłaty

bezpłciowy (adj)
aseksuaalinen
  (biologia, biologiczny) niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci

bezpłetwiec (n)
puuhanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anseranas semipalmata, gatunek ptaka z rzędu blaszkodziobych;

bezpłodny (adj)
steriili
  (biologia, biologiczny) taki, który nie może rozmnażać się

bezradność /bɛzˈradnɔɕʨ̑/ (n)
avuttomuus
  niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;

bezradny /bɛzˈradnɨ/ (adj)
avuton
  niemogący lub nieumiejący sobie poradzić w życiu lub w trudnej sytuacji

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
työttömyys
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (adj)
työtön
  bez pracy, bez zajęcia

bezrolny (adj)
maaton
  nie posiadający własnej ziemi, gospodarstwa rolnego

bezruch (n)
liikkumattomuus
  brak ruchu

bezrybny (adj)
kalaton
  taki, w którym nie ma ryb

bezręki /bɛzˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
kädetön
  niemający rąk

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
unettomuus
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsenny /bɛsˈːɛ̃nːɨ/ (adj)
uneton
  spędzony bez spania

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
avuton
  bez sił, niezdolny do walki
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezsporny (adj)
kieltämätön
  taki, który nie budzi wątpliwości

bezstronność (n)
puolueettomuus
  cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny

bezstronny /bɛsˈːtrɔ̃nːɨ/ (adj)
reilu
  taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)

bezszeryfowy (adj)
groteski
  (termin typograficzny) o krojach pisma: nie mający szeryfów, czyli ozdobnych zakończeń znaków

bezszwowy (adj)
saumaton
  nie mający szwów, wykonany bez użycia szwów

beztlenowy (adj)
anaerobinen
  taki, który obywa się bez tlenu

bezustannie (adv)
yhtäjaksoisesti
  bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie

bezustanny (adj)
alituinen
  taki, który trwa ciągle, bez przerwy

bezwartościowy /ˌbɛzvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
arvoton
  nieposiadający żadnej wartości

bezwietrzny /bɛzˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
tyyni
  charakteryzujący się brakiem wiatru

bezwodny (adj)
vedetön
  pozbawiony wody, wilgoci

bezwstyd (n)
häpeämättömyys
  nieskromność w postępowaniu

bezwzględny /bɛzˈvzɡlɛ̃ndnɨ/ (adj)
itseisarvo
  (matematyka, matematyczny) pozbawiony znaku, będący wynikiem wartości bezwzględnej
  (metrologia, metrologiczny) wyrażony w tych samych jednostkach, co mierzona wielkość

bezwładność /bɛzˈvwadnɔɕʨ̑/ (n)
inertia
  (fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu

bezwłosy /bɛzˈvwɔsɨ/ (adj)
karvaton
  niemający włosów, będący bez włosów

bezzałogowy (adj)
miehittämätön
  (lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
hampaaton
  taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

bezśnieżny /bɛɕˈːɲɛʒnɨ/ (adj)
lumeton
  charakteryzujący się brakiem śniegu

bełkot /ˈbɛwkɔt/ (n)
diibadaaba
  (potocznie, potoczny) wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie

bełt /bɛwt/ (n)
vasama
  pocisk kuszy;

beżowy /bɛˈʒɔvɨ/ (adj)
beige, beesi
  mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

bhutański /buˈtãj̃sʲci/ (adj)
bhutanilainen
  odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji

biatlon (n)
ampumahiihto
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

biała herbata /ˈbʲjawa xɛrˈbata/ (n)
valkoinen tee
  herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji

biała magia /ˈbʲjawa ˈmaɟja/ (n)
taikuruus
  (ezoteryka) magia niewykorzystująca sił zła, mająca na celu uzyskanie dobroczynnego skutku

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
leukemia
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białas (n)
kalpeanaaama
  (potocznie, potoczny) (slangowo) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o białej skórze, człowiek białej rasy

białawy /bʲjaˈwavɨ/ (adj)
valkeahko
  mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
proteiini, valkuaisaine
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

białkomocz (n)
proteinuria
  (medycyna, medyczny) obecność białka w moczu;

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
valkovenäläinen, valkovenäjä
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
valkovenäjä, valkovenäläinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

białorzytka /ˌbʲjawɔˈʒɨtka/ (n)
kivitasku
  (ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;

białowłosy (adj)
vaaleahiuksinen
  taki, który ma białe włosy

białozór /bʲjaˈwɔzur/ (n)
tunturihaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
valkoinen, valkea
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biały znak /ˈbʲjawɨ ˈznak/ (n)
tyhjä tila
  (informatyka, informatyczny) spacja, znak tabulacji, znak końca linii, lub dowolny inny znak niemający kształtu na ekranie

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
raamatullinen
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliofil /bʲiˈblʲjɔfʲil/ (n)
bibliofiili
  miłośnik książek

bibliograf (n)
bibliografi
  (rzadki, rzadko używany) specjalista w dziedzinie bibliografii

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
bibliografia
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

bibliograficzny (adj)
bibliografinen
  związany z bibliografią

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
kirjasto
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;
  zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
kirjastonhoitaja
  pracownik biblioteki;

bibuła (n)
silkkipaperi
  kolorowy papier do wyrobu ozdób
imupaperi
  rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

biceps (n)
hauis
  (anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia;

bicie w przelocie (n)
ohestalyönti
  (szachy, pojęcie szachowe) specjalne posunięcie, w którym pion stojący obok bije innego piona bezpośrednio po wykonaniu ruchu o dwa pola z pozycji wyjściowej

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
bidee
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

biec /bʲjɛʦ̑/ (v)
juosta
  szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi
  o czasie mijać, przemijać

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
köyhyys
  stan braku środków do życia

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
köyhä
  taki, któremu brakuje środków do życia

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
leppäkerttu
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

bieg /bʲjɛk/ (n)
juoksu
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
  poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki

bieg płotkarski /ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci/ (n)
aitajuoksu
  (sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki;

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
juoksija
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
napa
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny

biegun magnetyczny /ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
magneettinapa
  (fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe;
  (geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty;

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
ripuli, kura
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biegus /ˈbʲjɛɡus/ (n)
sirri
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Calidris

biegus malutki (n)
pikkusirri
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris minuta, gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych

biegus mały (n)
lapinsirri
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris temminckii, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegus rdzawy /ˈbʲjɛɡus ˈrʣ̑avɨ/ (n)
isosirri
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris canutus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegus zmienny /ˈbʲjɛɡuz ˈːmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
suosirri
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegły /ˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
sujuva
  mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie

biel /bʲjɛl/ (n)
valkoinen
  biały kolor;
  biały pigment (barwnik) używany do wyrobu farb
  biały ubiór

bielaczek /bʲjɛˈlaʧ̑ɛk/ (n)
uivelo
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus albellus, tracz bielaczek, gatunek z rodziny kaczkowatych;

bielik /ˈbʲjɛlʲik/ (n)
merikotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
alusvaate
  (krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

bielić (v)
kalkita
  malować wapnem rozpuszczonym w wodzie

bielmo /ˈbʲjɛlmɔ/ (n)
endospermi
  (botanika, botaniczny) rodzaj tkanki miękiszowej nasion roślin okrytonasiennych;

biennale /bʲjɛ̃nˈːalɛ/ (n)
biennaali
  (książkowy) wydarzenie artystyczne (wystawa, festiwal) odbywające się co dwa lata lub trwające dwa lata

bierne palenie /ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
passiivinen tupakointi
  zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
akkusatiivi
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

biernikowy /ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
akkusatiivi
  (gramatyka) dotyczący biernika

bierny /ˈbʲjɛrnɨ/ (adj)
passiivimuotoinen
  (chemia, chemiczny) niebiorący udziału w reakcjach
  (gramatyka) związany ze stroną bierną
  niewykazujący inicjatywy

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
konfirmaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

bierzmować /bʲjɛʒˈmɔvaʨ̑/ (v)
konfirmoida
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać sakramentu bierzmowania

bieługa /bʲjɛˈwuɡa/ (n)
kitasampi
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Huso huso, duża ryba drapieżna;

bieżnia /ˈbʲjɛʒʲɲa/ (n)
juoksurata
  (sport, sportowy) specjalny tor do uprawiania biegów lekkoatletycznych;

bieżnik /ˈbʲjɛʒʲɲik/ (n)
kulutuspinta
  (motoryzacja) zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność;
kaitaliina
  podłużna serweta na ławę lub stół

bieżąca woda (n)
juokseva vesi
  woda doprowadzana od ujęcia do użytkowników w sposób ciągły przez system rur

bifobia (n)
bifobia
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych

bigamiczny (adj)
bigaaminen
  związany z bigamią, dotyczący bigamii; będący bigamią

bigot /ˈbʲiɡɔt/ (n)
bigotti
  (książkowy) (pogardliwie, pogardliwy) ktoś przesadnie religijny lub gorliwie manifestujący swą religijność

bijekcja (n)
bijektio
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
bikinit
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bila /ˈbʲila/ (n)
biljardipallo
  (sport, sportowy) mała, twarda kula do gry w bilard;

bilans (n)
tase
  (księgowość) sprawozdanie finansowe
  proporcje wpływów i wypływów
  zestawienie porównawcze

bilard /ˈbʲilart/ (n)
biljardi
  (sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;

bilbil (n)
bulbuli
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae);

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
lippu, matkalippu
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

biliard /ˈbʲilʲjart/ (n)
biljardi
  (matematyka, matematyczny) liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 1015;

bilion /ˈbʲilʲjɔ̃n/ (n)
biljoona
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;

bilirubina /ˌbʲilʲiruˈbʲĩna/ (n)
bilirubiini
  (biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;

bimodalny (adj)
bimodaalinen
  posiadający dwa tryby, stany lub formy działania

binarny (adj)
binääri-
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) zapisany w dwójkowym systemie liczbowym
  podwójny, złożony z dwóch części

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (interjection)
bingo
  okrzyk zwycięstwa, wyrażający zadowolenie z czegoś

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (n)
bingo
  rodzaj gry hazardowej

bio- /bʲjɔ/
bio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi

biocenoza (n)
biokenoosi
  (ekologia, ekologiczny) zespół populacji różnych gatunków, żyjących w określonej przestrzeni środowiska lądowego lub wodnego;

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
biokemia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biochemiczny (adj)
biokemiallinen
  (biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii

biodegradacja (n)
biohajoaminen
  (biochemia, biochemiczny) proces rozpadu substancji na proste związki organiczne pod wpływem czynników naturalnych – bakterii, grzybów, pierwotniaków i żerowania organizmów wyższych;

biodegradowalny /ˌbʲjɔdɛɡradɔˈvalnɨ/ (adj)
biohajoava
  ulegający rozpadowi biologicznemu

biodro /ˈbʲjɔdrɔ/ (n)
lonkka
  (anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

bioelektryczny (adj)
biosähköinen
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący zjawisk elektrycznych w żywych organizmach

bioetyczny /ˌbʲjɔɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
bioeettinen
  związany z bioetyką lub bioetykami

biofizyka (n)
biofysiikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;

biogeochemia (n)
biogeokemia
  (biologia, biologiczny) (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) (ekologia, ekologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem wymiany albo przepływu materii między żywymi a nieożywionymi komponentami biosfery

biogeografia /ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
biogeografia
  nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
elämäkerta
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biograficzny /ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
elämäkerrallinen, biografinen
  związany z biografią, dotyczący biografii

bioindykator (n)
bioindikaattori
  (ekologia, ekologiczny) biologiczny wskaźnik jakości środowiska, którym jest zwierzę lub roślina o dużej wrażliwości na działanie określonych czynników

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
biologi
  specjalista w zakresie biologii
  kobieta biolog (1.1)

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
biologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna (n)
molekyylibiologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
biologinen
  związany z biologią, dotyczący biologii

biom (n)
biomi
  (ekologia, ekologiczny) zespół ekosystemów, tworzący duże i łatwe do rozróżnienia regiony biologiczne na Ziemi

biomasa /bʲjɔ̃ˈmasa/ (n)
biomassa
  masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)
  materia zawarta w organizmach żywych;

biomedycyna /ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
biolääketiede
  dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych;

biometryczny (adj)
biometrinen
  związany z biometrią, dotyczący lub służący do pomiarów istot żywych, także do rozpoznawania cech lub tożsamości

bioniczny /bʲjɔ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
bioninen
  związany z bioniką

bionika (n)
bioniikka
  (biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;

biopaliwo (n)
biopolttoaine
  paliwo otrzymywane z biomasy;

biopsja /ˈbʲjɔpsʲja/ (n)
biopsia
  (medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego;

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
biodiversiteetti
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biosfera (n)
biosfääri
  (ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe

biosynteza (n)
biosynteesi
  (biologia, biologiczny) tworzenie związków organicznych przez organizm żywy

biotechnologia /ˌbʲjɔtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
bioteknologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej;

biotop (n)
biotooppi
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) obszar o określonych warunkach ekologicznych, będący siedliskiem dla biocenozy lub osobnika

biotyczny /bʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
bioottinen
  (o relacjach ekologicznych) związany z organizmami żywymi, także będący wynikiem ich działania

biotyna /bʲjɔˈtɨ̃na/ (n)
biotiini
  (biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów;

birginiak /bʲirʲˈɟĩɲak/ (n)
allihaahka
  (ornitologia, ornitologiczny) Polysticta stelleri, pstrokaczka, kaczka srokata, gatunek kaczki edredonowej;

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (adj)
burma
  odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków)

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (n)
burma
  język urzędowy Mjanmy (Birmy);

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
biseksuaalisuus
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biseksualny /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
biseksuaalinen
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
piispa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

bistro /ˈbʲistrɔ/ (n)
bistro
  (książkowy) (gastronomia) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi;

bit /bʲit/ (n)
bitti
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
kermavaahto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
taistelu
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biuletyn (n)
tiedote
  (drukarstwo, drukarski) małonakładowe wydawnictwo różnych instytucji, ugrupowań czy organizacji;

biuret (n)
biureetti
  (chemia, chemiczny) związek organiczny będący dimerem mocznika;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
kirjoituspöytä
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
toimisto
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
matkatoimisto
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biuro rzeczy znalezionych (n)
löytötavaratoimisto
  (turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać

biurokracja /ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
byrokratia
  (potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów

biurokrata (n)
byrokraatti
  urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

biurowiec /bʲjuˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
toimistorakennus
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym mieszczą się biura

biust /bʲjust/ (n)
povi
  popiersie

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
rintaliivit
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

biwa (n)
biwa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunna japońska lutnia

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
vismutti
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznes /ˈbʲiznɛs/ (n)
ala
  interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk

biznesowy (adj)
kauppa-
  (handel, handlowy) dotyczący biznesu

bizon /ˈbʲizɔ̃n/ (n)
amerikanbiisoni
  (zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;

bić /bʲiʨ̑/ (v)
lyödä
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.
lyödä, hakata
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
korut
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blacha /ˈblaxa/ (n)
pelti
  cienki, płaski kawałek metalu;

blacharz (n)
tinaseppä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wytwarzający lub naprawiający przedmioty z blachy

blady /ˈbladɨ/ (adj)
kalpea
  o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację

blask /blask/ (n)
hohde
  światło odbite, poblask

blastula (n)
blastula
  (biologia, biologiczny) wczesne stadium rozwojowe zarodka tkankowców w postaci pęcherzyka, którego ściana (blastoderma) jest zbudowana z jednej lub kilku warstw komórek otaczających jamę (blastocel) wypełnioną płynem

blaszka /ˈblaʃka/ (n)
heltta
  (botanika, botaniczny) element owocnika grzyba budujący jeden z typów hymenoforu;

blaszkodziobe (n)
sorsalinnut
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Anseriformes Wagler, rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych, do którego, z ptaków występujących w Polsce, należą gęsi, łabędzie i kaczki;

blazonowanie /ˌblazɔ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
heraldinen selitys
  opis herbu wykonany zgodnie z zasadami heraldyki

blef /blɛf/ (n)
bluffi
  (termin karciany) taktyka mająca na celu wprowadzenie w błąd innych uczestników gry; sugerowanie, że ma się mocniejsze karty niż w rzeczywistości

blindaż (n)
korsu
  (wojskowość, wojskowy) drewniana, drewniano-ziemna później też blaszana lub betonowa osłona schronu, okopów albo innych fortyfikacji, chroniąca przed ostrzałem

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
läheinen
  taki, który jest w niewielkiej odległości
  taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
läheinen, lähellä
  w niewielkiej odległości

bliskowschodni /ˌblʲiskɔfˈsxɔdʲɲi/ (adj)
[[Lähi-itä|Lähi-idän]]
  dotyczący Bliskiego Wschodu, dziejący się na Bliskim Wschodzie

bliskość /ˈblʲiskɔɕʨ̑/ (n)
läheisyys
  niewielkie oddalenie w przestrzeni, mały dystans między danymi obiektami

blizna /ˈblʲizna/ (n)
arpi
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźni (n)
lähimmäinen
  (biblijny) każdy człowiek

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
kaksonen
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie

blog /blɔk/ (n)
blogi
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

bloger /ˈblɔɡɛr/ (n)
bloggaaja
  (informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga

blogować (v)
blogata
  (informatyka, informatyczny) prowadzić blog

blok /blɔk/ (n)
lehtiö
  zeszyt, notes z kartkami większego formatu

blokada /blɔˈkada/ (n)
este
  (motoryzacja) akcja zablokowania drogi np. przez policję
saarto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system środków zmierzających do izolacji jakiegoś państwa, obiektu, miasta itp. w celu wymuszenia jakichś ustępstw lub kapitulacji
  utrudnienie dostępu do czegoś

blond /blɔ̃nt/ (adj)
vaalea
  o włosach jasny, płowy

blues (n)
blues
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalno-instrumentalny styl muzyczny sięgający korzeniami ludowych pieśni czarnoskórych

blurb (n)
mainosteksti
  streszczenie lub rekomendacja umieszczana na czwartej stronie okładki książki;

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
muratti
  (botanika, botaniczny) Hedera, roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluza /ˈbluza/ (n)
asetakki
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów;

bluzka /ˈbluska/ (n)
pusero
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę

bluźnierca (n)
rienaaja
  ten, kto bluźni; osoba urągająca świętościom

bluźnierstwo /bluʑˈɲɛrstfɔ/ (n)
jumalanpilkka
  słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte

boa /ˈbɔa/ (n)
boa
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;

bobslej /ˈbɔpslɛj/ (n)
rattikelkka
  sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

bobsleje /bɔpsˈlɛjɛ/ (n)
rattikelkkailu
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportowa polegająca na zjeżdżaniu bobslejami po sztucznym torze lodowym;

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
haikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) bocian biały

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
kattohaikara
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
mustahaikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

boczek /ˈbɔʧ̑ɛk/ (n)
pekoni
  (spożywczy) mięso z boku świni poprzerastane słoniną;

bocznik (n)
suntti
  (elektryczność) rezystor włączony równolegle do głównego obwodu, zmniejszający prąd pobierany przez ten obwód

bod /bɔt/ (n)
baudi
  (informatyka, informatyczny) jednostka prędkości transmisji sygnału;

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
heräte
  (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;

bogactwo /bɔˈɡaʦ̑tfɔ/ (n)
rikkaus
  majątek, posiadane dobra o dużej wartości
  wielka ilość, różnorodność

bogacz /ˈbɔɡaʧ̑/ (n)
rikas
  osoba bardzo bogata

bogato (adv)
runsaasti
  obfitując w coś
avokätisesti
  w sposób świadczący o bogactwie

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
rikas
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
  taki, który obfituje w coś
  dający dużą możliwość wyboru

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
jumalatar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
sankari
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu
  osoba budząca chwilowe zainteresowanie, chwilowo skupiająca na sobie uwagę otoczenia

bohaterka /ˌbɔxaˈtɛrka/ (n)
sankaritar
  forma żeńska od: bohater; kobieta odważna

bohatersko (adv)
herooisesti
  w sposób bohaterski

bohr /bɔxr̥/ (n)
bohrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

boja /ˈbɔja/ (n)
poiju
  pływający znak nawigacyjny

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
boikotti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować (v)
boikotoida
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bojler /ˈbɔjlɛr/ (n)
boileri
  zbiornik do podgrzewania wody

bok /bɔk/ (n)
puoli
  (matematyka, matematyczny) odcinek o końcach w dwóch sąsiednich wierzchołkach wielokąta
  lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu

bokeh (n)
boke
  (fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boki zrywać /ˈbɔci ˈzrɨvaʨ̑/ (v)
nauraa katketakseen
  śmiać się bez opamiętania

boks /bɔks/ (n)
nyrkkeily
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
nyrkkeilijä
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa;

bokserki /bɔˈksɛrʲci/ (n)
bokseri
  męskie, luźne majtki z krótkimi nogawkami

boksyt (n)
bauksiitti
  (geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;

bolesny /bɔˈlɛsnɨ/ (adj)
kivulias
  (medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
koskea, sattua
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boliwijski /ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/ (adj)
bolivialainen
  odnoszący się do Boliwii

bolognese (adj)
bolognese
  o smaku bolognese (1.1) lub zawierający bolognese (1.1)

bolognese (n)
bolognese
  potrawa w postaci gęstego sosu z mielonego mięsa i warzyw pochodząca z włoskiego miasta Bolonia

boloński /bɔˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
bolognalainen
  wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

bolszewik (n)
bolševikki
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) początkowo: członek leninowskiej frakcji rosyjskiej partii socjaldemokratycznej; potem ogólniej: członek radzieckiej partii komunistycznej

bolszewizm (n)
bolševismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu

bom /bɔ̃m/ (n)
puomi
  (marynarka) poziome drzewce na żaglowcu, do którego przymocowany jest dolny lik żagla;

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
pommi
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;

bomba atomowa (n)
ydinpommi, atomipommi
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
pommittaa
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi
  (przenośnie, przenośnia) obrzucać kogoś dużą ilością czegoś

bombka /ˈbɔ̃mpka/ (n)
joulupallo
  kulista ozdoba choinkowa

bon /bɔ̃n/ (n)
kuponki
  dokument uprawniający do uzyskania określonych towarów, usług lub innych dóbr;

bonanza /bɔ̃ˈnãw̃za/ (n)
emosuoni
  bogata żyła złota

bonapartyzm (n)
bonapartismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; (także, też) frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte;

bonsai /bɔ̃w̃ˈzaj/ (n)
bonsai
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

bonus /ˈbɔ̃nus/ (n)
bonus
  dodatek, premia

bonżurka /bɔ̃n͇ˈʒurka/ (n)
tupakkatakki
  (krawiectwo) poranny ubiór męski, podobny do marynarki;

boom (n)
buumi
  (ekonomia, ekonomiczny) szybki wzrost koniunktury gospodarczej

bor /bɔr/ (n)
boori
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

boraks /ˈbɔraks/ (n)
booraksi
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady boranów, jego głównym składnikiem jest uwodniony boran sodu;

borelioza /ˌbɔrɛˈlʲjɔza/ (n)
borrelioosi
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wielonarządowa choroba zakaźna przenoszona głównie przez kleszcze, którą wywołują krętki z rodzaju Borrelia;

borowik /bɔˈrɔvʲik/ (n)
kivitatti
  (biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;

borowik szlachetny /bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
herkkutatti
  (mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
mäyrä
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

borta /ˈbɔrta/ (n)
boordi, bordyyri
  (włókiennictwo) pasmanteryjna taśma do obszywania skrajów tkaniny

borówka /bɔˈrufka/ (n)
mustikka
  (botanika, botaniczny) krzewinka z rodziny wrzosowatych;

borówka brusznica /bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
puolukka
  (botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;

bosak /ˈbɔsak/ (n)
keksi
  (technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa;

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
taivaallinen
  właściwy bogu/Bogu, bóstwu, związany z bogiem/Bogiem
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) piękny, wspaniały, cudowny

bosman /ˈbɔsmãn/ (n)
puosu
  (morski) pracownik zarządzający małym portem lub przystanią;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) osoba odpowiedzialna za żagle, liny i konserwację statku;

boso /ˈbɔsɔ/ (adv)
avojaloin
  bez obuwia, z nieubranymi stopami

bosy /ˈbɔsɨ/ (adj)
avojaloin
  o człowieku: taki, który ma nagie stopy
  o stopach, nogach: takie, które nie mają butów, skarpet, pończoch

bot /bɔt/ (n)
botti
  (informatyka, informatyczny) program wykonujący jakieś czynności za człowieka;

botaniczny /ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
kasvitieteellinen
  związany z botaniką, dotyczący botaniki

botanik /bɔˈtãɲik/ (n)
kasvitieteilijä
  specjalista w zakresie botaniki

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
kasvitiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botulizm /bɔˈtulʲism̥/ (n)
botulismi
  (medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;

bouillabaisse (n)
bouillabaisse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska zupa rybna (lub gulasz);

boysband /ˈbɔjzbɛ̃nt/ (n)
poikabändi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, wykonująca muzykę pop;

bozon /ˈbɔzɔ̃n/ (n)
bosoni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
bosnia
  związany z Bośnią lub Bośniakami

bożodrzew gruczołowaty (n)
jumaltenpuu
  (botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej;

bożonarodzeniowy /ˌbɔʒɔ̃narɔʣ̑ɛ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
joulu
  związany z Bożym Narodzeniem

brabancki (adj)
brabantilainen
  związany z Brabancją, dotyczący Brabancji

brachiozaur (n)
brachiosaurus
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Brachiosaurus Riggs, rodzaj zauropoda z rodziny brachiozaurów;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju brachiozaurów (1.1)

bractwo (n)
veljeskunta
  (żartobliwie) grono znających się osób
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeckie stowarzyszenie wiernych o konkretnych celach

brak /brak/ (n)
puute
  fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
amenorrea
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

brama /ˈbrãma/ (n)
portti
  (architektura, architektoniczny) ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu;

bramka /ˈbrãmka/ (n)
maali
  (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)

bramka samobójcza (n)
oma maali
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, hokeju itp.: gol, który padł po strzale zawodnika (zwykle nieumyślnym) do własnej bramki

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
maalivahti
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

bransoleta (n)
käsivarsinauha
  ozdoba, biżuteria noszona na ramieniu

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ /ˌbrãw̃zɔˈlɛtka/ (n)
rannerengas
  ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

branża /ˈbrãw̃ʒa/ (n)
ala
  gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności

brat /brat/ (n)
veli
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
veljenpoika
  syn brata

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
sisarentytär
  córka brata

bratek /ˈbratɛk/ (n)
tarhaorvokki
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Viola wittrockiana, dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka;
  (botanika, botaniczny) Viola tricolor, jednoroczna lub dwuletnia roślina polna o pięciopłatkowych, zwykle fioletowo-żółtych kwiatach

braterski /braˈtɛrsʲci/ (adj)
veljellinen
  odnoszący się do brata, braci

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
veljeys
  pokrewieństwo między synami jednych rodziców

bratnia dusza /ˈbratʲɲa ˈduʃa/ (idiom)
henkiystävä
  osoba bliska pod jakimś względem

bratobójczy /ˌbratɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
veljesmurha-
  dotyczący bratobójcy lub bratobójstwa

bratobójstwo /ˌbratɔˈbujstfɔ/ (n)
veljensurma
  (książkowy) zabójstwo brata lub innego krewnego, także kogoś, z kim jest się związanym przyjaźnią, przynależnością do jednej grupy itp.

bratowa /braˈtɔva/ (n)
käly
  żona brata

brawo /ˈbravɔ/ (interjection)
hyvä
  … pokazujący entuzjastyczną aprobatę

brawura (n)
uhmakkuus
  popisywanie się odwagą

brazylijski /ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (adj)
brasilialainen
  związany z Brazylią, dotyczący Brazylii lub Brazylijczyków, wywodzący się z Brazylii
  charakterystyczny dla Brazylii i Brazylijczyków, mający cechy lub właściwości przypisywane Brazylii

brać /braʨ̑/ (v)
ottaa
  chwytać coś ręką, unosić coś

brać pod uwagę (v)
ottaa huomioon
  mieć na uwadze; nie lekceważyć

brać udział /ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw/ (v)
osallistua
  uczestniczyć

breakdance (n)
breikkaus
  (choreografia, choreograficzny) jeden ze stylów ulicznego tańca z elementami akrobacji na rękach i ewolucji w parterze; część subkultury hip hopu;

brelok (n)
avaimenperä
  ozdoba spinająca klucze w jeden pęk

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
bretagnelainen
  związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
bretoni
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew /brɛf/ (n)
kulmakarva
  (anatomia, anatomiczny) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brewiarz (n)
rukouskirja
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin;

brezent /ˈbrɛzɛ̃nt/ (n)
pressu, suojapeite
  gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.;

brie (n)
brie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) francuski ser pleśniowy wytwarzany z krowiego mleka, o delikatnej woni pleśni oraz dymu;

briefing /ˈbrʲifʲĩŋk/ (n)
briiffaus
  odprawa dla dziennikarzy, rodzaj konferencji prasowej, zwykle na jeden temat

brioszka (n)
briossi
  (cukiernictwo) francuskie lekko słodkie pieczywo drożdżowe, pieczone z ciasta bogatego w masło i jaja, o cienkiej jak papier, złocistobrązowej skórce i miękkiej, delikatnej ośródce;

brnąć /brnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kahlata
  z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty)

broda /ˈbrɔda/ (n)
parta
  zarost na brodzie (1.1)
  (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka
  (pszczelarstwo, pszczelarski) grono pszczół skupionych przed wlotem do ula, wyglądem przypominające brodę (1.2)

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
partainen, parrakas
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka (n)
syylä
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
nänni
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodziec pławny /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ/ (n)
lampiviklo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

brodziec śniady /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ʲ ˈɕɲadɨ/ (n)
mustaviklo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa erythropus, gatunek średniego ptaka z rodziny bekasowatych;

brokat /ˈbrɔkat/ (n)
brokadi
  (włókiennictwo) (krawiectwo) jedwabna tkanina z wypukłym, wzorem, przetykana złotą lub srebrną nicią;
kimalle
  połyskliwe drobinki używane m.in. do zdobienia przedmiotów oraz do produkcji kosmetyków upiększających;

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
parsakaali
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z kwiatostanów brokułu (1.1)

brom /brɔ̃m/ (n)
bromi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

bromek (n)
bromidi
  (chemia, chemiczny) związek bromu jednowartościowego, sól kwasu bromowodorowego;

bromoform (n)
bromoformi
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, bromowa pochodna metanu, bezbarwna ciecz o nieprzyjemnym zapachu;

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
äes, hara
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
puolustaa
  odpierać atak

bronować /brɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
äestää
  (rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony

broszura /brɔˈʃura/ (n)
lentokirjanen
  cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;

browar /ˈbrɔvar/ (n)
panimo
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
ase
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
biologinen ase
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

brud /brut/ (n)
lika
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudna bomba (n)
likainen pommi
  (wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
likainen
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud
  (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi

brudzić (v)
liata
  czynić brudnym, pokrywać brudem

brukiew /ˈbrucɛf/ (n)
lanttu
  (botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
brysselinkaali
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;

brumaire (n)
brumaire
  nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

brunatna koszula (n)
ruskeapaita
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) członek SA, hitlerowskich Oddziałów Szturmowych NSDAP

brunatny /brũˈnatnɨ/ (adj)
ruskea
  mający kolor ciemnobrązowy

brunch (n)
brunssi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) posiłek będący połączeniem śniadania i obiadu, jadany późnym rankiem lub wczesnym przedpołudniem, pierwotnie w niedzielę;

brunejski /brũˈnɛjsʲci/ (adj)
bruneilainen
  odnoszący się do państwa Brunei

brunetka /brũˈnɛtka/ (n)
tummaverikkö
  kobieta o włosach czarnego koloru

bruschetta /brusˈkɛtːa/ (n)
bruschetta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska przekąska w postaci grzanki posmarowanej oliwą i roztartym czosnkiem; często podawana z kozim serem lub sałatką pomidorową i świeżymi ziołami;

brutalnie /bruˈtalʲɲɛ/ (adv)
brutaalisti
  w sposób brutalny, pełen przemocy

brutalność /bruˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
väkivalta
  (książkowy) cecha tego, co brutalne, agresywne, pełne przemocy

brutalny /bruˈtalnɨ/ (adj)
brutaali
  bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych
  działający za pomocą siły, agresywny
väkivaltainen
  pokazujący brutalność

brutto /ˈbrutːɔ/ (adv)
brutto
  bez potrąceń

bruzda (n)
kyntövako
  (rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;

bruzdownica /ˌbruzdɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
roilokone
  (technologia, technika, techniczny) elektronarzędzie do wykonywania w murach wgłębień pod kable i rury;

brydż /brɨʧ̑/ (n)
bridge
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

bryg /brɨk/ (n)
priki
  (morski) żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe;

brygada (n)
kunta
  (wojskowość, wojskowy) samodzielna jednostka organizacyjna marynarki wojennej, składająca się z przynajmniej dwóch dywizjonów
  (wojskowość, wojskowy) związek taktyczny złożony z kilku pułków lub batalionów, będący częścią dywizji

brygantyna /ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na/ (n)
brigantiini
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;

brykiet /ˈbrɨcɛt/ (n)
briketti
  bryła sprasowanego materiału sypkiego z dodatkiem lepiszcza palnego;

brylant /ˈbrɨlãnt/ (n)
briljantti
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
brittiläinen
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa

bryła /ˈbrɨwa/ (n)
kappale
  (geometria) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej;

brzana /ˈbʒãna/ (n)
barbi
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;

brzask /bʒask/ (n)
aamunkoitto
  światło widoczne na niebie przed wschodem słońca

brzeg /bʒɛk/ (n)
reuna
  krańcowa linia czegoś
ranta
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzegówka /bʒɛˈɡufka/ (n)
törmäpääsky
  (ornitologia, ornitologiczny) Riparia riparia, jaskółka brzegówka, gatunek jaskółki pospolicie występujący w Polsce;

brzemię /ˈbʒɛ̃mʲjɛ/ (n)
riippa
  (dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą
  coś, co jest trudne do zniesienia

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ääni
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzmieć /bʒmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
soida
  (książkowy) być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk
  (książkowy) zawierać określoną treść, myśl, wymowę, wydźwięk
  (książkowy) zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać dźwięk

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
persikka
  (spożywczy) owoc brzoskwini (1.1)
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny różowatych;

brzoskwiniowy /ˌbʒɔskfʲĩˈɲɔvɨ/ (adj)
persikka
  (botanika, botaniczny) dotyczący brzoskwiń (drzew i owoców)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z brzoskwiń, z dodatkiem brzoskwiń
  przypominający owoc brzoskwini mający powierzchnię lub kolor owocu brzoskwini, delikatny jak brzoskwinia

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
koivu, koivupuu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;

brzuch /bʒux/ (n)
maha, vatsa
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
vatsastapuhuja
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuchomówstwo /ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ/ (n)
vatsastapuhuminen
  (książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;

brzuszek /ˈbʒuʃɛk/ (n)
massu
  (zdrobniale) od: brzuch

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
ruma
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydkie kaczątko /ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
ruma ankanpoikanen
  (przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
rumuus
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzydzić (v)
iljettää
  powodować obrzydzenie

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
partaveitsi
  ostry nóż do usuwania zarostu;

brzytwodziób (n)
saksinokka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Rynchops;

brzęczka /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
ruokosirkkalintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Locustella luscinioides, drobny ptak z rzędu wróblowatych o niepozornym upierzeniu;

brzęczyk /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
summeri
  (technologia, technika, techniczny) elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie)

bród /brut/ (n)
kahlaamo, kahluupaikka
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
pronssi
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)

brązowawy /ˌbrɔ̃w̃zɔˈvavɨ/ (adj)
ruskehtava
  mający kolor podobny do brązowego; niezupełnie brązowy, prawie brązowy

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
ruskea
  mający kolor brązu;

brązowy medal /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ ˈmɛdal/ (n)
pronssimitali
  medal przyznawany za trzecie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

buda /ˈbuda/ (n)
koirankoppi
  schronienie dla psa

budda /ˈbudːa/ (n)
buddha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w buddyzmie: człowiek oświecony;

buddyjski /budˈːɨjsʲci/ (adj)
buddhalainen
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
buddhalainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
buddhalaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budka telefoniczna /ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
puhelinkioski
  (telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
rakentaa
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budowla /buˈdɔvla/ (n)
rakenne
  (budownictwo) coś, co zostało zbudowane
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury

budownictwo (n)
rakennussuunnittelu
  dział inżynierii zajmujący się wznoszeniem obiektów budowlanych

budulec /buˈdulɛʦ̑/ (n)
rakennusmateriaali
  (budownictwo) materiał budowlany (szczególnie drewno)

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
rakennus
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
vanukas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
herätyskello
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
talousarvio
  (ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

budżetowanie (n)
budjetointi
  (ekonomia, ekonomiczny) planowanie, tworzenie i zatwierdzanie budżetu, a także jego późniejsze monitorowanie i kontrolowanie;

budżetowy /ˌbuḍʒɛˈtɔvɨ/ (adj)
budjetti-
  związany z budżetem, dotyczący budżetu

bufet /ˈbufɛt/ (n)
buffetti
  miejsce sprzedaży gotowych przekąsek, słodyczy i napojów, np. w teatrze, w budynku biurowym, na dworcu
  lada w lokalu gastronomicznym, czasem też w sklepie
  na przyjęciu: stół zastawiony przekąskami i napojami; również pomieszczenie z takim stołem

bufor (n)
puskuri
  (chemia, chemiczny) roztwór zdolny do utrzymywania względnie stałego pH innego roztworu mieszanego z nim
  (informatyka, informatyczny) obszar pamięci, gdzie tymczasowo przechowuje się dane przesyłane pomiędzy dwoma urządzeniami lub między urządzeniem a aplikacją
  (kolejnictwo) urządzenie służące do łagodzenia siły uderzenia lub wzajemnego nacisku pojazdów szynowych
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś łagodzący konflikt

bujny /ˈbujnɨ/ (adj)
rehevä
  taki, który się obficie rozrasta
eläväinen
  z rozmachem

buk /buk/ (n)
pyökki
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fagus L., drzewo z rodziny bukowatych;

bukiew /ˈbucɛf/ (n)
pyökinpähkinä
  (botanika, botaniczny) owoc/owoce buka;

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
puksipuu
  (botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
keulapuomi
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bulaj /ˈbulaj/ (n)
hytti-ikkuna
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku;

buldog /ˈbuldɔk/ (n)
bulldoggi
  (kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa;

bulgogi (n)
bulkogi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) koreańskie danie składające się ze smażonej wołowiny z dodatkami;

bulgur (n)
bulgur, bulgurvehnä
  (spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;

bulwa /ˈbulva/ (n)
mukula
  (botanika, botaniczny) zgrubiała część korzenia lub pędu;

bulwar /ˈbulvar/ (n)
bulevardi
  (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym
  (historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii

bumerang /bũˈmɛrãŋk/ (n)
bumerangi
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bunt /bũnt/ (n)
kapina
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

buntowniczy (adj)
kapinahenkinen
  skłonny do buntu

burak /ˈburak/ (n)
juurikas
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
sokerijuurikas
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burak ćwikłowy (n)
punajuuri
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;

burdel /ˈburdɛl/ (n)
bordelli, ilotalo
  (pospolicie) dom publiczny

burgund /ˈburɡũnt/ (n)
bourgogneviini
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gatunek czerwonego albo białego wina stołowego;

buriacki (adj)
burjaatti
  związany z Buriacją albo Buriatami

buriacki (n)
burjaatti
  język buriacki;

burkini /burʲˈcĩɲi/ (n)
burkini
  strój kąpielowy dla kobiet, które nie chcą lub ze względów religijnych nie mogą nadmiernie odsłaniać ciała;

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
pormestari
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

burrata (n)
burrata
  (spożywczy) tradycyjny włoski ser z mleka krowiego lub bawolego, wytwarzany z mozzarelli i śmietany;

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
meripihka
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

bursztynowy /ˌburʃtɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
kullanruskea
  mający kolor złocistożółty, taki jak kolor bursztynu lub przypominający kolor bursztynu

burunduk /buˈrũnduk/ (n)
siperianmaaorava
  (zoologia, zoologiczny) Tamias sibiricus, gatunek wiewiórki, występujący w syberyjskiej tajdze;

burza /ˈbuʒa/ (n)
ukkonen, ukkosmyrsky
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza mózgów /ˈbuʒa ˈmuzɡuf/ (idiom)
aivoriihi
  metoda zespołowego rozwiązywania problemów, polegająca na formułowaniu wszelkich nasuwających się skojarzeń, pomysłów rozwiązania danego problemu, bez ich oceny;

burza piaskowa (n)
hiekkamyrsky
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
myrsky vesilasissa
  zamęt wywołany z błahych powodów

burżuazyjny (adj)
keskiluokkainen
  (historia, historyczny, historycznie) związany z burżuazją, dotyczący burżuazji

buspas /ˈbuspas/ (n)
bussikaista
  pas ruchu dla autobusów

but /but/ (n)
kenkä
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan /ˈbutãn/ (n)
butaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
pullo
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butelkować (v)
pullottaa
  rozlewać płyn z większego naczynia do butelek

butik /ˈbutʲik/ (n)
putiikki
  (handel, handlowy) mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami

butla gazowa (n)
kaasupullo
  (technologia, technika, techniczny) pojemnik do przechowywania gazu pod wysokim ciśnieniem

buzuki /buˈzuci/ (n)
busuki
  (choreografia, choreograficzny) grecki taniec
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grecki instrument strunowy szarpany
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) irlandzki instrument strunowy szarpany

buława /buˈwava/ (n)
marssisauva
  krótka laska zakończona ozdobną gałką, będąca dawniej symbolem władzy hetmańskiej, obecnie oznaką władzy marszałkowskiej

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
bulgarialainen
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
bulgaria, bulgarialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Bułgarii;

bułka /ˈbuw.ka/ (n)
sämpylä
  wypiek o niewielkich rozmiarach;

bułka z masłem /ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m/ (n)
helppo nakki
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
karja
  (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk /bɨk/ (n)
sonni, härkä
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (interjection)
ei missään nimessä
  … stanowiący przeczącą odpowiedź na pytanie: wcale nie, ani trochę, w ogóle, wręcz przeciwnie

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
ei missään nimessä
  … wzmacniająca przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie

być /bɨʨ̑/ (v)
olla
  istnieć; trwać
  znajdować się w jakimś miejscu
  charakteryzować się jakąś cechą
  należeć do jakiejś organizacji
  pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań
  uczestniczyć w czymś

być może
ehkä, voi olla
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

były /ˈbɨwɨ/ (adj)
entinen
  taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli

bób /bup/ (n)
härkäpapu
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona bobu (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej
härkäpapu, papu
  (botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;

bóbr /bupr̥/ (n)
majava
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
jumala
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

bójka /ˈbujka/ (n)
tappelu
  awantura połączona z biciem;

ból /bul/ (n)
kipu, särky, tuska
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
kipu, särky
  (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

ból dupy (n)
mielensäpahoitus
  (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) negatywne uczucia związane z coś, co się wydarzyło w związku z daną osobą, które chce ona wyrazić

bączek /ˈbɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
pikkuhaikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ixobrychus, ptak brodzący z rodziny czaplowatych;

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
paarma
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;
kaulushaikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Botaurus, duży ptak wodny wydający buczenie;

bęben /ˈbɛ̃mbɛ̃n/ (n)
rumpu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

bębnić /ˈbɛ̃mbʲɲiʨ̑/ (v)
rummuttaa
  grać na bębnie

bęcwał /ˈbɛ̃nʦ̑faw/ (n)
hölmö
  (pogardliwie, pogardliwy) osoba bezmyślna (i często leniwa)

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
äpärä
  (pogardliwie, pogardliwy) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

błagać /ˈbwaɡaʨ̑/ (v)
anella
  żarliwie, usilnie prosić

bławatnik /bwaˈvatʲɲik/ (n)
kotinga
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak o barwnym upierzeniu;

błazen /ˈbwazɛ̃n/ (n)
vitsailija
  (historia, historyczny, historycznie) zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla;

błogo (adv)
iloisesti
  w sposób błogi

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
siunaus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece

błogosławiony (n)
siunattu
  (kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;

błogosławić (v)
siunata
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
tärykalvo
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
immenkalvo
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
limakalvo
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błotniak /ˈbwɔtʲɲak/ (n)
suohaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Circus;

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
lokasuoja
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
kura, muta
  mieszanina ziemi i wody;

błysk /bwɨsk/ (n)
leimahdus
  nagłe, krótkie światło

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
salama
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyskawicznie /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
salamannopea
  bardzo szybko, prędko

błyszczeć /ˈbwɨʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
erottua
  jaśnieć blaskiem

błyszczący (adj)
kiiltävä
  taki, który się błyszczy

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
virhe
  niezgodność z zasadami, założeniami

błąd poznawczy /ˈbwɔ̃nt pɔˈznafʧ̑ɨ/ (n)
kognitiivinen vääristymä
  (psychologia, psychologiczny) nieracjonalny sposób postrzegania rzeczywistości obejmujący błędy w ocenianiu prawdopodobieństwa, błędy atrybucji, stereotypy i selektywność ludzkiej pamięci;

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
noidankehä
  (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku;
  (potocznie, potoczny) sytuacja, której skutki przyczyniają się do jej trwania

błędnie /ˈbwɛ̃ndʲɲɛ/ (adv)
väärin
  w sposób błędny

błędnik (n)
labyrintti
  (anatomia, anatomiczny) część wewnętrzna ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

błędny /ˈbwɛ̃ndnɨ/ (adj)
väärä
  zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny

błękitny /bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ/ (adj)
taivaansininen
  mający kolor intensywnie niebieski

cal /ʦ̑al/ (n)
tuuma
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

camper /ˈkãmpɛr/ (n)
leiriytyjä
  (slangowo) (informatyka, informatyczny) osoba, trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy

cappuccino (n)
cappuccino
  (spożywczy) włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka;

car /ʦ̑ar/ (n)
tsaari
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

carbonara (n)
carbonara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska potrawa w postaci makaronu w sosie powstałym z jajek, podgardla (guanciale) lub boczku (pancetta), twardego żółtego sera (parmezanu lub pecorino) oraz czarnego pieprzu;

carski /ˈʦ̑arsʲci/ (adj)
tsaarinaikainen
  należący, odnoszący się do cara lub Rosji z czasów, gdy władali nią carowie

caryca (n)
tsaarinna
  (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
  (historia, historyczny, historycznie) żona cara

casus belli (n)
casus belli
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) powód wojny, oficjalny powód lub pretekst, dla którego wypowiada się wojnę;

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
integraali
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
aika, melko
  w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę

całkowanie (n)
integrointi
  (matematyka, matematyczny) wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek

całkowity /ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ/ (adj)
[[kokonainen|kokonais-]]
  taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy

całoroczny (adj)
ympärivuotinen
  trwający cały rok; czynny cały rok; obejmujący cały rok

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
suudella
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś

całość /ˈʦ̑awɔɕʨ̑/ (n)
kokonaisuus
  wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę

całun (n)
käärinliina, kuolinvaate
  (kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
eheä
  duży, wielki
koko
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni
  jedyny, wyłączny

cały i zdrowy /ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ/ (adj)
ehjin nahoin
  o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
sipuli
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
sipuli, laukka
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebuli (1.1)

cebulica /ˌʦ̑ɛbuˈlʲiʦ̑a/ (n)
sinililja
  (botanika, botaniczny) Scilla, gatunek byliny z rodziny hiacyntowatych, oszloch;

cebulka (n)
hiusjuuri
  (anatomia, anatomiczny) korzeń włosa
sipuli
  (botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
tuntomerkki
  element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
setri, setripuu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;

cedr libański /ˈʦ̑ɛtr̥ lʲiˈbãj̃sʲci/ (n)
libanoninsetri
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek zimozielonych drzew z rodziny sosnowatych występujących w górach na terenie Libanu, Syrii i Turcji;

ceglany /ʦ̑ɛɡˈlãnɨ/ (adj)
tiilinen
  wykonany z cegły

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
tiili
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;

cekin (n)
paljetti
  (krawiectwo) błyszcząca ozdoba w formie krążka przyszywana do ubioru;
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta bita w Wenecji od XIII wieku;

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
tavoite, maali
  to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
maali, päämäärä, tavoite
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
tarkoitus pyhittää keinot
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
selli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha
  pokój więźnia w więzieniu

celibat /ʦ̑ɛˈlʲibat/ (n)
selibaatti
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych;

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
tullivirkailija
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celofan /ʦ̑ɛˈlɔfãn/ (n)
kelmu
  przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy;

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
datiivi
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;

celownikowy (adj)
datiivi
  (gramatyka) związany z celownikiem, dotyczący celownika

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
kelttiläinen
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą

celuloza (n)
selluloosa
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
sementti
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
hinta
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenić /ˈʦ̑ɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
arvostaa
  uznawać walory kogoś/czegoś

cennik /ˈʦ̑ɛ̃ɲːik/ (n)
hinnasto
  (handel, handlowy) spis towarów wraz z ich cenami

cenny /ˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
kallisarvoinen
  mający dużą wartość

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
kenotafi, muistohauta
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

cent /ʦ̑ɛ̃nt/ (n)
sentti
  (jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
kentauri
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centrala /ʦ̑ɛ̃nˈtrala/ (n)
keskustoimisto
  główna siedziba jakiejś firmy lub instytucji

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
keski-
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
keskusta
  środkowa część czegoś

centrum handlowe (n)
kauppakeskus, ostoskeskus
  (handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centuria /ʦ̑ɛ̃nˈturʲja/ (n)
kenturia
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału ludności w starożytnym Rzymie
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najmniejsza jednostka taktyczna w armii starożytnego Rzymu, część legionu, pierwotnie tworzona z centurii (1.2);

centurion /ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n/ (n)
kenturio
  (starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii;

centyl /ˈʦ̑ɛ̃ntɨl/ (n)
persentiili
  (statystyka, statystyczny) wartość z przedziału od 1 do 100, która określa procent rozkładu znajdujący się poniżej lub równy danej wartości;

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
senttimetri
  miara długości; jedna setna metra;

cenzura /ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
sensuuri
  kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;

cep /ʦ̑ɛp/ (n)
varsta
  (historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
cerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

ceramiczny /ˌʦ̑ɛrãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
keraaminen
  wykonany z ceramiki

ceramika /ʦ̑ɛˈrãmʲika/ (n)
keramiikka
  (potocznie, potoczny) ogół produktów ceramicznych – artystycznych, użytkowych lub technicznych
  dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny;

cerata (n)
vahakangas
  nieprzemakalne nakrycie stołu kuchennego, wykonane z bawełnianej flaneli pokrytej jednostronnie barwną warstwą olejną z nadrukowanym deseniem, użytkowane powszechnie w XIX-XX wieku;

ceremonia /ˌʦ̑ɛrɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
seremonia
  skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd;

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
parsia
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
todistus
  dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia

cerusyt /ʦ̑ɛˈrusɨt/ (n)
cerussiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, węglan ołowiu;

cesarskie cięcie /ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
keisarileikkaus
  (medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
valtakunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
keisari
  najwyższy stopień monarchiczny;

cesarzowa /ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva/ (n)
keisarinna
  kobieta cesarz
  żona cesarza

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
virtsaputki
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
cesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaczapuri (n)
hatšapuri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;

chadek /ˈxadɛk/ (n)
kristillisdemokraatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek bądź sympatyk chadecji

chalcedon /xalˈʦ̑ɛdɔ̃n/ (n)
kalsedoni
  (mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;

chaldejski (adj)
kaldealainen
  odnoszący się do Chaldei lub Chaldejczyków

chaldejski (n)
kaldealainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zaliczany do grupy semickiej, którym posługuje się około 200 tysięcy zamieszkujących głównie Irak;

chalkopiryt (n)
kuparikiisu
  (mineralogia, mineralogiczny) piryt miedziowy, siarczek miedzi i żelaza;

chamstwo /ˈxãmstfɔ/ (n)
moukkamaisuus
  zbiór cech należących do chama; brak kultury

chanat (n)
kaanikunta
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo zarządzane przez chana

chaos /ˈxaɔs/ (n)
kaaos
  nieporządek, bezład

chaotyczny /ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kaoottinen
  będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
luonne
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby
  zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju

charakterystycznie (adv)
tyypillisesti
  w sposób charakterystyczny

charakterystyczny /ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
karakteristinen
  typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
  wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów

chargé d'affaires (n)
asiainhoitaja
  (dyplomacja) pełnomocnik dyplomatyczny, dyplomata niższego stopnia;

charkowski /xarˈkɔfsʲci/ (adj)
harkovalainen
  związany z Charkowem, dotyczący Charkowa

chart /xart/ (n)
vinttikoira
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;

charyzma /xaˈrɨzma/ (n)
karisma
  cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie;

charyzmatyczny (adj)
karismaattinen
  (socjologia, socjologiczny) obdarzony charyzmą, estymą

chasydyzm (n)
hasidilaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym;

chata /ˈxata/ (n)
maja
  drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chatroom (n)
chatti
  (informatyka, informatyczny) wirtualna przestrzeń, gdzie odbywają się rozmowy uczestników czatu na określony temat lub grupujące użytkowników o podobnym profilu

chałka /ˈxawka/ (n)
challah
  słodki, pleciony pszenny chleb;

chałwa /ˈxawva/ (n)
halva
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;

chcieć /xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
tahtoa
  odczuwać chęć zrobienia czegoś

chcieć dobrze /ˈxʲʨ̑ɛ̇ʥ̑ ˈdɔbʒɛ/ (v)
tarkoittaa hyvää
  mieć dobre intencje (często (ironicznie)); wymawiane najczęściej po fakcie, gdy efekt czyjegoś działania jest mizerny lub całkowicie negatywny, mimo rzekomo dobrych intencji

chcieć gwiazdki z nieba /ˈxʲʨ̑ɛ̇ʥ̑ ˈɡvʲjastʲci ˈzʲ‿ɲɛba/ (idiom)
pyytää kuuta taivaalta
  chcieć za dużo; mieć marzenia niemożliwe do zrealizowania

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
ahneus
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

chciwy /ˈxʲʨ̑ivɨ/ (adj)
ahne
  taki, który odznacza się chciwością

chcąc nie chcąc (adv)
halusimme tai emme
  (potocznie, potoczny) niezależnie, mimowolnie

cheeseburger (n)
juustohampurilainen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera;

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
kemia
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia nieorganiczna (n)
epäorgaaninen kemia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (chemia, chemiczny) dział chemii dotyczący wszystkich substancji, w których nie występuje wiązanie węgiel-wodór

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
orgaaninen kemia
  (chemia, chemiczny) dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kemiallinen
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
kemisti
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemikalia /ˌxɛ̃mʲiˈkalʲja/ (n)
kemikaali
  preparaty, odczynniki i inne substancje chemiczne

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
kemoterapia
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chemseks (n)
huumeseksi
  (seksuologia, seksuologiczny) współżycie seksualne podejmowane pod wpływem substancji psychoaktywnych, które zwiększają pożądanie i przyjemność

chi /xʲi/ (n)
khii
  nazwa dwudziestej drugiej litery alfabetu greckiego, χ;

chili (n)
chili
  (botanika, botaniczny) owoc jednej z odmian papryki rocznej o bardzo ostrym smaku;
  przyprawa w proszku ze zmielonej papryki chili (1.1)
  zimny sos z użyciem owoców papryki chili (1.1) lub przyprawy chili (1.2)

chilijski /ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci/ (adj)
chileläinen
  odnoszący się do państwa Chile

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
khimaira
  (biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;
  (ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera;
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
kiniini
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chinolina (n)
kinoliini
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny zawierający azot, wykorzystywany do tworzenia barwników;

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
kirurgi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurgia /xʲiˈrurʲɟja/ (n)
kirurgia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chirurgia plastyczna /xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na/ (n)
plastiikkakirurgia
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgiczny /ˌxʲirurʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
kirurginen
  (medycyna, medyczny) związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów

chitozan (n)
kitosaani
  (biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (adj)
kiinalainen
  odnoszący się do Chin lub Chińczyków

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (n)
kiina
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy w Chinach;

chiński syndrom (n)
Kiina-ilmiö
  hipotetyczna katastrofa nuklearna stopienia się rdzenia reaktora elektrowni atomowej i zagłębienia się go do skorupy ziemskiej;

chlapać (v)
pärskyttää
  wywoływać rozproszenie płynu z powstaniem plusku

chleb /xlɛp/ (n)
leipä
  pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;

chleb powszedni /ˈxlɛp ːɔˈfʃɛdʲɲi/ (n)
jokapäiväinen leipä
  codzienne jedzenie konieczne, aby utrzymać się przy życiu

chlebak /ˈxlɛbak/ (n)
leipälaatikko
  średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo;

chlew /xlɛf/ (n)
läävä
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno
sikala
  pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;

chlor /xlɔr/ (n)
kloori
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
kloridi
  (chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chlorek sodu /ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/ (n)
natriumkloridi
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chloro- /ˈxlɔrɔ/
kloori-
  (chemia, chemiczny) pierwszy człon nazwy związku chemicznego, wskazujący na obecność atomu chloru w cząsteczce

chlorofil /xlɔˈrɔfʲil/ (n)
lehtivihreä
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
kloroformi
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chloroheksydyna (n)
klooriheksidiini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny antyseptyk o wzorze sumarycznym C22H30Cl2N10, stosowany do odkażania skóry, błon śluzowych, ran i narzędzi chirurgicznych;

chloroplast (n)
viherhiukkanen
  (biochemia, biochemiczny) organellum komórkowe występujące u roślin i glonów eukariotycznych;

chlorować (v)
kloorata
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) traktować coś chlorem lub związkiem, który wydziela chlor

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
humala
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju chmieli (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
pilvi
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chochla /ˈxɔxla/ (n)
kauha
  duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;

chochoł /ˈxɔ.xɔw/ (n)
olkinukke
  (potocznie, potoczny) (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na obalaniu argumentu nieużytego w dyskusji:

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
vaikka
  …przyłączający zdanie podrzędne stwierdzające stan faktyczny, z którego można by sądzić, że to, co stwierdza zdanie nadrzędne nie powinno mieć miejsca

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
jalkakäytävä
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
kävellä
  poruszać się za pomocą nóg
  o mechanizmie: działać, pracować
  poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce
  (potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku
  mieć coś na myśli
  o środkach komunikacji: kursować
  uczęszczać regularnie na jakieś zajęcia

chodzić z podniesionym czołem /ˈxɔʥ̑iʨ̑ ˌs‿pɔdʲɲɛ̇ˈɕɔ̃nɨ̃m ˈʧ̑ɔwɛ̃m/ (v)
pitää päänsä pystyssä
  być dumnym z siebie, zachować godność, nie okazywać strachu, nie wstydzić się

choina (n)
hemlokki
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tsuga Carriere, rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji;

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
joulukuusi, joulupuu
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

choker (n)
panta
  (jubilerstwo, jubilerski) naszyjnik ciasno przylegający do szyi

cholangiopankreatografia (n)
kolangiopankreatikografia
  (medycyna, medyczny) obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki

cholera /xɔˈlɛra/ (interjection)
hitto
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
kolera
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
kolesteroli
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
hamsteri
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae G. Fischer;

chomąto (n)
länget
  część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję;

chop suey (n)
chop suey
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) amerykańska potrawa pochodzenia chińskiego, składająca się przeważnie z ryżu, mięsa, grzybów i warzyw w sosie sojowym

choreograf /ˌxɔrɛˈɔɡraf/ (n)
koreografi
  (choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
koreografia
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

chorizo (n)
chorizo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna hiszpańska lub meksykańska kiełbasa wieprzowa z papryką;

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
sairaus, tauti
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
Parkinsonin tauti
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
merisairaus
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba popromienna (n)
säteilysairaus
  (medycyna, medyczny) zespół negatywnych skutków w organizmie na skutek nadmiernego radioaktywnego napromieniowania;

choroba psychiczna (n)
mielisairaus
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;

choroba von Willebranda /xɔˈrɔba ˈfɔ̃n ˌvʲilɛˈbrãnda/ (n)
von Willebrandin tauti
  (medycyna, medyczny) choroba charakteryzująca się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach;

choroba wysokościowa (n)
vuoristotauti
  (medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu;

chorować /xɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
sairastaa
  cierpieć z powodu choroby, mieć jakąś chorobę, być chorym

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
kroatialainen, kroatia
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (n)
kroatia, kroatialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
sairas
  dotknięty chorobą

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
sairas
  osoba dotknięta chorobą

chorąży /xɔˈrɔ̃w̃ʒɨ/ (n)
aliluutnantti
  (wojskowość, wojskowy) jeden ze stopni wojskowych; (historia, historyczny, historycznie) również urząd i tytuł szlachecki;

chować głowę w piasek /ˈxɔvaʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿pʲjasɛk/ (v)
pistää päänsä pensaaseen
  (przenośnie, przenośnia) uciekać przed czymś, unikać czegoś

chrapanie /xraˈpãɲɛ/ (n)
kuorsaus
  o ludziach: hałaśliwe charczenie w czasie snu

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
kuorsata
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrapliwy (adj)
käheä
  przypominający chrapanie

chrom /xrɔ̃m/ (n)
kromi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
kromosfääri
  (astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
kromosomi
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chronicznie (adv)
kroonisesti
  w sposób chroniczny

chroniczny /xrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
krooninen
  (książkowy) trwający bardzo długo

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
suojella, suojata
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kronologia
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny (adj)
kronologinen
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chrust /xrust/ (n)
maapuu
  suche gałęzie służące za opał;

chruścik /ˈxruɕʨ̑ik/ (n)
vesiperhonen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;

chrystadelfiański /ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
kristadelfialainen
  dotyczący chrystadelfianów

chryzopraz /xrɨˈzɔpras/ (n)
krysopraasi
  (mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu;

chrzan /xʃãn/ (n)
piparjuuri
  (botanika, botaniczny) Armoracia P. Gaertn., rodzaj bylin z rodziny kapustowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kastemalja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;

chrzcić (v)
kastaa
  (kościelny) udzielać komuś sakramentu chrztu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (dawniej, dawny) czynić nad kimś znak inicjujący nową jakość w życiu, zrywający z przeszłością

chrzest /xʃɛst/ (n)
kaste, kastaminen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
kristitty
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
kristillinen
  związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
kristinusko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;

chrześniak (n)
kummipoika
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) syn chrzestny

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
rusto
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
kovakuoriainen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;

chudnąć (v)
laihtua
  stawać się chudszym, szczuplejszym

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
hoikka
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
  o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu

chuj /xuj/ (n)
kyrpä, mulkku
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
nenäliina
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa (n)
nenäliina
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chustka /ˈxustka/ (n)
huivi
  okrycie głowy

chutor (n)
huuttori
  (historia, historyczny, historycznie) odosobniona zagroda wiejska na słabo zaludnionych obszarach Rosji lub Ukrainy
  (historia, historyczny, historycznie) przysiółek stanicy kozackiej na ukraińskich stepach

chwast /xfast/ (n)
rikkakasvi
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwała /ˈxfawa/ (n)
kunnia
  majestat
  chluba
  uznanie, szacunek, cześć

chwila /ˈxfʲila/ (n)
hetki
  bardzo krótki czas
  punkt w czasie

chwilowy /xfʲiˈlɔvɨ/ (adj)
hetkellinen
  przejściowy, występujący w danej chwili, właściwy danej chwili
  trwający tylko chwilę

chyba że /ˈxɨba ˈʒɛ/
ellei
  …wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym

chód sportowy (n)
kilpakävely
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na pokonywaniu trasy chodem;

chór /xur/ (n)
kuoro, kuori
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
  miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów
kuoro
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)

chów wsobny /ˈxuf ˈːsɔbnɨ/ (n)
sisäsiittoisuus, sisäsiitos
  (biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;

chętny /ˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
hanakka, kärkäs
  mający chęć zrobienia czegoś

chłodny /ˈxwɔdnɨ/ (adj)
viileä
  raczej zimny; rześki

chłoniak (n)
lymfooma
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
poikaystävä
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
poika
  dziecko płci męskiej
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna

chłopczyca /xwɔpˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
poikatyttö
  (potocznie, potoczny) dziewczyna lub dziewczynka, ubierająca się i zachowująca się jak chłopak;

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
poika
  młody człowiek płci męskiej

chłopiec do piłek (n)
pallopoika
  (sport, sportowy) chłopak zbierający piłki podczas meczu i podający je grającemu

chłopiec na posyłki (n)
juoksupoika
  chłopak, który pracuje wykonując doraźne, proste polecenia

chłopstwo (n)
maalaisköyhälistö
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;

chłód /xwut/ (n)
kylmyys, viileys
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciasny /ˈʨ̑asnɨ/ (adj)
ahdas
  taki, w którym jest mało miejsca

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
taikina, tahdas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
ruumis, keho
  organizm ludzki lub zwierzęcy
ruumis
  zwłoki człowieka lub zwierzęcia
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);

ciało doskonale czarne (n)
musta kappale
  (fizyka, fizyczny) ciało pochłaniające całkowicie padające na nie promieniowanie;

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
taivaankappale
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało stałe (n)
kiinteä aine
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;

ciało szkliste (n)
lasiainen
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cicha woda brzegi rwie /ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ/ (proverb)
syvissä vesissä ne isot kalat uivat
  osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska

cicho /ˈʨ̑ixɔ/ (adv)
hiljaa
  bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
hiljainen, äänetön
  o małej głośności

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
kahviherne, kikherne
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
kikherne
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
neste
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

ciekawostka /ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka/ (n)
erikoisuus
  szczegół lub informacja budząca zainteresowanie

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
uteliaisuus
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawski (adj)
utelias
  (potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
utelias
  taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
kiinnostava
  taki, który wzbudza zainteresowanie

cielesny /ʨ̑ɛˈlɛsnɨ/ (adj)
himokas
  dotyczący ciała i cielesności

cielić się (v)
poikia
  (zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
vasikka
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
vasikka
  (spożywczy) mięso z młodej krowy (cielęcia)

ciemieniucha (n)
maitorupi
  (medycyna, medyczny) łagodne łojotokowe zapalenie skóry występujące u niemowląt, najczęściej na ciemieniu;

ciemiernik /ʨ̑ɛ̃ˈmʲjɛrʲɲik/ (n)
jouluruusu
  (botanika, botaniczny) Helleborus, rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych;

ciemna materia (n)
pimeä aine
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego;

ciemnia (n)
pimiö
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnobrązowy /ˌʨ̑ɛ̃mnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
tummanruskea
  mający kolor brązowy o ciemnym odcieniu

ciemnoczerwony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
tummanpunainen
  mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu

ciemnoniebieski /ˌʨ̑ɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
tummansininen
  mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu

ciemnozielony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
tummanvihreä
  w kolorze ciemnego odcienia zieleni

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
pimeä
  nieoświetlony lub słabo doświetlony
tumma, pimeä
  o kolorze: zbliżony do czarnego

cienisty (adj)
hämärä
  pogrążony w cieniu; osłonięty przed światłem

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
ohut
  mający niewielki przekrój poprzeczny

cienki klient (n)
kevyt asiakaspääte
  (informatyka, informatyczny) klient (aplikacja lub komputer), o niewielkich wymaganiach i zużyciu zasobów, który większość przetwarzania przerzuca na serwer;

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
lämpö, lämpöenergia
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
lämpö
  uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości
  (fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób

ciepłota (n)
ruumiinlämpö
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) temperatura ciała

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
lämmin, lämpöinen
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
  (przenośnie, przenośnia) miły, przyjemny

cierlik /ˈʨ̑ɛrlʲik/ (n)
pensassirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cirlus, ptak z rodziny trznadlowatych;

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kärsimys
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
kärsiä
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
  ubolewać z powodu czegoś
  (przestarzałe, przestarzały) znosić, tolerować kogoś lub coś

cierpki /ˈʨ̑ɛrpʲci/ (adj)
hapan
  o smaku: kwaskowaty, gorzkawo-kwaśny; sprawiający, że cierpnie język

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
kärsivällisyys, maltti
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cierpliwy /ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
kärsivällinen
  niezrażający się czekaniem

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
piikki
  (botanika, botaniczny) ostry wyrostek na pędzie rośliny;

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
iloita
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
teeri
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
varjo
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;
  (przenośnie, przenośnia) mała oznaka czegoś
  (fotografia) (sztuka) ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plam barwnych

cieśla /ˈʨ̑ɛ̇ɕla/ (n)
puuseppä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
salmi
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
täti
  siostra matki

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
syöksyhammas
  (zoologia, zoologiczny) siekacz słonia

cios poniżej pasa /ˈʨ̑ɔs pɔ̃ˈɲiʒɛj ˈpasa/ (n)
isku vyön alle
  posunięcie wykorzystujące czyjś słaby punkt, nieetyczny postępek wobec kogoś

ciotka /ˈʨ̑ɔtka/ (n)
täti
  siostra matki
  siostra ojca
  (potocznie, potoczny) żona stryja
  (potocznie, potoczny) żona wuja

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
pillu, vittu
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
marjakuusi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;

cisowy /ʨ̑iˈsɔvɨ/ (adj)
marjakuusi
  będący częścią cisa
  składający się z cisa
  wykonany z drewna lub innej części cisa

cisural (n)
Kisurali-epookki
  (geologia, geologiczny) pierwsza, najstarsza epoka permu, trwająca 299 – 270,6 milionów lat temu; wczesny perm;

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
hiljaisuus
  brak dźwięku

cisza przed burzą (n)
tyyntä myrskyn edellä
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

ciąg /ʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
jono
  (matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych;

ciągnie swój do swego /ˈʨ̑ɔ̃ŋʲɟɲɛ ˈsfuj dɔ‿ˈsfɛɡɔ/ (proverb)
samanlaiset lapset leikkivät parhaiten
  jednakowe zjawiska czy osobniki mają tendencję do łączenia się w pary

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
vetää
  wlec, przesuwać za sobą
  o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać

ciągłość (n)
jatkuvuus
  cecha tego, co ciągłe

ciągły /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
jatkuva
  nieustanny, ciągle trwający

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
leikata
  dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
raskaus
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

ciąża pozamaciczna (n)
kohdunulkoinen raskaus
  (medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu;

cięciwa (n)
jousenjänne
  (geometria) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią;
  linka łącząca końce łuku albo kuszy;

ciężarek /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk/ (n)
paino
  element służący obciążaniu
  przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
raskaana
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
kuorma-auto
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężka woda (n)
raskasvesi
  (chemia, chemiczny) woda zawierająca deuter zamiast zwykłego wodoru;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
painava, raskas
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
paine
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
  presja, nacisk
verenpaine, paine
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;

ciśnienie krwi /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/ (n)
verenpaine
  (medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych

clickbait (n)
klikkiotsikko
  (publikatory) praktyka przyciągania uwagi odbiorców w mediach elektronicznych za pomocą chwytliwych, przesadzonych bądź emocjonalnych tytułów i grafik, skłaniających do klikania;

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
hautausmaa
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
hyve
  dodatnia cecha moralna

cnotliwy /ʦ̑nɔˈtlʲivɨ/ (adj)
hyveellinen
  pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
mikä, mitä
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
mikä, mitä
  …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co do
koskien
  wskazuje na sprawę w wypowiedzi typu zdanie podrzędnie złożone dopełnieniowe

co do joty /ˈʦ̑ɔ dɔ‿ˈjɔtɨ/ (adv)
pilkulleen
  (związek frazeologiczny) szczegółowo, bardzo dokładnie, całkowicie

co dopiero
puhumattakaan
  … sygnalizująca, że to, co po niej następuje, jest w sposób oczywisty prawdą, ponieważ prawdą jest to, co powiedziano wcześniej

co dwie głowy, to nie jedna /ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/ (proverb)
yhteistyö on voimaa
  dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

co najmniej /ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j/ (idiom)
ainakin
  nie mniej niż

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
poissa silmistä, poissa mielestä
  jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

cobbler (n)
cobbler
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) anglosaski deser z owoców i ciasta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drink alkoholowy z cukrem i sokiem cytrynowym

cocker-spaniel (n)
cockerspanieli
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski typu wyżłowatego

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
päivittäin
  w każdym dniu, co dzień

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
päivittäinen
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cofać /ˈʦ̑ɔfaʨ̑/ (v)
pakittaa
  przesuwać coś do tyłu, w poprzednie miejsce
  (potocznie, potoczny) przesuwać się pojazdem do tyłu
  przesuwać się do tyłu, wracać w poprzednie miejsce
  uchylać się, wzdragać się

cokolwiek /ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
mikä ikinä
  wszystko jedno co; obojętnie który

cold brew (n)
kylmäuutettu kahvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) schłodzona kawa przygotowana w procesie zimnej maceracji;

comeback (n)
comeback
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wznowienie działalności artystycznej po dłuższej nieobecności na estradzie

copywriter (n)
copywriter
  autor tekstów i sloganów reklamowych;

corral (n)
aitaus
  (zootechnika, zootechniczny) rodzaj zagrody dla bydła w Ameryce

cos /kɔˈsʲĩnus/ (symbol)
cos
  = (matematyka, matematyczny) cosinus

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
viikoittainen
  powtarzający się co tydzień

covidiota (n)
koronaidiootti
  (pejoratywnie, pejoratywny) (potocznie, potoczny) (neologizm) osoba lekceważąca pandemię COVID-19 i związane z nią zalecenia medyczne

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
jokin
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić

crescendo /krɛˈʃɛ̃ndɔ/ (n)
crescendo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stopniowe wzmacnianie siły dźwięku

croissant (n)
kroissantti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
cot
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cud /ʦ̑ut/ (n)
ihme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudotwórca (n)
ihmeidentekijä
  osoba zdolna do czynienia cudów, wywoływania niewytłumaczalnych zjawisk

cudowne dziecko /ʦ̑uˈdɔvnɛ ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (idiom)
ihmelapsi
  dziecko nieprzeciętnie zdolne, bardzo rozwinięte na swój wiek

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
ihana
  fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
ulkomaalainen
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzołożnica /ˌʦ̑uʣ̑ɔwɔʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
avionrikkoja
  (przestarzałe, przestarzały) kobieta dopuszczająca się cudzołóstwa

cudzołożyć /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
käydä vieraissa
  dopuszczać się lub dopuścić się zdrady małżeńskiej; zdradzać lub zdradzić męża, żonę

cudzożywny (adj)
heterotrofinen
  (biologia, biologiczny) odżywiający się związkami organicznymi wytwarzanymi przez inne organizmy;

cudzy /ˈʦ̑uʣ̑ɨ/ (adj)
vieras
  należący do kogoś innego

cudzysłów /ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf/ (n)
lainausmerkki
  każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
sokeri
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
tomusokeri
  (spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;

cukier trzcinowy (n)
ruokosokeri
  (spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);

cukier waniliowy /ˈʦ̑ucɛr ˌvãɲiˈlʲjɔvɨ/ (n)
vaniljasokeri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) mieszanka cukru z wanilią lub z ekstraktem waniliowym;

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
karkki
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernia /ʦ̑uˈcɛrʲɲa/ (n)
konditoria
  (cukiernictwo) (handel, handlowy) miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

cukiernica /ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sokeriastia
  naczynie, w którym podaje się cukier;

cukiernik /ʦ̑uˈcɛrʲɲik/ (n)
kondiittori
  (zawód, zawodowy, zawodowo) rzemieślnik zajmujący się wytwarzaniem ciast i słodyczy

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
kesäkurpitsa
  (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrowy /ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (adj)
sokerinen
  dotyczący cukru, związany z cukrem

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
sokeritauti, diabetes
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzyk /ˈʦ̑ukʃɨk/ (n)
banaanikerttuli
  (ornitologia, ornitologiczny) Coereba flaveola, mały ptak tropikalny z rodziny cukrzyków;

cuma /ˈʦ̑ũma/ (n)
touvi
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża;

cumować /ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑/ (v)
ankkuroitua
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża

curling (n)
curling
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;

curry (n)
curry
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;

cwał (n)
kiitolaukka
  (jeździectwo, jeździecki) najszybszy czterotaktowy chód konia;

cyber-
kyber-
  (potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)

cyberatak /ˌʦ̑ɨbɛrˈatak/ (n)
kyberhyökkäys
  (kryminologia, kryminologiczny) atak dokonywany za pośrednictwem internetu

cybernetyczny (adj)
kyberneettinen
  odnoszący się do cybernetyki, związany z cybernetyką

cybernetyka (n)
kybernetiikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyberprzemoc /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
nettikiusaaminen
  (psychologia, psychologiczny) (informatyka, informatyczny) prześladowanie, obrażanie, nękanie, wyśmiewanie kogoś z wykorzystaniem Internetu lub telefonu komórkowego;

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
kyberavaruus
  (przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery

cyberseks /ʦ̑ɨˈbɛrsɛks/ (n)
kyberseksi
  wirtualny stosunek seksualny odbywany za pośrednictwem komputera połączonego z Internetem, podczas którego strony wysyłają do siebie pobudzające seksualnie komunikaty, często jednocześnie masturbując się;

cyborg (n)
kyborgi
  organizm, którego procesy życiowe są realizowane lub wspomagane przez urządzenia techniczne;

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
siideri
  (spożywczy) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;

cyferblat /ʦ̑ɨˈfɛrblat/ (n)
kellotaulu
  tarcza zegara

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
numero
  (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
  symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)
numero, luku
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

cyfrowy /ʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
digitaalinen
  wykorzystujący technikę cyfrową

cygaretka /ˌʦ̑ɨɡaˈrɛtka/ (n)
pikkusikari
  cienkie cygaro;

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
sikari
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cyjanek (n)
syanidi
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

cyjanowodór (n)
formonitriili
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny o wzorze HCN, bezbarwna, silnie trująca, lotna ciecz o zapachu gorzkich migdałów;

cyjon /ˈʦ̑ɨjɔ̃n/ (n)
aasianvillikoira
  (zoologia, zoologiczny) Cuon alpinus, azjatycki drapieżnik przypominający lisa i psa, zmieniający na zimę kolor sierści;

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
laulukaskas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cykata (n)
sukkatti
  (spożywczy) oryginalnie, kandyzowana skórka owocu cytronu stosowana jako dodatek cukierniczy do ciast i deserów

cykl /ʦ̑ɨkl̥/ (n)
sarja
  szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo

cyklon /ˈʦ̑ɨklɔ̃n/ (n)
sykloni
  (meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;
  (chemia, chemiczny) nazwa dwóch trujących środków chemicznych; (zobacz) cyklon A, (zobacz) cyklon B

cyklop /ˈʦ̑ɨklɔp/ (n)
kyklooppi
  (mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;

cyklotron /ʦ̑ɨkˈlɔtrɔ̃n/ (n)
syklotroni
  (fizyka, fizyczny) najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych;

cyklotymia /ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja/ (n)
syklotymia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii;

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
sikuri
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

cylinder /ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr/ (n)
lieriö
  (informatyka, informatyczny) grupa ścieżek o tym samym numerze, znajdujących się na wszystkich talerzach dysku twardego
  (technologia, technika, techniczny) część maszyny tłokowej, w której porusza się tłok;
silinteri
  sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;

cymbały /ʦ̑ɨ̃mˈbawɨ/ (n)
dulcimer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uderzany instrument strunowy;

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
tina
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynadra /ʦ̑ɨ̃ˈnadra/ (n)
munuainen
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) nerka zwierzęca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) lm cynadry potrawy z cynader (1.1)

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
kaneli
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynicznie (adv)
kyynisesti
  w sposób cyniczny

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
kyynisyys
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
sinkki
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cynober /ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr/ (n)
sinooperi
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;
  jeden z odcieni koloru czerwonego;

cypryjski /ʦ̑ɨˈprɨjsʲci/ (adj)
kyproslainen
  odnoszący się do państwa Cypr
  odnoszący się do wyspy Cypr

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
sypressi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;

cyraneczka /ˌʦ̑ɨrãˈnɛʧ̑ka/ (n)
tavi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas crecca, gatunek średniego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

cyranka /ʦ̑ɨˈrãnka/ (n)
heinätavi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;

cyranka syberyjska /ʦ̑ɨˈrãnka ˌsɨbɛˈrɨjska/ (n)
siperiantavi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas formosa, gatunek kaczki występujący we wschodniej Syberii;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
sirkus
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
harppi
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
zirkonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cyrylica /ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
kyrillinen kirjaimisto
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

cyrylicki (adj)
kyrillinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cysterna /ʦ̑ɨˈstɛrna/ (n)
sadevesisäiliö
  (technologia, technika, techniczny) zamknięty zbiornik do magazynowania wody
  duży pojemnik do magazynowania wody

cytadela /ˌʦ̑ɨtaˈdɛla/ (n)
linnake
  (wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
lainaus, sitaatti
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
solubiologia
  (biologia, biologiczny) nauka o komórce;

cytoplazma (n)
solulima, sytoplasma
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
sitra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytrus /ˈʦ̑ɨtrus/ (n)
sitruspuu
  (botanika, botaniczny) Citrus L., tropikalne drzewo lub krzew o soczystych owocach;

cytryn /ˈʦ̑ɨtrɨ̃n/ (n)
sitriini
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
sitruuna
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce;

cytrynowożółty /ˌʦ̑ɨtrɨ̃nɔvɔˈʒuwtɨ/ (adj)
sitruunankeltainen
  żółty o odcieniu cytrynowym

cytrynowy /ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
sitruuna
  taki, który jest wykonany z dodatkiem cytryny
  związany z cytryną, dotyczący cytryny

cywil /ˈʦ̑ɨvʲil/ (n)
siviili
  (wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sivilisaatio, sivistys
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilizacyjny /ˌʦ̑ɨvʲilʲizaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
sivistykseen liittyvä
  związany z cywilizacją

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
siviili-
  nie należący do wojska

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
tšador
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
töyhtöhyyppä
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czajniczek /ʧ̑ajˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
teekannu
  mały czajnik, np. do zaparzania herbaty

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
hattu
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
haikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae Leach, duży ptak brodzący;

czapla biała (n)
jalohaikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea alba Linnaeus, duży ptak o śnieżnobiałym upierzeniu;

czapla siwa (n)
harmaahaikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea Linnaeus, duży ptak wodnego z rodziny czaplowatych;

czarcie koło (n)
noidankehä
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
musta aukko
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna godzina /ˈʧ̑arna ɡɔˈʥ̑ĩna/ (idiom)
paha päivä
  okres dużych trudności, zwłaszcza materialnych, przewidywany w bliżej nieokreślonej przyszłości

czarna herbata (n)
musta tee
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna jagoda /ˈʧ̑arna jaˈɡɔda/ (n)
mustikka
  (botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem;
  owoc czarnej jagody (1.1)

czarna magia /ˈʧ̑arna ˈmaɟja/ (n)
musta magia
  (ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
musta lammas
  (przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
mustaherukka, mustaviinimarja
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc tego krzewu

czarna skrzynka (n)
musta laatikko
  (lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;
  (matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany, gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej

czarna śmierć (n)
musta surma
  (historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;

czarne złoto /ˈʧ̑arnɛ ˈzwɔtɔ/ (n)
musta kulta
  ropa naftowa

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
montenegrolainen
  dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (n)
montenegro
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;

czarnogłówka zwyczajna (n)
hömötiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Poecile montanus, gatunek małego ptaka z rodziny sikor;

czarnowron /ʧ̑arˈnɔvrɔ̃n/ (n)
nokivaris
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych;

czarnoziem /ʧ̑arˈnɔʑɛ̃m/ (n)
mustamulta
  (geologia, geologiczny) bardzo żyzna gleba wykształcona na lessach;

czarnuszka /ʧ̑arˈnuʃka/ (n)
neidot
  (botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

czarnuszka siewna /ʧ̑arˈnuʃka ˈɕɛvna/ (n)
ryytineito
  (botanika, botaniczny) Nigella sativa, gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych pochodzący z Azji;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
musta
  mający najciemniejszy możliwy kolor
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie

czarny blok (n)
musta blokki
  taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję;

czarny humor /ˈʧ̑arnɨ ˈxũmɔr/ (n)
hirtehishuumori
  przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny;

czarny jak smoła (adj)
pikimusta
  o czymś lub o kimś bardzo czarnym lub ciemnym

czarny koń /ˈʧ̑arnɨ ˈkɔ̃ɲ/ (n)
musta hevonen
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto nieoczekiwanie zwycięża lub odgrywa wielką rolę w jakichś wydarzeniach, choć nikt się tego nie spodziewał

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
musta pörssi
  (ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziejka (n)
lumoojatar
  (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary
  (przenośnie, przenośnia) kobieta piękna, oczarowująca, uwodzicielska

czarownik (n)
velho
  mężczyzna zajmujący się czarami

czary /ˈʧ̑arɨ/ (n)
noituus
  magiczne obrzędy

czas /ʧ̑as/ (n)
aikamuoto
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
aika, hetki
  chwila, moment, pora
aika, aikamuoto
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;

czas leczy rany /ˈʧ̑as ˈlɛʧ̑ɨ ˈrãnɨ/ (proverb)
aika parantaa haavat
  po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
imperfekti
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
futuuri
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
preesens
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
aika on rahaa
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czas zaprzeszły (n)
pluskvamperfekti
  (gramatyka) czas wyrażający m.in. czynność wcześniejszą niż inna czynność przeszła;

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
joskus
  niekiedy, co pewien czas

czasochłonny /ˌʧ̑asɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
aikaavievä
  wymagający poświęcenia dużo czasu

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
aikakauslehti
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
aika-avaruus
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
verbi, teonsana
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany;

czasownik modalny /ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ/ (n)
modaalinen verbi
  (gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
intransitiivinen verbi
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik posiłkowy /ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/ (n)
apuverbi
  (gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
transitiivinen verbi
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownik zwrotny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/ (n)
refleksiiviverbi
  (gramatyka) czasownik, który w języku polskim odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek „się”, a w innych językach przez odpowiednią końcówkę lub właściwy zaimek zwrotny

czasowy /ʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
aika-
  trwający przez krótki czas

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
pääkallo, kallo
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;

czat (n)
chatti
  (informatyka, informatyczny) internetowa rozmowa w formie pisemnych komunikatów

czcionka /ˈʧ̑ʲʨ̑ɔ̃nka/ (n)
kirjasin
  (drukarstwo, drukarski) odlew z lustrzanym odbiciem znaku
fontti
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) krój pisma użyty w tekście komputerowym

czcić /ʧ̑ʲʨ̑iʨ̑/ (v)
palvoa
  oddawać cześć

czeczeński (adj)
tšetšenialainen
  dotyczący Czeczenii, Czeczenów

czeczeński (n)
tšetšeeni
  język czeczeński

czeczotka /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka/ (n)
urpiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;

czeczotka tundrowa /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka tũnˈdrɔva/ (n)
tundraurpiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis hornemanni, mały ptak z rodziny ziarnojadów zamieszkujący daleką północną tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

czek /ʧ̑ɛk/ (n)
sekki
  (bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;

czekan /ˈʧ̑ɛkãn/ (n)
jäähakku
  (sport, sportowy) rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie;

czekanie /ʧ̑ɛˈkãɲɛ/ (n)
odottaminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od czekać

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
odottaa
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
  przerywać wykonywanie jakiejś czynności

czekista /ʧ̑ɛˈcista/ (n)
tšekisti
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) funkcjonariusz radzieckiej CzK

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
suklaa
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czekoladowy /ˌʧ̑ɛkɔlaˈdɔvɨ/ (adj)
suklainen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą
  mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady

czeladnik /ʧ̑ɛˈladʲɲik/ (n)
kisälli
  rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra

czelesta /ʧ̑ɛˈlɛsta/ (n)
celesta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) idiofon przypominający kształtem fisharmonię, w którym dźwięk pochodzi z płytek uderzanych przez młoteczki uruchamiane przez klawisze;

czepiec /ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑/ (n)
verkkomaha
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) jeden z żołądków przeżuwaczy;

czepiga /ʧ̑ɛˈpʲiɡa/ (n)
hiiro
  średniej wielkości ptak zamieszkujący środkową i południową Afrykę;

czeremcha /ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa/ (n)
tuomi
  (botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;
  (spożywczy) owoc czeremchy (1.1)

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
kirsikka, kirsikkapuu
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;
kirsikka
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego

czernica /ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
tukkasotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

czernidłak kołpakowaty (n)
suomumustesieni
  (mikologia, mikologiczny) Coprinus comatus (O.F.Mull.) Pers., gatunek pospolitego grzyba z rodziny pieczarkowatych, którego starsze i zebrane owocniki rozkładają się na drodze autolizy;

czerstwy /ˈʧ̑ɛrstfɨ/ (adj)
ummehtunut
  o chlebie nieświeży, suchy

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
kesäkuu
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwień /ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
punainen
  kolor czerwony

czerwona kartka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka/ (n)
punainen kortti
  (sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;

czerwona porzeczka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
punaherukka, punaviinimarja
  (botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych;
  owoc tego krzewu

czerwonawy /ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
punertava
  w kolorze podobnym do czerwonego, o zabarwieniu bliskim czewieni lub częściowo czerwonym

czerwone mięso /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
punainen liha
  (spożywczy) mięso o ciemnym kolorze: wieprzowina, wołowina, baranina, dziczyzna itp.

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
punainen
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunistyczny, lewicowy

czerwony olbrzym /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
punainen jättiläinen
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
kammata
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
tšekkiläinen, tšekki
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
böömiläinen
  związany z Czechami (krainą historyczną), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
tšekki, tšekkiläinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Republiki Czeskiej;

czewapcziczi /ˌʧ̑ɛvapˈʧ̑ʲiʧ̑ʲi/ (n)
ćevapi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bałkańskie kotleciki z mięsa mielonego;

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
hei, terve, moi
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

czirokeski (adj)
cherokee
  związany z Czirokezami, dotyczący Czirokezów

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
hikka, nikotus
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czkać /ʧ̑kaʨ̑/ (v)
nikotella
  wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
suppo, peräpuikko
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
kynsilaukka
  (botanika, botaniczny) Allium L., rodzaj roślin z podrodziny czosnkowych obejmujący około siedmiuset gatunków;
valkosipuli, kynsilaukka
  (botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego

czosnek niedźwiedzi (n)
karhunlaukka
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku czosnek niedźwiedzi (1.1)
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Allium ursinum L., gatunek rośliny z podrodziny czosnkowych, z rodziny amarylkowatych;
  (spożywczy) jarzyna z czosnku niedźwiedziego (1.2)

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
panssarivaunu, tankki
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
otsa
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czołoczub (n)
harjalepinkäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Prionops;

czołówka /ʧ̑ɔˈwufka/ (n)
alkutekstit
  (telewizja, telewizyjny) plansze początkowe filmu

czterdzieści /ʧ̑tɛrʲˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑i/ (cardinalNumeral)
neljäkymmentä
  liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;

czternastokąt (n)
14[[-kulmio]]
  (geometria) wielokąt mający czternaście boków i czternaście kątów wewnętrznych

czterojęzyczny /ˌʧ̑tɛrɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
nelikielinen
  posługujący się czterema językami

czubatka europejska (n)
töyhtötiainen
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Lophophanes cristatus, gatunek sikorki wyróżniający się charakterystycznym czubkiem z piór na głowie;

czubek /ˈʧ̑ubɛk/ (n)
kärki
  szpiczaste, ostre zakończenie czegoś

czujnik (n)
anturi
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zdolne do wychwytywania zmian pewnej wielkości fizycznej, pomiaru wartości tejże albo sygnalizujące pojawienie się pewnego bodźca, sygnału;

czujny /ˈʧ̑ujnɨ/ (adj)
valpas
  zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały

czule (adv)
hellästi
  w sposób czuły, przepełniony czułością

czuwak /ˈʧ̑uvak/ (n)
kuolleen miehen kytkin
  (kolejnictwo) urządzenie hamulcowe w pojeździe szynowym, zatrzymujące pociąg w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty;

czuwaski (n)
tšuvassin kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język czuwaski;

czuwać /ˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
kaita
  strzec, pilnować kogoś lub czegoś

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
tuntea
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku

czułek (n)
tuntosarvi
  (zoologia, zoologiczny) wyrostek czuciowy owada lub mięczaka;

czułość /ˈʧ̑uwɔɕʨ̑/ (n)
herkkyys
  cecha kogoś, kto jest czuły
lempeys
  uczuciowość, wrażliwość

czwarta władza /ˈʧ̑farta ˈvwaʣ̑a/ (n)
neljäs valtiomahti
  (przenośnie, przenośnia) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wolna, niezależna prasa i pozostałe środki masowej komunikacji;

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
torstai
  czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
kvartäärikausi
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworaczek (n)
nelonen
  jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
nelikulmio
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworonóg /ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk/ (n)
nelijalkainen
  zwierzę czworonożne

czworościan (n)
tetraedri
  (geometria) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
-ko
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czy /ʧ̑ɨ/ (particle)
-ko
  słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
kenen
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyli /ˈʧ̑ɨlʲi/ (conjunction)
eli
  …służący do konstruowania wyrażeń wyjaśniających

czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci /ˈʧ̑ɨ̃m skɔˈrupka za‿ˈmwɔdu naˈɕɔ̃ŋʲcɲɛ ˈtɨ̃m na‿ˈstarɔɕʨ̑ ˈtrɔ̃ɲʨ̑i/ (proverb)
nuorena vitsa väännettävä
  wychowanie wywiera wpływ na całe życie

czynić /ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑/ (v)
tehdä
  robić coś, wykonywać

czynnik /ˈʧ̑ɨ̃ɲːik/ (n)
tekijä
  (matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie

czynny /ˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (adj)
aktiivi-
  funkcjonujący, uruchomiony
  skłonny do działania, aktywny
  wykonujący jakąś czynność

czynsz /ʧ̑ɨ̃w̃ʃ/ (n)
vuokra
  terminowa opłata za wynajem

czyrak (n)
paise
  (medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
puhtaus
  (przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne
  cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne
siveys
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
puhdas
  pozbawiony brudu
  bez dodatków, domieszek
  zupełny

czytanie /ʧ̑ɨˈtãɲɛ/ (n)
ensimmäinen käsittely
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odczytywanie fragmentów Pisma Świętego podczas mszy świętej i Liturgii godzin
  fragment tekstu Pisma Świętego odczytywany podczas mszy świętej i Liturgii godzin
  zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
lukea
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
lukea rivien välistä
  domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
lukusali
  sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czytelnik /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik/ (n)
lukija
  osoba, która czyta książki, gazety itp.
  osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni

czytnik książek elektronicznych (n)
lukulaite, e-lukulaite
  (informatyka, informatyczny) urządzenie z wyświetlaczem służące do wyświetlania tekstów zapisanych w formie cyfrowej;

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
kiirastuli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
puhdistaa
  usuwać brud, zanieczyszczenia

czyżyk /ˈʧ̑ɨʒɨk/ (n)
vihervarpunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu

czółenko /ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ/ (n)
sukkula
  (włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;

cząber /ˈʧ̑ɔ̃mbɛr/ (n)
kynteli
  (botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z cząbru ogrodowego

cząstka /ˈʧ̑ɔ̃w̃stka/ (n)
hiukkanen, partikkeli
  (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
usein
  (zobacz) częsty

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
taajuus
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częstość /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
yleisyys
  cecha tego, co jest częste

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
jatkuva
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

częściowy /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
osa
  odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
osa
  fragment jakiejś całości
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
sanaluokka
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
jäsen
  osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia

członkostwo (n)
jäsenyys
  bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowieczeństwo (n)
ihmisyys
  (przestarzałe, przestarzały) rodzaj ludzki
  bycie człowiekiem

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
ihminen
  (antropologia, antropologiczny) Homo sapiens Linnaeus, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
  ktoś, jakaś osoba

człowiek człowiekowi wilkiem /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˌʧ̑wɔvʲjɛˈkɔvʲi ˈvʲilʲcɛ̃m/ (proverb)
ihminen on ihmiselle susi
  ludzie nie są sobie życzliwi

człowiek pekiński (n)
pekinginihminen
  (zoologia, zoologiczny) (antropologia, antropologiczny) Homo erectus pekinensis Black, hominid, którego szczątki odkryto w Chinach;

człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˈsṭʃɛla ˈpãn‿buk ˈːulɛ ˈnɔɕi/ (proverb)
ihminen päättää, Jumala säätää
  zamierzenia, plany nie zawsze udaje się zrealizować

człowiek śniegu (n)
lumimies
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
tytär
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cóż /ʦ̑uʃ/ (particle)
no
  Wzmocnienie następującego komunikatu, zwykle negatywnego.

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
pilkku
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
tulli
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

dach /dax/ (n)
katto, ulkokatto
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dachowiec (n)
villiintynyt kissa, villikissa
  (potocznie, potoczny) nierasowy, zdziczały, bezpański kot

dachówka /daˈxufka/ (n)
kattotiili
  (budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;

dagerotyp (n)
daguerrotypia
  (fotografia) fotografia wykonana za pomocą dagerotypii

dagerotypia (n)
daguerrotypia
  (fotografia) (historia, historyczny, historycznie) pierwsza technika otrzymywania obrazów fotograficznych;

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
taateli
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daktyloskopia (n)
daktyloskopia
  metoda ustalania tożsamości na podstawie odcisku palca i porównania linii papilarnych

daktynomycyna (n)
daktinomysiini
  (medycyna, medyczny) antybiotyk z grupy cytostatyków;

dalajlama /ˌdalajˈlãma/ (n)
dalai-lama
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł zwierzchnika szkoły Gelug buddyzmu tybetańskiego, do roku 1959 tradycyjnie piastujący funkcję szefa rządu tybetańskiego;

dalej /ˈdalɛj/ (adv)
edelleen
  nie przerywając, ciągle, wciąż

daleki /daˈlɛci/ (adj)
kaukainen
  taki, który jest w dużej odległości

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
etäällä
  na znaczną odległość
kaukana
  w znacznej odległości

dalekopis (n)
kaukokirjoitin
  (telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej

dalia /ˈdalʲja/ (n)
daalia
  (botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dalmatiankoira
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dalmierz (n)
etäisyysmittari
  przyrząd do zdalnego pomiaru odległości;

daltonizm (n)
värisokeus
  (medycyna, medyczny) nierozróżnianie kolorów

dama /ˈdãma/ (n)
rouva
  (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
  dystyngowana kobieta

damasceński /ˌdãmaˈsʦ̑ɛ̃j̃sʲci/ (adj)
damaskolainen
  dotyczący Damaszku, odnoszący się do Damaszku, pochodzący z Damaszku

dandys /ˈdãndɨs/ (n)
keikari
  mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich

dane /ˈdãnɛ/ (n)
data
  informacje na temat jakiejś osoby
  zbiór informacji przetwarzanych elektronicznie lub składowanych na nośnikach
  wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków

danie /ˈdãɲɛ/ (n)
ruokalaji
  pojedyncza potrawa składająca się na posiłek

darbuka (n)
darbuka
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj arabskiego bębna o kielichowatym kształcie popularnego na Środkowym Wschodzie, w Lewancie i krajach Maghrebu;

dari (n)
dari
  (językoznawstwo, językoznawczy) używany w Afganistanie język z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, traktowany niekiedy jako dialekt języka perskiego;

darkroom /ˈdarkrũm/ (n)
darkroom
  specjalne przyciemnione pomieszczenie do przypadkowych schadzek seksualnych w niektórych lokalach rozrywkowych;

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
darmstadtium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda /ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda/ (proverb)
lahjahevosen suuhun ei saa katsoa
  nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie

darowizna (n)
lahjoitus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne przekazanie czegoś dobrowolnie i bezpłatnie

darwinizm (n)
darvinismi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt

darń /darʲɲ/ (n)
juurikerros
  zwarty splot trawy, czasem wraz z innymi roślinami, silnie związany z wierzchnią warstwą gleby; pocięta na płaty używana jest jako umocnienie skarp, nasypów, mogił;

dashi (n)
dashi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) koncentrat bulionu rybnego wykorzystywany w kuchni japońskiej;

data /ˈdata/ (n)
päiväys
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

datek (n)
avustus
  pewna kwota przeznaczana na cele publiczne lub dobroczynne

dawać /ˈdavaʨ̑/ (v)
antaa
  (zobacz) dać

dawka /ˈdafka/ (n)
annos
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;

dawno /ˈdavnɔ/ (adv)
kauan
  od dłuższego czasu
  w odległych czasach

dać /daʨ̑/ (v)
antaa
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś
  pozwolić, umożliwić coś

de facto /dɛ‿ˈfaktɔ/ (adv)
de facto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym

de iure (adv)
de jure
  formalnie, zgodnie z prawem

deadline (n)
deadline
  nieprzekraczalny, ostateczny termin zrobienia czegoś

debata /dɛˈbata/ (n)
väittely
  (książkowy) dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów

debel (n)
nelinpeli
  (sport, sportowy) gra parami;

debet /ˈdɛbɛt/ (n)
debet-vienti
  (bankowość, bankowy) ujemne saldo na koncie;
  (księgowość) lewa strona bilansu (z aktywami lub kosztami);

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
debyytti, ensiesiintyminen
  wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

debiutant (n)
debytantti
  ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji

decybel /dɛˈʦ̑ɨbɛl/ (n)
desibeli
  (fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze;

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
päättää
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś

decymetr (n)
desimetri
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
päätös, ratkaisu
  rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle

dedukcja (n)
deduktio
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków

dedukcyjny (adj)
deduktiivinen
  związany z dedukcją; oparty na dedukcji

deeskalacja (n)
liennyttäminen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) ograniczenie nasilenia jakiegoś rozruchu, agresywnych działań zbrojnych

defekacja /ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja/ (n)
puhdistaminen
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
defenestraatio
  (książkowy) wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

defetystyczny (adj)
defaitistinen
  nacechowany defetyzmem, wyrażający opinię o nieuchronnej klęsce, niepowodzeniu

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
alijäämä
  niedobór, brak;

deficytowy /ˌdɛfʲiʦ̑ɨˈtɔvɨ/ (adj)
tappiollinen
  przynoszący większe straty niż zyski

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
määritelmä
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
deflaatio
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

deflagracja (n)
deflagraatio
  (chemia, chemiczny) szybkie spalanie materiału wybuchowego, jednak przebiegające stosunkowo łagodnie w stosunku do detonacji;

defloracja (n)
defloraatio
  (medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej

deformacja (n)
epämuodostuma
  zniekształcenie, pozbawienie czegoś jego pierwotnej formy

defragmentacja /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
eheytys
  (informatyka, informatyczny) proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania;

defragmentować /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
eheyttää
  (informatyka, informatyczny) wykonywać defragmentację

degradacja /ˌdɛɡraˈdaʦ̑ʲja/ (n)
alennustila
  niszczenie środowiska i zasobów, jakimi ono dysponuje
  obniżenie pozycji / rangi / wartości
  zmiana czyjegoś stanowiska zawodowego na niższe

degustacja (n)
maistiainen
  ocena smaku produktów spożywczych

deifikacja /ˌdɛ<sup>j</sup>ifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
deifikaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przypisywanie komuś lub czemuś boskich cech i właściwości, uznawanie komuś za boga;

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
deismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

deka- /ˈdɛka/
deka-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary dziesięć razy większe od podstawowych;
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z liczbą dziesięć

dekabrystowski /ˌdɛkabrɨˈstɔfsʲci/ (adj)
dekabristi
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący dekabryzmu lub powstania dekabrystów

dekada /dɛˈkada/ (n)
vuosikymmen
  dziesięć lat

dekametr (n)
dekametri
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
mestaus
  ucięcie głowy;

dekarz /ˈdɛkaʃ/ (n)
katontekijä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonawca pokrycia dachowego;

dekielek /dɛˈcɛlɛk/ (n)
linssinsuojus
  (fotografia) element zakładany na obiektyw, służący do zabezpieczenia szkła obiektywu przed brudem czy zarysowaniem

deklaracja /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja/ (n)
selvitys
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zobowiązanie mające moc prawną, akt prawny
  ogłoszenie, oświadczenie; sformułowanie poglądów, przekonań

deklaracja podatkowa /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja ˌpɔdatˈkɔva/ (n)
veroilmoitus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach;

deklinacja /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
deklinaatio
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;
  (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;

dekolonizacja /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
dekolonisaatio
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
koriste
  element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

dekoracyjny /ˌdɛkɔraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
koristeellinen
  związany z dekoracją, stanowiący dekorację

dekret /ˈdɛkrɛt/ (n)
asetus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;

dekryminalizacja (n)
dekriminalisointi
  ograniczenie zakresu i złagodzenie kary ustawowej za określone przestępstwa

delegacja /ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
delegaatio
  wyjazd w sprawach służbowych

delficki /dɛlˈfʲiʦ̑ʲci/ (adj)
delfolainen
  (geografia, geograficzny) związany z Delfami
  taki, który jest niejasny, proroczy, wróżbiarski; wieloznaczny

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
delfiini
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

delicja /dɛˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
jaffakeksi
  (potocznie, potoczny) ciastko biszkoptowe z galaretką, polane czekoladą

delikatny /ˌdɛlʲiˈkatnɨ/ (adj)
arkaluonteinen
  charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością

delikt /ˈdɛlʲikt/ (n)
delikti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykroczenie przeciw prawu

delta /ˈdɛlta/ (n)
delta, suisto
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
demagogi
  polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

demagogia /ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/ (n)
demagogia
  oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;

demagogiczny (adj)
demagoginen
  związany z demagogią; typowy dla demagoga; pokrętnie schlebiający masom

demiurg /ˈdɛ̃mʲjurk/ (n)
demiurgi
  (filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość

demobilizacja /ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
kotiuttaminen
  rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego
  zwalnianie odbywających czynną służbę wojskową do rezerwy

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
demografia, väestötiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demograficzny (adj)
demografinen, väestötieteellinen
  dotyczący demografii

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
demokratia, kansavalta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
demokraatti
  zwolennik demokracji

demokratycznie /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
demokraattisesti
  zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
demokraattinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demokratyzacja /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
demokratisointi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;

demon /ˈdɛ̃mɔ̃n/ (n)
demoni
  (mitologia, mitologiczny) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demonizować /ˌdɛ̃mɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
muuttaa demoniksi
  wyolbrzymiać znaczenie czegoś złego

demonologia /ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
demonologia
  (teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami

demonstracja /ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstraʦ̑ʲja/ (n)
demo
  czynność pokazywania czegoś

demonstrant /dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt/ (n)
mielenosoittaja
  uczestnik demonstracji

denaturat /ˌdɛ̃naˈturat/ (n)
denaturoitu sprii
  nazwa handlowa skażonego alkoholu etylowego;

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
dendrologia
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

denga (n)
denguekuume
  (medycyna, medyczny) ostra wirusowa choroba przenoszona przez komary powodująca m.in. ból głowy, mięśni i stawów oraz charakterystyczną wysypkę;

denializm (n)
denialismi
  (społeczny) (psychologia, psychologiczny) postawa zaprzeczenia faktów i odrzucenia wiedzy naukowej

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
hammaslääkäri
  (zobacz) stomatolog;

depilator /ˌdɛpʲiˈlatɔr/ (n)
epilaattori
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd służący do usuwania owłosienia razem z cebulkami;

deponent /dɛˈpɔ̃nɛ̃nt/ (n)
tallettaja
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba posiadająca depozyt

deponować (v)
sakkautua
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie

deportacja /ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
karkottaminen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydalenie cudzoziemca poza granice danego kraju
  zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

deprecjonować /ˌdɛprɛʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
alentaa
  obniżać wartość, powodować utratę wartości

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
syvänkö
  (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;
masennus, depressio
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;

deptak /ˈdɛptak/ (n)
kävelykatu
  ulica, aleja lub plac tylko dla pieszych

derby /ˈdɛrbɨ/ (n)
ajot
  rodzaj angielskiej gonitwy dla koni;

deregulacja (n)
deregulaatio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zniesienie lub ograniczenie przepisów określających coś

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
kanukka
  (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach
  (spożywczy) drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego

derkacz /ˈdɛrkaʧ̑/ (n)
ruisrääkkä
  (ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
ihotautilääkäri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
ihotautioppi
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;

derwisz /ˈdɛrvʲiʃ/ (n)
dervissi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

derywat (n)
johdos
  wyraz pochodny

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
jälkiruoka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deska /ˈdɛska/ (n)
lauta
  podłużny, płaski sprzęt, np. sportowy, domowy, kuchenny
hylly
  płaski kawałek drewna;

deska do krojenia (n)
leikkuulauta
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia i przygotowywania żywności

deska do prasowania (n)
silityslauta
  specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
kojelauta
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deska surfingowa (n)
lainelauta
  (sport, sportowy) szeroka profilowana deska służąca do uprawiania surfingu

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
rullalauta
  (sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

deskryptywizm (n)
deskriptiivinen kielioppi
  (filozofia, filozoficzny) deskryptywna teoria nazw
  (językoznawstwo, językoznawczy) dążność do opisywania realnie używanego języka w sposób neutralny, bez wartościowania jego elementów;
  dążność do opisywania faktów w sposób neutralny

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
despootti
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę

despotyczny (adj)
despoottinen
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z despotyzmem jako formą rządów lub z despotą
  (książkowy) narzucający własną wolę i wymagający od innych bezwzględnego posłuszeństwa

despotyzm /dɛsˈpɔtɨsm̥/ (n)
itsevaltius
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

destrukcyjny /ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
destruktiivinen, tuhoisa
  mający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
tislaus
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
sade
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
sateinen
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

deszczówka (n)
sadevesi
  (potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu

detaliczny (adj)
vähittäismyynti-
  (handel, handlowy) dotyczący drobnej sprzedaży

detektyw /dɛˈtɛktɨf/ (n)
yksityisetsivä
  człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa

detencja (n)
pidättäminen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe umieszczenie w zamkniętym ośrodku pod nadzorem, np. w szpitalu psychiatrycznym, ośrodku dla uchodźców

detergent /dɛˈtɛrɡɛ̃nt/ (n)
pesuaine
  (chemia, chemiczny) środek piorący, myjący lub czyszczący; (także, też) substancja chemiczna zawarta w takim środku;

deterministyczny (adj)
deterministinen
  dotyczący determinizmu, związany z determinizmem, oparty na determinizmie

determinizm (n)
determinismi
  (filozofia, filozoficzny) teoria przyczynowo-skutkowa zakładająca, że ciąg określonych zdarzeń nieuchronnie prowadzi do danego skutku, rezultatu

detonacja /ˌdɛtɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
pamahdus
  eksplozja materiału wybuchowego połączona z hukiem;
  spowodowanie detonacji (1.1)

detonator /ˌdɛtɔ̃ˈnatɔr/ (n)
sytytin
  ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego;

detrytus (n)
detritus
  (ekologia, ekologiczny) drobnoszczątkowa, martwa materia organiczna;

deuter /ˈdɛwtɛr/ (n)
deuterium
  (chemia, chemiczny) izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;

dewaluacja /ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
devalvaatio
  (ekonomia, ekonomiczny) urzędowe obniżenie kursu danej waluty;

dewaluować /ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
alentaa arvoa
  (ekonomia, ekonomiczny) urzędowo obniżać kurs danej waluty
  (książkowy) obniżać wartość lub znaczenie czegoś

dewanagari (n)
devanagari
  (językoznawstwo, językoznawczy) pismo sylabiczne używane do zapisu m.in. sanskrytu i hindi;

deweloper (n)
kiinteistönkehittäjä
  (informatyka, informatyczny) twórca oprogramowania
  (drukarstwo, drukarski) magnetyczny proszek, który transportuje toner na wałek

dezerter (n)
sotilaskarkuri
  (wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska

dezinformacja (n)
disinformaatio
  wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;

dezodorant /ˌdɛzɔˈdɔrãnt/ (n)
deodorantti
  (higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;

dezynfekcja /ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
desinfiointi
  odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;

dharma (n)
dharma
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku);

diabelski /dʲjaˈbɛlsʲci/ (adj)
pirullinen
  związany z diabłem, dotyczący diabła

diabelski młyn /dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/ (n)
maailmanpyörä
  rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej

diabetologia /ˌdʲjabɛtɔˈlɔɟja/ (n)
diabetologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy oraz jej powikłań;

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
perkele, piru
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł tasmański (n)
pussiahma
  (zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku diabłów tasmańskich (1.1)

diabeł tkwi w szczegółach /ˈdʲjabɛw ˈtkfʲi f‿ʃʧ̑ɛˈɡuwax/ (proverb)
piru asuu yksityiskohdissa
  najtrudniejsze do rozwiązania jest to, co z pozoru wydaje się błahe

diadem /ˈdʲjadɛ̃m/ (n)
diadeemi
  złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;

diagnostyczny /ˌdʲjaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
diagnostinen
  dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś

diagnoza /dʲjaˈɡnɔza/ (n)
diagnoosi
  (medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby

diagnozować /ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
diagnosoida
  wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
kaavio
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakon (n)
diakoni
  (kościelny) duchowny z najniższym stopniem święceń sakramentalnych;

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
murre, aluemurre
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dialektyka (n)
dialektiikka
  (filozofia, filozoficzny) teoria rzeczywistości postrzeganej jako ciągłe zmiany

dializa (n)
dialyysi
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
vuoropuhelu, dialogi
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
timantti
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diapozytyw (n)
diapositiivi
  (fotografia) slajd, przezrocze

diaspora /dʲjaˈspɔra/ (n)
diaspora
  ogół ludności danego narodu mieszkającej poza swoim macierzystym krajem

dichlorodifenylotrichloroetan (n)
diklooridifenyylitrikloorietaani
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) wysokotoksyczny chemiczny związek organiczny z grupy chlorowanych węglowodorów, stosowany jako środek owadobójczy;

dickpic (n)
kikkelikuva
  fotografia penisa wysyłana przez Internet lub telefon

didaskalia /ˌdʲidaˈskalʲja/ (n)
näyttämöohje
  wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
hiippakunta
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

diegetyczny (adj)
diegeettinen
  (książkowy) narracyjny

dielektryk /ˌdʲiɛˈlɛktrɨk/ (n)
eriste
  materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;

diereza (n)
ääkköset
  (termin typograficzny) diakryt w postaci dwóch kropek umieszczanych nad literą w celu zaznaczenia jej wymowy jako część oddzielnej sylaby;

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
dieetti
  (medycyna, medyczny) sposób odżywiania się

dietetyczny /ˌdʲjɛtɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
dieetti-
  (książkowy) o posiłku: niskokaloryczny, zdrowy
  (medycyna, medyczny) spełniający wymagania diety lub dietetyki albo z nimi związany

difalia /dʲiˈfalʲja/ (n)
difallia
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) wada wrodzona polegająca na posiadaniu podwójnego penisa

digamma /dʲiˈɡãmːa/ (n)
digamma
  (językoznawstwo, językoznawczy) litera z archaicznego alfabetu greckiego, oznaczająca głoskę [v] lub [w] oraz liczbę 6

dimer /ˈdʲĩmɛr/ (n)
dimeeri
  (chemia, chemiczny) oligomer zbudowany z dwóch merów;

dinar /ˈdʲĩnar/ (n)
dinaari
  (jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów;

dingo /ˈdʲĩŋɡɔ/ (n)
dingo
  (zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
dinosaurus, hirmulisko
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
diodi
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

dioksyna (n)
dioksiini
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa chlorowanych dibenzodioksyn

diorama /dʲjɔˈrãma/ (n)
dioraama
  (technologia, technika, techniczny) (sztuka) namalowany na przezroczystej tkaninie lub szkle obraz dający, przy odpowiednim oświetleniu, iluzjonistyczne wrażenie trójwymiarowości
  (technologia, technika, techniczny) (sztuka) zaaranżowana ekspozycja sprawiająca wrażenie przestrzenności, w której znajdujący się w tle obraz łączy się z umieszczoną przed nim makietą i rekwizytami

dip /dʲip/ (n)
dippikastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, pikantny sos lub krem do zamaczania przekąsek, podawany na zimno, przygotowany zwykle na bazie jogurtu, śmietany lub majonezu, czasem twarogu;

diplodok /dʲiˈplɔdɔk/ (n)
diplodocus
  (paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury;

diuna /ˈdʲjũna/ (n)
dyyni
  ruchoma wydma na wybrzeżu morskim powstała przez nawiewanie piasku

dla /dla/ (preposition)
varten, -lle
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
miksi
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
miksi
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dlatego /dlaˈtɛɡɔ/ (conjunction)
niin
  …używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego

dmuchany zamek (n)
pomppulinna
  mobilne miejsce do zabawy dla dzieci wykonane z nadmuchiwanych elementów i trampolin do skakania

dmuchawa (n)
puhallin
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj wentylatora o ukierunkowanym strumieniu powietrza

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
puhaltaa
  wypuszczać powietrze z ust

dno /dnɔ/ (n)
pohja, alapää
  dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu

do /dɔ/ (preposition)
asti
  …określający końcowy punkt w czasie
-lle
  …określający końcowy punkt w przestrzeni

do góry (adv)
ylös
  w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (adv)
mullin mallin
  dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do trzech razy sztuka /dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/ (proverb)
kolmas kerta toden sanoo
  trzecia próba czegoś będzie zapewne udana, za trzecim razem może się wreszcie powieść

do usług (interjection)
palveluksessanne
  (oficjalnie) zwrot grzecznościowy podkreślający gotowość do spełnienia czyjejś prośby lub rozkazu
  (oficjalnie) zwrot grzecznościowy stosowany podczas pierwszego spotkania w trakcie przedstawiania się

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
näkemiin, hyvästi, jäähyväiset
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

doba /ˈdɔba/ (n)
vuorokausi
  (jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
dobermanni
  (kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobosz /ˈdɔbɔʃ/ (n)
rumpali
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (wojskowość, wojskowy) człowiek grający na bębnie w orkiestrze, szczególnie wojskowej;

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
hyvää yötä, öitä
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobre maniery /ˈdɔbrɛ mãˈɲɛrɨ/ (n)
hyvä käytös
  umiejętność porządnego, kulturalnego zachowywania się; dobre wychowanie

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
hyvinvointi
  dobre warunki materialne

dobrosąsiedzki (adj)
naapurillinen
  taki, jak między dobrymi sąsiadami

dobrowolnie /ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ/ (adv)
vapaaehtoisesti
  w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
vapaaehtoinen
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
hyvä
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny
  korzystny
  o nastroju wesoły, radosny
  o zdrowiu, zmysłach zdrowy; szczególnie wyostrzony
  pomyślny, udany
  świetny, znakomity w swojej dziedzinie
  ciekawy, interesujący, wysokiej jakości
  odpowiedni, pasujący do czegoś
  smaczny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
hyvää iltaa, iltaa
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane /dɔˈbrɨ̃mʲi xɛ̃ɲˈʨ̑ãmʲi ˈjɛst ˈpʲjɛkwɔ ˌvɨbrukɔˈvãnɛ/ (proverb)
tie helvettiin on kivetty hyvillä aikomuksilla
  mając dobre intencje można czasem wyrządzić coś złego

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
hyvin
  w należyty sposób
  przyjemnie

dobrze wychowany (adj)
hyvin käyttäytyvä
  taki, który na skutek wychowania zachowuje się grzecznie

docent /ˈdɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
dosentti
  (edukacja, edukacyjny) stanowisko dydaktyczne w instytucjach naukowych i w szkolnictwie wyższym

dochód /ˈdɔxut/ (n)
tulo
  (księgowość) suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;

dociekliwy (adj)
tiedonhaluinen
  taki, który chce dowiedzieć się i zrozumieć jak najwięcej

dodatek /dɔˈdatɛk/ (n)
laajennus
  (informatyka, informatyczny) dodatkowa funkcjonalność programu komputerowego w postaci wtyczki, skórki itp.
lisäys
  coś dodanego, dodatkowego

dodatkowy /ˌdɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
täydentävä
  dodany do istniejącej wcześniej reszty
lisä-
  niekonieczny; taki, którego brak nie zmieniłby ostatecznych wniosków
  nieplanowany
  pomocniczy

dodatni /dɔˈdatʲɲi/ (adj)
positiivinen
  dobry lub korzystny

dodawanie /ˌdɔdaˈvãɲɛ/ (n)
additio
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);
  (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1)
  (rzeczownik odczasownikowy) od dodawać

dodo /ˈdɔdɔ/ (n)
dodo
  (ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus;

dogmat (n)
dogmi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
  twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

dogmatyczny (adj)
dogmaattinen
  oparty na dogmacie, niepodlegający dyskusji

dogmatyzm (n)
dogmatismi
  brak krytycyzmu w stosunku do pewnych tez i poglądów, odrzucanie możliwości poddania ich weryfikacji

dogodny (adj)
sopiva
  odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom

dogrywka /dɔˈɡrɨfka/ (n)
jatkoaika
  (sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania

dogłębny (adj)
perusteellinen
  sięgający sedna

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
lypsää
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego
  (potocznie, potoczny) wykorzystywać kogoś finansowo

dojarka (n)
lypsykone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do mechanicznego dojenia zwierząt

dojeżdżać /dɔˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
käydä töissä
  jeździć regularnie do jakiegoś miejsca

dojrzałość (n)
kypsyys
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: dojrzały

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
kypsä
  o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny

dojrzewanie /ˌdɔjʒɛˈvãɲɛ/ (n)
kypsyminen
  proces osiągania dojrzałości przez owoc, ser lub wino

dok /dɔk/ (n)
kiinnityskohta
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji

dokonany /ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (adj)
perfekti-
  (gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
tohtori
  (potocznie, potoczny) (grzecznościowy) lekarz
  stopień naukowy;

doktorat (n)
tohtoraatti
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie

doktorski /dɔkˈtɔrsʲci/ (adj)
tohtori-
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z doktorem, ze stopniem doktora; należący do doktora

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
doktriini, oppi
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

doktrynalny (adj)
opillinen
  dotyczący doktryny

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
asiakirja, dokumentti
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;

dokumentacja /ˌdɔkũmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
dokumentaatio
  zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
minne
  … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
täsmälleen
  w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

dokładność /dɔˈkwadnɔɕʨ̑/ (n)
tarkkuus
  cecha tego, co dokładne

dokładny /dɔˈkwadnɨ/ (adj)
tarkka
  wykonany z dużą starannością
  o człowieku: robiący coś starannie

dolar /ˈdɔlar/ (n)
dollari
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolaryzacja /ˌdɔlarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
dollarisaatio
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty;

dolegliwość /ˌdɔlɛɡˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
sairaus
  choroba, schorzenie, problem zdrowotny

dolewka (n)
lisätäyttö
  (potocznie, potoczny) dodatkowa porcja zupy lub napoju

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
laakso
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmades /dɔlˈmadɛs/ (n)
kääryle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj gołąbków zawijanych w liście winogron, czasem kapusty, danie kuchni bałkańskiej i tureckiej;

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
dolmen
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dolnoniemiecki (n)
alasaksa
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;

dolnołużycki /ˌdɔlnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
alasorbi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnołużycki

dolomit /dɔˈlɔ̃mʲit/ (n)
dolomiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady węglanów;

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
talo, koti
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa
talo
  (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
koti, talo
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
lastenkoti, orpokoti
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom pomocy społecznej (n)
hoitokoti
  placówka świadcząca usługi bytowe, opiekuńcze, wspomagające i edukacyjne osobom wymagającym całodobowej opieki;
  siedziba domu pomocy społecznej (1.1)

domator (n)
kotikissa
  osoba dużo przebywająca w domu, lubiąca życie rodzinne

domek z kart /ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/ (n)
korttitalo
  (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki

domena /dɔ̃ˈmɛ̃na/ (n)
verkkotunnus
  (informatyka, informatyczny) część adresu w internecie;

domena publiczna /dɔ̃ˈmɛ̃na puˈblʲiʧ̑na/ (n)
tekijänoikeudettomuus
  ogół twórczości, która może być wykorzystana przez wszystkich w dowolnym celu ze względu na zrzeczenie się lub wygaśnięcia praw autorskich;

domieszka (n)
lisäaine
  niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości

dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
dominikaani
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek katolickiego zakonu męskiego, założonego przez św. Dominika;

dominium (n)
valtapiiri
  (geografia, geograficzny) (administracja) forma ustrojowa imperium brytyjskiego, pośrednia między samorządną kolonią a suwerennym państwem;

domino /dɔ̃ˈmʲĩnɔ/ (n)
domino
  gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek;
  kamień do gry w domino (1.1)
  strój maskaradowy w formie płaszcza z kapturem

domniemany /ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ/ (adj)
oletettu
  oparty na przypuszczeniu

domokrążca /ˌdɔ̃mɔˈkrɔ̃w̃ʃʦ̑a/ (n)
kaupustelija
  (przestarzałe, przestarzały) osoba, która odwiedza różnych ludzi, by kupili sprzedawane przez nią towary

domostwo (n)
asuinpaikka
  dom mieszkalny wraz z towarzyszącymi zabudowaniami

domowy /dɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
kotitalous
  związany z domem, dotyczący domu

donatyzm (n)
donatolaisuus
  (historia, historyczny, historycznie) (teologia, teologiczny) rygorystyczna herezja wczesnochrześcijańska rozpowszechniona w północnoafrykańskich prowincjach Imperium Rzymskiego, odmawiającą apostatom możliwości powrotu na łono wspólnoty Kościoła;

doniczka /dɔ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
kukkaruukku
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;

donikąd /dɔ̃ˈɲikɔ̃nt/ (adv)
ei mihinkään
  do żadnego określonego miejsca

donośny /dɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
soinnikas
  o głosie: taki, który jest głośny, niesie się daleko

dopamina (n)
dopamiini
  (fizjologia, fizjologiczny) neurohormon, ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego;

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
genetiivi
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełnienie /ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kohde
  (gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności;
komplementti
  (matematyka, matematyczny) zbiór elementów nie należących do danego zbioru;

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (particle)
vasta
  zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające

doping /ˈdɔpʲĩŋk/ (n)
doping
  (sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości

doprawdy (particle)
oikeasti
  podkreślająca prawdziwość
  wyrażająca zdziwienie

dopuszczalny /ˌdɔpuʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
hyväksyttävä
  dozwolony, tolerowany w jakiejś sytuacji pod jakimś warunkiem

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
sivujoki
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora

dorada /dɔˈrada/ (n)
kultaotsa-ahven
  (ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach;

doradca (n)
neuvonantaja
  osoba udzielająca porad

doradczy (adj)
neuvoa-antava
  udzielający rad

dorastać (v)
kasvaa aikuiseksi
  stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

dorosłość (n)
aikuisikä
  cecha tego, co dorosłe

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
aikuinen
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorsz /dɔrʃ/ (n)
turska
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

dorzecze /dɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
valuma-alue
  (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki

doskonale /ˌdɔskɔ̃ˈnalɛ/ (adv)
täydellisesti
  w pełni, całkowicie, absolutnie, perfekcyjnie
  świetnie, w doskonały sposób

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
eksellenssi
  wyborność, świetność, wybitność, bezbłędność, brak możliwości bycia jeszcze lepszym

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
täydellinen
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

dostatecznie /ˌdɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
tarpeeksi
  w wystarczającym stopniu

dostawa /dɔˈstava/ (n)
toimitus
  dostarczenie towaru np. do sklepu

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
merkkihenkilö, arvohenkilö
  osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
pääsy
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępność (n)
esteettömyys
  łatwość zdobycia czegoś

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
helppopääsyinen
  (o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć
saatavilla oleva
  możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
kirjaimellisesti, sananmukaisesti
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dosłowny /dɔˈswɔvnɨ/ (adj)
kirjaimellinen
  znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
koskea
  mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
kosketus
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
koskettaa
  (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie
koskea, koskettaa
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego

dowcipny (adj)
naseva
  pełen dowcipu
  umiejący mówić i pisać żartobliwie i z humorem, lubiący żarty i dowcipy

downshifting (n)
leppoistaminen
  styl życia osób uciekających od tego, co krytycy nazywają wyścigiem szczurów, styl, który kładzie nacisk na równowagę między czasem wolnym a pracą, jednocześnie koncentrując cele życiowe na samorealizacji i budowaniu osobistych relacji zamiast pochłaniającej wszystko pogoni za sukcesem ekonomicznym

dowód /ˈdɔvut/ (n)
koe
  (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;
todiste, koe
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
henkilötodistus
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
komentaja
  (wojskowość, wojskowy) osoba kierująca grupą wojskowych;

dozować /dɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
annostella
  wydzielać coś określonymi porcjami

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
kokemus
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

doświadczony /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
kokenut
  mający doświadczenie

dość /dɔɕʨ̑/ (indefiniteCardinalNumeral)
tarpeeksi
  tyle, ile być powinno, wystarczająco dużo

doża (n)
doge
  (historia, historyczny, historycznie) władca Republiki Weneckiej lub Republiki Genui;

dożylny (adj)
suonensisäinen
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożywocie /ˌdɔʒɨˈvɔʨ̑ɛ/ (n)
elinkautinen
  (potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności;

dożywotni /ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi/ (adj)
elinikäinen
  taki, który potrwa do końca czyjegoś życia

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
tikapuut, tikkaat
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

drachma /ˈdraxma/ (n)
drakma
  (historia, historyczny, historycznie) moneta w starożytnej Grecji;
  (jednostka monetarna) nowożytna waluta Grecji w latach 1832-2002

drag queen (n)
drag-kuningatar
  artysta rewiowy, kabaretowy lub estradowy w kobiecym emploi, w charakterystycznym groteskowym stylu;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
rakuuna
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny

dramat /ˈdrãmat/ (n)
draama
  utwór literacki, którego akcja przedstawiona jest w formie dialogów i monologów, przeznaczony do wystawienia na scenie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;

dramaturgiczny (adj)
dramaturginen
  związany z dramaturgią, dotyczący dramaturgii

dramatyczny (adj)
dramaattinen
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
pilvenpiirtäjä
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapieżnictwo (n)
saalistus
  (ekologia, ekologiczny) forma zaspokajania potrzeb pokarmowych przez zjadanie ciała ofiary;

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
petoeläin, peto
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drastyczny (adj)
drastinen
  o zmianie lub o metodzie: gwałtowny, radykalny
  pełen jaskrawości, wyrazistości, czasem też - brutalności

drawidyjski (adj)
dravidakielet
  związany z Drawidami, dotyczący Drawidów

drawidyjski (n)
dravidakielet
  (językoznawstwo, językoznawczy) każdy z 85 języków języków należących do rodziny języków używanych w południowych Indiach, na Sri Lance i zachodnim Pakistanie;

drażnić /ˈdraʒʲɲiʨ̑/ (v)
ärsyttää
  irytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy
  podrażniać, wywoływać podrażnienie (np. skóry)

drejdel (n)
hyrrä
  (żydowski) czworoboczny bączek do uprawiania tradycyjnej gry hazardowej na słodycze w święto Chanuka;

dren (n)
nielu
  (elektryczność) jedna z elektrod w tranzystorze polowym

drenaż mózgów (n)
aivovienti, aivovuoto
  (socjologia, socjologiczny) (ekonomia, ekonomiczny) ujemny bilans przepływu osób wysoko wykształconych; zjawisko podejmowania pracy w krajach lepiej uprzemysłowionych przez osoby wysoko wykształcone;

dress code (n)
pukukoodi, pukeutumisohje
  zbiór zasad dotyczących ubioru w określonej sytuacji, grupie zawodowej, firmie;

dressing /ˈdrɛsʲĩŋk/ (n)
salaattikastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zimny sos do sałatek i surówek, zwykle na bazie oliwy

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
väristys
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

dreszczowiec /drɛʃˈʧ̑ɔvʲjɛʦ̑/ (n)
trilleri
  rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne;

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
puukenkä
  but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewniany /drɛvʲˈɲãnɨ/ (adj)
puinen
  wykonany z drewna

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
puu, puutavara
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drink /drʲĩŋk/ (n)
drinkki
  (spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp.

