język polski-suomi FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2020-02-08
language: pl; fi
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

fil /fˈil/ (suffix)
fiili
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających amatora lub miłośnika czegoś

fobia /ˈfɔbʲja/ (suffix)
fobia
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

gram /ɡrˈam/ (suffix)
grammi
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z literą, pismem, zapisem, ilustracją

log /lɔk/ (suffix)
logi
  ostatni człon wyrazów złożonych tworzący rzeczowniki określające osoby zajmujące się badaniem, nauką

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
logia
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

mierz /ˈmʲjɛʒ/ (suffix)
metri
  ostatni człon wyrazów złożonych – nazw przyrządów pomiarowych

naście /ˈnaɕʨ̑ɛ/ (suffix)
toista
  tworzący liczebniki główne od 11 do 19 włącznie

skop /skɔp/ (suffix)
skooppi
  ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami przyrządów służących do obserwacji i badania

AA /a‿ˈː/ (acronym)
AA, AA-liike
  = Anonimowi Alkoholicy;

ABC /a‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
aakkoset
  podstawy czegoś

ABS /a‿bɛ‿ˈːs/ (acronym)
ABS
  (motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;

AIDS /ɛjts/ (n)
AIDS
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
Aaron
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  obcojęzyczne imię męskie pochodzenia semickiego;

Abchaz /ˈapxas/ (n)
abhaasi
  mieszkaniec Abchazji;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
Abhasia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abel /ˈabɛl/ (pn)
Aapeli, Abel
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Aberdeen /ˈabɛrdˌin/ (pn)
Aberdeen
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
Abidjan
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abisynia /ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/ (pn)
Abessinia
  (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
Aapo, Abraham
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Abram /ˈabrãm/ (pn)
Abram
  imię męskie

Abu Zabi /ˈabu ˈzabʲi/ (pn)
Abu Dhabi
  (geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;

Achilles /aˈxʲilːɛs/ (pn)
Akhilleus
  (mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy;

Adam /ˈadãm/ (pn)
Aadam, Aatami
  imię męskie;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
Adelaide
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;

Aden /ˈadɛn/ (pn)
Aden
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
Aatu, Adolf
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
Adonis
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adygeja /ˌadɨɡˈɛja/ (pn)
Adygeia
  autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
Afganistan, Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
afganistanilainen
  obywatel Afganistanu

Afroamerykanin /ˌafrɔãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
afroamerikkalainen
  (eufemistycznie) (etnografia, etnograficzny) czarnoskóry Amerykanin pochodzenia subsaharyjskiego

Afrodyta /ˌafrɔˈdɨta/ (pn)
Afrodite
  (mitologia grecka) bogini miłości;

Afrodyzja /ˌafrɔˈdɨzʲja/ (pn)
Afrodisias
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
Afrikka
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afrykanin /ˌafrɨˈkãɲĩn/ (n)
afrikkalainen
  mieszkaniec Afryki

Agata /aˈɡata/ (pn)
Agata
  imię żeńskie;

Agnieszka /aɟˈɲɛʃka/ (pn)
Aune
  imię żeńskie;

Aisne /aˈisnɛ/ (pn)
Aisne
  (geografia, geograficzny) (administracja) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;

Ajschylos /ajsˈxɨlɔs/ (pn)
Aiskhylos
  (historia, historyczny, historycznie) (literacko) starożytny dramatopisarz grecki;

Akra /ˈakra/ (pn)
Accra
  (geografia, geograficzny) stolica Ghany;

Aksu /ˈaksu/ (pn)
Aksu
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, nad rzeką Aksu He

Akwitania /ˌakfʲiˈtãɲja/ (pn)
Akvitania
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
Aachen
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Alabama /ˌalaˈbãma/ (pn)
Alabama
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Stanach Zjednoczonych;

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
Aladdin
  imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Alandczyk /alˈanttʃɨk/ (n)
ahvenanmaalainen
  mieszkaniec Wysp Alandzkich

Alaska /aˈlaska/ (pn)
Alaska
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
Albania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albanka /alˈbãŋka/ (n)
albanialainen
  kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
albanialainen
  człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
Pertti
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Alberta /alˈbɛrta/ (pn)
Alberta
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Albin /ˈalbʲĩn/ (pn)
Alpo
  imię męskie;

Aldebaran /ˌaldɛˈbarãn/ (pn)
Aldebaran
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
Aleksanteri
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
Aleksandria
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleppo /alˈɛppɔ/ (pn)
Aleppo
  (geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)
  (geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;

Aleuty /alˈɛwtɨ/ (pn)
Aleutit
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego,

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
Alfred
  imię męskie;

Alghero /alɡˈɛrɔ/ (pn)
Alghero
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
Alger
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
algerialainen
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
Algeria
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Algierka /alʲˈɟɛrka/ (n)
algerialainen
  obywatelka Algierii

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna /alɡʲˈɛrska rɛpˈublikˌa ludˈɔvɔdˌɛmɔkratˈɨtʃna/ (pn)
Algerian demokraattinen kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Algierii

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Aliisa
  imię żeńskie;

Alina /aˈlʲĩna/ (pn)
Alina
  imię żeńskie;

Allah /ˈalːax/ (pn)
Allah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
Alpit
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Górnej Prowansji /ˈalpɨ ɡˈurnɛj prɔvˈansji/ (pn)
Alpes-de-Haute-Provence
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Nadmorskie /ˈalpɨ nadmˈɔrskʲɛ/ (pn)
Alpes-Maritimes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Wysokie /ˈalpɨ vɨsˈɔkʲɛ/ (pn)
Hautes-Alpes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Elsass
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Amanda /ãˈmãnda/ (pn)
Amanda
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
Amazon
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;

Ambroży /ãmˈbrɔʒɨ/ (pn)
Ambrosius
  imię męskie;

Amelia /ãˈmɛlʲja/ (pn)
Amalia
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

American Staffordshire terrier /ˌamɛrˈitsan stˌaffɔrtʃˈajɛr tˈɛrʲɛr/ (n)
amerikanstaffordshirenterrieri
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy terierów w typie bull;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
Amerikka
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Etelä-Amerikka
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Pohjois-Amerikka
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
Latinalainen Amerikka
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Keski-Amerikka
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
amerikkalainen
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
amerikkalainen
  obywatelka Stanów Zjednoczonych

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
Amman
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amos /ˈãmɔs/ (pn)
Aamos
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
Amsterdam
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
Amudarja
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Amur /ˈãmur/ (pn)
Amur
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
Anatolia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
Andalusia
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
Andorra
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;

Andorczyk /ãnˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
andorralainen
  obywatel Andory

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
Andromeda
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
Antero, Atte
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
Andit
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Aneta /ãˈnɛta/ (pn)
Anette
  polskie imię żeńskie;

Anetta /anˈɛtta/ (pn)
Anette
  polskie imię żeńskie

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
englannitar
  kobieta narodowości angielskiej

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
Englanti
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
englantilainen
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Anguilla /ˌaŋɡuˈilla/ (pn)
Anguilla
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
suojelusenkeli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Anita /ãˈɲita/ (pn)
Anita
  polskie imię żeńskie przypuszczalnie pochodzenia hiszpańskiego;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
Ankara
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
Anne, Anna
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
Antananarivo
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
Antares
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
Etelämanner, Etelänapamanner, Antarktis
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antarktyka /ãnˈtarktɨka/ (pn)
Etelämanner, Antarktis, Etelänapamanner
  (geografia, geograficzny) rejon globu ziemskiego od bieguna południowego do 60° szerokości geograficznej południowej, obejmujący Antarktydę, jej lądolód oraz otaczające je wody;

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
Antigua ja Barbuda
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
Anton, Anttoni
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
Antwerpen
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antychryst /antˈɨxrɨst/ (pn)
Antikristus
  (wariant) (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) antychryst

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
Alankomaiden Antillit
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anzelm /ˈãw̃zɛlm/ (pn)
Anselmi, Anssi
  imię męskie;

Aosta /aˈɔsta/ (pn)
Aosta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
Apenniinit
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apollo /aˈpɔlːɔ/ (pn)
Apollon
  (mitologia grecka) bóg sztuki (muzyki, poezji), światła i wróżbiarstwa, przewodnik muz;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie pochodzenia greckiego; jedno z imion mitologicznych;

Apulia /apˈulja/ (pn)
Apulia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Arab /ˈarap/ (n)
arabi, arabialainen
  osoba narodowości arabskiej;

Arabia /aˈrabʲja/ (pn)
Arabia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
Saudi-Arabia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Arabska Republika Egiptu /arˈapska rɛpˈublikˌa ɛɡʲˈiptu/ (pn)
Egyptin arabitasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Egiptu

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Aragonia
  (geografia, geograficzny) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Archangielsk /arˈxãŋʲɟɛlsk/ (pn)
Arkangeli
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części europejskiej Rosji;

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Arkhimedes
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Ardeny /ardˈɛnɨ/ (pn)
Ardennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;

Ares /ˈarɛs/ (pn)
Ares
  (mitologia grecka) bóg wojny;

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Argentiina
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
argentiinalainen
  obywatel Argentyny

Argonauta /ˌarɡɔnˈawta/ (n)
argonautti
  (mitologia grecka) każdy z uczestników wyprawy po złote runo pod wodzą Jazona na statku Argo;

Ariel /ˈarʲjɛl/ (pn)
Ariel
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  (biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu

Arizona /ˌarʲiˈzɔ̃na/ (pn)
Arizona
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arka Przymierza /ˈarka pʃɨmjˈɛʒa/ (pn)
liitonarkki
  (biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu;

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
Arkadia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkansas /arˈkãw̃zas/ /ˈarkãw̃sɔ/ (pn)
Arkansas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
arktinen alue
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
Armenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armia Czerwona /ˈarmja tʃɛrvˈɔna/ (pn)
puna-armeija
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) nazwa sił zbrojnych Rosji sowieckiej i ZSRR od 1918 do 1946;

Artemida /ˌartɛ̃ˈmʲida/ (pn)
Artemis
  (mitologia grecka) bogini łowów i przyrody (m.in. świata roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów, gajów, bagien, źródeł leczniczych), łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą;

Artur /ˈartur/ (pn)
Artturi, Arto
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
Aruba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
Aristoteles
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,

Asklepios /asˈklɛpʲjɔs/ (pn)
Asklepios
  (mitologia grecka) bóg sztuki lekarskiej przedstawiany jako dojrzały, brodaty mężczyzna w długiej szacie, trzymający w ręce laskę owiniętą wężem, utożsamiany z rzymskim Eskulapem; syn Apollina i Koronis, córki Flegiasa; ojciec Higiei, Panacei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona;

Astrachań /aˈstraxãɲ/ (pn)
Astrahan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;

Asturia /astˈurja/ (pn)
Asturia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
Assyria
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Asyryjczyk /ˌasɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
assyrialainen
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel semickiego narodu zamieszkującego północny Irak, Iran, południową Turcję i Syrię;

Aszchabad /aʃˈxabat/ (pn)
Ašgabat
  (geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
Athene
  (mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła (m.in. tkactwa, hafciarstwa, przędzalnictwa), utożsamiana z rzymską Minerwą; córka Zeusa i Metydy; opiekunka Aten; jedna z olimpijczyków;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
Ateena
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atlantyda /ˌatlãnˈtɨda/ (pn)
Atlantis
  (mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;

Atlantyk /aˈtlãntɨk/ (pn)
Atlantti
  (geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki

Attyka /attˈɨka/ (pn)
Attika
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augiasz /ˈawɡʲaʃ/ (pn)
Augeias
  (mitologia grecka) legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
Augsburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

August /ˈawɡust/ (pn)
Aku, Aukusti
  imię męskie;

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
Australia, Australian liittovaltio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australia Zachodnia /awstrˈalja zaxˈɔdɲʲa/ (pn)
Länsi-Australia
  (geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
australialainen
  mieszkaniec, obywatel Australii

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
Itävalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka /awstrʲˈjaʧ̑ka/ (n)
itävaltalainen
  mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
itävaltalainen
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Itävalta-Unkari
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Awinion /aˈvʲĩɲɔ̃n/ (pn)
Avignon
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
Azerbaidžan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azja /ˈazʲja/ (pn)
Aasia
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
Vähä-Aasia
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowo-Wschodnia /ˈazja pˌɔwudɲʲˈɔvɔfsxˈɔdɲʲa/ (n)
Kaakkois-Aasia
  (geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azja Środkowa /ˈazja ɕrɔtkˈɔva/ (n)
Keski-Aasia
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azjata /aˈzʲjata/ (n)
aasialainen
  mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
Azorit
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
Babylon
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
Baden-Württemberg
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
Bagdad
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
Bahama
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
Bahrain
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bajkał /ˈbajkaw/ (pn)
Baikal
  (geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;

Bajkonur /bajkˈɔnur/ (pn)
Baikonur
  (geografia, geograficzny) rosyjski kosmodrom na terenie Kazachstanu;

Baktria /bˈaktrja/ (pn)
Baktria
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna nazwa krainy położonej obecnie w północnym Afganistanie między Amu-Darią a Hindukuszem;

Baku /ˈbaku/ (pn)
Baku
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Bali /bˈali/ (pn)
Bali
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
Banjul
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangalur /baŋɡˈalur/ (n)
Bangalore
  (geografia, geograficzny) Bangaluru, miasto w południowych Indiach (oficjalna nazwa do 2006 roku);

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
Bangkok
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
Bangladesh
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banglijczyk /baŋɡlˈijtʃɨk/ (n)
bangladeshilainen
  obywatel Bangladeszu

Baran /ˈbarãn/ (pn)
Oinas
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Baranek Boży /baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/ (pn)
Jumalan Karitsa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
Barbados
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Barbara /barˈbara/ (pn)
Barbara
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 234;
  polskie imię żeńskie;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
Barcelona
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Bari /bari/ (pn)
Bari
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);

Barnaba /barˈnaba/ (pn)
Barnabas
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia aramejskiego;

Barnauł /bˈarnaww/ (pn)
Barnaul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
Pertti
  imię męskie;

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
Baijeri
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
Basel
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Bazyli /baˈzɨlʲi/ (pn)
Pasi
  imię męskie;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
Balkan
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Beata /bɛˈata/ (pn)
Peatta
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
beduiini
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
Beirut
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Libanu;

Belfast /ˈbɛlfast/ (pn)
Belfast
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej,

Belg /bɛlk/ (n)
belgialainen
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
Belgia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
belgialainen
  obywatelka Belgii

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
Belgrad
  stolica Serbii;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
Belize
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
Pentti
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
Bengali
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
Benjamin
  polskie imię męskie hebrajskiego pochodzenia;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
Benin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Beocja /bɛˈɔʦ̑ʲja/ (n)
Boiotia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) nomos w środkowej Grecji

Berberia /bɛrbˈɛrja/ (pn)
Berberia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraje Maghrebu, zamieszkiwane przez ludność berberyjską;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
Berliini
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
Länsi Berliini
  (historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
Bermuda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
Bern
  (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;

Besarabia /bˌɛsarˈabja/ (pn)
Bessarabia
  (geografia, geograficzny) kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;

Betelgeza /bˌɛtɛlɡˈɛza/ (pn)
Betelgeuze
  (astronomia, astronomiczny) czerwony nadolbrzym w Orionie;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
Betlehem
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
Bhutan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bianka /ˈbʲjãŋka/ (pn)
Bianca
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  imię żeńskie;

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
valkovenäläinen
  osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
Valko-Venäjä
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Biały Dom /bjˈawɨ dˈɔm/ (pn)
Valkoinen talo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie;

Bibiana /bʲiˈbʲjãna/ (pn)
Viivi
  imię żeńskie;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
Raamattu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
Burma
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Birobidżan /bʲˌirɔbʲˈidʒan/ (pn)
Birobidžan
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie, między rzekami Birą i Bidżanem;

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
Byzantion
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
Lähi-itä
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
Kaksoset
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
Bogotá
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
Bolivia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Bologna
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolzano /bɔlzˈanɔ/ (pn)
Bolzano
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Bombaj /ˈbɔ̃mbaj/ (pn)
Mumbai
  (geografia, geograficzny) miasto w Indiach;

Bonawentura /ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/ (pn)
Bonaventura
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Bordeaux /bɔʁdo/ (pn)
Bordeaux
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Borneańczyk /bˌɔrnɛˈaɲtʃɨk/ (n)
borneolainen
  mieszkaniec wyspy Borneo

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
Bosporinsalmi
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Boston /ˈbɔstɔ̃n/ (pn)
Boston
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Botnik Południowy /bˈɔtɲik pˌɔwudɲʲˈɔvɨ/ (pn)
Selkämeri
  (geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku;

Botnik Północny /bˈɔtɲik puwnˈɔtsnɨ/ (pn)
Perämeri
  (geografia, geograficzny) północny basen Zatoki Botnickiej, oddzielony od Botnika Południowego cieśniną Kvarken Północny;

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
Botswana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
Bosnia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Bosnia ja Hertsegovina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Boże Ciało /ˈbɔʒɛ ˈʨ̑awɔ/ (n)
Pyhän ruumiin juhla
  (potocznie, potoczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej;

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
joulu
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Brabancja Północna /brabˈantsja puwnˈɔtsna/ (pn)
Pohjois-Brabant
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch;

Brandenburgia /brˌandɛnbˈurɡja/ (pn)
Brandenburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
Bratislava
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
Brasilia
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
Bremen
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Brest /brɛst/ (pn)
Brest
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
Bretagne
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Briańsk /brjˈaɲsk/ (pn)
Brjansk
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego

Brugia /brˈuɡja/ (pn)
Brugge
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
Bryssel
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
Brunei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brygida /brɨˈɟida/ (pn)
Birgitta
  imię żeńskie;

Brytania /brɨtˈaɲʲa/ (pn)
Britannia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prowincja rzymska obejmująca dzisiejszą Wielką Brytanię, krainę zamieszkiwaną przez Brytów
  (rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na Wielką Brytanię lub całe Imperium Brytyjskie

Brytyjczyk /brɨˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
brittiläinen
  obywatel Wielkiej Brytanii

Brytyjka /brɨˈtɨjka/ (n)
brittiläinen
  obywatelka Wielkiej Brytanii

Brytyjskie Wyspy Dziewicze /brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ/ (pn)
Brittiläiset Neitsytsaaret
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;

Brześć /bʒˈɛɕtɕ/ (pn)
Brest
  (geografia, geograficzny) miasto na Białorusi, przy granicy z Polską;

Bucefał /butsˈɛfaw/ (pn)
Bukefalos
  (historia, historyczny, historycznie) koń Aleksandra Wielkiego;

Buchara /buxˈara/ (n)
Buhara
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie nad rzeką Zarafszan, stolica wilajetu bucharskiego;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
Budapest
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Buenos Aires /buˈɛnɔs aˈirɛs/ (pn)
Buenos Aires
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
Bukarest
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Burgas /bˈurɡas/ (pn)
Burgas
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym;

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
Burgundi
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Buriacja /burʲˈjat͡s.ja/ (pn)
Burjatia
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
Burkina Faso
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
Burundi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
bulgarialainen
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (n)
Bulgaria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
bulgarialainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii

Byblos /bˈɨblɔs/ (pn)
Byblos
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl;

Bydgoszcz /ˈbɨdɡɔʃʧ̑/ (pn)
Bydgoszcz
  (geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;

Byk /bɨk/ (pn)
Härkä
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
entinen Jugoslavian tasavalta Makedonia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana przez ONZ

Bóg /buk/ (n)
Jumala
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Błagowieszczeńsk /bwˌaɡɔvʲˈɛʃtʃɛɲsk/ (pn)
Blagoveštšensk
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad Amurem;

Canberra /kanbˈɛra/ (pn)
Canberra
  (geografia, geograficzny) stolica Australii;

Cannes /kˈannɛs/ (pn)
Cannes
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu;

Caracas /kaˈrakas/ (pn)
Caracas
  (geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Carcassonne /tsˌartsassˈɔnnɛ/ (pn)
Carcassonne
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji, w Oksytanii

Casablanca /tsˌasablˈantsa/ (pn)
Casablanca
  (geografia, geograficzny) największe miasto Maroka;

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Silja
  imię żeńskie;

Cefeusz /ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Kefeus
  (mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
  (mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;

Celt /ʦ̑ɛlt/ (n)
keltti
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się z środkowej Europy

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
Ceres
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Cezar /tsˈɛzar/ (n)
Caesar
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek rodowy Juliusza Cezara
caesarsalaatti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj sałatki przyrządzonej głównie z sałaty rzymskiej, grzanek i parmezanu

Chabarowsk /xaˈbarɔfsk/ (pn)
Habarovsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, na Dalekim Wschodzie, stolica Kraju Chabarowskiego;

Cham /xãm/ (pn)
Haam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, syn Noego;

Chanty-Mansyjsk /ˈxãntɨ ˈmãw̃sɨjsk/ (pn)
Hanti-Mansijsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;

Charków /ˈxarkuf/ (pn)
Harkova
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;

Charon /ˈxarɔ̃n/ (pn)
Kharon
  (mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;

Chartum /ˈxartũm/ (pn)
Khartum
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Chicago /ʃikˈaɡɔ/ (pn)
Chicago
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
Chile
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
kiinalainen nainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
Kiina
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kiinalainen
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
Kiinan kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chodżent /xˈɔdʒɛnt/ (pn)
Hudžand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Kroatia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
kroatialainen
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chronos /xrˈɔnɔs/ (pn)
Khronos
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu;

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
Kristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Connecticut /kəˈnɛtikət/ (pn)
Connecticut
  (geografia, geograficzny) stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego;

Cremona /krɛmˈɔna/ (pn)
Cremona
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
mustalainen
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cyklady /tsɨklˈadɨ/ (pn)
Kykladit
  (geografia, geograficzny) archipelag znajdujący się w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, u południowo-wschodnich wybrzeży Grecji;

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
Kypros
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
kyproslainen
  obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cyrena /tsɨrˈɛna/ (pn)
Kyrene
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

Cyrenajka /ˌʦ̑ɨrɛ̃ˈnajka/ (pn)
Kyrenaika
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Libii na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (pn)
Harppi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Czad /ʧ̑at/ (pn)
Tšad
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;

Czarnobyl /tʃarnˈɔbɨl/ (pn)
Tšernobyl
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
Montenegro
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czeboksary /tʃˌɛbɔksˈarɨ/ (pn)
Tšeboksary
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
böömiläinen
  mieszkaniec Czech (krainy historycznej)

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Tšekkoslovakia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
Böömi
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
Tšekki
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
Tšetšenia
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czelabińsk /ʧ̑ɛˈlabʲĩj̃sk/ (pn)
Tšeljabinsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego;

Czerkiesk /tʃˈɛrkʲɛsk/ (pn)
Tšerkessk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad Kubaniem, stolica Karaczajo-Czerkiesji;

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
Punainen Risti
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czukocki Okręg Autonomiczny /ʧ̑uˈkɔʦ̑ʲci ˈɔkrɛ̃ŋk ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (pn)
Tšuktšien autonominen piirikunta
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech okręgów autonomicznych wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej, leżący na północnym wschodzie kontynentu azjatyckiego, na półwyspie Czukotka;

Czyta /tʃˈɨta/ (pn)
Tšita
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim;

Częstochowa /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva/ (pn)
Częstochowa
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
DNA
  = (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
Dagestan
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
Dakar
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Dakota Południowa /daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Etelä-Dakota
  (geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych;

Dakota Północna /daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Pohjois-Dakota
  (geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (n)
Kaukoitä
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
Dalmatia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
Damaskos
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
Tanska
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
Taneli
  imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Dardanele /ˌdardãˈnɛlɛ/ (n)
Dardanellit
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
Dareios
  imię męskie pochodzenia staroperskiego;

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
Taavetti, Taavi
  imię męskie;

Debora /dɛbˈɔra/ (pn)
Debora
  (biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;

Dekalog /dɛˈkalɔk/ (n)
kymmenen käskyä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie i judaizmie: dziesięć przykazań Bożych;

Delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (pn)
Delfiini
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;

Delta Rodanu /dˈɛlta rɔdˈanu/ (pn)
Bouches-du-Rhône
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Kongon demokraattinen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj/ (pn)
São Tomén ja Príncipen demokraattinen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce

Diogenes /dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/ (pn)
Diogenes
  greckie imię męskie;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
Dnipro
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie
Dnepr
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dodekanez /dˌɔdɛkˈanɛs/ (pn)
Dodekanesia
  (geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;

Dolna Austria /dˈɔlna ˈawstrja/ (pn)
Ala-Itävalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolna Bawaria /dˈɔlna bavˈarja/ (pn)
Ala-Baijeri
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja we wschodniej Bawarii ze stolicą w Landshut;

Dolna Frankonia /dˈɔlna fraŋkˈɔɲʲa/ (pn)
Unterfranken
  (geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii;

Dolna Normandia /dˈɔlna nɔrmˈandja/ (pn)
Basse-Normandie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji;

Dolna Saksonia /dˈɔlna saksˈɔɲʲa/ (pn)
Ala-Saksi
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
Dominica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
Dominikaaninen tasavalta
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Donieck /ˈdɔ̃ɲɛʦ̑k/ (pn)
Donetsk
  (geografia, geograficzny) miasto na wschodzie Ukrainy;

Dor /dˈɔr/ (n)
doorilainen
  (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego plemienia greckiego;

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
Tea, Teija
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
Dresden
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
Linnunrata
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dubaj /ˈdubaj/ (pn)
Dubai
  (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
  (geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1);

Dublin /ˈdublʲĩn/ (pn)
Dublin
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Dubrownik /duˈbrɔvʲɲik/ (pn)
Dubrovnik
  (geografia, geograficzny) portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem;

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
Pyhä Henki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
Tonava
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
tanskalainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii

Duszanbe /duˈʃãnbɛ/ (pn)
Dušanbe
  (geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tanskalainen
  człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii

Dzień Matki /dʑˈɛɲ mˈatki/ (n)
äitienpäivä
  święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek;

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
Jakarta
  (geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżalalabad /dʒˌalalˈabat/ (pn)
Jalalabad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
Djibouti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Eden /ˈɛdɛn/ (pn)
Eeden
  (biblijny) raj, ogród rajski;

Edom /ˈɛdɔ̃m/ (pn)
Edom
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnym Lewancie na południe od Morza Martwego;

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
Edvard, Eetu
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
Edinburgh
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Edyta /ɛˈdɨta/ (pn)
Eedit
  polskie imię żeńskie;

Egina /ɛˈɟĩna/ (pn)
Aígina
  (geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Egejskim, w archipelagu Wysp Argosarońskich;

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
egyptiläinen
  mieszkaniec Egiptu

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
Egypti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
Ecuador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Eleonora /ˌɛlɛɔ̃ˈnɔra/ (pn)
Eleonoora
  imię żeńskie;

Eliasz /ˈɛlʲjaʃ/ (pn)
Eelis
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
Elisabet, Liisa
  polskie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
Emilia, Milja, Milla
  imię żeńskie;

Emma /ˈɛ̃mːa/ (pn)
Emma
  imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Eneasz /ɛnˈɛaʃ/ (pn)
Aineias
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym;

Epir /ˈɛpir/ (pn)
Epeiros
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
Eris
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Eros /ˈɛrɔs/ (pn)
Eros
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z rzymskim Kupidynem (Amorem);
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 433;

Erydan /ɛˈrɨdãn/ (pn)
Eridanus
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy i nieba południowego; zawiera jasną gwiazdę – Achernara; w Polsce widoczny częściowo zimą; góruje o północy w listopadzie; jedna z największych konstelacji;

Eryk /ˈɛrɨk/ (pn)
Eero, Erkki
  imię męskie;

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
Eritrea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
Jerevan
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
Esteri
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
Viro, Eesti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estonka /ɛˈstɔ̃ŋka/ (n)
virolainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii

Estończyk /ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
virolainen, eestiläinen
  człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii

Estuary English /ˌɛstuˈarɨ ˈɛŋɡliʃ/ (n)
englanti
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana wymowy języka angielskiego używana współcześnie głównie w południowo-wschodniej Anglii;

Etiopczyk /ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk/ (n)
etiopialainen
  obywatel Etiopii

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
Etiopia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etolia /ɛˈtɔlʲja/ (pn)
Aitolia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnej Grecji

Etruria /ɛˈtrurʲja/ (pn)
Etruria
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.;

Euklides /ɛwˈklʲidɛs/ (pn)
Eukleides
  grecki matematyk;

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
Euraasia
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
Eurooppa, Europa
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;

Europa Południowa /ɛwrˈɔpa pˌɔwudɲʲˈɔva/ (n)
Etelä-Eurooppa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Północna /ɛwrˈɔpa puwnˈɔtsna/ (n)
Pohjois-Eurooppa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej

Europa Wschodnia /ɛwrˈɔpa fsxˈɔdɲʲa/ (n)
Itä-Eurooppa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Zachodnia /ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/ (n)
Länsi-Eurooppa
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Keski-Eurooppa
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
eurooppalainen
  mieszkaniec Europy

Europejka /ˌɛwrɔˈpɛjka/ (n)
eurooppalainen
  mieszkanka Europy

Ewa /ˈɛva/ (pn)
Eeva
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Ewelina /ˌɛvɛˈlʲĩna/ (pn)
Eveliina
  imię żeńskie pochodzenia celtyckiego;

Ezaw /ˈɛzaf/ (pn)
Esau
  biblijne imię męskie

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
Esra
  imię męskie;

Ezechiel /ɛˈzɛxʲjɛl/ (pn)
Hesekiel
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
Aisopos
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Facebook /fˌatsɛbˈɔɔk/ (pn)
Facebook
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
Venäjän federaatio
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Federalna Demokratyczna Republika Etiopii /fˌɛdɛrˈalna dˌɛmɔkratˈɨtʃna rɛpˈublikˌa ɛtjˈɔpji/ (pn)
Etiopian demokraattinen liittotasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Etiopii

Fenicja /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja/ (pn)
Foinikia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;

Feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (pn)
Feeniks
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
Veeti
  imię męskie;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
Fidži Fidzhi, Fidži
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Filadelfia /ˌfʲilaˈdɛlfʲja/ (pn)
Philadelphia
  (geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;

Filemon /fʲiˈlɛ̃mɔ̃n/ (pn)
Filemon
  imię męskie;

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
Vilppu, Filippus
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
Filippiinit
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Filistyn /filˈistɨn/ (n)
filistealainen
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Filistei;

Fin /fʲĩn/ (n)
suomalainen
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finka /ˈfʲĩnka/ (n)
nainen
  kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
Suomi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia /fjˈɔɲʲa/ (pn)
Fyn
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Flamandka /flamˈantka/ (n)
flaamilainen
  kobieta narodowości flamandzkiej

Flandria /ˈflãndrʲja/ (pn)
Flanderi
  (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Firenze
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Floryda /flɔˈrɨda/ (n)
Florida
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej;

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
Fobos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie strachu, towarzysz Aresa na polu bitwy;
Phobos
  (astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Formoza /fɔrmˈɔza/ (pn)
Formosa
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa wyspy Tajwan

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
Frans
  imię męskie pochodzenia germańskiego;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
Ranska
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
ranskalainen
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
ranskalainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
Veeti
  imię męskie;

Fryzja /frˈɨzja/ (pn)
Friesland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;

Fudżi /ˈfuʤ̑ʲi/ (pn)
Fuji
  (geografia, geograficzny) wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu;

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
Gabon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
Gabriel
  imię męskie;

Galacja /ɡalˈatsja/ (pn)
Galatia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w centralnej Azji Mniejszej;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
Gallia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicia /ɡalˈisja/ (pn)
Galicia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Galitsia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
Galilea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
Gambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
Gent
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Ganges /ˈɡãŋɡɛs/ (pn)
Ganges
  (geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;

Ganimedes /ˌɡãɲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Ganymedes
  (mitologia grecka) piękny młodzieniec, ukochany boga Zeusa; królewicz trojański; podczaszy na Olimpie; syn Trosa i Kalliroe;
  (astronomia, astronomiczny) największy księżyc Jowisza; największy księżyc w Układzie Słonecznym; jeden z księżyców galileuszowych;

Gargantua /ɡˌarɡantˈua/ (pn)
Gargantua
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;

Garonna /ɡaˈrɔ̃nːa/ (pn)
Garonne
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;

Gdańsk /ɡdãj̃sk/ (pn)
Gdansk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Gdynia /ˈɡdɨ̃ɲa/ (pn)
Gdynia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Geldria /ɡˈɛldrja/ (pn)
Gelderland
  (geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem;

Genewa /ɡɛ̃ˈnɛva/ (pn)
Geneve
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Genowefa /ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa/ (pn)
Geneviève
  imię żeńskie;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
Genova
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia /dʒˈɔrdʒja/ (pn)
Georgia
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;

Gertruda /ɡɛrˈtruda/ (pn)
Kerttu
  imię żeńskie;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
Ghana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
Gibraltar
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Goa /ɡˈɔa/ (pn)
Goa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
Godzilla
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Golgota /ɡɔlɡˈɔta/ (pn)
Golgata
  (geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus;

Goliat /ɡˈɔljat/ (pn)
Goljat
  (biblijny) filistyński olbrzym pokonany przez Dawida strzałem z procy;

Gomora /ɡɔmˈɔra/ (pn)
Gomorra
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Gondwana /ɡɔ̃ndˈvãna/ (pn)
Gondwana
  (geologia, geologiczny) jeden z superkontynentów powstałych w wyniku rozpadu Pangei;

Gorycja /ɡɔrˈɨtsja/ (pn)
Gorizia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska;

Gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (pn)
Kyyhkynen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
Kreikka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
kreikkalainen
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Grek /ɡrɛk/ (n)
kreikkalainen
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
Grenada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Grenadyny /ɡrˌɛnadˈɨnɨ/ (pn)
Grenadiinit
  (geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;

Grenlandczyk /ɡrɛnlˈanttʃɨk/ (n)
grönlantilainen
  mieszkaniec Grenlandii

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
Grönlanti
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenoble /ɡrɛnˈɔblɛ/ (pn)
Grenoble
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Grodno /ˈɡrɔdnɔ/ (n)
Hrodna
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Białorusi;

Gruzin /ˈɡruʑĩn/ (n)
georgialainen
  osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
Georgialainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
Georgia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
Reijo
  imię męskie;

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
Guam
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Guernsey /ɡuˈɛrnsɛj/ (pn)
Guernsey
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Ranskan Guayana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
Guadeloupe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
Guatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwiazda Betlejemska /ɡvʲˈazda bˌɛtlɛjˈɛmska/ (pn)
Betlehemin tähti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) nazwa jasnego obiektu astronomicznego, który według Biblii doprowadził Trzech Króli do miejsca narodzin Jezusa Chrystusa w Betlejem;

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
Guinea-Bissau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
Päiväntasaajan Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Góra Oliwna /ɡˈura ɔlˈivna/ (pn)
Öljymäki
  (geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;

Górna Bawaria /ɡˈurna bavˈarja/ (pn)
Ylä-Baijeri
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja w południowej Bawarii ze stolicą w Monachium;

Górna Wolta /ɡˈurna vˈɔlta/ (pn)
Ylä-Volta
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Burkiny Faso do 1984 r.