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
vaihtoraha
  (potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

drobnomieszczaństwo (n)
pikkuporvaristo
  (socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
tie
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;

droga ekspresowa /ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/ (n)
moottoriliikennetie
  droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
ristin tie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
kallis
  posiadający wysoką cenę
  bliski uczuciowo

drogi oddechowe (n)
hengitystiet
  (anatomia, anatomiczny) jama nosowa, jama ustna, gardło, krtań, tchawica i oskrzela

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
dromedaari
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

drop /drɔp/ (n)
isotrappi
  (ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających;

drops (n)
pastilli
  (spożywczy) cukierek w kształcie płaskiego walca

drozd /drɔst/ (n)
rastas
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drozd śpiewak (n)
laulurastas
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus philomelos, gatunek ptaka z rodziny drozdowatych;

droździk /ˈdrɔʑʥ̑ik/ (n)
punakylkirastas
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus iliacus, gatunek drozda, najmniejszy z europejskich przedstawicieli rodzaju Turdus;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
hiiva, hiivasieni
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
toinen maailmansota
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

druhna (n)
morsiusneito
  (etnografia, etnograficzny) kobieta towarzysząca pannie młodej podczas ślubu

druid /ˈdru<sup>j</sup>it/ (n)
druidi
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki;

druk /druk/ (n)
painate
  (drukarstwo, drukarski) proces drukowania

drukarka /druˈkarka/ (n)
tulostin, printteri
  urządzenie służące do drukowania

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
kirjapaino
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
tulostaa, painaa
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce
  dawać coś do druku, publikować

drumla /ˈdrũmla/ (n)
munniharppu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut /drut/ (n)
puikko
  (rękodzieło, rękodzielniczy) przyrząd do robótek ręcznych;

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
piikkilanka
  materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drużba (n)
bestman
  mężczyzna towarzyszący panu młodemu podczas ślubu;

drużyna /druˈʒɨ̃na/ (n)
joukkue
  zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania

drwa (n)
polttopuu
  porąbane kawałki drewna, np. na opał

drwal /drval/ (n)
metsuri
  człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;

dryblas (n)
kukkakeppi
  chłopiec lub mężczyzna nadmiernie wyrośnięty i niezgrabny

dryfować (v)
ajautua
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poddawać się działaniu fal, prądów lub wiatru, unosząc się na wodzie

drylować /drɨˈlɔvaʨ̑/ (v)
poistaa kivi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pozbawiać owoce pestek

drzazga /ˈḍʒazɡa/ (n)
säle, tikku
  niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)

drzemka /ˈḍʒɛ̃mka/ (n)
nokkaunet
  krótki sen, przespanie się

drzemlik /ˈḍʒɛ̃mlʲik/ (n)
ampuhaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco columbarius, gatunek sokoła, występujący w północnych częściach Eurazji i Ameryki Północnej;

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
puu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca drzewo (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo genealogiczne /ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
sukupuu
  graf przedstawiający koligacje rodzinne;

drzewo iglaste /ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/ (n)
havupuu
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzeworyt (n)
ksylografia
  (sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;

drzeworytnik (n)
puunkaivertaja, ksylografi
  (sztuka) artysta zajmujący się drzeworytnictwem

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
ovi, uksi
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
ovi
  zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać

drzym (n)
laiskuri
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Bucconidae;

drób /drup/ (n)
siipikarja
  (zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.)

dróżka /ˈdruʃka/ (n)
rata
  wąska droga polna, leśna lub ogrodowa

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
väristä
  trząść się, drgać, dygotać

drżączka (n)
räpelö
  (botanika, botaniczny) Briza L., rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych o sercowatych kłosach, drżących przy najlżejszym podmuchu wiatru;

dualizm (n)
dualismi
  (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje

dualizm korpuskularno-falowy (n)
aalto-hiukkasdualismi
  (fizyka, fizyczny) właściwość materii polegająca na tym, że w pewnych przypadkach ujawnia naturę falową, a w innych cząsteczkową (korpuskularną);

dubbing /ˈdabʲĩŋk/ (n)
dubbaus
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej;

dubelt /ˈdubɛlt/ (n)
heinäkurppa
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinago media, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

dubleton (n)
dubbeli
  (termin karciany) w brydżu: dwie karty w tym samym kolorze

dublon (n)
dubloni
  (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta używana w Hiszpanii m.in. w latach 1537–1817;

dubn /dupn̥/ (n)
dubnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
sielu
  dusza ludzka
henki
  umysł, myśli ludzkie

duchowieństwo (n)
papisto
  (kościelny) ogół duchownych danego kościoła lub wspólnoty religijnej, stan duchowny;

duchowość /duˈxɔvɔɕʨ̑/ (n)
hengellisyys
  to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka

duchowy /duˈxɔvɨ/ (adj)
hengellinen
  odnoszący się do sfery ducha i duchowości

dudek /ˈdudɛk/ (n)
harjalintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dukat /ˈdukat/ (n)
dukaatti
  (historia, historyczny, historycznie) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.;

dulka /ˈdulka/ (n)
hankain
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji;

duma /ˈdũma/ (n)
duuma
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek pieśni epickiej lub liryczno-epickiej wychwalającej bohaterów wojennych, rodzaj elegii;
  izba niższa parlamentu rosyjskiego;
ylpeys
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)
  poczucie osobistej godności
  zbyt wysokie mniemanie o sobie

dumnie (adv)
ylpeästi
  w sposób dumny

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
ylpeä
  pewny siebie, mający poczucie własnej godności
  zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś

dumny jak paw /ˈdũmnɨ ˈjak ˈpaf/ (adj)
ylpeä kuin kukko
  bardzo dumny

dumping (n)
dumppaaminen
  (ekonomia, ekonomiczny) sprzedaż towarów za granicą po cenach niższych niż te, za które sprzedaje się je w swoim kraju;

duopol (n)
duopoli
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie na rynku tylko dwóch konkurujących na tym samym polu podmiotów gospodarczych;

dupa /ˈdupa/ (n)
perse
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupek /ˈdupɛk/ (n)
kusipää
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

duplikat (n)
duplikaatti
  drugi egzemplarz lub odpis jakiegoś dokumentu
  kopia

dur /dur/ (n)
duuri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj skali muzycznej;

dur brzuszny (n)
lavantauti
  (medycyna, medyczny) ostra, bakteryjna choroba zakaźna wywoływana przez pałeczkę duru brzusznego (Salmonella typhi), przenoszona drogą pokarmową;

dur rzekomy (n)
pikkulavantauti
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna wywoływana przez jeden z serotypów bakterii Salmonella enterica, przebiegająca podobnie do duru brzusznego, lecz łagodniej;

durian /ˈdurʲjãn/ (n)
durio
  (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny wełniakowatych;
  (spożywczy) owoc duriana (1.1)

durszlak /ˈdurʃlak/ (n)
lävikkö
  (gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) dziurkowana miska do odcedzania

dusić /ˈduɕiʨ̑/ (v)
breseerata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gotować pod przykryciem, w niewielkiej ilości tłuszczu lub wody
kuristaa
  tamować oddychanie, zaciskając gardło lub usta i nos
  (przenośnie, przenośnia) o uczuciach tłumić, powstrzymywać
  podrażniać drogi oddechowe
tukahduttaa
  ginąć z braku powietrza

dusza /ˈduʃa/ (n)
sielu
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, osoba
sielu, henki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

duszność (n)
hengenahdistus
  (medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
tanskalainen, tanska
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
tanska, tanskalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Danii;

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
paljon
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
suuri, iso
  mający znaczne, wielkie rozmiary

duży pokój /ˈduʒɨ ˈpɔkuj/ (n)
olohuone
  zazwyczaj największy i najbardziej reprezentacyjny pokój w mieszkaniu służący jako pokój gościnny lub salon

dwojaki /dvɔˈjäci/ (numeral)
kaksinainen
  taki, który ma dwa typy, dwie postaci, odmiany, formy

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
asema
  miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dwucyfrowy /ˌdvuʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
kaksinumeroinen
  składający się z dwóch cyfr

dwudziestoczterościan (n)
24[[-tahokas]]
  (geometria) wielościan o dwudziestu czterech ścianach

dwugarbny /dvuˈɡarbnɨ/ (adj)
kaksikyttyräinen
  mający dwa garby (najczęściej o wielbłądzie)

dwugłowy /dvuˈɡwɔvɨ/ (adj)
kaksipäinen
  mający dwie głowy

dwujęzyczność (n)
kaksikielisyys
  (językoznawstwo, językoznawczy) posługiwanie się dwoma językami

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
kaksikielinen
  o człowieku: mówiący w dwóch językach
  napisany w dwóch językach
  zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
kaksoispiste
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwukrotnie /dvuˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
kahdesti
  dwa razy

dwulicowość /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
kaksinaamaisuus
  cecha kogoś, kto swoje zachowanie zmienia w zależności od sytuacji i osób, z którymi się styka

dwulicowy /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
kaksinaamainen
  postępujący według zasad podwójnej moralności

dwunastkowy (adj)
duodesimaalinen
  związany z liczbą dwanaście, dotyczący liczby dwanaście

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
pohjukaissuoli
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastokąt (n)
12[[-kulmio]]
  (geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwunożny /dvũˈnɔʒnɨ/ (adj)
kaksijalkainen
  wykonywany dwiema nogami
  poruszający się na dwóch kończynach

dwuoczny (adj)
binokulaarinen
  pozwalający na obserwowanie dwojgiem oczu

dwusieczna /dvuˈɕɛʧ̑na/ (n)
puolittaja
  (matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;

dwuskrzydły (adj)
kaksisiipinen
  mający dwa skrzydła

dwustronny /dvuˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
kaksipuolinen
  taki, którego można używać z dwóch stron tego czegoś
  taki, w który angażują się dwie strony

dwuteownik /ˌdvutɛˈɔvʲɲik/ (n)
I-palkki
  kształtownik o kształcie dwóch liter T połączonych podstawami,

dwutlenek (n)
dioksidi
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
hiilidioksidi
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwuwymiarowy /ˌdvuvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/ (adj)
kaksiulotteinen
  taki, który istnieje w dwóch wymiarach (najczęściej: długość i szerokość)

dwuznak /ˈdvuznak/ (n)
digrafi
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak składający się z dwóch składników, najczęściej dwóch liter; jedna głoska oznaczona za pomocą dwóch liter

dwór /dvur/ (n)
kartano
  majątek ziemski z dworem (1.3) i innymi zabudowaniami

dyby (n)
jalkapuu
  drewniane pęta zamykane na ręce, głowę a niekiedy i nogi skazańca;

dycha /ˈdɨxa/ (n)
kymppi
  (zgrubienie) dziesiątka (wszystkie znaczenia), zwykle dziesięć złotych

dychotomia /ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
dikotomia
  (filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć
  para przeciwstawnych pojęć lub dwie części pewnej klasy przedmiotów

dykcja /ˈdɨkʦ̑ʲja/ (n)
diktio
  sposób wymawiania wyrazów i zdań

dyktando (n)
sanelu
  (edukacja, edukacyjny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
diktaattori
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny

dyktatorski (adj)
diktaattori-
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyktatorem lub z dyktaturą

dyktatura (n)
diktatuuri
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dylemat (n)
dilemma
  (logika, logiczny) wnioskowanie, gdzie oprócz dwóch zdań warunkowych trzecią przesłanką jest zdanie alternatywne
  sytuacja wymagająca trudnego wyboru

dyletant /dɨˈlɛtãnt/ (n)
diletantti
  człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania

dyliżans /dɨˈlʲiʒãw̃s/ (n)
diligenssi
  czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;

dym /dɨ̃m/ (n)
savu
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
savuta
  wydzielać dym

dymorfizm (n)
dimorfismi
  (biologia, biologiczny) występowanie dwóch różnych form w obrębie jednego gatunku pod względem wyglądu itp.;

dymówka /dɨ̃ˈmufka/ (n)
haarapääsky
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków;

dynamika /dɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
dynamiikka
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
dynamiitti
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
dynastia
  ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
kurpitsa
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)

dyniowy /dɨ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
kurpitsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący owocu dyni, związany z owocem dyni, zrobiony z owocu dyni, zawierający owoc dyni, przyrządzony z owocu dyni, z dodatkiem owocu dyni
  mający kolor pomarańczowy, taki jak kolor owocu dyni zwyczajnej

dyplom /ˈdɨplɔ̃m/ (n)
diplomi, päästötodistus, päättötodistus
  dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy

dyplomacja (n)
diplomatia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi

dyplomata /ˌdɨplɔ̃ˈmata/ (n)
diplomaatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa
  (przenośnie, przenośnia) człowiek bardzo taktowny, kulturalny

dyplomatyczny /ˌdɨplɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
diplomaattinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyplomacją lub dyplomatą

dyptyk /ˈdɨptɨk/ (n)
diptyykki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwuczęściowy, dwuskrzydłowy ołtarz
  (sztuka) dwuczęściowe malowidło lub płaskorzeźba

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
johtaja
  osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrektywa (n)
direktiivi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulacja prawna, zarządzenie dot. danej kwestii

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
kapellimestari
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek, który lubi rozkazywać ludziom

dyrygować /ˌdɨrɨˈɡɔvaʨ̑/ (v)
johtaa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kierować zespołem muzycznym, podczas wykonywania jakiegoś utworu

dyscyplina /ˌdɨsʦ̑ɨˈplʲĩna/ (n)
itsekuri
  dział nauki, techniki itp.
  rodzaj uprawianego sportu
  rygorystyczne zasady postępowania

dyscyplinarny (adj)
kuri-
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odnoszący się do wykroczeń przeciwko dyscyplinie

dysfagia (n)
dysfagia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie połykania;

dysforia /dɨsˈfɔrʲja/ (n)
dysforia
  (psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;

dysgrafia /dɨzˈɡrafʲja/ (n)
agrafia
  częściowa lub całkowita utrata umiejętności pisania;

dysharmonia (n)
disharmonia
  brak harmonii zestawionych elementów

dysk /dɨsk/ (n)
kiekko
  (sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;
  (informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1)

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
kovalevy, kiintolevy
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
diskoteekki
  lokal, w którym się odbywają dyskoteki (1.1);

dyskrecja (n)
hienotunteisuus
  zdolność zachowywania tajemnic

dyskretny /dɨsˈkrɛtnɨ/ (adj)
diskreetti
  zachowujący tajemnice i taktowny
  (matematyka, matematyczny) przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
syrjintä
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować (v)
syrjiä
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskurs (n)
diskurssi
  dyskusja, wymiana zdań

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
keskustelu
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dyskwalifikacja (n)
diskaus
  (sport, sportowy) pozbawienie kogoś prawa udziału w dalszych etapach rywalizacji ze względu na naruszenie zasad

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
dysleksia, lukihäiriö, lukivaikeus
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dysmorfofobia (n)
dysmorfinen ruumiinkuvan häiriö
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dyspensa /dɨsˈpɛ̃w̃sa/ (n)
erivapaus
  (kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego;

dysplazja (n)
dysplasia
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowość budowy tkanki, narządu lub organizmu polegająca na niewłaściwych proporcjach ich części;

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
dysprosium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
dystopia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;

dystrofia (n)
dystrofia
  (medycyna, medyczny) zaburzenia w odżywianiu tkanki, narządu lub całego organizmu prowadzące do zmian zwyrodnieniowych;

dystrybucja /ˌdɨstrɨˈbuʦ̑ʲja/ (n)
jakaminen
  rozprowadzanie, rozdzielanie

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
toisinajattelija
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
suulake
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dytyramb (n)
dityrambi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) oda albo pieśń pochwalna o charakterze patetycznym, wzniosłym, niekiedy tragicznym, wywodząca się ze starożytnej Grecji;

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
matto
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywergencja /ˌdɨvɛrˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
divergenssi
  (matematyka, matematyczny) operator określający dla danego pola wektorowego pole skalarne, na podstawie którego można określić źródła i ujścia pola;
  powstawanie rozbieżności
  rozbieżność, różnorodność

dywersja (n)
harhautus
  (wojskowość, wojskowy) tajne działania prowadzone by osłabić nieprzyjaciela

dywersyfikacja /ˌdɨvɛrsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
monipuolistaminen
  różnicowanie asortymentu produkcji lub usług w celu zmniejszenia ryzyka w prowadzeniu działalności gospodarczej;

dywidenda /ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda/ (n)
osinko
  (ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji;

dyzenteria (n)
punatauti
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka

dzban /ʣ̑bãn/ (n)
ruukku
  naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;

dzeta /ˈʣ̑ɛta/ (n)
zeeta
  nazwa szóstej litery alfabetu greckiego, ζ;

dziabka (n)
kuokka
  (Poznań) motyka

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
isoisä, vaari
  ojciec matki
isoisä, vaari, pappa
  ojciec ojca

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
pähkinänsärkijä
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

dziadkowie /ʥ̑atˈkɔvʲjɛ/ (n)
isovanhempi
  (potocznie, potoczny) rodzice rodziców; babcia i dziadek

działalność /ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑/ (n)
aktiviteetti
  zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

działanie /ʥ̑aˈwãɲɛ/ (n)
operaatio
  (matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa;

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
toimia
  aktywnie uczestniczyć, pracować

działka /ˈʥ̑awka/ (n)
siirtolapuutarha
  wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
kanuuna
  (wojskowość, wojskowy) broń palna dużego kalibru, która miotająca pociski na znaczne odległości;

dzieci i ryby głosu nie mają /ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑i ː‿ˈrɨbɨ ˈɡwɔsu ɲɛ‿ˈmajɔ̃w̃/ (proverb)
lasten pitää näkyä, mutta ei kuulua
  dzieci nie mają własnego zdania, dorośli nie liczą się ze zdaniem dzieci

dzieciak /ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑ak/ (n)
ipana
  (rubaszny, rubasznie) (czasem (pieszczotliwie, pieszczotliwy)) dziecko

dziecinada /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ĩˈnada/ (n)
lapsellisuus
  (potocznie, potoczny) zachowanie niepoważne, dziecinny postępek

dziecinnie (adv)
lapsellisesti
  w sposób charakterystyczny dla dziecka

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
lapsenmurha
  (książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dziecięcy /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
lapsenomainen
  przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
lapsuus
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
lapsi
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;

dziedzic /ˈʥ̑ɛ̇ʥ̑iʦ̑/ (n)
perijä
  osoba, która coś po kimś przejmuje

dziedzictwo (n)
perintökalleus
  majątek przejęty po kimś

dziedziczenie /ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
periminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od dziedziczyć

dziedziczny (adj)
perinnöllinen
  przekazywany przez przodków lub przejęty od nich

dziedziczyć /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
periä
  otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci
  być uprawnionym do takiego otrzymania
  o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka
  (informatyka, informatyczny) mieć takie same uprawnienia jak obiekt nadrzędny (folder, grupa użytkowników)
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym o klasie będącej pochodną innej klasy;

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
määrittelyjoukko
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;
ala
  sfera czyjejś aktywności

dziedziniec /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
pihamaa
  wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków;

dziekan (n)
dekaani
  (edukacja, edukacyjny) kierownik wydziału uczelni;

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
jakolasku
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
jakaa
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości
  (matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.;
jakautua
  być rozkładalnym na określone części

dzielić włos na czworo /ˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈvwɔs na‿ˈʧ̑fɔrɔ/ (v)
halkoa hiuksia
  przesadnie coś analizować, być zbyt drobiazgowym w analizowaniu czegoś

dzielna (n)
jaettava
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kaupunginosa
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnica czerwonych latarni (n)
punaisten lyhtyjen alue
  dzielnica, w której świadczone są usługi erotyczne;

dzielnik /ˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
jakaja
  (matematyka, matematyczny) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę;

dziennik /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik/ (n)
päivälehti
  (drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie

dziennik pokładowy (n)
laivapäiväkirja
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu;

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
journalismi
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarstwo śledcze (n)
tutkiva journalismi
  typ dziennikarstwa niezależnie odkrywającego, badającego i ujawniającego patologie ważne z punktu widzenia opinii publicznej

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
lehtimies, toimittaja, journalisti
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dzienny /ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
diurnaalinen
  dotyczący dnia jako części doby; mający miejsce, żyjący, pracujący, przeznaczony do użycia przed zmrokiem

dzierzba /ˈʥ̑ɛʒba/ (n)
lepinkäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;

dziesięcina (n)
kirkollisvero
  (historia, historyczny, historycznie) obecnie (rzadki, rzadko używany) podatek na rzecz instytucji kościelnych, wynoszący dziesiątą część dochodów;

dziesięciobój (n)
kymmenottelu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciokąt (n)
kymmenkulmio
  (geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych)

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
vuosikymmen
  okres dziesięciu lat

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
tyttö
  młoda, niezamężna kobieta
  partnerka, nieformalna narzeczona

dziewczynka /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
tyttö
  dziecko płci żeńskiej

dziewczęcy /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
tyttömäinen
  dotyczący dziewczyny, taki, jak u dziewczyny/dziewczynki

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
neitsyt
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo (n)
neitsyys, neitseellisyys
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewięciojęzyczny /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
yhdeksänkielinen
  posługujący się dziewięcioma językami

dziewięciokąt (n)
yhdeksänkulmio
  (geometria) wielokąt o dziewięciu bokach

dziewiętnaście /ˌʥ̑ɛvʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
yhdeksäntoista
  liczba 19

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
taideteos
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
päivä, vuorokausi
  okres od świtu do zmierzchu
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
hyvää huomenta, huomenta
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzień wypłaty (n)
palkkapäivä
  stały dzień tygodnia lub miesiąca, w którym pracownicy otrzymują wynagrodzenie

dzik /ʥ̑ik/ (n)
villisika
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
villi
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
vesinokkaeläin
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzioborożec /ˌʥ̑ɔbɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
sarvinokka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
tänään
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

dzisiejszy /ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ/ (adj)
tämänpäiväinen
  ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach
  taki, który wydarzył się dziś

dziupla /ˈʥ̑upla/ (n)
puunkolo
  otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
kolo, kuoppa
  otwór powstały wskutek uszkodzenia
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa

dziurkacz biurowy /ˈʥ̑urkaʤ̑ bʲjuˈrɔvɨ/ (n)
lävistäjä
  (biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach;

dziwaczny /ʥ̑iˈvaʧ̑nɨ/ (adj)
outo
  cechujący się osobliwością, śmiesznością, nietypowością

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
outo
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziwonia /ʥ̑iˈvɔ̃ɲja/ (n)
punavarpunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Carpodacus erythrinus, niewielki ptak należący do rodziny ziarnojadów;

dziób /ʥ̑up/ (n)
keula, kokka
  (morski) przednia część kadłuba statku;
nokka
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
ien
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dziąsłowy (adj)
gingivaalinen
  (anatomia, anatomiczny) (stomatologia, stomatologiczny) odnoszący się do dziąsła
alveolaarinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
tikka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł białogrzbiety /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌbʲjawɔˈɡʒbʲjɛtɨ/ (n)
valkoselkätikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos leucotos, gatunek średniej wielkości dzięcioła, jeden z pięciu gatunków z rodzaju Dendrocopos występujących w Polsce;

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
palokärki
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięcioł duży /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ/ (n)
käpytikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła;

dzięcioł trójpalczasty /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌtrujpalˈʧ̑astɨ/ (n)
pohjantikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Picoides tridactylus, gatunek średniej wielkości dzięcioła gnieżdżący się w północno-wschodniej części Europy oraz w górskich lasach Europy Środkowej;

dzięcioł zielonosiwy (n)
harmaapäätikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Picus canus, gatunek dzięcioła o zielonoszarym upierzeniu;

dzięcioł zielony /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
vihertikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;

dzięcioł średni /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ˈɕrɛdʲɲi/ (n)
tammitikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos medius, gatunek dzięcioła, zaliczany do tak zwanych dzięciołów pstrych;

dzięciołek /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
pikkutikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos minor, najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce;

dzięgiel /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
karhunputki
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju dzięgli (1.1)

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
ansiosta, kiitos
  …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
kiittää
  (dosłownie) składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/ (interjection)
kiitos
  zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
paljon kiitoksia
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
kello
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
kello
  (botanika, botaniczny) Campanula L., roślina o dużych, najczęściej niebieskich kwiatach
  przedmiot przypominający kształtem dzwon

dzwoniec /ˈʣ̑vɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
viherpeippo
  (ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla;

dzwonić /ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
soittaa
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefonować, próbować nawiązać połączenie telefoniczne
soida
  o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk
  wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka

dzwonki /ˈʣ̑vɔ̃ŋʲci/ (n)
kellopeli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny, w którym dźwięk wydobywa się przez uderzanie pałeczkami w metalowe płytki;

dzwonnica /ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a/ (n)
kellotapuli
  (architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;

dzwony /ˈʣ̑vɔ̃nɨ/ (n)
leveälahkeiset housut
  (potocznie, potoczny) spodnie rozszerzone poniżej kolan

détente (n)
liennytys
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) odprężenie w zimnowojennych stosunkach między mocarstwami;

dąb /dɔ̃mp/ (n)
tammi
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)

dąb bezszypułkowy (n)
talvitammi
  (systematyka) (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus petraea (Matt.) Liebl., gatunek drzewa z rodziny bukowatych;

dąb korkowy /ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ/ (n)
korkkitammi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek;

dąb ostrolistny (n)
rautatammi
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus ilex L., gatunek drzewa z rodziny bukowatych, pochodzący z obszaru śródziemnomorskiego;

dąbrowa (n)
tammimetsä
  (leśnictwo) las lub zagajnik porośnięty przeważnie dębem

dławisz (n)
kelasköynnökset
  (botanika, botaniczny) Celastrus L. rodzaj roślin z rodzaju dławiszowców;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
käsi, kämmen
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

dług /dwuk/ (n)
velka
  to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;
  (przenośnie, przenośnia) zobowiązanie moralne

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
pitkä
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  trwający znaczny czas
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  (żartobliwie) o człowieku: wysoki

długo /ˈdwuɡɔ/ (adv)
kauan, pitkään
  przez, na znaczny czas

długometrażowy (adj)
kokopitkä
  o filmie przekraczający 55 minut projekcji

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
kynä, kuulakärkikynä
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długoszpar (n)
jättiläishai
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cetorhinus maximus Gunnerus, ryba morska o masywnym, wrzecionowatym ciele z podrodziny długoszparowatych;

długoszpon (n)
jassana
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jacanidae;

długoterminowy (adj)
pitkäaikainen
  trwający długo; przewidziany na długi okres lub mający odległy termin realizacji

długowieczność (n)
pitkäikäisyys
  długie trwanie
  długie życie;

długowłosy /ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ/ (adj)
pitkähiuksinen
  (książkowy) mający długie włosy

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
pituus
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;

długość fali /ˈdwuɡɔɕʨ̑ ˈfalʲi/ (n)
aallonpituus
  (fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań;

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
taltta
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dźwig /ʥ̑vʲik/ (n)
nostokurki
  maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie

dźwignia /ˈʥ̑vʲiɟɲa/ (n)
vipu
  (technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) finansowy instrument pochodny polegający na zwielokrotnieniu efektów zmian kursu instrumentu bazowego za pomocą niskiego depozytu, stanowiącego tylko część inwestowanej sumy
  (ekonomia, ekonomiczny) instrument finansowy polegający na zwiększeniu zadłużenia w celu podniesienia zyskowności inwestycji; dzięki wykorzystaniu kapitału obcego, po jego spłaceniu wraz z kosztami, zwiększa się całkowity zysk, mimo pozostawienia wkładu własnego na niezmienionym poziomie
  (fizyka, fizyczny) jedna z maszyn prostych, których zadaniem jest uzyskanie działania większej siły przez zastosowanie mniejszej siły;
  (sport, sportowy) chwyt w sztukach walki, unieruchamiający przeciwnika przez zmuszenie jego stawów do pracy w nienaturalnych warunkach;

dźwięczny (adj)
sointuva
  o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu
soinnillinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
ääni
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kastemato, liero
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżelada /ʤ̑ɛˈlada/ (n)
tselada
  (zoologia, zoologiczny) Theropithecus gelada, małpa afrykańska o charakterystycznym bujnym owłosieniu górnej części tułowia i ramion;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
hillo
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżentelmen /ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n/ (n)
herrasmies
  mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie,

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
jihad, pyhä sota
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska

dżihadysta /ˌʤ̑ʲixaˈdɨsta/ (n)
jihadisti
  zwolennik dżihadyzmu, wojownik dżihadu

dżin (n)
djinni
  (mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie

dżinn /ʤ̑ʲĩn/ (n)
henki
  (mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi

dżinsy /ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ/ (n)
farkut
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) spodnie z dżinsu;

dżip /ʤ̑ʲip/ (n)
jeeppi
  (motoryzacja) samochód marki Jeep;

dżokej /ˈʤ̑ɔkɛj/ (n)
jockey
  (jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżonka (n)
džonkki
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu;

dżul /ʤ̑ul/ (n)
joule
  (fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J;

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
rutto
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
viidakko
  wilgotny las tropikalny;

easter egg (n)
pääsiäismuna
  (informatyka, informatyczny) ukryta przed użytkownikiem funkcja lub treść zawarta w interaktywnych produktach cyfrowych;

ebonit (n)
eboniitti, kovakumi
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo /ˈɛxɔ/ (n)
kaiku
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echolalia /ˌɛxɔˈlalʲja/ (n)
kaikupuhe
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;

echolokacja (n)
kaikuluotaus
  (zoologia, zoologiczny) metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego;

ecstasy (n)
ekstaasi
  (potocznie, potoczny) tabletki z jedną z odmian amfetaminy;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
haahka
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edredon okazały /ɛˈdrɛdɔ̃n ˌɔkaˈzawɨ/ (n)
kyhmyhaahka
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria spectabilis, turkan, gatunek kaczki;

edredon okularowy /ɛˈdrɛdɔ̃n ˌɔkulaˈrɔvɨ/ (n)
silmälasihaahka
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria fischeri, gatunek kaczki edredonowej gnieżdżący się w polarnych rejonach Syberii i Ameryki Północnej;

edycja (n)
painos, editio
  wydanie, publikacja

edyl /ˈɛdɨl/ (n)
ediili
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik w starożytnym Rzymie sprawujący nadzór nad porządkiem i bezpieczeństwem w mieście, nad pracami publicznymi i budowlanymi, zaopatrzeniem w żywność oraz organizacją igrzysk;

edytować /ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
muokata
  (informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
kasvihuoneilmiö
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efekt domina /ˈɛfɛɡd ːɔ̃ˈmʲĩna/ (n)
dominoefekti
  (dosłownie) efekt polegający na tym, że po ustawieniu kamieni domina pionowo obok siebie popycha się stojący na końcu kamień, a ten, przewracając się, uderza w kamień sąsiedni, co skutkuje jego przewróceniem i uderzeniem w kamień następny itd..
  (przenośnie, przenośnia) określenie sytuacji, w której jedno zdarzenie uruchamia szereg następujących po sobie, wynikających jedno z drugiego zdarzeń, zazwyczaj gwałtownych, niemożliwych do opanowania

efekt uboczny /ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ/ (n)
sivuvaikutus
  dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek

efektywność (n)
tehokkuus
  bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku

efektywny /ˌɛfɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
voimassa
  istotny, rzeczywisty
  skuteczny, wydajny

efemeryczny /ˌɛfɛ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
päivä
  taki, który szybko przemija

efeski (adj)
efesolainen
  związany z Efezem, dotyczący Efezu

egalitaryzm (n)
egalitarismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egida /ɛˈɟida/ (n)
suoja
  (mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
egyptiläinen, egypti
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egiptolog /ˌɛɟipˈtɔlɔk/ (n)
egyptologi
  specjalista w dziedzinie egiptologii

egiptologia /ˌɛɟiptɔˈlɔɟja/ (n)
egyptologia
  (archeologia, archeologiczny) nauka badająca historię i kulturę starożytnego Egiptu;

egiryn (n)
akmiitti
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);

ego /ˈɛɡɔ/ (n)
minä
  (psychologia, psychologiczny) świadoma część osobowości;

egocentryczny /ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
itsekeskeinen
  związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata

egocentryzm (n)
itsekeskeisyys
  (pejoratywnie, pejoratywny) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby
  (psychologia, psychologiczny) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie;

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
egoistinen
  charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egoizm /ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
egoismi
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne;

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
tentti, koe
  (edukacja, edukacyjny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzamin wstępny /ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ/ (n)
pääsykoe
  (edukacja, edukacyjny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia

egzaminować /ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
tutkia
  przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi

egzegeta (n)
eksegeetti
  (teologia, teologiczny) biblista badający teksty biblijne

egzegeza (n)
eksegeesi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;

egzekucja /ˌɛɡzɛˈkuʦ̑ʲja/ (n)
metsaus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe ściąganie należności, z których zapłaceniem jakaś osoba lub instytucja zalega
  wykonanie wyroku śmierci
teloitus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykonanie wyroku, orzeczenia, decyzji administracyjnej lub uchwały organu kolegialnego

egzemplarz /ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/ (n)
kappale
  jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów

egzemplifikacja (n)
esimerkki
  wyjaśniający przykład
  wyjaśnianie czegoś za pomocą przykładów

egzoksiężyc (n)
eksokuu
  (astronomia, astronomiczny) księżyc obiegający egzoplanetę itp.;

egzonim /ɛɡˈzɔ̃ɲĩm/ (n)
eksonyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje;

egzorcysta (n)
eksorkisti
  (kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu;

egzorcyzm (n)
manaus
  (kościelny) obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy;

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
eksosfääri
  (meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzoteryczny (adj)
eksoteerinen
  (książkowy) przeznaczony dla ogółu, dostępny, popularny

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
eksoottinen
  (fizyka, fizyczny) o materii, cząstce: nie złożona z barionów podlegających Modelowi Standardowemu;
  niezwykły, osobliwy, rzadko spotykany
  o urlopie, wyjeździe, itp.: spędzany w dalekich krajach
  typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzotyka (n)
eksoottisuus, eksotiikka
  zespół cech właściwych krajom/regionom o innym klimacie i cywilizacji

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
eksistentialismi
  (filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
einsteinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulat (n)
siemenneste
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ekierka /ɛˈcɛrka/ (n)
kolmioviivain
  przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego

eklektyczny /ˌɛklɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
eklektinen
  będący zlepkiem kilku (często niespójnych) stylów, pojęć, poglądów

eklezjologia (n)
ekklesiologia
  (teologia, teologiczny) teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła;

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
ekliptika
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

ekolog /ɛˈkɔlɔk/ (n)
ekologi
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
ekologia, ympäristötiede
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekologicznie /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ekologisesti
  w sposób ekologiczny, szanując środowisko naturalne

ekologiczny /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ekologinen
  (biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody

ekonomia /ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
kansantalous
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;

ekonomicznie (adv)
taloudellisesti
  (ekonomia, ekonomiczny) odnosząc się do ekonomii, ekonomiki
  (podniośle) bez większego nakładu środków i wysiłku

ekonomiczny /ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
taloudellinen
  odnoszący się do gospodarki
  związany z ekonomią lub ekonomiką

ekonomista (n)
ekonomisti
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek odłamu rosyjskiej socjaldemokracji z przełomu XIX i XX wieku

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
ekosysteemi
  (ekologia, ekologiczny) fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
näyttö
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
  ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy
  budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.

ekscelencja /ˌɛksʦ̑ɛˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
korkeus
  tytuł honorowy nadawany biskupom w Kościołach katolickich oraz ministrom i ambasadorom (tytuł dożywotni)

ekscentryczność (n)
eksentrisyys
  (matematyka, matematyczny) jeden z parametrów krzywej stożkowej;

ekscentryczny /ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
eksentrinen
  dziwaczny, odbiegający od normy

ekshibicjonizm /ˌɛksxʲibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
pröystäilynhalu
  (seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;

ekshumacja (n)
ekshumaatio
  wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;

ekshumować (v)
kaivaa ylös
  wydobywać pochowane zwłoki

ekskluzywny /ˌɛkskluˈzɨvnɨ/ (adj)
eksklusiivinen
  elegancki lub luksusowy
  odróżniający się od ogółu lub spoza pewnego kręgu
  przeznaczony dla ograniczonej liczby osób

ekskomunika /ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/ (n)
ekskommunikaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;

ekslibris (n)
exlibris
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) znak własnościowy wklejany na wewnętrznej okładce książki;

ekspansja /ɛksˈpãw̃sʲja/ (n)
laajennus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zajmowanie przez państwo nowych terytoriów
  rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
asiantuntija, ekspertti
  specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
koe
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;
  pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu

eksperymentować (v)
kokeilla
  przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
räjähtää, räjäyttää
  z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
räjähdys
  rozerwanie się z hukiem;

eksponat /ɛksˈpɔ̃nat/ (n)
näyttelyesine
  przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie itp.

eksport /ˈɛkspɔrt/ (n)
vientitavara
  sprzedaż towarów lub wywóz krajowego kapitału za granicę albo świadczenie usług zagranicznemu klientowi

ekspresjonistyczny (adj)
ekspressionistinen
  (sztuka) związany z ekspresjonizmem, dotyczący ekspresjonizmu albo ekspresjonisty

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
ekspressionismi
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekspresyjny (adj)
ilmaiseva
  odznaczający się siłą wyrazu

ekstatyczny /ˌɛkstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
haltioitunut
  dotyczący ekstazy, wywodzący się z ekstazy; będący wynikiem ekstazy

ekstaza /ɛkˈstaza/ (n)
ekstaasi
  (psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;

ekstradycja (n)
luovutus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydanie innemu państwu osoby, która naruszyła jego prawa

ekstrapolacja /ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
ekstrapolaatio
  (matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane
  prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk

ekstrawagancja /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
extravagant
  wygląd lub zachowanie jaskrawo odmienne od powszechnego

ekstrawagancki /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
ekstravagantti
  taki, który jest przejawem ekstrawagancji

ekstremalny /ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ/ (adj)
extreme
  krańcowy, skrajny

ekstremistyczny (adj)
ääri-
  dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
ekstremismi
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

ekstremofil /ˌɛkstrɛ̃ˈmɔfʲil/ (n)
ekstremofiili
  organizm żyjący w ekstremalnych warunkach;

ekstremum /ɛksˈtrɛ̃mũm/ (n)
ääriarvo
  (matematyka, matematyczny) skrajna (minimalna lub maksymalna) wartość funkcji;

eksykator /ˌɛksɨˈkatɔr/ (n)
eksikkaattori
  rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;

ekumena (n)
oikumene
  (geografia, geograficzny) obszar stale zamieszkany i wykorzystywany gospodarczo przez człowieka

ekumeniczny (adj)
ekumeeninen
  (książkowy) powszechny, otwarty
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ekumenizmem, dotyczący ekumenizmu

ekumenizm (n)
ekumenia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami;

ekwadorski /ˌɛkfaˈdɔrsʲci/ (adj)
ecuadorilainen
  odnoszący się do państwa Ekwador

elegancja /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
eleganssi
  dobry smak w ubiorze i zachowaniu

elegia (n)
elegia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki o treści poważnej, refleksyjny, w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, poruszający tematykę przemijania, śmierci lub miłości;

elektrochemia (n)
sähkökemia
  (chemia, chemiczny) dział chemii fizycznej zajmujący się badaniem zależności między zjawiskami elektrycznymi a reakcjami chemicznymi;

elektrochemiczny (adj)
sähkökemiallinen
  związany z elektrochemią, dotyczący elektrochemii

elektroda /ˌɛlɛkˈtrɔda/ (n)
elektrodi
  (fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;

elektrolit /ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/ (n)
elektrolyytti
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;

elektrolityczny (adj)
elektrolyyttinen
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem

elektroliza /ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/ (n)
elektrolyysi
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego

elektroluminescencja /ˌɛlɛktrɔlũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
elektroluminesenssi
  (fizyka, fizyczny) świecenie ciał, wywołane działaniem zmiennego pola elektrycznego;

elektromagnetyczny (adj)
sähkömagneettinen
  (fizyka, fizyczny) związany z elektromagnetyzmem

elektromagnetyzm (n)
sähkömagnetismi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
elektroni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektronarzędzie (n)
sähkötyökalu
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie elektryczne przeznaczone do prac remontowych i budowlanych

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
elektroninen
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
elektroniikka
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektroterapia (n)
elektroterapia
  (medycyna, medyczny) leczenie prądem elektrycznym;

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
voimala, voimalaitos
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
sähkö
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
  (potocznie, potoczny) prąd elektryczny

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
sähköinen
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
sähköasentaja
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
alkuaine
  (filozofia, filozoficzny) w filozofii starożytnej synonim słowa pierwiastek: (ziemia, woda, ogień lub powietrze)
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela
alkio
  część składowa
  (matematyka, matematyczny) obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy

elementarny /ˌɛlɛ̃mɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
alkeis-
  podstawowy, najprostszy

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
aapinen
  (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

elf /ɛlf/ (n)
haltia
  istota fantastyczna;

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
ellipsi
  (geometria) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;

elita /ɛˈlʲita/ (n)
eliitti
  grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
  wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elizja (n)
elisio
  (językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;

elokwencja (n)
kaunopuheisuus
  umiejętność pięknego wysławiania się

elokwentny /ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ/ (adj)
kaunopuheinen
  mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się

elżbietański (adj)
elisabetiaaninen
  związany z okresem panowania królowej Elżbiety I w Anglii, dotyczący okresu jej panowania

emalia (n)
emali
  (technologia, technika, techniczny) masa szklista do pokrywania wyrobów głównie metalowych w celach dekoracyjnych lub ochronnych

emanować (v)
huokua
  promieniować, wydzielać coś z siebie

embargo /ɛ̃mˈbarɡɔ/ (n)
embargo
  zakaz opuszczania przez obce statki handlowe portów albo wód terytorialnych danego państwa
  zakaz publikowania w środkach masowego przekazu jakiejś wiadomości przed określonym dniem i określoną godziną
  zarekwirowanie w czasie wojny mienia (statków, przedmiotów zaopatrzenia wojennego itp.) państwa neutralnego
kauppasaarto
  zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
embryologia
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;

emeryt /ɛ̃ˈmɛrɨt/ (n)
eläkeläinen
  osoba, która przepracowała ustawowo wymaganą liczbę lat i osiągnąwszy wymagany wiek, przestała pracować i otrzymuje emeryturę

emerytowany /ˌɛ̃mɛrɨtɔˈvãnɨ/ (adj)
eläkeläinen
  będący na emeryturze; otrzymujący emeryturę

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
eläke
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
maastamuutto
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
emiiri
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
emiraatti
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium podległe władzy emira

emisja /ɛ̃ˈmʲisʲja/ (n)
anti
  (ekonomia, ekonomiczny) puszczanie w obieg znaczków pocztowych, pieniędzy, papierów wartościowych itp.
emissio
  (fizyka, fizyczny) wypuszczanie przez ciało cząstek (np. promieniowania, elektronów)
  wypuszczanie do atmosfery gazów lub pyłów

emitować /ˌɛ̃mʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
emittoida
  (ekonomia, ekonomiczny) wypuszczać na rynek papiery wartościowe lub pieniądze
  (fizyka, fizyczny) wysyłać promieniowanie lub cząstki
  wypuszczać coś do atmosfery

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
tunne
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

emocjonalność (n)
emotionaalisuus
  cecha tego, co jest emocjonalne

emotikon /ˌɛ̃mɔˈtʲikɔ̃n/ (n)
hymiö
  (informatyka, informatyczny) (telekomunikacja) znak graficzny powstały z różnych symboli literowych i znaków dostępnych na klawiaturze, zwykle wyrażający czyjeś emocje;

emotywny (adj)
tunne-
  emocjonalny, uczuciowy

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
empatia
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empatyczny /ˌɛ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
empaattinen
  wykazujący się empatią, współodczuwaniem

empiryczny /ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
empiirinen
  (filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
empirismi
  (filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
emu
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku emu (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

emulacja (n)
emulointi
  (informatyka, informatyczny) programowa symulacja działania jakiegoś sprzętu lub oprogramowania

emulsja /ɛ̃ˈmulsʲja/ (n)
emulsio
  mieszanina dwóch substancji;

encefalografia (n)
enkefalografia
  (medycyna, medyczny) ogólna nazwa kilku różnych metod badania mózgu;

encefalopatia (n)
aivosairaus
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;

encyklika (n)
ensyklika
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalny papieski dokument doktrynalny w formie orędzia skierowany do biskupów i wiernych;

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
tietosanakirja, ensyklopedia
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

encyklopedyczny /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
ensyklopedinen
  związany z encyklopedią, dotyczący encyklopedii

endemiczny (adj)
endeeminen, paikallinen
  występujący tylko na określonym obszarze

endemit (n)
kotoperäinen laji
  (biologia, biologiczny) takson występujący tylko na danym obszarze;

endogamia (n)
endogamia
  (biologia, biologiczny) hodowlane kojarzenie zwierząt spokrewnionych przez wspólnych przodków

endokarp (n)
endokarppi
  (botanika, botaniczny) wewnętrzna część owocu, powstająca ze skórki okrywającej wewnętrzną stronę owocolistka;

endokrynolog /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃ˈnɔlɔk/ (n)
endokrinologi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób gruczołów wydzielania wewnętrznego

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
endokrinologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy

endokrynologiczny (adj)
endokrinologinen
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z endokrynologią, dotyczący endokrynologii

endometrioza (n)
endometrioosi
  (medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endonim /ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
endonyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka;

endorfina /ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/ (n)
endorfiini
  (biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;

endoskop (n)
endoskooppi
  (medycyna, medyczny) wziernik medyczny służący do oglądania wewnętrznych ścian narządów;

endoskopia (n)
tähystys
  (medycyna, medyczny) oglądanie jam ciała za pomocą wziernika;

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
energia
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  entuzjazm, chęć do działania

energia elektryczna (n)
sähköenergia
  (fizyka, fizyczny) energia zgromadzona w polu elektrycznym;

energiczny /ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
tarmokas
  taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy

enklawa /ɛ̃ŋˈklava/ (n)
enklaavi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa;

enklityka (n)
enkliitti
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz niemający własnego akcentu i tworzący całość akcentową z wyrazem go poprzedzającym;

enol (n)
enoli
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, w którym grupa hydroksylowa połączona jest z jednym końcem wiązania węgiel–węgiel;

enolog /ɛ̃ˈnɔlɔk/ (n)
enologi
  specjalista w dziedzinie enologii

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
entalpia
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
hyönteistiede
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entomologiczny /ˌɛ̃ntɔ̃mɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
hyönteistieteellinen
  (biologia, biologiczny) związany z entomologią, dotyczący entomologii

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
entropia
  (fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

entuzjasta /ˌɛ̃ntuˈzʲjasta/ (n)
innostunut
  osoba pełna entuzjazmu, chęci i wiary w możliwość zrealizowania jakiejś idei; osoba żywo poruszona, pobudzona jakąś ideą

entuzjastycznie (adv)
innoissaan
  z entuzjazmem, w sposób entuzjastyczny

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
innostus
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
entsyymi
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

eocen /ɛˈɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
eoseenikausi
  (geologia, geologiczny) środkowa epoka paleogenu

eoliczny /ˌɛɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
aeolinen
  (geologia, geologiczny) związany z działalnością wiatru

eon /ˈɛɔ̃n/ (n)
aioni
  wiek, era

epicentrum (n)
episentri, episentrumi
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epicki (adj)
mahtava
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z epiką
  (slangowo) niebywały, najlepszy, bardzo dobry, wspaniały, wyjątkowy; (także, też) imponujący, spektakularny

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
epidemia
  (medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiczny (adj)
epideeminen
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) związany z epidemią, dotyczący epidemii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
epidemiologia
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epidemiologiczny (adj)
epidemiologinen
  (medycyna, medyczny) związany z epidemiologią, dotyczący epidemiologii

epifit /ɛˈpʲifʲit/ (n)
epifyytti
  (botanika, botaniczny) roślina nie będąca pasożytem, która rośnie na innej roślinie służącej jej jako podpora;

epigenetyczny (adj)
epigeneettinen
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) związany z dziedzicznością pozagenową, dotyczący dziedziczności pozagenowej

epigenetyka (n)
epigeneettinen periytyminen
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) badanie dziedziczności pozagenowej;

epigraf /ɛˈpʲiɡraf/ (n)
epigrafi
  (historia, historyczny, historycznie) napis wykuty w kamieniu lub wycięty w drewnie, stanowiący element architektury, pomnika, nagrobka;

epik (n)
eepikko
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) twórca epiki

epikryza (n)
epikriisi
  (medycyna, medyczny) podsumowanie danych z postępowania lekarskiego wraz z zaleceniami dalszego leczenia;

epilog /ɛˈpʲilɔk/ (n)
epilogi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) końcowa część utworu informująca o dalszych losach bohaterów już po zamknięciu akcji;

epistemologia (n)
epistemologia, tietoteoria
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się relacjami między poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością;

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
epitafi, hautakirjoitus
  inskrypcja nagrobna;

epitalamium (n)
häälaulu
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) panegiryk z okazji uroczystości weselnych

epitet (n)
epiteetti
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz określający rzeczownik;
  (potocznie, potoczny) wyzwisko

epizjotomia (n)
episiotomia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne nacięcie w okolicy krocza stosowane u rodzących kobiet

epizod /ɛˈpʲizɔt/ (n)
episodi
  zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epoka /ɛˈpɔka/ (n)
ajanjakso
  (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;
  zamknięty w określonych ramach czasowych fragment procesu rozwojowego sztuki (kultury)

epoka brązu (n)
pronssikausi
  (archeologia, archeologiczny) epoka prehistorii i starożytności, następująca po epoce kamienia i poprzedzająca epokę żelaza;

epoka kamienia (n)
kivikausi
  (archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

epoka żelaza (n)
rautakausi
  (archeologia, archeologiczny) epoka dziejów następująca po epoce brązu;

eponim /ɛˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
eponyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej;

epopeja (n)
epopea
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dłuższy poemat epicki;

epsilon /ɛpˈsʲilɔ̃n/ (n)
epsilon
  nazwa piątej litery alfabetu greckiego, ε;

era /ˈɛra/ (n)
aika
  (geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi;
geologinen kausi
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.

erb /ɛrp/ (n)
erbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erekcja /ɛˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
erektio, jäykistyminen
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;

ergonomia (n)
ergonomia
  nauka zajmująca się dostosowaniem urządzeń, przedmiotów i narzędzi do anatomicznych i psychofizycznych potrzeb użytkowników;

erotyczny /ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aistillinen
  dotyczący erotyki, seksu

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
eroosio
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

errata /ɛrˈːata/ (n)
korjaukset
  (drukarstwo, drukarski) spis oraz sprostowanie omyłek zauważonych w wydrukowanej już książce, dołączone do niej w postaci wkładki lub wklejki

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
purkaus
  (astronomia, astronomiczny) wybuch gazu na Słońcu
  (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;

erystyka /ɛˈrɨstɨka/ (n)
eristiikka
  sztuka prowadzenia sporów;

erytrejski /ˌɛrɨˈtrɛjsʲci/ (adj)
eritrealainen
  związany z Erytreą, dotyczący Erytrei

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
eskatologia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

eschatologiczny (adj)
eskatologinen
  (książkowy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z eschatologią, dotyczący eschatologii

esencja (n)
olemus
  istota, sedno

eskadra (n)
laivue
  (wojskowość, wojskowy) (lotnictwo, lotniczy) jednostka organizacyjna lotnictwa wojskowego, składająca się z kilku lub kilkunastu, rzadziej kilkudziesięciu samolotów;
  (wojskowość, wojskowy) (morski) zespół okrętów jednego lub zbliżonego rodzaju dowodzony przez jednego dowódcę;

eskalacja (n)
eskalaatio
  stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

eskapizm (n)
eskapismi
  (psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego

eskimoski /ˌɛsʲcĩˈmɔsʲci/ (adj)
eskimo
  związany z Eskimosami, dotyczący Eskimosów

eskorta /ɛˈskɔrta/ (n)
seuralainen
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę
  oddział zbrojny, grupa okrętów lub pojazdów, towarzyszący komuś lub czemuś w drodze jako ochrona lub honorowa asysta

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
esperanto
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
espresso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

establishment (n)
establishment
  (pejoratywnie, pejoratywny) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność
  (pejoratywnie, pejoratywny) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju

ester (n)
esteri
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny powstający w wyniku działania kwasu na alkohol lub fenol;

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
esteettinen
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
estetiikka
  ładny, gustowny wygląd czegoś

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
virolainen, eestiläinen
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (n)
viro, viron kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Estonii;

estragon /ɛˈstraɡɔ̃n/ (n)
rakuuna
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) bylica draganek
  (spożywczy) aromatyczna przyprawa z suchego lub świeżego ziela estragonu (1.1)

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
estrogeeni
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

estuarium /ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
estuaari
  (geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

eta /ˈɛta/ (n)
eeta
  nazwa siódmej litery alfabetu greckiego współczesnego i ósmej alfabetu starogreckiego, η;

etan /ˈɛtãn/ (n)
etaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
etanoli
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

eter /ˈɛtɛr/ (n)
eetteri
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują wiązania C-O-C;
  (chemia, chemiczny) skrótowe określenie eteru dietylowego;
  w fizyce i filozofii hipotetyczna substancja wypełniająca całą przestrzeń;

etiopski /ɛˈtʲjɔpsʲci/ (adj)
etiopialainen
  odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
etydi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
etninen
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etnocentryzm /ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
etnosentrisyys
  przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji

etnograficzny (adj)
etnografinen
  związany z etnografią

etnolekt (n)
etnolekti
  (etnografia, etnograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) język, dialekt lub gwara używana przez wyodrębnioną grupę etniczną;

etnologia (n)
etnologia
  (antropologia, antropologiczny) nauka zajmująca się klasyfikacją i opisem ludów oraz kultur

etola /ɛˈtɔla/ (n)
stoola
  rodzaj szala lub krótkiej pelerynki, zwykle z miękkiego futra; narzutka futrzana na ramiona noszona do sukien wieczorowych

etologia /ˌɛtɔˈlɔɟja/ (n)
eläinpsykologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o zachowaniu się zwierząt;

etolski (adj)
aitolialainen
  związany z Etolią, dotyczący Etolii

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
etruski
  dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
etruski
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Etrusków;

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
eettinen
  związany z etyką, dotyczący etyki

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
etiikka
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;

etylen /ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
etyleeni
  (chemia, chemiczny) (zobacz) eten

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
etymologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;
  (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu

etymologiczny (adj)
etymologinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii

etymon /ɛˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
lähdesana
  (językoznawstwo, językoznawczy) podstawa etymologiczna wyrazu lub związku wyrazowego

eucharystia /ɛw.xa.rɨˈsti.a/ (n)
ehtoollinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie;

eucharystyczny /ˌɛwxarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ehtoollinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią

eudajmonizm (n)
eudaimonismi
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemistyczny (adj)
eufemistinen
  unikający użycia drażliwych słów poprzez zastąpienie ich wyrażeniami delikatniejszymi lub wymijającymi

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
eufemismi, kiertoilmaus
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, które jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

euforia /ɛwˈfɔrʲja/ (n)
euforia
  stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia

eugenika /ɛwˈɡɛ̃ɲika/ (n)
eugeniikka
  (biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone;

eukaliptus (n)
eukalyptukset
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eukariont (n)
aitotumainen
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa eukariontów
  (biologia, biologiczny) organizm zbudowany z komórek posiadających jądro komórkowe z chromosomami

eukariotyczny (adj)
aitotumainen
  (biologia, biologiczny) posiadający w komórce jądro z chromosomami

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
eunukki
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec

eunuchoid (n)
eunukoidi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) osobnik mający cechy eunucha

eurazjatycki /ˌɛwrazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
euraasialainen
  związany Eurazją, dotyczący Eurazji, pochodzący z Eurazji

eureka /ɛwˈrɛka/ (interjection)
heureka
  „znalazłem!”, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia lub znalezieniu rozwiązania problemu

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
euro
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

euro- /ˈɛwrɔ/
euro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską

eurocent /ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
sentti
  (potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro

eurodolar /ˌɛwrɔˈdɔlar/ (n)
eurodollari
  (ekonomia, ekonomiczny) dolar amerykański w formie znajdującego się poza Stanami Zjednoczonymi depozytu bankowego lub pożyczki udzielonej innemu państwu;

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
europium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europeizacja (n)
eurooppalaistuminen
  czynienie czegoś europejskim, nadawanie cech europejskich;

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
eurooppalainen
  dotyczący Europy

eurowaluta /ˌɛwrɔvaˈluta/ (n)
eurovaluutta
  (ekonomia, ekonomiczny) waluta danego kraju w formie znajdującego się poza tym krajem depozytu bankowego lub pożyczki

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
eutanasia
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

eutrofizacja (n)
rehevöityminen
  (ekologia, ekologiczny) proces stopniowego wzbogacania zbiornika wodnego w substancje pokarmowe wskutek wzmożonego ich dopływu

event (n)
tapahtuma
  wydarzenie – muzyczne, towarzyskie itp., najczęściej publiczne

everyman (n)
jokamies
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) określenie typu bohatera wywodzącego się ze średniowiecznych moralitetów; protagonista o uniwersalnych cechach, na którego miejscu mógł się postawić każdy;

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
evakuointi
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
evankeliumi
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewangelista (n)
evankelista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czterech autorów kanonicznych ewangelii;

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
evoluutio
  (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
evolutionismi
  (biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

ewoluować (v)
kehittyä
  przechodzić od stadiów prostszych ku bardziej rozwiniętym

exploit (n)
haitake
  (informatyka, informatyczny) sposób wykorzystania błędu w oprogramowaniu do ataku informatycznego

ezetymib (n)
etsetimibi
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwmiażdżycowy, który hamuje wchłanianie steroli, w tym cholesterolu, z jelit

ezoteryczny /ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
esoteerinen
  tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
tehdas
  produkcyjny zakład przemysłowy

facet /ˈfaʦ̑ɛt/ (n)
tyyppi
  (potocznie, potoczny) mężczyzna

fachowiec /faˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
asiantuntija
  specjalista w jakiejś dziedzinie

fagocista (n)
fagotisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
fagotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fajans /ˈfajãw̃s/ (n)
fajanssi
  (technologia, technika, techniczny) (rzemiosło, rzemieślniczy) materiał ceramiczny wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany;

fajerwerk (n)
ilotulitus
  ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne

fajka /ˈfajka/ (n)
piippu
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
gliffa
  potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

fake news (n)
valeuutinen
  (publikatory) nieprawdziwe, fałszywe wiadomości rozpowszechniane w mass mediach i Internecie;

fakir /ˈfacir/ (n)
fakiiri
  żebrzący ascetyczny mnich muzułmański;

faks /faks/ (n)
faksi
  (technologia, technika, techniczny) (biurowość, biurowy) (dawniej, dawny) (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) urządzenie przesyłające wiadomość za pomocą łącza telefonicznego;

faksymile (n)
faksimile
  dokładna reprodukcja rękopisu, dokumentu lub rysunku
  kopia podpisu odbita na dokumencie sposobem mechanicznym;

fakt /fakt/ (n)
tosiasia, fakta
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktoring /fakˈtɔrʲĩŋk/ (n)
factoring
  (ekonomia, ekonomiczny) forma pośrednictwa handlowo-finansowego, polegająca na wykupie przez jeden podmiot (faktora) nieprzeterminowanych wierzytelności drugiego podmiotu (faktoranta) i przekazaniu przed czasem pierwotnemu wierzycielowi jego należności z potrąceniem określonej prowizji, a następnie po nadejściu terminu płatności, wyegzekwowaniu jej; faktor musi również świadczyć wobec faktoranta dodatkowe usługi;

faktura /fakˈtura/ (n)
lasku
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;

faktyczny /fakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
asiapitoinen
  oparty na faktach

fala /ˈfala/ (n)
aalto
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
  (wojskowość, wojskowy) (socjologia, socjologiczny) zjawisko tworzenia się nielegalnej hierarchii wśród żołnierzy, gdzie żołnierze o krótszym stażu służby są podporządkowani i niejednokrotnie poniżani przez żołnierzy o dłuższym stażu służby;
aalto, laine
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;

falafel (n)
falafel-pulla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;

falanga /faˈlãŋɡa/ (n)
falangi
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) zwarty oddział piechoty w starożytnej Grecji;

falanster (n)
falansteri
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) utopijne osiedle dla spółdzielczej wspólnoty socjalistycznej francuskiego ideologa Charlesa Fouriera;

falka /ˈfalka/ (n)
aalloke
  (matematyka, matematyczny) oscylacja, której amplituda dla minus i plus nieskończoności jest zerowa;
  mała fala

fallibilizm (n)
fallibilismi
  (filozofia, filozoficzny) doktryna, mówiąca, że wiedza nigdy nie jest pewna, ale zawsze hipotetyczna i podatna na korektę;

falliczny (adj)
fallinen
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallokracja (n)
fallokratia
  termin powstały w środowisku feministycznym oznaczający społeczność zdominowaną przez mężczyzn z kultem fallicznym, władza mężczyzn we wszystkich dziedzinach życia społecznego

fallus /ˈfalːus/ (n)
fallos
  (anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności

falochron /faˈlɔxrɔ̃n/ (n)
aallonmurtaja
  konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;

falowód /faˈlɔvut/ (n)
aaltojohto
  (technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi;

falsyfikacja /ˌfalsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
falsifioitavuus
  wykazanie fałszywości jakiegoś twierdzenia, błędności hipotezy w trakcie ich weryfikacji

fanatyczny (adj)
fanaattinen
  charakteryzujący się fanatyzmem

fanatyk /fãˈnatɨk/ (n)
fanaatikko
  żarliwy zwolennik idei lub religii

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
fanaattisuus, fanatismi
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fandom /ˈfãndɔ̃m/ (n)
fanikulttuuri
  (socjologia, socjologiczny) subkultura, społeczność aktywnych fanów, zwykle fanów fantastyki, rzadziej mangi, anime czy RPG;

fanfara (n)
fanfaari
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótki utwór grany najczęściej na trąbce rozpoczynający uroczystości;

fantasmagoria (n)
fantasmagoria
  (książkowy) omamy wzrokowe, przywidzenia

fantastyczny /ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ihmeellinen
  (potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny
  fikcyjny, zmyślony

fantastyka naukowa (n)
tieteiskirjallisuus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;

fantazja /fãnˈtazʲja/ (n)
fantasia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych;

fantom /ˈfãntɔ̃m/ (n)
aave
  zjawa, przywidzenie

farad /ˈfarat/ (n)
faradi
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
faarao
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

farba /ˈfarba/ (n)
maali
  (budownictwo) (sztuka) mieszanina barwników służąca do malowania

farerski /faˈrɛrsʲci/ (adj)
färsaarelainen
  odnoszący się do Wysp Owczych

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
fääri
  język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farma wiatrowa (n)
tuulipuisto
  (technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
farmakologia
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farmakologicznie (adv)
farmakologisesti
  w sposób farmakologiczny, za pomocą leków

farmakologiczny /ˌfarmakɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
farmakologinen
  związany z farmakologią, dotyczący farmakologii

farmakoterapia (n)
lääkehoito
  zastosowanie leków do zwalczenia choroby, leczenie chorób lekami farmaceutycznymi

fartuch /ˈfartux/ (n)
esiliina
  ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;

faryzeusz /ˌfarɨˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
fariseus
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei uznający jedynie prawo pisane (Torę);

fasada /faˈsada/ (n)
julkisivu
  (architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku;
  (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego;

fascynacja (n)
hurma, lumous, tenho
  bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś

fascynujący (adj)
kiehtova
  wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę

faseta (n)
fasetti
  (anatomia, anatomiczny) płaska powierzchnia kości lub zęba
  (budownictwo) wklęsły narożnik między prostopadłymi ścianami
  (informatyka, informatyczny) jeden z aspektów danych, według których można je filtrować
  (jubilerstwo, jubilerski) ukośnie oszlifowana powierzchnia kamienia szlachetnego

fasola /faˈsɔla/ (n)
papu
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fast food (adj)
pikaruoka
  o jadłodajni: serwująca fast food (1.1)

fast food (n)
pikaruoka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;

faszerowany (adj)
täytetty
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (gastronomia) przekładany, wypełniony nadzieniem

faszyna (n)
risunki
  mocno związane pęki chrustu, wikliny lub gałęzi, używane przy robotach budowlanych, wodnych, fortyfikacyjnych oraz drogowych do uszczelniania, wypełniania luk, umacniania rowów, brzegów rzek, nasypów itp.;

faszystowski /ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
fasistinen, fasismi-
  związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
fasismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatamorgana (n)
fata morgana
  zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;

fatwa /ˈfatfa/ (n)
fatwa
  w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;

fatyczny (adj)
faattinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) służący samemu nawiązaniu lub podtrzymaniu kontaktu między rozmówcami, bez istotnej wymiany informacji

faul /fawl/ (n)
rike
  (sport, sportowy) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry;

faux pas (n)
harha-askel
  nieumyślne naruszenie niepisanych reguł danej społeczności

faworyt (n)
ennakkosuosikki
  ktoś lubiany, faworyzowany

faza /ˈfaza/ (n)
vaihe
  miejsce, etap

fałda /ˈfawda/ (n)
poimu
  załamanie tkaniny, skóry itp.

fałszerz (n)
väärentäjä
  osoba, która coś fałszuje

fałszywy przyjaciel /fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (idiom)
väärä ystävä
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
liittovaltio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

federalizacja (n)
yhdistyminen liittovaltioksi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) łączenie się państw, stanów, kantonów itp., na zasadach federacji

federalny (adj)
liittovaltion
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) dotyczący państwa będącego federacją lub związany z organami i strukturami tej federacji

fejk (n)
väärennös
  (neologizm) (potocznie, potoczny) coś, co jest zmanipulowane lub spreparowane, tylko z pozoru wyglądające na prawdziwe (np. zdjęcie) lub markowe ((na przykład) buty / koszulka / telefon), w rzeczywistości jednak sfałszowane

felga /ˈfɛlɡa/ (n)
vanne
  element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę

fellatio /fɛlˈːatʲjɔ/ (n)
fellaatio
  (seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;

femidom (n)
femidomi
  (seksuologia, seksuologiczny) prezerwatywa waginalna, kobiecy kondom – mechaniczny środek antykoncepcyjny;

feministyczny /ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
feministinen
  związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
feminismi
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenek /ˈfɛ̃nɛk/ (n)
aavikkokettu
  (zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
foinikia
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Fenicjanami lub Fenicją

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (n)
foinikia
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z grupy kananejskiej rodziny języków semickich;

feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (n)
feeniks
  (mitologia, mitologiczny) ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności;

fenol /ˈfɛ̃nɔl/ (n)
fenoli
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH;

fenomenalizm (n)
fenomenalismi
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;

fenomenalny /ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃ˈnalnɨ/ (adj)
ilmiömäinen
  niezwykły, wyjątkowy, zjawiskowy

fenomenologia (n)
fenomenologia
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny, polegający na opisie i oglądzie tego, co bezpośrednio jest dane;

ferm /fɛrm/ (n)
fermium
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermata /fɛrˈmata/ (n)
fermaatti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;

fermentacja /ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
käyminen
  (biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
fermioni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

ferro-
ferro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, jego występowanie świadczy o związku znaczeniowym wyrazu z żelazem

fetysz (n)
fetissi
  (przenośnie, przenośnia) obiekt intensywnego zainteresowania lub pożądania intelektualnego
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) magiczny przedmiot będący obiektem kultu, amulet, talizman
  (seksuologia, seksuologiczny) obiekt, sytuacja lub działanie wzmacniające satysfakcję seksualną

fetyszyzm (n)
fetisismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z form wierzeń religijnych polegająca na kulcie obiektów o domniemanej sile nadprzyrodzonej

feudalizm (n)
feodalismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

feudalny (adj)
feodaalinen
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do feudalizmu, związany z feudalizmem

fiasko /ˈfʲjaskɔ/ (n)
fiasko
  nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś

fibromialgia (n)
fibromyalgia
  (medycyna, medyczny) przewlekła, niezapalna choroba reumatyczna tkanek miękkich charakteryzujące się rozległym bólem;

fibrynogen (n)
fibrinogeeni
  (biologia, biologiczny) białko osocza krwi wytwarzane w wątrobie, biorące udział w końcowej fazie procesu krzepnięcia;

fideizm /fʲiˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
fideismi
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) pogląd głoszący prymat wiary i objawienia nad poznaniem rozumowym;

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (adj)
fidži
  odnoszący się do państwa Fidżi

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (n)
fidži
  język urzędowy Fidżi,

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
viikuna
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figowiec /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
viikunapuu
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych;

figura szachowa (n)
shakkinappula
  (szachy, pojęcie szachowe) każda bierka używana w grze w szachy, z wyjątkiem piona

figurant /fʲiˈɡurãnt/ (n)
keulakuva
  osoba zajmująca wysokie stanowisko, ale niesprawująca faktycznej władzy, niemająca wpływu na podejmowane decyzje

fikcja (n)
fiktio
  coś nierealnego, zmyślonego albo niemożliwego do wykonania
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystko to co jest wymyślone przez autora, to co nie jest historyczną prawdą

filantrop (n)
filantrooppi
  człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących

filantropia /ˌfʲilãnˈtrɔpʲja/ (n)
filantropia
  bezinteresowne świadczenie pomocy

filantropijny (adj)
filantropinen
  związany z filantropią

filar /ˈfʲilar/ (n)
pilari
  (górnictwo, górniczy) nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu
  wieloboczna, pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji;

filatelista (n)
postimerkkeilijä
  kolekcjoner lub znawca znaczków pocztowych

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
filatelia
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filc /fʲilʦ̑/ (n)
huopa
  materiał ze zbitej wełny,

filhellenizm (n)
filhellenismi
  (historia, historyczny, historycznie) ruch solidarnościowy z grecką walką narodowowyzwoleńczą w XIX w.
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) umiłowanie kultury starożytnej Grecji;

filigran /fʲiˈlʲiɡrãn/ (n)
filigraani
  (jubilerstwo, jubilerski) technika złotnicza polegająca na zdobieniu lub wykonywaniu całego przedmiotu z cienkich drucików ułożonych w ażurową siatkę;

filipino /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɔ/ (n)
filipino
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny dialekt języka tagalskiego

filister (n)
filisteri
  (książkowy) człowiek o ciasnych ambicjach, gustach czy poglądach

filistyński (adj)
filistealainen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Filistei lub Filistynów; pochodzący z Filistei

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
kuppi
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)

film /fʲilm/ (n)
elokuva
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;

film niemy (n)
mykkäelokuva
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filmować /fʲilˈmɔvaʨ̑/ (v)
filmata
  nagrywać coś kamerą filmową

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
filologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filologiczny /ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
filologinen
  (przymiotnik) od: filologia

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
filosofi
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
filosofia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
filosofinen
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filozofować (v)
filosofoida
  (filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię

filtr /fʲiltr̥/ (n)
suodatin
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
suodatin, suodin
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych

filtrować (v)
suodattaa
  oczyszczać, przepuszczając przez filtr
  będąc filtrem, zatrzymywać szkodliwe czynniki

finanse (n)
rahoitus
  ogół spraw związanych z pieniędzmi, kosztami, płaceniem

finansowo (adv)
rahallisesti
  pod względem finansów, pieniędzy

finansowy /ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
taloudellinen
  dotyczący finansów

finał /ˈfʲĩnaw/ (n)
finaali
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
finaali, loppukilpailu
  (sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
  koniec, zakończenie

finka /ˈfʲĩnka/ (n)
puukko
  (potocznie, potoczny) nóż fiński używany zwykle przez harcerzy i turystów;

finlandyzacja /ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
suomettuminen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;

finwal (n)
sillivales
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku płetwal zwyczajny, Balaenoptera physalus;

fiolet (n)
violetti
  kolor fioletowy;

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
violetti
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka lub w kolorze powstałym przez zmieszanie barwnika czerwonego i niebieskiego;

fiolka /ˈfʲjɔlka/ (n)
lääkepullo
  małe, szklane naczynie z zatyczką;

fiord /fʲjɔrt/ (n)
vuono
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
orvokki
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

firma /ˈfʲirma/ (n)
yritys
  (potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo

firmament /fʲirˈmãmɛ̃nt/ (n)
taivaankansi
  nieboskłon, sklepienie niebieskie, niebo

firmowy (adj)
firma-
  związany z firmą, dotyczący firmy

fitochemia (n)
fytokemia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział fizjologii roślin, nauka badająca roślinne związki organiczne i procesy chemiczne zachodzące w roślinach;

fitoestrogen (n)
fytoestrogeeni
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu;

fitopatologia /ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja/ (n)
fytopatologia
  (botanika, botaniczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział botaniki, nauka o chorobach roślin i zwalczaniu tychże chorób;

fitosterol /ˌfʲitɔˈstɛrɔl/ (n)
kasvisteroli
  (biochemia, biochemiczny) sterol pochodzenia roślinnego

fitoterapeuta (n)
fytoterapeutti
  osoba lecząca ziołami i ich pochodnymi

fitoterapia (n)
fytoterapia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny i farmakologii zajmujący się stosowaniem ziół w lecznictwie

fizjolog /fʲiˈzʲjɔlɔk/ (n)
fysiologi
  specjalista w dziedzinie fizjologii

fizjologia (n)
fysiologia
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizjologiczny (adj)
fysiologinen
  dotyczący działu fizjologii
  odnoszący się do naturalnych czynności organizmu

fizjoterapeuta /ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/ (n)
fysioterapeutti
  (medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii

fizycznie (adv)
fyysisesti
  w sposób odnoszący się do zjawisk fizyki

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
fyysinen, fysikaalinen
  dostępny zmysłom
fysikaalinen
  związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje

fizyk /ˈfʲizɨk/ (n)
fyysikko
  naukowiec zajmujący się fizyką

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
fysiikka
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
suomalainen, suomenkielinen
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
suomi, suomen kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Finów;

flaga /ˈflaɡa/ (n)
lippu
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flaki /ˈflaci/ (n)
sisälmykset
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny;

flamandzki (adj)
flaamilainen, flaami
  odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii

flamandzki (n)
flaami
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii

flambirowanie /ˌflãmbʲirɔˈvãɲɛ/ (n)
flambeeraus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób podawania potrawy, polegający na oblaniu mocnym alkoholem i podpaleniu

flanela /flãˈnɛla/ (n)
flanelli
  (włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;

flanelowy (adj)
flanellinen
  wykonany z flaneli

flash mob (n)
flash mob
  jedna z form street artu polegająca na tym, że grupa ludzi spotyka się w umówionym miejscu i wykonuje pewną czynność;

flaszowiec /flaˈʃɔvʲjɛʦ̑/ (n)
annoona
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych;

flecista /flɛˈʨ̑ista/ (n)
huilisti
  muzyk, który gra na flecie

flegmatyczny /ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
flegmaattinen
  odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny

fleksja /ˈflɛksʲja/ (n)
taivutus
  (gramatyka) odmiana wyrazów

fleksografia /ˌflɛksɔˈɡrafʲja/ (n)
flexopaino
  (poligrafia) technika druku wypukłego, w której forma drukowa wykonana jest z elastycznego tworzywa sztucznego;

flerow (n)
flerovium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114;

flet /flɛt/ (n)
huilu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
poikkihuilu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
panhuilu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

flirtować (v)
flirttailla
  uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci

flora /ˈflɔra/ (n)
kasvisto
  (botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

flora bakteryjna /ˈflɔra ˌbaktɛˈrɨjna/ (n)
bakteerifloora
  drobnoustroje występujące naturalnie w organizmie;

florencki /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
firenzeläinen
  związany z Florencją, dotyczący Florencji

floréal (n)
floréal
  nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

flota /ˈflɔta/ (n)
laivasto
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zbiór jednostek pływających;

flotylla (n)
laivue
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) jednostka wojskowa występująca w marynarce wojennej odpowiadająca dywizji piechoty.

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
fluori
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fluorek (n)
fluoridi
  (chemia, chemiczny) sól kwasu fluorowodorowego;

fluorescencja (n)
fluoresenssi
  (fizyka, fizyczny) samorzutne świecenie niektórych substancji pod wpływwem różnych czynników (jak np. światło, promienie katodowe, promieniowanie nadfioletowe, promienie rentgenowskie) trwające dopóty, dopóki działają te czynniki

fluorowodór (n)
vetyfluoridi
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z fluoru i wodoru;

fluoryt (n)
fluoriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia;

flądra /ˈflɔ̃ndra/ (n)
kampela
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
fobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

foka /ˈfɔka/ (n)
hylje
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

fokmaszt (n)
fokkamasto
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pierwszy maszt od strony dziobu jednostek pływających, które posiadają co najmniej dwa maszty;

fokstrot /ˈfɔkstrɔt/ (n)
fokstrotti
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski w rytmie 4/4 (cztery czwarte);

folia /ˈfɔlʲja/ (n)
folio
  cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach;

folia bąbelkowa (n)
kuplamuovi
  folia z tworzywa sztucznego z bąbelkami powietrza stosowana do opakowywania kruchych przedmiotów;

folk /fɔlk/ (n)
etnomusiikki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyki popularnej wywodzący się z muzyki ludowej;

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
kansanperinne
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

folklorystyka (n)
folkloristiikka
  (etnografia, etnograficzny) (sztuka) nauka badająca folklor;

folkloryzm (n)
folklorismi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązywanie w sztuce i literaturze do elementów folklorystycznych;

fon /fɔ̃n/ (n)
foni
  (fizyka, fizyczny) jednostka poziomu głośności

fondue (n)
fondue, fondyy
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
foneemi
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyczny (adj)
foneettinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki

fonetyk /fɔ̃ˈnɛtɨk/ (n)
foneetikko
  językoznawca zajmujący się fonetyką

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
fonetiikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

foniatria /fɔ̃ˈɲatrʲja/ (n)
foniatria
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem i zaburzeniami wydawania głosu (przez człowieka);

fonologia /ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
fonologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi;

fonologiczny (adj)
fonologinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonologią, dotyczący fonologii

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
suihkulähde
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

foremny /fɔˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
säännöllinen
  (geometria) dla wielokątów: taki, którego wszystkie kąty wewnętrzne są równe, a boki równej długości;
  (geometria) dla wielościanów: ograniczony jednakowymi wielokątami foremnymi (1.1), którego wszystkie kąty dwuścienne są równe;
  (książkowy) o prawidłowym, regularnym kształcie; kształtny, zgrabny

forhend (n)
kämmenlyönti
  (sport, sportowy) (w tenisie ziemnym, tenisie stołowym, badmintonie i speed-ballu) odbicie z prawej strony rakietą trzymaną w prawej ręce;

forint /ˈfɔrʲĩnt/ (n)
forintti
  (jednostka monetarna) oficjalna waluta Węgier;

forma /ˈfɔrma/ (n)
muotti
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazu;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie do pieczenia ciast
  kondycja fizyczna osoby
muoto
  sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś
  rodzaj naczynia do formowania jakiejś plastycznej masy
  zewnętrzny kształt

formacja /fɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
muodostelma
  (geologia, geologiczny) jednostka podstawowa w litostratygrafii
  (wojskowość, wojskowy) samodzielny oddział wojskowy

formalizm (n)
formalismi
  ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu

formalność /fɔrˈmalnɔɕʨ̑/ (n)
muodollisuus
  czynność konieczna, ale nieistotna albo bardzo prosta
  czynność wykonywana według przepisów, urzędowo

formalny /fɔrˈmalnɨ/ (adj)
formaali
  dotyczący formy
  zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku

formatować /ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑/ (v)
alustaa
  (drukarstwo, drukarski) (poligrafia) (informatyka, informatyczny) nadawać czemuś jakiś format, kształt
  (informatyka, informatyczny) przystosowywać nośnik danych do pracy przez odpowiednie ustalenie jego systemu plików

forsa /ˈfɔrsa/ (n)
hillo
  (potocznie, potoczny) pieniądze

forsycja (n)
onnenpensas
  (botanika, botaniczny) Forsythia Vahl, kwitnący wiosną krzew ozdobny o żółtych kwiatach;

fort /fɔrt/ (n)
linnoitus
  (wojskowość, wojskowy) budowla obronna

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
linna
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
flyygeli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fortuna /fɔrˈtũna/ (n)
kohtalo
  los, szczególnie ten dobry
  wielkie bogactwo

forum /ˈfɔrũm/ (n)
foorumi
  miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
  spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat

fory /ˈfɔrɨ/ (n)
tasoitus
  dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji

fosa /ˈfɔsa/ (n)
vallihauta
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
fosfori
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan (n)
fosfaatti
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fosforescencja /ˌfɔsfɔrɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
fosforesenssi
  (fizyka, fizyczny) świecenie ciał wywołane uprzednim naświetlaniem i trwające po jego ustaniu;

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
nojatuoli
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotogeniczny (adj)
valokuvauksellinen
  korzystnie wyglądający na zdjęciach

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
valokuvaaja
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
valokuvaus
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);
  nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym

fotograficzny /ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
valokuvauksellinen
  związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
valokuvata
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotometr (n)
fotometri
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd służący do pomiaru natężenia oświetlenia i innych parametrów światła;

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
fotomontaasi
  (fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
fotoni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotorealizm (n)
fotorealismi
  (sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;

fotosynteza (n)
fotosynteesi
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fototranzystor /ˌfɔtɔtrãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
fototransistori
  (elektronika, elektroniczny) element optoelektroniczny złożony z trzech warstw półprzewodnika o kolejno zmieniających się typach przewodnictwa;

fotowoltaiczny /ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
valosähköinen
  (przymiotnik) związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną

foyer (n)
aula
  (książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów;

fragmentacja /ˌfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
sirpaloituminen
  podział na części, wydzielenie fragmentów

frajda /ˈfrajda/ (n)
hupi
  (potocznie, potoczny) radość, uciecha z czegoś

frajer /ˈfrajɛr/ (n)
hölmö
  (potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane

frak /frak/ (n)
frakkitakki
  część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki o połach obciętych z przodu i wydłużonych z tyłu;

fraktal /ˈfraktal/ (n)
fraktaali
  (matematyka, matematyczny) matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury;

fraktalny (adj)
fraktaalinen
  przypominający kształtem fraktal
  związany z fraktalem, dotyczący fraktala

franciszkanin (n)
fransiskaani
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu;

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
ranskalainen, ranska
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
ranska, ranskan kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuskojęzyczny /frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
ranskankielinen
  posługujący się językiem francuskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim

franczyza (n)
franchising
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj współpracy gospodarczej pomiędzy samodzielnymi podmiotami, w ramach której franczyzobiorca prowadzi swoje przedsiębiorstwo pod marką i według koncepcji franczyzodawcy;

frank /frãŋk/ (n)
frangi
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frans /frãw̃s/ (n)
frankium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

fraza (n)
fraasi
  (językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch lub więcej wyrazów tworzący całość znaczeniową i intonacyjną;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja dwóch lub więcej motywów muzycznych, stanowiących całość w obrębie utworu

frazeologia (n)
fraseologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób wyrażeń;

frazeologiczny (adj)
fraseologinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z frazeologią, dotyczący frazeologii

freediving (n)
vapaasukellus
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu i aktywności polegająca na nurkowaniu na wstrzymanym oddechu;

freemium (n)
freemium
  (handel, handlowy) model biznesowy sprzedaży usługi lub produktu, w którym rozdaje się darmową wersję podstawową i nakłania do kupna opcjonalnej, pełnej wersji premium;

fregata /frɛˈɡata/ (n)
fregattilintu
  (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;
fregatti
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;

freon (n)
freoni
  grupa chloro- i fluoropochodnych węglowodorów alifatycznych;

fresk /frɛsk/ (n)
fresko
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
fretti
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frezarka /frɛˈzarka/ (n)
jyrsin
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do obróbki płaszczyzn, powierzchi kształtowych, wgłębień itp. za pomocą frezu;

frimaire (n)
frimaire
  nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

frittata /frʲitˈːata/ (n)
frittata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska odmiana omleta zapiekana na patelni na maśle, z mieszanką warzywną, serem, niekiedy z czosnkiem lub anchois

front /frɔ̃nt/ (n)
rintama
  (budownictwo) przód budynku
  przód, przednia część
edusta
  (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;

fronton (n)
päätykolmio, frontoni
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

fructidor (n)
fructidor
  nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

fruktoza (n)
fruktoosi, hedelmäsokeri
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja (n)
frustraatio, turhauma
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frutarianizm (n)
fruitarismi
  sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

frygijski (adj)
fryygialainen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii

frykas (n)
viillokki
  (dawniej, dawny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) francuska potrawka z pokrojonych mięs

frytka /ˈfrɨtka/ (n)
ranskalainen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu;

frytkownica (n)
rasvakeitin
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
kampaaja
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzura /frɨˈzura/ (n)
kampaus
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski (adj)
friisi
  dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

fryzyjski (n)
friisi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie

frędzel /ˈfrɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
hapsu
  (krawiectwo) zwisający fragment materiału przymocowany do tkaniny

fuga /ˈfuɡa/ (n)
fuuga
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj formy muzycznej;
  (budownictwo) spoina w murze pomiędzy cegłami lub między płytkami ceramicznymi ułożonymi na ścianie lub podłodze

fuj (interjection)
hyi, yäk
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fuksja /ˈfuksʲja/ (n)
fuksia
  (botanika, botaniczny) Fuchsia L., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych;
  fioletowo-czerwony kolor

fundacja /fũnˈdaʦ̑ʲja/ (n)
säätiö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;

fundament /fũnˈdãmɛ̃nt/ (n)
perustus
  (budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;

fundamentalizm (n)
fundamentalismi
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundusz /ˈfũnduʃ/ (n)
rahasto
  (ekonomia, ekonomiczny) wyodrębniony zasób finansowy przeznaczony na określone cele

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
funktio, kuvaus
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;

funkcjonalizm (n)
funkis
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) nurt uwydatniający nadrzędność funkcji użytkowej dzieła
  (filozofia, filozoficzny) nurt podkreślający rolę przyczyn i skutków w analizie filozoficznej
  (psychologia, psychologiczny) kierunek badań podkreślający funkcje zjawisk psychologicznych;
  (socjologia, socjologiczny) nurt podkreślający rolę funkcji pełnionych przez fakty, zjawiska i procesy społeczne;

funkcjonalność /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
toiminnallisuus
  cecha tego, co jest funkcjonalne
  funkcja, cecha użytkowa programu lub urządzenia

funt /fũnt/ (n)
naula
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw

furan (n)
furaani
  (chemia, chemiczny) ciekły, łatwopalny węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C4H4O, mający zapach zbliżony do chloroformu;

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
furosemidi
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

futbol amerykański /ˈfudbɔl ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
amerikkalainen jalkapallo
  (sport, sportowy) sport drużynowy, w którym uczestniczą dwa jedenastoosobowe zespoły

futro /ˈfutrɔ/ (n)
turkis
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) odzież (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść
  (zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu
nahka
  (krawiectwo) wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan

futurologia /ˌfuturɔˈlɔɟja/ (n)
futurologia
  dziedzina wiedzy zajmująca się przyszłością, próbująca opisać dalszy rozwój ludzkości, cywilizacji i technologii

futurystyczny /ˌfuturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
futuristinen
  (sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu
  taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
futurismi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

fuzja /ˈfuzʲja/ (n)
fuusio
  (fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe

gabinet /ɡaˈbʲĩnɛt/ (n)
työhuone
  pokój przeznaczony do pracy umysłowej

gabinet cieni (n)
varjohallitus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skład rządu formowany przez opozycyjną partię, gotowy do przejęcia władzy po wyborach;

gabinet osobliwości (n)
kuriositeettikabinetti
  prywatna kolekcja dzieł sztuki, okazów biologicznych, numizmatów, starożytnych artefaktów, egzotycznych przedmiotów i innych nietuzinkowych eksponatów

gablota /ɡaˈblɔta/ (n)
vitriini
  oszklona szafka, w której są umieszczane eksponaty lub towary

gaboński /ɡaˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
gabonilainen
  odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce

gad /ɡat/ (n)
matelija
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadatliwy /ˌɡadaˈtlʲivɨ/ (adj)
puhelias
  taki, który dużo i chętnie mówi

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
gadolinium
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gadożer /ɡaˈdɔʒɛr/ (n)
käärmekotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;

gaduła /ɡaˈduwa/ (n)
hölösuu
  osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi

gadżet /ˈɡaʤ̑ɛt/ (n)
härveli
  (książkowy) przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie;

gafa (n)
moka
  nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gag /ɡak/ (n)
kepponen
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych

gagat /ˈɡaɡat/ (n)
gagaatti
  (mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;

gagauski /ɡaˈɡawsʲci/ (adj)
gagauzi
  dotyczący Gagauzów i Gagauzji, związany z Gagauzami i Gagauzją

gajówka /ɡaˈjufka/ (n)
lehtokerttu
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;

gal /ɡal/ (n)
gallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galacki (adj)
galatialainen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Galacji lub Galatów; pochodzący z Galacji

galaktyczny (adj)
galaktinen
  związany z galaktyką, dotyczący galaktyki

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
galaksi
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
kaleeri
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galeria /ɡaˈlɛrʲja/ (n)
galleria
  (sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum

galernik /ɡaˈlɛrʲɲik/ (n)
kaleeriorja
  (historia, historyczny, historycznie) wioślarz, przykładowo więzień lub niewolnik, pracujący przymusowo na galerze

galicyjski /ˌɡalʲiˈʦ̑ɨjsʲci/ (adj)
galego
  dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)

galijski (adj)
gallialainen
  związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
gallona
  (jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;

galop /ˈɡalɔp/ (n)
laukka
  (jeździectwo, jeździecki) szybki, trzytaktowy chód konia;

galopować (v)
laukata
  (jeździectwo, jeździecki) (zoologia, zoologiczny) biec galopem
  (potocznie, potoczny) spieszyć się w wykonywaniu czegoś

galwanometr (n)
galvanometri
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru słabego prądu elektrycznego

gama /ˈɡãma/ (n)
sävelasteikko
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;

gambit /ˈɡãmbʲit/ (n)
gambiitti
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
gameetti, sukusolu
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

gamma /ˈɡãmːa/ (n)
gamma
  nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego, γ;

gamoń /ˈɡãmɔ̃ɲ/ (n)
toljake
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) człowiek nierozgarnięty, niezaradny

gap year (n)
välivuosi
  długa, zwykle roczna przerwa od nauki, pracy lub kariery spożytkowana na podróż, realizację marzeń itp.;

garam masala (n)
garam masala
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodząca się z kuchni indyjskiej zmielona mieszanka przypraw: kminu rzymskiego, kolendry, czarnego pieprzu, kardamonu, liścia laurowego, goździków, cynamonu, chili

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
autotalli
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb /ɡarp/ (n)
kyttyrä
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem

garbarz /ˈɡarbaʃ/ (n)
parkitsija
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór

garbus /ˈɡarbus/ (n)
kupla
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) jeden z modeli samochodu marki Volkswagen

garderoba /ˌɡardɛˈrɔba/ (n)
vaatehuone
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w teatrze, pokój w którym ubierają i charakteryzują się aktorzy
puvusto
  ogół odzieży, ubrań, które się posiada
  pomieszczenie służące do przechowywania odzieży

gardzić /ˈɡarʲʥ̑iʨ̑/ (v)
halveksua
  myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
kurkku, nielu
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

gardłowy (adj)
gutturaalinen
  (anatomia, anatomiczny) związany z gardłem, dotyczący gardła
  o dźwięku: chrapliwy lub niski

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
kattila, ruukku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnirować /ˌɡarʲɲiˈrɔvaʨ̑/ (v)
koristella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ozdabiać jedzenie (np. zieleniną)

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
puku
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

garnizon (n)
varuskunta
  (wojskowość, wojskowy) miejsce stałego stacjonowania garnizonu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) oddział wojska stacjonujący w danym miejscu

garum (n)
garum
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (historia, historyczny, historycznie) słony sos o wyrazistym smaku, sporządzany ze sfermentowanych ryb i wielu przypraw; podstawowy składnik wykwintnej kuchni starożytnego Rzymu;

garść /ɡarʲɕʨ̑/ (n)
kourallinen
  ilość mieszcząca się w garści (1.1)

gastronomia /ˌɡastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
gastronomia
  działalność produkcyjno-usługowa, obejmująca prowadzenie restauracji, barów itp.

gastroskopia (n)
gastroskopia
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie górnego odcinka przewodu pokarmowego;

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
laji
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
  odmiana czegoś, typ, rodzaj

gaur /ɡawr/ (n)
gauri
  (zoologia, zoologiczny) Bos gaurus, gatunek dużego, ciemnego wołu występującego w południowej Azji;

gawial (n)
gaviaali
  (zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
mustavaris
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus Linnaeus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gay-friendly (adj)
homomyönteinen
  (środowiskowy) marketingowe: taki, który tworzy środowisko przyjazne dla LGBT;

gaz /ɡas/ (n)
kaasu
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
  (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
kasvihuonekaasu
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz musztardowy /ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/ (n)
sinappikaasu
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
jalokaasu
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny ostatniej, 18 grupy układu okresowego;

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
maakaasu
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gaza (n)
harso
  (włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
gaselli
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
sanomalehti, lehti
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gazowany (adj)
kaasupitoinen
  (spożywczy) nasycony dwutlenkiem węgla

gazpacho /ɡasˈpaʧ̑ɔ/ (n)
gazpacho
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hiszpański chłodnik z surowych warzyw z dodatkiem suchego rozmoczonego chleba doprawiony oliwą i winnym octem;

gałka /ˈɡawka/ (n)
nuppi
  mały, kulisty przedmiot lub kuliste zakończenie przedmiotu
  regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
muskotti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałka oczna (n)
silmämuna
  (anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
oksa
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
käsisammutin, sammutin
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gdakać /ˈɡdakaʨ̑/ (v)
kotkottaa
  o kurze: wydawać głos

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
kun
  …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdy kota nie ma, myszy harcują /ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈʦ̑ujɔ̃w̃/ (proverb)
kun kissa on poissa, hiiret hyppivät pöydällä
  kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp.

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
missä, jossa
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (pronoun)
missä
  …względny, zastępujący określenie miejsca
  gdzieś (miejsce nie określone bliżej)

gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą /ˈɟʥ̑ɛ ˈdrva ˈrɔ̃mbʲjɔ̃w̃ ˈtãm ˈvʲjurɨ ˈlɛʦ̑ɔ̃w̃/ (proverb)
munakasta ei voi tehdä rikkomatta munia
  uczestnicząc biernie, choć niekoniecznie świadomie w jakiejś nieprzyjemnej sytuacji, często ponosi się jej przykre konsekwencje

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
muualle, toisaalle
  do innego miejsca
muualla, toisaalla
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
mitä useampi kokki, sitä huonompi soppa
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdziekolwiek /ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk/ (indefinitePronoun)
missä tahansa
  (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce

gdzieś /ɟʥ̑ɛ̇ɕ/ (indefinitePronoun)
jossakin, jossain
  w pewnym miejscu

geek (n)
friikki
  (slangowo) człowiek, który dąży do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie (najczęściej informatyce oraz naukach ścisłych) w stopniu daleko wykraczającym poza zwykłe hobby;

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
geisha
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gejzer /ˈɡɛjzɛr/ (n)
geysir
  (geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
gekko
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

geminata /ˌɡɛ̃mʲĩˈnata/ (n)
geminaatta
  (językoznawstwo, językoznawczy) podwojona spółgłoska w wyrazie

gemmologia (n)
gemmologia
  (mineralogia, mineralogiczny) nauka o kamieniach szlachetnych;

gen /ɡɛ̃n/ (n)
geeni
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

gender (n)
sosiaalinen sukupuoli
  (psychologia, psychologiczny) (gender studies) zespół zachowań, norm i wartości, które są przypisane przez kulturę do każdej z płci; szerzej: zbiór wzorów zachowań, wyobrażeń i oczekiwań społecznych, a także norm, które są związane z płcią biologiczną, wyznaczający funkcje pełnione przez jednostkę w społeczeństwie i kulturze wraz ze statusem tej jednostki i przysługującymi jej prawami;

genealogia (n)
genealogia, sukututkimus
  geneza rodu uwzględniająca następstwo pokoleń i koligacje

genealogiczny (adj)
genealoginen
  związany z genealogią

generacja (n)
sukupolvi
  ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
kenraali
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

genetycznie (adv)
geneettisesti
  w sposób dotyczący genetyki / genów

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
geneettinen
  (biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
perinnöllisyystiede
  dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

genewski /ɡɛ̃ˈnɛfsʲci/ (adj)
geneveläinen
  dotyczący Genewy, związany z Genewą

geniusz /ˈɡɛ̃ɲjuʃ/ (n)
nero
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
  czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent

genom /ˈɡɛ̃nɔ̃m/ (n)
genomi
  (biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;

gentryfikacja /ˌɡɛ̃ntrɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
keskiluokkaistuminen
  (architektura, architektoniczny) proces renowacji miasta

genueński /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃j̃sʲci/ (adj)
genovalainen
  dotyczący Genui, związany z Genuą, pochodzący z Genui

geobotanika (n)
kasvimaantiede
  (botanika, botaniczny) dział botaniki badający wzajemne oddziaływanie roślinności i środowiska geograficznego;

geocentryczny (adj)
geosentrinen
  (astronomia, astronomiczny) używający Ziemi jako punktu odniesienia

geocentryzm (n)
maakeskisyys
  (astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Ziemi we wszechświecie;

geodeta /ˌɡɛɔˈdɛta/ (n)
maanmittari
  osoba zajmująca się geodezją

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
geodesia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geofizyczny (adj)
geofysikaalinen
  dotyczący geofizyki

geofizyka (n)
geofysiikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej

geoglif (n)
geoglyfi
  (sztuka) dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;

geograf /ɡɛˈɔɡraf/ (n)
maantieteilijä
  osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
maantiede, maantieto, geotiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
maantieteellinen
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geolog /ɡɛˈɔlɔk/ (n)
geologi
  (edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
geologia
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geologiczny /ˌɡɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
geologinen
  związany z geologią

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
geometria
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geometryczny /ˌɡɛɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
geometrinen
  (matematyka, matematyczny) dotyczący geometrii

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
geomorfologia
  (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geopolitycznie (adv)
geopoliittisesti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w sposób dotyczący geopolityki

geopolityczny /ˌɡɛɔpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
geopoliittinen
  dotyczący położenia geograficznego danego obszaru, które wpływa na jego sytuację polityczną

geopolityka (n)
geopolitiikka
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
gepardi
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

geriatra /ɡɛrʲˈjatra/ (n)
geriatri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób wieku podeszłego

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
geriatria
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
germanium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germanistyka (n)
germanistiikka
  (edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim

germanizm /ɡɛrˈmãɲism̥/ (n)
germanismi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka niemieckiego;

germanizować (v)
saksalaistaa
  (książkowy) narzucać kulturę i język niemiecki

germański /ɡɛrˈmãj̃sʲci/ (adj)
germaaninen
  dotyczący Germanów lub Germanii

germinal (n)
germinal
  nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

gest /ɡɛst/ (n)
ele
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

gestykulować /ˌɡɛstɨkuˈlɔvaʨ̑/ (v)
elehtiä
  poruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi, pokazania czegoś, dania komuś jakiegoś znaku

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
getto, ghetto
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

gibelin (n)
ghibelliini
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik cesarstwa w średniowiecznych Włoszech;

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
gibboni
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

gibon srebrzysty (n)
hopeagibboni
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Hylobates moloch Audebert, gatunek małpy z rodziny gibonowatych, występujący na Jawie;
  (zoologia, zoologiczny) małpa z gatunku gibonów srebrzystych (1.1)

giez /ɟɛs/ (n)
paarma
  (zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
pörssi
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigabajt (n)
gigatavu
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych;

gigabit (n)
gigabitti
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji, 230 bitów

gigant /ˈɟiɡãnt/ (n)
gigantti
  (zobacz) olbrzym

gigantomachia /ˌɟiɡãntɔ̃ˈmaxʲja/ (n)
gigantomakhia
  (mitologia grecka) walka gigantów z bogami olimpijskimi;

gigantyzm (n)
giganttisuus
  gigantyczne rozmiary czegoś
  ogromny wzrost człowieka spowodowany nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu

gil /ɟil/ (n)
punatulkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;

gilotyna /ˌɟilɔˈtɨ̃na/ (n)
giljotiini
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;

gimnastyczny /ˌɟĩmnaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
voimistelu-
  związany z gimnastyką, służący gimnastyce

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
voimistelu
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
gynekologi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
naistentautioppi, gynekologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekologiczny /ˌɟĩnɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
gynekologinen
  (medycyna, medyczny) związany z ginekologią, dotyczący ginekologii

ginekomastia /ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/ (n)
gynekomastia
  (medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem

gips /ɟips/ (n)
kipsi
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;

gitara /ɟiˈtara/ (n)
kitara
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
sähkökitara
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
kitaristi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
jäätikkötiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

gladiator /ɡlaˈdʲjatɔr/ (n)
gladiaattori
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;

glaukofan (n)
glaukofaani
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;

gleboznawstwo (n)
maaperätiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (rolnictwo, rolniczy) nauka o glebach;

gliceryna /ˌɡlʲiʦ̑ɛˈrɨ̃na/ (n)
glyseriini
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

glin /ɡlʲĩn/ (n)
alumiini
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
savi
  (geologia, geologiczny) skała osadowa i materiał ceramiczny;

gliniany /ɡlʲĩˈɲãnɨ/ (adj)
savi-
  sformowany, ulepiony z gliny

gliniasty (adj)
savinen
  zawierający dużo gliny

glinobitka (n)
savitiili
  (budownictwo) cegła z niewypalonej gliny, często z domieszką, żwiru, piasku lub słomy

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
globalisaatio
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalna wioska (n)
maailmankylä
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) glob ziemski jako wspólne miejsce zamieszkania dzięki mediom elektronicznym;

globalne ocieplenie /ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ/ (n)
ilmaston lämpeneminen
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;

globalnie /ɡlɔˈbalʲɲɛ/ (adv)
globaalisti
  na całym świecie

globalny /ɡlɔˈbalnɨ/ (adj)
pallo
  całościowy, liczony lub rozpatrywany ogólnie
maailmanlaajuinen
  ogólnoświatowy, obejmujący cały świat

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
karttapallo
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glon /ɡlɔ̃n/ (n)
levä
  Algae, rodzaj organizmów wodnych;

glosa (n)
selitys
  (językoznawstwo, językoznawczy) adnotacja zawierająca objaśnienia gramatyczne, umieszczona w tekście językoznawczym zwykle między zdaniem oryginalnym a jego tłumaczeniem, ułatwiająca zrozumienie struktury języka;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) komentarz do dokumentu sądowego;
  uwaga, objaśnienie lub tłumaczenie trudniejszego zwrotu bądź wyrazu, dopisane ręcznie przez czytelnika lub kopistę danej książki zwykle między wierszami tekstu lub na marginesie

glosolalia (n)
kielilläpuhuminen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) rzekomy dar (np. od boga, szatana, istot pozaziemskich) mówienia językami, których się nie zna, zwykle w chwilach ekstazy religijnej;

glukometr /ɡluˈkɔ̃mɛtr̥/ (n)
verensokerimittari
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do automatycznego pomiaru poziomu glukozy we krwi

glukoza (n)
glukoosi, rypälesokeri
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

gluon /ˈɡlu<sup>w</sup>ɔ̃n/ (n)
gluoni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, będąca nośnikiem oddziaływań silnych

glutaminian /ˌɡlutãˈmʲĩɲãn/ (n)
glutamaatti
  (chemia, chemiczny) sól kwasu glutaminowego

glutaminian sodu (n)
natriumglutamaatti
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) organiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu glutaminowego, biały proszek dodawany do potraw i konserw w celu uwydatnienia ich właściwości smakowych i zapachowych

gluten /ˈɡlutɛ̃n/ (n)
gluteeni
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmach /ɡmax/ (n)
rakennelma
  okazały budynek w którym znajduje się zwykle ważna instytucja

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
kunta
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnać /ɡnaʨ̑/ (v)
ajaa
  popędzać, zaganiać dokądś zwierzęta, rzadziej ludzi

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
gneissi
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniady /ˈɟɲadɨ/ (adj)
ruunikko
  (hipologia, hipologiczny) o koniu: mający brązową (jasną bądź ciemną) sierść oraz czarną grzywę, ogon i dolne odcinki kończyn

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
pesä
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gnida /ˈɟɲida/ (n)
saivar
  jajo wszy;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
kiukku
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gnić /ɟɲiʨ̑/ (v)
maatua
  ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów

gnomon /ˈɡnɔ̃mɔ̃n/ (n)
gnomon
  prosty zegar słoneczny

gnomonika (n)
gnomoniikka
  sztuka budowania zegarów słonecznych;

gnostycyzm (n)
gnostilaisuus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;

gnostyczny (adj)
gnostilainen
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z gnostycyzmem, dotyczący gnostycyzmu

gnu /ɡnu/ (n)
gnuu, gnu
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnój /ɡnuj/ (n)
lanta
  (rolnictwo, rolniczy) nawóz zwierzęcy; stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;

go /ɡɔ/ (n)
go
  (sport, sportowy) rodzaj gry planszowej;

goblin /ˈɡɔblʲĩn/ (n)
haltija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człekokształtne brzydkie stworzenie, pełen złośliwości bohater ludowych opowieści;

gocki (adj)
gootti
  związany z Gotami, dotyczący Gotów

gocki (n)
gootti
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
arvokkuus
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godny /ˈɡɔdnɨ/ (adj)
arvokas
  wart, zacny
  zasługujący na coś

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
tunti
  (edukacja, edukacyjny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna
kello, tunti
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
ulkonaliikkumiskielto
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godziny szczytu (n)
ruuhka-aika
  (ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg

gofr /ɡɔfr̥/ (n)
vohveli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami;

gofrownica /ˌɡɔfrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
vohvelirauta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) maszynka do pieczenia gofrów

gokart (n)
mikroauto
  mały, nisko osadzony samochód wyścigowy, niedopuszczony do ruchu ulicznego

gol /ɡɔl/ (n)
maali
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golarka /ɡɔˈlarka/ (n)
partakone
  (elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia;

golem /ˈɡɔlɛ̃m/ (n)
golem
  (folklor) istota podobna do człowieka, ulepiona z gliny, niema i bezwolna, występująca w kulturze i wierzeniach żydowskich;

golenie /ɡɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
parranajo
  (fryzjerstwo, fryzjerski) usuwanie zarostu lub włosów tuż przy powierzchni skóry

goleń /ˈɡɔlɛ̃ɲ/ (n)
sääri
  (anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;

golf /ɡɔlf/ (n)
golf
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;

golfista /ɡɔlˈfʲista/ (n)
golfaaja
  (sport, sportowy) ktoś, kto uprawia golf

golić /ˈɡɔlʲiʨ̑/ (v)
ajaa
  usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
gondoli
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;
  (lotnictwo, lotniczy) kosz balonu lub sterowca

gong /ɡɔ̃ŋk/ (n)
gongi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
lähetti
  (szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

googlować /ɡuɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
googlata
  (potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google

gorczyca /ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
sinappi
  (botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych;
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew

gorgonzola /ˌɡɔrɡɔ̃w̃ˈzɔla/ (n)
gorgonzola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski ser podpuszczkowy, miękki, poprzerastany zielononiebieskimi żyłkami pleśni, o ostrym smaku;

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
korsetti
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
gorilla
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;
  (potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany

gorzelnia /ɡɔˈʒɛlʲɲa/ (n)
tislaamo
  zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych;

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
karvas, kitkerä
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny

gorzyk (n)
tanssija
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Pipridae;

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
kuuma
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
kuume
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
kultakuume, kultaryntäys
  nagły pęd do poszukiwania złota

gospel (n)
gospel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki chrześcijańskiej, wywodzący się z pieśni Afroamerykanów;

gospodarka /ˌɡɔspɔˈdarka/ (n)
talous
  całokształt działalności gospodarczej

gospodarstwo domowe (n)
kotitalous
  (ekonomia, ekonomiczny) wszelkie czynności i przedmioty składające się na prowadzenie domu

gospodarz /ɡɔsˈpɔdaʃ/ (n)
isäntä
  (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
  osoba przyjmująca gości

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
kotirouva
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
keittää
  przyrządzać ciepłą potrawę
  doprowadzać do wrzenia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowywać potrawę przez obróbkę cieplną we wrzącej wodzie
  (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia
  (potocznie, potoczny) odczuwać dyskomfort i pocić się obficie z powodu gorąca

gotowość (n)
valmius
  stan pełnego przygotowania do czegoś
  zamiar, skłonność, zdecydowanie

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
valmis
  skończony, wykonany
  chętny i zdolny do zrobienia czegoś
  przygotowany do czegoś, na coś

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
käteinen
  pieniądze w postaci banknotów lub monet

gołobrody (adj)
siloposkinen
  (przestarzałe, przestarzały) o chłopaku nie golący się jeszcze

gołoledź /ɡɔˈwɔlɛʨ̑/ (n)
iljanne
  (meteorologia, meteorologiczny) cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu);

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
kyyhky, pulu
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołąb skalny (n)
kalliokyyhky
  (ornitologia, ornitologiczny) Columba livia, gatunek powszechnego, średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych

gołąbek /ɡɔˈwɔ̃mbɛk/ (n)
kaalikääryle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z ryżu i mielonego mięsa zawiniętego w liście kapusty;

gołębi /ɡɔˈwɛ̃mbʲi/ (adj)
kyyhkys-
  (zoologia, zoologiczny) charakterystyczny dla gołębia, dotyczący gołębia, odnoszący się do gołębia, związany z gołębiem

gołębnik /ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/ (n)
kyyhkyslakka
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi

gościnność (n)
vieraanvaraisuus
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gościnny /ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
vieraanvarainen
  chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
vieras
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
neilikka
  (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
neilikka, mausteneilikka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;

gra /ɡra/ (n)
peli
  (sport, sportowy) mecz
peli, leikki, kisa
  zabawa według ustalonych reguł;

gra słów /ˈɡra ˈswuf/ (n)
sanaleikki
  budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów

grab /ɡrap/ (n)
valkopyökki
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
  drewno grabu (1.1)

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
haudankaivaja
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
harava
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

grabić /ˈɡrabʲiʨ̑/ (v)
haravoida
  zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
pelaaja
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
rakeet, rae
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
rakeet
  (przenośnie, przenośnia) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradient /ˈɡradʲjɛ̃nt/ (n)
gradientti
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) wektor o kierunku i zwrocie zgodnym z kierunkiem wzrostu funkcji i wartości proporcjonalnej do szybkości wzrostu;
  płynne przejście jednego koloru w drugi

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
raekuuro
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu

graf /ɡraf/ (n)
graafi
  (matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;

grafem (n)
grafeemi
  najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;

grafen /ˈɡrafɛ̃n/ (n)
grafeeni
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka;

graffiti /ɡrafˈfʲitʲi/ (n)
graffiti
  (sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;

graficzny /ɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
graafinen
  (sztuka) dotyczący grafiki (sztuki)

grafika /ˈɡrafʲika/ (n)
grafiikka
  (informatyka, informatyczny) obraz powielany komputerowo
  dział sztuk plastycznych, obejmujący techniki pozwalające na wielokrotne powielanie rysunku na papierze lub tkaninie;

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
grafiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafologia /ˌɡrafɔˈlɔɟja/ (n)
grafologia
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

grafoskop /ɡraˈfɔskɔp/ (n)
piirtoheitin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie);

gram /ɡrãm/ (n)
gramma
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatyczny /ˌɡrãmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kieliopillinen
  dotyczący gramatyki, związany z gramatyką
  zgodny z regułami gramatyki

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
kieliopin tutkija
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
kielioppi
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;

granat /ˈɡrãnat/ (n)
granaattiomena
  (spożywczy) owoc granatowca

granatnik (n)
kranaatinheitin
  (wojskowość, wojskowy) broń palna mająca długą lufę, służąca do wystrzeliwania granatów;

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
granaattiomena
  (botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
tummansininen, laivastonsininen
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

graniastosłup /ˌɡrãɲaˈstɔswup/ (n)
prisma
  (geometria) wielościan, którego wszystkie wierzchołki są położone na dwóch równoległych płaszczyznach i którego wszystkie krawędzie leżące poza tymi podstawami są do siebie równoległe;

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
raja
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;

graniczyć /ɡrãˈɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
rajautua
  mieć wspólną granicę, sąsiadować

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
graniitti
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

granola /ɡrãˈnɔla/ (n)
mysli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;

grappa /ˈɡrapːa/ (n)
grappa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)

grasica (n)
kateenkorva
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

grasować /ɡraˈsɔvaʨ̑/ (v)
ryöstellä
  dokonywać napadów, gwałtów na określonym terenie

gratulacja /ˌɡratuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
onnittelu
  wyraz uznania złożony komuś z okazji jego sukcesu

gratulacje (interjection)
onnea
  wyrażenie uznania wypowiadane z okazji czyjegoś sukcesu lub radosnego wydarzenia

gratulacje (n)
onnitteleminen
  wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby

gratulować /ˌɡratuˈlɔvaʨ̑/ (v)
onnitella
  składać wyrazy uznania

gratyfikacja /ˌɡratɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
hyvitys
  dodatkowe, zwykle jednorazowe, wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za specjalne zasługi, z okazji świąt, jubileuszu firmy itp.

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
painovoima, vetovoima
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
painovoimaan liittyvä
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton (n)
gravitoni
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać /ɡraʨ̑/ (v)
soittaa
  brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
  o przedmiocie: wydawać dźwięki
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego
  być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie

grdyka /ˈɡrdɨka/ (n)
aataminomena
  (anatomia, anatomiczny) wystająca na przedniej części szyi chrząstka krtani (zazwyczaj u mężczyzn)

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
kreikkalainen, kreikka
  związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków
kreikkalainen
  związany z Greckim Kościołem Prawosławnym

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
kreikka, kreikkalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Greków i po części Cypryjczyków;

gregoriański /ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
gregoriaaninen
  odnoszący się do papieża Grzegorza I; ,
  odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; ,

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
greippi
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

grenlandzki /ɡrɛ̃nˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
grönlantilainen
  od Grenlandia

grobowiec /ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hauta
  okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;

groch /ɡrɔx/ (n)
herne
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

groch cukrowy (n)
sokeriherne
  (botanika, botaniczny) odmiana grochu, która nie ma wyściółki pergaminowej w strąkach

grochówka /ɡrɔˈxufka/ (n)
hernekeitto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem;

grog /ɡrɔk/ (n)
grogi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier;

gromada /ɡrɔ̃ˈmada/ (n)
galaksijoukko
  (astronomia, astronomiczny) skupienie gwiazd różnego pochodzenia obserwowane na niewielkiej przestrzeni nieba;

gromada gwiazd (n)
tähtijoukko
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem;

grono /ˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
rypäle
  (potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
kärppä, portimo
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea Linnaeus, niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;

gros /ɡrɔ/ /ɡrɔs/ (n)
krossi
  (przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki;

grot /ɡrɔt/ (n)
nuolenkärki
  (wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych;

grota /ˈɡrɔta/ (n)
luola
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groteskowy /ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ/ (adj)
groteski
  podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny

grotmaszt (n)
isomasto
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) główny maszt statku żaglowego;

groza /ˈɡrɔza/ (n)
kauhu
  uczucie strachu, przerażenia spowodowane niebezpieczeństwem

groźny /ˈɡrɔʑnɨ/ (adj)
julma, raivokas, raivopäinen
  taki, który wzbudza strach

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
nokkavarpunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość (n)
paksuus
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
paksu, lihava
  mający dużą grubość, średnicę
lihava, paksu
  otyły

gruchacz (n)
kyssäkurki
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Psophiidae;

gruchot (n)
kottero
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) zniszczony, zużyty, stary przedmiot, np. pojazd

gruczolak /ɡruˈʧ̑ɔlak/ (n)
adenooma
  (medycyna, medyczny) nowotwór niezłośliwy tkanek gruczołowych;

gruczolakorak (n)
adenokarsinooma
  (medycyna, medyczny) gruczołowata forma nowotworu

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
rauhanen
  (anatomia, anatomiczny) narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;

gruczoł mlekowy (n)
maitorauhanen
  (anatomia, anatomiczny) zazwyczaj parzyste gruczoły charakterystyczne dla gromady ssaków, wydzielające mleko, które jest pokarmem dla młodych;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
joulukuu
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grunge (n)
grunge
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostry, dynamiczny podgatunek rocka alternatywnego z mocno zniekształconym, „brudnym” brzmieniem gitar, zapoczątkowany w latach 80. XX w.;

grupa /ˈɡrupa/ (n)
ryhmä
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze

grupa docelowa (n)
kohderyhmä
  (ekonomia, ekonomiczny) (publikatory) grupa osób, do której zasadniczo skierowany jest komunikat, reklama lub produkt;

grupa etniczna (n)
etninen ryhmä
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi posiadających wspólne doświadczenia społeczne, kulturowe, narodowe oraz historyczne;

grupa funkcyjna (n)
funktionaalinen ryhmä
  (chemia, chemiczny) ugrupowanie atomów występujące w cząsteczce związku organicznego, decydujące o podstawowych własnościach chemicznych związku;

grupa krwi (n)
veriryhmä
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grupa śmierci /ˈɡrupa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
kuolemanlohko
  (sport, sportowy) grupa w rozgrywkach, której drużyny/uczestnicy prezentują podobny, wysoki poziom i każdy z nich może być upatrywany w roli faworyta

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
päärynäpuu
  (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;
  (technologia, technika, techniczny) drewno gruszy (1.1)

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
päärynä
  (spożywczy) owoc gruszy;

gruszyczka (n)
talvikki
  (botanika, botaniczny) Pyrola L., rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych;

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
georgia, georgialainen
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (n)
georgialainen, georgia
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Gruzji;

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
tuberkuloosi
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gruźliczy (adj)
tuberkuloottinen
  (medycyna, medyczny) związany z gruźlicą, dotyczący gruźlicy

gryf /ɡrɨf/ (n)
aarnikotka, griippi
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

gryka /ˈɡrɨka/ (n)
tattari, viljatatar
  (botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
irvistys
  wykrzywienie twarzy

grymuar (n)
loitsukirja
  (historia, historyczny, historycznie) (ezoteryka) (fantasy) księga wiedzy magicznej;

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
patina
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;
  niebieskozielony kolor grynszpanu (1.1)

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
influenssa, flunssa
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
jyrsijä
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
purra
  zatapiać w czymś zęby

grzaniec (n)
glögi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grzane wino, często z przyprawami

grzanka /ˈɡʒãnka/ (n)
paahtoleipä
  kawałek pieczywa przyrumieniony z obu stron

grzałka /ˈɡʒawka/ (n)
uppokuumennin
  zanurzane w wodzie, proste kuchenne urządzenie elektryczne do przygotowywania wrzątku

grzbiet /ɡʒbʲjɛt/ (n)
keskiselänne
  część łańcucha górskiego
selkä
  górna lub tylna część podłużnej rzeczy

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kampa
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;
harja
  (ornitologia, ornitologiczny) mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów

grzech /ɡʒɛx/ (n)
synti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotać (v)
helistä
  wydawać z siebie grzechot

grzechotka /ɡʒɛˈxɔtka/ (n)
helistin
  rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
kalkkarokäärme
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzeczność /ˈɡʒɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
kohteliaisuus
  uprzejmy sposób zachowania

grzesznica /ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
synnintekijä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej

grzesznik /ˈɡʒɛʃʲɲik/ (n)
synnintekijä
  ktoś, kto grzeszy

grzeszny /ˈɡʒɛʃnɨ/ (adj)
syntinen
  popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
tehdä syntiä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny

grzmieć (v)
jyristä
  o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
sieni
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu
sieni, itiöemä
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor

grzybnia (n)
sienirihmasto
  (biologia, biologiczny) (mikologia, mikologiczny) forma plechy grzybów, stanowiąca wegetatywne ciało grzybów;

grzybobójczy /ˌɡʒɨbɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
fungisidinen
  taki, który zabija grzyby i zapobiega ich rozwojowi oraz pojawieniu się

grzybowy (adj)
sieni-
  związany z grzybami, dotyczący grzybów

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
harja
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywka /ˈɡʒɨfka/ (n)
otsatukka
  (fryzyjski) włosy przycięte tak, że spadają na czoło

grzywna (n)
sakko
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

grzęda /ˈɡʒɛ̃nda/ (n)
nukkumapaikka
  poziomy drążek w kurniku, na którym może odpoczywać ptactwo domowe
istutus
  wydzielony pas ziemi uprawnej w ogrodzie

grób /ɡrup/ (n)
hauta
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

grążyca /ɡrɔ̃w̃ˈʒɨʦ̑a/ (n)
sotka
  (ornitologia, ornitologiczny) kaczka nurkująca; kaczka, która podczas zdobywania pokarmu nurkuje na znaczną głębokość, do grupy grążyc należy w Polsce, między innymi kilka gatunków z rodzaju Aythya

guacamole (n)
guacamole
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;

guano /ɡuˈ<sup>w</sup>ãnɔ/ /ˈɡwãnɔ/ (n)
guano
  (rolnictwo, rolniczy) suche odchody ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
kuvernööri
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernatorski (adj)
kuvernööri
  odnoszący się do gubernatora, związany z gubernatorem

gubernia (n)
kuvernementti
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;

gulasz (n)
gulassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj mięsnego ragoût;

guma /ˈɡũma/ (n)
kumi
  rodzaj rozciągliwego tworzywa;
  (potocznie, potoczny) prezerwatywa

guma do żucia (n)
purukumi
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
kumi, pyyhekumi
  (edukacja, edukacyjny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;

guru /ˈɡuru/ (n)
guru
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;

guwernantka (n)
kotiopettajatar
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) nauczycielka domowa, wychowawczyni dzieci w zamożnych rodzinach

guz /ɡus/ (n)
patti
  zgrubienie pochodzenia naturalnego lub wywołane uderzeniem

guziec /ˈɡuʑɛʦ̑/ (n)
pahkasika
  (zoologia, zoologiczny) Phacochoerus F. Cuvier, przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
nappi
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gwarancja /ɡvaˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
takuu
  poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś

gwardia /ˈɡvardʲja/ (n)
kaarti
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) starożytna lub średniowieczna straż przyboczna panujących
  (wojskowość, wojskowy) oddziały ochotnicze, zorganizowane na wzór wojska zawodowego
  (wojskowość, wojskowy) wyborowe oddziały wojska

gwardian (n)
apotti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony niektórych męskich domów zakonnych;

gwardzista (n)
kaartilainen
  (wojskowość, wojskowy) członek gwardii

gwasz (n)
guassiväri
  (sztuka) kryjąca farba wodna z domieszką kredy, bieli cynkowej lub bieli ołowianej oraz gumą arabską jako spoiwem;
  (sztuka) praca malarska w technice gwaszu (1.2)
  (sztuka) technika malarska wykorzystująca gwasz (1.1)

gwatemalski /ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci/ (adj)
guatemalalainen
  odnoszący się do państwa Gwatemala

gwałciciel /ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
raiskaaja
  osoba dopuszczająca się gwałtu

gwałt /ɡvawt/ (n)
raiskaus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwałtowny /ɡvawˈtɔvnɨ/ (adj)
raju
  nagły, szybki

gwelf (n)
guelfi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik papiestwa w średniowiecznych Włoszech;

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
tähti
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
  sławna osobistość w danym środowisku

gwiazda Dawida (n)
daavidintähti
  (żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela;

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
tähdistö
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwinea (n)
guinea
  (dawniej, dawny) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta bita w Anglii;

gwint (n)
kierre
  (technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek

gwintownik /ɡvʲĩnˈtɔvʲɲik/ (n)
kierteitystappi
  narzędzie skrawające wieloostrzowe, służące do nacinania gwintów wewnętrznych;

gwizd (n)
vihellys
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
viheltää
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
pilli
  nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
kohokohta, tähtihetki
  (przenośnie, przenośnia) najważniejsza część czegoś
naula
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gzyms /ɡzɨ̃ms/ (n)
korniisi
  (architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;

góra /ˈɡura/ (n)
vuori
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;
  (potocznie, potoczny) duża sterta czegoś

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
jäävuori
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góral /ˈɡural/ (n)
vuoristolainen
  człowiek pochodzący z gór;

góralek (n)
tamaani
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

górnictwo (n)
kaivostoiminta
  dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górniczek /ɡurʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
tunturikiuru
  (ornitologia, ornitologiczny) Eremophila alpestris, gatunek ptaka z rodziny skowronków, zamieszkuje tundrę oraz strefy alpejskie gór: Eurazji, Afryki Północnej i Ameryki;

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
kaivosmies, kaivostyöläinen
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

górnołużycki /ˌɡurnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci/ (adj)
yläsorbi
  związany z Górnymi Łużycami

górzysty /ɡuˈʒɨstɨ/ (adj)
vuoristoinen
  pełen gór, wzniesień, pokryty górami

gówniany /ɡuvʲˈɲãnɨ/ (adj)
paska
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) kiepski, marny, tandetny, kiczowaty, bezwartościowy
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dosłownie) dotyczący gówna, charakterystyczny dla gówna

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
paska
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) nic

gówno prawda /ˈɡuvnɔ ˈpravda/ (interjection)
paska
  (wulgarnie, wulgaryzm) gniewna reakcja na czyjąś wypowiedź uważaną za nieprawdziwą

gówno prawda /ˈɡuvnɔ ˈpravda/ (n)
paska
  (wulgarnie, wulgaryzm) oczywiste kłamstwo, nieprawda

göteborski /ˌɡøːtɛˈbɔrsʲci/ (adj)
göteborgilainen
  odnoszący się do Göteborgu

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
pesusieni, sieni
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;

gągoł /ˈɡɔ̃ŋɡɔw/ (n)
telkkä
  (ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;

gągołek (n)
pikkutelkkä
  (ornitologia, ornitologiczny) Bucephala albeola, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych zamieszkujący kontynent amerykański;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
perhostoukka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;

gąsior /ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/ (n)
uroshanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi

gęba /ˈɡɛ̃mba/ (n)
turpa
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) usta
suu
  (potocznie, potoczny) osoba będąca na czyimś utrzymaniu, osoba do wykarmienia

gęgawa /ɡɛ̃ŋˈɡava/ (n)
merihanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser anser, pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej;

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
kananliha
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęstość /ˈɡɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
ominaispaino
  cecha gęstych substancji

gęstość zaludnienia /ˈɡɛ̃w̃stɔʑʥ̑ ˌzaludʲˈɲɛ̇̃ɲa/
väestöntiheys
  (statystyka, statystyczny) miara przyporządkowująca populację do powierzchni, podawana zazwyczaj w liczbie osób na km²;

gęsty /ˈɡɛ̃w̃stɨ/ (adj)
paksu
  (o płynach) skondensowany
tiheä
  (o włosach lub sierści) bujny
  taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie
  (o splotach) mający bardzo drobne oczka
  (przenośnie, przenośnia) taki, który jest intensywny lub zdarza się często

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
hanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej gęsi (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona

gęś białoczelna /ˈɡɛ̃w̃ʑ ˌbʲjawɔˈʧ̑ɛlna/ (n)
tundrahanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser albifrons, gatunek gęsi;

gęś krótkodzioba /ˈɡɛ̃w̃ɕ ˌkrutkɔˈʥ̑ɔba/ (n)
lyhytnokkahanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser brachyrhynchus, gatunek gęsi;

gęś mała /ˈɡɛ̃w̃ɕ ˈmawa/ (n)
kiljuhanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser erythropus, gatunek gęsi;

gęś zbożowa /ˈɡɛ̃w̃ʑ zbɔˈʒɔva/ (n)
metsähanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser fabalis, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

gładki /ˈɡwatʲci/ (adj)
sileä
  mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości

gładko (adv)
sujuvasti
  bez nierówności

gładkość /ˈɡwatkɔɕʨ̑/ (n)
pehmeys
  cecha tego, co jest gładkie

gładzica /ɡwaˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
punakampela
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego;

głagolica /ˌɡwaɡɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
glagoliittinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) najstarszy alfabet słowiański;

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
hyväillä
  łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głasnost /ˈɡwasnɔst/ (n)
glasnost
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;

głaz /ɡwas/ (n)
järkäle
  (geologia, geologiczny) fragment skały o średnicy większej niż 20 cm, obtoczony wskutek transportu i erozji;

głaz narzutowy (n)
siirtolohkare
  (geologia, geologiczny) fragment skały litej, przyniesiony przez lądolód;

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
nälkäinen
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głos /ɡwɔs/ (n)
äänestys, ääni
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
ääni
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  zdanie, osąd, opinia
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
  prawo / pozwolenie przemawiania

głoska /ˈɡwɔska/ (n)
äänne
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejszy element dźwiękowej formy wypowiedzi, charakteryzujący się stałym zespołem fonetycznych cech artykulacyjnych i akustycznych;

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
äänestys
  wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś
  (potocznie, potoczny) wybory

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
äänestää
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
pää, nuppi, hamara
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
pää
  (przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś
  (przenośnie, przenośnia) jedna osoba lub zwierzę jako jednostka

głowa państwa (n)
valtionpäämies
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba sprawująca najwyższą władzę w kraju

głowa rodziny /ˈɡwɔva rɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
perheenhuoltaja
  (przenośnie, przenośnia) osoba, na której spoczywa główna odpowiedzialność za utrzymanie rodziny; osoba, która podejmuje ważne decyzje w danej rodzinie

głowica /ɡwɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
kirjoituspää
  (technologia, technika, techniczny) robocza część jakiegoś urządzenia
taistelukärki
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wybuchowy z zapalnikiem przenoszony przez rakietę;

głowienka /ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/ (n)
punasotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;

głowonóg (n)
pääjalkainen
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków;

głośnia (n)
äänirako
  (anatomia, anatomiczny) aparat głosowy położony wewnątrz jamy pośredniej krtani

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
kovaääninen
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośno /ˈɡwɔɕnɔ/ (adv)
kovaa
  w sposób głośny, słyszalny, nie szeptem

głośność /ˈɡwɔɕnɔɕʨ̑/ (n)
äänekkyys
  (książkowy) (technologia, technika, techniczny) natężenie dźwięku odczuwane przez słuchających

głośny /ˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
äänekäs
  taki, który jest dobrze słyszalny

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
kuuromykkä
  niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
kuurous
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
kuuro
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głuchy jak pień /ˈɡwuxɨ ˈjak ˈpʲjɛ̇̃ɲ/ (adj)
umpikuuro
  (przenośnie, przenośnia) całkowicie głuchy, głuchy kompletnie

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
tyhmä
  niemądry, ograniczony intelektualnie
  bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu

głupi jak but /ˈɡwupʲi ˈjaɡ ˈbut/ (adj)
tyhmä kuin saapas
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) bardzo, beznadziejnie głupi

głupiec /ˈɡwupʲjɛʦ̑/ (n)
narri
  osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna

głupota /ɡwuˈpɔta/ (n)
älyttömyys, typeryys
  niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia

głuptak /ˈɡwuptak/ (n)
suula
  (ornitologia, ornitologiczny) Morus bassanus, głuptak zwyczajny, duży ptak morski z rzędu pełnopłetwych;

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
metso
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;

głuszek /ˈɡwuʃɛk/ (n)
vuorisirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cia, ptak z rodziny trznadlowatych;

głód /ɡwut/ (n)
nälkä
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;

głóg /ɡwuk/ (n)
orapihlaja
  (botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;

główka /ˈɡwufka/ (n)
kanta
  (biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
pää-
  taki, który pełni najważniejszą rolę, jest najistotniejszy

główszczyzna /ɡwufˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
veriraha
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniędzy należna rodzinie lub panu feudalnemu za głowę zabitego

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
syvä
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
syvään
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
syvyys
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

gżel /ɡʒɛl/ (n)
Gžel-kausi
  (geologia, geologiczny) ostatni, najmłodszy wiek pensylwanu (późnego karbonu), trwający 303,9 – 299 milionów lat temu;

habilitacja (n)
habilitaatio
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora;

habit /ˈxabʲit/ (n)
kaapu
  ubiór zakonny;

hacjenda (n)
maatila
  (rolnictwo, rolniczy) duże gospodarstwo rolne w Hiszpanii lub skolonizowanych niegdyś przez nią krajach Ameryki Łacińskiej;

hackathon (n)
hackathon
  (informatyka, informatyczny) wydarzenie (zwykle rodzaj konkursu), podczas którego programiści stają przed zadaniem rozwiązania określonego problemu, zwykle związanego z zaprojektowaniem i zaprogramowaniem aplikacji na dany temat;

haczyk /ˈxaʧ̑ɨk/ (n)
koukku
  trudny do zauważenia podstęp lub problem

hadron /ˈxadrɔ̃n/ (n)
hadroni
  (fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;

hafn /xafn̥/ (n)
hafnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haft /xaft/ (n)
kirjonta
  dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie;

haftka /ˈxaftka/ (n)
hakanen ja vastakappale
  rodzaj drucianej zapinki składającej się z haczyka (konika) i uszka; (zobacz) też haftka w Encyklopedii staropolskiej

haggis (n)
haggis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szkocka potrawa z podrobów baranich, zaszytych w owczym żołądku

hagiograf (n)
hagiografi
  mężczyzna zajmujący się hagiografią, żywotami świętych i legendami o nich

hagiografia (n)
hagiografia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;

haiku /xaˈ<sup>j</sup>iku/ (n)
haiku
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;

hak /xak/ (n)
kohokoukku
  (sport, sportowy) zagranie wykonane przez ruszenie ręką po łuku

haker /ˈxakɛr/ (n)
murtaja
  (potocznie, potoczny) osoba zajmująca się łamaniem zabezpieczeń komputerowych lub włamaniami na inne komputery;
koodari
  (środowiskowy) (informatyka, informatyczny) osoba o bardzo dużych, praktycznych umiejętnościach informatycznych (lub elektronicznych), która identyfikuje się ze społecznością hakerską;

hala odlotów (n)
lähtöaula
  duże pomieszczenie, w którym odbywa się odprawa pasażerów przed odlotem samolotu

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
hilpari
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
ruijanpallas
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halit (n)
haliitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, chlorek sodu;

halka /ˈxalka/ (n)
alushame
  (krawiectwo) część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;

halo /ˈxalɔ/ (n)
halo
  zjawisko optyczne, świetlista otoczka widoczna wokół tarczy słonecznej lub księżycowej;

halucynacja /ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
aistiharha
  (psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;

halucynogen (n)
hallusinogeeni
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja wywołująca halucynacje

halucynogenny (adj)
hallusinogeeninen
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wywołujący halucynacje

hamak /ˈxãmak/ (n)
riippumatto
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburczyk (n)
hampurilainen
  mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
hampurilainen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
jarru
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamza (n)
hamza
  arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe;

handel /ˈxãndɛl/ (n)
kauppa, kaupankäynti
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi (n)
ihmiskauppa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handlarz /ˈxãndlaʃ/ (n)
kauppias
  osoba zajmująca się drobnym handlem

handlowiec (n)
kauppias
  (handel, handlowy) człowiek zajmujący się handlem

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
lentokonehalli, hangaari
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

haniebnie (adv)
häpeällisesti
  zasługując na hańbę

haploid /xaˈplɔ<sup>j</sup>it/ (n)
haploidi
  (biologia, biologiczny) organizm, którego każda lub prawie każda komórka zawiera gametyczną liczbę chromosomów;
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) komórka zawierająca tylko jeden garnitur chromosomowy;

haploidalny (adj)
haploidi
  (biologia, biologiczny) mający tylko jeden garnitur chromosomowy

haplologia /ˌxaplɔˈlɔɟja/ (n)
haplologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie;

happening /ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/ (n)
happeningit
  (sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;

haptyczny /xapˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
haptinen
  (technologia, technika, techniczny) dotykowy – cecha urządzeń komunikujących się, wchodzących w interakcję poprzez dotyk, wibrację, szorstkość itp.

hardware (n)
laitteisto
  (informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
haaremi
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa /ˈxarfa/ (n)
harppu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harmonia /xarˈmɔ̃ɲja/ (n)
harmonia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element dzieła muzycznego;
  ład

harmonijny (adj)
harmoninen
  płynny, rytmiczny, melodyjny

harpun /ˈxarpũn/ (n)
harppuuna
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

has /xas/ (n)
hassium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
hasis
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
salasana
  tajny wyraz lub ciąg znaków

hau /xaw/ (interjection)
hau, vuh, rauf
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
haupitsi
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

hawajski /xaˈvajsʲci/ (adj)
havaijilainen
  związany z Hawajami, dotyczący Hawajów

hawajski /xaˈvajsʲci/ (n)
havaiji
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach

hazard /ˈxazart/ (n)
uhkapeli
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
uhkapeluri
  człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy

hałas /ˈxawas/ (n)
melu
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
remuisa
  powodujący hałas

hańba /ˈxãɲba/ (n)
häpeä
  (książkowy) coś, co przynosi wstyd, stanowi ujmę dla honoru

heavy metal (n)
heavy metal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki);

heban /ˈxɛbãn/ (n)
eebenpuu
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebanowy (adj)
eebenpuinen
  wykonany z hebanu, dotyczący hebanu

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
heprealainen, heprea
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
heprea
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonizm (n)
hedonismi
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemon /xɛˈɡɛ̃mɔ̃n/ (n)
hegemoni
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca, człowiek mający władzę i przewagę nad innymi

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
hegemonia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

hej /xɛj/ (interjection)
hei
  zwrócenie czyjejś uwagi
  (potocznie, potoczny) forma nieformalnego powitania

heksametr (n)
heksametri
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa

heksan /ˈxɛksãn/ (n)
heksaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna toksyczna ciecz;

hektar /ˈxɛktar/ (n)
hehtaari
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hektometr (n)
hehtometri
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa stu metrom;

hektyczny /xɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
hektinen
  gorączkowy

hel /xɛl/ (n)
helium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

heliocentryczny (adj)
aurinkokeskinen
  (astronomia, astronomiczny) związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia

heliocentryzm (n)
aurinkokeskisyys, heliosentrismi
  (astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Słońca we wszechświecie;

heliopauza /ˌxɛlʲjɔˈpawza/ (n)
heliopaussi
  (astronomia, astronomiczny) górna granica heliosfery

heliosfera /ˌxɛlʲjɔˈsfɛra/ (n)
heliosfääri
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń wokół Słońca ograniczona zasięgiem występowania wiatru słonecznego (zwykle w liczbie pojedynczej)

hellenista (n)
hellenisti
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) znawca starożytnej Grecji – języka, historii, kultury; specjalista w dziedzinie hellenistyki

helleński (adj)
helleeninen
  związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów

helota (n)
helootti
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) członek warstwy ludności niewolniczej w społeczeństwie Lacedemonu (Sparty); stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty

helsiński /xɛlˈsʲĩj̃sʲci/ (adj)
helsinkiläinen
  odnoszący się do miasta Helsinki

hematologia (n)
hematologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się krwią i układem krwiotwórczym;

hematyt (n)
hematiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemikryptofit (n)
hemikryptofyytti
  (botanika, botaniczny) roślina z pąkami zimującymi na lub tuż pod powierzchnią ziemi;

hemofilia (n)
hemofilia, verenvuototauti
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemofobia (n)
hematofobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią

hemoglobina (n)
hemoglobiini
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu

hemoliza /ˌxɛ̃mɔˈlʲiza/ (n)
hemolyysi
  (biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;

henna /ˈxɛ̃nːa/ (n)
henna
  (biochemia, biochemiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z liści lawsonii bezwonnej, używany do farbowania skóry i włosów;

henr /xɛ̃nr/ (n)
henry
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H;

hentai /ˈxɛ̃ntaj/ (n)
hentai
  (sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;

hentriakontan (n)
hentriakontaani
  (biochemia, biochemiczny) węglowodór prosty zawierający 31 atomów węgla;

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
hepariini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

hepatektomia (n)
hepatektomiaa
  (medycyna, medyczny) całkowite lub częściowe usunięcie wątroby

heptan /ˈxɛptãn/ (n)
heptaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;

heraldyczny /ˌxɛralˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
heraldinen
  dotyczący heraldyki

heraldyka (n)
heraldiikka
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herb /xɛrp/ (n)
vaakuna
  (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
  (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;

herbaciarnia /ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa/ (n)
teehuone
  (gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty

herbata /xɛrˈbata/ (n)
tee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z suszu (1.2);
  susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3)
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2);
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z innych ziół i owoców

herbicyd /xɛrˈbʲiʦ̑ɨt/ (n)
kasvimyrkky
  (biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;

herc /xɛrʦ̑/ (n)
hertsi
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz;

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
kerettiläisyys
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;
  (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów

hermeneutyka (n)
hermeneutiikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

hermetycznie (adv)
hermeettisesti
  (technologia, technika, techniczny) bez dostępu powietrza

hermetyczny (adj)
ilmatiivis
  (technologia, technika, techniczny) bardzo dokładnie zamknięty, nieprzepuszczający powietrza

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
heroiini
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
herpetologia
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

heterodoksja (n)
heterodoksia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) uznawanie odmiennych poglądów, niezgodnych z obowiązującą doktryną wiary; szerzej: niezgodnych z obowiązującymi zasadami, kanonem;

heterogenny (adj)
heterogeeninen
  zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualizm /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
heteroseksuaalisuus
  odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
heteroseksuaalinen
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
kuningatar
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

hetycki (adj)
heetti
  (starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

hetycki (n)
heetti
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;

heurystyczny (adj)
heuristinen
  związany z heurystyką; oparty na heurystyce

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
heuristiikka
  (logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hełm /xɛwm/ (n)
kypärä
  zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;

hełmiatka /xɛwˈmʲjatka/ (n)
punapäänarsku
  (ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
hyasintti
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;
  (potocznie, potoczny) kwiat hiacynta (1.1)

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
hijab
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
hyeena
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hiena brunatna (n)
ruskohyeena, vaippahyeena
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena brunnea Thunberg, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hiena cmentarna /ˈxʲjɛ̃na ʦ̑mɛ̃nˈtarna/ (n)
haudanryöstäjä
  człowiek okradający groby;

hiena pręgowana (n)
juovahyeena
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena hyaena Linnaeus, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hierarchia /xʲjɛˈrarxʲja/ (n)
hierarkia
  układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

hierarchiczny (adj)
hierarkkinen
  taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią

hieroglif /xʲjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
hieroglyfi
  starożytne egipskie pismo obrazkowe;

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
hygienia
  dbanie o czystość ciała

higieniczny (adj)
hygieeninen
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
hygroskooppisuus
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

higroskopijny (adj)
hygroskooppinen
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) szybko i łatwo wchłaniający (absorbujący) wodę z otoczenia, najczęściej w postaci pary wodnej

hikikomori (n)
hikikomori
  choroba cywilizacyjna polegająca na tym, że jednostka staje się samotnikiem, zazwyczaj pozostającym w izolacji w jednym pokoju przez bardzo długi czas;

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
hindi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
hindulaisuus
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hip-hop /ˈxʲip‿xɔp/ (n)
hip-hop
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) subkultura muzyczna, taneczna i wizualna wywodząca się z afroamerykańskich i portorykańskich społeczności Nowego Jorku
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki rozrywkowej przypisany kulturze hip-hopu (1.1), który cechuje rytmiczne wypowiadanie czy recytowanie rymujących się słów do wyraźnego akompaniamentu

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
hyperbeli
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;

hipergamia (n)
hypergamia
  dobieranie przez kobietę partnera życiowego o pozycji społecznej wyższej lub co najmniej podobnej do swojej; dobieranie partnerów tej samej lub wyższej rangi przez samice ssaków

hipergrafia (n)
hypergrafia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania

hipermarket (n)
hypermarketti
  (handel, handlowy) bardzo duży nowoczesny sklep samoobsługowy oferujący szeroki asortyment towarów codziennego użytku;

hiperonim /ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm/ (n)
yläkäsite
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;

hiperseksualność (n)
hyperseksuaalisuus
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;

hipertekst /xʲipɛrˈtɛkst/ (n)
hyperteksti
  (informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;

hipnagogiczny (adj)
hypnagoginen
  taki, który towarzyszy zasypianiu

hipnotycznie (adv)
hypnoottisesti
  w sposób hipnotyczny

hipnotyzer (n)
hypnotisoija
  człowiek stosujący hipnozę

hipnotyzować (v)
hypnotisoida
  wprowadzać kogoś w hipnozę

hipnoza /xʲipˈnɔza/ (n)
hypnoosi
  wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen;

hipochondria (n)
hypokondria
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipochondryczny /ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
hypokondrinen
  związany z hipochondrią lub hipochondrykami

hipodrom (n)
hippodromi
  (architektura, architektoniczny) (sport, sportowy) starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta

hipoglikemia (n)
hypoglykemia
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokorystyk (n)
lempinimi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz pieszczotliwy;

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
ulkokullattu
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
tekopyhyys
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipologia /ˌxʲipɔˈlɔɟja/ (n)
hippologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym;

hipomania /ˌxʲipɔ̃ˈmãɲja/ (n)
hypomania
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością

hiponim /xʲiˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
alakäsite, hyponyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
virtahepo
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipoteka /ˌxʲipɔˈtɛka/ (n)
asuntolaina
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipotetyczny (adj)
hypoteettinen
  oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
hypoteesi
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

hipster /ˈxʲipstɛr/ (n)
hipsteri
  przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, związanej z fascynacją kulturą murzyńską, egzotycznymi religiami i jazzem

hirsutyzm /xʲirˈsutɨsm̥/ (n)
hirsutismi
  (medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;

histerektomia (n)
kohdunpoisto
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

histereza /ˌxʲistɛˈrɛza/ (n)
hystereesi
  zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;

histeria /xʲiˈstɛrʲja/ (n)
hysteria
  (psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

histeryczny (adj)
hysteerinen
  właściwy histerii

histogram /xʲiˈstɔɡrãm/ (n)
histogrammi
  (matematyka, matematyczny) wykres słupkowy ukazujący rozkład empiryczny danej cechy, np. jasności pikseli na fotografii cyfrowej;

histologia (n)
histologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

histopatologia (n)
histopatologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dział patologii zajmujący się badaniem zmian chorobowych w tkankach

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
historia
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
  krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia

historiozofia /ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/ (n)
historianfilosofia
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
historiallinen
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
historioitsija
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów
  specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
espanjalainen, espanja
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
espanja, espanjalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hiszpańskojęzyczny /xʲiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
espanjankielinen
  posługujący się językiem hiszpańskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim

hitlerowski /ˌxʲitlɛˈrɔfsʲci/ (adj)
Hitleriin liittyvä
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Hitlerem, hitleryzmem lub hitlerowcami, dotyczący Hitlera, hitleryzmu lub hitlerowców

hmm /xm̥m/ (interjection)
hmm
  …sygnalizujący namysł

ho-hoń (n)
möhköfantti
  (książkowy) duże, straszne zwierzę przypominające słonia w uniwersum opowieści o Kubusiu Puchatku;

hobbit /ˈxɔbbʲit/ (n)
hobitti
  (fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) niewielka istota ze świata fantastyki charakteryzująca się niskim wzrostem i krępą budową ciała;

hobby /ˈxɔbbʲi/ (n)
ajanviete
  pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie

hodować /xɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
jalostaa
  zapewniać żywym organizmom (zwierzętom, roślinom, bakteriom) odpowiednie warunki do wzrostu, rozwoju i rozmnażania

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
jääkiekko
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
jääkiekko
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

hokej na trawie /ˈxɔkɛj na‿ˈtravʲjɛ/ (n)
maahockey
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na boisku pokrytym trawą;

hokus-pokus /ˌxɔkuˈs‿pɔkus/ (n)
hokkuspokkus
  magiczna formuła, którą posługiwano się jako zaklęciem (często w baśniach)

holding (n)
hallintayhtiö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) spółka zarządzająca lub kontrolująca inne przedsiębiorstwa na podstawie umowy lub wykupienie akcji tych firm

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (adj)
hollantilainen
  związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)

holizm (n)
holismi
  teoria zakładająca, że świat stanowi całość, niedającą się sprowadzić do sumy części

holm /xɔlm/ (n)
holmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

hologram (n)
hologrammi
  (optyka, optyczny) fotografia laserowa zapisana jako dwufalowy obraz interferencyjny, postrzegana jako dwa odrębne obrazy trójwymiarowe

holonim /xɔˈlɔ̃ɲĩm/ (n)
holonyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo oznaczające całość złożoną z pewnych części, np. „armia” w stosunku do słowa „dywizja”;

holować /xɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
hinata
  ciągnąć za sobą kogoś lub coś, co nie ma lub nie używa własnego napędu

holownik /xɔˈlɔvʲɲik/ (n)
hinaaja
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek;

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
hummeri
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) danie z homara (1.1)

homeo-
homeo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: podobny

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
homeopatia
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeopatyczny (adj)
homeopaattinen
  związany z homeopatią, właściwy homeopatii

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
homeostaasi
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homiletyka (n)
homiletiikka
  (teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;

homilia (n)
saarna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tekst wygłoszonej homilii (1.1)
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;

homo- /ˈxɔ̃mɔ/
homo-, sama-, saman-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity

homofobia /ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
homofobia
  silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów, dyskryminacja homoseksualistów;

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
homonymia
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
homoseksuaalisuus, homous
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
homoseksuaalinen
  związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

honor /ˈxɔ̃nɔr/ (n)
kunnia
  czyjeś poczucie godności

hoplita /xɔˈplʲita/ (n)
hopliitti
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze;

horda /ˈxɔrda/ (n)
orda
  (etnografia, etnograficzny) wspólnie migrująca grupa ludzi u ludów zbieracko-łowieckich
  (książkowy) tłum, zgraja, banda
lauma
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
hormoni
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

hormon stresu (n)
stressihormoni
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon (głównie kortyzol, adrenalina, noradrenalina i kortykotropina) wydzielany przez organizm w odpowiedzi na stres lub zagrożenie i mający mobilizować do poradzenia sobie w trudnej sytuacji

hormonalny (adj)
hormonaalinen
  dotyczący hormonów, opierający się na hormonach

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
horoskooppi
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

hortensja /xɔrˈtɛ̃w̃sʲja/ (n)
hortensia
  (botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1)

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
horisontti
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;
  zwykle w lm: (przenośnie, przenośnia) możliwości, perspektywy, plany na przyszłość

horyzont zdarzeń (n)
tapahtumahorisontti
  (astronomia, astronomiczny) sfera otaczająca czarną dziurę lub tunel czasoprzestrzenny, oddzielająca obserwatora zdarzenia od zdarzeń, o których nie może on nigdy otrzymać żadnych informacji;

horyzontalny /ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ/ (adj)
vaakasuora
  taki, który ma poziomy kierunek

hosanna (interjection)
hoosianna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hospicjum (n)
saattokoti
  (medycyna, medyczny) zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym;

hospitalizacja /ˌxɔspʲitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sairaalahoito
  umieszczenie pacjenta w szpitalu

host /xɔst/ (n)
isäntä
  (informatyka, informatyczny) komputer świadczący usługi w sieci komputerowej

hostel /ˈxɔstɛl/ (n)
hostelli
  tani hotel, o niższym standardzie

hostia /ˈxɔstʲja/ (n)
öylätti, ehtoollisleipä, oblaatti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;

hot dog /ˈxɔd ˈːɔk/ (n)
nakkisämpylä
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
hotelli
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hotspot /ˈxɔtspɔt/ (n)
kuuluvuusalue
  (informatyka, informatyczny) publiczny punkt dostępu do internetu za pośrednictwem sieci bezprzewodowej;

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
kreivi
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
kreivitär
  żona hrabiego

hrabstwo /ˈxrapstfɔ/ (n)
kreivikunta, piirikunta
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
  (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych

hrywna /ˈxrɨvna/ (n)
grivna
  (jednostka monetarna) waluta Ukrainy;

hubka (n)
taula
  materiał łatwopalny uzyskiwany z hub, stosowany do rozniecania ognia za pomocą krzesiwa;

hulajnoga /ˌxulajˈnɔɡa/ (n)
potkis
  (transport, transportowy) prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi

humanista /ˌxũmãˈɲista/ (n)
humanisti
  przedstawiciel humanizmu

humanitarny /ˌxũmãɲiˈtarnɨ/ (adj)
humanitaarinen
  szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu

humanizm (n)
humanismi
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością

humanoid /ˌxũmãˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
humanoidi
  twór przypominający człowieka

humanoidalny (adj)
ihmismäinen
  mający cechy ludzkie

humerał (n)
amikti
  (kościelny) element stroju liturgicznego w katolicyzmie w formie płóciennej chusty;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
huumori
  zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości

humorystyczny (adj)
humoristinen
  dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
hurrikaani, hirmumyrsky
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

hurrapatriotyzm /ˌxurːapaˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
yltiöisänmaallisuus
  patriotyzm naiwny i niemądry w swej formie, często przesadny

hurtowy (adj)
tukku
  (handel, handlowy) kupowany i sprzedawany na dużą skalę, po niższej cenie niż w handlu detalicznym

hurysa (n)
huuri
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;

husky (n)
husky
  (kynologia, kynologiczny) (zobacz) syberian husky

hutnictwo (n)
metallurgia
  dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem metali i ich stopów, szkła, jak również ich przeróbką plastyczną;

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
keinu
  przyrząd do bujania dzieci;

hybryda /xɨ.ˈbrɨ.da/ (n)
hybridi
  (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę powstałe ze skrzyżowania osobników należących do dwóch różnych odmian, ras lub gatunków;
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz złożony z elementów pochodzących z dwóch różnych języków;
  (książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
paloposti
  urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydrauliczny /ˌxɨdrawˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
hydraulinen
  zawierający sprężoną ciecz lub poruszany za jej pomocą

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
putkiasentaja
  robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydraulika (n)
hydrauliikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii;

hydro-
hydro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wodą

hydrobiologia /ˌxɨdrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
hydrobiologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się organizmami wodnymi;

hydrochinon (n)
hydrokinoni
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;

hydroelektryczny (adj)
vesivoima
  (technologia, technika, techniczny) (elektryczność) dotyczący elektryczności powstałej z energii ze spadku wody

hydrogeologia (n)
hydrogeologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geologia, geologiczny) dział geologii zajmujący się wodami podziemnymi

hydrografia /ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/ (n)
hydrografia
  (geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego

hydroliza /ˌxɨdrɔˈlʲiza/ (n)
hydrolyysi
  (chemia, chemiczny) rozkład substancji chemicznych pod wpływem wody;

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
hydrologia, vesitiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydroponika /ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika/ (n)
hydroviljely
  bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie;

hydrosfera (n)
hydrosfääri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) geosfera obejmująca ogół wód na ziemskim globie;

hydrostatyka /ˌxɨdrɔˈstatɨka/ (n)
hydrostatiikka
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
hymni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

hę (particle)
häh
  (potocznie, potoczny) …wzmacniająca pytanie

i /i/ (conjunction)
ja
  …łączący słowa i zdania równorzędne
  …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)

i tak
kuitenkin
  mimo to, mimo wszystko

i tak dalej (adv)
ja niin edelleen
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

i/lub /i‿ˈlup/ (conjunction)
ja/tai
  łącznik pomiędzy warunkami, które muszą zajść jednocześnie lub alternatywnie

ibis /ˈibʲis/ (n)
iibis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ibuprofen (n)
ibuprofeeni
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, pochodna kwasu propionowego

ich /ix/ (pronoun)
heidän
  3. (osoba) lm

ichtiolog (n)
iktyologi
  (zoologia, zoologiczny) uczony – specjalista badający ryby
  (zoologia, zoologiczny) specjalistka z dziedziny ichtiologii

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
kalatiede
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

id /it/ (n)
viettipohja
  (psychologia, psychologiczny) w psychoanalizie impulsywny komponent osobowości (jeden z trzech komponentów, obok ego i superego)

idea /iˈdɛa/ (n)
idea
  myśl przewodnia;
  pomysł

idealista /ˌidɛaˈlʲista/ (n)
idealisti
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu
  (przenośnie, przenośnia) lub (ironicznie) marzyciel
  osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

idealistyczny (adj)
idealistinen
  gorliwie służący wzniosłej idei

idealny /ˌidɛˈalnɨ/ (adj)
ideaali
  taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny

ideał (n)
ideaali, ihanne
  doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień

identyfikacja /ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
samaistuminen
  (książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
  (psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę

identyfikować (v)
identifioida
  ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest

ideografia (n)
ideografia
  (językoznawstwo, językoznawczy) przedstawianie informacji za pomocą ideogramów

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
ideogrammi
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideolog (n)
ideologi
  twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
ideologia
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ideologinen
  związany z ideologią, mający cechy ideologii

idiom /ˈidʲjɔ̃m/ (n)
idiomi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;
  (przestarzałe, przestarzały) (rzadki, rzadko używany) mowa, narzecze

idiomatyczny (adj)
idiomaattinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem

idiomowy (adj)
idiomaattinen
  związany idiomem, dotyczący idiomu

idiosynkrazja (n)
idiosynkrasia
  cecha, która wyróżnia kogoś lub coś spośród innych ludzi bądź obiektów

idiota /iˈdʲjɔta/ (n)
idiootti
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi, tępak

ido /ˈidɔ/ (n)
ido
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;

idylla (n)
idylli
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pogodny liryk opiewający uroki życia na wsi
  (potocznie, potoczny) sielankowe życie

idylliczny /ˌidɨlˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
idylli-
  pogodny, beztroski, sielankowy

iglica /iɡˈlʲiʦ̑a/ (n)
suippotorni
  (architektura, architektoniczny) długi, wąski stożek zwieńczający wieżę

iglicznia /iɡˈlʲiʧ̑ʲɲa/ (n)
särmäneula
  (ichtiologia, ichtiologiczny) europejska ryba morska, u której ikra i młode znajduje się w komorze lęgowej na ciele;

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
iglu
  kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

igrać z ogniem /ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m/ (idiom)
leikkiä tulella
  niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować

igrzyska olimpijskie /iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/ (n)
olympiakisat, olympialaiset
  (sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;

igła /ˈiɡwa/ (n)
neula
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych
  (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej
neula, neulanen
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;

ikona /iˈkɔ̃na/ (n)
ikoni
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikonografia (n)
ikonografia
  (książkowy) elementy uważane za charakterystyczne dla przedstawianego podmiotu
  (książkowy) ogół przedstawień wizualnych połączonych ze sobą osobą twórcy lub tematyką
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikonologia (n)
ikonologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikra /ˈikra/ (n)
mäti
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
kuinka monta, montako
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
kuinka paljon, paljonko
  używany do pytania o wielkość

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
montako, kuinka monta
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
paljonko, kuinka paljon
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś

ilekroć (conjunction)
aina kun
  wskazujący na zależność między regularnie powtarzającymi się zdarzeniami, zjawiskami

iloczyn /iˈlɔʧ̑ɨ̃n/ (n)
tulo
  (matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego

iloraz /iˈlɔras/ (n)
osamäärä
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilościowy (adj)
kvantitatiivinen, määrällinen
  dotyczący ilości

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
määrä
  liczba określająca objętość lub masę;

iluzja (n)
illuusio
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

imadło /ĩˈmadwɔ/ (n)
ruuvipenkki
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

imago /ĩˈmaɡɔ/ (n)
imago
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad dorosły, ostateczna postać owada;
  (psychologia, psychologiczny) idealny obraz określonej osoby wytworzony we wczesnym dzieciństwie, projektowany później na inne osoby z otoczenia

imam /ˈĩmãm/ (n)
imaami
  uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbecyl /ĩmˈbɛʦ̑ɨl/ (n)
imbesilli
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupek

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
inkivääri
  (botanika, botaniczny) Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imieniny /ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ/ (n)
nimipäivä
  dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu;

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
partisiippi
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
maahanmuutto
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
maahanmuuttaja, siirtolainen, immigrantti
  osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrować (v)
muuttaa maahan
  przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia

imitować /ˌĩmʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
jäljentää
  naśladować coś lub kogoś

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
nimi
  imię (1.1) i nazwisko
nimi, etunimi
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;

immunitet /ˌĩmːũˈɲitɛt/ (n)
immuniteetti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom

immunologia /ˌĩmːũnɔˈlɔɟja/ (n)
immunologia
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

immunosupresja (n)
immunosuppressio
  (medycyna, medyczny) spowalnianie procesu, podczas którego wytwarzane są przeciwciała i komórki odpornościowe, najczęściej farmakologicznie, za pomocą leków immunosupresyjnych;

impala /ĩmˈpala/ (n)
impala
  (zoologia, zoologiczny) Aepyceros melampus, gatunek afrykańskiej antylopy;

impeachment (n)
virkasyyte
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

imperializm (n)
imperialismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium

imperialny (adj)
brittiläinen
  dotyczący imperium, charakterystyczny dla imperium

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
imperiumi
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
sovellus
  (publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

imponujący (adj)
vaikuttava
  wzbudzający uznanie i zachwyt

import /ˈĩmpɔrt/ (n)
importti
  (handel, handlowy) (ekonomia, ekonomiczny) przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym;
  zaimportowane towary

importować (v)
tuoda maahan
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impotencja /ˌĩmpɔˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
impotenssi
  (medycyna, medyczny) niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego;
  (przenośnie, przenośnia) niezdolność do działania

impresja (n)
käsitys
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór, obraz lub film o charakterze subiektywnym i nastrojowym

impresjonizm (n)
impressionismi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

improwizować (v)
improvisoida
  prezentować, wykonywać coś bez przygotowania
  (przenośnie, przenośnia) wykonywać z jakichkolwiek dostępnych materiałów

impuls /ˈĩmpuls/ (n)
impulssi
  (fizjologia, fizjologiczny) krótki stan przewodzony poprzez włókno mięśniowe albo nerwowe
  (fizyka, fizyczny) zmiana wielkości trwająca w bardzo krótkim czasie
  (przenośnie, przenośnia) podnieta, pobudka do działania

inaczej /ĩˈnaʧ̑ɛj/ (adv)
toisin
  w innym przypadku

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
virkaan astuminen
  (podniośle) uroczyste rozpoczęcie lub otwarcie czegoś ((na przykład) działalności, przedsięwzięcia)
  (zwłaszcza) (dawniej, dawny) uroczystość mianowania kogoś na wysokie stanowisko ((na przykład) koronacja)

incydent /ĩnˈʦ̑ɨdɛ̃nt/ (n)
häiriötilanne
  nagłe, krótkotrwałe, nieoczekiwane, zwykle nieprzyjemne w skutkach wydarzenie

ind /ĩnt/ (n)
indium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indeks /ˈĩndɛks/ (n)
indeksi
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) miernik koniunktury giełdowej obrazujący zmiany cen akcji
  (informatyka, informatyczny) dane pozwalające szybko przeszukiwać bazę danych według określonej kolumny lub ich zbioru
  (statystyka, statystyczny) liczba względna charakteryzująca zmiany poziomu zjawiska zachodzące w pewnym czasie

indeksacja (n)
indeksiin sitominen
  (ekonomia, ekonomiczny) zmienianie ceny lub wysokości zobowiązania finansowego w zależności od wzrostu kosztów;

indemnizacja (n)
korvaus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odszkodowanie

indeterminizm (n)
indeterminismi
  (filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
intiaani
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeurooppalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
indoktrinaatio
  natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indoktrynować (v)
aivopestä
  (książkowy) wpajać w sposób nachalny, manipulatorski i systematyczny jakąś doktrynę, ideologię, religię

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
indonesialainen
  odnoszący się do państwa Indonezja

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (n)
indonesia
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indonezji

indukcja (n)
induktio
  etap wprowadzający w danym procesie

indygo (n)
indigo
  kolor ciemnobłękitny

indygokarmin /ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn/ (n)
indigokarmiini
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
intialainen
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
kalkkuna
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualistyczny (adj)
individualistinen
  związany z indywidualizmem, charakteryzujący się indywidualizmem

indywidualizm (n)
individualismi
  poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów

indywidualnie (adv)
yksilöllisesti
  dotycząc jednej osoby, konkretnej jednostki
  występując osobno

indywidualność /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
yksilöllisyys
  zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność

indywidualny /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
yksilöllinen
  właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty
  osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
infektio
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
inflaatio
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

infografika (n)
infografiikka
  (edukacja, edukacyjny) (poligrafia) ilustracja z niewielką ilością tekstu wyjaśniająca jakieś zagadnienie

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
informaatio, tieto
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informator (n)
tietolähde
  osoba udzielająca informacji

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
tietotekniikka, tietojenkäsittelytiede
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
infrastruktuuri
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

ingryjski (adj)
isuri
  związany z Ingrią, dotyczący Ingrii

inguski (n)
inguuši
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inguski;

inhalator (n)
inhalaattori
  (medycyna, medyczny) sprzęt służący do inhalacji i terapii dróg oddechowych;

inhibitor /ˌĩnxʲiˈbʲitɔr/ (n)
estoaine
  (chemia, chemiczny) substancja zwalniająca lub hamująca reakcję chemiczną;

inicjacja /ˌĩɲiˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
jäseneksi ottaminen
  ceremonia przyjęcia nowego członka
  rozpoczęcie czynności, procesu działania
  wtajemniczenie w coś, zaznajomienie się z czymś nowym, zapoznanie się

inicjatywa (n)
aloite
  propozycja zrealizowania określonych działań

iniekcja (n)
injektio
  (medycyna, medyczny) zastrzyk

inkantacja /ˌĩŋkãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
loitsinta
  (książkowy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzędowe zaklęcie

inkub /ˈĩŋkup/ (n)
incubus
  (etnografia, etnograficzny) demon, który pod postacią mężczyzny obcuje z kobietą podczas snu

inkubator /ˌĩŋkuˈbatɔr/ (n)
hautomakone
  (ekonomia, ekonomiczny) (przenośnie, przenośnia) podmiot inwestujący w nowe przedsiębiorstwa
  (medycyna, medyczny) urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach;

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
inkunaabeli
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inkwizycja /ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
inkvisitio
  (historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;

innowacja (n)
innovaatio
  proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś

innowacyjny (adj)
innovatiivinen
  dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego

inny /ˈĩnːɨ/ (adj)
muu
  w użyciu rzeczownikowym ktoś inny (2.1), coś innego

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
muu, toinen
  nie ten, jakiś odmienny

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
toisin sanoen
  inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inozytol (n)
inositoli
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

inscenizacja /ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
näytös
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wystawienie utworu dramatycznego na scenie

inspirować (v)
innoittaa
  dostarczać natchnienia

instalacja /ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja/ (n)
asennus
  (sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
  (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
  (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość

instalator (n)
asennusohjelma
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy instalujący oprogramowanie i przygotowujący go do użytkowania
asentaja
  (technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację

instancja (n)
ilmentymä
  (administracja) dany stopień organizacyjny w układzie podległych sobie instytucji
  (informatyka, informatyczny) obiekt klasy, egzemplarz klasyfikatora

instruktor /ĩw̃ˈstruktɔr/ (n)
konsulentti
  osoba instruująca, ucząca na kursie

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
instrumentti, soitin
  (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
soitin, instrumentti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
instrumentti
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie

instrument muzyczny (n)
soitin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instrumentalny (adj)
instrumentaalinen
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywany za pomocą instrumentów muzycznych, bez udziału śpiewu

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
vaisto
  wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji
  (biologia, biologiczny) wrodzona zdolność żywych organizmów do złożonych, celowych działań, swoistych dla danego gatunku i ważnych dla przetrwania;

instynktowny /ˌĩw̃stɨ̃ŋkˈtɔvnɨ/ (adj)
vaistomainen
  (przymiotnik) od: instynkt

instytucja /ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
laitos
  zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw

instytucjonalny /ˌĩw̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
institutionaalinen
  związany z instytucją, właściwy instytucji, instytucjonalności

instytut /ĩw̃ˈstɨtut/ (n)
ammattikorkeakoulu
  nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
insuliini
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon lub jego analog stosowany jako lek w terapii cukrzycy

insynuować (v)
vihjata
  sugerować rzeczy niekoniecznie prawdziwe

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
integraatio
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

intelekt /ĩnˈtɛlɛkt/ (n)
äly
  zdolność człowieka do myślenia, zdobywania wiedzy, wyciągania logicznych wniosków, korzystania z posiadanej wiedzy i doświadczenia

intelektualista (n)
älymystö
  człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;

intelektualizm (n)
intellektualismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym

intelektualny /ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
henkinen
  dotyczący intelektu lub intelektualistów

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
älykkyys
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
älykäs
  odznaczający się inteligencją

intensyfikacja /ˌĩntɛ̃w̃sɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
tiivistäminen
  sprawianie, że coś jest intensywniejsze, silniejsze; nasilenie czegoś

intensywnie /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvʲɲɛ/ (adv)
laajalti
  w sposób intensywny

interakcja /ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja/ (n)
vuorovaikutus
  wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń

interaktywny /ˌĩntɛrakˈtɨvnɨ/ (adj)
interaktiivinen
  (książkowy) o sprzęcie, programie komputerowym: wymagający czynnego udziału człowieka, reagujący na akcje użytkownika, umożliwiający jego wpływ na przebieg wydarzeń, formę dzieła

intercyza /ˌĩntɛrˈʦ̑ɨza/ (n)
avioehto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej

interdyscyplinarny /ˌĩntɛrdɨsʦ̑ɨplʲĩˈnarnɨ/ (adj)
tieteidenvälinen
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dotyczący kilku dyscyplin naukowych

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
mielenkiintoinen, kiinnostava
  ciekawy, zajmujący

interfejs /ĩnˈtɛrfɛjs/ (n)
rajapinta
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu
  (technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji;

interfejs użytkownika /ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika/ (n)
käyttäjäliittymä
  (informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem;

interferencja (n)
interferenssi
  (fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;

interferon (n)
interferoni
  (biochemia, biochemiczny) rodzaj białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki organizmu w odpowiedzi na pojawienie się patogenów, np. wirusów, bakterii, pasożytów, komórek nowotworowych;

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
interlingua
  (językoznawstwo, językoznawczy) międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

internacjonalizm (n)
internationalismi
  współpraca, solidarność międzynarodowa

internista /ˌĩntɛrʲˈɲista/ (n)
sisätautilääkäri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób wewnętrznych

internować /ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑/ (v)
internoida
  osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego
  pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie

interpelacja (n)
välikysymys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pisemne zapytanie kierowane do członka rządu przez parlamentarzystę

interpretacja /ˌĩntɛrprɛˈtaʦ̑ʲja/ (n)
tulkinta
  wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie;

interseksualizm /ˌĩntɛrsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
interseksuaalisuus
  (anatomia, anatomiczny) posiadanie cielesnych cech obu płci

interwał /ĩnˈtɛrvaw/ (n)
intervalli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między wysokościami dwóch dźwięków;

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
interventio
  wejście pomiędzy, mieszanie się do czegoś, aby osiągnąć zamierzony cel

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
intonaatio
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;

intranet (n)
intranet
  (informatyka, informatyczny) wewnętrzna sieć komputerowa organizacji przeznaczona dla wąskiej grupy osób, np. pracowników;

introligator /ˌĩntrɔlʲiˈɡatɔr/ (n)
kirjansitoja
  (drukarstwo, drukarski) (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw;

intronizacja (n)
kruunaus
  wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego

intryga /ĩnˈtrɨɡa/ (n)
juoni, juonittelu
  chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu

intubacja (n)
intubaatio
  (medycyna, medyczny) umieszczenie plastikowej rurki, zwanej rurką intubacyjną, w tchawicy pacjenta;

intuicja /ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja/ (n)
intuitio
  (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;

intuicyjnie /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
intuitiivisesti
  za pomocą intuicji

intuicyjny /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
intuitiivinen
  wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji

intymny /ĩnˈtɨ̃mnɨ/ (adj)
intiimi
  mocno osobisty

inulina (n)
inuliini
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwazja /ĩnˈvazʲja/ (n)
invaasio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium;

inwentarz /ĩnˈvɛ̃ntaʃ/ (n)
inventaari
  trwałe składniki majątku danej osoby fizycznej lub prawnej

inwestor /ĩnˈvɛstɔr/ (n)
sijoittaja
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji

inwestować /ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
investoida, sijoittaa
  dokonywać inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
investointi
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inwolucja (n)
involuutio
  (matematyka, matematyczny) funkcja, która posiada funkcję odwrotną równą jej samej;
  (medycyna, medyczny) fizjologiczne lub patologiczne zmniejszanie się, zanikanie organu;
  rozwój wsteczny, uwstecznianie się czegoś

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
insinööri
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

inżynieria /ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/ (n)
tekniikka
  nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi

iperyt siarkowy /iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
sinappikaasu
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii;

ipsylon /ipˈsɨlɔ̃n/ /ipˈsʲilɔ̃n/ (n)
ypsilon
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dwudziestej litery alfabetu greckiego, υ;

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
iranilainen
  odnoszący się do państwa Iran

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
irlantilainen
  odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
iiri
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
ironia
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ironinen
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

irracjonalny /ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
järjetön
  sprzeczny z rozumem, rozsądkiem

iryd /ˈirɨt/ (n)
iridium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
kiusata
  denerwować się, wpadać w irytację

iskra /ˈiskra/ (n)
kipinä
  rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

islam /ˈislãm/ (n)
islam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
islamisaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
islamismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
islamofobia
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islamski /isˈlãmsʲci/ (adj)
islamilainen
  związany z islamem, dotyczący islamu

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
islantilainen, islanti
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
islanti
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Islandii;

istnienie /iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
olemassaolo
  wyodrębniona całość, istota, byt
  bycie, trwanie, występowanie, egzystencja

iteracja /ˌitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
iteraatio
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) jednokrotne powtórzenie algorytmu (etap liczenia)
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) metoda obliczania polegająca na wielokrotnym powtarzaniu tego samego algorytmu;

iterb /ˈitɛrp/ (n)
ytterbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
yttrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

iworyjski /ˌivɔˈrɨjsʲci/ (adj)
norsunluurannikkolainen
  odnoszący się do państwa Wybrzeże Kości Słoniowej, wywodzący się z Wybrzeża Kości Słoniowej

izba /ˈizba/ (n)
kamari
  (urzędowy) jeden z organów parlamentu w niektórych państwach

izba niższa /ˈizba ˈɲiʃːa/ (n)
alahuone
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy

izba wyższa /ˈizba ˈvɨʃːa/ (n)
ylähuone
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego zatwierdzający ustawy

izobara /ˌizɔˈbara/ (n)
isobaari
  (meteorologia, meteorologiczny) krzywa łącząca miejsca o jednakowym ciśnieniu atmosferycznym;

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
isoglossi
  (językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izohieta (n)
isohyeetti
  (metrologia, metrologiczny) linia łącząca na mapie punkty o takich samych wartościach sum opadów;

izolacja (n)
eristys
  oddzielenie od otoczenia lub uniemożliwienie kontaktu z otoczeniem

izolacyjny (adj)
eristävä
  mający zdolność izolacji

izolator (n)
eriste
  (elektryczność) przedmiot z materiału nie przewodzącego prądu elektrycznego, łączący a zarazem izolujący części urządzenia będące względem siebie pod napięciem
  materiał izolujący

izolować (v)
eristää
  pokrywać izolacją

izomer (n)
isomeeri
  (chemia, chemiczny) jeden z dwóch lub większej liczby związków chemicznych o tym samym składzie atomowym, różniących się połączeniami lub ułożeniem atomów;

izometryczny (adj)
isometrinen
  (matematyka, matematyczny) taki, który nie zmienia odległości między punktami

izonomia /ˌizɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
isonomia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) równość ludzi wobec prawa;

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
isotooppi
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
israelilainen
  odnoszący się do państwa Izrael

iść /iɕʨ̑/ (v)
mennä
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
  udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo

ja /ja/ (n)
minä
  jaźń, jestestwo

ja /ja/ (personalPronoun)
minä, mä
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
omena
  (spożywczy) owoc jabłoni
  przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
aataminomena
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
omenapuu
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
jahti, huvipursi
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jacuzzi /ʤ̑aˈkuzʲi/ (n)
poreallas, poreamme
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) wanna lub mały basen kąpielowy z urządzeniem tworzącym wiry lub bąbelki;

jad /jadɨ/ /jat/ (n)
myrkky
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) (zoologia, zoologiczny) substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
ruokasali
  pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
syömäkelpoinen, syötävä
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć

jadeit /jaˈdɛ<sup>j</sup>it/ (n)
jadeiitti
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał w różnych odcieniach zieleni, rzadziej biały, połyskliwy, używany w jubilerstwie;

jadowity (adj)
myrkyllinen
  zawierający jad

jaggery (n)
raakasokeri
  (spożywczy) nierafinowany cukier palmowy o żółtej barwie produkowany tradycyjnie w Indiach

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
karitsa
  (zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
karitsa
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z jagnięciny (1.1)

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
marja
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
jaguaari
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jaja /ˈjäja/ (n)
höpinä
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra

jajeczkować (v)
ovuloida
  (fizjologia, fizjologiczny) uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
munakokkeli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
muna, kananmuna
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko Kolumba /ˈjäjkɔ kɔˈlũmba/ (idiom)
Kolumbuksen muna
  (książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia;

jajko sadzone /ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ/ (n)
häränsilmä
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania, ze ściętym białkiem i półpłynnym żółtkiem

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
munasarja
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
munasolu
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
muna
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajogłowy (n)
valopää
  (żartobliwie) lub (ironicznie) inteligent, intelektualista;

jajorodny (adj)
muniva, ovipaarinen
  (zoologia, zoologiczny) odznaczający się rozwojem zarodkowym w jaju poza organizmem matki

jajowaty /ˌjäjɔˈvatɨ/ (adj)
munanmuotoinen
  kształtem przypominający ptasie jajo

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
munanjohdin
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (conjunction)
kuin, kuinka
  …wprowadzający porównanie

jak /jak/ (n)
jakki
  (zoologia, zoologiczny) Bos grunniens, ssak z rodziny pustorożców;

jak /jak/ (preposition)
kuin, kuinka
  …wprowadzający porównanie

jak /jak/ (pronoun)
miten, kuinka
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
kuinka, miten
  …używany w pytaniach o sposób lub stan

jak cię widzą, tak cię piszą /ˈjäc‿ʨ̑ɛ ˈvʲiʣ̑ɔ̃w̃ ˈtac‿ʨ̑ɛ ˈpʲiʃɔ̃w̃/ (proverb)
vaatteet tekevät miehen
  ludzi często ocenia się po ich wyglądzie i zachowaniu

jak grom z jasnego nieba /ˈjaɡ ˈːrɔ̃m zʲ‿jasˈnɛɡɔ ˈɲɛba/ (adv)
kuin salama kirkkaalta taivaalta
  (przenośnie, przenośnia) niespodziewanie, szybko, nagle

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
mitä kuuluu
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jak słoń w składzie porcelany /ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (adv)
kuin norsu posliinikaupassa
  w sposób niezręczny, nieumiejętny

jakby /ˈjaɡbɨ/ (conjunction)
aivan kuin
  …określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
joku
  bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
-na
  używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jakoś /ˈjakɔɕ/ (pronoun)
jotenkin
  w pewien, nie do końca określony, sposób

jakościowy (adj)
laadullinen
  odnoszący się do jakości, związany z jakością

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
laatu
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (n)
jakuutti
  (językoznawstwo, językoznawczy) język jakucki;

jama brzuszna (n)
vatsaontelo
  (anatomia, anatomiczny) jama tułowia położona pomiędzy klatką piersiową a miednicą;

jama ustna /ˈjãma ˈustna/ (n)
suuontelo
  (anatomia, anatomiczny) usta, początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego;

jamnik /ˈjãmʲɲik/ (n)
mäyräkoira
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy jamnik (1.1)

jamraj /ˈjãmraj/ (n)
pusseli
  (zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;

japok (n)
pussisaukko
  (zoologia, zoologiczny) Chironectes minimus Zimmermann, amerykański torbacz o ziemno-wodnym trybie życia;

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
japanilainen
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
japani, japanilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Japonii;

jard (n)
jaardi
  brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra

jarmułka (n)
kipa
  okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;

jarmuż /ˈjarmuʃ/ (n)
lehtikaali
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
ies
  (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
  (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;

jarząbek /jaˈʒɔ̃mbɛk/ (n)
pyy
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia Linnaeus, gatunek eurazjatyckiego ptaka łownego zamieszkującego gęste starodrzewy;

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
pihlaja
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
  drewno jarzębiny (1.1)
pihlajanmarja
  owoc jarzębiny (1.1)

jaskier /ˈjasʲcɛr/ (n)
leinikki
  (botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju jaskier (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
luola
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskiniowiec /ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
luolaihminen
  (antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
pääsky
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasnowidz /jasˈnɔvʲiʦ̑/ (n)
selvänäkijä, tietäjä
  (ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasność /ˈjasnɔɕʨ̑/ (n)
kirkkaus
  światło wysyłane przez źródło światła
  cecha tego, co jest jasne
  delikatny, słabo nasycony odcień

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
selvä
  (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
  o kolorze: mało intensywny
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony

jaspis /ˈjaspʲis/ (n)
jaspis
  (mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
haukka
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
lisko, sisilisko
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jawa /ˈjava/ (n)
todellisuus
  rzeczywistość

jawajski /jaˈvajsʲci/ (adj)
jaava
  związany z Jawą, dotyczący Jawy

jazda /ˈjazda/ (n)
ajo
  przenoszenie się z miejsca na miejsce, przebywanie drogi za pomocą różnych środków lokomocji; poruszanie się, posuwanie się środków lokomocji

jazgarz /ˈjazɡaʃ/ (n)
kiiski
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych;

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
jazz, jatsi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jazzować (v)
jatsata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać muzykę jazzową

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
almu
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
kataja
  (botanika, botaniczny) Juniperus, roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych;

jałówka /jaˈwufka/ (n)
hieho
  (zootechnika, zootechniczny) młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
jasmiini
  (botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jechać /ˈjɛxaʨ̑/ (v)
ajaa
  o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia
  o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
yksi
  liczba 1

jedna jaskółka nie czyni wiosny /ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ/ (proverb)
ei yksi pääsky kesää tee
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu

jedna jaskółka wiosny nie czyni /ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
ei yksi pääsky kesää tee
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów

jednak /ˈjɛdnak/ (particle)
sittenkään
  …partykuła wyrażająca sytuację nieoczekiwaną

jednocześnie /ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
yhtäaikaa
  w tej samej chwili, w jednym czasie

jednoczyć (v)
yhdistää
  łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei

jednojęzyczny /ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
yksikielinen
  napisany w jednym języku
  posługujący się jednym językiem

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
yksisoluinen
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednomyślność /ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
yksimielisyys, yksituumaisuus
  zupełna zgodność zdań, opinii, myśli

jednomyślny (adj)
yksimielinen
  bez różnic w przekonaniach

jednonogi /ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
yksijalkainen
  mający jedną nogę

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
yksisilmäinen
  taki, który ma jedno oko

jednopłat (n)
yksitaso
  (lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;

jednoroczny /ˌjɛdnɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
yksivuotinen
  mający lub trwający jeden rok

jednorodny (adj)
yhdenmukainen
  mający identyczne cechy

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
yksisarvinen
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednoręki /ˌjɛdnɔˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
yksikätinen
  mający jedną rękę

jednoręki bandyta (n)
yksikätinen rosvo
  (potocznie, potoczny) automat do gier hazardowych, w którym po wrzuceniu monet i pociągnięciu za dźwignię z boku maszyny na bębnach lub ekranie dobierane są symbole w losowych konfiguracjach, przynosząc wygraną po wylosowaniu określonego układu symboli;

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
osasto
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zapis w którym podawana jest dana wartość
  część całości

jednostka astronomiczna (n)
astronominen yksikkö, tähtitieteellinen yksikkö
  (jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednostkowy (adj)
yksikkö
  odnoszący się do określonej wartości danej wielkości

jednostronny (adj)
yksipuolinen
  dokonywany przez jedną ze stron
yksisuuntainen
  poruszający się w jednym kierunku, odbywający się w jedną stronę

jednosylabowy /ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
yksitavuinen
  liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby

jednoużytkownikowy (adj)
yhden käyttäjän
  (informatyka, informatyczny) (telekomunikacja) mogący obsługiwać jednego użytkownika na raz

jednowymiarowy (adj)
yksiulotteinen
  (matematyka, matematyczny) mający tylko jeden wymiar, rozpatrywany w jednym wymiarze

jednoznaczny /ˌjɛdnɔˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
yksikäsitteinen
  niebudzący wątpliwości, pewny, definitywny, zdecydowany

jednym słowem /ˈjɛdnɨ̃m ˈswɔvɛ̃m/ (adv)
lyhyesti sanoen
  (związek frazeologiczny) nie rozwodząc się nad jakimś tematem, nie rozwlekając zagadnienia

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
silkki
  (włókiennictwo) tkanina z jedwabiu (1.1);
  (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;

jedwabnik morwowy (n)
mulperiperhonen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombyx mori, gatunek nocnego motyla z rodziny prządkowatych, wykorzystywanego do pozyskiwania przędzy na jedwab;

jedynka /jɛˈdɨ̃nka/ (n)
ykkönen
  nazwa cyfry 1 i liczby 1

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
ainoa
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu

jedyny w swoim rodzaju /jɛˈdɨ̃nɨ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm rɔˈʣ̑aju/ (adj)
ainoa laatuaan
  taki, który jest unikatem

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ruoka
  coś, co można jeść; żywność, pokarm
syöminen
  spożywanie pokarmu

jego /ˈjɛɡɔ/ (pronoun)
hänen
  3. (osoba) lp, rodzaj męski

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
hänen
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jelec /ˈjɛlɛʦ̑/ (n)
seipi
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Leuciscus, rodzaj ryb słodkowodnych z rodziny karpiowatych

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
hirvieläin, hirvi
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
suoli
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie (n)
ohutsuoli
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym;

jelito grube (n)
paksusuoli
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelito ślepe (n)
umpisuoli
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka

jelonek /jɛˈlɔ̃nɛk/ (n)
vasa
  młody jeleń

jelonek rogacz /jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
kampasarvinen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;

jemeński /jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
jemeniläinen
  odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
misteli
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
tilhi
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jen /jɛ̃n/ (n)
jeni
  (jednostka monetarna) waluta Japonii;

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
sotavanki
  osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jer /jɛr/ (n)
järripeippo
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jeremiada /ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/ (n)
jeremiadi, valitusvirsi
  biadolenie, lament, skarga

jerzyk /ˈjɛʒɨk/ (n)
tervapääsky
  (ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
syksyinen
  mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
syksy
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
saarni
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
sampi
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
vielä
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
  …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej
  w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo
  …podkreślająca odległość (w czasie lub przestrzeni) jakiegoś wydarzenia już

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
järvi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jezuicki (adj)
jesuiitta
  dotyczący zakonu jezuitów albo członka tego zakonu
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) postępujący w sposób przebiegły, przewrotny i obłudny lub świadczący o przebiegłości, przewrotności i obłudzie

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one /ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/ (proverb)
maassa maan tavalla
  jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
syödä
  przyjmować pokarmy

jeść jak ptaszek (v)
syödä kuin varpunen
  jadać mało

jeździec /ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑/ (n)
ratsumies
  (jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;

jeździecki (adj)
ratsastaja-
  związany z jeździectwem, dotyczący jeździectwa

jeździć /ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑/ (v)
ratsastaa
  poruszać się na grzbiecie konia

jeż /jɛʃ/ (n)
siili
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
jos
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżowiec (n)
merisiili
  (zoologia, zoologiczny) Echinoidea morskie zwierzę należące do szkarłupni;

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
piikkisika
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
karhunvatukka
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
jiddiš
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Żydów aszkenazyjskich;

jod /jɔt/ (n)
jodi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodek /ˈjɔdɛk/ (n)
jodidi
  (chemia, chemiczny) sól jodowodoru lub związek jodu z niemetalem

jodełka /jɔˈdɛwka/ (n)
kalanruoto
  (włókiennictwo) rodzaj splotu tkaniny, przypominający układ igieł jodły

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
pihta
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

jodłować /jɔdˈwɔvaʨ̑/ (v)
jodlata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset;

joga /ˈjɔɡa/ (n)
jooga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogging (n)
hölkkä, lenkkeily
  (sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogin (n)
joogi
  buddyjski lub hinduistyczny asceta uprawiający jogę;

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
jogurtti, jugurtti
  (spożywczy) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

joint (n)
pilvi
  (slangowo) rodzaj skręta zawierający marihuanę;

jon /jɔ̃n/ (n)
ioni
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ionisaatio
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

jordański /jɔrˈdãj̃sʲci/ (adj)
jordanialainen
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania

joruba (n)
joruba
  język używany przez Joruba;

jot /jɔt/ (n)
jii
  nazwa litery J

juan /ˈju<sup>w</sup>ãn/ (n)
juan
  (jednostka monetarna) waluta Chin;

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
kultaseppä
  osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubileusz /ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
hääpäivä
  ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
juutalaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

jugosłowiański /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
jugoslavialainen
  związany z Jugosławią, dotyczący Jugosławii

jujuba /jüˈjuba/ /ʒuˈʒuba/ (n)
jujube
  (botanika, botaniczny) Ziziphus, ciernisty krzew lub drzewko o żółtych, drobnych kwiatach i często jadalnych owocach;

juk /juk/ (n)
satulalaukku
  każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła

juliański /juˈlʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
juliaaninen
  autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara
  z czasów Juliusza Cezara

junior /ˈjü̃ɲɔr/ (n)
nuorempi
  (sport, sportowy) zawodnik, który nie ukończył określonego dla danej dyscypliny wieku, zwykle 19 lat
  młodszy wiekiem członek rodziny
  syn lub młodszy brat / starszy brat, który nosi to samo imię co ojciec

junta (n)
juntta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa bądź człon nazwy organu kolegialnego w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej (nazwa odnosi się do wielu różnych organów)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu;

jura /ˈjura/ (n)
Jurakausi
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

jurajski /juˈrajsʲci/ (adj)
jurakautinen
  (geologia, geologiczny) dotyczący jury, występujący, powstały w jurze

jurta /ˈjurta/ (n)
jurtta
  (etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;

jury (n)
raati
  grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie

jurysdykcja (n)
hallintoalue
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uprawnienie organu władzy do rozstrzygania spornych spraw

juta /ˈjuta/ (n)
juutti
  (botanika, botaniczny) Corchorus L., roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
huomenna, huominen
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
huomenna, huominen
  dzień następny w stosunku do obecnego

już /juʃ/ (particle)
ei enää
  …określająca granicę między przeszłością a przyszłością
jo
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

jąderko (n)
tumajyvänen
  (biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
kives
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;
ydin
  (fizyka, fizyczny) centralna część atomu;
  (biologia, biologiczny) jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny;
  (informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego;

jądrowy /jɔ̃nˈdrɔvɨ/ (adj)
tuma
  (fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomowego

jąkanie (n)
takeltelu
  mówienie niewyraźnie, niepłynnie

jąkać (v)
takellella
  (rzadki, rzadko używany) mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały

jąkała /jɔ̃ŋˈkawa/ (n)
änkyttäjä
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto się jąka
  (potocznie, potoczny) kobieta, która się jąka

jęczeć (v)
voihkia
  o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
ohra
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  (spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)
näärännäppy
  (potocznie, potoczny) grudka na powiece, powstała wskutek infekcji;

jęk /jɛ̃ŋk/ (n)
urina
  żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia
  żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp.

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
päivänkorento
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

języczek (n)
kitakieleke
  (anatomia, anatomiczny) u ssaków: wyrostek na tylnym brzegu podniebienia miękkiego;

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
kieli
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
  część buta osłaniająca stopę pod sznurówką
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie
kieli, puhe
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;

język literacki (n)
kirjakieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) staranniejszy rejestr języka, używany głównie w piśmie (forma języka stawiana w opozycji do standardowej mowy potocznej)

język migowy /ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/ (n)
viittomakieli
  język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
vieras kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ogólny (n)
yleiskieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) ogólnoetniczny standard języka

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
äidinkieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język programowania /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/ (n)
ohjelmointikieli
  (informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych

językowy /ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (adj)
kielellinen
  związany z językiem

językoznawca /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafʦ̑a/ (n)
kielitieteilijä
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalista w zakresie językoznawstwa

językoznawstwo /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/ (n)
kielitiede
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;

ka /ka/ (n)
koo
  nazwa litery k / K

kabardyjski (adj)
kabardi
  dotyczący Kabardii albo Kabardyjczyków

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
kabaree
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców (i tym podobne, i temu podobne);

kabel /ˈkabɛl/ (n)
kaapeli
  (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej;

kabestan (n)
ankkuripeli
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie ułatwiające wybieranie lub luzowanie lin pod obciążeniem (np. kotwic);

kabina (n)
luokka
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe pomieszczenie mieszkalne na statku

kabotażowiec /ˌkabɔtaˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
rannikkoalus
  statek do kabotażu

kabriolet /kaˈbrʲjɔlɛt/ (n)
avoauto
  (motoryzacja) samochód osobowy o otwartym nadwoziu (brak stałego dachu)

kabuki /kaˈbuci/ (n)
kabuki
  rodzaj tradycyjnego teatru japońskiego;

kabura (n)
kotelo
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac /kaʦ̑/ (n)
krapula
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kaczeniec /kaˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
rentukka
  (botanika, botaniczny) Caltha palustris, knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
sorsa, ankka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso lub potrawa z kaczki (1.1)
ankka, sorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

kaczka dziennikarska /ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska/ (n)
uutisankka, ankka
  (publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa;

kaczka krzyżówka (n)
heinäsorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

kaczor /ˈkaʧ̑ɔr/ (n)
ankkakukko
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki

kadencja /kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
kadenssi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja akordów mająca charakter zakończenia;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wirtuozowska, improwizacyjna solówka w ramach większych utworów, np. koncertów orkiestrowych
  (sport, sportowy) w biegach: liczba kroków na minutę
  (sport, sportowy) w kolarstwie: liczba obrotów pedałów na minutę
omistusaika
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ;

kadi (n)
qadi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sędzia muzułmański

kadm /katm̥/ (n)
kadmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadra (n)
esikunta
  zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki

kadryl (n)
katrilli
  (dawniej, dawny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do kadryla (1.1)
  (przestarzałe, przestarzały) (choreografia, choreograficzny) figurowy taniec salonowy, tańczony parami w grupach, popularny w XIX wieku;

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
suitsuke
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadłub /ˈkadwup/ (n)
runko
  (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) samolotu
  (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) statku

kafar /ˈkafar/ (n)
juntta
  maszyna do wbijania pali w grunt;

kafetiera tłokowa (n)
pressopannu
  szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty

kaftan /ˈkaftãn/ (n)
kaftaani
  (krawiectwo) męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;

kaftan bezpieczeństwa /ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
pakkopaita
  bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych;

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
kuonokoppa
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kainowe piętno /ˌka<sup>j</sup>ĩˈnɔvɛ ˈpʲjɛ̃ntnɔ/ (idiom)
Kainin merkki
  (biblijny) znamię, którym Bóg oznaczył Kaina, zabójcę swojego brata Abla

kajak /ˈkajak/ (n)
kajakki
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajdanki (n)
käsiraudat
  para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów;

kajdany (n)
kahle
  metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów

kajman /ˈkajmãn/ (n)
kaimaani
  (zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;

kajuta /kaˈjuta/ (n)
hytti
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;

kakadu /kaˈkadu/ (n)
kakadu
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
kaakao
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem

kakofonia /ˌkakɔˈfɔ̃ɲja/ (n)
kakofonia
  nieprzyjemne połączenie dźwięków;

kaktus /ˈkaktus/ (n)
kaktus
  (botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
kukkakaali
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafonia /ˌkalaˈfɔ̃ɲja/ (n)
hartsi
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;

kalander (n)
kalanteri
  (technologia, technika, techniczny) prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału;

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
kyssäkaali, kaalirapi
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;
kyssäkaali
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo, jadalna bulwa pędowa kalarepy (1.1)

kalcyt /ˈkalʦ̑ɨt/ (n)
kalkkisälpä
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, składnik skał osadowych;

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
kaldera
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kaledoński /ˌkalɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
kaledonialainen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Kaledonii
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do Nowej Kaledonii
  (geologia, geologiczny) odnoszący się do orogenezy kaledońskiej

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
kaleidoskooppi
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleka /kaˈlɛka/ (n)
invalidi
  człowiek dotknięty kalectwem
  kobieta dotknięta kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
kalenteri
  spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);
kalenteri, almanakka
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;

kalendarz adwentowy (n)
joulukalenteri
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalesony /ˌkalɛˈsɔ̃nɨ/ (n)
pitkät alushousut
  (krawiectwo) rodzaj bielizny męskiej z długimi nogawkami, zakładanej na chłody pod spodnie;

kalif /ˈkalʲif/ (n)
kalifi
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat /kaˈlʲifat/ (n)
kalifaatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
kalifornium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kalifornijski /ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci/ (adj)
kalifornialainen
  związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
kalligrafia, kaunokirjoitus
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kalina /kaˈlʲĩna/ (n)
heisi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;

kalkulacja (n)
laskelma
  (handel, handlowy) ustalanie kosztów na jednostkę towarów lub usług

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
laskin
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

kalmar /ˈkalmar/ (n)
kalmari
  (zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;

kaloria /kaˈlɔrʲja/ (n)
kalori
  (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;

kaloryfer /ˌkalɔˈrɨfɛr/ (n)
lämpöpatteri
  element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna

kalwinizm /kalˈvʲĩɲism̥/ (n)
kalvinismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;

kambr /kãmpr̥/ (n)
kambrikausi
  (geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;

kamea (n)
kamee
  (sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
kameleontti
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kamelia (n)
kamelia
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju kamelii (1.1)
  kwiat kamelii (1.2)

kamera /kãˈmɛra/ (n)
elokuvakamera
  urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kamerdyner (n)
hovimestari
  starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kamerzysta /ˌkãmɛˈʒɨsta/ (n)
kameramies
  ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
kamferi
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kamienica czynszowa (n)
vuokratalo
  okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia

kamieniołom (n)
kivilouhos
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamienisty /ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲistɨ/ (adj)
kallioinen
  taki, który pokryty jest kamieniami albo zawiera dużo kamieni

kamieniuszka /ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲuʃka/ (n)
virta-alli
  (ornitologia, ornitologiczny) Histrionicus histrionicus, gatunek kaczki;

kamienny /kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
kivi
  zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kivi
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
  (medycyna, medyczny) złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody
  twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
kilometripylväs
  (związek frazeologiczny) bardzo ważny, przełomowy moment
  słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;

kamień młyński (n)
myllynkivi
  (technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień nazębny (n)
hammaskivi, kivi
  (stomatologia, stomatologiczny) twardy osad powstający na powierzchni zębów;

kamień szlachetny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
jalokivi
  (jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie;

kamień u szyi (idiom)
riippa
  (przenośnie, przenośnia) coś, co odbiera komuś swodobę działania, co stanowi znaczące ograniczenie czyjejś wolności

kamień winny (n)
viinikivi
  (chemia, chemiczny) (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) kwaśny winian potasu;

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
kulmakivi
  (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś
  kamień znajdujący się w węgle
  obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne

kamień żółciowy (n)
sappikivi
  (medycyna, medyczny) złóg powstały w wyniku odkładania się składników żółci;

kamionka /kãˈmʲjɔ̃nka/ (n)
lillukka
  (botanika, botaniczny) Rubus saxatilis, gatunek maliny mający lekko kolczaste, płożące się pędy oraz karłowate, szkarłatne owoce;
kivitavara
  (technologia, technika, techniczny) (rzemiosło, rzemieślniczy) twardy materiał ceramiczny stosowany do wyrobu płytek posadzkowych, aparatury kwasoodpornej, rur kanalizacyjnych i naczyń;

kamizelka /ˌkãmʲiˈzɛlka/ (n)
liivi
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki

kampania wyborcza (n)
vaalikampanja
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ogół środków masowego przekazu (plakaty, reklamy telewizyjne, radiowe, prasowe, wiece, spotkania z wyborcami), jakimi specjaliści od marketingu politycznego promują kandydaturę polityka lub partii;

kampanologia (n)
kampanologia
  nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;

kamper /ˈkãmpɛr/ (n)
matkailuauto
  (motoryzacja) samochód kempingowy;
kämppäri
  (środowiskowy) (slangowo) w grach komputerowych osoba trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy

kampus /ˈkãmpus/ (n)
kampus
  kompleks budynków i terenów uniwersyteckich

kamusznik /kãˈmuʃʲɲik/ (n)
karikukko
  (ornitologia, ornitologiczny) Arenaria interpres, średniej wielkości ptak z rzędu siewkowców;

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
kanadalainen
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalia /kãˈnalʲja/ (n)
kanalja
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa

kanapa /kãˈnapa/ (n)
sohva
  podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

kanapka /kãˈnapka/ (n)
kerrosvoileipä
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (handel, handlowy) kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami
voileipä
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ;

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
kanarialintu, kanarianhemppo
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanasta (n)
canasta
  (termin karciany) rozgrywana dwoma pełnymi taliami gra karciana, w której celem jest zdobycie maksynmalnej ilości punktów przez wykładanie co najmniej trzech kart o takiej samej wartości

kanał /ˈkãnaw/ (n)
kanava
  wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

kandela /kãnˈdɛla/ (n)
kandela
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
ehdokas
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kandydatura (n)
ehdokkuus
  bycie kandydatem do czegoś lub kogoś
  wniosek proponujący kogoś na określone stanowisko czy funkcję

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
kenguru
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania /ˈkãɲa/ (n)
haukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
kannibalismi
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanibalski (adj)
kannibalistinen
  dotyczący kanibali lub kanibalizmu

kanikuła /ˌkãɲiˈkuwa/ (n)
mätäkuu
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce znajduje się w gwiazdozbiorze Psa, czyli od 22 czerwca do 23 sierpnia

kanister /kãˈɲistɛr/ (n)
jerrykannu
  (motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;

kaniuk /ˈkãɲuk/ (n)
liitohaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Elanus, niewielki ptak drapieżny, nie gnieżdżący się w Polsce;

kanon /ˈkãnɔ̃n/ (n)
alkuperäisteokset
  (biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;
  (kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie

kanonada (n)
tykistökeskitys
  (wojskowość, wojskowy) silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska

kanonierka /ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
tykkivene
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości

kanonik (n)
kaniikki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;

kanonizować (v)
kanonisoida
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kantar /ˈkãntar/ (n)
marhaminta
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła;

kantata /kãnˈtata/ (n)
kantaatti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny na głosy solowe;

kanton /ˈkãntɔ̃n/ (n)
kantoni, piirikunta
  kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;

kantor /ˈkãntɔr/ (n)
valuutanvaihto
  miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną
kanttori
  przodownik w chórze protestanckim, organista

kantoński (adj)
kantoninkiina
  związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)

kantoński (n)
kantoninkiina
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
kaoliini
  (geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapar /ˈkapar/ (n)
kapriksen nuppu
  (botanika, botaniczny) Capparis, drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (Capparis spinosa L.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa

kapać /ˈkapaʨ̑/ (v)
tiputtaa
  o cieczy spadać kroplami

kapelan (n)
kappalainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
hattu, lakki
  (odzieżownictwo) rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapelusznik (n)
hatuntekijä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
tohveli
  obuwie używane tylko w domu

kapitalista /ˌkapʲitaˈlʲista/ (n)
kapitalisti
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
kapitalismi
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
kapteeni
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;

kapitał /kaˈpʲitaw/ (n)
pääoma
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
  (przenośnie, przenośnia) niematerialna wartość, zasób do wykorzystania

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
antautuminen
  zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi
  rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej
  warunki poddania się

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
kappeli, rukoushuone
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kappa /ˈkapːa/ (n)
kappa
  nazwa dziesiątej litery alfabetu greckiego, κ;

kapral /ˈkapral/ (n)
korpraali
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kapsaicyna (n)
kapsaisiini
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsel /ˈkapsɛl/ (n)
kruunukorkki
  metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;

kapsyd (n)
kapsidi
  (biologia, biologiczny) białkowa osłonka genomu wirusa;

kaptur /ˈkaptur/ (n)
huppu
  (krawiectwo) część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy;

kapturka /kapˈturka/ (n)
mustapääkerttu
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia atricapilla, gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewkowatych;

kapucyn /kaˈpuʦ̑ɨ̃n/ (n)
kapusiini
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu braci kapucynów;

kapucynka (n)
kapusiini
  (zoologia, zoologiczny) Cebus, rodzaj małpy;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica

kapusta /kaˈpusta/ (n)
kaali
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapusta kiszona (n)
hapankaali
  (spożywczy) półprodukt spożywczy z szatkowanej kapusty: przyprawionej, zasolonej i poddanej fermentacji z udziałem bakterii mlekowych;

kapłanka /kapˈwãnka/ (n)
papitar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która sprawuje posługę religijną

kapłaństwo (n)
pappeus
  (kościelny) sakrament święceń w chrześcijaństwie;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność lub urząd kapłana

kapłon (n)
kapuuni
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej;

kara /ˈkara/ (n)
rangaistus
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara cielesna /ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna/ (n)
ruumiinrangaistus
  kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
kuolemanrangaistus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
kivääri
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
konekivääri
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
karbiini
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karafka /kaˈrafka/ (n)
karahvi
  rodzaj butelki z wąską szyjką;

karagen (n)
karrageeni
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) rodzaj polisacharydów ekstrahowanych z czerwonych wodorostów, naturalna substancja o wielorakim zastosowaniu w przemyśle spożywczym;

karaka /kaˈraka/ (n)
karakki
  (marynarka) typ dawnego statku transportowego;

karalny /kaˈralnɨ/ (adj)
rangaistava
  taki, który podlega karze

karaluch /kaˈralux/ (n)
torakka
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karaoke /ˌkaraˈɔkɛ/ (n)
karaoke
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach

karat /ˈkarat/ (n)
karaatti
  jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;
  dawna miara zawartości złota w stopach (czyste złoto miało 24 karaty);

karate /kaˈratɛ/ (n)
karate
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karawan (n)
ruumisauto, ruumisvaunut
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
karavaani
  wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawanseraj (n)
karavaaniseralji
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;

karawela /ˌkaraˈvɛla/ (n)
karavelli
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku;

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
rangaista
  wymierzać karę

karaś /ˈkaraɕ/ (n)
ruutana
  (systematyka) (ichtiologia, ichtiologiczny) Carassius carassius Linnaeus, gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;

karbon /ˈkarbɔ̃n/ (n)
hiilikausi
  (geologia, geologiczny) piąty okres geologiczny paleozoiku;

karboński /karˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
hiilikautinen
  (geologia, geologiczny) dotyczący karbonu, występujący, powstały w karbonie

karbunkuł /karˈbũŋkuw/ (n)
ajospahka
  (medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie
  (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat)

karcer (n)
eristäminen
  (więziennictwo, więzienny) kara przebywania w celi bez pryczy

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
artisokka, latva-artisokka
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
kardemumma
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców kardamonu (1.1)

kardigan /karˈdʲiɡãn/ (n)
villatakki
  (odzieżownictwo) rodzaj swetra zapinanego na guziki lub zamek błyskawiczny, wycięty pod szyją, bez kołnierza;

kardio- /ˈkardʲjɔ/
sydän-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z sercem

kardiochirurg /ˌkardʲjɔˈxʲirurk/ (n)
sydänkirurgi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami kardiologicznymi

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
kardiologi, sydänlääkäri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
kardiologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardynalny (adj)
emä-
  główny, najważniejszy, zasadniczy

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
kardinaali
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
punakardinaali, kardinaali
  (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;

karelski (adj)
karjalainen
  związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karelski (n)
karjala
  (językoznawstwo, językoznawczy) język karelski;

karetka /kaˈrɛtka/ (n)
tela
  (mechanika) przesuwająca się ruchem posuwisto-zwrotnym część maszyny do pisania i drukarki
ambulanssi
  (medycyna, medyczny) (motoryzacja) samochód służący do przewozu chorych

kariera /karʲˈjɛra/ (n)
ammatti
  osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym
  przebieg pracy zawodowej

kark /kark/ (n)
niska
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karma /ˈkarma/ (n)
karma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;

karmazyn /karˈmazɨ̃n/ (n)
karmiininpunainen
  barwa intensywnie czerwona

karmazynowy (adj)
karmiininpunainen
  intensywnie czerwony

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
karamelli
  (spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmin /ˈkarmʲĩn/ (n)
karmiini
  odcień intensywnej, głębokiej czerwieni

karminowy /ˌkarmʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
karmiininpunainen
  mający kolor czerwony, taki jak kolor karminu

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
ravita
  dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

karmnik /ˈkarmʲɲik/ (n)
lintulauta
  (ornitologia, ornitologiczny) drewniana konstrukcja do karmienia ptaków

karnawał /karˈnavaw/ (n)
karnevaali
  okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

karnet /ˈkarnɛt/ (n)
kausilippu
  (książkowy) bilet wstępu na cykl imprez rozrywkowych lub na kilka przejazdów środkami komunikacji publicznej, wyciągami narciarskimi itp.; karta lub bloczek z kuponami na poszczególne wejścia

karny /ˈkarnɨ/ (adj)
rangaistus
  dotyczący kary, przewidujący zastosowanie kary, będący karą

karo /ˈkarɔ/ (n)
ruutu
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
kori
  wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karoten (n)
karoteeni
  (biochemia, biochemiczny) jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujące w wielu roślinach, m.in. marchwi;

karotenoid /ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
karotenoidi
  (biochemia, biochemiczny) substancja z grupy organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze;

karp /karp/ (n)
karppi
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta /ˈkarta/ (n)
pelikortti
  (termin karciany) (sport, sportowy) (zobacz) karta do gry

karta SIM (n)
SIM-kortti
  (telekomunikacja) stosowana w telekomunikacji, wymienna plastikowa karta elektroniczna z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem;

karta do gry /ˈkarta dɔ‿ˈɡrɨ/ (n)
pelikortti
  (termin karciany) (sport, sportowy) papierowa lub plastikowa karta z symbolem z jednej strony, służąca do gier karcianych;

karta dźwiękowa /ˈkarta ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
äänikortti
  (informatyka, informatyczny) karta rozszerzeniowa umożliwiająca generowanie dźwięku przez komputer i głośniki do niej podłączone;

karta graficzna /ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
grafiikkakortti
  (informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
luottokortti
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pamięci (n)
muistikortti
  (informatyka, informatyczny) niewielki, przenośny półprzewodnikowy nośnik danych stosowany m.in. w aparatach fotograficznych i smartfonach;

karta pokładowa (n)
tarkastuskortti
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj biletu upoważniającego do wejścia na pokład samolotu bądź statku

karta płatnicza (n)
maksukortti
  (informatyka, informatyczny) elektroniczny instrument płatniczy;

kartagiński /ˌkartaˈɟĩj̃sʲci/ (adj)
kartagolainen
  związany z Kartaginą

kartel /ˈkartɛl/ (n)
kartelli
  (ekonomia, ekonomiczny) układ przedsiębiorstw, mający na celu zmonopolizowanie pewnej gałęzi gospodarki;

kartezjański (adj)
kartesiolainen
  związany z osobą lub dorobkiem naukowym i filozoficznym Kartezjusza

kartka /ˈkartka/ (n)
kortti
  bon towarowy na artykuły deficytowe
lehti
  luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
kartografia
  nauka o tworzeniu map;

kartograficzny /ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kartografinen
  dotyczący kartografii

karton /ˈkartɔ̃n/ (n)
pahvilaatikko
  tekturowe pudełko

karuk /ˈkaruk/ (n)
kalaliima
  klej otrzymywany z pęcherzy rybnych, odpadków skór, rogów, kości zwierzęcych;

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
karuselli
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
karikatyyri, pilakuva
  humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

karzeł /ˈkaʒɛw/ (n)
kääpiö
  (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
  (astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;

karłowatość (n)
kääpiökasvuisuus
  bycie karłowatym, bycie karłem

kasa /ˈkasa/ (n)
kassa
  stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności
  (potocznie, potoczny) pieniądze
  miejsce przechowywania pieniędzy

kaseta (n)
kasetti
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie

kaseton /kaˈsɛtɔ̃n/ (n)
kasetti
  (architektura, architektoniczny) modułowe zagłębienie w konstrukcji stropu zazwyczaj zdobione;

kasiarz /ˈkaɕaʃ/ (n)
kassakaappimurtaja
  (potocznie, potoczny) złodziej okradający kasy pancerne

kaskada /kaˈskada/ (n)
vesiputous
  (geografia, geograficzny) rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni;

kaskader (n)
stuntti
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasta /ˈkasta/ (n)
kasti
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet (n)
nyrkkirauta
  rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
kastroida
  usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
kasino
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kasza jęczmienna (n)
ohrasuurimo
  (spożywczy) rodzaj kaszy wyrabianej z ziarna jęczmienia zwyczajnego;

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
kaskelotti
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszanka /kaˈʃãnka/ (n)
verimakkara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
yskä
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
yskiä
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kaszmir (n)
kašmirvilla
  (włókiennictwo) miękka tkanina z wełny kóz kaszmirskich;

kaszmirski /kaʃˈmʲirsʲci/ (adj)
kašmiri
  pochodzący z Kaszmiru, właściwy Kaszmirowi, wykonany w Kaszmirze

kaszmirski /kaʃˈmʲirsʲci/ (n)
kašmiri
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kaszmirski;

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
kastanja
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)

kasztan jadalny /ˈkaʃtãnʲ jaˈdalnɨ/ (n)
jalokastanja
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Castanea sativa Mill., gatunek drzewa owocowego z rodziny bukowatych o pojedynczych, skórzastych, podłużnie lancetowatych, piłkowanych liściach, kwiatach rozdzielnopłciowych i rudawobrązowych, jadalnych owocach, osadzonych w kupuli pokrytej kolcami;
  owoc kasztana jadalnego (1.1)

kasztanowiec /ˌkaʃtãˈnɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hevoskastanja
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Aesculus L., drzewo lub krzew o dużych, dłoniastych liściach i kolczastych owocach zawierających duże, brązowe nasiona;

kasztelan (n)
linnanherra
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowiecznej Polsce urzędnik ziemski zasiadający w radzie królewskiej, następnie w senacie;
  urzędnik zarządzający zamkiem lub kasztelanią

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (n)
kašubi
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;

kat /kat/ (n)
pyöveli
  osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

katafalk /kaˈtafalk/ (n)
katafalkki
  podwyższenie, na którym stawia się trumnę podczas nabożeństwa żałobnego;

kataklizm (n)
mullistus
  gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie

katakumby /ˌkataˈkũmbɨ/ (n)
katakombi
  cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy;

katalepsja (n)
katalepsia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zespół objawów zaburzeń psychicznych wyrażający się zanikiem wykonywania ruchów dowolnych, zastyganiem chorego w nienaturalnych ułożeniach ciała

katalityczny /ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
katalyyttinen
  (chemia, chemiczny) związany z katalizą, dotyczący katalizy, polegający na katalizie

kataliza (n)
katalyysi
  (chemia, chemiczny) zjawisko przyśpieszenia lub spowolnienia reakcji chemicznej zachodzące pod wpływem katalizatora;

katalizator /ˌkatalʲiˈzatɔr/ (n)
katalyytti
  (chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;

katalizować (v)
jouduttaa
  (chemia, chemiczny) wywoływać katalizę, poddawać katalizie, ulegać katalizie
  (przenośnie, przenośnia) wywoływać jakieś zmiany lub je przyśpieszać

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
hakemisto
  spis zawartości biblioteki
  (informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;
  usystematyzowany zbiór dokumentów
  folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
katalaani, katalonialainen
  związany z Katalonią

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
katalaani, katalonialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katana /kaˈtãna/ (n)
katana
  rodzaj miecza japońskiego;

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
heittokone, katapultti
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

katar /ˈkatar/ (n)
nuha
  rodzaj broni białej, pochodzącej z Indii;

katarski /kaˈtarsʲci/ (adj)
katarilainen
  odnoszący się do państwa Katar

katarynka (n)
posetiivi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
onnettomuus, katastrofi
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katastrofalny /ˌkatastrɔˈfalnɨ/ (adj)
katastrofaalinen
  mający cechy katastrofy, tragiczny

katechizm (n)
katekismus
  (kościelny) podręcznik do katechezy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
tuomiokirkko, katedraali
  (kościelny) główny kościół diecezji;

kategoria /ˌkatɛˈɡɔrʲja/ (n)
kategoria
  każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji

katharewusa (n)
katharévousa
  (językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;

kation /ˈkatʲjɔ̃n/ (n)
kationi
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

katoda /kaˈtɔda/ (n)
katodi
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
katolinen
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
katolisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
katolilainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

katownia (n)
kidutuskammio
  sala tortur

kaucja /ˈkawʦ̑ʲja/ (n)
pantti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania

kauczuk (n)
kautsu
  (chemia, chemiczny) surowiec do produkcji gumy;

kauczukowiec (n)
kumipuu
  (botanika, botaniczny) Hevea Aubl., rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny wilczomleczowatych;

kaukaski /kawˈkasʲci/ (adj)
kaukasialainen
  wywodzący się z Kaukazu

kawa /ˈkava/ (n)
kahvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (spożywczy) ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Coffea L., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;

kawa arabska /ˈkava ːˈrapska/ (n)
arabiankahvi
  (botanika, botaniczny) Coffea arabica L., roślina z rodziny marzanowatych, uprawiana ze względu na nasiona;

kawa po turecku /ˈkava ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (n)
turkkilainen kahvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno zmielona kawa przygotowywana w tradycyjny arabski sposób w małym tygielku (dżezwie), często z przyprawami (anyżem gwiazdkowym, cynamonem, imbirem, kardamonem lub wanilią)

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
poikamies, vanhapoika
  mężczyzna, który nigdy nie był żonaty

kawalkada /ˌkavalˈkada/ (n)
juhlallinen kulkue
  grupa jeźdźców albo pojazdów jadących gdzieś razem

kawałek /kaˈvawɛk/ (n)
pala
  fragment pewnej całości

kawiarka /kaˈvʲjarka/ (n)
espressopannu, mokkapannu
  ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
kahvila
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
kaviaari
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja (n)
kavitaatio
  (fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka /ˈkafka/ (n)
naakka
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (adj)
kazakstanilainen
  odnoszący się do Kazachów lub Kazachstanu

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (n)
kazakki
  język urzędowy Kazachstanu

kazamata (n)
kasematti
  (wojskowość, wojskowy) w fortyfikacji: budowla o murowanym sklepieniu, chroniącym przed ogniem artyleryjskim, używana jako stanowisko dział lub magazyn

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
saarna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;

kazarka /kaˈzarka/ (n)
ruostesorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna ferruginea, gatunek kaczki;

kazeina /ˌkazɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
kaseiini
  (biochemia, biochemiczny) białko z mleka ssaków;

kazirodztwo (n)
insesti, sukurutsa
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja (n)
saarnaaja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kazuar /kaˈzu<sup>w</sup>ar/ (n)
kasuaari
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;

kał /kaw/ (n)
uloste
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
mustepullo
  niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałmucki (adj)
kalmukialainen
  (etnografia, etnograficzny) odnoszący się, związany z Kałmukami

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
lätäkkö
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
jokainen, joka, kunkin
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
peukalo
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

kebab /ˈkɛbap/ (n)
kebab
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

keczua (n)
ketšua
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Indian Keczua;

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
ketsuppi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kefir /ˈkɛfʲir/ (n)
kefiiri
  (spożywczy) napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego;

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
tarjoilija, tarjoilijatar
  osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kelwin /ˈkɛlvʲĩn/ (n)
kelvin
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K;

khaki /ˈkaci/ /ˈkxaci/ (adj)
khaki
  (książkowy) płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty; w odcieniu jasnej oliwki i żółtawego brązu;

khaki /ˈkaci/ /ˈkxaci/ (n)
khaki
  (książkowy) kolor płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty

khir (n)
kheer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjskie słodkie danie przygotowane na bazie ryżu, mleka (często także kokosowego); rodzaj puddingu

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (adj)
khmer
  związany z Khmerami z Kambodży

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (n)
khmer
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach

kibicować /ˌcibʲiˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
kannattaa
  sympatyzować z kimś, popierać lub wspierać w wysiłku zwykle uczestników rozgrywek sportowych

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
kibbutsi
  izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
aivastaa
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kichnięcie (n)
aivastus
  gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

kicz /ciʧ̑/ (n)
kitsch
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiczowaty /ˌciʧ̑ɔˈvatɨ/ (adj)
kitsahtava
  (sztuka) taki, który jest wyrazem kiczu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
milloin
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
kun, milloin
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia

kiedykolwiek /ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/ (adv)
ikinä
  w dowolnym, nieokreślonym czasie

kiedyś /ˈcɛdɨɕ/ (indefinitePronoun)
johonkin aikaan
  w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kielich /ˈcɛlʲix/ (n)
pikari
  naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce;

kieliszek /cɛˈlʲiʃɛk/ (n)
pikari
  zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;

kielnia /ˈcɛlʲɲa/ (n)
lasta
  narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;

kiepski /ˈcɛpsʲci/ (adj)
laimea
  (potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły

kier /cɛr/ (n)
hertta
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
kuljettaja
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ohjauspyörä, ratti
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierowniczy (adj)
johtamis-
  (administracja) dotyczący kierownika

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
suunta
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel
suuntaus
  w naukach artystycznych i technice: temat lub grupa tematów, którymi dana osoba się zajmuje, cel, do którego dąży

kierunkowskaz /ˌcɛrũŋˈkɔfskas/ (n)
suuntavilkku
  (motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
tasku
  (krawiectwo) (odzieżownictwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
taskuraha
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
taskuvaras
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kieszonkowy /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
tasku-
  dotyczący kieszonki, związany z kieszonką
  o małym rozmiarze, mogącym pomieścić się w kieszeni

kieł /cɛw/ (n)
kulmahammas, torahammas
  (zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

kiełb /cɛwp/ (n)
törö
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drobna europejska ryba słodkowodna;

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
makkara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kij /cij/ (n)
köö
  (sport, sportowy) długi przyrząd sportowy do uderzania
jääkiekkomaila
  długi patyk;

kij hokejowy (n)
maahockeymaila
  (sport, sportowy) przyrząd do popychania krążka podczas gry w hokej

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
pesukarttu, pyykkikarttu
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie w postaci kija, deszczułki lub drewnianej łopatki używane dawniej do prania w rzece lub jeziorze, a także do obijania lnu;
nuijapää
  (zoologia, zoologiczny) larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;

kikut /ˈcikut/ (n)
kanto
  (anatomia, anatomiczny) odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
jokunen
  oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników niemęskoosobowych (kobiet, zwierząt lub rzeczy)

kilkugodzinny (adj)
tuntikausia kestävä
  taki, który trwa kilka godzin

kilo- /ˈcilɔ/
kilo-
  (fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

kilobajt /ciˈlɔbajt/ (n)
kilotavu
  (jednostka miary) (informatyka, informatyczny) jednostka informacji lub pojemności pamięci komputera równa 1 024 bajtom

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
kilogramma
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kiloherc (n)
kilohertsi
  (metrologia, metrologiczny) jednostka częstotliwości równa tysiącowi herców

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
kilometri, kilsa
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilometr kwadratowy (n)
neliökilometri
  (metrologia, metrologiczny) jednostka pola powierzchni

kilowatogodzina /ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
kilowattitunti
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny;

kilt /cilt/ (n)
kiltti
  (etnografia, etnograficzny) krótka spódniczka w kratkę, tradycyjny strój górali szkockich;

kilwater /cilˈvatɛr/ (n)
peräaalto, vanavesi
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kimchi (n)
kimchi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie albo półprodukt przygotowany z fermentowanych lub kiszonych warzyw według tradycyjnej receptury koreańskiej;

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
kimono
  (odzieżownictwo) tradycyjny strój japoński;

kinematyka /ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka/ (n)
kinematiikka
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał;

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
elokuvateatteri
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy

kiosk /cɔsk/ (n)
kioski
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kir /cir/ (n)
arkkuvaate
  czarny materiał lub strój symbolizujący żałobę;

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (adj)
kirgiisi
  odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
kirgiisi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kisiel /ˈciɕɛl/ (n)
kiisseli
  (technologia, technika, techniczny) (gastronomia), (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser żelujący z mąki ziemniaczanej, owoców (lub soku owocowego), wody i cukru;

kisz (n)
piiras
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wytrawna tarta

kit /cit/ (n)
kitti
  masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.

kita /ˈcita/ (n)
pörröhäntä
  puszysty ogon zwierzęcia

kiur /cjur/ (n)
curium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
kiivi
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
kuppa, syfilis, kuppatauti
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

kiść /ciɕʨ̑/ (n)
terttu
  pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów

klacz /klaʧ̑/ (n)
tamma
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klaczka (n)
tammavarsa
  (zdrobniale) klacz (młoda klacz)

klad /klat/ (n)
kladi
  (biologia, biologiczny) grupa organizmów mających wspólnego przodka, obejmująca wszystkie wywodzące się z niego grupy potomne;

klaka /ˈklaka/ (n)
huutosakki
  grupa osób wynajęta do oklaskiwania widowiska

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
äänitorvi
  (motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klamra (n)
aaltosulje
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) nawias wężykowato wygięty

klapa /ˈklapa/ (n)
käänne
  wyłóg płaszcza, fraka lub marynarki

klaps /klaps/ (n)
läimäys
  uderzenie otwartą dłonią w pośladek
klaffi
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) urządzenie wykorzystywane między ujęciami;

klarnecista /ˌklarnɛˈʨ̑ista/ (n)
klarinetisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klarnecie

klarnecistka /ˌklarnɛˈʨ̑istka/ (n)
klarinetisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta grająca na klarnecie

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
klarinetti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klasa /ˈklasa/ (n)
luokka
  (edukacja, edukacyjny) grupa dzieci w szkole
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie pojęcia zbioru na dowolne kolekcje obiektów spełniających pewien warunek;
  dobry styl
  pewien zbiór spełniający dane kryteria
  standard środków lokomocji, np. kolei, samolotów; środek lokomocji tego standardu
  (botanika, botaniczny) jednostka podziału świata roślin
luokkahuone
  pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje

klaster (n)
klusteri
  (biologia, biologiczny) grupa sąsiadujących genów, kodujących blisko spokrewnione białka;
  (chemia, chemiczny) struktura nadcząsteczkowa;
  (ekonomia, ekonomiczny) (zarządzanie) skoncentrowana geograficznie grupa przedsiębiorstw, instytucji i organizacji powiązanych ze sobą siecią zależności;
  (fizyka, fizyczny) zgrupowanie materii hadronowej;
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) grupa połączonych jednostek komputerowych;
  (informatyka, informatyczny) podstawowa jednostka przechowywania danych w systemie plików;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielodźwiękowe współbrzmienie zbudowane z bardzo małych interwałów;
  (wojskowość, wojskowy) element pola minowego składający się z ustawionych według schematu min;

klasy (n)
ruutuhyppely
  zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

klasycyzm (n)
klassismi
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;

klasycznie (adv)
klassisesti
  w sposób zgodny z antycznymi kanonami piękna

klasyczny /klaˈsɨʧ̑nɨ/ (adj)
klassinen
  tradycyjny, uznawany za doskonały w poprzednim okresie
  wyróżniający się harmonią i dobrymi proporcjami
  związany z kulturą starożytnych Greków lub Rzymian

klasyfikacja /ˌklasɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
luokittelu
  systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady
  zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp.

klasyfikować (v)
luokitella
  dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
luostari
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły

klatka /ˈklatka/ (n)
häkki
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
rinta, rintakehä
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klatka schodowa /ˈklatka sxɔˈdɔva/ (n)
rappukäytävä
  biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody;

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
klaustrofobia, umpiokammo
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klauzula /klawˈzula/ (n)
ehto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym;

klawesyn /klaˈvɛsɨ̃n/ (n)
cembalo, klavesiini
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
näppäimistö, koskettimisto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych
näppäimistö
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
kosketin
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

kleik /ˈklɛ<sup>j</sup>ik/ (n)
velli
  potrawa z rozgotowanego ryżu lub kaszy, podawana głównie chorym lub dzieciom

klej /klɛj/ (n)
liima
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klej w sztyfcie (n)
liimapuikko
  klej w owalnym plastikowym pojemniku z obrotowym dozowaniem

klejnot (n)
jalokivi
  (jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień lub wyrób jubilerski
  (przenośnie, przenośnia) cenna rzecz lub osoba

klejnoty rodowe (n)
perhekalleudet
  (eufemistycznie) męskie narządy płciowe

klementynka (n)
klementiini
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc klementynki (1.1)

klepsydra /klɛpˈsɨdra/ (n)
tiimalasi
  przyrząd do odmierzania czasu, składający się z dwóch połączonych ze sobą identycznych, szklanych naczyń, w którym woda lub piasek przechodzą przez wąski kanalik łączący;

kleptokracja (n)
kleptokratia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy złodziei, osób skorumpowanych;

kleptomania /ˌklɛptɔ̃ˈmãɲja/ (n)
kleptomania
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;

klerykalizm (n)
klerikalismi
  tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
punkki, puutiainen
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

kleszczak /ˈklɛʃʧ̑ak/ (n)
rakonokka
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący z rodzaju Anastomus Bonnaterre;

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
asiakas
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer

klientela /ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla/ (n)
asiakaskunta
  ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.

klif /klʲif/ (n)
jyrkänne
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klimaks (n)
huippu
  stan względnej równowagi w środowisku / biocenozie

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
ilmasto
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

klimatologia (n)
ilmastotiede, klimatologia
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem klimatu

klimatyczny /ˌklʲĩmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ilmastollinen
  związany z klimatem

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ilmastointi
  automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klimatyzator /ˌklʲĩmatɨˈzatɔr/ (n)
ilmastointilaite
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;

klin /klʲĩn/ (n)
kiila
  (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
  kształt tej maszyny

klingoński (adj)
klingon
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów

klingoński (n)
klingon
  (językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek"

kliniczny (adj)
kliininen
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

klinika /ˈklʲĩɲika/ (n)
opetussairaala
  (medycyna, medyczny) (edukacja, edukacyjny) specjalistyczny oddział szpitalny działający przy uczelni lub instytucie naukowym;

kliper (n)
klipperi
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dziewiętnastowieczny żaglowiec transportowy;

klitoridektomia (n)
klitoriksen poisto
  chirurgiczne usunięcie łechtaczki; obrzezanie dziewcząt polegające na usunięciu łechtaczki

klon /klɔ̃n/ (n)
vaahtera
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klosz /klɔʃ/ (n)
suojakupu
  szklana osłona na żarówkę

kloszard /ˈklɔʃart/ (n)
spurgu
  odziany w łachy żebrak, często bezdomny

klub /klup/ (n)
kerho
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny (n)
yökerho
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klub sportowy (n)
urheiluseura
  (sport, sportowy) podstawowa jednostka organizacyjna realizująca cele i zadania w zakresie różnych dyscyplin sportu;

klucz /kluʧ̑/ (n)
koodiavain, avain
  kod do szyfru;
avain
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
  (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego
avain, nuottiavain
  przyrząd do otwierania zamka;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub

klucz dynamometryczny /ˈkluʤ̑ ˌdɨ̃nãmɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (n)
momenttiavain
  narzędzie służące do przykręcania śrub z miarą do określania właściwego momentu dynamometrycznego

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
jakoavain
  (technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;

klucz wiolinowy (n)
G-avain
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umieszczany na pięciolinii znak graficzny wyznaczający położenie nuty g;

kluczowy /kluˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
avain
  podstawowy, najważniejszy

klątwa (n)
lupaus
  (dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów

kląć jak szewc /ˈklɔ̃ɲʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (v)
kiroilla kuin merimies
  kląć wulgarnie, używać wyrazów obelżywych, dosadnie komuś wymyślać

klęczeć /ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
polvistua
  mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji

kmin rzymski /ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci/ (n)
juustokumina
  (botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych, pochodzącej prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym;
  (botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku kminu rzymskiego (1.1)
  (spożywczy) przyprawa z nasion kminu rzymskiego (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
kumina
  (botanika, botaniczny) Carum, rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
jeera
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie

knaga /ˈknaɡa/ (n)
knaapi
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) listwa znajdująca się wzdłuż burty łodzi, służąca do osadzania dulek
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okucie występujące powszechnie na pokładach jednostek pływających lub doków, służące do unieruchamiania różnych lin olinowania ruchomego;

knebel /ˈknɛbɛl/ (n)
suukapula
  (książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;

koala /kɔˈala/ (n)
koala, pussikarhu
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
koalitio, yhteenliittymä
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
koboltti
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobaltyn (n)
kobolttihohde
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu;

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
naisellinen
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
nainen
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobra /ˈkɔbra/ (n)
kobra, silmälasikäärme
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

kobuz /ˈkɔbus/ (n)
nuolihaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

kobyła /kɔˈbɨwa/ (n)
tamma
  (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta dużego wzrostu, niezgrabna, bez wdzięku

koc /kɔʦ̑/ (n)
viltti, huopa
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

koc elektryczny (n)
sähköhuopa
  okrycie z wkładem grzejnym zasilanym elektrycznie

kochanek /kɔˈxãnɛk/ (n)
rakastaja
  mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński
  ogólnie o mężczyźnie z punktu widzenia jakości relacji seksualnych

kochanie /kɔˈxãɲɛ/ (n)
kulta
  osoba ukochana

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
rakastajatar
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
rakastaa
  odczuwać miłość do kogoś
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
rakastella
  odbywać stosunek seksualny z kimś

koci /ˈkɔ.ʨ̑i/ (possessiveAdjective)
kissa
  należący do kota

kocica (n)
naaraskissa
  (zoologia, zoologiczny) samica kota domowego

kocimiętka (n)
kissanminttu
  (botanika, botaniczny) Nepeta, bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
pata
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody)

kocić się (v)
poikia
  (zoologia, zoologiczny) o samicach, zwykle kotów wydawać potomstwo

koczkodan /kɔʧ̑ˈkɔdãn/ (n)
marakatti
  (zoologia, zoologiczny) Cercopithecus, niewielka afrykańska małpa;

kod /kɔt/ (n)
koodi
  system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
viivakoodi
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy (n)
postinumero
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kod wynikowy (n)
objektikoodi
  (informatyka, informatyczny) kod utworzony przez translator w wyniku translacji kodu źródłowego;

kod źródłowy /ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ/ (n)
lähdekoodi
  (informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;

kodeina (n)
kodeiini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny;

kodeks karny (n)
rikoslaki
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów regulujących odpowiedzialność karną obywateli danego kraju

kodowanie /ˌkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
koodaus
  (rzeczownik odczasownikowy) od kodować
  kod, sposób zakodowania

kodować (v)
salakirjoittaa
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe
  szyfrować używając kodu

kodyfikacja (n)
kodifikaatio
  (językoznawstwo, językoznawczy) formalne uregulowanie norm danego języka w wydawnictwach normatywnych;
  ujęcie czegoś w spójny system;

koewolucja (n)
koevoluutio
  (biologia, biologiczny) proces współzależnej ewolucji dwóch lub kilku gatunków;

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
kofeiini
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kofta (n)
kofta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z tradycyjnej kuchni hinduskiej, kaukaskiej, bliskowschodniej i bałkańskiej, rodzaj pulpetów z mielonego mięsa z dodatkami, przyrządzanych również w wersji wegańskiej

kogel-mogel /ˌkɔɟɛl‿ˈmɔɟɛl/ /ˌkɔɡɛl‿ˈmɔɡɛl/ (n)
hompelipompeli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z surowego żółtka utartego z cukrem, spożywana jako deser lub używana jako dodatek do ciast;

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
kukko
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

kohabitacja /ˌkɔxabʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
yhteisasuminen
  (dawniej, dawny) współżycie, współdziałanie lub współzamieszkiwanie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współrządzenie organów władzy reprezentujących odmienne opcje polityczne;
  (socjologia, socjologiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wspólne zamieszkanie, współmieszkanie, nieformalne wspólne życie;

koherencja (n)
koherenssi
  wewnętrzna spójność np. tekstu, poglądów, wypowiedzi

koherentny /ˌkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
johdonmukainen
  będący spójną całością

kohorta /kɔˈxɔrta/ (n)
kohortti
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu;

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
kojootti
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kok /kɔk/ (n)
nuttura
  (fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

koka /ˈkɔka/ (n)
kokapensaat
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Erythroxylum coca Lam., krasnodrzew pospolity, krzew z którego uzyskuje się kokainę
keula
  (potocznie, potoczny) kokaina

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
kokaiini
  silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

kokarda /kɔˈkarda/ (n)
rusetti
  rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka

kokietować /ˌkɔcɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
koketeerata
  starać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil

kokon (n)
kokongi
  (zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt;

kokoryczka wielokwiatowa (n)
lehtokielo
  (botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka, występującej w Europie, Azji i Ameryce Północnej;

kokos /ˈkɔkɔs/ (n)
kookospähkinä
  (spożywczy) owoc palmy kokosowej

koks /kɔks/ (n)
koksi
  (technologia, technika, techniczny) stały produkt suchej destylacji węgla;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
cocktail
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

koktajl Mołotowa /ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva/ (n)
Molotovin cocktail
  (potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną;

kolaboracja /ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
yhteistoiminta
  współpraca z okupantem, wrogiem;

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
illallinen
  posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
polvi
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
pyöräily
  (sport, sportowy) forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolaż (n)
kollaasi
  (sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

kolba /ˈkɔlba/ (n)
puikelo
  (botanika, botaniczny) rodzaj kwiatostanu i owocostanu;
laboratoriopullo
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) szklane naczynie laboratoryjne z szyjką;
perä
  (wojskowość, wojskowy) uchwyt broni strzeleckiej;

kolchicyna /ˌkɔlxʲiˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
kolkisiini
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny z grupy alkaloidów, silnie trująca, otrzymywana z nasion zimowita jesiennego, stosowana w leczeniu napadów zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej i leczeniu rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej;

kolcowój pospolity (n)
pukinpensas
  (botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
nokkasiili
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus, żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;
piikkimatto
  zapora drogowa z pasa z kolcami

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
rengashaarniska
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę;

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
korvakoru, korvarengas
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolebka /kɔˈlɛpka/ (n)
kehto
  kołyska, łóżeczko dla dziecka
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym coś powstało, rozpoczęło się
  pojazd konny rozpowszechniony wśród warstw wyższych zwłaszcza w XVI wieku

koleina /ˌkɔlɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
ura
  ślad, wgłębienie pozostawione przez koła lub płozy pojazdu;

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
rautatie
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolej magnetyczna (n)
maglev
  kolej poruszająca się bez styku pojazdu z torem, dzięki unoszeniu elektromagnetycznemu

kolejarz /kɔˈlɛjaʃ/ (n)
rautatieläinen
  pracownik kolei

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
jono
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;

kolejka górska (n)
vuoristorata
  urządzenie rozrywkowe w formie konstrukcji z wysokimi wzniesieniami, stromiznami i ostrymi zakrętami, po której poruszają się wagoniki z pasażerami;

kolejno /kɔˈlɛjnɔ/ (adv)
vuorotellen
  w kolejności, jeden za drugim

kolejność /kɔˈlɛjnɔɕʨ̑/ (n)
järjestys
  uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy

kolekcjonować /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
kerätä
  zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję

kolekta (n)
eturukous
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z modlitw w kanonie mszy świętej;

kolektomia (n)
kolektomia
  (medycyna, medyczny) częściowe lub całkowite chirurgiczne usunięcie jelita grubego;

kolektywizacja (n)
kollektivisointi
  nadawanie czemuś formy kolektywnej;

kolektywizm (n)
kollektivismi
  (socjologia, socjologiczny) przeciwstawiany indywidualizmowi pogląd akcentujący rolę wspólnot, grup i zbiorowości;

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
korianteri
  (botanika, botaniczny) Coriandrum L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
kolibri
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolidować /ˌkɔlʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
törmätä
  być w sprzeczności, wykluczać się, stać w konflikcie

kolizja /kɔˈlʲizʲja/ (n)
kolari
  wypadek samochodowy; zderzenie, stłuczka

kolka (n)
pistos
  (medycyna, medyczny) kłucie w boku
koliikki
  (medycyna, medyczny) silne, napadowe bóle w jamie brzusznej

koloid (n)
kolloidi
  (potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) niejednorodna mieszanina tworząca układ dwóch substancji, w którym jedna z nich jest rozproszona w drugiej

kolokacja /ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
kollokaatio
  (językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
siirtomaa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
kolonialismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonizacja (n)
kolonisaatio
  przekształcanie podbitych miejsc w kolonie
  tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych

kolonizować (v)
valloittaa
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
kolonoskopia
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
väri, maa
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;
  (termin karciany) symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;

koloratka /ˌkɔlɔˈratka/ (n)
papinkaulus
  (krawiectwo) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biały, sztywny kołnierzyk noszony przez duchownych chrześcijańskich;

koloratura (n)
koloratuuri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ozdabianie partii wokalnej elementami wirtuozowskimi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiew ozdobiony elementami wirtuozowskimi

kolorowanka /ˌkɔlɔrɔˈvãnka/ (n)
värityskirja
  książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami;

kolosalny /ˌkɔlɔˈsalnɨ/ (adj)
valtava
  bardzo duży; wielki

kolostomia (n)
kolostomia
  (medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie grubym;

kolumbarium /ˌkɔlũmˈbarʲjũm/ (n)
kolumbaario
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;
  (współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych

kolumbijski /ˌkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
kolumbialainen
  odnoszący się do państwa Kolumbia

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
pylväs
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
joululaulu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

koma /ˈkɔ̃ma/ (n)
huntu, koma
  (astronomia, astronomiczny) gazowa otoczka jądra komety
koma, huntu
  (fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
hyttynen, sääski, moskiitto
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombajn /ˈkɔ̃mbajn/ (n)
leikkuupuimuri
  (rolnictwo, rolniczy) wieloczynnościowa maszyna rolnicza do zmechanizowanego zbierania plonów

kombi /ˈkɔ̃mbʲi/ (n)
farkku
  (motoryzacja) samochód z nadwoziem typu kombi (1.1)

kombinacja (n)
kombinaatio
  łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania

kombinat /kɔ̃mˈbʲĩnat/ (n)
kombinaatti
  (zarządzanie) zespół kilku zakładów przemysłowych powiązanych organizacyjnie i technologicznie;

kombinezon (n)
haalari
  jednoczęściowe ubranie ochronne;

kombucza (n)
kombutsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój ze słodzonej herbaty poddanej fermentacji przez tzw. „grzybek” herbaciany;

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
komedia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;

komensalizm (n)
kommensalismi
  (ekologia, ekologiczny) typ współżycia między dwoma gatunkami, w którym jeden czerpie korzyści nie przynosząc korzyści ani szkody drugiemu

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
kommentaari
  objaśnienie lub uzupełnienie jakiegoś tekstu bądź grafiki zamieszczone przez autora
kommentti
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
kommentoida, selostaa
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercyjny /ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
kaupallinen
  nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
komeetta, pyrstötähti
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komiczny /kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
koominen
  taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny

komik /ˈkɔ̃mʲik/ (n)
koomikko
  artysta estradowy zabawiający publiczność śmiesznymi występami

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
sarjakuva
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
savupiippu
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominek /kɔ̃ˈmʲĩnɛk/ (n)
takka
  otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
huppupipo
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
nuohooja, nokikolari
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisarz (n)
komissaari, valtuutettu, viranhaltija
  urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
komissio
  grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komitet /ˈkɔ̃mʲitɛt/ (n)
komitea
  grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

komiwojażer (n)
kauppamatkustaja
  (przestarzałe, przestarzały) (handel, handlowy) przedstawiciel handlowy odbywający podróże w celu zdobycia nabywców produktu czy usługi

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
lipasto
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komora /kɔ̃ˈmɔra/ (n)
allas
  wydzielone pomieszczenie

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
kaasukammio
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

komornik (n)
oikeudenpalvelija
  (administracja) funkcjonariusz publiczny zajmujący się wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego

komoryjski /ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/ (adj)
komorilainen
  odnoszący się do państwa Komory

kompania /kɔ̃mˈpãɲja/ (n)
komppania
  (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera;
  kilka osób spędzających wspólnie czas

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
kompassi
  (geografia, geograficzny) przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompensacja /ˌkɔ̃mpɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
hyvitys
  (ekonomia, ekonomiczny) wzajemne umorzenie wierzytelności u dwóch osób, które są dla siebie zarówno dłużnikami, jak i wierzycielami
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) przejmowanie funkcji niepełnosprawnego lub utraconego narządu lub czynnika biologicznego

kompetencja /ˌkɔ̃mpɛˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
kompetenssi
  zakres czyiś uprawnień, władzy, spraw, którymi ktoś zajmuje się
  zakres czyjejś wiedzy

kompetentny (adj)
pätevä
  uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje

kompilacja /ˌkɔ̃mpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
kokoaminen
  (informatyka, informatyczny) tłumaczenie przez kompilator kodu źródłowego na równoważny kod wynikowy
  (informatyka, informatyczny) wynik kompilacji (1.3), skompilowany program
  dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat
  wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat)

kompilator /ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr/ (n)
kokoaja
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji;

kompleks /ˈkɔ̃mplɛks/ (n)
kompleksi
  (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość
  (psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego;
  zespół zjawisk lub cech, które są grupowane w całość

kompleks niższości (n)
alemmuuskompleksi
  (psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;

komplement (n)
kohteliaisuus
  grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała

komplikacja (n)
komplikaatio
  dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
komposti
  produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompot /ˈkɔ̃mpɔt/ (n)
kompotti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki napój z gotowanych owoców;

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
säveltäjä
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompresja /kɔ̃mˈprɛsʲja/ (n)
puristaminen
  (fizyka, fizyczny) zagęszczenie, sprężenie czegoś, zmniejszenie, redukcja zajmowanej przez coś przestrzeni;
  (informatyka, informatyczny) operacja zakodowania danych w taki sposób aby zajmowały mniej bajtów;

kompromis /kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/ (n)
kompromissi
  sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
tietokone
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;

komputer osobisty (n)
henkilökohtainen tietokone
  (informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;

komputerowy /ˌkɔ̃mputɛˈrɔvɨ/ (adj)
tietokone-
  dotyczący komputera, związany z komputerem
  taki, który jest wykonywany przy pomocy komputera

komputeryzacja (n)
tietokoneistus
  (informatyka, informatyczny) wprowadzanie używania komputerów do przedsiębiorstw, szkół i urzędów;

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
viestintä, kommunikaatio
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;

komunista /ˌkɔ̃mũˈɲista/ (n)
kommunisti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu

komunistycznie (adj)
kommunistisesti
  w sposób komunistyczny

komunistyczny /ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
kommunistinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
kommunismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
solu
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;
kännykkä
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefon komórkowy
komero
  małe pomieszczenie, pokój

komórkowy /ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
solu-
  związany z komórką

koncentrat (n)
konsentraatti
  artykuł zawierający więcej składników wartościowych niż wyjściowy

koncentrat pomidorowy (n)
tomaattipyree
  (spożywczy) zagęszczony przecier pomidorowy pozbawiony pestek i skóry

koncepcja /kɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
suunnittelu
  ogólny plan działania, rozwiązania jakiegoś problemu

konceptualny (adj)
konseptualistinen
  (filozofia, filozoficzny) (sztuka) związany z konceptualizmem
  dotyczący pojęć

koncern /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrn/ (n)
konserni
  (ekonomia, ekonomiczny) zjednoczenie przedsiębiorstw o odrębnej osobowości prawnej;

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
konsertti
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

koncertmistrz (n)
konserttimestari
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) główny instrumentalista danej grupy instrumentów w orkiestrze symfonicznej, najczęściej pierwszy skrzypek

koncesja (n)
(tappion) tunnustaminen
  (urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej
  ustępstwo na czyjąś korzyść

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
kondensaatioreaktio
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
kondensaattori
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondolencje /ˌkɔ̃ndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲjɛ/ (n)
osanotto
  (książkowy) wyrażanie żalu z powodu czyjejś śmierci, wyrazy współczucia składane komuś, kto stracił bliską osobę

kondominium /ˌkɔ̃ndɔ̃ˈmʲĩɲũm/ (n)
yhteishallinto
  terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw;

kondor /ˈkɔ̃ndɔr/ (n)
kondori
  (ornitologia, ornitologiczny) wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny

kondor królewski (n)
kuningaskondori
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kondorów królewskich (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Sarcoramphus papa Linnaeus, gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny kondorowatych;

konduktor /kɔ̃nˈduktɔr/ (n)
konduktööri
  osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

kondygnacja /ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
kerros
  poziom w budynku

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
kastelukannu
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfederacja /ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
liitto
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie osób fizycznych lub osób prawnych (również państw) w celu wspólnego działania

konferencja prasowa /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja praˈsɔva/ (n)
lehdistötilaisuus
  spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów;

konfesjonał (n)
rippituoli
  (kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

konfiguracja (n)
rakenne
  układ elementów wchodzących we wzajemne relacje

konfiskata (n)
takavarikko
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
takavarikoida
  dokonywać konfiskaty

konfitura /ˌkɔ̃nfʲiˈtura/ (n)
hillo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce smażone w syropie cukrowym;

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
ristiriita
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności

konfrontacja (n)
konfrontaatio
  porównanie ze sobą, zestawiając cechy wspólne i rozbieżne

konfucjanizm (n)
kungfutselaisuus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

kongijski /kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
kinshasankongolainen
  odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga

konglomerat (n)
konglomeraatti
  (ekonomia, ekonomiczny) koncern, grupujący przedsiębiorstwa o najróżniejszym profilu produkcji bez żadnej trwałej zasady doboru
  (geologia, geologiczny) grubookruchowa, lita skała osadowa o różnych barwach, złożona z ziaren żwiru (lub głazów) spojonych lepiszczem;

kongres /ˈkɔ̃ŋɡrɛs/ (n)
eduskunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja
  najwyższy organ niektórych organizacji
kongressi
  zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
konjakki
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniczyna /ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
apila
  (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
  liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
loppu, pää
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
  okoliczności końca (1.2)
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

koniec świata /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ʲ ˈɕfʲjata/ (n)
maailmanloppu
  (potocznie, potoczny) miejsce bardzo odległe
  chwila, w której zostanie zniszczona Ziemia, zginą wszyscy ludzie; w chrześcijaństwie i innych religiach: Sąd Ostateczny;

koniecznie (adv)
välttämättä
  bezwzględnie, absolutnie

konieczność /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
tarpeellisuus
  coś, czego nie można uniknąć

konieczny /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (adj)
tarpeellinen
  taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

konik /ˈkɔ̃ɲik/ (n)
jobbari
  (potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty

konik morski /ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/ (n)
merihevonen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus, przypominająca kształtem konika szachowego;

konina /kɔ̃ˈɲĩna/ (n)
hevosenliha
  (spożywczy) mięso końskie;

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
taivuttaminen, taivutus
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

koniunkcja /kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja/ (n)
konjunktio
  (astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii;
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”;
  (matematyka, matematyczny) odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń

konkluzja /kɔ̃ŋˈkluzʲja/ (n)
johtopäätös
  (historia, historyczny, historycznie) siedemnasto- lub osiemnastowieczny napis trumienny zawierający ostatnią sentencję mowy pogrzebowej, który był umieszczany na tkaninach, często wraz z portretem i herbem zmarłego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wniosek strony w procesie, żądanie
  wniosek końcowy

konkordat /kɔ̃ŋˈkɔrdat/ (n)
konkordaatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) układ pomiędzy Stolicą Apostolską a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła katolickiego w danym państwie;

konkretny /kɔ̃ŋˈkrɛtnɨ/ (adj)
erityinen
  dobrze określony
  praktyczny, rzeczowy
nimenomainen
  wybrany z jakiegoś powodu

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
jalkavaimo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkurencyjny (adj)
kilpailukykyinen
  mający znamiona konkurencji

konkurować (v)
kilpailla
  robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo

konkurs /ˈkɔ̃ŋkurs/ (n)
kilpailu
  (sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony

konkury (n)
kosiskelu
  (przestarzałe, przestarzały) zabieganie o rękę kobiety

konopie /kɔ̃ˈnɔpʲjɛ/ (n)
hamppu
  (botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;

konosament /ˌkɔ̃nɔˈsãmɛ̃nt/ (n)
konossementti
  (handel, handlowy) (morski) morski list przewozowy, potwierdzający przyjęcie ładunku do przewozu;

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
konsensus, yksimielisyys
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwacja (n)
kunnossapito
  (technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem;

konserwant (n)
säilöntäaine
  (chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;

konserwatysta /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨsta/ (n)
konservatiivi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii konserwatywnej lub jej sympatyk

konserwatywny /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ/ (adj)
konservatiivi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konserwatyzmem, charakterystyczny dla konserwatyzmu lub konserwatystów

konserwatyzm /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/ (n)
konservatiivisuus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)
  postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

konserwować /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
säilöä
  chronić coś przed zniszczeniem za pomocą odpowiednich środków; utrzymywać we właściwym stanie

konsjerż (n)
concierge
  dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji

konsola /kɔ̃w̃ˈsɔla/ (n)
ohjauskaappi
  (informatyka, informatyczny) tryb wprowadzania poleceń do komputera w postaci komend wpisywanych z klawiatury
  (technologia, technika, techniczny) blat lub tablica z elementami sterującymi
  (technologia, technika, techniczny) zestaw cyfrowych urządzeń multimedialnych do gier, odtwarzania muzyki, filmów itp.;

konsorcjum /kɔ̃w̃ˈsɔrʦ̑ʲjũm/ (n)
konsortio
  (zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia;

konspiracja (n)
konspiraatio
  tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy

konsternacja /ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja/ (n)
tyrmistys
  stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji

konstrukcja /kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
konstruktio
  proces budowania, konstruowania

konstruktor /kɔ̃w̃ˈstruktɔr/ (n)
rakentaja
  ktoś zajmujący się konstruowaniem czegoś, np. inżynier projektujący budynki

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
yleiskunto
  (biologia, biologiczny) stan organizmu zwierzęcia uwarunkowany jakością tkanek, czynnością narządów wewnętrznych i regulacyjną działalnością gruczołów dokrewnych;
perustuslaki, valtiosääntö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
perustuslaillinen
  dotyczący konstytucji
  zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

konsul /ˈkɔ̃w̃sul/ (n)
konsuli
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;

konsulat /kɔ̃w̃ˈsulat/ (n)
konsulaatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

konsultacja /ˌkɔ̃w̃sulˈtaʦ̑ʲja/ (n)
konsultaatio
  narada specjalistów lub decydentów przed decyzją w jakiejś sprawie
  udzielanie rad i wyjaśnień przez specjalistę lub rzeczoznawcę
  zasięganie opinii u specjalisty lub rzeczoznawcy

konsumować (v)
kuluttaa
  spożywać, jeść
  nabywać i użytkować coś, zużywać

konsystencja /ˌkɔ̃w̃sɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
koostumus
  poziom określonych cech fizycznych (gęstość, twardość, lepkość) danej substancji; spoistość

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
kosketus
  zetknięcie się

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
asiayhteys, konteksti
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;

kontemplować /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
mietiskellä
  pogrążać się głęboko w myślach

kontener /kɔ̃nˈtɛ̃nɛr/ (n)
kontti
  (informatyka, informatyczny) struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych;

kontinuum /ˌkɔ̃ntʲĩˈnu<sup>w</sup>ũm/ (n)
jatkumo
  (matematyka, matematyczny) moc zbioru
  ciągły, zgodny z porządkiem zbiór elementów, które przechodzą jeden w drugi

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
tili
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
kontrabasso
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrakt /ˈkɔ̃ntrakt/ (n)
sitoumus
  umowa dotycząca jakiegoś przedsięwzięcia lub czyjegoś zatrudnienia

kontrast /ˈkɔ̃ntrast/ (n)
kontrasti
  (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu

kontrastować (v)
asettaa vastakkain
  być kontrastem dla czegoś; odznaczać się w zestawieniu z czym

kontratenor /ˌkɔ̃ntraˈtɛ̃nɔr/ (n)
kontratenori
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos męski wykorzystujący rejestr falsetowy;
  osoba z takim głosem

kontrmanifestacja (n)
vastamielenosoitus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) manifestacja będąca formą przeciwstawienia się innej manifestacji

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
hallinta
  (potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś
tarkastus
  sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi

kontroler /kɔ̃nˈtrɔlɛr/ (n)
ajuri
  osoba kontrolująca, sprawdzająca coś
  (informatyka, informatyczny) program sterujący
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie kontrolujące pracę maszyn

kontrowersja (n)
kiista
  niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki

kontrowersyjny /ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ/ (adj)
kiistanalainen
  wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje

kontrreformacja /ˌkɔ̃ntr̥rɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
vastauskonpuhdistus
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele;

kontrrewolucja /ˌkɔ̃ntr̥rɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
vastavallankumous
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) działania stanowiące reakcję w stosunku do rewolucji;

kontrrewolucyjny (adj)
vastavallankumouksellinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z kontrrewolucją, dotyczący kontrrewolucji

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
vastavakoilu
  instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
ääriviiva
  linia, zarys kształtu

kontuzja /kɔ̃nˈtuzʲja/ (n)
ruhjevamma
  (medycyna, medyczny) (sport, sportowy) uraz jakiejś części ciała powodujący jej częściową lub pełną niesprawność

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
maanosa, manner, mantere
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
jatkaa
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
konurbaatio
  zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
kielo
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., roślina z rodziny szparagowatych o białych kwiatach i intensywnym zapachu;

konwencja /kɔ̃nˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
sopimus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa międzynarodowa

konwencjonalny /ˌkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
konventionaalinen
  zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity

konwent /ˈkɔ̃nvɛ̃nt/ (n)
kokous
  spotkanie członków jakiejś instytucji bądź organizacji, na którym podejmuje się decyzje w istotnych kwestiach

konwergencja /ˌkɔ̃nvɛrˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
konvergenssi
  (biologia, biologiczny) proces powstawania podobnych cech u niespokrewnionych ze sobą organizmów na skutek życia w podobnych warunkach;
  (ekonomia, ekonomiczny) zbieżność ekonomiczna państw Unii Europejskiej pod względem inflacji, stóp procentowych, zadłużenia i kursu walutowego;
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko zbliżania się poziomu rozwoju różnych krajów poprzez doganianie bogatych przez biedne;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) niezależne powstawanie podobnych zjawisk kulturowych w odległych od siebie regionach świata w podobnych warunkach geograficznych
  (medycyna, medyczny) jednoczesny, zbieżny ruch gałek ocznych przy zmianie odległości obiektu, na którym jest skupiany wzrok;
  (meteorologia, meteorologiczny) zbliżanie się do siebie mas powietrza z różnych stron, powodujące wyparcie znajdującego się tam wcześniej powietrza w górę;
  (technologia, technika, techniczny) kojarzenie różnych zjawisk na pograniczu działów telekomunikacji, informatyki i multimediów;
  zbieżność lub jej powstawanie

konwersacyjny (adj)
keskustelu-
  związany z konwersacją, dotyczący konwersowania

konwertować /ˌkɔ̃nvɛrˈtɔvaʨ̑/ (v)
kääntyä
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) dokonywać zmiany warunków pożyczki
  (informatyka, informatyczny) dokonywać zmiany formatu pliku na inny
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zmieniać wyznanie na inne

konwój /ˈkɔ̃nvuj/ (n)
autosaattue
  (wojskowość, wojskowy) poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;

kooperacja /ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
yhteistyö
  współpraca, współdziałanie

koordynacja (n)
koordinaatio
  organizowanie i planowanie wspólnych działań

koordynować (v)
koordinoida
  kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopa /ˈkɔpa/ (n)
viisi tusina
  (jednostka miary) (przestarzałe, przestarzały) 60 sztuk;

kopacz (n)
kaivaja
  ktoś, kto zajmuje się kopaniem w ziemi, wykopywaniem

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
kaivos
  (górnictwo, górniczy) zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

koparka /kɔˈparka/ (n)
kaivinkone
  (maszynoznawstwo) maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
kaivaa
  wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny
  wydobywać minerały lub płody rolne z ziemi przy pomocy narzędzi lub maszyn

kopenhaski /ˌkɔpɛ̃nˈxasʲci/ (adj)
kööpenhaminalainen
  odnoszący się do miasta Kopenhaga

kopenhażanin /ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãɲĩn/ (n)
kööpenhaminalainen
  mieszkaniec Kopenhagi

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
tilli
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

koper włoski /ˈkɔpɛr ˈvwɔsʲci/ (n)
fenkoli
  (botanika, botaniczny) gatunek dwuletniej rośliny z rodziny selerowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kopru włoskiego (1.1)
  (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona kopru włoskiego (1.2)
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna ze zgrubiałych łodyg kopru włoskiego (1.2)

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
kopernikium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

kopernikański (adj)
kopernikaaninen
  związany z kopernikanizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Kopernika

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
kirjekuori
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
peitsi
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj białej broni o długim drzewcu, do walki konno;
jäljennös
  przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał

kopiec (n)
keko
  (informatyka, informatyczny) struktura danych oparta na drzewie, w której wartości potomków węzła są w stałej relacji z wartością rodzica
kasa
  (książkowy) lub (architektura, architektoniczny) pomnik w formie takiego wzniesienia

kopiejka /kɔˈpʲjɛ̇jka/ (n)
kopeekka
  (jednostka monetarna) drobna jednostka monetarna Rosji, Białorusi, a dawniej także ZSRR, jedna setna rubla;

kopista (n)
kopisti
  osoba sporządzająca kopie

kopolimer (n)
kopolymeeri
  (chemia, chemiczny) polimer, któreg łańcuchy zawierają dwa lub więcej rodzajów merów;

koprolit /kɔˈprɔlʲit/ (n)
koproliitti
  (geologia, geologiczny) zachowany w osadach skamieniały ekskrement zwierzęcy;

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (adj)
koptilainen
  (antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (n)
koptilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich

kopulacja (n)
parittelu
  (fizjologia, fizjologiczny) cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie

kopulować /ˌkɔpuˈlɔvaʨ̑/ (v)
paritella
  (fizjologia, fizjologiczny) odbywać stosunek seksualny

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
kupoli
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopytny (adj)
kavio
  taki, który ma kopyta

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
kavio, sorkka
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
kaarna
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
kaarna, kuori
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny

koral /ˈkɔral/ (n)
koralli
  (biologia, biologiczny) koralowiec

koralowiec (n)
koralli
  (zoologia, zoologiczny) osiadłe zwierzę morskie z gromady koralowców;

kord /kɔrt/ (n)
hukari
  (staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
korealainen, korea
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (n)
korea, korealainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
korkki
  zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału

korelacja /ˌkɔrɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
korrelaatio
  (statystyka, statystyczny) zależność zmiennych losowych;
  współzależność między dwoma lub więcej zjawiskami

korelować /ˌkɔrɛˈlɔvaʨ̑/ (v)
korreloida
  mieć związek, być powiązanym, współzależeć

korespondencja /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
kirjeenvaihto
  wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)

korespondent (n)
kirjeenvaihtaja
  ktoś kto koresponduje

korespondować /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
olla kirjeenvaihdossa
  prowadzić korespondencję, wymieniać się listami

koriacki (n)
korjakki
  (językoznawstwo, językoznawczy) język koriacki;

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
korkkiruuvi
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
merimetso
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornak (n)
norsunajaja
  osoba pracująca ze słoniami

kornet /ˈkɔrnɛt/ (n)
kornetti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument blaszany, podobny do trąbki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sztywny, biały czepiec na głowie zakonnicy

kornijski (adj)
korni
  odnoszący się do Kornwalii lub Kornwalijczyków

kornijski (n)
korni
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

kornik /ˈkɔrʲɲik/ (n)
kaarnakuoriainen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący pod korą chrząszcz, ksylofag;

korniszon (n)
cocktailkurkku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mały ogórek gruntowy poddany marynowaniu w zalewie octowej

kornwalijski (adj)
cornwallilainen
  związany z Kornwalią, dotyczący Kornwalii

koromysło (n)
ämmänlänget
  nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
kruunu
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  monarchia

korona cierniowa (n)
piikkikruunu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieniec upleciony z cierni, który według Nowego Testamentu został włożony Jezusowi na głowę przez żołnierzy rzymskich;
  (zoologia, zoologiczny) Acanthaster planci L., rozgwiazda o pokrytych licznymi kolcami jadowymi ramionach;

koronacja (n)
kruunajaiset
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus (n)
koronavirus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus z podrodziny Coronavirinae powodujący infekcje układu oddechowego;

koroniec /kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
kruunukyyhky
  (ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór;

koronka /kɔˈrɔ̃nka/ (n)
pitsi
  (włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici;

koronkowy /ˌkɔrɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
pitsinen
  wykonany z koronki

koronować (v)
kruunata
  przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego

korozja (n)
korroosio
  proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;

korpus /ˈkɔrpus/ (n)
korpus
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór tekstów będący podstawą badań językoznawczych;
armeijakunta
  (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa utworzona tymczasowo w celach administracyjnych, szkoleniowych lub taktycznych;

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
korsikalainen
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (n)
korsikalainen
  język używany na Korsyce;

kort /kɔrt/ (n)
kenttä
  (sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

kortyzol (n)
kortisoli
  (biochemia, biochemiczny) hormon należący do kortykosteroidów;

kortyzon (n)
kortisoni
  (biochemia, biochemiczny) hormon kory nadnercza z grupy steroidów, nieaktywny biologicznie

korund /ˈkɔrũnt/ (n)
korundi
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
lahjonta
  nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta (n)
korvetti
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
eteiskäytävä, käytävä
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
juuri
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
hyödyllinen
  sprzyjający

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
hyöty
  zysk, pożytek

kos /kɔs/ (n)
mustarastas
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
viikate
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosarz /ˈkɔsaʃ/ (n)
lukki
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;

kosmetyk /kɔsˈmɛtɨk/ (n)
kosmetiikka
  substancja, produkt przeznaczony do pielęgnacji, oczyszczania, ochrony i upiększania ciała lub włosów

kosmetyka /kɔsˈmɛtɨka/ (n)
kosmetiikka
  sztuka upiększania, pielęgnowania ciała, włosów; stosowanie środków lub zabiegów mających na celu pielęgnowanie ciała lub włosów

kosmiczny /kɔsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kosminen
  związany z kosmosem, dotyczący kosmosu

kosmita /kɔsˈmʲita/ (n)
avaruusolento
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.;

kosmodrom /kɔsˈmɔdrɔ̃m/ (n)
kosmodromi
  (astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;

kosmolog (n)
kosmologi
  specjalista w dziedzinie kosmologii

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
kosmologia
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmonauta /ˌkɔsmɔ̃ˈnawta/ (n)
kosmonautti
  człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej

kosmopolita /ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/ (n)
kosmopoliitti
  człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe

kosmos /ˈkɔsmɔs/ (n)
avaruus
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery;

kosowski (adj)
kosovolainen
  odnoszący się do Kosowa

kostarykański /ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
costaricalainen
  odnoszący się do Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej

kostka /ˈkɔstka/ (n)
nilkka
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;
plektra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mała płytka, którą gra się na niektórych instrumentach strunowych

kostka Rubika /ˈkɔstka ruˈbʲika/ (n)
Rubikin kuutio
  zabawka logiczna o kształcie sześcianu;

kostka do gry (n)
noppa
  niewielki wielościan, najczęściej sześcian, z umieszczonymi na poszczególnych bokach liczbami, wykorzystywany w grach planszowych, fabularnych i hazardowych w celu wygenerowania losowych wyników

kostka lodu (n)
jääkuutio, jääpala
  lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
ruumishuone
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kostny /ˈkɔstnɨ/ (adj)
luinen
  związany z kością

kostrzewa (n)
nata
  (botanika, botaniczny) Festuca L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

kosz /kɔʃ/ (n)
roskakori
  pojemnik na odpady
kori, ostoskori
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego

koszerny (adj)
košer
  taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
painajainen
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszmarny /kɔʃˈmarnɨ/ (adj)
painajaismainen
  bardzo zły, tragiczny; taki, jak w koszmarze

koszt /kɔʃt/ (n)
kustannus
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
maksaa
  mieć jakąś cenę w pieniądzu

koszula /kɔˈʃula/ (n)
paita
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszula nocna (n)
yöpaita
  (krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu;

koszyk /ˈkɔʃɨk/ (n)
kori
  mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
koripallo, koripalloilu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
pölykoira
  (potocznie, potoczny) kłąb kurzu zbierającego się w zakamarkach mieszkania
kissa, kissaeläin
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;

kot domowy (n)
kotikissa
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris catus Linnaeus, udomowiony gatunek ssaka z rzędu drapieżnych w rodzinie kotowatych;

kotek /ˈkɔtɛk/ (n)
kissanpentu
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

kotek cętkowany (n)
kalastajakissa
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus viverrinus Bennett, gatunek drapieżnych ssaków z rodziny kotowatych, występujących w lasach południowo-wschodniej Azji;

kotka /ˈkɔtka/ (n)
kissa
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
kyljys
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
ankkuri, ankkuris
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kotylion (n)
kotiljon
  tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
alasin
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
seppä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

kowalik /kɔˈvalʲik/ (n)
pähkinänakkeli
  (ornitologia, ornitologiczny) Sitta europaea, mały leśny ptak z rzędu wróblowych, zimą często spotykany w karmnikach;

kowariancja /ˌkɔvarʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
kovarianssi
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) iloczyn współczynnika korelacji i odchyleń standardowych korelowanych zmiennych losowych;

kowboj /ˈkɔvbɔj/ (n)
cowboy
  pasterz bydła w Ameryce;

koza /ˈkɔza/ (n)
vuohi
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozak /ˈkɔzak/ (n)
saapas
  wysoki but damski ze skóry

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (n)
pukinparta
  zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

kozica /kɔˈʑiʦ̑a/ (n)
gemssi
  (zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;

kozieradka (n)
rohtosarviapila
  (botanika, botaniczny) Trigonella, rodzaj aromatycznych roślin z rodziny bobowatych, używanych jako przyprawa i w celach leczniczych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z nasion kozieradki pospolitej (Trigonella foenum-graecum)

koziorożec (n)
vuorikauris, vuohi
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
syntipukki
  (biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;

kołacz /ˈkɔwaʧ̑/ (n)
kalatši
  (folklor) (spożywczy) rodzaj obrzędowego pieczywa, pierwotnie o okrągłym kształcie;

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
kolhoosi
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołczan /ˈkɔwʧ̑ãn/ (n)
nuolikotelo, viini
  podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;

kołdra /ˈkɔwdra/ (n)
peitto
  element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
kaulus
  część ubrania otaczająca szyję;

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
pyörä, ratas
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło garncarskie /ˈkɔwɔ ɡarn̥ˈʦ̑arsʲcɛ/ (n)
dreija
  urządzenie do wykonywania przedmiotów i narzędzi z gliny techniką toczenia;

koło podbiegunowe /ˈkɔwɔ ˌpɔdbʲjɛɡũˈnɔvɛ/ (n)
napapiiri
  (geografia, geograficzny) równoleżnik o szerokości geograficznej 66°33 na pólkuli północnej i południowej;

koło ratunkowe /ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ/ (n)
pelastusrengas
  przyrząd w postaci obręczy z lekkiego materiału, służący do ratowania tonącej osoby;

koło sterowe /ˈkɔwɔ stɛˈrɔvɛ/ (n)
ruori
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element steru statku w kształcie dużej obręczy, służący do ręcznego zadawania wychylenia płetwy sterowej;

koło wodne (n)
vesipyörä
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii;

koło zębate /ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/ (n)
hammaspyörä, hammasratas
  (mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;

kołodziej /kɔˈwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
pyöräseppä
  (historia, historyczny, historycznie) (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów;

kołowrotek (n)
rukki
  (mechanika) (włókiennictwo) (dawniej, dawny) urządzenie mechaniczne służące do przędzenia nici;

kołowrót (n)
vinssi
  (mechanika) drewniana oś z korbą, np. do wyciągania ze studni wiadra z wodą

kołpak (n)
pölykapseli
  (motoryzacja) wypukła pokrywa osłaniająca np. piastę koła samochodowego od zewnętrznej strony, piastę śmigła w samolocie itp.;

kołtun /ˈkɔwtũn/ (n)
takku
  kłąb włosów sklejonych łojem;

kołysanka /ˌkɔwɨˈsãnka/ (n)
tuutulaulu
  piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
kehto
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
ratsu, hevonen
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
hevonen
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
hevosvoima
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

koń trojański /ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/ (idiom)
Troijan hevonen
  (informatyka, informatyczny) typ szkodliwego oprogramowania, które podszywając się pod przydatne lub ciekawe dla użytkownika aplikacje, dodatkowo implementuje niepożądaną, ukrytą przed użytkownikiem funkcjonalność;
  (przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
raaja
  (anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
lopettaa, loppua
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

koński /ˈkɔ̃j̃sʲci/ (possessiveAdjective)
hevos-
  należący do konia

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
arpa on heitetty
  (książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
kirkko, seurakunta
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia chrześcijańska;

kościół parafialny (n)
seurakunta
  (kościelny) (administracja) jedyna lub główna świątynia w danej parafii;

kościół słupowy (n)
sauvakirkko
  (architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach;

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
luu
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
noppa, arpakuutio
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość gnykowa (n)
kieliluu
  (anatomia, anatomiczny) kość w obrębie szyi zawieszona poniżej żuchwy;

kość krzyżowa /ˈkɔɕʨ̑ kʃɨˈʒɔva/ (n)
ristiluu
  (anatomia, anatomiczny) dolny odcinek kręgosłupa powstały ze zrośnięcia pięciu kręgów krzyżowych;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
norsunluu
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlę (n)
kili
  (zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej

kożuch /ˈkɔʒux/ (n)
kalvo
  wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu

kra /kra/ (n)
jäälautta
  tafla lodu oddzielona od reszty pokrywy lodowej na rzece, jeziorze itp.; także: o zbiorowisku takich tafli;

krab /krap/ (n)
taskurapu, rapu
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;

krach /krax/ (n)
romahdus
  (ekonomia, ekonomiczny) bankructwo, upadek gospodarczy, załamanie ekonomiczne

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
varkaus
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraj /kraj/ (n)
maa, valtio
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
  państwo

kraj związkowy /ˈkraj zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (n)
osavaltio
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa części składowej federacji w Niemczech i Austrii;

krajacz do sera /ˈkrajaʤ̑ dɔ‿ˈsɛra/ (n)
juustohöylä
  (zobacz) [[krajacz, do, ser]]

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
maisema
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;

krajowy /kraˈjɔvɨ/ (adj)
kotimaan
  związany z konkretnym krajem; uzyskany, wytworzony w tym kraju, dziejący się wewnątrz kraju

krakać /ˈkrakaʨ̑/ (v)
raakkua
  wydawać charakterystyczny dla wron i kruków dźwięk
  (przenośnie, przenośnia) wygłaszać pesymistyczne sądy

kraken (n)
kraken
  (mitologia, mitologiczny) legendarny potwór morski zatapiający statki, zwykle przedstawiany jako ogromna ośmiornica;

krakwa /ˈkrakfa/ (n)
harmaasorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas strepera, gatunek kaczki pływającej;

kran /krãn/ (n)
hana
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

krata /ˈkrata/ (n)
ristikko
  (budownictwo) krzyżujące się pręty metalowe lub drewniane; ażurowe zamknięcie otworu (wejściowego, okiennego) lub rodzaj ogrodzenia konkretnej przestrzeni wewnątrz lub na zewnątrz budowli

krater /ˈkratɛr/ (n)
kraatteri
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;
  (geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu;

kratka /ˈkratka/ (n)
ruutukuvio
  wzór na danym materiale (np. papierze, tkaninie), złożony z układu linii krzyżujących się pod kątem prostym lub ułożonych w pionowe i poziome pasy kwadratów

kraul /krawl/ (n)
krooli
  (sport, sportowy) sposób pływania polegający na naprzemiennych, zagarniających ruchach rąk oraz nóg pracujących jak nożyce;

krawat /ˈkravat/ (n)
kravatti, solmio
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawędź /ˈkravɛ̃ɲʨ̑/ (n)
kaari
  (geometria) odcinek będący częścią wspólną dwóch ścian wielościanu lub powierzchni wielościennej;
  (matematyka, matematyczny) połączenie między dwoma wierzchołkami grafu;
  miejsce wyznaczające ostry lub ekstremalny koniec czegoś

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
reunakiveys
  (budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
varastaa
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacjonizm /ˌkrɛaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
kreationismi
  pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga);

kreator (n)
apuri
  (informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury

kreatywna księgowość /ˌkrɛaˈtɨvna cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (idiom)
luova kirjanpito
  (ekonomia, ekonomiczny) termin określający sposób księgowania operacji finansowych przedsiębiorstwa sprzeczny z zasadami księgowania bądź ze stanem faktycznym, mający na celu ukrycie strat, nielegalnych transferów pieniędzy czy obniżenie obciążeń podatkowych;

kreatywny /ˌkrɛaˈtɨvnɨ/ (adj)
luova
  twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego

krecia robota /ˈkrɛʨ̑a rɔˈbɔta/ (n)
myyräntyö
  skryte działanie mające charakter podstępu; intryga przeciwko komuś

kreda /ˈkrɛda/ (n)
liitu, liitukivi
  (edukacja, edukacyjny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;

kredens /ˈkrɛdɛ̃w̃s/ (n)
senkki
  mebel do przechowywania naczyń stołowych;

kredka /ˈkrɛtka/ (n)
värikynä
  ołówek z kolorowym grafitem służący do rysowania lub pisania

kredyt /ˈkrɛdɨt/ (n)
luotto
  (ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie

krem /krɛ̃m/ (n)
kreemi, voide
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;

krem do golenia (n)
parranajovoide
  (fryzjerstwo, fryzjerski) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja do wyrabiania pianki do golenia

krem do opalania /ˈkrɛ̃m ˌdɔ‿ːpaˈlãɲa/ (n)
aurinkovoide
  krem do ochrony przed słońcem

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
tuhkaus
  spalenie ciała zmarłej osoby

krematorium /ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/ (n)
krematorio
  budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;

kreska /ˈkrɛska/ (n)
viiva
  (marynarka) dłuższy sygnał w alfabecie Morse'a
  (potocznie, potoczny) (edukacja, edukacyjny) znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski
piirto
  zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa

kret /krɛt/ (n)
myyrä, maamyyrä
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kreton (n)
kretonki
  (włókiennictwo) barwna tkanina bawełniana;

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
kretiini
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem

krew /krɛf/ (n)
veri
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;
  (przenośnie, przenośnia) pokrewieństwo, linia rodowa

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
katkarapu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krochmal (n)
tärkki
  (chemia, chemiczny) roztwór wodny skrobii roślinnej
  (rzadki, rzadko używany) (chemia, chemiczny) węglowodan złożony z merów glukozy, główne źródło energii u człowieka i wielu innych organizmów
  mączka do usztywniania tkanin, najczęściej ziemniaczana

krocze (n)
väliliha
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

krogulec /krɔˈɡulɛʦ̑/ (n)
varpushaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych;

kroić /ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
leikata
  oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia

krok /krɔk/ (n)
askel
  przestawienie nogi, by wykonać ruch

krokiet /ˈkrɔcɛt/ (n)
kroketti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie

krokiew (n)
kattopiiru
  (budownictwo) ukośna belka, element wiązara dachowego;

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
krokotiili
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokodyle łzy /ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ/ (idiom)
krokotiilinkyyneleet
  nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
askelmittari
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

krokosz (n)
saflori
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokosz barwierski;

krokosz barwierski (n)
värisaflori
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych, występującej na Bliskim Wschodzie i Indiach, uprawianej już w starożytności jako roślina farbierska i oleista;

kroksztyn (n)
olkakivi
  (architektura, architektoniczny) rodzaj wspornika osadzonego w ścianie najczęściej w kształcie konsoli lub wystający przed mur koniec belki stropowej

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
viipale
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kromlech (n)
cromlech
  prehistoryczny megalityczny krąg;

kronika /ˈkrɔ̃ɲika/ (n)
aikakirja
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;

kropidło (n)
vihmin
  (kościelny) przyrząd o funkcji jak kropidło (1.1), ale wykonany w formie pojemnika z otworami osadzonego na trzonku
  (kościelny) specjalna miotełka do kropienia wodą, w szczególności wodą święconą;

kropierz (n)
koristeloimi
  (jeździectwo, jeździecki) średniowieczne sukienne okrycie konia z otworami na oczy, dłuższe od czapraka;

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
piste
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:
  krótki sygnał w alfabecie Morse'a

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
pisara, tippa
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
korsi, joka katkaisee kamelin selän
  dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.

kroplomierz /krɔˈplɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
pipetti
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do odmierzania, dozowania kropli

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
kangaspuut
  (włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
lehmä
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) (obraźliwie) obraźliwe określenie kobiety

krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje /ˈkrɔva ˈktura ˈduʒɔ ˈrɨʧ̑ɨ ˈmawɔ ˈmlɛka ˈdajɛ/ (proverb)
haukkuva koira ei pure
  z przechwałek niewiele wynika

krowianka (n)
lehmänrokko
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna zwierząt i ludzi;

krtaniowy (adj)
kurkunpää
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący krtani

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
kurkunpää
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchy /ˈkruxɨ/ (adj)
hauras, särkyvä
  (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
ristiretket, ristiretki
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
ristiretki
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
krusifiksi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;

kruk /kruk/ (n)
korppi
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk krukowi oka nie wykole /ˈkruk ːruˈkɔvʲi ˈɔka ˌɲɛ‿vɨˈkɔlɛ/ (proverb)
ei korppi korpin silmää noki
  osoby znające się, zaprzyjaźnione i podobne do siebie, osoby należące do tej samej grupy interesów, do tej samej grupy zawodowej nie będą robiły sobie krzywdy

kruk zwyczajny (n)
korppi
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kruk zwyczajny (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

krupier (n)
krupieeri
  pracownik kasyna, który odpowiada za grę przy stole

kruszyna pospolita /kruˈʃɨ̃na ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
korpipaatsama
  (botanika, botaniczny) Frangula alnus, gatunek pospolitego w Polsce krzewu z rodziny szakłakowatych;

krwawienie (n)
verenvuoto
  tracenie krwi

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
vuotaa verta
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawnik (n)
kärsämö
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju krwawników (1.1)

krwawodziób /kr̥faˈvɔʥ̑up/ (n)
punajalkaviklo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa totanus, brodziec krwawodzioby, średniej wielkości ptak z rodziny bekasowatych;

krwawy (adj)
verinen
  (przenośnie, przenośnia) okrutny, brutalny

krwinka /ˈkr̥fʲĩnka/ (n)
verisolu
  (biologia, biologiczny) komórka krwi

krwiobieg (n)
verenkierto
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) układ krwionośny

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
verenluovuttaja
  (medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiopijca /kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a/ (n)
verenimijä
  ten, który pije krew

krwiożerczy /kr̥fʲjɔˈʒɛrʧ̑ɨ/ (adj)
verenhimoinen
  o zwierzętach: żywiący się mięsem lub krwią upolowanych istot żywych

krwisty (adj)
raaka
  taki, który zawiera krew

krwotok /ˈkr̥fɔtɔk/ (n)
vuoto
  obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
kriketti
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryl /krɨl/ (n)
krilli
  rząd drobnych morskich skorupiaków zamieszkujących morza i oceany na całym świecie, stanowiący istotne źródło pokarmu m.in. wielorybów, ryb, pingwinów;

kryminologia /ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
kriminologia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);

kryminologiczny /ˌkrɨ̃mʲĩnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
kriminologinen
  dotyczący kryminologii, związany z kryminologią

krymski /ˈkrɨ̃msʲci/ (adj)
Krimin
  od Krym

krymskotatarski /ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci/ (adj)
krimintataari
  odnoszący się do Tatarów krymskich

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
hautakammio
  podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptografia (n)
kryptografia, salaus
  umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

kryptolog (n)
kryptologi
  osoba zajmująca się szyfrowaniem i deszyfracją tekstów

kryptologia (n)
kryptografia
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę);

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
krypton
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

kryptonim (n)
koodinimi
  złożenie liter i cyfr albo wyraz, który ukrywa nazwę czegoś lub czyjeś nazwisko

kryptowaluta (n)
kryptovaluutta
  waluta elektroniczna oparta o mechanizmy kryptograficzne

krystaliczny /ˌkrɨstaˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kiteinen
  taki, który występuje pod postacią kryształu

kryształ /ˈkrɨʃ.taw/ (n)
kide
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej;

kryterium (n)
kriteeri
  obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru

krytyczny /krɨˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
elintärkeä
  bardzo trudny, ciężki
  znajdujący się w decydującej fazie

krytyk /ˈkrɨtɨk/ (n)
arvostelija
  osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
kritiikki
  surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
arvostella, kritisoida
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
kriisi
  zła sytuacja (trwająca dłużej)

kryzys wieku średniego (n)
keski-iän kriisi
  (psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;

kryć /krɨʨ̑/ (v)
astua
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, hokeju itp.: pilnować przeciwnika, starając się uniemożliwić mu skuteczną grę, zdobywanie punktów, bramek
  (zoologia, zoologiczny) o zwierzętach: zapładniać
  chować coś, zwykle jakąś część ciała, zasłaniając czymś

krzak /kʃak/ (n)
pensas
  (botanika, botaniczny) krzew

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
pii
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemian /ˈkʃɛ̃mʲjãn/ (n)
silikaatti
  (chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego;

krzemień (n)
piikivi
  (geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;

krzepki (adj)
voimakas
  silny fizycznie, pełen tężyzny

krzepnąć (v)
hyytyä
  (fizjologia, fizjologiczny) przechodzić z postaci płynnej krwi w stałą

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
tuoli
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krzesło elektryczne /ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
sähkötuoli
  (elektryczność) (technologia, technika, techniczny) (więziennictwo, więzienny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci;

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
karjua
  mówić lub wołać bardzo głośno

krzyk /kʃɨk/ (n)
huuto, kirkuna
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
käyrä, kaari
  (geometria) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywica (n)
riisitauti
  (medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
perätön lausuma
  złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzywy /ˈkʃɨvɨ/ (adj)
kiero
  wygięty, powyginany, nieprosty

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
risti
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)
risti, rasti
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;

krzyżmo (n)
mirha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów;

krzyżodziób /kʃɨˈʒɔʥ̑up/ (n)
käpylintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Loxia, rodzaj ptaków z rodziny łuszczaków, w polskiej ornitofaunie reprezentowny przez trzy gatunki

krzyżodziób świerkowy /kʃɨˈʒɔʥ̑upʲ ɕfʲjɛrˈkɔvɨ/ (n)
pikkukäpylintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Loxia curvirostra, gatunek ptaka z rodziny łuszczaków, rodzaju krzyżodziobów;

krzyżować (v)
risteyttää
  (biologia, biologiczny) łączyć różne genetycznie organizmy

krzyżowiec (n)
ristiretkeilijä
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
sinisorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki;
sanaristikko, ristisana
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

krój (n)
leikkaus
  (krawiectwo) styl, wygląd, fason ubrania

król /krul/ (n)
kuningas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba najważniejsza w danej dziedzinie
  (szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;
  (termin karciany) figura w kartach między damą a asem;

król zwierząt /ˈkrul ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (idiom)
eläinten kuningas
  lew

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
kuningaskunta
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);
kuningaskunta, kunta
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
kuninkaallinen
  mający związek z królem lub królową

królewsko (adv)
kuninkaallisesti
  na sposób królewski, po królewsku

królewskość (n)
kuninkuus
  cecha tego co królewskie

króliczek /kruˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
kani
  kelnerka w nocnym klubie w kostiumie królika
  młody, mały królik
  zabawka lub słodycze w kształcie królika

królik /ˈkrulʲik/ (n)
kani, kaniini
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królobójca (n)
kuninkaansurmaaja
  zabójca króla

królowa /kruˈlɔva/ (n)
kuningatar
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  (szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman
  żona króla

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
lyhyt
  mający małą długość
  trwający niedługo

krótkotrwały /ˌkrutkɔˈtr̥fawɨ/ (adj)
lyhytaikainen
  trwający przez krótki czas

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
likinäköisyys
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krótkowzroczny (adj)
likinäköinen
  (medycyna, medyczny) cierpiący na krótkowzroczność, widzący nieostro odległe przedmioty
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) nieumiejący przewidywać

krótkowłosy /ˌkrutkɔˈvwɔsɨ/ (adj)
lyhythiuksinen
  (książkowy) mający krótkie włosy

krówka /ˈkrufka/ (n)
fudge
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj miękkiego cukierka otrzymywanego z mleka i cukru

krążek /ˈkrɔ̃w̃ʒɛk/ (n)
kiekko
  (sport, sportowy) przedmiot, którym rozgrywa się hokej

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
risteilijä
  (wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

krążownik liniowy /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik lʲĩˈɲjɔvɨ/ (n)
taisteluristeilijä
  (wojskowość, wojskowy) klasa dużych okrętów artyleryjskich, która wykształciła się w okresie poprzedzającym I wojnę światową jako połączenie cech krążowników i pancerników;

kręcić /ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
kiertää
  zwijać

kręcz (n)
kiertokaula
  (medycyna, medyczny) bolesny przykurcz mięśni szyjnych powodujący odchylenie głowy i szyi w stronę barku;

kręg (n)
nikama
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel (n)
keila
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręglarz (n)
keilaaja
  (sport, sportowy) gracz w kręgle

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
selkäranka
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowce (n)
selkärankaiset
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Vertebrata Cuvier, podtyp strunowców obejmujący kręgouste, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
selkärankainen
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
käenpiika
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
ksenofobia
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenofobiczny (adj)
ksenofobinen
  związany z ksenofobią; stanowiący przejaw ksenofobii

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
ksenon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

ksi /ksʲi/ (n)
ksii
  czternasta litera alfabetu greckiego, ξ;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
kirja
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
keittokirja
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książka telefoniczna /ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
puhelinluettelo
  spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;

książkowy /cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (adj)
paperinen
  odnoszący się do książki, zawarty w książce

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
herttua
  wysoki tytuł szlachecki
prinssi, ruhtinas
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla;

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
kirjakauppa
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgi (n)
satakerta
  (anatomia, anatomiczny) trzeci z przedżołądków przeżuwaczy;

księgowość /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (n)
tilinpito
  (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;

księgowy /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
kirjanpitäjä
  (księgowość) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
herttuakunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;
ruhtinaskunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;

księżna /ˈcɕɛ̃w̃ʒna/ (n)
herttuatar
  kobieta, która sprawuje władzę w księstwie

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
prinsessa
  córka księcia i/lub księżnej

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
kuu
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
ksylitoli
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
ksylofoni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

kształt /kʃtawt/ (n)
muoto
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kszyk /kʃɨk/ (n)
taivaanvuohi
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki;

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
kuka
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
kuka
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie /ˈktɔ ˈmʲjɛʧ̑ɛ̃m vɔˈjüjɛ ˈtɛ̃n ɔd‿ˈmʲjɛʧ̑a ˈɟĩɲɛ/ (proverb)
joka miekkaan tarttuu, se miekkaan hukkuu
  jeśli ktoś próbuje kogoś skrzywdzić, to najczęściej sam zostaje poszkodowany, pokonany takimi samymi metodami

kto pierwszy, ten lepszy (proverb)
ensiksi tullutta palvellaan ensin
  pierwszy więcej korzysta; im prędzej ktoś coś zrobi lub gdzieś się znajdzie, tym prędzej osiągnie swój cel

kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada /ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada/ (proverb)
joka toiselle kuoppaa kaivaa, se itse siihen lankeaa
  intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
aikainen lintu madon nappaa
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha /ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa/ (proverb)
Siperia opettaa
  po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
joku
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
mikä, kuka
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
joka
  …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego

kubański /kuˈbãj̃sʲci/ (adj)
kuubalainen
  związany z państwem lub wyspą Kuba, dotyczący Kuby, pochodzący z Kuby

kubek /ˈkubɛk/ (n)
muki
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
kubismi
  (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;
  (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;

kuc /kuʦ̑/ (n)
poni
  (zoologia, zoologiczny) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;
  (fryzyjski) włosy zawiązany z tyłu i swobodnie zwisające

kuc szetlandzki (n)
shetlanninponi
  (zoologia, zoologiczny) niewielki koń pochodzący z Wysp Szetlandzkich;

kucać /ˈkuʦ̑aʨ̑/ (v)
kyykistyä
  obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
kokki
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchenka /kuˈxɛ̃nka/ (n)
hella
  (potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

kuchenka mikrofalowa (n)
mikroaaltouuni
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (technologia, technika, techniczny) piecyk kuchenny podgrzewający produkty przy pomocy energii mikrofal radiowych;

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
keittiö, kyökki
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
keittiö
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.
  komplet mebli kuchennych

kucie /ˈkuʨ̑ɛ/ (n)
paja
  (rzeczownik odczasownikowy) od kuć

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
poninhäntä
  (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kukabura (n)
nauraja
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Dacelo;

kukać /ˈkukaʨ̑/ (v)
kukkua
  (ornitologia, ornitologiczny) wydawać dźwięki charakterystyczne dla kukułki

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
maissi
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolba kukurydzy (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ziarno kukurydzy (1.1)

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
kukkokiekuu
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
käki
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;
  figurka ptaka w ściennych zegarach, wysuwająca się ze środka w równych odstępach czasu

kukła /ˈkukwa/ (n)
nukke
  przedmiot wykonany na podobieństwo postaci człowieka, zwykle przedstawionej karykaturalne

kula /ˈkula/ (n)
kainalosauva
  (medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie;
kuula
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą;
kuula, pallo
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby;
  każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)

kulczyk /ˈkulʧ̑ɨk/ (n)
keltahemppo
  (ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;

kulomb /ˈkulɔ̃mp/ (n)
coulombi
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;

kulon /ˈkulɔ̃n/ (n)
paksujalka
  (ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach;
  (ornitologia, ornitologiczny) ogólnie ptak z rodziny kulonów (1.1) (Burhinidae);

kuloodporny (adj)
luodinkestävä
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kult /kult/ (n)
kultti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;

kult jednostki (n)
henkilöpalvonta
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrytykowana w ustroju socjalistycznym i komunistycznym polityka błędów w przywództwie przez otaczanie swojej osoby oficjalnym uwielbieniem i całkowitym blokowaniem krytyki;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) kult osoby występujący w autokratycznym systemie władzy, prowadzący do idealizowania i wręcz do deifikacji władcy czy przywódcy;

kultowy (adj)
kultti-
  związany z kultem, dotyczący kultu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który cieszy się dużą popularnością w określonej grupie społecznej

kultura /kulˈtura/ (n)
kulttuuri
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości
  umiejętność obcowania z ludźmi

kulturoznawstwo (n)
kulttuurintutkimus
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o kulturze

kulturysta (n)
kehonrakentaja, bodari
  (sport, sportowy) mężczyzna uprawiająca kulturystykę

kultywar /kulˈtɨvar/ (n)
lajike
  (botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości;

kumaryna (n)
kumariini
  (biochemia, biochemiczny) bezbarwna substancja występująca w roślinach;

kumkwat /ˈkũmkfat/ (n)
kumkvatti
  mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny

kumpel /ˈkũmpɛl/ (n)
kaveri
  (potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel

kumycki (n)
kumykki
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kumycki

kumys /ˈkũmɨs/ (n)
kumissi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (etnografia, etnograficzny) napój alkoholowy otrzymywany z mleka klaczy lub oślicy poddanego fermentacji, popularny w Azji;

kuna /ˈkũna/ (n)
näätä
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kundel /ˈkũndɛl/ (n)
piski
  pies nie zaliczany do żadnej z ras psów

kupiec /ˈkupʲjɛʦ̑/ (n)
kauppias
  ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

kupić /ˈkupʲiʨ̑/ (v)
ostaa
  (zobacz) kupować

kupno /ˈkupnɔ/ (n)
osto
  nabywanie czegoś

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
ostaa
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupować kota w worku /kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
ostaa sika säkissä
  kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno

kupryt /ˈkuprɨt/ (n)
kupriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;

kura /ˈkura/ (n)
kana
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kurator sądowy (n)
ehdonalaisen valvoja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba wyznaczona przez sąd do sprawowania nadzoru nad kimś i realizacją przez niego orzeczeń;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
broileri, kananpoika
  (spożywczy) mięso z kurczaka (1.1)
kana, broileri
  większe kurczę (pisklę kury)

kurdupel /kurˈdupɛl/ (n)
ipana
  (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) ktoś bardzo niski, krępy, przysadzisty

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
kurdi, kurdilainen
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
kurdi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurek /ˈkurɛk/ (n)
tuulikukko
  (etnografia, etnograficzny) łopocząca na dachu atrapa koguta wykorzystywana w zwyczajach ludowych, zabawach strzeleckich
hana
  (wojskowość, wojskowy) element broni palnej powodujący odpalenie pocisku poprzez uderzenie w iglicę;
  (technologia, technika, techniczny) element służący do ręcznego zamykania, otwierania lub regulacji przepływu w zaworze

kurka /ˈkurka/ (n)
keltavahvero
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) Cantharellus cibarius, pieprznik jadalny, gatunek grzyba jadalnego;

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
liejukana
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurkuma /kurˈkũma/ (n)
kurkuma
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
kanala, kanakoppi
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
peltopyy, punapyy
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs /kurs/ (n)
kurssi
  (edukacja, edukacyjny) cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu

kursor /ˈkursɔr/ (n)
kohdistin
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury

kursywa (n)
kursiivi
  odręczne pismo pochyłe

kurtka /ˈkurtka/ (n)
takki
  (krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
esirippu
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurtyzana /ˌkurtɨˈzãna/ (n)
kurtisaani
  (przestarzałe, przestarzały) prostytutka

kurwa /ˈkurva/ (interjection)
vittu
  (wulgarnie, wulgaryzm) …powtarzany jako przekleństwo, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu;

kurwa /ˈkurva/ (n)
huora
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

kurz /kuʃ/ (n)
pöly
  pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

kusić /ˈkuɕiʨ̑/ (v)
viekoitella
  wystawiać na pokusę

kuskus /ˈkuskus/ (n)
kuskus
  tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;

kusza /ˈkuʃa/ (n)
jalkajousi, varsijousi
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kusznik /ˈkuʃʲɲik/ (n)
jalkajousimies
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w kuszę, strzelający z kuszy;

kutas /ˈkutas/ (n)
peelo
  (wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwy epitet wobec kogoś nielubianego

kuter /ˈkutɛr/ (n)
kutteri
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ statku żaglowego mający jeden maszt, oraz kilka żagli przednich – sztaksli;
  (spożywczy) maszyna służąca do rozdrabniania i emulgowania mięsa wraz z dodatkami;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mały statek rybacki o długości do ok. 25 metrów;

kuwejcki /kuˈvɛjʦ̑ʲci/ (adj)
kuwaitilainen
  odnoszący się do państwa Kuwejt

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
serkku
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
serkku
  córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
takoa silloin kun rauta on kuuma
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kułak (n)
kulakki
  (historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie, pogardliwy) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

kuźnia /ˈkuʑɲa/ (n)
paja
  (technologia, technika, techniczny) wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie
  warsztat kowala;

kwadrans /ˈkfadrãw̃s/ (n)
vartti
  czwarta część godziny, 15 minut

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
neliö
  (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny;
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby;

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
neliömäinen
  (matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia

kwadratura koła /ˌkfadraˈtura ˈkɔwa/ (n)
ympyrän neliöiminen
  (geometria) jeden ze starożytnych, nie mających rozwiązania problemów matematyki greckiej, polegający na skonstruowaniu kwadratu, którego pole równe jest polu danego koła, przy użyciu wyłącznie cyrkla i linijki bez podziałki;
  (przenośnie, przenośnia) cel niemożliwy do osiągnięcia, sytuacja bez wyjścia

kwadryga /kfaˈdrɨɡa/ (n)
nelivaljakko
  (historia, historyczny, historycznie) rzymski wóz dwukołowy, zaprzężony w cztery konie obok siebie;

kwadrylion /kfaˈdrɨlʲjɔ̃n/ (n)
kvadriljoona
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024;

kwakier (n)
kveekari
  członek Religijnego Towarzystwa Przyjaciół (protestanckiej grupy wyznaniowej)

kwalifikacja /ˌkfalʲifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
aika-ajo
  (książkowy) zaliczenie do określonej kategorii

kwant /kfãnt/ (n)
kvantti
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna;

kwarantanna (n)
karanteeni
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwarc /kfarʦ̑/ (n)
kvartsi, ukonkivi
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;

kwark /kfark/ (n)
kvarkki
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartalnik /kfarˈtalʲɲik/ (n)
neljännesvuosijulkaisu
  czasopismo periodyczne ukazujące się co kwartał

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
neljännesvuosi
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwartet /ˈkfartɛt/ (n)
kvartetti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków

kwas /kfas/ (n)
happo
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas abietynowy /ˈkfas ˌabʲjɛtɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
abietiinihappo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów żywicznych, żółte ciało stałe występujące naturalnie w żywicach drzew iglastych;

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
akryylihappo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas askorbinowy /ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ/ (n)
askorbiinihappo
  (biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
typpihappo
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas chlebowy (n)
kvassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezalkoholowy napój otrzymywany przez fermentację chleba lub słodu zbożowego;

kwas cytrynowy (n)
sitruunahappo
  (chemia, chemiczny) dodatek do żywności stosowany jako naturalna substancja zakwaszająca

kwas deoksyrybonukleinowy (n)
deoksiribonukleiinihappo
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
foolihappo
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas hialuronowy (n)
hyaluronaani
  (biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;

kwas krotonowy /ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
krotonihappo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;

kwas masłowy (n)
butaanihappo
  (biochemia, biochemiczny) kwas tłuszczowy, organiczny związek chemiczny występujący w zjełczałym maśle i nadający lekko gorzki posmak wielu rodzajom serów;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
maitohappo
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas octowy /ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
etikkahappo
  (chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas salicylowy (n)
salisyylihappo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny o właściwościach bakteriobójczych, stosowany do produkcji kwasu acetylosalicylowego (aspiryny);

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
rikkihappo
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas solny (n)
suolahappo
  (chemia, chemiczny) silnie żrący kwas nieorganiczny, będący m.in. ważnym czynnikiem trawiennym zwierząt, odczynnikiem laboratoryjnym czy środkiem przemysłowym

kwas szczawiowy (n)
oksaalihappo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas dikarboksylowy;

kwas węglowy /ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (n)
hiilihappo
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasowość (n)
happamuus
  (chemia, chemiczny) cecha roztworów elektrolitów, charakteryzujących się przewagą stężenia jonów wodorowych nad stężeniem jonów wodorotlenowych; właściwość zawierania kwasu w swoim składzie

kwazar /ˈkfazar/ (n)
kvasaari
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
hapan, hapokas
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu
hapan, kirpeä
  (dosłownie) mający cierpki smak
hapan
  (przenośnie, przenośnia) pokazujący niezadowolenie

kwaśny deszcz (n)
happosade
  (ekologia, ekologiczny) opad atmosferyczny o odczynie pH mniejszym niż 5,6, zawierający m.in. produkty przemiany tlenków azotu, dwutlenku siarki i tlenków węgla;

kwestia /ˈkfɛstʲja/ (n)
kyse
  motyw postępowania
repliikki
  wypowiedź aktora na scenie

kwestionariusz (n)
kyselylomake
  arkusz zawierający szereg pytań dotyczących konkretnego zagadnienia

kwestionować /ˌkfɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
kyseenalaistaa
  zaprzeczać czemuś, wątpić w słuszność czegoś

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
kukkakauppa
  (handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiat /kfʲjat/ (n)
kukka
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
  (przenośnie, przenośnia) najlepsza część społeczności

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
kukinto
  (botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiatowy /kfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
kukka
  dotyczący kwiatów

kwiczeć /ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑/ (v)
röhkiä
  o świni: wydawać charakterystyczny głos

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
räkättirastas
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus pilaris, niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
huhtikuu
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwietnik /ˈkfʲjɛtʲɲik/ (n)
kukkapenkki
  teren obsadzony kwiatami;

kwietyzm (n)
kvietismi
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt kładący nacisk na kontemplowanie i modlitwę;

kwinta (n)
kvintti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał pięciu tonów między dźwiękami

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
perikuva
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwintet (n)
kvintetto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów lub pięć głosów
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków lub śpiewaków

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kukkia
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty
  (przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować

kwokacz /ˈkfɔkaʧ̑/ (n)
valkoviklo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa nebularia, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

kynologia /ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kynologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o psach;

kółko i krzyżyk /ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk/ (n)
jätkänsakki
  popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi;

kąkol /ˈkɔ̃ŋkɔl/ (n)
aurankukka
  (botanika, botaniczny) Agrostemma L., roślina z rodziny goździkowatych, pospolity chwast zbożowy o purpurowoliliowych kwiatach;

kąpać /ˈkɔ̃mpaʨ̑/ (v)
kylpeä
  zanurzać kogoś w wodzie w celu umycia go, bądź w celach leczniczych
  zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
kylpy
  kąpanie kogoś, kąpanie się

kąpielówki /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci/ (n)
uimahousut
  krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli

kąt /kɔ̃nt/ (n)
kulma
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi

kąt ostry (n)
terävä kulma
  (geometria) (matematyka, matematyczny) kąt ściśle zawierający się w pewnym kącie prostym

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
suora kulma
  (geometria) kąt równy 90 stopni;

kąt rozwarty (n)
tylppä kulma
  (geometria) (matematyka, matematyczny) kąt ściśle zawarty w pewnym kącie półpełnym, lecz nie będący ani ostrym, ani prostym

kątomierz (n)
astelevy
  przyrząd kreślarski służący do ustalania miar kątów;

kęs /kɛ̃w̃s/ (n)
suullinen
  tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
valehdella
  świadomie mówić nieprawdę

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
valehtelija
  mężczyzna lub chłopiec, który kłamie

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
valhe, valehtelu
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłamstwo ma krótkie nogi /ˈkwãmstfɔ ˈma ˈkrutʲcɛ ˈnɔɟi/ (proverb)
valheella on lyhyet jäljet
  kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw

kłaść /kwaɕʨ̑/ (v)
panna
  umieszczać coś w jakimś miejscu
  pokrywać warstwą

kłoda /ˈkwɔda/ (n)
puunrunko
  grube drzewo, zdatne na budowę i do wyrobów bednarskich

kłopotliwy /ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/ (adj)
hankala
  sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie

kłos /kwɔs/ (n)
tähkä
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłosek /ˈkwɔsɛk/ (n)
tähkylä
  (botanika, botaniczny) kwiatostan charakterystyczny dla traw

kłus /kwus/ (n)
ravi
  (jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia;

kłusownictwo (n)
salametsästys
  (łowiectwo, łowiecki) nielegalne łowienie zwierząt

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
salametsästäjä
  (łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłuć /kwuʨ̑/ (v)
pistää
  przebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym
  (o owadach) żądlić
  wywoływać uczucie ostrego bólu

kłódka /ˈkwutka/ (n)
riippulukko
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłódka miłości /ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i/ (n)
lemmenlukko
  kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary;

kłąb (n)
säkä
  (zoologia, zoologiczny) miejsce między karkiem i grzbietem u dużych ssaków;

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
maavarsi
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

la /la/ (interjection)
la
  …zastępujący słowa śpiewanej piosenki; ułatwiający powtarzanie znanej melodii

la /la/ (n)
la
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna dźwięku A (szóstego w gamie C-dur);

labializacja /ˌlabʲjalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
labialisaatio
  (językoznawstwo, językoznawczy) zaokrąglenie warg występujące przy artykulacji niektórych głosek;

labilny /laˈbʲilnɨ/ (adj)
labiili
  zmienny, niestały, niestabilny, chwiejny

labioplastyka (n)
labioplastia
  (medycyna, medyczny) zabieg korekty wyglądu lub wielkości warg sromowych;

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
labyrintti, sokkelo
  (budownictwo) układ krzyżujących się korytarzy i pomieszczeń, w którym trudno znaleźć wyjście;

labiryntowy (adj)
labyrinttikuvioinen
  mający formę labiryntu; związany z labiryntem

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
laborantti
  pracownik laboratorium

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
laboratorio
  pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;

lachociąg (n)
kullinlutkuttaja
  (wulgarnie, wulgaryzm) osoba wykonująca na mężczyźnie seks oralny

ladyboy (n)
kikityty
  określenie transgenderycznego mężczyzny funkcjonującego w społeczeństwie Tajlandii

ladyński (adj)
ladino
  związany z językiem ladyńskim, dotyczący języka ladyńskiego

ladyński (n)
ladino
  (językoznawstwo, językoznawczy) język ladyński;

laguna /laˈɡũna/ (n)
laguuni
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

lahar /ˈlaxar/ (n)
lahari
  (geologia, geologiczny) spływ błotny, w którym biorą udział przesycone wodą produkty erupcji wulkanicznej, przede wszystkim popiół wulkaniczny;

laik /ˈla<sup>j</sup>ik/ (n)
maallikko
  ktoś niekompetentny

laikat (n)
maallikko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ogół świeckich członków Kościoła katolickiego

lak /lak/ (n)
sinettivaha
  topliwa mieszanina kalafonii i innych substancji żywicznych, używana do odciskania pieczęci i do uszczelniania;

lakier /ˈlacɛr/ (n)
lakka
  (technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
kynsilakka
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierować (v)
lakata
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus /ˈlakmus/ (n)
lakmus
  (chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

laktacja /lakˈtaʦ̑ʲja/ (n)
maidoneritys
  (biologia, biologiczny) wydzielanie mleka z sutków samicy ssaków w okresie karmienia;

laktaza /lakˈtaza/ (n)
laktaasi
  enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
laktoosi
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
nukke
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lama /ˈlãma/ (n)
laama, lama
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
lama
  jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi

lambda /ˈlãmbda/ (n)
lambda
  nazwa jedenastej litery alfabetu greckiego, λ;

lament /ˈlãmɛ̃nt/ (n)
valitus
  narzekanie, biadanie

lampa /ˈlãmpa/ (n)
lamppu, valaisin
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampart /ˈlãmpart/ (n)
leopardi
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

langusta /lãŋˈɡusta/ (n)
langusti
  (zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza;

lankijski /lãŋʲˈcijsʲci/ (adj)
srilankalainen
  odnoszący się do państwa Sri Lanka

lantan /ˈlãntãn/ (n)
lantaani
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
laosilainen
  odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
laparoskopia
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
lapislatsuli
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
kannettava tietokone, läppäri
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa /ˈlarva/ (n)
toukka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

laryngologia (n)
kurkkutautioppi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami gardła i krtani

laryngoskop (n)
laryngoskooppi
  (medycyna, medyczny) przyrząd medyczny pozwalający obejrzeć wnętrze krtani;

las /las/ (n)
metsä
  gęste zbiorowisko drzew;

las deszczowy (n)
sademetsä
  (ekologia, ekologiczny) formacja roślinna wiecznie zielone lasów na obszarach o rocznej sumie opadów przekraczającej 2000 mm i wysokiej wilgotności;

lasagne (n)
lasagne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem
  (spożywczy) włoski makaron o kształcie szerokich pasków;

laser /ˈlasɛr/ (n)
laser
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

laska /ˈlaska/ (n)
tipu
  (potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna

lassi (n)
lassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej;

lasówka złotogłowa (n)
tulipääkerttuli
  (ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki

latający spodek /ˌlataˈjɔ̃nʦ̑ɨ ˈspɔdɛk/ (n)
lentävä lautanen
  (potocznie, potoczny) (zobacz) UFO

latarka /laˈtarka/ (n)
taskulamppu, fikkari
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
majakka
  lampa przeznaczona do wysyłania sygnałów świetlnych

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
majakka
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latarniowiec (n)
majakka-alus
  (marynarka) statek, na którym zainstalowano latarnię morską;

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
leija
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
lentää
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

lateks /ˈlatɛks/ (n)
lateksi
  (chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy;

latencja (n)
latenssi
  (informatyka, informatyczny) opóźnienie czasowe podczas przesyłania informacji

lato /ˈlatɔ/ (n)
kesä, suvi
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latryna /laˈtrɨ̃na/ (n)
latriini
  prymitywna toaleta polowa, często w postaci drewnianej lub kamiennej konstrukcji z otworem na odchody, zwykle budowana w miejscach, gdzie nie ma możliwości zbudowania lepszej;

latte (n)
latte
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawa espresso z dużą ilością mleka krowiego lub roślinnego, zazwyczaj w stosunku 1 do 2

latynizacja (n)
latinalaistaminen
  (książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi
  (książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej

latynizm /laˈtɨ̃ɲism̥/ (n)
latinismi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka łacińskiego;

latynoamerykański (adj)
latinalaisamerikkalainen
  związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej

latyński /laˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
latinalainen
  związany z Lacjum, Latynami (Latyńczykami)

lawa /ˈlava/ (n)
laava
  (geologia, geologiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
laventeli
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

laweta /laˈvɛta/ (n)
hinausauto
  (motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
lumivyöry, vyöry, maanvyöry
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lać /laʨ̑/ (v)
sataa
  (potocznie, potoczny) o deszczu: intensywnie padać
  powodować, że ciecz wypływa z czegoś lub płynie
  wykonywać odlew (np. dzwonu, pomnika)

lać jak z cebra /ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra/ (v)
sataa kaatamalla
  (potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu

leading /ˈlʲidʲĩŋk/ (n)
rivivälistys
  (termin typograficzny) odległość w pionie pomiędzy sąsiednimi wierszami drukowanego tekstu;

lecytyna (n)
lesitiini
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej

leczenie /lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
hoito
  (rzeczownik odczasownikowy) od leczyć

leczyć /ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (v)
parantaa
  przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby

ledwo /ˈlɛdvɔ/ (adv)
hädin tuskin
  … sposobu: z trudem, z ledwością

legalizacja /ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
laillistaminen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem

legalizm (n)
legalismi
  ścisłe przestrzeganie przepisów prawnych

legalnie (adv)
juridisesti
  w sposób legalny; nie odchodząc od litery prawa

legalny /lɛˈɡalnɨ/ (adj)
laillinen
  zgodny z prawem
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem

legenda /lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
legenda
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;

legendarny /ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ/ (adj)
legendaarinen
  fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend
  rzeczywisty, ale tak sławny, że krążą o nim legendy

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
legioona
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;

legwan (n)
iguaani
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych

lej /lɛj/ (n)
leu
  (jednostka monetarna) waluta Mołdawii
  (jednostka monetarna) waluta Rumunii;

lej krasowy (n)
doliini
  (geologia, geologiczny) okrągłe zagłębienie z podziemnym odpływem powstałe wskutek działalności wody;

lejek (n)
suppilo
  urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszenia średnicy strumienia cieczy;

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
lääke
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
lääkäri, tohtori, lekuri
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
ohittaa
  nie przywiązywać do czegoś wagi

lekceważący (adj)
epäkunnioittava
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
oppitunti, luento
  (edukacja, edukacyjny) jednostka zajęć dydaktycznych

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
kevyt
  o małej wadze, małym ciężarze

lekko /ˈlɛkːɔ/ (adv)
kevyesti
  w sposób znamionujący lekkość, zwinnie
  łatwo

lekkoatleta /ˌlɛkːɔaˈtlɛta/ (n)
yleisurheilija
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający lekkoatletykę

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
yleisurheilu
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

lekkomyślny (adj)
ajattelematon
  czyniony bez głębszego namysłu

lekomania /ˌlɛkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
lääkeaineriippuvuus
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) uzależnienie od leków, nadużywanie leków;

leksem /ˈlɛksɛ̃m/ (n)
lekseemi
  (językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia;

leksykograf (n)
sanakirjantekijä
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii

leksykografia (n)
leksikografia, sanakirjatyö
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników;

leksykograficzny (adj)
leksikografinen
  dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii

leksykologia (n)
leksikologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia;

leksykologicznie (adv)
leksikologisesti
  (językoznawstwo, językoznawczy) w odniesieniu do leksykologii, zgodnie z regułami leksykologii

leksykologiczny (adj)
leksikologinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do leksykologii, mający związek z leksykologią

leksykon (n)
sanakirja
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lektyka /ˈlɛktɨka/ (n)
kantotuoli
  łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
kehrääjä
  (ornitologia, ornitologiczny) Caprimulgus europaeus; gatunek ptaków leśnych z rodziny Caprimulgus, o sztywnych piórach otaczających dziób;

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
vannas
  (rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;

leming /ˈlɛ̃mʲĩŋk/ (n)
sopuli
  (zoologia, zoologiczny) Lemmus lemmus, gatunek ssaków, małych gryzoni występujących w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej;
vaalikarja
  (publikatory) (pogardliwie, pogardliwy) młody człowiek zwykle pracujący w korporacji, zwykle wyborca centrowy, nieposiadający własnego zdania, lecz idący za tłumem, bezkrytycznie ufający popularnym mediom

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
limonadi, limonaati, limsa, limu
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
maki
  (zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze;

len /lɛ̃n/ (n)
pellava
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion
  (włókiennictwo) włókno lnu (1.1)

leninowski /ˌlɛ̃ɲĩˈnɔfsʲci/ (adj)
leniniläinen
  związany z Włodzimierzem Leninem albo leninizmem, właściwy dla leninizmu

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
laiskuus
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuch (n)
laiskajaakko
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie)

leniuchować (v)
laiskotella, lekotella
  (potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
laiskiainen
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
laiska
  charakteryzujący się lenistwem

lepidopterologia /lɛˈpʲidɔˌptɛrɔˈlɔɟja/ (n)
lepidopterologia
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o motylach;

lepiej /ˈlɛpʲjɛ̇j/ (adv)
paremmin
  nie powinno się (robić czegoś)

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
parempi myöhään kuin ei milloinkaan
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepiej zapobiegać niż leczyć /ˈlɛpʲjɛ̇j ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ ˈɲiʃ ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (proverb)
parempi katsoa kuin katua
  bardziej opłaca się zapobieganie niż naprawianie zaniedbań i błędów

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
tahmea
  mający właściwości kleju

lepkość (n)
viskositeetti
  (fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego

lepszy rydz niż nic /ˈlɛpʃɨ ˈrɨʦ̑ʲ ˈɲiʃʲ ˈɲiʦ̑/ (proverb)
parempi pyy pivossa kuin kymmenen oksalla
  warto jest dysponować czymkolwiek, nawet jeśli nie zaspokaja to całkowicie naszych oczekiwań

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
parempi pyy pivossa kuin kaksi oksalla
  lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

lepton /ˈlɛptɔ̃n/ (n)
lepto
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca fermionem, lecz niebędąca kwarkiem;
  (historia, historyczny, historycznie) moneta miedziana bita w starożytnej Grecji;

lerka (n)
kangaskiuru
  (ornitologia, ornitologiczny) Lullula arborea, gatunek ptaka z rodziny skowronków;

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
lesbo
  homoseksualna kobieta;

lesbijski (adj)
lesbolainen
  dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom

less /lɛs/ (n)
lössi
  (geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego;

leszcz /lɛʃʧ̑/ (n)
lahna
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Abramis brama, eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

leszczyna /lɛʃˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
euroopanpähkinäpensas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Corylus L., rodzaj krzewów i drzew o jadalnych owocach, zwanych orzechami laskowymi;

letarg (n)
horros
  (medycyna, medyczny) stan pozornej śmierci, polegający na głębokim śnie, w którym zanikają reakcje na bodźce;

letni /ˈlɛtʲɲi/ (adj)
haalea
  o substancji: ciepły, lecz nie gorący
kesäinen
  taki, który odbywa się w lecie, odnosi się do lata; jest przystosowany do lata

leucyna (n)
leusiini
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kodowany aminokwas alifatyczny;

leucystyczny (adj)
leukistinen
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) dotknięty leucyzmem

leukopenia (n)
leukosytopenia
  (medycyna, medyczny) niedobór leukocytów we krwi; zmniejszona liczba krwinek białych we krwi obwodowej

lew /lɛf/ (n)
leijona
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) samiec lwa (1.1)

lewar (n)
nosturi
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
vasemmisto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy;

lewicowiec (n)
vasemmistolainen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik lewicy

lewirat /lɛˈvʲirat/ (n)
lankousavioliitto
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwyczajowe prawo małżeńskie nakazujące poślubienie wdowy przez brata lub nawet przez spadkobiercę jej zmarłego męża (nawet jeśli jest żonaty), w celu zapewnienia ciągłości rodu, obowiązujące u ludów Azji (Arabów, Hindusów, Mongołów) oraz plemion afrykańskich;

lewitacja (n)
leijutus
  (fizyka, fizyczny) unoszenie się dzięki oddziaływaniu sił równoważących siłę grawitacji;
  unoszenie się wbrew grawitacji, dzięki zjawiskom paranormalnym;

lewitować (v)
leijua
  (fizyka, fizyczny) unosić się dzięki oddziaływaniu sił równoważących siłę grawitacji;
  unosić się wbrew grawitacji, dzięki zjawiskom paranormalnym;

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
vasen
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leń /lɛ̃ɲ/ (n)
sohvaperuna
  człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy

leśnictwo /lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
metsänhoito
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną

leżak /ˈlɛʒak/ (n)
rantatuoli
  rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport

leżeć /ˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
maata
  zachowywać pozycję poziomą

liana /ˈlʲjãna/ (n)
liaani
  (botanika, botaniczny) roślina o długim pędzie czepnym, rosnąca głównie w lasach tropikalnych;

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
libanonilainen
  odnoszący się do państwa Liban

liberalizm /ˌlʲibɛˈralʲism̥/ (n)
liberalismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością;

liberalny /ˌlʲibɛˈralnɨ/ (adj)
liberaali
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce
  nieuznający przymusu, tolerancyjny

liberał (n)
liberaali
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu

liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (n)
livree, virka-asu
  (historia, historyczny, historycznie) uniform używany przez służbę królewską i magnacką, a także urzędników dworskich

libero /lʲiˈbɛrɔ/ (n)
libero
  (sport, sportowy) w siatkówce: zawodnik mogący brać udział jedynie w obronie, wyróżniający się spośród kolegów z zespołu innym kolorem koszulki

libertarianizm (n)
libertarismi
  (filozofia, filozoficzny) doktryna uznająca wolność osobistą i wolność ekonomiczną za najwyższe wartości w polityce;

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
libido
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

libijski /lʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
libyalainen
  odnoszący się do Libii

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
lisenssi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;

liceum /lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
lyceum, lyseo
  (edukacja, edukacyjny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;

lichwa /ˈlʲixfa/ (n)
kiskurikorko
  (pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze;

lichwiarz (n)
koronkiskuri
  (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek pożyczający pieniądze na wysoki procent

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
luku
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
  zapis liczby (1.1)
lukumäärä
  grupa o określonej liczebności

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
atomiluku, järjestysluku
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba całkowita /ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita/ (n)
kokonaisluku
  (matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
monikko
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba naturalna (n)
luonnollinen luku
  (matematyka, matematyczny) (rzadki, rzadko używany) liczba z ciągu 1, 2, 3, …
  (matematyka, matematyczny) liczba z ciągu 0, 1, 2, 3, …;

liczba niewymierna /ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
irrationaaliluku
  (matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;

liczba parzysta (n)
parillinen luku
  (matematyka, matematyczny) liczba, którą można podzielić przez 2

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
alkuluku
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba podwójna /ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna/ (n)
kaksikko
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
yksikkö
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczba porządkowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔva/ (n)
järjestysluku
  (matematyka, matematyczny) zwykle w lm: zbiór dobrze uporządkowany, będący kanonicznym reprezentantem pewnej klasy izomorficzności dobrych porządków
  (oficjalnie) liczba naturalna, używana do określenia pozycji w pewnej kolejności

liczba rzeczywista (n)
reaaliluku
  (matematyka, matematyczny) liczba wymierna (ułamek) lub dowolna liczba pomiędzy liczbami wymiernymi;

liczba urojona (n)
imaginaariluku
  (matematyka, matematyczny) liczba, której kwadrat jest liczbą rzeczywistą niedodatnią

liczba wymierna (n)
rationaaliluku
  (matematyka, matematyczny) liczba dająca się przedstawić jako ułamek liczb całkowitych;

liczba zespolona (n)
kompleksiluku
  (matematyka, matematyczny) liczba postaci a+bi, gdzie a i b to liczby rzeczywiste, a i reprezentuje jednostkę urojoną;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
numeraali, lukusana
  (gramatyka) nazwa liczby

liczebnik główny (n)
perusluku
  (gramatyka) nazwa liczby całkowitej

liczebnik porządkowy (n)
järjestysluku
  (gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu

liczebny (adj)
numeerinen
  mogący być wyrażonym liczbami

liczenie /lʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
lasku
  (rzeczownik odczasownikowy) od liczyć

liczi chińskie /ˈlʲiʧ̑ʲi ˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (n)
litsi
  (botanika, botaniczny) Litchi chinensis, gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
osoittaja
  (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;
laskuri
  urządzenie służące do pomiaru jakiejś wielkości naliczanej w czasie;

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
lukuisa
  (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
luku, laskea
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
laskea
  pokładać swoje zaufanie

lidokaina /ˌlʲidɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
lidokaiini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, używany jako środek miejscowo znieczulający;

lidyjski (adj)
lyydia
  związany z Lidią, pochodzący z Lidii

lidyjski (n)
lyydia
  (językoznawstwo, językoznawczy) język lidyjski;

liga /ˈlʲiɡa/ (n)
liiga
  (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  zrzeszenie osób, organizacji lub państw

ligustr (n)
likusteri
  (botanika, botaniczny) Ligustrum L., rodzaj roślin krzewiastych lub drzew z rodziny oliwkowatych, często używanych jako ozdobne;

likantropia (n)
lykantropia
  urojenie polegające na przekonaniu, że jest się zwierzęciem, zwłaszcza wilkiem

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
likööri
  słodki i mocny napój alkoholowy;

likwidator (n)
pesänselvittäjä
  urzędnik zajmujący się likwidacją przedsiębiorstwa

likwidować /ˌlʲikfʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
likvidoida
  usuwać, znosić lub rozwiązywać coś

lilak /ˈlʲilak/ (n)
syreeni
  (botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych;

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
lilja
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;

lima /ˈlʲĩma/ (n)
limetti
  (botanika, botaniczny) krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe;
  owoc limy (1.1), żółtozielony, podobny do cytryny, ale mniejszy

limba /ˈlʲĩmba/ (n)
sembramänty
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku sosna limba;

limburski /lʲĩmˈbursʲci/ (n)
limburgi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język (dialekt) limburski;

limfatyczny (adj)
lymfaattinen
  (anatomia, anatomiczny) związany z limfą, dotyczący limfy

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
raja
  granica niemożliwa do przekroczenia

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
järvitiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limuzyna (n)
limusiini
  (motoryzacja) luksusowy samochód;

lin /lʲĩn/ (n)
suutari
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lina /ˈlʲĩna/ (n)
köysi
  elastyczne cięgno z włókna lub drutów;

lingala (n)
lingala
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny bantu, używany przez około 2 miliony osób w północno-zachodniej Demokratycznej Republice Konga oraz północnym i środkowym Kongu;

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
lingvistikko, lingvisti
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
viiva, linja
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka

linia kolejowa (n)
rautatie
  (kolejnictwo) droga kolejowa wraz z przyległym pasem gruntu i infrastrukturą umożliwiającą funkcjonowanie kolei;

linie lotnicze (n)
ilmailuyhtiö
  (lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
viivoitin, viivain
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

liniowiec /lʲĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
linjalaiva
  (wojskowość, wojskowy) okręt liniowy, zwykle drewniany
matkustajalaiva, linjalaiva
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek regularnie kursujący między danymi punktami;

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
lineaarinen, suoraviivainen
  mający związek z linią

link /lʲĩŋk/ (n)
linkki
  (informatyka, informatyczny) odnośnik w dokumencie elektronicznym (np. na stronie WWW) prowadzący do innego dokumentu elektronicznego lub do innego miejsca w tym samym dokumencie

linoleum /ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
linoleumi
  (budownictwo) wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego stosowany do wykładania podłóg;

linoskoczek /ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
nuorallakävelijä
  cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie

lipa /ˈlʲipa/ (n)
lehmus
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., drzewo liściaste z podrodziny lipowatych;

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
heinäkuu
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
harjus
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;

lipodystrofia /ˌlʲipɔdɨˈstrɔfʲja/ (n)
lipodystrofia
  (medycyna, medyczny) zespół zaburzeń charakteryzujących się miejscowym lub uogólnionym zanikiem, nieprawidłowym stanem lub rozmieszczeniem tkanki tłuszczowej;

liposukcja /ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja/ (n)
rasvaimu
  (medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej;

lir /lʲir/ (n)
liira
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Włoch w latach 1861–2002;

lira /ˈlʲira/ (n)
lyyra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;

lira korbowa /ˈlʲira kɔrˈbɔva/ (n)
kampiliira
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny strunowy instrument smyczkowy z korbą i klawiszami;

lirogon (n)
lyyrypyrstö
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu wróblowych występujący na kontynencie australijskim;

liryk (n)
lyyrinen runo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór liryczny

lis /lʲis/ (n)
kettu, repo
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik o wydłużonym tułowiu, krótkich łapach i długim, puszystym ogonie;

lis polarny /ˈlʲis pɔˈlarnɨ/ (n)
naali
  (zoologia, zoologiczny) ssak drapieżny z rodziny psowatych, zamieszkujący obszary na północ od koła podbiegunowego;

lisica /lʲiˈɕiʦ̑a/ (n)
naaraskettu
  (zoologia, zoologiczny) samica lisa

list /lʲist/ (n)
kirje
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano list (1.1)

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
avoin kirje
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

lista /ˈlʲista/ (n)
lista
  elementy zapisane w kolejności

listek /ˈlʲistɛk/ (n)
lehdykkä
  (zdrobniale) od: liść
  jedna z blaszek liściowych, część liścia złożonego, osadzona na wspólnej osadce

listek figowy /ˈlʲistɛk fʲiˈɡɔvɨ/ (n)
viikunanlehti
  (związek frazeologiczny) skąpa przysłona nagości

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
postinkantaja
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
marraskuu
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listwa /ˈlʲistfa/ (n)
lista
  kawałek drewna używany w budownictwie do wzmocnienia konstrukcji lub jako ozdoby

listwa przypodłogowa (n)
jalkalista
  (budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze

lit /lʲit/ (n)
litium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litania (n)
litania
  (kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem;

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
kirjain, aakkonen
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

litera prawa /lʲiˈtɛra ˈprava/ (n)
lain kirjain
  dosłowne brzmienie, strona formalna tekstu prawnego, przepisu itp.