Górski Karabach /ˈɡursʲci kaˈrabax/ (pn)
Vuoristo-Karabah
  (geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
Kalliovuoret
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Góry Skandynawskie /ɡˈurɨ skˌandɨnˈafskʲɛ/ (pn)
Skandit
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w zachodniej i północnej części Półwyspu Skandynawskiego, ciągnący się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na terytorium Norwegii, Szwecji i częściowo Finlandii;

Göteborg /ɡˈɛtɛbɔrɡ/ (pn)
Göteborg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

HIV /xʲif/ (acronym)
HI-virus
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

Habakuk /xabˈakuk/ (pn)
Habakuk
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Hades /ˈxadɛs/ (pn)
Haades
  (mitologia grecka) bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
Haag
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Hagar /xˈaɡar/ (pn)
Hagar
  (biblijny) postać biblijna, matka Izmaela;

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
Haiti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
Hampuri
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hamlet /ˈxãmlɛt/ (pn)
Hamlet
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) tytułowy bohater dramatu Szekspira;
  rzadkie imię męskie
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa gminy w USA, w hrabstwie Renville, w stanie Dakota Północna
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku miejscowości w USA

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
Hanoi
  (geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Hanower /xanˈɔvɛr/ (pn)
Hannover
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
Havaiji
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;

Hawana /xaˈvãna/ (pn)
Havanna
  (geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby;

Hawr /xˈavr/ (pn)
Le Havre
  (geografia, geograficzny) duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii;

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
Helene
  (oficjalnie) (urzędowy) polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
Helsinki
  (geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
Heikki
  imię męskie

Henryka /xɛ̃nˈrɨka/ (pn)
Henriikka
  imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Hera /ˈxɛra/ (pn)
Hera
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 103;
  (mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, utożsamiana z rzymską Junoną;

Heraklion /xɛrˈakljɔn/ (pn)
Heraklion
  (geografia, geograficzny) miasto na Krecie;

Hermes /ˈxɛrmɛs/ (pn)
Hermes
  (mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym; posłaniec bogów i psychopomp; syn Zeusa i Mai; jeden z olimpijczyków;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;

Herod /ˈxɛrɔt/ (pn)
Herodes
  historyczne i biblijne imię męskie pochodzenia greckiego

Hesja /ˈxɛsʲja/ (n)
Hessen
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

Hestia /ˈxɛstʲja/ (pn)
Hestia
  (mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

Hezbollah /xɛzˈbɔlːax/ (n)
Hizbollah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;

Hezjod /ˈxɛzʲjɔt/ (pn)
Hesiodos
  (literacko) grecki epik;

Hieronim /xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
Hieronymos
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (n)
Himalaja
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hindukusz /xʲĩnˈdukuʃ/ (pn)
Hindukuš
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz środkowym i wschodnim Afganistanie;

Hiob /xʲjɔp/ (pn)
Job
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
espanjalainen
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
Espanja
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hokkaido /xˌɔkkaˈidɔ/ (n)
Hokkaido
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
Hollanti
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
Hollanti, Alankomaat
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holandia Południowa /xɔlˈandja pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
Etelä-Hollanti
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego;

Holandia Północna /xɔlˈandja puwnˈɔtsna/ (pn)
Pohjois-Hollanti
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem;

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
alankomaalainen
  człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii

Holenderka /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka/ (n)
hollannitar
  kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii

Homer /ˈxɔ̃mɛr/ (pn)
Homeros
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;
  anglosaskie imię męskie pochodzenia greckiego

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
Honduras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
Hongkong
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
Horus
  (mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Hun /xˈun/ (n)
hunni
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
Vesikäärme
  (astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie;

Hypnos /ˈxɨpnɔs/ (pn)
Hypnos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827;

Ibiza /iˈbʲiza/ (pn)
Ibiza
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica wyspy (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów;

Ida /ˈida/ (pn)
Iida
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Idrijca /idrˈijtsa/ (pn)
Idrijca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Słowenii;

Indiana /ĩnˈdʲjãna/ (pn)
Indiana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis;

Indianin /ĩnˈdʲjä̃ɲĩn/ (pn)
Intiaani
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
Intia
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Indonesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
indonesialainen
  obywatel Indonezji

Ingria /ˈiŋɡrja/ (pn)
Inkeri
  kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
Internet
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Io
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Iowa /iˈɔva/ (pn)
Iowa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Irak /ˈirak/ (pn)
Irak
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Iran /ˈirãn/ (pn)
Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
iranilainen
  obywatel Iranu

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
Arja
  imię żeńskie;

Irkuck /ˈirkutsk/ (pn)
Irkutsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
irlantilainen
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
Irlanti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Pohjois-Irlanti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
irlantilainen
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Irtysz /ˈirtɨʃ/ (pn)
Irtyš
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, północno-wschodnim Kazachstanie i zachodnich Chinach, lewy dopływ Obu;

Islamska Republika Afganistanu /islˈamska rɛpˈublikˌa ˌavɡaɲistˈanu/ (pn)
Afganistanin islamilainen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Afganistanu jako państwa;

Islamska Republika Iranu /islˈamska rɛpˈublikˌa irˈanu/ (pn)
Iranin islamilainen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa

Islamska Republika Mauretańska /isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska/ (pn)
Mauritanian islamilainen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii

Islamska Republika Pakistanu /islˈamska rɛpˈublikˌa pˌakistˈanu/ (pn)
Pakistanin islamilainen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Pakistanu jako państwa

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
islantilainen
  człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
Islanti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Islandka /isˈlãntka/ (n)
islantilainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii

Itaka /iˈtaka/ (pn)
Ithaka
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iwanowo /ˌivanˈɔvɔ/ (pn)
Ivanovo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone na północny wschód od Moskwy;

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
Iisak
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
Jesaja
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych;

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
Israel
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
  (podniośle) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawcy judaizmu
  hebrajskie imię męskie;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
israelilainen
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Iżewsk /ˈiʒɛfsk/ (pn)
Iževsk
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
Heta
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Jadzia /ˈjäʥ̑a/ (pn)
Hetti
  (zdrobniale) od: Jadwiga

Jagna /jˈaɡna/ (pn)
Aune
  imię żeńskie;

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
Jahve
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
Jaakob
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
Jaakko, Jaakob
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jakucja /jaˈkuʦ̑ʲja/ (pn)
Jakutia
  (geografia, geograficzny) republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona we wschodniej Syberii, największa pod względem powierzchni, (ponad 3 miliony km²), jednostka administracyjno-terytorialna na świecie;

Jakuck /ˈjakuʦ̑k/ (pn)
Jakutsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w północno-wschodniej Syberii, stolica Jakucji;

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
Jamaika
  (geografia, geograficzny) państwo położone na tej wyspie (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamalsko-Nieniecki Okręg Autonomiczny /jãˈmalskɔ ɲɛ̇̃ˈɲɛʦ̑ʲci ˈɔkrɛ̃ŋk ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (pn)
Jamalin nenetsien autonominen piirikunta
  (geografia, geograficzny) okręg autonomiczny na północy Federacji Rosyjskiej, administracyjnie będący częścią Obwodu tiumeńskiego;

Jan /jãn/ (pn)
Juhani, Janne, Jukka, Jussi
  imię męskie;

Jan Kowalski /jˈan kɔvˈalski/ (n)
Matti Meikäläinen
  ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel

Jan Mayen /ˈjãn ˈmajɛ̃n/ (pn)
Jan Mayen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii;

Jangcy /jˈaŋktsɨ/ (pn)
Jangtse
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka Chin i Azji;

Janus /jˈanus/ (pn)
Janus
  (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg o dwóch twarzach;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Japani
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
japanilainen
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (pn)
Sisilisko
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Java /jˈava/ (n)
Java
  (informatyka, informatyczny) popularny, obiektowy język programowania;

Jawa /ˈjava/ (pn)
Jaava
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jałta /ˈjawta/ (pn)
Jalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jehowa /jɛxˈɔva/ (pn)
Jehova
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) imię Boga Biblii. Jedna z form oddania hebrajskiego zapisu imienia Bożego יהוה nazywanego tetragramem. Imię to występuje w niektórych przekładach Biblii na język polski. Z posługiwania się tą formą najbardziej znani są świadkowie Jehowy.

Jekaterynburg /jˌɛkatɛrˈɨnburk/ (pn)
Jekaterinburg
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Jemen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jenisej /jɛ̇̃ˈɲisɛj/ (pn)
Jenisei
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
Jeremia, Jeremias
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
Jerusalem
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
Jeriko
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
Yrjö
  imię męskie;

Jezioro Aralskie /jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/ (pn)
Araljärvi
  (geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Bodeńskie /jɛʑˈɔrɔ bɔdˈɛɲskʲɛ/ (pn)
Bodenjärvi
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Genewskie /jɛʑˈɔrɔ ɡɛnˈɛfskʲɛ/ (pn)
Genevenjärvi
  (geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
Jeesus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
Jeesus Kristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
Aki, Jaakkima
  imię męskie;

Joanna /jɔˈãnːa/ (pn)
Johanna
  imię żeńskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
Joel
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jokohama /ˌjɔkɔˈxãma/ (n)
Jokohama
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w środkowej części wyspy Honsiu w regionie Kantō;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
Joonas
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jonatan /jɔ̃ˈnatãn/ (pn)
Jonatan
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
Jordanjoki
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
Jordania
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordańczyk /jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
jordanialainen
  obywatel Jordanii

Jordańskie Królestwo Haszymidzkie /jɔrdˈaɲskʲɛ krulˈɛstfɔ xˌaʃɨmˈitskʲɛ/ (pn)
Jordanian hašemiittinen kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Jordanii jako państwa

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
Jupiter
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; syn Saturna i Ops; mąż Junony; wraz z Junoną i Minerwą tworzył triadę kapitolińską; obok Marsa i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; czwarty (po Słońcu, Księżycu i Wenus) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Joosua
  rzadkie imię męskie pochodzenia semickiego;

Judasz /jˈudaʃ/ (pn)
Juudas
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
Juudea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Judyta /juˈdɨta/ (pn)
Juriitta
  imię żeńskie;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
Jugoslavia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
Julia
  imię żeńskie;

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
Julius
  imię męskie;

Justyn /jˈustɨn/ (pn)
Justin
  imię męskie;

Justyna /juˈstɨ̃na/ (pn)
Justiina
  imię żeńskie;

Jutlandia /jutlˈandja/ (pn)
Jyllanti
  (geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
Jooseppi
  polskie imię męskie;

Jędrzej /ˈjɛ̃nḍʒɛj/ (pn)
Atte
  imię męskie;

KRLD /ˌka‿ɛr‿ɛl‿ˈdɛ/ (acronym)
KDKT
  = Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

Kaaba /kaˈaba/ (pn)
Kaaba
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamska świątynia i sanktuarium w Mekce;

Kabul /ˈkabul/ (pn)
Kabul
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kaczor Donald /ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt/ (pn)
Aku Ankka
  bohater filmów animowanych;

Kafarnaum /kafˈarnawm/ (pn)
Kapernaum
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain /kˈain/ (pn)
Kain
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
Kairo
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kajmany /kajˈmãnɨ/ (pn)
Caymansaaret
  (geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;

Kalabria /kaˈlabrʲja/ (n)
Calabria
  (geografia, geograficzny) region w południowych Włoszech;

Kaledonia /ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Kaledonia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii, w większości pokrywająca się ze współczesną Szkocją;

Kali /kˈali/ (pn)
Kali
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduska bogini

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
Kalifornia
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kaliopa /kaˈlʲjɔpa/ (pn)
Kalliope
  (mitologia grecka) muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Kalkuta /kalˈkuta/ (pn)
Kolkata
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach (egzonim wariantowy wg KSNG);

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
Kambodža
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kamczatka /kãmˈʧ̑atka/ (pn)
Kamtšatka
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
Kamerun
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kanaan /kanˈaan/ (pn)
Kanaan
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;
  (biblijny) imię biblijne

Kanada /kãˈnada/ (pn)
Kanada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
kanadalainen
  obywatel Kanady

Kanał Panamski /ˈkãnaw pãˈnãmsʲci/ (n)
Panaman kanava
  (geografia, geograficzny) sztuczny kanał wodny łączący Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym;

Kanał Sueski /ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/ (n)
Suezin kanava
  (geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;

Kandahar /kãnˈdaxar/ (pn)
Kandahar
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

Kanossa /kanˈɔssa/ (pn)
Canossa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Kapadocja /kˌapadˈɔtsja/ (pn)
Kappadokia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
Kapkaupunki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Karaczi /kaˈraʧ̑ʲi/ (pn)
Karachi
  (geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;

Karaiby /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/ (pn)
Karibia
  (geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karelia /kaˈrɛlʲja/ (pn)
Karjala
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
Kaarle, Kaarlo
  imię męskie;

Karolina /ˌkarɔˈlʲĩna/ (pn)
Karoliina
  imię żeńskie;

Karolina Południowa /kˌarɔlˈina pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
Etelä-Carolina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karolina Północna /kˌarɔlˈina puwnˈɔtsna/ (pn)
Pohjois-Carolina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
Karpaatit
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Kartagina /kˌartaɡʲˈina/ (pn)
Karthago
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Kartagińczyk /ˌkartaˈɟĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
karthagolainen
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Kartaginy

Karyntia /karˈɨntja/ (pn)
Kärnten
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Kastylia /kastˈɨlja/ (n)
Kastilia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
Kashmir
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Katalonia
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katar /ˈkatar/ (pn)
Qatar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
Kaarina, Kaisa, Katri
  polskie imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
Katmandu
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Katowice /ˌkatɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Katowice
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w południowej Polsce, stolica województwa śląskiego;

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
Kaukasia
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji;

Kazach /ˈkazax/ (n)
kazakki
  osoba narodowości kazachskiej

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
Kazakstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kałmucja /kawmˈutsja/ (pn)
Kalmukia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Kefas /kˈɛfas/ (n)
Keefas
  (biblijny) aramejski wariant imienia apostoła Piotra

Kemerowo /kˌɛmɛrˈɔvɔ/ (pn)
Kemerovo
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
Kenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kenijczyk /kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk/ (n)
kenialainen
  obywatel lub mieszkaniec Kenii

Kercz /kˈɛrtʃ/ (pn)
Kertš
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
Kiova
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kil /cil/ (pn)
Köli
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

King Kong /kˈiŋk kˈɔŋk/ (pn)
King Kong
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;

Kioto /kʲˈɔtɔ/ (pn)
Kioto
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna stolica Japonii;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
Kirgisia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
Kiribati
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kiszyniów /ciˈʃɨ̃ɲuf/ (pn)
Chisinau
  (geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;

Kneset /knˈɛsɛt/ (n)
Knesset
  jednoizbowy parlament Izraela

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Köln
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolorado /kˌɔlɔrˈadɔ/ (pn)
Colorado
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Kolumb /ˈkɔlũmp/ (pn)
Kolumbus
  (historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
Kolumbia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
Brittiläinen Kolumbia
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Kolumbijczyk /ˌkɔlũmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
kolumbialainen
  obywatel Kolumbii

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
Euroopan komissio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
Komorit
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kompas /ˈkɔ̃mpas/ (pn)
Kompassi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
Conakry
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Konfederacja Szwajcarska /kˌɔnfɛdɛrˈatsja ʃfajtsˈarska/ (pn)
Sveitsin valaliitto
  (oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Konfucjusz /kɔnfˈutsjuʃ/ (pn)
Kungfutse
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Kongijczyk /kɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
kongolainen
  obywatel Demokratycznej Republiki Konga
  obywatel Konga

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
Kongo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;

Konrad /ˈkɔ̃nrat/ (pn)
Conrad
  imię męskie;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
Konstanz
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;
  imię żeńskie;

Konstantynopol /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/ (pn)
Konstantinopoli
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;

Kooperacyjna Republika Gujany /kˌɔɔpˌɛratsˈɨjna rɛpˈublikˌa ɡujˈanɨ/ (pn)
Guyanan osuustoiminnallinen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gujany

Kopciuszek /kɔptɕˈuʃɛk/ (pn)
Tuhkimo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
Kööpenhamina
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
Koraani
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Korea /kɔˈrɛa/ (pn)
Korea
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański;
  (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Etelä-Korea, Korean tasavalta
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Pohjois-Korea
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Korean demokraattinen kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Kornwalia /kɔrnvˈalja/ (pn)
Cornwall
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;

Korona Południowa /kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Etelän kruunu
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Korona Północna /kɔˈrɔ̃na puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Pohjan kruunu
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
Korsika
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korynt /kˈɔrɨnt/ (pn)
Korintti
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kos /kɔs/ (pn)
Kos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
Kosovo
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
Costa Rica
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kowno /kˈɔvnɔ/ (pn)
Kaunas
  drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
kasakka
  (historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Kauris
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Kościół katolicki /ˈkɔɕʨ̑uw ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
katolinen kirkko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, tradycji katolickiej mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych, na którego czele stoi papież;

Kraj Basków /ˈkraj ˈbaskuf/ (pn)
Baskimaa
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1);

Kraj Krasnojarski /ˈkraj ˌkrasnɔˈjarsʲci/ (pn)
Krasnojarskin aluepiiri
  (geografia, geograficzny) kraj (jednostka administracyjna) w Federacji Rosyjskiej ze stolicą w Krasnojarsku, Kraj Krasnojarski rozciąga się od gór środkowej Azji aż do Oceanu Arktycznego na obszarze ponad 2 miliony km²;

Kraj Permski /ˈkraj ˈpɛrm̥sʲci/ (pn)
Permin aluepiiri
  (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej położona na Uralu, ze stolicą w Permie, jedna z dziewięciu jednostek administracyjnych Federacji posiadająca status kraju;

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
Krakova
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar /krasnˈɔdar/ (pn)
Krasnodar
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnojarsk /krasˈnɔjarsk/ (pn)
Krasnojarsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
Kreeta
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kronos /krˈɔnɔs/ (pn)
Kronos
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, jeden z tytanów;

Kronsztad /krˈɔnʃtat/ (pn)
Kronstadt
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, port morski położony na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej;

Kruk /kruk/ (pn)
Korppi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
Krim
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
Kristian
  imię męskie;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
Kristiina
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
Risto
  polskie imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
Etelän risti
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Królestwo Bahrajnu /krulˈɛstfɔ baxrˈajnu/ (pn)
Bahrainin kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahrajnu jako państwa;

Królestwo Belgii /krulˈɛstfɔ bˈɛlɡji/ (pn)
Belgian kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Danii /krulˈɛstfɔ dˈaɲʲi/ (pn)
Tanskan kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;

Królestwo Hiszpanii /krulˈɛstfɔ çiʃpˈaɲʲi/ (pn)
Espanjan kuningaskunta
  (urzędowy) oficjalna nazwa Hiszpanii

Królestwo Szwecji /kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji/ (pn)
Ruotsin kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej

Kserkses /ksˈɛrksɛs/ (pn)
Kserkses
  (historia, historyczny, historycznie) staroperskie imię męskie kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców

Księstwo Andory /kɕˈɛ̃stfɔː andˈɔrɨ/ (pn)
Andorran ruhtinaskunta
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa

Księstwo Liechtensteinu /kɕˈɛ̃stfɔ ljˌɛxtɛnʃtˈajnu/ (pn)
Liechtensteinin ruhtinaskunta
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Liechtensteinu jako państwa;

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Kuu
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
Kuuba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubań /kˈubaɲ/ (pn)
Kuban
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia;

Kubańczyk /kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kuubalainen
  obywatel Kuby

Kubuś Puchatek /ˈkubuɕ puˈxatɛk/ (n)
Nalle Puh
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;

Kurdystan /kurdˈɨstan/ (pn)
Kurdistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;

Kurlandia /kurlˈandja/ (pn)
Kuurinmaa
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;

Kursk /kˈursk/ (pn)
Kursk
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;

Kurytyba /kˌurɨtˈɨba/ (pn)
Curitiba
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana;

Kusz /kuʃ/ (pn)
Kus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, wnuk Noego, najstarszy syn Chama;
Kush
  (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na południu od II katarakty Nilu, podbita w XVI-XIV w. p.n.e. przez Egipt;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
Kuwait
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kyzył /kˈɨzɨw/ (pn)
Kyzyl
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w geograficznym środku Azji, stolica Republiki Tuwy;

LAN party /ˌɛlˌaˈɛn pˈartɨ/ (n)
lähiverkkotapahtuma
  impreza, której głównym elementem jest wspólna gra, poprzez sieć lokalną, na przyniesionych przez uczestników komputerach;

LGBT /ˌɛlɡjˌɛbˌɛtˈɛ/ (acronym)
HLBT
  = lesbijki, geje, osoby biseksualne i transgenderyczne – jako całość;

Lacjum /ˈlaʦ̑ʲjũm/ (pn)
Lazio
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna /lˌaɔtˈaɲska rɛpˈublikˌa ludˈɔvɔdˌɛmɔkratˈɨtʃna/ (pn)
Laosin demokraattinen kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Laosu jako państwa

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Lappi
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Lapończyk /lapˈɔɲtʃɨk/ (n)
lappalainen
  człowiek narodowości lapońskiej

Latakia /latˈakja/ (pn)
Lattakia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Lejda /lˈɛjda/ (pn)
Leiden
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;

Leningrad /lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/ (pn)
Leningrad
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Leonard /lɛˈɔ̃nart/ (pn)
Lenni
  imię męskie;

Lesbos /lˈɛzbɔs/ (pn)
Lesbos
  (geografia, geograficzny) (administracja) prefektura grecka (nomos) na Lesbos (1.1);
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
Lesotho
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lew /lɛf/ (pn)
Leijona, Jalopeura
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
Levantti
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Lewi /lˈɛvi/ (pn)
Leevi
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
Libanon
  (geografia, geograficzny) państwo w zachodniej Azji;

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
Liberia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
Libya
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lidia /ˈlʲidʲja/ (pn)
Lyydia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina i państwo w zachodniej Azji Mniejszej;
  imię żeńskie;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liguria /lʲiˈɡurʲja/ (pn)
Liguria
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Lille /lˈillɛ/ (pn)
Lille
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Linus /ˈlʲĩnus/ (pn)
Linus
  historyczne, łacińskie imię męskie;

Linux /lˈinuks/ (n)
Linux
  (informatyka, informatyczny) każdy system operacyjny z rodziny systemów zapoczątkowanej w latach 90. XX w. przez Linusa Torvaldsa i opartych na stworzonym przez niego jądrze;

Lipieck /lˈipʲɛtsk/ (pn)
Lipetsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż;

Lipsk /lʲipsk/ (pn)
Leipzig
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Lisek /ˈlʲisɛk/ (pn)
Kettu
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
Liettua
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
liettualainen
  człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
Lissabon
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara /lɔˈara/ (pn)
Loire
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
Lombardia
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
Lontoo
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Los Angeles /lˈɔs ˈandʒɛlˌɛs/ (pn)
Los Angeles
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Lothringen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lourdes /lɔˈurdɛs/ (pn)
Lourdes
  (geografia, geograficzny) miejscowość i ośrodek kultu religijnego we Francji;

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
Lausanne
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Lubeka /lubˈɛka/ (pn)
Lyypekki
  (geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn;

Lublana /luˈblãna/ (pn)
Ljubljana
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
Luzern
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Ludowa Republika Bangladeszu /ludˈɔva rɛpˈublikˌa bˌaŋɡladˈɛʃu/ (pn)
Bangladeshin kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bangladeszu jako państwa;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
Ludvig
  imię męskie;

Luizjana /lˌuizjˈana/ (pn)
Louisiana
  (geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
Luxemburg, Luxembourg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Luneta /lũˈnɛta/ (pn)
Kaukoputki
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Lutnia /ˈlutʲɲa/ (pn)
Lyra
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Wegę; zawiera mgławicę planetarną – Pierścień; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Luzon /lˈuzɔn/ (pn)
Luzon
  (geografia, geograficzny) największa wyspa w archipelagu Filipiny, leżąca w jego północnej części;

Luzytania /lˌuzɨtˈaɲʲa/ (pn)
Lusitania
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca większą część współczesnej Portugalii, Estremadury i prowincji Salamanka, dawna prowincja rzymska i ziemia legendarnych Luzytanów;

Lwów /lvuf/ (pn)
Lviv
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lyon /lʲjɔ̃n/ (pn)
Lyon
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

L’Aquila /laɡvˈila/ (pn)
L’Aquila
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;

ME /mʲiˈsṭʃɔstfa ɛwˈrɔpɨ/ (acronym)
EM
  = Mistrzostwa Europy

MP3 /ɛ̃m‿pɛ‿ˈṭʃɨ/ (pn)
MP3
  (informatyka, informatyczny) jeden z formatów kompresji dźwięku;

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Makedonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedonia Północna /mˌatsɛdˈɔɲʲa puwnˈɔtsna/ (pn)
Pohjois-Makedonia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;

Macedończyk /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
makedonialainen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) człowiek narodowości macedońskiej, obywatel Republiki Macedonii, mieszkaniec Republiki Macedonii;

Machabeusz /mˌaxabˈɛuʃ/ (n)
makkabilainen
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek Judy Hasmoneusza;

Machaczkała /ˌmaxaʧ̑ˈkawa/ (pn)
Mahatškala
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej nad Morzem Kaspijskim, stolica Dagestanu;

Maciej /ˈmaʨ̑ɛ̇j/ (n)
Matias
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
Madagaskar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Madera /maˈdɛra/ (pn)
Madeira
  (geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
Madrid
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdalena /ˌmaɡdaˈlɛ̃na/ (pn)
Matleena
  imię żeńskie;

Maghreb /mˈaɡrɛp/ (n)
Maghreb
  (geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
Muhammad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Maja /ˈmaja/ (pn)
Maija
  imię żeńskie pochodzenia greckiego lub łacińskiego;

Majkop /mˈajkɔp/ (pn)
Maikop
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Adygei;

Majorka /majˈɔrka/ (pn)
Mallorca
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
Mayotte
  (geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
Macao
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach

Malachiasz /malˈahjaʃ/ (pn)
Malakia
  (biblijny) imię męskie;

Malarz /ˈmalaʃ/ (pn)
Maalari
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
Malawi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
Malediivit
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
Malesia
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
Mali
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malmö /ˈmalmɛ/ (pn)
Malmö
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta /ˈmalta/ (pn)
Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Maltańczyk /malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
maltalainen
  obywatel Malty

Manchester /manxˈɛstɛr/ (pn)
Manchester
  (geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii, ważny ośrodek przemysłowy;

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
Mantšuria
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manitoba /ˌmãɲiˈtɔba/ (pn)
Manitoba
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
Martti
  imię męskie;

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
Markus, Markku
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
Marja
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Pohjois-Mariaanit
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
Marokko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Marrakesz /marˈːakɛʃ/ (pn)
Marrakech
  (geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;

Mars /mars/ (pn)
Mars
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem; protoplasta Rzymian; obok Jowisza i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; ojciec Romulusa i Remusa; mąż Nerio i kochanek Rei Sylwii;
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet górnych i planet wewnętrznych; piąty (po Słońcu, Księżycu, Wenus i Jowiszu) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
Marseille
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marta /ˈmarta/ (pn)
Martta
  polskie imię żeńskie pochodzenia aramejskiego;