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
kirjallinen
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
kirjallisuus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu (n)
tietokirjallisuus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literaturoznawstwo /ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ/ (n)
kirjallisuustiede
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;

literować (v)
tavata
  podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa

literówka /ˌlʲitɛˈrufka/ (n)
kirjoitusvirhe
  błąd w pisaniu polegający na pomyleniu lub opuszczeniu liter w słowie

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
liettualainen, liettua
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (n)
liettua
  (językoznawstwo, językoznawczy) bałtyjski język używany przez Litwinów;

litograf (n)
litografi
  (sztuka) artysta, rzemieślnik stosujący technikę litografii

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
litografia
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)

litoralny (adj)
rannikko-
  (biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) związany z litoralem, dotyczący litoralu

litosfera /ˌlʲitɔˈsfɛra/ (n)
litosfääri
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej;

litościwy /ˌlʲitɔˈɕʨ̑ivɨ/ (adj)
osaaottava
  pełen litości, mający litość

litość /ˈlʲitɔɕʨ̑/ (n)
armo
  współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś

litr /lʲitr̥/ (n)
litra
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
liturgia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

liturgiczny (adj)
liturginen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii

live (n)
suora
  internetowy przekaz lub spotkanie na żywo
  muzyka na żywo

liwermor (n)
livermorium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lv i liczbie atomowej 116;

lizak /ˈlʲizak/ (n)
tikkari
  twardy cukierek na patyku
  (potocznie, potoczny) (kolejnictwo) przyrząd policjanta drogowego lub kolejarza służący do pomocy przy kierowaniu ruchem

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
nuolla
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

lizus /ˈlʲizus/ (n)
imartelija
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) człowiek przesadnie lub sztucznie grzeczny, żeby uzyskać czyjeś względy

liściasty /lʲiɕˈʨ̑astɨ/ (adj)
kesävihanta
  (botanika, botaniczny) mający liście, złożony z drzew lub krzewów mających liście

liścień /ˈlʲiɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
sirkkalehti
  (biologia, biologiczny) pierwszy liść rośliny nasiennej;

liściożerca (n)
folivori
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się liścmi

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
lehti
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

liść curry (n)
currylehti
  (spożywczy) przyprawa z liści krzewu Bergera koenigii L., stosowana w postaci świeżej, suszonej lub sproszkowanej

liść laurowy /ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
laakerinlehti
  (spożywczy) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa;

loafersy (n)
louferi
  wsuwane obuwie z cholewką o charakterystycznym kształcie podkowy

lobbować (v)
lobata
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) wywierać wpływ na władze publiczne w imieniu koncernów lub grup społecznych

lobotomia (n)
lobotomia
  (medycyna, medyczny) zabieg neurochirurgiczny, który polega na odcięciu połączeń pomiędzy korą przedczołową oraz innymi strukturami mózgowia;

lockdown (n)
aresti
  zakaz wyjścia, zakaz opuszczania danej strefy

lockout (n)
työsulku
  (ekonomia, ekonomiczny) uniemożliwienie strajku przez zakaz wstępu do fabryki do czasu akceptacji przez pracowników warunków zatrudnienia stawianych przez zarząd
  (społeczny) (administracja) zamknięcie instytucji i lokali publicznych w związku z epidemią

lodowaty /ˌlɔdɔˈvatɨ/ (adj)
jääkylmä
  zimny jak lód, bardzo zimny

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
jäätikkö
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;

lodowisko /ˌlɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
luistelukenttä
  miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach;

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
jäänmurtaja
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody (n)
jäätelö
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
alli
  (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis, gatunek morskiej kaczki;
jääkaappi
  pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

log /lɔk/ (n)
lokikirja
  (marynarka) przyrząd do pomiaru prędkości statku;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
logaritmi
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logarytmiczny /ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
logaritminen
  związany z logarytmami, dotyczący logarytmów

loggia (n)
loggia
  (architektura, architektoniczny) otwarta zadaszona galeria lub balkon wzdłuż ściany budynku;

logicznie (adv)
loogisesti
  (potocznie, potoczny) w sposób sensowny, rozsądny (o zachowaniu, postępowaniu)
  w myśl zasad logiki, zgodnie z logiką

logiczny /lɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
looginen
  związany z logiką, zgodny z logiką

logika /ˈlɔɟika/ (n)
logiikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

logistyka (n)
huolto
  (ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr;
  (wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska;

logo /ˈlɔɡɔ/ (n)
logo
  znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;

logotyp (n)
logo
  (drukarstwo, drukarski) czcionka lub matryca zawierająca skrót wyrazu lub wyrażenia;
  logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim;

lojalnie /lɔˈjalʲɲɛ/ (adv)
lojaalisti
  w sposób lojalny

lojalność (n)
lojaliteetti
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni

lokal wyborczy (n)
äänestyspaikka
  miejsce oddawania głosów w wyborach

lokalny /lɔˈkalnɨ/ (adj)
likimääräinen
  (informatyka, informatyczny) widoczny tylko w obrębie danej procedury lub bloku, tworzona w momencie inicjowania bloku i niszczona w momencie kończenia bloku
paikallinen
  związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca

lokator /lɔˈkatɔr/ (n)
asukas
  ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
veturi
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

loksodroma (n)
kompassiviiva
  (nawigacja) (matematyka, matematyczny) linia krzywa na powierzchni kuli, przecinająca wszystkie południki pod tym samym kątem;

lokówka /lɔˈkufka/ (n)
kiharrin
  (fryzyjski) (technologia, technika, techniczny) przyrząd elektryczny służący do zakręcenia loków na gorąco
papiljotti
  (fryzyjski) wałek wykonany z metalu lub tworzyw sztucznych, służący do zakręcania włosów

lombard /ˈlɔ̃mbart/ (n)
panttilainaamo
  instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;

lombardzista (n)
panttilainaamon pitäjä
  (potocznie, potoczny) właściciel lombardu, osoba pożyczająca pod zastaw

londyńczyk /lɔ̃nˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
lontoolainen
  mieszkaniec Londynu

londyński /lɔ̃nˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
lontoolainen
  pochodzący z Londynu, dotyczący Londynu

longboard (n)
lonkkari
  (sport, sportowy) deskorolka o dłuższym rozmiarze, pozwalająca rozwinąć większą prędkość;

lont /lɔ̃nt/ (n)
sytytyslanka
  (wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika

loping /ˈlɔpʲĩŋk/ (n)
Loping-epookki
  (geologia, geologiczny) trzecia, najmłodsza epoka permu, trwająca 260,4 – 251 milionów lat temu; późny perm;

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
lawrencium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
kiikari
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych;

los /lɔs/ (n)
arpa, arpalippu
  mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej

lot /lɔt/ (n)
lentomatka
  podróż, np. samolotem, balonem
lento
  przemieszczanie się w powietrzu lub w przestrzeni kosmicznej

loteria /lɔˈtɛrʲja/ (n)
arvonta
  gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie

lotka /ˈlɔtka/ (n)
ohjaussiiveke
  (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element skrzydła statku powietrznego, służący do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej;
sulkapallo
  (sport, sportowy) uskrzydlony przedmiot służący do gry w badmintona

lotnictwo /lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
ilmailu
  ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;

lotnik /ˈlɔtʲɲik/ (n)
lentäjä
  (lotnictwo, lotniczy) (zawód, zawodowy, zawodowo) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
lentoasema, lentokenttä
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
lentotukialus
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotny (adj)
haihtuva
  (fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący
  łatwo unoszący się w powietrzu

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
lootus
  (botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

loża (n)
aitio
  (architektura, architektoniczny) specjalne miejsce na widowni przeznaczone dla osobistości;

lub /lup/ (conjunction)
tai
  spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;

lubczyk /ˈlupʧ̑ɨk/ (n)
liperi
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
digata
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
sinimailanen
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) jednoroczna lub dwuletnia bylina z rodziny bobowatych;

lud /lut/ (n)
kansa
  zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
väestö
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójczy (adj)
kansanmurhaan liittyvä
  związany z ludobójstwem, właściwy ludobójstwu

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
joukkotuhonta
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludowy /luˈdɔvɨ/ (adj)
kansan-
  dotyczący obszarów wiejskich i chłopów
  pochodzący od ludu
  przeznaczony dla ludu, powszechny

ludożerca /ˌludɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
miestennielijä
  człowiek zjadający mięso ludzkie

ludożerstwo /ˌludɔˈʒɛrstfɔ/ (n)
ihmissyönti
  jedzenie mięsa ludzkiego przez innych ludzi

ludzki /ˈluʦ̑ʲci/ (adj)
inhimillinen
  odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka
  cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka

ludzkość /ˈluʦ̑kɔɕʨ̑/ (n)
ihmiskunta
  ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie

lufa /ˈlufa/ (n)
piippu
  część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;

lufcik (n)
tuuletusikkuna
  otwieralna część w skrzydle okna umożliwiająca wietrzenie pomieszczenia

lukier /ˈlucɛr/ (n)
kuorrute
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) polewa używana do pokrywania wyrobów cukierniczych, sporządzana z roztopionego cukru pudru;

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
lakritsi, laku
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
luxemburg
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

luksus /ˈluksus/ (n)
luksus, ylellisyys
  warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;

luksusowy (adj)
ylellinen
  taki, który jest przejawem luksusu, bogatego życia

lulać /ˈlulaʨ̑/ (v)
tuudittaa
  (potocznie, potoczny) kołysać dziecko (najczęściej do snu)

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
noidannuoli
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lumen (n)
luumen
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary strumienia świetlnego

luneta (n)
kaukoputki
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw;

lupa /ˈlupa/ (n)
suurennuslasi
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lustracja (n)
lustraatio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) procedura sprawdzania przez określone służby, czy osoba piastująca wysoki urząd (lub kandydująca) nie miała powiązań z aparatem bezpieczeństwa, wywiadem itp.
  (urzędowy) przegląd, kontrola jakichś pomieszczeń, dokumentów itp.

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
peili, kuvastin
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
evankelis-luterilaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

luterański (adj)
luterilainen
  związany z luteranizmem

lutet /ˈlutɛt/ (n)
lutetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
luuttu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

lutnik (n)
kielisoitinten rakentaja
  rzemieślnik, który konstruuje i naprawia strunowe instrumenty muzyczne

lutować /luˈtɔvaʨ̑/ (v)
juottaa
  (technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kolvi
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty /ˈlutɨ/ (n)
helmikuu
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

luwijski (adj)
luuvi
  (dosłownie) związany z Luwią lub Luwijczykami, dotyczący Luwii lub Luwijczyków

luwijski (n)
luuvi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język luwijski;

luzem (adv)
irto-
  o towarach: bez opakowania, pojedynczo

luźno /ˈluʑnɔ/ (adv)
irtonaisesti
  w sposób luźny, swobodny

luźny /ˈluʑnɨ/ (adj)
avara
  nieprzylegający, swobodny, zapewniający swobodę ruchów (o ubraniach)
  nieumocowany

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
leijonamainen, leijonan-
  należący do lwa

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
leijonanosa
  znaczna, większa część czegoś

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
naarasleijona
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lód /lut/ (n)
jää
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
jäätelö, jää
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

ląd /lɔ̃nt/ (n)
maa
  obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądolód /lɔ̃nˈdɔlut/ (n)
mannerjää
  gruba warstwa lodu pokrywająca duże obszary ziemi;

lądowanie /ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ/ (n)
laskeutuminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od lądować

lądownik (n)
laskeutuja
  (astronautyka, astronautyczny) część statku kosmicznego przeznaczona do lądowania;

lędźwie /ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ/ (n)
kuve
  (anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą

lęk /lɛ̃ŋk/ (n)
ahdistus
  (psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny;

maca /ˈmaʦ̑a/ (n)
matsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski pszenny placek z przaśnego (niekwaszonego) ciasta, jadany przez Żydów podczas święta Paschy;

macchiato (n)
macchiato
  kawa espresso z odrobiną mleka;

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
makedonialainen
  odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków

machinacja /ˌmaxʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
masinointi
  podstępne działanie na czyjąś niekorzyść

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
kohtu
  (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
matriisi
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macierzyństwo /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/ (n)
äitiys
  bycie matką

macka (n)
lonkero
  (zoologia, zoologiczny) wyrostek ciała niektórych wodnych bezkręgowców, służący do chwytania lub rozpoznawania dotykiem
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) zasięg czyichś groźnych wpływów (zwykle w liczbie mnogiej)

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
äitipuoli
  żona ojca, ale nie matka;

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
viidakkoveitsi
  długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga (n)
nuija
  jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

madagaskarnik (n)
kyyhkyrääkkä
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Mesitornithidae;

madżong (n)
mahjong
  chińska gra dla czterech graczy;

maestro /maˈɛstrɔ/ (n)
maestro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (podniośle) tytuł wyrażający szacunek dla wybitnego artysty muzyka

mafia /ˈmafʲja/ (n)
mafia
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

mag /mak/ (n)
mystikko
  (ezoteryka) osobnik, który wprawnie włada magią mistyczną

magazyn /maˈɡazɨ̃n/ (n)
aikakauslehti
  czasopismo
varasto
  pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów

magdalenka (n)
madeleine
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciastko w kształcie muszelki;

magenta /maˈɡɛ̃nta/ (n)
aniliininpunainen
  barwa purpurowa;

magia /ˈmaɟja/ (n)
magia, taikuus
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magicznie (adv)
maagisesti
  w sposób magiczny

magiczny /maˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
maaginen
  związany z magią

magik /ˈmaɟik/ (n)
illusionisti
  osoba robiąca sztuczki mające sprawiać wrażenie magii

magma /ˈmaɡma/ (n)
magma
  (geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
magneetti
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
magnetofoni
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetorecepcja (n)
magneettiaisti
  (biologia, biologiczny) zdolność organizmu do rozpoznawania kierunku pola magnetycznego;

magnetowid /ˌmaɡnɛˈtɔvʲit/ (n)
kuvanauhuri
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zapisywania na taśmie magnetycznej sygnałów telewizyjnych i późniejszego ich odtwarzania;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
magneettinen
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
  taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym)

magnetyzm (n)
magnetismi
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych;

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnezyt (n)
magnesiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady węglanów, składający się w głównej mierze ze związków magnezu;

magnituda (n)
magnitudi
  (geologia, geologiczny) (fizyka, fizyczny) liczbowa miara energii trzęsienia ziemi oparta na wielkości momentu sejsmicznego;

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
magnolia
  (botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;

maharadża (n)
maharadja
  (historia, historyczny, historycznie) niezależny władca w Indiach i na Archipelagu Malajskim

mahometański (adj)
muhamettilainen
  związany z mahometanizmem i mahometanami, dotyczący mahometanizmu

mahonia /maˈxɔ̃ɲja/ (n)
mahonia
  (botanika, botaniczny) Mahonia Nutt., rodzaj krzewów z rodziny berberysowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

mahoń /ˈmaxɔ̃ɲ/ (n)
mahonki
  drewno otrzymywane z mahoniowca

maizena /ˌma<sup>j</sup>iˈzɛ̃na/ (n)
maissitärkkelys
  (spożywczy) skrobia kukurydziana

maj /maj/ (n)
toukokuu
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majeranek /ˌmajɛˈrãnɛk/ (n)
meirami
  (botanika, botaniczny) roślina uprawna stosowana w lecznictwie i gastronomii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych pędów majeranku (1.1)

majestat /maˈjɛstat/ (n)
majesteettisuus
  dostojeństwo, powaga lub okazałość jakichś osób, zjawisk lub rzeczy

majestatyczny /ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
majesteettinen
  (książkowy) pełen dostojnej powagi

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
majoneesi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major /ˈmajɔr/ (n)
majuri
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

majstersztyk /majˈstɛrʃtɨk/ (n)
mestarinäyte
  (książkowy) coś wyjątkowo udanego, umiejętnie przeprowadzonego; osiągnięcie
  (środowiskowy) (rzemiosło, rzemieślniczy) przedmiot, produkt będący sprawdzianem umiejętności zawodowych rzemieślnika, warunek uzyskania tytułu mistrza

mak /mak/ (n)
unikko
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;

makabryczny /ˌmakaˈbrɨʧ̑nɨ/ (adj)
kaamea
  wywołujący przerażenie i odrazę, zazwyczaj przez sugestywne ukazanie agonii, śmierci lub rozkładu

makak /ˈmakak/ (n)
makaki
  (zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa;

makak japoński (n)
japaninmakaki
  (zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
makaroni
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makaronik (n)
leivos
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj ciastka przyrządzanego z białek jaj, cukru pudru i mielonych migdałów;

makiawelizm /ˌmacaˈvɛlʲism̥/ (n)
häikäilemättömyys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i strategia postępowania opisana przez Niccolò Machiavellego;

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
meikkaaminen, meikkaus
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
meikki
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makolągwa /ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/ (n)
hemppo
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makrela /maˈkrɛla/ (n)
makrilli
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

makro-
makro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na duże rozmiary lub dużą skalę tego, co jest nazwane drugim członem

makroekonomiczny (adj)
makrotaloudellinen, makroekonominen
  dotyczący makroekonomii, związany z makroekonomią

makrofotografia /ˌmakrɔfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
lähikuvaus
  (fotografia) technika wykonywania zdjęć, w której fotografowany obiekt zostaje odwzorowany w naturalnych rozmiarach lub jest powiększony; także: zdjęcie wykonane tą techniką

maksimum /ˈmaksʲĩmũm/ (n)
maksimi
  największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość

maksyma (n)
maksiimi
  (książkowy) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania

maksymalizacja (n)
maksimointi
  maksymalne zwiększenie

maksymalny /ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
maksimaalinen
  taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu)

malachit /maˈlaxʲit/ (n)
malakiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
malaiji
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malapropizm (n)
malapropismi
  (językoznawstwo, językoznawczy) użycie innego słowa czy wyrażenia niż zamierzony, często dające komiczny efekt;

malaria /maˈlarʲja/ (n)
malaria, horkka
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
maalaustaide
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
taidemaalari
  (budownictwo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik, który maluje ściany i inne części budynku
taidemaalari, maalari
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy

male gaze (n)
miehinen katse
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (socjologia, socjologiczny) z perspektywy feminizmu, to spostrzeżenie, że kobiety są często przedstawiane w literaturze i produkcjach filmowych w męskim, heteroseksualnym ujęciu, dedykowanym męskiej heteroseksualnej widowni

malezyjski /ˌmalɛˈzɨjsʲci/ (adj)
malesialainen
  odnoszący się do państwa Malezja

malijski /maˈlʲijsʲci/ (adj)
malilainen
  odnoszący się do państwa Mali

malina /maˈlʲĩna/ (n)
vadelma, vattu
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej

malinka /maˈlʲĩnka/ (n)
fritsu
  (potocznie, potoczny) ślad na skórze po intensywnym pocałunku;

malinowy /ˌmalʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
vadelmanmakuinen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin
  dotyczący malin (krzewów i owoców)
  mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
maalata
  (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
  (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie

malowniczy (adj)
kuvankaunis
  pełny walorów malarskich

maltańczyk /malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
maltankoira
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o białym włosie

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
maltalainen
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do państwa Malta
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (n)
malta
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;

malwa /ˈmalva/ (n)
salkoruusu
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

mama /ˈmãma/ (n)
äiti
  (potocznie, potoczny) matka

mamba /ˈmãmba/ (n)
mamba
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jadowitych, afrykańskich węży;

mameluk (n)
mamelukki
  (historia, historyczny, historycznie) niewolnik państwowy będący żołnierzem straży przybocznej władców egipskich; później członek warstwy panującej w Egipcie, Syrii i Delhi;

mamka /ˈmãmka/ (n)
imettäjä
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mammalogia /ˌmãmːaˈlɔɟja/ (n)
mammalogia
  (zoologia, zoologiczny) teriologia, dział zoologii zajmujący się ssakami;

mammografia /ˌmãmːɔˈɡrafʲja/ (n)
mammografia
  (medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi;

mamrotać /mãmˈrɔtaʨ̑/ (v)
mongertaa
  mówić cicho i niewyraźnie

mamut /ˈmãmut/ (n)
mammutti
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius, wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

mandala /mãnˈdala/ (n)
mandala
  motyw artystyczny, zwykle w kształcie okręgu, ze wpisanym kwadratem podzielonym na cztery trójkąty, który symbolizuje kosmos; jest używany w celach religijnych i w magii;

mandaryn (n)
mandariini
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik w cesarskich Chinach;

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
mandariini
  (botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;
  (spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce
mandariinisorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych;

mandaryński (n)
mandariinikiina
  (językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński;

mandat /ˈmãndat/ (n)
sakkolappu
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
mandoliini
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
malli
  figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

manewr /ˈmãnɛfr̥/ (n)
liike
  (przenośnie, przenośnia) zręczne posunięcie
  (wojskowość, wojskowy) zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej;
  zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania

manga /ˈmãŋɡa/ (n)
manga
  japoński komiks;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
mangaani
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
mangopuu
  (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;
mangopuu, mango
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)

mangostan (n)
mangostani
  (botanika, botaniczny) Garcinia L., rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny kluzjowatych;
  (botanika, botaniczny) Garcinia mangostana L., wiecznie zielone drzewo tropikalne pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej;
  (spożywczy) ciemnofioletowy owoc mangostanu (1.2) o soczystym, słodkim i cierpkim miąższu przypominającym w smaku ananas i brzoskwinię

mangusta /mãŋˈɡusta/ (n)
mangusti
  (zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

mania /ˈmãɲja/ (n)
mania
  silne, niemalże chorobliwe zainteresowanie czymś, zamiłowanie do czegoś

mania prześladowcza (n)
vainoamisharha, vainoamisharhaluulo
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie

manicure (n)
käsienhoito
  pielęgnacja dłoni, paznokci u rąk;

manierka (n)
taskumatti
  płaska, blaszana butelka używana przez żołnierzy i skautów do przenoszenia płynów;

maniery (n)
käytöstavat
  sposób zachowania

manifest (n)
manifesti
  (urzędowy) wykaz ładunku

manipulacja /ˌmãɲipuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
manipulaatio
  celowe naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wywarcia wpływu na czyjeś poglądy, nastroje, reakcje

manipulować /ˌmãɲipuˈlɔvaʨ̑/ (v)
manipuloida
  kierować kimś, powodować, że ktoś coś robi, bez jego wiedzy i zgody

mankiet /ˈmãŋʲcɛt/ (n)
kalvosin
  (krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę

manna /ˈmãnːa/ (n)
manna
  (biblijny) pokarm z nieba, który Bóg zsyłał Izraelitom przez 40 lat na pustyni;

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
painemittari
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mansarda /mãw̃ˈsarda/ (n)
aumattu taitekatto
  (architektura, architektoniczny) dach zbudowany z dwóch części, którego niższa część jest mocniej nachylona niż wyższa

mansyjski (n)
mansi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język mansyjski;

mantra /ˈmãntra/ (n)
mantra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wedyjski hymn lub modlitwa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielokrotnie powtarzana rytualna formuła magiczna stosowana w niektórych odmianach hinduizmu lub buddyzmu

mantykora (n)
mantikori
  (mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;

manul (n)
arokissa
  (zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

manx /mãŋks/ (n)
manksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;

maoizm (n)
maolaisuus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

maoryski (adj)
maori
  związany z Maorysami, dotyczący Maorysów

maoryski (n)
maori
  (językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski;

mapa /ˈmapa/ (n)
kartta
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

marathi (n)
marathi
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra;

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
maraton
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m;

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
marsipaani
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
porkkana
  (botanika, botaniczny) Daucus L., rodzaj roślin z rodzaju selerowatych;

marchia (n)
markiisikunta
  (historia, historyczny, historycznie) (administracja) w państwie karolińskim oraz w Świętym Cesarstwie Rzymskim okręg przygraniczny zarządzany przez margrabię;

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
margariini
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margiel /ˈmarʲɟɛl/ (n)
merkeli
  (geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;

margines (n)
marginaali
  niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;

margrabia /marˈɡrabʲja/ (n)
rajakreivi
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: zwierzchnik marchii

margrabstwo (n)
rajakreivikunta
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł i urząd margrabiego
  (historia, historyczny, historycznie) ziemie zarządzane przez margrabiego

marihuana /ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
marihuana
  substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;

marina /maˈrʲĩna/ (n)
venesatama
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) port dla jachtów;

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
marionetti
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków

marka /ˈmarka/ (n)
Saksan markka
  (handel, handlowy) znak na produktach danej firmy

markaczka /marˈkaʧ̑ka/ (n)
mustalintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Melanitta nigra, gatunek morskiej kaczki o czarnym upierzeniu;

marketing (n)
markkinointi
  (ekonomia, ekonomiczny) działania zorientowane wokół potrzeb konsumentów, polegające na ustaleniu wielkości produkcji oraz metod dystrybucji, sprzedaży i reklamy towarów;

markiz (n)
markiisi
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

markiza /marʲˈciza/ (n)
markiisi
  (architektura, architektoniczny) daszek, najczęściej z płótna, umieszczany nad oknami domów, wystawami sklepów itp.
täytekeksi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągłe ciastko, składające się z dwóch herbatników przełożonych masą;

marksistowski (adj)
marxilainen
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący marksizmu

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
marxismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
marmelaadi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
marmori
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marnieć (v)
nääntyä
  tracić wartość, stawać się marnym

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
tuhlata
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marność /ˈmarnɔɕʨ̑/ (n)
turhuus
  bycie ulotnym, nietrwałym, bezcelowym, bez wartości

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
marokkolainen
  odnoszący się do Maroka

marsjański /marˈsʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
marsilainen
  dotyczący Marsa, związany z Marsem

marsz /marʃ/ (n)
marssi
  przemieszczanie się, pochód wojsk;
  rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszand /ˈmarʃãnt/ (n)
taidekauppias
  (książkowy) (sztuka) osoba handlująca dziełami sztuki

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
marsalkka
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
asetelma
  (sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.;

martwak (n)
kuoliosiru
  (medycyna, medyczny) martwa tkanka oddzielona od tkanki żywej, najczęściej w kości

martwicze zapalenie powięzi (n)
nekrotisoiva faskiitti
  (medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn;

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
kuollut
  taki, który umarł

marudzić (v)
uikuttaa
  (potocznie, potoczny) ukazywać kaprysy i wygłaszać narzekania

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
laivasto
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
laivasto
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
merimies
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marynata (n)
marinadi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych;

marynować (v)
marinoida
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
maaliskuu
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
haave
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marznący deszcz /marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑/ (n)
jäätävä sade
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;

marzyciel (n)
haaveilija
  ten, kto marzy

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
unelmoida, haaveilla, uneksia, haaveksia
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

marża (n)
marginaali
  (handel, handlowy) różnica między ceną sprzedaży a ceną produkcji lub zakupu towaru, umożliwiająca zysk

masa /ˈmasa/ (n)
massa
  (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
kriittinen massa
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masakra /maˈsakra/ (n)
joukkomurha
  umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
hieronta
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

masażystka /ˌmasaˈʒɨstka/ (n)
hieroja
  kobieta wykonująca masaż

mascarpone /ˌmaskarˈpɔ̃nɛ/ (n)
mascarpone
  (spożywczy) miękki, tłusty, twarogowy ser deserowy, wytwarzany tradycyjnie ze śmietany we włoskiej Lombardii;

maska /ˈmaska/ (n)
naamari, naamio
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
lunni
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica Linnaeus, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula Brisson, rodzaj ptaka z rodziny alk;

maskonur pacyficzny /maˈskɔ̃nur ˌpaʦ̑ɨˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
isolunni
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula corniculata, gatunek ptaka z rodziny alk, rodzaju maskonurów, występujący na północy Pacyfiku

maskonur złotoczuby /maˈskɔ̃nur ˌzwɔtɔˈʧ̑ubɨ/ (n)
töyhtölunni
  (ornitologia, ornitologiczny) Lunda cirrhata, gatunek ptaka z rodziny alk, jeden z trzech gatunków maskonurów, zamieszkuje północny Pacyfik;

maskować (v)
naamioida
  (technologia, technika, techniczny) czynić niedostrzegalnym, niewidocznym, używając jakiejś techniki zasłaniania

masochizm /maˈsɔxʲism̥/ (n)
masokismi
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

masować (v)
hieroa
  wykonywać masaż

mastaba /maˈstaba/ (n)
mastaba
  (architektura, architektoniczny) (starożytność) grobowiec egipski w kształcie ściętego ostrosłupa;

mastektomia /ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
rinnanpoisto
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi;

mastodont (n)
mastodontti
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) słoniopodobne zwierzę kopalne;

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
itsetyydytys, masturbaatio
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masturbować /ˌmasturˈbɔvaʨ̑/ (v)
masturboida
  pobudzać narządy płciowe w celu wywołania rozkoszy seksualnej – bez udziału partnera lub z jego wyłącznie biernym udziałem

masyw /ˈmasɨf/ (n)
massiivi
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę

maszerować (v)
marssia
  iść miarowym, równym krokiem

maszt /maʃt/ (n)
masto, tanko, tukikeppi
  (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;
masto
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
kone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
kirjoituskone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
ompelukone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
veturinkuljettaja
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

masło /ˈmaswɔ/ (n)
voi
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych

masło orzechowe /ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/ (n)
maapähkinävoi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;

mat /mat/ (n)
matti
  (szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;

mata /ˈmata/ (n)
matto
  (sport, sportowy) miękkie pokrycie podłogi używane podczas ćwiczeń i zawodów sportowych
  plecionka z trzciny, słomy, trawy morskiej lub innych tworzyw, służący wieszania na ścianie, przykrywania podłóg, blatów, ładunków itp.

matador /maˈtadɔr/ (n)
matadori
  (etnografia, etnograficzny) główny uczestnik korridy, toreador zadający bykowi ostatni cios szpadą;

matcha (n)
matcha
  (spożywczy) specjalny rodzaj sproszkowanej zielonej herbaty;

matematycznie (adv)
matemaattisesti
  w sposób dotyczący matematyki; pod względem matematyki

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
matemaattinen
  związany z matematyką

matematyk /ˌmatɛ̃ˈmatɨk/ (n)
matemaatikko
  osoba zajmująca się zawodowo matematyką

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
matematiikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
patja
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materia /maˈtɛrʲja/ (n)
aine
  (fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;

materialista /ˌmatɛrʲjaˈlʲista/ (n)
materialisti
  (filozofia, filozoficzny) wyznawca, zwolennik materializmu
  (potocznie, potoczny) człowiek kierujący się w życiu pragnieniem zdobycia korzyści materialnych

materializm /ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
materialismi
  kierowanie się w życiu względami materialnymi

materialny /ˌmatɛrʲˈjalnɨ/ (adj)
aineellinen
  dotyczący materii, związany z pojęciem materii
  związany z dobrami finansowymi, ekonomicznymi

materiał /maˈtɛrʲjaw/ (n)
materiaali
  to, z czego są wytwarzane przedmioty

materiał wybuchowy /maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (n)
räjähde, räjähdysaine
  związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;

matka /ˈmatka/ (n)
äiti
  rodzic płci żeńskiej;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
  (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo

matriarchat /maˈtrʲjarxat/ (n)
matriarkia
  (socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;

matrioszka /maˈtrʲjɔʃka/ (n)
maatuska
  rosyjska ludowa drewniana zabawka w formie kilku lalek wkładanych jedna w drugą;

mauryjski (adj)
maurilainen
  związany z Maurami, dotyczący Maurów

mauzer (n)
mauseri
  (wojskowość, wojskowy) broń palna produkcji albo systemu Mausera; w szczególności karabin powtarzalny lub pistolet

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
mausoleumi
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazidło /maˈʑidwɔ/ (n)
linimentti
  częściowo płynna substancja służąca do smarowania, wcierania

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
masurkka
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) wiejska taneczna forma muzyczna często utożsamiana z oberkiem;
pikkuvarpunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla;

mała czarna /ˈmawa ˈʧ̑arna/ (n)
pikkumusta
  czarna sukienka (także spódnica) kończąca się powyżej kolan;
pikkukahvi mustana
  filiżanka kawy bez mleka
pieni tummaverikkö
  niska brunetka

małe piwo (n)
hiluja
  (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
vähän, hieman
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małpa /ˈmawpa/ (n)
ät-merkki
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) znak @
apina
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

małpi /ˈmawpʲi/ (adj)
apina
  związany z małpą, dotyczący małpy

mały /ˈmawɨ/ (adj)
pieni
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski
  występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą)

mały ekran /ˈmawɨ ˈɛkrãn/ (n)
kuvaruutu
  telewizja

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
pikkusormi
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małż /mawʃ/ (n)
simpukka
  (zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;

małżeński /mawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
avio-
  dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
avioliitto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;

małżonek /mawˈʒɔ̃nɛk/ (n)
aviomies
  mąż (czyjś)
  mąż lub żona (czyiś)

małżowina uszna (n)
korvalehti
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
piimä, kirnupiimä
  (spożywczy) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany;

maślany /maɕˈlãnɨ/ (adj)
voinen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zrobiony z wykorzystaniem masła

maść /maɕʨ̑/ (n)
voide
  (medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

mdły /mdwɨ/ (adj)
lattea
  bez wyrazistego smaku

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
huonekalu
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mech /mɛx/ (n)
sammal
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechaniczny /ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
mekaaninen
  związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki

mechanik /mɛˈxãɲik/ (n)
autonasentaja
  osoba, która zajmuje się obsługą oraz naprawą maszyn i urządzeń

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
mekaniikka
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki opisujący ruch i odkształcenie ciał materialnych lub ich części na skutek ich wzajemnych oddziaływań oraz badający stan równowagi między nimi.
  (informatyka, informatyczny) model fizyki świata zaimplementowany w grze komputerowej
  (technologia, technika, techniczny) dział obejmujący mechanikę ośrodków ciągłych i wytrzymałość materiałów
  sposób działania mechanizmu
mekaaninen
  (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;

mechanika kwantowa (n)
kvanttimekaniikka
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się badaniem zjawisk w skali mikroskopowej oraz nadprzewodnictwa i nadciekłości;

mechanika nieba (n)
taivaanmekaniikka
  (astronomia, astronomiczny) nauka o wzajemnym oddziaływaniu i ruchach ciał niebieskich;

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
mekanismi
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność

mechatronika /ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika/ (n)
mekatroniikka
  dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki;

mecz /mɛʧ̑/ (n)
ottelu, matsi
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
moskeija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
mitali
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalion /mɛˈdalʲjɔ̃n/ (n)
medaljonki
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owalny kotlet bez panierki
  (sztuka) element dekoracyjny w owalnym obramowaniu, na ścianie lub meblu;

media /ˈmɛdʲja/ (n)
media
  (publikatory) (zobacz) mass media

mediacja (n)
välitys
  pośredniczenie w sporze, aby ułatwić stronom dojście do porozumienia

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
mediaani
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

mediolański /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/ (adj)
milanolainen
  związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu

medium społecznościowe (n)
some
  (społeczny) (socjologia, socjologiczny) serwis internetowy skupiający dużą grupę użytkowników tworzących jego treść i zawierający mechanizmy umożliwiające interakcję między użytkownikami;

meduza /mɛˈduza/ (n)
meduusa
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
lääketiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,

medycyna weterynaryjna (n)
eläinlääketiede
  nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;

medyczny /mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
lääkehoito-
  (medycyna, medyczny) związany z medycyną, dotyczący medycyny

medyjski (adj)
meedialainen
  związany z Medią lub Medami, dotyczący Medii lub Medów

medytacja /ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
meditaatio
  w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie;
  pogrążanie się w myślach

medytować /ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
mietiskellä
  uprawiać medytację
  (przenośnie, przenośnia) pogrążać się w myślach

megabajt (n)
megatavu
  (informatyka, informatyczny) jednostka pojemności dysków i pamięci komputera równa 1 048 576 bajtów;

megafon /mɛˈɡafɔ̃n/ (n)
huutotorvi
  (technologia, technika, techniczny) głośnik o dużej mocy, instalowany w miejscach publicznych
  (technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie składające się z mikrofonu i głośnika tubowego

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
meitnerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

mejoza /mɛˈjɔza/ (n)
meioosi
  (biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;

meksykański /ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
meksikolainen
  odnoszący się do państwa Meksyk

meksykańskość (n)
meksikolaisuus
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) cecha tego, co meksykańskie; meksykański charakter czegoś

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
apeus
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melasa /mɛˈlasa/ (n)
melassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina /ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/ (n)
melatoniini
  (biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melisa /mɛˈlʲisa/ (n)
sitruunamelissa
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Melissa officinalis L., roślina lecznicza o owłosionej łodydze i jajowatych liściach, kwitnąca na niebiesko lub różowo, mająca cytrynowym zapach, stosowana także jako przyprawa;

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
sävelmä, sävel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodramatyczny (adj)
melodramaattinen
  dotyczący melodramatu

melodyjnie (adv)
melodisesti
  w sposób melodyjny

melodyjny (adj)
melodinen
  o przyjemnym brzmieniu

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
meloni
  (spożywczy) jadalny owoc melona (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (slangowo) (grubiański, grubiańsko) kobieca pierś

melonik /mɛˈlɔ̃ɲik/ (n)
knalli
  sztywny, półkolisty kapelusz męski

mem /mɛ̃m/ (n)
meemi
  (informatyka, informatyczny) śmieszna idea, obrazek lub animacja, powielana w internecie
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury;

memorandum /ˌmɛ̃mɔˈrãndũm/ (n)
muistio
  niepodpisane i niepodstemplowane jeszcze pismo, dokument dyplomatyczny, mogący być przedmiotem rokowań

menażeria /ˌmɛ̃naˈʒɛrʲja/ (n)
sekalainen joukko
  (historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) niecodzienne gatunki zwierząt w klatkach obwożone w celach pokazowych;
  (historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) pomieszczenie lub zespół klatek, gdzie przetrzymywane są niecodzienne gatunki zwierząt

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
mendelevium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendykant (n)
kerjäläismunkki
  (dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu mendykanckiego

menhir /ˈmɛ̃nxʲir/ (n)
menhir
  (archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);

mennica (n)
rahapaja
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menora /mɛ̃ˈnɔra/ (n)
menora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
kuukautiskierto
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalność (n)
mielenlaatu
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu (n)
valikko
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
  (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu

meronim /mɛˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
meronyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz oznaczający część pewnej całości, np. „dywizja” w stosunku do słowa „armia”;

merytokracja (n)
meritokratia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

mesjanizm /mɛˈsʲjä̃ɲism̥/ (n)
messianismi
  wiara w nadejście Mesjasza, który zbawi ludzkość

mesjasz (n)
messias
  (przenośnie, przenośnia) ten, który wybawia

mesjański (adj)
messiaaninen
  związany z Mesjaszem lub mesjanizmem

meskalina /ˌmɛskaˈlʲĩna/ (n)
meskaliini
  (chemia, chemiczny) narkotyk z grupy alkaloidów fenyloetyloaminowych, silny enteogen;

messidor (n)
messidor
  nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

meta /ˈmɛta/ (n)
maali
  (sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach

metaboliczny (adj)
metabolinen
  (biochemia, biochemiczny) związany z metabolizmem, dotyczący metabolizmu

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
aineenvaihdunta
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metadon (n)
metadoni
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C21H27NO, silny opioidowy lek przeciwbólowy;

metafizyczny /ˌmɛtafʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
metafyysinen
  (filozofia, filozoficzny) związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków

metafizyka (n)
metafysiikka
  (filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
metafora
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny (adj)
metaforinen
  dotyczący metafory

metaklasa (n)
metaluokka
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: klasa służąca do definiowania zachowań innych klas i ich instancji

metakognicja (n)
metakognitio
  (psychologia, psychologiczny) zdolność osobnicza do rozpoznawania własnych błędów w rozumowaniu, tzw. „myślenie o myśleniu”

metal /ˈmɛtal/ (n)
metalli
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

metalowy /ˌmɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
metallinen
  (chemia, chemiczny) związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu

metalurg (n)
metallurgi
  osoba zajmująca się metalurgią

metalurgia (n)
metallurgia
  nauka o wytwarzaniu i obróbce metali;

metalurgiczny (adj)
metallurginen
  związany z metalurgią

metamfetamina (n)
metamfetamiini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;

metamorficzny (adj)
metamorfinen
  ulegający przemianie lub powstały w jej wyniku

metamorfoza /ˌmɛtãmɔrˈfɔza/ (n)
metamorfoosi, muodonvaihdos
  przekształcenie się jednej formy, postaci, struktury w inną

metan /ˈmɛtãn/ (n)
metaani
  (chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metempsychoza (n)
sielunvaellus
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
meteori
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteoroid /ˌmɛtɛɔˈrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
meteoroidi
  (astronomia, astronomiczny) okruch skalny mniejszy od planetoidy, poruszający się po orbicie;

meteorolog /ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/ (n)
meteorologi
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (meteorologia, meteorologiczny) specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
ilmatiede, meteorologia
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteorologiczny /ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
meteorologinen
  związany z meteorologią, dotyczący meteorologii

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
meteoriitti
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metformina (n)
metformiini
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
menetelmä
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu

metodologia /ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja/ (n)
metodologia
  nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;

metonimia (n)
metonymia
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr /mɛtr̥/ (n)
metri
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
neliömetri
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny (n)
kuutiometri
  (jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
metro, maanalainen
  (transport, transportowy) podziemna kolej miejska

metrolog /mɛtˈrɔlɔk/ (n)
metrologi
  specjalista z zakresu metrologii

metrologia /ˌmɛtrɔˈlɔɟja/ (n)
metrologia
  nauka o miarach, systemach mierzenia i przyrządach pomiarowych;

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
metronomi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
metropoli, suurkaupunki
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metropolita /ˌmɛtrɔpɔˈlʲita/ (n)
metropoliitta
  (administracja) (kościelny) arcybiskup zajmujący czołowe miejsce w prowincji kościelnej – metropolii;

metroseksualny /ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
hienostelija
  o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii

metylofenidat (n)
metyylifenidaatti
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek o działaniu stymulującym, inhibitor zwrotnego wychwytu dopaminy i norepinefryny;

mewa /ˈmɛva/ (n)
lokki
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mewa blada /ˈmɛva ˈblada/ (n)
isolokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus hyperboreus, gatunek dużej mewy występujący w strefie polarnej półkuli północnej;

mewa mała /ˈmɛva ˈmawa/ (n)
pikkulokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus minutus, najmniejszy gatunek mewy występujący w Polsce;

mewa pospolita /ˈmɛva ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
kalalokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus canus, średniej wielkości gatunek mewy spotykany na wybrzeżach morskich i w pobliżu wód śródlądowych;

mewa siodłata /ˈmɛva ɕɔdˈwata/ (n)
merilokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus marinus, gatunek dużej mewy, spotykanej z reguły tylko na wybrzeżach morskich;

mewa srebrzysta /ˈmɛva srɛˈbʒɨsta/ (n)
harmaalokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus argentatus, gatunek dużej mewy spotykany nad morzem i w głębi lądu;

mewa trójpalczasta (n)
pikkukajava
  (ornitologia, ornitologiczny) Rissa tridactyla, gatunek mewy;

mezosfera /ˌmɛzɔˈsfɛra/ (n)
mesosfääri
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą;

mezuza (n)
mezuza
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;

mglisty /ˈmɡlʲistɨ/ (adj)
sumuinen
  pełen mgły

mgła /mɡwa/ (n)
sumu
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
nebula, tähtisumu
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
nimittäin
  służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi
  służy wprowadzeniu wyliczenia

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
nominatiivi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
nimittäjä
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

miara /ˈmʲjara/ (n)
asteikko
  (matematyka, matematyczny) rodzaj funkcji umożliwiający wyznaczanie „rozmiaru” zbioru;
  metoda szacowania lub pomiaru
  odmierzona ilość
  rozmiar

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
kaupunki
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
keskusta, kantakaupunki
  (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)

miasto widmo (n)
aavekaupunki
  opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miau /mʲjaw/ (interjection)
miau
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miauczeć /ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑/ (v)
naukua
  (zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos

miazga /ˈmʲjazɡa/ (n)
hammasydin
  bezkształtna masa powstała wskutek rozbicia, zgniecenia lub roztarcia czegoś

miażdżyca /mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a/ (n)
ateroskleroosi, valtimonrasvoittumistauti
  (medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
miselli
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

miech /mʲjɛx/ (n)
palkeet
  (technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
miekka
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
Damokleen miekka
  symbol niepewności losu, nawisłej groźby zatruwającej poczucie beztroski i każdą chwilę szczęścia;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
valosapeli
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

mieczyk /ˈmʲjɛʧ̑ɨk/ (n)
miekkalilja
  (botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;

miednicowy (adj)
lantio
  (anatomia, anatomiczny) związany z miednicą

miedza /ˈmʲjɛʣ̑a/ (n)
kyntämätön sarka
  wąski pas ziemi będący granicą między obszarami rolnymi, działkami budowlanymi;

miedziany /mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
kuparinen
  zawierający miedź lub zrobiony z miedzi

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
kupari, vaski
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
tila, paikka
  miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
paikka, tila
  obszar lub punkt w przestrzeni
  (sport, sportowy) ranga, pozycja
  wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
lokatiivi
  (gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejscówka (n)
paikkalippu
  bilet uprawniający do zajęcia konkretnego siedzenia w środkach transportu publicznego

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
kaupunkilainen
  związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
matalikko
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mienie /ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
omaisuus
  ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność;

mierzeja /mʲjɛˈʒɛja/ (n)
kynnäs
  (geografia, geograficzny) piaszczysta bariera oddzielająca zalew lub zatokę od otwartego morza;

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
mitata
  liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
kuukausi, kuu
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
kuherruskuukausi
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesiączkować (v)
kuukautiset
  (fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę

miesięcznik /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
kuukausijulkaisu
  czasopismo wydawane co miesiąc

mieszadło (n)
sekoitin
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do mieszania

mieszanina /ˌmʲjɛʃãˈɲĩna/ (n)
seos
  dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
sekoittaa
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
asunto, huoneisto
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
asukas
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
asua
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
omistaa, omata
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
  dysponować środkami na wykonanie czegoś

mieć głowę na karku /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ na‿ˈkarku/ (v)
olla järjissään
  być rozsądnym, zaradnym, umieć sobie radzić; myśleć trzeźwo

mieć krew na rękach (v)
olla verta käsissään
  (przenośnie, przenośnia) pośrednio lub bezpośrednio odpowiadać za czyjąś śmierć, przyczynić się do czyjejś śmierci

mieć na myśli (v)
tarkoittaa
  myśleć o kimś lub o czymś

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
toivoa
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

migawka /mʲiˈɡafka/ (n)
suljin
  część aparatu fotograficznego służąca do odsłaniania na odpowiedni czas a następnie zasłaniania z powrotem materiału światłoczułego;

migać /ˈmʲiɡaʨ̑/ (v)
viittoa
  używać języka migowego, bądź miganego
tuikkia
  świecić przerywanym światłem

migdał /ˈmʲiɡdaw/ (n)
manteli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;

migdałowiec (n)
mantelipuu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku

migdałowy /ˌmʲiɡdaˈwɔvɨ/ (adj)
mantelinvalkoinen
  zrobiony z migdałów lub z ich znacznym dodatkiem

migotać (v)
tuikkia
  świecić w sposób przerywany lub krótko

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
migreeni
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mikoryza (n)
mykorritsa
  (botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) współżycie korzeni lub nasion roślin naczyniowych z grzybami;

mikro- /ˈmʲikrɔ/
mikro-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych;
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
mikrobiologia
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrobus (n)
minibussi
  (motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
mikrofoni, mikki
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrokomputer (n)
mikro
  (informatyka, informatyczny) komputer do użytku personalnego

mikrometr (n)
mikrometri
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;

mikroorganizm /ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/ (n)
mikro-organismi
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem

mikropaleontologia (n)
mikropaleontologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina paleontologii zajmująca się małymi skamieniałościami;

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
mikroskooppi
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy (n)
elektronimikroskooppi
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mikroskopijny /ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/ (adj)
mikroskooppinen
  bardzo mały, w skali mikro

miks /mʲiks/ (n)
kooste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki połączone przez mikser; efekt miksowania
  (potocznie, potoczny) mieszanka, mieszanina

mila /ˈmʲila/ (n)
maili
  (jednostka miary) jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczenie /mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vaikeneminen
  nieodzywanie się, niemówienie

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
olla hiljaa, vaieta
  nie mówić, nie wydawać głosu

milenium /mʲiˈlɛ̃ɲũm/ (n)
vuosituhat
  okres tysiąca lat

mili- /ˈmʲilʲi/
milli-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
miljardööri
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

milicja /mʲiˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
miliisi
  formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny
  w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji

miligram /mʲiˈlʲiɡrãm/ (n)
milligramma
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka masy równa jednej tysięcznej grama

mililitr (n)
millilitra
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
millimetri
  tysięczna część metra;

milion /ˈmʲilʲjɔ̃n/ (n)
miljoona
  liczba o wartości: 1 000 000 = 106;

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
miljonääri
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

militarny /ˌmʲilʲiˈtarnɨ/ (adj)
sotilaallinen
  związany z wojskiem, wojskowością lub wojną

militaryzacja /ˌmʲilʲitarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
militarisointi
  zwiększenie liczby wojska przez państwo

militaryzm (n)
militarismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

miliwolt /mʲiˈlʲivɔlt/ (n)
millivoltti
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) tysięczna część wolta

mim /mʲĩm/ (n)
mimiikka
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) aktor występujący w pantomimie;

mimo że
vaikka
  łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało

mimoza /mʲĩˈmɔza/ (n)
mimoosa
  (botanika, botaniczny) rodzaj tropikalnych roślin, rozpowszechniony w Ameryce Południowej oraz na wyspach Oceanu Spokojnego;

mina /ˈmʲĩna/ (n)
miina
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;

minarchizm (n)
minarkismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna zakładająca istnienie państwa o jak najmniejszej roli rządu w życiu społecznym i politycznym obywateli;

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
minareetti
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

mineralny (adj)
mineraali-
  nie będący organicznym

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
mineralogia
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
mineraali, kivennäinen
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minimalizacja /ˌmʲĩɲĩmalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
minimointi
  sprowadzenie czegoś do możliwe najmniejszych rozmiarów

minimalizm /ˌmʲĩɲĩˈmalʲism̥/ (n)
minimalismi
  ograniczenie do minimum wymagań, potrzeb, dążeń (et cetera)

minimalny /ˌmʲĩɲĩˈmalnɨ/ (adj)
mahdollisimman pieni
  (książkowy) bardzo mały, ograniczony lub zbliżony do minimum

minispódniczka /ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
minihame
  (krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
ministeri
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

minister bez teki (n)
salkuton ministeri
  urzędnik będący członkiem rządu, ale niekierujący żadnym ministerstwem;

ministerialny (adj)
ministeri
  (administracja) dotyczący ministerstwa albo ministra, związany z ministerstwem albo ministrem

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
ministeriö
  (administracja) urząd państwowy, którego szefem jest minister;

ministrant /mʲĩˈɲistrãnt/ (n)
kuoripoika
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chłopiec pełniący funkcję pomocnika katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania mszy;

mintaj /ˈmʲĩntaj/ (n)
alaskanseiti
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;

minus /ˈmʲĩnus/ (conjunction)
miinus
  oprócz, z wyjątkiem

minus /ˈmʲĩnus/ (n)
miinus
  (termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
minuutti
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;
  odległość pokonywana w ciągu minuty (1.1)

miocen /ˈmʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
mioseenikausi
  (geologia, geologiczny) pierwsza (starsza) epoka neogenu;

miodojad (n)
mesikko
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Meliphagidae;

miodowód (n)
hunajaopas
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Indicatoridae;

mion (n)
myoni
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego

miopatia (n)
myopatia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nieprawidłowym funkcjonowaniu włókien mięśniowych;

miotacz /ˈmʲjɔtaʧ̑/ (n)
syöttäjä
  (sport, sportowy) zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
luuta
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
myrha
  (botanika, botaniczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

mirt /mʲirt/ (n)
myrtti
  (botanika, botaniczny) Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa;

misa /ˈmʲisa/ (n)
kulho
  duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia

miseczka /mʲiˈsɛʧ̑ka/ (n)
kuppi
  każda z dwóch części stanika osłaniająca pierś
  mała miska

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
lähetys
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców
  posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
lähetyssaarnaaja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

miska /ˈmʲiska/ (n)
kulho
  mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;

miso /ˈmʲisɔ/ (n)
miso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi;

misterium (n)
mysteerinäytelmä
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (historia, historyczny, historycznie) antyczny obrządek ku czci pogańskiego bóstwa w kulturze greckiej, hinduskiej lub egipskiej

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
mestari, nuoriherra, oppi-isä
  osoba najlepsza w czymś

mistrzostwo /mʲiˈsṭʃɔstfɔ/ (n)
loppuottelu
  (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
mystiikka
  kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyczny (adj)
mystinen
  charakteryzujący się tajemniczością
  związany z mistyką, mistycyzmem

mistyk (n)
mystikko
  osoba doświadczająca stanów mistycznych
  wyznawca mistycyzmu

mistyka /ˈmʲistɨka/ (n)
mystiikka
  duchowość opierająca się na mistycyzmie

mit /mʲit/ (n)
myytti
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;

mitochondrium (n)
mitokondrio
  (biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
mytologia
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  nauka zajmująca się mitami

mitologiczny /ˌmʲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
mytologinen
  związany z mitologią, dotyczący mitologii

mitoza (n)
mitoosi
  (biologia, biologiczny) proces podziału jądra komórkowego, w wyniku którego powstają dwie identyczne komórki;

mitra /ˈmʲitra/ (n)
mitra, hiippa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;

mityczny /mʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
myyttinen
  związany z mitem, mitologią

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
ihmisviha
  niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizantropijny (adj)
misantrooppinen
  charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom

mizoandria (n)
miesviha
  (psychologia, psychologiczny) patologiczny wstręt do mężczyzn;

mizofonia /ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/ (n)
misofonia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na określone dźwięki objawiająca się złością i lękiem;

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
naisviha
  patologiczne, silne uprzedzenie do kobiet;

miód /mʲjut/ (n)
hunaja
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;
sima
  (spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników;

miód pitny /ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/ (n)
sima
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
hedelmäliha
  miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
nilviäinen
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
välillä
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami

między innymi (adv)
muun muassa
  fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa

między młotem a kowadłem /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/ (adv)
puun ja kuoren välissä
  (związek frazeologiczny) w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
kansainvälinen
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyplanetarny /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
interplanetaarinen
  taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami

międzyrasowy (adj)
rotujenvälinen
  odbywający się pomiędzy różnymi rasami

międzyrostek /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈrɔstɛk/ (n)
interfiksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany między dwoma leksemami, np. morfem między dwoma rdzeniami;

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
pehmeä
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

miękkość /ˈmʲjɛ̃ŋkɔɕʨ̑/ (n)
pehmeys
  cecha tego, co jest miękkie w dotyku

mięsak (n)
sarkooma
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki łącznej;

mięsień gruszkowaty (n)
päärynänmuotoinen lihas
  (anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej;

mięsień sercowy /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ sɛrˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
sydänlihas
  (anatomia, anatomiczny) główna warstwa mięśniowa serca;

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
liha
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
tykinruoka
  (związek frazeologiczny) (wojskowość, wojskowy) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięso mielone /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
jauheliha
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)

mięsożerca /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
lihansyöjä
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
lihansyöjä
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
minttu
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

mięta pieprzowa (n)
piparminttu
  (botanika, botaniczny) Mentha × piperita

miętowy /mʲjɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
mintunvihreä
  (rzadki, rzadko używany) związany z miętą, dotyczący mięty
  taki, który ma kolor bladej, chłodnej zieleni

miętus /ˈmʲjɛ̃ntus/ (n)
made
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;

mięśniowy /mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
lihas
  dotyczący mięśni

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
armeliaisuus
  okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
laupias, armollinen, armelias, armahtavainen, armoinen
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłosny /mʲiˈwɔsnɨ/ (adj)
rakkaus-
  dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
rakkaus
  osoba, którą się kocha
  silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym
  kontakt fizyczny prowadzący zwykle do stosunku płciowego
  przedmioty, czynności, które sprawiają przyjemność
rakkaus, lempi
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;

miłość jest ślepa /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/ (proverb)
rakkaus on sokea
  osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha

miłość od pierwszego wejrzenia /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/ (n)
rakkaus ensi silmäyksellä
  zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miłość platoniczna /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌplatɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
platoninen rakkaus
  miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
herkullinen
  uprzejmy, serdeczny
  wywołujący przyjemne uczucie

miś /mʲiɕ/ (n)
teddykarhu
  zabawka wyobrażająca misia (1.1);

mknąć /m̥knɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kipittää
  (książkowy) poruszać się bardzo szybko naprzód

mlecz /mlɛʧ̑/ (n)
voikukka
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) mniszek lekarski

mleczarnia (n)
meijeri
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
maitomies
  (potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mleczny /ˈmlɛʧ̑nɨ/ (adj)
maitoinen
  dotyczący mleka, otrzymywany, zrobiony z mleka, z dodatkiem mleka

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
maito
  (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm

mleko sojowe /ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/ (n)
soijamaito
  tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
jauhaa
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mniam /mʲɲãm/ (interjection)
nam
  służy do wyrażenia, że mówiącemu coś bardzo smakuje bądź ma na to apetyt

mnich /mʲɲix/ (n)
munkki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
vähemmistö
  mniejsza część jakiejś całości
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludności różniąca się od większości mieszkańców danego państwa przynależnością narodową, rasową, wyznaniową itp.

mnogi /ˈmnɔɟi/ (adj)
monikko-
  dotyczący jakiejś zbiorowości, mnogości

mnożenie /mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
kertolasku
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem

mnożnik (n)
kertoja
  (matematyka, matematyczny) liczba, przez którą się mnoży poprzednią liczbę w działaniu mnożenia

mnożyć /ˈmnɔʒɨʨ̑/ (v)
kertoa
  powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać

mobilizacja /ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
liikekannallepano
  (wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej

moc /mɔʦ̑/ (n)
teho
  (fizyka, fizyczny) ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach;

mocarz (n)
vahva mies
  (podniośle) człowiek posiadający wielką siłę fizyczną lub duchową

mocno /ˈmɔʦ̑nɔ/ (adv)
lujasti
  w sposób mocny

mocny /ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
voimakas
  wytrzymały

mocz /mɔʧ̑/ (n)
virtsa
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczan (n)
uraatti
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu moczowego

moczar (n)
jänkä
  (książkowy) teren podmokły

moczary (n)
neva, räme
  (hydrologia, hydrologiczny) (książkowy) tereny podmokłe

moczowód (n)
virtsanjohdin
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moda /ˈmɔda/ (n)
muoti
  zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

model /ˈmɔdɛl/ (n)
malli
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) matematyczny opis zachowania jakiegoś układu;
  kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach
  (matematyka, matematyczny) zbiór obiektów matematycznych, spełniających pewne aksjomaty;
  fizycznie istniejący wzór, prototyp jakiegoś obiektu
  mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody

modem /ˈmɔdɛ̃m/ (n)
modeemi
  (informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;

moderator /ˌmɔdɛˈratɔr/ (n)
sovittelija
  (fizyka, fizyczny) spowalniacz neutronów, mający zastosowanie w reaktorach jądrowych;
  (informatyka, informatyczny) osoba zarządzająca treścią oraz kontami użytkowników na poziomie wyższym niż zwykli uczestnicy, lecz niższym niż administratorzy;
  osoba, która kieruje dyskusją i czuwa nad jej właściwym przebiegiem, zwłaszcza w mediach

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
rukoilijasirkka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
rukous
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
rukoilla
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modny /ˈmɔdnɨ/ (adj)
muodikas
  będący w modzie, popularny; powszechny przez jakiś czas

modry (adj)
taivaansini
  niebieski o dużej intensywności

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
lehtikuusi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Larix Mill., drzewo iglaste z rodzaju sosnowatych, o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę;

moduł (n)
itseisarvo
  (matematyka, matematyczny) wartość bezwzględna liczby
moduuli
  wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości

modyfikować /ˌmɔdɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
muokata
  wprowadzać zmiany

mojito /mɔˈxʲi.tɔ/ (n)
mojito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;

mokasyn (n)
avokas
  krótki but wzorowany na indiańskim mokasynie (1.1)
  tradycyjny, skórzany indiański but o miękkiej cholewie;
  (zoologia, zoologiczny) Agkistrodon, rodzaj węży z podrodziny grzechotnikowatych
  (zoologia, zoologiczny) wąż z rodzaju (2.1)

moknąć (v)
kastua
  stawać się mokrym, zazwyczaj od deszczu

mokradło /mɔˈkradwɔ/ (n)
kosteikko
  obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą;

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
märkä
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mokry sen (n)
märkä uni
  (potocznie, potoczny) sen o treści erotycznej, który często łączy się z polucją

mol /mɔl/ (n)
mooli
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molalny (adj)
molaalinen
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia molalnego, określający stężenie molalne

molekularny (adj)
molekyyli-
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molestować (v)
ahdistella
  nakłaniać kogoś do kontaktów seksualnych wbrew woli tej osoby przy wykorzystywaniu własnej przewagi, wyższości
  naprzykrzać się, natrętnie prosić

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
molybdeeni
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit (n)
molybdeenihohde, molybdeniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
laituri
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

molowy (adj)
molli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący skali diatonicznej, gamy lub tonacji opartej na małej tercji

momo (n)
momo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj tybetańskiego pierożka mięsnego;

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
monarkki
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
monarkia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

monarchiczny (adj)
monarkkinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący monarchii, związany z monarchią (formą rządu)

monarchista /ˌmɔ̃narˈxʲista/ (n)
monarkisti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchizmu

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
kolikko, lantti
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
mongoli, mongolialainen
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
mongoli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mongolii;

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
monitori
  (marynarka) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;
näyttö
  (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera

mono-
mono-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
yksipyöräinen
  rower z jednym kołem

monodia /mɔ̃ˈnɔdʲja/ (n)
monodia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
monoftongi
  (językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monoftongizacja /ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
monoftongiutuminen
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong;

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
monogamia, yksiavioisuus
  (socjologia, socjologiczny) życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem

monogamiczny (adj)
yksiavioinen
  (socjologia, socjologiczny) (biologia, biologiczny) związany z monogamią, mający charakter monogamii

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
monografi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monogram /mɔ̃ˈnɔɡrãm/ (n)
monogrammi
  ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;

monokini /ˌmɔ̃nɔˈcĩɲi/ (n)
monokini
  bardzo mocno wycięty jednoczęściowy strój kąpielowy przypominający bikini, zazwyczaj połączony tylko na brzuchu

monokl (n)
monokkeli
  soczewka zakładana na jedno oko, popularna w XIX wieku

monokultura /ˌmɔ̃nɔkulˈtura/ (n)
monokulttuuri
  system wieloletniego uprawiania tego samego gatunku roślin na określonym gruncie;

monolog (n)
monologi
  dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym

monomer /mɔ̃ˈnɔ̃mɛr/ (n)
monomeeri
  (chemia, chemiczny) cząsteczka składowa polimeru;

monopod /mɔ̃ˈnɔpɔt/ (n)
yksijalka
  rodzaj statywu fotograficznego składający się z jednej nogi, stabilizujący całkowicie aparat fotograficzny tylko w jednej – pionowej płaszczyźnie;

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
monopoli
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monosacharyd (n)
monosakkaridi
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;

monoteistyczny /ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
monoteistinen
  związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
monoteismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monotlenek diwodoru (n)
divetymonoksidi
  (chemia, chemiczny) woda;

monotonny /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ/ (adj)
monotoninen
  ciągle taki sam, bez urozmaicenia

monotypowy (adj)
monotyyppinen
  (biologia, biologiczny) (systematyka) związany z monotypem, dotyczący monotypu

monstera (n)
peikonlehti
  (botanika, botaniczny) Monstera Adans., pnącze z rodziny obrazkowatych o dużych, skórzastych liściach z głębokimi wcięciami;

monstrancja (n)
monstranssi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monstrualny (adj)
hirveä
  wyjątkowo brzydki
  wyjątkowo dużych rozmiarów lub natężenia

monsun /ˈmɔ̃w̃sũn/ (n)
monsuuni
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
koota
  budować coś z części

monument /mɔ̃ˈnũmɛ̃nt/ (n)
suursaavutus
  (książkowy) posąg, obelisk lub rzeźba o dużych rozmiarach upamiętniające jakieś wydarzenie lub wzniesione ku czci kogoś zasłużonego

monumentalny (adj)
mittava
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) stanowiący wielką wartość dla kultury
  znacznych rozmiarów

mop /mɔp/ (n)
moppi
  zmywak do podłogi na kiju;

mops /mɔps/ (n)
mopsi
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów;

mora (n)
interferenssikuvio
  (poligrafia) niepożądany efekt w postaci regularnych punktów lub wzorów, wskutek krzyżowania się co najmniej dwu siatek rastrowych;
  specjalna odmiana jedwabiu o dekoracyjnym, mieniącym się splocie;

morale (n)
moraali
  czyjaś gotowość do wypełniania obowiązków, znoszenia trudów i niebezpieczeństw, także poczucie odpowiedzialności i wiara w sukces, często w odniesieniu do służby wojskowej: duch bojowy i wola walki

moralnie /mɔˈralʲɲɛ/ (adv)
moraalisesti
  w sposób zgodny z moralnością

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
moraali
  zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

moralny /mɔˈralnɨ/ (adj)
moraalinen
  dotyczący moralności, opisujący moralność
  postępujący w sposób uczciwy, szlachetny, zgodny z moralnością

moratorium /ˌmɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
keskeytys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) czasowe wstrzymanie określonych działań ze względu na szczególne okoliczności

morał /ˈmɔraw/ (n)
opetus
  zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
murhaaja, tappaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morela /mɔˈrɛla/ (n)
aprikoosi, aprikoosipuu
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
moreeni
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
morfeemi
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
morfiini
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
morfologia
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

morfologiczny (adj)
morfologinen
  (biologia, biologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) (geologia, geologiczny) dotyczący morfologii

mornel /ˈmɔrnɛl/ (n)
keräkurmitsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Charadrius morinellus, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rzędu siewkowców;

moroszka /mɔˈrɔʃka/ (n)
hilla, lakka, muurain
  (botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;

mors /mɔrs/ (n)
mursu
  (zoologia, zoologiczny) Odobenus rosmarus, gatunek ssaka morskiego;

morszczuk /ˈmɔrʃʧ̑uk/ (n)
kummeliturska
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merluccius merluccius, drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa;

mortadela /ˌmɔrtaˈdɛla/ (n)
mortadella
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami

morwa (n)
mulperi
  (botanika, botaniczny) Morus L., rodzaj dużych krzewów lub niewielkich drzew liściastych z rodziny morwowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (spożywczy) jadalny owoc morwy (1.2)

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
meri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morzyk /ˈmɔʒɨk/ (n)
murri
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak morski z rodziny alk, z rodzaju Brachyramphus
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak morski z rodziny alk, z rodzaju Synthliboramphus

morzyk japoński /ˈmɔʒɨc jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
töyhtömurri
  (ornitologia, ornitologiczny) Synthliboramphus wumizusume, gatunek ptaka z rodziny alk występujący u wybrzeży Japonii i Dalekiego Wschodu Rosji

morzyk marmurkowy /ˈmɔʒɨk ˌmarmurˈkɔvɨ/ (n)
marmorimurri
  (ornitologia, ornitologiczny) Brachyramphus marmoratus, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północnym Pacyfiku

morzyk sędziwy /ˈmɔʒɨk sɛ̃ɲˈʥ̑ivɨ/ (n)
mustakurkkumurri
  (ornitologia, ornitologiczny) Synthliboramphus antiquus, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się u północnych wybrzeżach Pacyfiku, Azji i Ameryki Północnej:

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
pyöriäinen
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

morświn zwyczajny (n)
pyöriäinen
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny morświnowatych;

mosiądz /ˈmɔɕɔ̃nʦ̑/ (n)
messinki
  stop miedzi z cynkiem;

mosiężny /mɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
messinkinen
  wykonany z mosiądzu

moskitiera /ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/ (n)
hyttysverkko
  zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);

moskow (n)
moskovium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mc i liczbie atomowej 115;

most /mɔst/ (n)
silta
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony (n)
läppäsilta
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
rintalasta
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;

moszcz /mɔʃʧ̑/ (n)
puristemehu
  (spożywczy) młode wino o niewielkiej zawartości alkoholu

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
kivespussi
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

motel /ˈmɔtɛl/ (n)
motelli
  hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
moottoripyörä
  (motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
mopedi, mopo
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motoryzacyjny /ˌmɔtɔrɨzaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
auto-
  dotyczący motoryzacji, samochodów

motorówka /ˌmɔtɔˈrufka/ (n)
moottorivene
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem mechanicznym;

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
kuokka
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
perhonen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rzędu motyli, Lepidoptera;

motyw /ˈmɔtɨf/ (n)
aihe
  (psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania

motywacja /ˌmɔtɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
motivaatio
  coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji

mowa /ˈmɔva/ (n)
puhe
  przemówienie, wypowiedź;

mowa jest srebrem, a milczenie złotem /ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/ (proverb)
puhuminen on hopeaa, mutta vaikeneminen kultaa
  chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mowa nienawiści (n)
vihapuhe
  (socjologia, socjologiczny) (publikatory) wypowiedzi mające na celu znieważenie, wyszydzenie bądź poniżenie jakiejś osoby lub grupy osób;

mowa niezależna /ˈmɔva ˌɲɛzaˈlɛʒna/ (n)
suora lainaus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) dosłowne przytoczenie czyichś słów wyodrębnione z narracji cudzysłowem lub myślnikiem;

mowa zależna /ˈmɔva zaˈlɛʒna/ (n)
epäsuora lainaus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) przytoczenie czyichś słów w formie zdania podrzędnego podporządkowane narracji

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
mosaiikki
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (adj)
moldovalainen
  odnoszący się do Mołdawii

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (n)
moldovalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mołdawii

moździerz /ˈmɔʑʥ̑ɛʃ/ (n)
mörssäri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
  (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
ehkä
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
mahdollisuus
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
mahdollinen
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

mroczny /ˈmrɔʧ̑nɨ/ (adj)
pimeä
  (przenośnie, przenośnia) przepełniony cierpieniem, pełen tragizmu, smutku, grozy
  pogrążony w mroku

mrok /mrɔk/ (n)
pimeys
  brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
muurahaiskeko
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;

mroźny /ˈmrɔʑnɨ/ (adj)
jääkylmä
  przejmująco zimny

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
räpäyttää silmiä
  (przenośnie, przenośnia) świecić nieregularnym, przerywanym światłem
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrówka /ˈmrufka/ (n)
muurahainen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
muurahaiskarhu
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrówkolew /mrufˈkɔlɛf/ (n)
muurahaisleijona
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Myrmeleon, owad, którego larwy budują piaskowe pułapki na mrówki (którymi się żywią);

mrówkożer (n)
töpökkä
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Conopophaga Vieillot;

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
maasika
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz /mrus/ (n)
pakkanen, halla
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
messu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;

mszyca /ˈm̥ʃɨʦ̑a/ (n)
kirva
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;

mszysty (adj)
sammaleinen
  porosły mchem

mu /mu/ (interjection)
ammuu
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło

mucha /ˈmu.xa/ (n)
kärpänen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

mucha domowa (n)
huonekärpänen
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Musca domestica L., gatunek kosmopolitycznego owada z rodziny muchowatych;

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
kärpässieni
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor czerwony /muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
punakärpässieni
  (mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;

muchomor mglejarka /muˈxɔ̃mɔr mɡlɛˈjarka/ (n)
harmaakärpässieni
  (mikologia, mikologiczny) Amanita vaginata, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o prążkowanej powierzchni kapelusza;

muchomor plamisty /muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ/ (n)
pantterikärpässieni
  (mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami;

muchołówka szara /ˌmuxɔˈwufka ˈʃara/ (n)
harmaasieppo
  (ornitologia, ornitologiczny) Muscicapa striata, mały ptak z rzędu wróblowatych, którego głównym pożywieniem są muchy i inne owady chwytane w locie;

muczeć (v)
ammua
  o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos

mudżahedin (n)
mujahid
  muzułmański bojownik uczestniczący w ruchu religijnym, społecznym lub wyzwoleńczym;

mufka (n)
muhvi
  rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

muflon (n)
mufloni
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
jästi
  (fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

mukowiscydoza (n)
kystinen fibroosi
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się zwiększoną lepkością śluzu wydzielanego przez gruczoły;

mulcz /mulʧ̑/ (n)
lehtikate
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) pokrywa ochronna gleby, umieszczana na jej powierzchni głównie w celach ochronnych lub izolacyjnych;

multimilioner (n)
monimiljonääri
  mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
muumio
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mumio (n)
shilajit
  (geologia, geologiczny) mineralna żywica o ciemnej barwie, której przypisuje się lecznicze właściwości;

mundżak (n)
muntjakki
  (zoologia, zoologiczny) Muntiacus, gatunek małego, azjatyckiego ssaka parzystokopytnego;

mur /mur/ (n)
muuri
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny

mural /ˈmural/ (n)
muraali
  (sztuka) malowidło ścienne, najczęściej monumentalne, o charakterze artystycznym lub reklamowym;

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
muurari
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

murena (n)
mureena
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba o wężowatym pokroju występująca w morzach ciepłych i gorących;

murować /muˈrɔvaʨ̑/ (v)
muurata
  budować ściany przy pomocy kamieni lub cegieł łączonych zaprawą
  (przenośnie, przenośnia) (sport, sportowy) zastawiać wieloma zawodnikami własną bramkę

murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
haamukirjailija
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pracująca intensywnie i ciężko bez adekwatnego wynagrodzenia

musical /ˈmuzʲikal/ /ˈmʲjuzʲikal/ (n)
musikaali
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) widowisko teatralne lub filmowe, którego akcja zawiera części śpiewane i taniec;

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
täytyä
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś

muskowit /muˈskɔvʲit/ (n)
muskoviitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;

muszka /ˈmuʃka/ (n)
etutähtäin
  jeden z elementów celownika mechanicznego;
rusetti
  rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata;

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
musketti
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,

muszkieter (n)
musketööri
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;

muszla klozetowa (n)
wc-allas
  ceramiczne siedzisko, element wyposażenia ubikacji;

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
sinappi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

musztardowy (adj)
sinapinkeltainen
  przypominający musztardę w smaku lub zapachu

musztra (n)
harjoite
  (wojskowość, wojskowy) trening żołnierski, którego celem jest wyszkolenie żołnierzy w sprawnym wykonywaniu rozkazów;

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
mutaatio
  (biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

mutant (n)
mutantti
  (biologia, biologiczny) organizm ze zmutowanym kodem genetycznym

muza /ˈmuza/ (n)
muusa
  (mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
museo
  (turystyka, turystyczny) budynek muzeum (1.1)
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
muslimi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzułmański /ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
muslimi-
  związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów

muzycznie (adv)
musiikillinen
  w sposób dotyczący muzyki, muzyczności

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
musiikillinen
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
muusikko
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
musiikki
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji

muzykolog (n)
musiikkitieteilijä
  (edukacja, edukacyjny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) badacz twórczości muzycznej

muzykologia (n)
musiikkitiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muzykologiczny (adj)
musiikkitieteellinen
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z muzykologią

muł /muw/ (n)
muuli
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba uparta, bardzo niechętna do zmiany swojego zdania

mułła (n)
mullah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w szyizmie: honorowy tytuł teologa lub prawnika muzułmańskiego;

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
musliini
  (włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my /mɨ/ (personalPronoun)
me
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
saippua-astia
  pojemnik na mydło

mydlić (v)
saippuoida
  nacierać zmoczonym mydłem

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
saippua
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

mydło do golenia (n)
parranajosaippua
  (fryzjerstwo, fryzjerski) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) bryłka mydła używanego do wytwarzania pianki do golenia

mykolog /mɨˈkɔlɔk/ (n)
sienitieteilijä
  (biologia, biologiczny) człowiek biegły w dziedzinie mykologii

mykologiczny (adj)
mykologinen, sienitieteellinen
  związany z mykologią

mysikrólik /ˌmɨɕiˈkrulʲik/ (n)
hippiäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;

mysz /mɨʃ/ (n)
hiiri
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych

myszołów /mɨˈʃɔwuf/ (n)
hiirihaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;

myszołów włochaty /mɨˈʃɔwuv ːwɔˈxatɨ/ (n)
piekana
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo lagopus, gatunek dużego drapieżnego ptaka, gnieżdżący się na północy Eurazji i Ameryki Północnej;

myć /mɨʨ̑/ (v)
pestä
  czyścić coś za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
ajatus, ajattelutapa
  efekt pracy umysłu
ajattelutapa, ajatus
  zbiór powiązanych idei

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
ajatella, luulla
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu
ajatella
  mieć zdanie

myśliciel (n)
ajattelija
  człowiek rozważający życie, próbujący zrozumieć rzeczywistość

myśliwiec /mɨɕˈlʲivʲjɛʦ̑/ (n)
hävittäjä
  (lotnictwo, lotniczy) (wojskowość, wojskowy) samolot wojskowy przeznaczony do walki z samolotami wroga;

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
metsästäjä
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

móc /muʦ̑/ (modal)
voida, saada
  być w stanie coś wykonać, zrobić
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś
  mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się

mój /muj/ (pronoun)
minun, -ni
  1. (osoba) lp

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
kirjatoukka
  osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
sanoa
  (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
puhua
  posługiwać się jakimś językiem
  rozmawiać
puhua, sanoa
  używać mowy

mówić jak ślepy o kolorach (v)
puhua läpiä päähänsä
  mówić o czymś, czego się nie rozumie, nie wie, nie zna

mówić na ty /ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ/ (v)
sinutella
  zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”)

mózg /musk/ (n)
aivot
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

mózgoczaszka /ˌmuzɡɔˈʧ̑aʃka/ (n)
aivokoppa
  (anatomia, anatomiczny) grzbietowa, mająca kształt puszki, część czaszki;

mózgowy /muzˈɡɔvɨ/ (adj)
aivoperäinen
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem, dotyczący mózgu

móżdżek (n)
pikkuaivot
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;

mączka /ˈmɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
jauho
  sproszkowany surowiec techniczny

mącznica /mɔ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sianpuolukka
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
viisaus
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
viisas
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
  przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
jauho, jauhot
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka pszenna (n)
vehnäjauho
  (spożywczy) mąka wytwarzana z drobno zmielonych zieren pszenicy;

mąka żytnia (n)
ruisjauho
  (spożywczy) mąka uzyskana z ziarna żyta;

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
aviomies
  mężczyzna będący w małżeństwie

mąż stanu /mɔ̃w̃ʃ stãnu/ (n)
valtiomies
  wybitny polityk lub dyplomata

męczennica /ˌmɛ̃n͇ʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
passiot
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.2)

męczennik (n)
marttyyri
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczeństwo (n)
marttyyrius
  znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych)

mędrzec /ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑/ (n)
tietäjä
  osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
piina
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męski /ˈmɛ̃w̃sʲci/ (adj)
miespuolinen
  (biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom

męskość /ˈmɛ̃w̃skɔɕʨ̑/ (n)
maskuliinisuus
  (antropologia, antropologiczny) zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;
miehuullisuus
  (eufemistycznie) genitalia, męskie narządy płciowe
miehekkyys
  (seksuologia, seksuologiczny) potencja seksualna mężczyzny

męstwo /ˈmɛ̃w̃stfɔ/ (n)
miehekkyys, miehuullisuus
  odwaga, nieustraszoność, bohaterstwo

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
mies
  dorosły człowiek płci męskiej;

mężuś (n)
aviomies
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) lub (ironicznie) określenie męża

młoda para /ˈmwɔda ˈpara/ (n)
hääpari
  małżeństwo w dniu swojego ślubu

młode /ˈmwɔdɛ/ (n)
pentu, poikanen
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
nuoruus, nuoruusikä
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
uusi
  niedawno wyrosły
nuori
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
sulhanen
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzieniec /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
nuorimies
  (książkowy) młody mężczyzna

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
nuoriso, nuoret
  młodzi ludzie

młot /mwɔt/ (n)
vasara
  (sport, sportowy) metalowa kula z rączką służąca do rzutów w konkurencji rzut młotem
  (technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek
  (technologia, technika, techniczny) maszyna do rozbijania betonu lub nawierzchni drogi;
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek rekina o spłaszczonej głowie

młoteczek /mwɔˈtɛʧ̑ɛk/ (n)
vasara, vasaraluu
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
vasara
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
mylly
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę

młyn wodny (n)
vesimylly
  budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej;

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
mylläri
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młynek do kawy (n)
kahvimylly
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do zmielenia ziaren kawy

młócić (v)
puida
  (rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

mżawka /ˈmʒafka/ (n)
tihkusade
  (meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

na /na/ (preposition)
kautta
  …opisujący miarę, zakres, stopień
  …opisujący moment w czasie
-lla
  …opisujący miejsce jak opisane w (1.1), w kierunku którego odbywa się ruch
-lle
  …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem

na antenie /ˌna‿ãnˈtɛ̃ɲɛ/ (adv)
lähettää
  (przenośnie, przenośnia) będąc w programie telewizyjnym lub radiowym

na barana /ˌna‿baˈrãna/ (adv)
reppuselässä
  o noszeniu kogoś na plecach lub na barkach

na chybił trafił (adv)
miten sattuu
  losowo, przypadkowo

na dobitkę (adv)
kaiken lisäksi
  ponadto, dodatkowo, poza tym, prócz tego

na dobrej stopie (adv)
hyvissä väleissä
  mieć z kimś dobre relacje

na dobrą sprawę (adv)
käytännössä
  w rzeczywistości, tak naprawdę, w istocie, tak na dobrą sprawę

na dole (adv)
alakerta
  na parterze, na niższym piętrze budynku

na dworze (adv)
ulkona
  poza domem

na dłuższą metę (idiom)
ajan mittaan
  w dalszej perspektywie czasowej, po upływie dostatecznie długiego czasu

na gapę /na‿ˈɡapɛ/ (adv)
pummilla
  jechać bez ważnego biletu – autobusem, pociągiem lub innym publicznym środkiem komunikacji

na głos (adv)
ääneen
  tak, że wyraźnie słychać

na koszt firmy /na‿ˈkɔʃt ˈfʲirmɨ/ (adv)
ilmaiseksi
  o poczęstunku, który jest fundowany przez restauratora

na lewą stronę /na‿ˈlɛvɔ̃w̃ ˈstrɔ̃nɛ/ (adv)
nurinperin
  o ubraniu: w sposób, w którym wewnętrzna część ubrania znajduje się na zewnątrz

na niby (adj)
teeskennelty
  nieprawdziwy, pozorowany

na ogół /na‿ˈɔɡuw/ (adv)
tavallinen
  zazwyczaj, przeważnie

na ostatnich nogach /ˌna‿ɔˈstatʲɲix ˈnɔɡax/ (adv)
parras
  resztkami sił, będąc bardzo wyczerpanym

na oścież /na‿ˈɔɕʨ̑ɛʃ/ (adv)
ammollaan
  o drzwiach, oknie: na całą szerokość

na pamięć /na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (adv)
ulkoa
  w taki sposób, aby wiernie zapamiętać

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
varmasti
  z całą pewnością, bez wątpliwości

na pierwszy rzut oka /na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
ensinäkemältä
  o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy

na piśmie (adv)
kirjallisesti
  będąc zapisanym

na podstawie
mukaan
  wyrażenie zaznaczające, co jest podstawą wykonania danej czynności, dzieła, utworu lub przedmiotu

na pokaz /na‿ˈpɔkas/ (adj)
näyttävä
  czyniony, demonstrowany dla pozoru, dla efektu

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
esimerkiksi
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (adv)
tällä erää
  tymczasem, póki coś się nie zmieni

na równi /na‿ˈruvʲɲi/ (adv)
tasavertainen
  w równym stopniu, tak samo, podobnie, jednakowo

na wagę złota /na‿ˈvaɡɛ ˈzwɔta/ (idiom)
painonsa arvoinen kultaa
  unikatowe, poszukiwane i zarazem bardzo wartościowe, cenione lub kosztowne

na wieki wieków (adv)
aina ja ikuisesti
  na zawsze, na wieki

na wszelki wypadek /na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk/ (adv)
varmuuden vuoksi
  przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym

na wynos /na‿ˈvɨ̃nɔs/ (adj)
mukaan
  o daniach, napojach: taki, który można wziąć ze sobą

na własną rękę /na‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/ (adv)
omin neuvoin
  samodzielnie, na własną odpowiedzialność

na zawsze (adv)
ikuisesti
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
kippis
  zwrot używany przed toastem
terveydeksi
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
ulkona
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
ulkona
  poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
ulos
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)

na żądanie (adj)
tarvittaessa
  taki, który wystąpi tylko wtedy, gdy ktoś zażąda

nabiał /ˈnabʲjaw/ (n)
maitotuote
  (spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj;

nabożeństwo (n)
jumalanpalvelus
  (kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni;

nabyć (v)
hankkia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (książkowy) wejść w posiadanie czegoś
  (książkowy) zdobyć jakąś umiejętność, osiągnąć coś, dojść do czegoś

nabój /ˈnabuj/ (n)
patruuna
  (wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;

nabór /'nabur/ (n)
ilmoittautuminen
  przyjmowanie nowych osób w jakieś struktury

nacisk /ˈnaʨ̑isk/ (n)
paine
  działanie na coś z pewną siłą
  presja, przymus

nacięcie krocza (n)
episiotomia
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalistyczny /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
kansallismielinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
nationalismi, kansallismielisyys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

nacjonalizować /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
kansansallistaa
  (ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego

naczelny (n)
kädellinen
  (zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;

naczyniak /naˈʧ̑ɨ̃ɲak/ (n)
angiooma
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór z układu naczyniowego;

naczyniak krwionośny /naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
hemangiooma, verisuoniluomi
  łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
astia
  (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
  rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia

naczynie krwionośne (n)
verisuoni
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

naczyniowy /ˌnaʧ̑ɨ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
vaskulaarinen
  dotyczący naczynia, np. chłonnego lub krwionośnego

nad /nat/ (preposition)
yllä, päällä
  …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
päällä, yllä
  …ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia

nadajnik (n)
radiolähetin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zamieniające doprowadzone doń informacje na fale elektromagnetyczne i przesyłające je dalej do odbiornika

nadawać /naˈdavaʨ̑/ (v)
lähettää
  emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób

nadawca /naˈdafʦ̑a/ (n)
lähettäjä
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę

nadbałtycki /ˌnadbawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
balttilainen
  taki, który leży nad Bałtykiem

nadbitka (n)
eripainos
  (poligrafia) artykuł pochodzący z czasopisma lub pracy zbiorowej wydrukowany osobno z tego samego składu drukarskiego;

nadciśnienie (n)
hypertensio
  (medycyna, medyczny) wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne

naddźwiękowy /ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
yliääni-
  poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
ranne
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadgodzina /ˌnadɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
ylityötunti
  (urzędowy) godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem

nadgorliwy (adj)
tungetteleva
  nadmiernie, przesadnie gorliwy, wykazujący nadmierny zapał

nadir /ˈnadʲir/ (n)
nadiiri
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadludzki /nadˈluʦ̑ʲci/ (adj)
yli-inhimillinen
  taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość

nadmorski /nadˈmɔrsʲci/ (adj)
merenranta-
  znajdujący się w niewielkiej odległości od morza

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
lisämunuainen
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadnerczowy (adj)
lisämunuainen
  (anatomia, anatomiczny) związany z nadnerczem, dotyczący nadnercza

nadolbrzym (n)
ylijättiläinen
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o masie od około 10 do 50 mas Słońca;

nadprzewodnictwo /ˌnatpʃɛvɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
suprajohtavuus
  (fizyka, fizyczny) stan materiału polegający na zerowym oporze elektrycznym osiągany w niskiej temperaturze;

nadprzewodnik /ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
suprajohde
  (fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny

nadrodzina (n)
yläheimo
  (biologia, biologiczny) (systematyka) w systematyce: jednostka wyższa od rodziny

nadrząd (n)
ylälahko
  (biologia, biologiczny) (systematyka) jednostka obejmująca rzędy

nadużycie (n)
väärinkäyttö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadwaga /nadˈvaɡa/ (n)
ylipaino
  (medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;

nadwozie (n)
kori
  część górna pojazdu;

nadwzroczność (n)
kaukotaittoisuus, kaukonäköisyys
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
toivo, toive
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
  osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia

nadzorca (n)
valvoja
  ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś

nafta /ˈnafta/ (n)
kerosiini
  (chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;

naganny (adj)
moitittava
  taki, który zasługuje na naganę

nagietek /naˈɟɛtɛk/ (n)
kehäkukka
  (botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
äkkiä
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

nagość /ˈnaɡɔɕʨ̑/ (n)
alastomuus
  brak ubrania na ciele

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
levytys
  zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagrobek /naˈɡrɔbɛk/ (n)
hautakivi
  trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
palkinto
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagrywarka /ˌnaɡrɨˈvarka/ (n)
poltin
  (informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD;

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
äkkinäinen, äkillinen
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
otsikko
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem
  (informatyka, informatyczny) w edytorach tekstu, obszar na górnym marginesie strony, mogący zawierać tekst lub grafikę

naiwny /naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/ (adj)
naiivi
  taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności

najemnik /naˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
palkkasotilas, palkkasoturi
  (wojskowość, wojskowy) wynajęty za pieniądze, niezależny żołnierz;

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
ensin
  przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

najstarszy zawód świata /najˈstarʃɨ ˈzavutʲ ˈɕfʲjata/ (idiom)
maailman vanhin ammatti
  (eufemistycznie) prostytucja

najądrze (n)
lisäkives
  (anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

nakrycie /naˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
kattaus
  (rzeczownik odczasownikowy) od nakryć
  coś, co okrywa, zasłania, osłania

nakrycie głowy (n)
päähine
  element stroju zakładany na głowę

nakrętka /naˈkrɛ̃ntka/ (n)
mutteri
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie

naktuz (n)
kompassipylväs
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska szafka stanowiąca podstawę kompasu okrętowego;

nakład /ˈnakwat/ (n)
painos
  liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma

nalegać (v)
vaatia
  mocno lub uparcie domagać się czegoś

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
pannukakku, ohukainen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
kuulua
  być w posiadaniu czyimś

należny /naˈlɛʒnɨ/ (adj)
erääntynyt
  (książkowy) należący się komuś lub czemuś; przysługujący

nalot /ˈnalɔt/ (n)
pidätys
  (potocznie, potoczny) niespodziewana akcja policji lub służb specjalnych polegająca na wkroczeniu do domu lub lokalu w celu przeprowadzenia kontroli, rewizji, aresztowania przestępców itp.

namacalny (adj)
kouriintuntuva
  możliwy do wyczucia zmysłem dotyku
  niewątpliwy, oczywisty, pewny

namaszczenie (n)
voide
  (rzeczownik odczasownikowy) od namaścić

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
teltta
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

namiętny /nãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
intohimoinen, kiihkeä
  żarliwy, pełen pasji, zamiłowania do czegoś

nandu /ˈnãndu/ (n)
nandu
  (ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;

nano- /ˈnãnɔ/
nano-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary miliard razy mniejsze od podstawowych
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z małymi rozmiarami lub niskim wzrostem

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
nanometri
  jednostka długości równa jednej miliardowej metra

napalm /ˈnapalm/ (n)
napalm
  (chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa;

napalony /ˌnapaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
kiihottunut
  (potocznie, potoczny) podniecony seksualnie

napar /ˈnapar/ (n)
uute
  spożywczy, leczniczy lub kosmetyczny płyn otrzymywany po zalaniu ziela (niekiedy owoców, kwiatów) gorącą wodą;

naparstek /naˈparstɛk/ (n)
sormustin
  (krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;

napastnik /naˈpastʲɲik/ (n)
hyökkääjä
  strona atakująca, osoba dokonująca napaści
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki;

napełniać /naˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
täyttää
  sprawiać, że coś staje się pełne
  wywoływać stany emocjonalne

napisy końcowe /naˈpʲisɨ kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɛ/ (n)
lopputekstit
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dodawana na końcu filmu, programu telewizyjnego itp., lista nazwisk aktorów obsady i osób zaangażowanych w produkcję

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
juomaraha, tippi
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napięcie /naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
jännite
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) różnica potencjałów pola elektrycznego; (potocznie, potoczny) potencjał takiego pola względem Ziemi lub innego znanego punktu odniesienia
  (fizyka, fizyczny) naprężenie
  stan psychiczny, podczas którego ktoś jest zaniepokojony, odczuwa obawę przed nadchodzącą sytuacją

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
esinahka
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

napomnienie /ˌnapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
käskeminen
  karcące ostrzeżenie

naprawa /naˈprava/ (n)
korjaus
  doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
tosiaan
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością
  …wyrażająca zdziwienie lub niedowierzanie mówiącego

naprawiacz (n)
korjaaja
  osoba, która naprawia jakieś urządzenie lub rzecz, usuwa usterkę i przywraca przydatność danego przedmiotu

naprzeciwko (preposition)
vastapäätä
  po przeciwnej stronie

naprzód /ˈnapʃut/ (adv)
eteenpäin
  do przodu, przed siebie

napój /ˈnapuj/ (n)
juoma, drinkki
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napój gazowany (n)
virvoitusjuoma
  (spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla

napęd taśmowy (n)
kasettiasema
  (informatyka, informatyczny) urządzenie do zapisywania danych na taśmie magnetycznej

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
laskettelu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narciarz /ˈnarʲʨ̑aʃ/ (n)
laskettelija
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
narsissi
  (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

narcyzm (n)
narsismi
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

narkolepsja (n)
narkolepsia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkom (n)
kansankomissaari
  (historia, historyczny, historycznie) komisarz ludowy (odpowiednik ministra w Związku Radzieckim do 1946);

narkoman /narˈkɔ̃mãn/ (n)
narkomaani
  osoba uzależniona od narkotyków

narkomania /ˌnarkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
huumeriippuvuus
  nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków;

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
huumausaine, huume
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
kansallisuus
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
kansallinen
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narodziny /ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
synnytys
  akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka

narożnik /naˈrɔʒʲɲik/ (n)
kulma
  (sport, sportowy) miejsce na ringu przeznaczone do odpoczynku zawodnika

narracja (n)
kertomus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sposób wypowiedzi w epickim utworze literackim lub w filmie prezentującej świat przedstawiony;

narta /ˈnarta/ (n)
suksi
  (sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;

nartnik /ˈnartʲɲik/ (n)
vesimittari
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodziny Gerridae, nartnikowatych, z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, który potrafi chodzić po powierzchni wody

naruszenie /ˌnaruˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
murros
  (rzeczownik odczasownikowy) od naruszyć

narwal /ˈnarval/ (n)
sarvivalas
  (zoologia, zoologiczny) Monodon monoceros, duży ssak morski z charakterystycznym pojedynczym, spiralnie skręconym kłem, żyjący w morzach arktycznych;

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
morsian
  kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narzeczony (n)
sulhanen
  mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narząd płciowy (n)
sukupuolielin
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) narząd służący organizmowi do rozrodu

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
instrumentaali
  (gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
työkalu
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród /ˈnarut/ (n)
kansakunta
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasieniowód (n)
siemenjohdin
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder

nasięźrzał (n)
käärmeenkieli
  (botanika, botaniczny) Ophioglossum L. rodzaj roślin z rodziny nasięźrzałowatych (Ophioglossaceae);

naskórek /naˈskurɛk/ (n)
orvaskesi
  najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;

nastawa ołtarzowa (n)
alttaritaulu
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tylna dekoracja ołtarza kościelnego ustawiana na mensie;

nastawienie /ˌnastaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
olemus
  osobisty stosunek co czegoś

nasturcja /naˈsturʦ̑ʲja/ (n)
koristekrassi
  (botanika, botaniczny) Tropaeolum, rodzaj roślin z rodziny nasturcjowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju nasturcji (1.1)

następca /naˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
seuraaja
  ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
sitten
  później, w chwili następnej

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
seuraava, ensi
  mający nastąpić, kolejny

następować /ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
seurata
  występować po sobie kolejno

nasz /naʃ/ (pronoun)
-mme
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
kaulakoru
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natura /naˈtura/ (n)
luonto
  przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka;
  ogół cech człowieka lub zwierzęcia

naturalizacja /ˌnaturalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
kansalaisuuden myöntäminen
  (biologia, biologiczny) proces utrwalania się obcego gatunku w nowym środowisku;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił;

naturalizm /ˌnatuˈralʲism̥/ (n)
naturalismi
  (filozofia, filozoficzny) kierunek usiłujący tłumaczyć wszystkie zjawiska działaniem praw natury;
  (książkowy) uwypuklenie czegoś brutalnego
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek powstały we Francji w XIX w., zakładający jak najwierniejsze ukazywanie życia, podkreślający czynniki biologiczne towarzyszące człowiekowi; ;
  (pedagogika, pedagogiczny) kierunek oparty na założeniu, że pracę wychowawczą należy przystosować do psychologicznej natury dziecka
  (socjologia, socjologiczny) kierunek zakładający, że społeczeństwo jest integralną częścią przyrody, a jej prawa rządzą procesami społecznymi;

naturalnie /ˌnatuˈralʲɲɛ/ (adv)
luonnollisesti
  w sposób naturalny, zgodnie z naturą

naturalny /ˌnatuˈralnɨ/ (adj)
luonnollinen
  charakterystyczny dla natury
  najbardziej powszechny, zwykły
  wykonany z surowców występujących w naturze

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
heti
  bardzo szybko, bez zwłoki

natychmiastowy (adj)
välitön
  dziejący się natychmiast, bardzo szybko po jakimś wydarzeniu

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
opettaja
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
opettaja
  (edukacja, edukacyjny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
tiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
tiedemies
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowo (adv)
tieteellisesti
  w sposób naukowy

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
tieteellinen
  związany z nauką

nawa /ˈnava/ (n)
laiva
  (architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
jopa
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
sulje
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
  (termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)

nawigacja (n)
merenkulku
  (astronomia, astronomiczny) (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) nauka o prowadzeniu statków wodnych lub powietrznych

nawijać (v)
kelata
  zwijać coś na coś

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
tapa
  (psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
toisensa
  o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego

nawóz /ˈnavus/ (n)
lannoite
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;

nawłoć (n)
piisku
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina rosnąca na polanach, w zaroślach i widnych lasach;

nazad /ˈnazat/ (adv)
taakse
  wstecz, za siebie, w tył
  z powrotem

nazaretański (adj)
nasaretilainen
  odnoszący się do Nazaretu, związany z Nazaretem

naziemny (adj)
maa
  (zoologia, zoologiczny) prowadzący tryb życia na powierzchni ziemi, a nie na drzewach czy innych poziomach

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
natsismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa własna /ˈnazva ˈvwasna/ (n)
propri
  (zobacz) rzeczownik własny

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
sukunimi
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie (n)
tyttönimi
  nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
kutsua
  określać nazwą, mianem

nazywać rzeczy po imieniu /naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
kutsua asioita niiden oikeilla nimillä
  mówić szczerze, bez ogródek

neapolitański /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
napoli
  związany z Neapolem lub neapolitańczykami

nefrolog /nɛfˈrɔlɔk/ (n)
nefrologi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób nerek

nefryt /ˈnɛfrɨt/ (n)
nefriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

negatyw /nɛˈɡatɨf/ (n)
nega, negatiivi
  (fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej mający odwrócone barwy;

negatywnie (adv)
kielteisesti
  w sposób negatywny, ujemnie

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
negatiivinen
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy

negocjowalny (adj)
neuvoteltava
  taki, który może podlegać negocjacjom

nekrofag (n)
raadonsyöjä
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę odżywiające się padłymi zwierzętami

nekrolog /nɛˈkrɔlɔk/ (n)
kuolinilmoitus
  notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;

nekromancja (n)
nekromantia
  (ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;

nektar /ˈnɛktar/ (n)
mesi
  (botanika, botaniczny) (pszczelarstwo, pszczelarski) słodki sok wydzielany przez kwiaty
  (mitologia grecka) napój bogów dający im nieśmiertelność
  (spożywczy) gęsty napój z przecieru owocowego

nektarnik (n)
medestäjä
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Nectariniidae;

nektarnik palestyński (n)
isopurppuramedestäjä
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Cinnyris osea Bonaparte, gatunek ptaków z rodziny nektarników;

nektarynka /ˌnɛktaˈrɨ̃nka/ (n)
nektariini
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1)
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Prunus persica var. nucipersica, Prunus persica var. nectarina odmiana brzoskwini zwyczajnej o owocach z gładką skórką;

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
neodyymi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neofaszyzm /ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
uusfasismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;

neogen /nɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
neogeenikausi
  (geologia, geologiczny) drugi okres ery kenozoicznej;

neoliberalizm (n)
neoliberalismi
  (ekonomia, ekonomiczny) nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę;

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
uudissana
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
neon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
nepali, nepalilainen
  odnoszący się do państwa Nepal

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (n)
nepali
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Nepalu;

nepotyzm /nɛˈpɔtɨsm̥/ (n)
nepotismi
  obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
neptunium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerd /nɛrt/ (n)
nörtti
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
munuainen
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerkowy /nɛrˈkɔvɨ/ (adj)
munuais-
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący nerek

nerw /nɛrf/ (n)
hermo
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;

nerwica (n)
neuroosi
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego charakteryzujące się nadmierną jego pobudliwością i wzmożonymi reakcjami na negatywne bodźce zewnętrzne;

nerwowo /nɛrˈvɔvɔ/ (adv)
hermostuneesti
  w sposób nerwowy, zdradzający zdenerwowanie/poddenerwowanie/niepokój

nerwowy /nɛrˈvɔvɨ/ (adj)
hermo-
  (anatomia, anatomiczny) związany z nerwami, dotyczący nerwów

nestorianin (n)
nestorilainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca, zwolennik doktryny nestorianizmu

nestorianizm (n)
nestoriolaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska doktryna chrystologiczna, która uznaje w Chrystusie dwie osoby, boską i ludzką, oraz neguje kult Marii jako Matki Boskiej;

nestoriański (adj)
nestorilainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący nestorianizmu

neurochirurg /ˌnɛwrɔˈxʲirurk/ (n)
neurokirurgi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami układu nerwowego

neurochirurgia /ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja/ (n)
neurokirurgia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;

neurofizjologia (n)
neurofysiologia
  (medycyna, medyczny) fizjologia układu nerwowego

neuroleptyk (n)
neurolepti
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic

neurologia /ˌnɛwrɔˈlɔɟja/ (n)
neurologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego;

neurologiczny (adj)
neurologinen
  (medycyna, medyczny) dotyczący neurologii

neuron /ˈnɛwrɔ̃n/ (n)
neuroni
  (anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;

neurotoksyna (n)
hermomyrkky
  (biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy;

neurotyczny /ˌnɛwrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
neuroottinen
  mający skłonność do nerwicowych reakcji lub cierpiący na nerwicę

neutralność /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɔɕʨ̑/ (n)
neutraliteetti, neutraalius, neutraalisuus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralność węglowa (n)
hiilineutraalius
  (ekologia, ekologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) strategia kompensowania emisji dwutlenku węgla przez sekwestrację lub zakup kredytów węglowych;

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
neutraali
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
neutriino
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
neutroni
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

newsroom (n)
uutistoimitus
  pomieszczenie telewizyjnej redakcji programów informacyjnych;

nibynóżka /ˌɲibɨ̃ˈnuʃka/ (n)
pseudopodi
  (biologia, biologiczny) specjalna wypustka plazmatyczna o zmiennym kształcie, występująca u niektórych pierwotniaków;

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
mitään, ei mitään
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

nicość (n)
olemattomuus
  pustka, brak, nieistnienie czegoś

niderlandzki /ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
hollanti
  związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów

nie /ɲɛ/ (particle)
ei, älä
  wyraża zakaz
ei
  zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
ei, eivät
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
ei savua ilman tulta
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma mowy /ˈɲɛ‿ma ˈmɔvɨ/ (interjection)
ei ikimaailmassa
  o czymś zupełnie niemożliwym do zrealizowania; stanowcza odmowa

nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło /ˈɲɛ‿ma ˈtɛɡɔ ˈzwɛɡɔ ˈʦ̑ɔ ˈbɨ na‿ˈdɔbrɛ ɲɛ‿ˈvɨʃwɔ/ (proverb)
ei niin pahaa, ettei jotakin hyvääkin
  każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany

nie ma za co (interjection)
eipä kestä
  odpowiedź na „dziękuję”

nie mieć wszystkich w domu /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʨ̑ ˈfʃɨstʲciγ ˈv‿dɔ̃mu/ (idiom)
olla ruuvi löysällä
  (potocznie, potoczny) zachowywać się odmiennie od standardów, irracjonalnie, naiwnie, wbrew czyimś oczekiwaniom, być niespełna rozumu

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
Roomaa ei rakennettu yhdessä päivässä, ei Roomaakaan rakennettu päivässä
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie posiadać się z radości (v)
riemuita
  być właśnie w stanie dużej radości

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
kaikki ei ole kultaa mikä kiiltää
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie wywołuj wilka z lasu /ˌɲɛ‿vɨˈvɔwuj ˈvʲilka ˈz‿lasu/ (proverb)
älä herätä nukkuvaa karhua
  nie przewiduj pesymistycznie, bo się sprawdzi

nie- /ɲɛ/ (prefix)
-ton
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…

nieaktualny (adj)
epämuodikas
  taki, który nie jest aktualny; przestarzały, stary

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
vaara
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
vaarallinen
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebiański (adj)
taivaallinen
  związany z mitycznym niebem, dotyczący tego nieba
  budzący zachwyt, podziw

niebiańskie pnie /ɲɛˈbʲjä̃j̃sʲcɛ ˈpʲɲɛ/ (n)
taivaalliset rungot
  dziesięciostopniowy system cykliczny używany w chińskiej filozofii, alchemii i astrologii;

niebieskawy /ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ/ (adj)
sinertävä
  w kolorze podobnym do niebieskiego

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
sininen
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebieskooki /ˌɲɛbʲjɛskɔˈːci/ (adj)
sinisilmäinen
  taki, który ma niebieskie oczy

niebinarny (adj)
ei-binäärinen
  taki, który nie identyfikuje się z żadną z dwóch podstawowych płci

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
taivas
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

nieboszczyk /ɲɛˈbɔʃʧ̑ɨk/ (n)
vainaja
  człowiek zmarły

niech żyje /ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/ (interjection)
eläköön
  wiwat na cześć kogoś lub czegoś

niechlujny /ɲɛˈxlujnɨ/ (adj)
epäsiisti
  niestaranny, niedbały, byle jaki

niechętny /ɲɛˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
haluton
  nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; (także, też) wyrażający niechęć, brak entuzjazmu

niecierpek (n)
palsami
  (botanika, botaniczny) Impatiens, rodzaj roślin zielnych z rodziny niecierpkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

niecierpliwy /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
kärsimätön
  taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości

niecny (adj)
alhainen
  (książkowy) haniebny, niegodziwy, nikczemny

nieczysty (adj)
epäpuhdas
  niezgodny z nakazami obowiązującej w danym środowisku etyki

nieczytelny (adj)
lukukelvoton
  niemożliwy do odczytania, nie dający się przeczytać

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
ei omena puusta kauas putoa
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedbały (adj)
huoleton
  wyrażający lekceważenie
  świadczący o braku staranności

niedobór /ɲɛˈdɔbur/ (n)
alijäämä
  zbyt mała ilość czegoś

niedojrzały /ˌɲɛdɔjˈʒawɨ/ (adj)
epäkypsä
  o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie

niedokończony (adj)
keskeneräinen
  nie doprowadzony do końca, nie mający zakończenia

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
iskemia
  (medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu;

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
anemia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedoskonałość /ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
epätäydellisyys
  brak doskonałości

niedoskonały (adj)
epätäydellinen
  niepozbawiony wad; posiadający słabe strony

niedostatek /ˌɲɛdɔˈstatɛk/ (n)
niukkuus
  brak środków do życia
vähyys
  zbyt mała ilość

niedostępny /ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
ei paikalla
  taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć

niedożywienie /ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
aliravitsemus
  nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
sunnuntai
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedzielny kierowca /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ cɛˈrɔfʦ̑a/ (idiom)
sunnuntaiajelija
  (żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne)

niedźwiedzi /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑i/ (adj)
karhu-
  związany z niedźwiedziem, dotyczący niedźwiedzia

niedźwiedzia przysługa /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑a pʃɨˈswuɡa/ (n)
karhunpalvelus
  przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
karhu
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź brunatny (n)
karhu, ruskeakarhu
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos Linnaeus, duży drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych;

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
jääkarhu
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

nieestetyczny /ˌɲɛːstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
epäesteettinen
  niezgodny z wymaganiami estetyki

nieetyczny /ˌɲɛːˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
epäeettinen
  niezgodny z etyką

nieistotny /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ/ (adj)
merkityksetön, mitätön
  bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy

niejadalny /ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ/ (adj)
syömäkelvoton
  nienadający się do jedzenia

niejasny /ɲɛ̇ˈjasnɨ/ (adj)
epämääräinen
  trudny do zrozumienia, mętny, zawiły, budzący wątpliwości

niekompetentny /ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ/ (adj)
epäpätevä, taitamaton
  nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

niekulturalny (adj)
sivistymätön
  cechujący się brakiem kultury

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
laiton, lainvastainen
  niezgodny z prawem

nieletni (adj)
alaikäinen
  (potocznie, potoczny) który nie osiągnął pełnoletniości

nielogicznie (adv)
epäloogisesti
  w sposób nielogiczny

nielogiczny (adj)
epälooginen
  sprzeczny z prawidłami logiki

nieludzki /ɲɛˈluʦ̑ʲci/ (adj)
epäinhimillinen
  nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi

niemetal /ɲɛ̃ˈmɛtal/ (n)
epämetalli
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny, który nie wykazuje żadnych właściwości metalicznych, np. nie przewodzi prądu elektrycznego;

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
saksalainen, saksa
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
saksa, saksalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemoralność (n)
moraalittomuus
  cecha tego, co jest niemoralne; cecha tego, kto jest niemoralny

niemoralny /ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/ (adj)
moraaliton
  niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

niemowlę /ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/ (n)
vauva
  małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;

niemożliwość (n)
mahdottomuus
  cecha tego, co niemożliwe

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
mahdoton
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
mykkä
  taki, który nie może mówić

nienasycony (adj)
kyltymätön
  nieznający umiaru; stale pragnący więcej

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
vihata
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawistnik (n)
vihaaja
  ktoś, kto nienawidzi

nienawistny (adj)
vihantäyteinen
  budzący nienawiść
  wyrażający nienawiść

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
viha
  silna niechęć, awersja, wrogość

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
poissaoleva poissa oleva
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa

nieoczekiwany /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ/ (adj)
äkkinäinen
  taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się

nieodmienny /ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
taipumaton
  (gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same

nieodparty (adj)
vastustamaton
  taki, któremu nie da się oprzeć

nieodpowiedzialność (n)
vastuuttomuus
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nieodpowiedzialne; cecha tych, którzy są nieodpowiedzialni

nieodpowiedzialny /ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
vastuuton
  taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać

nieodwołalny (adj)
peruuttamaton
  niemogący być odwołanym, cofniętym

nieodwracalność (n)
kääntämättömyys
  cecha tego, co nieodwracalne

nieodwracalny (adj)
peruuttamaton
  taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu

nieoficjalny (adj)
epävirallinen
  taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości

nieokrzesany /ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ/ (adj)
karkea
  nieposiadający ogłady towarzyskiej

nieparzysty /ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/ (adj)
pariton
  (matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa

niepatriotycznie (adv)
epäisänmaallisesti
  w sposób niepatriotyczny

niepewność /ɲɛˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
epävarmuus
  brak pewności

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (adj)
invalidi
  nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (n)
invalidi
  osoba niepełnosprawna (1.1)

niepełny (adj)
epätäydellinen
  nieobejmujący całości

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
itsenäisyys, riippumattomuus
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodległy /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
itsenäinen
  mający niepodległość; niezależny

niepodważalny (adj)
kiistaton
  taki, którego nie da się podważyć

niepodzielny /ˌɲɛpɔˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
jaoton
  nie dający się podzielić, nie do podziału

niepogoda /ˌɲɛpɔˈɡɔda/ (n)
rajuilma
  zła, nieprzyjemna pogoda

niepokalane poczęcie (n)
neitseestäsyntymisoppi, perisynnitön sikiäminen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) poczęcie osoby ludzkiej bez przekazania jej grzechu pierworodnego

niepokalany (adj)
viaton
  w sensie duchowym: nieobarczony winą czy zmazą

niepokojący (adj)
huolestuttava
  wzbudzający niepokój; zakłócający spokój

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
hätäily
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

niepoprawny (adj)
parantumaton
  taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić

nieporozumienie /ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
väärinkäsitys, väärinymmärrys
  pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji

nieporównywalny (adj)
verraton
  nie dający się porównać, zbyt różny/odmienny

nieposłuszeństwo /ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
tottelemattomuus
  cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa

nieposłuszny (adj)
tottelematon
  odznaczający się nieposłuszeństwem

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
tarpeeton
  taki, który nie jest potrzebny

niepowodzenie /ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vastoinkäyminen
  przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka

niepowstrzymany (adj)
pysäyttämätön
  niedający się powstrzymać, powściągnąć

niepożądany (adj)
epämieluinen
  taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
intransitiivinen
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzekupny (adj)
turmeltumaton
  niedający się przekupić

nieprzerwany (adj)
eheä
  trwający bez przerwy

nieprzetłumaczalny /ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
kääntymätön
  niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język

nieprzewidywalny /ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/ (adj)
ennalta-arvaamaton
  taki, którego nie da się przewidzieć

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
epäystävällinen, vihamielinen
  nastawiony niechętnie, wrogo

nieprzyjemność (n)
epämiellyttävyys
  nieprzyjemna sytuacja albo rzecz

nieprzyjemny /ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
epämiellyttävä
  sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia

nieprzytomność (n)
tajuttomuus
  (medycyna, medyczny) stan całkowitej utraty przytomności; brak przytomności

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
tajuton
  taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoitość (n)
siveettömyys, säädyttömyys
  brak przyzwoitości

nieprzyzwoity /ˌɲɛpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
sopimaton
  niezgodny z powszechnymi zasadami moralnymi (często w kontekście seksualnym)

nierdzewny (adj)
ruostumaton
  nieulegający rdzewieniu, odporny na rdzewienie

nierealnie (adv)
epätodellisesti
  w sposób nierealny

nieregularny (adj)
epäsäännöllinen
  pojawiający się, działający, występujący w nierównych odstępach czasu

nierozpoznawalny /ˌɲɛrɔspɔznaˈvalnɨ/ (adj)
tunnistamaton
  taki, który nie daje się rozpoznać

nierozpuszczalny (adj)
liukenematon
  taki, którego nie można rozpuścić

nierozsądny (adj)
kohtuuton
  bez rozsądku

nierozłączka /ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
kaijanen
  (ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
kiinteistö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

nierówność /ɲɛˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
epätasa-arvo
  brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości

nieskazitelnie /ˌɲɛskaʑiˈtɛlʲɲɛ/ (adv)
moitteettomasti
  w sposób nieskazitelny

nieskazitelny (adj)
tahraton
  niemający żadnej skazy moralnej

nieskończony /ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
ääretön
  niemający końca, niekończący się

niesmaczny /ɲɛˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
pahanmakuinen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) źle smakujący

niespokojny /ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/ (adj)
levoton
  nerwowy
  pełen niepokoju, zamętu, niebezpieczeństw

niesporczak /ɲɛˈspɔr.t͡ʂak/ (n)
karhukainen
  (zoologia, zoologiczny) Tardigrada, typ bardzo małych zwierząt bezkręgowych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę tego typu (1.1)

niesprawiedliwość /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
vääryys
  brak sprawiedliwości
  niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie

niesprawiedliwy /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
epäoikeudenmukainen
  taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
valitettavasti, ikävä kyllä
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

nieszczerość (n)
epärehellisyys
  cecha tego, co nieszczere; cecha tego, kto jest nieszczery

nieszczery (adj)
epärehellinen
  pozbawiony szczerości, fałszywy

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
kaikki on vastaan, vain saha puoltaa
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęście /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
ilottomuus
  pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń
  przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie

nieszkodliwy (adj)
harmiton
  niestanowiący zagrożenia

nieszpułka /ɲɛˈʃpuwka/ (n)
mispeli
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Eriobotrya, nieśplik japoński, miszpelnik japoński
  (botanika, botaniczny) Mespilus, krzew lub niewielkie drzewko o białych kwiatach i pomarańczowych owocach; w Polsce roślina o charakterze ozdobnym, w cieplejszym klimacie owocodajna
  owoc nieszpułki (1.1) nadający się do jedzenia po przemarznięciu

niesławny (adj)
pahamaineinen
  okryty niesławą, okryty hańbą

niesłyszalny /ˌɲɛswɨˈʃalnɨ/ (adj)
kuulumaton
  taki, którego nie da się usłyszeć

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
suvaitsemattomuus
  brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
  negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.

nietolerancyjny (adj)
suvaitsematon
  wykazujący się brakiem tolerancji

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
lepakko, yölepakko
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nietykalny (adj)
koskematon
  taki, którego coś chroni, nie można go tknąć

nietypowy /ˌɲɛtɨˈpɔvɨ/ (adj)
epätavallinen
  inny niż powszechnie spotykany, nie należący do żadnego typu

nieuchwytny (adj)
hämärä
  niedający się uchwycić, ująć
abstrakti
  trudny do określenia

nieuczciwy /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
epärehellinen
  taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu

nieudany /ɲɛuˈdanɨ/ (adj)
epäonnistunut
  taki, który nie udał się, nie spełnił oczekiwań

nieudolny (adj)
kykenemätön
  nie potrafiący dobrze czegoś zrobić

nieuleczalny /ˌɲɛ<sup>w</sup>ulɛˈʧ̑alnɨ/ (adj)
parantumaton
  (medycyna, medyczny) taki, który jest niemożliwy do wyleczenia

nieunikniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/ (adj)
väistämätön, välttämätön
  taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść

nieustraszony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ/ (adj)
peloton
  dzielny, nie ulegający strachowi

nieuważny (adj)
tarkkaamaton
  wykazujący brak uwagi

nieuzbrojony (adj)
aseeton
  niewyposażony w broń lub uzbrojenie

nieważkość (n)
painottomuus
  (fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia;

niewdzięczność /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
epäkiitollisuus
  brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
kiittämätön
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewiara /ɲɛˈvʲjara/ (n)
uskottomuus
  brak wiary w boga, odrzucanie dogmatów religijnych, niewierzenie

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
uskomaton
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidzialność (n)
näkymättömyys
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niewidzialne; cecha tych, którzy są niewidzialni

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
näkymätön
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiedza /ɲɛˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
tietämättömyys
  brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie

niewierność /ɲɛˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
uskottomuus
  zdrada, bycie niewiernym

niewierny (adj)
uskoton
  taki, który nie dochował wierności w małżeństwie lub innym związku

niewierny (n)
pakana
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś innej wiary religijnej

niewierny Tomasz /ɲɛˈvʲjɛrnɨ ˈtɔ̃maʃ/ (n)
epäilevä Tuomas
  o człowieku, który nie uwierzy w coś, póki tego nie zobaczy, nie dotknie

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
viattomuus
  cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
syytön, viaton
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewola /ɲɛˈvɔla/ (n)
vankeus
  areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny
orjuus
  brak wolności, suwerenności; zamknięcie

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
orjuus
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolniczy /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
orjallinen
  dotyczący niewolnika lub niewolnictwa

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
orja
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy (adj)
haavoittumaton, kestävä
  niepodatny na działanie
sydämetön, tunteeton
  pozbawiony wrażliwości

niewybaczalny /ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
anteeksiantamaton
  taki, którego nie można wybaczyć

niewybuchły (adj)
räjähtämätön
  taki, który nie wybuchł, nie eksplodował choć powinien

niewydolność serca (n)
sydämen vajaatoiminta
  (medycyna, medyczny) choroba serca, w sytuacji gdy nie jest ono w stanie pompować krwi tak, by zachować organizm w równowadze metabolicznej

niewygodny (adj)
epämukava
  o narzędziach sprawiający uczucie dyskomfortu, niepasujący
  o odzieży sprawiający uczucie dyskomfortu, uciskający
  o sytuacji nieprzyjemny, krępujący

niewykształcony /ˌɲɛvɨkʃtawˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
kouluttamaton
  niemający wykształcenia

niewypłacalny (adj)
maksukyvytön
  (ekonomia, ekonomiczny) taki, który nie ma możliwości spłaty swoich długów z posiadanego majątku

niewystarczający (adj)
puutteellinen, riittämätön
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewytłumaczalny (adj)
käsittämätön
  nie dający się wytłumaczyć lub wyjaśnić, niemożliwy do wytłumaczenia

niewód /ˈɲɛvut/ (n)
nuotta
  (rybołówstwo, rybacki) rodzaj sieci rybackiej;

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
epäilemättä
  od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia

niewłaściwy /ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
väärä
  inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być

niezadowolony /ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
tyytymätön
  odczuwający niezadowolenie

niezależność /ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
riippumattomuus
  bycie niezależnym od kogoś

niezamężny /ˌɲɛzãˈmɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
naimaton
  zwykle o kobiecie: nie mająca męża, będąca panną; nie będąca żoną, małżonką

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
lemmikki
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;

niezapomniany (adj)
mieleenpainuva
  taki, którego nie można zapomnieć

niezatapialny (adj)
uppoamaton
  taki, którego nie da się zatopić

niezawodny (adj)
luotettava
  taki, który nie zawodzi
  prawidłowo i bezawaryjnie funkcjonujący

niezdarny /ɲɛˈzdarnɨ/ (adj)
kömpelö
  charakteryzujący się brakiem zręczności lub sprawności

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (n)
epäröinti
  nieumiejętność podjęcia decyzji

niezdecydowany (adj)
epäröivä
  taki, który nie podjął decyzji, nie wybrał czegoś
  wskazujący na brak zajęcia jednoznacznego stanowiska w jakiejś kwestii

niezdolność /ɲɛˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
kykenemättömyys, kyvyttömyys
  brak zdolności do zrobienia czegoś, brak umiejętności

niezdolny (adj)
kykenemätön
  niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

niezdrowy /ɲɛˈzdrɔvɨ/ (adj)
epäterveellinen
  chory lub nie do końca zdrowy
  szkodliwy dla zdrowia

niezgoda /ɲɛˈzɡɔda/ (n)
epäsopu
  brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś

niezidentyfikowany obiekt latający (n)
UFO
  obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

niezmienny /ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
muuttumaton
  taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany

niezmierzony (adj)
mittaamaton
  tak duży, że trudno zmierzyć, określić wielkość

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
tuntematon
  ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany
  mało znany

niezniszczalny /ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
tuhoutumaton
  taki, którego nie da się zniszczyć

nieznośny /ɲɛˈznɔɕnɨ/ (adj)
kestämätön
  taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący

niezrozumiały /ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
käsittämätön
  (przenośnie, przenośnia) niedający się zinterpretować, niejasny
ei ymmärrettävä
  niedający się zrozumieć

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
voittamaton
  taki, którego nie da się zwyciężyć

niezwykle /ɲɛˈzvɨklɛ/ (adv)
erittäin
  bardzo, silnie, mocno, intensywnie

niezwykłość (n)
epätavallisuus, kummallisuus
  cecha tego, co niezwykłe

niezwykły /ɲɛˈzvɨkwɨ/ (adj)
epätavallinen
  rzadko spotykany, nietypowy
  wyróżniający się, wybitny

niełupka /ɲɛˈwupka/ (n)
pähkylä
  (botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;

nieśmiałość /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
ujous
  cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
ujo
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelnik (n)
tunnuslevy
  (wojskowość, wojskowy) metalowy identyfikator żołnierski noszony na szyi

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
kuolemattomuus
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
kuolematon
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświeży (adj)
pahanhajuinen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który utracił świeżość

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
kantaa
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
ei koskaan, koskaan
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdzie /ˈɲiɟʥ̑ɛ/ (adv)
ei missään
  w żadnym miejscu

nigeryjski /ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/ (adj)
nigerialainen
  odnoszący się do państwa Nigeria

nihilistyczny (adj)
nihilistinen
  właściwy nihiliście lub nihilizmowi

nihilizm (n)
nihilismi
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nihon (n)
nihonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nh i liczbie atomowej 113;

nijaki /ɲiˈjäci/ (adj)
merkityksetön
  niczym niewyróżniający się, niemający żadnych charakterystycznych cech
neutrinen
  (gramatyka) rodzaj nijaki

nikaraguański /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
nicaragualainen
  odnoszący się do państwa Nikaragua

nikczemny /ɲikˈʧ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
kurja
  podły, niegodziwy, zły; postępujący źle lub świadczący o złym, niegodziwym postępowaniu

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
nikkeli
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikielin (n)
nikkoliitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady arsenków o metalicznym połysku i miedzianoczerwonym kolorze;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
nikotiini
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikt /ɲikt/ (pronoun)
ei kukaan
  żadna osoba

nimbus /ˈɲĩmbus/ (n)
nimbus
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura deszczowa

nimfa /ˈɲĩw̃fa/ (n)
nymfi
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody
  (zoologia, zoologiczny) ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów

niniejszym /ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ̃m/ (adv)
täten
  (urzędowy) tym oto aktem (pismem, wystąpieniem)

niob /ɲɔp/ (n)
niobium, niobi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

nirwana /ɲirˈvãna/ (n)
autuus
  w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
matala, alhainen
  mający mały wymiar w pionie
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
matala
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

niskotłuszczowy /ˌɲiskɔtwuʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
vähärasvainen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o niskiej zawartości tłuszczu

nisza (n)
rako
  (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby
ekologinen lokero
  (geologia, geologiczny) zagłębienie w skale
  coś względnie małego, co jest nieco niżej położone w obrębie większej powierzchni
  niezajęta i mniejsza część jakiejś dziedziny, postaci przejawu życia

niszczarka (n)
paperisilppuri
  urządzenie służące do niszczenia dokumentów;

niszczyciel /ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
hävittäjä
  ten, kto niszczy
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających;

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
hävittää, tuhota
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

nit /ɲit/ (n)
niitti
  (technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;

niuans /ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s/ (n)
vivahde
  drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień

niuton /ˈɲutɔ̃n/ (n)
newton
  (fizyka, fizyczny) jednostka siły w układzie SI;

nivôse (n)
nivôse
  nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

niwchijski (n)
nivhi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski;

nizina /ɲiˈʑĩna/ (n)
alanko
  (geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

nić /ɲiʨ̑/ (n)
lanka
  cienkie włókno używane np. do szycia

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
kuin
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

no /nɔ/ (particle)
jep
  (potocznie, potoczny) …oznaczająca przytaknięcie

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
nobelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc /nɔʦ̑/ (n)
yö
  okres od zmierzchu do świtu;

nocebo /nɔˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
nosebo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) negatywne, niepożądane objawy zjawiska zwanego placebo, objawy uboczne;

nocna zmiana /ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna/ (n)
yövuoro
  okres czasu pracy przebiegający w nocy
  grupa pracowników wykonująca swoje obowiązki nocą

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
potta
  naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
öinen
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
yökyöpeli
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

nocowanie (n)
yöpyminen
  spędzanie gdzieś nocy, zazwyczaj w obcym miejscu

nocą /ˈnɔʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
yöllä
  wtedy, gdy trwa noc

noga /ˈnɔɡa/ (n)
jalka, sääri
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;

nogal /ˈnɔɡal/ (n)
isojalkakana
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Megapodiidae;

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
lahje
  (krawiectwo) część spodni okrywająca nogę

nokaut (n)
tyrmäys
  (sport, sportowy) w sportach walki: cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek;

nokturn (n)
nokturno
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalna forma muzyczna inspirowana nastrojem nocy;

nominacja (n)
ehdollepano
  oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie
  zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska

nominalny (adj)
nimellinen
  (ekonomia, ekonomiczny) wyrażony wartością przypisaną czemuś, ale niekoniecznie zgodną ze stanem rzeczy
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z częścią mowy odmieniającą się przez przypadki
  istniejący tylko z nazwy dla pełnienia danej funkcji, lecz niekoniecznie realnie ją wykonujący

nominał /nɔ̃ˈmʲĩnaw/ (n)
arvo
  (ekonomia, ekonomiczny) wartość wyszczególniona na danym papierze wartościowym, monecie, znaczku pocztowym itp.

nominować /ˌnɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
asettaa ehdolle
  oficjalnie powołać kogoś na stanowisko

nonkonformista /ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista/ (n)
toisinajattelija
  ten, kto nie zgadza się z powszechnie panującymi opiniami i wyraża jawnie swój sprzeciw wobec nich

nonsens /ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s/ (n)
hölynpöly
  zupełny brak sensu, niedorzeczność;

nonszalancki (adj)
välinpitämätön
  (książkowy) świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco

nordycki /nɔrˈdɨʦ̑ʲci/ (adj)
pohjoismainen
  (książkowy) północnoeuropejski;

norka (n)
vesikko, minkki
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;

norma /ˈnɔrma/ (n)
normi
  ogólnie przyjęta zasada;

normalizacja (n)
normalisointi
  doprowadzenie czegoś do normalnego stanu
  opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności

normalność (n)
normaalisuus
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

normalny /nɔrˈmalnɨ/ (adj)
säännönmukainen
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne
säännönmukainen, normaali
  zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być

normatywny (adj)
normatiivinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) określający zewnętrzne normy bądź zalecenia językowe
  określający obowiązujące normy

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
norjalainen, norja
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
norja, norjalainen
  język urzędowy Norwegii;

nos /nɔs/ (n)
nenä
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
  dziób samolotu
  koniec buta

nosacizna (n)
räkätauti
  (weterynaria, weterynaryjny) przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych;

nosaty (adj)
isonenäinen
  mający wielki nos

nosić /ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
kantaa
  fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
  o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
sarvikuono
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nosorożec jawajski (n)
jaavansarvikuono
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros sondaicus Desmarest, ssak z rodziny nosorożcowatych, zagrożony wyginięciem;

nosowy /nɔˈsɔvɨ/ (adj)
nasaali
  (fonetyka, fonetyczny) o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową
  (przymiotnik) od nos

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
nostalgia
  tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym

nostalgiczny /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
nostalginen
  (książkowy) taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

nosze (n)
paarit
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

noszowy (n)
paarienkantaja
  sanitariusz, ratownik wyznaczony do noszy

nota /ˈnɔta/ (n)
nootti
  (administracja) oficjalne pismo urzędowe, w szczególności międzyrządowe

notariusz (n)
notaari
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
vihko
  plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

nowa miotła /ˈnɔva ˈmʲjɔtwa/ (idiom)
uusi luuta
  o człowieku na nowym stanowisku, zwłaszcza kierowniczym, szczególnie, gdy gorliwie spełnia obowiązki lub gdy pochodzi z innej opcji politycznej, innego obozu niż poprzednik, a w domyśle również będzie „wymiatał” ludzi starego układu

nowicjat /nɔˈvʲiʦ̑ʲjat/ (n)
noviisi
  okres próbny kandydata do zakonu;

nowofundland (n)
newfoundlandinkoira
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie;

nowokaledoński (adj)
uusikaledonialainen
  związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii

nowomowa (n)
uuskieli
  język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

nowonarodzony (adj)
vastasyntynyt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nowo narodzony (wyłącznie o Jezusie jako dziecięciu)

noworodek /ˌnɔvɔˈrɔdɛk/ (n)
vastasyntynyt
  człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
kasvaimet
  (medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

nowość /ˈnɔvɔɕʨ̑/ (n)
uutuus
  cecha czegoś nowego
  coś nowego

nowożeniec /ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
vastanainut
  mężczyzna świeżo po ślubie

nowożytność (n)
Varhaismoderni
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
uusi, tuore
  istniejący od niedawna
uusi
  taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego

nozdrze /ˈnɔzḍʒɛ/ (n)
sierain
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa

nośnik /ˈnɔɕɲik/ (n)
kantaja
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie transportujące coś
  coś, co przekazuje, przechowuje, propaguje jakąś treść, informację, ważne wartości
  coś, po czym lub w czym coś przepływa, jest przenoszone lub na czym coś się osadza

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
sakset
  małe nożyce;

nożyczki do paznokci (n)
kynsisakset
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) narzędzie służące do obcinania paznokci u rąk i u stóp

nuda /ˈnuda/ (n)
tylsyys
  stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
tylsä
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nudny jak flaki z olejem /ˈnudnɨ ˈjak ˈflaci z‿ɔˈlɛjɛ̃m/ (adj)
tylsä kuin mikä
  nieinteresujący, rozwlekły

nuklearny (adj)
ydin
  dotyczący jądra atomu

nukleon (n)
nukleoni
  (fizyka, fizyczny) proton lub neutron;

nuklid (n)
nuklidi
  (fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numer /ˈnũmɛr/ (n)
numero
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru

numeracja /ˌnũmɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
numerointi
  system oznaczania czegoś numerem

numerować /ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
numeroida
  nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
numeerinen
  składający się z liczb lub cyfr

numizmatyk (n)
numismaatikko
  specjalista w dziedzinie numizmatyki

numizmatyka (n)
numismatiikka, rahatiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (historia, historyczny, historycznie) nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem monet i medali;

nunatak /nũˈnatak/ (n)
nunatak
  (geologia, geologiczny) wzniesienie wystające nad powierzchnię lodowca lub lądolodu i zewsząd otoczone przez pokrywę lodową;

nur /nur/ (n)
kuikka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;

nur białodzioby /ˈnur ˌbʲjawɔˈʥ̑ɔbɨ/ (n)
jääkuikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia adamsii, gatunek ptaka z rodziny nurów, gniazdującego w dalekiej Arktyce;

nur czarnoszyi /ˈnur ˌʧ̑arnɔˈʃɨji/ (n)
kuikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia arctica, duży ptak wodny z rodziny nurów, zamieszkuje północną Eurazję;

nur pacyficzny (n)
tundrakuikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia pacifica, gatunek ptaka z rodziny nurów;

nur rdzawoszyi /ˈnur ˌːʣ̑avɔˈʃɨji/ (n)
kaakkuri
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia stellata, duży ptak wodny, jeden z pięću gatunków nurów;

nurek /ˈnurɛk/ (n)
sukeltaja
  człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych
sarvikiisla
  (ornitologia, ornitologiczny) Cerorhinca monocerata, ptak z rodziny alk;

nurkowanie /ˌnurkɔˈvãɲɛ/ (n)
sukellus
  (przenośnie, przenośnia) szybkie chowanie się w czymś
  (rzeczownik odczasownikowy) od nurkować
  o samolotach, ptakach szybki lot w dół
  pływanie pod wodą;
  skakanie do wody

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
sukeltaa
  pływać pod powierzchnią wody

nurniczek /nurʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
kiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak morski z rodziny alk, z rodzajów Aethia i Ptychoramphus

nurniczek ciemny (n)
ulappakiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) Ptychoramphus aleuticus, mały ptak morski z rodziny alk

nurniczek czubaty /nurʲˈɲiʧ̑ɛk ʧ̑uˈbatɨ/ (n)
töyhtökiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) Aethia cristatella, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północy Oceanu Spokojnego

nurniczek krasnodzioby /nurʲˈɲiʧ̑ɛk ˌːrasnɔˈʥ̑ɔbɨ/ (n)
punanokkakiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) Aethia psittacula, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północy Pacyfiku

nurniczek malutki (n)
pikkukiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) Aethia pusilla, mały ptak morski z rodziny alk, rodzaju nurniczków;

nurniczek wąsaty (n)
hapsukiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) Aethia pygmaea, mały ptak morski z rodziny alk, rodzaju nurniczków;

nurnik /ˈnurʲɲik/ (n)
riskilä
  (ornitologia, ornitologiczny) Cepphus, morski ptak z rodziny alk;

nurnik aleucki /ˈnurʲɲik ˌalɛˈ<sup>w</sup>uʦ̑ʲci/ (n)
tyynenmerenriskilä
  (ornitologia, ornitologiczny) Cepphus columba, gatunek ptaka z rodziny alk, rodzaju nurników, występujący na północy Oceanu Spokojnego,

nurnik ochocki (n)
nokiriskilä
  (ornitologia, ornitologiczny) Cepphus carbo, gatunek ptaka z rodziny alk, rodzaju nurników, występujący na północy Oceanu Spokojnego

nurogęś /nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ/ (n)
isokoskelo
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus merganser, tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy;

nurzec (n)
myrskysukeltaja
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Pelecanoididae;

nurzyk /ˈnuʒɨk/ (n)
kiisla
  (ornitologia, ornitologiczny) Uria, ptak morski gnieżdżący się na skalistych północnych wybrzeżach;

nurzyk polarny /ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ/ (n)
pohjankiisla
  (ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach;

nuta /ˈnuta/ (n)
nuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
nutria
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nużyca (n)
kapi
  (weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;

nyktofobia /ˌnɨktɔˈfɔbʲja/ (n)
nyktofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;

nylon /ˈnɨlɔ̃n/ (n)
nailon
  (włókiennictwo) tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch;

nów /nuf/ (n)
uusikuu
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
veitsi
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

nęcić /ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
houkuttaa
  działać przyciągająco

nędzny /ˈnɛ̃nʣ̑nɨ/ (adj)
kurja
  niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony

o /ɔ/ (preposition)
vasten
  …wskazujący fizyczną przeszkodę w ruchu
-sta
  …wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

o ile
kunhan
  łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, które wyraża warunek treści

o wilku mowa /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva/ (idiom)
siinä paha missä mainitaan
  wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach

oaza /ɔˈaza/ (n)
keidas
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

oba /ˈɔba/ (collective)
molemmat
  dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden, i drugi

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
korko, kanta
  część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obchodzić się jak z jajkiem (v)
käsitellä silkkihansikkain
  obchodzić się z kimś lub czymś bardzo ostrożnie, ze szczególną delikatnością

obchód (n)
kierros
  kontrolne obejście danego miejsca

obcowanie (n)
yhteys
  przebywanie z kimś, kontaktowanie się

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (adj)
vieras
  nienależący do jakiegoś kręgu

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
muukalainen
  ktoś nienależący do danej grupy

obcęgi (n)
pihdit, tongit
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obdżektor /ɔbˈʤ̑ɛktɔr/ (n)
aseistakieltäytyjä
  (wojskowość, wojskowy) (filozofia, filozoficzny) osoba odmawiająca odbycia obowiązkowej służby wojskowej z powodów religijnych, moralnych lub etycznych;

obecnie /ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ/ (adv)
nykyisin
  teraz, aktualnie, w tym momencie

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
läsnäolo
  bycie, przebywanie gdzieś
  uczestnictwo w wydarzeniu, spotkaniu, stawienie się gdzieś

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
nykyinen
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny

obejmować /ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
käsittää
  mieścić w sobie
omaksua
  otaczać ramionami

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
obeliski
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

oberwanie chmury /ˌɔbɛˈrvãɲɛ ˈxmurɨ/ (n)
rankkasade
  (potocznie, potoczny) krótkotrwałe, gwałtowne i bardzo obfite opady deszczu

obfitość /ɔpˈfʲitɔɕʨ̑/ (n)
runsaus
  duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś

obfity /ɔpˈfʲitɨ/ (adj)
runsas
  występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
lounas, päivällinen
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiecywać gruszki na wierzbie /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʥ̑ ˈɡruʃʲci na‿ˈvʲjɛʒbʲjɛ/ (v)
luvata kuu taivaalta
  składać obietnice bez pokrycia

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
olio
  (informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury
  osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
objekti
  rzecz fizycznie istniejąca

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
objektiivi, linssi
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obiektyw szerokokątny /ɔˈbʲjɛktɨf ˌʃɛrɔkɔˈkɔ̃ntnɨ/ (n)
laajakulmaobjektiivi
  (fotografia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej, obejmujący większe pole widzenia niż obiektyw standardowy, pozwalający na fotografowanie dużych przedmiotów z małych odległości;

obiektywność (n)
objektiivisuus
  cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność

obiektywny /ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
hyväksytty
  istniejący niezależnie od poznającego podmiotu
objektiivinen
  odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń

obieraczka /ˌɔbʲjɛˈraʧ̑ka/ (n)
kuorimaveitsi
  (potocznie, potoczny) przyrząd służący do obierania warzyw ze skóry

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
kuoria
  usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
lupaus
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

obieżyświat /ˌɔbʲjɛˈʒɨɕfʲjat/ (n)
maailmanmatkaaja
  ktoś wiele podróżujący, włóczący się po świecie

objazd /ˈɔbʲjast/ (n)
kiertotie
  (motoryzacja) tymczasowa trasa wyznaczona w celu ominięcia miejsca zablokowanego przez roboty drogowe lub wypadek

objętość /ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
tilavuus
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni

oblegać (v)
motittaa
  (wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie

obligacja /ˌɔblʲiˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
joukkovelkakirja
  (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy o charakterze dłużnym dający posiadaczowi prawo do otrzymania świadczenia od emitenta w określonym terminie;

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
piiritys
  (wojskowość, wojskowy) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
solisluu
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojętność /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
penseys
  brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś

obojętny /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
välinpitämätön
  taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś

obok /ˈɔbɔk/ (preposition)
...[[-n]] vierellä
  w niedużej odległości

obol (n)
oboli
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) drobna moneta w starożytnej Grecji;

obora /ɔˈbɔra/ (n)
navetta
  budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
velvollisuus
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obowiązkowy /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/ (adj)
pakollinen
  będący czyimś obowiązkiem

obrabiarka /ˌɔbraˈbʲjarka/ (n)
työstökone
  maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów;

obrabiać /ɔbˈrabʲjäʨ̑/ (v)
muokata
  nadawać kształt

obraz /ˈɔbras/ (n)
kuva
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
  całościowy opis osoby, przedmiotu lub zagadnienia
  widok na ekranie urządzenia
  wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia
  scena rozgrywająca się w wyobraźni lub pamięci

obraza /ɔbˈraza/ (n)
loukkaus
  urażenie czyjejś godności osobistej

obraźliwy /ˌɔbraʑˈlʲivɨ/ (adj)
hyökkäävä
  stanowiący dla kogoś obrazę

obrażać /ɔbˈraʒaʨ̑/ (v)
loukata
  sprawiać komuś przykrość

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
puolustus
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją
  (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;

obrona sycylijska (n)
sisilialainen puolustus
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe rozpoczynające się od ruchów 1. e4 c5;

obrotnica /ˌɔbrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kääntöpöytä
  (kolejnictwo) urządzenie służące do zmiany kierunku pojazdu dokonywanej przez obrót platformy, na której pojazd stoi;

obrotnik /ɔbˈrɔtʲɲik/ (n)
aksis
  (anatomia, anatomiczny) drugi kręg szyjny;

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
puolustaja
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny

obroża /ɔbˈrɔʒa/ (n)
kaulapanta
  taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus /ˈɔbrus/ (n)
pöytäliina
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
ympärileikkaus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzyn /ˈɔbʒɨ̃n/ (n)
katkaistu haulikko
  broń zazwyczaj kłusownicza, karabin z obciętą lufą;

obrzęk (n)
turvotus
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obrzęk naczynioruchowy (n)
angioödeema
  (medycyna, medyczny) choroba skóry i błon śluzowych charakteryzująca się występowaniem ograniczonych obrzęków;

obróbka /ɔbˈrupka/ (n)
prosessointi
  proces nadawania obiektowi założonych właściwości;

obrót /ˈɔbrut/ (n)
kierros
  (geometria) odwzorowanie geometryczne, jedna z izometrii, obok przesunięcia i symetrii;
  ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny
pyörähdys
  (informatyka, informatyczny) działanie, polegające na zmianie pozycji wszystkich bitów w taki sposób, że bit o indeksie i\; po wykonaniu obrotu o n\; miejsc znajduje się na pozycji (i + n)\mod k, gdzie k\; to liczba bitów w danym słowie;

obrączka /ɔbˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
rengas
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba najczęściej wykonana ze szlachetnego metalu w formie kółka bez oczka noszona na palcu

obrączka ślubna (n)
vihkisormus
  (jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu, zazwyczaj bez oczka, noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa;

obręcz /ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
vanne
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu;

obsada (n)
kokoonpano
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) zespół ludzi, który wciela się w role w sztuce, filmie, przedstawieniu baletowym, kabaretowym, operowym itp.

obsceniczny /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
rivo
  nieprzyzwoity, nieodpowiedni do pokazywania w miejscach publicznych

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
havainto
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów

obserwatorium /ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm/ (n)
havaintoasema
  miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa;

obserwatorium astronomiczne (n)
observatorio
  (astronomia, astronomiczny) miejsce lub budowla do obserwacji ciał i zjawisk na nieboskłonie;

obserwowalny (adj)
havaittava
  możliwy do zaobserwowania w jakikolwiek sposób

obserwować /ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
seurata
  spostrzegać
tarkkailla
  uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś

obsesja /ɔpˈsɛsʲja/ (n)
pakkomielle
  (książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności

obsesyjny (adj)
pakkomielteinen
  właściwy obsesji, taki, jak w obsesji

obstrukcja (n)
tukkeuma
  hamowanie sprawnego przebiegu czegoś

obszar /ˈɔpʃar/ (n)
ala, alue
  ograniczona część powierzchni, zwykle dużych rozmiarów

obszerny /ɔpˈʃɛrnɨ/ (adj)
avara
  dużych rozmiarów

obsługa /ɔpˈswuɡa/ (n)
palvelu
  czynność obchodzenia się z czymś lub kimś

obsługiwać /ˌɔpswuˈɟivaʨ̑/ (v)
palvella
  wykonywać usługi na rzecz kogoś lub na rzecz jakiegoś przedsięwzięcia

oburęczny /ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
molempikätinen
  posługujący się z równą sprawnością obiema rękami

obuwie /ɔˈbuvʲjɛ/ (n)
jalkine
  wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami

obwodnica /ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ohitustie
  droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie;

obwód /ˈɔbvut/ (n)
piiri
  (elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd;
kehä
  (geometria) długość brzegu figury geometrycznej;

obwód drukowany (n)
piirilevy
  (elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych;

obwód murmański (pn)
Murmanskin alue
  (geografia, geograficzny) obwód w północno zachodniej części Federacji Rosyjskiej niemal w całości leżący poza kołem podbiegunowym;

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
kansalainen
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
kansalaisuus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
oboe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz /ˈɔbus/ (n)
leiri
  wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje

obóz dla uchodźców (n)
pakolaisleiri
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obóz zagłady (n)
tuhoamisleiri
  miejsce zbiorowej eksterminacji ludzi;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
pilvi
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

obłudny /ɔbˈwudnɨ/ (adj)
tekopyhä
  fałszywy, nieszczery

obłączek (n)
lunula
  (anatomia, anatomiczny) białawy obszar luźnej skóry w kształcie półksiężyca u nasady paznokcia;

obłąkany (adj)
häiriintynyt
  będący w stanie obłąkania

obżarstwo /ɔbˈʒarstfɔ/ (n)
ylensyönti
  nadmierne spożywanie pokarmów

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
valtameri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceaniczny (adj)
merellinen
  dotyczący oceanu, związany z oceanem

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
meritiede
  nauka o oceanach i morzach;

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
oselotti
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju ocelotów (1.1)

ocena /ɔˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
arvosana
  (edukacja, edukacyjny) nota dawana uczniowi lub studentowi
arviointi
  opinia kogoś o czymś lub kimś
  oszacowanie wartości czegoś

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
etikka
  (spożywczy) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5-10%, czasem z domieszkami smakowymi lub aromatyzującymi;

ocet balsamiczny (n)
balsamiviinietikka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty ocet o ciemnej barwie powstający z zagęszczonego moszczu winogronowego poddanego długotrwałemu dojrzewaniu w drewnianych beczkach

ocet winny (n)
viinietikka
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z wina w procesie fermentacji octowej, w którym stężenie kwasu octowego wynosi zwykle od 6 do 10%

ochlokracja (n)
alhaisovalta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum;

ochra /ˈɔxra/ (n)
okra
  barwa żółtobrunatna

ochrona /ɔxˈrɔ̃na/ (n)
turva
  dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu

ochrona środowiska (n)
ympäristönsuojelu
  (ekologia, ekologiczny) ogół działań, których celem jest wykorzystanie zasobów środowiska naturalnego ograniczając jednocześnie negatywne wpływy działalności człowieka;

ochryple (adv)
karheasti
  mając chrypliwe brzmienie

ochrypły (adj)
käheä
  (medycyna, medyczny) taki, który ochrypł

ochłodzenie (n)
jäähtyminen
  uczynienie mniej intensywnymi jakiś pozytywnych uczuć lub relacji

octan /ˈɔktãn/ (n)
asetaatti
  (chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;

oczekiwanie /ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (n)
odotus
  pragnienie, żądanie

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
odottaa
  dłużej czekać
odotella
  spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś

oczny /ˈɔʧ̑nɨ/ (adj)
silmä
  dotyczący oka, związany z okiem, oczami

oczodół /ɔˈʧ̑ɔduw/ (n)
silmäkuoppa
  (anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;

oczopląs (n)
silmävärve
  (medycyna, medyczny) mimowolne drganie gałek ocznych wywołane chorobą lub wadą wzroku;

oczyszczenie /ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
puhdistaminen
  otrzymanie czystej substancji z substratu

oczytany (adj)
lukenut
  taki, który przeczytał wiele książek

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
ilmeinen
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (interjection)
tietysti
  wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
totta kai
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
alkaen
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot

od czasu do czasu /ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu/ (adv)
silloin tällöin
  co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często

od dawna (adv)
kauan sitten
  od dłuższego czasu

od dupy strony /ɔd‿ˈːupɨ ˈstrɔ̃nɨ/ (adv)
perse edellä
  (wulgarnie, wulgaryzm) niewłaściwie, odwrotnie, na opak, od końca

oda /ˈɔda/ (n)
oodi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;

odbicie /ɔdˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
heijastuminen
  (fizyka, fizyczny) refleks świetlny;
  obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni

odbijacz /ɔdˈbʲijaʧ̑/ (n)
fendari
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu;

odbiornik (n)
vastaanotin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne odbierające fale elektromagnetyczne

odbitka (n)
vedos
  zapis graficzny otrzymany określoną metodą techniczną, np. odciskową, drukarską, fotochemiczną

odbiór /ˈɔdbʲjur/ (interjection)
kuuntelen
  słowo używane podczas korzystania z radia na końcu wypowiedzi, aby poinformować rozmówcę o jej zakończeniu

odbiór /ˈɔdbʲjur/ (n)
vastaanotto
  (elektronika, elektroniczny) wychwycenie sygnału radiowego lub telewizyjnego
  (fizjologia, fizjologiczny) odczuwanie sygnałów ze zmysłów

odbudowa /ˌɔdbuˈdɔva/ (n)
entisöinti
  odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
peräaukko, anus
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbytnica /ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
peräsuoli
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków;

odchodzić /ɔtˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
lähteä
  oddalać się od jakiegoś miejsca
  (eufemistycznie) umierać
  zrywać związek z kimś, opuszczać kogoś

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
sõvy
  nieznaczna różnica lub cecha trudno postrzegalna
sävy
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
jakso
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno
jana
  (geometria) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;

odcisk /ˈɔtʲʨ̑isk/ (n)
jälki
  odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
sormenjälki
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

odczasownikowy (adj)
deverbaalinen
  (gramatyka) utworzony od czasownika, pochodzący od czasownika

oddalenie (n)
syrjäisyys
  odległość

oddechowy (adj)
hengitys-
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący oddechu i oddychania

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
hengittää
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddział /ˈɔdʲʥ̑aw/ (n)
joukko
  grupa ludzi jako część pewnej formacji

oddziaływanie /ˌɔdʲʥ̑awɨˈvãɲɛ/ (n)
vaikuttaminen
  (książkowy) wywierany wpływ

oddzielnie (adv)
erikseen
  nie razem, osobno

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
vähennyslasku
  (matematyka, matematyczny) jedno z czterech podstawowych działań arytmetycznych, działanie odwrotne do dodawania;

odejmować /ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
vähentää
  (matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania;

odgałęzienie (n)
haara, sivutie
  część odchodząca w bok od trzonu

odhaczać (v)
ruksata
  stawiać znaczek w kształcie litery v dla potwierdzenia jakiegoś stanu lub wykonania danej czynności

odkrycie /ɔtˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
löytö
  napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
pölynimuri
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odległość /ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
välimatka
  długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami

odma opłucnowa (n)
ilmarinta
  (medycyna, medyczny) obecność powietrza lub innych gazów w jamie opłucnej;

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
taivutus
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.
muunnos
  rodzaj, gatunek, wariant, klasa

odmieniec jaskiniowy (n)
olmi
  (zoologia, zoologiczny) Proteus anguinus, gatunek płaza ogoniastego zamieszkujący jaskinie na Półwyspie Bałkańskim;

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
erilainen
  różny

odmowa /ɔdˈmɔva/ (n)
epuu
  niewyrażenie zgody

odnawialny (adj)
uusiutuva
  dający się odnowić, możliwy do odnowienia

odnawiać /ɔdˈnavʲjäʨ̑/ (v)
uudistaa
  ponownie nadawać wygląd nowości, tak by coś wyglądało znów jak nowe
  po pewnym czasie robić coś ponownie

odontologia (n)
odontologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (stomatologia, stomatologiczny) nauka badająca budowę, rozwój, fizjologię i patologię zębów

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
lepo
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
levätä
  przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporność /ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
immuniteetti
  (medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
vastata
  udzielać odpowiedzi
  być zgodnym z czymś

odpowiedni /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
sopiva
  spełniający wymagane warunki

odpowiednio /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ/ (adv)
vastaavasti
  (książkowy) w tej samej kolejności
asiallisesti
  w sposób odpowiedni; właściwie, stosownie

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
edesvastuu, vastuu
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
vastuussa
  będący przyczyną
  mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
  poważnie traktujący swoje obowiązki
  przeznaczony do pewnej czynności
vastuullinen
  kierujący czymś

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
vastaus
  reakcja na pytanie

odprawa celna (n)
tullitarkastus
  (handel, handlowy) procedura towarzysząca przechodzeniu przez granicę państwową, której towarzyszą wylegitymowanie pasażerów oraz rewizja bagażu;

odpukać w niemalowane drewno /ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/ (idiom)
koputtaa puuta
  pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy

odpychający (adj)
vastenmielinen
  taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie

odpychać (v)
etoa
  powodować niechęć

odpływ /ˈɔtpwɨf/ (n)
luode, laskuvesi
  (hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów

odra /ˈɔdra/ (n)
tuhkarokko
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odrobina /ˌɔdrɔˈbʲĩna/ (n)
aavistus
  bardzo mała ilość czegoś

odrzucać /ɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
kieltää
  wykonywać czynność świadczącą o nieakceptowaniu czegoś

odsprzedaż (n)
jälleenmyynti
  sprzedaż czegoś uprzednio kupionego lub nabytego, zwykle w celu osiągnięcia zysku

odstąpienie (n)
vastuuvapauslauseke
  zrzeczenie się czegoś; zaniechanie działań

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
korvaus, vahingonkorvaus, hyvitys
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
vastamyrkky
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;

odtwarzacz (n)
soitin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
tästedes
  od tej chwili, od teraz

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
rohkeus
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odważnie /ɔdˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
rohkeasti
  w sposób odważny, z odwagą, śmiałością

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
rohkea
  taki, który ma odwagę
  taki, który jest wynikiem działania odwagi, świadczy o czyjejś odwadze

odwet (n)
kostoisku
  odwzajemnienie za zło

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
vierailla, käydä
  składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś

odwilż /ˈɔdvʲilʃ/ (n)
suojasää
  (meteorologia, meteorologiczny) ocieplenie w zimie połączone z topnieniem śniegu

odwracalny (adj)
reversiibeli
  taki, który daje się odwrócić, zdolny do powrotu do stanu pierwotnego

odwrotność /ɔdˈvrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
käänteisluku
  (matematyka, matematyczny) liczba, która pomnożona przez daną niezerową liczbę daje jeden;

odwrót (n)
perääntyä
  (wojskowość, wojskowy) wycofanie się wojska
vetäytyä
  wyjście z trwania w czymś

odziarniarka (n)
raastinkone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie odziarniające bawełnę i len

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
vaatetus
  ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odłamek (n)
siru
  mała część odłamana od całości

odżywianie /ˌɔḍʒɨˈvʲjä̃ɲɛ/ (n)
syöminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od odżywiać

odżywka do włosów (n)
hiustenhoitoaine
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

oferta /ɔˈfɛrta/ (n)
tarjous
  (potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje

offline (adj)
[[offline-tila|offline-tilassa]]
  (informatyka, informatyczny) niezwiązany z siecią internetową, odbywający się poza siecią internetową

offline (adv)
[[offline-tila|offline-tilassa]]
  (informatyka, informatyczny) poza Internetem

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
uhri
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku
  poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
upseeri
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalnie /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
virallisesti
  w sposób oficjalny

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
virallinen
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oganeson (n)
oganesson
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Og i liczbie atomowej 118;

ogar /ˈɔɡar/ (n)
vihikoira
  gończy pies myśliwski

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
ori
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
tuli
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;

oglądactwo (n)
tirkistely, voyeurismi
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie seksualne charakteryzujące się skłonnością do oglądania innych ludzi podczas zachowań seksualnych;

ognie świętego Elma /ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma/ (n)
Elmon tuli
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego;

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
polttopiste, fokus
  (optyka, optyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie;
nuotio, valkea
  ułożony, płonący stos drewna

ogniskowa /ˌɔɟɲiˈskɔva/ (n)
polttoväli
  (fizyka, fizyczny) (fotografia) odległość ogniska układu optycznego od soczewki lub zwierciadła;

ogniwo /ɔɟˈɲivɔ/ (n)
paristo
  (technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego
lenkki
  kółko w łańcuchu

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
häntä, pyrstö
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  końcowa część jakiegoś przedmiotu

ogonek /ɔˈɡɔ̃nɛk/ (n)
häntä
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak diakrytyczny w postaci ogonka (1.2) umieszczany pod literą

ogorzałka /ˌɔɡɔˈʒawka/ (n)
lapasotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya marila, gatunek kaczki z grupy grążyc;

ogr /ɔkr̥/ (n)
jätti
  legendarne stworzenie;

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
rajoitettu
  taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogrodnictwo /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
puutarhanhoito
  dział rolnictwa zajmujący się takimi uprawami
  (rolnictwo, rolniczy) uprawa drzew owocowych, roślin ozdobnych i warzyw

ogrodnictwo partyzanckie (n)
sissiviljely
  forma akcji bezpośredniej polegająca na prowadzeniu ogrodnictwa na terenach, do których nie ma się prawa własności, zwykle w przestrzeni publicznej miast;

ogrodniczki (n)
haalarihousut
  (potocznie, potoczny) (krawiectwo) rodzaj spodni z charakterystycznym karczkiem z przodu i szalkami;

ogrodnik /ɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
puutarhuri
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem

ogrzewanie /ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/ (n)
lämmitys
  czynność dostarczania ciepła
  urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło

ogrzewać /ɔˈɡʒɛvaʨ̑/ (v)
lämmitellä
  zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
puutarha
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród botaniczny /ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
kasvitieteellinen puutarha
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających;

ogród zimowy (n)
talvipuutarha
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wydzielona i mocno przeszklona część budynku wypełniona wieloma wyeksponowanymi całorocznymi roślinami;

ogólnie /ɔˈɡulʲɲɛ/ (adv)
yleisesti
  powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy
  w sposób pozbawiony wnikania w szczegóły

ogólnonarodowy /ˌɔɡulnɔ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
valtakunnallinen
  dotyczący całego narodu

ogólnoustrojowy (adj)
systeeminen
  związany z całym ustrojem, dotyczący całego ustroju

ogólny /ɔˈɡulnɨ/ (adj)
yleinen
  nieuwzględniający szczegółów
  zbierający w całość
  powszechny, często występujący

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
kurkkuyrtti, rohtopurasruoho
  (botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
kurkku
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Cucumis sativus L., owoc ogórka siewnego

ohar /ˈɔxar/ (n)
ristisorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
isä
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);
  założyciel, pierwszy przedstawiciel;
  (biologia, biologiczny) samiec mający potomstwo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma tytularna zakonników, rzadziej księży;

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
kummisetä
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną
  (kryminologia, kryminologiczny) przywódca mafijny we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych

ojcostwo /ɔjˈʦ̑ɔstfɔ/ (n)
isyys
  bycie ojcem

ojcowski /ɔjˈʦ̑ɔfsʲci/ (adj)
isällinen
  dotyczący ojca
  właściwy ojcu

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
isäpuoli
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
isänmaa
  kraj, w którym ktoś się urodził;

okapi /ɔˈkapʲi/ (n)
okapi
  (zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okaryna /ˌɔkaˈrɨ̃na/ (n)
okariina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;

okazały (adj)
kookas
  mający imponujące rozmiary

okazja czyni złodzieja /ɔˈkazʲja ˈʧ̑ɨ̃ɲi zwɔˈʥ̑ɛ̇ja/ (proverb)
tilaisuus tekee varkaan
  możliwość szybkiego, nieoczekiwanego wzbogacenia się jest pokusą do kradzieży

okiennica /ˌɔcɛ̇̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
ikkunaluukku
  rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz;

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
ikkuna
  oszklony otwór w ścianie
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (przenośnie, przenośnia) (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra

oknówka /ɔkˈnufka/ (n)
räystäspääsky
  (ornitologia, ornitologiczny) Delichon urbica, pospolity w Polsce gatunek jaskółki;

oko /ˈɔkɔ/ (n)
silmä
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) krążek tłuszczu na powierzchni płynu
  (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
  w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;

oko cyklonu /ˈɔkɔ ʦ̑ɨkˈlɔ̃nu/ (n)
myrskyn silmä
  centrum burzliwych, niebezpiecznych wydarzeń
  obszar ciszy w centrum cyklonu;

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
silmä silmästä; silmä silmästä, hammas hampaasta
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

oko złożone (n)
verkkosilmä
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) rodzaj oka występujący u owadów, wijów i niektórych skorupiaków, składające się z tysięcy drobnych omatidiów;

okolicznik /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
adverbiaali
  (gramatyka) część zdania określająca czasownik;

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
olosuhteet
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

okostna /ɔˈkɔstna/ (n)
luukalvo
  (anatomia, anatomiczny) błona otaczająca i ochraniająca kości;

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
noin
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
noin
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okołoporodowy /ˌɔkɔwɔpɔrɔˈdɔvɨ/ (adj)
perinataalinen
  taki, który ma miejsce w okresie porodu oraz bezpośrednio przed nim lub po nim

okołorostek /ˌɔkɔwɔˈrɔstɛk/ (n)
sirkumfiksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy otaczający leksem, np. morfem otaczający rdzeń;

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
ahven
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis Linnaeus, słodkowodna ryba drapieżna;

okres /ˈɔkrɛs/ (n)
jakso
  przedział czasu, czas trwania czegoś
  (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem

okres wegetacyjny (n)
kasvukausi
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) część roku, gdy roślinność może się rozwijać ze względu na dostateczną ilość wilgoci i ciepła;

określać /ɔˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
päättää
  definiować, ustalać cechy czegoś

okropnie (adv)
hirmuisesti
  (potocznie, potoczny) niezmiernie, bardzo, ogromnie
  źle, strasznie, przerażająco

okropny /ɔˈkrɔpnɨ/ (adj)
kauhea
  wywołujący strach, odrzucający

okruch /ˈɔkrux/ (n)
murunen
  (przenośnie, przenośnia) (o zjawiskach, stanach, uczuciach, informacji) bardzo mała ilość czegoś, pozostałość po czymś
  mały, odkruszony kawałek czegoś

okrucieństwo /ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
hirmuteko
  skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom;

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
julma
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrzemka /ɔˈkʃɛ̃mka/ (n)
piilevä
  jednokomórkowy glon z typu chryzofitów;

okrąg /ˈɔkrɔ̃ŋk/ (n)
ympyrä
  (geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu);
  kształt utworzony na podobieństwo okręgu (1.1)

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
pyöreä
  mający kształt okręgu, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okrążenie (n)
kierros
  droga, trasa, którą ktoś przebył dookoła czegoś

okręg /ˈɔkrɛ̃ŋk/ (n)
piirikunta
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach, zwykle odpowiadająca polskiemu powiatowi; obszar geograficzny o takiej wielkości

okręt /ˈɔkrɛ̃nt/ (n)
sotalaiva
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa;

okręt liniowy /ˈɔkrɛ̃nt lʲĩˈɲjɔvɨ/ (n)
linjalaiva
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) okręt wojenny wystarczająco duży, by walczyć w linii bojowej;

okręt podwodny (n)
sukellusvene
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okręt pustyni (n)
erämaalaiva
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) wielbłąd

okręt wojenny (n)
sota-alus
  (marynarka) uzbrojony statek wchodzący w skład sił zbrojnych państwa;

okrężnica (n)
lynkkysuoli
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego

okrężny (adj)
epäsuora
  dążący do celu nie wprost
  taki, który swoim położeniem okrąża coś
  okrążający coś poprzez ruch, przemieszczenie

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
oksymoron
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;

oksytocyna /ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
oksitosiini
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

oktan /ˈɔktãn/ (n)
oktaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny;

oktawa /ɔkˈtava/ (n)
oktaavi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) strofa składająca się z ośmiu wierszy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej
  przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu

okular /ɔˈkular/ (n)
okulaari
  (optyka, optyczny) rodzaj soczewki optycznej – w układzie optycznym ta, która znajduje się przy oku patrzącego;

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
silmälasit
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
aurinkolasit
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okulista /ˌɔkuˈlʲista/ (n)
silmälääkäri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu

okulistka /ˌɔkuˈlʲistka/ (n)
silmälääkäri
  forma żeńska od: okulista

okultyzm (n)
okkultismi
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup /ˈɔkup/ (n)
lunnaat
  pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
miehitys
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okupować /ˌɔkuˈpɔvaʨ̑/ (v)
miehittää
  zbrojnie zajmować terytorium innego państwa

okwiat /ˈɔkfʲjat/ (n)
kehä
  (botanika, botaniczny) część kwiatu złożona z kielicha i korony osłaniająca pręciki i słupek lub słupki;

okładka /ɔˈkwatka/ (n)
kansi
  wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu

olbrzym /ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
jättiläinen
  człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile

olcha /ˈɔlxa/ (n)
leppä
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., drzewo z rodziny brzozowatych, rosnące na terenach podmokłych;

oleander /ˌɔlɛˈãndɛr/ (n)
oleanteri
  (botanika, botaniczny) Nerium, krzew lub niskie drzewo o lancetowatych, skórzastych, wiecznie zielonych liściach oraz dużych, białych, różowych lub czerwonych kwiatach zebranych w baldachogrona;

olej /ˈɔlɛj/ (n)
öljy
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej palmowy (n)
palmuöljy
  (spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;

olej rycynowy (n)
risiiniöljy
  olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej słonecznikowy /ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
auringonkukkaöljy
  olej wytwarzany z nasion słonecznika;

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
eteerinen öljy
  mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

oligarcha (n)
oligarkki
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) często (pejoratywnie, pejoratywny) bardzo zamożny człowiek mający wpływ na politykę

oligarchia /ˌɔlʲiˈɡarxʲja/ (n)
harvainvalta, oligarkia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;

oligarchiczny (adj)
oligarkkinen
  związany z oligarchią, oligarchami; dotyczący oligarchii, oligarchów; rządzony przez oligarchię, oligarchów

oligocen /ˌɔlʲiˈɡɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
oligoseenikausi
  (geologia, geologiczny) najmłodsza epoka paleogenu

oligopol /ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/ (n)
oligopoli
  (ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;

olimpiada /ˌɔlʲĩmˈpʲjada/ (n)
olympiadi
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: odstęp czasu między dwoma następującymi po sobie igrzyskami, trwający zazwyczaj cztery lata;
  (sport, sportowy) igrzyska olimpijskie
  zawody, rozgrywki, konkursy o wysokiej randze lub dużym znaczeniu

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
öljypuu, oliivi
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;
oliivi
  (spożywczy) owoc oliwki (1.1)

om /ɔ̃m/ (n)
ohmi
  (jednostka miary) (elektryczność) jednostka oporu elektrycznego;

ombudsman (n)
oikeusasiamies
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) niezależny urzędnik powoływany przez parlament, do którego obywatele mogą odwoływać się w sprawach naruszania praw i wolności po wyczerpaniu innych możliwości prawnych;

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
pyörtyminen
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
oomega
  (językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta czwarta litera alfabetu greckiego, ω;

omijać /ɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
karttaa, karsastaa
  okrążyć coś, żeby do tego nie podejść, nie zbliżać się; przejść obok czegoś nie zatrzymując się

omikron /ɔ̃ˈmʲikrɔ̃n/ (n)
omikron
  nazwa piętnastej litery alfabetu greckiego, ο;

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
munakas, omeletti
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omnibus /ɔ̃mʲˈɲibus/ (n)
bussi
  (motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd;

omocznia /ɔ̃ˈmɔʧ̑ʲɲa/ (n)
rakkokalvo
  (biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych;

omułek /ɔ̃ˈmuwɛk/ (n)
sinisimpukka
  (zoologia, zoologiczny) przybrzeżny małż mórz europejskich i Oceanu Atlantyckiego;

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
hän, se
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
hän, se
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onager /ɔ̃ˈnaɡɛr/ (n)
aasialainen villiaasi
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty;
  (zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny;

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
onania
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
he
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
oni
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onigiri (n)
onigiri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjne danie japońskie w formie ryżowych bryłek z wytrawnym nadzieniem i dodatkami;

onkolog /ɔ̃ŋˈkɔlɔk/ (n)
onkologi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób nowotworowych

onkologia /ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/ (n)
onkologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami

online (adj)
kytketty
  (informatyka, informatyczny) związany z siecią internetową, dotyczący sieci internetowej, przekazywany za pomocą sieci internetowej

online (adv)
online
  (informatyka, informatyczny) za pomocą Internetu

onomastyka /ˌɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
nimistöntutkimus
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (osobowych i geograficznych);

onomatopeja /ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/ (n)
onomatopoeesi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
ontologia
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

onuca /ɔ̃ˈnuʦ̑a/ (n)
jalkarätti
  (odzieżownictwo) pas tkaniny do owijania stopy stosowany zamiast skarpety;

onyks (n)
onyksi
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej;

oo- (prefix)
oo-
  (biologia, biologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych, który wskazuje na ich związek znaczeniowy z jajem, komórką jajową

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
oologia
  (ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

opacki (adj)
luostarin
  związany z opatem lub opactwem

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
luostari
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opakowanie /ˌɔpakɔˈvãɲɛ/ (n)
pakkausmateriaali
  (rzeczownik odczasownikowy) od opakować
kääre
  to, co służy do przechowywania

opal /ˈɔpal/ (n)
opaali
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
rusketus
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opanowanie /ˌɔpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
harkinta
  spokój, panowanie nad swoimi emocjami

oparcie /ɔˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
selkänoja
  część mebla służąca do podtrzymywania pleców

opat /ˈɔpat/ (n)
apotti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatrunek (n)
side
  (medycyna, medyczny) materiał do zabezpieczania i leczenia uszkodzeń ciała

opatrzność /ɔˈpaṭʃnɔɕʨ̑/ (n)
johdatus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) opieka Boga

opcja /ˈɔpʦ̑ʲja/ (n)
optio
  (finanse, finansowy) instrument pochodny w formie prawa do kupna lub sprzedaży określonej ilości danej waluty w ustalonym czasie i cenie;
  jedna z możliwości do wyboru

opera /ˈɔpɛra/ (n)
ooppera
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
leikkaus
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
  działania skierowane na wykonanie określonego zadania

operator /ˌɔpɛˈratɔr/ (n)
keskuksenhoitaja
  człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie
  (matematyka, matematyczny) funkcja; najczęściej określenie funkcji przekształcającej funkcję w funkcję

operetka (n)
operetti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze

opieka /ɔˈpʲjɛka/ (n)
huoltajuus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadzór prawny nad osobą małoletnią
hoito
  dbanie o kogoś lub coś;

opieka zdrowotna /ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna/ (n)
terveydenhuolto
  ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich;

opiekować się /ˌɔpʲjɛˈkɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
huolehtia
  sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś

opiekun /ɔˈpʲjɛkũn/ (n)
huoltaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) osoba sprawująca z ramienia sądu opiekę nad dzieckiem

opiekun klienta (n)
yhteyspäällikkö
  osoba odpowiedzialna za bezpośredni kontakt z klientem – w agencji reklamowej, banku itp.;

opierać /ɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
kestää
  przeciwstawiać się, stawiać opór

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
mielipide
  sąd, zdanie na jakiś temat

opinia publiczna /ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na/ (n)
yleinen mielipide
  reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości;

opis /ˈɔpʲis/ (n)
kuvaus
  określenie podstawowych cech czegoś

opisowy (adj)
kuvaileva
  mający charakter opisu

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
oopiumi
  wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opiłek /ɔˈpʲiwɛk/ (n)
jauhe
  mały kawałek metalu powstający podczas piłowania za pomocą pilnika lub piły

opodatkowanie (n)
verotus
  (ekonomia, ekonomiczny) nałożenie podatku lub podatków

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
rengas
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oponiak (n)
aivokalvokasvain
  (medycyna, medyczny) niezłośliwy nowotwór opon mózgowo-rdzeniowych;

oportunista /ˌɔpɔrtũˈɲista/ (n)
opportunisti
  (książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści

oportunizm /ˌɔpɔrˈtũɲism̥/ (n)
opportunismi
  postawa moralna człowieka kierującego się w swym postępowaniu nie powszechnie przyjętymi zasadami, lecz tym, co w danej sytuacji jest dla niego korzystne;

opowiadanie /ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
kertominen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór epicki
kertomus
  coś, co zostało opowiedziane

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
kertoa
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opowieść /ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
satu
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści
  opowiadana historia

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
oppositio
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
ohjelmisto
  (informatyka, informatyczny) ogół programów komputerowych

opryszczka (n)
yskänrokko, huuliherpes, rokahtuma
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

optometrysta (n)
optometristi
  (medycyna, medyczny) mężczyzna, specjalista medyczny wykonujący pomiary parametrów układu wzrokowego

optyk /ˈɔptɨk/ (n)
optikko
  naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki
  rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary
  sprzedawca okularów

optyka (n)
optiikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymalny /ˌɔptɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
optimaalinen
  najlepszy

optymistyczny /ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
optimistinen
  pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie

optymizm /ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
optimismi
  wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów

opuncja /ɔˈpũnʦ̑ʲja/ (n)
kaktusviikuna
  (botanika, botaniczny) Opuntia, roślina z rodziny kaktusowatych o okazałych kwiatach i zielonych soczystych pędach i często jadalnych owocach;

opuszczony (adj)
hylätty
  taki, którego opuszczono
  zniszczony wskutek zaniedbania

opuszka (n)
sormenpää
  (anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca

opór /ˈɔpur/ (n)
vastus
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  w lm przeszkody, utrudnienia

opóźnienie /ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
aikailu
  odsunięcie zdarzenia w czasie

opóźniony (adj)
viivästynyt
  (potocznie, potoczny) nieprawidłowo rozwinięty umysłowo

opętanie (n)
riivaus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stan bycia owładniętym przez demona;

opętany /ˌɔpɛ̃nˈtãnɨ/ (n)
riivattu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, której ciałem zawładnął zły duch

opłata /ɔˈpwata/ (n)
maksu
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłucna (n)
keuhkopussi
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;

oracja (n)
juhlapuhe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kwieciste przemówienie;
  typ modlitwy wieńczącej część liturgii lub nabożeństwa;

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
orangit
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

oranżada /ˌɔrãw̃ˈʒada/ (n)
appelsiinijuoma
  napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat

oranżeria /ˌɔrãw̃ˈʒɛrʲja/ (n)
appelsiinitarha
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) szklarnia służąca do hodowli egzotycznych roślin, np. pomarańcz, cytryn, pełniąca rolę wypoczynkową;

oraz /ˈɔras/ (conjunction)
samoin kuin
  …łączący słowa i zdania równorzędne, wskazując je jako występujące równocześnie

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
kyntää
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
kiertorata
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
orkidea
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

order /ˈɔrdɛr/ (n)
kunniamerkki
  wysokiej rangi odznaczenie, wywodzące się z dawnych zakonów rycerskich (religijnych i świeckich);

ordynans (n)
sotilaspalvelija
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz posługujący oficerowi

oregano /ˌɔrɛˈɡãnɔ/ (n)
oregano
  (botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L.
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) liście lebiodki stosowane jako przyprawa

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
toimielin, äänenkannattaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;
äänenkannattaja, elin
  część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego

organiczny /ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
eloperäinen
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

organista /ˌɔrɡãˈɲista/ (n)
urkuri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na organach;

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
järjestö, organisaatio
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizacja pozarządowa /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva/ (n)
kansalaisjärjestö
  stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;

organizacyjny (adj)
järjestelmä
  dotyczący organizacji

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
eliö, organismi
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;
  (medycyna, medyczny) cielesny ustrój człowieka

organizować /ˌɔrɡãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
järjestellä
  porządkować, zbierać, zakładać coś; układać coś w pewną całość podległą określonym normom

organy (n)
urut
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
orgasmi
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
orgiat
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orientacja (n)
suunnistus
  określone poglądy polityczne lub preferencje seksualne
  rozeznanie w sytuacji, jakimś zagadnieniu oraz umiejętność ich oceny
  umiejętność rozpoznawania określonych miejsc i kierunków w terenie
  ustawienie, pozycja względem jakiegoś punktu odniesienia

orientacja seksualna (n)
seksuaalinen suuntautuminen
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

orientalistyka /ˌɔrʲjɛ̃ntaˈlʲistɨka/ (n)
itämaiden tutkimus
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturach Orientu;

origami /ˌɔrʲiˈɡãmʲi/ (n)
origami
  (sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

orija (n)
orija
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoaryjski używany w indyjskim stanie Orisa;

ork /ɔrk/ (n)
örkki
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą;

orka /ˈɔrka/ (n)
auraaminen, kyntäminen
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby;
miekkavalas
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca L., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
orkesteri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orlica (n)
lännensananjalka
  (botanika, botaniczny) paproć z rodzaju Pteridium;

orlik /ˈɔrlʲik/ (n)
akileija
  (botanika, botaniczny) Aquilegia, roślina zielna o dużych, różnobarwnych kwiatach;

orlik krzykliwy (n)
pikkukiljukotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila pomarina, ptak drapieżny z podrodziny orłów należący do polskiej ornitofauny;

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (n)
armenia
  język urzędowy Armenii;

ornament /ɔrˈnãmɛ̃nt/ (n)
koriste
  (sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym,

ornat (n)
kasukka
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
lintutieteilijä
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
  (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ornitologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
lintutiede, ornitologia
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

ornitologiczny /ˌɔrʲɲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
lintutieteellinen
  (biologia, biologiczny) związany z ornitologią, dotyczący ornitologii

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
orogenia
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

ortodontyczny (adj)
ortodonttinen
  związany z ortodoncją

ortoepia /ˌɔrtɔˈɛpʲja/ (n)
ortoepia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o normach wymowy

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
ortografia, oikeinkirjoitus
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

ortolan /ɔrˈtɔlãn/ (n)
peltosirkku
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza hortulana Linnaeus, gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny trznadli;

ortopeda /ˌɔrtɔˈpɛda/ (n)
ortopedi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii

orwellowski (adj)
orwellilainen
  dotyczący życia i twórczości George'a Orwella, charakterystyczny, typowy dla Orwella lub jego twórczości, taki jak u Orwella

oryginalność (n)
omaleimaisuus
  cecha tego, co jest oryginalne

oryks (n)
keihäsantilooppi
  (zoologia, zoologiczny) afrykańska antylopa o krępej budowie i długich rogach;

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
pähkinä
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzech laskowy (n)
hasselpähkinä
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny

orzech włoski (n)
pähkinä
  (spożywczy) jadalne nasiono z drzewa orzecha włoskiego (1.2)

orzech ziemny /ˈɔʒɛγʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
maapähkinä
  (botanika, botaniczny) Arachis hypogaea, brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona;

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
predikaatti
  (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu

orzecznikowy (adj)
predikatiivinen
  (gramatyka) związany z orzecznikiem, dotyczący orzecznika

orzeszek piniowy (n)
pinjansiemen
  (spożywczy) jadalne drobne nasiono niektórych gatunków sosny, w szczególności sosny pinii;

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
kotka
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;
  (przenośnie, przenośnia) zdolna, bystra osoba

orzeł cesarski (n)
keisarikotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila heliaca Savigny, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący stepy strefy umiarkowanej od południowo-wschodniej Europy po Bajkał oraz od Bliskiego Wschodu po Azję Środkową;

orzeł przedni (n)
maakotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila chrysaetos Linnaeus, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych;

orzeł stepowy (n)
arokotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila nipalensis Hodgson, duży wędrowny ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący stepy południowo-wschodniej Europy i Azji;

osa /ˈɔsa/ (n)
ampiainen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osad /ˈɔsat/ (n)
jäte
  (chemia, chemiczny) substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego;

oscyloskop /ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp/ (n)
oskilloskooppi
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;

osetyjski /ˌɔsɛˈtɨjsʲci/ (adj)
osseetti
  (przymiotnik) od Osetia, Osetyjczyk

osełka (n)
hiomakivi
  narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiadły (adj)
vähän liikkuva
  (biologia, biologiczny) mający stałe miejsce życia, nieprzemieszczający się gdzie indziej

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
asumalähiö, lähiö
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osierdzie /ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
perikardium, sydänpussi
  (anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osika /ɔˈɕika/ (n)
haapa, metsähaapa
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
aasi
  (zoologia, zoologiczny) Equus asinus Linnaeus, zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek
  (potocznie, potoczny) uparty człowiek

osiągać /ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
tavoittaa
  docierać do określonego miejsca
  uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy

osiągnięcie /ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
saavutus
  coś, co zostało osiągnięte

oskarżać /ɔˈskarʒaʨ̑/ (v)
syyttää
  obwiniać kogoś o coś

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
syyte
  zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

oskarżyciel (n)
syyttäjä
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w procesie karnym osoba wnosząca do sądu akt oskarżenia przeciw komuś

oskoła (n)
koivunmahla
  (spożywczy) sok z brzozy;

oskrzele (n)
keuhkoputki
  (anatomia, anatomiczny) parzysty narząd rurowaty położony poniżej tchawicy, stanowiący część dolnych dróg oddechowych, rozgałęziający się dychotomicznie

osm /ɔsm̥/ (n)
osmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osmotyczny /ˌɔsmɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
osmoottinen
  oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy

osnowa /ɔsˈnɔva/ (n)
loimi
  (włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
persoona
  (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
henkilö, persoona
  pojedynczy człowiek, ktoś

osoba fizyczna /ɔˈsɔba fʲiˈzɨʧ̑na/ (n)
henkilö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wobec prawa: każdy człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci;

osoba prawna /ɔˈsɔba ˈpravna/ (n)
oikeushenkilö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego;

osobiście /ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
henkilökohtaisesti
  w odniesieniu do siebie samego / konkretnej osoby
  we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa

osobliwość (n)
singulariteetti
  osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna

osobliwy (adj)
erikoinen, outo
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobnik /ɔˈsɔbʲɲik/ (n)
yksilö
  (biologia, biologiczny) jednostkowy okaz gatunku;

osobowość /ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑/ (n)
persoonallisuus, luonne
  (psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;

osobowy /ˌɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
persoona
  (gramatyka) związany z kategorią gramatyczną osoby
  dotyczący osoby

osocze (n)
plasma
  (biologia, biologiczny) zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki

ospa wietrzna (n)
vesirokko
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ostaniec /ɔˈstãɲɛʦ̑/ (n)
eroosion erottama osa
  (geologia, geologiczny) odosobnione wzniesienie będące pozostałością dawnej powierzchni zniszczonej w wyniku wietrzenia, erozji i denudacji;

ostatecznie /ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
lopuksi
  wreszcie, w końcu

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
viimeinen
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostatni raz (adv)
viimeinen kerta
  już nigdy więcej

ostatnia deska ratunku /ɔˈstatʲɲa ˈdɛska raˈtũnku/ (n)
viimeinen keino
  sposób wyjścia z trudnej sytuacji

ostatnio /ɔˈstatʲɲɔ/ (adv)
viime aikoina
  w niedalekiej przeszłości

ostentacja /ˌɔstɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
näytelmä
  (książkowy) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz

ostentacyjny /ˌɔstɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
huomiotaherättävä
  (książkowy) robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę

osteomalacja /ˌɔstɛɔ̃maˈlaʦ̑ʲja/ (n)
osteomalasia
  (medycyna, medyczny) zwykle związana z niedoborem witaminy D choroba metaboliczna kości, której istotą jest brak wapnia w kośćcu, co powoduje zmniejszenie właściwości mechanicznych kośćca i odkształcanie kości;

osteopatia (n)
osteopatia
  metoda medycyny alternatywnej zajmująca się leczeniem zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
luukato
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
ostrakismos
  wykluczenie, bojkot kogoś z danej grupy lub z danego środowiska

ostroga (n)
kannus
  (jeździectwo, jeździecki) ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki;

ostrogocki (adj)
ostrogoottilainen
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) związany z Ostrogotami, dotyczący Ostrogotów

ostrokrzew /ɔˈstrɔkʃɛf/ (n)
orjanlaakeri
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;

ostrokątny (adj)
teräväkulmainen
  mający kąt ostry

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
pyramidi
  (geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożnie /ɔˈstrɔʒʲɲɛ/ (adv)
tarkasti
  w sposób ostrożny, uważny

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
varovainen
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
terävä
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
  (matematyka, matematyczny) o kącie; o czymś, co ma kształt kąta: mniejszy niż 90°
  o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
osteri
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
meriharakka
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
terä
  część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
varoittaminen, varoitus
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
teroittaa
  czynić ostrym (krawędź czegoś)

osuwisko /ˌɔsuˈvʲiskɔ/ (n)
maanvyöry, maanvyörymä
  (geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania;

oswojony /ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ/ (adj)
kesy
  o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość

oszacowanie (n)
arvio
  wynik szacowania

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
keihäs
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
säästäväisyys
  cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszczędny (adj)
nuuka
  nietrwoniący pieniędzy, majątku

oszczędzać /ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
säästää
  zużywać w niewielkiej ilości

oszukańczy /ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
epärehellinen
  opierający się na oszustwie, nieuczciwości

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
huijata
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów
  mówić komuś nieprawdę, kłamać
  celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry

oszustwo /ɔˈʃustfɔ/ (n)
petos
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej;

osłaniać (v)
suojata
  okrywać coś czymś, odgradzać od czegoś, czynić coś niewidocznym
  swoim położeniem uniemożliwiać zaatakowanie kogoś albo zabezpieczać kogoś lub coś przed czymś szkodliwym, niebezpiecznym
  (przenośnie, przenośnia) chronić kogoś lub coś przed odpowiedzialnością albo czymś nieprzyjemnym, niebezpiecznym

osłomuł /ɔsˈwɔ̃muw/ (n)
muuliaasi
  (zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;

otaczać /ɔˈtaʧ̑aʨ̑/ (v)
piirittää
  rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)
  zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)

otocjon /ɔˈtɔʦ̑ʲjɔ̃n/ (n)
korvakoira
  (zoologia, zoologiczny) ssak afrykański przypominający psa i lisa, z charakterystycznymi długimi uszami;

otoczenie /ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ympäristö
  ludzie, z którymi ma się najczęstsze kontakty, którzy są najbardziej znaczący
  łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron

otologia (n)
otologia
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) specjalizacja zajmująca się fizjologią uszu i leczeniem ich chorób;

otrzewna (n)
vatsakalvo
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otręby /ɔˈtrɛ̃mbɨ/ (n)
lese
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw;

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (n)
aloitus
  (szachy, pojęcie szachowe) początkowa faza partii szachów;
avaus
  uroczystość założenia, uruchomienia czegoś

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
avoin
  (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
  o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
  o sklepie: czynny, działający
  ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami

otwieracz /ɔtˈfʲjɛraʧ̑/ (n)
avaaja
  przyrząd służący do otwierania, np. konserw, butelek

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
avata
  powodować, że coś przestaje być zamknięte

otwór /ˈɔtfur/ (n)
aukko, reikä
  dziura lub wgłębienie

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
liikalihavuus, ylipaino
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

otyły /ɔˈtɨwɨ/ (adj)
liikalihava
  o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze

owacja /ɔˈvaʦ̑ʲja/ (n)
suosionosoitukset
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: przyznawana przez senat nagroda dla zwycięskiego wodza w postaci uroczystego wjazdu do Rzymu, mająca status niższy niż triumf;
  ostentacyjne i publiczne wyrażenie komuś uznania lub czci, w szczególności burzą braw

owad /ˈɔvat/ (n)
hyönteinen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadożerca /ˌɔvadɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
hyönteissyöjä
  zwierzę lub roślina żywiąca się owadami

owadożerny /ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
hyönteissyöjä
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami

owal /ˈɔval/ (n)
ovaali
  (geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;

owalny /ɔˈvalnɨ/ (adj)
soikea
  (geometria) mający kształt owalu
  przypominający kształtem owal

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
lammas
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczarek niemiecki /ɔfˈʧ̑arɛc ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
saksanpaimenkoira
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa należąca do grupy owczarków;

owczarz (n)
lammaspaimen
  hodowca owiec

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
kaura
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena L., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owijać w bawełnę /ɔˈvʲijäʥ̑ v‿baˈvɛwnɛ/ (idiom)
jaaritella
  mówić z użyciem aluzji, unikać bezpośredniego przedstawienia sprawy

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
hedelmä
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
  (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo

owocarka (n)
hedelmäkulho
  naczynie na owoce, często dekoracyjne

owoce morza /ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa/ (n)
kalaruoka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże

owocny /ɔˈvɔʦ̑nɨ/ (adj)
antoisa
  dający rezultaty, przynoszący korzyści

owocożerny (adj)
hedelmiä syövä
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owocami

owsianka /ɔfʲˈɕãnka/ (n)
puuro
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owulacja (n)
ovulaatio
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
koristella
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
koru
  coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

ozdobny /ɔˈzdɔbnɨ/ (adj)
koristeellinen
  stanowiący ozdobę; o cechach właściwych ozdobie

oznaczenie (n)
nimike
  etykietka

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
otsoni
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ołowiany /ˌɔwɔˈvʲjãnɨ/ (adj)
lyijyinen
  (przenośnie, przenośnia) taki, który ma cechy podobne do ołowiu, np. barwę, ciężar

ołowica (n)
lyijymyrkytys
  (medycyna, medyczny) zatrucie ołowiem

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
alttari
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
lyijy
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
lyijykynä, kynä
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
akseli
  centralna linia danego układu
  (matematyka, matematyczny) prosta, na której wyróżniono zwrot i punkt O zwany zerowym oraz ustalono odcinek jednostkowy;
  (technologia, technika, techniczny) element mechanizmu lub maszyny, służący utrzymaniu w określonym położeniu osadzonych na osi (1.1) wirujących elementów;

ośle ucho /ˈɔɕlɛ ˈuxɔ/ (n)
hiirenkorva
  zagięty róg książki;

ośli /ˈɔɕlʲi/ (possessiveAdjective)
aasi
  należący do osła

ośmiokąt (n)
kahdeksankulmio
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna mająca osiem kątów;

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
tursas, mustekala
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

oświetlać /ɔɕˈfʲjɛtlaʨ̑/ (v)
valaista
  rzucać, kierować na coś światło

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
kalanruoto, ruodot
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożenić /ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
mennä naimisiin
  zawrzeć związek małżeński z kobietą

pacha /ˈpaxa/ (n)
kainalo
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym;

pachnieć /ˈpaxʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
haista
  wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny

pachnący /paxˈnɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
tuoksahtava
  taki, który wydziela łatwo wyczuwalny zapach, najczęściej przyjemny

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
nivunen
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
potilas
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacyfikacja /ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
rauhoittaminen
  tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej;

pacyfizm (n)
rauhanaate, pasifismi
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

pacynka /paˈʦ̑ɨ̃nka/ (n)
käsinukke
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka nakładana na dłoń i poruszana palcami;

paczka /ˈpaʧ̑ka/ (n)
paketti
  (handel, handlowy) zawartość małego opakowania
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
epilepsia
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padalec /paˈdalɛʦ̑/ (n)
vaskitsa
  (zoologia, zoologiczny) Anguis, rodzaj beznogiej jaszczurki;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
sataa
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)

padać jak muchy /ˈpadaʨ̑ ˈjak ˈmuxɨ/ (v)
putoilla kuin kärpäsiä
  (przenośnie, przenośnia) umierać, ginąć masowo

pademelon (n)
vallabi
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Thylogale Gray, rodzaj ssaka z podrodziny kangurów występującego w Australii, Tasmanii i Nowej Gwinei;

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
haaska, raato
  zwierzęce zwłoki

padlinożerca /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
haaskaeläin
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną

paella (n)
paella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;

pager /ˈpɛjʤ̑ɛr/ (n)
hakulaite
  (technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza;

paginować /ˌpaɟĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
sivuttaa
  (drukarstwo, drukarski) numerować kolejno strony

pagoda /paˈɡɔda/ (n)
pagodi
  (budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia buddyjska o architekturze pagody (1.1)

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
kumpu
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

pagórkowaty /ˌpaɡurkɔˈvatɨ/ (adj)
kukkulainen
  nierówny; taki, który jest pokryty pagórkami

paisley (n)
kašmirkuvio
  delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
hämähäkki
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczak (n)
hämähäkkieläin
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę bezkręgowe z sześcioma nogami i odwłokiem

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
hämähäkinseitti
  sieć tkana przez pająka

pakiet /ˈpacɛt/ (n)
paketti
  (informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu;
  kilka rzeczy spakowanych razem

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
pakistanilainen
  związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
tupakoija, tupakoitsija
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palankin (n)
palankiini
  ozdobna lektyka z dachem i firankami

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
sormi
  część rękawiczki przykrywająca palce (1.1)
sormi, varvas
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
etusormi
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
tupakointi
  zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

paleocen (n)
paleoseeni
  (geologia, geologiczny) najstarsza epoka paleogenu

paleogen /ˌpalɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
paleogeenikausi
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku;

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
paleografia
  badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleontolog /ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk/ (n)
paleontologi
  (biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
paleontologia
  (biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

paleontologiczny (adj)
paleontologinen
  (biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii

paleoproterozoik /paˈlɛɔˌprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
paleoproterotsooinen maailmankausi
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
palestiinalainen
  związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

paleta /paˈlɛta/ (n)
paletti
  specjalna owalna deseczka służąca artyście-malarzowi do mieszania farb;

pali /ˈpalʲi/ (n)
pali
  (językoznawstwo, językoznawczy) martwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, mający duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego, jeden z prakrytów używany w tekstach buddyjskich

paliatywny (adj)
oireita lievittävä
  uśmierzający ból lub łagodzący objawy choroby, lecz nieusuwający jej przyczyn

paliczek /paˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
sormiluu
  (anatomia, anatomiczny) mała kość palców stopy i dłoni;

palilalia (n)
palilalia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab;

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
palimpsesti
  (historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
palindromi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
polttoaine
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
polttaa, palaa
  niszczyć coś za pomocą ognia
polttaa
  o silniku spalinowym, pojeździe z takim silnikiem: zużywać jakąś ilość paliwa
polttaa, tupakoida
  wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo

palić za sobą mosty /ˈpalʲiʥ̑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ/ (v)
polttaa siltansa
  (książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie

pallad /ˈpalːat/ (n)
palladium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palma /ˈpalma/ (n)
palmu, palmupuu
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;

palnik /ˈpalʲɲik/ (n)
kaasupoltin
  urządzenie wytwarzające płomień, służące do spawania metali

palpitacja (n)
sydämentykytys
  (medycyna, medyczny) zbyt szybkie bicie serca;

palto /ˈpaltɔ/ (n)
palttoo
  ciepłe okrycie wierzchnie do noszenia głównie zimą

paluch /ˈpalux/ (n)
isovarvas
  (anatomia, anatomiczny) duży palec u nogi;

pamflet /ˈpãw̃flɛt/ (n)
pamfletti
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji

pamiątka /pãˈmʲjɔ̃ntka/ (n)
matkamuisto
  drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę

pamiętny (adj)
mieleenpainuva
  taki, który długo się pamięta; godny zapamiętania; zapadający w pamięć

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
muisti
  (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;
muisto, muisti
  fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
muisti, muisto
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;

pan /pãn/ (n)
herra
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników
  z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
sulhanen
  mężczyzna w dniu swojego ślubu

panaceum /ˌpãnaˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
ihmelääke
  (książkowy) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo

panamski /pãˈnãmsʲci/ (adj)
panamalainen
  odnoszący się do państwa Panama

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
vyötiäinen
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
panssarilaiva, taistelulaiva
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
panssari
  (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;

panczenlama (n)
Panchen-lama
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy;

panda /ˈpãnda/ (n)
panda
  (zoologia, zoologiczny) panda mała
  (zoologia, zoologiczny) panda wielka

panda wielka (n)
isopanda
  (zoologia, zoologiczny) Ailuropoda melanoleuca David, drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych występujący w Azji;

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
pandeismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
pandemia
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

pandemiczny (adj)
pandeeminen
  (medycyna, medyczny) związany z pandemią; mający charakter pandemii

pandemonium /ˌpãndɛ̃ˈmɔ̃ɲũm/ (n)
kaaos
  (książkowy) przerażająca sytuacja, wydarzenie, miejsce

panegiryk /ˌpãnɛˈɟirɨk/ (n)
ylistys
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) uroczysty tekst pochwalny, sławiący konkretną osobę, czyn;

panel /ˈpãnɛl/ (n)
lautakunta
  (budownictwo) ozdobna płyta z tworzywa lub kompozytu pokrywająca powierzchnię
  (technologia, technika, techniczny) płaski, modułowy element konstrukcyjny
  (technologia, technika, techniczny) tablica z elementami sterowniczymi, gniazdami
  publiczna dyskusja z udziałem wielu dyskutantów, przedstawicieli z różnych środowisk

pangermanizm (n)
pangermanismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nacjonalistyczna doktryna polityczna postulująca zjednoczenie wszystkich ludów germańskich

pangram /ˈpãŋɡrãm/ (n)
pangrammi
  (językoznawstwo, językoznawczy) zdanie, w którym zostały użyte wszystkie litery alfabetu;

pani /ˈpãɲi/ (n)
rouva
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panierować (v)
leivittää
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce

panika /ˈpãɲika/ (n)
paniikki
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

panleukopenia /ˌpãnlɛwkɔˈpɛ̃ɲa/ (n)
kissarutto
  (weterynaria, weterynaryjny) wysoce zaraźliwa, wirusowa choroba kotowatych przebiegająca z objawami zapalenia układu pokarmowego i leukopenią;

panna /ˈpãnːa/ (n)
neiti
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)
  dziewczyna, młoda kobieta

panna cotta (n)
panna cotta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) delikatny deser kuchni włoskiej zrobiony ze śmietany podgrzanej z żelatyną i różnymi dodatkami;

panna młoda /ˈpãnːa ˈmwɔda/ (n)
morsian
  kobieta w dniu swojego ślubu

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
panoraama
  rozległy, szeroki widok

panowanie /ˌpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
hallituskausi
  okres władzy danego monarchy

panpsychizm (n)
panpsykismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panseksualizm (n)
panseksuaalisuus
  (filozofia, filozoficzny) (seksuologia, seksuologiczny) postrzeganie wszelkich zjawisk w świecie przez pryzmat seksualny

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
panslavismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
panteismi
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

panteon /pãnˈtɛɔ̃n/ (n)
pantheon
  (starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;

pantera mglista (n)
puuleopardi
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neofelis nebulosa Griffith, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w południowo-wschodniej Azji;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku pantera mglista (1.1)

pantera śnieżna /pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna/ (n)
lumileopardi
  (zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;

pantoflarz /pãnˈtɔflaʃ/ (n)
vihtori
  mężczyzna potulny, ulegający kobiecie

pantograf /pãnˈtɔɡraf/ (n)
saksivirroitin
  przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
  przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;

pantomima /ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/ (n)
pantomiimi
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;

pantoprazol (n)
pantopratsoli
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej;

papacha (n)
papaha
  (odzieżownictwo) męska futrzana czapka używana przez Kozaków, mieszkańców Kaukazu i Azji Środkowej;

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
asiapaperi, paperi
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument
paperi
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
vessapaperi, WC-paperi
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier wartościowy /ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
arvopaperi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;

papier śniadaniowy (n)
voipaperi
  specjalny papier do zawijania kanapek

papiernia (n)
paperitehdas
  zakład wytwarzający papier

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
savuke, tupakka
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
paavi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papirologia (n)
papyrologia
  nauka, która zajmuje się badaniem i odczytywaniem rękopisów;

papirus /paˈpʲirus/ (n)
papyrus
  (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  materiał pisarski, wyrabiany z włókien papirusu (1.1);
  zwój lub dokument spisany na papirusie (1.2)

paplać /ˈpaplaʨ̑/ (v)
lörpötellä
  (potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach

paprotnik (n)
saniainen
  (botanika, botaniczny) wieloletnia bylina z pierzastymi liśćmi, występująca w strefie umiarkowanej i subarktycznej półkuli północnej

paprotnik samczy (n)
kivikkoalvejuuri
  (botanika, botaniczny) Dryopteris filix-mas L., gatunek paproci z rodziny nerecznicowatych o właściwościach leczniczych;

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
saniainen
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z kladu monilofitów;

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
paprika
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa;

papuga /paˈpuɡa/ (n)
papukaija
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny papug (1.1)
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
undulaatti
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para /ˈpara/ (n)
vesihöyry, höyry
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;
pari
  dwa przedmioty stanowiące komplet
  określenie niektórych przedmiotów, składających się z dwóch takich samych części
  dwie osoby występujące wspólnie, np. w grze, w tańcu
pari, pariskunta
  dwie osoby, darzące się uczuciem

para wodna /ˈpara ˈvɔdna/ (n)
vesihöyry
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) woda w gazowym stanie skupienia;

parabola /ˌparaˈbɔla/ (n)
paraabeli
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;

paracetamol /ˌparaʦ̑ɛˈtãmɔl/ (n)
parasetamoli
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym;

parada /paˈrada/ (n)
komeilu
  (wojskowość, wojskowy) uroczysty przegląd wojsk połączony z defiladą;
  efektowny przemarsz z udziałem wielu osób;

paradoks /paˈradɔks/ (n)
paradoksi
  rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
  zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią

paradoksalny /ˌparadɔˈksalnɨ/ (adj)
paradoksaalinen
  sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
paradigma
  (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

parafia /paˈrafʲja/ (n)
seurakunta
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

parafialny (adj)
seurakunnallinen
  (kościelny) związany z parafią, należący do parafii

parafilia (n)
parafilia
  (seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne

parafraza (n)
parafraasi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi

paragraf /paˈraɡraf/ (n)
paragraafi
  podstawowa jednostka redakcyjna tekstu prawnego (z wyjątkiem ustaw nieokreślanych mianem kodeksów), oznaczana w tekście symbolem §;

paramilitarny /ˌparãmʲilʲiˈtarnɨ/ (adj)
puolisotilaallinen
  zorganizowany na wzór wojskowy

paranoidalny /ˌparãnɔ<sup>j</sup>iˈdalnɨ/ (adj)
paranoidinen
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) mający pewne cechy paranoi, podobny do paranoi

paranoja (n)
paranoia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;

parapetówka /ˌparapɛˈtufka/ (n)
tupaantuliaiset
  (potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania

paraplegia /ˌparaˈplɛɟja/ (n)
alaraajahalvaus
  (medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;

parapsychologia /ˌparapsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
parapsykologia
  dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę

parapsychologiczny (adj)
parapsykologinen
  (psychologia, psychologiczny) związany z parapsychologią, dotyczący parapsychologii

parasol /paˈrasɔl/ (n)
auringonvarjo
  przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
sateenvarjo
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parazytologia /ˌparazɨtɔˈlɔɟja/ (n)
loisoppi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;

parcela (n)
tontti
  działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru

pardon (interjection)
anteeksi
  (potocznie, potoczny) przepraszam

pardwa /ˈpardva/ (n)
kiiruna, riekko
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa białosterna (n)
valkopyrstöriekko
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus leucura, gatunek ptaka z rodziny kurowatych, występujący w Ameryce Północnej;

pardwa górska /ˈpardva ˈɡurska/ (n)
kiiruna
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa mszarna /ˈpardva ˈm̥ʃarna/ (n)
riekko
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa szkocka (n)
nummiriekko
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus scotica, podgatunek pardwy mszarnej, występujący na Wyspach Brytyjskich

pareidolia (n)
pareidolia
  (psychologia, psychologiczny) błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;

paremiologia /ˌparɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
paremiologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) nauka o przysłowiach zajmująca się ich pochodzeniem, znaczeniem oraz porównywaniem ich wersji w różnych językach;

parestezja (n)
parestesia
  (medycyna, medyczny) przykre wrażenie czuciowe, zwykle odbierane jako mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry, będące objawem uszkodzeniem układu nerwowego;

parias (n)
paaria
  człowiek uważany w jakiejś grupie za gorszego, pogardzany
  w Indiach: człowiek należący do jednej z najniższych kast lub będący poza systemem kastowym;

park /park/ (n)
puisto
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
kansallispuisto
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
parkkipaikka
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parkować /parˈkɔvaʨ̑/ (v)
pysäköidä
  zostawiać pojazd na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania pojazdu lub innym wolnym miejscu

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
parlamentti, eduskunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
eduskunta, parlamentti
  gmach, w którym obraduje parlament (1.1)

parmezan /parˈmɛzãn/ (n)
parmesaani
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;

parobek (n)
renki
  (historia, historyczny, historycznie) najemny pracownik rolny;

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
parodia
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

parodiować (v)
parodioida
  dokonywać parodii czegoś

paroksyzm (n)
kohtaus
  (medycyna, medyczny) nasilenie się choroby
  (przenośnie, przenośnia) napad żalu, gniewu lub śmiechu

parowar /paˈrɔvar/ (n)
höyrykeitin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie lub urządzenie służące do gotowania na parze;

parować /paˈrɔvaʨ̑/ (v)
höyrytä
  wydzielać parę wodną

parowiec (n)
höyrylaiva
  (przestarzałe, przestarzały) statek z napędem parowym;

parowóz /paˈrɔvus/ (n)
höyryveturi
  (kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy

parsować (v)
jäsentää
  (informatyka, informatyczny) dokonywać analizy składniowej ciągu znaków w celu ustalenia jej struktury

parter /ˈpartɛr/ (n)
pohjakerros, ensimmäinen kerros
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia /ˈpartʲja/ (n)
puolue
  (zobacz) partia polityczna

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
poliittinen puolue
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partnerstwo (n)
kumppanuus
  równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami

partycja (n)
levyosio
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część dysku fizycznego umożliwiająca utworzenie dysku logicznego;

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
partikkeli
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

partyzant /parˈtɨzãnt/ (n)
partisaani
  (wojskowość, wojskowy) uczestnik konspiracyjnej walki zbrojnej na tyłach nieprzyjaciela; żołnierz oddziału partyzanckiego

paruzja /paˈruzʲja/ (n)
paruusia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: ponowne przyjście Chrystusa na świat,

paryski /paˈrɨsʲci/ (adj)
pariisilainen
  związany z Paryżem, dotyczący Paryża

paryżanin /ˌparɨˈʒãɲĩn/ (n)
pariisilainen
  mieszkaniec Paryża

parzysty /paˈʒɨstɨ/ (adj)
parillinen
  (matematyka, matematyczny) podzielny przez dwa;
  taki, który występuje w parze

pas /pas/ (n)
kaista
  (motoryzacja) wydzielona część jezdni, przeznaczona do jazdy pojazdów w jednym kierunku i ze zbliżoną prędkością; długa droga;
vyö
  część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;

pas bezpieczeństwa (n)
turvavyö
  pas, który zabezpiecza przed urazem w razie wypadku;

pas cnoty /ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ/ (n)
siveysvyö
  (historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;

pas planetoid (n)
asteroidivyöhyke
  (astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;

pas startowy /ˈpas ːtarˈtɔvɨ/ (n)
kiitorata, kiitotie
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów

pasat /ˈpasat/ (n)
pasaatituuli
  (meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) stały, ciepły wiatr wiejący w strefie międzyzwrotnikowej w kierunku równika;

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
matkustaja
  osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pascha /ˈpasxa/ (n)
pasha
  (etnografia, etnograficzny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) tradycyjna potrawa wielkanocna, podawana zazwyczaj w postaci ściętej piramidki ozdobionej rodzynkami i skórką pomarańczową;

pasek narzędzi /ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲʥ̑i/ (n)
työkalupalkki
  (informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu

paserstwo (n)
varastetun tavaran kauppa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na skupie, przechowywaniu lub sprzedaży rzeczy kradzionych;

pasieka /paˈɕɛka/ (n)
mehiläistarha
  (pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
poikapuoli
  syn męża lub żony pochodzący z wcześniejszego małżeństwa

pasierbica /ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a/ (n)
tytärpuoli
  córka małżonka z innego małżeństwa

pasja /ˈpasʲja/ (n)
intohimo
  silne zainteresowania, zamiłowanie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) utwór artystyczny lub przedstawienie religijne opisujący mękę Jezusa Chrystusa

pasjans /ˈpasʲjãw̃s/ (n)
pasianssi
  (termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;

pasjonujący /ˌpasʲjɔ̃nuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
jännittävä
  szczególnie ciekawy, wyjątkowo interesujący

paskal /ˈpaskal/ (n)
pascal
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

pasmanteria /ˌpasmãnˈtɛrʲja/ (n)
ompelutarvikeliike
  sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi
  wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki)

pasmo /ˈpasmɔ/ (n)
aallonpituusalue
  (fizyka, fizyczny) przedział (częstotliwości, energii, czasu)

pasować /paˈsɔvaʨ̑/ (v)
sopia
  być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
loinen
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;

pasożytniczy (adj)
loinen
  (biologia, biologiczny) dotyczący pasożytów

pasożytować (v)
loisia
  (biologia, biologiczny) żyć kosztem innego organizmu, nie uśmiercając go gwałtownie lub wcale

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
hammastahna
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pasternak (n)
palsternakka
  (botanika, botaniczny) Pastinaca L., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń tej rośliny

pasterski (adj)
paimen
  (kościelny) (przenośnie, przenośnia) leżący w gestii biskupa lub episkopatu, odnoszący się do ich posługi
  dotyczący pasterstwa, związany z pasterstwem

pasteryzacja /ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
pastörointi
  (spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;

pasterz /ˈpastɛʃ/ (n)
paimen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun
  (zootechnika, zootechniczny) osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
pastissi
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastor /ˈpastɔr/ (n)
pastori
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;

pastuch (n)
lehmipoika
  człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe

pastwisko /paˈstfʲiskɔ/ (n)
laidun
  (rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt

pastylka /paˈstɨlka/ (n)
kurkkupastilli
  lek w postaci małego krążka

pasywny (adj)
passiivinen
  który nie wykazuje chęci działania

pasza /ˈpaʃa/ (n)
rehu
  (zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;

paszczak (n)
pöllökehrääjä
  (ornitologia, ornitologiczny) owadożerny ptak z rodziny paszczaków prowadzący nocny tryb życia

paszkot /ˈpaʃkɔt/ (n)
kulorastas
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus viscivorus, średniej wielkości ptak z rodziny drozdowatych;

paszkwil /ˈpaʃkfʲil/ (n)
pilkkakirjoitus
  publikacja brukająca czyjąś reputację;

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
passi
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
tahna
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
hanhenmaksa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
paštu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Pasztunów;

pasztuński /paˈʃtũj̃sʲci/ (adj)
pataanilainen
  związany z Pasztunami

pat /pat/ (n)
pattitilanne
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
paistinpannu, pannu
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patent /ˈpatɛ̃nt/ (n)
patentti
  dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;

patison /paˈtʲisɔ̃n/ (n)
kiekkokurpitsa
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o dużych liściach i obłych owocach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z owocu patisona (1.1)

patogeneza (n)
patogeneesi
  (medycyna, medyczny) nauka, która bada powstawanie i rozprzestrzenianie się chorób

patolog (n)
patologi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w zakresie patologii

patologia /ˌpatɔˈlɔɟja/ (n)
patologia, tautioppi
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu

patologicznie (adv)
patologisesti
  odbiegając od normy w sensie negatywnym

patologiczny /ˌpatɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
patologinen
  (medycyna, medyczny) odbiegający od stanu fizjologicznego lub zmieniony pod wpływem choroby
  (przenośnie, przenośnia) o uczuciach i reakcjach: cechujący się przesadą, skrajnością
  (socjologia, socjologiczny) odbiegający od społecznie przyjętej normy

patriarcha /paˈtrʲjarxa/ (n)
patriarkka
  (biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
  (przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie

patriarchat (n)
miesvalta
  dominująca rola mężczyzny, zwłaszcza ojca, w rodzinie
patriarkaatti
  godność i władza patriarchy

patriotycznie (adv)
isänmaallisesti
  w sposób patriotyczny

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
isänmaallinen
  taki, którego cechuje patriotyzm
  związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
isänmaallisuus, patriotismi
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patrol /ˈpatrɔl/ (n)
partio
  (harcerski) kilkuosobowa grupa harcerzy, nieformalny zastęp harcerski utworzony ad hoc
  (wojskowość, wojskowy) grupa rozpoznania, ubezpieczenia i kontroli;
  (wojskowość, wojskowy) zadanie dokonywania rekonesansu
  obchód pilnowanego terenu

patronimiczny /ˌpatrɔ̃ɲĩˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
patronyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) utworzony od imienia ojca

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
katsoa
  kierować wzrok na coś lub na kogoś
  obserwować, zauważać
  pojmować lub oceniać coś w pewien sposób

patrzeć przez palce (v)
katsoa läpi sormien
  udawać, że się czegoś nie widzi, być pobłażliwym, tolerować coś

patrzeć przez różowe okulary /ˈpaṭʃɛʨ̑ ˌpʃɛz‿ruˈʒɔvɛ ˌɔkuˈlarɨ/ (v)
ruusunpunainen
  być optymistą, zapomnieć o problemach; widzieć tylko pozytywne strony (aspekty)

patyczek do uszu (n)
pumpulipuikko, vanupuikko
  plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu

pauza /ˈpawza/ (n)
m-viiva
  (termin typograficzny) znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości jednego firetu;

paw /paf/ (n)
riikinkukko
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju pawi (1.1)

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
paviaani
  (zoologia, zoologiczny) Papio, małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

paywall (n)
maksumuuri
  (informatyka, informatyczny) (handel, handlowy) mechanizm ograniczenia dostępności treści na WWW do osób, które wykupią dostęp;

pazerny (adj)
ahne
  (potocznie, potoczny) odznaczający się chciwością

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
kynsi
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur /ˈpazur/ (n)
kynsi
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
palatsi
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałeczka /paˈwɛʧ̑ka/ (n)
puikko
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (zobacz) pałeczki
kapula
  (sport, sportowy) cylindryczny przedmiot przekazywany przez zawodników podczas sztafety lekkoatletycznej

pałkarz (n)
lyöjä
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) członek bojówki używający pałki

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
valtio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;

państwowość /pãj̃ˈstfɔvɔɕʨ̑/ (n)
osavaltioasema
  zespół właściwości cechujących państwo; (także, też) odrębność, niezależność państwowa

państwowy /pãj̃ˈstfɔvɨ/ (adj)
valtiollinen
  będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem

pańszczyzna /pãj̃ˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
maaorjuus
  (historia, historyczny, historycznie) bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu;

paść /paɕʨ̑/ (v)
laiduntaa
  doglądać zwierząt pożywiających się na łące

paź /paɕ/ (n)
paaši
  (historia, historyczny, historycznie) chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim;

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
lokakuu
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchli targ /ˈpxlʲi ˈtark/ (n)
kirpputori, kirppari
  (handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów;

pchnięcie kulą /ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
kuulantyöntö
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła /pxwa/ (n)
kirppu
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pe /pɛ/ (n)
pee
  nazwa litery p / P

pech /pɛx/ (n)
huono tuuri
  niepomyślny zbieg okoliczności

pedagogiczny (adj)
opetuksellinen
  związany z pedagogiką, wychowawczy

pedagogika /ˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
pedagogiikka
  nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;

pedantyczny /ˌpɛdãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
anaalinen
  skrajnie, nadmiernie dokładny

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
poljin, pedaali
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
hinttari
  (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
lastenlääkäri
  (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy

pediatria /pɛˈdʲjatrʲja/ (n)
lastentaudit
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pedofil /pɛˈdɔfʲil/ (n)
pedofiili
  (seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
pedofilia
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
alentava
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pejzaż /ˈpɛjzaʃ/ (n)
näkymä
  (sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz

pekińczyk /pɛˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kiinanpalatsikoira
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku;

pelargonia /ˌpɛlarˈɡɔ̃ɲja/ (n)
pelargoni
  (botanika, botaniczny) Pelargonium, popularna roślina doniczkowa

peleryna /ˌpɛlɛˈrɨ̃na/ (n)
viitta
  wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;

peleton /pɛˈlɛtɔ̃n/ (n)
pääjoukko
  (sport, sportowy) najliczniejsza zwarta grupa kolarzy jadących w wyścigu;

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
pelikaani
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

pendrive (n)
muistitikku
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (adj)
punjabilainen
  związany z Pendżabem, wywodzący się z Pendżabu

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (n)
punjabilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
siitin, penis
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

pensjonat /pɛ̃w̃ˈsʲjɔ̃nat/ (n)
majatalo
  (książkowy) dom mieszkalny, najczęściej w miejscowościach wypoczynkowych, z pokojami do czasowego wynajęcia, często zapewniający całodzienne wyżywienie;

pensylwański (adj)
myöhäiskivihiilikautinen
  związany z Pensylwanią, dotyczący Pensylwanii

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
pentagrammi, viisikanta
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pentekostalizm (n)
helluntailaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt chrześcijaństwa wyrosły i zakorzeniony w ewangelikalnym protestantyzmie, charakteryzujący się uprzywilejowaną rolą Ducha Świętego;

pepperoni /ˌpɛpɛˈrɔ̃ɲi/ (n)
pepperoni
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kiełbasa o ostrym smaku, odmiana salami, zazwyczaj wołowa lub wieprzowa;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pizza z plasterkami kiełbasy pepperoni (1.1)

pepsyna (n)
pepsiini
  (biochemia, biochemiczny) czynna postać pepsynogenu, enzym trawienny występujący w soku żołądkowym;

peptyd /ˈpɛptɨt/ (n)
peptidi
  (biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów

per capita /ˈpɛr ˈkapʲita/
asukasta kohti
  (statystyka, statystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) na głowę (przy przeliczaniu czegoś na osoby)

percepcja (n)
aistimus, hahmotus, perseptio
  (fizjologia, fizjologiczny) odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów

perfekcjonizm /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
perfektionismi
  dążenie do doskonałości

perfekcyjny (adj)
täydellinen
  odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu

perfumeria /ˌpɛrfũˈmɛrʲja/ (n)
parfymeria
  sklep sprzedający perfumy i często również inne kosmetyki

perfumy /pɛrˈfũmɨ/ (n)
hajuste, hajuvesi, parfyymi
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin (n)
pergamentti
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania

pergola /pɛrˈɡɔla/ (n)
pergola
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;

peri-
peri-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na obszar lub tematykę wokół tego, co określa drugi człon złożenia

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
uikku
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perkoz dwuczuby /ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ/ (n)
silkkiuikku
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów;

perkoz rdzawoszyi /ˈpɛrkɔs ˌrʣ̑avɔˈʃɨji/ (n)
härkälintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps grisegena, gatunek ptaka wodnego z rodziny perkozów;

perkozek /pɛrˈkɔzɛk/ (n)
pikku-uikku
  (ornitologia, ornitologiczny) Tachybaptus ruficollis, najmniejszy gatunek perkoza występujący w Polsce;

perkołyska (n)
uikkukana
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny perkołysek (Heliornithidae), zamieszkujący głównie lasy tropikalne w strefie równikowej;

perliczka /pɛrˈlʲiʧ̑ka/ (n)
helmikana
  (ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;

perlit (n)
perliitti
  (geologia, geologiczny) minerał, wieloskładnikowa skała pochodzenia wulkanicznego, zawierająca kilka procent wody;

perm /pɛrm/ (n)
permikausi
  (geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej;

permakultura (n)
permakulttuuri
  (ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;

permanencja (n)
pysyvyys
  cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

peron /ˈpɛrɔ̃n/ (n)
asemalaituri
  (kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego

peronizm /pɛˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
peronismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;

perpetuum mobile (n)
ikiliikkuja
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny, modelowy mechanizm, który raz wprawiony w ruch, pracowałby w nieskończoność bez potrzeby dostarczania energii;

perski /ˈpɛrsʲci/ (adj)
persia, persialainen
  dotyczący Persji, pochodzący z Persji

perski /ˈpɛrsʲci/ (n)
persia
  język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;

personel /pɛrˈsɔ̃nɛl/ (n)
henkilökunta, henkilöstö
  zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji

perspektywa /ˌpɛrspɛkˈtɨva/ (n)
näkymä
  (informatyka, informatyczny) widok bazodanowy
  (przenośnie, przenośnia) sposób interpretacji czegoś, punkt widzenia
  daleki widok
  (przenośnie, przenośnia) odległość w czasie potrzebna do właściwego ocenienia jakichś zjawisk
  (sztuka) metoda odwzorcowania figury geometrycznej na płaszczyźnie za pomocą prostych rzutujących o wspólnym wierzchołku
mahdollisuus
  perspektywy widoki na przyszłość, wizje świetlanej przyszłości

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
kaki, persimoni, sharon
  (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;

peruka /pɛˈruka/ (n)
peruukki
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
perulainen
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja (n)
kieroutuneisuus, perversio
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy

peryfiton (n)
perifyton
  (ekologia, ekologiczny) zespół drobnych organizmów roślinnych i zwierzęcych przytwierdzonych do podłoża czasowo lub na stałe

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
periheli
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

perykopa (n)
perikooppi
  (biblijny) określony fragment tekstu biblijnego odczytywanego podczas liturgii lub badanego przez biblistę;

peryskop /pɛˈrɨskɔp/ (n)
periskooppi
  urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;

perła /ˈpɛrwa/ (n)
helmi
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

pescowegetarianizm (n)
pescovegetarismi
  dieta polegająca na niejedzeniu mięsa czerwonego i drobiu, a akceptowaniu ryb i owoców morza;

peso /ˈpɛsɔ/ (n)
peso
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów, głównie południowoamerykańskich;

pestka /ˈpɛstka/ (n)
kivi
  (botanika, botaniczny) wewnętrzna część owocu typu pestkowca, zbudowana z twardego endokarpu obrastającego prawdziwe nasiono
  (spożywczy) każde nasiono, zwykle niejadalne, w owocu przeznaczonym do konsumpcji

pesto (n)
pesto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos z utartych orzechów i świeżych jarzyn z oliwą, w klasycznej wersji z orzeszków piniowych i bazylii;

pestycyd /pɛˈstɨʦ̑ɨt/ (n)
tuholaismyrkky
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;

pesymista /ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/ (n)
pessimisti
  człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy

pesymistyczny /ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
pessimistinen
  pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia

pesymizm /pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
pessimismi
  tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;

petarda (n)
papattimatto
  nieduży ładunek wybuchowy dający efekty świetlne i/lub akustyczne

petting (n)
halailu, suukottelu
  (książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego

petycja /pɛˈtɨʦ̑ʲja/ (n)
adressi
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (pronoun)
eräs
  określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś

pewnie /ˈpɛvʲɲɛ/ (particle)
lujasti
  (potocznie, potoczny) komunikuje duże prawdopodobieństwo

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
varmuus
  całkowite przekonanie o czymś

pewność siebie (n)
itseluottamus
  (psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny /ˈpɛvnɨ/ (adj)
varma
  nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi

pewny siebie (adj)
itsevarma
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
täysikuu
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część

pełnoletni (adj)
täysi-ikäinen
  mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny

pełnoletniość (n)
täysi-ikäisyys
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulowany przepisami status prawny osoby, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku;

pełnomocnictwo /ˌpɛwnɔ̃mɔʦ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
valtakirja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do działania w czyimś imieniu, wydane przez tę osobę

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
täysi
  wypełniony w największym możliwym stopniu
  o największej możliwej wartości lub natężeniu
  zawierający obfitość rzeczy, dóbr (dobra) lub mnóstwo ludzi

pi /pʲi/ (n)
pii
  (matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy;
  nazwa szesnastej litery alfabetu greckiego, π;

piaff (n)
piaffe
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj chodu, w którym koń kłusuje w miejscu, w dużym zebraniu, wysoko unosząc przednie kończyny;

piana /ˈpʲjãna/ (n)
vaahto
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

pianie /ˈpʲjä̃ɲɛ/ (n)
kiekuminen
  głos wydawany przez koguta

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
pianisti
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianka /ˈpʲjãnka/ (n)
vaahtokarkki
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek

piarg (n)
louhikko
  (geografia, geograficzny) osypisko skalne;

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
hiekka
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hiekkakivi
  (geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;
pulmussirri
  (zoologia, zoologiczny) Calidris alba, ptak wędrowny;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
hiekkalaatikko
  (gry i zabawy) wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;
  (informatyka, informatyczny) środowisko testowe w programowaniu komputerowym;

piasta /ˈpʲjasta/ (n)
napa
  (technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;

piaszczysty /pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
hiekkainen
  usypany z piasku, pełen piasku

piać /pʲjäʨ̑/ (v)
kiekua
  (ornitologia, ornitologiczny) o kogucie wydawać charakterystyczny koguci głos

picie /ˈpʲiʨ̑ɛ/ (n)
juominen
  spożywanie płynów

piczy włos /ˈpʲiʧ̑ɨ ˈvwɔs/ (idiom)
hitunen
  (wulgarnie, wulgaryzm) bardzo mała odległość

piec /pʲjɛʦ̑/ (n)
uuni
  budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
leipoa
  poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
jalkaväki
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

piechur (n)
jalkaväkimies
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty

piecuszek /pʲjɛˈʦ̑uʃɛk/ (n)
pajulintu, uunilintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
herkkusieni
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
paisti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony (adj)
paistettu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczywo /pʲjɛˈʧ̑ɨvɔ/ (n)
leipomotuote
  (spożywczy) ogólnie o produktach spożywczych wypiekanych na bazie mąki

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
sinetti
  znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności
  środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu

pieg /pʲjɛk/ (n)
kesakko, pisama
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piegowaty /ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ/ (adj)
pisamainen
  pokryty piegami

piegża /ˈpʲjɛɡʒa/ (n)
hernekerttu
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
leipomo
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
  sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
leipuri
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekielny /pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ/ (adj)
helvetillinen
  dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
helvetti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień

pielgrzym (n)
pyhiinvaeltaja, toiviomatkalainen, toivioretkeläinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu

pielgrzymka /pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka/ (n)
pyhiinvaellus
  wędrówka do świętego miejsca

pielgrzymować (v)
pyhiinvaeltaa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wędrować do miejsca kultu lub kogoś, komu się chce oddać cześć

pieluszka /pʲjɛˈluʃka/ (n)
vaippa
  kawałek płótna do przewijania niemowląt
  (potocznie, potoczny) jednorazowy artykuł higieniczny łączący funkcję pieluszki (1.1) z majtkami

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
sairaanhoitaja
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarstwo (n)
sairaanhoito
  profesja polegająca na opiekowaniu się chorymi

pielęgnować /ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnɔvaʨ̑/ (v)
hoitaa
  dbać o chorych, pomagać w leczeniu chorych
  dbać o coś, zajmować się czymś z dużą dbałością i troską

piemontyt (n)
piemontiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
raha
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieniądze /pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ/ (n)
raha
  lm od: pieniądz

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
pippuri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)

pieprzniczka /pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka/ (n)
pippurisirotin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu

pieprzyca siewna /pʲjɛˈpʃɨʦ̑a ˈɕɛvna/ (n)
vihanneskrassi
  (botanika, botaniczny) Lepidium sativum, roślina zielna z rodziny kapustowatych, stosowana w kuchni;

pieprzyć /ˈpʲjɛpʃɨʨ̑/ (v)
pippuroida
  dodawać pieprzu do jedzenia

pierdnięcie /pʲjɛrdʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
pieru
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) odgłos wydawany podczas wypuszczania gazów trawiennych

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
pierrä, pieraista
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
piparkakku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
alkuaine
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;

pierwiastek chemiczny /pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
alkuaine
  taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
  zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
tiltaltti
  (ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny

pierworodny /ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/ (adj)
esikoinen
  urodzony jako pierwszy z potomstwa

pierwotniak /pʲjɛrˈvɔtʲɲak/ (n)
alkueläin
  (zoologia, zoologiczny) mikroskopijnej wielkości zwierzę jednokomórkowe

pierwotny /pʲjɛrˈvɔtnɨ/ (adj)
alkuperäinen
  taki, który pozostał w niezmienionej postaci

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
ensiapu
  (medycyna, medyczny) pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Ensimmäinen maailmansota
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierwszeństwo /pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
ykkössija
  prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś

pierwszy /ˈpʲjɛrfʃɨ/ (adj)
alku-
  (matematyka, matematyczny) niemający nietrywialnych dzielników
ensimmäinen
  najważniejszy

pierze /ˈpʲjɛʒɛ/ (n)
höyhenet
  (ornitologia, ornitologiczny) w ogólności, pióra i puch pokrywające ptaka

pieróg /ˈpʲjɛruk/ (n)
myky
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;
piirakka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone danie kuchni ukraińskiej – ciasto w formie placka z farszem słodkim (jabłka albo biały ser) lub słonym (mięso, ziemniaki albo kapusta);

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
rinta
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia
  (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;

pierścień /ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
sormus
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;

pierścionek /pʲjɛrʲɕˈʨ̑ɔ̃nɛk/ (n)
rengas
  rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem

pies /pʲjɛs/ (n)
koira
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;

pies obronny /ˈpʲjɛs ɔbˈrɔ̃nːɨ/ (n)
suojelukoira
  (kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony w celu obrony przed intruzami

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
paimenkoira
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
poliisikoira
  pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

pies pracujący /ˈpʲjɛs ˌpraʦ̑uˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
käyttökoira
  (kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony do wypełniania określonych zadań polegających na współpracy z człowiekiem

pies przewodnik /ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
opaskoira
  pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym

pies stróżujący /ˈpʲjɛs ˌːtruʒuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
vahtikoira
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący bezpieczeństwa posesji przed intruzami

pieskie życie /ˈpʲjɛsʲcɛ ˈʒɨʨ̑ɛ/ (idiom)
koiranelämä
  życie nędzne, pełne wyrzeczeń i trudności

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
jalankulkija
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
persilja, juuripersilja
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
runko, puunrunko
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić (v)
hyväillä
  tulić, głaskać okazując czułość

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
laulu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigment /ˈpʲiɡmɛ̃nt/ (n)
pigmentti
  (biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor
  (technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
pilleri
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
kvitteni
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pijak /ˈpʲijak/ (n)
happo, spurgu
  osoba nadużywająca alkoholu

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
humalassa
  pod wpływem alkoholu

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
juotikas, iilimato
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;

pijawka lekarska (n)
verijuotikas
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Hirudo medicinalis L., gatunek bezkręgowca z rodziny pijawkowatych, wykorzystywany w hirudoterapii;

pijaństwo (n)
flänässä
  nietrzeźwość, stan upojenia alkoholowego

pik /pʲik/ (n)
pata
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;

pika /ˈpʲika/ (n)
peitsi
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;

pikantny /pʲiˈkãntnɨ/ (adj)
mausteinen
  ostry w smaku, mający dużo drażniących język przypraw

pikieta /pʲiˈcɛta/ (n)
piketti, piquet
  jedna ze starych gier karcianych dla dwóch osób, pochodząca z Francji;

piknik /ˈpʲicɲik/ (n)
eväsretki
  rodzaj wypoczynku na łonie natury z z jedzeniem zabranym ze sobą;

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
pikseli
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

piktogram /pʲikˈtɔɡrãm/ (n)
piktogrammi
  pojęcie przedstawione obrazem;

piktyjski (adj)
piktiläinen
  związany z Piktami, dotyczący Piktów

piktyjski (n)
piktiläinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język piktyjski;

pilaster /pʲiˈlastɛr/ (n)
pilasteri
  (architektura, architektoniczny) filar ustawiony przy ścianie lub częściowo w nią wtopiony, nieznacznie występujący przed lico ściany;

pilaw /ˈpʲilaf/ (n)
pilahvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;

pilnie (adv)
kiireellisesti
  będąc przymuszony upływającym terminem
huolellisesti
  ze starannością, z gorliwością

pilnik /ˈpʲilʲɲik/ (n)
viila
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;

pilnować /pʲilˈnɔvaʨ̑/ (v)
vahtia
  sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

pilny /ˈpʲilnɨ/ (adj)
kiireellinen
  wymagający pośpiechu, szybkiego działania

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
lentäjä
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem
kaukosäädin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do sterowania na odległość sprzętem elektronicznym lub maszyną;

pilotować (v)
luotsata
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przeprowadzać statek wodny przez obszar trudny do żeglugi
  prowadzić statek powietrzny

pinczer (n)
pinseri
  (kynologia, kynologiczny) przedstawiciel grupy ras europejskich psów kontynentalnych o proporcjonalnej, kwadratowej sylwetce, małych wymaganiach, obdarzonych inteligencją, czujnością oraz odpornością na choroby;

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
nasta
  krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
pingviini
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
sotilas
  (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;

pionier /ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/ (n)
pioneeri
  ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje

pionowo /pʲjɔ̃ˈnɔvɔ/ (adv)
pystysuoraan
  w grach planszowych: związany z pionem (bierką)
pysty-
  w kierunku pionowym; poruszając się w górę lub dół, prostopadle do podstawy

pionowy /pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
pystysuora
  prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
salama
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
ukkosenjohdatin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
laulu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
laulaja
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piołun /ˈpʲjɔwũn/ (n)
koiruoho
  (botanika, botaniczny) bylica piołun

pipeta /pʲiˈpɛta/ (n)
pipetti
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy;

piractwo /pʲiˈraʦ̑tfɔ/ (n)
merirosvous
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia piractwa (1.1-2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
pyramidi
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;
  (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej

pirania /pʲiˈrãɲja/ (n)
piraija
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
merirosvo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

pirol /ˈpʲirɔl/ (n)
pyroli
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N;

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
pyromania
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pirotechnika (n)
pyrotekniikka
  dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

pirs /pʲirs/ (n)
laituri
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sztuczny półwysep portowy wyposażony w urządzenia do cumowania;

piruet (n)
piruetti
  (choreografia, choreograficzny) (sport, sportowy) szybki obrót

piryt /ˈpʲirɨt/ (n)
rikkikiisu, pyriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;

pisarka /pʲiˈsarka/ (n)
naiskirjailija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
kirjoittaja
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
kirjoittaa
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
  tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę

pisemny /pʲiˈsɛ̃mnɨ/ (adj)
kirjoittanut
  odbywający się na piśmie, wyrażony na piśmie

piskliwy /pʲisˈklʲivɨ/ (adj)
kitisevä
  o głosie, dźwięku itp.: wysoki, cienki, przenikliwy

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
linnunpoika
  (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;

piskorz /ˈpʲiskɔʃ/ (n)
nuoliainen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Misgurnus fossilis, gatunek słodkowodnej ryby z rodziny piskorzowatych (Cobitidae);

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
aikakauslehti
  czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści
kirjoittaminen
  nota, dokument na jakiś temat
kirjoitus
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;

pisownia /pʲiˈsɔvʲɲa/ (n)
oikeinkirjoitus
  zasady dotyczące poprawnego pisania wyrazów

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
pistaasipähkinä
  owoc drzewa pistacjowego

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
pistooli
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
konepistooli
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
pisoaari
  muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco

piszczałka /pʲiʃˈʧ̑awka/ (n)
urkupilli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część składowa wielu instrumentów muzycznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy dęty instrument muzyczny w postaci długiej, wąskiej rurki z otworami z boku

pita /ˈpʲita/ (n)
pita
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągły placek chlebowy z mąki pszennej lub jęczmiennej powszechny na Bliskim Wschodzie;

pitagoreizm (n)
pythagoralaisuus
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna rozwinięta przez Pitagorasa;

pitagorejski (adj)
pythagoralainen
  (filozofia, filozoficzny) związany z pitagoreizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Pitagorasa

pitny /ˈpʲitnɨ/ (adj)
juomakelpoinen
  nieszkodliwy i zdatny do picia

piuska /ˈpʲjuska/ (n)
zucchetto
  płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kellari
  podziemne piętro budynku

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
olut, kalja, mallasjuoma, kotikalja
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

pizda /ˈpʲizda/ (n)
vittu
  (wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
pitsa, pizza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
pizzeria
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
penaali
  zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
höyhen, sulka
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
höyhen
  przyrząd do pisania

piąta kolumna /ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna/ (n)
viides kolonna
  (potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni;

piąte koło u wozu /ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/ (n)
kolmas pyörä
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
perjantai
  piąty dzień tygodnia

piątka /ˈpʲjɔ̃ntka/ (n)
yläfemma
  (slangowo) (potocznie, potoczny) gest przybijania piątki

pić /pʲiʨ̑/ (v)
juoda
  spożywać płyny
  pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pić jak szewc /ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (idiom)
juoda kuin sieni
  pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem

pięciobój /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔbuj/ (n)
nykyaikainen viisiottelu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;

pięciojęzyczny /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
viisikielinen
  posługujący się pięcioma językami

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
pentagoni, viisikulmio
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciolinia (n)
nuottiviivasto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych linii, który służy do zapisu muzyki;

piędź /pʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
vaaksa
  (historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) dawna miara długości równa odległości od końca kciuka do końca palca środkowego lub małego rozpostartej dłoni dorosłego mężczyzny (ok. 8 cali);

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
kauneus
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękność /ˈpʲjɛ̃ŋknɔɕʨ̑/ (n)
kaunokainen
  piękna kobieta

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
kaunis
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
kantapää, kanta
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy

piętnastościan (n)
viisitoistatahokas
  (geometria) wielościan o piętnastu ścianach

piętnaście /pʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
viisitoista
  liczba 15

piętno (n)
häpeämerkki
  cecha charakterystyczna, trwały ślad po czymś, znak rozpoznawczy

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
kerros
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
nyrkki, koura
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
saharausku
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba Pristis pristis z rodziny piłowatych, wyglądem przypominająca rekina;

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
pallo, kuula
  (sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych

piłka do metalu (n)
metallisaha, rautasaha
  (technologia, technika, techniczny) ręczne narzędzie z brzeszczotem zamocowanym na ramie, służąca do cięcia metalowych przedmiotów

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
jalkapallo
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;
  (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1)

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
käsipallo
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłka siatkowa (n)
lentopallo
  (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę siatkową (1.1)

piłkarz /ˈpʲiwkaʃ/ (n)
jalkapalloilija
  (sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
pöytäjalkapallo
  gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piłować (v)
sahata
  rżnąć, przecinać coś piłą lub piłką

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
pyjama, yöpuku
  strój, który zakłada się, idąc spać;

piżama party (n)
pyjamabileet
  przyjęcie nocne z uczestniczącymi w piżamach

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
piisami
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

piżmo (n)
myski
  (zootechnika, zootechniczny) wydzielina z gruczołów okołoodbytniczych piżmowca syberyjskiego;

piżmowół (n)
myskihärkä
  (zoologia, zoologiczny) Ovibos moschatus, gatunek ssaka kopytnego występujący na dalekiej północy, w tundrach Ameryki Północnej i Azji;

plac /plaʦ̑/ (n)
aukio, tori
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plac budowy (n)
rakennustyömaa
  miejsce, w którym prowadzone są prace budowlane: konstrukcyjne lub rozbiórkowe;

plac zabaw /ˈplaʣ̑ ˈzabaf/ (n)
leikkipuisto
  niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;

placebo /plaˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
lumelääke
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia;

plagiat /ˈplaɟjat/ (n)
plagiaatti
  skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;
  utwór, praca naukowa będąca efektem plagiatu (1.1)

plagiator /plaˈɟatɔr/ (n)
plagioija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka lub osoba przypisująca sobie prawa autorskie do utworu, którego nie jest autorem

plama /ˈplãma/ (n)
tahra
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś

plama słoneczna /ˈplãma swɔ̃ˈnɛʧ̑na/ (n)
auringonpilkku
  (astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca;

plan /plãn/ (n)
suunnitelma
  to, co chcemy zrobić
  odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety

plan B (n)
varasuunnitelma
  opcja zapasowa w sytuacji niepowodzenia jakiegoś przedsięwzięcia

plandeka (n)
pressu
  nieprzemakalna płachta do nakrywania czegoś

planeta /plãˈnɛta/ (n)
planeetta
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata /plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/ (n)
kääpiöplaneetta
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
planetaario
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

plankton /ˈplãŋktɔ̃n/ (n)
keijusto
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;

planktonowy /ˌplãŋktɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
planktinen
  związany z planktonem, dotyczący planktonu

plansza /ˈplãw̃ʃa/ (n)
lauta
  (książkowy) karton, deska itp. z zaznaczonymi polami, po których przesuwa się pionki w niektórych grach

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
suurtila
  gospodarstwo rolne specjalizujące się w uprawie rośliny na skalę przemysłową

plastelina /ˌplastɛˈlʲĩna/ (n)
muovailuvaha
  zwykle barwiona, odporna na wysychanie masa plastyczna, do zabawy dla dzieci;

plaster /ˈplastɛr/ (n)
laastari
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany

plastik /ˈplastʲik/ (n)
muovi
  (potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne

plastikowy /ˌplastʲiˈkɔvɨ/ (adj)
muovinen
  wykonany z dowolnego rodzaju plastiku

platan /ˈplatãn/ (n)
plataanipuu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Platanus, wysokie drzewo o dużych, pachnących liściach i kwiatach zebranych w kuliste główki, z rodziny platanowatych;

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
platina
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

playboy (n)
playboy
  hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym

plazma /ˈplazma/ (n)
plasma
  (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;

plaża /ˈplaʒa/ (n)
ranta, hiekkaranta
  (turystyka, turystyczny) brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plebania /plɛˈbãɲja/ (n)
pappila
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny

plebiscyt /plɛˈbʲisʦ̑ɨt/ (n)
kansanäänestys
  (publikatory) powszechne głosowanie określonej publiczności w celu wybrania najlepszej ich zdaniem osoby lub rzeczy

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
reppu, selkäreppu
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
selkä
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;
  tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1)

plejstocen /plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
pleistoseenikausi
  (geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu;

plejstoceński (adj)
pleistoseenikautinen
  (geologia, geologiczny) związany z plejstocenem, dotyczący plejstocenu

plemienny /plɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
heimo-
  dotyczący plemienia, właściwy plemieniu i jego regułom

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
heimo
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
pleonasmi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleść /plɛɕʨ̑/ (v)
letittää
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) gadać bzdury
  łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą

pleśń (n)
home
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
tiedosto
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;

pliocen /ˈplʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
plioseenikausi
  (geologia, geologiczny) młodsza epoka neogenu

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
västäräkki
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

pliszka górska (n)
virtavästäräkki
  (ornitologia, ornitologiczny) Motacilla cinerea, gatunek drobnego ptaka z rzędu wróblowatych;

pliszka siwa /ˈplʲiʃka ˈɕiva/ (n)
västäräkki
  (ornitologia, ornitologiczny) Motacilla alba, najczęściej spotykany w Polsce gatunek pliszki;

plomba (n)
paikka
  (stomatologia, stomatologiczny) wypełnienie dentystyczne w zębie

plotka /ˈplɔtka/ (n)
juoru
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

plurale tantum (n)
plurale tantum, pluratiivi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rzeczownik występujący w danym znaczeniu wyłącznie w liczbie mnogiej;

plus /plus/ (adj)
plus
  dodatni

plus /plus/ (conjunction)
plus
  (matematyka, matematyczny) dodać (spójnik łączący składniki przy dodawaniu)

plus /plus/ (n)
plus
  (matematyka, matematyczny) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera
  znak przy ocenie szkolnej podwyższający ją

plusk /plusk/ (interjection)
loiskahdus
  wykrzyknik naśladujący plusk (1.1)

plusk /plusk/ (n)
loiskahdus
  odgłos wydawany przy zderzeniu wody lub innej płynnej substancji (np. błota) i twardego przedmiotu

pluskać /ˈpluskaʨ̑/ (v)
loiskia
  o cieczy: chlapać, wydając odgłos

pluskwa /ˈpluskfa/ (n)
lude
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;

pluskwiak /ˈpluskfʲjak/ (n)
lude
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach;

plusz (n)
plyysi
  (włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną

pluszowy miś /pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ/ (n)
nallekarhu
  zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu

plutokracja (n)
plutokratia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
plutonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;

pluviôse (n)
pluviôse
  nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

pluć /pluʨ̑/ (v)
sylkeä
  wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę

plądrować /plɔ̃nˈdrɔvaʨ̑/ (v)
anastaa
  przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie

pląsawica /ˌplɔ̃w̃saˈvʲiʦ̑a/ (n)
korea
  (medycyna, medyczny) mimowolne, nieprawidłowe ruchy obwodowych części ciała;

plątanina /ˌplɔ̃ntãˈɲĩna/ (n)
sotku
  jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg

pneumatyczny /ˌpnɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pneumaattinen
  zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą

po /pɔ/ (preposition)
jälkeen
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności

po czym /ˈpɔ‿ʧ̑ɨ̃m/
jolloin
  a następnie, później zaś

po drodze (adv)
matkalla
  o miejscu tak, że bezproblemowe jest dotarcie do określonego miejsca na trasie między dwoma innymi punktami

po moim trupie /pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ/ (interjection)
vain kuolleen ruumiini yli
  nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie

po nitce do kłębka /pɔ‿ˈɲitʦ̑ɛ dɔ‿ˈkwɛ̃mpka/ (adv)
yksi asia johti toiseen
  (iść/dojść/trafić) do rezultatu, konkluzji, rozwiązania poznając kolejne szczegóły, fakty

po pierwsze /pɔ‿ˈpʲjɛrfʃɛ/ (adv)
ensinnäkin
  przy wyliczaniu jako początek, jako pierwszy element listy przedmiotów, zagadnień, zjawisk itp.

po prostu /pɔ‿ˈprɔstu/ (adv)
vain
  bezpośrednio, otwarcie, w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie

po turecku /ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (adv)
jalat ristissä
  o siadzie: ze skrzyżowanymi nogami

pobieżny (adj)
kursorinen
  wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
oleskelu
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pobór (n)
asevelvollisuus
  (administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej;

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
suudelma
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pochlebca (n)
imartelija
  człowiek pochlebiający komu

pochlebstwo (n)
imartelu
  nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochmurny /pɔˈxmurnɨ/ (adj)
pilvinen
  pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami

pochodna /pɔˈxɔdna/ (n)
derivaatta
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny pochodzący od innego związku;
  (matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego;

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
soihtu
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
alkuperä, syntyperä
  wywodzenie się z czegoś

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
emätin
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;

pochwała /pɔxˈfawa/ (n)
kehu
  pochwalenie kogoś lub czegoś

pochwodziób (n)
tuppinokka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Chionis;

pochyłość /pɔˈxɨwɔɕʨ̑/ (n)
mäki
  powierzchnia ukośna względem poziomu

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
lohtu
  to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocieszać /pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑/ (v)
lohduttaa
  mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój

pocieszyciel (n)
lohduttaja
  ten, który daje pocieszenie

pocisk /ˈpɔʨ̑isk/ (n)
ammus
  przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;

pocisk manewrujący /ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
risteilyohjus
  (wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
juna
  (transport, transportowy) (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;

pociąg pocztowy /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
postijuna
  pociąg używany do przewozu przesyłek pocztowych, a w niektórych przypadkach do sortowania poczty

pociągać (v)
viehättää
  być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
hikoilla
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
odotushuone
  miejsce dla osób, które czekają

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
posti, postitoimisto
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
posti
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
  korespondencja, listy

poczta pantoflowa /ˈpɔʧ̑ta ˌpãntɔˈflɔva/ (n)
hevosmiesten uutistoimisto
  (związek frazeologiczny) nieformalny kanał przekazywania informacji; plotki

pocztowy /pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
posti-
  związany z pocztą, dotyczący poczty

pocztówka /pɔʧ̑ˈtufka/ (n)
postikortti
  karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;

poczucie /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
tunne
  świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś

poczucie humoru /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru/ (n)
huumorintaju
  umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś

poczwarka /pɔʧ̑ˈfarka/ (n)
kotelo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

poczwórny (adj)
nelinkertainen
  cztery razy większy
  powtórzony cztery razy

poczytalny (adj)
syyntakeinen
  świadomy dokonywanych przez siebie czynów

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
alku, alkaminen
  to, od czego się coś zaczyna

początkowo /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
aluksi
  na początku, wstępnie

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
alku-
  stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

poczęcie /pɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
hedelmöittyminen
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) zajście kobiety w ciążę

pod /pɔt/ (preposition)
alla
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia
  …wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku dołu omawianego wyrażenia

pod gołym niebem /pɔd‿ˈɡɔwɨ̃mʲ ˈɲɛbɛ̃m/ (adv)
ulkoilmassa
  na świeżym powietrzu, na zewnątrz budynku, bez zadaszenia

pod wodą /pɔd‿ˈvɔdɔ̃w̃/ (adv)
vedenalainen
  (dosłownie) poniżej warstwy wody
  (przenośnie, przenośnia) pod powierzchnią wody

pod wrażeniem /ˌpɔd‿vraˈʒɛ̃ɲɛ̃m/ (adj)
vaikuttunut
  pozytywnie zaskoczony

pod względem
suhteen
  …wskazuje na sens, kryterium

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
vero
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatek kościelny /pɔˈdatɛk ːɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (n)
kirkollisvero
  (ekonomia, ekonomiczny) podatek pobierany na rzecz kościoła, np. w formie odpisu;

podatek od wartości dodanej /pɔˈdatɛk ˌɔd‿varˈtɔɕʨ̑i dɔˈdãnɛj/ (n)
arvonlisävero
  (ekonomia, ekonomiczny) podatek od towarów i usług doliczany do ich ceny na kolejnych etapach ich tworzenia w zależności od kwoty, o jaką kolejne podmioty biorące udział w procesie tworzenia zwiększą ich wartość

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
veronmaksaja
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podatność (n)
alttius
  cecha tego, co podatne

podatny (adj)
mukautuvainen
  (technologia, technika, techniczny) łatwo podlegający obróbce, wpływowi fizycznemu
altis
  ulegający z łatwością czemuś

podbródek /pɔdˈbrudɛk/ (n)
leuka
  (anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg

podbój /ˈpɔdbuj/ (n)
valloitus
  wkroczenie i opanowanie terenów zajmowanych przez kogoś innego

podcast (n)
podcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
aikana
  …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

podczaszy (n)
juomanlaskija
  (historia, historyczny, historycznie) nadworny urzędnik książęcy lub królewski próbujący napoje przed podaniem księciu lub królowi

podczerwień /pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
infrapuna
  (optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
infrapuna-
  (optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

poddany (n)
alamainen
  osoba urodzona lub osiadła na terenie należącym do władcy

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
ullakko
  (budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (adj)
epäilyksenalainen
  taki, którego się o coś podejrzewa, posądzony o coś

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (n)
epäilyksenalainen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
epäily
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzewać /ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
epäillä
  przypuszczać

podejście /pɔˈdɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
lähestymistapa
  sposób traktowania kogoś lub czegoś, stosunek do kogoś lub czegoś

podejźrzon (n)
ketonoidanlukko
  (botanika, botaniczny) Botrychium Sw. rodzaj roślin z rodziny nasięźrzałowatych (Ophioglossaceae);

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
antura
  dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami
  (potocznie, potoczny) spodnia część stopy

podfolder /pɔtˈfɔldɛr/ (n)
alikansio
  (informatyka, informatyczny) folder znajdujący się w innym folderze, położony niżej w strukturze katalogów

podgatunek (n)
alalaji
  (systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna;

podgorzałka /ˌpɔdɡɔˈʒawka/ (n)
ruskosotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję;

podgrzybek brunatny (n)
ruskotatti
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Imleria badia, gatunek gatunek grzybów z rodziny borowikowatych;

podium /ˈpɔdʲjũm/ (n)
koroke
  podwyższenie w sali albo na świeżym powietrzu przeznaczone dla mówców, na występy artystyczne;

podklasa (n)
alaluokka
  (systematyka) kategoria systematyczna niższa od klasy

podkoszulek /ˌpɔtkɔˈʃulɛk/ (n)
aluspaita
  krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
hevosenkenkä
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkradać /pɔtˈkradaʨ̑/ (v)
näpistää
  kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu

podkład /ˈpɔtkwat/ (n)
alusvoide
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu

podkładka (n)
aluslaatta
  (technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji

podkładka pod mysz (n)
hiirimatto
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podlizywać się (v)
imarrella
  (potocznie, potoczny) zabiegając o czyjeś względy, pochlebić komuś, kto stoi wyżej w jakiejś hierarchii

podmenu (n)
alivalikko
  (informatyka, informatyczny) menu podrzędne w stosunku do innego

podmiejski /pɔdˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
esikaupunki-
  znajdujący się na przedmieściu

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
subjekti
  (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś

podmuch /ˈpɔdmux/ (n)
tuulahdus
  strumień powietrza

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kitalaki, suulaki
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podnosić /pɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
kohottaa
  unieść, wziąć coś do góry
  ustawiać coś do pionu

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
miellyttää
  odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
samankaltaisuus, yhtäläisyys
  zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
samanlainen
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd

podoficer (n)
aliupseeri
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień co najmniej kaprala, a niższy niż podporucznika;

podpalacz (n)
tuhopolttaja
  człowiek umyślnie wzniecający pożar

podpalenie /ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
tuhopoltto
  umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru;

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
allekirjoitus
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpułkownik /ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/ (n)
everstiluutnantti
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;

podrodzina (n)
alaheimo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) subfamilia, takson (grupa taksonomiczna) pośredni pomiędzy rodziną a rodzajem;

podrywać /pɔdˈrɨvaʨ̑/ (v)
iskeä
  (potocznie, potoczny) zagadywać inną osobę i starać się zainteresować ją sobą w celach romantycznych lub erotycznych; uwodzić

podrząd (n)
alalahko
  (biologia, biologiczny) (systematyka) kategoria systematyczna niższa od rzędu; grupa powstała z podzielenia rzędu na niższe;

podrzędny /pɔḍˈʒɛ̃ndnɨ/ (adj)
alamainen
  (gramatyka) występujący w związku zależności jako element podporządkowany elementowi nadrzędnemu

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
matka
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
sinirinta
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
matkaaja
  ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
matkustaa
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
oppikirja
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podskórny (adj)
ihonalainen
  umiejscowiony pod skórą

podstawa /pɔtˈstava/ (n)
kanta
  pewna zasada, baza teoretyczna
  to, na czym coś stoi

podstawowy /ˌpɔtstaˈvɔvɨ/ (adj)
perus-
  główny, elementarny

podszewka /pɔṭˈʃɛfka/ (n)
vuorausaine
  (krawiectwo) cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania

podtrzymywać /ˌpɔtṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
pönkittää
  trzymać kogoś lub coś, nie dać komuś, czemuś upaść, być podporą czegoś

podtyp (n)
alajakso
  (biologia, biologiczny) (systematyka) w systematyce takson niższy od typu

podtytuł (n)
alaotsikko
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) tytuł uzupełniający, umieszczany po tytule właściwym

poduszeczka /ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka/ (n)
neulatyyny
  miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
tyyny
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
turvatyyny
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ilmatyynyalus
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwieczorek /ˌpɔdvʲjɛˈʧ̑ɔrɛk/ (n)
iltapäiväkahvit
  posiłek między obiadem a kolacją

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
sukkanauha
  opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwodny /pɔdˈvɔdnɨ/ (adj)
vedenalainen
  będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu

podwozie /pɔdˈvɔʑɛ/ (n)
laskuteline
  (lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi;
alusta
  (motoryzacja) dolna część pojazdu z układem jezdnym i kierowniczym;

podwójnie (adv)
kaksin verroin
  dwa razy tyle

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
kaksinkertainen
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części

podwójny podbródek (n)
kaksoisleuka
  warstwy tłuszczu zbierające się na szyi, poniżej właściwego podbródka człowieka, które formując się tworzą wypukłość przypominajacą podbródek

podwójny standard /pɔˈdvujnɨ ˈstãndart/ (n)
kaksinaismoraali
  niesprawiedliwe stosowanie odmiennych zasad w podobnych do siebie sytuacjach

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (adj)
alainen
  podlegający komuś, pozostający pod czyjąś władzą

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (n)
alainen
  osoba podległa komuś, czyjś pracownik

podzbiór (n)
osajoukko
  zbiór w obrębie innego zbioru

podział /ˈpɔʥ̑aw/ (n)
jakaminen
  podzielenie czegoś na dwie lub więcej części

podzielny (adj)
jaollinen
  (matematyka, matematyczny) taki, który daje się podzielić bez reszty przez konkretną liczbę

podziemny /pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
maanalainen
  znajdujący się pod powierzchnią ziemi

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
ihailu
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziwiać /pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑/ (v)
ihailla
  darzyć podziwem

podzwrotnikowy (adj)
subtrooppinen
  leżący w pobliżu zwrotnika, właściwy dla strefy zwrotnika

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
lattia
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podłokietnik (n)
kyynärnoja
  (książkowy) oparcie pod łokcie, np. u fotela;

podżebrze (n)
ylävatsa
  (anatomia, anatomiczny) część jamy brzusznej pod żebrami

podżegać (v)
kannustaa
  wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego

poeta /pɔˈɛta/ (n)
runoilija
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetka /pɔˈɛtka/ (n)
runoilijatar
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze

poetycki /ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
runollinen
  związany z poezją

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
runous, lyriikka
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

poganin /pɔˈɡãɲĩn/ (n)
pakana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
halveksunta
  uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogardliwy /ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
epäkunnioittava
  wyrażający pogardę

pogawędka /ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka/ (n)
juttelu
  krótka, lekka rozmowa

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
pakanallinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
pakanuus
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
sää, ilma
  chwilowy stan atmosfery

pogodny /pɔˈɡɔdnɨ/ (adj)
kirkas
  (książkowy) pełen spokoju, wesoły, odznaczający się pogodą ducha

pogranicze /ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
raja-alue
  obszar przy granicy dzielącej przestrzenie

pogrom /ˈpɔɡrɔ̃m/ (n)
pogromi
  masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
hautajaiset
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

pogłoska /pɔˈɡwɔska/ (n)
kuulopuhe
  rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona

pohukiwanie (n)
huhuilu
  (ornitologia, ornitologiczny) niski dźwięk wydawany i powtarzany przez sowy i puchacze

poimek /pɔˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
postpositio
  (gramatyka) nieodmienna część mowy, łącząca się z wyrazem (występująca po nim) i zmieniająca jego sens, występująca m.in. w językach ugrofińskich;

pointylizm (n)
pointillismi
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
ilmestyä
  stawać się widocznym, jawnym

pojawić się /pɔˈjavʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
ilmestyä
  (zobacz) pojawiać się

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
ajonuvo
  (potocznie, potoczny) samochód
kulkuneuvo
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojedynczy /ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
yksittäinen
  taki, który jest tylko jeden; osobny

pojedynek (n)
kaksintaistelu
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
astia, säiliö
  zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojemność /pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
kapasitanssi
  parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
ylihuomenna, ylihuominen
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pokarmowy (adj)
digestiivinen
  dotyczący pokarmu

pokazać język /pɔˈkazaʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨk/ (v)
näyttää kieltä
  (dosłownie) wykonać minę wyciągając język z ust
  (przenośnie, przenośnia) zadrwić z kogoś

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
näyttää, osoittaa
  dawać możliwość zobaczenia czegoś
  wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś

poker /ˈpɔkɛr/ (n)
pokeri
  (termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;

pokląskwa /pɔˈklɔ̃w̃skfa/ (n)
pensastasku
  (ornitologia, ornitologiczny) Saxicola rubetra, niewelki ptak wędrowny z rzędu wróblowatych, na wiosnę i w lecie często spotykany na łąkach;

pokojowy /ˌpɔkɔˈjɔvɨ/ (adj)
rauhallinen
  dotyczący porozumienia lub zgody
  o spokojnym usposobieniu

pokolenie /ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
sukupolvi
  grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
nöyryys
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokorny (adj)
nöyrä
  nie wywyższający się, skromny

pokrewieństwo /ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
sukulaisuus
  relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka

pokrywać /pɔˈkrɨvaʨ̑/ (v)
kattaa
  (handel, handlowy) płacić, zapewniać całkowite finansowanie danej części
  nanosić coś na coś
  (zootechnika, zootechniczny) zapładniać
  stanowić pokrywę, przykrycie czegoś

pokrzewka /pɔˈkʃɛfka/ (n)
kerttu
  (ornitologia, ornitologiczny) mały, częściowo wędrowny ptak z podrodziny gajówek, rodziny pokrzewkowatych, rzędu wróblowych, objęty ścisłą ochroną gatunkową;

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
nokkonen
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokrótce /pɔˈkrutʦ̑ɛ/ (adv)
lyhyesti
  mówiąc w skrócie

pokusa /pɔˈkusa/ (n)
houkutus
  trudne do opanowania pragnienie

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
rauha
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
  (przestarzałe, przestarzały) spokój
huone
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieczny pokój
  (budownictwo) część mieszkania, izba

pokój dwuosobowy (n)
kahden hengen huone
  pokój przeznaczony dla dwóch osób, najczęściej z jednym łóżkiem

pokój gościnny /ˈpɔkuj ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (n)
olohuone
  w mieszkaniu: duży pokój, salon

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
kansi, täkki
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku;

pokładełko (n)
munanasetin
  (zoologia, zoologiczny) narząd w postaci cienkiej wydłużonej rureczki, służący do składania jaj, występujący u samic wielu gatunków owadów, pajęczaków i niektórych ryb;

polana /pɔˈlãna/ (n)
aukea
  pozbawione drzew miejsce w lesie;

polatucha /ˌpɔlaˈtuxa/ (n)
liito-orava
  (zoologia, zoologiczny) Pteromys volans, gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych, występuje w tajdze od Finlandii po Sachalin i Kamczatkę;

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
kenttä
  (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
  miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym
pelto, kenttä
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;

pole bitwy /ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ/ (n)
taistelukenttä
  miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
sähkökenttä
  (fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole grawitacyjne (n)
gravitaatiokenttä
  (fizyka, fizyczny) pole wytwarzane przez obiekty posiadające masę;

pole karne (n)
rangaistusalue, rangaistusaitio
  (sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad

pole magnetyczne (n)
magneettikenttä
  (fizyka, fizyczny) stan przestrzeni z siłami oddziałującymi na ładunki elektryczne i ciała w niej się znajdujące;

pole minowe (n)
miinakenttä
  (wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami;

polecać /pɔˈlɛʦ̑aʨ̑/ (v)
suositella
  przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle

polegać /pɔˈlɛɡaʨ̑/ (v)
luottaa
  na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania

polemika /pɔˈlɛ̃mʲika/ (n)
polemiikki, kiista
  dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji

poli-
poly-, moni-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
polyamoria, monisuhteisuus
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

poliandria /ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/ (n)
monimiehisyys, polyandria
  forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
poliisi
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;

policja drogowa (n)
liikennepoliisi
  (administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
poliisi
  funkcjonariusz policji

policjantka /ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka/ (n)
naispoliisi
  kobieta, która pracuje w policji

policzalny (adj)
luvullinen
  taki, który daje się policzyć

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
poski
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa

poliester (n)
polyesteri
  (chemia, chemiczny) syntetyczny polimer zawierający w łańcuchu wiązania estrowe;

polietylen (n)
polyeteeni
  (chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny otrzymywany przez polimeryzację etenu;

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
polygamia, moniavioisuus
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poligamiczny (adj)
moniavioinen
  (socjologia, socjologiczny) (zoologia, zoologiczny) dotyczący poligamii

poligynia /ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja/ (n)
monivaimoisuus
  forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami;

polimer (n)
polymeeri
  (chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;

polimeryzacja /ˌpɔlʲĩmɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
polymerisaatio
  (chemia, chemiczny) proces chemiczny, w wyniku którego ze związków o małej masie cząsteczkowej (monomerów) powstają związki o dużej masie cząsteczkowej (polimery);

polimorficzny (adj)
monimuotoinen
  mający różne postaci

polimorfizm (n)
monimuotoisuus
  (biologia, biologiczny) zjawisko szczególnego zróżnicowania budowy osobników i przystosowania do pełnienia określonych ról w społeczeństwie;
  (chemia, chemiczny) zjawisko występowania różnych odmian krystalograficznych tej samej substancji chemicznej. Występuje ono wtedy, gdy ta sama substancja może występować w dwóch lub nawet kilku formach krystalicznych;
  (informatyka, informatyczny) mechanizmy pozwalające programiście używać wartości, zmiennych i podprogramów na kilka różnych sposobów;

polineuropatia (n)
polyneuropatia
  (medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

polinezyjski (adj)
polynesialainen
  (geografia, geograficzny) dotyczący Polinezji

polipropylen (n)
polypropeeni
  (chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny;

poliptyk (n)
polyptyykki
  (sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;

polis /ˈpɔlʲis/ (n)
kaupunkivaltio
  (historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami;

polisacharyd /ˌpɔlʲisaˈxarɨt/ (n)
polysakkaridi
  (biochemia, biochemiczny) sacharyd będący polimerem zbudowanym z więcej niż 10 częsteczek monosacharydów;

politeistyczny /ˌpɔlʲitɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
monijumalainen
  związany z politeizmem, właściwy politeizmowi i/lub politeistom

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
polyteismi, monijumalisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politologia /ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/ (n)
valtiotiede
  nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;

politura (n)
pulituuri
  spirytusowy roztwór szelaku używany w meblarstwie do wykańczania powierzchni drewna; .

politycznie (adv)
poliittisesti
  w sposób dotyczący polityki

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
poliittinen
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
poliitikko
  osoba zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
politiikka
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
  system odgórnie wprowadzonych zasad

polka /ˈpɔlka/ (n)
polkka
  (choreografia, choreograficzny) czeski taniec ludowy w metrum 2/4;

polo /ˈpɔlɔ/ (n)
poolo
  (sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
polonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonez /pɔˈlɔ̃nɛs/ (n)
poloneesi
  (choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyczna forma oparta o polonez (1.1);

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
metsästys
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
metsästää
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
puolalainen, puola
  odnoszący się do Polski lub Polaków

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
puola, puolalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

polskość /ˈpɔlskɔɕʨ̑/ (n)
puolalaisuus
  cecha tego, co polskie; polski charakter czegoś

polszczyzna /pɔlˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
puola
  (językoznawstwo, językoznawczy) język polski

poltergeist (n)
räyhähenki
  niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu

polędwica /ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a/ (n)
filee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z grzbietu zwierzęcia

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
auttaa, opastaa
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
appelsiinipuu, appelsiini
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1);
appelsiini
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
oranssi
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
mittaus, mittaaminen
  (metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
tomaatti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  (botanika, botaniczny) Lycopersicon Mill., sekcja roślin z rodzaju psianka;

pomiędzy /pɔ̃ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
välissä
  (zobacz) między

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
muistomerkki
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
apu, ohje
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pomocnictwo (n)
avustava
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umyślne przestępstwo lub wykroczenie polegające na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego;

pomocnik /pɔ̃ˈmɔʦ̑ʲɲik/ (n)
avustaja
  pracownik pracujący pod czyimś kierunkiem

pomorski /pɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
pommerilainen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Pomorza; pochodzący z Pomorza;

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
pumppu
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;

pompa ciepła /ˈpɔ̃mpa ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
lämpöpumppu
  (fizyka, fizyczny) teoretyczna maszyna cieplna, która wymusza przepływ ciepła z obszaru o niższej temperaturze do obszaru o temperaturze wyższej;

pomurnik /pɔ̃ˈmurʲɲik/ (n)
kalliokiipijä
  (ornitologia, ornitologiczny) Tichodroma muraria, niewielki ptak z rodziny kowalikowatych;

pomysł /ˈpɔ̃mɨsw̥/ (n)
ajatus
  myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu

pomysłowość /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕʨ̑/ (n)
nerokkuus
  dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej

pomysłowy /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
kekseliäs
  mający wiele pomysłów

pomyłka /pɔ̃ˈmɨwka/ (n)
virhe
  błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu

pomyślność /pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
menestys
  sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
yli
  …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości
  …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia

ponadprzeciętny (adj)
keskimääräistä parempi
  większy lub lepszy od przeciętnego

poncz (n)
punssi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników;

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
maanantai
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
koska, sillä, siksi
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

ponton /ˈpɔ̃ntɔ̃n/ (n)
ponttoni
  nadmuchiwana łódź o płaskim dnie;

pontyfik (n)
pontiff
  (przenośnie, przenośnia) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) papież lub inny wyższy duchowny
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan w starożytnym Rzymie, który należał do kolegium czuwającego nad formalną stroną kultu religijnego;

pontyfikat /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat/ (n)
paavius
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd sprawowany przez pontyfika w starożytnym Rzymie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;

pooperacyjny (adj)
leikkauksen jälkeinen
  (medycyna, medyczny) następujący po operacji

popielaty /ˌpɔpʲjɛˈlatɨ/ (adj)
tuhkanharmaa
  mający kolor jasnoszary, taki jak kolor popiołu

popielica (n)
unikeko
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju popielic (1.1)

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
tuhkakuppi
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
rintakuva
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
tuhka
  szary proszek pozostający po spaleniu czegoś

poporodowy (adj)
synnytyksen jälkeinen
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) następujący po porodzie, związany z okresem po porodzie

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
iltapäivä
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawność polityczna /pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
poliittinen korrektius
  (socjologia, socjologiczny) norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy;

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
oikea
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprzeczka /pɔˈpʃɛʧ̑ka/ (n)
poikkipalkki
  (sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce
  (sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki
  belka albo listwa umocowana w poprzek czegoś

poprzedni /pɔˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
viime
  taki, który był uprzednio (w czasie)
edellinen
  taki, który poprzedza (w kolejności)

poprzednik (n)
edeltäjä
  ten, który zajmował się daną sprawą lub był w określonym miejscu poprzednio

poprzednio /pɔˈpʃɛdʲɲɔ/ (adv)
aiemmin
  przed określonym czasem

popręg /ˈpɔprɛ̃ŋk/ (n)
satulavyö
  zakładany pod brzuchem konia pas przytrzymujący siodło;

populacja /ˌpɔpuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
kanta
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka ekologiczna oznaczająca wszystkie osobniki danego gatunku żyjące na danym terenie w tym samym czasie
  (socjologia, socjologiczny) ogół ludzi żyjących w tym samym czasie na danym terenie
  (statystyka, statystyczny) zbiór jednostek na temat których wyciągane są wnioski poprzez analizę próby statystycznej

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
suosio
  bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

popularny /ˌpɔpuˈlarnɨ/ (adj)
suosittu
  taki, który jest powszechnie używany; znany ogółowi społeczeństwa, cieszący się uznaniem; ceniony

populizm /pɔˈpulʲism̥/ (n)
populismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;

popyt /ˈpɔpɨt/ (n)
kysyntä
  (ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie

por /pɔr/ (n)
purjo, purjosipuli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo z młodych pędów pora (1.1)
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;

pora /ˈpɔra/ (n)
aika
  pewien okres, czas trwania czegoś
  stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność

pora dnia (n)
aika päivästä
  określona część doby

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
vuodenaika
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

pora sucha /ˈpɔra ˈsuxa/ (n)
kuiva kausi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jedna z dwóch pór roku w klimacie podzwrotnikowym charakteryzująca się bardzo niskimi opadami atmosferycznymi;

porada /pɔˈrada/ (n)
neuvo
  wskazówka, zalecenie komuś czegoś

poranny /pɔˈrãnːɨ/ (adj)
aamu
  taki, który ma miejsce o poranku

porażenie (n)
sähköisku
  (medycyna, medyczny) zaburzenie pracy układu nerwowego dające liczne objawy ubytkowe

porażka /pɔˈraʃka/ (n)
tappio, häviö
  przegrana bitwa

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
posliini
  materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
pornografia
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pornografinen, siveetön
  związany z pornografią, dotyczący pornografii

pornokracja (n)
pornokratia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
keskenmeno
  (fizjologia, fizjologiczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

poronić (v)
saada keskenmeno
  (medycyna, medyczny) urodzić przedwcześnie martwy płód

porost /ˈpɔrɔst/ (n)
jäkälä
  (przestarzałe, przestarzały) (biologia, biologiczny) symbiotyczny organizm składający się z grzyba i zielenicy lub cyjanobakterii;

porowatość (n)
huokoisuus
  cecha tego, co jest porowate, co ma pory

porowaty (adj)
huokoinen
  posiadający małe otwory (pory) na powierzchni
  o ciele stałym mający pory wewnątrz swojej struktury

poroże (n)
sarvi
  (łowiectwo, łowiecki) oba rogi samca jeleniowatych

port /pɔrt/ (n)
satama
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;

portal /ˈpɔrtal/ (n)
portaali
  (architektura, architektoniczny) ozdobne obramowanie otworu drzwiowego;
  (informatyka, informatyczny) rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce;

portfel /ˈpɔrtfɛl/ (n)
lompakko
  najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)

portier /ˈpɔrtʲjɛr/ (n)
talonmies
  (urzędowy) osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.)

portmonetka (n)
lompakko
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

portorykański (adj)
puertoricolainen
  związany z Portorykiem (państwem lub wyspą) albo Portorykańczykami

portowy /pɔrˈtɔvɨ/ (adj)
satama-
  związany z portem, dotyczący portu

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
muotokuva
  (sztuka) dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)

portretować /ˌpɔrtrɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
piirtää (jonkun/jonkin) kuva
  sporządzać portret (plastyczny lub literacki) osoby lub grupy osób

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
portugalilainen, portugali
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
portugali
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Portugalii;

portugalskość (n)
portugalilaisuus
  typowo portugalski charakter czegoś, kogoś

portyk (n)
portiikki
  (architektura, architektoniczny) przednia część budowli przed wejściem głównym, z rzędem kolumn;

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
luutnantti
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

porwanie /pɔˈrvãɲɛ/ (n)
sieppaus
  działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

poryw (n)
puuska
  nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury

porywać się z motyką na słońce (v)
haukata liian iso pala
  zabierać się za coś, czego nie jest się w stanie zrobić

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
viinimarja, herukka
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) owoc porzeczki (1.1)

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
siivous
  czynność sprzątania, porządkowania
järjestys
  kolejność czegoś
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu

porządek dziobania (n)
nokkimisjärjestys
  (przenośnie, przenośnia) (socjologia, socjologiczny) hierarchia społeczna w określonej grupie, która określa prawdopodobieństwo doświadczenia agresji ze strony członków grupy;

poród /ˈpɔrut/ (n)
synnytys
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
vertailu
  (rzeczownik odczasownikowy) od porównać

porównawczy (adj)
vertaileva
  opierający się na porównaniu

porównywalny (adj)
vertailukelpoinen
  na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
verrata
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręcz /ˈpɔrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
nojapuut
  poręcze (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny z dwóch równoległych żerdzi;
kaide
  uchwyt biegnący wzdłuż schodów
  balustrada balkonu

poręczyciel (n)
takaaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności

posag /ˈpɔsak/ (n)
myötäjäiset
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

poselstwo (n)
lähetystö
  misja dyplomatyczna
  siedziba misji dyplomatycznej

posiadacz /pɔˈɕadaʧ̑/ (n)
haltija
  ktoś, kto coś ma, posiada

posiadanie /ˌpɔɕaˈdãɲɛ/ (n)
omistajuus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) faktyczne władztwo nad rzeczą;
hallinta
  (rzeczownik odczasownikowy) od posiadać

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
omistaa, omata
  (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
alusmaa
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
ateria
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

posmak (n)
jälkimaku
  wrażenie dziwności smaku pokarmu lub napoju

posrebrzać /pɔˈsrɛbʒaʨ̑/ (v)
hopeoida
  pokrywać coś warstwą srebra

post /pɔst/ (n)
paasto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
  czas obowiązywania postu (1.1)

postać /ˈpɔstaʨ̑/ (n)
hahmo
  bohater utworu literackiego, filmu
  określenie istoty, wyglądu, sylwetki
  zewnętrzna forma, kształt czegoś

postmodernistyczny (adj)
postmoderni
  związany z postmodernizmem, dotyczący postmodernizmu

postprodukcja (n)
jälkituotanto
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postulować /ˌpɔstuˈlɔvaʨ̑/ (v)
postuloida
  proponować lub domagać się czegoś

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
edistyminen
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowy /ˌpɔstɛ̃mˈpɔvɨ/ (adj)
edistyksellinen
  wyrażający postęp; też: będący zwolennikiem postępu

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
etsijä
  osoba, która czegoś poszukuje

posłowie /pɔˈswɔvʲjɛ/ (n)
jälkipuhe
  uwagi od wydawcy lub autora umieszczane na końcu książki;

posłuszeństwo (n)
kuuliaisuus
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
kuuliainen
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
hiki
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potajemnie /ˌpɔtaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
salaa
  ukrywając coś przed kimś, bez wiedzy innych, w tajemnicy

potas /ˈpɔtas/ (n)
kalium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potaż /ˈpɔtaʃ/ (n)
potaska
  (chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
myöhemmin, sitten
  później, w chwili następnej

potencjalny /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
mahdollinen
  możliwy do zrealizowania, osiągnięcia

potencjał /pɔˈtɛ̃nʦ̑ʲjaw/ (n)
potentiaali
  (fizyka, fizyczny) miara energii potrzebnej do przeniesienia jednostkowego ładunku (np. ładunku elektrycznego lub masy) z nieskończoności do danego punktu
  tkwiący w kimś lub czymś zasób możliwości

potencjometr /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̃mɛtr̥/ (n)
potentiometri
  (technologia, technika, techniczny) opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika;

potok /ˈpɔtɔk/ (n)
puro
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku;

potop /ˈpɔtɔp/ (n)
paisumus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielka powódź opisana w Starym Testamencie (Rdz 6-8), jako kara zesłana przez Boga

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
tarve
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
hätä keinon keksii
  to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebny /pɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
tarpeellinen
  taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
tarvita
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrzeszcz /ˈpɔṭʃɛʃʧ̑/ (n)
harmaasirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza calandra, mały ptak z rodziny trznadlowatych o niepozornym szarym upierzeniu;

potrzos (n)
pajusirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza schoeniclus, ptak z rodziny trznadlowatych;

potrójny /pɔˈtrujnɨ/ (adj)
kolmois-
  składający się z trzech jednakowych lub podobnych części

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vahvistus
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwierdzić /pɔˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
vahvistaa
  stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
hirviö
  straszny stwór

potyczka /pɔˈtɨʧ̑ka/ (n)
kahakka
  niewielkie starcie, walka drobnych oddziałów zbrojnych

potylica /ˌpɔtɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
takaraivo
  (anatomia, anatomiczny) kość potyliczna, kość czaszki, w której znajduje się otwór łączący jamę mózgoczaszki z kanałem kręgowym kręgosłupa;

potęga /pɔˈtɛ̃ŋɡa/ (n)
potenssi
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania;
  coś potężnego
  przeważająca siła i skuteczność

potężny /pɔˈtɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
voimakas
  o wielkiej mocy

pouczający (adj)
asiapitoinen
  mogący być wzorem; taki, który kształtuje zachowania

poufały (adj)
liian tuttavallinen
  taki, który jest wyrazem zażyłości, bliskich stosunków

poufność (n)
luottamuksellisuus
  cecha tego, co poufne; cecha tych, którzy są poufni

poufny /pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ/ (adj)
luottamuksellinen
  tajny, powierzony w sekrecie

powaga /pɔˈvaɡa/ (n)
vakavuus
  zrównoważony, opanowany sposób bycia, nieuleganie emocjom

poważnie /pɔˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
vakavasti
  w sposób poważny

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
vakava
  budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
  o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
  mający uznanie u innych osób
  odpowiedzialny, godny zaufania

powiadomienie (n)
tiedonanto
  danie komuś znać o czymś, przekazanie wiadomości, przekazanie do informacji

powiedzenie /ˌpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
sanonta
  przysłowie, maksyma, popularne zdanie

powiedzieć /pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
sanoa
  wyrazić coś słowami, oznajmić
  wyrazić w jakikolwiek sposób komunikatywny

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
silmäluomi
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
pinta
  zewnętrzna strona
  określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
  wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy

powierzchownie /ˌpɔvʲjɛʃˈxɔvʲɲɛ/ (adv)
pinnallisesti
  w sposób powierzchowny

powierzchowny (adj)
pinnallinen
  taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy

powieszenie /ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
hirttäjäiset
  jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
ilma
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;

powietrzny /pɔˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
ilma
  związany z powietrzem, dotyczący powietrza

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
romaani
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powiększać /pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
suurentaa
  powodować, że obraz czegoś staje się większy pod względem rozmiarów

powiększenie /ˌpɔvʲjɛ̃ŋˈkʃɛ̃ɲɛ/ (n)
suurennus
  (rzeczownik odczasownikowy) od powiększyć

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
onnea
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powojenny (adj)
sodanjälkeinen
  taki, który dzieje się po wojnie

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
hitaasti
  wolno, z małą prędkością

powolność (n)
hitaus
  cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie

powrót /ˈpɔvrut/ (n)
palaaminen
  ponowne osiągnięcie tego samego stanu, sytuacji
  ponowne przybycie do tego samego miejsca
  wznowienie wykonywania czegoś po przerwie

powróz (n)
köysi
  gruby, mocny sznur z plecionego włókna

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
kansannousu
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
Varsovan kansannousu
  (historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powszechnie /pɔˈfʃɛxʲɲɛ/ (adv)
tavallisesti
  w sposób powszechny

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
toistaa
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił

powyżej /pɔˈvɨʒɛj/ (preposition)
edellä
  znajdujący się wyżej czegoś, umieszczony nad czymś

powód /ˈpɔvut/ (n)
syy
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
tulva
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;
ryöppy
  (przenośnie, przenośnia) potok (np. słów), mnogość

powój /ˈpɔvuj/ (n)
kiertokasvi
  (botanika, botaniczny) Convolvulus, liczący około 250 gatunków rodzaj roślin z rodziny powojowatych;

powściągliwy (adj)
pidättyväinen
  potrafiący zachować opanowanie, mający umiar

poza /ˈpɔza/ (n)
asento
  postawa, stan ciała w danej chwili

pozamałżeński /ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
avioliiton ulkopuolinen
  odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania

pozamieniać się z chujem na łby /ˌpɔzãˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑‿ɕɛ ˈs‿xujɛ̃m na‿ˈwbɨ/ (idiom)
ajatella munallaan
  (wulgarnie, wulgaryzm) o mężczyźnie myśleć, działać nierozsądnie pod wpływem motywacji seksualnych

pozarządowy /ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
kansalainen
  działający poza rządem

pozasądowy (adj)
ilman tuomiota
  odbywający się bez udziału sądu

pozaziemski (adj)
avaruus
  pochodzący spoza Ziemi

pozbawienie /ˌpɔzbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
riistäminen
  sprawienie, że ktoś lub coś nie posiada danej rzeczy

pozbawienie wolności (n)
vapausrangaistus
  kara polegająca na zamknięciu skazanego w zakładzie karnym
vapaudenriisto
  odebranie komuś swobody wbrew jego woli

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
leveli
  etap gry komputerowej
  stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju
  wartość jakiejś mierzalnej wielkości
taso
  położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
  stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy

poziom morza /ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa/ (n)
merenpinnan taso
  (geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości;

poziomka /pɔˈʑɔ̃mka/ (n)
ahomansikka, metsämansikka
  (botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach;

poziomo (adv)
vaakasuoraan
  równolegle do podłoża

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
vaakasuora
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

poznać /ˈpɔznaʨ̑/ (v)
tutustua
  zdobyć wiedzę o czymś zwłaszcza poprzez bezpośrednie doświadczenie
  nawiązać znajomość z kimś

pozornie (adv)
näennäisesti, ilmeisesti, nähtävästi
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozorny /pɔˈzɔrnɨ/ (adj)
näennäinen
  nieprawdziwy, ale sprawiający wrażenie prawdziwego

pozostawać /ˌpɔzɔˈstavaʨ̑/ (v)
jäädä jäljelle
  być częścią czegoś; pozostałością, resztą po czymś lub kimś
  być dalej takim samym, bez zmian; nie zmieniać się
  zostać w jakimś miejscu, nie ruszać się skądś

pozostawiać wiele do życzenia /ˌpɔzɔˈstavʲjäʥ̑ ˈvʲjɛlɛ ˌdɔ‿ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲa/ (v)
jättää toivomisen varaa
  nie spełniać oczekiwań

pozować /pɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
poseerata
  przyjmować nieruchomą pozycję do zdjęcia lub obrazu
  udawać kogoś, kim się nie jest

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
sallia, antaa, suoda
  zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić

pozycja /pɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
asento
  konkretne ułożenie ludzkiego ciała

pozycja misjonarska (n)
lähetyssaarnaaja
  (seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

pozyton (n)
positroni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką elektronu;

pozytyw (n)
etu
  (fotografia) otrzymywany z negatywu obraz fotograficzny, na którym rozkład ciemnych i jasnych miejsc oraz barw jest taki jak fotografowanego obiektu

pozytywizm (n)
positivismi
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny powstały we Francji w XIX wieku, rozumiejący naukę jako badanie faktów, a odrzucający wszelką metafizykę z myślenia naukowego
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (socjologia, socjologiczny) prąd umysłowy, literacki i społeczny w Polsce w latach 1863–1890, krytykujący romantyzm, propagujący zdobycze nauki i kult pracy

pozytywnie (adv)
myönteisesti
  w sposób pozytywny

pozytywny /ˌpɔzɨˈtɨvnɨ/ (adj)
myöntävä
  przychylnie nastawiony
positiivinen
  przynoszący korzyści

pozłacać (v)
kullata
  pokrywać warstwą złota lub malować na złoty kolor

połabski (n)
polabi
  język połabski;

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
puolikas
  jedna z dwóch równych części całości

położenie /ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sijainti
  miejsce znajdowania się czegoś
  warunki, w jakich znajduje się dana osoba lub obiekt

położnica (n)
synnyttäjä
  kobieta w okresie połogu

położnictwo (n)
synnytysoppi
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
etelä
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
keskipäivä, puolipäivä
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
meridiaani, pituuspiiri
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południowiec (n)
etelämaalainen
  (historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) osoba z południowych stanów USA, zwłaszcza w kontekście wojny secesyjnej
  osoba z południa, z krajów na południu

południowo-wschodni /ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
kaakkoinen
  będący na południowym wschodzie

południowo-zachodni /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
lounainen
  będący na południowym zachodzie

południowoafrykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
eteläafrikkalainen
  odnoszący się do Republiki Południowej Afryki

południowoamerykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
eteläamerikkalainen
  dotyczący Ameryki Południowej

południowoeuropejski (adj)
eteläeurooppalainen
  odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
eteläkorealainen
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
eteläinen
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
kaakko
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
lounas
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połykać (v)
niellä
  przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny

połóg /ˈpɔwuk/ (n)
lapsivuodeaika
  (medycyna, medyczny) okres po porodzie;

połączenie /ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
yhteys
  (rzeczownik odczasownikowy) od połączyć

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
sukka
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościel /ˈpɔɕʨ̑ɛl/ (n)
lakana
  wyposażenie łóżka rozkładane do spania – poduszki, prześcieradło, przykrycie

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
paastota
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
pakara
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

pośmiertnie (adv)
kuoleman jälkeen
  po śmierci

pośmiertny (adj)
kuolemanjälkeinen
  zrobiony po czyjejś śmierci; zachodzący po śmierci

pośmiewisko (n)
naurunaihe
  obiekt kpin i szyderstw

pośpiech /ˈpɔɕpʲjɛx/ (n)
kiire
  spieszenie się, robienie czegoś szybko

pośredni /pɔˈɕrɛdʲɲi/ (adj)
epäsuora
  nie odnoszący się do czegoś wprost; nie dotyczący czegoś bezpośrednio

pośrednik (n)
välittäjä
  osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami

poświata (n)
jälkihehku
  słabe, emanujące skądś światło

poświerka /pɔˈɕfʲjɛrka/ (n)
lapinsirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Calcarius lapponicus, ptak z rodziny trznadlowatych, gnieżdżący się na dalekiej północy Europy i Syberii;

poświęcenie /ˌpɔɕfʲjɛ̃nˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
omistautuminen
  skierowanie na coś uwagi, wyrażenie zainteresowania czymś

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
tulipalo, palo
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożegnanie (n)
hyvästely, jäähyväiset
  (rzeczownik odczasownikowy) od pożegnać

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
lainata
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
  dawać coś komuś na pewien czas

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
laina
  danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;

pożyteczny idiota /ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ iˈdʲjɔta/ (n)
hyödyllinen idiootti
  ktoś nieświadomie manipulowany, przyczyniający się do sprawy;

pożywienie /ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ravinto
  jedzenie, pokarm, strawa

pożywny /pɔˈʒɨvnɨ/ (adj)
nutritiivinen
  posilny, wzmacniający, sycący

pożądanie /ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
halu
  pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś

pożądać /pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
himoita
  bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć
  czuć silny pociąg fizyczny do kogoś; czuć pożądanie

prababcia /praˈbapʲʨ̑a/ (n)
isoisoäiti
  matka dziadka lub babci

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
työ
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
  (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
kotitehtävä, läksy
  (edukacja, edukacyjny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
työnantaja
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
työskennellä, tehdä työtä
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracowity /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ/ (adj)
ahkera
  taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością

pracowity jak mrówka /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ ˈjak ˈmrufka/ (adj)
hyöriä
  (związek frazeologiczny) bardzo pracowity; taki, który pracuje dużo i efektywnie

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
työntekijä
  osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

pracownik seksualny (n)
seksityöntekijä
  mężczyzna, który świadczy płatne usługi seksualne (określenie neutralne, niedeprecjonujące)

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
isoisoisä, isoisän isä
  ojciec dziadka lub babci

pragmatyczny (adj)
pragmaattinen
  wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
jano
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;

praindoeuropejski /ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeurooppalainen kantakieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej

prairial (n)
prairial
  nazwa dziewiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

prajęzyk (n)
kantakieli
  język, z którego wywodzą się inne języki;

prakseologia /ˌpraksɛɔˈlɔɟja/ (n)
prakseologia
  nauka dotycząca norm i reguł sprawnego i efektywnego działania;

praktycznie (adv)
käytännöllisesti katsoen
  blisko stanu rzeczywistego

praktyczny /prakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
käytännöllinen
  związany z praktyką, przeznaczony do zastosowania w praktyce

praktyka /ˈpraktɨka/ (n)
ammatinharjoittaminen
  doświadczenie zdobyte dzięki działalności ludzkiej
  okres szkolenia lub nabywania wprawy w jakimś zawodzie
  wykonywanie zawodu
  świadoma i celowa działalność ludzka

praktykant (n)
harjoittelija
  ktoś, kto odbywa praktykę zawodową

pralka /ˈpralka/ (n)
pesukone, pyykkikone
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
pesutupa
  miejsce, w którym pierze się odzież

pranie /ˈprãɲɛ/ (n)
pyykki
  czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.;
  porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych

prapradziad /praˈpraʥ̑at/ (n)
isoisoisoisä
  ojciec pradziada

prasa /ˈprasa/ (n)
lehdistö
  (publikatory) ogół czasopism
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji, wykonania odbitki;

prasowanie /ˌprasɔˈvãɲɛ/ (n)
silittäminen
  wygładzanie ubrania za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prasować /praˈsɔvaʨ̑/ (v)
silittää
  wygładzać tkaninę za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prasłowiański (n)
kantaslaavilainen
  martwy język, od którego wywodzą się wszystkie obecne języki słowiańskie;

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
ihmisoikeudet
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawa kobiet (n)
naisten oikeudet
  uprawnienia i wolności należące do kobiet i dziewcząt w danych społeczeństwach;

prawa ręka /ˈprava ˈrɛ̃ŋka/ (n)
oikea käsi
  (przenośnie, przenośnia) najbliższy, zaufany współpracownik

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
eläinten oikeudet
  idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda /ˈpravda/ (n)
totuus
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawdomówny /ˌpravdɔ̃ˈmuvnɨ/ (adj)
rehellinen
  taki, który mówi prawdę

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
todennäköisyys
  (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia prawdopodobieństwa (1.1);
  szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobnie /ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
luultavasti
  przypuszczalnie, być może

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
todennäköinen
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
aito, todellinen
  rzeczywisty
aito
  typowy dla naszych wyobrażeń
  naturalny

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
hädässä ystävä tunnetaan
  szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawica /praˈvʲiʦ̑a/ (n)
oikea
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej
  (książkowy) prawa dłoń, prawa ręka

prawidłowy /ˌpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
oikea
  bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)
  zgodny z przyjętymi prawidłami lub założeniami
  słuszny, odpowiedni, właściwy (pasujący do danej sytuacji)
  dobrze uformowany, foremny

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
melkein, lähes
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
juristi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca wykształcenie prawnicze

prawnuczka /praˈvnuʧ̑ka/ (n)
lapsenlapsenlapsi
  córka wnuka lub wnuczki

prawnuk /ˈpravnuk/ (n)
lapsenlapsenlapsi
  syn wnuczki lub wnuka

prawo /ˈpravɔ/ (n)
oikeus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;
  w wyrażeniach przyimkowych: prawa strona

prawo dżungli /ˈpravɔ ˈʤ̑ũŋɡlʲi/ (n)
viidakon laki
  (przenośnie, przenośnia) prawo pięści, władza silniejszego

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
ajokortti
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo karne /ˈpravɔ ˈkarnɛ/ (n)
rikosoikeus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół norm prawnych zawierających zakazy i nakazy, których naruszenie jest karalne;

prawo międzynarodowe /ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɛ/ (n)
kansainvälinen oikeus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych;

prawo niepisane /ˈpravɔ ˌɲɛpʲiˈsãnɛ/ (n)
kirjoittamaton sääntö
  prawo zwyczajowe

prawo pierwszej nocy /ˈpravɔ ˈpʲjɛrfʃɛj ˈnɔʦ̑ɨ/ (n)
ensiyön oikeus
  w feudalnej Europie i u niektórych ludów pierwotnych: prawo spędzenia z żoną wasala lub poddanego jej nocy poślubnej;

prawo publiczne /ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ/ (n)
julkisoikeus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;

prawo ziemi /ˈpravɔ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
syntymämaaperiaate
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo mówiące o nabywaniu obywatelstwa (lub innych praw) przez osobę, która urodziła się na danym terenie (na terenie obowiązywania prawa)

praworządny (adj)
lainkuuliainen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępujący lub rządzony zgodnie z prawem; (także, też) świadczący o zgodności z zasadami prawa

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (adj)
ortodoksinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do prawosławia, należący do prawosławia

prawość /ˈpravɔɕʨ̑/ (n)
rehtiys
  cecha tego, kto jest prawy

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
oikea
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
praseodyymi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prałat /ˈprawat/ (n)
prelaatti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyższy dostojnik w Kościele katolickim;

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
paistaa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

precel (n)
rinkeli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj obwarzanka o charakterystycznym kształcie zbliżonym do ósemki;

precesja /prɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
prekessio
  (fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała;

preeklampsja (n)
pre-eklampsia, raskausmyrkytys
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych o nieznanej etiologii, występujący u kobiet ciężarnych po dwudziestym tygodniu ciąży lub podczas połogu, mogący doprowadzić do zgonu

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
etuliite, prefiksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

pregabalina (n)
pregabaliini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek stosowany w leczeniu padaczki, bólu neuropatycznego i zaburzeń lękowych; pochodna kwasu gamma-aminomasłowego

prehistoria /ˌprɛxʲiˈstɔrʲja/ (n)
esihistoria
  okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;

prehistoryczny (adj)
esihistoriallinen
  związany z prehistorią, dotyczący prehistorii

prekariat /prɛˈkarʲjat/ (n)
prekariaatti
  (ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;

prekognicja /ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
prekognitio
  zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;

preludium /prɛˈludʲjũm/ (n)
alkusoitto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samodzielny, krótki utwór instrumentalny
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wstęp instrumentalny do jakiegoś większego utworu
  wprowadzenie, wstęp, początek, zapowiedź czegoś

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
pääministeri
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
ensi-ilta
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

preparat /prɛˈparat/ (n)
preparaatti
  obiekt biologiczny zakonserwowany celem badań lub dydaktyki
  substancja lub mieszanina związków przygotowana do konkretnego zastosowania

prequel (n)
esiosa
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór ukazujący wydarzenia fabuły wcześniejszy w stosunku do reszty serii

preria (n)
preeria
  (geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;

prestidigitator (n)
silmänkääntäjä
  człowiek pokazujący sztuczki sprawiające wrażenie magicznych, oparte głównie na zręczności i umiejętności odwracania uwagi

prestiż /ˈprɛstʲiʃ/ (n)
arvovalta
  (socjologia, socjologiczny) znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu;

prestiżowy (adj)
arvovaltainen
  charakteryzujący się prestiżem

pretor /ˈprɛtɔr/ (n)
preetori
  (starożytność) jeden z ważniejszych urzędników w starożytnym Rzymie;

pretorianin (n)
pretoriaani
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) członek gwardii pretoriańskiej - elitarnej formacji zbrojnej w starożytnym Rzymie i straży osobistej cesarzy;

prezbiteriański (adj)
presbyteerinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z prezbiterianizmem, prezbiterianami

prezbiterium /ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/ (n)
kuori
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
lahja
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezentacja /ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
esitelmä, esitys
  wystawienie czegoś na pewnym forum