Martynika /ˌmartɨ̃ˈɲika/ (pn)
Martinique
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach

Maskat /ˈmaskat/ (pn)
Masqat
  (geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Massachusetts /mˌassaxˈusɛtts/ (pn)
Massachusetts
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów USA, położony w północno-wschodniej części, na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, ze stolicą w Bostonie;

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Matteus
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Matylda /maˈtɨlda/ (pn)
Matilda
  imię żeńskie;

Maur /mawr/ (n)
mauri
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
Mauritania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
Mauritius
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Maurycy /mawˈrɨʦ̑ɨ/ (pn)
Mauri
  imię męskie;

Mała Niedźwiedzica /ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Pieni karhu
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem;

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
Margareeta, Marketta
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Mały Lew /ˈmawɨ ˈlɛf/ (pn)
Pieni leijona
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Mały Pies /ˈmawɨ ˈpʲjɛs/ (pn)
Pieni koira
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Med /mˈɛt/ (n)
meedialainen
  mieszkaniec Medii, członek plemienia Medów;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
Milano
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Mekka /mˈɛkka/ (pn)
Mekka
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
Mekong
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
Meksiko
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej;
México
  (geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1);

Meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
meksikolainen
  obywatel Meksyku

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
Melanesia
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Melbourne /mˌɛlbɔˈurnɛ/ (pn)
Melbourne
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Victoria;

Melchizedek /mˌɛlçizˈɛdɛk/ (pn)
Melkisedek
  (biblijny) biblijne imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
Merkurius
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mesjasz /mˈɛsjaʃ/ (pn)
Messias
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Mesyna /mɛsˈɨna/ (pn)
Messina
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Metz /mˈɛts/ (pn)
Metz
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
Mesopotamia, Kaksoisvirranmaa
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami /majˈami/ (pn)
Miami
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
Mikko, Mikael
  imię męskie;

Micheasz /mixˈɛaʃ/ (pn)
Miika
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Niilo, Niko
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Mikronesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (pn)
Mikroskooppi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Miluza /milˈuza/ (pn)
Mulhouse
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji;

Minorka /minˈɔrka/ (pn)
Menorca
  (geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Missouri /mˌissɔˈuri/ (pn)
Missouri
  (administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;

Mińsk /mʲĩj̃sk/ (pn)
Minsk
  (geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Modena /mɔˈdɛ̃na/ (pn)
Modena
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
Mogadishu
  (geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Moguncja /mɔˈɡũnʦ̑ʲja/ (pn)
Mainz
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
Mooses
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
München
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
Monaco
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
Mongolia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Montana /mɔ̃nˈtãna/ (pn)
Montana
  (geografia, geograficzny) (administracja) obwód administracyjny w Bułgarii
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Helena;
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii

Montreal /mɔ̃nˈtrɛal/ (pn)
Montreal
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;

Montserrat /mɔntsˈɛrat/ (pn)
Montserrat
  (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
Määri
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Morfeus
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Adrianmeri
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Alandzkie /mˈɔʒɛ alˈantskʲɛ/ (pn)
Ahvenanmeri
  (geografia, geograficzny) niewielki akwen między wybrzeżem Szwecji i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego;

Morze Archipelagowe /mˈɔʒɛ ˌarçipˌɛlaɡˈɔvɛ/ (pn)
Saaristomeri
  (geografia, geograficzny) akwen morski między wybrzeżem Finlandii i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego;

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
Asovanmeri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
Barentsinmeri
  (geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Itämeri
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Beringa /mˈɔʒɛ bɛrˈiŋɡa/ (pn)
Beringinmeri
  (geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
Vienanmeri
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
Mustameri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
Punainenmeri
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (n)
Aigeianmeri
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Irlanninmeri
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie /mˈɔʒɛ japˈɔɲskʲɛ/ (pn)
Japaninmeri
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Joonianmeri
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
Karibianmeri
  (geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
Kaspianmeri
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Koralowe /ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ/ (pn)
Korallimeri
  (geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
Kuollutmeri
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Południowochińskie /ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (pn)
Etelä-Kiinan meri
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Pohjanmeri
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Tyrrhenanmeri
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wattowe /mˈɔʒɛ vattˈɔvɛ/ (pn)
Vattimeri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Północnego obejmująca przybrzeżne wody Zatoki Niemieckiej, położona między kontynentem a łańcuchem Wysp Fryzyjskich;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
Välimeri
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
Keltainenmeri
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
Moskova
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mostar /ˈmɔstar/ (pn)
Mostar
  (geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:

Mount Everest /mˈɔunt ɛvˈɛrɛst/ (pn)
Mount Everest
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Mowgli /mˈɔvɡli/ (pn)
Mowgli
  (literacko) literackie imię męskie bohatera serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
Maas
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
Mosambik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
Moldova
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mucha /ˈmuxa/ (pn)
Kärpänen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Muminek /mũˈmʲĩnɛk/ (pn)
Muumipeikko
  (literacko) fikcyjne białe stworzenie, z rodziny trolli;

Murmańsk /ˈmurmãj̃sk/ (pn)
Murmansk
  (geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu murmańskiego;

Myanmar /mɨˈanmar/ (pn)
Myanmar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
Mikki Hiiri
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

MŚP /ˌɛmɕˌipˈɛ/ (acronym)
pk-yritys
  = (ekonomia, ekonomiczny) małe i średnie przedsiębiorstwa;

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
NATO
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

NN /ɛ̃n‿ˈɛ̃n/ (acronym)
N.N.
  osoba o niezidentyfikowanej tożsamości

NRD /ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ/ (acronym)
DDR
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna

NWD /ɛ̃n‿vu‿ˈdɛ/ (acronym)
syt
  = (matematyka, matematyczny) największy wspólny dzielnik

Nablus /ˈnablus/ (pn)
Nablus
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Nabuchodonozor /ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr/ (pn)
Nebukadressar
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) imiona czterech władców Babilonii
  (starożytność) (biblijny) biblijny odpowiednik akadyjskiego imienia Nabu-kudurrī-uṣur;

Nachodka /naxˈɔtka/ (pn)
Nahodka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, nad Morzem Japońskim;

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
Transnistria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadia /ˈnadʲja/ (pn)
Nadja
  imię żeńskie pochodzenia rosyjskiego;

Nadrenia Północna-Westfalia /nadrˈɛɲʲa puwnˈɔtsnavɛstfˈalja/ (pn)
Nordrhein-Westfalen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
Rheinland-Pfalz
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
Nairobi
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Nalczyk /nˈaltʃɨk/ (pn)
Naltšik
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
Namibia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namur /nˈamur/ (pn)
Namur
  (geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;

Nancy /nˈantsɨ/ (pn)
Nancy
  (geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji;

Nankin /ˈnãŋʲcĩn/ (pn)
Nanjing
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica;

Nantes /nˈantɛs/ (pn)
Nantes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Napoleon /ˌnapɔˈlɛɔ̃n/ (pn)
Napoleon
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Napoleon Bonaparte, cesarz Francuzów
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
Nauru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
Nouakchott
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nawarra /naˈvarːa/ (pn)
Navarra
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię;

Nazaret /naˈzarɛt/ (pn)
Nasaret
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
N'Djamena
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
Napoli
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Nebraska /nɛˈbraska/ (pn)
Nebraska
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan USA ze stolicą w Lincoln i największym miastem Omaha;

Nehemiasz /nɛxˈɛmjaʃ/ (pn)
Nehemia
  (biblijny) imię męskie

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
Nepal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
Neptunus
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem; mąż Salacji;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego, odkryta 1846, niewidzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Nercza /nˈɛrtʃa/ (pn)
Nertša
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Zabajkalskim, lewy dopływ Szyłki;

New Jersey /ɲʲˈu dʒˈɛrzi/ (n)
New Jersey
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północno-wschodnim wybrzeżu St. Zj.;

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
Nizza
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
palmusunnuntai
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
Saksa
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
saksalainen
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Saksan Demokraattinen Tasavalta, Saksan demokraattinen tasavalta
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka /ˈɲɛ̃mka/ (n)
saksalainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Nieniecki Okręg Autonomiczny /ɲɛ̇̃ˈɲɛʦ̑ʲci ˈɔkrɛ̃ŋk ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (pn)
Nenetsien autonominen piirikunta
  (geografia, geograficzny) okręg autonomiczny na północy Federacji Rosyjskiej, administracyjnie będący częścią obwodu archangielskiego;

Niepokalane Poczęcie /ɲʲˌɛpɔkalˈanɛ pɔtʃˈɛɲtɕɛ/ (pn)
perisynnittömän sikiämisen päivä
  (teologia, teologiczny) katolicki dogmat ogłoszony 8 grudnia 1854;

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
Niger
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
nigeriläinen
  obywatel Nigru

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
Nigeria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nigeryjczyk /ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
nigerialainen
  obywatel Nigerii

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Nicaragua
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikaraguańczyk /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
nicaragualainen
  obywatel Nikaragui

Nike /ɲˈikɛ/ (pn)
Nike
  (mitologia grecka) bogini zwycięstwa;

Nikołajewsk nad Amurem /ɲˌikɔwˈajɛfsk nat amˈurɛm/ (pn)
Nikolajevsk-na-Amure
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Chabarowskim, port nad Amurem;

Nil /ɲil/ (pn)
Niili
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Nina /ˈɲĩna/ (pn)
Niina
  imię żeńskie;

Niniwa /ɲiɲˈiva/ (pn)
Ninive
  (starożytność) (geografia, geograficzny) dawne miasto w północnej Mezopotamii, nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu, jedna ze stolic starożytnej Asyrii, współcześnie stanowisko archeologiczne;

Niue /ˈɲu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Niue
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
  (geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii

Nix /ɲiks/ (pn)
Nix
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Niżny Nowogród /ɲˈiʒnɨ nɔvˈɔɡrut/ (pn)
Nižni Novgorod
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
Nooa
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Noemi /nɔˈɛmi/ (pn)
Noomi
  polskie imię żeńskie;

Norfolk /ˈnɔrfɔlk/ (pn)
Norfolkinsaari
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
Normandia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
norjalainen
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
Norja
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
norjalainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Norymberga /ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/ (pn)
Nürnberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii;

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
Newfoundland
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Gwinea /ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Uusi-Guinea
  (geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Holandia /ˈnɔva xɔˈlãndʲja/ (pn)
Uusi Hollanti
  (geografia, geograficzny) sztuczna wyspa w Petersburgu;
Uudet-Alankomaat
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna kolonia holenderska w Ameryce Północnej u ujścia rzeki Hudson, na terenie obecnego Nowego Jorku;

Nowa Kaledonia /ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Uusi-Kaledonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Południowa Walia /nˈɔva pˌɔwudɲʲˈɔva vˈalja/ (pn)
Uusi-Etelä-Wales
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Australii;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Nova Scotia
  (administracja) (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
Uusi-Seelanti
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Nowa Ziemia /nˈɔva ʑˈɛmʲa/ (pn)
Novaja Zemlja
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Arktycznym między Morzem Barentsa a Morzem Karskim:

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
Uusi Delhi
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Noworosyjsk /nˌɔvɔrˈɔsɨjsk/ (pn)
Novorossijsk
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;

Nowosybirsk /ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk/ (pn)
Novosibirsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Nowozelandczyk /ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
uusiseelantilainen
  obywatel Nowej Zelandii

Nowy Brunszwik /ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik/ (pn)
New Brunswick
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
New York
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;

Nowy Meksyk /ˈnɔvɨ ˈmɛksɨk/ (pn)
New Mexico
  (administracja) (geografia, geograficzny) stan na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
New Orleans
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
Uusivuosi
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Sad /nˈɔvɨ sˈat/ (pn)
Novi Sad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Serbii;

Nubia /ˈnubʲja/ (pn)
Nubia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
Numidia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Nunavut /nunˈavut/ (pn)
Nunavut
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Nyks /nɨks/ (pn)
Nyks
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

OBWE /ˈɔbvɛ/ (acronym)
ETYJ
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie;

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
YK
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

Ob /ɔp/ (pn)
Ob
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
Pohjoinen jäämeri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
Atlantin valtameri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
Intian valtameri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
Tyyni valtameri
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
Oseania
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Odessa /ɔdˈɛssa/ (pn)
Odessa
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odyseja /ˌɔdɨˈsɛja/ (pn)
Odysseia
  (literacko) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi;

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
Ofelia
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Ohio /ˈɔxjɔ/ (n)
Ohio
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1);

Ohio /ˈɔxjɔ/ (pn)
Ohio
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus;

Okinawa /ˌɔkinˈava/ (pn)
Okinawa
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Riukiu na Oceanie Spokojnym;

Oklahoma /ˌɔklaˈxɔ̃ma/ (pn)
Oklahoma
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;

Oksford /ˈɔksfɔrt/ (pn)
Oxford
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire;

Oksytania /ˌɔksɨtˈaɲʲa/ (pn)
Oksitania
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego;

Oktant /ˈɔktãnt/ (pn)
Oktantti
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Olaf /ˈɔlaf/ (pn)
Olavi
  imię męskie;

Olga /ˈɔlɡa/ (pn)
Aila, Aili
  imię żeńskie;

Olimp /ˈɔlʲĩmp/ (pn)
Olympos
  (geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas;

Olimpia /ɔˈlʲĩmpʲja/ (pn)
Olympia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;

Oliwia /ɔˈlʲivʲja/ (pn)
Olivia
  imię żeńskie;

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
Oman
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omsk /ˈɔmsk/ (pn)
Omsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Oregon /ɔˈrɛɡɔ̃n/ (pn)
Oregon
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
Yhdistyneet kansakunnat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ/ (pn)
Pohjois-Atlantin liitto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;

Orinoko /ˌɔrinˈɔkɔ/ (n)
Orinoco
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
Orion
  (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orlean /ɔrlˈɛan/ (pn)
Orléans
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą;

Orontes /ɔrˈɔntɛs/ (pn)
Orontes
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Azji, przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję;

Orzeł /ˈɔʒɛw/ (pn)
Kotka
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Osaka /ɔˈsaka/ (pn)
Osaka
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;

Osetia /ɔsˈɛtja/ (pn)
Ossetia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków;

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Etelä-Ossetia
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Oslo /ˈɔslɔ/ (pn)
Oslo
  (geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Ostia /ˈɔstja/ (pn)
Ostia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;

Ostrobotnia /ˌɔstrɔbˈɔtɲʲa/ (pn)
Pohjanmaa
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region historyczny w środkowej Finlandii

Ottawa /ɔtˈːava/ (pn)
Ottawa
  (geografia, geograficzny) stolica Kanady;

Owidiusz /ɔvˈidjuʃ/ (pn)
Ovidius
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny poeta rzymski;

Ozeasz /ɔzˈɛaʃ/ (pn)
Hoosea
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
Osiris
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
Alttari
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
BKT
  = produkt krajowy brutto;

PP /pɛ‿ˈpɛ/ (acronym)
PP
  = (chemia, chemiczny) polipropylen;

PTFE /ptfˈɛ/ (acronym)
PTFE
  = (chemia, chemiczny) politetrafluoroetylen

Pacyfik /paˈʦ̑ɨfʲik/ (pn)
Tyyni valtameri, Tyynimeri
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Ocean Spokojny

Pad /pat/ (pn)
Po
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Padwa /ˈpadva/ (pn)
Padova
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
Pakistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Pakistańczyk /ˌpaciˈstãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
pakistanilainen
  obywatel Pakistanu

Palatyn /palˈatɨn/ (pn)
Palatinus
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;

Palau /ˈpalaw/ (pn)
Palau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
Palermo
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
Palestiina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
palestiinalainen
  mieszkaniec Palestyny

Pamir /ˈpãmʲir/ (pn)
Pamir
  (geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne;
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie;

Pan /pãn/ (pn)
Pan
  (mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami;

Panama /pãˈnãma/ (pn)
Panama
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Pandora /pandˈɔra/ (n)
Pandora
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
Neitsyt
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
Pannonia
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papeete /pˌapɛˈɛtɛ/ (pn)
Papeete
  (geografia, geograficzny) stolica Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Papua-Uusi-Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
Paraguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
Euroopan parlamentti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Parma /ˈparma/ (pn)
Parma
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Partia /pˈartja/ (pn)
Parthia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;

Parys /ˈparɨs/ (pn)
Pariisi
  (mitologia grecka) królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 3317;

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
Pariisi
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
Kuiperin vyöhyke
  (astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Pasawa /pasˈava/ (pn)
Passau
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią;

Pascha /ˈpasxa/ (pn)
(juutalainen) pääsiäinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowskie święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni;

Pasztun /ˈpaʃtũn/ (n)
pataani
  (etnografia, etnograficzny) członek głównej grupy etnicznej Afganistanu i Pakistanu, mówiący językiem paszto

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Patagonia
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Paulina /pawˈlʲĩna/ (pn)
Pauliina
  imię żeńskie;

Paw /paf/ (pn)
Riikinkukko
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
Paavo, Paavali
  polskie imię męskie;

Państwo Islamskie /pˈaɲstfɔː islˈamskʲɛ/ (pn)
Isis
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael /pˈaɲstfɔː izrˈaɛl/ (pn)
Israelin valtio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Państwo Watykańskie /pˈaɲstfɔ vˌatɨkˈaɲskʲɛ/ (pn)
Vatikaanin kaupunkivaltio
  (geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej;

Państwo Środka /pˈaɲstfɔ ɕrˈɔtka/ (n)
Keskustan valtakunta
  (książkowy) (peryfrastyczny) Chiny

Pegaz /ˈpɛɡas/ (pn)
Pegasus
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Enifa; w Polsce widoczny jesienią; góruje o północy we wrześniu;
  (mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
Peking
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Peloponez /ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs/ (pn)
Peloponnesos
  (geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;

Pendżab /pˈɛndʒap/ (pn)
Pandžab
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Azji;
  (geografia, geograficzny) prowincja w Pakistanie;
  (geografia, geograficzny) stan w północno-zachodnich Indiach;

Pensylwania /ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja/ (pn)
Pennsylvania
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Pentateuch /pɛntˈatɛwx/ (pn)
pentateukki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę

Perm /pɛrm/ (pn)
Perm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej na Uralu, stolica Kraju Permskiego;

Pers /pɛrs/ (n)
persialainen
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Persji (dzisiejszego Iranu)

Persefona /pˌɛrsɛfˈɔna/ (pn)
Persefone
  (mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Perseusz /pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Perseus
  (mitologia grecka) heros argolidzki i pogromca Meduzy, syn Zeusa i Danae oraz mąż Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Perseusza (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
Persia
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Perth /pˈɛrs/ (pn)
Perth
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Australia Zachodnia;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
Peru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Perugia /pɛrˈuɡja/ (pn)
Perugia
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;

Peruwiańczyk /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
perulainen
  obywatel Peru

Peszawar /pɛʃˈavar/ (pn)
Peshawar
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Pakistanie;

Petersburg /pɛˈtɛrzburk/ (pn)
Pietari
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską;

Piec /pʲjɛʦ̑/ (pn)
Sulatusuuni
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
Piemonte
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Pietropawłowsk Kamczacki /ˌpʲjɛtrɔˈpavwɔfsk ːãmˈʧ̑aʦ̑ʲci/ (pn)
Petropavlovsk-Kamtšatski
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na półwyspie Kamczatka, stolica Kraju Kamczackiego;

Pietrozawodsk /ˌpʲjɛtrɔˈzavɔtsk/ (pn)
Petroskoi
  (geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Karelii;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
Picardie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
Pekka, Petteri, Pietari
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Piotra /ˈpʲjɔtra/ (pn)
Petra
  rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
Pyreneet
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pireus /ˈpʲirɛws/ (pn)
Pireus
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji;

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
Pythagoras
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh /pˈiddzburɡ/ (pn)
Pittsburgh
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Piza /pˈiza/ (pn)
Pisa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Platon /ˈplatɔ̃n/ (pn)
Platon
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Plejady /plɛˈjadɨ/ (pn)
Plejadit
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Plutarch /plˈutarx/ (pn)
Plutarkhos
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki;
  imię męskie;

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
Pluto
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Podgorica /ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a/ (pn)
Podgorica
  (geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Polak /ˈpɔlak/ (n)
puolalainen
  obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Polinezja /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja/ (pn)
Polynesia
  (geografia, geograficzny) część Oceanii;

Polinezja Francuska /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Ranskan Polynesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
Puola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
Pommeri
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompa /ˈpɔ̃mpa/ (pn)
Ilmapumppu
  (astronomia, astronomiczny) nazwa jednego gwiazdozbiorów;

Pompeje /pɔmpˈɛjɛ/ (pn)
Pompeji
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Port-au-Prince /pˈɔrtˈawprˈintsɛ/ (pn)
Port-au-Prince
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
Puerto Rico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
portugalilainen
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
Portugali
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Posejdon /pɔˈsɛjdɔ̃n/ (pn)
Poseidon
  (mitologia grecka) bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem;

Poznań /ˈpɔznãɲ/ (pn)
Poznań
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski;

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
Praha
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Prisztina /priʃtʲˈina/ (pn)
Pristina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prometeusz /prˌɔmɛtˈɛuʃ/ (pn)
Prometheus
  (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
Provence
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
Preussi
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Przylądek Dobrej Nadziei /pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji/ (pn)
Hyväntoivonniemi
  (geografia, geograficzny) przylądek w RPA;

Psków /pskuf/ (pn)
Pihkova
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus;

Psy Gończe /ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ/ (pn)
Ajokoirat
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Ptah /ptax/ (pn)
Ptah
  (mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca;

Ptak Rajski /ˈptak ˈrajsʲci/ (pn)
Paratiisilintu
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów południowego nieba;

Puchar /ˈpuxar/ (pn)
Malja
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Pusan /ˈpusãn/ (pn)
Busan
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Korei Południowej;

Puszkin /pˈuʃkin/ (pn)
Puškin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, administracyjnie część Sankt Petersburga;

Półwysep Antarktyczny /puwvˈɨsɛp ˌantarktˈɨtʃnɨ/ (pn)
Antarktiksen niemimaa
  (geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej;

Półwysep Apeniński /puwˈvɨsɛp ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/ (pn)
Apenniinien niemimaa
  (geografia, geograficzny) półwysep południowoeuropejski otoczony przez akweny Morza Śródziemnego;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (n)
Arabian niemimaa
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Krymski /puwvˈɨsɛp krˈɨmski/ (pn)
Krimin niemimaa
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Krym

Półwysep Rybacki /puwvˈɨsɛp rɨbˈatski/ (pn)
Kalastajasaarento
  (geografia, geograficzny) półwysep w Rosji, północno-zachodnia odnoga Półwyspu Kolskiego;

Płowdiw /pwˈɔvdʲif/ (pn)
Plovdiv
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;

Quebec /ɡvˈɛbɛts/ (n)
Quebec
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Quito /ɡvˈitɔ/ (pn)
Quito
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica Ekwadoru;

Québec /ɡvˈɛbɛts/ (n)
Québec
  miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec

RNA /ɛr‿ɛ̃n‿ˈa/ (n)
RNA
  (biochemia, biochemiczny) kwas rybonukleinowy;

Ra /ra/ /ɛr‿ˈa/ (n)
Ra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;

Rabat /ˈrabat/ (pn)
Rabat
  (geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
Raakel
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
Rafael, Raafael
  imię męskie;

Rak /rak/ (pn)
Rapu, Krapu
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Ratyzbona /rˌatɨzbˈɔna/ (pn)
Regensburg
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Realpolitik /ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik/ (n)
reaalipolitiikka
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
Rein
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Rennes /rˈɛnnɛs/ (pn)
Rennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Albanii /rɛpˈublikˌa albˈaɲʲi/ (pn)
Albanian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Albanii jako państwa;

Republika Angoli /rɛpˈublikˌa aŋɡˈɔli/ (pn)
Angolan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Angoli

Republika Argentyńska /rɛpˈublikˌa ˌarɡɛntˈɨɲska/ (pn)
Argentiinan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Argentyny

Republika Armenii /rɛpˈublikˌa armˈɛɲʲi/ (pn)
Armenian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Armenii jako państwa;

Republika Austrii /rɛpˈublikˌa ˈawstrji/ (pn)
Itävallan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;

Republika Azerbejdżanu /rɛpˈublikˌa ˌazɛrbɛjdʒˈanu/ (pn)
Azerbaidžanin tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Azerbejdżanu jako państwa;

Republika Beninu /rɛpˈublikˌa bɛɲˈinu/ (pn)
Beninin tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Beninu

Republika Bułgarii /rɛpˈublikˌa buwɡˈarji/ (pn)
Bulgarian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;

Republika Chorwacji /rɛpˈublikˌa xɔrvˈatsji/ (pn)
Kroatian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chorwacji;

Republika Cypryjska /rɛpˈublikˌa tsɨprˈɨjska/ (pn)
Kyproksen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Cypru jako państwa;

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
Tšekin tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Estońska /rɛpˈublikˌa ɛstˈɔɲska/ (pn)
Viron Tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
Saksan Liittotasavalta, Saksan liittotasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Finlandii /rɛpˈublikˌa finlˈandji/ (pn)
Suomen tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Finlandii;

Republika Francuska /rɛpˈublikˌa frantsˈuska/ (pn)
Ranskan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;

Republika Gwinei Równikowej /rɛpˈublikˌa ɡvinˈɛi rˌuvɲikˈɔvɛj/ (pn)
Päiväntasaajan Guinean tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwinei Równikowej

Republika Karelii /rɛpˈublikˌa karˈɛlji/ (pn)
Karjalan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karelii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Komi /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃mʲi/ (pn)
Komin tasavalta
  (geografia, geograficzny) republika w północno zachodniej części Federacjii Rosyjskiej, około jednej czwartej populacji Republiki stanowi rdzenny naród Komi;

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Kongon tasavalta
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Korei /rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/ (pn)
Korean tasavalta
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;

Republika Litewska /rɛpˈublikˌa litˈɛfska/ (pn)
Liettuan tasavalta
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Litwy jako państwa;

Republika Macedonii /rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Makedonian tasavalta
  (oficjalnie) nazwa państwa Macedonii

Republika Malty /rɛpˈublikˌa mˈaltɨ/ (pn)
Maltan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Malty jako państwa;

Republika Portugalska /rɛpˈublikˌa pˌɔrtuɡˈalska/ (pn)
Portugalin tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;

Republika Południowej Afryki /rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci/ (pn)
Etelä-Afrikka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Serbii /rɛpˈublikˌa sˈɛrbji/ (pn)
Serbian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa;

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
Slovakian Tasavalta
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Włoska /rɛpˈublikˌa vwˈɔska/ (pn)
Italian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Kap Verde
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Łotewska /rɛpˈublikˌa wɔtˈɛfska/ (pn)
Latvian tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Łotwy jako państwa;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
Keski-Afrikan tasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Riazań /rjˈazaɲ/ (pn)
Rjazan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
Riad
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
Roope
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Rodan /ˈrɔdãn/ (pn)
Rhône
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;

Rodopy /rɔdˈɔpɨ/ (pn)
Rodópi
  (geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny;

Rodos /ˈrɔdɔs/ (pn)
Rodos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Roger /ˈrɔɡɛr/ (n)
Roger
  imię męskie

Roland /ˈrɔlãnt/ (pn)
Roland
  polskie imię męskie pochodzenia starofrancuskiego;

Romeo /rɔmˈɛɔ/ (pn)
Romeo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
Venäjä
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
venäläinen
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
venäläinen
  obywatelka Rosji

Rostów /rˈɔstuf/ (pn)
Rostov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie jarosławskim;

Rotterdam /rɔttˈɛrdam/ (pn)
Rotterdam
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rufa /ˈrufa/ (pn)
Peräkeula
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
romanialainen
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
Romania
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
Ruut
  imię żeńskie

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
Ruanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Ryba Latająca /ˈrɨba ˌlataˈjɔ̃nʦ̑a/ (pn)
Lentokala
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
Kalat
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
Riika
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Rylec /ˈrɨlɛʦ̑/ (pn)
Veistotaltta
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
Rikhard, Riku
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Ryś /rɨɕ/ (pn)
Ilves
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
Puolan tasavalta
  oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
Rooma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

SMS /ɛs‿ɛ̃m‿ˈɛs/ (acronym)
tekstiviesti
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) krótka wiadomość tekstowa wysyłana z telefonu komórkowego lub bramki internetowej

Sahara /saˈxara/ (pn)
Sahara
  (geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;

Sahara Zachodnia /saˈxara zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
Länsi-Sahara
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;

Saint Lucia /sˈaint lˈutɕa/ (pn)
Saint Lucia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie (1.2) o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Vincent i Grenadyny /sˈaind vˈintsɛnt i ɡrˌɛnadˈɨnɨ/ (pn)
Saint Vincent ja Grenadiinit
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej;

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
Saksi
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Saksonia-Anhalt /saksˈɔɲʲaˈanxalt/ (pn)
Saksi-Anhalt
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu;

Salechard /salˈɛxart/ (pn)
Salehard
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone nad Obem;

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
Salomo
  (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
  imię męskie pochodzenia semickiego;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
El Salvador
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Samaria /sãˈmarʲja/ (pn)
Samaria
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasta położonego w Samarii (1.1); współcześnie ruiny;

Samarkanda /sˌamarkˈanda/ (pn)
Samarkand
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
Amerikan Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Samuel, Samuli
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
San Marino
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Sana /ˈsãna/ (pn)
Sanaa
  (geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Sara /ˈsara/ (pn)
Saara
  polskie imię żeńskie;

Saragossa /ˌsaraˈɡɔsːa/ (pn)
Zaragoza
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
Sarajevo
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
Sardinia
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
Saturnus
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów przedstawiany jako starzec trzymający w ręce sierp albo kosę, utożsamiany z greckim Kronosem; legendarny władca Italii; mąż Ops;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;
  seria amerykańskich rakiet nośnych;

Saul /sawl/ (pn)
Saul
  (biblijny) postać biblijna, król Izraela
  imię męskie;

Sawonia /savˈɔɲʲa/ (pn)
Savo, Savonia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Finlandii;

Scyta /ˈsʦ̑ɨta/ (n)
skyytti
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek indoeuropejskiego ludu rządzącego w starożytności częścią Ukrainy;

Sekstant /ˈsɛkstãnt/ (pn)
Sekstantti
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
Seine
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
Senegal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;

Septuaginta /sˌɛptuaɡʲˈinta/ (pn)
Septuaginta
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;

Serb /sɛrp/ (n)
serbialainen
  człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
Serbia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
Serbia ja Montenegro
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
Sergei
  imię męskie;

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
Seychellit
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
Soul
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewastopol /sˌɛvastˈɔpɔl/ (pn)
Sevastopol
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego;

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
Sevilla
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
Mikronesian liittovaltio
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sfinks /sfˈiŋks/ (n)
Sfinksi
  (mitologia, mitologiczny) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
Sierra Leone
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (pn)
Verkko
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
Singapore
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
singaporelainen
  obywatel Singapuru

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
Skandinavia
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skania /skˈaɲʲa/ (pn)
Skoone
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
Skorpioni
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Slawonia /slavˈɔɲʲa/ (pn)
Slavonia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy;

Smok /smɔk/ (pn)
Lohikäärme
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Smoleńsk /ˈsmɔlɛ̃j̃sk/ (pn)
Smolensk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, położone nad Dnieprem;

Soczi /ˈsɔʧ̑ʲi/ (pn)
Sotši
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
Sofia
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sogdiana /sɔɡdjˈana/ (pn)
Sogdiana
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
Sokrates
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
Somalia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Somalijczyk /ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
somali
  obywatel Somalii

Sparta /ˈsparta/ (pn)
Sparta
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie

Spira /spˈira/ (pn)
Speyer
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Spitsbergen /ʃpʲiʣ̑ˈbɛrɡɛ̃n/ (pn)
Huippuvuoret
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Arktycznym, na północ od Norwegii;

Sri Dźajawardanapura Kotte /ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/ (pn)
Kotte
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
Istanbul
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
Yhdysvallat
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stany Zjednoczone Ameryki /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/ (pn)
Amerikan Yhdysvallat
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stara Ładoga /stˈara wadˈɔɡa/ (pn)
Vanha Laatokka
  (geografia, geograficzny) wieś w północnej Rosji, w obwodzie leningradzkim, położona nad rzeką Wołchow, legendarna pierwsza stolica Rusi;

Stary Testament /ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Vanha testamentti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;

Stary Świat /stˈarɨ ɕfʲˈat/ (pn)
Vanha Maailma
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Europy, Azji i Afryki;

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
Stefanos
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Stolica Apostolska /stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska/ (n)
Pyhä istuin
  siedziba papieża, Watykan

Strasburg /strˈazburk/ (pn)
Strasbourg
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
Gazan kaista
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzała /ˈsṭʃawa/ (pn)
Nuoli
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
Jousimies
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart /stˈuddɡart/ (pn)
Stuttgart
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Suazi /suˈaʑi/ (pn)
Swazimaa
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
Sudan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Etelä-Sudan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudańczyk /suˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sudanilainen
  mieszkaniec Sudanu, obywatel Sudanu albo Sudanu Południowego

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
Sudeetit
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
Sumatra
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
Suriname
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Svalbard /ˈsfalbart/ (pn)
Huippuvuoret
  (geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
Siperia
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Sisilia
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sydney /sˈɨdnɛj/ (pn)
Sydney
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon /ˈsɨdɔ̃n/ (pn)
Sidon
  (geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Syjam /ˈsɨjãm/ (pn)
Siam
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Tajlandii

Syjon /sˈɨjɔn/ (pn)
Siion
  (geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy
  (geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy;

Sylwia /ˈsɨlvʲja/ (pn)
Sylvia
  imię żeńskie;

Symferopol /ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl/ (pn)
Simferopol
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krymu;

Syrakuzy /sˌɨrakˈuzɨ/ (pn)
Syrakusa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
Syyria
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syriusz /ˈsɨrʲjuʃ/ (pn)
Sirius
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;

Syzyf /sˈɨzɨf/ (pn)
Sisyfos
  (mitologia grecka) król Koryntu, który próbując oszukać śmierć sprzeciwił się woli bogów, za co został skazany na wieczną i bezużyteczną pracę - wtaczanie głazu na szczyt góry, który to głaz zawsze wymykał mu się z rąk, tuż przed osiągnięciem wierzchołka;

Szanghaj /ʃˈaŋɡaj/ (pn)
Shanghai
  (geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;

Szatan /ʃˈatan/ (pn)
Saatana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;

Szaweł /ʃˈavɛw/ (pn)
Saul
  (biblijny) pierwotne imię apostoła Pawła

Szczecin /ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn/ (pn)
Szczecin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Sziraz /ʃˈiras/ (pn)
Shiraz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Skotlanti
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
skotlantilainen
  mieszkaniec Szkocji

Szkotka /ˈʃkɔtka/ (n)
skotlantilainen
  mieszkanka Szkocji

Szlezwik-Holsztyn /ʃlˈɛzvikxˈɔlʃtɨn/ (pn)
Schleswig-Holstein
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec ze stolicą w Kilonii;

Szlisselburg /ʃlissˈɛlburk/ (pn)
Pähkinälinna
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, leżące u ujścia Newy, naprzeciw Petersburga;

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
Tukholma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szwab /ʃfap/ (n)
schwabenilainen
  mieszkaniec Szwabii;

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
Schwaben
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
sveitsiläinen
  obywatel Szwajcarii

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
Sveitsi
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
Ruotsi
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
ruotsalainen
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
ruotsalainen nainen
  kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji

Szymon /ˈʃɨ̃mɔ̃n/ (pn)
Simo
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Slovakia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowak /ˈswɔvak/ (n)
slovakki
  człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
Slovenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec /swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
sloveeni
  człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
slaavi
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
Aurinko
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

T-shirt /t‿ʃʲirt/ (n)
t-paita
  (krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem

Tadź Mahal /tˈatɕ mˈaxal/ (pn)
Taj Mahal
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) mauzoleum w indyjskim mieście Agra, wzniesione przez Szahdżahana, władcę z dynastii Wielkich Mogołów, dla zmarłej żony Mumtaz Mahal;

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
Tadžikistan
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tag /tak/ (pn)
Tajo
  (geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim;

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
Thaimaa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajpej /ˈtajpɛj/ (pn)
Taipei
  (geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
Taiwan
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;

Tamara /tãˈmara/ (pn)
Tamara
  imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Tambow /tˈambɔf/ (pn)
Tambov
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
Thames
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanatos /tãˈnatɔs/ (pn)
Thanatos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors;

Tanganika /taŋɡˈaɲikˌa/ (pn)
Tanganjika
  (geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
Tansania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tarcza /ˈtarʧ̑a/ (pn)
Kilpi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Tarent /tˈarɛnt/ (pn)
Taranto
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tartus /tˈartus/ (pn)
Tartus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
Tasmania
  (geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
Taškent
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Uzbekistanu;

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
Tbilisi
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
Teheran
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Teksas /ˈtɛksas/ (pn)
Teksas
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Teneryfa /tˌɛnɛrˈɨfa/ (pn)
Teneriffa
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Teodor /tɛˈɔdɔr/ (pn)
Teuvo
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
Teresa
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
Thermopylai
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terytoria Północno-Zachodnie /ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Luoteisterritoriot
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Tesalia /tɛˈsalʲja/ (pn)
Thessalia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji;

Tetyda /tɛˈtɨda/ (pn)
Thetis
  (mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid;

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
Itä-Timor
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tiumeń /tjˈumɛɲ/ (pn)
Tjumen
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
Tobias, Topias
  imię męskie;

Togliatti /tɔɡljˈattʲi/ (pn)
Togliatti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, port nad Wołgą;

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
Togo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
Tokio
  (geografia, geograficzny) stolica Japonii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
Tuomas, Tuomo
  polskie imię męskie;

Tonga /ˈtɔ̃ŋɡa/ (pn)
Tonga
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;

Tora /ˈtɔra/ (pn)
toora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Toronto /tɔˈrɔ̃ntɔ/ (pn)
Toronto
  (geografia, geograficzny) największe miasto Kanady, stolica prowincji Ontario

Toskania /tɔˈskãɲja/ (pn)
Toscana
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Tracja /trˈatsja/ (pn)
Traakia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Triest /trjˈɛst/ (pn)
Trieste
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska;

Troja /ˈtrɔja/ (pn)
Troija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
Trinidad ja Tobago
  (geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
kolminaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Trójkąt Południowy /ˈtrujkɔ̃nt ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Etelän kolmio
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Tulon /tˈulɔn/ (pn)
Toulon
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var;

Tuluza /tuˈluza/ (pn)
Toulouse
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
Tunisia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunezyjczyk /ˌtũnɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
tunisialainen
  obywatel Tunezji

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
Tunis
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
Turkki
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
Turkmenistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turks i Caicos /tˈurks i tsaˈitsɔs/ (pn)
Turks- ja Caicossaaret
  (geografia, geograficzny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim;

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
Torino
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Thüringen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tutanchamon /tˌutanxˈamɔn/ (pn)
Tutankhamon
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Tuvalu /tuˈvalu/ (pn)
Tuvalu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;

Tuła /tˈuwa/ (pn)
Tula
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, nad Upą, stolica obwodu tulskiego;

Twer /tfˈɛr/ (pn)
Tver
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
Tiibet
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tiibetiläinen
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tyfon /tˈɨfɔn/ (pn)
Tyfon
  (mitologia grecka) potwór z mitów greckich, pół człowiek, pół zwierzę o ogromnym wzroście i sile;

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Timoteus
  imię męskie;

Tyr /tɨr/ (pn)
Tyros
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;

Tyrteusz /tɨrtˈɛuʃ/ (pn)
Tyrtaios
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki;

Tytan /ˈtɨtãn/ (pn)
Titan
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Tytus /ˈtɨtus/ (pn)
Tiitus
  imię męskie;

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
USA
  = (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

Uchta /ˈuxta/ (pn)
Uhta
  (geografia, geograficzny) miasto na północy Federacji Rosyjskiej w Republice Komi;

Udine /udʲˈinɛ/ (pn)
Udine
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
Uganda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ugarit /uɡˈarit/ (pn)
Ugarit
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto-państwo i port o znaczeniu międzynarodowym, leżące nad Morzem Śródziemnym, na terenie obecnej Syrii;

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Ukraina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukrainiec /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑/ (n)
ukrainalainen
  człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
Aurinkokunta
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk /uljˈanɔfsk/ (pn)
Uljanovsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ˈulm/ (pn)
Ulm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Umbria /ˈũmbrʲja/ (pn)
Umbria
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech;

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
Euroopan unioni
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 28 państw europejskich;

Uppsala /upˈsala/ (pn)
Uppsala
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland;

Ural /ˈural/ (pn)
Ural
  (geografia, geograficzny) góry w Rosji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i Kazachstanie;

Uran /ˈurãn/ (pn)
Uranus
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, odkryta 1781, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Urania /uˈrãɲja/ (pn)
Urania
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 30, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1854 r.;
  (mitologia grecka) jedna z okeanid
  (mitologia grecka) muza astronomii (łącznie z astrologią), jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
  (mitologia grecka) przydomek Afrodyty

Uranos /uˈrãnɔs/ (pn)
Uranos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai, ojciec tytanów (Hyperiona, Japetosa, Kojosa, Kriosa, Kronosa, Okeanosa), tytanid (Fojbe, Mnemosyne, Rei, Tei, Temidy, Tetydy), hekatonchejrów, cyklopów niebiańskich, Erynii, gigantów i nimf jesionowych;

Urban /ˈurbãn/ (pn)
Urpo
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Uri /ˈuri/ (n)
Uri
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii położony w środkowej części kraju;

Uriasz /ˈurjaʃ/ (pn)
Uria
  (biblijny) imię męskie

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
Uruguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Ust-Ługa /ˈustwˈuɡa/ (pn)
Laukaansuu
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługą w pobliżu jej ujścia do Zatoki Fińskiej;

Utah /ˈutax/ (pn)
Utah
  (geografia, geograficzny) (administracja) gmina w USA, w stanie Indiana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Salt Lake City;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Wielkiej Kotlinie w USA;

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
Uzbekistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Uznam /ˈuznam/ (pn)
Usedom
  (geografia, geograficzny) wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
Ulan Bator
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Mongolii;

Valletta /vallˈɛtta/ (pn)
Valletta
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vancouver /vãŋˈkuvɛr/ (pn)
Vancouver
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kanadzie
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w USA w stanie Waszyngton

Vanuatu /vˌanuˈatu/ (pn)
Vanuatu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;

WC /vu‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
WC
  ubikacja

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
IVY
  = Wspólnota Niepodległych Państw;

WWW /vˌuvˌuvˈu/ (acronym)
www
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) ogólnoświatowa sieć usług elektronicznych udostępniająca dokumenty przy pomocy łącz;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
Vaaka
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu /vˌaɡadˈuɡu/ (pn)
Ouagadougou
  (geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Waldemar /valˈdɛ̃mar/ (pn)
Valdemar
  imię męskie;

Walenty /vaˈlɛ̃ntɨ/ (pn)
Valentinus
  imię męskie;

Walhalla /valxˈalla/ (n)
Valhalla
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
Wales
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Walijczyk /vaˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
walesilainen
  mieszkaniec Walii

Walijka /valˈijka/ (n)
kymri
  mieszkanka Walii

Walonia /valˈɔɲʲa/ (pn)
Vallonia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
Bereniken hiukset
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
Varsova
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Wasza Wysokość /vˈaʃa vɨsˈɔkɔɕtɕ/ (n)
majesteettinne
  zwrot grzecznościowy w stosunku do osoby z rodziny królewskiej lub książęcej

Waszyngton /vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n/ (pn)
Washington
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
Vatikaan, Vatikaani
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wellington /vˈɛlliŋktɔn/ (pn)
Wellington
  (geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
Venetsia
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
Veneto
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wener /vˈɛnɛr/ (pn)
Venneri
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji;

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Venezuela
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
Venus
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Werona /vɛrˈɔna/ (pn)
Verona
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
Veronica
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Wersal /ˈvɛrsal/ (pn)
Versailles
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
hyvää joulua
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia
hyvää pääsiäistä
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy

Wetter /ˈvɛtːɛr/ (pn)
Venneri
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju;

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
Vesuvius
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
Vltava
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
Wien
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
Iso-Britannia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;
Britannia, Iso-Britannia
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Iso karhu
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielka Sobota /vʲˈɛlka sɔbˈɔta/ (n)
lankalauantai
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sobota Wielkiego Tygodnia, obchodzona przez chrześcijan na pamiątkę złożenia Jezusa Chrystusa do grobu i jego zstąpienia do piekieł;

Wielka Środa /vʲˈɛlka ɕrˈɔda/ (n)
kellokeskiviikko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: ostatnia środa przed Wielkanocą;

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
pääsiäinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Czwartek /vʲˈɛlki tʃfˈartɛk/ (n)
kiirastorstai
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;

Wielki Pies /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs/ (pn)
Iso koira
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
Pitkäperjantai, pitkäperjantai
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Post /ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/ (n)
paasto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;

Wielki Tydzień /ˈvʲjɛlʲci ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
hiljainen viikko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa;

Wielki Wybuch /ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux/ (pn)
alkuräjähdys
  (astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;

Wielki Wóz /vʲˈɛlki vˈus/ (pn)
Otava
  (astronomia, astronomiczny) asteryzm składający się z siedmiu najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie /vʲˈɛlkʲɛ jɛʑˈɔra pˌuwnɔtsnˌɔamˌɛrɨkˈaɲskʲɛ/ (pn)
Pohjois-Amerikan suuret järvet
  (geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Litewskie /vʲˈɛlkʲɛ kɕˈɛ̃stfɔ litˈɛfskʲɛ/ (pn)
Liettuan suuriruhtinaskunta
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie istniejące w latach 1240-1795;

Wielkie Księstwo Luksemburga /vʲˈɛlkʲɛ kɕˈɛ̃stfɔ lˌuksɛmbˈurɡa/ (pn)
Luxemburgin suurherttuakunta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa;

Wielonarodowe Państwo Boliwia /vʲˌɛlɔnˌarɔdˈɔvɛ pˈaɲstfɔ bɔlˈivja/ (pn)
Bolivian monikansainen valtio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Boliwii

Wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (pn)
Valas
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
Vientiane
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
Vietnam
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Wietnamczyk /vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
vietnamilainen
  obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
jouluaatto
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
Wikipedia
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
Wikisanakirja
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
Wikiaineisto
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktor /ˈvʲiktɔr/ (pn)
Vihtori
  imię męskie;

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
Viktooria
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów w Australii;
Victoria
  (mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike;
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
Vilho, Ville
  imię męskie;

Wilhelmina /vˌilxɛlmˈina/ (pn)
Wilhelmiina
  polskie imię żeńskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
Susi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
Vilna
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Windhuk /ˈvʲĩntxuk/ (pn)
Windhoek
  (geografia, geograficzny) stolica Namibii;

Wirakocza /vˌirakˈɔtʃa/ (pn)
Viracocha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) ajmarski i aztecki bóg stworzyciel;

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
Vishnu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
Veiksel
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
Vesimies
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wojwodina /vˌɔjvɔdʲˈina/ (pn)
Vojvodina
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;

Wolarz /ˈvɔlaʃ/ (pn)
Karhunvartija
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Workuta /vɔrˈkuta/ (pn)
Vorkuta
  (geografia, geograficzny) miasto na północy Federacji Rosyjskiej, w Republice Komi;

Woroneż /vɔrˈɔnɛʃ/ (pn)
Voronež
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
Volga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołgograd /vɔwˈɡɔɡrat/ (pn)
Volgograd
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone nad Wołgą;

Wołogda /vɔˈwɔɡda/ (pn)
Vologda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w północno zachodniej części Federacji Rosyjskiej;

Wołoszczyzna /vˌɔwɔʃtʃˈɨzna/ (pn)
Valakia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
Ajomies
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
Wrocław
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wschodnie Wybrzeże /fsxˈɔdɲʲɛ vɨbʒˈɛʒɛ/ (pn)
Itärannikko
  (geografia, geograficzny) wybrzeże nad Atlantykiem w Stanach Zjednoczonych

Wspólnota Bahamów /fspulnˈɔta baxˈamuf/ (pn)
Bahaman liitovaltio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahamów jako państwa

Wszechmogący /fʃˌɛxmɔɡˈɔntsɨ/ (n)
kaikkivaltias
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg

Wszystkich Świętych /fʃˈɨstkix ɕfʲˈɛntɨx/ (n)
pyhäinpäivä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;

Wuj Sam /vˈuj sˈam/ (n)
Setä Samuli
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) personifikacja rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Wyborg /vˈɨbɔrk/ (pn)
Viipuri
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, leżące na Przesmyku Karelskim;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
Norsunluurannikko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
Joulusaari
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Księcia Edwarda /ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲʨ̑a ɛdˈvarda/ (pn)
Prinssi Edwardin saari
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Wyspa Man /ˈvɨspa ˈmãn/ (pn)
Mansaari
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim;

Wyspa Wielkanocna /vˈɨspa vʲˌɛlkanˈɔtsna/ (pn)
Pääsiäissaari
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspa Świętego Tomasza /ˈvɨspa ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa/ (pn)
São Tomé
  (geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce;

Wyspy Alandzkie /ˈvɨspɨ aˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Ahvenanmaa
  (geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii;

Wyspy Brytyjskie /ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ/ (pn)
Britteinsaaret
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;

Wyspy Cooka /ˈvɨspɨ ˈkuka/ (pn)
Cookinsaaret
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
Kanariansaaret
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Marshalla /ˈvɨspɨ marˈʃala/ (pn)
Marshallinsaaret
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
Färsaaret
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
Salomonsaaret
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
São Tomé ja Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (pn)
Käärme
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Wąż Wodny /ˈvɔ̃w̃ʒ ˈvɔdnɨ/ (pn)
Etelän vesikäärme
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
unkarilainen
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
unkarilainen
  osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Unkari
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Wężownik /vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (pn)
Käärmeenkantaja
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Władykaukaz /vwˌadɨkˈawkas/ (pn)
Vladikavkaz
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii;

Władywostok /ˌvwadɨˈvɔstɔk/ (pn)
Vladivostok
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Rosji nad Morzem Japońskim;

Włoch /vwɔx/ (n)
italialainen
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
Italia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
italialainen
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York /jˈɔrk/ (pn)
York
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
SNTL
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

ZUM /zˈum/ (acronym)
VTI
  = (medycyna, medyczny) zakażenie układu moczowego;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
Sakarja
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
Länsiranta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zachodnie Wybrzeże /zaxˈɔdɲʲɛ vɨbʒˈɛʒɛ/ (pn)
länsirannikko
  (geografia, geograficzny) wybrzeże nad Pacyfikiem w Stanach Zjednoczonych

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
Zagreb
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zagłębie Ruhry /zaɡwˈɛmbjɛ rˈuxrɨ/ (pn)
Ruhrin alue
  (geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
Sambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zambijczyk /zãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
sambialainen
  obywatel Zambii

Zanzibar /zanzˈibar/ (pn)
Sansibar
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim, u wybrzeży Afryki;

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
Pohjanlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
Suomenlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Genueńska /zatˈɔka ɡˌɛnuˈɛɲska/ (pn)
Genovanlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego;

Zatoka Gwinejska /zatˈɔka ɡvinˈɛjska/ (pn)
Guineanlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Lakońska /zatˈɔka lakˈɔɲska/ (pn)
Lakonianlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego,wcinająca się w południowo-wschodnią część półwyspu Peloponez;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
Meksikonlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Neapolitańska /zatˈɔka nˌɛapˌɔlitˈaɲska/ (pn)
Napolinlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Parnawska /zatˈɔka parnˈafska/ (pn)
Pärnunlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona przy południowo-zachodnim wybrzeżu Estonii

Zatoka Perska /zaˈtɔka ˈpɛrska/ (pn)
Persianlahti
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;

Zatoka Ryska /zatˈɔka rˈɨska/ (pn)
Riianlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zatoka Tokijska /zatˈɔka tɔkˈijska/ (pn)
Tokionlahti
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu;

Zatoka Wyborska /zatˈɔka vɨbˈɔrska/ (pn)
Viipurinlahti
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Bałtyckiego, w pobliżu wschodniego krańca Zatoki Fińskiej, u wybrzeży Rosji;

Zegar /ˈzɛɡar/ (pn)
Heilurikello
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
Zeeland
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;
Själlanti
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;

Zenon /ˈzɛ̃nɔ̃n/ (pn)
Zenon
  imię męskie;

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
Zeus
  (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
Maa
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Ziemia Franciszka Józefa /ʑˈɛmʲa fraɲtɕˈiʃka juzˈɛfa/ (pn)
Frans Joosefin maa
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp w Oceanie Arktycznym;

Ziemia Północna /ʑˈɛmʲa puwnˈɔtsna/ (pn)
Severnaja Zemlja
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp w Oceanie Arktycznym

Ziemia Święta /ʑˈɛmʲa ɕfʲˈɛnta/ (pn)
Pyhä maa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
Zimbabwe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Arabiemiirikunnat, Yhdistyneet arabiemiirikunnat
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
Yhdistynyt kuningaskunta
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj/ (pn)
Ison-Britannian ja Pohjois-Irlannin yhdistynyt kuningaskunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;

Zofia /ˈzɔfʲja/ (pn)
Sofia
  imię żeńskie;

Zurych /zˈurɨx/ (pn)
Zürich
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
Susanna
  imię żeńskie;

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
Neuvostoliitto
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
Sosialististen Neuvostotasavaltojen Liitto, Sosialististen neuvostotasavaltojen liitto
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

Złota Ryba /ˈzwɔta ˈrɨba/ (pn)
Kultakala
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

a cappella /a kappˈɛlla/ (adj)
a cappella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu;

a cappella /a kappˈɛlla/ (adv)
a cappella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu

abakus /aˈbakus/ (n)
abakus
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
helmitaulu
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;

abandon /aˈbãndɔ̃n/ (n)
hylkääminen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

abazja /aˈbazʲja/ (n)
abasia
  (medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
lampunvarjostin
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abdest /ˈabdɛst/ (n)
rukouspesu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nazwa rytualnych obmywań u muzułmanów, bez których nie wolno odprawiać zwykłych pięciu modlitw dziennych;

abduktor /abˈduktɔr/ (n)
abduktori
  (anatomia, anatomiczny) mięsień odciągający kończynę od ciała;

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
abdikaatio
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
luopua kruunusta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
aberraatio
  (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;

abisyński /ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci/ (adj)
abessinialainen
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Abisynią ((współcześnie) Etiopia)

abiturient /ˌabʲiˈturʲjɛ̃nt/ (n)
abiturientti
  uczeń kończący szkołę, najczęściej średnią, przystępujący do matury;

ablatyw /abˈlatɨf/ (n)
ablatiivi
  (gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

ablucja /abˈluʦ̑ʲja/ (n)
huuhtominen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rytualne obmycie;

abonować /ˌabɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
tilata
  korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
abortti, raskaudenkeskeytys
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

absolut /apˈsɔlut/ (n)
absoluutti
  to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg;

absolutnie /ˌapsɔˈlutʲɲɛ/ (adv)
ehdottomasti
  całkowicie, niezależnie od niczego

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
absolutismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absolwent /apˈsɔlvɛ̃nt/ (n)
kandidaatti
  osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
absorboida
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
absorptio
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
  proces pochłaniania energii fali przez ciało;

abstrakcjonizm /ˌapstrakˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abstraktionismi
  (sztuka) kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
abstrakti
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
raittius
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

abstynent /apsˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
absolutisti, raitis
  osoba nie pijąca napojów alkoholowych

absurdalny /ˌapsurˈdalnɨ/ (adj)
absurdi
  nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu

absynt /ˈapsɨ̃nt/ (n)
absintti
  (spożywczy) alkoholowy napój wysokoprocentowy, otrzymywany w procesie destylacji z różnego rodzaju ziół, przede wszystkim z kwiatów i liści piołunu;

abulia /aˈbulʲja/ (n)
abulia
  chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji

acenokumarol /ˌatsɛnˌɔkumˈarɔl/ (n)
asenokumaroli
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K;

acetaldehyd /ˌatsɛtaldˈɛxɨt/ (n)
asetaldehydi
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
asetoni
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
asetyleeni
  (chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

ach /ax/ (interjection)
aa
  …służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie

acyklowir /ˌatsɨklˈɔvir/ (n)
asikloviiri
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwwirusowy na zakażenia herpeswirusami; analog guanozyny

adamaszek /ˌadãˈmaʃɛk/ (n)
damasti
  (włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
adaptaatio
  przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
  (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
  dostosowanie się organów do sytuacji
  efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
asianmukainen, adekvaatti, verrannollinen
  dokładnie czemuś odpowiadający

adenina /ˌadɛɲˈina/ (n)
adeniini
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;

adhan /ˈatxan/ (n)
adhan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny)muzułmańskie wezwanie do modlitwy, wygłaszane m.in. przez muezina z minaretu;

adiabatyczny /ˌadjabatˈɨtʃnɨ/ (adj)
adiabaattinen
  (fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem

administracja /ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja/ (n)
hallinto
  system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
kuraattori, selvitysmies
  osoba zarządzająca czymś

admiralicja /ˌadmʲiraˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
amiraalikunta
  budynek mieszący admiralicję (1.1)
  korpus admirałów
  władze naczelne marynarki wojennej

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
amiraali
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

admitancja /ˌadmitˈantsja/ (n)
admittanssi
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
adoptio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adopcyjny /ˌadɔptsˈɨjnɨ/ (adj)
adoptio-
  związany z adopcją, dotyczący adopcji

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
adoptoida
  dokonywać / dokonać adopcji

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
adrenaliini
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
osoite
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adres mailowy /ˈadrɛs mˌailˈɔvɨ/ (n)
sähköpostiosoite
  (informatyka, informatyczny) adres poczty elektronicznej

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
vastaanottaja
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adsorpcja /atˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
adsorptio
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy;

adular /aˈdular/ (n)
adulaari
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

adware /advˈarɛ/ (n)
mainosohjelma
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie rozpowszechniane za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów;
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy;

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
adventti
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
asianajaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
paholaisen asianajaja
  (kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze

adygejski /ˌadɨɡˈɛjski/ (n)
adyge
  (językoznawstwo, językoznawczy) język adygejski;

aeracja /ˌaɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
ilmastus
  napowietrzanie;

aerator /ˌaɛˈratɔr/ (n)
ilmastin
  ręczne lub automatyczne urządzenie ogrodnicze do napowietrzania gleby, którego główną częścią jest wał z kolcami lub kawałkami blachy tnącymi darń podczas obracania się;
  urządzenie do napowietrzania wody

aerobiologia /ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
aerobiologia
  nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;

aerodynamiczny /ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
aerodynaaminen
  (fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
aerodynamiikka
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

aerograf /ˌaɛrˈɔɡraf/ (n)
retussiruisku
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

aerologia /ˌaɛrɔˈlɔɟja/ (n)
aerologia
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;

aerometria /ˌaɛrɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
aerometria
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza

aerożel /ˌaɛˈrɔʒɛl/ (n)
aerogeeli
  materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości

afazja /aˈfazʲja/ (n)
afasia
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afektacja /ˌafɛkˈtaʦ̑ʲja/ (n)
maneeri
  przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany

afereza /ˌafɛˈrɛza/ (n)
afereesi
  (językoznawstwo, językoznawczy) zanik głoski lub głosek w wyrazie;

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
afganistanilainen
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistan u

afisz /ˈafʲiʃ/ (n)
juliste
  (poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej

aforyzm /aˈfɔrɨsm̥/ (n)
aforismi
  zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;

afro /ˈafrɔ/ (n)
afro, afrokampaus
  rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afroamerykański /ˌafrɔˌamɛrɨkˈaɲski/ (adj)
afroamerikkalainen
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrodyzjak /ˌafrɔˈdɨzʲjak/ (n)
afrodisiaka
  (medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

afrykanerski /ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/ (n)
afrikaans
  język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

afrykata /ˌafrɨkˈata/ (n)
affrikaatta
  (językoznawstwo, językoznawczy) spółgłoska zwarto-szczelinowa;

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
afrikkalainen
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agat /ˈaɡat/ (n)
akaatti
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

agawa /aˈɡava/ (n)
agaave
  (botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;

agencja /aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
toimisto
  firma świadcząca różne usługi

agent /ˈaɡɛ̃nt/ (n)
agentti
  pracownik wywiadu
  przedstawiciel jakiejś firmy
  tajny pracownik policji lub służb specjalnych

aglomeracja /ˌaɡlɔmɛrˈatsja/ (n)
agglomeraatio
  (urbanistyka, urbanistyczny) zespół miasto i osiedli, skupionych na względnie małym obszarze, zazwyczaj wokół dużego miasta lub ośrodka przemysłowego;
  nagromadzenie, skupienie czegoś; (także, też) to, co zostało zgromadzone

aglutynacyjny /ˌaɡlutˌɨnatsˈɨjnɨ/ (adj)
agglutinatiivinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany

agnat /ˈaɡnat/ (n)
agnaatti
  (dawniej, dawny) krewny w linii męskiej

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
agnostismi, agnostisismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyczny /ˌaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
agnostinen
  (filozofia, filozoficzny) związany z agnostycyzmem lub agnostykami

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
agnostikko
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
agonia
  stan bezpośrednio poprzedzający zgon;

agora /aˈɡɔra/ (n)
agora
  (historia, historyczny, historycznie) podejmujące najważniejsze decyzje zgromadzenie zwoływane w greckich państwach-miastach

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
torikammo
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agrafka /aˈɡrafka/ (n)
hakaneula
  rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

agregat /aˈɡrɛɡat/ (n)
aggregaatti
  (technologia, technika, techniczny) zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
aggressio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
  (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
karviainen, karviaismarja
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)

agresywność /ˌaɡrɛsˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
agressiivisuus
  cecha tego, co agresywne; cecha tych, którzy są agresywni

agresywny /ˌaɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
aggressiivinen
  zachowujący się wrogo, napastliwie

agrobiologia /ˌaɡrɔbjɔlˈɔɡja/ (n)
agrobiologia
  nauka o ogólnych prawach biologicznych stanowiących podstawę uprawy roślin i hodowli zwierząt;