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
kondomi
  (seksuologia, seksuologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezes /ˈprɛzɛs/ (n)
hallituksen puheenjohtaja
  osoba przewodząca jakiejś instytucji, organizacji lub jakiemuś stowarzyszeniu

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
presidentti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
presidentinvirka, presidenttiys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd, tytuł lub funkcja prezydenta

prima aprilis /ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/ (n)
Aprillipäivä
  dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce;

primogenitura /ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/ (n)
esikoisoikeus
  dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
prioriteetti
  pierwszeństwo przysługujące czemuś

pro forma /ˈprɔ ˈfɔrma/ (idiom)
muodon vuoksi
  dla pozoru

probiotyk /prɔˈbʲjɔtɨk/ (n)
probiootti
  podawane doustnie wyselekcjonowane kultury bakteryjne lub drożdży, najczęściej pałeczki kwasu mlekowego, których zadaniem jest korzystne dla zdrowia działanie w przewodzie pokarmowym, poprzez immunomodulację oraz zachowywanie prawidłowej flory fizjologicznej;

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
pulma
  (szachy, pojęcie szachowe) zadanie szachowe
ongelma, probleema
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

problematyczny /ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ongelmallinen
  budzący zastrzeżenia lub niepewny

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
kirkkoherra, pastori
  (kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

probówka (n)
koeputki
  (chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

proca /ˈprɔʦ̑a/ (n)
ritsa
  broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski;

procedura /ˌprɔʦ̑ɛˈdura/ (n)
aliohjelma
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część programu;
menettelytapa
  określone reguły postępowania w jakiejś sprawie

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
prosentti
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
prosessi
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
  (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu

procesja /prɔˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
kulkue
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu;

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
prosessori, suoritin
  (informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

proch strzelniczy /ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
ruuti
  materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej;

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
tuotanto, valmistaminen, valmistus
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkt /ˈprɔdukt/ (n)
reaktiotuote
  (chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego;
  rezultat pracy twórczej
  rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa
  w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku;

produktywność (n)
hedelmällisyys
  (ekonomia, ekonomiczny) wielkość efektu produkcyjnego uzyskanego z danych nakładów, wyrażona za pomocą wartości ułamka, w którym licznik zawiera wielkość produkcji, a mianownik – wielkość poniesionych na nią nakładów;

produktywny (adj)
tuloksekas
  który daje dobre efekty lub wytwarza duże ilości czegoś

profesjonalnie (adv)
ammattimaisesti
  typowo dla profesjonalisty; w sposób zawodowy

profesjonalny (adj)
ammattimainen
  (o uprawiającym jakąś dziedzinę) będący specjalistą, wykonujący swój zawód fachowo (np. personel)
  (o uprawianej dziedzinie) uprawiany fachowo jako zawód (np. teatr)

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
professori, opettaja
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

profilaktyczny (adj)
ennalta ehkäisevä
  (medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom

profilaktyka /ˌprɔfʲiˈlaktɨka/ (n)
ehkäisy
  środki i działania w celu zapobiegania niepożądanym zdarzeniom, szkodom; likwidacja przyczyn złych zjawisk

profilaktyka przedekspozycyjna (n)
altistusta edeltävä estohoito
  (medycyna, medyczny) lek, kuracja stosowana profilaktycznie przed ekspozycją, narażeniem na czynnik chorobotwórczy wywołujący AIDS

prognoza /prɔˈɡnɔza/ (n)
ennuste, prognoosi
  przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach

prognoza pogody (n)
sääennuste
  (meteorologia, meteorologiczny) przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
ohjelma
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
  plan działań

program komputerowy (n)
tietokoneohjelma
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu konkretnych zadań;

program telewizyjny (n)
televisio-ohjelma
  (telewizja, telewizyjny) telewizyjna produkcja audiowizualna, podstawowa jednostka ramówek stacji telewizyjnych;

programowalny (adj)
ohjelmoitava
  taki, który można zaprogramować

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
ohjelmointi
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
ohjelmoida
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

progresja (n)
edistyminen
  (ekonomia, ekonomiczny) wzrastanie jakiegoś współczynnika
  osiągnięcie następnego stadium rozwoju

progresywny (adj)
edistyksellinen
  nastawiony na rozwój lub w trakcie rozwoju, wzrostu

projekcja /prɔˈjɛkʦ̑ʲja/ (n)
projektio, sijoittaminen
  (psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
hanke
  (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu
suunnitelma
  szkic, makieta, dokumentacja przedstawiający pomysł na wykonanie czegoś

prokariont (n)
alkeistumallinen, esitumainen
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa prokariontów
  (biologia, biologiczny) mikroorganizm, najczęściej jednokomórkowy, którego komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych

prokariotyczny (adj)
esitumallinen
  (biologia, biologiczny) nie posiadający w komórce wyodrębnionego jądra

prokreacja (n)
lisääntyminen
  (biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
syyttäjä
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariat /ˌprɔlɛˈtarʲjat/ (n)
alaluokka
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna
  (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
prologi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom /prɔ̃m/ (n)
lautta, autolautta
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
prometium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promieniowanie /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ/ (n)
säteily
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało;

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
säde
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała
  (geometria) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;

promiskuityzm (n)
promiskuiteetti
  (seksuologia, seksuologiczny) dążenie do kontaktów seksualnych bez więzi uczuciowych;
  (zoologia, zoologiczny) strategia rozrodcza polegająca na braku wybiórczości w kontaktach seksualnych

promocja /prɔ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
promo
  ocena kwalifikująca ucznia do przejścia do następnej klasy

prompter /ˈprɔ̃mptɛr/ (n)
teleprompteri
  (telewizja, telewizyjny) urządzenie służące do wyświetlania tekstu czytanego przez prezentera telewizyjnego czy inną osobę przemawiającą publicznie lub stojącą przed kamerą;

promulgować (v)
julistaa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ogłaszać akt normatywny w dzienniku urzędowym, dokonać promulgacji

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
propaganda
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propagator (n)
propagaattori
  osoba propagująca
  (fizyka, fizyczny) sposób opisu zachowania cząstki elementarnej w kwantowej teorii pola;

propan /ˈprɔpãn/ (n)
propaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;

proponować /ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
ehdottaa
  zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)

proporcja /prɔˈpɔrʦ̑ʲja/ (n)
verranto
  wzajemny stosunek danych wielkości; stosunek części danej całości wobec siebie nawzajem

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
ehdotus
  coś, co się komuś proponuje

propriocepcja /ˌprɔprʲjɔˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
asentoaisti
  (fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała

proroczo (adv)
profeetallisesti
  w sposób proroczy

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
profeetta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prorokini /ˌprɔrɔˈcĩɲi/ (n)
profeetta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
pyytää
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

prosię /ˈprɔɕɛ/ (n)
porsas
  (zoologia, zoologiczny) młoda świnia, do ok. 12 tygodnia życia (później: warchlak)

proso /ˈprɔsɔ/ (n)
hirssi
  (botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa;

prosta /ˈprɔsta/ (n)
suora
  (geometria) (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;

prostata /prɔˈstata/ (n)
eturauhanen
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia;

prosto /ˈprɔstɔ/ (adv)
suoraan
  w prostej linii

prosto spod igły /ˈprɔstɔ spɔd‿ˈiɡwɨ/ (idiom)
tuliterä
  o przedmiocie, często o ubraniu: nowy, niedawno uszyty, wyprodukowany

prostoduszny (adj)
luottavainen
  odznaczający się prostotą, szczerością i łatwowiernością; (także, też): świadczący o takich cechach

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
suorakulmio
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
suorakulmainen
  mający kształt prostokąta

prostopadłościan /ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn/ (n)
kuutiomainen
  (geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami;

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
kohtisuora
  tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prostota /prɔˈstɔta/ (n)
yksinkertaisuus
  ogół cech charakterystycznych dla czegoś nieskomplikowanego, niezawiłego

prostować (v)
tasasuunnata
  (fizyka, fizyczny) przekształcać ze zjawiska zmieniającego się w czasie w stałe
  dokonywać korekty; usuwać pomyłki, wady

prostownik (n)
tasasuuntaaja
  (elektronika, elektroniczny) układ lub element elektroniczny zamieniający prąd przemienny na prąd o stałym kierunku (w idealnym przypadku prąd stały);

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
suora
  niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
prostituutio
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
prostituoitu
  (książkowy) kobieta świadcząca usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
jauhe, pulveri
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia (n)
leivinjauhe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszek do prania (n)
pesujauhe, pesupulveri, pyykinpesujauhe
  (handel, handlowy) mieszanina rozdrobnionych substancji, służąca do usuwania zanieczyszczeń z ubrań;

proszę /ˈprɔʃɛ/
olkaa hyvä
  zwrot używany zamiast trybu rozkazującego

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
protaktinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcjonistyczny (adj)
protektionistinen
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z protekcjonizmem; realizujący politykę protekcjonizmu

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
protektionismi
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protel (n)
maasusi
  (zoologia, zoologiczny) Proteles cristata, drapieżnik lądowy;

proterozoik (n)
proterotsooinen aioni
  (geologia, geologiczny) najdłuższy eon geologicznej skali czasu Ziemi, trwający od pojawienia się tlenu w atmosferze do rozwoju złożonych organizmów

protest /ˈprɔtɛst/ (n)
protesti
  demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś

protestant /prɔˈtɛstãnt/ (n)
protestantti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
protestantismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protetyczny (adj)
teko-
  (medycyna, medyczny) związany z protetyką lub robieniem protez

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
pöytäkirja
  sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
protoni
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prototyp /prɔˈtɔtɨp/ (n)
prototyyppi
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;

prowadzenie /ˌprɔvaˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
johtaminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od prowadzić

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
viedä
  (sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (n)
oksitaani
  jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;

prowokacja /ˌprɔvɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
provokaatio
  podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania
  podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody

prowokacyjny /ˌprɔvɔkaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
provokatiivinen
  zaczepny, mający charakter prowokacji

proza /ˈprɔza/ (n)
proosa
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) mowa niewiązana, bez stałych jednostek rytmicznych ani podziału na wersy; (także, też) ogół utworów pisanych mową niewiązaną

prozaiczność (n)
proosallisuus
  cecha tego, co prozaiczne, przyziemne, powszednie

prozaiczny (adj)
mielikuvitukseton
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) napisany prozą
  zwyczajny, niewyszukany, mało interesujący

prozaik (n)
proosakirjailija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele

prozak (n)
Prozac
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek antydepresyjny zawierający fluoksetynę

prozodia /prɔˈzɔdʲja/ (n)
metriikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) brzmieniowe właściwości mowy nakładające się na głoskowy, sylabiczny i wyrazowy ciąg wypowiedzi

prozopagnozja /ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja/ (n)
kasvosokeus
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy;

prośba /ˈprɔʑba/ (n)
pyyntö
  uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia

pruderyjny (adj)
kainosteleva
  przesadnie wstydliwy

pruski /ˈprusʲci/ (adj)
preussi
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Prus lub ich mieszkańców

prymas /ˈprɨ̃mas/ (n)
kädellinen
  (kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich;

prymatolog /ˌprɨ̃maˈtɔlɔk/ (n)
primatologi
  (zoologia, zoologiczny) zoolog - specjalista w dziedzinie prymatologii
  (zoologia, zoologiczny) specjalistka w dziedzinie prymatologii

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
primatologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

prymityw /prɨ̃ˈmʲitɨf/ (n)
primitiivi
  autor prymitywów (2.1)
  (informatyka, informatyczny) rodzaj figur geometrycznych, z których buduje się inne, bardziej skomplikowane;

prymitywny /ˌprɨ̃mʲiˈtɨvnɨ/ (adj)
yksinkertainen
  (pejoratywnie, pejoratywny) odznaczającym się niskim poziomem kultury

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
finni
  krosta

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
suihka
  (przenośnie, przenośnia) kąpiel brana pod urządzeniem (1.1)
suihka, suihku
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatność (n)
rauha
  życie, sprawy prywatne, osobiste, prawo do życia intymnego, chronionego przed ingerencją obcych;

prywatny /prɨˈvatnɨ/ (adj)
yksityinen
  będący czyjąś osobistą własnością

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
yksityistäminen
  (ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

przebiśnieg /pʃɛˈbʲiɕɲɛk/ (n)
lumikello
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.

przebój (n)
hitti, menestys
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
transitiivinen
  (gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) o relacji: taki, że jeśli zachodzi dla pary (x,y) oraz pary (y,z), to zachodzi również dla pary (x,z)

przechodzień /pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
ohikulkija
  osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przechowalnia bagażu /ˌpʃɛxɔˈvalʲɲa baˈɡaʒu/ (n)
matkatavarasäilö
  miejsce, w którym podróżujący może czasowo zostawić swój bagaż

przeciek /ˈpʃɛʨ̑ɛk/ (n)
vuoto
  (przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej
  wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność

przeciekać (v)
vuotaa
  cieknąc, przenikać przez coś
  przepuszczać ciecz z powodu nieszczelności

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
pilkku
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;
  w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego

przeciw /ˈpʃɛʨ̑if/ (preposition)
vastaan
  … używany do określenia celu czynności lub stanów związanych z walką lub grą z wyrażeniem stojącym za przyimkiem
  … używany do określenia celu działania czegoś
  … używany do wyrażenia poglądów lub stanowisk odmiennych wobec wyrażenia za przyimkiem

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
vasta-aine
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwdziałać (v)
vastustaa
  przeciwstawiać jakieś działanie innemu działaniu

przeciwieństwo /ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
vastakohta
  odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym

przeciwległy /ˌpʃɛʨ̑ivˈlɛɡwɨ/ (adj)
vastapäinen
  znajdujący się, leżący po przeciwnej stronie czegoś

przeciwlotniczy /ˌpʃɛʨ̑ivlɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
ilmatorjunta
  służący do zwalczania statków powietrznych, mający za zadanie niszczenie statków powietrznych lub obronę przed nimi

przeciwny /pʃɛˈʨ̑ivnɨ/ (adj)
vastakkainen
  (matematyka, matematyczny) o znaku zmienionym z plus na minus lub odwrotnie;
  o sprzecznych z kimś celach
  znajdujący się naprzeciw czegoś

przeciwprostokątna (n)
hypotenuusa
  (geometria) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwwaga (n)
vastapaino
  (technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego;

przeciwwskazanie (n)
käytön este
  okoliczność będąca przeszkodą w zrobieniu czegoś

przeciwzapalny /ˌpʃɛʨ̑ivzaˈpalnɨ/ (adj)
anti-inflammatorinen
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw zapaleniom, używany przy leczeniu zapaleń, zapobiegający zapaleniom

przeciętnie (adv)
keskimääräisesti
  tak jak zwykle, bez zaangażowania

przeciętny /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ/ (adj)
keskimääräinen
  (matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę;
  (potocznie, potoczny) banalny, nieskomplikowany, prosty
  (statystyka, statystyczny) reprezentatywny, typowy
tavallinen
  niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną

przeczucie /pʃɛˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
ennakkoaavistus
  przewidzenie w oparciu o uczucia lub intuicje, a nie w oparciu o przesłanki racjonalne

przed /pʃɛt/ (preposition)
edessä, ennen
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem

przedawkowanie (n)
yliannos
  zażycie zbyt dużej dawki, zazwyczaj w odniesieniu do leków lub narkotyków

przedchrześcijański /ˌpʃɛtxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
esikristillinen
  poprzedzający chrześcijaństwo, następujący przed pojawieniem się chrześcijaństwa

przeddzień /ˈpʃɛdʲʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
aatto
  (książkowy) dzień poprzedni, dzień poprzedzający

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
erityisesti, varsinkin
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedmałżeński /ˌpʃɛdmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
esiaviollinen
  następujący (zawierany, odbywany, wykonywany) przed zawarciem małżeństwa

przedmieście /pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
esikaupunkialue, lähiö
  (urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
kouluaine
  (edukacja, edukacyjny) zajęcia edukacyjne w szkole, posiadające własną nazwę i opracowany program nauczania
esine
  rzecz, obiekt nieożywiony

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
toiseksi viimeinen
  będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedpokój /pʃɛtˈpɔkuj/ (n)
käytävä
  pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń

przedporodowy (adj)
antenataalinen
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) następujący przed porodem, poprzedzający poród

przedpotopowy /ˌpʃɛtpɔtɔˈpɔvɨ/ (adj)
aataminaikainen
  (potocznie, potoczny) pochodzący z bardzo odległej epoki
  (żartobliwie) przestarzały, staroświecki
  pochodzący sprzed potopu, mający miejsce przed potopem

przedpołudnie /ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
aamupäivä
  okres pomiędzy rankiem a południem

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
kyynärvarsi
  (anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedsionek (n)
eteinen
  (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego, w obrębie błędnika
  (architektura, architektoniczny) niewielkie pomieszczenie oddzielające wejście od wnętrza budynku
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
yrittäjä
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorczość /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
yrittäjyys
  nauka lub sztuka podejmowania ryzyka i innowacyjności w budowaniu biznesu
  zespół cech człowieka stanowiących o chęci i powodzeniu w załatwianiu różnych spraw (bycie przedsiębiorczym)
yritteliäisyys
  ogół przedsiębiorców i przedsiębiorstw

przedsiębiorczy (adj)
yritteliäs
  zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
yritys
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedstawiać /pʃɛtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
esittää
  zapoznawać kogoś z kimś, prezentować komuś kogoś

przedstawiciel /ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl/ (n)
edustaja
  osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś

przedstawienie /ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
esitys
  występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko

przedszkolanka /ˌpʃɛṭʃkɔˈlãnka/ (n)
lastentarhanopettaja
  (potocznie, potoczny) nauczycielka przedszkola, wychowawczyni przedszkolna, wychowawczyni w przedszkolu

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
lastentarha
  (edukacja, edukacyjny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedszkolny /pʃɛṭˈʃkɔlnɨ/ (adj)
esikoulu
  dotyczący przedszkola, właściwy przedszkolu, należący do przedszkola

przedwczesny /pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
ennenaikainen
  pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie

przedwcześnie /pʃɛtˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
ennen aikojaan
  zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
toissa päivänä
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedział /ˈpʃɛʥ̑aw/ (n)
aitio
  (kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon;

przedłużacz (n)
jatkojohto
  (elektryczność) wyposażone w długi kabel urządzenie zawierające jedno lub więcej gniazd elektrycznych, służące do przedłużania zasięgu między siecią elektryczną a czerpiącymi z niej urządzeniami;

przeglądać /pʃɛˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
katsella
  oglądać coś pobieżnie wertując

przegroda (n)
väliseinä
  coś co dzieli lub oddziela

przegroda nosowa /pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva/ (n)
nenän väliseinä
  (anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części;

przejrzały (adj)
ylikypsä
  o roślinach i ich owocach: zbyt dojrzały, nadpsuty

przejęzyczenie /ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
lapsus
  (językoznawstwo, językoznawczy) mimowolny błąd językowy na poziomie wytwarzania wypowiedzi, np. w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę;

przejście dla pieszych (n)
suojatie
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przejście graniczne (n)
rajanylitys
  (administracja) miejsce służące do przekraczania granicy państwa;

przejście podziemne (n)
alikäytävä
  budowla zapewniająca możliwość przejścia pod szlakiem komunikacyjnym;

przejściowy (adj)
väliaikainen
  mający charakter tymczasowy, prowizoryczny

przekaźnik /pʃɛˈkaʑɲik/ (n)
rele
  (elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;

przekleństwo /pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ/ (n)
kirosana
  wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś

przekomarzać się /ˌpʃɛkɔ̃ˈmaʒaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
kiusoitella
  spierać się z kimś, najczęściej żartobliwie

przekroczenie prędkości (n)
ylinopeus
  (motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekupywać (v)
lahjoa
  zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego

przekwitanie (n)
vaihdevuodet
  (fizjologia, fizjologiczny) okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
välipala
  niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;

przekątna /pʃɛˈkɔ̃ntna/ (n)
lävistäjä
  (geometria) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu

przekładalny (adj)
siirrettävä
  taki, który da się przełożyć

przeludnienie /ˌpʃɛludʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
liikakansoitus
  sytuacja, w której liczba ludności przekracza znacząco pojemność środowiska

przemakalny (adj)
läpäisevä
  przepuszczający wodę

przemianować (v)
nimetä uudelleen
  zmienić nazwę czegoś

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
väkivalta
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemoc domowa (n)
perheväkivalta
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
teollisuus
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysłowiec (n)
teollisuudenharjoittaja
  właściciel zakładu przemysłowego

przemysłowy /ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
teollinen
  dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle

przemyt (n)
salakauppa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kryminologia, kryminologiczny) proceder przewozu przez granicę państwa zakazanych przedmiotów lub osób albo przewózu z pominięciem jego kontroli i opłat;

przemyślany (adj)
harkittu
  taki, który powstał w wyniku rozważań

przeniesienie (n)
siirto
  (rzeczownik odczasownikowy) od przenieść

przenikliwy /ˌpʃɛ̃ɲikˈlʲivɨ/ (adj)
akuutti
  intensywnie odczuwany, uderzający swoją mocą, intensywnością

przenosić /pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
kantaa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) udzielać komuś swoich praw, jednocześnie samemu je tracąc
siirtää
  przemieszczać coś niosąc
  (wojskowość, wojskowy) (łowiectwo, łowiecki) o pocisku: przelatywać dalej niż wyznaczony cel

przenośny /pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
kuvaannollinen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażony za pomocą metafory, będący przenośnią; niedosłowny
kannettava
  pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy

przeor (n)
priori
  (kościelny) zastępca opata

przeorysza /ˌpʃɛɔˈrɨʃa/ (n)
abbedissa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona klasztoru

przepaska /pʃɛˈpaska/ (n)
lannevaate
  (zobacz) przepaska biodrowa

przepaska biodrowa /pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva/ (n)
lannevaate
  skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
resepti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy
  (przenośnie, przenośnia) niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania
järjestyssääntö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada prawna
  autorytatywna reguła, regulacja

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
viiriäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepiórnik (n)
pyyjuoksija
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Turnicidae;

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
pallea
  (anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
profetia
  wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
anteeksi
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przeprowadzka /ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka/ (n)
muutto
  zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby

przepuklina (n)
tyrä
  (medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepust /ˈpʃɛpust/ (n)
siltarumpu
  rura przepuszczająca strumień lub wodę deszczową pod drogą, nasypem;

przepustka (n)
kulkulupa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wejście i przebywanie gdzieś lub wwiezienie czegoś;
lomalupa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wyjście skądś lub wywiezienie czegoś

przepustowość (n)
välityskyky
  cecha tego, co przepustowe

przepychacz /pʃɛˈpɨxaʧ̑/ (n)
viemäripumppu
  prosty przyrząd służący do mechanicznego przywracania drożności odpływom urządzeń sanitarnych;

przepływ /ˈpʃɛpwɨf/ (n)
virtaama
  (przenośnie, przenośnia) przemieszczanie się jednego miejsca do drugiego
  przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego;

przerażający (adj)
karmiva
  taki, który budzi grozę, strach

przerwa /ˈpʃɛrva/ (n)
välitunti
  czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole
  czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś

przerwanie /pʃɛˈrvãɲɛ/ (n)
keskeytys
  (informatyka, informatyczny) sygnał powodujący zmianę przepływu sterowania
  przeszkodzenie komuś w jakiejś czynności, np. wypowiedzi

przerzutka (n)
etuvaihtaja
  mechanizm rowerowy umożliwiający zmianę biegu;

przesada /pʃɛˈsada/ (n)
liioittelu
  wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
liioitella
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości
  przekraczać jakąś granicę, przeginać w czymś

przesiadka (n)
vaihto
  przesiadanie się z jednego środka transportu do drugiego

przesilenie (n)
päivänseisaus
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesilenie letnie (n)
kesäpäivänseisaus
  (astronomia, astronomiczny) przesilenie przypadające na koniec czerwca (około 24.), gdy Słońce znajduje się najbliżej bieguna północnego

przesilenie zimowe (n)
talvipäivänseisaus
  (astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej;

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
kannas
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;

przestarzały /ˌpʃɛstaˈʒawɨ/ (adj)
vanhentunut
  taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju

przestraszyć /pʃɛˈstraʃɨʨ̑/ (v)
pelottaa
  wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę

przestroga (n)
varoitus
  uwaga ostrzegająca przed czymś

przestronny /pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
laaja
  taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
noudattaa
  stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem

przestrzenny (adj)
spatiaalinen
  dotyczący przestrzeni

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
tila
  (fizyka, fizyczny) miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  określony obszar
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;

przestrzeń kosmiczna /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
ulkoavaruus
  przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery

przestępczość /pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
rikollisuus
  (kryminologia, kryminologiczny) ogół popełnionych przestępstw
  (kryminologia, kryminologiczny) popełnianie przestępstw

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
rikos
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przesunięcie ku czerwieni (n)
punasiirtymä
  (fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) przesunięcie widma promieniowania elektromagnetycznego emitowanego przez ciało niebieskie w stronę większych długości fal na skutek efektu Dopplera, oddziaływania pola grawitacyjnego lub rozszerzania się wszechświata;

przesuwać /pʃɛˈsuvaʨ̑/ (v)
siirtää
  zmieniać położenie

przesyt (n)
ähky
  stan odczuwania nieprzyjemności w wyniku nadmiernego spożycia jedzenia lub picia

przesyłka /pʃɛˈsɨwka/ (n)
lähetys
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy

przeszczep /ˈpʃɛʃʧ̑ɛp/ (n)
siirre
  (medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała
  (medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
häiritä
  sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
este
  coś, co przeszkadza, utrudnia
  (sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
menneisyys
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przeszły /ˈpʃɛʃwɨ/ (adj)
viime
  (gramatyka) odnoszący się do czasu przeszłego
  taki, który już minął

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
taikausko
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;
  praktyki wynikające z przesądu (1.1)

przesądny /pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/ (adj)
taikauskoinen
  wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów

przesłanka /pʃɛˈswãnka/ (n)
edellytys
  okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś

przesłuchanie (n)
kuulustelu
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynność w procesie, która ujawnia wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka lub opinie biegłego
koe-esiintyminen
  spotkanie, na którym sprawdza się wiedzę i umiejętności kandydata ubiegającego się o coś albo w celu wyłonienia zwycięzcy jakiegoś konkursu

przesłuchiwać (v)
kysyä
  wypytywać kogo w czasie śledztwa

przetacznik (n)
tädyke
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

przetchlinka (n)
korkkihuokonen
  (botanika, botaniczny) otwór umożliwiający wymianę gazową rośliny z otoczeniem;

przewaga /pʃɛˈvaɡa/ (n)
etu
  górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś

przeważający (adj)
vallitseva, enemmistössä oleva
  będący w większej ilości lub liczbie

przeważnie /pʃɛˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
enimmäkseen
  w przeważającej części

przewidywalny (adj)
ennalta arvattava
  taki, który daje się przewidzieć

przewidywać /ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑/ (v)
aavistaa
  prognozować przyszłe zdarzenia

przewodnicząca (n)
puheenjohtaja
  kobieta przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodniczący /ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
puheenjohtaja
  osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
johde
  (fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;

przewodzić /pʃɛˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
johtaa
  (fizyka, fizyczny) być przewodnikiem prądu, ciepła, drgań akustycznych
  kierować kimś lub jakąś działalnością; dowodzić, stać na przywództwie

przewozić /pʃɛˈvɔʑiʨ̑/ (v)
kantaa
  wioząc kogoś lub coś, dostarczać do miejsca przeznaczenia

przewrotka /pʃɛˈvrɔtka/ (n)
saksipotku
  (sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;

przez /pʃɛs/ (preposition)
kautta, läpi
  …drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
vilustuminen, flunssa
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
tarkoitus
  cel, dla którego służy dana rzecz
kohtalo
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

przezroczystość (n)
läpinäkyvyys
  cecha tego, co jest przezroczyste

przezroczysty /ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
läpinäkyvä
  taki, który przepuszcza światło

przełom /ˈpʃɛwɔ̃m/ (n)
läpimurto
  (książkowy) nagła, zasadnicza zmiana, zwrotny moment w czymś

przełowienie (n)
liikakalastus
  (ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) ekstensywna, nadmierna i niekontrolowana eksploatacja łowisk, która doprowadza populacje poławianych gatunków zwierząt wodnych poniżej poziomu bezpiecznego dla ich odtworzenia;

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
ruokatorvi
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

przełęcz /ˈpʃɛwɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
reitti
  (geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
lakana
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladowanie /ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/ (n)
vainoaminen
  powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.

prześladować (v)
hallita
  nie pozwalać o sobie zapomnieć, być niemal stale obecnym
sortaa
  nieustannie niepokoić
  wyrządzać krzywdy, stale czynić przeszkody czy szykany

prześladowczy (adj)
ahdistava, vainoava
  związany z prześladowaniem — stałym wyrządzaniem krzywd, szykanowaniem lub nieustannym nagabywaniem

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
märehtijä
  (zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przeżycie /pʃɛˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
elämys
  (rzeczownik odczasownikowy) od przeżyć

przeżyć /ˈpʃɛʒɨʨ̑/ (v)
elää kauemmin
  pozostać przy życiu

przodek /ˈpʃɔdɛk/ (n)
esi-isä
  ktoś, od kogo ktoś pochodzi

prztyczek /ˈpʃtɨʧ̑ɛk/ (n)
napsutus
  lekkie uderzenie końcem palca wskazującego, opartego wcześniej o kciuk

przy /pʃɨ/ (preposition)
läheisyydessä
  …opisujący orientacyjny czas, okazję

przy tym
-kin
  wprowadza informację uzupełniającą

przybity /pʃɨˈbʲitɨ/ (adj)
masentunut
  załamany, smutny, zmartwiony

przybliżony (adj)
likimääräinen
  bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością

przybywać /pʃɨˈbɨvaʨ̑/ (v)
saapua
  docierać do pewnego miejsca

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
tulla
  przybywać dokądś
  o listach, wiadomościach: dochodzić do adresata

przycisk /ˈpʃɨʨ̑isk/ (n)
painike
  (informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp.
  część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem

przyczepa (n)
perävaunu
  (motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
syy
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczółek (n)
sillanpää
  (wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przydawka /pʃɨˈdafka/ (n)
määrite
  (gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika;

przydomek (n)
lempinimi
  dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
seikkailu
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przygotowanie /ˌpʃɨɡɔtɔˈvãɲɛ/ (n)
valmistelu
  ((także, też) w lm) ogół czynności wykonanych z myślą o czymś, co ma nastąpić

przygotowawczy (adj)
alustava
  służący przygotowaniu do czegoś

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
prepositio
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
ystävä
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
ystävätär
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
ystävällinen
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
ystävyys
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
ilo, huvi
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjemny /pʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
miellyttävä, mukava
  sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
vastaanottaa
  odbierać coś (rzecz, informację)

przyjęcie /pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
vastaanotto
  uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
määräys
  kategoryczne polecenie, nakaz

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
esimerkki
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem

przykładowo (adv)
esimerkiksi, vaikka
  na przykład

przylistek (n)
korvake
  (botanika, botaniczny) wyrostek u nasady liści

przymiarka /pʃɨ̃ˈmʲjarka/ (n)
sovitus
  przymierzanie ubrania u krawca, w celu dopasowania i dokonania poprawek

przymierzalnia /ˌpʃɨ̃mʲjɛˈʒalʲɲa/ (n)
sovituskoppi
  pomieszczenie w sklepie służące do przymierzania garderoby

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
adjektiivi, laatusana
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymiotnikowy /ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
adjektiivinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
pakko
  presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś
  wewnętrzna potrzeba zrobienia czegoś

przynajmniej /pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
sentään
  najmniejszy akceptowalny zakres
  nie mniej niż

przynosić /pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
tuoda
  trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce
  o pechu lub szczęściu ściągać, przyciągać
  odnośnie pieniędzy dawać, powodować (zyski / straty)

przynęta (n)
syötti
  (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
sijamuoto
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
sattuma
  losowe, nieplanowane wydarzenie

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
sattumalta
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
sattumanvarainen
  będący wynikiem przypadku

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
muistuttaa
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś
  zwracać komuś uwagę na coś zapomnianego, a ważnego
  być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś

przypomnienie (n)
muistutus
  zwrócenie uwagi na coś

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
mauste
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przyprostokątna (n)
kateetti
  (geometria) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;

przypuszczalnie (adv)
oletettavasti
  prawdopodobnie, być może

przypuszczać /pʃɨˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
luulla
  uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności

przypuszczenie (n)
olettamus
  to, co przypuszczamy, czego się domyślamy

przypływ (n)
nousuvesi
  (hydrologia, hydrologiczny) podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
luonto
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
suffiksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
aivolisäke
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
vala
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
vannoa
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przyssawka /pʃɨˈsːafka/ (n)
imukuppi
  miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu
lonkero
  narząd, który służy niektórym zwierzętom do przyczepiania się do podłoża

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
pysäkki
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
bussipysäkki, linja-autopysäkki
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystanek tramwajowy (n)
raitiovaunupysäkki
  miejsce, przy którym można wsiąść lub wysiąść z tramwaju

przystawka /pʃɨˈstafka/ (n)
alkupala
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa serwowana zazwyczaj przed głównym daniem w formie przekąski;

przystań /ˈpʃɨstãɲ/ (n)
turvapaikka
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym można znaleźć bezpieczeństwo i spokój
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce cumowania niewielkich jednostek pływających: łodzi, jachtów, kutrów;

przystojny /pʃɨˈstɔjnɨ/ (adj)
komea
  taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
tulevaisuus
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
tuleva
  ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości

przysłona /pʃɨˈswɔ̃na/ (n)
aukon halkaisija
  (optyka, optyczny) (fotografia) układ regulujący wielkość otworu, przez który światło wpada do aparatu fotograficznego, kamery lub przyrządu optycznego

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
sananlasku
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
adverbi
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przysłówkowy (adj)
adverbinen
  (gramatyka) o funkcji przysłówka

przytulnie (adv)
kodikkaasti
  domowo, ciepło, wygodnie

przywilej /pʃɨˈvʲilɛj/ (n)
etuoikeus
  (książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;

przywilej korzyści (n)
hyötynäkökohta
  (sport, sportowy) zasada w piłce nożnej nakazująca sędziemu nieprzerywanie gry po faulu, gdy drużyna sfaulowana utrzymuje się przy piłce lub jest w korzystniejszej sytuacji niż przeciwnik;

przywiązanie /ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
riippuvuus
  oddanie, uczucie, sentyment, skłonność, więź

przywództwo (n)
johtajuus
  przewodzenie kimś lub czymś

przyziemny (adj)
tavallinen
  dotyczący zwykłych spraw, codziennych potrzeb

przyznawać /pʃɨzˈnavaʨ̑/ (v)
myöntää
  uznawać czyjąś przewagę, wyższość (i tym podobne, i temu podobne)
  zgadzać się z kimś w sprawie czegoś, uznawać coś za słuszne

przyzwoitość (n)
säädyllisyys, kunnollisuus
  przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych

przyzwoity /ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
kunnollinen
  dość dobry, wystarczająco dobry, spełniający oczekiwania
  porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie
  właściwy, stosowny

przyśpieszenie /ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
kiihdytys
  (fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu;

prząść (v)
kehrätä
  (włókiennictwo) przerabiać kłąb włókna na przędzę
  o pająku, jedwabniku: wytwarzać pajęczynę, nitkę jedwabną

przęsło /ˈpʃɛ̃w̃swɔ/ (n)
jänneväli
  (budownictwo) fragment konstrukcji zawierający się między dwoma sąsiednimi podporami;

próba /ˈpruba/ (n)
koe, koetus
  test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś
harjoitus
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu

próbka /ˈprupka/ (n)
näyte
  mała porcja czegoś przeznaczona do badań
  mała porcja materiału do prezentacji dla klienta

próbny /ˈprubnɨ/ (adj)
koe-
  robiony na próbę

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
kokeilla
  starać się coś zrobić

próchnica (n)
humus
  (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;
karies
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
kynnys
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
tyhjiö
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);

próżność /ˈpruʒnɔɕʨ̑/ (n)
peilipöytä
  cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje

próżny /ˈpruʒnɨ/ (adj)
turhamainen
  mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu

prąd /prɔ̃nt/ (n)
virta
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna
  strumień wody

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
hede
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
nopeus
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;

prędkość kątowa (n)
kulmanopeus
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa określająca kąt obrotu ciała w jednostce czasu;

prędzej czy później /ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
ennemmin tai myöhemmin
  w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)

pręt /prɛ̃nt/ (n)
mittakeppi
  drążek, tyczka, witka
  wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki

prężyć muskuły (v)
pullistella
  (dosłownie) napinać mięśnie
  (przenośnie, przenośnia) (publikatory) demonstrować rzeczywistą lub pozorną siłę, moc, potęgę

psalm /psalm/ (n)
virsi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
psalmi, virsi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psalmista (n)
psalmien säveltäjä
  (biblijny) autor psalmów biblijnych

psalmodia (n)
psalmilaulu
  śpiewanie psalmów

psalmodyczny (adj)
psalmi
  związany z psalmodią, dotyczący psalmodii

psałterz (n)
psalttari
  zbiór psalmów

pseudoefedryna (n)
pseudoefedriini
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudohodowla /ˌpsɛwdɔxɔˈdɔvla/ (n)
pentutehdas
  niewłaściwa hodowla (nierasowych, nierodowodowych psów, rzadziej kotów, nieposiadających uprawnień hodowlanych) prowadzona, najczęściej w celach zarobkowych, przez niekompetentną, nieuprawnioną do tego osobę;

pseudokod (n)
pseudokoodi
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu algorytmu w sposób czytelny dla człowieka, zwykle z zachowaniem struktury właściwej językom programowania;

pseudonauka /ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
näennäistiede, pseudotiede
  zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
nimimerkki
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (n)
psii
  dwudziesta trzecia litera alfabetu greckiego, ψ;

psianka /ˈpʲɕãnka/ (n)
koiso
  (botanika, botaniczny) Solanum, roślina zielna lub krzew z rodziny psiankowatych mający kwiaty białe, żółte, fioletowe lub niebieskie i zawierający solaninę;

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
forelli, taimen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;

psuć /psuʨ̑/ (v)
järkyttää
  sprawiać, że przestaje być właściwe

psy szczekają, karawana idzie dalej /ˈpsɨ ʃʧ̑ɛˈkajɔ̃w̃ ˌkaraˈvãna ˈiʥ̑ɛ ˈdalɛj/ (proverb)
koirat haukkuvat ja karavaani kulkee; karavaani kulkee, mutta koirat haukkuvat
  można krytykować pewne rzeczy, ale i tak nie ma się na nie wpływu

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
psykiatri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
psykiatria
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychiatryczny (adj)
psykiatrinen
  związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii

psychiczny /psɨˈxʲiʧ̑nɨ/ (adj)
psyykkinen
  związany z psychiką i procesami w niej zachodzącymi

psychoaktywny (adj)
psykoaktiivinen
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biochemia, biochemiczny) działający pobudzająco na psychikę i stany emocjonalne

psychoanaliza (n)
psykoanalyysi
  (psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) metoda leczenia zaburzeń psychicznych oparta na założeniach psychoanalizy (1.1)

psychodeliczny (adj)
psykedeelinen
  będący przejawem lub powodujący stan psychodeliczny (1.1-2)

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
psykologia
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychologiczny /ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
psykologinen
  dotyczący psychologii

psychopatia (n)
psykopatia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;

psychopomp /psɨˈxɔpɔ̃mp/ (n)
psykopompos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę) odprowadzająca lub przenosząca dusze zmarłych do świata pozagrobowego;

psychosomatyczny (adj)
psykosomaattinen
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało

psychosomatyka (n)
psykosomatiikka
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który bada związek pomiędzy zaburzeniami psychicznymi i somatycznymi

psychoterapia (n)
psykoterapia
  (psychologia, psychologiczny) leczenie metodą bez użycia leków przy zastosowaniu np. perswazji czy sugestii;

psychotyczny (adj)
psykoottinen
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) właściwy psychozie, charakteryzujący się psychozą

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
psykoosi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) skłonność do ulegania intensywnym emocjom, nastrojom, szczególnie szerzącym się w jakiejś zbiorowości

psychoza poporodowa (n)
lapsivuodepsykoosi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) epizody psychozy, występujące nie później niż w 8. tygodniu po porodzie;

pszczelarstwo /pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ/ (n)
mehiläishoito
  (rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
mehiläishoitaja
  (pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
mehiläinen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
vehnä
  Triticum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  (rolnictwo, rolniczy) ziarno pszenicy (1.1)

pszenżyto /pʃɛ̃n͇ˈʒɨtɔ/ (n)
ruisvehnä
  (rolnictwo, rolniczy) sztuczna hybryda żyta i pszenicy;

ptak /ptak/ (n)
lintu
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
lintuinfluenssa
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

ptaszarnia (n)
lintutalo
  (przestarzałe, przestarzały) pomieszczenie lub woliera do hodowli ptaków

ptasznik (n)
lintuhämähäkki
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pająk z rodziny ptasznikowatych, Theraphosidae

pub (n)
pub
  typ baru z zakąskami i alkoholami

publicznie (adv)
julkisesti
  w sposób jawny, otwarty, publiczny, przy udziale osób trzecich

publiczny /puˈblʲiʧ̑nɨ/ (adj)
julkinen
  taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi

publikacja /ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
julkistus
  tekst ((na przykład) książka, artykuł) wydane drukiem

publikować /ˌpublʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
kustantaa
  ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać
  zajmować się wydawaniem gazety lub czasopisma

puch /pux/ (n)
untuva
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
huuhkaja
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar /ˈpuxar/ (n)
malja
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

puchaty (adj)
pehmeä
  pokryty puchem

pud (n)
puuta
  (jednostka miary) dawna rosyjska jednostka masy równa 40 ówczesnym funtom (16,38kg);

pudel /ˈpudɛl/ (n)
puudeli
  (kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

puder /ˈpudɛr/ (n)
puuteri
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

pudło /ˈpudwɔ/ (n)
telkkari
  duże pudełko

puentylizm (n)
pointillismi
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

puk-puk (interjection)
kop kop
  onomatopeja naśladująca odgłos pukania, zwykle do drzwi

pula /ˈpula/ (n)
piiri
  suma przedmiotów lub pieniędzy do rozdysponowania
  w grach losowych: suma nagród, środków do wygrania

puls /puls/ (n)
syke
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) miejsce na ciele, w którym wyczucie tętna jest łatwiejsze
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) częstotliwość z jaką uderza serce (następują skurcze i rozkurcze komór serca)
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca

pulsar /ˈpulsar/ (n)
pulsari
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;

pulsoksymetr /ˌpulsɔˈksɨ̃mɛtr̥/ (n)
pulssioksimetri
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) urządzenie elektroniczne służące do bezinwazyjnego pomiaru saturacji krwi;

puma /ˈpũma/ (n)
puuma
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

pumeks /ˈpũmɛks/ (n)
hohkakivi
  (geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;

punkt /pũŋkt/ (n)
piste
  (geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;

punkt bazowy (n)
korkopiste
  (finanse, finansowy) jedna setna punktu procentowego

punkt widokowy (n)
näköalapaikka
  (turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę;

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
näkökulma
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę; sposób oceniania i wyjaśniania jakichś zagadnień

punkt wyjścia /ˈpũŋɡd ˈvɨjɕʨ̑a/ (n)
lähtökohta
  początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń

punktualnie /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
täsmällisesti
  dokładnie o wyznaczonej porze, nie spóźniając się

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
purppura
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

puryna (n)
puriini
  (biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny;

purysta /puˈrɨsta/ (n)
puhdasoppinen
  osoba pedantycznie dbająca o czystość języka

puryzm (n)
oikeakielisyys
  (językoznawstwo, językoznawczy) postawa wobec języka charakteryzująca się koncentracją na ideałach różnie pojmowanej „czystości” językowej;

purée (n)
sose
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;

pustka (n)
tyhjyys
  pusta, niewypełniona przestrzeń

pustułka /puˈstuwka/ (n)
tuulihaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
tyhjä
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
aavikko, autiomaa
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie (n)
aavikoituminen
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszczyk /ˈpuʃʧ̑ɨk/ (n)
lehtopöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;

puszczyk mszarny /ˈpuʃʧ̑ɨk ˈm̥ʃarnɨ/ (n)
lapinpöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix nebulosa, gatunek sowy zamieszkujący lasy północnej Eurazji i Ameryki Północnej;

puszczyk uralski /ˈpuʃʧ̑ɨk uˈralsʲci/ (n)
viirupöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix uralensis, duży ptak drapieżny z rodziny puszczykowatych;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
säilyketölkki
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puszka Pandory /ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ/ (n)
Pandoran lipas
  (mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (przenośnie, przenośnia) pojemnik uwalniający nieszczęścia, plagi

puszysty (adj)
ilmava
  o miękkim i gęstym owłosieniu, futrze lub sierści

puszyć się jak paw /ˈpuʃɨʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈpaf/ (v)
mahtailla
  zachowywać się zarozumiale, dumnie

puzdro (n)
tuppi
  (zootechnika, zootechniczny) napletek niektórych gatunków ssaków domowych, np. koni

puzon (n)
pasuuna
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

pułap /ˈpuwap/ (n)
katto
  (książkowy) najwyższy poziom czegoś, górna granica
  (lotnictwo, lotniczy) maksymalna wysokość, na jaką może wzbić się określony statek powietrzny;
  (meteorologia, meteorologiczny) wysokość podstawy chmur nad ziemią

pułapka /puˈwapka/ (n)
ansa
  kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
  urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
  zasadzka, podstęp

pułk (n)
rykmentti
  (wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
eversti
  (wojskowość, wojskowy) wyższy stopień oficerski niższy od generała;

puścić farbę /ˈpuɕʨ̑iʨ̑ ˈfarbɛ/ (v)
kieliä
  (potocznie, potoczny) zdradzić się z czymś, co się ukrywało; wygadać się

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
Pyrrhoksen voitto
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
kysymys, kysymyslause
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
kysymys
  zagadnienie, problem

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
retorinen kysymys
  (językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi — stosowane by wyrazić powątpiewanie;

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
kysyä
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pyton /ˈpɨtɔ̃n/ (n)
pyton
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny pytonów

pyłek /ˈpɨwɛk/ (n)
siitepöly
  (botanika, botaniczny) męskie gamety u roślin;

pójdźka (n)
minervanpöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) nazwa ptaków z rodzaju Athene, z rodziny puszczykowatych;

pójść w odstawkę /ˈpujʑʥ̑ v‿ɔtˈstafkɛ/ (v)
panna eläkkeelle
  (potocznie, potoczny) zostać odrzuconym, pominiętym lub odsuniętym od jakiejś działalności (funkcji), tracąc swoją dotychczasową pozycję lub znaczenie

pół /puw/ (numeralFraction)
puoli
  jedna z dwóch równych części całości

półbóg /ˈpuwbuk/ (n)
puolijumala
  (mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika

półfinał (n)
semifinaali, välierä
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półka /ˈpuwka/ (n)
hylly
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
puolikuu
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);
  Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy

półkula /puwˈkula/ (n)
pallonpuolisko
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
  (geometria) połowa kuli;

półmaraton /ˌpuwmaˈratɔ̃n/ (n)
puolimaraton
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 21 km i 97,5 metra;

półmisek (n)
tarjotin
  rodzaj płaskiego dużego naczynia, służącego do podawania potraw, przystawek lub przekąsek na stół
  zawartość półmiska (1.1)

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
puoliyö, keskiyö
  godzina 24:00
pohjoinen
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północno-wschodni /ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
koillinen
  (geografia, geograficzny) (administracja) położony, znajdujący się na północnym wschodzie
  (meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) nadchodzący z północnego wschodu

północnoamerykański (adj)
pohjoisamerikkalainen
  związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej

północnoeuropejski (adj)
pohjoiseurooppalainen
  odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
pohjoiskorealainen
  odnoszący się do Korei Północnej

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
pohjoinen, pohjois-
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
koillinen
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
luode
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półnuta (n)
puolinuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty;

półpasiec /puwˈpaɕɛʦ̑/ (n)
vyöruusu
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;

półpauza (n)
lyhyt ajatusviiva
  (termin typograficzny) znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości połowy firetu;

półprosta (n)
säde
  (geometria) każda z części prostej przedzielonej punktem umieszczonej na niej;

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
puolijohde
  (fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półsamogłoska /ˌpuwsãmɔɡˈwɔska/ (n)
puolivokaali
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej

półton /ˈpuwtɔ̃n/ (n)
puoliaskel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym;

półtora /puwˈtɔra/ (numeralFraction)
puolitoista
  jeden/jedno i pół

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
niemimaa
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

półświatek (n)
alamaailma
  (socjologia, socjologiczny) ludzie z marginesu społecznego

później /ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
myöhemmin
  stopień wyższy od późno

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
myöhä
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
myöhäinen
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów

pączek /ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
munkki
  (cukiernictwo) (spożywczy) wypiek przypominający kształtem kulę, smażony w głębokim tłuszczu, często lukrowany lub posypywany cukrem;
silmu
  (zdrobniale) od: pąk

pęcherz (n)
rakko
  (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców
  (dawniej, dawny) dętka piłki nadmuchiwana powietrzem
  wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia

pęcherz moczowy (n)
virtsarakko
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk jajnikowy /pɛ̃w̃ˈxɛʒɨc ˌjäjɲiˈkɔvɨ/ (n)
munarakkula
  (anatomia, anatomiczny) (zobacz) pęcherzyk Graafa

pęcherzyk żółciowy (n)
sappirakko
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci;

pęd /pɛ̃nt/ (n)
liikemäärä
  (fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę;

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
sivellin
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pędzel do golenia (n)
partasuti
  (higiena, higieniczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) pędzel używany do wyrabiania i nakładania pianki podczas golenia

pękać /ˈpɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
katketa
  przestawać być całym na skutek powstania rysy, szczeliny lub otworu

pękać ze śmiechu /ˈpɛ̃ŋkaʥ̑ zɛ‿ˈɕmʲjɛxu/ (v)
purskahtaa nauruun
  śmiać się bardzo gwałtownie

pęknięcie /pɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
halkeama
  przerwanie ciągłości jakiejś powierzchni

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
napa
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina (n)
napanuora
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta (n)
pinsetit
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

pętla /ˈpɛ̃ntla/ (n)
silmukka
  związany na powrót sznur lub drut

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
palkka
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
maksaa
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś
  (potocznie, potoczny) ponosić konsekwencje

płacz /pwaʧ̑/ (n)
itku
  wylewanie łez;

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
itkeä, parkua, vollottaa
  wylewać łzy, ronić łzy

płakać nad rozlanym mlekiem /ˈpwakaʨ̑ ˌnad‿rɔzˈlãnɨ̃m ˈːlɛcɛ̃m/ (v)
itkeä maahan kaatunutta maitoa
  użalać się nad czymś co już się zdarzyło i nie może wrócić do poprzedniego stanu; rozpaczać po fakcie

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
litteä
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień

płaskonos /pwaˈskɔ̃nɔs/ (n)
lapasorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas clypeata, gatunek kaczki z grupy kaczek pływających o charakterystycznej budowie dzioba, spotykany również w Polsce;

płaskorzeźba /ˌpwaskɔˈʒɛʑba/ (n)
reliefi
  (sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
takki
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
rausku
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
taso
  (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;

płat /pwat/ (n)
aivolohko
  (anatomia, anatomiczny) płaska wyodrębniona część narządu wewnętrznego

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
terälehti
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:

płatew (n)
kitapuu
  (budownictwo) w konstrukcji dachu: element poziomy podpierający krokwie, prostopadły do wiązarów;

płatki owsiane (n)
kaurahiutaleet
  (spożywczy) płatki z owsa, wykorzystywane jako składnik potraw;

płciowy /ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (adj)
sukupuoli
  zdeterminowany przez płeć, dotyczący płci

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
evä
  (zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;

płetwa ogonowa (n)
pyrstöevä
  (zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych

płetwal błękitny (n)
sinivalas
  (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal, będącego największym współczesnym zwierzęciem;

płetwonurek /ˌpwɛtfɔ̃ˈnurɛk/ (n)
sammakkomies
  nurek z lekkim osprzętem i płetwami, które umożliwiają swobodne poruszanie się pod wodą

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
sukupuoli
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płodność /ˈpwɔdnɔɕʨ̑/ (n)
hedelmällisyys
  (biologia, biologiczny) naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę

płodny (adj)
hedelmällinen
  (książkowy) o gruncie: dający obfite plony
  (książkowy) o twórcy: tworzący dużo dzieł
  mający liczne potomstwo
  zdolny do płodzenia potomstwa

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
liekki
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płomykówka (n)
tornipöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Tyto alba, średniej wielkości ptak z rodziny płomykówkowatych

płonąć /ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
palaa
  być trawionym przez ogień
kuumottaa
  silnie świecić, błyszczeć, jaśnieć

płot /pwɔt/ (n)
aita
  ogrodzenie domu lub gospodarstwa;

płotek /ˈpwɔtɛk/ (n)
aita
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich

płoć /pwɔʨ̑/ (n)
särki
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;

płucny (adj)
keuhko
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
keuhko
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

płucoserce (n)
sydän-keuhkokone
  (medycyna, medyczny) urządzenie podtrzymujące krążenie krwi podczas operacji na otwartym sercu;

pług /pwuk/ (n)
aura
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płyn /pwɨ̃n/ (n)
neste
  substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona
  (fizyka, fizyczny) ciecz lub gaz;

płyn do mycia naczyń (n)
astianpesuaine
  (chemia, chemiczny) płynny środek czyszczący używany podczas zmywania naczyń

płynnie (adv)
sulavasti
  w sposób płynny, sprawnie

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
sujuva, neste, sulava
  będący płynem

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
virrata
  o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku

płyta /ˈpwɨta/ (n)
levy
  (technologia, technika, techniczny) płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości
laatta
  element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony równolegle do mniejszego wymiaru

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
emolevy
  (elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
matala
  taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływacz (n)
vesiherne
  (botanika, botaniczny) Utricularia L., rodzaj roślin owadożernych z rodziny pływaczowatych;

pływak /ˈpwɨvak/ (n)
uimari
  (sport, sportowy) człowiek (zwłaszcza sportowiec) zajmujący się pływaniem

pływanie synchroniczne (n)
taitouinti
  (sport, sportowy) drużynowa dyscyplina sportowa będąca połączeniem pływania, gimnastyki oraz tańca;

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
uida
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

płód /pwut/ (n)
sikiö
  (biologia, biologiczny) zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju

płótno /ˈpwutnɔ/ (n)
kanvaasi
  tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;

quad /kwɔt/ (n)
mönkijä
  (motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

quesadilla (n)
quesadilla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańskie danie z kukurydzianej tortilli z roztopionym serem i różnorakim nadzieniem;

quiz /kwiz/ (n)
tietokilpailu, tietovisa
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
raparperi
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabat /ˈrabat/ (n)
alennus
  obniżka ceny

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
rabbi, rabbiini
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
lokum, loukoum
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
lasku
  obliczenie matematyczne
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
  kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową

rachunek całkowy /raˈxũnɛk ʦ̑awˈkɔvɨ/ (n)
integraalilaskenta
  (matematyka, matematyczny) dział analizy matematycznej poświęcony własnościom, technice obliczania i zastosowaniom całek;

racja stanu (n)
kansallinen etu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nadrzędny interes państwa i narodu, wspólny dla większości obywateli i organizacji działających na rzecz państwa;

racjonalizacja /ˌraʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
järkeily
  (psychologia, psychologiczny) mechanizm obronny polegający na szukaniu racjonalnych argumentów mających motywować własne czyny i postawy mające źródło w uczuciach i motywach, do których dana osoba nie chce się przed sobą przyznać

racjonalizm /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
rationalismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu;
  postawa odrzucająca tezy nie mające uzasadnienia rozumowego, np. wynikające wyłącznie z wiary, tradycji, autorytetu, itp.;
  preferowanie w decyzjach argumentów rozumowych (zwłaszcza nad emocjonalnymi)

racjonalnie /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲɲɛ/ (adv)
järkevästi
  w sposób racjonalny

racjonalność /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
rationaliteetti
  cecha tego, co racjonalne

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
rationaalinen
  opierający się na logicznym rozumowaniu

racuch /ˈraʦ̑ux/ (n)
crumpet
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niewielki, pulchny placek z ciasta drożdżowego na zsiadłym mleku, smażony na tłuszczu, jadany na słodko;

raczyć /ˈraʧ̑ɨʨ̑/ (v)
alentua
  łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często (ironicznie))

rad /rat/ (n)
radium
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;

rada /ˈrada/ (n)
neuvo, neuvosto
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem
neuvo
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji

radar /ˈradar/ (n)
tutka
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radian /ˈradʲjãn/ (n)
radiaani
  (matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu;

radiator /raˈdʲjatɔr/ (n)
jäähdytin
  (technologia, technika, techniczny) element lub zespół elementów wypromieniowujących ciepło do otoczenia;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
radio
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;

radioaktywność (n)
radioaktiivisuus
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioaktywny /ˌradʲjɔakˈtɨvnɨ/ (adj)
radioaktiivinen
  związany z radioaktywnością

radiolog (n)
radiologi
  lekarz zajmujący się radiologią

radiometr (n)
radiometri
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do wykrywania promieniowania elektromagnetycznego i określania jego intensywności;

radioteleskop (n)
radioteleskooppi
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radioterapia /ˌradʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
sädehoito
  (medycyna, medyczny) leczenie za pomocą promieniowania jonizującego;

radiowóz /raˈdʲjɔvus/ (n)
poliisiauto
  (motoryzacja) samochód policyjny;

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
radon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radosny /raˈdɔsnɨ/ (adj)
iloinen
  taki, który charakteryzuje się radością, ma dobry humor; nie jest smutny

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
ilo
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykalizm (n)
radikalismi
  postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne

radykalny /ˌradɨˈkalnɨ/ (adj)
radikaali
  który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań

radykał (n)
radikaali
  ekstremista, zwolennik radykalizmu, osoba o poglądach skrajnych

radzić /ˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
pysyä leivän syrjässä kiinni
  na bieżąco pokonywać trudności

radło (n)
aatra
  (rolnictwo, rolniczy) najprostsze i najstarsze narzędzie do spulchniania gleby bez odwracania skiby

radża (n)
radža
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł lokalnego władcy w Indiach

radżastański (adj)
radžastani
  związany z Radżastanem, dotyczący Radżastanu

rafa /ˈrafa/ (n)
riutta
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafa koralowa /ˈrafa ˌkɔraˈlɔva/ (n)
koralliriutta
  rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali

rafineria /ˌrafʲĩˈnɛrʲja/ (n)
jalostamo
  zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
jalostaa
  poddawać procesowi rafinacji

raj /raj/ (n)
paratiisi, taivas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
veroparatiisi
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
sukkahousut
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
syöpä
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
jäärauta
  (sport, sportowy) każdy z pary kolców alpinistycznych zakładanych na buty;
rapu
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
raketti
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;

rakieta śnieżna (n)
lumikenkä
  nakładka na but pozwalająca chodzić po śniegu bez zapadania się;

rakotwórczy (adj)
karsinogeeninen
  (medycyna, medyczny) przyczyniający się do powstawania raka

rama /ˈrãma/ (n)
kehys
  oprawa obrazu, lustra lub szyby

rambutan /rãmˈbutãn/ (n)
rambutani
  (botanika, botaniczny) Nephelium lappaceum, drzewo owocowe o owłosionych owocach;
  owoc rambutanu (1.1)

ramen (n)
ramen-nuudeli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński bulion z makaronem i dodatkami przyrządzany na wiele sposobów;

ramiączko /rãˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ/ (n)
olkahihna
  (krawiectwo) pasek tkaniny podtrzymujący na ramionach część garderoby, np. bluzkę, stanik;

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
käsivarsi
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
  (potocznie, potoczny) cała kończyna górna
  w przyrodzie, technice – wszystko o kształcie przypominającym wyciągniętą rękę

ramka /ˈrãmka/ (n)
kehys
  (pszczelarstwo, pszczelarski) drewniana konstrukcja zawieszana w ulu, wewnątrz której pszczoły tworzą plaster z wosku
  mała rama, obramowanie np. z listewek

rana /ˈrãna/ (n)
haava, vamma
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka /ˈrãntka/ (n)
treffit
  umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu

randkowanie (n)
seurustelu
  (rzeczownik odczasownikowy) od randkować; chodzenie na randki

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
pyrstötiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

ranny /ˈrãnːɨ/ (adj)
haavoittunut
  taki, który ma ranę

rano /ˈrãnɔ/ (n)
aamu
  wczesna pora dnia

ransomware (n)
kiristysohjelma
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu;

rap /rap/ (n)
rap-musiikki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl w muzyce;

raper /ˈrapɛr/ (n)
räppäri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap

raport /ˈrapɔrt/ (n)
raportti
  szczegółowe sprawozdanie

rapsod (n)
rapsodia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) podniosły, żałobny poemat;

raróg /ˈraruk/ (n)
aavikkohaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug

rasa /ˈrasa/ (n)
rotu
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasistowski /ˌraɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
rasistinen
  związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
rasismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

rata /ˈrata/ (n)
lyhennys
  (finanse, finansowy) część długu, którą trzeba zapłacić w określonym terminie

ratownik /raˈtɔvʲɲik/ (n)
uimavalvoja
  osoba pilnująca bezpieczeństwa na kąpielisku

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
pelastaminen
  pomoc w niebezpieczeństwie
  uniknięcie niebezpieczeństwa

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
raatihuone, kaupungintalo
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikacja (n)
ratifiointi, vahvistus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy

ratyfikować (v)
ratifioida
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy

ravioli (n)
ravioli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj małych włoskich pierogów;

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
kerta
  pojedyncza realizacja czynności

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
yhdessä, yhteen
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

rdest ptasi /ˈrdɛst ˈptaɕi/ (n)
pihatatar
  (botanika, botaniczny) Polygonum aviculare L., gatunek rośliny z rodziny rdestowatych o właściwościach leczniczych;

rdza /rʣ̑a/ (n)
ruoste
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzewieć /ˈrʣ̑ɛvʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
ruostua
  (technologia, technika, techniczny) o metalu: niszczeć poprzez utlenianie się

rdzeń /rʣ̑ɛ̃ɲ/ (n)
suoritinydin
  istota czegoś

rdzeń kręgowy (n)
selkäydin
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała;

reaganomika /ˌrɛɡãnɔ̃ˈmʲika/ (n)
reaganismi
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka gospodarcza prowadzona w USA za prezydentury Ronalda Reagana, cechująca się obniżaniem podatków, zmniejszaniem wydatków budżetowych, ograniczaniem ingerencji państwa w gospodarkę i ograniczaniem inflacji przez kontrolę ilości pieniędzy w obiegu;

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
vastavaikutus
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce

reaktancja /ˌrɛakˈtãnʦ̑ʲja/ (n)
reaktanssi
  (fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji;

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
reaktori
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;
  (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;

reaktywacja (n)
reaktivaatio
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) ponowienie działania jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) powrót artysty na scenę po długim okresie nieobecności w branży

real /ˈrɛal/ (n)
real
  (jednostka monetarna) brazylijska waluta;

realistycznie /ˌrɛalʲiˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
realistisesti
  w sposób realistyczny

realistyczny (adj)
realistinen
  oparty na trzeźwym patrzeniu na świat
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) odnoszący się do realizmu

realizm (n)
realismi
  postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości

realizować /ˌrɛalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
realisoida
  wcielać w życie, urzeczywistniać coś

realny /rɛˈalnɨ/ (adj)
oikea
  (ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen

reanimacja (n)
elvytys
  (medycyna, medyczny) przywrócenie do życia kogoś znajdującego się w stanie śmierci klinicznej poprzez zastosowanie zabiegów pobudzających czynność serca, układu krążenia i oddychania

rebetiko (n)
rebetiko
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;

recepcja /rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
vastaanotto
  (hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
  (książkowy) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce

recepcjonista (n)
vastaanottovirkailija
  osoba pracująca w recepcji, np. hotelu

recepta /rɛˈʦ̑ɛpta/ (n)
resepti
  (medycyna, medyczny) pisemne zlecenie wydania leku

recesja /rɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
taantuma
  (ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

recytatyw /ˌrɛʦ̑ɨˈtatɨf/ (n)
resitatiivi
  deklamacyjna część opery, oratorium, itp., przypominająca mowę

reda /ˈrɛda/ (n)
reti
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;

redaktor /rɛˈdaktɔr/ (n)
toimittaja
  pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

reelekcja (n)
uudelleenvalinta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
refektorio
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
kansanäänestys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

reflektor /rɛfˈlɛktɔr/ (n)
peiliteleskooppi
  (astronomia, astronomiczny) teleskop astronomiczny z reflektorem (1.1)
ajovalo
  (technologia, technika, techniczny) lampa z reflektorem (1.1) dająca kierunkowy strumień światła

reforma /rɛˈfɔrma/ (n)
reformi
  zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy;

reformacja /ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
uskonpuhdistus
  (historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim;

reformować (v)
uudistaa
  dokonywać reformy

refować /rɛˈfɔvaʨ̑/ (v)
reivata
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zmniejszać powierzchnię ożaglowania bez użycia dodatkowych żagli przez częściowe zwijanie lub składanie dolnej części żagla i umocowanie jej za pomocą linek

refrakcja /rɛfˈrakʦ̑ʲja/ (n)
taittuminen
  (fizyka, fizyczny) odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka;

refren /ˈrɛfrɛ̃n/ (n)
kertosäe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst

regalia /rɛˈɡalʲja/ (n)
arvonmerkit
  (historia, historyczny, historycznie) insygnia królewskie, symbolizujące władzę królewską

regał /ˈrɛɡaw/ (n)
hylly
  mebel z półkami

regent /ˈrɛɡɛ̃nt/ (n)
sijaishallitsija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;

reggae /ˈrɛɡɛ/ (n)
reggae
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki;

regionalny /ˌrɛɟɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
alueellinen
  (przymiotnik) od region

regulacja (n)
sääntely
  (językoznawstwo, językoznawczy) sprawowanie pieczy nad pewnym standardem językowym;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami

regularnie /ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ/ (adv)
säännöllisesti
  w sposób regularny

regularny /ˌrɛɡuˈlarnɨ/ (adj)
säännöllinen
  (gramatyka) posiadający typową odmianę
  powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
sääntö
  zasada, według której należy postępować

rehabilitacja /ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
kuntouttaminen
  (książkowy) przywrócenie dobrego imienia, dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów
  (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;
toteaminen syyttömäksi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) unieważnienie wyroku i przywrócenie osobie skazanej niesłusznie utraconych przez nią praw;

reinkarnacja /ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnaʦ̑ʲja/ (n)
jälleensyntyminen, sielunvaellus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;

reja (n)
raaka
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poziome drzewce żaglowca;

rejestr /ˈrɛjɛstr̥/ (n)
rekisteri
  spis danych, wykaz, lista

rejestracja /ˌrɛjɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
rekisteröinti
  wpisywanie kogoś lub czegoś do rejestru

rejon /ˈrɛjɔ̃n/ (n)
piiri
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego w ZSRR, a po jego rozpadzie w byłych republikach Rosji, Ukrainie, Białorusi, Azerbejdżanie, Gruzji, Łotwie, Litwie i Mołdawii;

rejs (n)
risteily
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
hai
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
mainos, mainostus
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

rekolekcje (n)
vetäytyminen
  w katolicyzmie nauki połączone z eucharystią, mające na celu umocnienie wiary i odnowę moralną;

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
suositteleminen
  (książkowy) pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna

rekomendować /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
suositella
  dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś

rekompensata (n)
kompensaatio
  wyrównanie poniesionych strat czy szkód

rekonstrukcja (n)
rekonstruktio
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekonwalescencja (n)
toipilasaika
  powrót do zdrowia po przebytej chorobie

rekonwalescent /ˌrɛkɔ̃nvaˈlɛsʦ̑ɛ̃nt/ (n)
toipilas
  (medycyna, medyczny) pacjent powracający do zdrowia po przebytej chorobie

rekord (n)
ennätys
  najlepszy wynik;

rekrut /ˈrɛkrut/ (n)
alokas
  (wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;

rektascensja /ˌrɛktaˈsʦ̑ɛ̃w̃sʲja/ (n)
rektaskensio
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych w układzie współrzędnych równikowych równonocnych;

rekultywacja (n)
korjaus
  nadawanie gruntowi walorów użyteczności

rekwizyt /rɛˈkfʲizɨt/ (n)
rekvisiitta
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry;

relacja /rɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
relaatio
  nazwa lub rodzaj pokrewieństwa, powinowactwa
  zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów

relief /ˈrɛlʲjɛf/ (n)
kohokuva
  płaskorzeźba;

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
uskonto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
uskonnollinen
  postępujący zgodnie z zasadami religii
  dotyczący religii, opisujący religię

relikwia (n)
pyhäinjäännös
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

relikwiarz /rɛˈlʲikfʲjaʃ/ (n)
pyhäinjäännöslipas, relikvaario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot kultu służący do przechowywania relikwii, zazwyczaj bogato zdobiony;

reling (n)
kaide
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) barierka, która biegnie wokół pokładu statku;

remake (n)
uudelleenfilmatisointi
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty;

remedium (n)
lääke
  (książkowy) sposób na polepszenie sytuacji

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
tasapeli
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

remisja (n)
elpymävaihe
  (medycyna, medyczny) ustąpienie lub zahamowanie objawów choroby, niekiedy czasowe;

remiz /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
pussitiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda;

remont /ˈrɛ̃mɔ̃nt/ (n)
peruskorjaus
  doprowadzenie do stanu użyteczności

ren /rɛ̃n/ (n)
renium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
poro, peura
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

renoma /rɛ̃ˈnɔ̃ma/ (n)
maine
  sława, dobra opinia o kimś lub o czymś

reperkusja (n)
jälkiseuraus
  negatywne następstwo

repertuar /ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
repertuaari
  zestaw utworów grany w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie

reportaż (n)
reportaasi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;

repozytorium /ˌrɛpɔzɨˈtɔrʲjũm/ (n)
varasto
  (informatyka, informatyczny) miejsce, z którego wielu użytkownikom udostępniane są pliki lub aplikacje

represja /rɛˈprɛsʲja/ (n)
sorto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
esitys
  grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprezentant /ˌrɛprɛˈzɛ̃ntãnt/ (n)
edustaja
  osoba działająca w imieniu jakiejś grupy, reprezentująca kogoś lub coś

reprezentatywny /ˌrɛprɛzɛ̃ntaˈtɨvnɨ/ (adj)
edustava
  oddający charakterystyczne właściwości populacji, z której pochodzi

reprezentować /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
edustaa
  występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem
  wyrażać coś

reprodukcja /ˌrɛprɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
kaksoiskappale
  (ekonomia, ekonomiczny) ciągłe odtwarzanie środków produkcji w celu jej kontynuacji
  (sztuka) kopia oryginału wykonana maszynowo
  odtworzenie
  rozmnażanie w celach hodowlanych

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
tasavalta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
banaanitasavalta, banaanivaltio
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) słabe i niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone w niedemokratyczny sposób, zazwyczaj przez dyktatora lub reżim wojskowy;

republikanizm (n)
republikanismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pogląd, który uznaje republikę za najlepszą formę rządu

respirator (n)
hengityslaite, hengityssuojain
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) urządzenie służące do mechanicznej wentylacji płuc chorego z zaburzeniami oddychania albo niezdolnego do samodzielnego oddychania;

restart /ˈrɛstart/ (n)
uudelleenkäynnistys
  (informatyka, informatyczny) ponowne uruchomienie

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
ravintola
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

reszka /ˈrɛʃka/ (n)
klaava
  (numizmatyka, numizmatyczny) strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety

reszta /ˈrɛʃta/ (n)
jakojäännös
  elementy, które zostały
  (informatyka, informatyczny) przy dzieleniu liczb: liczba, która dodana do zaokrąglonego w stronę zera wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
  (matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
vaihtoraha
  przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać

retoryczny (adj)
retorinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący retoryki, związany z retoryką

retoryka (n)
retoriikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)

retro /ˈrɛtrɔ/ (adj)
retro-
  o stylu staromodny, odnoszący się do przeszłości

retroaktywny (adj)
taannehtiva, takautuva
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz

retsina (n)
retsina
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;

reumatologia /ˌrɛwmatɔˈlɔɟja/ (n)
reumatologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami reumatycznymi kości i stawów;

reumatyczny /ˌrɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
reuma
  (medycyna, medyczny) związany z reumatyzmem, właściwy reumatyzmowi

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
reumatismi, reuma
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

rewia (n)
revyy
  widowisko rozrywkowe o bogatej oprawie scenograficznej

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
vallankumous
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany

rewolucja francuska /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska/ (n)
Ranskan vallankumous
  (historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
vallankumouksellinen
  uczestnik lub zwolennik rewolucji

rewolucyjnie (adv)
käänteentekevästi
  w sposób rewolucyjny

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
vallankumouksellinen
  dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami

rewolwer /rɛˈvɔlvɛr/ (n)
revolveri
  ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;

rezerwa (n)
varautuneisuus
  powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia
reservi
  zapas czegoś
  (wojskowość, wojskowy) oddział lub oddziały wojskowe pozostawione w odwodzie

rezerwacja /ˌrɛzɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
varaus
  czynność rezerwowania czegoś
  dowód zarezerwowania czegoś

rezerwat /rɛˈzɛrvat/ (n)
luonnonpuisto
  (biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) objęty ochroną ścisłą teren o szczególnych walorach przyrodniczych lub krajoznawczych

rezerwat przyrody (n)
luonnonsuojelualue
  (ekologia, ekologiczny) obszarowa forma ochrony przyrody w Polsce;

rezerwować /ˌrɛzɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
varata
  zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie

rezerwowy (n)
vaihtopelaaja
  (sport, sportowy) gracz, który oczekuje na ewentualną zmianę poza boiskiem

rezultat /rɛˈzultat/ (n)
tulos
  wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania

rezus (n)
bunderi
  (zoologia, zoologiczny) Macaca mulatta, gatunek małpy zamieszkującej obszar od Afganistanu po Chiny;

reżim (n)
hallintojärjestelmä
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy
rutiini
  ścisły tryb postępowania w określonym przypadku

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
ohjaaja
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

reżyserka (n)
johtajatar
  kobieta uprawiająca zawód reżysera

rial /rʲjal/ (n)
rial
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów arabskich;

ring /rʲĩŋk/ (n)
kehä
  (sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;

riposta /rʲiˈpɔsta/ (n)
riposti
  szybka, cięta i trafna odpowiedź

risotto /rʲiˈsɔtːɔ/ (n)
risotto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska potrawa przyrządzana na bazie ryżu;

roast (n)
grillaus
  (telewizja, telewizyjny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) forma rozrywki scenicznej, polegająca na komediowym szkalowaniu zaproszonego celebryty, pełna wulgaryzmów i głodnych kawałków;

robak /ˈrɔbak/ (n)
aivomato
  (medycyna, medyczny) pasożyt jelitowy wywołujący choroby u zwierząt i ludzi
mato
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
  (potocznie, potoczny) owad bądź bezkręgowiec, zwłaszcza o obłym kształcie i miękkim ciele

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
tehdä, valmistaa
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
tehdä
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić z igły widły /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/ (v)
tehdä kärpäsestä härkänen
  (potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać

roboczy /rɔˈbɔʧ̑ɨ/ (adj)
keskeneräinen
  taki, który jest wstępną wersją, do dalszej obróbki
  wykorzystywany do pracy

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
robotti
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robota głupiego /rɔˈbɔta ɡwuˈpʲjɛɡɔ/ (n)
hanttihomma
  (potocznie, potoczny) praca bezsensowna, czasochłonna, ciężka lub nużąca i niedająca satysfakcji

robotnica /ˌrɔbɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
työläinen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezpłodna samica pszczoły, mrówki lub termita, która wykonuje wszystkie prace
  kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce

robotyczny (adj)
robotti-
  związany z robotyką i robotami

robotyka /rɔˈbɔtɨka/ (n)
robotiikka
  nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem;

robotyzacja /ˌrɔbɔtɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
robotisaatio
  proces zastępowania pracy ludzkiej pracą robotów lub maszyn na przykład w produkcji przemysłowej

rock /rɔk/ (n)
rock
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
vuosipäivä
  dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;

rocznik (n)
vuosikirja
  czasopismo ukazujące się raz na rok

roczny /ˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
vuosittainen
  obejmujący czas roku
  trwający przez rok

rod /rɔt/ (n)
rodium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodak (n)
maanmies
  człowiek pochodzący z tego samego narodu

rodnia /ˈrɔdʲɲa/ (n)
munapesäke
  (botanika, botaniczny) wielokomórkowe gametangium żeńskie mszaków, paprotników, nasiennych;

rodonit /rɔˈdɔ̃ɲit/ (n)
rodoniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o różowej barwie, używany jako materiał okładzinowy lub w jubilerstwie;

rodowód (n)
kantakirja
  dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy
esivanhemmat
  dzieje rodu, wewnętrzne powiązania i graficzne przedstawienie go

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
suku
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
  (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
maskuliini
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
neutri
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
feminiini
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
artikkeli
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik nieokreślony /rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
epämääräinen artikkeli
  (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby)

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
määräinen artikkeli
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzeństwo /rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
sisarus
  brat (bracia), siostra (siostry);

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
vanhempi
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
vanhemmat
  ojciec i matka

rodzicielski (adj)
vanhempien
  związany z rodzicielstwem

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
heimo, perhe
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;
perhe, suku
  rodzice wraz z ich dziećmi

rodzina językowa /rɔˈʥ̑ĩna ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔva/ (n)
kielikunta
  grupa języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka;

rodzina nuklearna (n)
ydinperhe
  (socjologia, socjologiczny) rodzina składająca się z rodziców i dzieci;

rodzina patchworkowa /rɔˈʥ̑ĩna ˌpaʧ̑wɔrˈkɔva/ (n)
uusperhe
  rodzina, w której zgodnie żyją byli małżonkowie, ich obecni partnerzy oraz dzieci z tych związków

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
synnyttää
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat

rodzynek /rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk/ (n)
rusina
  suszone winogrono

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
röntgenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogacz /ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
aisankannattaja
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) zdradzany mąż

rogowiec (n)
sertti
  (geologia, geologiczny) czarna, brunatna lub szara skała osadowa lub przeobrażona, składająca się głównie z krzemionki

rogówka (n)
sarveiskalvo
  (anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;

rojnik (n)
mehitähti
  (botanika, botaniczny) Sempervivum, rodzaj roślin z rodziny gruboszowatych obejmujący 40 do ok. 100 gatunków;

rok /rɔk/ (n)
vuosi
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
karkausvuosi
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok szkolny /ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ/ (n)
lukuvuosi
  (edukacja, edukacyjny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia;

rok świetlny /ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
valovuosi
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;

rokoko (n)
rokokoo
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) nurt stylistyczny w sztuce i literaturze europejskiej XVIII wieku, odznaczający się asymetrią oraz motywami egzotycznymi, lekkością i dekoracyjnością form;

rola /ˈrɔla/ (n)
rooli
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
  funkcja, odpowiedzialność

rolada /rɔˈlada/ (n)
kääretorttu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) ciasto biszkoptowe uformowane w rulon, nadziane jakąś masą

rolka /ˈrɔlka/ (n)
rulla
  szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
  zwinięty papier

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
maatalous
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolniczy /rɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
maataloudellinen
  dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
maanviljelijä
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

romaji (n)
romaji
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński;

romans /ˈrɔ̃mãw̃s/ (n)
rakkausromaani
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miłosna pieśń liryczna
rakkausjuttu
  związek miłosny osób niebędących parą małżeńską

romansz /ˈrɔ̃mãw̃ʃ/ (n)
retoromaani
  (językoznawstwo, językoznawczy) język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia;

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
romanttinen
  (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

romantyzm /rɔ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
romantiikka
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;

romański (adj)
romaaninen
  wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany

romb /rɔ̃mp/ (n)
neljäkäs
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
kiertoliittymä, liikenneympyrä
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;

rooibos (n)
rooibos
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) uprawny krzew Aspalathus linearis, aspalatu prostego
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z suszu (1.2)
  (spożywczy) fernentowany susz z ziela krzewu (1.1) wykorzystywany do sporządzania napoju z jego naparu;

ropa /ˈrɔpa/ (n)
märkä, mätä
  (medycyna, medyczny) wydzielina o żółtawym zabarwieniu wydobywająca się z zainfekowanej rany;

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
maaöljy, raakaöljy
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć (v)
märkiä
  (medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropień /ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
paise
  zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne

ropniak (n)
empyeema
  (medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie ropy w jamie ciała;

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
rupikonna, konna
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
kaste
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosiczka (n)
kihokki
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

rosnąć /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kasvaa
  o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
  powiększać swoje rozmiary, skalę
  o roślinach występować

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
ahma
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rostbef /ˈrɔzdbɛf/ (n)
paahtopaisti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona

rosyjska ruletka /rɔˈsɨjska ruˈlɛtka/ (n)
venäläinen ruletti
  (przenośnie, przenośnia) postępowanie o wysokim stopniu ryzyka, w którym o powodzeniu decyduje przypadek, a stawką jest życie lub cały majątek
  rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni;

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
venäläinen, venäjän
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
venäjä
  (potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Rosji;

rosyjskojęzyczny /rɔˈsɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
venäjänkielinen
  posługujący się językiem rosyjskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem rosyjskim

roszada /rɔˈʃada/ (n)
tornitus
  (szachy, pojęcie szachowe) ruch, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru;

roszczenie (n)
vaatimus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do żądania od określonej osoby określonego świadczenia lub zaniechania działania;

rosły (adj)
kookas
  słusznej budowy i wzrostu

rotawirus (n)
rotavirus
  (medycyna, medyczny) wirus z rodziny reowirusów, będący najczęstszą przyczyną biegunki wśród niemowląt i dzieci;

rottweiler (n)
rottweiler
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;

rotunda /rɔˈtũnda/ (n)
rotunda
  (architektura, architektoniczny) budowla wzniesiona na planie koła;

rotyczny (adj)
roottinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) cechujący się wymawianiem głoski [r]

routing /ˈrutʲĩŋk/ (n)
reititys
  (informatyka, informatyczny) wyznaczanie trasy dla pakietu danych w sieci komputerowej, a następnie wysłanie go tą trasą;

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
polkupyörä, pyörä
  (transport, transportowy) jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rower górski /ˈrɔvɛr ˈɡursʲci/ (n)
maastopyörä
  (sport, sportowy) rower o szerokich oponach, wyposażony w amortyzację, przeznaczony do jazdy w trudnym, pagórkowatym terenie;

rowerzysta /ˌrɔvɛˈʒɨsta/ (n)
pyöräilijä
  osoba jadąca na rowerze;

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
eroavuus
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozbieżny (adj)
divergentti
  (fizyka, fizyczny) o świetle cechujące się ujemną zbieżnością; o soczewce powodujący rozbieżność światła
  (matematyka, matematyczny) o szeregach, funkcjach nie będący zbieżny, nie mający skończonej granicy
  (rzadki, rzadko używany) oddzielny, rozproszony
  rozchodzący się z jednego punktu w różne strony; o narastających różnicach

rozbitek /rɔzˈbʲitɛk/ (n)
haaksirikkoinen
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kogo spotkała katastrofa życiowa
  osoba ocalała z katastrofy statku;

rozbój /ˈrɔzbuj/ (n)
kiristys
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) napad bandycki w celu ograbienia;
  (przenośnie, przenośnia) jawna niesprawiedliwość, wyzysk
  uprawianie grabieży

rozbój w biały dzień /ˈrɔzbuj ˈv‿bʲjawɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
kiskonta
  o jawnym, oczywistym wyzysku

rozchodnik (n)
maksaruoho
  (botanika, botaniczny) Sedum, rodzaj rośliny z rodziny gruboszowatych, do którego należy od ~280 do ~470 gatunków występujących głównie na półkuli północnej;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju rozchodnik (1.1)

rozchodnik ostry (n)
keltamaksaruoho
  (botanika, botaniczny) Sedum acre L. gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku rozchodnik ostry (1.1)

rozcieńczać (v)
laimentaa
  (chemia, chemiczny) zmniejszać stężenie roztworu, dodając rozpuszczalnik

rozczarowanie /ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ/ (n)
pettymys
  niespełnienie oczekiwań

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
luku
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozdzielać /rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
jakaa
  dokonywać podziału na części
  rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt
  rozgraniczać różne sprawy, kwestie, rzeczy
  różnić ludzi w określonych kwestiach, powodować ich duchowy podział
  sprawiać, że różne osoby przestają się kłócić, bić itp.

rozdzielczość (n)
erotuskyky
  (informatyka, informatyczny) (poligrafia) miara dokładności obrazowania

rozedma (n)
keuhkolaajentuma
  (medycyna, medyczny) choroba płuc polegająca na zmniejszeniu ilości pęcherzyków płucnych przez nieprawidłowe powiększanie się ich skutkujące ich niszczeniem;

rozejm (n)
aselepo
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozeta /rɔˈzɛta/ (n)
ruusuke
  (architektura, architektoniczny) ornament o układzie koncentrycznym, w kształcie stylizowanego rozwiniętego kwiatu, także centralna kompozycja ozdabiająca plafon lub sufit
  (botanika, botaniczny) zespół liści pędu ułożonych na jednym poziomie u części roślin o krótkiej łodydze, tuż nad powierzchnią ziemi;
  (dawniej, dawny) (hutnictwo, hutniczy) zbierana z wierzchu rudy skorupka miedziana, wyprażona i wytopiona z odtleniaczem kwarcowym, stopiona powtórnie z węglem
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) intarsja wokół otworu rezonansowego w instrumentach szarpanych

rozgrzeszenie /ˌrɔzɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
synninpäästö
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oczyszczenie z grzechów, odpuszczenie grzechów;

rozgrzewka /rɔzˈɡʒɛfka/ (n)
lämmittely
  (sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku;

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
meritähti
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
käsky
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkazywać (v)
komentaa
  wydawać kategoryczne polecenia

rozkład /ˈrɔskwat/ (n)
laho
  proces lub wynik gnicia
aikataulu
  tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)

rozległy /rɔzˈlɛɡwɨ/ (adj)
avara
  posiadający znaczny zakres, zasięg

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
rosmariini
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
puhua
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
koko
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
keskustelu
  ustna wymiana zdań

rozmówki /rɔzˈmufʲci/ (n)
fraasisanakirja
  niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce

rozpaczać (v)
luopua
  pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć

rozpieszczać (v)
lelliä
  traktować zbyt pobłażliwie

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
sepalus
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozporządzenie /ˌrɔspɔʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
asetus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny, stanowiący źródła powszechnie obowiązującego prawa, wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy;

rozpowszechniony (adj)
laaja
  występujący powszechnie, często, na dużą skalę

rozprawa /rɔsˈprava/ (n)
oikeudenkäynti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) proces sądowy

rozpusta (n)
irstailu
  brak moralności w sferze seksualnej

rozpuszczalnik /rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik/ (n)
liuotin
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał

rozpuszczalny (adj)
liukeneva
  taki, który można rozpuścić

rozrzutny (adj)
tuhlaava
  wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa

rozstrzygnięcie (n)
ratkaisu
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) akt administracyjny, wynik stosowania normy prawa administracyjnego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) część aktu prawnego, np. decyzji administracyjnej lub postanowienia, zawierająca najważniejsze elementy tego aktu
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozstrzygnąć

rozstęp (n)
arpijuova
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) powstałe w wyniku nadmiernego rozciągania się skóry i zerwania sieci włókien kolagenowych wrzecionowate pasmo występujące najczęściej na skórze ud, brzucha, pośladków i piersi/klatki piersiowej lub ramion;

rozszerzenie (n)
ekstensio
  (informatyka, informatyczny) przyrostek nazwy pliku, zwykle trzyliterowy, wskazujący jego rodzaj;
  (technologia, technika, techniczny) moduł pozwalający na zwiększenie funkcjonalności urządzenia

rozsądny /rɔsˈːɔ̃ndnɨ/ (adj)
kohtuullinen
  taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny

roztargnienie (n)
hajamielisyys, tarkkaamattomuus
  nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
hajamielinen
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może się skoncentrować

roztocz (n)
punkki
  (arachnologia, arachnologiczny) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców;

roztropność (n)
prudence
  działanie z namysłem

roztrzepany (adj)
hajamielinen
  skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
liuos
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozum /ˈrɔzũm/ (n)
järki
  zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
ymmärtää
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozumny /rɔˈzũmnɨ/ (adj)
järkevä
  taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia

rozumować (v)
järkeillä
  (psychologia, psychologiczny) rozpatrywać w myślach, wyciągając w tym czasie wnioski

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
aikoa
  (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozważny /rɔzˈvaʒnɨ/ (adj)
ajatteleva
  postępujący ostrożnie, z namysłem, rozwagą

rozwidlenie /ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ/ (n)
haara
  miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi

rozwijać /rɔzˈvʲijäʨ̑/ (v)
kehittää
  prowadzić długotrwałą operację o rosnącej skali

rozwiązanie /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
ratkaisu
  załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
avioero
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwój /ˈrɔzvuj/ (n)
kehitys
  proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

rozładować /ˌrɔzwaˈdɔvaʨ̑/ (v)
laukaista
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) pozbawić akumulator, kondensator itp. ładunku elektrycznego; także o całym urządzeniu z akumulatorem

rozłam (n)
repeämä
  utrata jedności

rozłożyć (v)
levittää
  postawić coś złożonego w swej okazałości

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
kasvi
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślinność /rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
kasvillisuus
  wszystkie rośliny danego terenu

roślinny /rɔɕˈlʲĩnːɨ/ (adj)
kasvipohjainen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pochodzenia roślinnego (1.1), pozbawiony produktów odzwierzęcych
kasvi-
  taki, który jest rośliną lub jej częścią, składa się z roślin; jest charakterystyczny dla rośliny

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
kasvinsyöjä
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami

roślinożerny /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
kasvinsyöjä-
  (zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny

rożen /ˈrɔʒɛ̃n/ (n)
varras
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pręt z metalu do opiekania mięsa nad ogniem

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
jouhisorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
elohopea
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubel /ˈrubɛl/ (n)
rupla
  (jednostka monetarna) waluta Rosji i niektórych krajów dawniej wchodzących w skład ZSRR, wcześniej używana w Cesarstwie Rosyjskim;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
rubidium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
rubiini
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

rubinowy (adj)
rubiininpunainen
  mający kolor rubinu

ruch /rux/ (n)
liike, liikahdus
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego
liikahdus, liike
  gest, ruszenie częścią ciała

ruchomy chodnik /ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik/ (n)
liukukäytävä
  urządzenie do poziomego transportu ludzi;

ruda /ˈruda/ (n)
malmi
  (geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali

ruda darniowa (n)
suomalmi
  skała osadowa o niewielkiej zawartości żelaza, powstająca na torfowiskach i innych podmokłych terenach;

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
punarinta
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
perä
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

rugby /ˈraɡbɨ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
rugby
  (sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

ruina /ruˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
raunio
  mocno zniszczona, opuszczona konstrukcja, zwykle budowla

rukola /ruˈkɔla/ (n)
rucola
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) rokietta siewna, roślina warzywna i przyprawowa

rulon (n)
kääryle
  cylindryczny zwój z czegoś płaskiego

rum /rũm/ (n)
rommi
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumak /ˈrũmak/ (n)
ratsu
  rasowy koń

rumianek /rũˈmʲjãnɛk/ (n)
kamomillasaunio
  (botanika, botaniczny) Matricaria L., roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumowisko (n)
rauniot
  (geologia, geologiczny) nagromadzenie odłamków skalnych powstałych w wyniku oddziaływania zjawisk atmosferycznych na skały
  (geologia, geologiczny) odłamki skalne przenoszone nurtem rzeki
  nagromadzenie odłamków i fragmentów muru po zawaleniu się budynku

rumpel (n)
peräsinkampi
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najprostsze urządzenie sterowe służące do poruszania sterem jednostki pływającej, w postaci dźwigni przymocowanej do płetwy sterowej

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
romanialainen, romania
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
romania
  (językoznawstwo, językoznawczy) urzędowy język Rumunii;

rupia /ˈrupʲja/ (n)
rupia
  (jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rura /ˈrura/ (n)
putki
  przewód do transportu płynów;

rurociąg /ruˈrɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
johto
  (technologia, technika, techniczny) system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości;

rusałka /ruˈsawka/ (n)
aallotar
  (mitologia słowiańska) demoniczna istota o kobiecej postaci występująca w mitologii słowiańskiej;

rusofobia /ˌrusɔˈfɔbʲja/ (n)
russofobia
  (socjologia, socjologiczny) niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
rakennustelineet
  (technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruta /ˈruta/ (n)
ruuta
  (botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
rutenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford (n)
rutherfordium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rwa kulszowa /ˈrva kulˈʃɔva/ (n)
iskias
  (medycyna, medyczny) zespół objawów związanych z uciskiem na nerwy rdzeniowe tworzące nerw kulszowy;

ryba /ˈrɨba/ (n)
kala
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;
  (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;

rybaczek srokaty (n)
kirjokalastaja
  (ornitologia, ornitologiczny) Ceryle rudis, gatunek ptaka z rodziny zimorodkowatych;

rybaczki (n)
pohjehousut
  spodnie z nogawkami skróconymi pod kolanami

rybak /ˈrɨbak/ (n)
kalastaja
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybie oko /ˈrɨbʲjɛ ˈɔkɔ/ (n)
kalansilmä
  (fotografia) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej i szerokim polu widzenia, 180-220°;

rybik cukrowy /ˈrɨbʲik ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
sokeritoukka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lepisma saccharina, gatunek bezskrzydłego owada często spotykanego w łazienkach i innych pomieszczeniach domowych;

rybitwa /rɨˈbʲitfa/ (n)
tiira
  (ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych;

rybitwa białowąsa (n)
valkoposkitiira
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Chlidonias hybrida, gatunek ptaka z rodziny mewowatych

rybosom (n)
ribosomi
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organellum zbudowane z kwasu rybonukleinowego i białek, służące do produkcji białek w procesie translacji;

rybołów /rɨˈbɔwuf/ (n)
sääksi
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;

rybołówstwo (n)
kalastus
  gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb;

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
ritari
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

rydwan /ˈrɨdvãn/ (n)
sotavaunut
  dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

ryj /rɨj/ (n)
klyyvari
  (zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt

ryjówka (n)
päästäinen
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju ryjówek (1.1)

rykoszet /rɨˈkɔʃɛt/ (n)
kimmoke
  (fizyka, fizyczny) odbicie się lecącego przedmiotu od jakiejś przeszkody, powodujące gwałtowną zmianę trajektorii lotu, lub ten odbijający się przedmiot;

rym /rɨ̃m/ (n)
riimi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach

rymować /rɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
riimitellä
  tworzyć rymy

rynek /ˈrɨ̃nɛk/ (n)
markkinat, tori
  (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
  wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;

rynek pieniężny /ˈrɨ̃nɛk pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒnɨ/ (n)
rahamarkkinat
  (ekonomia, ekonomiczny) rynek transakcji krótkoterminowych o terminie realizacji nie dłuższym niż rok;

rynna /ˈrɨ̃nːa/ (n)
ränni
  (budownictwo) rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu:

rysik (n)
osoitinkynä
  (informatyka, informatyczny) narzędzie kształtem zwykle przypominające długopis, służące do obsługiwania urządzeń wyposażonych w ekran dotykowy;

ryski /ˈrɨsʲci/ (adj)
riikalainen
  związany z miastem Ryga, dotyczący miasta Ryga

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
piirtää
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia

rysownik /rɨˈsɔvʲɲik/ (n)
piirtäjä
  ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
piirros
  to, co zostało narysowane;

rytm /rɨtm̥/ (n)
rytmi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
  określony porządek powtarzający się okresowo

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
rituaali
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal (n)
kilpailija
  osoba, która konkuruje w czymś

rywalizacja /ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
kilpailu
  (sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
  ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie

rywalizować (v)
otella
  ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś

ryza /ˈrɨza/ (n)
riisi
  (poligrafia) jednostka miary ilości papieru równa zwykle 500 arkuszom;

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
riski
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryś /rɨɕ/ (n)
ilves
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryś rudy (n)
punailves
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx rufus Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku rysi rudych (1.1)

ryż /rɨʃ/ (n)
riisi, riisikasvi
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

rzadki /ˈʒatʲci/ (adj)
harvinainen
  zachodzący rzadko

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
harvoin
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzadkość /ˈʒatkɔɕʨ̑/ (n)
harvinaisuus
  coś, co jest rzadkie, nietypowe, zdarza się/występuje rzadko

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
esine, asia
  wytwór materialny, przedmiot

rzeczniczka (n)
edustaja, tiedottaja
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) kobieta występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję

rzecznik (n)
edustaja
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
substantiivi, nimisana
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
todellisuus
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie

rzeczywisty /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
todellinen
  mający miejsce naprawdę

rzeczywiście /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
todella
  zgodnie z rzeczywistością, naprawdę, faktycznie

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
joki, virta
  (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzekomy (adj)
oletettu
  niebędący takim, za jakiego się go uważa

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
käsityöläinen
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
ammattitaito
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności

rzepa (n)
nauris
  (botanika, botaniczny) roślina z podgatunku rzepy (1.1)

rzepak /ˈʒɛpak/ (n)
rapsi
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina oleista o jasnożółtych kwiatach, uprawiana także na paszę zieloną;

rzepka (n)
polvilumpio
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzepołuch (n)
vuorihemppo
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flavirostris, ptak z rodziny ziarnojadów;

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
verilöyly
  brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
veistos
  (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
  (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną

rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (n)
kuvanveistäjä
  (sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki

rzeźnia /ˈʒɛʑɲa/ (n)
teurastamo
  miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
teurastaja
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa

rzeżucha /ʒɛˈʒuxa/ (n)
krassi
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) nazwa pieprzycy siewnej (Lepidium sativum L.), rośliny zielnej z rodziny kapustowatych, stosowanej w kuchni;

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
tippuri
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzodkiew (n)
retikka
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z korzeni spichrzowych uprawnych gatunków rzodkwi (1.2)

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
retiisi
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
heittää
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu
  powiedzieć coś szybko, zdawkowo

rzucać perły przed wieprze /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/ (v)
heittää helmiä sioille
  ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien

rzut dyskiem /ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/ (n)
kiekonheitto
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
rangaistuspotku
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut młotem /ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/ (n)
moukarinheitto
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
keihäänheitto
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzut rożny /ˈʒut ˈrɔʒnɨ/ (n)
kulmapotku
  (sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
gargoili
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
oksentaa
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
roomalainen
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rzymskokatolicki (adj)
roomalaiskatolinen
  związany z katolicyzmem i katolikami obrządku łacińskiego, dotyczący katolicyzmu i katolików obrządku łacińskiego

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
lahko
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny;
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) pozycja względem przecinka dziesiętnego najstarszej cyfry w zapisie danej liczby
hallitus, hallinto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;
rivi
  grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim lub jeden obok drugiego

rząd marionetkowy /ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/ (n)
nukkevaltio
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;

rządowy /ʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
hallituksellinen
  związany z rządem, wywodzący się z rządu

rządy (n)
hallituskausi
  sprawowanie władzy, władanie

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
hallita
  sprawować władzę, panować

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
silmäripsi, ripsi
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

rzęsówka rzęsowa (n)
limaskakoisa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Cataclysta lemnata L., gatunek niewielkiego motyla wodnego z rodziny wachlarzykowatych;

róg /ruk/ (n)
sarvi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
sarvi, torvi
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
kulma
  miejsce styku dwóch ulic

róg alpejski /ˈruk alˈpɛjsʲci/ (n)
alppitorvi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument dęty przypominający trombitę;

rój /ruj/ (n)
parvi
  duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków

rów /ruf/ (n)
oja
  podłużny dół wykopany w ziemi

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
yhtälö
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
myös, -kin
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
päiväntasaaja
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równik niebieski (n)
taivaanekvaattori
  (astronomia, astronomiczny) okrąg wielki zawarty w płaszczyźnie prostopadłej do osi obrotu sfery niebieskiej;

równikowy /ˌruvʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
päiväntasaajan
  (geografia, geograficzny) dotyczący równika, związany z równikiem

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
tasanko
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równoboczny (adj)
tasasivuinen
  (geometria) mający wszystkie boki równe

równolegle /ˌruvnɔˈlɛɡlɛ/ (adv)
genitive + suuntaisesti
  o położeniu w przestrzeni: w sposób równo odległy na całej swojej długości

równoległobok /ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/ (n)
suunnikas
  (geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków;

równoległościan (n)
suuntaissärmiö
  (geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków);

równoległy /ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/ (adj)
yhdensuuntainen
  jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości

równoleżnik (n)
leveyspiiri
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
päiväntasaus
  (astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równonoc jesienna /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa/ (n)
syyspäiväntasaus
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny;

równonoc wiosenna /ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa/ (n)
kevätpäiväntasaus
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;

równonocny (adj)
päiväntasaus
  (astronomia, astronomiczny) związany z równonocą, dotyczący równonocy

równoramienny (adj)
tasakylkinen
  (matematyka, matematyczny) mający ramiona równej długości

równouprawnienie (n)
tasa-arvo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw

równowaga /ˌruvnɔˈvaɡa/ (n)
tasapaino
  stabilny stan jakiegoś układu

równoważny (adj)
ekvivalentti, ekvivalenttinen, samanarvoinen, yhtäpitävä
  mający równe znaczenie, równą wartość

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
tasa-arvo
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)

równy /ˈruvnɨ/ (adj)
tasainen
  posiadający gładką powierzchnię
identtinen
  posiadający identyczną wartość

rózga /ˈruzɡa/ (n)
Koivuniemen herra
  cienka, elastyczna, bezlistna gałązka

róż /ruʃ/ (n)
vaaleanpunainen
  kolor różowy

róża /ˈruʒa/ (n)
ruusu
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

róża wiatrów /ˈruʒa ˈvʲjatruf/ (n)
kompassiruusu
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) graficzne przedstawienie kierunków świata na mapach (głównie morskich)

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
rukousnauha, ruusukko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw lub praktyk medytacyjnych w różnych religiach
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności;

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
erotus, ero
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
ero
  to, czym się coś od czegoś różni

różniczka /ruʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
differentiaali
  (matematyka, matematyczny) przyrost zmiennej, względem której wyznacza się pochodną;

różniczkowalny /ˌruʒʲɲiʧ̑kɔˈvalnɨ/ (adj)
derivoituva
  (matematyka, matematyczny) o funkcji: mający pochodną w danym punkcie

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
monimuotoisuus, moninaisuus, diversiteetti
  cecha tego, co jest różnorodne

różny /ˈruʒnɨ/ (adj)
erilainen
  charakteryzujący się odmiennością pewnych cech
  różniący się od kogoś lub czegoś

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
vaaleanpunainen
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
vihurirokko
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rączka /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
korva
  uchwyt, rękojeść

rącznik pospolity /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
risiini
  (botanika, botaniczny) Ricinus communis L., roślina z rodziny wilczomleczowatych pochodząca z Afryki;

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
kädet ylös
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznie /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
käsin
  o wykonywaniu jakiejś pracy, czynności przez człowieka: bez użycia maszyn, automatów; czasem bez użycia narzędzi; za pomocą własnych sił

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
pyyhe, pyyheliina
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręczny /ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
käsi-
  o narzędziach, przyrządach: uruchamiany za pomocą rąk, nieautomatyczny

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
käsi
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
hiha
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
käsine
  odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

rękodzielnik /ˌrɛ̃ŋkɔˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
käsityöntekijä
  osoba, która wytwarza ręcznie jakieś przedmioty, uprawia rękodzielnictwo

rękopis /rɛ̃ŋˈkɔpʲis/ (n)
käsikirjoitus
  (książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie;

rżenie /ˈrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
hirnahdus
  odgłos konia wydawany paszczą

rżeć /rʒɛʨ̑/ (v)
hirnua
  o koniu: wydawać charakterystyczny głos

sabat /ˈsabat/ (n)
noitasapatti
  (ludowy) tajemny zlot czarownic

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
sabotaasi
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sabotować /ˌsabɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
sabotoida
  stosować sabotaż

sabra (n)
sabra
  (etnografia, etnograficzny) (środowiskowy) Żyd, rdzenny mieszkaniec Izraela

sacharyd (n)
sakkaridi
  (biochemia, biochemiczny) (zobacz) węglowodan

sad /sat/ (n)
puutarha, hedelmätarha
  ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sadhu (n)
sadhu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduski wędrowny asceta;

sadownik (n)
hedelmänviljelijä
  osoba, która uprawia sad

sadysta (n)
sadisti
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadystyczny (adj)
sadistinen
  (seksuologia, seksuologiczny) przejawiający skłonność do sadyzmu w sferze erotyki
  cechujący się sadyzmem, okrucieństwem

sadyzm (n)
sadismi
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadz /saʦ̑/ (n)
sumppu
  (rybołówstwo, rybacki) skrzynia z otworami służąca do przechowywania żywych ryb w miejscu przepływu wody

sadza /ˈsaʣ̑a/ (n)
noki
  stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel;

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
istuttaa
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

safari /saˈfarʲi/ (n)
safari
  afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta;

saga /ˈsaɡa/ (n)
tarina
  tradycyjna opowieść islandzka, skandynawska

sajgonka /sajˈɡɔ̃nka/ (n)
kevätkääryle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami;

sake /ˈsakɛ/ (n)
sake
  (spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
sakramentti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
saksofoni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

sakura (n)
japanilainen kirsikkapuu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo jednej z kilku odmian japońskiej wiśni ozdobnej z kwiatów;

sala /ˈsala/ (n)
sali
  przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;

sala królestwa (n)
valtakunnansali
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub pomieszczenie, miejsce zebrań i lokalny ośrodek życia religijnego świadków Jehowy;

salam /ˈsalãm/ (interjection)
salaam
  pokój! (pozdrowienie u muzułmanów)

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
salamanteri
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salami /saˈlãmʲi/ (n)
salami
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;

salaterka /ˌsalaˈtɛrka/ (n)
salaattikulho
  naczynie służące do podawania jedzenia (najczęściej sałat, owoców)

salceson /salˈʦ̑ɛsɔ̃n/ (n)
aladobi
  (spożywczy) rodzaj auszpiku lub gotowanej wędliny produkowanej z głowizny, podrobów i nóżek zawiniętych w żołądek lub pęcherz;

saletra (n)
salpietari
  (chemia, chemiczny) azotan mający znaczenie techniczne

salmonella /ˌsalmɔ̃ˈnɛlːa/ (n)
salmonella
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) bakteria wywołująca choroby układu pokarmowego;

salmonelloza (n)
salmonelloosi
  (medycyna, medyczny) ostre zatrucie pokarmowe wywołane przez salmonellę

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
kauneushoitola
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salsa /ˈsalsa/ (n)
salsa
  (choreografia, choreograficzny) latynoamerykański taniec towarzyski o pochodzeniu karaibskim, tańczony do melodii salsy (1.2);
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zimny, często pikantny, sos ze zmiksowanych lub posiekanych warzyw albo owoców; specjalność kuchni meksykańskiej;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki o pochodzeniu karaibskim, w metrum 4/4, z rozbudowaną sekcją rytmiczną, bogatą sekcją dętą, rytmem wystukiwanym na klawesach oraz melodią wygrywaną zwykle na pianinie w zapętlonych frazach;

salsefia /salˈsɛfʲja/ (n)
kaurajuuri
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Tragopogon porrifolius, jednoroczna lub dwuletnia roślina warzywna z rodziny astrowatych, o żółtawobiałych korzeniach, uprawiana w całej Europie;
  jadalny korzeń salsefii (1.1)

salwa /ˈsalva/ (n)
yhteislaukaus
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie na komendę z wielu karabinów, armat lub dział

sam /sãm/ (pronoun)
yksin
  bez nikogo / niczego innego, będący jedyny
itse
  podkreślenie: właśnie ten, a nie inny

sam na sam (adv)
kahden
  bez świadków, w cztery oczy, bez udziału osób trzecich

samar /ˈsãmar/ (n)
samarium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samarytański (adj)
samarialainen
  związany z Samarytanami albo Samarią

samba /ˈsãmba/ (n)
samba
  (choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;

samica /sãˈmʲiʦ̑a/ (n)
naaras
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
koiras, uros
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
itsemurhaaja
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójczy /ˌsãmɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
itsemurha
  dotyczący samobójstwa lub samobójcy, mający na celu samobójstwo

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
itsemurha
  zabicie samego siebie;

samochwalstwo (n)
oma kiitos
  (książkowy) zachwalanie siebie

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
auto
  (motoryzacja) (transport, transportowy) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samodzielnie /ˌsãmɔˈʥ̑ɛlʲɲɛ/ (adv)
itsekseen
  samotnie, bez innych

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
vokaali
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samogłów (n)
möhkäkala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Mola mola, gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych;

samokrytyczny (adj)
itsekriittinen
  zdolny do krytycznej oceny samego siebie

samoleczenie (n)
itselääkitys
  samodzielne leczenie samego siebie

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
lentokone
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samoobrona (n)
itsepuolustus
  (książkowy) obrona samego siebie

samoobsługa (n)
itsepalvelu
  w sklepach, barach itp.: obsługiwanie samego siebie

samorząd (n)
itsehallinto
  (administracja) samodzielne i niezależne wykonywanie pewnych funkcji o charakterze administracyjnym przez określony organizm społeczny

samospalenie /ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
polttoitsemurha
  samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;

samostanowienie /ˌsãmɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
itsemääräämisoikeus
  decydowanie o własnym losie

samotnie /sãˈmɔtʲɲɛ/ (adv)
itsekseen
  w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa

samotnik /sãˈmɔtʲɲik/ (n)
metsäviklo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa ochropus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
yksinäisyys
  uczucie braku bliskich osób

samotny /sãˈmɔtnɨ/ (adj)
yksinäinen
  taki, który jest sam, żyje samotnie

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
samovaari
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowola (n)
mielivalta
  postępowanie jedynie według własnej woli, bez liczenia się z innymi czy lekceważąc prawo

samowolny (adj)
itsepäinen
  postępujący według własnej woli, nie licząc się z innymi, z przepisami

samowystarczalny (adj)
omavarainen
  mogący sam zaspokoić wszystkie swe potrzeby

samowyzwalacz (n)
itselaukaisin, vitkalaukaisin
  (fotografia) mechanizm lub funkcjonalność oprogramowania aparatu fotograficznego pozwalająca na wyzwolenie spustu samoczynnie po określonym czasie;

samozatrudnienie (n)
itsensätyöllistäjä
  podjęcie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną na własny rachunek i odpowiedzialność;

samozwańczy (adj)
itsensä joksikin julistanut
  dotyczący samozwańców, właściwy samozwańcom, będący samozwańcem

samoświadomość /ˌsãmɔɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
itsetajunta
  świadomość siebie, własnych doznań, emocji, potrzeb, myśli, swoich możliwości;

samplować /sãmˈplɔvaʨ̑/ (v)
sämplätä
  umieszczać pocięte fragmenty utworów muzycznych zapisane w postaci cyfrowej w jednym utworze

samsara /sãmˈsara/ (n)
samsara
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie) kołowrót narodzin i śmierci (reinkarnacji);

samum /ˈsãmũm/ (n)
samum
  (meteorologia, meteorologiczny) gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie;

samuraj /sãˈmuraj/ (n)
samurai
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sanacja (n)
parantuminen
  (historia, historyczny, historycznie) (polski) obóz zwolenników Józefa Piłsudskiego, którzy poparli dokonany przez niego przewrót majowy w 1926 r.;

sandacz /ˈsãndaʧ̑/ (n)
kuha
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
sandaali
  rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

sandałowiec /ˌsãndaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
santelipuu
  (botanika, botaniczny) Santalum, wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje

saneczkarstwo /ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ/ (n)
ohjaskelkkailu
  (sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;

saneczkarz /sãˈnɛʧ̑kaʃ/ (n)
ohjaskelkkailija
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający saneczkarstwo

sango (n)
sango
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Republice Środkowoafrykańskiej;

sangria /ˈsãŋɡrʲja/ (n)
sangria
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny hiszpański chłodny napój o krwistoczerwonej barwie, przygotowywany z wina i owoców wzmacnianych mocniejszym alkoholem;

sanidyn (n)
sanidiini
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy krzemianów, KAlSi3O8;

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
reki, kelkka
  pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;

sanitariusz /ˌsãɲiˈtarʲjuʃ/ (n)
lääkintämies
  (medycyna, medyczny) pracownik medyczny sprawujący czynności pomocnicze podczas opieki nad chorymi;
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, którego zadaniem jest udzielanie pierwszej pomocy rannym żołnierzom podczas działań wojennych

sanitarny (adj)
saniteetti-
  związany z utrzymaniem higieny i zdrowia

sankcja (n)
sanktio, pakote
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa

sankcjonować /ˌsãŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
antaa hyväksyntä
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) autorytatywnie zatwierdzać, nadawać moc prawną lub urzędową
  aprobować, przyzwalać na coś, uznawać za dopuszczalne

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
pyhäkkö
  (przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
sanskriitti, sanskrit
  (językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

saprotrof (n)
saprofyytti
  (biologia, biologiczny) organizm odżywiający się martwą materią organiczną;

sardoniczny (adj)
häijy
  (książkowy) ironiczny, złośliwy

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
sardiini
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
sardinialainen
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sari /ˈsarʲi/ (n)
sari
  tradycyjny indyjski strój kobiecy;

sarin (n)
sariini
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) bojowy środek trujący mający działanie paraliżujące;

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ivallinen
  złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
pistopuhe
  złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
sarkofagi
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarna /ˈsarna/ (n)
metsäkauris
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
hirvenliha
  mięso sarny

satanizm (n)
satanismi
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
satelliitti
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
kiertolainen
  (potocznie, potoczny) telewizja satelitarna;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki

satrapa (n)
satraappi
  (starożytność) w Persji: zarządca prowincji;

satrapia (n)
satraappikunta
  (starożytność) okręg administracyjny w starożytnym Iranie;

saturacja (n)
kyllästäminen
  (chemia, chemiczny) proces nasycania cieczy gazem

satyr (n)
satyyri
  (mitologia grecka) grecki bożek płodności o koźlich nogach;

satyra /saˈtɨra/ (n)
satiiri
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

sauna /ˈsawna/ (n)
sauna
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sawanna (n)
savanni
  (geografia, geograficzny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
lehtisalaatti
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałata lodowa (n)
jäävuorisalaatti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (botanika, botaniczny) pospolita nazwa sałaty kruchej, tj. odmiany sałaty siewnej

sałatka /saˈwatka/ (n)
salaatti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka ziemniaczana (n)
perunasalaatti
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
näyttämö
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
  (przenośnie, przenośnia) publiczna awantura, kłótnia

scena łóżkowa /ˈsʦ̑ɛ̃na wuʃˈkɔva/ (idiom)
seksikohtaus
  scena erotyczna w filmie

scenariusz /sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
käsikirjoitus
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
skeptismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;
  stosunek do czegoś charakteryzujący się powątpiewaniem

schistosomatoza (n)
skistosomiaasi
  (medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizma (n)
skisma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formalny rozdział między wyznawcami jednej religii;

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
skitsofrenia
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schizofreniczny /ˌsxʲizɔfrɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
jakomielitautinen
  (medycyna, medyczny) związany ze schizofrenią, właściwy schizofrenii lub schizofrenikom

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
rappu, portaat
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
liukuportaat, rullaportaat
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

schodzić na psy /ˈsxɔʥ̑iʨ̑ na‿ˈpsɨ/ (idiom)
rapistua
  psuć się, zmieniać się na gorsze

scholastyka (n)
skolastiikka
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) nauka uprawiana na średniowiecznych uniwersytetach;

schowek /ˈsxɔvɛk/ (n)
leikepöytä
  (informatyka, informatyczny) pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami

schronienie /sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
piilopaikka
  bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować

scjentologia (n)
skientologia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna Kościoła scjentologicznego, ruchu religijnego założonego w 1951 r. w USA jako alternatywa dla psychologii;

scjentyzm (n)
skientismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny uznający jedynie nauki przyrodnicze i eksperymentalne za zdolne do poznania i opisania rzeczywistości;

scrapbooking (n)
skräppäys
  metoda zdobienia stron albumów fotograficznych, rzadziej także kartek okolicznościowych, zaproszeń itp.; wykonywanie kolaży ze zdjęć i elementów ozdobnych;

scytyjski /sʦ̑ɨˈtɨjsʲci/ (adj)
skyyttalainen
  związany ze Scytią lub Scytami, odnoszący się do Scytii lub Scytów

scytyjski /sʦ̑ɨˈtɨjsʲci/ (n)
skyyttalainen
  (historia, historyczny, historycznie) indoeuropejski język, używany przez plemiona Scytów;

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
linkkuveitsi, taskuveitsi
  składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
seaborgium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

secesja (n)
ero
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego;

sedno /ˈsɛdnɔ/ (n)
ydin
  (książkowy) istota czegoś

segregator /ˌsɛɡrɛˈɡatɔr/ (n)
kansio
  (biurowość, biurowy) teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych;

seitan (n)
seitan
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem”

sejf /sɛjf/ (n)
kassakaappi
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejsmiczny /sɛjsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
seisminen
  dotyczący drgań i ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej, rozchodzący się we wnętrzu Ziemi

sejsmograf (n)
seismografi
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej;

sejsmogram (n)
seismogrammi
  (geologia, geologiczny) zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem);

sejsmolog (n)
seismologi
  (geologia, geologiczny) naukowiec zajmujący się sejsmologią

sejsmologia /ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/ (n)
seismologia
  nauka o trzęsieniach ziemi;

sekator /sɛˈkatɔr/ (n)
pensassakset
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) nożyce o wygiętych ostrzach używane w ogrodzie;

sekcja /ˈsɛkʦ̑ʲja/ (n)
jaos
  (technologia, technika, techniczny) element składowy, część urządzenia mająca określony zakres działania
  (wojskowość, wojskowy) część plutonu
osasto
  dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp.

seks /sɛks/ (n)
seksi
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seksbomba /sɛɡzˈbɔ̃mba/ (n)
seksipommi
  (potocznie, potoczny) bardzo atrakcyjna fizycznie kobieta, o silnie działającej na zmysły, prowokującej urodzie;

seksistowski /ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
seksistinen
  związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
seksismi
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksować /sɛˈksɔvaʨ̑/ (v)
määrittää sukupuoli
  określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych

seksta (n)
seksti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dźwiękami równa ośmiu lub dziewięciu półtonom;

sekstet (n)
sekstetti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na sześć instrumentów lub sześć głosów;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół sześciu muzyków lub śpiewaków;

seksualność (n)
seksuaalisuus, sukupuolisuus, seksualiteetti
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
seksuaalinen
  dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
seksologia
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

sekta /ˈsɛkta/ (n)
lahko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam jakiejś religii

sektor /ˈsɛktɔr/ (n)
sektori
  wydzielona część jakiejś przestrzeni

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
sekunti
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/3600 stopnia
  (potocznie, potoczny) krótka chwila

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
avustaja
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi

sekwencja (n)
sekvenssi
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) jednostka kompozycyjna filmu lub przedstawienia, stanowiąca zamknięty fragment akcji
  (książkowy) występowanie czegoś jedno po drugim

sekwoja /sɛˈkfɔja/ (n)
punapuu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych;
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) olbrzymie i długowieczne drzewo z rodzaju (1.1) występujące w górach Ameryki Północnej

selekcja /sɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
valinta
  dobór dokonywany poprzez eliminację

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
seleeni
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

selenologia /ˌsɛlɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kuututkimus
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (astronomia, astronomiczny) nauka o Księżycu

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
selleri
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selfie (n)
selfie
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

semantyczny /ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
merkitysopillinen
  (informatyka, informatyczny) związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
merkitysoppi, semantiikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
lukukausi
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

semicki /sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
seemiläinen
  odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów

semickość (n)
seemiläisyys
  cecha tego, co semickie; semicki charakter czegoś

seminarium /ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm/ (n)
pappisseminaari
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych

seminarium duchowne (n)
seminaari
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakład naukowo-wychowawczy przygotowujący kandydatów na duchownych;

semolina /ˌsɛ̃mɔˈlʲĩna/ (n)
mannaryyni
  (spożywczy) mąka otrzymywana z pszenicy twardej (pszenicy durum);

sen /sɛ̃n/ (n)
uni, nukkuminen, unennäkö
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
uni
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste
uni, unelma, unennäkö
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
senaatti
  (historia, historyczny, historycznie) organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
senaattori
  członek izby wyższej parlamentu (senatu)

senegalski /ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/ (adj)
senegalilainen
  odnoszący się do państwa Senegal

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
uninen
  taki, który chce spać; jest śpiący

sens /sɛ̃w̃s/ (n)
merkitys
  sposób rozumienia czegoś

sensacja (n)
kohu
  wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie

sentyment /sɛ̃nˈtɨ̃mɛ̃nt/ (n)
tunne
  poczucie przywiązania i sympatii

sentymentalny /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
sentimentaalinen
  przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości

separacja (n)
asumisero
  (książkowy) oddzielenie od czegoś
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński

separatystyczny /ˌsɛparatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
separatistinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z separatyzmem lub/i separatystami; właściwy separatyzmowi

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
separatismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

seplenić /sɛˈplɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
sammaltaa
  błędnie wymawiać spółgłoski szczelinowe zębowe i dziąsłowe

sepsa /ˈsɛpsa/ (n)
sepsis, verenmyrkytys
  (medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;

sequel (n)
jatko-osa
  dalszy ciąg jakiegoś dzieła, najczęściej filmu lub książki;

ser /sɛr/ (n)
juusto
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

serafin (n)
serafi
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
serbialainen, serbia
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
serbia, serbialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
sydän
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt
  (przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś
  (przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej
  przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości

serce z kamienia /ˈsɛrʦ̑ɛ s‿kãˈmʲjɛ̇̃ɲa/ (n)
kivisydän
  o osobie zimnej, złej, nieczułej, niewzruszonej

sercowaty (adj)
sydämen muotoinen
  przypominający kształtem serce

serdecznie /sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
sydämellisesti
  w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
sydämellinen
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serdeczny palec /sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
nimetön
  (anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki

serenada (n)
serenadi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;

seria /ˈsɛrʲja/ (n)
sarja
  elementy lub wydarzenia następujące po sobie
  szereg jednakowych elementów

sernik /ˈsɛrʲɲik/ (n)
juustokakku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;

serologia /ˌsɛrɔˈlɔɟja/ (n)
serologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami;

serotonina (n)
serotoniini
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik regulujący ciśnienie krwi i działanie ośrodkowego układu nerwowego;

serwatka (n)
hera
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
palvelin
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serwetka (n)
lautasliina, servetti
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwilizm (n)
nöyryys
  (pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności

seryjny /sɛˈrɨjnɨ/ (adj)
sarja-
  następujący w serii, jeden po drugim
  produkowany masowo, zazwyczaj wg tego samego wzoru

sesja zdjęciowa (n)
kuvaukset
  (fotografia) spotkanie zorganizowane w celu zrobienia serii zdjęć

sesterc (n)
sestertius
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denara;

set /sɛt/ (n)
erä
  gra karciana polegająca na znajdywaniu trójek kart
  partia gry w siatkówkę, siatkówkę plażową, tenisa

sex shop (n)
seksikauppa
  (handel, handlowy) sklep z artykułami erotycznymi;

sezam /ˈsɛzãm/ (n)
seesami
  (botanika, botaniczny) Sesamum L., rodzaj roślin z rodziny połapkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (spożywczy) nasiona (ziarna) rośliny z rodzaju (1.1)

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
kausi
  (telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza

sfaleryt (n)
sinkkivälke
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfera /ˈsfɛra/ (n)
pallo
  (matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;

sferyczny /sfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
pallo
  dotyczący sfery
  mający kształt odcinka sfery

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
sfinksi
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;

shemale (n)
sukupuolenvaihtaja
  (seksuologia, seksuologiczny) (pejoratywnie, pejoratywny) transseksualna lub transgenderyczna kobieta z męskimi narządami płciowymi, występująca w branży pornograficznej;

sherry (n)
sherry
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj hiszpańskiego wina;

shih tzu (n)
shih tzu
  (kynologia, kynologiczny) rasa drobnych psów wywodzących się z Tybetu, trzymanych do towarzystwa;

shinto (n)
šintolaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

siadać /ˈɕadaʨ̑/ (v)
istua
  zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
heinä
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

sianokosy /ˌɕãnɔˈkɔsɨ/ (n)
heinänteko
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie łąki i suszenie traw w celu uzyskania siana;

siarczan /ˈɕarʧ̑ãn/ (n)
sulfaatti
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego;

siarczyn /ˈɕarʧ̑ɨ̃n/ (n)
sulfiitti
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkawego;

siarka /ˈɕarka/ (n)
rikki
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
rikkivety
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siatka /ˈɕatka/ (n)
verkko
  (matematyka, matematyczny) figura powstała z rozłożenia ścian bryły na płaszczyźnie
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, ręcznej, wodnej i w hokeju: osłona boków i tyłu bramki
  (sport, sportowy) w siatkówce, tenisie, badmintonie: naciągnięta plecionka sznurowa, rozdzielająca boisko na dwie części

siatkarz /ˈɕatkaʃ/ (n)
lentopalloilija
  (sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
verkkokalvo
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
lentopallo
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siatkówka plażowa /ɕatˈkufka plaˈʒɔva/ (n)
rantalentopallo
  (sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
kylvää
  rzucać nasiona w glebę

sieczka (n)
silppu
  (rolnictwo, rolniczy) pocięta drobno słoma na paszę;

siedem grzechów głównych (n)
seitsemän kuolemansyntiä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedemnastokąt (n)
17[[-kulmio]]
  (geometria) wielokąt o siedemnastu bokach

siedlisko (n)
elinpaikka
  (ekologia, ekologiczny) całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów;

siedmiobój /ɕɛdˈmʲjɔbuj/ (n)
seitsenottelu
  (sport, sportowy) dyscyplina lekkoatletyczna, składająca się z siedmiu konkurencji

siedmiokrotny /ˌɕɛdmʲjɔˈkrɔtnɨ/ (adj)
seitsenkertainen
  odbywający się/powtarzający się siedem razy

siedmiokąt /ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt/ (n)
seitsenkulmio
  (geometria) wielokąt o siedmiu bokach;

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
istua
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
  (potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności
  (potocznie, potoczny) przebywać w jakimś miejscu

siedzący (adj)
istuma-
  taki, który wymaga siedzenia

sieja /ˈɕɛ̇ja/ (n)
siika
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Coregonus, srebrzysta, przybrzeżna ryba bałtycka żyjąca również w niektórych jeziorach;

siekacz (n)
etuhammas
  (stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu

siekać /ˈɕɛkaʨ̑/ (v)
hakata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno kroić

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
kirves
  ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

sielawa (n)
muikku
  Coregonus albula, gatunek ryby łososiokształtnej z rodziny łososiowatych;

siemię lniane /ˈɕɛ̃mʲjɛ ˈlʲɲãnɛ/ (n)
pellavansiemen
  (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) nasiona lnu zwyczajnego

sieroctwo (n)
orpous
  bycie sierotą

sierota /ɕɛˈrɔta/ (n)
orpo
  dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców
  (termin typograficzny) błąd polegający na pozostawieniu pojedynczego wiersza na dole kolumny składanego tekstu

sierp /ɕɛrp/ (n)
sirppi
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierp i młot /ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/ (n)
sirppi ja vasara
  (historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpiec /ˈɕɛrpʲjɛʦ̑/ (n)
amerikantelkkä
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
elokuu
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierpodudek (n)
säihkyjä
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Phoeniculidae;

sierpowaty (adj)
sirppimäinen
  mający kształt sierpa; półkoliście zakrzywiony

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
kersantti
  stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

siew (n)
kylvö
  (rolnictwo, rolniczy) umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby

siewca (n)
kylväjä
  (rolnictwo, rolniczy) osoba siejąca ziarno w polu

siewka złota /ˈɕɛfka ˈzwɔta/ (n)
kapustarinta
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis apricaria Linnaeus, gatunek średniej wielkości ptaka występującego w północno-zachodniej Eurazji;

siewka złotawa /ˈɕɛfka zwɔˈtava/ (n)
siperiankurmitsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis fulva, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego;

siewnica /ɕɛvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
tundrakurmitsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis squatarola, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego;

siewnik /ˈɕɛvʲɲik/ (n)
kylvökone
  (rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do wysiewu ziarna;

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
verkko
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet
  siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
  grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję
  połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś
  pajęczyna
haavi
  w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki;

sigma /ˈsʲiɡma/ (n)
sigma
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa osiemnastej litery alfabetu greckiego, σ;

sikać /ˈɕikaʨ̑/ (v)
pissata, pisauttaa
  (potocznie, potoczny) oddawać mocz

sikhizm /ˈsʲikxʲism̥/ (n)
sikhiläisyys
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
tiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
talitiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;

sikora modra /ɕiˈkɔra ˈmɔdra/ (n)
sinitiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanistes caeruleu, Parus caeruleus, niewielki ptak z rodziny sikor, zamieszkujący część Europy, Azję Mniejszą, Iran i północną Afrykę; w Polsce pod ścisłą ochroną gatunkową;

sikora północna /ɕiˈkɔra puwˈnɔʦ̑na/ (n)
lapintiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus cinctus, mała sikora, występująca na północy Skandynawii, w Laponii i Syberii;

silikon (n)
silikoni
  (chemia, chemiczny) niepalny, syntetyczny związek polimerowy zawierający połączone atomy krzemu i węgla (w postaci grup alkilowych lub arylowych), cechujący się odpornością chemiczną, termiczną i na promieniowanie UV;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
kertoma
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
moottori
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silnik turbośmigłowy /ˈɕilʲɲik ˌturbɔɕmʲiɡˈwɔvɨ/ (n)
potkuriturbiini
  (mechanika) (lotnictwo, lotniczy) rodzaj napędu statku powietrznego (samolotu, śmigłowca), wykorzystujący turbinę gazową do poruszania zewnętrznego śmigła napędowego

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
vahva, voimakas
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)

silos /ˈsʲilɔs/ (n)
varastosiilo
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
  (wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych;

sin /ˈsʲĩnus/ (symbol)
sin
  = (matematyka, matematyczny) sinus

singleton /sʲĩŋɡˈlɛtɔ̃n/ (n)
ainokainen
  (informatyka, informatyczny) klasa posiadająca tylko jeden egzemplarz obiektu
  (termin karciany) pojedyncza karta w kolorze, singel

siniak /ˈɕĩɲak/ (n)
mustelma
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu

sinologia /ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
sinologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;

sinus /ˈsʲĩnus/ (n)
sini
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

sinusoidalny (adj)
sinimuotoinen
  mający kształt sinusoidy (kosinusoidy)

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
satula
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siorbać /ˈɕɔrbaʨ̑/ (v)
ryystää
  (potocznie, potoczny) pijąc coś lub jedząc półpłynną potrawę, wydawać odgłos podobny do mlaśnięcia

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
sisar, sisko
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
  pielęgniarka
  zakonnica

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
sisarentytär
  córka siostry

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
sisarenpoika
  syn siostry

sirocco /sʲiˈrɔkɔ/ (n)
širokko
  suchy i gorący wiatr wiejący w basenie Morza Śródziemnego;

sito /ˈɕitɔ/ (n)
siivilä
  narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu;

sitowie (n)
kaisla
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju sitowie (1.1)

siusiak /ˈɕüɕak/ (n)
kikkeli
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) (infantylnie) członek męski

siwerniak (n)
vuorikirvinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Anthus spinoletta, gatunek ptaka z rodzaju świergotków;

się /ɕɛ/ (pronoun)
itse
  …używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków

siła /ˈɕiwa/ (n)
voima
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;
  zdolność oddziaływania, wywierania wpływu
voima, voimakkuus
  energia, zdolność do wysiłku

siła elektromotoryczna (n)
sähkömotorinen voima
  (fizyka, fizyczny) czynnik powodujący przepływ prądu w obwodzie będący równy różnicy potencjałów na końcówkach otwartego źródła prądu;

siła odśrodkowa (n)
keskipakoisvoima
  (fizyka, fizyczny) siła w ruchu obrotowym, skierowana na zewnątrz od osi obrotu;

siła robocza (n)
työvoima
  (ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni

siła wyższa /ˈɕiwa ˈvɨʃːa/ (n)
force majeure, ylivoimainen este
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec;

siły zbrojne (n)
asevoimat
  (wojskowość, wojskowy) całe wojsko danego państwa

sjena /ˈsʲjɛ̃na/ (n)
siena
  (sztuka) rodzaj farby malarskiej, umbra w żółtym odcieniu

skakanka /skaˈkãnka/ (n)
naruhyppely
  rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;

skakać /ˈskakaʨ̑/ (v)
hypätä
  przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi)
  zmieniać się w sposób nieciągły

skala /ˈskala/ (n)
mittakaava, sävelasteikko
  (książkowy) wielkość, zakres czegoś
  (matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
  (metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
  (psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu
  (technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
  zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)

skala Beauforta (n)
boforiasteikko
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) skala służąca do opisu siły wiatru;

skald /skalt/ (n)
skaldi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) staroskandynawski poeta i śpiewak, autor i zbieracz wierszy o bohaterach, ich zwycięstwach, miłości;

skaleń /ˈskalɛ̃ɲ/ (n)
maasälpä
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał skałotwórczy, glinokrzemian potasu, sodu albo wapnia;

skalisty (adj)
kallioinen
  pokryty skałami
  utworzony ze skał

skalnica (n)
rikko
  (botanika, botaniczny) Saxifraga L., drobna roślina z rodziny skalnicowatych;

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
leikkausveitsi, skalpelli
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
fossiili
  (geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skand /skãnt/ (n)
skandium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
skandinaavinen
  związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
kuvanlukija, skanneri
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do przebiegowego odczytywania: obrazu, kodu kreskowego lub magnetycznego, fal radiowych itp. do formy elektronicznej;

skaningowy mikroskop tunelowy /ˌskãɲĩŋˈɡɔvɨ mʲiˈkrɔskɔp ˌtũnɛˈlɔvɨ/ (n)
tunnelointimikroskooppi
  (fizyka, fizyczny) rodzaj mikroskopu ze skanującą sondą;

skarb /skarp/ (n)
aarre
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  coś niezwykle wartościowego, drogocennego

skarbiec /ˈskarbʲjɛʦ̑/ (n)
valtion kassa
  odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;

skarbonka (n)
säästölipas, säästöpossu
  specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
sukka
  okrycie (ubiór) stopy

skaut /skawt/ (n)
partiolainen
  (harcerski) członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej

skauting (n)
partioliike
  (książkowy) system wychowania młodzieży oraz ruch młodzieżowy, zapoczątkowany w latach 1907–1908 przez Roberta Baden-Powella w Wielkiej Brytanii, ujęty w formę organizacji i rozpowszechniony w wielu krajach

skazaniec (n)
rangaistusvanki
  człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę

skazywać /skaˈzɨvaʨ̑/ (v)
tuomita
  wydawać wyrok skazujący

skała /ˈskawa/ (n)
kallio, kivi
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;
kallio
  zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok

skecz (n)
sketsi
  krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość

skierowanie /ˌsʲcɛrɔˈvãɲɛ/ (n)
lähete
  rodzaj pisemnego polecenia przyjęcia kogoś przez określoną placówkę

skin (n)
skini
  członek subkultury skinhead

sklep /sklɛp/ (n)
kauppa, myymälä
  (handel, handlowy) pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
viinakauppa, alko, alkoholiliike, pitkäripainen
  sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklep rybny /ˈsklɛp ˈrɨbnɨ/ (n)
kalakauppa
  sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
holvi
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
hevonen
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skocznia (n)
hyppyrimäki
  (sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;

skocznia narciarska (n)
hyppyrimäki
  (sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;

skok /skɔk/ (n)
hyppy
  chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
seiväshyppy
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok w dal (n)
pituushyppy
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna złożona z rozbiegu, odbicia się z jednej nogi z belki i wylądowania w piaskownicy

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
korkeushyppy
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skoki narciarskie (n)
mäkihyppy
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy rywalizują o wykonanie najdłuższego skoku na nartach;

skolioza /skɔˈlʲjɔza/ (n)
kieroselkäisyys
  (medycyna, medyczny) widoczne wygięcie kręgosłupa w lewo lub prawo od linii środkowej ciała;

skop /skɔp/ (n)
oinas
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany baran

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
skorpioni
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
kuori
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
äyriäinen
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
kiuru, leivo
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skrajna prawica /ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a/ (n)
äärioikeisto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;

skrajność (n)
ääripää
  cecha tego, co skrajne

skrajny /ˈskrajnɨ/ (adj)
äärimmäinen
  będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skrobia (n)
tärkkelys
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromność /ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
vaatimattomuus
  cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych

skromny /ˈskrɔ̃mnɨ/ (adj)
vaatimaton
  niemający potrzeby wyróżniania się

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
ohimo
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skrucha /ˈskruxa/ (n)
katumus
  żal za popełnione błędy, krzywdy

skryptorium (n)
kirjoitushuone
  (historia, historyczny, historycznie) pomieszczenie klasztorne lub zamkowe, w którym przepisywano księgi i dokumenty

skrytka pocztowa /ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva/ (n)
postilokero
  skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;

skrzele /ˈskʃɛlɛ/ (n)
kidukset
  (anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie;

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
siipi
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
  (regionalizm poznański) fortepian
  (sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy

skrzydłoszpon (n)
romisko
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Anhimidae;

skrzydłowy /skʃɨdˈwɔvɨ/ (n)
laitahyökkääjä
  (sport, sportowy) piłkarz, zawodnik, który gra na bocznej części boiska

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
vaihdelaatikko
  (motoryzacja) (mechanika) mechanizm umożliwiający zmianę przełożenia mocy wytwarzanej przez silnik napędzający pojazd lub inną maszynę;

skrzynka pocztowa (n)
postilaatikko
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp /skʃɨp/ (n)
korte
  Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzypaczka /skʃɨˈpaʧ̑ka/ (n)
viulisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na skrzypcach

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
viulu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
viulisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach

skrzypieć (v)
narista
  wydawać swoisty dźwięk, jaki powstaje przy tarciu niegładkich i suchych powierzchni

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
risteys
  miejsce połączenia dwóch dróg;

skrót /skrut/ (n)
oikopolku
  (informatyka, informatyczny) plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku;
lyhenne
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;

skręcać /ˈskrɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
kääntyä
  zmieniać kierunek poruszania się

skunks /skũŋks/ (n)
haisunäätä
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;

skupisko /skuˈpʲiskɔ/ (n)
kimppu
  miejsce nagromadzenia czegoś lub kogoś
  nagromadzenie czegoś w jednym miejscu

skurcz /skurʧ̑/ (n)
kouristus
  (fizjologia, fizjologiczny) skrócenie się mięśni pod wpływem bodźca;

skuteczność /skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
efektiivisyys
  cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni

skutek /ˈskutɛk/ (n)
seuraus
  wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja

skutek prawny /ˈskutɛk ˈpravnɨ/ (n)
oikeusvaikutus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) następstwo prawne, regulowane przez określone normy prawne, pojawiające się po zaistniałym fakcie prawnym;

skuter /ˈskutɛr/ (n)
skootteri potkulauta, skootteri
  (motoryzacja) jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;

skyrmion (n)
skyrmioni
  (fizyka, fizyczny) kwazicząstka, która charakteryzuje się tzw. ładunkiem topologicznym, będącą możliwie najmniejszym stabilnym zakłóceniem jednorodnego namagnesowania

skóra /ˈskura/ (n)
iho, nahka
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
nahka, iho
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;

skóra i kości /ˈskura i‿ˈkɔɕʨ̑i/ (idiom)
luuta ja nahkaa
  o kimś bardzo chudym, mizernym

skórka /ˈskurka/ (n)
kuori
  (informatyka, informatyczny) wygląd strony internetowej, programu, aplikacji itp.;

skórny /ˈskurnɨ/ (adj)
iho
  dotyczący skóry

skórzany /skuˈʒãnɨ/ (adj)
nahka-
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany ze skóry, obity skórą
  dotyczący wyrobów ze skóry

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
mistä
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skąpiec /ˈskɔ̃mpʲjɛʦ̑/ (n)
kitupiikki
  osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
saita, pihi
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze
niukka
  (potocznie, potoczny) bardzo mały, o małej objętości

składać /ˈskwadaʨ̑/ (v)
koostua
  mieć coś za swoje części

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
ainesosa
  część składowa czegoś

skłonność /ˈskwɔ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
taipumus
  potencjalna, niekiedy ujawniająca się cecha

skłonny /ˈskwɔ̃nːɨ/ (adj)
altis
  taki, który jest podatny na coś; mający predyspozycję do czegoś

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
slalom
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slang /slãŋk/ (n)
slangi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej;

slawistyka /slaˈvʲistɨka/ (n)
slavistiikka
  dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię

slumlord (n)
slummin vuokraisäntä
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba, która wynajmuje komuś dom lub mieszkanie znajdujące się w biednej dzielnicy i złym stanie technicznym, często pobierając niesprawiedliwie wysoki czynsz

slums (n)
slummi
  (urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;

slup /slup/ (n)
sluuppi
  żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok;

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/ (interjection)
hyvää ruokahalua
  zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia

smaczny /ˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
maukas
  mający dobry smak; dobrze smakujący

smagły /ˈsmaɡwɨ/ (adj)
tummaihoinen
  o oliwkowej cerze, ciemnej karnacji

smak /smak/ (n)
maku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
maistua
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku

smalec /ˈsmalɛʦ̑/ (n)
ihra
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa;

smar /smar/ (n)
liukaste
  (technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów

smarkacz /ˈsmarkaʧ̑/ (n)
räkänokka
  (obraźliwie) osoba, która zachowuje się niedojrzale, dziecinnie
  (pogardliwie, pogardliwy) dziecko, mały chłopiec

smarowidło /ˌsmarɔˈvʲidwɔ/ (n)
levite
  (potocznie, potoczny) substancja do smarowania lub wcierania

smartfon /ˈsmartfɔ̃n/ (n)
älypuhelin
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;

smażony (adj)
paistettu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
paistaa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia

smerf /smɛrf/ (n)
Smurffi
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
tutti, huvitutti
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;

smog /smɔk/ (n)
savusumu
  (ekologia, ekologiczny) zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi;

smok /smɔk/ (n)
lohikäärme
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoking /ˈsmɔcĩŋk/ (n)
smokin takki
  męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;

smoothie (n)
smoothie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmiksowany, zimny napój na bazie świeżych lub mrożonych owoców (rzadziej warzyw) z dodatkiem kostek lodu o gęstej, gładkiej konsystencji

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
terva
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smród /sm̥rut/ (n)
löyhkä
  przykry zapach

smukły /ˈsmukwɨ/ (adj)
hento
  taki, którego budowa lub sylwetka charakteryzuje się smukłością

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
surullisuus, suru
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutno (adv)
surullisesti
  ze smutkiem; nie powodując radości, ale przygnębienie, zadumę, żal

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
surullinen, haikea, ankea
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
avainnauha
  mały pasek zakończony karabińczykiem, uchwytem lub klipsem, używany do trzymania kluczy bądź telefonu
hihna
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
jousi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

smółka /ˈsmuwka/ (n)
lapsenpihka
  (medycyna, medyczny) pierwsze stolce w życiu noworodka;

smętny /ˈsmɛ̃ntnɨ/ (adj)
haikea
  wzbudzający smutek, świadczący o smutku, melancholii

snob /snɔp/ (n)
hienostelija
  osoba, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy

snop /snɔp/ (n)
lyhde
  (rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;

snycerz /ˈsnɨʦ̑ɛʃ/ (n)
puunleikkaaja
  (książkowy) rzemieślnik lub artysta zajmujący się rzeźbieniem w drewnie, snycerstwem

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
lauantai
  szósty dzień tygodnia;

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
kaksoisolento
  osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

soból /ˈsɔbul/ (n)
soopeli
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
sosialisti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sosialistinen
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
sosialismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjolekt (n)
sosiolekti
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt o zasięgu środowiskowym;

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
sosiolingvistiikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjolog /sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk/ (n)
sosiologi
  (edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
sosiologia
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socjologiczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
sosiologinen
  związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii

socynianin /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃ɲĩn/ (n)
socinialainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
linssi
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczewka /sɔˈʧ̑ɛfka/ (n)
mykiö, linssi
  (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
linssi
  (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;

soczewkowaty (adj)
linssimäinen
  taki, który ma kształt soczewki

soczysty /sɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
mehukas
  zawierający dużo soku, pełen soku

soja /ˈsɔja/ (n)
soija
  (botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz;

sojusznik /sɔˈjuʃʲɲik/ (n)
liittolainen
  państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy

sok /sɔk/ (n)
mehu, tuoremehu
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sokolnictwo (n)
haukkametsästys
  (łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy

sokolnik /sɔˈkɔlʲɲik/ (n)
haukkametsästäjä
  osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
haukka, jalohaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sokół wędrowny (n)
muuttohaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco peregrinus, duży ptak drapieżny z podrodziny sokołów spotykany na niemal wszystkich kontynentach (poza Antarktydą), rzadki w Polsce;

sola /ˈsɔla/ (n)
meriantura
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;

solanka (n)
seljanka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna zupa chłopska z terenów Ukrainy i Rosji;

solastalgia (n)
solastalgia
  (psychologia, psychologiczny) smutek i niepokój odczuwany w związku z drastycznymi zmianami zachodzącymi w środowisku naturalnym

solenizant /ˌsɔlɛ̃ˈɲizãnt/ (n)
syntymäpäiväsankari
  (książkowy) osoba, która obchodzi swoje imieniny lub urodziny

solenizantka /ˌsɔlɛ̃ɲiˈzãntka/ (n)
syntymäpäiväsankari
  kobieta, która obchodzi swoje urodziny lub imieniny

solenoid /ˌsɔlɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
solenoidi
  (fizyka, fizyczny) każda cewka indukcyjna bez rdzenia;

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
solidaarisuus
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solidarny (adj)
solidaarinen
  wykazujący się solidarnością

solilokwium /ˌsɔlʲiˈlɔkfʲjũm/ (n)
yksinpuhelu
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) monolog sceniczny, stosowany w dramacie; zob. też solilokwium w Wikipedii

solipsyzm (n)
solipsismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny, według którego istnieje tylko osoba przyznająca się do niego, zaś cała rzeczywistość jest wyłącznie częścią jej umysłu;

soliton /sɔˈlʲitɔ̃n/ (n)
solitoni
  (fizyka, fizyczny) samopodtrzymująca się fala, zachowująca kształt i poruszająca się ze stałą prędkością

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
suolasirotin
  niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
somali
  odnoszący się do państwa Somalia

sombrero /sɔ̃mˈbrɛrɔ/ (n)
sombrero
  (odzieżownictwo) (etnografia, etnograficzny) miękki kapelusz z szerokim rondem pochodzenia hiszpańskiego, noszony w krajach Ameryki Łacińskiej i Hiszpanii

sonata /sɔ̃ˈnata/ (n)
sonaatti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;

sonatina /ˌsɔ̃naˈtʲĩna/ (n)
sonatiini
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata;

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
sonetti
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
jää puikko, jääpuikko
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sopran /ˈsɔprãn/ (n)
sopraano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;

sorgo /ˈsɔrɡɔ/ (n)
durra
  (botanika, botaniczny) Sorghum, roślina trawiasta pochodząca z Afryki, licznie uprawiana w biednych krajach jako zboże;

sos /sɔs/ (n)
kastike
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
soijakastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sos tatarski /ˈsɔs taˈtarsʲci/ (n)
tartar-kastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostry sos przyrządzany zwykle z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i drobno pokrojonych ogórków marynowanych lub kiszonych;

sos teriyaki /ˈsɔs tɛrʲjˈːäci/ (n)
teriyaki-kastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos o słodkawo-winnym smaku stosowany głównie w kuchni japońskiej, np. jako marynata do mięs lub ryb, produkowany z sosu sojowego, cukru, wina ryżowego i przypraw (m.in. imbiru)

sosna /ˈsɔsna/ (n)
mänty
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;

soteriologia /ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
lunastusoppi
  (teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu;

soul (n)
soul
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z gatunków muzycznych;

soundbar (n)
äänipalkki
  (elektronika, elektroniczny) rodzaj głośnika o bardzo szerokiej i wąskiej obudowie;

sowa /ˈsɔva/ (n)
pöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa błotna /ˈsɔva ˈbwɔtna/ (n)
suopöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Asio flammeus, gatunek średniej wielkość sowy;

sowa jarzębata /ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata/ (n)
hiiripöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej;

sowa śnieżna /ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/ (n)
tunturipöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowchoz (n)
sovhoosi
  państwowe gospodarstwo rolne w ZSRR

sowietolog (n)
sovjetologi
  (edukacja, edukacyjny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalista w dziedzinie sowietologii

sowietologia (n)
kremlologia
  (edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR;

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
kävely
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacerować /ˌspaʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
kävellä
  chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca

spacja /ˈspaʦ̑ʲja/ (n)
välilyöntinäppäin
  (informatyka, informatyczny) klawisz służący do wstawiania spacji (1.1)
tyhjämerkki
  (poligrafia) odstęp między wydrukowanymi lub wyświetlonymi wyrazami

spadająca gwiazda (n)
tähdenlento
  (finanse, finansowy) w giełdowej analizie technicznej: świeca z małym korpusem i długim górnym cieniem
  (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) meteor

spadać /ˈspadaʨ̑/ (v)
pudota
  lecieć bezwładnie w dół

spadek /ˈspadɛk/ (n)
perintö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;

spadkobierca /ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a/ (n)
perillinen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
laskuvarjo
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadochroniarz /ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
laskuvarjohyppääjä
  (lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem

spaghetti /spaˈɡɛttʲi/ (n)
spagetti
  (spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spalanie /spaˈlãɲɛ/ (n)
palaminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od spalać

spalić /ˈspalʲiʨ̑/ (v)
polttaa
  poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbyt mocno przypiec

spalony (n)
paitsio
  (sport, sportowy) sytuacja, podczas której zawodnik drużyny atakującej w momencie podania znajduje się bliżej bramki niż wszyscy zawodnicy drużyny przeciwnej

spam /spãm/ (n)
roskaposti, spämmi
  (informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;

spanie /ˈspãɲɛ/ (n)
nukkuminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od spać

spaniel /ˈspãɲɛl/ (n)
spanieli
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów myśliwskich lub pokojowych o falistej sierści i długich wiszących uszach

spartański /sparˈtãj̃sʲci/ (adj)
spartalainen
  dotyczący Sparty, związany ze Spartą
  charakteryzujący się surowością, wielką prostotą, skromnością

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
hitsaaja
  robotnik zajmujący się spawaniem

spawać /ˈspavaʨ̑/ (v)
hitsata
  (technologia, technika, techniczny) łączyć coś techniką spawania

spać /spaʨ̑/ (v)
nukkua
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości
  (eufemistycznie) mieć stosunek płciowy

spać snem sprawiedliwego /ˈspaʨ̑ ˈsnɛ̃m ˌspravʲjɛdlʲiˈvɛɡɔ/ (v)
vanhurskaan uni
  spać głęboko, mocno i spokojnie