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
maataloustiede, agronomia
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

aha /ˈaxa/ (interjection)
ahaa
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia

ahoj /aˈxɔj/ (interjection)
ohoi
  pozdrowienie, zawołanie, okrzyk mający zwrócić uwagę; słowo używane zwykle wśród marynarzy i żeglarzy

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
aikido
  japońska sztuka samoobrony;

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
akaasia
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

akademia /ˌakaˈdɛ̃mʲja/ (n)
akatemia
  instytucja, towarzystwo naukowe
  szkoła wyższa;

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
akateeminen
  (szkolnictwo, szkolny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  zgodny z określonymi, utartymi wzorami

akademik /ˌakaˈdɛ̃mʲik/ (n)
asuntola
  (studencki) dom akademicki;

akadyjski /ˌakadˈɨjski/ (adj)
akkadi
  dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego

akadyjski /ˌakadˈɨjski/ (n)
akkadi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;

akant /ˈakãnt/ (n)
akantti
  (architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w formie stylizowanych liści, gałązek i kwiatów akantu (1.1);
  (botanika, botaniczny) Acanthus L., rodzaj roślin, bylin lub krzewów, z rodziny akantowatych; .

akapit /aˈkapʲit/ (n)
kappale
  fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
paino
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;

akceptacja /ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja/ (n)
hyväksyntä
  wyrażenie zgody

akceptować /ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑/ (v)
hyväksyä
  aprobować coś

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
osake
  papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

akcjonariusz /ˌakʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
osakkeenomistaja
  (ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej;

akcyza /akˈʦ̑ɨza/ (n)
valmistevero
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;

aklimatyzacja /ˌaklimˌatɨzˈatsja/ (n)
akklimatisaatio
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmów roślinnych i zwierzęcych do nowego środowiska;

akolita /ˌakɔˈlʲita/ (n)
akoluutti
  (kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akomodacja /ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja/ (n)
sopeutuminen
  (medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia

akompaniować /ˌakɔ̃mpãˈɲɔvaʨ̑/ (v)
säestää
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło

akord /ˈakɔrt/ (n)
sointu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
harmonikka, hanuri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akredytacja /ˌakrɛdɨtˈatsja/ (n)
akkreditointi
  oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

akredytować /ˌakrɛdɨtˈɔvatɕ/ (v)
akkreditoida
  udzielać akredytacji

akrobata /ˌakrɔˈbata/ (n)
akrobaatti
  człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

akrobatyczny /ˌakrɔbatˈɨtʃnɨ/ (adj)
akrobaattinen
  związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
akrofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akrolit /aˈkrɔlʲit/ (n)
akroliitti
  (sztuka) (starożytność) w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów;

akromegalia /ˌakrɔmɛɡˈalja/ (n)
akromegalia
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

akropol /aˈkrɔpɔl/ (n)
Akropolis
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
sametti
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksamitka /ˌaksãˈmʲitka/ (n)
samettikukat
  (botanika, botaniczny) Tagetes, kwitnąca roślina ozdobna;

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
aksiooma
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

aksolotl /aˈksɔlɔtl̥/ (n)
aksolotli
  (zoologia, zoologiczny) forma larwalna niektórych płazów zdolna do rozmnażania płciowego

akson /ˈaksɔ̃n/ (n)
aksoni
  (biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;

akt /akt/ (n)
asiakirja
  (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
syntymätodistus
  akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

aktomiozyna /ˌaktɔmjɔzˈɨna/ (n)
aktomyosiini
  (biochemia, biochemiczny) powstający w wyniku skurczu mięśnia kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny;

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
näyttelijä
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
näyttelijätär, näyttelijä
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktualny /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
ajankohtainen
  dotyczący teraźniejszości

aktuariusz /ˌaktuˈarjuʃ/ (n)
aktuaari
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista z zakresu matematyki finansowej, obliczania ryzyka oraz wyceny projektów finansowych;

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
aktinium
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktywa /aktˈɨva/ (n)
omaisuus
  (księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywacja /ˌaktɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
aktivointi
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) wzmaganie działania jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu

aktywizm /aktˈɨvizm/ (n)
aktivismi
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie myślicielskie o pierwszeństwie aktywności i zmiany nad stałością
  czynna postawa; bycie aktywnym

aktywność /akˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
aktiviteetti
  (chemia, chemiczny) pozorne efektywne stężenie substancji w roztworze;
  działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

aktywny /akˈtɨvnɨ/ (adj)
aktiivinen
  biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający

akumulacja /ˌakumulˈatsja/ (n)
kerääntyminen
  (książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
akku
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

akupresura /ˌakuprɛˈsura/ (n)
akupainanta
  (medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
akupunktio
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akustyczny /ˌakustˈɨtʃnɨ/ (adj)
akustinen
  odnoszący się do zjawisk dźwiękowych

akustyka /akˈustɨkˌa/ (n)
akustiikka
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach
  (fizyka, fizyczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków

akuszerka /ˌakuˈʃɛrka/ (n)
kätilö
  (przestarzałe, przestarzały) położna;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
akvamariini
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
akvaario
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
akvedukti
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
alabasteri
  (mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alanina /ˌalaɲˈina/ (n)
alaniini
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
hälytys
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem

alba /ˈalba/ (n)
alba
  długa biała szata liturgiczna księży katolickich;

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
albatrossi
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
albanialainen, albania
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albański /alˈbãj̃sʲci/ (n)
albania
  język używany przez Albańczyków;

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
heijastussuhde
  (fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
albedo
  biała część skórki w owocach cytrusowych

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
albinismi
  (botanika, botaniczny) brak chlorofilu
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
albiino
  człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albit /ˈalbʲit/ (n)
albiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
vai
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album /ˈalbũm/ (n)
albumi
  zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
alkemia
  średniowieczna chemia, której zadaniem było odkrycie sposobu na przemianę metali nieszlachetnych w złoto

alchemik /alˈxɛ̃mʲik/ (n)
alkemisti
  osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu

alczyk /ˈalʧ̑ɨk/ (n)
pikkuruokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Alle alle, mały morski ptak z rodziny alk;

aldehyd /alˈdɛxɨt/ (n)
aldehydi
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
aldosteroni
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
mutta
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
allegoria
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

alegorycznie /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
allegorisesti
  przenośnie, w sposób alegoryczny

alegoryczny /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
allegorinen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny

aleja /aˈlɛja/ (n)
valtakatu
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

aleksandryt /ˌalɛksˈandrɨt/ (n)
aleksandriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

aleksytymia /ˌalɛksɨtˈɨmja/ (n)
aleksitymia
  (psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;

alemański /ˌalɛmˈaɲski/ (n)
alemannimurteet
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
allergeeni
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
allergia
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
allerginen
  związany z alergią

alergik /aˈlɛrʲɟik/ (n)
allergikko
  osoba uczulona na działanie alergenów

aleucki /alˈɛwtski/ (adj)
aleutti
  związany z Aleutami (Wyspami Aleuckimi) lub Aleutami (ludźmi)

alfa /ˈalfa/ (n)
alfa
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
aakkoset, kirjaimisto
  zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfabetyczny /ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aakkosellinen
  ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie
  odnoszący się do alfabetu, związany z alfabetem

alfanumeryczny /ˌalfanˌumɛrˈɨtʃnɨ/ (adj)
aakkosnumeerinen
  (informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
algebra
  jeden z działów matematyki;

algebraiczny /ˌalɡɛbraˈitʃnɨ/ (adj)
algebrallinen
  dotyczący algebry

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
algerialainen
  odnoszący się do państwa Algieria

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
algoritmi
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

algorytmiczny /ˌalɡɔrɨtmˈitʃnɨ/ (adj)
algoritminen
  związany z algorytmami, algorytmiką, dotyczący algorytmów, algorytmiki

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
alibi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
alligaattori
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
alkusointu
  (językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alka /ˈalka/ (n)
ruokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Alca torda, ptak morski gnieżdżący się na wybrzeżach Atlantyku;

alka olbrzymia /ˈalka ɔlbʒˈɨmja/ (n)
siivetönruokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Pinguinus impensis, wymarły nielotny gatunek ptaka z rodziny alk;

alkaliczny /ˌalkalˈitʃnɨ/ (adj)
alkali
  (chemia, chemiczny) dotyczący alkaliów

alkaloid /ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
alkaloidi
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

alkan /ˈalkãn/ (n)
alkaani
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;

alken /ˈalkɛ̃n/ (n)
alkeeni
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkin /ˈalʲcĩn/ (n)
alkyyni
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują przynajmniej jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
alkoholi
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
alkoholi, alkoholijuoma
  (handel, handlowy) (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkoholik /ˌalkɔˈxɔlʲik/ (n)
alkoholisti
  osoba, która cierpi na alkoholizm

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
alkoholismi
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

alkoholowy /ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alkoholipitoinen
  zawierający alkohol; związany z alkoholem

alkowa /alˈkɔva/ (n)
alkovi
  (przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej

allel /ˈalːɛl/ (n)
alleeli
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
halleluja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

almanach /alˈmãnax/ (n)
almanakka
  rodzaj publikacji;

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
aaloe
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych;

alokacja /ˌalɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
allokointi, jakaminen, jako
  (ekonomia, ekonomiczny) rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe
  planowe rozdysponowanie czegoś;

alotropia /ˌalɔˈtrɔpʲja/ (n)
allotropia
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;

aloza /aˈlɔza/ (n)
silli
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;

alpaka /alˈpaka/ (n)
alpakka
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;
  wełna z lamy (1.1)

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
vuorikiipeilijä
  osoba uprawiająca alpinizm;

altana /alˈtãna/ (n)
huvimaja
  lekki, niewielki ogrodowy budynek;

altannik /altˈanɲik/ (n)
lavastaja
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Ptilonorhynchidae;

alternator /ˌaltɛrˈnatɔr/ (n)
vaihtovirtageneraattori
  (motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;

alternatywny /ˌaltɛrnatˈɨvnɨ/ (adj)
vaihtoehtoinen
  taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości
  taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
altruismi
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

altówka /alˈtufka/ (n)
alttoviulu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny;

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
alluusio
  wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

alzacki /alˈzaʦ̑ʲci/ (adj)
elsassi
  związany z Alzacją

amarylis /ˌãmaˈrɨlʲis/ (n)
amaryllis
  (botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

amator /ãˈmatɔr/ (n)
amatööri
  miłośnik, ktoś oddany czemuś
  osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo

amazonit /ˌãmaˈzɔ̃ɲit/ (n)
amatsoniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
suurlähetystö
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
suurlähettiläs, lähettiläs
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
kunnianhimo
  pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambigram /ãmˈbʲiɡrãm/ (n)
ambigrammi
  grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości o 180° można odczytać ten sam tekst;

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
kunnianhimoinen
  charakteryzujący się ambicją; taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

ambiwalencja /ˌãmbʲivaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
ambivalenssi
  współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii

ambiwalentny /ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ/ (adj)
ristiriitainen
  charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
saarnastuoli
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambrozja /ãmˈbrɔzʲja/ (n)
tuoksukki
  (botanika, botaniczny) Ambrosia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
ambrosia
  (mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;

ameba /ãˈmɛba/ (n)
amebat
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
aamen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
amerikium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizm /ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/ (n)
amerikanismi
  cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykanizować /ˌamɛrˌɨkaɲizˈɔvatɕ/ (v)
amerikkalaistaa
  narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
amerikkalainen, yhdysvaltalainen
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
yhdysvaltalainen, amerikkalainen
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
ametisti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
amfetamiini
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amfibia /ãw̃ˈfʲibʲja/ (n)
amfibi
  (motoryzacja) pojazd lądowo-wodny, stosowany głównie przez wojsko lub służby ratownicze

amfiteatr /ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/ (n)
amfiteatteri
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej

amfora /ãw̃ˈfɔra/ (n)
amfora
  wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;

amharski /ãmˈxarsʲci/ (n)
amhara
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
aminohappo
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
amnestia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnezja /ãmˈnɛzʲja/ (n)
amnesia
  (medycyna, medyczny) zanik pamięci

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
ammoniakki
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amonit /ãˈmɔ̃ɲit/ (n)
ammoniitti
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) materiał wybuchowy będący mieszaniną azotanu amonu z trotylem i innymi dodatkami, używany głównie w górnictwie;

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
iskunvaimennin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper /ˈãmpɛr/ (n)
ampeeri
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amperomierz /ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
ampeerimittari
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego;

amplituda /ˌãmplʲiˈtuda/ (n)
amplitudi
  (fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
amputaatio
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amputować /ˌãmpuˈtɔvaʨ̑/ (v)
amputoida
  dokonywać amputacji

amsterdamczyk /ˌãmstɛrˈdãmʧ̑ɨk/ (n)
amsterdamilainen
  mieszkaniec Amsterdamu

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
amuletti
  (ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

amuzja /ãˈmuzʲja/ (n)
amusia
  (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania i do odtwarzania melodii spowodowana uszkodzeniem mózgu;

anabioza /ˌanabjˈɔza/ (n)
anabioosi
  (biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

anachroniczny /ˌanaxrɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
anakronistinen
  niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anachronizm /ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
ajoitusvirhe
  błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;

anadromiczny /ˌanadrɔmˈitʃnɨ/ (adj)
anadrominen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) taki, który odbywa wędrówkę w górę rzeki

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
anagrammi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakolut /ˌanakˈɔlut/ (n)
anakoluutti
  (językoznawstwo, językoznawczy) zdanie niepoprawne pod względem składniowym

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
anakonda
  (herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

analcym /anˈaltsɨm/ (n)
analsiimi
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów, Na[AlSi2O6] x H2O;

analityk /ˌãnaˈlʲitɨk/ (n)
analyytikko
  specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
analyysi
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analizować /ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
analysoida
  przeprowadzać proces analizy

analogia /ˌãnaˈlɔɟja/ (n)
analogia
  podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

analogicznie /ˌanalɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
analogisesti
  w sposób analogiczny

analogiczny /ˌãnalɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
analoginen
  podobny do czegoś

analogowy /ˌanalɔɡˈɔvɨ/ (adj)
analoginen
  (technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową

ananas /ãˈnãnas/ (n)
ananas
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
ananas, ananaskasvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju (1.1)

anarchia /ãˈnarxʲja/ (n)
anarkia
  forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;
  (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności

anarchista /ˌãnarˈxʲista/ (n)
anarkisti
  zwolennik anarchizmu

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
anarkismi
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anatema /ˌãnaˈtɛ̃ma/ (n)
anateema
  (kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
anatomia
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych

anatomiczny /ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
anatominen
  związany z anatomią, dotyczący anatomii

andorski /ãnˈdɔrsʲci/ (adj)
andorralainen
  odnoszący się do Andory (państwa)

androgyne /ˌandrɔɡˈɨnɛ/ (n)
androgyyni
  (seksuologia, seksuologiczny) osoba o cechach płciowych mężczyzny i kobiety

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
androidi
  robot mający postać człowieka;

andrologia /ˌãndrɔˈlɔɟja/ (n)
andrologia
  (medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;

androsteron /ˌandrɔstˈɛrɔn/ (n)
androsteroni
  (biochemia, biochemiczny) męski hormon płciowy

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
anekdootti
  krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

aneks kuchenny /ˈanɛks kuxˈɛnnɨ/ (n)
keittokomero
  część pomieszczenia mieszkalnego, która pełni rolę kuchni

anemo- /ãˈnɛ̃mɔ/
anemo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wiatrem

anestetyk /ˌanɛstˈɛtɨk/ (n)
anesteetti
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
englantilainen, englanti
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
englanti, englantilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
anglismi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;

anglikanizm /ˌaŋɡlikˈaɲizm/ (n)
anglikaanisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła

anglikański /ˌaŋɡlikˈaɲski/ (adj)
anglikaaninen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem

angstrem /ˈãŋkstrɛ̃m/ (n)
ångström
  (fizyka, fizyczny) jednostka długości równa jednej dziesięciomiliardowej części metra;

ani /ˈãɲi/ (conjunction)
-kä
  …poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie
  …poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących
  …poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących
  …występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego
  …występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
enkelimäinen
  na wzór anioła
  związany z aniołami

anihilacja /ˌaɲiçilˈatsja/ (n)
annihilaatio
  zniszczenie, unicestwienie

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
animaatio
  rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

animista /ˌãɲĩˈmʲista/ (n)
animisti
  osoba wierząca w istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisująca duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom

animistyczny /ˌaɲimistˈɨtʃnɨ/ (adj)
animistinen
  związany z animizmem, właściwy animizmowi

animizm /ãˈɲĩmʲism̥/ (n)
animismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
anioni
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
enkeli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
katsaus
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

anoda /ãˈnɔda/ (n)
anodi
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
anomalia
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anonimowość /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑/ (n)
anonymiteetti
  cecha tego, kto jest anonimowy;

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
anonyymi
  o nieujawnionym nazwisku

anorak /ãˈnɔrak/ (n)
anorakki
  (etnografia, etnograficzny) eskimoski skafander wkładany przez głowę, wykonany z futra, płótna lub skóry;

anorgazmia /ˌanɔrɡˈazmja/ (n)
anorgasmia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na braku odczuwania orgazmu;

anortyt /anˈɔrtɨt/ (n)
anortiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

anosmia /anˈɔsmja/ (n)
anosmia
  (medycyna, medyczny) utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów;

antarktyczny /ˌantarktˈɨtʃnɨ/ (adj)
antarktinen, etelänapa-
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
antenni
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antologia /ˌãntɔˈlɔɟja/ (n)
antologia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
antonyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antonomazja /ˌantɔnɔmˈazja/ (n)
antonomasia
  (językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy własnej osoby lub przedmiotu inną nazwą;

antropocen /ˌantrɔpˈɔtsɛn/ (n)
antroposeeni
  (neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;

antropocentryzm /ˌantrɔpɔtsˈɛntrɨzm/ (n)
ihmiskeskeisyys
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka

antropofagia /ˌãntrɔpɔˈfaɟja/ (n)
antropofagia
  (literacko) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) ludzki kanibalizm, ludożerstwo

antropofobia /ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja/ (n)
antropofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
antropologi
  badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
antropologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
antropologinen
  związany z antropologią, dotyczący antropologii

antropomorfizm /ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
antropomorfismi
  nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom;

antyamerykański /ˌantɨˌamɛrɨkˈaɲski/ (adj)
antiamerikkalainen
  wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów

antybakteryjny /ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
antibakteerinen
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii

antybiotyczny /ˌantɨbjɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
antibioottinen
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mający działanie takie jak antybiotyk, potrafiący niszczyć, hamować namnażanie bakterii

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
antibiootti
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antybohater /ˌãntɨbɔˈxatɛr/ (n)
antisankari
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać posiadająca cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech bohatera
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać nieposiadająca żadnych cech heroicznych, niewyróżniająca się niczym;

antychryst /antˈɨxrɨst/ (n)
antikristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antycyklon /ˌantɨtsˈɨklɔn/ (n)
korkeapaine
  (meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antycząstka /ˌantɨtʃˈɔ̃stka/ (n)
antihiukkanen
  (fizyka, fizyczny) cząstka antymaterii

antyfaszystowski /ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
antifasistinen
  nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów

antyfaszyzm /ˌãntɨˈfaʃɨsm̥/ (n)
antifasismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu;

antyfeminizm /ˌantɨfɛmˈiɲizm/ (n)
antifeminismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
antigeeni
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antyk /ˈãntɨk/ (n)
antiikki
  (potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy

antykomunizm /ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
antikommunismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
ehkäisy
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
antilooppi
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
antimateria
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
antimoni
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antynomia /ˌantɨnˈɔmja/ (n)
antinomia
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) sprzeczność, wykluczenie się dwóch twierdzeń, mimo, że osobno zdają się być prawdziwe;

antyoksydacyjny /ˌantɨˌɔksɨdatsˈɨjnɨ/ (adj)
antioksidanttinen
  taki, który przeciwdziała utlenianiu się pierwiastków i związków

antypapież /ˌãntɨˈpapʲjɛʃ/ (n)
vastapaavi
  (kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
antipatia
  niechęć do kogoś

antysemicki /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
antisemiittinen
  wymierzony przeciwko Żydom, dyskryminujący Żydów

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
antisemitismi, juutalaisvastaisuus
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyteizm /ˌãntɨˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
antiteismi
  aktywna pozycja przeciwko teizmowi, niechęć lub walka przeciwko religiom teistycznym

antywojenny /ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
sodanvastainen
  potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
anis
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

anyż gwiaździsty /ˈãnɨʒ ɡvʲjäʑˈʥ̑istɨ/ (n)
tähtianis
  (botanika, botaniczny) (zobacz) badian właściwy

aorta /aˈɔrta/ (n)
aortta
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aoryst /aˈɔrɨst/ (n)
aoristi
  (gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;

aparat /aˈparat/ (n)
koneisto
  (medycyna, medyczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania
  (medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
  urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
kamera, valokuvakamera
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat słuchowy /apˈarat swuxˈɔvɨ/ (n)
kuulolaite
  przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;

aparatczyk /ˌaparˈattʃɨk/ (n)
apparatsikki
  (pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej

apartament /ˌaparˈtãmɛ̃nt/ (n)
asunto
  wielopokojowe mieszkanie o wysokim standardzie

apateizm /ˌapatˈɛizm/ (n)
apateismi
  (filozofia, filozoficzny) (neologizm) założenie, że Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia; apatyczny stosunek do kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga;

apatia /aˈpatʲja/ (n)
apatia
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apatyczny /ˌapaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apaattinen
  obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje

apatyt /aˈpatɨt/ (n)
apatiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

apelacja /ˌapɛlˈatsja/ (n)
valitus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie się od decyzji sądu do wyższej instancji

apercepcja /ˌapɛrˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
apperseptio
  (filozofia, filozoficzny) postrzeganie samego siebie, świadomość samego siebie, postrzeganie przez umysł jego własnych stanów;

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
ruokahalu
  chęć jedzenia, łaknienie;

aphelium /afˈɛljum/ (n)
apheli
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;

aplauz /ˈaplaws/ (n)
suosionosoitus
  oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki

aplikacja /ˌaplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
sovellus
  (informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania;
  zastosowanie

apokaliptyczny /ˌapɔkˌaliptˈɨtʃnɨ/ (adj)
apokalyptinen
  dotyczący apokalipsy, końca świata

apolipoproteina /ˌapɔlʲipɔprɔtɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
apolipoproteiini
  (biochemia, biochemiczny) białko wchodzące w skład lipoprotein;

apolliński /ˌapɔllˈiɲski/ (adj)
apolloninen
  związany z Apollem, dotyczący Apolla

apoptoza /ˌapɔˈptɔza/ (n)
apoptoosi
  (biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
aporia
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
apostoli, lähetyssaarnaaja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
heittomerkki, apostrofi
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apostrofa /ˌapɔstrˈɔfa/ (n)
apostrofi
  figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób

apoteoza /ˌapɔtɛˈɔza/ (n)
apoteoosi
  wyidealizowanie, wybielenie, przypisywanie, nadawanie istocie bądź rzeczy przymiotów ją idealizujących; przedstawienie jakiejś idei, postaci, wydarzenia w sposób skrajnie subiektywny niepoświęcający żadnej uwagi jakimkolwiek wadom, postrzegający jedynie zalety;

aprobować /ˌaprɔˈbɔvaʨ̑/ (v)
hyväksyä
  uznawać coś za słuszne, godne poparcia, pozwalać, zgadzać się

apsik /aˈpʲɕik/ (interjection)
ätsii, ätsiih
  …naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania

apsyda /apˈsɨda/ (n)
apsis
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej

apteka /apˈtɛka/ (n)
apteekki
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
apteekkari
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

aquapark /akˈfapark/ (n)
vesipuisto
  wodny park rozrywki z kompleksem basenów, zjeżdżalni itp.;

ara /ˈara/ (n)
ara
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
siniara
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
arabialainen
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
arabia
  język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arachnofobia /ˌaraxnɔˈfɔbʲja/ (n)
araknofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed pająkami;

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
aragonia
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
aragonia
  (językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (adj)
aramea
  związany z Aramejczykami, z dawną Syrią

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (n)
aramea
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych;

aranżacja /ˌaranʒˈatsja/ (n)
sovitus
  zmiana stylistyki utworu muzycznego, bez naruszania jego podstawowej linii melodyjnej

arbitralny /ˌarbʲiˈtralnɨ/ (adj)
mielivaltainen
  narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu

arboretum /ˌarbɔˈrɛtũm/ (n)
puulajipuisto
  wyodrębniony obszar, na którym znajduje się kolekcja drzew i krzewów, utrzymywany w celu naukowo-badawczym (np. prace nad aklimatyzacją obcych gatunków), bądź ochrony rzadkich gatunków i odmian;

arbuz /ˈarbus/ (n)
vesimeloni, arbuusi
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
arkaainen, antiikkinen
  będący typowym dla dawnych czasów

archaizm /arxˈaizm/ (n)
arkaismi
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
arkkienkeli, ylienkeli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeolog /ˌarxɛˈɔlɔk/ (n)
arkeologi
  naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
arkeologia
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
arkkityyppi
  (literacko) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archimandryta /ˌarçimandrˈɨta/ (n)
arkkimandriitta
  (kościelny) przełożony klasztoru w katolickich Kościołach wschodnich
  w okresie wczesnego chrześcijaństwa: opiekun klasztorów na terenie danej diecezji

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
saaristo
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
arkkitehti
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektoniczny /ˌarxʲitɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
arkkitehtoninen
  (architektura, architektoniczny) związany z architekturą, tworzony dla/za pomocą architektury

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
arkkitehtuuri
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

architraw /arˈxʲitraf/ (n)
arkkitraavi
  (architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;

archiwizacja /ˌarçivizˈatsja/ (n)
arkistointi
  zbieranie i porządkowanie, katalogowanie materiałów archiwalnych

archiwum /arˈxʲivũm/ (n)
arkisto
  budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1)
  uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
arkkipiispa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcydzieło /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
mestariteos
  (przenośnie, przenośnia) dobrze wykonana praca
  utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi;

arcykapłan /artsɨkˈapwan/ (n)
ylipappi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) najwyższy urząd w świątyni jerozolimskiej, przełożony kapłanów i lewitów;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższy kapłan w bliskowschodnich kultach pogańskich;
  (teologia, teologiczny) w chrześcijaństwie tytuł jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi przysługujący Chrystusowi

arcyksiążę /artsɨkɕˈɔ̃ʒɛ/ (n)
arkkiherttua
  austriacki tytuł książęcy
  osoba nosząca tytuł (1.1)

areszt /ˈarɛʃt/ (n)
pidättäminen
  tymczasowe pozbawienie wolności;

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
kotiaresti
  zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aresztować /ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
pidättää
  pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa

argentyński /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
argentiinalainen
  odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
argon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
argumentti
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;
  (matematyka, matematyczny) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik

aria /ˈarʲja/ (n)
aaria
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

ariański /arʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
areiolainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem

arka /ˈarka/ (n)
arkki
  (przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
hakapyssy
  czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 10 do 12 milimetrów

arkusz /ˈarkuʃ/ (n)
arkki
  płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp.

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
laskentataulukko
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

armata /arˈmata/ (n)
tykki
  działo o długiej lufie;

armia /ˈarmʲja/ (n)
armeija, maavoimat
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;
  (wojskowość, wojskowy) jednostka organizacyjna wojska – związek operacyjny, składający się z kilku dywizji lub korpusów
  (wojskowość, wojskowy) określenie wojsk lądowych danego państwa, bez lotnictwa i marynarki wojennej (armia w tym znaczeniu może obejmować także lotnictwo wojsk lądowych)

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
arroganssi
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

arogancki /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
julkea
  (książkowy) będący oznaką arogancji
  (książkowy) taki, którego cechą jest arogancja

aromat /aˈrɔ̃mat/ (n)
aromi
  zapach sprawiający przyjemność

aronia /aˈrɔ̃ɲja/ (n)
aronia
  (botanika, botaniczny) Aronia, krzew o małych, białych lub czerwonych kwiatach i drobnych, granatowych lub czerwonych owocach o słodko-cierpkim smaku;

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
arseeni
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenał /arˈsɛ̃naw/ (n)
arsenaali
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) budynek lub pomieszczenie pełniące funkcję składu broni; składnica broni; ; (zobacz) też arsenał w Encyklopedii staropolskiej

arsenian /arˈsɛ̃ɲãn/ (n)
arsenaatti
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu arsenowego;

arsenopiryt /ˌarsɛnɔpˈirɨt/ (n)
arseenikiisu
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarkosoli, jego głównym składnikiem jest siarczek żelazowo-arsenowy, zwykle zawiera domieszki złota;

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
artefakti
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
  przedmiot wykonany ludzką ręką;

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
artikkeli
  tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek
  część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
  rzecz, która jest przedmiotem handlu

artykuły gospodarstwa domowego /ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/ (n)
kodinkone
  urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku

artyleria /ˌartɨˈlɛrʲja/ (n)
tykistö
  (wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej

artysta /arˈtɨsta/ (n)
taiteilija
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystycznie /ˌartɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
taiteellisesti
  w sposób artystyczny

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
taiteellinen, artistinen
  związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty

arystokracja /ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
aristokratia
  najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
ylimys
  osoba należąca do arystokracji

arystokratyczny /ˌarɨstɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aristokraattinen
  związany z arystokracją

arystotelesowski /ˌarɨstˌɔtɛlɛsˈɔfski/ (adj)
aristotelilainen
  (filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk

arystotelizm /ˌarɨstɔtˈɛlizm/ (n)
aristotelismi
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmetyczny /ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aritmeettinen
  (przymiotnik) od: arytmetyka

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
aritmetiikka
  (matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

arytmia /aˈrɨtmʲja/ (n)
rytmihäiriö
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca

as /a ɛs/ /as/ (n)
ässä
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

asafetyda /ˌasafɛˈtɨda/ (n)
hajupihka, pirunpihka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;

ascetyczny /ˌastsɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
askeettinen
  właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń

asceza /asˈʦ̑ɛza/ (n)
askeesi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego

aseksualizm /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
aseksuaalisuus
  (seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;

aseksualny /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
aseksuaalinen
  (seksuologia, seksuologiczny) obojętny na sprawy płci i seksu, nieodczuwający pociągu seksualnego

asembler /aˈsɛ̃mblɛr/ (n)
konekielelle kääntäjä
  (informatyka, informatyczny) program tłumaczący kod języka asemblera na język maszynowy;

asertywność /ˌasɛrˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
itsevarmuus
  (psychologia, psychologiczny) posiadanie własnego zdania, własnych uczuć i umiejętność ich wyrażania i egzekwowania z poszanowaniem praw innych ludzi;

asfalt /ˈasfalt/ (n)
asfaltti
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

aspartam /asˈpartãm/ (n)
aspartaami
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
aspekti
  (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
puoli
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
aspiriini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

aspołeczny /ˌaspɔwˈɛtʃnɨ/ (adj)
antisosiaalinen
  obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego

astat /ˈastat/ (n)
astatiini, astaatti
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
astenosfääri
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asteroida /ˌastɛˈrɔjda/ (n)
asteroidi
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
asteriski
  (poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

asteryzm /aˈstɛrɨsm̥/ (n)
asterismi
  (astronomia, astronomiczny) układ gwiazd tworzący na niebie pewien widoczny zbiór, niebędący gwiazdozbiorem;
  (mineralogia, mineralogiczny) efekt optyczny polegający na powstaniu promieni świetlnych na minerale wskutek jego specyficznych właściwości;
  znak ⁂;

astma /ˈastma/ (n)
astma
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astrafobia /ˌastraˈfɔbʲja/ (n)
astrafobia, brontofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed błyskawicami

astrofizyk /ˌastrɔˈfʲizɨk/ (n)
astrofyysikko
  specjalista w zakresie astrofizyki

astrofizyka /ˌastrɔfˈizɨkˌa/ (n)
astrofysiikka
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrolabium /ˌastrɔˈlabʲjũm/ (n)
astrolabi
  (astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
astrologi
  człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
astrologia
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astrologiczny /ˌastrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
astrologinen
  dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
astronautti
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
astronomi
  specjalista w zakresie astronomii;

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
tähtitiede, astronomia
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astronomiczny /ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
astronominen
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (adj)
asturialainen
  (przymiotnik) od Asturia

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (n)
asturialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodnioromański używany w kilku hiszpańskich prowincjach;

asymetryczny /ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
epäsymmetrinen
  niebędący symetrycznym, niemający symetrii

asymilacja /ˌasɨmilˈatsja/ (n)
assimilaatio
  przystosowanie się do życia w obcej społeczności

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
asymptootti
  (matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

asyryjski /ˌasɨˈrɨjsʲci/ (adj)
assyrialainen
  dotyczący Asyrii, związany z Asyrią, pochodzący z Asyrii

asyryjski /ˌasɨˈrɨjsʲci/ (n)
assyrialainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) (starożytność) dialekt asyryjski języka akadyjskiego;
  (językoznawstwo, językoznawczy) język asyryjski;

asystent /asˈɨstɛnt/ (n)
assistentti, avustaja
  osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy

atak /ˈatak/ (n)
hyökkäys
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych
  (wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
sydäninfarkti
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atakować /ˌataˈkɔvaʨ̑/ (v)
hyökätä
  prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie
  występować w sposób agresywny przeciw komuś lub czemuś

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atavistinen
  o cechach podobnych jak u odległych przodków

atawizm /aˈtavʲism̥/ (n)
atavismi
  występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
ateisti
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ateistinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ateismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

atlas /ˈatlas/ (n)
kartasto
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
atmosfääri, ilmakehä
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie

atmosferyczny /ˌatmɔsfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
atmofäärinen
  związany z atmosferą ziemską

atol /ˈatɔl/ (n)
atolli, kehäriutta
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
atomi
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomowy /ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
ydin
  charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu

atrakcja /aˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
nähtävyys
  (książkowy) coś wyjątkowo interesującego, dostarczającego przyjemności lub rozrywki

atrakcyjny /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
puoleensavetävä
  o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
muste
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atrofia /aˈtrɔfʲja/ (n)
atrofia
  (medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;

atropina /ˌatrɔpˈina/ (n)
atropiini
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atrybut /aˈtrɨbut/ (n)
attribuutti
  rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś

attaché /attˈaxɛ/ (n)
attasea
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego;

atut /ˈatut/ (n)
valtti
  (termin karciany) kolor ustalony jako najbardziej wartościowy, umożliwiający przebicie innych kolorów; karta tego koloru
  cecha, umiejętność mogąca komuś przynieść pozytywne skutki

atłas /ˈatwas/ (n)
satiini
  (włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;

audiencja /awˈdʲjɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
audienssi
  oficjalne spotkanie z kimś na wysokim stanowisku

audiobook /ˌawdjɔbˈɔɔk/ (n)
äänikirja
  książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora;

audycja /awˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
lähetys
  program radiowy;

audyt /ˈawdɨt/ (n)
auditointi
  okresowa kontrola przedsiębiorstwa ukierunkowana na sprawdzenie dochodowości lub zgodności stosowanych procedur z założeniami;

audytorium /ˌawdɨˈtɔrʲjũm/ (n)
auditorio
  sala wykładowa, odczytowa;

augment /ˈawɡmɛ̃nt/ (n)
augmentti
  (językoznawstwo, językoznawczy) samogłoska dodawana na początku czasownika, zaznaczająca formę czasu przeszłego

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
huutokauppa
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

aura /ˈawra/ (n)
aura
  (medycyna, medyczny) zespół objawów przed wystąpieniem ataku padaczki

aureola /ˌawrɛˈɔla/ (n)
sädekehä
  (przenośnie, przenośnia) sława pewnego rodzaju, która kogoś otacza
  obwódka, zazwyczaj złotego koloru, na obrazach i rzeźbach o tematyce religijnej, otaczająca głowy świętych
  świetlista obwódka wokół jakiegoś przedmiotu

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
australialainen
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
itävaltalainen
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

austro-węgierski /ˈawstrɔvɛŋɡʲˈɛrski/ (adj)
itävaltaunkarilainen
  związany z Austro-Węgrami, dotyczący Austro-Węgier

autentycznie /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
autenttisesti
  w sposób autentyczny, prawdziwy, szczery, zgodny z rzeczywistością

autentyczny /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
autenttinen
  taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

auto /ˈawtɔ/ (n)
auto
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

auto- /ˈawtɔ/
auto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący automatu
  pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący wykonawcy czynności

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
omaelämäkerta
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobiograficzny /ˌawtɔbjˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
omaelämäkerrallinen
  mający charakter autobiografii, taki w którym autor nawiązuje do wydarzeń ze swego życia

autobus /awˈtɔbus/ (n)
bussi, linja-auto
  (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autochton /awtˈɔxtɔn/ (n)
alkuasukas
  rdzenny mieszkaniec jakiegoś terytorium

autochtoniczny /ˌawtɔxtɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
autoktoninen, kotoperäinen
  związany z autochtonami, dotyczący autochtonów

autograf /awˈtɔɡraf/ (n)
nimikirjoitus
  własnoręczny podpis

autokar /awˈtɔkar/ (n)
bussi
  (motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży

autokefaliczny /ˌawtɔkˌɛfalˈitʃnɨ/ (adj)
autokefaalinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
autoklaavi
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
autokratia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

automat /awˈtɔ̃mat/ (n)
automaatti
  maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;

automat sprzedający /awˈtɔ̃mat ˌspʃɛdaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
myyntiautomaatti
  automat z drobnymi artykułami do sprzedaży, takimi jak np. napoje, papierosy

automatyczna sekretarka /ˌawtɔmatˈɨtʃna sˌɛkrɛtˈarka/ (n)
puhelinvastaaja
  (telekomunikacja) oprogramowanie lub urządzenie odbierające połączenia telefoniczne i nagrywające ich treści

automatyczny /ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
automaattinen
  wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
autonomia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
autonominen
  związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autor /ˈawtɔr/ (n)
tekijä
  twórca, wynalazca, założyciel

autorytaryzm /ˌawtɔrɨtˈarɨzm/ (n)
autoritarismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych o bezwzględny posłuch obywateli

autorytatywny /ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
autoritaarinen
  oparty na wiarygodnym autorytecie

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
asiantuntija
  człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi
  wpływ osobisty, powaga, prestiż

autostopowiczka /ˌawtɔstɔpɔˈvʲiʧ̑ka/ (n)
liftari
  kobieta, która podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
moottoritie
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na pasy ruchu dla różnych szybkości i kierunków;

autunit /awtˈuɲit/ (n)
autuniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;

autystyczny /ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
autistinen
  związany z autyzmem, dotyczący autyzmu

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
autismi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awangarda /ˌavaŋɡˈarda/ (n)
etujoukko
  (wojskowość, wojskowy) część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły
avantgardistit
  grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny

awansować /ˌavansˈɔvatɕ/ (v)
ylentää
  przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień

awarski /avˈarski/ (n)
avaari
  (językoznawstwo, językoznawczy) język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;

awaryjne lądowanie /ˌavarˈɨjnɛ lˌɔndɔvˈaɲʲɛ/ (n)
hätälasku
  (lotnictwo, lotniczy) procedura przedwczesnego lądowania podejmowana ze względu na zaistnienie warunków zagrażających bezpieczeństwu pasażerów w razie dalszego lotu;

awatar /aˈvatar/ (n)
avatar
  (informatyka, informatyczny) personifikacja osoby w cyberprzestrzeni, reprezentacja uczestników światów wirtualnych
  (informatyka, informatyczny) w internecie: obrazek wyświetlany obok nazwy użytkownika
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga

awerroizm /ˌavɛrˈɔizm/ (n)
averroismi
  (filozofia, filozoficzny) doktryna popularna pod koniec XIII wieku, oparta na interpretacji myśli Arystotelesa dokonanych przez Awerroesa;

awestyjski /ˌavɛstˈɨjski/ (n)
avesta
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
avokado
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc rośliny (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

azalia /azˈalja/ (n)
atsalea
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest /ˈazbɛst/ (n)
asbesti
  (mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
azerbaidžanilainen
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azerski /aˈzɛrsʲci/ (adj)
azeri
  odnoszący się do Azerów lub Azerbejdżanu

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
aasialainen
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azot /ˈazɔt/ (n)
typpi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azotan /aˈzɔtãn/ (n)
nitraatti
  (chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3)

azotowy /ˌazɔˈtɔvɨ/ (adj)
typekäs
  (chemia, chemiczny) związany z azotem; zawierający azot

azuryt /aˈzurɨt/ (n)
atsuriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał – zasadowy węglan miedzi;

azymut /azˈɨmut/ (n)
atsimuutti
  kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

ałun /ˈawũn/ (n)
aluna
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) ałun potasowy;
  (chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu

aż /aʃ/ (conjunction)
kunnes
  …wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność

ażur /ˈaʒur/ (n)
reikätyö
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) ozdobny układ otworów w dowolnym materiale

baba /ˈbaba/ (n)
akka
  (potocznie, potoczny) (rubaszny, rubasznie) lub (pogardliwie) o kobiecie, żonie, partnerce życiowej

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
mummo
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babie lato /ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/ (n)
harso
  nitki pajęczyny unoszone przez wiatr w pogodne dni wczesnej jesieni;
intiaanikesä
  wczesnojesienne dni;

babiloński /ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
babylonialainen
  związany z Babilonią, Babilonem

bachor /ˈbaxɔr/ (n)
kakara
  (pejoratywnie, pejoratywny) dziecko, zwłaszcza niegrzeczne ((dawniej, dawny) szczególnie żydowskie)

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
tutkimus
  poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego
  sprawdzenie stanu zdrowia

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
tutkia
  sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim
  przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
sulkapallo
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
matkatavarat
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik /baˈɡaʒʲɲik/ (n)
matkatavarasäiliö
  miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach

bagażnik dachowy /baɡˈaʒɲiɡ daxˈɔvɨ/ (n)
kattoteline
  (motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy

bagietka /baˈɟɛtka/ (n)
patonki
  (spożywczy) długa, cienka bułka;

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
bajonetti, pistin
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
suo
  (ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;

bajka /ˈbajka/ (n)
satu
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem;

bajka na dobranoc /bˈajka na dɔbrˈanɔts/ (n)
iltasatu
  historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu

bajt /bajt/ (n)
tavu
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bak /bak/ (n)
polttoainesäiliö
  zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu;

bakalaureat /bˌakalawrˈɛat/ (n)
ylioppilas
  (edukacja, edukacyjny) anglosaski najniższy uniwersytecki stopień naukowy

bakelit /baˈkɛlʲit/ (n)
bakeliitti
  (chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;

bakszysz /bˈakʃɨʃ/ (n)
juomaraha
  w krajach Bliskiego Wschodu i Afryki północnej: podarunek pieniężny, napiwek, jałmużna

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
bakteeri
  (biologia, biologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
bakteriologia
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

bakteriologiczny /bˌaktɛrjˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
bakteriologinen
  związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii

baktrian /ˈbaktrʲjãn/ (n)
kameli
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd dwugarbny

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
munakoiso
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;

bal /bal/ (n)
tanssiaiset
  (choreografia, choreograficzny) uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

balerina /ˌbalɛˈrʲĩna/ (n)
balettitanssijatar
  (potocznie, potoczny) damskie lekkie czółenko, wzorowane na baletkach, na płaskim obcasie lub bez obcasa, często obszyte elastyczną taśmą lub gumą
  tancerka, solistka zespołu baletowego

balet /ˈbalɛt/ (n)
baletti
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny napisany specjalnie dla baletu (1.1)

baletnica /ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
balettitanssijatar
  kobieta, która tańczy w balecie

balista /baˈlʲista/ (n)
ballista
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) starożytna i średniowieczna machina oblężnicza;

balistyczny /ˌbalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ballistinen
  taki, który leci po krzywej balistycznej
  związany z balistyką, dotyczący balistyki

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
parveke
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada /balˈːada/ (n)
balladi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
kuumailmapallo
  (lotnictwo, lotniczy) wyposażony w gondolę aerostat bez napędu;
ilmapallo
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

balsam /ˈbalsãm/ (n)
balsami
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;

balustrada /ˌbaluˈstrada/ (n)
kaide
  zabezpieczenie, obramowanie balkonów, dachów, mostów, schodów, tarasów, wiaduktów, itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i często pełniące jednocześnie funkcję ozdobną;

bambus /ˈbãmbus/ (n)
bambu
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalność /banˈalnɔɕtɕ/ (n)
banaalius
  cecha tego, co banalne

banalny /bãˈnalnɨ/ (adj)
lattea
  zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan /ˈbãnãn/ (n)
banaani
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  (spożywczy) owoc rośliny (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

banał /ˈbãnaw/ (n)
banaliteetti
  brak oryginalności w czymś
  powiedzenie niemające głębszej treści, ogólnie znane

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
kääre
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandażować /ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
laastaroida
  zakładać bandaż, owijać bandażem

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
bandiitti
  człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw

bangladeski /ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci/ (adj)
bangladeshilainen
  związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
banjo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank /bãŋk/ (n)
pankki
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bank spermy /ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/ (n)
spermapankki
  (potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;

bankier /bˈaŋkʲɛr/ (n)
pankkiiri
  właściciel lub dyrektor banku

bankiet /ˈbãŋcɛt/ (n)
banketti, juhla-ateria
  wystawne, uroczyste przyjęcie

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
seteli
  (bankowość, bankowy) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę;

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
pankkiautomaatti
  urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

bankructwo /bãŋˈkruʦ̑tfɔ/ (n)
konkurssi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd
  utrata znaczenia i wpływów, ideowy, moralny upadek, klęska planów życiowych

baptystyczny /bˌaptɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
baptisti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami

baptyzm /ˈbaptɨsm̥/ (n)
baptismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;

bar /bar/ (n)
barium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
baari
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
  (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
  (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol

baran /ˈbarãn/ (n)
pässi
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy

baranek /baˈrãnɛk/ (n)
karitsa
  (zoologia, zoologiczny) mały, młody baran
  (potocznie, potoczny) łagodna, miła osoba

baranina /ˌbarãˈɲĩna/ (n)
lampaanliha
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso otrzymywane z owcy lub barana;

barbarzyński /bˌarbaʒˈɨɲski/ (adj)
barbaarinen
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbituran /bˌarbʲitˈuran/ (n)
barbituraatti
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych

barczysty /bartʃˈɨstɨ/ (adj)
harteikas
  szeroki w barkach

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
oikein
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

barglik /bˈarɡlik/ (n)
vilistäjä
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Acanthisittidae

barion /bˈarjɔn/ (n)
baryoni
  (fizyka, fizyczny) fermion o niezerowej liczbie barionowej

bark /bark/ (n)
hartia
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
kuunarilaiva
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barok /ˈbarɔk/ (n)
barokki
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku;

barokowy /ˌbarɔˈkɔvɨ/ (adj)
barokki
  (sztuka) związany z barokiem, dotyczący baroku

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
barometri
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
paroni
  niski tytuł arystokratyczny;

baronet /baˈrɔ̃nɛt/ (n)
baronetti
  dziedziczny, nieszlachecki brytyjski tytuł honorowy;
  mężczyzna noszący tytuł (1.1)

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
borssi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kwaśna zupa;

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
barrikadi
  (wojskowość, wojskowy) doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
baritoni
  głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;
  mężczyzna śpiewający barytonem (1.1)

bas /bas/ (n)
basso
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara basowa; każdy instrument o niskich dźwiękach

baseball /basˈɛball/ (n)
baseball
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
allas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
allas, uima-allas
  forma skrócona od basen pływacki

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
baskilainen, baski
  związany z Baskami, dotyczący Basków

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (n)
baski, baskin kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;

baszkirski /baʃkˈirski/ (adj)
baškiiri
  związany z Baszkirami

baszkirski /baʃkˈirski/ (n)
baškiiri
  (językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski;

bat /bat/ (n)
baht
  (jednostka monetarna) waluta Tajlandii;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
pataljoona
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;

batat /bˈatat/ (n)
bataatti
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

bateria /baˈtɛrʲja/ (n)
patteri
  (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii

batik /ˈbatʲik/ (n)
batiikki
  (włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione;

batuta /baˈtuta/ (n)
tahtipuikko, pinna
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

batymetria /ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
batymetria
  dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;

batyskaf /baˈtɨskaf/ (n)
batyskafi
  statek podwodny do badań na dużych głębokościach;

bawarski /baˈvarsʲci/ (adj)
baijerilainen
  pochodzący z Bawarii

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
puuvilla
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);
  (botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie;

bawełniany /ˌbavɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
puuvillainen
  wykonany z bawełny

bawół /ˈbavuw/ (n)
puhveli
  (zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła;

baza /ˈbaza/ (n)
kanta
  główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania

baza danych /bˈaza dˈanɨx/ (n)
tietokanta
  (informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt /ˈbazalt/ (n)
basaltti
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazar /ˈbazar/ (n)
basaari
  teren, na którym można handlować; plac ze straganami

bazgrać /ˈbazɡraʨ̑/ (v)
piirrellä
  (potocznie, potoczny) pisać niestarannie i niewyraźnie

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
basilika
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylika /baˈzɨlʲika/ (n)
basilika
  (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego);
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom

bazyliszek /bˌazɨlˈiʃɛk/ (n)
basiliski
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek;
  (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
pelätä
  martwić się, niepokoić się
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś

bałkanizacja /bˌawkaɲizˈatsja/ (n)
balkanisaatio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałkański /bawˈkãj̃sʲci/ (adj)
Balkanin
  (geografia, geograficzny) dotyczący Bałkanów, związany z Bałkanami
  (geografia, geograficzny) związany z Bałkanami (pasmem górskim)

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
balttilainen
  od Bałtyk

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
lumiukko
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;

bałwochwalstwo /bˌawvɔxfˈalstfɔ/ (n)
epäjumalanpalvelus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kult bożków (bałwanów)

bańka /ˈbãɲka/ (n)
kupla
  (potocznie, potoczny) bańka mydlana

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
saippuakupla
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
fasaani
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

bażyna /baʒˈɨna/ (n)
variksenmarja
  (botanika, botaniczny) Empetrum L. rodzaj krzewinek należących do rodziny wrzosowatych

beatyfikacja /ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
beatifikaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

beatyfikować /bˌɛatˌɨfikˈɔvatɕ/ (v)
autuuttaa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
määkiä
  o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
tynnyri
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami;

bednarz /ˈbɛdnaʃ/ (n)
tynnyrintekijä
  rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
pihvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

begonia /bɛˈɡɔ̃ɲja/ (n)
begonia
  (botanika, botaniczny) Begonia, roślina pochodzenia tropikalnego, hodowana jako roślina doniczkowa lub kwietnikowa ze względu na ozdobne liście i różnobarwne kwiaty;

behawioryzm /bˌɛxavʲˈɔrɨzm/ (n)
behaviorismi
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bejsbolówka /bˌɛjzbɔlˈufka/ (n)
lippalakki
  sportowe nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem, zazwyczaj z tyłu posiada regulowalne zapięcie

bekasik /bɛˈkaɕik/ (n)
jänkäkurppa
  (ornitologia, ornitologiczny) Lymnocryptes minimus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

bekać /ˈbɛkaʨ̑/ (v)
röyhtäistä
  odbijać się

bekaśnica /bˌɛkaɕɲˈitsa/ (n)
kotilokurki
  (ornitologia, ornitologiczny) Aramus guarauna, gatunek ptaka z rzędu żurawiowych;

bekerel /bɛkˈɛrɛl/ (n)
becquerel
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
belgialainen
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

belgradzki /bɛlˈɡraʦ̑ʲci/ (adj)
belgradilainen
  związany z Belgradem (stolicą Serbii)

belizeński /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci/ (adj)
belizeläinen
  związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców

belka /ˈbɛlka/ (n)
palkki
  (technologia, technika, techniczny) w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo
  (technologia, technika, techniczny) zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie
  długi, obrobiony pień drzewa

belona /bɛˈlɔ̃na/ (n)
nokkakala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;

belweder /bɛlˈvɛdɛr/ (n)
näköalapaikka
  (architektura, architektoniczny) widokowy budynek ogrodowy położony na wzniesieniu;

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
alennettu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

beneficjent /bˌɛnɛfˈitsjɛnt/ (n)
edunsaaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba czerpiąca zyski, profity z czegoś

benzen /bˈɛnzɛn/ (n)
bentseeni
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
bensiini
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berdysz /ˈbɛrdɨʃ/ (n)
pertuska
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
baskeri
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

beri-beri /bˈɛribˈɛri/ (n)
beriberi
  (medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
berkelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

berlińczyk /bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
berliiniläinen
  mieszkaniec Berlina

berliński /bɛrˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
berliinin
  odnoszący się do miasta Berlin

bermudy /bɛrmˈudɨ/ (n)
bermudat
  męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plaży

bermudzki /bɛrmˈutski/ (adj)
bermudalainen
  dotyczący Bermudów

bernikla białolica /bɛrʲˈɲikla ˌbʲjawɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
valkoposkihanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Branta leucopsis, gatunek z rodziny kaczkowatych;

bernikla obrożna /bɛrʲˈɲikla ɔbˈrɔʒna/ (n)
sepelhanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Branta bernicla, gatunek gniazdujący w arktycznej tundrze;

bernikla rdzawoszyja /bɛrʲˈɲikla ˌrʣ̑avɔˈʃɨja/ (n)
punakaulahanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Branta ruficollis, gatunek z rodziny kaczkowatych, gnieżdżący się w syberyjskiej tundrze;

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
beryllium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

berło /ˈbɛrwɔ/ (n)
valtikka
  ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

bestseller /bɛˈstsɛlɛr/ (n)
bestselleri
  dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
betoni
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betoniarka /ˌbɛtɔ̃ˈɲarka/ (n)
betonimylly
  maszyna do wyrobu betonu

betonowy /ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
betoni-
  wykonany z betonu

bez /bɛs/ (n)
saksanheisi, seljat
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez /bɛs/ (preposition)
ilman
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

bez grosza przy duszy /bˈɛz ɡrˈɔʃa pʃɨ dˈuʃɨ/ (adj)
pennitön
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, bez środków do życia

bez pracy nie ma kołaczy /bɛs‿ˈpraʦ̑ɨ ˈɲɛ‿ma kɔˈwaʧ̑ɨ/ (proverb)
vaikeuksien kautta voittoon
  żeby coś osiągnąć, trzeba najpierw na to zapracować

bez- /bɛs/ /bɛz/ (prefix)
-ton
  …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

beza /ˈbɛza/ (n)
marenki
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

bezalkoholowy /ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alkoholiton
  niezawierający, pozbawiony alkoholu

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
väritön
  nie mający barwy

bezbolesny /bˌɛzbɔlˈɛsnɨ/ (adj)
kivuton
  niepowodujący, niesprawiający bólu

bezbożny /bɛzˈbɔʒnɨ/ (adj)
jumalaton
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) negujący istnienie boga/Boga
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niemiły Bogu, sprzeczny z przykazaniami Boga

bezcenny /bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
mittaamattoman arvokas
  mający ogromną wartość

bezchmurny /bɛsˈxmurnɨ/ (adj)
pilvetön
  charakteryzujący się brakiem chmur

bezczelność /bɛʃˈʧ̑ɛlnɔɕʨ̑/ (n)
röyhkeys
  nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
loukkaava
  cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezdenny /bɛzdˈɛnnɨ/ (adj)
pohjaton
  taki, który wydaje się nie mieć dna

bezdomność /bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
asunnottomuus
  (socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
koditon, asunnoton
  taki, który nie ma domu

bezduszny /bɛzˈduʃnɨ/ (adj)
kylmä
  mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek

bezdyskusyjny /bˌɛzdɨskusˈɨjnɨ/ (adj)
kieltämätön
  niepodlegający dyskusji

bezdzietność /bɛʑˈʥ̑ɛtnɔɕʨ̑/ (n)
lapsettomuus
  nieposiadanie potomstwa;

bezdzietny /bɛʑˈʥ̑ɛtnɨ/ (adj)
lapseton
  niemający dzieci, potomstwa

bezdźwięczny /bɛzdʑvʲˈɛntʃnɨ/ (adj)
soinniton
  (językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka przy wymawianiu, której nie drżą więzadła głosowe
  nie wydający dźwięku (głosu)

bezglutenowy /ˌbɛzɡlutɛ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
gluteeniton
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (biochemia, biochemiczny) pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu

bezgraniczny /ˌbɛzɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
rajaton
  taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś

bezgrzeszny /bɛzɡʒˈɛʃnɨ/ (adj)
synnitön
  (poetycki, poetycko) bez grzechu, wolny od grzechu, niewinny

bezgwiezdny /bɛzɡvʲˈɛzdnɨ/ (adj)
tähdetön
  nie mający gwiazd

bezimienny /ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
nimetön
  nie mający imienia czy nazwy

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
epäitsekäs
  taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezkarność /bɛskˈarnɔɕtɕ/ (n)
rankaisemattomuus
  uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem

bezkrwawy /bɛskrfˈavɨ/ (adj)
veretön
  taki, który obywa się bez rozlewu krwi

bezkrytyczny /ˌbɛskrɨˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kritiikitön
  pozbawiony krytyki, całkowicie coś akceptujący bez słowa sprzeciwu

bezkręgowiec /bˌɛskrɛŋɡˈɔvʲɛts/ (n)
selkärangaton
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;

bezlistny /bɛzˈlʲistnɨ/ (adj)
lehdetön
  taki, który nie ma liści

bezmięsny /bɛzˈmʲjɛ̃w̃snɨ/ (adj)
lihaton
  o jedzeniu, diecie: niezawierający mięsa, pozbawiony mięsa

bezmyślny /bɛzmˈɨɕlnɨ/ (adj)
ajattelematon
  taki, który nad niczym się nie zastanawia; (także, też) świadczący o takiej cesze

beznadzieja /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
epätoivo
  stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
infinitiivi
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
persoonaton
  taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

bezołowiowy /bˌɛzɔwɔvʲˈɔvɨ/ (adj)
lyijytön
  niezawierający ołowiu

bezpaństwowy /bˌɛspaɲstfˈɔvɨ/ (adj)
kansalaisuudeton
  nie mający przynależności państwowej; nie należący do żadnego z państw

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
turvallisuus, turva
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
sulake
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpieczny /bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
turvallinen
  taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi
  taki, który nie stwarza zagrożenia

bezpodstawny /ˌbɛspɔtˈstavnɨ/ (adj)
perusteeton
  nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw

bezprzewodowy /bˌɛspʃɛvɔdˈɔvɨ/ (adj)
langaton
  (technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

bezpłatny /bɛsˈpwatnɨ/ (adj)
ilmainen
  taki, za który nie pobiera się opłaty

bezpłetwiec /bɛspwˈɛtfʲɛts/ (n)
puuhanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anseranas semipalmata, gatunek ptaka z rzędu blaszkodziobych;

bezradność /bɛzˈradnɔɕʨ̑/ (n)
avuttomuus
  niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;

bezradny /bɛzˈradnɨ/ (adj)
avuton
  niemogący lub nieumiejący sobie poradzić w życiu lub w trudnej sytuacji

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
työttömyys
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (adj)
työtön
  bez pracy, bez zajęcia

bezrogi /bɛzrˈɔɡʲi/ (adj)
sarveton
  (zoologia, zoologiczny) nie mający rogów

bezręki /bɛzˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
kädetön
  niemający rąk

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
unettomuus
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
avuton
  bez sił, niezdolny do walki
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezszwowy /bɛsʃfˈɔvɨ/ (adj)
saumaton
  nie mający szwów, wykonany bez użycia szwów

beztroski /bɛsˈtrɔsʲci/ (adj)
huoleton
  nie mający trosk, zmartwień

bezustannie /bˌɛzustˈanɲʲɛ/ (adv)
yhtäjaksoisesti
  bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie

bezwartościowy /ˌbɛzvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
arvoton
  nieposiadający żadnej wartości

bezwarunkowy /ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ/ (adj)
ehdoton
  nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny

bezwietrzny /bɛzˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
tyyni
  charakteryzujący się brakiem wiatru

bezwodny /bɛzvˈɔdnɨ/ (adj)
vedetön
  pozbawiony wody, wilgoci

bezwstydny /bɛsˈfstɨdnɨ/ (adj)
häpeilemätön
  taki, który nie odczuwa wstydu; bez skrupułów
  taki, który świadczy o braku skromności

bezwzględny /bɛzˈvzɡlɛ̃ndnɨ/ (adj)
armoton
  okrutny, pozbawiony współczucia

bezwładność /bɛzˈvwadnɔɕʨ̑/ (n)
inertia
  (fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu

bezwłosy /bɛzˈvwɔsɨ/ (adj)
karvaton
  niemający włosów, będący bez włosów

bezzałogowy /bˌɛzzawɔɡˈɔvɨ/ (adj)
miehittämätön
  (lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
hampaaton
  taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

bełkot /ˈbɛwkɔt/ (n)
diibadaaba
  (potocznie, potoczny) wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie

bełt /bɛwt/ (n)
vasama
  pocisk kuszy;

beżowy /bɛˈʒɔvɨ/ (adj)
beesi, beige
  mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

biała herbata /ˈbʲjawa xɛrˈbata/ (n)
valkoinen tee
  herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
leukemia
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białas /bjˈawas/ (n)
kalpeanaaama
  (potocznie, potoczny) (slangowo) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o białej skórze, człowiek białej rasy

białawy /bʲjaˈwavɨ/ (adj)
valkeahko
  mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
proteiini, valkuaisaine
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
valkovenäläinen, valkovenäjä
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
valkovenäjä
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

białorzytka /ˌbʲjawɔˈʒɨtka/ (n)
kivitasku
  (ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;

białowłosy /bjˌawɔvwˈɔsɨ/ (adj)
vaaleahiuksinen
  taki, który ma białe włosy

białozór /bʲjaˈwɔzur/ (n)
tunturihaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
valkoinen, valkea
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
raamatullinen
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliograf /bʲibljˈɔɡraf/ (n)
bibliografi
  (rzadki, rzadko używany) specjalista w dziedzinie bibliografii

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
bibliografia
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
kirjasto
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
kirjastonhoitaja
  pracownik biblioteki;

bibuła /bʲibˈuwa/ (n)
imupaperi
  rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

biceps /bʲˈitsɛps/ (n)
hauis
  (anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia;