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
asiantuntija
  osoba, która się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie

specjalność /spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑/ (n)
erikoisuus
  czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością
  dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej

specyfikacja (n)
määrittely
  (handel, handlowy) szczegółowy spis informacji zawarty w dokumencie dołączanym do towaru

spekulacja (n)
järkeily
  (ekonomia, ekonomiczny) nieuczciwe przedsięwzięcie, wykupywanie i odsprzedaż z dużym zyskiem towarów, na które popyt przewyższa podaż
  myślenie oderwane od rzeczywistości, niedające się sprawdzić

spekulować (v)
keinotella
  (handel, handlowy) (bankowość, bankowy) kupować coś i sprzedawać drożej w celu zarobkowym

speleolog (n)
luolatutkija
  osoba eksplorująca jaskinie

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
luolatutkimus, speleologia
  (geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

sperma /ˈspɛrma/ (n)
sperma
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spessartyn /spɛsˈːartɨ̃n/ (n)
spessartiini
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy granatów;

spieniacz /ˈspʲjɛ̇̃ɲaʧ̑/ (n)
vaahdotin
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do robienia piany, np. z mleka lub kawy

spin /spʲĩn/ (n)
spin
  (fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki;

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
paperiliitin, klemmari
  wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spirala /spʲiˈrala/ (n)
kierukka
  (matematyka, matematyczny) krzywa płaska, która okrążając wielokrotnie punkt, jednocześnie oddala się od niego
  (potocznie, potoczny) domaciczna wkładka antykoncepcyjna
  (lotnictwo, lotniczy) figura wyższego pilotażu, która polega na ruchu samolotu po linii śrubowej ze stopniowym zmniejszaniem wysokości;

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
sisällysluettelo
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spisek /ˈspʲisɛk/ (n)
juoni
  tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel

spiż /spʲiʃ/ (n)
asemetalli
  (chemia, chemiczny) stop miedzi z cyną, cynkiem i ołowiem;

splenektomia (n)
pernanpoistoleikkaus
  (medycyna, medyczny) zabieg całkowitego lub częściowego usunięcia śledziony;

spluwa (n)
tuliase
  (potocznie, potoczny) broń krótka palna (pistolet, rewolwer)

spluwaczka (n)
sylkykuppi
  naczynie przeznaczone do spluwania do niego;

spocznij (interjection)
lepo
  (wojskowość, wojskowy) komenda zwalniająca ze stania na baczność

spodek /ˈspɔdɛk/ (n)
teevati, aluslautanen
  mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
housut
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
sidekalvo
  (anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;

spokojnie /spɔˈkɔjɲɛ/ (adv)
levollisesti
  ze spokojem, w opanowany sposób, bez nadmiernych emocji

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
rauhallinen
  niedoznający i niepokazujący silnych uczuć

spokój /ˈspɔkuj/ (n)
rauha
  równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania

spolegliwy /ˌspɔlɛɡˈlʲivɨ/ (adj)
myöntyväinen
  (potocznie, potoczny) skłonny do kompromisu, uległy

sponsorować /ˌspɔ̃w̃sɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
sponsoroida
  (książkowy) finansować jakieś przedsięwzięcie

spontanicznie /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
spontaanisti, itsestään
  w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie

spontaniczność /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
spontaanisuus
  żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu

spontaniczny (adj)
spontaani
  działający odruchowo, bez innych wpływów

sporadycznie /ˌspɔraˈdɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
aika-ajoin
  (odprzymiotnikowy) → sporadyczny

sporadyczny /ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
harvinainen, satunnainen
  pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu

sport /spɔrt/ (n)
urheilu, urheilulaji
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sport narodowy /ˈspɔrt ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
kansallispeli
  (publikatory) dyscyplina sportu szczególnie popularna w danym kraju

sportsmenka (n)
urheilija
  (sport, sportowy) zawodniczka sportowa

sporządzić /spɔˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
laatia
  (książkowy) wykonać, przygotować coś

sposób /ˈspɔsup/ (n)
tapa
  styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.

spowiadać (v)
ripittäytyä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawać grzechy w spowiedzi

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
rippi, tunnustus, tunnustaminen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
yhteiskunta
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczność /spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
yhteisö
  ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym;

społeczny /spɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
sosiaalinen
  dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
janoinen
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprawa /ˈsprava/ (n)
asia
  to, co jest dla kogoś ważne
  interes, rzecz do załatwienia

sprawczość (n)
toiminta
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) zdolność jednostki do skutecznego oddziaływania na otoczenie

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
tarkistaa
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe

sprawdzian /ˈspravʲʥ̑ãn/ (n)
koe
  (edukacja, edukacyjny) zestaw zadań przeznaczonych do rozwiązania przez uczniów, studentów, kursantów itp. w celu zweryfikowania ich wiedzy i umiejętności w jakimś zakresie
  kryterium, sposób sprawdzenia czegoś, test

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
oikeudenmukaisuus, oikeus
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
oikeudenmukainen, reilu
  o wyroku, prawie itp.: zgodny ze sprawiedliwością

sprawność /ˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
hyötysuhde
  szybka i solidne wykonywanie jakichś czynności, zręczne działanie

sprawny /ˈspravnɨ/ (adj)
hyötysuhde
  o człowieku dobrze wykonujący jakieś czynności
  o instytucji dobrze zorganizowany

sprawozdanie /ˌspravɔˈzdãɲɛ/ (n)
kokouskirja
  ustny bądź pisemny raport z jakiegoś wydarzenia lub działalności

spray /sprɛj/ (n)
suihke
  płyn rozpylany strumieniem drobnych kropli, przechowywany w pojemniku pod ciśnieniem;
  pojemnik z taką zawartością

spread (n)
ostokurssin ja myyntikurssin ero
  (finanse, finansowy) różnica między oferowanym przez instytucję finansową (np. bank) kursem sprzedaży a kursem kupna;

sprint /sprɨ̃nt/ /sprʲĩnt/ (n)
pikajuoksu
  (potocznie, potoczny) szybki bieg
  (sport, sportowy) bieg na krótkich dystansach (grupa dyscyplin sportowych);

spryt (n)
henkevyys
  umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach

sprzeciw /ˈspʃɛʨ̑if/ (n)
vastalause
  aktywne wyrażenie braku zgody na coś

sprzeczność (n)
ristiriita
  stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzeczny /ˈspʃɛʧ̑nɨ/ (adj)
ristiriitainen
  niezgodny z czymś, przeciwstawny czemuś, różny, odmienny

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
myydä
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
myyjä
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
myynti
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzeniewierzyć /ˌspʃɛ̃ɲɛˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
kavaltaa
  przywłaszczyć powierzone sobie cudze mienie

sprzyjający (adj)
suotuisa
  tworzący odpowiednie warunki

sprzątaczka /spʃɔ̃nˈtaʧ̑ka/ (n)
siivooja
  kobieta zawodowo zajmująca się sprzątaniem, zwłaszcza pomieszczeń

sprzątać /ˈspʃɔ̃ntaʨ̑/ (v)
siivota
  doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan

sprzęg /spʃɛ̃ŋk/ (n)
liitin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie złączające pojazdy szynowe;

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
kytkin
  (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;

sprzężenie zwrotne (n)
palaute
  reakcja układu funkcjonalnego na efekt jego własnego działania, który to efekt wpływa na wydajność układu w kolejnych rundach działania;

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
jousi, vieteri
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

sputnik /ˈsputʲɲik/ (n)
sputnik
  (potocznie, potoczny) (astronautyka, astronautyczny) sztuczny ziemski satelita;

spycharka /spɨˈxarka/ (n)
puskutraktori, raivaustraktori
  (budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd budowlany poruszający się na gąsienicach służący do wyrównywania terenu przez pchanie ziemi

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
hame
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
konjunktio, sidesana
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spójność (n)
koheesio
  ścisłe przystawanie do siebie elementów czego
  (chemia, chemiczny) przyciąganie się wzajemne atomów lub cząsteczek określonej substancji na skutek działania sił wewnętrznych

spór /spur/ (n)
kiista
  różnica zdań, stanowisk, interesów

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
konsonantti, kerake
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
osakeyhtiö
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spółka jawna (n)
avoin yhtiö
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka komandytowa (n)
kommandiittiyhtiö
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka zależna /ˈspuwka zaˈlɛʒna/ (n)
tytäryhtiö
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, której minimum 50 procent akcji lub udziałów jest własnością innej spółki lub innego podmiotu

spóźnienie (n)
viivytys
  przybycie po ustalonym czasie

spłuczka (n)
huuhtelu
  (technologia, technika, techniczny) rezerwuar z wodą do spłukiwania muszli klozetowej wraz z syfonem

spłukany (adj)
auki
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa

squash (n)
kössi
  (sport, sportowy) rodzaj gry polegającej na odbijaniu piłki o ścianę tak, by utrudnić ponowne odbicie piłki przez przeciwnika;

squat (n)
vallattu rakennus
  opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;

srać /sraʨ̑/ (v)
kakata
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) (anatomia, anatomiczny) wypróżniać się przez otwór odbytniczy

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
hopeainen
  przypominający kolor srebra

srebrny ekran (n)
valkokangas
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (przenośnie, przenośnia) kino w ogólności, film kinowy
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) ekran kinowy

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
hopea
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

sriracha (n)
sriracha-kastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pikantny tajski sos z przetartych papryczek chili z dodatkiem czosnku, octu, cukru i soli używany jako przyprawa;

sroka /ˈsrɔka/ (n)
harakka
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srokosz /ˈsrɔkɔʃ/ (n)
isolepinkäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej;

srom /srɔ̃m/ (n)
häpy, vulva
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

ssak /sːak/ (n)
nisäkäs
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssaki (n)
imettäväinen
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mammalia, gromada zwierząt należących do kręgowców;

ssać /sːaʨ̑/ (v)
imeä
  (eufemistycznie) (grubiański, grubiańsko) robić fellatio, mieć stosunek oralny
  o niemowlętach i młodych zwierzętach pić mleko z piersi matki
  odprowadzać płyn (gaz i ciecz) lub drobne przedmioty za pomocą podciśnienia
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami
  powolne spożywanie twardego i rozpuszczalnego pod wpływem śliny pokarmu
  trzymać w ustach coś niejadalnego i obracać językiem

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
vakaus
  cecha tego, co stabilne

stabilny /staˈbʲilnɨ/ (adj)
vakaa
  (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
  niezmieniający się przez dłuższy czas
  łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu

staccato (n)
staccato
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika śpiewu lub gry na instrumentach muzycznych polegająca na ostrym oddzielaniu od siebie kolejnych dźwięków przez skracanie czasu ich trwania;

stacja /ˈstaʦ̑ʲja/ (n)
asema
  (kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) wyspecjalizowany ośrodek badawczy i naukowy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czternastu tradycyjnych wizerunków drogi krzyżowej Chrystusa umieszczanych w miejscu kultu

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
huoltoasema, bensa-asema, bensiiniasema
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacja kolejowa (n)
juna-asema
  (kolejnictwo) miejsce przyjazdu, postoju i odjazdu pociągów, zwykle wyposażone w perony i budynki, w których mieszczą się kasy, poczekalnie, przechowalnie bagażu itp.;

stacja kosmiczna /ˈstaʦ̑ʲja kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
avaruusasema
  sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów;

stacja telewizyjna (n)
televisioasema
  (telewizja, telewizyjny) zespół pomieszczeń wraz z aparaturą do nadawania, przekazywania i odbierania sygnałów telewizyjnych;

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
stadion
  (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;

stado /ˈstadɔ/ (n)
lauma
  (zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;

stagflacja /stakfˈlaʦ̑ʲja/ (n)
stagflaatio
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
stagnaatio
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajnia /ˈstajɲa/ (n)
karjasuoja
  (zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stajnia Augiasza /ˈstajɲa ːwʲˈɟaʃa/ (n)
Augeiaan tallit
  (związek frazeologiczny) coś zaniedbanego, zapuszczonego, zabałaganionego, co możliwe jest do uporządkowania jedynie największym wysiłkiem

stal /stal/ (n)
teräs
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stalagmit /staˈlaɡmʲit/ (n)
stalagmiitti
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;

stalaktyt /staˈlaktɨt/ (n)
stalaktiitti
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy w kształcie sopla, zwisający ze stropu jaskini;

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
stalinismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stalinowski (adj)
stalinistinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze stalinizme albo z postacią radzieckiego przywódcy Józefa Stalina

stalowy /staˈlɔvɨ/ (adj)
teräksinen
  wykonany ze stali
  związany ze stalą, dotyczący stali

stalówka /staˈlufka/ (n)
kynänkärki
  końcowa, robocza część pióra;

stamtąd /ˈstãmtɔ̃nt/ (pronoun)
sieltä
  z tamtego miejsca, z tamtej lokalizacji, z miejsca oddalonego od nas

stan /stãn/ (n)
tila
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój
  (administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych;

stan cywilny /ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (n)
siviilisääty
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;

stan nadzwyczajny (n)
poikkeustila
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) szczególny reżim prawny, który służy odwróceniu lub umniejszeniu skutków szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające;

stan wojenny /ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/ (n)
poikkeustila
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;

stand-up (n)
lavakomedia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy występ sceniczny w formie monologu;

standard /ˈstãndart/ (n)
standardi
  (językoznawstwo, językoznawczy) standard literacki, język standardowy;
  powszechne kryterium określające poziom usług lub towarów spełniających podstawowe wymagania;

standardowy /ˌstãndarˈdɔvɨ/ (adj)
standardi
  (językoznawstwo, językoznawczy) mieszczący się w normach mowy ogólnonarodowej
  zgodny z określonym standardem, normą (i tym podobne, i temu podobne)

stanowisko /ˌstãnɔˈvʲiskɔ/ (n)
kanta
  pozycja w hierarchii zawodowej
  punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś

stanowić /stãˈnɔvʲiʨ̑/ (v)
muodostaa
  składać się na coś, tworzyć coś

stanąć dęba /ˈstãnɔ̃ɲʥ̑ ˈdɛ̃mba/ (v)
nousta takajaloilleen
  o zwierzęciu czworonożnym, np. koniu wspiąć się na tylne kończyny

stara (n)
äitimuori
  (potocznie, potoczny) stara kobieta

stara panna (n)
vanhapiika
  niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

stara śpiewka (n)
sama vanha juttu
  (związek frazeologiczny) (ironicznie) stary, oklepany frazes

starczowzroczność (n)
ikänäkö
  (medycyna, medyczny) wada wzroku polegająca na niewyraźnym widzeniu na bliskie odległości spowodowanym zmniejszoną zdolnością akomodacji oka, zwykle wynikającą ze starzenia się;

starofrancuski /ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci/ (n)
muinaisranska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii;

staromodny (adj)
vanhanaikainen
  odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

staronordyjski (n)
muinaisnorja
  (językoznawstwo, językoznawczy) język staronordyjski;

staroobrzędowiec (n)
starovertsi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek odłamu cerkwi prawosławnej nieuznającego siedemnastowiecznej reformy liturgicznej patriarchy Nikona;

starorzecze /ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
juolua
  (geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;

starosaksoński (adj)
muinaisalasaksa
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka starosaksońskiego (1.1)

starosaksoński (n)
muinaisalasaksa
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język zachodniogermański używany przez Anglów i Sasów we wczesnym średniowieczu, przodek języka średnio-dolno-niemieckiego;

staroszwedzki /ˌstarɔˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
muinaisruotsi
  język używany w dawnej Szwecji w okresie między XIII a XVI wiekiem

starotestamentowy (adj)
vanhatestamentillinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
vanhuus
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
antiikin
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;
vanhuus
  dawne, zamierzchłe czasy

start /start/ (n)
lähtö
  chwila, w której coś zaczyna się
  miejsce, w którym coś zaczyna się

stary /ˈstarɨ/ (adj)
vanha
  mający wiele lat, niemłody
  nieaktualny, nieważny
  o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia

starzec /ˈstaʒɛʦ̑/ (n)
vanhus
  stary mężczyzna

starzenie /staˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
ikääntyminen
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) zmiana właściwości materiału z upływem czasu;

starzeć się /ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ/ (v)
vanheta
  o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym

statek /ˈstatɛk/ (n)
laiva
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną

statek kosmiczny (n)
avaruusalus
  (astronautyka, astronautyczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

status /ˈstatus/ (n)
asema
  położenie, pozycja (np. społeczna)

statut /ˈstatut/ (n)
säännöt
  (administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny stanowiący zbiór przepisów dotyczących podmiotu prawa publicznego lub prywatnego;

statystycznie /ˌstatɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
tilastollisesti
  w sposób związany ze statystyką

statystyczny /ˌstatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
tilastollinen
  odnoszący się do statystyki (nauki)

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
tilastotiede, tilasto
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw /staf/ (n)
nivel
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
kyynärpää
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;

stawać na własne nogi /ˈstavaʨ̑ na‿ˈvwasnɛ ˈnɔɟi/ (v)
seisoa omilla jaloillaan
  osiągać niezależność (najczęściej materialną, finansową)

stawiennictwo (n)
ilmestyminen
  (urzędowy) przybycie gdzieś ((na przykład) do sądu) po uprzednim wezwaniu; stawienie się

stawka /ˈstafka/ (n)
panos
  kwota zakładu, którą można zyskać lub stracić w grze hazardowej

stawonóg /staˈvɔ̃nuk/ (n)
niveljalkainen
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;

stać /staʨ̑/ (v)
seisoa
  (potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym)
  o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać
  znajdować się w jakimś miejscu
seisoa, seistä
  o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych

stała /ˈstawa/ (n)
vakio
  symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość;

stały /ˈstawɨ/ (adj)
kiinteä
  (fizyka, fizyczny) o stanie skupienia: taki, w którym cząsteczki, atomy i jony nie wykazują ruchu postępowego, choć mogą wibrować
ikuinen
  ciągły
vakio-
  niezmieniający poglądów, uczuć, postanowień

stek /stɛk/ (n)
pihvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;

stekowiec (n)
nokkaeläin
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, w którego budowie anatomicznej przewody moczowe i płciowe uchodzą do steku

stela (n)
steele
  (archeologia, archeologiczny) (sztuka) w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca czyny władcy
  (botanika, botaniczny) środkowa część korzeni i łodyg
  (sztuka) pionowo ustawiona płyta nagrobna;

stenografia /ˌstɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
pikakirjoitus
  sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy;

step /stɛp/ (n)
aro
  (geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

ster /stɛr/ (n)
peräsin, ruori
  (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;

sterburta (n)
tyyrpuuri
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) prawa burta statku patrząc z rufy na dziób

stereo (adj)
stereo
  stereofoniczny

stereofoniczny (adj)
kaksiääninen, stereofoninen
  (elektronika, elektroniczny) (akustyka, akustyczny) taki, który wykorzystuje technikę stereofonii

stereotyp /ˌstɛrɛˈɔtɨp/ (n)
stereotyyppi
  (informatyka, informatyczny) adnotacja grupująca inne adnotacje
  (socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;

sternik (n)
perämies
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stopień żeglarski niższy od stopnia kapitana i żeglarz posiadający ów stopień

sterowiec /stɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ilmalaiva, zeppeliini
  (lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;

sterylizować (v)
steriloida
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) niszczyć mikroorganizmy i ich spory

stewardesa /ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/ (n)
lentoemäntä
  (lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;

stigma /ˈstʲiɡma/ (n)
stigma
  (językoznawstwo, językoznawczy) litera alfabetu greckiego, obecnie nieużywana w języku greckim; w greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 6; jest ligaturą liter sigma i tau;

stochastyczny (adj)
stokastinen
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
telakka
  zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stodoła /stɔˈdɔwa/ (n)
lato
  (architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.

stojan /ˈstɔjãn/ (n)
seisoja
  (mechanika) nieruchoma część silnika elektrycznego lub prądnicy, wewnątrz której obraca się wirnik

stok /stɔk/ (n)
rinne
  (geografia, geograficzny) (sport, sportowy) każda nachylona powierzchnia rozpościerająca się między kulminacją wzniesienia a jego podnóżem

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
kaunokainen
  (botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

stokłosa (n)
kattara
  (botanika, botaniczny) bromus L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

stolarstwo /stɔˈlarstfɔ/ (n)
puusepäntyö
  (rzemiosło, rzemieślniczy) profesja i rzemiosło zajmujące się obróbką drewna do celów użytkowych

stolarz /ˈstɔlaʃ/ (n)
nikkari
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
pääkaupunki
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stomatologia /ˌstɔ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
stomatologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka;

stop /stɔp/ (n)
lejeerinki
  (technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali;

stopa /ˈstɔpa/ (n)
jalka, jalkaterä
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;

stopa okopowa (n)
juoksuhautajalka
  (medycyna, medyczny) (wojskowość, wojskowy) zespół objawów związanych odmrożeniem i opuchlizną stóp narażonych na długotrwały nacisk w warunkach zimna i wilgoci, obserwowanych wśród żołnierzy w okopach podczas dziań wojennych;

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
aste
  (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;

stopień najwyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/ (n)
superlatiivi
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wojskowy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ vɔjˈskɔvɨ/ (n)
sotilasarvo
  (wojskowość, wojskowy) tytuł żołnierza oznaczający jego miejsce w hierarchii wojskowej;

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
komparatiivi, vertailumuoto
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stopniowo /stɔpʲˈɲɔvɔ/ (adv)
asteittain
  nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem

stopniowy /stɔpʲˈɲɔvɨ/ (adj)
asteittainen
  (książkowy) mający powolny przebieg, zachodzący etapami

stos /stɔs/ (n)
pino
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu;
  większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim

stosowany (adj)
käytännön-
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) mający służyć potrzebom praktycznym

stosowny /stɔˈsɔvnɨ/ (adj)
sopiva
  (książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej

stosunek przerywany /stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ/ (n)
keskeytetty yhdyntä
  (medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
yhdyntä, seksuaalinen kanssakäyminen
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stosunkowo (adv)
suhteellisesti
  w stosunku do czego lub kogo

stołówka /stɔˈwufka/ (n)
ruokala
  miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
kartio
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

stożkowy /stɔʃˈkɔvɨ/ (adj)
kartio-
  taki, który ma kształt stożka

strach /strax/ (n)
pelko
  (psychologia, psychologiczny) uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
linnunpelätin, linnunpelätti, variksenpelätin
  (rolnictwo, rolniczy) kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach

stracić twarz /ˈstraʨ̑iʨ̑ ˈtfaʃ/ (v)
menettää kasvonsa
  stracić honor, mieć powody do wstydu

stracony /straˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
hukattu
  taki, którego stracono, zgubiono; który nie wróci

strajk /strajk/ (n)
lakko
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;

strajk włoski /ˈstrajɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
hidastuslakko
  strajk polegający na skrajnie skrupulatnym wykonywaniu obowiązków służbowych przez pracowników

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
lakkoilla
  uczestniczyć w strajku

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
hirveä, hirvittävä
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny

straszyć (v)
pelästyttää
  wzbudzać strach, lęk w kimś

strata /ˈstrata/ (n)
menetys
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg /ˈstratɛk/ (n)
strategi
  znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi
  (historia, historyczny, historycznie) w cesarstwie bizantyjskim dowódca okręgu wojskowo-administracyjnego;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji wysoki rangą dowódca w armii lub flocie;
  osoba potrafiąca dobrze zaplanować i pokierować skomplikowanymi akcjami

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
strategia
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

strategicznie (adv)
strategisesti
  w sposób dotyczący strategii; pod względem strategii

strategiczny (adj)
strateginen
  zgodny z określoną strategią

stratosfera (n)
stratosfääri
  (geofizyka) druga (nad troposferą) warstwa atmosfery, w której ma miejsce inwersja temperatury;

straż /straʃ/ (n)
vahti
  pilnowanie, strzeżenie kogoś lub czegoś przed niebezpieczeństwem
  osoba albo grupa osób strzegąca lub pilnująca kogoś, czegoś

straż graniczna (n)
rajavartija
  (wojskowość, wojskowy) jednostka lub grupa funkcjonariuszy formacji (1.1)

straż pożarna /ˈstraʃ pɔˈʒarna/ (n)
palokunta
  wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

straż przybrzeżna (n)
merivartiosto
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) morska formacja policyjna lub wojskowa odpowiadająca za nadzorowanie granic

strażacki (adj)
palo-
  związany ze strażą pożarną, dotyczący straży pożarnej

strażak /ˈstraʒak/ (n)
palomies
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnica (n)
vartiotorni
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż;

strażnik /ˈstraʒʲɲik/ (n)
vartija
  osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób

strefa /ˈstrɛfa/ (n)
alue
  przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia

strefa Złotowłosej (n)
elinkelpoinen vyöhyke
  (astronomia, astronomiczny) strefa warunków kosmicznych, które sprzyjają powstaniu życia

strefa erogenna /ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa/ (n)
erogeeninen alue
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym;

stres /strɛs/ (n)
stressi
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

streszczać /ˈstrɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
tehdä yhteenveto
  skracać jakąś wypowiedź lub tekst, zachowując najważniejsze jej elementy, przedstawiać w skondensowanej formie

streszczenie /strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
tiivistelmä
  wyciąg, skrót

stringi /ˈstrʲĩŋʲɟi/ (n)
stringit
  (krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału;

strit /strʲit/ (n)
suora
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

stroboskop (n)
stroboskooppi
  (technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu

stroik /ˈstrɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
lehdykkä
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) cienka listwa z trzciny lub metalowa blaszka służąca do wprowadzania w drganie słupa powietrza w środku rezonatora lub piszczałki w niektórych instrumentach

stroić /ˈstrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
virittää
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun
  doprowadzać do stanu gotowości czy najlepszego porządku

stromy /ˈstrɔ̃mɨ/ (adj)
jyrkkä
  nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
osapuoli
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie;
sivu
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
sivu, puoli
  umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś

strona bierna /ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna/ (n)
passiivi
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie;

strona czynna /ˈstrɔ̃na ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
aktiivi
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności;

strona internetowa /ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva/ (n)
nettisivu
  (informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW;

stront /strɔ̃nt/ (n)
strontium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strudel /ˈstrudɛl/ (n)
struudeli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto francuskie zawijane z jabłkami lub nadzieniem z sera bądź maku, pieczone w rondlu z dużą ilością masła;

strug /struk/ (n)
höylä
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

struktura /strukˈtura/ (n)
rakennelma
  stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

strukturalny (adj)
rakenteellinen
  dotyczący struktury

strumień /ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
siuhku
  ciecz lejąca się wąskim pasmem

struna /ˈstrũna/ (n)
kieli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

struna głosowa (n)
äänihuuli
  (anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strup /strup/ (n)
rupi
  (medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;

strusia polityka (n)
strutsipolitiikka
  (związek frazeologiczny) sytuacja, w której ktoś unika rozwiązywania problemów udając, że ich nie dostrzega; unikanie podjęcia decyzji

struś /struɕ/ (n)
strutsi
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strychnina /strɨxʲˈɲĩna/ (n)
strykniini
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

strzał /sṭʃaw/ (n)
laukaus
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
nuoli
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
nuoli
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek

strzecha /ˈsṭʃɛxa/ (n)
olki
  (przenośnie, przenośnia) bujne, zmierzwione włosy
  pokrycie dachu wykonane ze słomy lub trzciny;

strzelanka (n)
ammuntapeli
  (gry komputerowe) gatunek gier cyfrowych, których rozgrywka opiera się na pokonywaniu przeciwników za pomocą broni palnej;

strzelać /ˈsṭʃɛlaʨ̑/ (v)
ampua
  oddawać strzał z broni
  (fotografia) wykonywać zdjęcie
  (sport, sportowy) kierować piłkę do bramki

strzelba /ˈsṭʃɛlba/ (n)
haulikko
  długa, palna broń myśliwska;

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
ampuja
  osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

strzelnica /sṭʃɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ampumarata
  (wojskowość, wojskowy) miejsce ćwiczeń w strzelaniu do celu

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
jalustin
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzyc (v)
keritä
  obcinać futro zwierząt na wełnę
leikata
  skracać włosy, brodę lub sierść

strzykawka (n)
injektioruisku
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzykwa (n)
merimakkara
  (zoologia, zoologiczny) Holothuroidea, zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;

strzyżyk (n)
peukaloinen
  (ornitologia, ornitologiczny) mały wędrowny ptak z rodziny strzyżyków, podobny do wróbla, zamieszkujący Amerykę Północną i Eurazję

strzęp /sṭʃɛ̃mp/ (n)
kaistale
  poszarpana resztka czegoś

strój kąpielowy (n)
uimapuku
  skąpe odzienie do publicznego zażywania kąpieli wodnych i słonecznych;

stróż /struʃ/ (n)
vartija
  osoba pilnująca np. budynku

stróż bezpieczeństwa /ˈstruʒ ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (idiom)
rauhanturvaaja
  (przenośnie, przenośnia) policjant

strąk /strɔ̃ŋk/ (n)
palko
  (botanika, botaniczny) suchy, pękający owoc charakterystyczny dla roślin z rodziny motylkowych;

stręczyć (v)
yllyttää
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ułatwiać nierząd, namawiać do nierządu

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
opiskelija
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studia /ˈstudʲja/ (n)
kieli ja kirjallisuus
  (edukacja, edukacyjny) kształcenie się na uczelni wyższej, zakończone dyplomem
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina badań naukowych

studio /ˈstudʲjɔ/ (n)
studio
  pomieszczenie przeznaczone do nagrań dźwiękowych, audycji radiowych, telewizyjnych lub filmowych itp.

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
opiskella
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
kaivo
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

studnia kwantowa /ˈstudʲɲa kfãnˈtɔva/ (n)
kvanttikaivo
  (fizyka, fizyczny) studnia potencjału, ograniczająca cząstki w pewnym obszarze przestrzeni;

stulecie /stuˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
satavuotisjuhla
  setna rocznica
  wiek, sto lat

stulejka /stuˈlɛjka/ (n)
fimoosi
  (medycyna, medyczny) wrodzone zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia;

stuła (n)
stola
  (kościelny) szata liturgiczna prezbiterów w formie wstęgi sukna;

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
MS-tauti
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

stworzenie /stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
luomakunta
  (rzeczownik odczasownikowy) od stworzyć

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
tammikuu
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

styczna (n)
sivuaja
  (geometria) linia prosta mająca jeden punkt wspólny z krzywą lub powierzchnią, nieprzecinająca jej w tym punkcie;

stycznik /ˈstɨʧ̑ʲɲik/ (n)
kontaktori
  (elektryczność) urządzenie elektromechaniczne do zamykania i przerywania obwodów elektrycznych średniej mocy;

styl /stɨl/ (n)
tyyli
  (informatyka, informatyczny) wygląd elementu strony HTML, nadawany za pomocą CSS
  (sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej
  rodzaj starożytnego przyrządu do pisania, rylec
  sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
  zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.

stylistyczny (adj)
stilistinen
  związany ze stylistyką, dotyczący stylistyki

stylowy (adj)
tyylikäs
  taki, który jest w dobrym stylu

stynka /ˈstɨ̃nka/ (n)
kuore
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach;

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
apuraha, stipendi
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

styropian (n)
styroksi
  (technologia, technika, techniczny) polistyren o mikroporowatej strukturze, najczęściej w formie kształtek, bloków lub płyt, wykorzystywany jako materiał do izolacji cieplnej, dźwiękowej i elektrycznej;

stół /stuw/ (n)
pöytä
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
täältä, tästä
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz
tästä, täältä
  z tego powodu

stęp (n)
kinttu
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca stopę z golenią;

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
köli
  (marynarka) (technologia, technika, techniczny) główna, podłużna belka konstrukcyjna umieszczona w osi na dnie kadłuba statku wodnego;

stężenie (n)
konsentraatio
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy;

suahili /ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/ (n)
swahili
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;

subiekt /ˈsubʲjɛkt/ (n)
subjekti
  (przestarzałe, przestarzały) sprzedawca w sklepie

subkontynent /ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
osamanner
  (geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;

subkultura (n)
alakulttuuri
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

sublimacja (n)
sublimointi
  (fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia ze stałego na gazowy, z pominięciem fazy ciekłej;

subsaharyjski (adj)
Saharan alapuolinen
  odnoszący się do terenów Afryki na południe od Sahary, związany z tymi terenami

subskrybować (v)
merkitä osakkeita
  (urzędowy) zobowiązywać się do kupna czegoś, np. akcji, publikacji
  skorzystać, korzystać z subskrypcji

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
aine
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

subsydiarność /ˌsupsɨˈdʲjarnɔɕʨ̑/ (n)
läheisyysperiaate
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada, według której decyzje powinny być podejmowane na najniższym możliwym szczeblu, a na wyższym tylko wtedy, gdy takie ich podjęcie da o wiele lepsze rezultaty;

subtelny /supˈtɛlnɨ/ (adj)
hienoinen
  o niewielkim natężeniu, nieznaczny
  odznaczający się delikatnością (o człowieku)
  taktowny

suchar /ˈsuxar/ (n)
korppu
  (spożywczy) specjalnie wysuszony kawałek pieczywa, przygotowany do dłuższego przechowywania

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
kuiva
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

sudoku /suˈdɔku/ (n)
sudoku
  japońska łamigłówka, w której zadaniem jest uzupełnienie diagramu tak, aby w każdej kolumnie, każdym wierszu oraz każdym mniejszym kwadracie znalazło się po jednej cyfrze od 1 do 9;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
katto, sisäkatto
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufler /ˈsuflɛr/ (n)
kuiskaaja
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba podpowiadająca aktorom tekst roli na próbach i podczas przedstawień w sposób niewidoczny dla widza;

sufrażystka (n)
naisasianainen
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) działaczka walcząca o prawa wyborcze dla kobiet na przełomie XIX i XX wieku (głównie w krajach anglosaskich);

sugerować /ˌsuɡɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
viitata
  czynić aluzję
  podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie
antaa ymmärtää
  stanowić poszlakę dla jakiegoś wniosku

sugestia /suˈɡɛstʲja/ (n)
ehdottaminen
  przekonywanie kogoś;

suhak (n)
saiga-antilooppi
  (zoologia, zoologiczny) kopytny z rodzaju suhaków (1.1)

suita (n)
sarja
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów;

suka /ˈsuka/ (n)
narttu
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
menestys
  korzystny wynik
voitollisuus
  osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
mekko
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

sukkub (n)
succubus
  (mitologia, mitologiczny) rodzaj mitycznego demona pod postacią pięknej kobiety kuszącego erotycznie mężczyzn we śnie;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
leninki
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sukraloza (n)
sukraloosi
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) substancja słodząca, słodsza 600 razy od zwykłego cukru, pochodna sacharozy o zerowej kaloryczności;

sum /sũm/ (n)
monni, monnikala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
summa
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania

sumak /ˈsũmak/ (n)
sumakki
  (botanika, botaniczny) Rhus, rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku

sumeryjski (n)
sumeri
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
omatunto
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumienność (n)
tunnollisuus
  cecha osoby, która rzetelnie wypełnia swoje obowiązki

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
sumo
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

sundajski (adj)
sunda
  związany z Sundajczykami, dotyczący Sundajczyków

sundajski (n)
sunda
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sundajski;

sunnita /sũɲˈːita/ (n)
sunnalainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sunnickiego odłamu islamu - sunnizmu

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
supersankari
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pozytywny bohater literacki, filmowy lub komiksowy posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

supergromada (n)
superjoukko
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie ogromnej liczby grup i gromad galaktyk;

superlatyw (n)
huippu
  (gramatyka) najwyższy stopień przymiotnika i przysłówka

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
supermarketti
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supermodelka (n)
huippumalli
  bardzo znana modelka

supernowa /ˌsupɛrˈnɔva/ (n)
supernova
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda, której jasność gwałtownie wzrosła na skutek wybuchowego odrzucenia przez nią swoich zewnętrznych warstw;

sura /ˈsura/ (n)
suura
  w islamie: rozdział Koranu;

surfing (n)
lainelautailu
  (sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej

surfować (v)
surffata
  (sport, sportowy) uprawiać surfing

surowica (n)
seerumi
  (biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
raaka-aine
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowość /suˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
ankaruus
  cecha tego, co jest surowe
  cecha tego, kto jest surowy

surowy /suˈrɔvɨ/ (adj)
raaka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony
karu
  o klimacie: zimny, ostry, o niskiej temperaturze
  taki, który jest pozbawiony wszelkich wygód
karkea
  o surowcach: niepoddany obróbce
ankara
  taki, który bezwzględnie wymaga wykonania jakiejś czynności, przestrzegania jakichś zasad, nieuznający sprzeciwu, wymagający, bezwzględny, niewyrozumiały; także będący wyrazem tej cechy

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
surrealistinen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
surrealismi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
nelisormimangusti
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

suseł /ˈsusɛw/ (n)
taskurotta
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
sushi, suši
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

susza /ˈsuʃa/ (n)
kuivuus
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka /suˈʃarka/ (n)
kuivain
  urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
fööni
  (fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

suszony (adj)
kuiva
  taki, który przeszedł proces suszenia

suszyć /ˈsuʃɨʨ̑/ (v)
kuivata
  powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody

sutek /ˈsutɛk/ (n)
nänni
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,

suwak (n)
liukusäädin
  (informatyka, informatyczny) pasek przesuwania

suwak logarytmiczny (n)
laskutikku
  przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych;

suwenir /suˈvɛ̃ɲir/ (n)
matkamuisto
  (przestarzałe, przestarzały) drobny pamiątkowy upominek

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
itsenäisyys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

suwerenny (adj)
täysivaltainen
  niezależny od innego państwa lub władzy

sułtan (n)
sulttaani
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

sułtanat /suwˈtãnat/ (n)
sulttaanikunta
  państwo rządzone przez sułtana;

swap (n)
swap
  (finanse, finansowy) umowa między dwoma podmiotami na wymianę przyszłych przepływów pieniężnych;
  idea wymieniania się niepotrzebnymi rzeczami, głównie ubraniami

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
hakaristi
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
villapaita
  (odzieżownictwo) grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

switch (n)
keskus
  (informatyka, informatyczny) urządzenie łączące komputery oraz inny sprzęt w sieć komputerową;

syberyjski /ˌsɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
siperialainen
  (przymiotnik) od Syberia

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
sisilialainen, sisilia
  od Sycylia

syczek (n)
pöllönen
  (ornitologia, ornitologiczny) mała sowa z rodzaju Otus;
kyläpöllönen
  (ornitologia, ornitologiczny) syczek zwyczajny Otus scops;

syczeć /ˈsɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
sihistä
  emitować dźwięk przypominający głoskę s
  mówić ze złością, z pasją

sygnalizować (v)
antaa merkki
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

sygnał /ˈsɨɡnaw/ (n)
merkinantolaite
  znak informacyjny lub ostrzegawczy

sygnet (n)
sinetti
  (jubilerstwo, jubilerski) męski pierścień z herbem lub monogramem

syjamski (adj)
siamilainen
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Syjamem, dotyczący Syjamu

syjamski (n)
siamilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syjamski;

syjonistyczny /ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sionistinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
sionismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
tavu
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylabariusz (n)
syllabaari
  (językoznawstwo, językoznawczy) system pisma, w którym znaki odpowiadają zgłoskom (sylabom), a nie pojedynczym głoskom

sylabiczny (adj)
syllabinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) tworzący sylabę
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bazujący na określonej liczbie sylab

sylogizm (n)
syllogismi
  (logika, logiczny) wnioskowanie z dwóch przesłanek, które łączy jedno wspólne pojęcie;

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
uudenvuodenaatto
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku
uusivuosi
  zabawa lub bal urządzane tej nocy (1.1) na przywitanie Nowego Roku;

symbiont (n)
symbiootti
  (biologia, biologiczny) organizm żyjący w symbiozie z organizmem innego gatunku;

symbioza (n)
symbioosi
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
symboli, merkki
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu

symbolicznie (adv)
symbolisesti
  w sposób symboliczny

symboliczny /ˌsɨ̃mbɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
symbolinen
  o niewielkiej wartości materialnej, niewielkim znaczeniu
  taki, w którym występują symbole
  związany z symbolem, będący symbolem – znakiem umownym pełniącym inne, zastępcze funkcje

symbolizować /ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
merkitä
  stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu

symetria /sɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
symmetria
  (matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych;

symetryczny (adj)
symmetrinen
  odznaczający się symetrią, zbudowany lub ułożony według zasad symetrii

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
sinfonia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symfoniczny (adj)
sinfoninen
  związany z symfonią, dotyczący symfonii

symonia (n)
simonia
  (historia, historyczny, historycznie) praktyka sprzedawania i kupowania godności, urzędów i dóbr w czasach średniowiecza;

sympatia /sɨ̃mˈpatʲja/ (n)
sympatia
  życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś

sympozjum /sɨ̃mˈpɔzʲjũm/ (n)
symposium, symposiumi, esitelmäkokous
  spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
oire
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

symulakrum /ˌsɨ̃muˈlakrũm/ (n)
kuva
  obraz (najczęściej stworzony przez kino lub telewizję) będący czystą symulacją, tworzącą własną rzeczywistość lub pozorującą istniejącą

syn /sɨ̃n/ (n)
poika
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

syn marnotrawny /ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ/ (n)
tuhlaajapoika
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto zawinił lub zbłądził, ale w końcu się opamiętał;

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
synagoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
synapsi
  (biologia, biologiczny) połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej;

syndrom (n)
ilmiö
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zespół objawów charakterystycznych dla jakiejś choroby lub chorób
  zespół cech charakterystycznych dla określonego, zwykle negatywnego, zjawiska w dziedzinie nauk ścisłych lub humanistycznych

syndrom paryski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m paˈrɨsʲci/ (n)
Pariisin syndrooma
  dolegliwość turystów, (najczęściej japońskich) odwiedzających Paryż i odkrywających, że ich wymarzony czy znany z mediów obraz miasta różni się w znaczący sposób od rzeczywistości;

syndrom sztokholmski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (n)
Tukholma-syndrooma
  stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;

syndykat (n)
rikollisjärjestö
  (ekonomia, ekonomiczny) związek kilku przedsiębiorstw powołany dla wspólnego przedsięwzięcia

synek /ˈsɨ̃nɛk/ (n)
poju
  (zdrobniale) od: syn

synekura /ˌsɨ̃nɛˈkura/ (n)
laiskanvirka
  dobrze płatna posada, która nie wymaga od zatrudnionego większego wysiłku

synergia /sɨ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
synergia
  (książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników

synestezja (n)
aistien sekoittuminen
  stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;

syngaleski (n)
singaleesi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski;

synklinalny (adj)
synkliininen
  (geologia, geologiczny) związany z synkliną, dotyczący synkliny

synkretyzm (n)
synkretismi
  łączenie w jedną całość różnych elementów

synod /ˈsɨ̃nɔt/ (n)
kirkolliskokous
  (administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów
  (administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
synonyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
miniä
  żona syna

syntagma /sɨ̃nˈtaɡma/ (n)
syntagma
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;

syntetyczny /ˌsɨ̃ntɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
synteettinen
  taki, który jest sztucznie osiągany poprzez syntezę
  taki, który łączy w całość dane elementy, ogarnia coś całościowo; uogólniający

synteza (n)
synteesi
  połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
makuuhuone
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
seireeni, sireeni
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;

syrop /ˈsɨrɔp/ (n)
siirappi
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roztwór leku w wodzie gęstością i smakiem przypominający syrop (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, bardzo słodki i lepki roztwór cukru, zagęszczony sok

syrop klonowy /ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
vaahterasiirappi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

syryjski /sɨˈrɨjsʲci/ (adj)
syyrialainen
  odnoszący się do państwa Syria

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
järjestelmä
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
käyttöjärjestelmä
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
tiedostojärjestelmä
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

systematyczny /ˌsɨstɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
systemaattinen
  (biologia, biologiczny) dotyczący systematyki roślin lub zwierząt
  wykonywany lub zdarzający się regularnie

systematyzacja /ˌsɨstɛ̃matɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
järjestelmällistäminen
  ujęcie czegoś w system, porządkowanie

systemowy (adj)
systeeminen
  odnoszący się do systemu

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
tilanne
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

syty (adj)
kylläinen
  taki, który zaspokoił głód, najadł się

syzyfowy (adj)
Sisyfoon
  bezcelowy, skazany na niepowodzenie

szabla /ˈʃabla/ (n)
säilä, sapeli
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) jednosieczna broń z wygiętą klingą;

szablodziób /ʃaˈblɔʥ̑up/ (n)
avosetti
  (ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę;

szablon /ˈʃablɔ̃n/ (n)
malli
  forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty
kaavain
  przyrząd służący do mechanicznego odtwarzania liter, kształtów lub całych rysunków

szach /ʃax/ (interjection)
shakki, šakki
  (szachy, pojęcie szachowe) słowo wypowiadane przez gracza, gdy dał on szacha (1.1) przeciwnikowi

szach /ʃax/ (n)
shakki, šakki
  (szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem;
šaahi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachować /ʃaˈxɔvaʨ̑/ (v)
šakata
  w grze w szachy: dawać szacha (stwarzać zagrożenie zabicia króla przeciwnika)

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
šakkilauta, shakkilauta
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
shakki, šakki
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacować (v)
arvioida
  podawać wartość lub wielkość w przybliżeniu

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
kunnioitus
  cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś

szadź /ʃaʨ̑/ (n)
huurre
  (meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa /ˈʃafa/ (n)
kaappi, komero
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
safiiri
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafirowy (adj)
safiirinsininen
  zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru

szafot /ˈʃafɔt/ (n)
mestauslava
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje;

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
sahrami
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów

szafranowy /ˌʃafrãˈnɔvɨ/ (adj)
sahraminkeltainen
  (książkowy) mający kolor intensywnie żółty, taki jak kolor sproszkowanego słupka kwiatu szafranu uprawnego

szahada /ʃaˈxada/ (n)
šahada
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu

szakal /ˈʃakal/ (n)
sakaali
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy;

szakal złocisty (n)
kultasakaali
  (zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych;

szakszuka (n)
shakshuka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa bliskowschodnia i północnoafrykańska na bazie papryki, pomidorów i cebuli, w których dusi się jajka, doprawiana zwykle kuminem;

szakłak /ˈʃakwak/ (n)
orapaatsama
  drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

szal /ʃal/ (n)
hartiahuivi, kaulaliina, saali
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szaleniec /ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
huimapää
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo

szaleństwo /ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/ (n)
hulluus
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
kaulaliina
  pas materiału służący do owijania szyi

szalom (interjection)
šalom
  pozdrowienie żydowskie

szalony /ʃaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
hullu
  niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny
  chory umysłowo
  nieszablonowy, dziwny
  charakterystyczny dla osób szalonych w sensie (1.1) lub (1.2)
  niekontrolowany, intensywny, gwałtowny, niepohamowany
  szybki (np. pościg, ruch)

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
salottisipuli
  (botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebulek tej rośliny

szaman /ˈʃãmãn/ (n)
šamaani
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;

szamanizm /ʃãˈmãɲism̥/ (n)
šamanismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;

szambo /ˈʃãmbɔ/ (n)
likakaivo
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
samppanja
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
hiustenpesuaine, shampoo, sampoo
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szanować /ʃãˈnɔvaʨ̑/ (v)
kunnioittaa
  mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem

szansa /ˈʃãw̃sa/ (n)
mahdollisuus
  prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności

szanta (n)
hurtanminttu
  (botanika, botaniczny) bylina z rodzaju szant (1.1)

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
kiristys
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
kiristää
  stosować szantaż wobec kogoś

szara eminencja /ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
harmaa eminenssi
  (związek frazeologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba zakulisowo sprawująca władzę lub skrycie i anonimowo wpływająca na podejmowanie istotnych decyzji, zarazem nie pełniąca funkcji adekwatnych do tych czynności

szara strefa /ˈʃara ˈstrɛfa/ (n)
harmaa talous
  (ekonomia, ekonomiczny) niezakazana przez prawo działalność gospodarcza odbywająca się z pominięciem prawa (przez m.in. niepłacenie podatków);

szarawary (n)
haaremihousut
  (etnografia, etnograficzny) (krawiectwo) długie, bufiaste spodnie pochodzenia wschodniego, zwykle z miękkiej tkaniny; w Polsce noszone zwłaszcza w XVI-XVII wieku;

szarawy /ʃaˈravɨ/ (adj)
harmahtava
  w kolorze podobnym do szarego

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
kulkusirkka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający konika polnego, szkodnik upraw;

szarlatan (n)
puoskari
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szarogłaz (n)
grauvakka
  (geologia, geologiczny) szara lub zielonkawa skała osadowa, zawierająca ziarna kwarcu, skaleni, łyszczyków i okruchy innych skał

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
harmaa
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szarłat /ˈʃarwat/ (n)
revonhäntä
  (botanika, botaniczny) roślina trawiasta z rodzaju Amaranthus;

szarża /ˈʃarʒa/ (n)
rynnäkkö
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowne natarcie kawalerii

szaszłyk /ˈʃaʃwɨk/ (n)
saslik
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;

szatnia /ˈʃatʲɲa/ (n)
narikka, pukuhuone
  pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia

szałamaja /ˌʃawãˈmaja/ (n)
skalmeija
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument muzyczny wydający przenikliwe dźwięki, rodzaj piszczałki z bocznymi otworami; pochodzący z Azji;

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
salvia
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczapa /ˈʃʧ̑apa/ (n)
halko
  kawałek odłupanego lub porąbanego siekierą drewna

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
suolaheinä, hierakka
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;

szczawian (n)
oksalaatti
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu szczawiowego;

szczawik /ˈʃʧ̑avʲik/ (n)
käenkaali
  roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.;

szczawik zajęczy (n)
ketunleipä
  (botanika, botaniczny) Oxalis acetosella L., gatunek roślin z rodziny szczawikowatych;

szczebel /ˈʃʧ̑ɛbɛl/ (n)
astin
  poprzeczny drążek lub pręt w drabinie

szczególnie /ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ/ (adv)
erityisen
  w sposób szczególny, specjalny, w większym stopniu
erityisesti
  zwłaszcza

szczegółowo (adv)
yksityiskohtaisesti
  w sposób szczegółowy, z uwzględnieniem szczegółów

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
yksityiskohtainen
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
haukkua
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczekuszka /ʃʧ̑ɛˈkuʃka/ (n)
pika
  (zoologia, zoologiczny) Ochotona, niewielki, skoczny ssak;

szczelinomierz /ˌʃʧ̑ɛlʲĩˈnɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
rakotulkki
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru szerokości szczelin;

szczelny (adj)
ilmatiivis
  taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany

szczepienie /ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
rokotus
  (medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku
rokote
  (rzeczownik odczasownikowy) od szczepić, nazwa czynności

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
rokote
  (medycyna, medyczny) preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczepić /ˈʃʧ̑ɛpʲiʨ̑/ (v)
rokottaa
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę

szczerba /ˈʃʧ̑ɛrba/ (n)
kolhu
  ubytek powstały w wyniku odpadnięcia, wyłamania fragmentu czegoś; miejsce wyszczerbione

szczerość /ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑/ (n)
vilpittömyys
  cecha tego, kto jest szczery

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
vilpitön
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje

szczerze /ˈʃʧ̑ɛʒɛ/ (adv)
jos totta puhutaan
  od: szczery

szczodry /ˈʃʧ̑ɔdrɨ/ (adj)
antelias
  hojny, dający coś obficie

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
hammasharja
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
harja
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczotka do włosów /ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
hiusharja
  (fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczudłak /ˈʃʧ̑udwak/ (n)
pitkäjalka
  (ornitologia, ornitologiczny) Himantopus himantopus, średniej wielkości ptak o bardzo długich nogach, należący do rzędu siewkowych;

szczujnia (n)
skandaalilehti
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) medium (stacja telewizyjna, gazeta, serwis internetowy itp.) postrzegane jako stronnicze i propagujące nienawiść polityczną lub społeczną, niekiedy wobec konkretnych osób

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
hauki
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
rotta
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczur lądowy (n)
maakrapu
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) osoba nieobeznana z morzem, nieumiejąca żeglować

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
tikli
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczypać (v)
nipistää
  ściskać krótko i boleśnie czyjąś skórę

szczypta /ˈʃʧ̑ɨpta/ (n)
hyppynen
  (przenośnie, przenośnia) niewielka ilość jakiejś niematerialnej cechy
  niewielka ilość jakiejś substancji sypkiej, taka jaką można ująć końcami palców

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
huippukokous
  (przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego)
  (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
  najwyższy punkt góry

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
leuka
  kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
onni, tuuri
  powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności
onni, onnellisuus
  uczucie radości i zadowolenia

szczęście w nieszczęściu (n)
onni onnettomuudessa
  szczęśliwy przypadek, który sprawił, że nieszczęście nie było tak groźne, jak się wydawało

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
hyvää uutta vuotta, onnellista uutta vuotta
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwej drogi (interjection)
hyvää matkaa
  życzenie dobrego i bezpiecznego podróżowania

szczęśliwie (adv)
onnekkaasti
  na szczęście
  ze szczęściem, zaznając szczęścia, z powodzeniem

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
onnellinen
  odczuwający szczęście
  przynoszący szczęście
  korzystny

szef /ʃɛf/ (n)
johtaja
  osoba kierująca grupą ludzi, zespołem

szejk (n)
šeikki
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
sekeli
  (jednostka monetarna) waluta Izraela;
  (starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka wagi;
  (starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) bliskowschodnia złota lub srebrna moneta

szekla (n)
sakkeli
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element metalowy do łączenia części takielunku;

szelest /ˈʃɛlɛst/ (n)
kahina
  onomatopeja, cichy dźwięk towarzyszący poruszaniu się liści, kartek papieru, sztywnych tkanin itp.

szept (n)
kuiskaus
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szept sceniczny (n)
teatterikuiskaus
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) ostentacyjny, dobrze słyszalny szept

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
kuiskata
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szereg /ˈʃɛrɛk/ (n)
sarja
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników

szeregowo (adv)
sarjaan
  w szeregu, kolejno

szeregowy /ˌʃɛrɛˈɡɔvɨ/ (n)
sotamies
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy;

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
miekkailu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szermierz /ˈʃɛrmʲjɛʃ/ (n)
miekkailija
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający szermierkę
  człowiek władający lekką białą bronią

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
laaja, leveä
  mający określony wymiar poprzeczny

szeroko /ʃɛˈrɔkɔ/ (adv)
laajasti
  na określony wymiar w poprzek
  rozlegle wszerz, na dużą odległość w poprzek

szerokokątny /ˌʃɛrɔkɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
laajakulma
  (fotografia) charakteryzujący się szerokim kątem widzenia, obejmujący szerokie pole widzenia

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
leveysaste
  (geografia, geograficzny) (zobacz) szerokość geograficzna
leveys
  poprzeczny wymiar obiektu

szerszeń /ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/ (n)
herhiläinen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;

szeryf /ˈʃɛrɨf/ (n)
seriffi, sheriffi
  w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora;
  w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa;

szesnastka /ʃɛsˈnastka/ (n)
kuudestoistaosanuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty;

szesnastkowy (adj)
heksadesimaalinen
  (matematyka, matematyczny) związany z liczbą szesnaście, dotyczący liczby szesnaście

szew /ʃɛf/ (n)
sauma
  (anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych;
  (medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich;
ommel
  miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
suutari
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;

szezlong /ˈʃɛzlɔ̃ŋk/ (n)
lepotuoli
  kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
kuutio
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;

sześcienny (adj)
kuutio
  (matematyka, matematyczny) odpowiadający sześcianowi

sześciojęzyczny /ˌʃɛɕʨ̑ɔ̇jɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
kuusikielinen
  posługujący się sześcioma językami

sześciokąt /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
kuusikulmio, heksagoni
  (geometria) wielokąt mający sześć boków;

sześciokątny /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
kuusikulmainen
  mający sześć kątów
  zbliżony kształtem do sześciokąta

sześciopak /ʃɛɕˈʨ̑ɔpak/ (n)
kuuden pakkaus
  (handel, handlowy) paczka zbiorcza po sześć sztuk towaru
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) wyraziste mięśnie brzucha

szisza /ˈʃʲiʃa/ (n)
hooka
  rodzaj fajki wodnej popularnej w krajach arabskich;

szkalować (v)
suullisesti loukata jonkun kunniaa
  rozgłaszać fałszywe informacje; rzucać oszczerstwa

szkaplerz /ˈʃkaplɛʃ/ (n)
skapulaari
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część stroju zakonnego, prostokątny płat sukna z otworem, nakładany przez głowę na habit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwa małe kawałki sukna z wyszytym imieniem Matki Boskiej lub Chrystusa, połączone tasiemkami, noszone na piersiach, pod ubraniem, przez członków bractw religijnych lub osoby świeckie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) medalik z wizerunkiem Matki Boskiej

szkaradnica (n)
kivikala, velhokala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Synanceia verrucosa, jadowita ryba morska z rodziny skorpenowatych;

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
luonnos
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku
  (przenośnie, przenośnia) zarys, konspekt, plan pracy
  rysunek przedstawiający jakieś wydarzenie, mapka z zaznaczonymi ważnymi miejscami, akcjami/działaniami (np. przemieszczanie się wojsk, ruch pojazdów)

szkicować (v)
luonnostella
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
luuranko
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) struktura, ogólny zarys czegoś
  (technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji

szkier /ʃʲcɛr/ (n)
kari
  (geografia, geograficzny) skalista wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec;

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
lasi
  szklane naczynie, z którego się pije;

szklarnia /ˈʃklarʲɲa/ (n)
kasvihuone
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;

szklarz (n)
lasittaja, lasimestari
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkliwo /ˈʃklʲivɔ/ (n)
hammaskiille
  (anatomia, anatomiczny) twarda tkanka łączna pokrywająca koronę zęba;

szkocki /ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (adj)
skotlantilainen
  odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami

szkoda /ˈʃkɔda/ (n)
vahinko
  krzywda, strata

szkoda /ˈʃkɔda/ (v)
harmi
  być żal, być przykro

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
vahingollinen
  przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkodnik /ˈʃkɔdʲɲik/ (n)
syöpäläinen
  zwierzę wyrządzające szkody gospodarcze;

szkorbut (n)
keripukki
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
koulu
  (edukacja, edukacyjny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
peruskoulu
  (edukacja, edukacyjny) szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła wyższa (n)
korkeakoulu
  (edukacja, edukacyjny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkoła średnia /ˈʃkɔwa ˈɕrɛdʲɲa/ (n)
lukio
  (edukacja, edukacyjny) szkoła ogólnokształcąca, techniczna lub zawodowa

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
kuunari
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkwał (n)
kuuropuuska
  silny powiew wiatru nad akwenem

szkło /ʃkwɔ/ (n)
lasi
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szlaban /ˈʃlabãn/ (n)
puomi
  (motoryzacja) ruchoma zapora blokująca ruch samochodów

szlachar /ˈʃlaxar/ (n)
tukkakoskelo
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;

szlachcic /ˈʃlaxʲʨ̑iʦ̑/ (n)
aatelismies
  członek szlachty

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
jalo
  taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny

szlachta /ˈʃlaxta/ (n)
aateli
  (historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu
  (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa;

szlafmyca (n)
yömyssy
  (dawniej, dawny) miękka czapka męska nakładana do spania; używana też jako poranne nakrycie głowy

szlafrok /ˈʃlafrɔk/ (n)
aamutakki
  (krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć

szlifierz /ˈʃlʲifʲjɛʃ/ (n)
timantinhioja
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik zajmujący się szlifowaniem;

szlifować /ʃlʲiˈfɔvaʨ̑/ (v)
hioa
  (technologia, technika, techniczny) nadawać gładkość, dokładne wymiary oraz połysk obrabianym przedmiotom z metalu, szkła, drewna przy pomocy narzędzi ściernych, ścierać, wygładzać, polerować

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
smaragdi
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szmer /ʃmɛr/ (n)
humina
  cichy, głuchy dźwięk przypominający szeleszczenie

szmergiel (n)
smirgeli
  (mineralogia, mineralogiczny) twarda skała stosowana jako materiał ścierny;

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
huulipuna
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kosmetyk używany do wykonania charakteryzacji, makijażu scenicznego aktora

sznaucer /ˈʃnawʦ̑ɛr/ (n)
snautseri
  (kynologia, kynologiczny) typ psa pochodzący z Niemiec

sznur /ʃnur/ (n)
nuora
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurek /ˈʃnurɛk/ (n)
naru
  cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur

sznurowadło /ˌʃnurɔˈvadwɔ/ (n)
kengännauha
  taśma używana do wiązania (sznurowania) butów;

sznycel /ˈʃnɨʦ̑ɛl/ (n)
vasikanleike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny

szogun (n)
shōgun
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych;

szok (n)
jymy-yllätys
  intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem

szop /ʃɔp/ (n)
pesukarhu
  (zoologia, zoologiczny) Procyon, rodzaj ssaka z rodziny szopowatych;

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
pesukarhu
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szopa /ˈʃɔpa/ (n)
vaja
  lekki, drewniany budynek gospodarczy lub magazynowy

szorować /ʃɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
jynssätä
  trąc czymś, czyścić jakąś powierzchnię

szorty /ˈʃɔrtɨ/ (n)
shortsit
  krótkie spodnie o sportowym kroju

szowinizm /ʃɔˈvʲĩɲism̥/ (n)
sovinismi, šovinismi, chauvinismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
spesismi
  (neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpadel /ˈʃpadɛl/ (n)
lapio
  narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą

szpagat /ˈʃpaɡat/ (n)
spagaatti
  ćwiczenie gimnastyczne polegające na rozciągnięciu nóg do linii poziomej;

szpak /ʃpak/ (n)
kottarainen
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szparag /ˈʃparak/ (n)
parsa
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpic fiński /ˈʃpʲiʦ̑ ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
suomenpystykorva
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii;

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
vakooja, vakoilija
  osoba zajmująca się szpiegostwem;

szpiegostwo (n)
vakoilu
  praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe

szpiegować (v)
vakoilla
  działać jako szpieg; przekazywać innym podmiotom tajemnice państwowe lub wojskowe

szpik /ʃpʲik/ (n)
ydin
  (biologia, biologiczny) miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości;

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
neula
  (krawiectwo) mały, cieniutki pręt zakończony główką z metalu lub kolorowego plastiku, służący do mocowania np. tkaniny
  (botanika, botaniczny) wąski, ostry liść u drzew iglastych
stilettikorko
  (obuwnictwo, obuwniczy) cienki i wysoki obcas w bucie
piikkikorkokenkä
  (obuwnictwo, obuwniczy) kobiecy but ze szpilką (1.2)

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
pinaatti
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach

szpinet (n)
spinetti
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny popularny w XVI-XVIII w., będący mniejszą odmianą klawesynu

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
sairaala
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny (n)
mielisairaala
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szprycha /ˈʃprɨxa/ (n)
puola
  (technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą

szrapnel /ˈʃrapnɛl/ (n)
sirpaleet
  (wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;

szron /ʃrɔ̃n/ (n)
kuura
  warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach;

sztaba (n)
harkko
  (jubilerstwo, jubilerski) bryła metalu szlachetnego o prostokątnej podstawie

sztafeta (n)
viesti
  (sport, sportowy) bieg ze zmiennikami

sztag (n)
staagi
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina olinowania stałego stabilizująca omasztowanie w płaszczyźnie symetrii jednostki pływającej;

sztaluga (n)
maalausteline
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztandar /ˈʃtãndar/ (n)
standaari
  chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu

sztanga /ˈʃtãŋɡa/ (n)
levytanko
  (sport, sportowy) ciężar podnoszony w zawodach ciężarowców;

sztokholmski /ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (adj)
tukholmalainen
  odnoszący się do miasta Sztokholm

sztolnia /ˈʃtɔlʲɲa/ (n)
tunneli
  sztucznie wykonany podziemny korytarz prowadzący ze stoku góry do jej wnętrza, poziomo lub pod niewielkim nachyleniem;

sztruks (n)
vakosametti
  (włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana;

sztuczna inteligencja (n)
keinoäly, tekoäly
  (technologia, technika, techniczny) (informatyka, informatyczny) inteligencja wykazywana przez urządzenia sztuczne;

sztuczne ognie /ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
ilotulitus
  wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne;

sztuczny /ˈʃtuʧ̑nɨ/ (adj)
keinotekoinen
  imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
taide
  (sztuka) twórczość artystyczna
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności

sztuka walki (n)
kamppailulaji
  (sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;

sztuki piękne /ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/ (n)
taide
  termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę

szturchać (v)
tökätä
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
aterimet, ruokailuvälineet
  komplet sztućców

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
tikari
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

sztywny /ˈʃtɨvnɨ/ (adj)
jäykkä
  niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
hirsipuu
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
vetolaatikko
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
etsiä
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szuler /ˈʃulɛr/ (n)
korttihai
  (termin karciany) osoba oszukująca podczas gry w karty

szum /ʃũm/ (n)
kohina
  przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;

szwa (n)
švaa
  (fonetyka, fonetyczny) średnio centralna samogłoska zaznaczana w międzynarodowym alfabecie fonetycznym symbolem [ə];

szwabski /ˈʃfapsʲci/ (adj)
schwabilainen
  dotyczący Szwabii, związany ze Szwabią

szwaczka /ˈʃfaʧ̑ka/ (n)
ompelijatar
  kobieta zawodowo szyjąca w szwalni

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
lanko
  brat żony
  mąż siostry

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
käly
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
sveitsiläinen
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
ruotsalainen, ruotsi
  związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
ruotsi, ruotsalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Szwecji;

szyb /ʃɨp/ (n)
hissikuilu
  (górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac
  pionowy sztuczny kanał w ziemi, budynku, itp.

szyberdach /ʃɨˈbɛrdax/ (n)
kattoikkuna
  (motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu;

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
nopea
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
nopeasti, pikaisesti
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
nopeus, vauhti
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybolet (n)
šibbolet
  hasło rozpoznawcze ułożone tak, by zawierało zgłoski, których nie potrafi poprawnie wypowiedzieć cudzoziemiec;

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
purjelentokone, liitokone
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szyderczy (adj)
pilkallinen
  wyrażający kpinę, szyderstwo

szydełkować /ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑/ (v)
virkata
  (rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
purasin, naskali
  ostry kolec na trzonku;

szyfon /ˈʃɨfɔ̃n/ (n)
sifonki
  (włókiennictwo) cienka, przewiewna i półprzezroczysta tkanina o splocie płóciennym z mocno skręconych nitek jedwabnych lub bawełnianych, używana do produkcji bielizny, sukni, szali itp.

szyfr /ʃɨfr̥/ (n)
salaaja
  kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby;

szyfrogram (n)
salakirjoitus
  zaszyfrowana wiadomość;

szyfrowanie /ˌʃɨfrɔˈvãɲɛ/ (n)
salakirjoitus
  (rzeczownik odczasownikowy) od szyfrować

szyita /ʃɨˈ<sup>j</sup>ita/ (n)
shiia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca szyizmu, szyickiego nurtu w islamie

szyja /ˈʃɨja/ (n)
kaula
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka (n)
kaula
  górna, wąska część butelki, dzbanka lub konewki
  (zdrobniale) od: szyja

szyjka macicy /ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ/ (n)
kohdunkaula
  (anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szyjny (adj)
kaula
  związany z szyją, dotyczący szyi

szyling /ˈʃɨlʲĩŋk/ (n)
šillinki
  (historia, historyczny, historycznie) moneta angielska;
  (jednostka monetarna) waluta kilku krajów afrykańskich;

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
simpanssi
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szyna /ˈʃɨ̃na/ (n)
kisko
  (technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
kinkku
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
chinchilla
  (zoologia, zoologiczny) Chinchilla, gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szypułka /ʃɨˈpuwka/ (n)
kukkaperä
  (botanika, botaniczny) łodyżka, na której osadzony jest owoc lub kwiat;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
käpy
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyszynka /ʃɨˈʃɨ̃nka/ (n)
epifyysi
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
ommella
  robić ubrania
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

szóstka /ˈʃustka/ (n)
kuutonen
  (potocznie, potoczny) to, co ma numer 6, jest oznaczone liczbą 6, np. dom, autobus, bieg (w skrzyni biegów)
  nazwa cyfry 6

szósty zmysł /ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/ (n)
kuudes aisti
  wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji

sód /sut/ (n)
natrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
närhi
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sójka kanadyjska (n)
harmaakuukkeli
  (ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus canadensis Linnaeus, średniej wielkości ptak z rodziny krukowatych występujący w tajdze Ameryki Północnej;

sójka złowroga /ˈsujka zwɔvˈrɔɡa/ (n)
kuukkeli
  (ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus infaustus, sójka syberyjska, gatunek ptaka z rodziny krukowatych występujący w tajdze Eurazjii;

sól /sul/ (n)
suola
  (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sól kamienna (n)
karkea suola
  (mineralogia, mineralogiczny) kopalina, której głównym składnikiem jest skrystalizowany chlorek sodu
  (spożywczy) grubo mielona sól kamienna (1.1) stosowana jako przyprawa i suplement diety dostarczający mikroelementów lub jako surowiec do celów przemysłowych

sól ziemi /ˈsulʲ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
kunnon ihminen
  najbardziej wartościowi ludzie

sówka /ˈsufka/ (n)
pöllönpoikanen
  mała lub młoda sowa

sąd /sɔ̃nt/ (n)
tuomioistuin
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem

sądowy /sɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
oikeudellinen
  związany z sądem (instytucją)

sądzić /ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
tuomita
  oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
naapuri
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sążeń /ˈsɔ̃w̃ʒɛ̃ɲ/ (n)
syli
  (historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) jednostka długości, używana do pocz. XX w., równa odległości między dłońmi rozpostartych ramion mężczyzny, czyli około 1,7 m;

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
tuomari
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;

sędzina /sɛ̃ɲˈʥ̑ĩna/ (n)
tuomari
  (potocznie, potoczny) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie

sędziować (v)
tuomita
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pełnić funkcję sędziego w sądzie
arvioida
  (sport, sportowy) być sędzią na zawodach sportowych

sękaty /sɛ̃ŋˈkatɨ/ (adj)
kuhmuinen
  pokryty sękami

sęp /sɛ̃mp/ (n)
korppikotka
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

sępnik różowogłowy (n)
kalkkunakondori
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Cathartes aura Linnaeus, gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny kondorowatych, występujący w obu Amerykach;

słabeusz (n)
rääpäle
  (lekceważąco, lekceważący) ktoś o słabej konstrukcji psychicznej
  (lekceważąco, lekceważący) ktoś słaby fizycznie

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
heikkous
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
heikko
  posiadający niewielką siłę fizyczną
  (matematyka, matematyczny) w sensie słabej topologii, czyli dla ustalonego zbioru najmniejszej w sensie inkluzji topologii, względem której każdy element ustalonej rodziny odwzorowań tego zbioru jest ciągły;
  niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny

sława /ˈswava/ (n)
arvo
  wielki rozgłos

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
makea, imelä
  mający smak cukru
makea
  o wodzie: niezawierający soli
suloinen, herttainen
  wywołujący miłe uczucie

słodko /ˈswɔtkɔ/ (adv)
makeasti
  od: słodki

słodkowodny /ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ/ (adj)
makean veden
  typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich
  zawierający wody słodkie

słodować (v)
mallastaa
  (technologia, technika, techniczny) przeprowadzać kontrolowany proces kiełkowania ziarna w produkcji słodu

słodownia (n)
mallastamo
  wydział produkcyjny w browarze lub gorzelni

słodycz /ˈswɔdɨʧ̑/ (n)
herttaisuus
  słodki smak

słodzik /ˈswɔʥ̑ik/ (n)
makeutusaine
  (spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru;

słodzić /ˈswɔʥ̑iʨ̑/ (v)
makeuttaa
  czynić coś słodkim przez dodanie cukru, miodu lub innej słodkiej substancji; nadawać czemuś słodki smak

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
olki
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiana wdowa /swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva/ (n)
kesäleski
  żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas

słomiany wdowiec /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
kesäleski
  mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
olki
  kawałek słomy lub rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
  źdźbło słomy

słonecznica (n)
aurinkokurki
  (ornitologia, ornitologiczny) Eurypyga helias, gatunek ptaka z rzędu żurawiowych;

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
auringonkukka
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
aurinkoinen
  pełen słońca
aurinko-, aurinko
  związany ze słońcem

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
silava
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słoniowacizna (n)
elefantiaasi
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nasilonym obrzęku kończyn na skutek utrudnionego odpływu chłonki (limfy);

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
lehtokurppa
  (ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
suolainen
  mający smak soli

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
slovakialainen, slovakki
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków
slovakialainen
  charakterystyczny dla Słowacji lub Słowaków

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
slovakki, slovakialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język słowacki;

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
slovenialainen
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
slaavilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
satakieli, etelänsatakieli
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek;

słowik rdzawy /ˈswɔvʲik ˈrʣ̑avɨ/ (n)
etelänsatakieli
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia megarhynchos, gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek występującego w południowo-zachodniej Polsce;

słowik szary /ˈswɔvʲik ˈʃarɨ/ (n)
satakieli
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia luscinia, gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek, mieszkającego na Półwyspie Skandynawskim, Europie wschodniej i zachodniej Syberii;

słownictwo /swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
sanasto
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
sanakirja
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;
  spis słów z tłumaczeniami na inny język

słownikarz (n)
leksikografi, sanakirjantekijä
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalista układający słowniki

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
sana
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;
  obietnica, przyrzeczenie

słowo honoru /ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru/ (n)
kunniasana
  wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem

słowotok /swɔˈvɔtɔk/ (n)
puhetulva
  (medycyna, medyczny) zaburzenie w komunikacji objawiające się bezładną, szybką mową;

słowotwórstwo /ˌswɔvɔˈtfurstfɔ/ (n)
sananmuodostus
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o budowie i tworzeniu wyrazów

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
norsu, elefantti
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słoń w salonie /ˈswɔ̃ɲ f‿saˈlɔ̃ɲɛ/ (idiom)
vaiettu tosiasia
  powszechnie znany problem, który jest przez wszystkich ignorowany

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
aurinko
  Słońce widziane jako tarcza na niebie
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
  (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

słuch /swux/ (n)
kuulo
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuch absolutny /ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/ (n)
absoluuttinen sävelkorva
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku;

słuchawka /swuˈxafka/ (n)
kuuloke
  element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie;

słuchawki /swuˈxafʲci/ (n)
kuulokkeet
  (technologia, technika, techniczny) zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
kuunnella
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
  świadomie odbierać czyjąś mowę

sługa /ˈswuɡa/ (n)
käskyläinen
  (dawniej, dawny) osoba, która usługuje

słup /swup/ (n)
pylväs
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

słup słoneczny (n)
auringonpilari
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne w atmosferze polegające na ukazaniu się w mroźny dzień kolumny świetlnej nad lub pod słońcem;

słupek /ˈswupɛk/ (n)
emi
  (botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;
betonipylväs
  (zdrobniale) od: słup

służalczy (adj)
nöyristelevä
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba /ˈswuʒba/ (n)
työvuoro
  działanie dla jakiejś idei
asepalvelus
  służenie komuś

służba zdrowia (n)
terveydenhuolto
  (medycyna, medyczny) (administracja) system instytucji i przepisów zajmujących się opieką zdrowotną obywateli;

służbowy /swuʒˈbɔvɨ/ (adj)
virallinen
  (przymiotnik) od służba

służebność (n)
orjuus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości;

służyć /ˈswuʒɨʨ̑/ (v)
palvella
  być czyimś sługą
  o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać
  pracować w wojsku

służąca /swuˈʒɔ̃nʦ̑a/ (n)
piika
  osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzenie;

słyszalny (adj)
kuuluva
  możliwy do usłyszenia, dający się usłyszeć

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
kuulla
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód (n)
mallas
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

tabasco (n)
tabascokastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bardzo ostry sos na bazie pieprzu z ostrej czerwonej papryki;
tabasko
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nazwa kilku gatunków pieprzu, z których robi się sos tabasco (1.1)

tabela /taˈbɛla/ (n)
taulukko
  uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach

tabernakulum /ˌtabɛrnaˈkulũm/ (n)
asumus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii

tablet /ˈtablɛt/ (n)
tabletti
  (informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę;
piirtopöytä
  (informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej;

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
tabletti
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
liitutaulu
  (edukacja, edukacyjny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)
taulukko
  (informatyka, informatyczny) kontener danych, do których dostęp uzyskiwany jest przy pomocy, na ogół liczbowego, klucza;
taulu
  miejsce do umieszczania ogłoszeń, informacji

tabliczka czekolady /taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ/ (n)
suklaapatukka
  prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
kertotaulu, kertomataulu
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

tabloid /taˈblɔ<sup>j</sup>it/ (n)
iltapäivälehti
  gazeta zawierająca dużo kolorowych ilustracji i niewielką ilość treści o sensacyjnym charakterze;

taboret /taˈbɔrɛt/ (n)
taburetti
  rodzaj krzesła bez oparcia

tabu /ˈtabu/ (n)
tabu
  głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;

taca /ˈtaʦ̑a/ (n)
tarjotin
  duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.;

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
takykardia
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

tacos (n)
taco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów;

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
kottikärryt, kottikärry
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
tadžikin kieli
  odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
tadžikin kieli
  język urzędowy Tadżykistanu;

taekwondo /tɛˈkwɔ̃ndɔ/ (n)
taekwondo
  (sport, sportowy) olimpijska dyscyplina sportowa powstała z połączenia tradycyjnej starokoreańskiej sztuki walki i karate

tafta /ˈtafta/ (n)
tafti
  (włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna

tagliatelle /ˌtalʲjaˈtɛlːɛ/ (n)
tagliatelle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w kształcie długich, płaskich pasków o grubości ok. 2 mm i blisko 1 cm szerokości;

tahini /taˈxʲĩɲi/ (n)
tahini
  (spożywczy) pasta z nasion sezamu, półprodukt używany do przygotowywania wielu potraw;

tahitański (adj)
tahiti
  związany z Tahiti lub Tahitańczykami, dotyczący Tahiti (wyspy na Oceanie Spokojnym)

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
salaisuus
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta
  rzecz tajemna, niewytłumaczalna

tajemnica poliszynela /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/ (n)
julkinen salaisuus
  rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
mystinen
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
taifuuni
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga /ˈtajɡa/ (n)
boreaalinen vyöhyke
  borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
salainen
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajski /ˈtajsʲci/ (n)
thai
  język urzędowy Tajlandii;

tak /tak/ (adv)
niin, kyllä
  używany do podkreślania cechy przymiotnika
niin
  używany do podkreślania cechy przysłówka
  w ten sposób

tak /tak/ (particle)
kyllä
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak sobie /ˈtak ˈsɔbʲjɛ/ (adv)
ei kovin hyvä
  przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
niin kutsuttu, niin sanottu
  …używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki /ˈtaci/ (pronoun)
moinen
  …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
  …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
  …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności

takson /ˈtaksɔ̃n/ (n)
taksoni
  (biologia, biologiczny) jednostka w systematyce biologicznej grupująca organizmy o określonym zestawie cech np.: pies domowy, róża, głowonogi

taksonomia (n)
taksonomia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia (n)
eläinten täyttäminen
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
taksi
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

taksówkarz /taˈksufkaʃ/ (n)
taksinkuljettaja
  kierowca taksówki

taktowny /takˈtɔvnɨ/ (adj)
hienotunteinen
  odznaczający się taktem, uprzejmy, kulturalny

taktyczny /takˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
taktinen
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
taktiikka
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;
  sposób działania według wcześniej przemyślanego planu

tal /tal/ (n)
tallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talar /ˈtalar/ (n)
taaleri
  (jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;

talasemia /ˌtalaˈsɛ̃mʲja/ (n)
talassemia
  (medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;

talent /ˈtalɛ̃nt/ (n)
lahjakkuus
  starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna;
  ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku
  osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
lautanen
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu samodzielny instrument;

talia /ˈtalʲja/ (n)
vyötärö
  (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder

talib /ˈtalʲip/ (n)
taliban
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek fundamentalistycznego ugrupowania islamskiego, które powstało w 1994 w Afganistanie;

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
talismaani
  (ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

talk /talk/ (n)
talkki
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) biały puder mineralny używany jako kosmetyk do pielęgnacji skóry
  (mineralogia, mineralogiczny) miękki minerał z gromady krzemianów;

talliński /talˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
tallinnalainen
  odnoszący się do miasta Tallinn

tam /tãm/ (pronoun)
siellä, tuolla
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tamada (n)
tamada
  mistrz ceremonii podczas supry (uczty) na Kaukazie, w szczególności w Gruzji; zwykle dojrzały mężczyzna, który cieszy się szacunkiem i potrafi wygłaszać oratorskie toasty

tamaryszka (n)
osmankäämikerttunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus melanopogon, ptak z rodziny trzciniaków;

tamilski (adj)
tamili
  dotyczący Tamilów

tamilski (n)
tamili
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);

tamować (v)
padota
  powstrzymywać upływ krwi
  utrudniać swobodny ruch (zwykle przemieszczanie) lub działanie

tampon /ˈtãmpɔ̃n/ (n)
tamponi
  (higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) rodzaj opatrunku będący zwitkiem gazy, waty itp. używany do wprowadzania leków do jam ciała lub ran oraz jako materiał opatrunkowy;

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
tuo
  obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tandem /ˈtãndɛ̃m/ (n)
tandem, tandempyörä
  (sport, sportowy) rower dla dwóch osób

tandetny /tãnˈdɛtnɨ/ (adj)
[[rihkama|rihkama-]]
  o przedmiocie: kiepski, o niskiej wartości, wykonany z materiałów o niskiej jakości

tangens /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
tangentti
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
tango
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;

tani /ˈtãɲi/ (adj)
halpa, edullinen
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
halpa
  niewiele wart
  oferujący towary po niskich cenach

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
tanssi
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

taniec brzucha /ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa/ (n)
vatsatanssi
  (etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich;

tanina (n)
tanniini
  (biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tanio /ˈtãɲɔ/ (adv)
edullisesti
  w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie

tanoreksja (n)
tanoreksia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nałóg opalania się, często powiązany z uzależnieniem od solarium;

tantal /ˈtãntal/ (n)
tantaali
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
tansaniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

taoizm /taˈɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
taolaisuus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;

taon (n)
tau
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, mająca ujemny ładunek elektryczny;

tapeta /taˈpɛta/ (n)
tapetti
  (budownictwo) kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;

tapir /ˈtapʲir/ (n)
tapiiri
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

tara /ˈtara/ (n)
taara, tyhjäpaino
  (handel, handlowy) waga opakowania

tarantula /ˌtarãnˈtula/ (n)
provencentaranteli
  (zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;

taras /ˈtaras/ (n)
seisomakatsomo
  (architektura, architektoniczny) otwarta przestrzeń użytkowa budynku;

tarcie /ˈtarʲʨ̑ɛ/ (n)
kitka
  (fizyka, fizyczny) rozpraszanie energii wskutek dotykania się dwóch ciał podczas ich względnego ruchu

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
kilpi
  (wojskowość, wojskowy) obronna część uzbrojenia
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
  (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)

tarczyca (n)
kilpirauhanen
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

targi /ˈtarʲɟi/ (n)
messu
  (handel, handlowy) rodzaj ekspozycji towarów na arenie krajowej lub międzynarodowej, na której wystawiane są wytwory różnych dziedzin przemysłu, której celem jest zawieranie transakcji handlowych

targować (v)
tinkiä
  (handel, handlowy) prowadzić pertraktacje handlowe w celu uzyskania najdogodniejszej ceny
  (potocznie, potoczny) prowadzić spór

tarka /ˈtarka/ (n)
raastin, raastinrauta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie

tarnina /tarʲˈɲĩna/ (n)
oratuomi
  (botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc tarniny (1.1) o cierpkim smaku stosowany w ziołolecznictwie i używany na przetwory

tarta /ˈtarta/ (n)
piirakka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak /ˈtartak/ (n)
saha
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartinka (n)
voileipä
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pojedyncza kanapka, na jednej kromce lub krakersie;

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
tartratsiini
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

taryfa (n)
tariffi
  (ekonomia, ekonomiczny) oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów

tarło /ˈtarwɔ/ (n)
kutu
  (ichtiologia, ichtiologiczny) okres godowy u ryb;

tasiemiec /taˈɕɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
heisimato
  (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców;

tasza /ˈtaʃa/ (n)
rasvakala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych;

tata /ˈtata/ (n)
isä
  (potocznie, potoczny) ojciec

tatarski /taˈtarsʲci/ (adj)
tataari
  związany z Tatarami

tatarski /taˈtarsʲci/ (n)
tataari
  (potocznie, potoczny) język tatarski

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
tatuointi
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;

tatuażysta /ˌtatu<sup>w</sup>aˈʒɨsta/ (n)
tatuoija
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) człowiek, który wykonuje tatuaże

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
faija
  (zdrobniale) tata

tau /taw/ (n)
tau
  (językoznawstwo, językoznawczy) starogrecka nazwa dziewiętnastej litery alfabetu greckiego, τ;

tautologia /ˌtawtɔˈlɔɟja/ (n)
tautologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;

tautologiczny (adj)
tautologinen
  (filozofia, filozoficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) związany z tautologią, dotyczący tautologii

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
tanssia, jorata
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
nauha
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

taśma izolacyjna (n)
eristysnauha
  (technologia, technika, techniczny) taśma służąca do izolowania przewodów elektrycznych;

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
reikänauha
  (informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

tażin (n)
tajine
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna marokańska potrawa przygotowana w takim naczyniu, zwykle składająca się z mięsa i warzyw, czasem samych warzyw
  arabskie naczynie z gliny posiadające wysoką, stożkowatą pokrywę, służące do duszenia mięs nad rozżarzonym węglem lub drewnem, rozpowszechnione w kuchniach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku;

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
henkitorvi
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
pelkuri
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy
hilleri
  (zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny;

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
pelkurimainen
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
teatteri
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);

teatr anatomiczny (n)
anatominen teatteri
  (historia, historyczny, historycznie) (medycyna, medyczny) amfiteatralna sala do pokazów sekcji zwłok przeprowadzanych dawniej w celu nauki anatomii;

teatralny /ˌtɛaˈtralnɨ/ (adj)
teatterillinen
  związany z teatrem, odnoszący się do teatru
  obliczony na wywołanie efektu u obserwatora

tebański (adj)
thebalainen
  odnoszący się do Teb, związany z Tebami (greckimi lub egipskimi)

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
technetium, teknetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

technicznie (adv)
teknisesti
  w sposób odnoszący się do techniki

techniczny /tɛxʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tekninen
  odnoszący się do techniki, związany z techniką

technika /ˈtɛxʲɲika/ (n)
tekniikka
  sposób wytwarzania, produkcji
  sposób wykonania jakiejś czynności

techno /ˈtɛxnɔ/ (n)
tekno
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek tanecznej muzyki elektronicznej;

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
teknokratia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy

technokrata /ˌtɛxnɔˈkrata/ (n)
teknokraatti
  zwolennik technokracji

technokratyczny /ˌtɛxnɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
teknokraattinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą

technologia /ˌtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
teknologia
  dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania

technologiczny /ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
teknologinen
  związany z technologią, dotyczący technologii

tego kwiatu jest pół światu /ˈtɛɡɔ ˈkfʲjatu ˈjɛst ˈpuwʲ ˈɕfʲjatu/ (proverb)
meressä on paljon kalaa
  jest wielu ludzi dookoła, znajdziesz jeszcze kogoś dla siebie (mówione zwykle na pocieszenie komuś, kto dostał kosza)

teista /tɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
teisti
  osoba wyznająca teizm

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
teismi
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst /tɛkst/ (n)
teksti, kirjoitus
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tektoninen
  (geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki

tektonika (n)
tektoniikka
  (geologia, geologiczny) nauka o budowie skorupy ziemskiej oraz o procesach wpływających na nią,

tektura (n)
kartonki
  (technologia, technika, techniczny) gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie;

teledysk (n)
musiikkivideo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film ilustrujący pojedynczy utwór muzyczny

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
puhelin
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
matkapuhelin, kännykkä
  (telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefoniczny /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
puhelin-
  wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu

telegraf (n)
lennätin
  urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;

telekomunikacja (n)
teleliikenne
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

telekonferencja (n)
telekonferenssi
  rodzaj konferencji prowadzonej za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych, w której uczestniczą minimum trzy osoby, a przynajmniej jedna z nich uczestniczy zdalnie (na odległość)

teleobiektyw /ˌtɛlɛɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
kauko-objektiivi
  (fotografia) (technologia, technika, techniczny) wąskokątny obiektyw fotograficzny o długiej ogniskowej przeznaczony do robienia zdjęć ze znacznej odległości lub z bliska, ale w dużym powiększeniu;

telepatia (n)
telepatia
  (ezoteryka) rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;

telepatyczny (adj)
telepaattinen
  związany z telepatią, dotyczący telepatii

teleportacja (n)
teleportti
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
kaukoputki, teleskooppi
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

telewidz (n)
katsoja
  widz programu telewizyjnego; oglądający telewizję

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
televisio
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
televisio
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
telluuri
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;

telomer (n)
telomeeri
  (biologia, biologiczny) element strukturalny chromosomu;

telugu (n)
telugu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy południowowschodniej rodziny języków drawidyjskich;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
aihe, teema
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematyczny /ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aiheenmukainen
  związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie

temperament /ˌtɛ̃mpɛˈrãmɛ̃nt/ (n)
luonne
  (psychologia, psychologiczny) charakter człowieka, jego usposobienie, stopień pobudliwości, sposób reagowania itp.

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
lämpötila
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
  (potocznie, potoczny) gorączka

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
huoneenlämpötila, huonelämpötila
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
kynänteroitin
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

templariusz /tɛ̃mˈplarʲjuʃ/ (n)
temppeliherra
  (historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona;

tempo /ˈtɛ̃mpɔ/ (n)
tahti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkość utworu muzycznego
suhde
  prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej

tempomat (n)
vakionopeudensäädin
  (motoryzacja) automatyczny system utrzymywania stałej prędkości samochodu na drodze

tempura /tɛ̃mˈpura/ (n)
tempura
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japońska potrawa z jarzyn, grzybów i owoców morza smażonych w cieście naleśnikowym, podawanych ze specjalnym sosem;

temu /ˈtɛ̃mu/ (preposition)
sitten
  …używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
tämä
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
joka viimeksi nauraa, se parhaiten nauraa
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tendencyjny /ˌtɛ̃ndɛ̃nˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tarkoitusperäinen
  stronniczy

tender /ˈtɛ̃ndɛr/ (n)
emälaiva
  (kolejnictwo) wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla;

tenes (n)
tennessiini
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ts i liczbie atomowej 117;

tenis /ˈtɛ̃ɲis/ (n)
tennis
  (sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
pöytätennis
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;

tenisówka /ˌtɛ̃ɲiˈsufka/ (n)
tennari
  lekki, sportowy but z tkaniny

tensor /ˈtɛ̃w̃sɔr/ (n)
tensori
  (matematyka, matematyczny) wielowskaźnikowy obiekt matematyczny o współrzędnych podlegających określonym regułom transformacji przy przekształceniach układu odniesienia;

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
teodoliitti
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teodycea (n)
pahan ongelma
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;

teokracja (n)
teokratia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie

teolog (n)
teologi
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii

teologia /ˌtɛɔˈlɔɟja/ (n)
teologia
  (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);
  (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1)

teologiczny /ˌtɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
teologinen
  (teologia, teologiczny) związany z teologią

teoretycznie (adv)
teoreettisesti
  w sposób teoretyczny

teoretyczny /ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
teoreettinen
  niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
teoria
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

teoria strun (n)
säieteoria
  (fizyka, fizyczny) teoria, według której podstawowym budulcem materii nie są cząstki w postaci punktu, lecz struny;

teoria względności (n)
suhteellisuusteoria
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni;

tequila (n)
tequila
  mocny meksykański napój alkoholowy produkowany ze sfermentowanego soku agawy niebieskiej;

terapeuta /ˌtɛraˈpɛwta/ (n)
terapeutti
  (medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii;

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
terapia
  (medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie

terapia zajęciowa (n)
työterapia
  (medycyna, medyczny) seria spotkań terapeutycznych z zajęciami polepszającymi stan zdrowia;

teratogenność (n)
teratogeneesi
  cecha tego, co jest teratogenne, co powoduje powstawanie wad rozwojowych płodu

teraz /ˈtɛras/ (adv)
nyt
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość (n)
nykyhetki
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

terb /tɛrp/ (n)
terbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

terekia /tɛˈrɛca/ (n)
rantakurvi
  (ornitologia, ornitologiczny) Xenus cinereus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

terier /ˈtɛrʲjɛr/ (n)
terrieri
  (kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;

terier brazylijski /ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (n)
brasilianterrieri
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów;

terier szkocki /ˈtɛrʲjɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (n)
skotlanninterrieri
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy małych (krótkonożnych) terierów;

terkot (n)
pulina
  (lekceważąco, lekceważący) monotonne szybkie mówienie

termin /ˈtɛrmʲĩn/ (n)
aikaraja
  czas przeznaczony na wykonanie czegoś

terminator /ˌtɛrmʲĩˈnatɔr/ (n)
päätevastus
  (astronomia, astronomiczny) linia pomiędzy oświetloną (dzienną) a nieoświetloną (nocną) stroną ciała niebieskiego (zwykle planety lub księżyca);
  (biologia, biologiczny) odcinek genu, na którym kończy się proces transkrypcji
  (elektronika, elektroniczny) (informatyka, informatyczny) element w sieciach komputerowych opartych na kablu koncentrycznym służący do zakończenia linii;

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
terminologia, termistö
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

terminologiczny (adj)
terminologinen
  dotyczący terminologii

termistor /tɛrˈmʲistɔr/ (n)
termistori
  (elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
termiitti
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
  (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;

termodynamiczny /ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
termodynaaminen
  (fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
termodynamiikka
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
lämpömittari, kuumemittari
  przyrząd do pomiaru temperatury;

terpentyna (n)
tärpätti
  (chemia, chemiczny) łatwopalna ciecz o intensywnym zapachu, będąca mieszaniną terpenów; składnik żywic drzew i krzewów iglastych;

terrarium /tɛrˈːarʲjũm/ (n)
terraario
  zbiornik lub pomieszczenie przeznaczone do hodowli lądowych płazów, gadów lub pajęczaków;

terror /ˈtɛrːɔr/ (n)
kauhu
  działanie z zastosowaniem przemocy mające na celu zastraszenie drugiego człowieka

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
terroristi
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terrorystyczny /ˌtɛrːɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
terroristi
  dotyczący terroru, terrorystów lub terroryzmu

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
terrorismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorialny /ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɨ/ (adj)
alueellinen
  dotyczący danego terytorium

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
alue, territorio, reviiri
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

tesla /ˈtɛsla/ (n)
tesla
  (fizyka, fizyczny) (jednostka miary) jednostka indukcji magnetycznej;

test ciążowy /ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (n)
raskaustesti
  (medycyna, medyczny) przedmiot służący do wykonania (1.1)
  (medycyna, medyczny) test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy;

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
testamentti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

testosteron /ˌtɛstɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
testosteroni
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;

testowanie /ˌtɛstɔˈvãɲɛ/ (n)
koestus
  (rzeczownik odczasownikowy) od testować

testować /tɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
testata
  badać z wykorzystaniem testu
  sprawdzać

tetra-
tetra-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: czterokrotny, poczwórny

tetrachlorometan /ˌtɛtraxlɔrɔ̃ˈmɛtãn/ (n)
hiilitetrakloridi
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, bezbarwna, trująca ciecz, mająca słodkawy zapach, stosowana jako rozpuszczalnik oraz w gaśnicach;

tetralogia (n)
tetralogia
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: przedstawienie teatralne składające się z czterech utworów jednego autora wystawianych jeden po drugim;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki składający się z czterech części

tetraplegia /ˌtɛtraˈplɛɟja/ (n)
neliraajahalvaus, tetraplegia, kvadriplegia
  (medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy;

tetrapylon /ˌtɛtraˈpɨlɔ̃n/ (n)
tetrapylon
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) monumentalna brama o czterech wejściach, stawiana w starożytności na skrzyżowaniach dróg lub na forach

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
tetumin kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teurgia (n)
teurgia
  (ezoteryka) rytuał zmuszający bogów lub bóstwa do działania zgodnie z wolą odprawiającego dany rytuał lub jego zleceniodawcy;

teza (n)
teesi
  twierdzenie dla którego przedstawia się uzasadnienie

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
anoppi
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
appi
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
tan
  = (matematyka, matematyczny) tangens

theremin (n)
theremin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten;

thermidor (n)
thermidor
  nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym (okres 19 lipcem a 17 sierpniem);

think tank (n)
ajatushautomo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja non-profit, zajmująca się analizami i doradztwem w kwestiach społecznych;

tiara /ˈtʲjara/ (n)
tiara
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska;

tilapia (n)
tilapiat
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (wędkarstwo) ryba słodkowodna o pierwotnym zasięgu występowania obejmującym Afrykę i Lewant;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso z tilapii (1.1)

tipi /ˈtʲipʲi/ (n)
tiipii
  (etnografia, etnograficzny) stożkowaty namiot złożony z żerdzi pokrytej skórami zwierząt, budowany kiedyś przez Indian Ameryki Północnej;

tiul (n)
tylli
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tkactwo (n)
kutominen
  (włókiennictwo) dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;

tkacz /tkaʧ̑/ (n)
kutoja
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek zajmujący się wyrobem tkanin

tkanina /tkãˈɲĩna/ (n)
kangas
  (włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek wątku i osnowy;

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
kudos
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
rasvakudos
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tkanka łączna (n)
sidekudos
  (anatomia, anatomiczny) tkanka wypełniająca przestrzeń między innymi tkankami i je spajająca;

tkać /tkaʨ̑/ (v)
kutoa
  sporządzać tkaninę

tlen /tlɛ̃n/ (n)
happi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
oksidi
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek węgla /ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
hiilimonoksidi, hiilioksidi
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych;

to /tɔ/ (pronoun)
se
  …występujący w funkcji podmiotu

toaleta /ˌtɔaˈlɛta/ (n)
kaunistautuminen
  ubikacja w miejscu publicznym

toaletka /ˌtɔaˈlɛtka/ (n)
pukeutumispöytä
  (książkowy) mebel z lustrem i miejscem na przybory do makijażu, robienia fryzury itp.

toast /ˈtɔast/ (n)
malja, maljapuhe
  (książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

tocharski (adj)
tokaarilainen
  związany z Tocharami, dotyczący Tocharów

tocharski (n)
tokaarilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język tocharski

toczeń (n)
lupus
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba autoimmunologiczna z grupy chorób reumatycznych atakująca skórę, naczynia krwionośne i narządy wewnętrzne[potrzebne źródło]

toczyć /ˈtɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
kierittää
  formować jakąś masę w kulkę
  przesuwać obracając po ziemi
  przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie)

toffi /ˈtɔffʲi/ (n)
toffee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciągnący się cukierek mleczny
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa przypominająca tofi (1.1), stosowana jako nadzienie do ciast

tofu /ˈtɔfu/ (n)
tofu
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

toga /ˈtɔɡa/ (n)
tooga
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) długa szata męska, drapowana i zarzucana na lewe ramię, noszona w starożytnym Rzymie

tojeść (n)
alpi
  (botanika, botaniczny) Lysimachia L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych o wzniesionych lub płożących się łodygach i wyrastających pojedynczo w kącikach liści żółtych kwiatach;

tokarka /tɔˈkarka/ (n)
sorvi
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
sorvari
  (technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

tokijski /tɔˈcijsʲci/ (adj)
tokiolainen
  odnoszący się do miasta Tokio

toksoplazmoza (n)
toksoplasmoosi
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) pasożytnicza choroba ludzi i zwierząt wywoływana przez pierwotniaka Toxoplasma gondii;

toksyczny /tɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
toksinen
  (książkowy) mający właściwości trujące

toksykolog (n)
toksikologi
  specjalista w dziedzinie toksykologii

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
toksikologia
  (biochemia, biochemiczny) (toksykologia) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
toksiini
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
suvaitsevaisuus
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerancyjny /ˌtɔlɛrãnˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
suvaitsevainen
  szanujący czyjeś poglądy, wierzenia, upodobania, czyjeś postępowanie, różniące się od własnych

toluen (n)
tolueeni
  (chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C7H8, bezbarwna, łatwopalna ciecz używana często jako rozpuszczalnik;

ton /tɔ̃n/ (n)
sävel
  (książkowy) charakter wypowiedzi
  dźwięk odpowiadający określonej częstotliwości drgań akustycznych;
nuotti
  charakter brzmienia dźwięku

tona /ˈtɔ̃na/ (n)
tonni
  jednostka masy równa 1000 kilogramów

tonacja /tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
sävellaji
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa lub molowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny

toner /ˈtɔ̃nɛr/ (n)
kirjoitinmuste
  (poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego;

tongijski /tɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
tongalainen
  odnoszący się do państwa Tonga

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
tonic-vesi
  (spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonika (n)
toonika
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) funkcja harmoniczna rozładowująca napięcie tonalne

tonsillektomia (n)
tonsillektomia
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

tonsura /tɔ̃w̃ˈsura/ (n)
tonsuuri
  krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży, że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy;

tonący brzytwy się chwyta /tɔ̃ˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈbʒɨtfɨ‿ɕɛ ˈxfɨta/ (proverb)
hukkuva tarttuu oljenkorteen
  człowiek w kłopotach próbuje wszelkich rozwiązań

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
laskea
  o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
  zanurzać się pod wodę, znikając w niej

topaz /ˈtɔpas/ (n)
topaasi
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
topografia
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topograficzny /ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
topografinen
  związany z topografią, dotyczący topografii

topola /tɔˈpɔla/ (n)
poppeli
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty;

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
topologia
  (matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
paikannimi
  (geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

topór /ˈtɔpur/ (n)
kirves
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
torium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
raide
  konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się;

torba /ˈtɔrba/ (n)
laukku
  giętkie opakowanie do przenoszenia rzeczy z uszami lub paskiem
  worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy

torbacz (n)
pussieläin
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torbiel rzekoma (n)
pseudokysta
  (medycyna, medyczny) nienowotworowa przestrzeń jamista wypełniona płynem;

torebka /tɔˈrɛpka/ (n)
käsilaukku
  mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf /tɔrf/ (n)
turve
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

torfowisko /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ/ (n)
turvemaa
  teren podmokły, porośnięty roślinami, które stopniowo przekształcają się w torf;

torfowisko niskie /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ ˈɲisʲcɛ/ (n)
letto
  zagłębienie terenu, porośnięte przez roślinność bagienną lub szuwarową, zasilane głównie przez wody powierzchniowe, eutroficzne;

torfowisko wysokie /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ vɨˈsɔcɛ/ (n)
keidassuo
  (geografia, geograficzny) teren podmokły porośnięty mchami, torfowcami itp., zasilany głównie przez opady, o odczynie kwaśnym;

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
tornado, trombi
  (meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

tornister /tɔrʲˈɲistɛr/ (n)
koulureppu
  (edukacja, edukacyjny) rodzaj usztywnianego plecaka noszonego przez uczniów klas młodszych

toroid (n)
toroidi
  (geometria) bryła w kształcie pierścienia, powstała poprzez obrót dowolnej figury wokół osi leżącej poza tą figurą;

torpeda /tɔrˈpɛda/ (n)
torpedo
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;

torpedować (v)
torpedoida
  (przenośnie, przenośnia) utrudniać, uniemożliwiać wykonanie czegoś
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) niszczyć, zatapiać okręt torpedą

tort /tɔrt/ (n)
täytekakku
  (cukiernictwo) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortilla /tɔrˈtʲilːa/ (n)
tortilla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) w kuchni meksykańskiej: cienki, okrągły placek kukurydziany albo pszenny, podawany z mięsem lub serem i dodatkami z warzyw, polany sosem;

tortura /tɔrˈtura/ (n)
kidutus
  świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort

torturować /ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑/ (v)
kiduttaa
  zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji

toster /ˈtɔstɛr/ (n)
leivänpaahdin
  urządzenie do pieczenia tostów

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
totalitaarinen
  odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
totalitarismi
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
toteemi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

totemizm (n)
totemismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu

touchpad (n)
kosketuslevy
  (informatyka, informatyczny) panel dotykowy, urządzenie wskazujące często spotykane w laptopach, zastępujące mysz;

towar /ˈtɔvar/ (n)
tavara
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
sosiaalinen
  będący formą rozrywki grupy osób
seurallinen, yhteiskunnallinen
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzysz /tɔˈvaʒɨʃ/ (n)
toveri
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii, organizacji robotniczej

towarzysz broni (n)
aseveli
  (wojskowość, wojskowy) osoba, która wspólnie z kimś walczy lub walczyła

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
identiteetti, henkilöllisyys
  cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę
samanlaisuus, identiteetti
  identyczność, brak różnic

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
kadottaa
  przestawać posiadać jakąś rzecz

tracki (adj)
traakialainen
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Trakami, dotyczący Traków
  związany z Tracją, dotyczący Tracji

trackpoint (n)
tappihiiri
  (informatyka, informatyczny) miniaturowy dżojstik umieszczony w środkowej części klawiatury, zastępujący touchpad;

tracz (n)
koskelo
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych, rodzaju Mergus

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
perinne, perimätieto
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycjonalizm (n)
perinteisyys
  przywiązanie do tradycji

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
perinteisesti
  zgodnie z tradycją

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
perinteinen
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
murhenäytelmä, tragedia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
  ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragiczny /traˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
traaginen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dotyczący tragedii (utworu)
  pełen smutku, nieszczęścia lub rozpaczy

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
tragikomedia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria (n)
liikerata
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

traktat /ˈtraktat/ (n)
traktaatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.
tutkielma
  tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

traktor /ˈtraktɔr/ (n)
traktori
  (rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;

traktorzysta /ˌtraktɔˈʒɨsta/ (n)
traktorin kuljettaja
  kierowca traktora, ciągnika rolniczego

traktowanie /ˌtraktɔˈvãɲɛ/ (n)
kohtelu
  (rzeczownik odczasownikowy) od traktować

tramp /trãmp/ (n)
kulkuri
  wędrowiec, włóczykij, obieżyświat

trampolina (n)
ponnahduslauta
  (sport, sportowy) sprężysta deska umożliwiająca wysokie wybicie się w górę przy skokach do wody

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
raitiovaunu, ratikka
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

tran (n)
kalaöljy
  (chemia, chemiczny) (zoologia, zoologiczny) płynny tłuszcz pozyskiwany z tkanki tłuszczowej zwierząt morskich;

transakcja /trãw̃ˈsakʦ̑ʲja/ /trãw̃ˈzakʦ̑ʲja/ (n)
liiketoimi
  (handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług
  (informatyka, informatyczny) grupa operacji, które razem wszystkie są wycofywane, np. jeśli choć jedna z nich zakończy się błędem

transatlantycki (adj)
transatlanttinen
  odbywający kursy przez Atlantyk, przechodzący przez Atlantyk

transept /ˈtrãw̃sɛpt/ (n)
poikkilaiva
  (architektura, architektoniczny) nawa poprzeczna w kościele, oddzielająca prezbiterium od reszty budynku;

transfobia (n)
transfobia
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych);

transformacja /ˌtrãw̃sfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
muunnos
  przemiana, przekształcanie czegoś

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
muuntaja
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transgeniczny (adj)
siirtogeeninen
  (biologia, biologiczny) określający organizm, którego genom zawiera gen wprowadzony od innego organizmu tego samego lub innego gatunku

transgresja /trãw̃zˈɡrɛsʲja/ (n)
transgressio
  przekroczenie granic, norm

transkluzja /trãw̃sˈkluzʲja/ (n)
sisällytys
  (informatyka, informatyczny) sposób zaimportowania fragmentów innych dokumentów w systemie hipertekstowym;

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
tarkekirjoitus, transkriptio
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

transkryptom /trãw̃sˈkrɨptɔ̃m/ (n)
transkriptomi
  (biologia, biologiczny) ogół produktów transkrypcji informacji genetycznej z nici DNA na nić RNA w konkretnym organizmie;

transliteracja /ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
translitterointi
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka;

transoceaniczny (adj)
valtameren takainen
  przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
kuljetusväline
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transpłciowy (adj)
muunsukupuolinen
  związany z transpłciowością, dotyczący transpłciowości

transseksualny (adj)
transsukupuolinen
  związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu

transsubstancjacja (n)
transsubstantiaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

transwestytyzm (n)
transvestismi
  (psychologia, psychologiczny) upodabnianie się do osoby płci przeciwnej poprzez ubiór i zachowanie;

transza (n)
erä
  (finanse, finansowy) część pożyczki państwowej lub kredytu bankowego, puszczona w obieg;

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
transistori
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy

tranzyt (n)
ylikulku
  przewóz, przesyłanie, przejazd osób lub rzeczy przez obszar jakiegoś państwa w drodze do innego państwa

trap /trap/ (n)
tikkaat
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny, podgatunek hip-hopu charakteryzujący się agresywnym brzmieniem, wykorzystaniem automatu perkursyjnego Roland TR-808, a także wielowarstwowym zastosowaniem syntezatorów i brzmień instrumentów smyczkowych, budzących skojarzenia z muzyką filmową;
kävelykansi
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przenośna kładka do wchodzenia na statek

traper (n)
vaelluskenkä
  rodzaj zamkniętego skórzanego wiązanego buta turystycznego lub zimowego

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
puolisuunnikas
  (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;

trasować /traˈsɔvaʨ̑/ (v)
reitittää
  (informatyka, informatyczny) stanowić połączenie różnych sieci komputerowych i wyznaczać trasę przepływu pakietów w nich

traszka /ˈtraʃka/ (n)
vesilisko
  (herpetologia, herpetologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratwa /ˈtratfa/ (n)
lautta
  rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

traumatologia /ˌtrawmatɔˈlɔɟja/ (n)
traumatologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami;

traumatyczny /ˌtrawmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
traumaattinen
  (medycyna, medyczny) związany z traumą – uszkodzeniem organizmu
  (psychologia, psychologiczny) związany z traumą, ciężkim przeżyciem

trawa /ˈtrava/ (n)
heinä, ruoho
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;

trawersować /ˌtravɛrˈsɔvaʨ̑/ (v)
kulkea
  o szlaku: biec w poprzek zbocza
  pokonywać zbocze w poprzek

trawertyn (n)
travertiini
  (mineralogia, mineralogiczny) porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ruoansulatus
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawieniec /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
juoksutusmaha
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział;

trawić /ˈtravʲiʨ̑/ (v)
sulattaa
  rozkładać spożyty pokarm na prostsze części

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
nurmikko
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trebusz /ˈtrɛbuʃ/ (n)
trebuchet
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;

trefl /trɛfl̥/ (n)
risti
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru

trekking /ˈtrɛcĩŋk/ (n)
vaellus
  forma turystyki (pieszej lub rowerowej) uprawiana w trudnych warunkach;

trema (n)
esiintymiskuume
  (psychologia, psychologiczny) strach lub zdenerwowanie przed występem publicznym (scenicznym);

tren /trɛ̃n/ (n)
laahus
  (książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;

trend /trɛ̃nt/ (n)
muoti
  (finanse, finansowy) systematyczny wzrost lub spadek wartości instrumentu finansowego w czasie
  (statystyka, statystyczny) monotoniczny składnik w modelu zależności badanej cechy statystycznej od czasu;
  istniejący w danym momencie kierunek rozwoju w jakiejś dziedzinie;

trendy /ˈtrɛ̃ndɨ/ (adj)
trendikäs
  modny, na czasie

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
valmentaja
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

trenować (v)
valmentaa
  podnosić czyjeś umiejętności

trias /trʲjas/ (n)
trias
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

trichotillomania (n)
trikotillomania
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

triera (n)
trieeri
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel;

trimaran /trʲĩˈmarãn/ (n)
trimaraani
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach;

trio /ˈtrʲi<sup>j</sup>ɔ/ (n)
trio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trzyosobowy zespół muzyczny: wokalny lub instrumentalny

triolet (n)
trioletti
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma stroficzna wiersza, składająca się z ośmiu wersów i dwóch rymów;

triskelion (n)
triskele
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) występujący w wielu wariantach, wielokulturowy symbol lub ornament złożony z trzech jednakowych elementów – ramion, spiral, meandrów itp.;

trisomia 21 (n)
trisomia 21
  (medycyna, medyczny) zespół Downa

triumwirat /trʲjũw̃ˈvʲirat/ (n)
kolmikko
  trójka osób, które rządzą razem;

trochej (n)
trokee
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) stopa metryczna złożona z dwóch sylab: długiej i krótkiej;

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
vähän, hiukan
  w niewielkiej ilości

trociny /trɔˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
sahanpuru
  drobne odpady po obróbce drewna;

trockizm (n)
trotskilaisuus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

trojański (adj)
troijalainen
  związany z Troją, dotyczący Troi

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
johdinauto
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

troll /trɔl/ (n)
peikko
  (mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi
  (przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) w środowisku użytkowników Internetu: osoba zamieszczająca na publicznym forum napastliwe, kontrowersyjne, ośmieszające innych wypowiedzi, których celem jest wywołanie dyskusji i skupienie uwagi na autorze

troll patentowy /ˈtrɔl ˌpatɛ̃nˈtɔvɨ/ (idiom)
patenttitrolli
  (pejoratywnie, pejoratywny) podmiot, zwykle firma, która nabywa patent dotyczący jakiegoś rozwiązania, ale nie zamierza stosować go w praktyce, czekając aż ktoś inny to zrobi, by go pozwać za rzekome utracone korzyści i zyskać na odszkodowaniu

trolling /ˈtrɔlʲĩŋk/ (n)
trollaus
  (informatyka, informatyczny) wysyłanie wrogich, obraźliwych lub kontrowersyjnych wiadomości na jedno z publicznych miejsc w Internecie w celu wzniecenia kłótni;

tron /trɔ̃n/ (n)
valtaistuin
  fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;
  (przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju

tropiciel (n)
jäljitin
  (łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę
  (kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

tropikalny /ˌtrɔpʲiˈkalnɨ/ (adj)
trooppinen
  typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym

tropowiec (n)
vainukoira
  (kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

troska /ˈtrɔska/ (n)
huolellisuus
  chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro

troskliwy /trɔsˈklʲivɨ/ (adj)
huomaavainen
  wyrażający troskę, zmartwienie, niepokój

trotyl (n)
trinitrotolueeni
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, silny materiał wybuchowy;

trubadur (n)
trubaduuri
  (historia, historyczny, historycznie) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
myrkky
  (toksykologia) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trud /trut/ (n)
ahkerointi
  ciężka praca, duży wysiłek

trudność /ˈtrudnɔɕʨ̑/ (n)
vaikeus
  coś, co jest trudne
  przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
  właściwość rzeczy trudnych

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
vaikea
  niełatwy do zrozumienia
hankala, ankea
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku

trufla /ˈtrufla/ (n)
tryffeli
  (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki;
  (spożywczy) cukierek czekoladowy z suchym nadzieniem, najczęściej o smaku rumowym

truizm /ˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
itsestäänselvyys
  wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego

trujący /truˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
myrkyllinen
  taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć

trumna /ˈtrũmna/ (n)
ruumisarkku, arkku
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trup /trup/ (n)
ruumis
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

truskawka /truˈskafka/ (n)
mansikka
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)

truskawkowy /ˌtruskafˈkɔvɨ/ (adj)
mansikanpunainen
  przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
kuhnuri
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;

trwać /tr̥faʨ̑/ (v)
kestää
  istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
  pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji

tryb /trɨp/ (n)
tapaluokka, modus
  (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;

tryb przypuszczający /ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
ehtotapa
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie;

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
imperatiivi, käskytapa
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

tryb samolotowy (n)
lentotila
  (telekomunikacja) tryb pracy telefonu komórkowego, w którym przestaje on wysyłać i odbierać sygnały radiowe;

tryb łączący /ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
konjunktiivi
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość;

trybalizm /trɨˈbalʲism̥/ (n)
tribalismi
  (socjologia, socjologiczny) utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych

trybula /trɨˈbula/ (n)
kirveli
  (botanika, botaniczny) Anthriscus, rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych, o wiotkich, pierzastych liściach przypominających nać pietruszki, o zapachu anyżku;

trybun (n)
tribuuni
  (historia, historyczny, historycznie) urząd cywilny w starożytnym Rzymie, utworzony w celu ochrony interesów obywateli, zwłaszcza plebejuszy;
  (historia, historyczny, historycznie) urząd wojskowy w starożytnym Rzymie, oficer;

trybuna /trɨˈbũna/ (n)
äänenkannattaja
  specjalne podwyższenie z pulpitem przeznaczone dla mówcy

trychologia /ˌtrɨxɔˈlɔɟja/ (n)
trikologia
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) dziedzina nauki zajmująca się łysieniem, schorzeniami oraz pielęgnacją włosów i skóry głowy

trygonometria (n)
trigonometria
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

trygonometryczny (adj)
trigonometrinen
  (matematyka, matematyczny) związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii

tryk /trɨk/ (n)
pässi
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu

tryktrak /ˈtrɨktrak/ (n)
backgammon
  rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy;

tryliard /ˈtrɨlʲjart/ (n)
triljardi
  liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 000 000 = 1021;

trylion /ˈtrɨlʲjɔ̃n/ (n)
triljoona
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018;

trylogia (n)
trilogia
  cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

trymestr /ˈtrɨ̃mɛstr̥/ (n)
kolmannes
  (urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach

trymować /trɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
säätää
  (kynologia, kynologiczny) usuwać martwą sierść psa w celach estetycznych i pielęgnacyjnych

tryptofan (n)
tryptofaani
  (biochemia, biochemiczny) aminokwas z łańcuchem bocznym opartym na szkielecie indolu, produkowany przez rośliny i niektóre bakterie

trywialny /trɨˈvʲjalnɨ/ (adj)
tavallinen
  (książkowy) niewyszukany, pospolity

trzcina /ˈṭʃʲʨ̑ĩna/ (n)
ruoko
  (botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;

trzcina cukrowa (n)
sokeriruoko
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzciniak zwyczajny (n)
rastaskerttunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus arundinaceus Linnaeus, niewielki ptak wędrowny z rodziny trzciniaków;

trzeciorzęd /ṭʃɛˈʨ̑ɔʒɛ̃nt/ (n)
tertiäärikausi
  (geologia, geologiczny) starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen;

trzepaczka do dywanów (n)
mattopiiska
  ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;

trzepot (n)
lepatus
  szybki ruch skrzydeł ptaków z towarzyszącym mu szumem lub furkotem

trzepotać (v)
lepattaa
  poruszać czymś szybko, rytmicznie, wywołując charakterystyczne dźwięki
  poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer
  poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer

trzeszczeć (v)
kitistä
  wydawać odgłos przypominający trzask lub skrzypienie

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
kenkänokka
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
hieroa
  naciskając, pocierać
  pocierać sobą o coś

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
raitis
  niepijany
  kierujący się rozumem, rozsądkiem

trzeźwy jak świnia /ˈṭʃɛʑvɨ ˈjäc ˈɕfʲĩɲa/ (adj)
vesiselvä
  (pospolicie) (żartobliwie) całkowicie, zupełnie trzeźwy

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
kimalainen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus Latreille, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
mehiläishaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel /ˈṭʃnadɛl/ (n)
keltasirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
keltasirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzonowiec (n)
poskihammas
  (anatomia, anatomiczny) tylny ząb służący do miażdżenia pokarmu;

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
haima
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzydziestodwójka (n)
kolmaskymmeneskahdesosanuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną trzydziestą drugą całej nuty;

trzyjęzyczny /ˌṭʃɨjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
kolmikielinen
  posługujący się trzema językami

trzykrotka /ṭʃɨˈkrɔtka/ (n)
juoru
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

trzyletni /ṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
kolmivuotinen
  mający trzy lata
  trwający trzy lata

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
pitää
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
pitää suunsa kiinni
  (przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzymać kciuki /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci/ (v)
pitää peukkua
  życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce

trzynastokąt (n)
13[[-kulmio]]
  (geometria) wielokąt o trzynastu bokach

trzynastościan (n)
kolmetoistatahokas
  (geometria) wielościan o trzynastu ścianach

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
maanjäristys
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trój- /truj/
kolmi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających trzykrotne wystąpienie czegoś lub całość składającą się z trzech części

trójdzielny /trujˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
kolmiosainen
  dzielący się na trzy części, składający się z trzech części, taki, w którym można wyróżnić trzy części

trójjedyny /ˌtrujːɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
kolminainen
  (środowiskowy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden w trzech osobach

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
kolmio, triangeli
  (geometria) wielokąt mający trzy boki;
triangeli, kolmio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką;

trójkąt prostokątny (n)
suorakulmainen kolmio
  (geometria) trójkąt z jednym z kątów wewnętrznych prostym

trójkątny /trujˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
kolmikulmainen
  dotyczący trójkąta (figury geometrycznej)
  mający kształt podobny do trójkąta (figury geometrycznej)

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
kolmiloikka
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójwymiarowy /ˌtrujvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/ (adj)
kolmiulotteinen
  mający trzy wymiary (najczęściej: długość, szerokość i wysokość)

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
atrain
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
kärsä
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);

trąba powietrzna (n)
pyörremyrsky
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o dużej sile niszczącej;

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
trumpetti, torvi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąd /trɔ̃nt/ (n)
lepra, spitaali
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
akne
  (medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trądzik różowaty (n)
ruusufinni
  (medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;

trębacz (n)
trumpetisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na trąbce

trędowaty /ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/ (n)
spitaalinen
  (medycyna, medyczny) osoba chora na trąd

tu /tu/ (pronoun)
tässä
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tu leży pies pogrzebany /ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ/ (proverb)
tässä on koira haudattuna
  wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu

tuareski /ˌtu<sup>w</sup>aˈrɛsʲci/ (adj)
tuaregi
  dotyczący Tuaregów, związany z Tuaregami

tuba /ˈtuba/ (n)
tuuba
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, basowy lub kontrabasowy;

tuf /tuf/ (n)
tuffi
  (geologia, geologiczny) rodzaj skały osadowej, składającej się z materiału piroklastycznego;

tukan /ˈtukãn/ (n)
tukaani
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tul /tul/ (n)
tulium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
tulppaani
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tumult /ˈtũmult/ (n)
hulina
  sytuacja zamętu

tundra /ˈtũndra/ (n)
tundra
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
tunneli
  (budownictwo) budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
  (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
tunisialainen
  odnoszący się do państwa Tunezja

tunguski (adj)
tunguusilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami tunguskimi
  związany z Tunguzami, dotyczący Tunguzów

tunika /tũˈɲika/ (n)
asetakki
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) spodnia, lekka szata wełniana, zwykle z krótkim rękawem lub bez, noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnym Rzymie;

tur /tur/ (n)
härkä
  (zoologia, zoologiczny) Bos primigenius, wymarły gatunek ssaka z rodziny wołowatych;

turban /ˈturbãn/ (n)
turbaani
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
turbiini
  (technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
turkkilainen, turkki
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
turkki
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turcji;

turkawka /turˈkafka/ (n)
turturikyyhky
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia turtur, średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;

turkijski (adj)
turkkilainen
  odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.;

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
turkmeeni
  odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
turkmeeni
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turkmenistanu;

turkus /ˈturkus/ (n)
turkoosi
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
turkoosi
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turniej (n)
turnaus
  (sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;

turyngeński (adj)
thüringeniläinen
  związany z Turyngią, dotyczący Turyngii

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
matkailija
  osoba uprawiająca turystykę

turystyczny /ˌturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
matkailullinen
  związany z turystyką lub turystami

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
matkailu, turismi
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

tusz /tuʃ/ (n)
tussi
  farba wodna używana zwykle do napełniania wkładów w długopisach;

tusz do rzęs /ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s/ (n)
maskara
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka

tutor /ˈtutɔr/ (n)
tukari
  opiekun studentów na wyższych uczelniach, adiunkt kierujący indywidualnie ich pracą

tuwiński (n)
tuva
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
tusina
  (jednostka miary) 12 sztuk

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tonnikala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż /tuʃ/ (adv)
lähes, melkein
  prawie, blisko

twarda sztuka /ˈtfarda ˈʃtuka/ (n)
kova luu
  osoba, którą trudno złamać, zdobyć, zniechęcić lub zachęcić, przekonać do czegoś; osoba wytrzymała fizycznie lub o silnym charakterze, psychice

twardość (n)
kovuus
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
kova
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem

twardziel /ˈtfarʲʥ̑ɛl/ (n)
sydänpuu
  (leśnictwo) wewnętrzna, fizjologicznie nieczynna strefa w pniu drzewa

twarz /tfaʃ/ (n)
kasvot
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
rahka, maitorahka
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
linnake
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzenie /tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
lause
  zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś
  (matematyka, matematyczny) zdanie logiczne, będące elementem teorii matematycznej

twierdzić /ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
väittää
  zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie)

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
luoda
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój /tfuj/ (pronoun)
sinun
  2. (osoba) lp

twórca /ˈtfurʦ̑a/ (n)
aiheuttaja
  (książkowy) osoba, która coś stworzyła, najczęściej dzieło sztuki

twórczy /ˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
luova
  taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia

ty /tɨ/ (personalPronoun)
sinä, sä, Te
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
tiibetiläinen
  odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
tiibetiläinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tyczkarz /ˈtɨʧ̑kaʃ/ (n)
seiväshyppääjä
  (sport, sportowy) zawodnik skoków o tyczce

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
viikko
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tygiel /ˈtɨɟɛl/ (n)
sulatuspata
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) element wyposażenia laboratoryjnego, naczynie o kształcie podobnym do kubka, służące do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających wysokiej temperatury, np. suchej destylacji, stapiania metali itd.
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym zachodzi wiele zmian społecznych, w którym mieszają się narodowości, wyznania itd.

tygodnik /tɨˈɡɔdʲɲik/ (n)
viikkolehti
  czasopismo ukazujące się co tydzień

tygodniowy (adj)
viikko
  zdarzający się, ukazujący się co tydzień; przypadający raz na tydzień

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
tiikeri
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
naarastiikeri
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tykać /ˈtɨkaʨ̑/ (v)
sinutella
  (potocznie, potoczny) zwracać się do kogoś „ty” zamiast „pan"/"pani”
raksuttaa
  o zegarze: wydawać krótki odgłos przy przesunięciu wskazówki

tykwa (n)
kalebassi
  (botanika, botaniczny) roślina o dyniowatych owocach, uprawiana w tropikach

tylda /ˈtɨlda/ (n)
aaltoviiva
  (termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci poziomego wężyka stawianego nad literą
  (termin typograficzny) znak w tekście w postaci poziomego wężyka, którym zastępuje się opuszczony dla oszczędności miejsca wyraz lub jego część

tylko /ˈtɨlkɔ/ (conjunction)
vain
  łączy frazy o przeciwstawnym znaczeniu lub wyodrębnia dany element

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
vain, ainoastaan
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tylne światło (n)
perävalo
  lampa sygnalizacyjna umieszczona z tyłu pojazdu

tym razem /ˈtɨ̃m ˈrazɛ̃m/ (adv)
tällä kertaa
  w tym wypadku, obecnie, teraz

tymczasowo (adv)
tilapäisesti
  nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
timjami
  (botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;

tymol (n)
tymoli
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, składnik olejków eterycznych występujących w macierzance (tymianku), lebiodce (oregano) i cząbrze;

tympanon /tɨ̃mˈpãnɔ̃n/ (n)
tympaani
  (architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu;
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub ostrołukowe pole między nadprożem a łukiem portalu

tynk (n)
laasti
  (budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp.
  (przenośnie, przenośnia) (ironicznie) zbyt gruby, przesadny makijaż

tynkarz /ˈtɨ̃ŋkaʃ/ (n)
rappari
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania

tynktura /tɨ̃ŋkˈtura/ (n)
tinktuuri
  (heraldyka, heraldyczny) barwa używana w heraldyce do wypełniania pól i godeł;

typ /tɨp/ (n)
tyyppi
  rodzaj, wzorzec

typografia /ˌtɨpɔˈɡrafʲja/ (n)
typografia
  technika druku wypukłego, drukarstwo;

typowo (adv)
tyypillisesti
  od: typowy

typowy /tɨˈpɔvɨ/ (adj)
tyypillinen
  będący charakterystyczną cechą określonego typu
  będący reprezentantem jakiegoś typu, najlepiej oddającym jego specyfikę
  często spotykany

tyran /ˈtɨrãn/ (n)
tyranni
  (historia, historyczny, historycznie) udzielny władca starożytnej polis greckiej, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę

tyrania (n)
tyrannia, tyrannius
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyranozaur /ˌtɨrãˈnɔzawr/ (n)
tyrannilisko
  (paleontologia, paleontologiczny) jeden z gatunków dinozaurów mięsożernych;

tyrański (adj)
tyrannimainen
  właściwy tyranowi, bezwzględny, związany z narzucanie, swojej woli innym

tyrozyna (n)
tyrosiini
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, aminokwas wchodzący w skład wielu białek, przekształcany m.in. w hormony - tyroksynę i adrenalinę;

tyrs /tɨrs/ (n)
thyrsos
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) laska opleciona winoroślą i bluszczem oraz zakończona szyszką sosny pinii; atrybut Dionizosa (Bachusa), menad (bachantek) i satyrów; symbol płodności;

tyrystor (n)
tyristori
  przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających;

tysiąc /ˈtɨɕɔ̃nʦ̑/ (n)
tuhat
  lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
vuosituhat
  tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
titaani
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
tupakka, tupakkakasvi
  suszone liście tytoniu (1.1);
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
titteli, arvonimi
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja

tył /tɨw/ (n)
kääntöpuoli
  część czegoś najdalej od przodu

tyłek /ˈtɨwɛk/ (n)
takamus
  (potocznie, potoczny) pośladki

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
sateenkaari
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
värikalvo, iiris
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tędy /ˈtɛ̃ndɨ/ (pronoun)
tännepäin
  tą drogą (bliską od osoby wskazującej)

tęgi /ˈtɛ̃ŋʲɟi/ (adj)
pönäkkä
  dobrze zbudowany, postawny, otyły

tępy /ˈtɛ̃mpɨ/ (adj)
hidasjärkinen
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny
tylsä
  nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę

tęsknić /ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑/ (v)
ikävöidä, kaivata
  odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
kaipaus
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tętniak /ˈtɛ̃ntʲɲak/ (n)
aneurysma
  (medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;

tężec (n)
jäykkäkouristus, tetanus
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tło /twɔ/ (n)
tausta
  dalszy widok np. obrazu, dalszy plan

tłok /twɔk/ (n)
mäntä
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;

tłuczek /ˈtwuʧ̑ɛk/ (n)
petkel
  narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy

tłuczek do ziemniaków /ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
perunasurvin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu

tłum /twũm/ (n)
väkijoukko
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
kääntäjä, tulkki
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
käännös
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku
  (rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – przekładanie na inny język

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
kääntää, tulkata
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy

tłumik (n)
äänenvaimennin
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału;
  (motoryzacja) podzespół motoryzacyjny służące do tłumienia hałasu wydobywania się spalin z rury wydechowej

tłumić /ˈtwũmʲiʨ̑/ (v)
kukistaa
  (o buncie, powstaniu, rebelii) zwalczać, usiłować doprowadzić do poddania się (kapitulacji) powstańców / rebeliantów

tłusty czwartek /ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk/ (n)
laskiainen
  (etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami;

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
rasva
  (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;
  (chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa grupy związków organicznych: lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych;

tłuszczak (n)
lipoma
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór składający się z tkanki tłuszczowej;
rasvakehrääjä
  (ornitologia, ornitologiczny) Steatornis caripensis, monotypowy gatunek ptaków południowoamerykańskich, jedyny przedstawiciel rodziny tłuszczaków;

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vakuutus
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubezpieczenie na życie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
henkivakuutus
  (urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;

ubiegły /uˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
mennyt
  zeszły, miniony, poprzedni, ostatni

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
pukeutua
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie

ubikacja kucana /ˌubʲiˈkaʦ̑ʲja kuˈʦ̑ãna/ (n)
kyykkykäymälä
  rodzaj ubikacji, w której brak muszli i wymagającej korzystania w pozycji kucznej;

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
asu
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

ubocze (n)
laitakaupunki
  spokojne miejsce pozbawione ruchu i zgiełku, oddalone od skupisk ludzkich i szlaków komunikacyjnych

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
vaatetus
  wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała

ubytek /uˈbɨtɛk/ (n)
hammasmätä
  (stomatologia, stomatologiczny) fragment zęba zaatakowany próchnicą

ubój (n)
lahti
  zabijanie zdrowych zwierząt hodowlanych dla mięsa

ucha /ˈuxa/ (n)
kalakeitto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) typowa dla kuchni rosyjskiej zupa rybna przyrządzana z kilku gatunków ryb słodkowodnych

ucho /ˈuxɔ/ (n)
korva
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  małżowina uszna

ucho igielne (n)
neulansilmä
  (krawiectwo) wąski otworek w igle służący do nawlekania nici

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
sisäkorva
  (anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

ucho środkowe /ˈuxɔ ɕrɔtˈkɔvɛ/ (n)
välikorva
  (anatomia, anatomiczny) część ucha, w której znajdują się kosteczki słuchowe i trąbka Eustachiusza;

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
pakolainen
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchwyt /ˈuxfɨt/ (n)
ote
  (technologia, technika, techniczny) część służąca do umocowania czegoś
kahva
  część przedmiotu służąca do chwytania go ręką

ucieczka /uˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
pako
  szybkie uciekanie skądś lub przed czymś

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
paeta
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
raskas
  taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
rehellinen
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczennica /ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
koulutyttö
  forma żeńska od: uczeń

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
osallistua
  brać udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
oppilas, koululainen
  (edukacja, edukacyjny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;

uczony /uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (n)
tiedemies
  osoba zajmująca się naukowo jakąś dziedziną wiedzy i będąca w niej autorytetem

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
tunne
  miłość, przyjaźń
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
opettaa
  przekazywać komuś wiedzę
oppia
  zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności

udany /uˈdanɨ/ (adj)
menestynyt
  zakończony powodzeniem; niezakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem

udaremniać (v)
estää, tehdä tyhjäksi
  sprawiać, że coś staje się daremne; nie dopuszczać do czegoś

udawać /uˈdavaʨ̑/ (v)
teeskennellä
  postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
isku, lyönti
  (rzeczownik odczasownikowy) od uderzyć

udmurcki (n)
udmurtti
  (językoznawstwo, językoznawczy) język udmurcki

udo /ˈudɔ/ (n)
reisi
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udziec /ˈuʥ̑ɛʦ̑/ (n)
haara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia

ugarycki (adj)
ugarit
  związany z Ugaritem, dotyczący Ugaritu

ugarycki (n)
ugarit
  (językoznawstwo, językoznawczy) język ugarycki;

ugrofiński /ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
suomalais-ugrilainen
  dotyczący Ugrofinów

ugryjski (adj)
ugrilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami ugryjskimi: chantyjskim, wogulskim i węgierskim

ugryźć się w język /ˈuɡrɨɕʨ̑‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk/ (v)
pitää suu kiinni
  (przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś

ugór /ˈuɡur/ (n)
kesanto
  (rolnictwo, rolniczy) pole nieuprawiane przez pewien czas;

uhla /ˈuxla/ (n)
pilkkasiipi
  (ornitologia, ornitologiczny) Melanitta fusca, duży ptak wodny z rodziny kaczkowatych;

uhla pstrodzioba (n)
pilkkaniska
  (ornitologia, ornitologiczny) Melanitta perspicillata, północnoamerykański gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych

ujednoznacznienie /ˌujɛdnɔznaʧ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
selventäminen
  (językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa

ujemny /uˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
negatiivinen
  (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) mniejszy od zera

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (adj)
uiguuri
  dotyczący Ujgurów albo Ujgurii

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (n)
uiguuri
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach

ujmujący (adj)
valloittava
  budzący sympatię

ujrzeć /ˈujʒɛʨ̑/ (v)
katsoa
  zobaczyć

ujście /ˈujɕʨ̑ɛ/ (n)
joensuu
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu

ukamienowanie /ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
kivittäminen
  forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;

ukaranie (n)
rankaisu
  (rzeczownik odczasownikowy) od ukarać

ukaz /ˈukas/ (n)
ukaasi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w dawnej i obecnej Rosji dekret, edykt lub akt prawny wyższego rzędu wydawany przez cara lub prezydenta, a w czasach istnienia ZSRR przez najwyższe organy państwowe

ukleja /ukˈlɛja/ (n)
salakka
  (ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;

ukończyć /uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
saada valmiiksi
  sprawić, że coś zostaje zrobione w całości

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ukrainalainen, ukraina
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
ukraina, ukrainalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukryty /uˈkrɨtɨ/ (adj)
kätketty
  taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić

ukrzyżowanie /ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
ristiinnaulitseminen
  zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża

ukwiał (n)
merivuokko
  (zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;

układ nerwowy (n)
hermosto
  (anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
jaksollinen järjestelmä
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
jaksollinen järjestelmä, alkuaineiden jaksollinen järjestelmä
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ równań (n)
yhtälöryhmä
  (matematyka, matematyczny) zestawienie dwóch lub więcej równań, dla których poszukiwane jest wspólne rozwiązanie;

układ scalony /ˈukwat sʦ̑aˈlɔ̃nɨ/ (n)
integroitu piiri
  (elektronika, elektroniczny) zamknięty w obudowie układ elektroniczny, gotowy do umieszczenia w innym układzie;

układ zbiorowy /ˈukwad zbʲjɔˈrɔvɨ/ (n)
työehtosopimus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) układ określający warunki pracy, zawierany między związkami zawodowymi i pracodawcami

ul /ul/ (n)
mehiläispesä, pesä
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

uległy (adj)
myöntyväinen
  poddający się czyjejś woli, pozwalający sobą kierować

ulewa /uˈlɛva/ (n)
rankkasade, kaatosade
  deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody

ulga /ˈulɡa/ (n)
etu, etuus
  (ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat
helpotus
  poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
katu
  (urbanistyka, urbanistyczny) droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
kuja
  krótka lub wąska ulica

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
esite
  niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ulotny /uˈlɔtnɨ/ (adj)
pysymätön
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) szybko się kończący, przemijający, niemożliwy do zachowania, krótkotrwały

ultimatum /ˌultʲĩˈmatũm/ (n)
uhkavaatimus
  oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem;

ultradźwięk (n)
ultraääni
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultrafioletowy /ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
ultravioletti
  (fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem

ultramaryna (n)
merensininen
  odcień niebieskiego taki jak ultramaryna (1.1)
  (chemia, chemiczny) niebieski pigment o charakterystycznym odcieniu, uzyskiwany dawniej z lapis lazuli;

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
lempi-
  najbardziej lubiany

umami /ũˈmãmʲi/ (n)
umami
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden z pięciu podstawowych smaków, smak kwasu glutaminowego występującego w białku;

umbryjski (adj)
umbri
  odnoszący się do Umbrii, związany z Umbrią

umbryjski (n)
umbri
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;

umiak /ˈũmʲjak/ (n)
umiakki
  duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa

umiarkowany /ˌũmʲjarkɔˈvãnɨ/ (adj)
kohtalainen
  taki, który nie jest ani zbyt duży, ani zbyt mały

umiejętność /ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
taitavuus
  biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
kuolla
  kończyć swoje życie, przestawać żyć

umieć /ˈũmʲjɛ̇ʨ̑/ (modal)
osata
  potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić

umięśniony (adj)
lihaksikas
  mający silnie rozwinięte mięśnie

umlaut /ˈũmlawt/ (n)
treema
  (językoznawstwo, językoznawczy) przegłos
  znak przegłosu – dwie kropki nad literą

umowa /ũˈmɔva/ (n)
sopimus
  wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;

umowny /ũˈmɔvnɨ/ (adj)
sopimuksellinen
  dotyczący umowy

umożliwiać /ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑/ (v)
mahdollistaa
  dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś

umrzeć /ˈũmʒɛʨ̑/ (v)
kuolla
  skończyć życie

umysł /ˈũmɨsw̥/ (n)
järki
  siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka;

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
pesuallas
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

umywać ręce /ũˈmɨvaʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
pestä kätensä
  nie brać odpowiedzialności za coś

uncja (n)
unssi
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unia /ˈũɲja/ (n)
unioni
  (informatyka, informatyczny) typ danych w niektórych niskopoziomowych językach programowania, jak C, lub asembler, grupujący wiele różnych sposobów interpretacji tego samego fragmentu pamięci;
  dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;

uniewinnianie (n)
vapauttava tuomio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzekanie przez sąd, że ktoś jest niewinny, uwalnianie go od zarzutów

unikać /ũˈɲikaʨ̑/ (v)
välttää
  starać się nie mieć kontaktu z czymś, trzymać się z daleka od czegoś

uniwerek /ˌũɲiˈvɛrɛk/ (n)
lipasto
  (potocznie, potoczny) uniwersytet

uniwersalny /ˌũɲivɛrˈsalnɨ/ (adj)
yleis-
  obejmujący całość

uniwersjada (n)
universiadit
  (sport, sportowy) akademickie zawody sportowe;

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
yliopisto
  (edukacja, edukacyjny) wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
ununbium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
ununheksium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununoctium /ˌũnũnˈɔktʲjũm/ (n)
ununoktium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og);

ununpentium /ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm/ (n)
ununpentium
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moskow (symbol Mc);

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
ununkvadium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

ununseptium /ˌũnũnˈsɛptʲjũm/ (n)
ununseptium
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 117 (symbol Uus), nazwanego ostatecznie tenes (symbol Ts);

ununtrium /ũˈnũntrʲjũm/ (n)
ununtrium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa radioaktywnego pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 113, oznaczanego obecnie Nh;

upadek /uˈpadɛk/ (n)
tuho
  spadnięcie

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
itsepäinen
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

upał /ˈupaw/ (n)
helle
  (meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upcykling (n)
upcycling
  ponowne wykorzystanie odpadów do zrobienia czegoś użytecznego i bardziej wartościowego od samego surowca;

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu (v)
tappaa kaksi kärpästä yhdellä iskulla
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upokorzenie (n)
nöyryytys
  wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upośledzenie /ˌupɔɕlɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vamma
  stan ograniczenia w funkcjonowaniu jakiegoś narządu, organu ciała lub jego czynności

upragniony (adj)
kaivattu
  oczekiwany z dużym pragnieniem

uprawa /uˈprava/ (n)
viljely
  zespół zabiegów potrzebnych do zasiewu lub sadzenia

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
viljellä
  zajmować się uprawą rośliny lub ziemi

uprawniony (adj)
aiheellinen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający podstawy prawne

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ennakkoluulo
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmość /uˈpʃɛjmɔɕʨ̑/ (n)
ystävällisyys
  uprzejmy, grzeczny i życzliwy stosunek do ludzi

uprzejmy /uˈpʃɛjmɨ/ (adj)
kohtelias
  zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania

uprząż (n)
valjaat
  (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś

upuszczać (v)
pudottaa
  pozwalać wypaść z rąk

uran /ˈurãn/ (n)
uraani
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony (n)
köyhdytetty uraani
  (chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

uraz /ˈuras/ (n)
ruumiinvamma
  uszkodzenie ciała

uraza /uˈraza/ (n)
kauna
  niechęć, żal do kogoś

urdu /ˈurdu/ (n)
urdu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;

urlop /ˈurlɔp/ (n)
loma
  dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urlop macierzyński (n)
äitiysvapaa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urlop płatny przysługujący kobiecie, będącej w trakcie zatrudnienia, w związku z urodzeniem dziecka

urlop ojcowski /ˈurlɔp ɔjˈʦ̑ɔfsʲci/ (n)
isyysloma
  (potocznie, potoczny) urlop, z którego korzysta ojciec noworodka lub niemowlęcia w celu sprawowania nad nim opieki
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urlop udzielany ojcu dziecka w wymiarze do 2 tygodni, przysługujący do ukończenia przez dziecko 12 miesiąca życia albo urlop udzielany ojcu dziecka przysposobionego

urna /ˈurna/ (n)
uurna
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

uroczy /uˈrɔʧ̑ɨ/ (adj)
hurmaava
  pełen uroku, atrakcyjny, pociągający, czarujący

uroczystość /ˌurɔˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
juhla
  uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp.

uroczysty /ˌurɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
juhlallinen
  obchodzony w sposób podniosły, odznaczający się okazałością

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
syntymäpäivä
  rocznica dnia narodzin

urodzić /uˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
synnyttää
  aspekt dokonany od: rodzić

urok /ˈurɔk/ (n)
hurmaavuus
  (książkowy) to, co wywiera przyjemne wrażenie

urolog /uˈrɔlɔk/ (n)
urologi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
urologia, virtsaelintautioppi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urugwajski /ˌuruɡˈvajsʲci/ (adj)
uruguaylainen
  związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju

urządzenie /ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
laite
  mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
virkamies
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

usilny (adj)
harras
  taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku

uskok /ˈuskɔk/ (n)
siirros
  (geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie;

uspokajający (participleAdjective)
rauhoittava
  taki, który uspokaja

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
tyynnyttää
  przywracać spokój, utulać, łagodzić, usuwać obawy, zdenerwowanie

usta /ˈusta/ (n)
suu
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustnik /ˈustʲɲik/ (n)
suukappale
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu dętego w postaci rurki trzymanej w ustach lub przykładanej do nich w celu wdmuchania powietrza;
  część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia
  część aparatu służącego nurkowi do oddychania

ustny /ˈustnɨ/ (adj)
oraalinen
  dotyczący ust, związany z ustami
  wyrażony, przekazany za pomocą ust

usunięcie /ˌusũˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
poistaminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od usunąć

usuwać /uˈsuvaʨ̑/ (v)
poistaa
  (informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp.

uszanka /uˈʃãnka/ (n)
naapukka
  (odzieżownictwo) (potocznie, potoczny) ciepła czapka z klapami chroniącymi uszy od mrozu;

uszatka (n)
sarvipöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Asio otus, gatunek średniej wielkości sowy;

utalentowany (adj)
lahjakas
  (książkowy) obdarzony talentem

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
Utopia, utopia
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utrzymanie /ˌuṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/ (n)
elanto
  środki, pieniądze niezbędne do życia

utykać (v)
nilkuttaa
  chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

uwaga /uˈvaɡa/ (interjection)
huomio
  uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
huomio, tarkkaavaisuus
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
varoa
  zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym

uwertura /ˌuvɛrˈtura/ (n)
alkusoitto
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
pitää kovasti
  otaczać kogoś miłością

uwodzić /uˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
vietellä
  porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś

uwzględniać (v)
ottaa huomioon
  brać pod uwagę

uzależnienie /ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
addiktio
  (psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem

uzależnienie seksualne (n)
seksiriippuvuus
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) uzależnienie od seksu;

uzasadnienie /ˌuzasadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
perusteet
  zbiór argumentów, powodów, motywów i dowodów wyjaśniających jakieś działanie

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (adj)
uzbekin kieli
  odnoszący się do Uzbekistanu lub jego obywateli (Uzbekistańczyków)
  odnoszący się do Uzbeków

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (n)
uzbekki
  język urzędowy Uzbekistanu;

uzbrojenie /ˌuzbrɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
varustelu
  sprzęt bojowy, w który wyposażone jest wojsko

uzbrojony po zęby (adj)
hampaisiin asti aseistautunut
  (żartobliwie) wyposażony w znaczną ilość broni

uzdeczka (n)
aivo-ohjas
  (anatomia, anatomiczny) drobna, parzysta struktura w mózgu znajdująca się w pobliżu jego pnia;

uzdrowiciel (n)
parantaja
  osoba, która posiada moc uzdrawiania i stosuje w tym celu metody niepraktykowane przez medycynę oficjalną; (także, też) ten, kto kogoś uzdrowił

uzdrowiciel wiarą (n)
henkiparantaja
  ten, który używa środków duchowych (takich jak modlitwa, nakładanie rąk), aby leczyć innych

uzurpator /ˌuzurˈpatɔr/ (n)
usurpaattori
  człowiek, który bezprawnie przywłaszcza sobie tytuł, władzę albo cudze prawa do czegoś

uzurpować /ˌuzurˈpɔvaʨ̑/ (v)
anastaa valta
  bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
murtoluku
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)

ułamek niewłaściwy (n)
epämurtoluku
  (matematyka, matematyczny) ułamek, w którym licznik jest większy lub równy mianownikowi

ułan /ˈuwãn/ (n)
ulaani
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

ułomny (adj)
invalidi
  posiadający wady budowy ciała

ułomny (n)
invalidi
  człowiek z wadami budowy

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
hymy
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
hymyillä
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

użycie /uˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
käyttö
  skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś

użyteczność /ˌuʒɨˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
hyödyllisyys
  (informatyka, informatyczny) miara wydajności, efektywności i satysfakcji użytkownika w odniesieniu do interaktywnych urządzeń, aplikacji oraz stron internetowych;
  cecha czegoś, co przynosi pożytek, zaspokaja czyjeś potrzeby

użytkowanie /ˌuʒɨtkɔˈvãɲɛ/ (n)
nautintaoikeus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczone prawo rzeczowe;

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
käyttäjä
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używany /ˌuʒɨˈvãnɨ/ (adj)
käytetty
  mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
käyttää
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

używka /uˈʒɨfka/ (n)
nautintoaine
  produkt spożywczy, zwykle nie mający wartości odżywczej, działający pobudzająco na organizm ludzki

vendémiaire (n)
vendémiaire
  nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

ventôse (n)
ventôse
  nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

vibrato /vʲiˈbratɔ/ (n)
vibrato
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze wibracji dźwięku lub głosu;

vlog /vlɔk/ (n)
vlogi
  blog złożony z zapisów wideo, najczęściej krótkich filmików, w których autor wypowiada się na aktualne tematy lub opowiada o wydarzeniach ze swojego życia

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
-ssa, -ssä
  …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)

w biały dzień /ˈv‿bʲjawɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adv)
keskellä kirkasta päivää
  nie kryjąc się z niczym, jawnie, otwarcie

w ciąży (adj)
gravidi
  (fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną

w cztery oczy /ˈf‿ʧ̑tɛrɨ ˈɔʧ̑ɨ/ (adv)
kahden kesken
  na osobności, bez udziału osób trzecich

w dół (adv)
alamäki
  w kierunku tego, co znajduje się niżej; coraz niżej

w imieniu /v‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/
nimessä
  w czyimś upoważnieniu

w imię /ˈv‿ĩmʲjɛ/
nimissä
  dla kogoś

w mgnieniu oka /ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka/ (adv)
silmänräpäyksessä
  (potocznie, potoczny) bardzo szybko

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
yleisesti
  ogólnie, w sumie, podsumowując

w pierwszej kolejności /ˈf‿pʲjɛrfʃɛj ˌkɔlɛjˈnɔɕʨ̑i/ (idiom)
alkujaan
  najpierw

w pocie czoła /ˈf‿pɔʨ̑ɛ ˈʧ̑ɔwa/ (adv)
hiki hatussa
  z wielkim wysiłkiem

w porządku (interjection)
kunnossa
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zgodę na coś

w przeciwieństwie do /ˌf‿pʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfʲjɛ ˈdɔ/
toisin kuin
  przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś

w przybliżeniu (adv)
arviolta, suunnilleen
  blisko, ale niedokładnie tak

w razie
mikäli
  wskazuje na warunek

w zamian (adv)
vastineeksi
  dając albo otrzymując coś za coś

w zasadzie /v‿zaˈsaʥ̑ɛ/
periaatteessa
  …komunikuje iż wyrażony sąd jest bliski rzeczywistości mimo pewnych przesłanek przemawiających przeciwko

wacha /ˈva.xa/ (n)
raitamakrilli
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acanthocybium solandri, gatunek ryby morskiej, zaliczanej do rodziny makrelowatych

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
viuhka
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;
  (przenośnie, przenośnia) skala, rozpiętość, różnorodność

wachta (n)
vahti
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) grupa marynarzy pełniących służbę
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) służba pełniona przez marynarza na statku

wada /ˈvada/ (n)
vika
  ujemna cecha charakteru

waga /ˈvaɡa/ (n)
vaaka
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiaru ciężaru;

waga ciężka (n)
raskassarja
  (sport, sportowy) najwyższa kategoria wagowa w sportach walki;

wagabunda /ˌvaɡaˈbũnda/ (n)
kulkuri
  (książkowy) człowiek lubiący się włóczyć

wagarowicz (n)
lintsari
  (edukacja, edukacyjny) uczeń chodzący na wagary, opuszczający lekcje