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
bidee
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

biec /bʲjɛʦ̑/ (v)
juosta
  szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi
  o czasie mijać, przemijać

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
köyhyys
  stan braku środków do życia

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
köyhä
  taki, któremu brakuje środków do życia

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
leppäkerttu
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) Coccinella septempunctata, biedronka siedmiokropka; biedronka (1.1) o czerwonych skrzydłach z siedmioma czarnymi kropkami;
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

bieg /bʲjɛk/ (n)
juoksu
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
  poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki

bieg płotkarski /ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci/ (n)
aitajuoksu
  (sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki;

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
juoksija
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

biegać /ˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
juosta
  przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
napa
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu

biegun magnetyczny /ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
magneettinapa
  (fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe;
  (geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty;

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
kura, ripuli
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biegus /ˈbʲjɛɡus/ (n)
sirri
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Calidris

biegus mały /bjˈɛɡus mˈawɨ/ (n)
lapinsirri
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris temminckii, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegus rdzawy /ˈbʲjɛɡus ˈrʣ̑avɨ/ (n)
isosirri
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris canutus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegus zmienny /ˈbʲjɛɡuz ˈːmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
suosirri
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biel /bʲjɛl/ (n)
valkea
  biały kolor;
  biały pigment (barwnik) używany do wyrobu farb
  biały ubiór

bielaczek /bʲjɛˈlaʧ̑ɛk/ (n)
uivelo
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus albellus, tracz bielaczek, gatunek z rodziny kaczkowatych;

bielik /ˈbʲjɛlʲik/ (n)
merikotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
alusvaate
  odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

bierne palenie /ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
passiivinen tupakointi
  zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
akkusatiivi
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

biernikowy /ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
akkusatiivi
  (gramatyka) dotyczący biernika

bierny /ˈbʲjɛrnɨ/ (adj)
passiivimuotoinen
  (gramatyka) związany ze stroną bierną
  niewykazujący inicjatywy

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
konfirmaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

bierzmować /bʲjɛʒˈmɔvaʨ̑/ (v)
konfirmoida
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać sakramentu bierzmowania

bieżnia /ˈbʲjɛʒʲɲa/ (n)
juoksurata
  (sport, sportowy) specjalny tor do uprawiania biegów lekkoatletycznych;

bieżnik /ˈbʲjɛʒʲɲik/ (n)
ura
  (motoryzacja) zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność;

bifobia /bʲifˈɔbja/ (n)
bifobia
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych

bigamia /bʲiˈɡãmʲja/ (n)
bigamia
  pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;

bigamista /bʲˌiɡamˈista/ (n)
kaksiavioinen
  ten, kto popełnia bigamię tzn. ma dwie żony

bijekcja /bʲijˈɛktsja/ (n)
bijektio
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
bikinit
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bila /ˈbʲila/ (n)
biljardipallo
  (sport, sportowy) mała, twarda kula do gry w bilard;

bilard /ˈbʲilart/ (n)
biljardi
  (sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;
  pokryty suknem stół z bandami przystosowanydo gry w bilard (1.1);

bilbil /bʲˈilbʲil/ (n)
bulbuli
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae);

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
lippu, matkalippu
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

bilion /ˈbʲilʲjɔ̃n/ (n)
biljoona
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (interjection)
bingo
  okrzyk zwycięstwa, wyrażający zadowolenie z czegoś

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (n)
bingo
  rodzaj gry hazardowej

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
biokemia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biochemiczny /bjˌɔxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
biokemiallinen
  (biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii

biodegradacja /bjˌɔdɛɡradˈatsja/ (n)
biohajoaminen
  (biochemia, biochemiczny) proces rozpadu substancji na proste związki organiczne pod wpływem czynników naturalnych – bakterii, grzybów, pierwotniaków i żerowania organizmów wyższych;

biodro /ˈbʲjɔdrɔ/ (n)
lonkka
  (anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

biogeografia /ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
biogeografia
  nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;

biograf /ˈbʲjɔɡraf/ (n)
elämäkerran kirjoittaja
  autor biografii;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
elämäkerta
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biograficzny /ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
elämäkerrallinen, biografinen
  związany z biografią, dotyczący biografii

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
biologi
  specjalista w zakresie biologii

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
biologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna /bjɔlˈɔɡja mˌɔlɛkulˈarna/ (n)
molekyylibiologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
biologinen
  związany z biologią, dotyczący biologii

biomedycyna /ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
biolääketiede
  dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych;

bioniczny /bʲjɔ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
bioninen
  związany z bioniką

bionika /bjˈɔɲikˌa/ (n)
bioniikka
  (biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;

biopaliwo /bjˌɔpalˈivɔ/ (n)
biopolttoaine
  paliwo otrzymywane z biomasy;

biopsja /ˈbʲjɔpsʲja/ (n)
biopsia
  (medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego;

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
biodiversiteetti
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biotop /bjˈɔtɔp/ (n)
biotooppi
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) charakterystyczne środowisko występowania, siedlisko ekologiczne gatunku

birginiak /bʲirʲˈɟĩɲak/ (n)
allihaahka
  (ornitologia, ornitologiczny) Polysticta stelleri, pstrokaczka, kaczka srokata, gatunek kaczki edredonowej;

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
biseksuaalisuus
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biseksualny /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
biseksuaalinen
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
piispa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

bistro /ˈbʲistrɔ/ (n)
bistro
  (książkowy) (gastronomia) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi;

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
kermavaahto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
taistelu
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
kirjoituspöytä
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
toimisto
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
matkatoimisto
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biuro rzeczy znalezionych /bjˈurɔ ʒˈɛtʃɨ znˌalɛʑˈɔnɨx/ (n)
löytötavaratoimisto
  (turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać

biurokracja /ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
byrokratia
  (potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów

biurokrata /bjˌurɔkrˈata/ (n)
byrokraatti
  urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

biust /bʲjust/ (n)
povi
  popiersie

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
rintaliivit
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
vismutti
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznes /ˈbʲiznɛs/ (n)
ala
  interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk

bizon /ˈbʲizɔ̃n/ (n)
amerikanbiisoni
  (zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;

bić /bʲiʨ̑/ (v)
lyödä
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
korut
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blacha /ˈblaxa/ (n)
ohutlevy
  cienki, płaski kawałek metalu;

blady /ˈbladɨ/ (adj)
kalpea
  o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację

blaszka /ˈblaʃka/ (n)
heltta
  (botanika, botaniczny) element owocnika grzyba budujący jeden z typów hymenoforu;

blaszkodziobe /blˌaʃkɔdʑˈɔbɛ/ (n)
sorsalinnut
  (ornitologia, ornitologiczny) Anseriformes, rząd ptaków, do którego, z ptaków występujących w Polsce należą gęsi, łabędzie i kaczki;

blazonowanie /ˌblazɔ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
blasonointi
  opis herbu wykonany zgodnie z zasadami heraldyki

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
läheinen
  taki, który jest w niewielkiej odległości

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
läheinen
  w niewielkiej odległości

bliskowschodni /ˌblʲiskɔfˈsxɔdʲɲi/ (adj)
[[Lähi-itä|Lähi-idän]]
  dotyczący Bliskiego Wschodu, dziejący się na Bliskim Wschodzie

bliskość /ˈblʲiskɔɕʨ̑/ (n)
läheisyys
  niewielkie oddalenie w przestrzeni, mały dystans między danymi obiektami

blizna /ˈblʲizna/ (n)
arpi
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
kaksoset
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie

blog /blɔk/ (n)
blogi
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

bloger /ˈblɔɡɛr/ (n)
bloggaaja
  (informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga

blogować /blɔɡˈɔvatɕ/ (v)
blogata
  (informatyka, informatyczny) prowadzić blog

blok /blɔk/ (n)
järkäle
  (budownictwo) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krążek na którym lina zmienia kierunek przesuwając się w rowku;
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część kodu programu;
  (kolejnictwo) element blokady
  (sport, sportowy) w siatkówce obrona polegająca na podniesieniu rąk ponad siatkę przez jednego lub kilku graczy drużyny;
  duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy
  grupa pomieszczeń lub urządzeń pełniących określoną funkcję
ploki
  zeszyt, notes z kartkami większego formatu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych

blok mieszkalny /ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/ (n)
asuinkerrostalo
  budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;

blond /blɔ̃nt/ (adj)
vaalea
  o włosach jasny, płowy

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
muratti
  (botanika, botaniczny) roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluza /ˈbluza/ (n)
collegepaita
  (krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów;

bluzka /ˈbluska/ (n)
pusero
  (krawiectwo) lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę

bluźnić /ˈbluʑɲiʨ̑/ (v)
pilkata Jumalaa
  uwłaczać słowem czemuś co jest uznawane za święte

boa /ˈbɔa/ (n)
boa
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;

bobslej /ˈbɔpslɛj/ (n)
rattikelkka
  sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

bobsleje /bɔpsˈlɛjɛ/ (n)
rattikelkkailu
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportowa polegająca na zjeżdżaniu bobslejami po sztucznym torze lodowym;

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
haikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
kattohaikara
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
mustahaikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

bod /bɔt/ (n)
baudi
  (informatyka, informatyczny) jednostka prędkości transmisji sygnału;

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
kannuste
  (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;

bogactwo /bɔˈɡaʦ̑tfɔ/ (n)
rikkaus
  wielka ilość, różnorodność
  majątek, posiadane dobra o dużej wartości

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
rikas
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
  taki, który obfituje w coś
  dający dużą możliwość wyboru

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
jumalatar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo rodzaju żeńskiego

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
sankari
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.

bohaterka /ˌbɔxaˈtɛrka/ (n)
sankaritar
  forma żeńska od: bohater; kobieta odważna

bohaterski /ˌbɔxaˈtɛrsʲci/ (adj)
sankarillinen
  postępujący jak bohater
  związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi

bohaterstwo /ˌbɔxaˈtɛrstfɔ/ (n)
sankaruus
  czyn, zachowanie wymagające odwagi, męstwa; postawa właściwa bohaterowi

bohr /bɔxr̥/ (n)
bohrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

bojar /bˈɔjar/ (n)
pajari
  (historia, historyczny, historycznie) w dawnej Bułgarii, Rosji i Rusi Kijowskiej członek klasy najbardziej znaczących w państwie feudałów;

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
boikotti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować /bˌɔjkɔtˈɔvatɕ/ (v)
boikotoida
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bojler /ˈbɔjlɛr/ (n)
boileri
  zbiornik do podgrzewania wody

bokeh /bˈɔkɛx/ (n)
boke
  (fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boks /bɔks/ (n)
nyrkkeily
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
nyrkkeilijä
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)
bokseri
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa;
  (motoryzacja) silnik spalinowy o przeciwległych cylindrach

bokserki /bɔˈksɛrʲci/ (n)
bokseri
  męskie, luźne majtki z krótkimi nogawkami

bolesny /bɔˈlɛsnɨ/ (adj)
kivulias
  (medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
koskea, sattua
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boliwijski /ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/ (adj)
bolivialainen
  odnoszący się do Boliwii

boloński /bɔˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
bologna[[-lainen|lainen]]
  wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

bom /bɔ̃m/ (n)
puomi
  (marynarka) poziome drzewce na żaglowcu;

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
pommi
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;

bomba atomowa /bˈɔmba ˌatɔmˈɔva/ (n)
ydinpommi, atomipommi
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
pommittaa
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi

bombka /ˈbɔ̃mpka/ (n)
joulupallo
  kulista ozdoba choinkowa

bon /bɔ̃n/ (n)
kuponki
  dokument uprawniający do uzyskania określonych towarów, usług lub innych dóbr;

bonapartyzm /bˌɔnapˈartɨzm/ (n)
bonapartismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; (także, też) frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte;

bonsai /bɔnsˈai/ (n)
bonsai
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

bonżurka /bɔ̃n͇ˈʒurka/ (n)
tupakkatakki
  (krawiectwo) poranny ubiór męski, podobny do marynarki;

boom /bˈɔɔm/ (n)
buumi
  (ekonomia, ekonomiczny) szybki wzrost koniunktury gospodarczej

bor /bɔr/ (n)
boori
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

borowik /bɔˈrɔvʲik/ (n)
kivitatti
  (biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;

borowik szlachetny /bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
herkkutatti
  (mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
mäyrä
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

borta /ˈbɔrta/ (n)
boordi, bordyyri
  (włókiennictwo) pasmanteryjna taśma do obszywania skrajów tkaniny

borówka brusznica /bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
puolukka
  (botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;

bosak /ˈbɔsak/ (n)
keksi
  (technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa;

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
jumalallinen
  właściwy bogu, bóstwu

bosman /ˈbɔsmãn/ (n)
puosu
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przełożony marynarzy nadzorujący dyscyplinę i odpowiadający za czystość i porządek;

boso /ˈbɔsɔ/ (adv)
avojaloin
  bez obuwia, z nieubranymi stopami

botaniczny /ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
kasvitieteellinen
  związany z botaniką, dotyczący botaniki

botanik /bɔˈtãɲik/ (n)
kasvitieteilijä
  specjalista w zakresie botaniki

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
kasvitiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botulizm /bɔˈtulʲism̥/ (n)
botulismi
  (medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;

boysband /bɔˈɨzbant/ (n)
poikabändi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, wykonująca muzykę pop;

bozon /ˈbɔzɔ̃n/ (n)
bosoni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
bosnialainen
  związany z Bośnią lub Bośniakami

bożodrzew gruczołowaty /bɔʒˈɔdʒɛv ɡrˌutʃɔwɔvˈatɨ/ (n)
jumaltenpuu
  (botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej;

bractwo /brˈatstfɔ/ (n)
veljeskunta
  grono znających się osób

brak /brak/ (n)
puute
  fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
amenorrea
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

bramka /ˈbrãmka/ (n)
maali
  (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)

bramka samobójcza /brˈamka sˌamɔbˈujtʃa/ (n)
oma maali
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, hokeju itp.: gol, który padł po strzale zawodnika (zwykle nieumyślnym) do własnej bramki

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
maalivahti
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

bransoleta /brˌansɔlˈɛta/ (n)
käsivarsinauha
  ozdoba, biżuteria noszona na ramieniu

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ (n)
rannerengas
  ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

branża /ˈbrãn͇ʒa/ (n)
ala
  gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności

brat /brat/ (n)
veli
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
veljenpoika
  syn brata

bratek /ˈbratɛk/ (n)
orvokki
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Viola wittrockiana, dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka;

braterski /braˈtɛrsʲci/ (adj)
veljellinen
  odnoszący się do brata, braci

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
veljeys
  braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie
  pokrewieństwo między synami jednych rodziców

bratobójstwo /ˌbratɔˈbujstfɔ/ (n)
veljensurma
  (książkowy) zabójstwo brata lub innego krewnego, także kogoś, z kim jest się związanym przyjaźnią, przynależnością do jednej grupy itp.

bratowa /braˈtɔva/ (n)
käly
  żona brata

brawo /ˈbravɔ/ (interjection)
hyvä
  … pokazujący entuzjastyczną aprobatę

brać /braʨ̑/ (v)
ottaa
  chwytać coś ręką, unosić coś
  (potocznie, potoczny) wziąć jako czasownik posiłkowy w trybie rozkazującym
  zobowiązywać się do czegoś

brać pod uwagę /brˈatɕ pɔt uvˈaɡɛ/ (v)
ottaa huomioon
  mieć na uwadze; nie lekceważyć

brać udział /ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw/ (v)
osallistua
  uczestniczyć

brelok /brˈɛlɔk/ (n)
avaimenperä
  ozdoba spinająca klucze w jeden pęk

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
bretoni
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew /brɛf/ (n)
kulmakarva
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brewiarz /brˈɛvʲaʃ/ (n)
rukouskirja
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin;

brezent /ˈbrɛzɛ̃nt/ (n)
pressu
  gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.;

brioszka /brjˈɔʃka/ (n)
briossi
  (cukiernictwo) francuskie lekko słodkie pieczywo drożdżowe, pieczone z ciasta bogatego w masło i jaja, o cienkiej jak papier, złocistobrązowej skórce i miękkiej, delikatnej ośródce;

brnąć /brnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kahlata
  z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty)

broda /ˈbrɔda/ (n)
parta
  zarost na brodzie (1.1)
  (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka
  (pszczelarstwo, pszczelarski) grono pszczół skupionych przed wlotem do ula, wyglądem przypominające brodę (1.2)

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
partainen, parrakas
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka /brɔdˈafka/ (n)
syylä
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
nänni
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodziec pławny /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ/ (n)
lampiviklo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

brodziec śniady /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ʲ ˈɕɲadɨ/ (n)
mustaviklo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa erythropus, gatunek średniego ptaka z rodziny bekasowatych;

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
parsakaali
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;

brom /brɔ̃m/ (n)
bromi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

bromoform /brɔmˈɔfɔrm/ (n)
bromoformi
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, bromowa pochodna metanu, bezbarwna ciecz o nieprzyjemnym zapachu;

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
äes, hara
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
puolustaa
  odpierać atak

bronować /brɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
äestää
  (rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony

broszura /brɔˈʃura/ (n)
lentokirjanen
  cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;

browar /ˈbrɔvar/ (n)
panimo
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
ase
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
biologinen ase
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

broń palna /ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna/ (n)
tuliase
  (wojskowość, wojskowy) broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego;

brud /brut/ (n)
lika
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
likainen
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud
  (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi

brudzić /brˈudʑitɕ/ (v)
liata
  czynić brudnym, pokrywać brudem

brukiew /ˈbrucɛf/ (n)
lanttu
  (botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
brysselinkaali, ruusukaali
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;

brumaire /brumˈɛrɛ/ (n)
brumaire
  nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

brunatny /brũˈnatnɨ/ (adj)
ruskea
  mający kolor ciemnobrązowy

brunejski /brũˈnɛjsʲci/ (adj)
bruneilainen
  odnoszący się do państwa Brunei

brutalność /bruˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
brutaalius
  (książkowy) cecha tego, co brutalne, agresywne, pełne przemocy

brutalny /bruˈtalnɨ/ (adj)
väkivaltainen
  bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych
  działający za pomocą siły, agresywny
  pokazujący brutalność

brutto /ˈbrutːɔ/ (adv)
brutto
  bez potrąceń

bruzda /brˈuzda/ (n)
kyntövako
  (rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;

bruzdownica /ˌbruzdɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
roilokone
  (technologia, technika, techniczny) elektronarzędzie do wykonywania w murach wgłębień pod kable i rury;

brydż /brɨʧ̑/ (n)
bridge
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

bryg /brɨk/ (n)
priki
  (morski) żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe;

brygantyna /ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na/ (n)
brigantiini
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;

brylant /ˈbrɨlãnt/ (n)
briljantti
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
brittiläinen
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa

bryła /ˈbrɨwa/ (n)
kappale
  (matematyka, matematyczny) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej;

brzana /ˈbʒãna/ (n)
barbi
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;

brzask /bʒask/ (n)
aamunkoitto
  światło na niebie przed wschodem słońca

brzeg /bʒɛk/ (n)
ranta
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzegówka /bʒɛˈɡufka/ (n)
törmäpääsky
  (ornitologia, ornitologiczny) Riparia riparia, jaskółka brzegówka, gatunek jaskółki pospolicie występujący w Polsce;

brzemię /ˈbʒɛ̃mʲjɛ/ (n)
riippa
  (dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą
  coś, co jest trudne do zniesienia

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ääni
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzmieć /bʒmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
soida
  (książkowy) być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk
  (książkowy) zawierać określoną treść, myśl, wymowę, wydźwięk
  (książkowy) zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać dźwięk

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
persikka
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc brzoskwini (1.1)

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
koivu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych;

brzuch /bʒux/ (n)
maha, vatsa
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
vatsastapuhuja
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuchomówstwo /ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ/ (n)
vatsastapuhuminen
  (książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;

brzuszek /ˈbʒuʃɛk/ (n)
massu
  (zdrobniale) od: brzuch

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
ruma
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydkie kaczątko /ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
ruma ankanpoikanen
  (przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
rumuus
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
partaveitsi
  ostry nóż do usuwania zarostu;

brzytwodziób /bʒɨtfˈɔdʑup/ (n)
saksinokka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Rynchops;

brzęczka /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
ruokosirkkalintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Locustella luscinioides, drobny ptak z rzędu wróblowatych o niepozornym upierzeniu;

brzęczyk /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
summeri
  (technologia, technika, techniczny) elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie)

bród /brut/ (n)
kahlaamo, kahluupaikka
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
pronssi
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)

brązowawy /ˌbrɔ̃w̃zɔˈvavɨ/ (adj)
ruskehtava
  mający kolor podobny do brązowego; niezupełnie brązowy, prawie brązowy

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
ruskea
  mający kolor brązu;

brązowy medal /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ ˈmɛdal/ (n)
pronssimitali
  medal przyznawany za trzecie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

buda /ˈbuda/ (n)
koirankoppi
  schronienie dla psa

buddyjski /budˈːɨjsʲci/ (adj)
buddhalainen
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
buddhalainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
buddhalaisuus, budhalaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budka telefoniczna /ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
puhelinkioski
  (telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
rakentaa
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
rakennus
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
vanukas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
herätyskello
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

budzić /ˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
herättää
  wywoływać jakieś uczucia
  przerywać czyjś sen

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
talousarvio
  (ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

buk /buk/ (n)
pyökki
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny bukowatych;

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
koiranpensas
  (botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
keulapuomi
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bulaj /ˈbulaj/ (n)
hytti-ikkuna
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku;

buldog /ˈbuldɔk/ (n)
bulldoggi
  (kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa;

buldożer /buldˈɔʒɛr/ (n)
puskutraktori, raivaustraktori
  (budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd z lemieszem, używany do równania terenu oraz niszczenia budynków;

bulgur /bˈulɡur/ (n)
bulgur, bulgurvehnä
  (spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;

bulwa /ˈbulva/ (n)
mukula
  (botanika, botaniczny) zgrubiała część korzenia lub pędu;

bulwar /ˈbulvar/ (n)
bulevardi
  (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym
  (historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii

bumerang /bumˈɛraŋk/ (n)
bumerangi
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bunt /bũnt/ (n)
kapina
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

burak /ˈburak/ (n)
juurikas
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
sokerijuurikas
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burdel /ˈburdɛl/ (n)
bordelli, ilotalo
  (pospolicie) dom publiczny

buriacki /burjˈatski/ (adj)
burjaatti
  związany z Buriacją albo Buriatami

buriacki /burjˈatski/ (n)
burjaatti
  język buriacki;

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
pormestari
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
meripihka
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

bursztynowy /ˌburʃtɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
kullanruskea
  mający kolor złocistożółty, taki jak kolor bursztynu lub przypominający kolor bursztynu

burunduk /buˈrũnduk/ (n)
siperianmaaorava
  (zoologia, zoologiczny) Tamias sibiricus, gatunek wiewiórki, występujący w syberyjskiej tajdze;

burza /ˈbuʒa/ (n)
ukkonen, ukkosmyrsky
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza mózgów /ˈbuʒa ˈmuzɡuf/ (idiom)
aivoriihi
  metoda zespołowego rozwiązywania problemów, polegająca na formułowaniu wszelkich nasuwających się skojarzeń, pomysłów rozwiązania danego problemu, bez ich oceny;

burza piaskowa /bˈuʒa pʲaskˈɔva/ (n)
hiekkamyrsky
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
myrsky vesilasissa
  zamęt wywołany z błahych powodów

burżuazja /ˌburʒuˈ<sup>w</sup>azʲja/ (n)
porvaristo
  ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku;

but /but/ (n)
kenkä
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan /ˈbutãn/ (n)
butaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
pullo
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butik /ˈbutʲik/ (n)
putiikki
  mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami

buzuki /buˈzuci/ (n)
busuki
  (choreografia, choreograficzny) grecki taniec
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grecki instrument strunowy szarpany
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) irlandzki instrument strunowy szarpany

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
bulgarialainen, bulgaria
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
bulgarian kieli, bulgaria
  język urzędowy Bułgarii;

bułka /ˈbuw.ka/ (n)
sämpylä
  wypiek o niewielkich rozmiarach;

bułka z masłem /ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m/ (n)
helppo nakki
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
karja
  (rolnictwo, rolniczy) (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk /bɨk/ (n)
sonni, härkä
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp.

bylina /bɨlˈina/ (n)
monivuotinen kasvi
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina zielna o zimujących pąkach

być /bɨʨ̑/ (v)
olla
  istnieć; trwać
  znajdować się w jakimś miejscu
  charakteryzować się jakąś cechą
  należeć do jakiejś organizacji
  pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań
  uczestniczyć w czymś

być może /bˈɨtɕ mˈɔʒɛ/
ehkä, voi olla
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

były /ˈbɨwɨ/ (adj)
entinen
  taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli

bób /bup/ (n)
härkäpapu
  (botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona tej rośliny (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej

bóbr /bupr̥/ (n)
majava
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
jumala
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

bójka /ˈbujka/ (n)
tappelu
  awantura połączona z biciem;

ból /bul/ (n)
kipu, särky
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
  (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

bóstwo /ˈbustfɔ/ (n)
jumala
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) nadludzka istota z wierzeń lub mitów

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
paarma
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;

bęben /ˈbɛ̃mbɛ̃n/ (n)
rumpu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

bębnić /ˈbɛ̃mbʲɲiʨ̑/ (v)
rummuttaa
  grać na bębnie

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
äpärä
  (pogardliwie) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

błagać /ˈbwaɡaʨ̑/ (v)
anoa
  żarliwie, usilnie prosić

błazen /ˈbwazɛ̃n/ (n)
vitsailija
  (historia, historyczny, historycznie) zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla;

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
siunaus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece

błogosławiony /bwˌɔɡɔswavʲˈɔnɨ/ (n)
siunattu
  (kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;

błogosławić /bwˌɔɡɔswˈavitɕ/ (v)
siunata
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa

błogość /bwˈɔɡɔɕtɕ/ (n)
autuus
  przyjemny stan zadowolenia, spokoju

błona /ˈbwɔ̃na/ (n)
kalvo
  (biologia, biologiczny) cienka, zwykle elastyczna tkanka, spełniająca różne funkcje w organizmach żywych

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
tärykalvo
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
immenkalvo
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
limakalvo
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błotniak /ˈbwɔtʲɲak/ (n)
suohaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Circus

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
lokasuoja
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
kura, muta
  mieszanina ziemi i wody;

błysk /bwɨsk/ (n)
leimahdus
  nagłe, krótkie światło

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
salama
  zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyskawicznie /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
salamannopea
  bardzo szybko, prędko

błyskawiczny /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (adj)
salamannopea
  niezwykle szybki

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
virhe
  niezgodność z zasadami, założeniami

błąd poznawczy /ˈbwɔ̃nt pɔˈznafʧ̑ɨ/ (n)
kognitiivinen vääristymä
  (psychologia, psychologiczny) nieracjonalny sposób postrzegania rzeczywistości obejmujący błędy w ocenianiu prawdopodobieństwa, błędy atrybucji, stereotypy i selektywność ludzkiej pamięci;

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
noidankehä
  (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku;
  (potocznie, potoczny) sytuacja, której skutki przyczyniają się do jej trwania

błędnie /ˈbwɛ̃ndʲɲɛ/ (adv)
väärin
  w sposób błędny

błędny /ˈbwɛ̃ndnɨ/ (adj)
väärä
  zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny

caddie /tsˈaddjɛ/ (n)
mailapoika
  (sport, sportowy) pomocnik i doradca golfisty noszący kije golfowe

cal /ʦ̑al/ (n)
tuuma
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

camper /ˈkãmpɛr/ (n)
leiriytyjä
  (slangowo) (informatyka, informatyczny) osoba, trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy

car /ʦ̑ar/ (n)
tsaari
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

caryca /tsarˈɨtsa/ (n)
tsaarinna
  (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
  (historia, historyczny, historycznie) żona cara

casanova /tsˌasanˈɔva/ (n)
auervaara
  (pejoratywnie, pejoratywny) bałamut, uwodziciel

catering /tsatˈɛriŋk/ (n)
ateriapalvelu
  obsługa przyjęć lub firm polegająca na przygotowywaniu potraw i dostarczaniu ich w gotowej postaci na miejsce;

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
integraali
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
aika, melko
  w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę

całkowanie /tsˌawkɔvˈaɲʲɛ/ (n)
integrointi
  (matematyka, matematyczny) wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek

całkowicie /ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
täysin
  w sposób całkowity, pełny, bez reszty

całoroczny /tsˌawɔrˈɔtʃnɨ/ (adj)
ympärivuotinen
  trwający cały rok; czynny cały rok; obejmujący cały rok

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
suudella
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś

całość /ˈʦ̑awɔɕʨ̑/ (n)
kokonaisuus
  wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę

całun /tsˈawun/ (n)
käärinliina, kuolinvaate
  (kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
eheä
  jedyny, wyłączny
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni
  duży, wielki

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
sipuli
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
sipuli, laukka
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z rośliny (1.1)

cebulica /ˌʦ̑ɛbuˈlʲiʦ̑a/ (n)
sinililja
  (botanika, botaniczny) Scilla, gatunek byliny z rodziny hiacyntowatych, oszloch;

cebulka /tsɛbˈulka/ (n)
hiusjuuri
  (anatomia, anatomiczny) korzeń włosa
sipuli
  (botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
tuntomerkki
  parametr opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
setri
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

ceglany /ʦ̑ɛɡˈlãnɨ/ (adj)
tiilinen
  wykonany z cegły

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
tiili
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;

cekin /tsˈɛkin/ (n)
paljetti
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta bita w Wenecji od XIII wieku;
  (krawiectwo) błyszcząca ozdoba w formie krążka przyszywana do ubioru;

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
maali, päämäärä
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
tarkoitus pyhittää keinot
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
selli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha
  pokój więźnia w więzieniu

celibat /ʦ̑ɛˈlʲibat/ (n)
selibaatti
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych;

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
tullivirkailija
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celofan /ʦ̑ɛˈlɔfãn/ (n)
kelmu
  przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy;

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
datiivi
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;

celownikowy /tsˌɛlɔvɲikˈɔvɨ/ (adj)
datiivi
  (gramatyka) związany z celownikiem, dotyczący celownika

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
kelttiläinen
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
sementti
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
hinta
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenić /ˈʦ̑ɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
arvostaa
  uznawać walory kogoś/czegoś

cennik /ˈʦ̑ɛ̃ɲːik/ (n)
hinnasto
  (handel, handlowy) spis towarów wraz z ich cenami

cenny /ˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
kallisarvoinen
  mający dużą wartość

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
kenotafi
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

cent /ʦ̑ɛ̃nt/ (n)
sentti
  (jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
kentauri
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
keski-
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
keskusta
  środkowa część czegoś

centrum handlowe /tsˈɛntrum xandlˈɔvɛ/ (n)
ostoskeskus
  (handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centurion /ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n/ (n)
kenturio
  (starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii;

centyl /ˈʦ̑ɛ̃ntɨl/ (n)
persentiili
  (statystyka, statystyczny) wartość z przedziału od 1 do 100, która określa procent rozkładu znajdujący się poniżej lub równy danej wartości;