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
vaunu
  (kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wagon sypialny (n)
makuuvaunu
  (kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla sypialni

wahadło (n)
heiluri
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
loma
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

wakat /ˈvakat/ (n)
avoin virka
  wolna posada, nieobsadzone stanowisko

walabia (n)
vallabi
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Wallabia Trouessart, rodzaj torbacza z podrodziny kangurów;

walc /valʦ̑/ (n)
valssi
  (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1);

walc wiedeński (n)
wienervalssi
  (choreografia, choreograficzny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybsza odmiana walca;

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
taistella
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walczyć z wiatrakami /ˈvalʧ̑ɨʥ̑ ˌz‿vʲjatraˈkãmʲi/ (v)
taistella tuulimyllyjä vastaan
  walczyć z wytworami własnej wyobraźni
  podejmować się walki z czymś nieodwracalnym; zmagać się z czymś, czego nie da się pokonać

walec /ˈvalɛʦ̑/ (n)
sylinteri
  (matematyka, matematyczny) bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem;
  przedmiot w kształcie walca (1.2)
tiejyrä
  pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni;

walentynka /ˌvalɛ̃nˈtɨ̃nka/ (n)
ystävänpäiväkortin saaja
  anonimowy drobny upominek lub kartka z życzeniami na walentynki, zwykle ozdobiona sercem, będąca wyrazem adoracji
  osoba obdarowana z okazji walentynek

walet /ˈvalɛt/ (n)
sotamies
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

walijski /vaˈlʲijsʲci/ (adj)
walesilainen
  związany z Walią, dotyczący Walii

walina (n)
valiini
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kwas aminoizowalerianowy;

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
matkalaukku
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walić konia /ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa/ (v)
runkata, vetää käteen
  (wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka

walka /ˈvalka/ (n)
kamppailu
  (sport, sportowy) mecz bokserski lub mecz innego sportu kontaktowego
taistelu
  siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu
  (przenośnie, przenośnia) zmaganie z czymś, zwalczanie czegoś

walkiria (n)
valkyria
  (mitologia germańska) każda z pomniejszych bogiń nordyckich, córek Odyna, przedstawianych jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni lub wilkow;

walkman /ˈwɔkmɛ̃n/ (n)
korvalappustereot
  (elektronika, elektroniczny) mały, przenośny magnetofon kasetowy lub radiomagnetofon wyposażony w słuchawki;

walkower /valˈkɔvɛr/ (n)
luovutusvoitto
  (sport, sportowy) przyznanie zwycięstwa z powodu nieobecności przeciwnika, jego wycofania się lub dyskwalifikacji;

waloński (adj)
valloni
  związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów

waloński (n)
valloni
  (językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;

waltornia /valˈtɔrʲɲa/ (n)
käyrätorvi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny dęty blaszany;

waluta /vaˈluta/ (n)
valuutta
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
vampyyri, verenimijä
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
vampyyri
  (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;

wanad /ˈvãnat/ (n)
vanadiini
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wandal /ˈvãndal/ (n)
vandaali
  osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki

wandalizm /vãnˈdalʲism̥/ (n)
vandalismi
  akt bezmyślnego zniszczenia

wandalski (adj)
vandaali
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Wandalami, dotyczący Wandalów

wanderlust (n)
kaukokaipuu
  zamiłowanie do włóczęgi, tęsknota za podróżami, pociąg do podróżowania

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
vanilja
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanilina (n)
vanilliini
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
kylpyamme
  duże naczynie do kąpieli

wanta /ˈvãnta/ (n)
vantti
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu;

wapiennik (n)
kalkkiuuni
  (technologia, technika, techniczny) piec służący do wypalania wapienia w celu uzyskania wapna palonego;

wapień /ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kalkkikivi
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;

wapiti (n)
kanadanhirvi
  (zoologia, zoologiczny) Cervus canadensis, duży, północnoamerykański jeleń;

wapno (n)
kalkki
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
kalsium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
varaani
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

waran z Komodo (n)
komodonvaraani
  (herpetologia, herpetologiczny) Varanus komodoensis Ouwens, drapieżny gad z rodziny waranów zamieszkujący wyspy Archipelagu Sundajskiego;

warcaby (n)
tammi
  gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszy;

warchlak /ˈvarxlak/ (n)
pikkuporsas
  młode świni domowej w pierwszym roku życia

warczeć (v)
murista
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku

warfaryna (n)
varfariini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwkrzepliwy, pochodna kumaryny, antagonista witaminy K

warga /ˈvarɡa/ (n)
huuli
  (anatomia, anatomiczny) parzysty fałd skórny ograniczający usta;

warga sromowa (n)
huuli
  (anatomia, anatomiczny) każdy z czterech parzystych fałdów skórnych u wejścia do kobiecej pochwy;

wargowy (adj)
huuli
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący warg, ust
  (fonetyka, fonetyczny) związany z artykulacją ustami

wariancja /varʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
varianssi
  (statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego;

wariant /ˈvarʲjãnt/ (n)
variant-muuttuja
  inne rozwiązanie, opracowanie, inna wersja

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
letti
  (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów
  coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1)

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
kerros
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn
  (geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych;
  grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;

warszawa /varˈʃava/ (n)
Varsova
  (motoryzacja) polski samochód marki Warszawa;

warszawski /varˈʃafsʲci/ (adj)
varsovalainen
  związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy

warsztat /ˈvarʃtat/ (n)
verstas
  (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
  (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej

wart /vart/ (adj)
arvoinen
  posiadający pewną wartość

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
arvo
  określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
  kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
  zwykle lm zasada moralna, przekonanie

waruga /vaˈruɡa/ (n)
vasarapäähaikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Scopus umbretta, duży, brązowy ptak afrykański z wydatnym czubem z tyłu głowy;

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
ehto
  ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
vihannes
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

warzyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
panna
  przygotowywać piwo

warzęcha (n)
kapustahaikara
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Platalea;

wasabi (n)
wasabi
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Eutrema japonica (Miq.) Koidz., chrzan japoński z rodziny kapustowatych

wasal /ˈvasal/ (n)
vasalli
  (historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony;

wasz /vaʃ/ (pronoun)
teidän
  2. (osoba) lm

wat /vat/ (n)
watti
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata /ˈvata/ (n)
pumpuli
  masa cienkich włókien używana w celach kosmetycznych, technicznych, krawieckich i jako opatrunek;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
hattara
  (spożywczy) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wawrzyn /ˈvavʒɨ̃n/ (n)
laakeri
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;

wazektomia /ˌvazɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
vasektomia
  (medycyna, medyczny) zabieg urologiczny przeprowadzany u mężczyzn w celu trwałego pozbawienia ich płodności, polegający na przecięciu nasieniowodu (nasieniowodów);

wazelina (n)
vaseliini
  (chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wazon /ˈvazɔ̃n/ (n)
maljakko
  ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów

wałach /ˈvawax/ (n)
ruuna, valakka
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek /ˈvawɛk/ (n)
pyörittäjä
  przedmiot przypominający cylinder

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
kaulin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

ważka /ˈvaʃka/ (n)
sudenkorento
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważek (Odonata Fabricius), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
tärkeä
  mający duże znaczenie
  mający odpowiedzialne stanowisko, duże wpływy
voimassa oleva
  mający moc prawną, obowiązujący

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
painaa
  określać czyjś ciężar za pomocą wagi
  mieć jakiś ciężar, masę

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
huolimatta
  sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
tulla sisään
  rozpoczynać grę, np. na boisku, w karty
  stawać się członkiem czegoś
  stawać się elementem zbioru, elementem składowym
  wspinać się, iść w górę
  wstępować na coś nogą (nogami)
  wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.

wchodzić w grę /ˈfxɔʥ̑iʥ̑ ˈv‿ɡrɛ/ (idiom)
tulla kuvaan mukaan
  być branym pod uwagę; uczestniczyć, stanowić część jakiegoś przedsięwzięcia

wczesny /ˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
varhainen
  taki, który jest u swojego początku

wcześniactwo /fʧ̑ɛɕˈɲaʦ̑tfɔ/ (n)
ennenaikainen synnytys
  (medycyna, medyczny) urodzenie dziecka między 22. a 37. tygodniem ciąży

wcześniak /ˈfʧ̑ɛɕɲak/ (n)
keskonen
  dziecko urodzone w wyniku przedwczesnego porodu

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
aikaisin, varhain
  podczas początkowego etapu trwania czegoś

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
eilinen, eilispäivä, eilen
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (n)
eilen
  dzień poprzedni w stosunku do dzisiejszego

wczorajszy /fʧ̑ɔˈrajʃɨ/ (adj)
eilinen
  taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego

wdech (n)
sisäänhengitys
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
leski
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowi grosz /ˈvdɔvʲi ˈɡrɔʃ/ (n)
lesken ropo
  (książkowy) niewielka kwota przekazana kosztem wyrzeczeń przez osobę niezamożną

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
leski, leskimies
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdowieństwo (n)
leskeys
  bycie wdową lub wdowcem

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
hengittää
  wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
kiitollisuus
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
kiitollinen
  pełen wdzięczności

wdzięk /vʲʥ̑ɛ̃ŋk/ (n)
komeus
  sprawianie miłego wrażenia swoim wyglądem i / lub zachowaniem

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
weber
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

webinar (n)
webinaari
  konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;

webinarium (n)
webinaari
  konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;

wedyjski /vɛˈdɨjsʲci/ (adj)
vedalainen
  dotyczący wedyzmu

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
mukaan
  …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
  …wyrażający autora czegoś

weekend (n)
viikonloppu
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganin /vɛˈɡãɲĩn/ (n)
vegaani
  człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
veganismi
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

wegański /vɛˈɡãj̃sʲci/ (adj)
vegaaninen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bez mięsa, ryb i innych produktów pochodzenia zwierzęcego (tj. nabiału, tłuszczów zwierzęcych, jajek, owoców morza, miodu)
  związany z weganizmem, dotyczący weganizmu

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
kasvissyönti, vegetarismi
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
kasvis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wehikuł czasu /vɛˈxʲikuw ˈʧ̑asu/ (n)
aikakone
  fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie;

wejście /ˈvɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
sisäänkäynti
  miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć
  czynność pojawienia się
  czynność wchodzenia, przejścia do jakiegoś miejsca
  pojawienie się

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
veksillologia, lipputiede
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

wektor /ˈvɛktɔr/ (n)
vektori
  (biologia, biologiczny) organizm lub cząsteczka zdolna do przeniesienia fragmentu DNA do komórki biorcy;
  (geometria) (fizyka, fizyczny) obiekt będący wielkością określoną przez wartość liczbową (moduł), zwrot i kierunek, ale bez punktu zaczepienia;
  (geometria) (fizyka, fizyczny) para punktów, przedstawiana geometrycznie w postaci odcinka ze strzałką;
  (informatyka, informatyczny) sposób, w jaki można zainfekować urządzenie
  (informatyka, informatyczny) tablica jednowymiarowa;
  (matematyka, matematyczny) w szerszym znaczeniu: element przestrzeni liniowej, czyli obiekt, który może być skalowany i dodawany;
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) organizm przenoszący pasożyta lub drobnoustrój zakaźny;

welin /ˈvɛlʲĩn/ (n)
pergamentti
  dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;

welocyped /ˌvɛlɔˈʦ̑ɨpɛt/ (n)
velosipedi
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotny rower, który nie posiada łańcucha ani hamulców;

welomobil (n)
kinneri
  (transport, transportowy) trzy lub czterokołowy rower rozbudowany o opływową kabinę, niekiedy wspomagany silnikiem

welur /ˈvɛlur/ (n)
veluuri
  (włókiennictwo) tkanina osnowowa z krótkim włosem tworzącym okrywę runową, rodzaj pluszu

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
haltioituminen, innoitus
  (książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
venetsia, venetsialainen
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (n)
venetsia
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół dialektów używanych w północno-wschodnich Włoszech;

wenerologia /ˌvɛ̃nɛrɔˈlɔɟja/ (n)
venerologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową;

weneryczny (adj)
veneerinen
  (medycyna, medyczny) przenoszony drogą płciową

wenezuelski /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/ (adj)
venezuelalainen
  odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków

wenlafaksyna (n)
venlafaksiini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdepresyjny i przeciwlękowy z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, wzór sumaryczny: C17H27NO2

wentylacja (n)
ilmanvaihto
  (technologia, technika, techniczny) wymiana powietrza w pomieszczeniach lub maszynach

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
puhallin
  (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

wenusjański (adj)
venuslainen
  (astronomia, astronomiczny) związany z planetą Wenus

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
veranta, kuisti
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach

werbel /ˈvɛrbɛl/ (n)
pikkurumpu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bęben posiadający struny pod spodnią membraną dla uzyskania charakterystycznego dźwięku;

werbena (n)
rautayrtti
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

werbować (v)
värvätä
  namawiać kogo do udziału w czymś

wermut (n)
vermutti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino wzmacniane aromatyzowane ziołami i korzeniami;

wers /vɛrs/ (n)
rivi
  podstawowa jednostka wersyfikacyjna, najczęściej złożona z jednej linijki tekstu

wersalka /vɛrˈsalka/ (n)
vuodesohva
  rozkładane łóżko, które po złożeniu tworzy kanapę

wersja /ˈvɛrsʲja/ (n)
versio
  jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś

wesele /vɛˈsɛlɛ/ (n)
häät
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie

wesołe miasteczko /vɛˈsɔwɛ mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
huvipuisto
  karuzele, strzelnice i inne podobne atrakcje zebrane w jednym miejscu;

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
iloinen
  taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny

westalka (n)
Vestan neitsyt
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłanka Westy, rzymskiej bogini ogniska domowego;

westchnienie (n)
huokaus, henkäisy, hengenveto
  głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji

western /ˈwɛstɛrn/ (n)
länkkäri
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;

wesz /vɛʃ/ (n)
täi
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

wet za wet /ˈvɛd za‿ˈvɛt/ (idiom)
potut pottuina
  (książkowy) wzajemnie, w ten sam sposób (zwykle złem za zło)

weteran /vɛˈtɛrãn/ (n)
veteraani
  (wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
eläinlääkäri
  (weterynaria, weterynaryjny) lekarz leczący zwierzęta;

weto /ˈvɛtɔ/ (n)
veto
  protest lub sprzeciw wobec czegoś;

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
sisällä
  (przenośnie, przenośnia) w sobie, w duszy

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
sisällä
  w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu

wewnątrzmaciczny /ˌvɛvnɔ̃nṭʃmaˈʨ̑iʧ̑nɨ/ (adj)
kohdunsisäinen
  dziejący się wewnątrz macicy, dotyczący wnętrza macicy, obowiązujący wewnątrz macicy

wewnętrznie (adv)
sisäisesti
  w sposób dotyczący wnętrza, środka; w środku, do środka

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
sisäinen
  taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
vesuvianiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wezwanie /vɛzˈvãɲɛ/ (n)
haaste
  pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.

wezyr /ˈvɛzɨr/ (n)
visiiri
  najważniejszy urzędnik na dworze kalifów;

wełna /ˈvɛwna/ (n)
villa
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)

whisky (n)
viski
  (spożywczy) mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadomość /vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
viesti
  coś, co przekazuje informację
  nowina, informacja

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
ämpäri, sanko
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
maasilta
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiano /ˈvʲjãnɔ/ (n)
morsiuslunnaat
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma zapisywana żonie przez męża, równa sumie posagu;
  (przestarzałe, przestarzały) posag, wyprawa panny młodej

wiara /ˈvʲjara/ (n)
usko
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych
  (książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie

wiarygodność /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
uskottavuus
  cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe

wiata /ˈvʲjata/ (n)
katos
  budowla niekiedy ze ściankami, z zadaszeniem opartym na słupach, nad peronami, parkingami, przystankami;

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
tuuli
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatr słoneczny (n)
aurinkotuuli
  (astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;

wiatraczek /vʲjaˈtraʧ̑ɛk/ (n)
väkkärä
  zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
tuulimylly
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
tuuliviiri
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiatrołap (n)
kuraeteinen
  nieduże pomieszczenie, często dobudowane, oddzielające wnętrze budynku od wejścia

wiatrołom (n)
tuulenkaato
  drzewa powalone wiatrem;

wiatrówka /vʲjaˈtrufka/ (n)
tuulitakki
  (odzieżownictwo) lekka kurtka chroniąca przed wiatrem

wiatyk (n)
matharaka
  (kościelny) komunia dawana wiernemu w niebezpieczeństwie śmierci;

wibracja (n)
värähtely, värinä
  drganie o dużej częstotliwości

wibrator (n)
vibraattori
  (seksuologia, seksuologiczny) wibrujące akcesorium imitujące męski członek, wykorzystywane do stymulacji narządów płciowych;

wibrować /vʲiˈbrɔvaʨ̑/ (v)
täristä
  drgać bardzo szybko, falować
  o głosie, dźwięku: zmieniać się rytmicznie; brzmieć raz wyżej, raz niżej
  wprawiać coś w drgania wibratorem

wice-
vara-
  …tworzący określenia osób będących czyimś zastępcą

wicehrabia (n)
varakreivi
  arystokrata noszący tytuł niższy niż tytuł hrabiego

wicekról (n)
varakuningas
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;

wiceprezydent (n)
varapresidentti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta

wichura /vʲiˈxura/ (n)
vihuri
  silny, porywisty wiatr

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
haarukka
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;
  (środowiskowy) (technologia, technika, techniczny) element konstrukcji roweru, na którym mocuje się oś koła;

widelec do porcjowania /vʲiˈdɛlɛʣ̑ ˌdɔ‿pɔrʦ̑ʲjɔˈvãɲa/ (n)
paistihaarukka
  widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej

wideo (n)
video
  (technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;

widełki (n)
kannatin
  miejsce w telefonie gdzie odkłada się słuchawkę

widmo /ˈvʲidmɔ/ (n)
kirjo
  (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
  (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;

widoczny /vʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
näkyvä
  taki, którego widać

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
näkymä
  widziana przestrzeń, krajobraz

widokówka /ˌvʲidɔˈkufka/ (n)
maisemakortti
  karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;

widz /vʲiʦ̑/ (n)
katsoja
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
nähdä
  odbierać bodźce wzrokowe
  spotykać się
  mieć dany pogląd na coś/kogoś

widłak (n)
lieko
  (botanika, botaniczny) Lycopodium L., rodzaj roślin z rodziny widłakowatych o długich, wzniesionych lub płożących się pędach pokrytych szpilkowatymi lub łuskowatymi liśćmi;

widłonóg /vʲidˈwɔ̃nuk/ (n)
hankajalkainen
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak morski lub słodkowodny wolno pływający lub pasożytniczy;

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
hanko, heinähanko
  narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wieczna zmarzlina (n)
ikirouta
  (ekologia, ekologiczny) stale zamarznięta głębsza warstwa gleby

wieczne pióro (n)
täytekynä
  przyrząd do pisania ze zbiorniczkiem na atrament wewnątrz obsadki;

wiecznie /ˈvʲjɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ikuisesti
  bez ograniczenia w czasie

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
iankaikkisuus, ikuisuus
  (książkowy) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczny /ˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
ikuinen
  trwający wieczność; dotyczący wieczności

wieczny szach /ˈvʲjɛʧ̑nɨ ˈʃax/ (n)
ikuinen shakki
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której jeden z graczy nie jest w stanie obronić się przed ciągłym szachowaniem jego króla przez bierki przeciwnika;

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
ilta, ehtoo
  część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
polttarit
  zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
tiedot, tieto
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
tietää
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiedźma /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ma/ (n)
akka
  (etnografia, etnograficzny) od średniowiecza: kobieta mająca związek ze złymi mocami
  (etnografia, etnograficzny) w dawnych wierzeniach: kobieta, która ma wiedzę (głównie o leczeniu ludzi, przyrodzie i magii), określenie neutralne;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta stara, brzydka, kłótliwa

wiejadło /vʲjɛ̇ˈjadwɔ/ (n)
löyhytin
  (rolnictwo, rolniczy) prymitywne narzędzie do oddzielania plew od ziarna w formie szufli, wideł lub płaskiego kosza;

wiek /vʲjɛk/ (n)
ikä
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
vuosisata
  sto lat;

wiek emerytalny /ˈvʲjɛk ˌɛ̃mɛrɨˈtalnɨ/ (n)
eläkeikä
  (urzędowy) rok życia, od którego osoba ubezpieczona na życie nabywa prawo do świadczenia z tytułu dożycia tego wieku; wiek, od którego pracownik może odejść na emeryturę;

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
kameli
  (zoologia, zoologiczny) Camelus Linnaeus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (adv)
paljon
  dużo, w dużym stopniu, zakresie

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (indefinitePronoun)
paljon
  duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś

wielki /ˈvʲjɛlʲci/ (adj)
suuri
  bardzo ważny, znaczący
  o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
  o nadzwyczaj dużych rozmiarach

wielkie księstwo (n)
suurherttuakunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez wielkiego księcia (magnus dux) państwo lub jego część;

wielkopostny (adj)
paastonajan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Wielkim Postem, dotyczący Wielkiego Postu, odprawiany w Wielkim Poście

wielkość /ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑/ (n)
suuruus
  rozmiary czegoś
  cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
  właściwość, którą można zmierzyć

wielojęzyczność (n)
monikielisyys
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
monikielinen
  posługujący się wieloma językami
  napisany w wielu językach

wielokomórkowy /ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
monisoluinen
  (biologia, biologiczny) składający się z wielu komórek

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
toistuvasti
  wiele razy

wielokrotność /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
monikerta
  (matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej;

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
monikulttuurisuus
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wielokulturowy /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/ (adj)
monikulttuurinen
  dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur

wielokąt /vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/ (n)
monikulmio
  (geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;

wieloletni /ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
monivuotinen
  trwający lub mający wiele lat

wielomian /vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/ (n)
polynomi
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;

wielonarodowy (adj)
monikansallinen
  złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
valas
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
valaanpyynti
  polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wieloużytkownikowy (adj)
monen käyttäjän
  (informatyka, informatyczny) (telekomunikacja) mogący obsługiwać wielu użytkowników na raz

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
monitahokas
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wielościenny (adj)
monitahkoinen
  (geometria) taki, który ma wiele ścian

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
laakeriseppele
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
sianliha
  (spożywczy) mięso ze świni;

wierność /ˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
tarkkuus
  bycie wiernym, stałym, oddanym komuś lub czemuś

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
uskollinen
  o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
  wykazujący się wiernością, lojalnością

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
runo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki, często rymowany

wiertarka /vʲjɛrˈtarka/ (n)
pora
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;
  przyrząd dentystyczny o napędzie elektrycznym służący do oczyszczania zębów z próchnicy

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
paju
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzba płacząca /ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a/ (n)
itkupaju
  (botanika, botaniczny) Salix alba L. (Tristis), odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach;

wierzchowiec /vʲjɛʃˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hevonen
  (jeździectwo, jeździecki) koń do jazdy wierzchem, w siodle

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
huippu
  (geografia, geograficzny) szczyt góry

wierzchołek góry lodowej /vʲjɛʃˈxɔwɛɡ ˈːurɨ lɔˈdɔvɛj/ (n)
jäävuoren huippu
  (publikatory) o wykrytej aferze, która stanowi fragment szerszego, lecz nieujawnionego jeszcze negatywnego zjawiska

wierzyciel /vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl/ (n)
luotonantaja
  (potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze
lainanantaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy;

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
uskoa
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wiesiołek /vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/ (n)
helokki
  (botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
vaateripustin, henkari
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;

wieszać (v)
ripustaa
  umieszczać coś w taki sposób, że punkt zaczepienia znajduje się ponad jego środkiem ciężkości

wieszczek (n)
alppinaakka
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhocorax graculus, gatunek średniego ptaka osiadłego z rodziny krukowatych;

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
vietnamilainen, vietnam
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (n)
vietnam, vietnamilainen
  język urzędowy Wietnamu;

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
tuulinen
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
orava
  (zoologia, zoologiczny) : (1.1) (zoologia, zoologiczny) sciurus, nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieńcowy (adj)
sepel
  (anatomia, anatomiczny) odnoszący się do naczyń odżywiających serce

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
kylä
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
maa
  tereny pozamiejskie

wieśniak /ˈvʲjɛ̇ɕɲak/ (n)
moukka
  człowiek mieszkający na wsi

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
torni
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
Baabelin torni
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża Eiffla /ˈvʲjɛʒa ˈajfla/ (n)
Eiffel-torni
  (architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;

wieża ciśnień /ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ/ (n)
vesitorni
  (technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
tornitalo, pilvenpiirtäjä
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wihajster /vʲiˈxajstɛr/ (n)
hilavitkutin
  (potocznie, potoczny) przedmiot, czasem fragment innego przedmiotu, o nieznanej lub nieistotnej w chwili wypowiedzi nazwie

wikariusz (n)
kappalainen
  (kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) w administracji kościelnej duchowny będący zastępcą lub namiestnikiem;

wiking /ˈvʲicĩŋk/ (n)
viikinki
  (historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;

wikkański (adj)
wiccalainen
  związany z religią wicca, dotyczący religii wicca

wiklina /vʲikˈlʲĩna/ (n)
vitsa
  młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie;

wikt i opierunek /ˈvʲikt ˌi‿ɔpʲjɛˈrũnɛk/ (n)
majoitus ja ateriat
  posiłki i zakwaterowanie

wiktoriański (adj)
viktoriaaninen
  związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej

wilczyca /vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
naarassusi
  (zoologia, zoologiczny) samica wilka

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
kuhankeittäjä
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność (n)
kosteus
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
humidi, kostea
  trochę mokry

wilgoć /ˈvʲilɡɔʨ̑/ (n)
kostuttaja
  woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;

wilk /vʲilk/ (n)
susi, hukka
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk morski /ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/ (n)
merikarhu
  (przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
susi lampaan vaatteissa
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilk workowaty (n)
pussihukka
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Thylacinus cynocephalus Harris, gatunek wymarłego torbacza z rodziny wilkoworowatych, zamieszkującego niegdyś Australię, zwłaszcza Tasmanię oraz Nową Gwineę;

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
ihmissusi
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

willa /ˈvʲilːa/ (n)
huvila
  podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;

wina /ˈvʲĩna/ (n)
syy
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
hissi
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

windsurfing (n)
purjelautailu
  (sport, sportowy) sport wodny, odmiana żeglarstwa uprawiana przy użyciu deski z niewielkim żaglem;

winegret /vʲĩnɛˈɡrɛt/ (n)
vinaigrette
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos sałatkowy przygotowany z oliwy i octu (najlepiej winnego) z dodatkiem soli, cukru, musztardy, cytryny i innych przypraw;

winiarnia (n)
viinibaari
  (handel, handlowy) lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino
viininvalmistamo
  wytwórnia wina

winiarz (n)
viinintekijä, viinintuottaja
  (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba produkująca wino

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
viinitila
  (rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
syyllinen
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
viini
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

winobranie /ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ/ (n)
viininkorjuu
  okres zbierania winogron
  zbiór owoców winorośli

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
viinirypäle
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
viiniköynnös
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiście.

winyl (n)
vinyyli
  (chemia, chemiczny) substancja zawierająca rodniki powstałe poprzez oderwanie atomów wodoru od cząsteczek etenu
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) płyta winylowa

wio /vʲjɔ/ (interjection)
hopoti-hop
  komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
sello
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiolonczelistka /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲistka/ (n)
sellisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wiolonczeli

wiorsta (n)
virsta
  (jednostka miary) dawna rosyjska jednostka długości, równa około 1067 metrów

wiosenne porządki (n)
kevätsiivous
  sprzątanie po zimie

wiosennie (adv)
keväisesti
  typowo dla wiosny

wiosenny /vʲjɔˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
keväinen, kevät-
  mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
kevät
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
airo
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłować (v)
soutaa, meloa
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wioślarka /vʲjɔ̇ɕˈlarka/ (n)
vesikirppu
  (zoologia, zoologiczny) drobny skorupiak słodkowodny mający dwuczęściową skorupkę i rozwiniętą drugą parą czułków służących do pływania;

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
soutu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wiropłat /vʲiˈrɔpwat/ (n)
roottorikone
  (lotnictwo, lotniczy) maszyna cięższa od powietrza, zdolna do lotu dzięki powstawaniu siły nośnej na wirujących powierzchniach;

wirus /ˈvʲirus/ (n)
virus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
virologia, virusoppi
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wirusowy (adj)
virus-
  związany z wirusami, dotyczący wirusów

wisielczy humor (n)
hirtehishuumori
  humor bardzo zły, objawiający się niewybrednymi, często fatalistycznymi lub makabrycznymi żartami
  zdolność dostrzegania zabawnych stron bardzo złej lub trudnej sytuacji, często pozwalająca komuś przetrwać trudne chwile

wisienka na torcie (n)
sokerina pohjalla
  coś, co jest dodatkiem do czegoś dobrego i sprawia, że jest to jeszcze lepsze

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
roikkua, riippua
  być przymocowanym do czegoś od góry
  znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią
riippua, roikkua
  dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
  umierać na szubienicy

wiskacza /vʲiˈskaʧ̑a/ (n)
viskatsa
  (zoologia, zoologiczny) Lagostomus maximus, południowoamerykański gryzoń spokrewniony z szynszylą, szkodnik pastwisk;

wist /vʲist/ (n)
tuppi
  (termin karciany) rodzaj gry w karty;

witaj w klubie /ˈvʲitaj ˈf‿klubʲjɛ/ (idiom)
kerhoon
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto ma podobne doświadczenia

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
vitamiini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
tervehtiä
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witlinek /vʲiˈtlʲĩnɛk/ (n)
valkoturska
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka;

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
lasimaalaus
  (sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

witryna /vʲiˈtrɨ̃na/ (n)
vitriini
  duże okno sklepu przeznaczone na ekspozycję towaru;

wiwianit /vʲiˈvʲjä̃ɲit/ (n)
vivianiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

wiza /ˈvʲiza/ (n)
viisumi
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizerunek /ˌvʲizɛˈrũnɛk/ (n)
imago
  pierwowzór, odbicie, obraz

wizja (n)
ilmestys
  obraz, plan czegoś stworzony w czyjejś wyobraźni
  widzenie, przywidzenie

wizualny (adj)
visuaalinen
  dostrzegalny wzrokiem

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
käynti
  pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizyta domowa (n)
kotikäynti
  (medycyna, medyczny) zbadanie chorego w jego własnym mieszkaniu

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
käyntikortti
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
jalava
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;

wiązanie kowalencyjne /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈʦ̑ɨjnɛ/ (n)
kovalenttinen sidos
  (chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego;

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
solmia
  splatać, tworząc węzeł

wiązać koniec z końcem /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ ˈs‿kɔ̃j̃nʦ̑ɛ̃m/ (v)
saada rahat riittämään
  dawać radę finansowo

wiązówka błotna (n)
mesiangervo
  (botanika, botaniczny) Filipendula ulmaria L., gatunek leczniczej i ozdobnej byliny z rodziny różowatych;

wić się jak piskorz /ˈvʲiʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈpʲiskɔʃ/ (v)
huiputtaa
  sprytnie, zręcznie wykręcać się od odpowiedzi, nie odpowiadając wprost na pytania

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
joten
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

więdnąć /ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kuihtua
  o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
enemmistö
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło (n)
nivelside
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
vankila, tyrmä
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzienny /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̃nːɨ/ (adj)
vankila
  dotyczący więzienia

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
vanki
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

więzy krwi /ˈvʲjɛ̃w̃zɨ ˈkr̥fʲi/ (idiom)
verisukulaisuus
  stosunek pokrewieństwa między osobami

więź (n)
side
  stan posiadania czegoś wspólnego
  to, co łączy jednostki ze sobą

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
kirsikka
  (spożywczy) owoce wiśni (1.1)

wiśniowy /vʲiɕˈɲɔvɨ/ (adj)
kirsikanmakuinen
  mający kolor dojrzałych owoców wiśni

wklęsły (adj)
kovera, konkaavi
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
pian, kohta
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkurwiony /fkurˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
vihainen, ärsyyntynyt
  (wulgarnie, wulgaryzm) odczuwający gniew, duże zdenerwowanie

wkład /fkwat/ (n)
myötävaikutus
  to, co się wkłada w jakąś działalność (np. pieniądze)

wkładka /ˈfkwatka/ (n)
insertti
  (drukarstwo, drukarski) (poligrafia) dodatek do książki lub czasopisma w postaci kolorowego prospektu, plakatu, tabeli itp., włożony luźno w środek

wlec /vlɛʦ̑/ (v)
hidastella
  ciągnąć po ziemi

wlot (n)
kanava
  początkowa część rzeczy, do której coś wlatuje, wpada, wpływa lub wjeżdża

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
pojantytär, tyttärentytär
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
lapsenlapsi
  syn córki lub syna

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
sisus
  przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś

woalka /vɔˈalka/ (n)
huntu
  przezroczysta zasłona na twarz stanowiąca przybranie damskiego kapelusza;

woda /ˈvɔda/ (n)
vesi
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;

woda kolońska /ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/ (n)
kölninvesi
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej o zapachu cytrusowo-ziołowym;

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
kuningasvesi
  (chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
mineraalivesi, kivennäisvesi
  naturalna woda lecznicza;

woda szara (n)
harmaa vesi
  (ochrona środowiska) nieprzemysłowa woda ściekowa powstająca w procesach domowych, takich jak mycie naczyń, kąpiel i pranie, nadająca się w ograniczonym zakresie do wtórnego wykorzystania;

woda utleniona /ˈvɔda ˌutlɛ̃ˈɲɔ̃na/ (n)
vetyperoksidi
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) trzyprocentowy wodny roztwór nadtlenku wodoru używany m.in. do dezynfekcji ran;

woda święcona (n)
vihkivesi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;

wodewil /vɔˈdɛvʲil/ (n)
vaudeville
  (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym;

wodniczka (n)
sarakerttunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus paludicola, zagrożony wyginięciem niewielki ptak wędrowny, zamieszkujący wschodnią Europę i zachodnią Azję po Ural, w pasie klimatu umiarkowanego;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
luhtakana
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodnisty (adj)
läpimärkä
  zawierający zbyt dużo wody

wodny /ˈvɔdnɨ/ (adj)
vesi, vesi-
  nawiązujący do wody lub innych cieczy

wodobrzusze (n)
vesivatsa
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) gromadzenie się przesięku w jamie otrzewnej;

wodolot /vɔˈdɔlɔt/ (n)
kantosiipialus
  jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;

wodomierz /vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
vesimittari
  (technologia, technika, techniczny) miernik pokazujący ilość zużytej wody;

wodoodporny /ˌvɔdɔːtˈpɔrnɨ/ (adj)
vedenkestävä
  odporny na działanie wody

wodopój /vɔˈdɔpuj/ (n)
vesikuoppa
  miejsce, w którym zwierzęta zwykle piją wodę

wodorotlenek (n)
hydroksidi
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodorowęglan /ˌvɔdɔrɔˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
bikarbonaatti
  (chemia, chemiczny) sól kwasu węglowego, w której tylko jeden atom wodoru uległ podstawieniu przez atom metalu;

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
vesiputous, koski
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodowanie /ˌvɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
laskeutuminen veteen
  (lotnictwo, lotniczy) osadzanie samolotu lub kapsuły statku kosmicznego na wodzie;

wodowstręt (n)
hydrofobia, vesikauhu
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) jeden z poważnych objawów wścieklizny objawiający się bolesnymi skurczami krtani podczas picia wody, a nawet na jej widok

wodór /ˈvɔdur/ (n)
vety
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojenny /vɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
sota-
  związany z wojną, odnoszący się do wojny

wojewoda /ˌvɔjɛˈvɔda/ (n)
voivodi
  (administracja) zwierzchnik administracji na terenie województwa

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
voivodikunta
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

województwo małopolskie (n)
Vähä-Puolan voivodikunta
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w południowej Polsce, z siedzibą władz w Krakowie;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
sota
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
sisällissota
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna trojańska /ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska/ (n)
Troijan sota
  (mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;

wojowniczy (adj)
sotaisa
  skłonny do walki

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
armeija
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (adj)
sotilaallinen
  związany z wojskiem, dotyczący wojska

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (n)
asevelvollinen
  żołnierz

wojujący /ˌvɔjüˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
sotaakäyvä
  zaciekle walczący o swoje ideały

wok /vɔk/ /wɔk/ (n)
wokkipannu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich;

wola /ˈvɔla/ (n)
tahto
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

wole (n)
struuma
  (medycyna, medyczny) patologia tarczycy, np. powiększenie gruczołu lub lokalizacja narządu za mostkiem
kupu
  (zoologia, zoologiczny) rozszerzenie przełyku służące do przechowywania i przenoszenia pokarmu

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
pitää parempana
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
volframi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolna miłość (n)
vapaa rakkaus
  postawa hołdująca nieskrępowanemu życiu seksualnemu bez zobowiązań, w opozycji do tradycyjnego małżeństwa i monogamii, kojarzona z ruchem hipisowskim;

wolne oprogramowanie /ˈvɔlnɛ ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
vapaa ohjelmisto
  oprogramowanie, które może być uruchamiane, kopiowane, rozpowszechniane, analizowane oraz zmieniane i poprawiane przez użytkowników;

wolnomularz /ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/ (n)
vapaamuurari
  członek stowarzyszenia wolnomularskiego

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
vapaus
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie
  (więziennictwo, więzienny) pozostawanie poza więzieniem

wolność słowa /ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva/ (n)
sananvapaus
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych;

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
vapaa
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  nieobciążony czymś niekorzystnym
  niezajęty przez coś
naimaton
  niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki
hidas
  odbywający się bez pośpiechu

wolny rynek /ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
avoin markkina
  handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);

wolontariat (n)
vapaaehtoistyö
  dobrowolna, bezpłatna praca społeczna

wolt /vɔlt/ (n)
voltti
  (fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;

woltomierz /vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
jännitemittari
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego;

woluta /vɔˈluta/ (n)
voluutta
  ozdobny ornament lub detal architektoniczny, czy rzeźbiarski w kształcie spirali albo zwoju;

wombat /ˈvɔ̃mbat/ (n)
vompatti
  (zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
säkki
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

worek treningowy (n)
heittopussi
  (przenośnie, przenośnia) osoba regularnie dręczona fizycznie, na której ktoś się wyżywa
  (sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego

wosk /vɔsk/ (n)
vaha
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

wosk pszczeli (n)
mehiläisvaha
  (pszczelarstwo, pszczelarski) wydzielina gruczołów woskowych pszczół służąca do budowania plastrów;

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
korvavaha
  (fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

woskówka (n)
vahanahka
  (anatomia, anatomiczny) (ornitologia, ornitologiczny) miękka skóra pokrywająca nasadę dzioba (występuje u ptaków drapieżnych, sów, gołębi, a także u innych grup ptaków);

wotywny (adj)
votiivi-
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiarowywany jako wotum

wow (interjection)
jukoliste
  …(potocznie, potoczny) wyrażający zachwyt, uznanie itp.

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
vokatiivi
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
raavaanliha, naudanliha
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (n)
ajuri
  osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;

wpaść z deszczu pod rynnę /ˈfpaʑʥ̑ ˈz‿dɛʃʧ̑u pɔd‿ˈrɨ̃nːɛ/ (v)
ojasta allikkoon
  (przenośnie, przenośnia) znaleźć się w sytuacji jeszcze gorszej niż poprzednia

wpis (n)
merkintä
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rejestracja w księdze urzędowej
  umieszczenie zapisu w jakimś tekście

wprost /fprɔst/ (adv)
suoraan
  bezpośrednio

wpłata (n)
talletus, pano
  wpłacenie pieniędzy

wpływ /fpwɨf/ (n)
vaikutus
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
vaikuttaa
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
vaikutusvaltainen
  mający duży wpływ, autorytet

wracać /ˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
palata
  przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio
  ponawiać myśl lub temat, o którym mówiło się lub myślało wcześniej
  cofać się, robić kilka kroków wstecz

wrak /vrak/ (n)
hylky
  resztki uszkodzonego statku lub samolotu;

wrap /rap/ (n)
rulla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kanapki wykonanej z okrągłego placka (np. tortilli czy pity) z zawiniętym w środku nadzieniem;

wraz z
lisäksi
  (o osobach, obiektach) razem, wspólnie, łącznie z kimś / czymś

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
vaikutus, vaikutelma
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrestling /ˈrɛstlʲĩŋk/ (n)
showpaini
  (sport, sportowy) amerykańska odmiana zapasów z elementami popisów;

wrodzony /vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
synnynnäinen
  właściwy istocie żywej od urodzenia

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
vihamielinen
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrogość /ˈvrɔɡɔɕʨ̑/ (n)
vašálašvuohta
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
varis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrona siwa (n)
varis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku wrona siwa (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corone Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

wrotycz /ˈvrɔtɨʧ̑/ (n)
pietaryrtti
  (botanika, botaniczny) Tanacetum L., roślina z rodziny astrowatych o dużych, pierzastych liściach i kwiatach zebranych w koszyczki;

wrzeciono /vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ/ (n)
värttinä
  (włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
syyskuu
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzos /vʒɔs/ (n)
kanerva
  (botanika, botaniczny) wrzos zwyczajny - Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych liściach i małych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca późnym latem i wczesną jesienią;

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
nummi
  bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzód /vʒut/ (n)
haavauma, haava
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
varpunen
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
vihollinen
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami

wróg publiczny (n)
yhteiskunnan vihollinen
  osoba, której działania są postrzegane jako przestępstwa, uważana za zagrożenie dla społeczności i napiętnowana przez nią

wróżba (n)
ennustus
  przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
keiju, keijukainen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wręcz /vrɛ̃n͇ʧ̑/ (particle)
suorastaan
  …podkreślająca znaczenie wyrazu lub natężenie cechy

wręczać /ˈvrɛ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
myöntää
  dawać coś komuś, najczęściej do rąk własnych, zwykle w sposób uroczysty lub oficjalny

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
itä, itä-
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód

wschodnioafrykański (adj)
itäafrikkalainen
  odnoszący się do Afryki Wschodniej, związany z Afryką Wschodnią

wschodnioazjatycki (adj)
itäaasialainen
  zamieszkujący, występujący w Azji wschodniej
  związany z Azją wschodnią

wschodnioeuropejski (adj)
itäeurooppalainen
  dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej

wschodnioniemiecki (adj)
itäsaksalainen
  (geografia, geograficzny) dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech
  dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)

wschodniosłowiański /ˌfsxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
itäslaavilainen
  odnoszący się do Słowian wschodnich (Rosjan, Białorusinów, Ukraińców, Rusinów), związany ze Słowianami wschodnimi, dotyczący wschodniej Słowiańszczyzny

wschodniotimorski /ˌfsxɔdʲɲɔtʲĩˈmɔrsʲci/ (adj)
itätimorilainen
  odnoszący się do Timoru Wschodniego

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
nousta
  wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

wschód /fsxut/ (n)
itä
  (astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wschód słońca (n)
aamunkoi
  zjawisko wyłaniania się słońca zza horyzontu

wsierdzie /ˈfʲɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
sydämen sisäkalvo
  (anatomia, anatomiczny) wewnętrzna warstwa ściany serca;

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
osoittaa
  pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
osoitin, viisari
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;

wskaźnik /ˈfskaʑɲik/ (n)
karttakeppi
  (informatyka, informatyczny) adres w pamięci
  długi i cienki przedmiot do wskazywania
indikaattori
  (statystyka, statystyczny) liczbowe przedstawienie pewnej wielkości

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
ihana
  o czymś wyjątkowo dobrym, pięknym lub lubianym

wspierać /ˈfspʲjɛraʨ̑/ (v)
tukea
  dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę
  opierać o coś/na czymś

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
muisto
  obraz przeszłości w pamięci

wspólnota /fspulˈnɔta/ (n)
kansainyhteisö
  grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
yhteinen
  należący lub używany przez kilka osób

współ-
yhteis-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący na wspólną z kimś cechę, na wspólne działanie itp.

współczesny /fspuwˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
senaikainen
  istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
myötätunto
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
sympatisoida, tuntea myötätuntoa, tuntea sääliä
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współczynnik (n)
kerroin
  (matematyka, matematyczny) wartość stanowiąca mnożnik jakiejś wielkości lub wyrażenia matematycznego
  jeden z czynników oddziałujących

współczynnik załamania /fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa/ (n)
taitekerroin
  (fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku;

współlokator /ˌfspuwlɔˈkatɔr/ (n)
asuintoveri
  ktoś, z kim się wspólnie mieszka

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
yhteistyö
  wspólne działanie kilku podmiotów

współpracować /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
tehdä yhteistyötä
  pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu

współwłaściciel (n)
osaomistaja
  ktoś, kto posiada coś wspólnie z kimś innym

wstawać /ˈfstavaʨ̑/ (v)
nousta
  zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej

wstrzemięźliwy (adj)
kohtuullinen, maltillinen
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego

wstrząs /fsṭʃɔ̃w̃s/ (n)
isku
  (medycyna, medyczny) zaburzenia czynności organizmu występujące jako reakcja na ciężkie urazy, następstwo operacji itp.;
  silne, gwałtowne drgnięcie

wstyd /fstɨt/ (n)
häpeä
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;

wstydzić się /ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
hävetä
  odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
koristenauha
  ozdobny, wąski pasek tkaniny

wstępny /ˈfstɛ̃mpnɨ/ (adj)
alustava
  robiony na początku (wstępie)

wstężnica (n)
vyörihmat
  (botanika, botaniczny) rodzaj glonów z grupy zielenic
limamato
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę należące do typu Nemertea;

wszawica (n)
pedikuloosi
  (medycyna, medyczny) choroba powodowana bytowanie wszy na ciele ludzkim albo zwierzęcym, objawiająca się zmianami zapalnymi skóry;

wszech-
kaikki-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na powszechność czegoś

wszechmoc (n)
kaikkivoipaisuus
  przymiot tego, kto posiada nieograniczoną moc

wszechmocny /fʃɛxˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
kaikkivaltias
  mający nieograniczoną moc, mogący wszystko

wszechobecność /ˌfʃɛxɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
läsnäolo kaikkialla
  obecność, występowanie wszędzie; cecha tego co wszechobecne

wszechobecny (adj)
kaikkialla läsnä oleva
  obecny wszędzie, występujący wszędzie

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
maailmankaikkeus, universumi
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
kaikki
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
kaikki tiet vievät Roomaan
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
kaikki
  ogół rzeczy i spraw

wszystko jedno /ˈfʃɨstkɔ ˈjɛdnɔ/ (adv)
joka tapauksessa
  (związek frazeologiczny) nieistotne, bez znaczenia (ile, jak, gdzie, dokąd itp.)

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
kaikkialle, kaikkialla
  do każdego miejsca
kaikkialla
  w każdym miejscu

wtedy /ˈftɛdɨ/ (pronoun)
silloin
  w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
tiistai
  drugi dzień tygodnia

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
pistoke
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;

wujek /ˈvujɛk/ (n)
eno
  brat matki

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
tulivuori
  (geologia, geologiczny) miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)

wulwodynia (n)
vulvodynia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie;

wuwuzela (n)
vuvuzela
  (sport, sportowy) afrykański aerofon ustnikowy używany przez kibiców piłki nożnej do robienia hałasu;

wy /vɨ/ (personalPronoun)
te
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybaczalny (adj)
anteeksiannettava
  który można wybaczyć

wybaczać /vɨˈbaʧ̑aʨ̑/ (v)
antaa anteeksi
  dawać przebaczenie, odpuszczać winę

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
valkaisuaine
  (chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
valita
  dokonywać wyboru
  powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
huomattava
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wybiórczy (adj)
selektiivinen
  (biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) wybierający w sposób selektywny

wyblakły (adj)
haalistunut
  taki, który stracił intensywność światła lub barw

wyblinka (n)
väylinki
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) cieńsza lina wiązana na wantach służąca do wspinania się na maszt;
siansorkka
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) węzeł mocujący cieńszą linę do grubszej albo do drążka;

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
äänestäjä
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach

wyborczy /vɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
vaali
  taki, który dotyczy wyborów i wyborców; związany z wyborami i wyborcami

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
vaalit, vaali
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;

wybredny /vɨˈbrɛdnɨ/ (adj)
nirso
  taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić

wybryk (n)
jäynä, kujeilu, omituisuus
  zaskakujący postępek, odbiegający od przyjętych norm postępowania

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
rannikko
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybrzydzać (v)
nyrpistellä
  wyrażać niezadowolenie, kaprysić, być wybrednym

wybuch /ˈvɨbux/ (n)
räjähdys
  rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej
  huk towarzyszący detonacji

wybuchowy /ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (adj)
räjähdysherkkä
  taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej

wybór /ˈvɨbur/ (n)
valinta
  wybranie jednej z wielu możliwości

wychodzić /vɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
mennä ulos
  (zobacz) wyjść (aspekt dokonany)
  być skierowanym na coś

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
kasvatus
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie

wychowanie fizyczne /ˌvɨxɔˈvãɲɛ fʲiˈzɨʧ̑nɛ/ (n)
liikunta
  (edukacja, edukacyjny) (sport, sportowy) dział pedagogiki zajmujący się badaniem, analizą i konstruowaniem programu wychowania i rozwoju fizycznego człowieka;

wychwalać /vɨˈxfalaʨ̑/ (v)
ylistää
  bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał

wycie /ˈvɨʨ̑ɛ/ (n)
ulvonta
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyć

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
ekskursio, huviretki
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wyciek pamięci /ˈvɨʨ̑ɛk pãˈmʲjɛ̇̃ɲʨ̑i/ (n)
muistivuoto
  (informatyka, informatyczny) alokacja pamięci przez program bez zapewnienia możliwości wykonania jej zwolnienia po przeprowadzeniu na niej wszystkich operacji;

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
tuulilasinpyyhin
  (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność;
kynnysmatto, ovimatto
  mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wyciskacz łez (n)
nyyhkyleffa
  naładowana emocjonalnie, rzewna i wzruszająca książka lub film (najczęściej melodramat, dramat, film romantyczny lub katastroficzny), pod wpływem których czytelnik lub widz płacze

wyciąg /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
traktio
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne stosowane w ortopedii do nastawiania złamań i zwichnięć, korygowania zniekształceń i wad postawy (np. skrzywienia kręgosłupa);

wyciąg krzesełkowy /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/ (n)
tuolihissi
  rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyczerpany (adj)
ehdytetty
  (przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony
  wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany, pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości

wyczerpujący (adj)
tyhjentävä
  dostarczający wszystkich lub bardzo szczegółowych informacji
uuvuttava
  powodujący wyczerpanie, przynoszący utratę sił

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
suoritus
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydajność (n)
tuottavuus
  cecha tego, co wydajne

wydajny (adj)
säästäväinen ja tehokas
  opłacalny, przynoszący zyski lub mniejsze straty albo zużycie, np. prądu elektrycznego

wydalać (v)
ulostaa
  (biologia, biologiczny) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii

wydanie /vɨˈdãɲɛ/ (n)
painos
  (drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
tapahtuma
  to, co się stało

wydarzyć się /vɨˈdaʒɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
tapahtua
  wystąpić jako rzeczywiste zjawisko

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
kirjankustantamo
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydech (n)
uloshengitys
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wydalenia powietrza z układu oddechowego na zewnątrz ustroju

wydma /ˈvɨdma/ (n)
dyyni
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydra /ˈvɨdra/ (n)
saukko
  (zoologia, zoologiczny) Lutrinae, ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wydruk /ˈvɨdruk/ (n)
tuloste
  efekt pracy drukarki, telefaksu lub innego urządzenia drukującego

wydrzyk (n)
kihu
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Stercorarius

wydrzyk ostrosterny (n)
merikihu
  (ornitologia, ornitologiczny) Stercorarius parasiticus, gatunek ptaka z rodzaju wydrzyków;

wydzielina (n)
erite
  (biologia, biologiczny) substancja fizjologiczna produkowana przez komórki gruczołowe
  (medycyna, medyczny) wyciek substancji powstających w stanie chorobowym

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
ulkonäkö
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
näyttää
  mieć dany wygląd

wygnaniec (n)
maanpakolainen
  ktoś skazany na wygnanie, wypędzony

wygoda (n)
kätevyys
  coś ułatwiającego wykonywanie jakichś czynności

wygodny /vɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
mukava
  charakteryzujący się wygodą, dający wygodę

wygórowany (adj)
kohtuuton
  zbyt duży, nadmierny

wygłos /ˈvɨɡwɔs/ (n)
loppuäänne
  (językoznawstwo, językoznawczy) pozycja końcowa wyrazu lub sylaby

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
selittää
  czynić coś zrozumiałym

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
selitys
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjec /ˈvɨjɛʦ̑/ (n)
mölyapina
  (zoologia, zoologiczny) Alouatta, południowoamerykańska małpa o donośnym głosie;

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
poikkeus
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu

wyjątkowo /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
poikkeuksellisen
  niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko
  w sposób szczególny, nadzwyczajny

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
erikoinen, erinomainen
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
uloskäynti
  droga lub otwór, którym się wychodzi

wyjść na jaw /ˈvɨjɕʨ̑ na‿ˈjaf/ (idiom)
tulla päivänvaloon
  stać się wiadomym, przestać być tajemnicą; wydać się

wyjść po angielsku /ˈvɨjɕʨ̑ ˌpɔ‿ãŋʲˈɟɛlsku/ (v)
lähteä bundelle
  wymknąć się ukradkiem, nie żegnając się z nikim; wyjść tak, by nikt tego nie zauważył

wyka (n)
virna
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych;

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
hammastikku
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykonalność /ˌvɨkɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
käyttökelpoisuus
  cecha tego, co jest wykonalne, co da się wykonać

wykonanie /ˌvɨkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
suoritus
  (rzeczownik odczasownikowy) od wykonać

wykonawczy /ˌvɨkɔ̃ˈnafʧ̑ɨ/ (adj)
liikkeenjohdollinen
  związany z wykonywaniem, dotyczący wykonywania czegoś

wykopaliska /ˌvɨkɔpaˈlʲiska/ (n)
kaivaus
  prace archelogiczne mające prowadzić do wydobycia spod ziemi produktów ludzkiej działalności będących pozostałościami z dawnych wieków

wykrywacz kłamstw /vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf/ (n)
valheenpaljastin
  (potocznie, potoczny) wariograf, poligraf

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
huudahdussana, interjektio
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
huutomerkki
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
koulutus
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykup (n)
takaisinosto
  (urzędowy) nabycie za opłatą czegoś, często już uprzednio posiadanego

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
erkkeri
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykład /ˈvɨkwat/ (n)
luento
  dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat

wykładać /vɨˈkwadaʨ̑/ (v)
luennoida
  uczyć czegoś, prowadzić wykłady

wylać dziecko z kąpielą /ˈvɨlaʥ̑ ˈːɛʦ̑kɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃/ (v)
heittää lapsi pesuveden mukana
  (związek frazeologiczny) chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy

wymagający (adj)
vaativa
  taki, który dużo wymaga, nie jest pobłażliwy

wymaganie /ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ/ (n)
vaatimus
  wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
vaatia
  potrzebować czegoś, uznawać coś za niezbędne
  żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się

wymarły /vɨ̃ˈmarwɨ/ (adj)
sukupuuttoon kuollut
  taki, który już wymarł, wyginął

wymiana /vɨ̃ˈmʲjãna/ (n)
vaihtaminen
  otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego

wymiar /ˈvɨ̃mʲjar/ (n)
dimensio
  (matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni;

wymieniać /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
vaihtaa
  dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego

wymiennik ciepła /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
lämmönsiirrin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;

wymierny (adj)
rationaalinen
  dający się określić co do wartości lub znaczenia; możliwy do wymierzenia

wymiociny /ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
oksennus
  to, czym się wymiotuje

wymioty /vɨ̃ˈmʲjɔtɨ/ (n)
oksentaminen
  gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną;

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
utare
  (zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
ääntäminen, ääntämys
  (fonetyka, fonetyczny) sposób artykulacji dźwięków mowy;

wymyślić /vɨ̃ˈmɨɕlʲiʨ̑/ (v)
keksiä
  uroić coś sobie

wymówka (n)
tekosyy
  wykrętne usprawiedliwienie

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
vuokrata
  korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
keksintö
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć (v)
keksiä
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynik /ˈvɨ̃ɲik/ (n)
tilanne
  (sport, sportowy) stan spotkania/meczu

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
mielikuvitus
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
onnettomuus, tapaturma
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał

wypalać /vɨˈpalaʨ̑/ (v)
kuivata lämmöllä
  otrzymywać coś z jakiegoś surowca, prażąc go w ogniu

wypełnienie /ˌvɨpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
täyte
  (stomatologia, stomatologiczny) (zobacz) plomba

wyposażać (v)
varustaa
  dostarczać coś potrzebnego do funkcjonowania

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
alennusmyynti, ale
  (handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wypukły /vɨˈpukwɨ/ (adj)
kupera
  łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś

wyrak /ˈvɨrak/ (n)
kummituseläin
  (zoologia, zoologiczny) wyłącznie drapieżny ssak naczelny;

wyrastać (v)
kasvaa pois
  rosnąc, utracić pewne cechy, upodobania

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
lauseke
  (informatyka, informatyczny) fragment kodu programu dający w wyniku wartość
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) ciąg symboli matematycznych zgodny z regułami notacji matematycznej
ilmaus
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
tuomio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;

wyrostek (n)
kloppi
  kilkunastoletni chłopak

wyrostek robaczkowy /vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
umpilisäke
  (anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;

wyrozumiały (adj)
ymmärtäväinen
  podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać

wyrzutnia (n)
heitin
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie do wyrzucania, wystrzeliwania czego

wyrób /ˈvɨrup/ (n)
tuote
  przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji

wysadzać (v)
räjäyttää
  niszczyć poprzez wybuch

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
ponnistus, ponnistaminen
  wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
korkea, pitkä
  mający duży wymiar pionowy
korkea
  o dźwięku: mający dużą częstotliwość
  mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
korkeajännitys
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysoko /vɨˈsɔkɔ/ (adv)
hyvin
  (odprzymiotnikowy) → wysoki

wysokościowiec (n)
kerrostalo
  (architektura, architektoniczny) bardzo wysoki budynek;

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
korkeus
  wymiar pionowy czegoś lub kogoś

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
saari
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wystarczająco /ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
kylliksi
  w sposób wystarczający; dostatecznie, odpowiednio

wystarczający (adj)
riittävä
  dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom

wystawa /vɨˈstava/ (n)
näyttely
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

wystawać /vɨˈstavaʨ̑/ (v)
kohota
  być częściowo widocznym spoza lub z wnętrza czegoś

wystrój (n)
lavastus
  (architektura, architektoniczny) całokształt elementów zdobiących obiekt na zewnątrz lub wewnątrz

występ /ˈvɨstɛ̃mp/ (n)
kieleke
  to, co wystaje, sterczy poza obręb czegoś

występować /ˌvɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
esiintyä
  odgrywać rolę (w teatrze, filmie)

wysypka (n)
ekseema
  (medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby;

wyszukany (adj)
hienostunut
  mający szczególne cechy, rzadko spotykany

wysłannik /vɨˈswãɲːik/ (n)
edustaja
  osoba wysłana dokądś w określonym celu

wytrawny (adj)
kuiva
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o napojach alkoholowych, rzadziej o potrawach: niesłodki

wytrwałość /vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑/ (n)
hellittämättömyys
  konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś

wytrwały (adj)
sinnikäs
  cierpliwie bądź uparcie dążący do celu

wytrych (n)
tiirikka
  (technologia, technika, techniczny) zakrzywiony pręt zastępujący klucze, którym otwiera się zamki;

wytrzeszcz /ˈvɨṭʃɛʃʧ̑/ (n)
proptosis
  nadmierne, chorobliwe wysunięcie gałek ocznych;

wyważać otwarte drzwi (v)
puhua uskovaisille
  wymyślać niepotrzebnie to, co zostało już wymyślone lub dowiedzione

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
haastattelu
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wywłaszczenie /ˌvɨvwaʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
pakko-otto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pozbawienie kogoś prawa własności na mocy ustawy, przeważnie za odszkodowaniem
  sprawienie, że coś przestaje być czyjąś własnością

wyznacznik /vɨˈznaʧ̑ʲɲik/ (n)
determinantti
  (matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych;
  to, co wyznacza coś lub wskazuje na coś

wyznawca /vɨˈznafʦ̑a/ (n)
tunnustaja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją;

wyzwanie /vɨˈzvãɲɛ/ (n)
haaste
  trudne zadanie, sytuacja sugerująca chęć zmierzenia się z nią

wyzwoleniec (n)
vapautettu orja
  (historia, historyczny, historycznie) były niewolnik, oficjalnie obdarowany wolnością przez swojego właściciela

wyć /vɨʨ̑/ (v)
ulvoa
  o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach): wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
yksinoikeudella
  w całości, bez wyjątku
  wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyścig w workach /ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax/ (n)
pussijuoksu, kenguruhyppely
  (sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku

wyściółczak /vɨˈɕʨ̑uwʧ̑ak/ (n)
ependymooma
  (medycyna, medyczny) nowotwór ośrodkowego układu nerwowego wywodzący się z komórek wyściółki

wyśmiewać (v)
ivata
  ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady

wyświetlacz /vɨˈɕfʲjɛtlaʧ̑/ (n)
monitori
  tablica informacyjna lub moduł urządzenia elektronicznego, który świecąc podaje informacje

wyż (n)
korkeapaine
  (meteorologia, meteorologiczny) obszar podwyższonego ciśnienia atmosfery;

wyżeł /ˈvɨʒɛw/ (n)
kanakoira
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski z charakterystyczną stójką;

wzajemnie /vzaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
molemminpuolisesti
  jeden drugiego, jeden drugiemu

wzajemny /vzaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
keskinäinen
  dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

wzbogacenie (n)
rikastus
  uczynienie bogatszym

wzdręga /ˈvzdrɛ̃ŋɡa/ (n)
sorva
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych;

wzdręga grecka /ˈvzdrɛ̃ŋɡa ˈɡrɛʦ̑ka/ (n)
kreikansorva
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius graecus, endemiczny gatunek ryby z rodziny karpiowatych z jeziora Iliki w centralnej Grecji;

wzdłuż /vzdwuʃ/ (preposition)
pitkin
  …informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu

wzdłuż i wszerz /ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ/ (adv)
laajalti
  wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony

względność /ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
suhteellisuus
  zależność czegoś od różnych czynników

wzgórze /ˈvzɡuʒɛ/ (n)
talamus
  (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;

wziąć /vʲʑɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
ottaa
  chwycić ręką
  skorzystać z czegoś
  (potocznie, potoczny) wskazuje na niespodziewaną czynność wyrażoną innym czasownikiem, często z dodatkowym znaczeniem nieprzejmowania się opinią innych osób
  (potocznie, potoczny) wzmacnia tryb rozkazujący

wziąć dupę w troki /ˈvʲʑɔ̇̃ɲʥ̑ ˈdupɛ ˈf‿trɔci/ (v)
jättää ottamaan syyt niskoilleen
  (wulgarnie, wulgaryzm) uciec, odejść zostawiając komuś jakieś kłopoty, sprawy niezałatwione do końca, uchylić się od odpowiedzialności

wzloty i upadki /ˈvzlɔtɨ ˌi‿uˈpatʲci/ (idiom)
ylä- ja alamäet
  okresy powodzenia, szczęścia i jego braku

wzmianka /ˈvzmʲjãnka/ (n)
maininta
  krótka informacja o czymś, napomknięcie

wzniosły (adj)
ylevä
  odznaczający się szlachetnością dążeń

wzrost /vzrɔst/ (n)
kasvu
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszający (adj)
koskettava
  wywołujący wzruszenie; powodujący rozrzewnienie

wzruszenie (n)
tunne, tunnekuohu
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzór /vzur/ (n)
esikuva
  kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
  model służący jako przykład do powielania w produkcji
kaava
  sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego

wódka /ˈvutka/ (n)
viina, vodka
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wójcik zielony (n)
idänuunilintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochiloides, gatunek ptaka z rodzaju świstunek;

wóz albo przewóz (idiom)
mennä syteen tai saveen
  wyrażenie używane w trudnej sytuacji, gdy mając do wyboru dwie możliwości trzeba podjąć ostateczną decyzję

wózek dziecięcy (n)
lastenvaunut
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
pyörätuoli
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.;

wózek sklepowy /ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/ (n)
ostoskärryt
  (handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wózek widłowy /ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ/ (n)
haarukkatrukki
  (motoryzacja) niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy;

wół /vuw/ (n)
härkä
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑/ (v)
haistaa
  badać zapach nozdrzami

wąsatka (n)
viiksitimali
  (ornitologia, ornitologiczny) Panurus biarmicus, niewielki ptak przypominający sikorę;

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
kapea
  mający niewielką szerokość

wąsko /ˈvɔ̃w̃skɔ/ (adv)
juuri
  (przysłówek) od: wąski

wątek /ˈvɔ̃ntɛk/ (n)
säie
  (informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);
kude
  sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ
johtoajatus
  w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym - wydarzenia dotyczące jednej postaci, składające się na akcję;

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
epäillä
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
epäilys, epäily
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątpliwy /vɔ̃ntˈplʲivɨ/ (adj)
arveluttava
  taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
maksa
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątrobianka /ˌvɔ̃ntrɔˈbʲjãnka/ (n)
maksamakkara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (potocznie, potoczny) kiszka wątrobiana

wątły (adj)
mitätön
  słabej budowy

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
käärme
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś podły i podstępny

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
haistaminen
  zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;

wędka /ˈvɛ̃ntka/ (n)
onki, onkivapa
  sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;

wędkarstwo /vɛ̃ntˈkarstfɔ/ (n)
onginta
  rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę;

wędkarz /ˈvɛ̃ntkaʃ/ (n)
onkija
  osoba łowiąca ryby na wędkę

wędrować /vɛ̃nˈdrɔvaʨ̑/ (v)
patikoida
  przebywać długą drogę skądś dokądś

wędrowiec (n)
vaeltaja
  ktoś, kto wędruje, porusza się pieszo

wędrowny /vɛ̃nˈdrɔvnɨ/ (adj)
kuljeskeleva
  odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce

wędzarnia (n)
savustamo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pomieszczenie lub urządzenie do wędzenia

wędzić (v)
savustaa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu

wędzony (adj)
savustettu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
hiili
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
hiili, kivihiili
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel brunatny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/ (n)
ruskohiili
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;

węgiel drzewny (n)
puuhiili
  (chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi;

węgiel kamienny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
kivihiili
  (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;
  opał z węgla (1.1)

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
unkarilainen, unkari
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (n)
unkari
  (językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Węgrów;

węgierskojęzyczny /vɛ̃ŋʲˈɟɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
unkarinkielinen
  posługujący się językiem węgierskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem węgierskim
  udostępniany, spisany, utrwalony lub stworzony w języku węgierskim

węglan /ˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
karbonaatti
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego;

węglan litu /ˈvɛ̃ŋɡlãn ˈlʲitu/ (n)
litiumkarbonaatti
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól litowa kwasu węglowego, bezwonny, krystaliczny, biały proszek, stosowany w produkcji gotowych zapraw budowlanych i jako lek przeciwdepresyjny;

węglarz /ˈvɛ̃ŋɡlaʃ/ (n)
hiilimies
  ktoś, kto zajmuje się handlem węglem lub jego dowozem

węglik (n)
karbidi
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny węgla z metalem lub półmetalem;

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
hiilihydraatti
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór (n)
hiilivety
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
ankerias
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węszyć (v)
haistaa
  szukać czegoś po zapachu, wyczuwając to węchem

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
solmu
  (marynarka) (metrologia, metrologiczny) (nawigacja) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w nawigacji używana do określania prędkości statków i prądów morskich, zaś w meteorologii - prędkości wiatrów;
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;
  ośrodek, w którym krzyżują się ważne szlaki komunikacyjne

węzeł chłonny /ˈvɛ̃w̃zɛw ˈxwɔ̃nːɨ/ (n)
imusolmuke
  (anatomia, anatomiczny) występująca licznie struktura leżące na przebiegu naczyń limfatycznych, filtrująca limfę oraz wytwarzająca przeciwciała;

węzeł gordyjski /ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/ (n)
Gordionin solmu
  (związek frazeologiczny) zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem

wężówka (n)
käärmekaula
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Anhingidae;

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
hallitsija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
valta
  relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
omaisuus
  prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
  rzecz posiadana przez kogoś
  właściwość, cecha

własny /ˈvwasnɨ/ (adj)
oma
  będący w czyimś wyłącznym posiadaniu

właz /vwas/ (n)
kulkuaukko
  otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
omistaja
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (particle)
oikeastaan
  partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi

właściwość /vwaɕˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
ominaisuus
  cecha, zwykle jakiejś substancji

właściwy /vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
toimivaltainen
  (administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podporządkowany w sensie jurysdykcyjnym
kelpo
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

włochatka /vwɔˈxatka/ (n)
helmipöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Aegolius funereus, gatunek średniej wielkości sowy, zamieszkujący północne lasy typu tajgi;

włochaty (adj)
karvainen
  pokryty sierścią, włosami, włoskami lub kudłami

włos /vwɔs/ (n)
hius, karva
  (anatomia, anatomiczny) nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
italialainen, italia
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
italia, italialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
tukka
  owłosienie głowy ludzkiej

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
keihäs
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włócznik (n)
miekkakala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

włóczęga /vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa/ (n)
kulkuri
  osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych

włókniak (n)
fibrooma
  (medycyna, medyczny) nowotwór łagodny

włókno /ˈvwuknɔ/ (n)
kuitu, säie
  jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
kytkeä
  uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej

włącznie (particle)
mukaan lukien
  … oznaczająca, że pewien element wskazany w zdaniu jako graniczny również należy do przedstawianej całości

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
vesikauhu, raivotauti
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

wściekły /ˈfʲɕʨ̑ɛkwɨ/ (adj)
raivotautinen
  o zwierzęciu: chory na wściekliznę

wślizg /fʲɕlʲisk/ (n)
liukutaklaus
  (sport, sportowy) w piłce nożnej manewr mający na celu odebranie piłki przeciwnikowi, polegający na wykonaniu po murawie ruchu ślizgowego nogami w kierunku piłki

yeti /ˈjɛtʲi/ (n)
jeti
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach;

yuba (n)
yuba
  (spożywczy) półprodukt sojowy wykorzystywany w kuchni jako substytut mięsa, produkowany z białka zbierającego się na powierzchni gotowanego mleka sojowego;

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
kanssa
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość

z domu (adj)
o.s.
  nosząca (lub noszący) przed ślubem nazwisko wskazane po tej frazie

z kolei (adv)
vuorostaan
  jako następstwo zdarzeń

z lotu ptaka /ˈz‿lɔtu ˈptaka/ (adv)
lintuperspektiivi
  z góry, najczęściej z dużej wysokości

z podniesionym czołem /ˌs‿pɔdʲɲɛ̇ˈɕɔ̃nɨ̃m ˈʧ̑ɔwɛ̃m/ (adv)
pystyssä päin
  dumnie, zachowując godność

z poważaniem /ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m/ (idiom)
kunnioittaen
  formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
vuoksi, takia
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z powrotem /s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/ (adv)
takaisin
  ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem

z przodu (adv)
edellä
  będąc przed czymś lub kimś

z ręką na sercu /ˈz‿rɛ̃ŋkɔ̃w̃ na‿ˈsɛrʦ̑u/ (adv)
kautta kiven ja kannon
  otwarcie, szczerze, bez kręcenia

z tyłu (adv)
takana
  od przeciwnej strony niż przód

z łatwością (adv)
helposti
  łatwo, bezproblemowo, bez wysiłku

za /za/ (preposition)
takana
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem

za darmo (adv)
ilman
  bezpłatnie, gratis

za granicą /ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
ulkomailla
  poza granicami kraju

za kratkami /ˌza‿kratˈkãmʲi/ (idiom)
kalterien takana
  (potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie

za kółkiem /za‿ˈkuwʲcɛ̃m/ (adv)
ratissa
  (potocznie, potoczny) za kierownicą, jako kierowca

za wszelką cenę (idiom)
hinnalla millä hyvänsä
  bez względu na wszystko, tak aby osiągnąć cel, nie bacząc na poniesione wysiłki i straty

zaangażowanie /ˌzaãŋɡaʒɔˈvãɲɛ/ (n)
osallistuminen
  postawa osoby, która się w coś angażuje

zaawansowany (adj)
kehittynyt
  będący w dalszej fazie rozwoju

zabawa /zaˈbava/ (n)
peli
  ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabawka /zaˈbafka/ (n)
leikkikalu, lelu
  rzecz służąca do zabawy;

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
tappaa
  pozbawiać życia

zabić /ˈzabʲiʨ̑/ (v)
nirhata
  aspekt dokonany od: zabijać

zabić kurę znoszącą złote jajka (v)
tappaa kultamunia muniva kana
  (związek frazeologiczny) sprzeniewierzyć intratny interes; zmarnować głupio coś, co mogło przynosić krocie

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
kieltää
  nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś

zabronić /zaˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
kieltää
  aspekt dokonany od: zabraniać

zaburzenie /ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
häiriö
  nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabójca /zaˈbujʦ̑a/ (n)
tappaja
  ktoś, kto zabił lub zabija

zabójstwo /zaˈbujstfɔ/ (n)
murha
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) morderstwo;

zabójstwo honorowe (n)
kunniamurha
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zabójstwo popełniane przez bliską osobę z rodziny ofiary motywowane chęcią „zmycia hańby”, spowodowanej uznawanym za rzekomo niewłaściwe zachowanie członka tejże rodziny;

zachmurzenie /ˌzaxmuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
pilvisyys
  (meteorologia, meteorologiczny) stopień pokrycia nieba przez chmury;

zachmurzony (adj)
pilvinen
  (meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami

zachodni /zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
läntinen
  mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód

zachodnioazjatycki (adj)
länsiaasialainen
  zamieszkujący, występujący w Azji zachodniej
  związany z Azją zachodnią

zachodnioeuropejski (adj)
länsieurooppalainen
  odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią

zachodnioniemiecki (adj)
länsisaksalainen
  (geografia, geograficzny) związany z zachodnią częścią Niemiec, tam położony

zachodzić /zaˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
laskea
  o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
sairastua
  stać się chorym, popaść w chorobę

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
käytös
  sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;

zachować zimną krew /zaˈxɔvaʥ̑ ˈʑĩmnɔ̃w̃ ˈkrɛf/ (v)
pitää pää kylmänä
  (związek frazeologiczny) mieć spokojny umysł, być opanowanym, nie denerwować się mimo niebezpieczeństwa lub ciężkiej, trudnej sytuacji

zachwyt /ˈzaxfɨt/ (n)
hämmästys
  podziw często wyrażony miną, gestem, słowem

zachód /ˈzaxut/ (n)
länsi
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
auringonlasku
  chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem
vaiva
  trud, wysiłek, starania

zachód księżyca (n)
kuun lasku
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
auringonlasku
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
ahkera
  pragnący więcej niż potrzebuje

zacier (n)
mäski
  (spożywczy) półprodukt, fermentująca mieszanina do produkcji wódki;

zacny /ˈzaʦ̑nɨ/ (adj)
kunnianarvoisa
  (przestarzałe, przestarzały) godny szacunku i zaufania, szlachetny, rzetelny, uczciwy, prawy, szacowny, szanowny, czcigodny
  (przestarzałe, przestarzały) właściwy komuś takiemu

zacofanie /ˌzaʦ̑ɔˈfãɲɛ/ (n)
vastahakoisuus
  opóźnienie w rozwoju pod względem technologicznym, społecznym itd.

zaczepiać (v)
tiukata
  zatrzymywać kogoś, podejmując relację

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
alkaa, aloittaa
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności
alkaa
  mieć swój początek

zad /zat/ (n)
takapuoli
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia czworonożnego zwierzęcia
perä
  (potocznie, potoczny) szerokie i tłuste pośladki człowieka

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
tehtävä
  coś, co należy wykonać

zadawać /zaˈdavaʨ̑/ (v)
antaa tehtäväksi
  nakazywać komuś coś robić

zadowalający (adj)
tyydyttävä, riittävä
  wystarczająco dobry

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
tyytyväinen
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zadupie /zaˈdupʲjɛ/ (n)
persereikä
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) wieś lub miasteczko ze słabo rozwiniętą komunikacją, handlem itp.

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
arvoitus
  łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne
  intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia
  gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;

zagadkowy /ˌzaɡatˈkɔvɨ/ (adj)
mystinen
  tajemniczy, pełen sekretów

zaganiacz /zaˈɡãɲaʧ̑/ (n)
kultarinta
  (ornitologia, ornitologiczny) Hippolais icterina, drobny ptak śpiewający;

zaganiacz szczebiotliwy /zaˈɡãɲaʧ̑ ˌʃʧ̑ɛbʲjɔˈtlʲivɨ/ (n)
taiturikultarinta
  (ornitologia, ornitologiczny) Hippolais polyglotta, gatunek ptaka zamieszkującego południowo-zachodnią część Europy i północno-zachodnie krańce Afryki, który zatalatuje do Polski, gdzie jest objęty ścisłą ochroną gatunkową;

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
ulkomaa
  terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
uhka
  coś, co jest niebezpieczne

zagrożony (adj)
erittäin uhanalainen
  taki, któremu coś grozi

zagubiony (adj)
eksyksissä
  taki, który nie wie, co czynić dalej, jak postępować w niejasnych dlań okolicznościach

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
pronomini, asemo
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
possessiivipronomini
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
kiinnostus, mielenkiinto
  zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (adj)
kiinnostunut
  taki, którego dotyczy lub obchodzi poruszana sprawa

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (n)
kiinnostunut
  osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
jänis
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny ssak polny z długimi uszami;

zajączek /zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
jäniksenpoika
  mały lub młody zając
  (zdrobniale) od: zając

zajęcie /zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
pidätysoikeus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) areszt nałożony na czyjąś własność

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
varattu
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakasać rękawy /zaˈkasaʨ̑ rɛ̃ŋˈkavɨ/ (v)
kääriä hihat
  (związek frazeologiczny) zabrać się energicznie do robienia czegoś

zakaz /ˈzakas/ (n)
kielto
  zabronienie czegoś komuś

zakazany owoc /ˌzakaˈzãnɨ ˈɔvɔʦ̑/ (n)
kielletty hedelmä
  (związek frazeologiczny) coś zakazanego, zabronionego; kontakt z tym jest miły, lecz grozi poważnymi konsekwencjami

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
infektio
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
rakastunut
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakochiwać się (v)
rakastua
  zaczynać odczuwać do kogoś miłość

zakon /ˈzakɔ̃n/ (n)
lahko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organizacja religijna osób duchownych lub świeckich związanych ślubami, działająca według ścisłych reguł, realizująca określone przez Kościół cele religijne, gospodarcze, polityczne lub militarne;

zakonnica /ˌzakɔ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
nunna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini zakonu żeńskiego

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
munkki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakopać topór wojenny /zaˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ/ (v)
haudata sotakirves
  przestać o coś z kimś walczyć

zakreślacz /zaˈkrɛɕlaʧ̑/ (n)
korostuskynä
  gruby pisak o jaskrawym, prześwitującym kolorze służący do zaznaczania tekstu

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
sakaristo, sakasti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;

zakrystian (n)
lukkari
  ten, kto ma nadzór nad zakrystią, kościelny;

zakrzep (n)
veritulppa
  (medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie

zakrzepica (n)
tromboosi
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na powstawaniu w żyłach zakrzepów blokujących przepływ krwi

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
mutka
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakup /ˈzakup/ (n)
osto
  czynność kupowania czegoś w sklepie lub w Internecie

zakupoholik (n)
himoshoppailija
  osoba uzależniona od robienia zakupów

zakupy /zaˈkupɨ/ (n)
ostos
  czynność kupowania

zakurzony (adj)
pölyinen
  pokryty kurzem; z widoczną warstwą, warstewką kurzu

zakwaterowanie (n)
majoitus
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakąska /zaˈkɔ̃w̃ska/ (n)
alkupala
  potrawa, niewielkie danie podawane przed głównym posiłkiem lub do wódki

zakład /ˈzakwat/ (n)
veto
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
kirjanmerkki
  (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
panttivanki
  osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zakłócenie /ˌzakwuˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
hajaannus
  niepożądany sygnał zaburzający pracę czegoś

zalać (v)
hukuttaa
  lejąc płyn przykryć nim coś, pogrążyć w nim, wypełnić nim coś

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
ansio
  cecha podwyższająca wartość przedmiotu
etu
  dodatnia cecha charakteru

zależeć /zaˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
riippua
  być uwarunkowanym

zależność /zaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
riippuvuus
  uzależnienie, bycie zależnym, niesamodzielnym

zalotka /zaˈlɔtka/ (n)
ripsientaivutin
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd kosmetyczny służący do podkręcania rzęs, kształtem podobny do małych nożyczek, które zamiast ostrz mają zaciskaną na rzęsach końcówkę;

zamach /ˈzãmax/ (n)
attentaatti
  targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
vallankaappaus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zamachowiec /ˌzãmaˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
salamurhaaja
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba dokonująca zamachu

zambijski /zãmˈbʲijsʲci/ (adj)
sambialainen
  odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
linna, lukko
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
lukko
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
vetoketju
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
aikomus
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
asemasta
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
aikoa
  planować coś, mieć intencję coś zrobić

zamieć /ˈzãmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
lumimyrsky, tuisku
  (meteorologia, meteorologiczny) śnieg podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr;

zamknięty /zãˈmʲcɲɛ̃ntɨ/ (adj)
kiinni
  bez dostępu, odizolowany

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
sulkea
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno

zamorski /zãˈmɔrsʲci/ (adj)
merentakainen
  taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem

zamożny /zãˈmɔʒnɨ/ (adj)
varakas
  dysponujący dużym majątkiem

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
pakastin
  urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamsz /zãmʃ/ (n)
mokka
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej);

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
tilaus
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamówić /zãˈmuvʲiʨ̑/ (v)
tilata
  zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.

zanieczyszczenie /ˌzãɲɛʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
saaste
  stan bycia zanieczyszczonym

zanim /ˈzãɲĩm/ (conjunction)
ennen kuin
  przed jakimś wydarzeniem

zaoceaniczny (adj)
valtamerentakainen
  taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za oceanem

zaopatrzenie /ˌzaɔpaˈṭʃɛ̃ɲɛ/ (n)
hankinta
  dostarczenie komuś potrzebnych mu rzeczy

zapach /ˈzapax/ (n)
haju
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapadka (n)
lukituskynsi
  (technologia, technika, techniczny) drobny element jakiegoś mechanizmu powodujący blokadę ruchu czegoś

zapadnia (n)
luukku
  mechanicznie opuszczana lub podnoszona część podłoża

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
tulehdus
  (medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;

zapalenie błędnika (n)
labyrintiitti
  (medycyna, medyczny) proces zapalny obejmujący ucho wewnętrzne, wywołujący m.in. zaburzenia równowagi;

zapalenie mózgu (n)
aivotulehdus
  (medycyna, medyczny) zakażenie ośrodkowego układu nerwowego najczęściej spowodowane infekcją wirusową, rzadziej bakteryjną;

zapalenie okrężnicy (n)
paksunsuolen tulehdus, koliitti
  (medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie osierdzia (n)
sydänpussitulehdus
  (medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
keuhkoputkentulehdus
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie pęcherza moczowego (n)
virtsarakontulehdus
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej pęcherza moczowego

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
keuhkokuume
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie skóry /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈskurɨ/ (n)
ihotulehdus
  (medycyna, medyczny) proces zapalny w obrębie skóry o różnym podłożu

zapalenie spojówek (n)
sidekalvontulehdus
  (medycyna, medyczny) choroba oczu;

zapalić /zaˈpalʲiʨ̑/ (v)
sytyttää
  wzniecić ogień

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
sytytin, tupakansytytin
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapasy /zaˈpasɨ/ (n)
sylipaini
  (sport, sportowy) konkurencja polegający na fizycznym zmaganiu się dwóch zawodników lub zawodniczek;

zapałka /zaˈpawka/ (n)
tulitikku
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapaść /ˈzapaɕʨ̑/ (n)
kollapsi
  (medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi

zapiekanka /ˌzapʲjɛˈkãnka/ (n)
laatikko
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie zapiekane w piekarniku, składającego się z różnych składników;

zapinać /zaˈpʲĩnaʨ̑/ (v)
napittaa
  łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp.

zapis /ˈzapʲis/ (n)
tallenne
  trwały ślad powstały na skutek rejestracji lub zapisania
  zapisanie, rejestracja czegoś

zapis nutowy (n)
nuottiviivasto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym

zapisywać /ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
kirjata
  (informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci

zaplecze (n)
huoltotilat
  pomieszczenie pomocnicze

zapobiegawczy (adj)
ennaltaehkäisevä
  przeznaczony do zapobiegania czemuś niekorzystnemu

zapobiegać /ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
ehkäistä
  nie dopuszczać (do czegoś), nie pozwalać (na coś), zabezpieczać się (przed czymś)

zapominalski (adj)
huonomuistinen, muistamaton
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
unohtaa
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)

zapożyczenie /ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
lainasana
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
kutsua
  proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny
  zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś

zaprawa (n)
laasti
  (budownictwo) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę;

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
kutsu
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia

zaprzeczalność (n)
kiistettävyys
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest zaprzeczalne

zaprzeczenie (n)
kieltosana
  wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja

zapytać /zaˈpɨtaʨ̑/ (v)
kysyä
  zadać pytanie

zapłacić /zaˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
maksaa
  aspekt dokonany od: płacić

zapłata /zaˈpwata/ (n)
korvaus
  należność za coś

zapłodnienie /ˌzapwɔdʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
hedelmöitys
  (biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem;

zapłon (n)
syttyminen
  (fizyka, fizyczny) (motoryzacja) układ umożliwiający (1.1)

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
tienata
  dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaratusztrianizm /ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
zarathustralaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zaraźliwy (adj)
tarttuva
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami

zarażenie (n)
infektio
  (rzeczownik odczasownikowy) od zarazić

zardzewiały (adj)
ruosteinen
  zniszczony przez rdzę

zarodek /zaˈrɔdɛk/ (n)
sikiö
  (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty

zarodnik /zaˈrɔdʲɲik/ (n)
itiö
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się roślin zarodnikowych i grzybów;

zarost /ˈzarɔst/ (n)
kasvojen karvoitus
  owłosienie w dolnej części twarzy

zarozumiały /ˌzarɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
itserakas
  mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
vastalause, moite, nuhde
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarządzanie /ˌzaʒɔ̃nˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
hallinto
  sprawowanie nad czymś zarządu

zaręczyny (n)
kihlaus
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada /zaˈsada/ (n)
emäs, alkali
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
periaate
  reguła rządząca czymś

zasadzka /zaˈsaʦ̑ka/ (n)
tuliylläkkö
  pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy

zasiek /ˈzaɕɛk/ (n)
murros
  (wojskowość, wojskowy) zapora lub ogrodzenie z drutu kolczastego, zwykle prowizoryczne

zasilacz /zaˈɕilaʧ̑/ (n)
teholähde
  urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia

zasięg /ˈzaɕɛ̃ŋk/ (n)
kantama
  obszar występowania lub działania jakiegoś zjawiska albo czyjegoś wpływu

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
rantakäärme
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zasmażka /zaˈsmaʃka/ (n)
roux
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zagęszczacz do zup, sosów otrzymywany przez zasmażenie mąki z tłuszczem;

zasnąć /ˈzasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
nukahtaa
  przejść w stan snu, spania; zacząć spać

zastaw (n)
pantti
  (ekonomia, ekonomiczny) czasowe posiadanie przedmiotu stanowiącego zabezpieczenie spłaty długu; także: oddanie czegoś jako zabezpieczenie długu
  (ekonomia, ekonomiczny) rzecz, pieniądz stanowiąca zabezpieczenie spłaty długu

zastawka (n)
läppä
  (anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu

zastrzeżenie /ˌzasṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
varaus
  krytyczna uwaga

zastrzyk /ˈzasṭʃɨk/ (n)
injektio
  (medycyna, medyczny) zabieg bezpośredniego wprowadzenie do organizmu leku za pomocą igły

zastój (n)
staasi
  (medycyna, medyczny) upośledzony odpływ płynu ustrojowego

zaszczyt /ˈzaʃʧ̑ɨt/ (n)
kunnia
  coś, co jest powodem do dumy; wyróżnienie, docenienie

zasób /ˈzasup/ (n)
resurssi
  posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności
  (informatyka, informatyczny) obiekt lub inne dobro do którego proces może mieć przez pewien czas wyłączny dostęp
  pewien zbiór rzeczy nagromadzonych w celu wykorzystania w przyszłości

zasób naturalny (n)
luonnonvara
  (ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych;

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
verho
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasłona dymna (n)
savuverho
  (przenośnie, przenośnia) pozorowane działanie dla odwrócenia uwagi od czegoś istotnego
  (wojskowość, wojskowy) chmura dymu służąca do ukrycia własnych działań i dezorientacji przeciwnika;

zasługa /zaˈswuɡa/ (n)
ansio
  godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania

zatoczka (n)
lahti
  mała zatoka

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
lahti
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator (n)
embolia
  (medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep
liikenneruuhka
  powstanie przeszkody w jakimś ruchu, zablokowanie przepływu

zatrucie (n)
myrkyttäminen
  (medycyna, medyczny) (toksykologia) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zatrucie pokarmowe (n)
ruokamyrkytys
  (medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrudnienie /ˌzatrudʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
työllistäminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od zatrudnić

zatrudniony (adj)
virkailija
  mający zatrudnienie

zatrudniony (n)
virkailija
  człowiek posiadający zatrudnienie

zatrzymanie /ˌzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/ (n)
pysähdys
  pozbawienie kogoś wolności

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
luottamus
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
noteerata
  dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku
huomauttaa
  zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś

zaułek /zaˈ<sup>w</sup>uwɛk/ (n)
kuja
  niedługa, wąska uliczka, znajdująca się zwykle między budynkami, niemająca wylotu

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
sisältö
  ilość jakiegoś składnika w czymś

zawał serca /ˈzavaw ˈsɛrʦ̑a/ (n)
sydäninfarkti
  (medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego;

zawias (n)
sarana
  (technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
sisältää
  mieć coś wewnątrz siebie, mieć coś za składnik siebie, składać się

zawieszenie broni /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
aselepo
  umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach;

zawietrzna /zaˈvʲjɛṭʃna/ (n)
suojanpuoli
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta przeciwna do tej, na którą wieje wiatr

zawietrzny /zaˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
leenpuoleinen
  (geografia, geograficzny) / (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) znajdujący się po przeciwnej stronie niż ta, na którą wieje wiatr

zawilec /zaˈvʲilɛʦ̑/ (n)
vuokko
  (botanika, botaniczny) Anemone L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

zawilec gajowy (n)
valkovuokko
  (botanika, botaniczny) Anemone nemorosa L., bylina z rodziny jaskrowatych kwitnąca na biało;

zawiniątko (n)
pakka
  niewielki pakunek owinięty papierem lub suknem

zawistny /zaˈvʲistnɨ/ (adj)
kateellinen
  pełen zawiści, odczuwający zawiść; (także, też) świadczący o zawiści

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
huimaus
  (medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawstydzony /ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
häpeissään
  odczuwający zawstydzenie, wstyd

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
aina
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawód /ˈzavut/ (n)
ammatti
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze

zawór /ˈzavur/ (n)
venttiili
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów;

zawór bezpieczeństwa /ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
varoventtiili
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
kateellinen
  odczuwający zazdrość o coś; taki, który chce mieć coś całkowicie na własność
mustasukkainen
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku

zazdrościć (v)
kadehtia
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
mustasukkaisuus
  podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
kateus
  uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona

zazdrość o członek (n)
peniskateus
  (psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego;

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
tavallinen
  w większości przypadków

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
pimennys
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

załoga /zaˈwɔɡa/ (n)
miehistö
  grupa ludzi obsługująca jakiś pojazd

założyciel (n)
perustaja
  ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
liite
  dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum
liitetiedosto, liite
  plik dołączony do wiadomości e-mail

zaświaty /zaˈɕfʲjatɨ/ (n)
manala
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli

zażenowanie (n)
häpeä
  poczucie zakłopotania i wstydu

zbawienny (adj)
hyödyllinen
  niosący zbawienie, ratujący przed czymś

zbawić (v)
pelastaa
  wyciągnąć kogoś z opresji, uratować

zbieg okoliczności /ˈzbʲjɛk ˌɔkɔlʲiʧ̑ˈnɔɕʨ̑i/ (n)
yhteensattuma
  przypadkowe, równoczesne nastąpienie dwóch lub więcej wydarzeń pozostających w pewnej relacji do siebie

zbiegać (v)
supeta
  łączyć się w jednym miejscu

zbieranina (n)
sekalainen sakki
  (pogardliwie, pogardliwy) przypadkowy i niedopasowany zbiór osób lub rzeczy

zbieżność (n)
suppeneminen
  schodzenie się w jednym punkcie

zbieżny (adj)
suppeneva
  zbiegający się w jednym punkcie

zbiorczy (adj)
kokonainen
  taki, w którym coś się zbiera

zbiornik /ˈzbʲjɔrʲɲik/ (n)
säiliö
  przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów

zbiór /zbʲjur/ (n)
joukko
  (matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
  grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość
kokoelma
  zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś

zboczeniec /zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
pervo
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
vilja
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
rikos
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
sotarikos
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz (n)
rikollinen
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
haarniska
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zbyt /zbɨt/ (adv)
liika
  nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zbłąkana owieczka /zbwɔ̃ŋˈkãna ɔˈvʲjɛʧ̑ka/ (n)
eksynyt lammas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o kimś, kto zbłądził, odszedł od swej wiary, nie przestrzegał aksjomatów danej wiary
  (związek frazeologiczny) o kimś, kto odłączył się od jakiejś grupy, odrzucił jej zasady

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
virke, lause
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)

zdanie podrzędne /ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ/ (n)
sivulause
  (gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
tapahtuma
  (informatyka, informatyczny) zapis zajścia w systemie komputerowym określonej sytuacji;
  (matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu;
  coś, co miało miejsce; co zdarzyło się

zdecydować /ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
päättää
  podjąć decyzję

zderzacz (n)
törmäytin
  urządzenie, które ma za zadanie coś zderzać

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
pehmike
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zderzenie /zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
törmäys, yhteentörmäys
  gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów

zdesperowany /ˌzdɛspɛrɔˈvãnɨ/ (adj)
epätoivoinen
  taki, który stracił nadzieję na coś, jest ogarnięty desperacją

zdobycz /ˈzdɔbɨʧ̑/ (n)
saalis
  ofiara upolowana przez drapieżnika, myśliwego lub wędkarza

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
kyky
  naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
kykenevä, pystyvä
  będący w stanie wykonać określoną czynność
taitava
  taki, który ma talent, zdolności; jest uzdolniony

zdrada /ˈzdrada/ (n)
petos
  działanie na szkodę narodu lub kraju

zdrada stanu /ˈzdrada ˈstãnu/ (n)
maanpetos
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przestępstwo wymierzone przeciw najistotniejszym interesom państwa, jego bezpieczeństwu lub ustrojowi;

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
pettää
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
deminutiivi, diminutiivi
  (gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
terveys
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
terve, hyvinvoiva
  dobry dla zdrowia
terve, terveellinen, hyvinvoipa
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze

zdrowy rozsądek (n)
arkijärki
  rzeczowe myślenie

zdumienie /zdũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ällistys
  (rzeczownik odczasownikowy) od zdumieć, stan zaskoczenia

zdumiewający (adj)
hämmästyttävä
  taki, który budzi zdumienie

zdumiony (adj)
hämmästynyt
  znacznie zdziwiony; wyrażający zdumienie

zebra /ˈzɛbra/ (n)
seepra
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zecer /ˈzɛʦ̑ɛr/ (n)
latoja
  (przestarzałe, przestarzały) pracownik drukarni zajmujący się składaniem publikacji za pomocą czcionek, obecnie archaizm leksykalny;

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
tuulenhenkäys, leuto länsituuli
  (meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
kello
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
aurinkokello
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca;

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
kello, rannekello
  niewielkich rozmiarów zegar

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
kelloseppä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków;

zegarynka /ˌzɛɡaˈrɨ̃nka/ (n)
Neiti Aika
  (potocznie, potoczny) automat telefonicznie podający czas

zelota /zɛˈlɔta/ (n)
selootti
  (książkowy) gorliwy, fanatyczny entuzjasta, wyznawca jakiejś idei lub religii

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
kosto
  odwet za krzywdy

zen /zɛ̃n/ (n)
zen
  szkoła buddyzmu mahajany rodem z Japonii;

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
zeniitti
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
nolla
  liczba 0;

zerowy /zɛˈrɔvɨ/ (adj)
nollas
  identyfikowany przez zero; taki, który w określonym porządku liczenia poprzedza pierwszy

zerwać /ˈzɛrvaʨ̑/ (v)
erota
  (potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś

zespół /ˈzɛspuw/ (n)
oireyhtymä
  (medycyna, medyczny) występowanie wad wrodzonych, urazów lub objawów chorobowych w charakterystycznym zestawieniu;
yhtye
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa muzyków występująca razem na scenie
ryhmä
  grupa osób realizująca wspólny cel;

zespół Aspergera (n)
Aspergerin oireyhtymä
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;

zespół Downa (n)
Downin oireyhtymä
  (medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21;

zespół Guillaina-Barrégo (n)
Guillain-Barrén oireyhtymä
  (medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;

zespół Sjögrena (n)
Sjögrenin oireyhtymä, Sjögrenin syndrooma
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zespół kanału nadgarstka /ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/ (n)
rannekanavaoireyhtymä
  (medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka

zespół lęku uogólnionego (n)
yleistynyt ahdistuneisuushäiriö
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie, któremu towarzyszy obecność uporczywego lęku nie wiążącego się z żadnym określonym czynnikiem;

zespół napięcia przedmiesiączkowego /ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ/ (n)
kuukautisia edeltävä oireyhtymä, premenstruaalisyndrooma
  (medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia;

zespół policystycznych jajników (n)
munasarjojen monirakkulaoireyhtymä
  (medycyna, medyczny) zaburzenie endokrynne dotykające kobiety w wieku reprodukcyjnym;

zestaw /ˈzɛstaf/ (n)
lajitelma
  całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
vihko
  (edukacja, edukacyjny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zeszły /ˈzɛʃwɨ/ (adj)
viime
  taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu)

zet /zɛt/ (n)
tset
  nazwa litery „z”, trzydziestej litery polskiego alfabetu

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
ulko-
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez /zɛs/ (n)
karsastus
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zeznanie /zɛˈznãɲɛ/ (n)
todistajanlausunto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) oficjalne wyjaśnienia złożone w sądzie lub przed innymi władzami

zezowaty (adj)
kierosilmäinen
  taki, który ma zeza

zezwolenie /ˌzɛzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
oikeutus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument poświadczający oficjalną zgodę
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalna zgoda

zgnilec amerykański /ˈzʲɟɲilɛʦ̑ ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
esikotelomätä
  (weterynaria, weterynaryjny) (pszczelarstwo, pszczelarski) choroba bakteryjna czerwiu pszczelego;

zgodność /ˈzɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
compliance
  cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne

zgromadzenie /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
kokous
  zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo

zgryźliwy /zɡrɨʑˈlʲivɨ/ (adj)
ivallinen
  świadczący o zgryźliwości

zgrzebło (n)
suka
  (zootechnika, zootechniczny) metalowy przyrząd do czyszczenia zwierząt (zwłaszcza zwierząt gospodarskich) i usuwania sierści ze szczotki do czesania zwierząt;

zgubny /ˈzɡubnɨ/ (adj)
tappava
  prowadzący do zguby

ziarno /ˈʑarnɔ/ (n)
jyvä
  (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;

zielarstwo /ʑɛˈlarstfɔ/ (n)
herbalismi, kasvilääkintä
  dział wiedzy zajmujący się zagadnieniami hodowli, uprawy, zbioru, suszenia, pakowania i przechowywania ziół i roślin leczniczych;

zielarz /ˈʑɛlaʃ/ (n)
kasvisparantaja
  specjalista w dziedzinie zielarstwa, leczący za pomocą ziół

ziele angielskie (n)
maustepippuri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zieleniec (n)
viheralue
  (architektura, architektoniczny) zwarty przestrzennie teren zieleni o niedużej powierzchni;
vihreäkivi
  (geologia, geologiczny) rodzaj masywnej skały metamorficznej;

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
vihreä
  kolor zielony

zielona fala /ʑɛˈlɔ̃na ˈfala/ (idiom)
vihreä aalto
  (potocznie, potoczny) system sterowania sygnalizacją świetlną na kolejnych skrzyżowaniach umożliwiający przejazd ważnym ciągiem komunikacyjnym bez zatrzymywania się

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
vihreä tee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielonooki /ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci/ (adj)
vihreäsilmäinen
  (książkowy) taki, który ma zielone oczy

zielonoświątkowiec (n)
helluntailainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierny należący do wspólnoty pentekostalnej

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
vihreä
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały
vihreä, kokematon
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;

zielony ludzik (n)
pieni vihreä mies, pieni vihreä ukkeli
  (żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze

zielsko (n)
varvikko
  (potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
maa
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna
  gleba
  działka rolnicza lub budowlana
maaperä
  grunt, podłoże (także w budynku)
maa maapallo
  ląd stały w odróżnieniu od morza

ziemia niczyja (n)
ei-kenenkään-maa
  (geografia, geograficzny) obszar niezamieszkały, nie należący do nikogo; w czasach kolonialnych – obszar niepodbity

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
peruna
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziemnokraska (n)
marhi
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Brachypteraciidae;

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
haukotella
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

ziewnięcie /ʑɛvʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
haukotus
  (rzeczownik odczasownikowy) od ziewnąć

ziggurat /zʲikˈːurat/ /zʲiˈɡurat/ (n)
zikkurat
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytna bliskowschodnia budowla sakralna,

zika (n)
zikavirus
  (medycyna, medyczny) wirus przenoszony przez komary, który rozprzestrzenił się w Azji, Ameryce i Europie;

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
talvi
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
kylmä sota, Kylmä sota
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimne ognie /ˈʑĩmnɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
tähtisadetikku
  niewielkie fajerwerki do użytku domowego w formie pręcika, na którym spala się substancja wytwarzająca snop iskier;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
kylmä
  odczuwalna subiektywnie niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
kylmä
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimny palec /ˈʑĩmnɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
kylmäsormi
  (technologia, technika, techniczny) (środowiskowy) końcowa część kriostatu, przewodząca zimno do badanego urządzenia

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
kuningaskalastaja
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimować (v)
talvehtia
  spędzać zimę w określonym miejscu

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
talvi-
  przystosowany do warunków panujących w zimie
talvinen, talvi-
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

zimozielony /ˌʑĩmɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
ikivihanta
  (botanika, botaniczny) (odnośnie rośliny) mający liście zimą

ziołosiek (n)
silpoja
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Phytotoma

ziołowy /ʑɔˈwɔvɨ/ (adj)
yrtti-
  zrobiony z ziół, składający się z ziół

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
peippo
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
vävy
  mąż córki

zjawa /ˈzʲjava/ (n)
ilmestys
  duch osoby zmarłej

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
ilmiö
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjazd /zʲjast/ (n)
syöksylasku
  (sport, sportowy) konkurencja narciarska polegająca na jak najszybszym zjechaniu z ośnieżonego stoku góry po określonej trasie
  czynność jazdy w dół

zjednoczony (adj)
yhdistynyt
  połączony dla wspólnej sprawy

zjełczały (adj)
eltaantunut
  (spożywczy) pozbawiony wartości spożywczych z powodu utleniania się tłuszczu

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
liukumäki
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlecenie stałe (n)
maksupalvelusopimus
  (handel, handlowy) złożone bankowi polecenie wykonywania przelewów z własnego konta na inne wskazane konto, zwykle w określonych odstępach czasowych;

zlew /zlɛf/ (n)
tiskiallas
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
ryppy
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych

zmartwienie /zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
huoli
  coś, co martwi, nurtuje, niepokoi

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
ylösnousemus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
työvuoro
  grupa pracowników pracująca o danej porze
  określony czas doby, kiedy pracuje wyznaczona grupa pracowników
muutos
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
muuttaa
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości
  zamieniać, zastępować coś czymś innym

zmienna /ˈzmʲjɛ̃nːa/ (n)
muuttuja
  (matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości;

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
muuttuva
  niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
  ulegający zmianom

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
hämärä
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmrocznik gładysz (n)
horsmakiitäjä
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych;

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
pakottaa
  nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
aisti
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmywacz do paznokci /ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
kynsilakanpoistoaine
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;

zmywarka /zmɨˈvarka/ (n)
astianpesukone
  (technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń;

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
väsymys
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
väsynyt, uupunut
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znachor /ˈznaxɔr/ (n)
puoskari
  (książkowy) człowiek bez uprawnień i bez odpowiedniego wykształcenia medycznego zajmujący się leczeniem ludzi, zwykle za pomocą ziół, zamawiania, guseł, czarów

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
postimerkki
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
merkitys
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje
  wartość, ważność czegoś, waga

znacznie /ˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
huomattavasti
  dużo, w dużym stopniu, bardzo

znaczny /ˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
merkittävä
  (książkowy) istotny, duży, ważny

znaczyć /ˈznaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
tarkoittaa
  mieć znaczenie, sens

znajda (n)
löytölapsi
  dziecko, które zostało znalezione

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
löytää
  (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
  odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
  zdobywać to, czego się szuka

znajomy /znaˈjɔ̃mɨ/ (n)
tuttu
  taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

znak /znak/ (n)
merkki
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie
  dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
liikennemerkki
  (motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak końca dowodu (n)
todistuksen loppu -laatikko
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) symbol stosowany przez matematyków do oznaczania końca dowodu;

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
vesileima
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znak zapytania /ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa/ (n)
kysymysmerkki
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego;

znalezisko /ˌznalɛˈʑiskɔ/ (n)
löytö
  rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie

znaleźne (n)
löytöpalkkio
  nagroda należna znalazcy

znaleźć /ˈznalɛɕʨ̑/ (v)
löytää
  odszukać coś lub kogoś ukrytego
  stać się właścicielem dzięki komuś
  uzyskać coś, osiągnąć

znać /znaʨ̑/ (modal)
tuntea
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
  mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości
  umieć coś, wiedzieć

znać jak własną kieszeń /ˈznaʨ̑ ˈjaɡ ˈvwasnɔ̃w̃ ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (v)
tuntea kuin omat taskunsa
  znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie

zniczek /ˈzʲɲiʧ̑ɛk/ (n)
tulipäähippiäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych;

znieczulać (v)
nukuttaa
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) stosować leki znoszące odbieranie impulsów uszkadzających i odczuwanie bólu

zniekształcenie (n)
vääristyminen
  przedstawienie czegoś nie tak jak jest

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
jälleen, taas
  jeszcze raz, ponownie, na nowo, znów, powtórnie, apiać

znudzony /znuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
tylsistynyt
  odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś

znęcać się /ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
kiusata
  robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować

zodiakalny /ˌzɔdʲjaˈkalnɨ/ (adj)
eläinrata-
  (przymiotnik) od zodiak

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
zoisiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zombi /ˈzɔ̃mbʲi/ (n)
zombi
  (etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii;

zoo /ˈzɔː/ (n)
eläintarha
  ogród zoologiczny

zoo- /ˈzɔː/
zoo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze zwierzętami

zoofilia /ˌzɔːˈfʲilʲja/ (n)
zoofilia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaspokajanie popędu płciowego ze zwierzętami

zoofobia /ˌzɔːˈfɔbʲja/ (n)
zoofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami;

zoogeografia /ˌzɔːɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
eläinmaantiede
  nauka o rozmieszczeniu gatunków zwierząt na kuli ziemskiej

zoolatria /ˌzɔːˈlatrʲja/ (n)
eläintenpalvonta, zoolatria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijny kult zwierząt, animalizm;

zoolog /zɔˈːlɔk/ (n)
eläintieteilijä
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
eläintiede, zoologia
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoonoza /ˌzɔɔ̃ˈnɔza/ (n)
zoonoosi
  (weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna lub pasożytnicza zwierząt, mogąca wtórnie wystąpić u człowieka;

zooplankton /ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n/ (n)
eläinplankton
  (zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu;

zorza polarna /ˈzɔʒa pɔˈlarna/ (n)
revontulet
  zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
jäädä
  nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca
  być pozostałością po czymś, czego już nie ma

zośka /ˈzɔɕka/ (n)
footbag
  gra polegająca na podbijaniu zośki (1.1) nogą tak, aby nie upadła lub trafianiu nią do określonego celu;
  lotka wykonana z pęczka barwnej włóczki obciążonego ołowianym krążkiem albo mała piłeczka wypełniona piaskiem

zrozumiałość (n)
ymmärrettävyys
  cecha tego, co zrozumiałe

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
ymmärrettävä
  dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia

zrozumiały sam przez się /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ/ (adj)
itsestään selvä
  niebudzący wątpliwości

zrzucić maskę /ˈzʒuʨ̑iʨ̑ ˈmaskɛ/ (v)
paljastaa
  pokazać się takim, jakim się naprawdę jest; przestać udawać, pokazać swoje prawdziwe cechy, charakter

zrzęda (n)
hapannaama, äkäpussi
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrównoważony rozwój (n)
kestävä kehitys
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ochrona środowiska) proces przemian zapewniający zaspokajanie potrzeb obecnego pokolenia bez umniejszania szans rozwojowych przyszłych generacji, m.in. dzięki zintegrowanym działaniom w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego i w zakresie środowiska;

zręcznie (adv)
ketterästi
  w sprawny sposób

zręczny /ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
näppärä
  zwinny

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
nitoja
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek;

zszywka /ˈsʃɨfka/ (n)
nitomanasta
  (biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza

zupa /ˈzupa/ (n)
keitto, soppa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zupa nic /ˈzupa ˈɲiʦ̑/ (n)
marenkipalloja vaniljakastikkeessa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser w postaci słodkiej zupy z mleka, żółtek, cukru i wanilii;

zurwanizm (n)
zurvalaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
sanoa irti
  (o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska

zwieracz /ˈzvʲjɛraʧ̑/ (n)
sulkijalihas
  (anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów;

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
eläin, elukka
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
kotieläin
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcość /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɔɕʨ̑/ (n)
eläimellisyys
  cecha tego, co zwierzęce; natura zwierzęcia

zwierzęcy /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
eläin
  związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia

zwinąć się w kłębek /ˈzvʲĩnɔ̃ɲʨ̑‿ɕɛ ˈf‿kwɛ̃mbɛk/ (v)
käpertyä
  o sposobie ułożenia ciała, gdy ktoś lub coś skuli się

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
yhdiste
  sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;

związek chemiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
kemiallinen yhdiste
  (chemia, chemiczny) zbiór trwale połączonych atomów;

związek małżeński (n)
avioliitto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (zobacz) małżeństwo

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
ammattiliitto, ammattiyhdistys
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

zwolnienie lekarskie /zvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ lɛˈkarsʲcɛ/ (n)
sairasloma, sairausloma
  (urzędowy) (medycyna, medyczny) zaświadczenie wystawiane przez lekarza, usprawiedliwiające nieobecność pracownika w pracy, niezdolnego do pracy z powodu choroby lub konieczności zapewnienia opieki choremu członkowi rodziny;

zworka /ˈzvɔrka/ (n)
jumpperi
  (elektryczność) (informatyka, informatyczny) mały element służący do łączenia (zwierania) styków elektrycznych w celu konfiguracji układu elektronicznego (np. płyty głównej);
  (zdrobniale) od: zwora

zwrot /zvrɔt/ (n)
asiakaspalautus
  oddanie komuś czegoś
hyvitys
  spłacenie, pobranie (sumy pieniężnej, kosztów)

zwrotnica /zvrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
vaihde
  urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
kääntöpiiri
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrotnik Koziorożca (n)
Kauriin kääntöpiiri
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli południowej;

zwrotnik Raka (n)
Kravun kääntöpiiri
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli północnej;

zwrotny (adj)
refleksiivinen
  (gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega

zwycięski (adj)
voittoisa, voitokas, voitollinen
  związany ze zwycięstwem, dotyczący zwycięstwa

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
voitto
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
voittaja
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
tavallinen, tavanomainen
  niewyróżniający się niczym

zwój /zvuj/ (n)
kela
  coś zwiniętego w kłębek, rulon

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
ruumis
  ciało martwego człowieka;

zygota (n)
tsygootti
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
siksakki
  ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zysk /zɨsk/ (n)
voitto
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży

zyskać /ˈzɨskaʨ̑/ (v)
päästä päämäärään
  osiągnąć z czegoś zysk

ząb /zɔ̃mp/ (n)
hammas
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mleczny (n)
maitohammas
  (stomatologia, stomatologiczny) ząb z pierwszego kompletu uzębienia wypadającego w dzieciństwie;

ząb mądrości (n)
viisaudenhammas
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

ząbek czosnku /ˈzɔ̃mbɛk ˈʧ̑ɔsn̥ku/ (n)
valkosipulinkynsi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jedna z cząstek wchodzących w skład główki czosnku

zębina (n)
hammasluu
  (stomatologia, stomatologiczny) tkanka leżąca pod szkliwem w obrębie korony zęba i pod cementem w obrębie szyjki i korzenia zęba;

zębowa wróżka /zɛ̃mˈbɔva ˈvruʃka/ (n)
hammaskeiju
  baśniowa postać w kulturze anglosaskiej obdarowująca dzieci w zamian za pozostawione przez nie mleczne zęby;

złamanie otwarte (n)
avomurtuma
  (medycyna, medyczny) złamanie, w którym dochodzi do przebicia skóry przez kość lub jej fragment;

złamać /ˈzwãmaʨ̑/ (v)
katkaista
  działaniem fizycznym (wcześniej zginając, naciskając lub uderzając) rozdzielić coś na kilka (zwykle na dwie) części

złamać serce /ˈzwãmaʨ̑ ˈsɛrʦ̑ɛ/ (v)
särkeä jonkun sydän
  skrzywdzić kogoś, porzucić kogoś, zrobić komuś przykrość

złe oko (n)
paha silmä
  (związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok;

zło /zwɔ/ (n)
paha, pahuus
  coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;

złoczyńca (n)
pahantekijä
  ktoś czyniący zło, popełniający przestępstwa, człowiek zbrodniczy

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
varas
  osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela

złom /zwɔ̃m/ (n)
romu
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny

złota rybka (n)
kultakala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
kultaseppä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
kulta
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (sport, sportowy) złoty medal

złotousty /ˌzwɔtɔˈ<sup>w</sup>ustɨ/ (adj)
hyvä suustaan
  (książkowy) posiadający talent oratorski, będący świetnym mówcą

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
kultainen
  mający kolor i połysk złota
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota

złoty cielec /ˈzwɔtɨ ˈʨ̑ɛlɛʦ̑/ (n)
kultainen vasikka
  bogactwo, pieniądze wyniesione do kategorii bóstwa;

złoty spadochron (n)
kultainen kädenpuristus
  (przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji;

złoty środek /ˈzwɔtɨ ˈɕrɔdɛk/ (n)
kultainen keskitie
  (związek frazeologiczny) kompromisowe rozwiązanie zadowalające skrajne stanowiska

złowieszczy (adj)
enteellinen
  zapowiadający coś złego

złowrogi /zwɔvˈrɔɟi/ (adj)
ilkeä
  mający wrogie zamiary

złościć (v)
saada vihaiseksi
  doprowadzać do złości

złośliwe oprogramowanie (n)
haittaohjelma
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
ilkeä
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość

złożenie /zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
yhdyssana
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;
  (rzeczownik odczasownikowy) od złożyć
  coś powstałe w wyniku składania różnych części

złożoność (n)
monimutkaisuus
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

złudzenie /zwuˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
illuusio
  błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych

zły /zwɨ/ (adj)
kiukkuinen
  agresywny, zdenerwowany (w danej chwili)
väärä
  błędny, niepoprawny
huono, paha
  kiepski, nieznający się
  niekorzystny
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
  o zdrowiu, zmysłach słaby
  niegrzeczny, nieposłuszny
paha, ilkeä
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)
huono
  niepasujący, nieodpowiedni
paha, huono
  niesmaczny

złącze /ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
liitin
  (elektronika, elektroniczny) zespół złożony z wtyku i gniazdka;
  element łączący
liitos
  miejsce połączenia, złączenia, kontaktu

à propos /a‿prɔˈpɔ/
a propos
  (książkowy) …wprowadzająca temat wypowiedzi

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
kahdeksasosanuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty;
kahdeksikko
  nazwa cyfry 8

ósemkowy (adj)
oktaalinen
  związany z liczbą osiem, dotyczący liczby osiem

ćma /ʨ̑ma/ (n)
yöperhonen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćwiartka (n)
neljännestunti
  jedna z czterech równych części czegoś

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
harjoitus, harjoittelu
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwiczenie czyni mistrza /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa/ (proverb)
harjoitus tekee mestarin
  im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy

ćwiczyć /ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
harjoitella
  (edukacja, edukacyjny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
neljännestunti
  jedna czwarta, 25%

ćwierćfinał /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈfʲĩnaw/ (n)
quartierfinal
  (sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
neljäsosanuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

Łaba /ˈwaba/ (pn)
Elbe
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (pn)
Joutsen
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;

Ładoga (pn)
Laatokka
  (geografia, geograficzny) największe jezioro Europy położone w Rosji, na północny wschód od Petersburga;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
Lasarus
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
Latvia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
latvialainen
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
Lucia
  imię żeńskie;

Ługańsk (pn)
Lugansk
  (geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego;

Ługańska Republika Ludowa (pn)
Luhanskin kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) marionetkowe samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
Luukas
  imię męskie;

Łódź /wuʨ̑/ (pn)
Łódź
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralnej Polsce;

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
joutsenlaulu
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
joutsen
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź czarny (n)
mustajoutsen
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu;

łabędź krzykliwy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ kʃɨkˈlʲivɨ/ (n)
laulujoutsen
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus cygnus, gatunek ptaka z podrodziny gęsi (Anserinae);

łabędź niemy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
kyhmyjoutsen
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
latina
  (językoznawstwo, językoznawczy) język starożytnych Rzymian;

łacina kościelna (n)
kirkkolatina
  (językoznawstwo, językoznawczy) język łaciński używany w liturgii Kościoła

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
latinalainen
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładnie /ˈwadʲɲɛ/ (adv)
sievästi
  w sposób ładny, miły, przyjemny, dobry

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
viehättävä
  odznaczający się urodą

ładować /waˈdɔvaʨ̑/ (v)
ladata
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora
  (informatyka, informatyczny) ściągać z serwera stronę internetową
  nabijać pistolet / karabin / strzelbę bądź inną broń palną

ładunek /waˈdũnɛk/ (n)
kuorma
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca skalę oddziaływania;
  towar umieszczony w czymś, zwykle do transportu;

ładunek elektryczny (n)
sähkövaraus
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa wielkość fizyczna, cecha materii warunkująca siłę oddziaływania elektromagnetycznego między cząstkami;

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
lempeä
  charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
  o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny

łagodzić /waˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
lievittää
  czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym

łamać /ˈwãmaʨ̑/ (v)
murtaa
  o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając

łamigłówka (n)
pulma
  (przenośnie, przenośnia) problem życiowy niełatwy do rozwiązania
  zadanie logiczne do rozwiązania poprzez kombinacje

łamistrajk /wãˈmʲistrajk/ (n)
rikkuri
  (potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku

łamliwy /wãmˈlʲivɨ/ (adj)
särkyvä
  łatwo łamiący się

łania /ˈwãɲa/ (n)
saksanhirvinaaras
  (zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela

łapa /ˈwapa/ (n)
tassu
  noga zwierzęcia niemającego kopyt

łapówka /waˈpufka/ (n)
lahjus
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
lumikko
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łasić się /ˈwaɕiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
heiluttaa häntää
  o zwierzętach: ocierać się pieszczotliwie

łaska /ˈwaska/ (n)
armo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą

łata /ˈwata/ (n)
korjaustiedosto
  (informatyka, informatyczny) plik zawierający poprawki do kodu programu, bazujący na różnicach pomiędzy kodem poprawionym a poprawianym
paikka
  fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie

łatać (v)
parsia
  umieszczać łaty

łatwowierny (adj)
sinisilmäinen
  taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji

łatwość /ˈwatfɔɕʨ̑/ (n)
helppous
  cecha tego, co jest łatwe, brak trudności

ława /ˈwava/ (n)
sohvapöytä
  niski stolik, zwykle podłużny

ławka /ˈwafka/ (n)
penkki
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
kylpyhuone
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łazik /ˈwaʑik/ (n)
kulkija
  (astronomia, astronomiczny) pojazd kosmiczny badający powierzchnię obcej planety;

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
ketju
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;

łańcuch górski (n)
vuorijono
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) górotwór fałdowy w postaci długich wstęg; obszar górski złożony z równolegle przebiegających pasm gór wraz z kotlinami i pogórzami

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
ravintoketju
  (ekologia, ekologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łeb /wɛp/ (n)
kaali
  (przenośnie, przenośnia) (pospolicie) głowa człowieka

łeb w łeb (adv)
rinta rinnan
  osiągając rezultaty takie same, jak ktoś inny
  w taki sposób, że poruszające się z tą samą prędkością obiekty się nie wyprzedają

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
häpykieli, klitoris
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łochynia /wɔˈxɨ̃ɲa/ (n)
juolukka
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Vaccinium uliginosum L., borówka bagienna

łodyga /wɔˈdɨɡa/ (n)
varsi
  (biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;

łojotokowe zapalenie skóry (n)
seborrooinen ekseema
  (medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
kyynärpää, kyynärnivel
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem

łom /wɔ̃m/ (n)
sorkkarauta
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łono /ˈwɔ̃nɔ/ (n)
kehto
  wnętrze brzucha kobiety w ciąży

łopata /wɔˈpata/ (n)
lapio
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
lapaluu
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;

łopotać (v)
lepattaa
  (książkowy) poruszać skrzydłami w górę i w dół
  (książkowy) wytwarzać charakterystyczny dźwięk poprzez szybkie poruszanie przedmiotem
  (książkowy) wytwarzać charakterystyczny dźwięk, będąc szybko poruszanym

łososiowy /ˌwɔsɔˈɕɔvɨ/ (adj)
lohenpunainen
  (książkowy) mający kolor pomarańczoworóżowy, taki jak kolor mięsa łososia

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
lohi, lohikala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;

łosza (n)
hirvilehmä
  (zoologia, zoologiczny) (łowiectwo, łowiecki) samica łosia

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
latvialainen, latvia
  odnoszący się do Łotwy

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (n)
latvia
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Łotwy;

łowiectwo (n)
metsästys
  (łowiectwo, łowiecki) gospodarka łowiecka;

łowić ryby w mętnej wodzie /ˈwɔvʲiʨ̑ ˈrɨbɨ ˈv‿mɛ̃ntnɛj ˈvɔʥ̑ɛ/ (v)
kalastaa sameassa vedessä
  korzystać z zamieszania lub niejasnej sytuacji, zyskiwać w sposób nieuczciwy

łozówka /wɔˈzufka/ (n)
luhtakerttunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków;

łoś /wɔɕ/ (n)
hirvi
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
kuolinvuode
  łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łożysko /wɔˈʒɨskɔ/ (n)
istukka
  (anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;

łubin (n)
lupiini
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

łucznictwo /wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
jousiammuntaa
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy

ług /wuk/ (n)
lipeä
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej;

łuk /wuk/ (n)
kaari, jousi
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)
jousi, kaari
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;

łup /wup/ (n)
saalis
  zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży

łupek /ˈwupɛk/ (n)
saviliuske
  (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
hilse
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łupina /wuˈpʲĩna/ (n)
kuori
  skórka albo zdrewniała powłoka okrywająca owoc, korzeń jadalny lub nasiono

łuska /ˈwuska/ (n)
hylsy
  (wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki
hilse
  (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt

łuskowiec (n)
taviokuurna
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny ziarnojadów, Pinicola enucleator,

łuszczyca /wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
hilsetystauti, psoriaasi
  (medycyna, medyczny) przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;

łut /wut/ (n)
luoti
  dawna jednostka miary masy, równa 1/16 grzywny lub 1/32 funta;

łużycki /wuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
sorbi
  język słowiański, którym mówi się na Łużycach;

łydka /ˈwɨtka/ (n)
pohje
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łyk /wɨk/ (n)
kulaus
  przełknięcie, łyknięcie pewnej ilości płynu

łyko (n)
niini
  (włókiennictwo) włókno wykonane z łyka (1.1) niektórych roślin i używane na maty, sznurki, obuwie, itp.

łysienie /wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kaljuus
  (medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie

łysieć /ˈwɨɕɛ̇ʨ̑/ (v)
kaljuuntua
  o ludziach: tracić włosy na głowie, stawać się łysym

łyska /ˈwɨska/ (n)
nokikana
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
kalju
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
teelusikka
  mała łyżka

łyżeczka do herbaty (n)
teelusikka
  mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
lusikka
  sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
kenkälusikka
  proste narzędzie ułatwiające zakładanie butów;

łyżkowidelec /ˌwɨʃkɔvʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
lusikkahaarukka
  rodzaj sztućca, połączenie łyżki i widelca;

łyżwa /ˈwɨʒva/ (n)
luistin
  (sport, sportowy) stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie;

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
luistelu
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo figurowe (n)
taitoluistelu, kaunoluistelu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.

łyżwiarstwo synchroniczne (n)
muodostelmaluistelu
  (sport, sportowy) odmiana łyżwiarstwa figurowego polegająca na jeździe na lodzie i wykonywaniu figur przez drużyny (tzw. formacje);

łyżwiarstwo szybkie (n)
pikaluistelu
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na jak najszybszym pokonaniu na łyżwach określonego dystansu;

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
luistelija
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
kyynel
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łzawić /ˈwzavʲiʨ̑/ (v)
kastua
  o oczach: wydzielać nadmiernie łzy

łódź /wuʨ̑/ (n)
vene
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój (n)
tali
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
sänky, vuode
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe (n)
kerrossänky
  rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łącznik /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
kopula
  (językoznawstwo, językoznawczy) czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
yhdistyä
  (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną
  jednoczyć, umożliwiać zespolenie
yhdistää
  kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska
  spajać elementy za pomocą środków technicznych

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
niitty
  teren gęsto porośnięty trawami;

łęczak /ˈwɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
liro
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa glareola, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

łękotka /wɛ̃ŋˈkɔtka/ (n)
nivelkierukka
  (anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego;

ŚRK /ɛɕ‿ɛr‿ˈka/ (acronym)
KMN
  = (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Światowa Rada Kościołów;

Śiwa /ˈɕiva/ (pn)
Shiva
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu;

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
Sleesia
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (pn)
Lumikki
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;

Średnie Państwo (n)
keskivaltakunta
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) okres w historii starożytnego Egiptu obejmujący lata od ok. 2050 do ok. 1760 p.n.e.;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
tuhkakeskiviikko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Święto Pracy /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˈpraʦ̑ɨ/ (n)
vappu
  święto ruchu robotniczego obchodzone od 1890 roku w pierwszy dzień maja;

Święty Hufiec /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈxufʲjɛʦ̑/ (pn)
pyhä joukko
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

Święty Mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Pyhä Nikolaus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najpopularniejszych chrześcijańskich świętych; biskup Myry w Azji Mniejszej; patron dzieci, kancelistów parafialnych, piekarzy, podróżnych, żeglarzy, uczonych i studentów; w dniu, lub w wigilię, jego święta (6 grudnia) istnieje zwyczaj obdarowywania podarunkami;

Święty Zastęp /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈzastɛ̃mp/ (pn)
pyhä joukko
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
seinä
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściana komórkowa (n)
soluseinä
  (biologia, biologiczny) struktura otaczająca cytoplast komórek organizmów;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
seinilläkin on korvat
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ścieg /ɕʨ̑ɛk/ (n)
ommel
  sposób przewlekania nitki przy szyciu lub haftowaniu

ściek /ɕʨ̑ɛk/ (n)
jätevesi
  zanieczyszczona woda

ścieki /ˈɕʨ̑ɛ̇ci/ (n)
jätevesi
  płynne odpady

ścierwnik /ˈɕʨ̑ɛrvʲɲik/ (n)
haaskalintu
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny jastrzębiowatych;

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
haaska
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
polku
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych

ścigać (v)
seurata
  gonić kogoś, biec za kimś, aby go dogonić

ściółka /ˈɕʨ̑uwka/ (n)
karike
  materiał na posłanie dla zwierząt

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
jänne
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa (n)
akillesjänne
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ściśle mówiąc /ˈɕʨ̑iɕlɛ ˈmuvʲjɔ̃nʦ̑/ (idiom)
tarkkaan ottaen
  (jako zwrot wtrącony) mówić, rozpatrywać coś dokładnie, właściwie, wnikliwie

ślad /ɕlat/ (n)
jälki
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
perna
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledzić /ˈɕlɛʥ̑iʨ̑/ (v)
seurata
  szpiegować podążając za kimś

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
silli, silakka
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
telttakiila
  metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
umpikuja
  uliczka niemająca wylotu
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia

ślepota /ɕlɛˈpɔta/ (n)
sokeus
  (medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie

ślepota śnieżna (n)
lumisokeus
  (medycyna, medyczny) schorzenie, kojarzone głównie z himalaistami, polegające na ostrym zapaleniu spojówek i nabłonka rogówki wywołane ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe;

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (adj)
sokea
  taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok

ślepy pasażer /ˈɕlɛpɨ paˈsaʒɛr/ (n)
jänis
  (potocznie, potoczny) ukryty pasażer, nieposiadający ważnego biletu; zwykle na statku

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
etana, kotilo
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
kotilo
  (architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w kształcie spiralnie skręconej muszli ślimaka (1.1)

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
sylki
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

śliski /ˈɕlʲisʲci/ (adj)
liukas
  mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami

śliwa /ˈɕlʲiva/ (n)
luumupuu
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;
  (spożywczy) duży, dorodny owoc śliwy (1.1)

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
luumu
  (spożywczy) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

śliwowica /ˌɕlʲivɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
slivovits
  (spożywczy) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek;

ślub /ɕlup/ (n)
häät
  akt zawarcia małżeństwa;

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
lukkoseppä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

śluz /ɕlus/ (n)
lima
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych

śluza (n)
sulku
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
nauraa
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiałość /ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
julkeus
  cecha śmiałego czynu

śmiały /ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
uskalias
  (książkowy) odważny, lubiący podejmować ryzyko

śmiałym szczęście sprzyja /ˈɕmʲjawɨ̃m ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ ˈspʃɨja/ (proverb)
onni suosii rohkeaa
  zachęta do podjęcia ryzyka

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
nauru
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmieciarka /ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka/ (n)
jäteauto, roska-auto
  (motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów;

śmierdziel /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛl/ (n)
haisuli
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) człowiek, który cuchnie i odrażająco wygląda

śmierdzieć /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
haista
  o sprawach: wydawać się podejrzanymi
  wydzielać nieprzyjemny zapach

śmierdzący /ɕmʲjɛrˈʣ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
haiseva
  taki, który śmierdzi, cuchnie

śmiertelnie (adv)
kuolettavasti
  w sposób powodujący śmierć lub prowadzący do niej

śmiertelnik (n)
kuolevainen
  (książkowy) istota śmiertelna, jaką jest człowiek

śmiertelność /ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
kuolevaisuus
  podleganie śmierci; cecha tego, co zawsze kiedyś umiera
  stosunek liczby zgonów do liczby ludności bądź do liczby zachorowań na daną chorobę

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
kuolevainen
  taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze
  taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
kuolema
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;
  (mitologia, mitologiczny) (etnografia, etnograficzny) (sztuka) personifikacja śmierci (1.1), często przedstawiana jako szkielet z kosą

śmieszka /ˈɕmʲjɛʃka/ (n)
naurulokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus ridibundus, pospolity gatunek mewy;

śmiesznie (adv)
hauskasti, huvittavasti, koomisesti
  wywołując śmiech, wesołość

śmieszny /ˈɕmʲjɛʃnɨ/ (adj)
hauska
  wywołujący śmiech

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
kerma
  (spożywczy) ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanka /ɕmʲjɛˈtãnka/ (n)
kerma
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska
  (spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietnik /ˈɕmʲjɛtʲɲik/ (n)
roska-astia
  kubeł, pojemnik na śmieci

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
jäte, roskat
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
uskaltaa
  mieć odwagę, śmiałość

śmigłowiec (n)
helikopteri
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
aamiainen, aamupala
  poranny posiłek;

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
lumi
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
lumisade, lumi
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śnieguła /ɕɲɛˈɡuwa/ (n)
pulmunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Plectrophenax nivalis, ptak z rzędu wróblowych;

śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (n)
lumipallo
  kulka ulepiona ze śniegu, zwykle używana do zabawy, rzucania w kogoś;

śnieżki /ˈɕɲɛʃʲci/ (n)
lumisota
  zabawa we wzajemne obrzucanie się śniegiem

śnieżnobiały /ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ/ (adj)
lumivalkoinen, vitivalkoinen
  (książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały

śnieżny /ˈɕɲɛʒnɨ/ (adj)
luminen
  dotyczący śniegu, związany ze śniegiem, obfitujący w śnieg, utworzony ze śniegu

śnieżyć /ˈɕɲɛʒɨʨ̑/ (v)
sataa lunta
  padać (o śniegu)

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
uneksia, nähdä
  widzieć sen podczas spania

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
laulaminen, laulu
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewak /ˈɕpʲjɛvak/ (n)
laulaja
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
laulaa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać melodię głosem

śpiewnik /ˈɕpʲjɛvʲɲik/ (n)
laulukirja
  książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
unikeko
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
makuupussi
  (turystyka, turystyczny) worek do spania;

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
uninen
  taki, któremu chce się spać

śpiączka (n)
kooma
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce;

średni /ˈɕrɛdʲɲi/ (adj)
keskimääräinen
  (matematyka, matematyczny) stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości
keskikokoinen
  będący pośrodku między czymś małym a dużym (np. pod względem masy, siły, natężenia); nie najmniejszy i nie największy
keski-
  przeciętny, taki sobie

średnia (n)
keskiarvo
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
halkaisija
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
puolipiste
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średnio /ˈɕrɛdʲɲɔ/ (adv)
keskimäärin
  przeciętnie, zazwyczaj

średnio-wysoko-niemiecki /ˈɕrɛdʲɲɔ vɨˈsɔkɔ ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
keskiyläsaksa
  historyczna forma języka niemieckiego (język średnio-wysoko-niemiecki);

średnioangielski (n)
keskienglanti
  (językoznawstwo, językoznawczy) język średnioangielski;

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
keskiaika
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
keskiaikainen
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa /ˈɕrɔda/ (n)
keskiviikko
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
keino
  coś, co ułatwia działanie
  dobro ekonomiczne
keskipiste
  miejsce jednakowo oddalone od krawędzi

środek antykoncepcyjny (n)
ehkäisyväline
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jedna z metod lub farmaceutyków służących zapobieganiu ciąży

środek transportu (n)
kulkuväline
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środki produkcji /ˈɕrɔtʲci prɔˈdukʦ̑ʲji/ (n)
tuotantovälineet
  ekonomia marksistowska materialne obiekty używane w procesie produkcji;

środkowoamerykański (adj)
väliamerikkalainen
  związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej

środkowoeuropejski (adj)
keskieurooppalainen
  odnoszący się do Europy Środkowej, związany z Europą Środkową

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
ympäristö
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

śruba /ˈɕruba/ (n)
ruuvi, pultti
  (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;
potkuri
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie napędowe statku wodnego;

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
ruuvimeisseli
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śrut /ɕrut/ (n)
hauli
  ołowiane kulki

śródlądowy /ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
sisämaa-
  znajdujący się w środku lądu

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
keskusta
  centrum; główna, centralna część miasta

śródokręcie (n)
keskilaiva
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) środkowa część statku;

śródstopie (n)
jalkapöydän luut
  (anatomia, anatomiczny) środkowa część stopy, znajdująca się między stępem a palcami

śródziemnomorski /ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
Välimeren
  (geografia, geograficzny) związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem

świadczenie /ɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
avustus
  (urzędowy) zobowiązanie przekazywania lub wykonywania czegoś na czyjąś rzecz

świadectwo /ɕfʲjaˈdɛʦ̑tfɔ/ (n)
asiakirja
  dokument urzędowo poświadczający umiejętności, wiedzę, określone zdarzenie

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
todistaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  osoba, która widziała coś na własne oczy
  (przenośnie, przenośnia) podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy

świadek Jehowy /ˈɕfʲjadɛc jɛˈxɔvɨ/ (n)
Jehovan todistaja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek związku wyznaniowego Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy;

świadomie /ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ/ (adv)
tietoisesti
  w sposób przemyślany, zaplanowany; celowo

świat /ɕfʲjat/ (n)
maailma
  (przenośnie, przenośnia) planeta
  przestrzeń, w której się żyje
maailma, maa
  cała Ziemia

światopogląd /ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
maailmankatsomus
  zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie;

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
valo
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

światłoczuły /ˌɕfʲjatwɔˈʧ̑uwɨ/ (adj)
valoherkkä
  wrażliwy na światło

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
valonarkuus
  (medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
valokuitu
  (technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

świder (n)
kaira
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wiercenia otworów w twardych nawierzchniach (np. w skałach);

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
kynttilä
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot, chemiczne źródło światła;

świeca zapłonowa (n)
sytytystulppa
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
valaista
  emitować, produkować światło

świecznik /ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
kynttilänjalka
  przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec

świergot (n)
laulu
  (ornitologia, ornitologiczny) wysoki i krótki dźwięk śpiewu małego ptaka

świergotek (n)
kirvinen
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z rzędu wróblowatych rodzaju Anthus

świergotek polny (n)
nummikirvinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Anthus campestris, gatunek ptaka z rzędu wróblowatych;

świergotek łąkowy (n)
niittykirvinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Anthus pratensis, gatunek ptaka z rzędu wróblowatych;

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
kuusi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
sirkka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świerzb /ɕfʲjɛʃp/ (n)
syyhy
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
kiiltomato
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;
kattoikkuna
  (architektura, architektoniczny) element dachu budynku, który doświetla pomieszczenie;
silmäruoho
  (botanika, botaniczny) Euphrasia L., roślina z rodziny zarazowatych o białych kwiatach, stosowana w lecznictwie przy chorobach oczu;

świetnie /ˈɕfʲjɛtʲɲɛ/ (adv)
erinomaisesti
  bardzo dobrze

świeżość /ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑/ (n)
raikkaus
  cecha tego, co jest świeże

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
tuore
  o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
sika
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie nikczemnej, podłej
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) w połączeniu z określeniem jakiejś zbiorowości – ogólny epitet wyrażający pogardę
sika, porsas
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;

świnka /ˈɕfʲĩnka/ (n)
sikotauti
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
marsu
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1)

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
murmeli
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstun /ˈɕfʲistũn/ (n)
haapana
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających);

świtać (v)
sarastaa
  o dniu zaczynać się

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
temppeli
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święta /ˈɕfʲjɛ̃nta/ (n)
pyhimys
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta uznana przez Kościół za godną kultu

święta krowa /ˈɕfʲjɛ̃nta ˈkrɔva/ (n)
pyhä lehmä
  (przenośnie, przenośnia) osoba z różnego powodu uprzywilejowana, której się pobłaża i pozwala na zbyt wiele

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
juhla, pyhäpäivä
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

świętoszkowato (adv)
tekopyhästi
  w sposób świętoszkowaty

świętość /ˈɕfʲjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
pyhyys
  coś otaczane szczególnym kultem i czcią

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
pyhä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
pyhä
  mężczyzna święty w znaczeniu (1.1)

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
joulupukki
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

świństwo /ˈɕfʲĩj̃stfɔ/ (n)
ruma temppu
  (potocznie, potoczny) nikczemny, podły czyn służący skrzywdzeniu kogoś

Źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (pn)
Pieni Hevonen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

źdźbło /ʑʥ̑bwɔ/ (n)
korsi
  (botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy (w tym zbóż);

źle /ʑlɛ/ (adv)
huonosti
  w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami

źle się dzieje w państwie duńskim /ˈʑlɛ‿ɕɛ ˈʥ̑ɛ̇jɛ ˈf‿pãj̃stfʲjɛ ˈdũj̃sʲcĩm/ (proverb)
on jotain mätää Tanskanmaalla
  sytuacja ogólna jest niedobra, niepokojąca

źrebić się /ˈʑrɛbʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
varsoa
  (zoologia, zoologiczny) w odniesieniu do klaczy, oślicy lub zebry: rodzić młode

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
varsa
  (zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
pupilli, silmäterä
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
mustuainen, pupilli
  (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
lähde
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
  często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań
  przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.
  to, co stanowi początek czegoś

Żagiel /ˈʒaɟɛl/ (pn)
Purje
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Żmudź (pn)
Samogitia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żuraw /ˈʒuraf/ (pn)
Kurki
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Żydowski Obwód Autonomiczny (pn)
Juutalaisten autonominen alue
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, część Dalekowschodniego Okręgu Federalnego;

Żyrafa /ʒɨˈrafa/ (pn)
Kirahvi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
hedelmällinen puolikuu
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba /ˈʒaba/ (n)
sammakko
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
yhtään
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
purje
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
purjealus
  (marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żaglowy /ʒaɡˈlɔvɨ/ (adj)
purhe-
  dotyczący żagla, związany z żaglem lub z żaglami
  wyposażony w żagle

żaglówka /ʒaɡˈlufka/ (n)
purjevene
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź żaglowa;

żak (n)
rysä
  (rybołówstwo, rybacki) sieć rozpięta na obręczach;

żal /ʒal/ (n)
suru
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żaluzja /ʒaˈluzʲja/ (n)
sälekaihdin
  osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła;

żandarm /ˈʒãndarm/ (n)
santarmi
  funkcjonariusz żandarmerii, policji wojskowej

żar /ʒar/ (n)
kekäle
  tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
slangi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żarna /ˈʒarna/ (n)
käsikivi
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) urządzenie do ręcznego mielenia zboża, złożone z dwóch kamieni, jednego nad drugim, z których górny jest ruchomy względem dolnego; ; (zobacz) też żarna w Encyklopedii staropolskiej

żarnik (n)
hehkulanka
  (elektryczność) drucik w żarówce emitujący światło

żart /ʒart/ (n)
pila, vitsi, kepponen, kuje
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartobliwy /ˌʒartɔˈblʲivɨ/ (adj)
hilpeä
  często żartujący

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
pilailla, vitsailla
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
hehkulamppu, lamppu
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
suruaika
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałoba narodowa /ʒaˈwɔba ˌnarɔˈdɔva/ (n)
maansuru
  jedno- lub kilkudniowa żałoba ogłaszana przez władze państwowe z powodu wielkiej katastrofy lub śmierci ważnej osobistości;

żałosny /ʒaˈwɔsnɨ/ (adj)
säälittävä
  wzbudzający politowanie lub pogardę

żałować /ʒaˈwɔvaʨ̑/ (v)
katua
  ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad

żbik /ʒbʲik/ (n)
villikissa
  (zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;

że /ʒɛ/ (conjunction)
että
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żeberko /ʒɛˈbɛrkɔ/ (n)
kylki
  (spożywczy) porcja mięsa z żebrami

żebraczy (adj)
kerjäläinen
  związany z żebractwem, dotyczący żebractwa

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
kerjäläinen
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
kerjätä
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
kylkiluu
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żegadło (n)
poltinrauta
  narzędzie do piętnowania

żeglarstwo (n)
purjehdus
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglarz /ˈʒɛɡlaʃ/ (n)
merimies, purjehtija, merenkulkija
  człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych

żeglować /ʒɛɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
purjehtia
  przemieszczać się po wodzie środkiem transportu posiadającym żagle

żeglowny (adj)
purjehduskelpoinen
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zdatny do żeglugi; taki, przez który można przepłynąć statkiem

żegluga /ʒɛɡˈluɡa/ (n)
laivaliikenne
  (marynarka) transport wodny

żel /ʒɛl/ (n)
geeli, hyytelö
  (chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żel pod prysznic /ˈʒɛl pɔt‿ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
suihkugeeli
  mydło w płynie przeznaczone do używania podczas kąpieli pod prysznicem

żelatyna /ˌʒɛlaˈtɨ̃na/ (n)
gelatiini, liivate
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
silitysrauta
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazna kurtyna (n)
rautaesirippu
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu;

żelazny /ʒɛˈlaznɨ/ (adj)
rautainen
  wykonany z żelaza lub zawierający żelazo

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
rauta
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) metaliczny pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26;

żelazomangan /ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn/ (n)
ferromangaani
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu

żelbet /ˈʒɛlbɛt/ (acronym)
teräsbetoni
  = (budownictwo) żelazobeton;

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
valurauta
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żeton /ˈʒɛtɔ̃n/ (n)
poletti
  krążek zastępujący pieniądze m.in. w grach hazardowych;

żeń-szeń /ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ/ (n)
ginseng
  (botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa;

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
naaraspuolinen, naispuolinen
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety

żigolo /ʒʲiɡɔˈlɔ/ /ˈʒʲiɡɔlɔ/ (n)
gigolo
  (pejoratywnie, pejoratywny) młody mężczyzna zarabiający na stosunkach z dużo od siebie starszymi kobietami

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
kyy
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;

żniwa /ˈʒʲɲiva/ (n)
sadonkorjuu
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
vaimo
  kobieta będąca w związku małżeńskim z inną osobą

żongler /ˈʒɔ̃ŋɡlɛr/ (n)
jonglööri
  artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami;

żonglować (v)
taistella
  szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów

żonkil /ˈʒɔ̃ŋʲcil/ (n)
narsissi
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach;

żorżeta /ʒɔrˈʒɛta/ (n)
sorsetti
  (włókiennictwo) lekka, przejrzysta tkanina nieregularnie marszczona;

żołna (n)
mehiläissyöjä
  (ornitologia, ornitologiczny) Meropidae, ptak z rzędu kraskowych

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
sotilas
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
maha, vatsa, mahalaukku
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądkowy (adj)
maha-
  związany z żołądkiem, dotyczący żołądka

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
tammenterho
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;
  (anatomia, anatomiczny) zwieńczenie prącia;

żrący (adj)
syövyttävä
  (chemia, chemiczny) taki, który ma właściwość silnego rozpuszczania wielu substancji organicznych lub reagowania z nimi i „przeżerania się”

żubr /ʒupr̥/ (n)
visentti
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
alaleukaluu
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żujka (n)
märepala
  (gwara, gwarowe) (zoologia, zoologiczny) odłykany i przeżuwany pokarm u zwierząt z podrzędu przeżuwaczy

żul /ʒul/ /ˈʒulɛ/ (n)
puliukko
  (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) pijak

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
kurki
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza należący do podrodziny żurawi;

żuraw biały /ˈʒurav ˈbʲjawɨ/ (n)
lumikurki
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus leucogeranus, ptak z rodziny żurawi, jeden z najbardziej zagrożonych wyginięciem gatunków ptaków na świecie, nieliczne gniazdujące osobniki można spotkać w tundrze Jakucji i Jamalsko-Nienieckiego Okręgu Autonomicznego;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
amerikankarpalo, pensaskarpalo
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;
karpalo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
pureskella
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żużel /ˈʒuʒɛl/ (n)
kuona
  (hutnictwo, hutniczy) masa powstająca przy wytapianiu metali;
speedway
  (sport, sportowy) (potocznie, potoczny) sport żużlowy, zawody motocyklowe;

żwacz /ʒvaʧ̑/ (n)
pötsi
  (zoologia, zoologiczny) jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;

żwawy /ˈʒvavɨ/ (adj)
virkeä
  pełen werwy i temperamentu

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
sora
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

żwirowiec łąkowy (n)
pääskykahlaaja
  (ornitologia, ornitologiczny) Glareola pratincola, gatunek średniego ptaka z rodziny żwirowcowatych

życica /ʒɨˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
raiheinä
  (botanika, botaniczny) Lolium L., roślina trawiasta z rodziny wiechlinowatych;

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
elämä, henki
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;

życie społeczne (n)
sosiaalinen elämä
  (ekologia, ekologiczny) (socjologia, socjologiczny) ogół zjawisk wynikających ze wzajemnych oddziaływań jednostek (zarówno ludzi, jak i innych organizmów) oraz ich zbiorowości przebywających na wyodrębnionej przestrzeni

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
toive
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
  w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)

życzliwy /ʒɨʧ̑ˈlʲivɨ/ (adj)
hyväntahtoinen
  przychylnie nastawiony do innych ludzi

żyd /ʒɨt/ (n)
juutalainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
juutalainen
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
partaterä
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
kirahvi
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją, żyjące na afrykańskich sawannach;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
kattokruunu
  ozdobna, najczęściej wieloramienna, lampa wisząca pod sufitem

żyro /ˈʒɨrɔ/ (n)
pankkisiirto
  (handel, handlowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) poręczenie zobowiązania przez żyranta;

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
gyroskooppi
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
ruis
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Secale L., zbożowa roślina jednoroczna, dwuletnia lub wieloletnia z rodziny wiechlinowatych;
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno żyta (1.1)

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
pihka
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywiciel (n)
isäntä
  (biologia, biologiczny) organizm żywiący pasożyta

żywioł /ˈʒɨvʲjɔw/ (n)
alkuaine
  (filozofia, filozoficzny) jeden z elementów tworzących świat materialny: ogień, woda, ziemia, powietrze

żywokost /ʒɨˈvɔkɔst/ (n)
raunioyrtti
  (botanika, botaniczny) Symphytum L., bylina z rodziny ogórecznikowatych o zwisających kwiatach z promienistą, rurkowato-dzwonkowatą koroną, rosnąca w wilgotnych lasach, łąkach i zaroślach;

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
pensasaita
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
elävä
  będący w użyciu
  przejawiający oznaki życia

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
hedelmällinen
  (rolnictwo, rolniczy) dający wysokie plony
  (rolnictwo, rolniczy) posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
elää
  bytować w jakichś warunkach
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  obcować z kimś
  trwać

żyć od pierwszego do pierwszego (v)
elää kädestä suuhun
  żyć na granicy płynności finansowej, bez oszczędności, z pensją ledwo wystarczającą na pokrycie bieżących wydatków

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
laskimo
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
  (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;

żyłka (n)
siima
  cienka, mocna nić

żółta febra (n)
keltakuume
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra, tropikalna choroba zakaźna ludzi i innych naczelnych wywoływana przez flawiwirusa, a przenoszona przez komary, która może objawiać się m.in. gorączką i żółtaczką

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
keltainen kortti
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
keltaisuus
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtawy /ʒuwˈtavɨ/ (adj)
kellahko
  lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty

żółtko /ˈʒuwtkɔ/ (n)
keltuainen, ruskuainen
  (zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka;
  (spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
keltainen
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółty związek zawodowy (n)
yhtiön alainen ammattiliitto
  (społeczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) fasadowa organizacja pracownicza, która nie dba o interesy pracowników, a w sporach często staje po stronie pracodawcy lub rządu

żółw /ʒuwf/ (n)
kilpikonna
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;
  (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
leopardikilpikonna
  (zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółw morski /ˈʒuwf ˈmɔrsʲci/ (n)
merikilpikonna
  (zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze

żółwik /ˈʒuwvʲik/ (n)
nyrkkitervehdys
  (potocznie, potoczny) lekkie uderzenie się pięściami dwojga osób w geście np. powitania

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
sappi
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
vaatia
  domagać się czegoś kategorycznie

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
pistin, piikki
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;

żłobić /ˈʒwɔbʲiʨ̑/ (v)
urittaa
  wycinać rowki, wgłębienia

żłób (n)
kaukalo
  (rolnictwo, rolniczy) skrzynia na paszę dla bydła i koni