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
senttimetri
  miara długości; jedna setna metra;

cenzura /ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
sensuuri
  kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;

cep /ʦ̑ɛp/ (n)
varsta
  (historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
cerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

ceramiczny /ˌʦ̑ɛrãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
keraaminen
  wykonany z ceramiki

ceramika /ʦ̑ɛˈrãmʲika/ (n)
keramiikka
  (potocznie, potoczny) ogół produktów ceramicznych – artystycznych, użytkowych lub technicznych
  dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny;

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
parsia
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
todistus
  dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia

cerusyt /ʦ̑ɛˈrusɨt/ (n)
cerussiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, węglan ołowiu;

cesarskie cięcie /ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
keisarileikkaus
  (medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
imperiumi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
keisari
  najwyższy stopień monarchiczny;

cesarzowa /ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva/ (n)
keisarinna
  kobieta cesarz
  żona cesarza

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
virtsaputki
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
cesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaczapuri /xˌatʃapˈuri/ (n)
hatšapuri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;

chadek /ˈxadɛk/ (n)
kristillisdemokraatti
  członek bądź sympatyk chadecji

chalcedon /xalˈʦ̑ɛdɔ̃n/ (n)
kalsedoni
  (mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;

chaos /ˈxaɔs/ (n)
kaaos, sekasorto
  nieporządek, bezład

chaotyczny /ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kaoottinen
  będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
luonne
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby
  zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju

charakterystyczny /ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
karakteristinen
  typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
  wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów

charkowski /xarˈkɔfsʲci/ (adj)
harkovalainen
  związany z Charkowem, dotyczący Charkowa

chart /xart/ (n)
vinttikoira
  (zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;

charyzma /xaˈrɨzma/ (n)
karisma
  cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie

charyzmatyczny /xˌarɨzmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
karismaattinen
  (socjologia, socjologiczny) obdarzony charyzmą, estymą
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obdarzony charyzmatami, związany z charyzmatami

chasydyzm /xasˈɨdɨzm/ (n)
hasidilaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym;

chata /ˈxata/ (n)
maja
  drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chałka /ˈxawka/ (n)
challah
  słodki, pleciony pszenny chleb;

chałwa /ˈxawva/ (n)
halva
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;

chcieć /xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
tahtoa
  odczuwać chęć zrobienia czegoś

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
ahneus
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

cheeseburger /xˌɛɛsɛbˈurɡɛr/ (n)
juustohampurilainen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera;

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
kemia
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
orgaaninen kemia
  dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kemiallinen
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
kemisti
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemikalia /ˌxɛ̃mʲiˈkalʲja/ (n)
kemikaali
  preparaty, odczynniki i inne substancje chemiczne

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
kemoterapia
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chiaroscuro /hjˌarɔstsˈurɔ/ (n)
chiaroscuro
  (sztuka) rozłożenie światła i cienia na obrazie

chilijski /ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci/ (adj)
chileläinen
  odnoszący się do państwa Chile

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
khimaira
  (biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;
  (ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera;
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
kiniini
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
kirurgi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurgia /xʲiˈrurʲɟja/ (n)
kirurgia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chirurgia plastyczna /xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na/ (n)
plastiikkakirurgia
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgiczny /ˌxʲirurʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
kirurginen
  związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów

chitozan /çitˈɔzan/ (n)
kitosaani
  (biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (adj)
kiinalainen
  odnoszący się do Chin lub Chińczyków

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (n)
kiina
  język urzędowy w Chinach;

chleb /xlɛp/ (n)
leipä
  pieczywo z mąki, wody i drożdży;

chlebak /ˈxlɛbak/ (n)
leipälaatikko
  średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo;

chlew /xlɛf/ (n)
läävä
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno
  pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;

chlor /xlɔr/ (n)
kloori
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
kloridi
  (chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chlorek sodu /ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/ (n)
natriumkloridi
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chloro- /ˈxlɔrɔ/ (prefix)
kloori-
  (chemia, chemiczny) przedrostek w nazwie związku organicznego w nomenklaturze chemicznej wskazujący na obecność atomu chloru w cząsteczce

chlorofil /xlɔˈrɔfʲil/ (n)
lehtivihreä
  organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
kloroformi
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
humala
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
pilvi
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chochla /ˈxɔxla/ (n)
kauha
  duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
vaikka
  robić coś pomimo jakiegoś niekorzystnego faktu lub nie robić mimo sprzyjającego

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
jalkakäytävä
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
kävellä
  poruszać się za pomocą nóg
  (potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku
  o mechanizmie: działać, pracować
  o środkach komunikacji: kursować
  poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce
  uczęszczać regularnie na jakieś zajęcia

choina /xɔˈina/ (n)
hemlokki
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tsuga Carriere, rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji;

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
joulukuusi, joulupuu
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

cholangiopankreatografia /xˌɔlaŋɡʲˌɔpaŋkrˌɛatɔɡrˈafja/ (n)
kolangiopankreatikografia
  (medycyna, medyczny) obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
kolera
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
kolesteroli
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
hamsteri
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae;

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
koreografia
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
sairaus, tauti
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Alzheimera /xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra/ (n)
Alzheimerin tauti
  (medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka;

choroba Heinego-Medina /xɔrˈɔba xˌɛinˈɛɡɔmɛdʲˈina/ (n)
lapsihalvaus
  (medycyna, medyczny) choroba, którą powoduje wirus polio, objawiająca się często porażeniem mięśni

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
Parkinsonin tauti
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
merisairaus
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba von Willebranda /xɔˈrɔba ˈfɔ̃n ˌvʲilɛˈbrãnda/ (n)
von Willebrandin tauti
  (medycyna, medyczny) choroba charakteryzująca się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach;

choroba wysokościowa /xɔrˈɔba vˌɨsɔkɔɕtɕˈɔva/ (n)
vuoristotauti
  (medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu;

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
kroatialainen, kroatia
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (n)
kroatia
  jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
sairas
  dotknięty chorobą

chowany /xɔˈvãnɨ/ (n)
kuurupiilo
  dziecięca zabawa, polegająca na tym, że wszystkie dzieci usiłują ukryć się, a jedno z nich szuka;

chować głowę w piasek /ˈxɔvaʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿pʲjasɛk/ (v)
pistää päänsä pensaaseen
  (przenośnie, przenośnia) uciekać przed czymś, unikać czegoś

chrapanie /xraˈpãɲɛ/ (n)
kuorsaus
  o ludziach hałaśliwe charczenie w czasie snu

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
kuorsata
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrapliwy /xraplˈivɨ/ (adj)
käheä
  przypominający chrapanie

chrom /xrɔ̃m/ (n)
kromi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
kromosfääri
  (astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
kromosomi
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chronicznie /xrɔɲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
kroonisesti
  w sposób chroniczny

chroniczny /xrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
krooninen
  (medycyna, medyczny) długotrwały

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
suojella
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kronologia
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny /xrˌɔnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
kronologinen
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chronometr /xrɔnˈɔmɛtr/ (n)
kello
  (metrologia, metrologiczny) bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;

chruścik /ˈxruɕʨ̑ik/ (n)
vesiperhonen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;

chrystadelfiański /ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
kristadelfialainen
  dotyczący chrystadelfianów

chryzopraz /xrɨˈzɔpras/ (n)
krysopraasi
  (mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu;

chrzan /xʃãn/ (n)
piparjuuri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kastemalja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;

chrzcić /xʃtɕˈitɕ/ (v)
kastaa
  (kościelny) udzielać komuś sakramentu chrztu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (dawniej, dawny) czynić nad kimś znak inicjujący nową jakość w życiu, zrywający z przeszłością

chrzest /xʃɛst/ (n)
kaste, kastaminen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
kristitty
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
kristillinen
  związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
kristinusko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
rusto
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
kovakuoriainen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
hoikka
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
  o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu

chuj /xuj/ (n)
kyrpä, mulkku
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
nenäliina
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa /xustˈɛtʃka dɔ nˈɔsa/ (n)
nenäliina
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chustka /ˈxustka/ (n)
huivi
  okrycie głowy

chutor /xˈutɔr/ (n)
huuttori
  (historia, historyczny, historycznie) odosobniona zagroda wiejska na słabo zaludnionych obszarach Rosji lub Ukrainy
  (historia, historyczny, historycznie) przysiółek stanicy kozackiej na ukraińskich stepach

chwast /xfast/ (n)
rikkakasvi
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwała /ˈxfawa/ (n)
ylistys
  chluba
  majestat

chwila /ˈxfʲila/ (n)
hetki
  bardzo krótki czas
  punkt w czasie

chyba że /ˈxɨba ˈʒɛ/
ellei
  …wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym

chytry /ˈxɨtrɨ/ (adj)
ovela
  podstępny, przebiegły

chór /xur/ (n)
kuoro, kuori
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
  miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów
kuoro
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)

chów wsobny /ˈxuf ˈːsɔbnɨ/ (n)
sisäsiittoisuus
  (biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;

chętny /ˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
hanakka, kärkäs
  mający chęć zrobienia czegoś

chłodny /ˈxwɔdnɨ/ (adj)
viileä
  raczej zimny; rześki

chłoniak /xwˈɔɲʲak/ (n)
lymfooma
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
poikaystävä
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
poika
  dziecko płci męskiej
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna

chłopczyca /xwɔpˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
poikatyttö
  (potocznie, potoczny) dziewczyna lub dziewczynka, ubierająca się i zachowująca się jak chłopak;

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
poika
  młody człowiek płci męskiej

chłopiec do piłek /xwˈɔpʲɛdʑ dɔ pˈiwɛk/ (n)
pallopoika
  (sport, sportowy) chłopak zbierający piłki podczas meczu i podający je grającemu

chłopstwo /xwˈɔpstfɔ/ (n)
maalaisköyhälistö
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;

chłostać /ˈxwɔstaʨ̑/ (v)
piiskata
  bić rózgą, biczem (i tym podobne, i temu podobne)

chłód /xwut/ (n)
kylmyys, viileys
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciasny /ˈʨ̑asnɨ/ (adj)
kireä
  o ubraniu: zbyt mały lub wąski

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
kakku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
taikina
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
ruumis, keho
  organizm ludzki lub zwierzęcy
ruumis
  zwłoki człowieka i zwierzęcia
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);

ciało doskonale czarne /tɕˈawɔ dˌɔskɔnˈalɛ tʃˈarnɛ/ (n)
musta kappale
  (fizyka, fizyczny) ciało pochłaniające całkowicie padające na nie promieniowanie;

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
taivaankappale
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało stałe /tɕˈawɔ stˈawɛ/ (n)
kiinteä aine
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;

ciało szkliste /tɕˈawɔ ʃklˈistɛ/ (n)
lasiainen
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cicho /ˈʨ̑ixɔ/ (adv)
hiljaa
  bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
hiljainen
  o małej głośności
  spokojny

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
kahviherne
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;
  (spożywczy) nasiona ciecierzycy (1.1)

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
kahviherne
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
neste
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

ciekawostka /ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka/ (n)
kuriositeetti
  szczegół lub informacja budząca zainteresowanie

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
uteliaisuus
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawski /tɕɛkˈafski/ (adj)
utelias
  (potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
utelias
  taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat

cielesny /ʨ̑ɛˈlɛsnɨ/ (adj)
himokas
  dotyczący ciała i cielesności

cielić się /tɕˈɛlitɕ ɕɛ/ (v)
poikia
  (zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
vasikka
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
vasikanliha
  mięso z młodej krowy (cielęcia)

ciemiernik /ʨ̑ɛ̃ˈmʲjɛrʲɲik/ (n)
jouluruusu
  (botanika, botaniczny) Helleborus, rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych;

ciemna materia /tɕˈɛmna matˈɛrja/ (n)
pimeä aine
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego;

ciemnia /tɕˈɛmɲʲa/ (n)
pimiö
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnoczerwony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
tummanpunainen
  mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu

ciemnoniebieski /ˌʨ̑ɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
tummansininen
  mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu

ciemnozielony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
tummanvihreä
  w kolorze ciemnego odcienia zieleni

ciemność /ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
pimeys
  stan, w którym jest brak światła, jasności;

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
tumma
  o kolorze: zbliżony do czarnego

cienisty /tɕɛɲˈistɨ/ (adj)
hämärä
  pogrążony w cieniu; osłonięty przed światłem

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
ohut
  mający niewielki przekrój poprzeczny

cieplny /tɕˈɛplnɨ/ (adj)
terminen
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) związany z ciepłem

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
lämpö, lämpöenergia
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
lämpö
  uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości

ciepłota /tɕɛpwˈɔta/ (n)
ruumiinlämpö
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) temperatura ciała

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
lämmin
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kärsimys
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
kärsiä
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
  ubolewać z powodu czegoś

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
kärsivällisyys
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cierpliwy /ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
kärsivällinen
  niezrażający się czekaniem

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
piikki
  ostry wyrostek na pędzie rośliny;

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
iloita
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
teeri
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
varjo
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;

cieśla /ˈʨ̑ɛ̇ɕla/ (n)
puuseppä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
salmi
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
täti
  siostra matki

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
syöksyhammas
  (zoologia, zoologiczny) siekacz słonia

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
pillu, vittu
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cirrocumulus /tsˌirɔtsumˈulus/ (n)
palleropilvi
  (meteorologia, meteorologiczny) rodzaj chmury, kłębiasto-pierzasta chmura wysokiego piętra;

cirrus /tsˈirus/ (n)
cirrus
  (meteorologia, meteorologiczny) rodzaj chury pierzastej piętra wysokiego – biała w postaci pasemek lub kłaczków, niepowodująca opadów;

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
marjakuusi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;

cisowy /ʨ̑iˈsɔvɨ/ (adj)
marjakuusi
  będący częścią cisa
  składający się z cisa
  wykonany z drewna lub innej części cisa

cisural /tɕisˈural/ (n)
Kisurali-epookki
  (geologia, geologiczny) pierwsza, najstarsza epoka permu, trwająca 299 – 270,6 milionów lat temu; wczesny perm;

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
hiljaisuus
  brak dźwięku

cisza przed burzą /tɕˈiʃa pʃɛd bˈuʒɔ̃/ (n)
tyyntä myrskyn edellä
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

ciąg /ʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
jono
  (matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych;

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
vetää
  wlec, przesuwać za sobą
  o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać

ciągły /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
jatkuva
  nieustanny, ciągle trwający

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
leikata
  dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
raskaus
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

cięciwa /tɕɛɲtɕˈiva/ (n)
jousenjänne
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią
  linka łącząca końce łuku albo kuszy

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
raskaana
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
kuorma-auto
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
painava, raskas
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
paine
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
  presja, nacisk
verenpaine, paine
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;

ciśnienie krwi /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/ (n)
verenpaine
  (medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
hautausmaa
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
hyve
  dodatnia cecha moralna

cnotliwy /ʦ̑nɔˈtlʲivɨ/ (adj)
hyveellinen
  pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
mikä, mitä
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
mikä, mitä
  …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co dwie głowy, to nie jedna /ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/ (proverb)
yhteistyö on voimaa
  dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

co najmniej /ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j/ (idiom)
ainakin
  nie mniej niż

co ty nie powiesz /tsˈɔ tɨ ɲʲɛ pˈɔvʲɛʃ/
ihanko totta?
  (ironicznie) oznaczająca, że ktoś nie jest zdziwiony tym, co słyszy

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
poissa silmistä, poissa mielestä
  jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
päivittäin
  w każdym dniu, co dzień

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
päivittäinen
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cofać /ˈʦ̑ɔfaʨ̑/ (v)
pakittaa
  przesuwać coś do tyłu, w poprzednie miejsce
  (potocznie, potoczny) przesuwać się pojazdem do tyłu
  przesuwać się do tyłu, wracać w poprzednie miejsce
  uchylać się, wzdragać się

cokolwiek /ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
mikä ikinä
  wszystko jedno co; obojętnie który

cos /kɔˈsʲĩnus/ (symbol)
cos
  = (matematyka, matematyczny) cosinus

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
viikoittainen
  powtarzający się co tydzień

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
jokin
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić

crescendo /krɛˈʃɛ̃ndɔ/ (n)
crescendo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stopniowe wzmacnianie siły dźwięku

croissant /krˌuasˈaŋ/ (n)
croissant, kroissantti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
cot
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cud /ʦ̑ut/ (n)
ihme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
ihana
  fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
ulkomaalainen
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzołożnica /ˌʦ̑uʣ̑ɔwɔʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
avionrikkoja
  (przestarzałe, przestarzały) kobieta dopuszczająca się cudzołóstwa

cudzołożyć /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
käydä vieraissa
  dopuszczać się lub dopuścić się zdrady małżeńskiej; zdradzać lub zdradzić męża, żonę

cudzożywny /tsˌudʑɔʒˈɨvnɨ/ (adj)
heterotrofinen
  (biologia, biologiczny) odżywiający się związkami organicznymi wytwarzanymi przez inne organizmy;

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
sokeri
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
tomusokeri
  (spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;

cukier trzcinowy /tsˈukʲɛr tʃtɕinˈɔvɨ/ (n)
ruokosokeri
  (spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
karkki
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernica /ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sokeriastia
  naczynie, w którym podaje się cukier;

cukiernik /ʦ̑uˈcɛrʲɲik/ (n)
kondiittori
  (zawód, zawodowy, zawodowo) rzemieślnik zajmujący się wytwarzaniem ciast i słodyczy

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
kesäkurpitsa
  (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrowy /ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (adj)
sokerinen
  dotyczący cukru, związany z cukrem

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
diabetes
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzyk /ˈʦ̑ukʃɨk/ (n)
banaanikerttuli
  (ornitologia, ornitologiczny) Coereba flaveola, mały ptak tropikalny z rodziny cukrzyków;

cuma /ˈʦ̑ũma/ (n)
touvi
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża;

cumować /ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑/ (v)
ankkuroitua
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża

curling /kˈɛrliŋk/ (n)
curling
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;

curry /kˈarɨ/ (n)
currykastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;

cyber- /tsˈɨbɛr/
kyber-
  (potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)

cyberatak /ˌʦ̑ɨbɛrˈatak/ (n)
kyberhyökkäys
  atak dokonywany za pośrednictwem internetu

cybernetyka /tsˌɨbɛrnˈɛtɨkˌa/ (n)
kybernetiikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyberprzemoc /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
nettikiusaaminen
  (psychologia, psychologiczny) (informatyka, informatyczny) prześladowanie, obrażanie, nękanie, wyśmiewanie kogoś z wykorzystaniem Internetu lub telefonu komórkowego;

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
kyberavaruus
  (przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery

cyberseks /ʦ̑ɨˈbɛrsɛks/ (n)
kyberseksi
  wirtualny stosunek seksualny odbywany za pośrednictwem komputera połączonego z Internetem, podczas którego strony wysyłają do siebie pobudzające seksualnie komunikaty, często jednocześnie masturbując się;

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
siideri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
numero
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

cyfrowy /ʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
digitaalinen
  wykorzystujący technikę cyfrową

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
sikari
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cyjanek /tsɨjˈanɛk/ (n)
syanidi
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

cyjanowodór /tsˌɨjanɔvˈɔdur/ (n)
formonitriili
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny o wzorze HCN, bezbarwna, silnie trująca, lotna ciecz o zapachu gorzkich migdałów;

cyjon /ˈʦ̑ɨjɔ̃n/ (n)
aasianvillikoira
  (zoologia, zoologiczny) Cuon alpinus, azjatycki drapieżnik przypominający lisa i psa, zmieniający na zimę kolor sierści;

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
kaskas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cykl /ʦ̑ɨkl̥/ (n)
sarja
  szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo

cyklop /ˈʦ̑ɨklɔp/ (n)
kyklooppi
  (mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;

cyklotron /ʦ̑ɨkˈlɔtrɔ̃n/ (n)
syklotroni
  (fizyka, fizyczny) najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych;

cyklotymia /ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja/ (n)
syklotymia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii;

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
sikuri
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

cylinder /ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr/ (n)
sylinteri
  (informatyka, informatyczny) grupa ścieżek o tym samym numerze, znajdujących się na wszystkich talerzach dysku twardego
  (technologia, technika, techniczny) cześć maszyny tłokowej, w której porusza się tłok;

cymbały /ʦ̑ɨ̃mˈbawɨ/ (n)
dulcimer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uderzany instrument strunowy;

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
tina
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
kaneli
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynicznie /tsɨɲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
kyynisesti
  w sposób cyniczny

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
kyynisyys
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
sinkki
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cypryjski /ʦ̑ɨˈprɨjsʲci/ (adj)
kyproslainen
  odnoszący się do państwa Cypr
  odnoszący się do wyspy Cypr

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
sypressi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych;

cyraneczka /ˌʦ̑ɨrãˈnɛʧ̑ka/ (n)
tavi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas crecca, gatunek średniego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

cyranka /ʦ̑ɨˈrãnka/ (n)
heinätavi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;

cyranka syberyjska /ʦ̑ɨˈrãnka ˌsɨbɛˈrɨjska/ (n)
siperiantavi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas formosa, gatunek kaczki występujący we wschodniej Syberii;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
sirkus
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
harppi
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
zirkonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cyrylica /ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
kyrillinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

cyrylicki /tsˌɨrɨlˈitski/ (adj)
kyrillinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cysterna /ʦ̑ɨˈstɛrna/ (n)
säiliöauto
  (motoryzacja) pojazd do przewożenia płynów
sadevesisäiliö
  (technologia, technika, techniczny) zamknięty zbiornik do magazynowania wody
  duży pojemnik do magazynowania wody

cytadela /ˌʦ̑ɨtaˈdɛla/ (n)
linnake
  (wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
lainaus, sitaatti
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
solubiologia
  (biologia, biologiczny) nauka o komórce

cytoplazma /tsˌɨtɔplˈazma/ (n)
solulima, sytoplasma
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytować /ʦ̑ɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
lainata
  dokładnie przytaczać w swojej wypowiedzi lub tekście słowa innej wypowiedzi lub fragmentu tekstu

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
sitra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytryn /ˈʦ̑ɨtrɨ̃n/ (n)
sitriini
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
sitruuna
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce

cytrynowożółty /ˌʦ̑ɨtrɨ̃nɔvɔˈʒuwtɨ/ (adj)
sitruunankeltainen
  żółty o odcieniu cytrynowym

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sivilisaatio, sivistys
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
kansalais-
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami
siviili
  nie należący do wojska

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
tšador
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
töyhtöhyyppä
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czajnik /ˈʧ̑ajɲik/ (n)
teekannu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
hattu
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
haikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae, duży ptak brodzący;

czarcie koło /tʃˈartɕɛ kˈɔwɔ/ (n)
noidankehä
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
musta aukko
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata /tʃˈarna xɛrbˈata/ (n)
musta tee
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna jagoda /ˈʧ̑arna jaˈɡɔda/ (n)
mustikka
  (botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem;
  owoc czarnej jagody (1.1)

czarna magia /ˈʧ̑arna ˈmaɟja/ (n)
musta magia
  (ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
musta lammas
  (przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
mustaherukka
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;

czarna skrzynka /tʃˈarna skʃˈɨŋka/ (n)
musta laatikko
  (lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;
  (matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany, gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej

czarna śmierć /tʃˈarna ɕmʲˈɛrtɕ/ (n)
musta surma
  (medycyna, medyczny) (historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
montenegrolainen
  dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (n)
montenegrolainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;

czarnogłówka zwyczajna /tʃˌarnɔɡwˈufka zvɨtʃˈajna/ (n)
hömötiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Poecile montanus, gatunek małego ptaka z rodziny sikor;

czarnowron /ʧ̑arˈnɔvrɔ̃n/ (n)
nokivaris
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych;

czarnoziem /ʧ̑arˈnɔʑɛ̃m/ (n)
mustamulta
  (rolnictwo, rolniczy) bardzo żyzna gleba wykształcona na lessach;

czarnuszka /ʧ̑arˈnuʃka/ (n)
mustakumina
  (botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
musta
  mający najciemniejszy możliwy kolor
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny

czarny blok /tʃˈarnɨ blˈɔk/ (n)
musta blokki
  taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję;

czarny charakter /ˈʧ̑arnɨ xaˈraktɛr/ (idiom)
konna
  postać złego, negatywnego bohatera w filmie lub sztuce teatralnej

czarny humor /ˈʧ̑arnɨ ˈxũmɔr/ (n)
hirtehishuumori
  przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny;

czarny jak smoła /tʃˈarnɨ jˈak smˈɔwa/ (adj)
pikimusta
  o czymś lub o kimś bardzo czarnym lub ciemnym

czarny koń /ˈʧ̑arnɨ ˈkɔ̃ɲ/ (n)
musta hevonen
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto nieoczekiwanie zwycięża lub odgrywa wielką rolę w jakichś wydarzeniach, choć nikt się tego nie spodziewał

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
musta pörssi
  (ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziejka /tʃˌarɔdʑˈɛjka/ (n)
lumoojatar
  (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary
  (przenośnie, przenośnia) kobieta piękna, oczarowująca, uwodzicielska

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
noita
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

czary /ˈʧ̑arɨ/ (n)
noituus
  magiczne obrzędy

czas /ʧ̑as/ (n)
aikamuoto, aikaluokka
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
aika, hetki
  chwila, moment, pora
aika
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;

czas leczy rany /tʃˈas lˈɛtʃɨ rˈanɨ/ (proverb)
aika parantaa haavat
  po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
imperfekti
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
futuuri
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
preesens
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
aika on rahaa
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
joskus
  niekiedy, co pewien czas

czasochłonny /ˌʧ̑asɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
aikaavievä
  wymagający poświęcenia dużo czasu

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
aikakauslehti
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
aika-avaruus
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
verbi, teonsana
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany

czasownik modalny /ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ/ (n)
modaalinen verbi
  (gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
intransitiivinen verbi
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
transitiivinen verbi
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownik zwrotny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/ (n)
refleksiiviverbi
  (gramatyka) czasownik, który odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek "się"

czasowy /ʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
aika-
  trwający przez krótki czas

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
kallo, pääkallo
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie

czat /tʃˈat/ (n)
chatti
  (informatyka, informatyczny) internetowa rozmowa w formie pisemnych komunikatów

czcić /ʧ̑ʲʨ̑iʨ̑/ (v)
palvoa
  oddawać cześć

czeczeński /tʃɛtʃˈɛɲski/ (adj)
tšetšenialainen
  dotyczący Czeczenii, Czeczenów

czeczeński /tʃɛtʃˈɛɲski/ (n)
tšetšeeni
  język czeczeński

czeczotka /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka/ (n)
urpiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;

czeczotka tundrowa /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka tũnˈdrɔva/ (n)
tundraurpiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis hornemanni, mały ptak z rodziny ziarnojadów zamieszkujący daleką północną tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
odottaa
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
  przerywać wykonywanie jakiejś czynności

czekista /ʧ̑ɛˈcista/ (n)
tšekisti
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) funkcjonariusz radzieckiej CzK

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
suklaa
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czekoladowy /ˌʧ̑ɛkɔlaˈdɔvɨ/ (adj)
suklainen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą
  mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady

czeladnik /ʧ̑ɛˈladʲɲik/ (n)
kisälli
  rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra

czelesta /ʧ̑ɛˈlɛsta/ (n)
celesta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) idiofon przypominający kształtem fisharmonię, w którym dźwięk pochodzi z płytek uderzanych przez młoteczki uruchamiane przez klawisze;

czepiec /ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑/ (n)
verkkomaha
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) jeden z żołądków przeżuwaczy;

czepiga /ʧ̑ɛˈpʲiɡa/ (n)
hiiro
  średniej wielkości ptak zamieszkujący środkową i południową Afrykę;

czeremcha /ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa/ (n)
tuomi
  (botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;
metsätuomi
  (spożywczy) owoc czeremchy (1.1)

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
kirsikka, kirsikkapuu
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;
kirsikka
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego

czernica /ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
tukkasotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
kesäkuu
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwień /ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
punainen
  kolor czerwony

czerwona kartka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka/ (n)
punainen kortti
  (sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;

czerwonawy /ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
punertava
  w kolorze podobnym do czerwonego

czerwone mięso /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
punainen liha
  (spożywczy) mięso o ciemnym kolorze: wieprzowina, wołowina, baranina, dziczyzna itp.

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
punainen
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) [[komunistyczny, lewicowy]]

czerń /ʧ̑ɛrʲɲ/ (n)
musta
  czarny kolor
  czarny strój/ubiór

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
kammata
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
tšekkiläinen, tšekki
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
böömiläinen
  związany z Czechami (krainą historyczną), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
tšekki, tšekkiläinen
  język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
hei, moi, terve
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

czirokeski /tʃˌirɔkˈɛski/ (adj)
cherokee
  związany z Czirokezami, dotyczący Czirokezów

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
hikka
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
suppo, peräpuikko
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
valkosipuli, kynsilaukka
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
panssarivaunu, tankki
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
otsa
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czołoczub /tʃɔwˈɔtʃup/ (n)
harjalepinkäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Prionops;

czołówka /ʧ̑ɔˈwufka/ (n)
alkutekstit
  (telewizja, telewizyjny) plansze początkowe filmu

czterdzieści /ʧ̑tɛrʲˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑i/ (cardinalNumeral)
neljäkymmentä
  liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;

czubatka europejska /tʃubˈatka ˌɛwrɔpˈɛjska/ (n)
töyhtötiainen
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Lophophanes cristatus, gatunek sikorki wyróżniający się charakterystycznym czubkiem z piór na głowie;

czubek /ˈʧ̑ubɛk/ (n)
kärki
  szpiczaste, ostre zakończenie czegoś

czujność /ˈʧ̑ujnɔɕʨ̑/ (n)
tarkkaavaisuus
  zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo

czujny /ˈʧ̑ujnɨ/ (adj)
valpas
  zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały

czule /tʃˈulɛ/ (adv)
hellästi
  w sposób czuły, przepełniony czułością

czuwak /ˈʧ̑uvak/ (n)
kuolleen miehen kytkin
  (kolejnictwo) urządzenie hamulcowe w pojeździe szynowym, zatrzymujące pociąg w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty;

czuwaski /tʃuvˈaski/ (n)
tšuvassin kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język czuwaski;

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
tuntea
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku

czułość /ˈʧ̑uwɔɕʨ̑/ (n)
lempeys
  uczuciowość, wrażliwość

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
torstai
  czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
kvartäärikausi
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworaczek /tʃfɔrˈatʃɛk/ (n)
nelonen
  jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
nelikulmio
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworonóg /ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk/ (n)
nelijalkainen
  zwierzę czworonożne

czworościan /tʃfɔrˈɔɕtɕan/ (n)
tetraedri
  (matematyka, matematyczny) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
-ko
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
kenen
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyn /ʧ̑ɨ̃n/ (n)
teko
  działanie, postępek, akt;

czynić /ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑/ (v)
tehdä
  robić coś, wykonywać

czynnik /ˈʧ̑ɨ̃ɲːik/ (n)
tekijä
  (matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie
  przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek

czynny /ˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (adj)
aktiivi-
  funkcjonujący, uruchomiony
  skłonny do działania, aktywny
  wykonujący jakąś czynność

czynsz /ʧ̑ɨ̃w̃ʃ/ (n)
vuokra
  terminowa opłata za wynajem

czyrak /tʃˈɨrak/ (n)
paise
  (medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czystka /ˈʧ̑ɨstka/ (n)
puhdistus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;
  fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
siveys
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
puhdas
  pozbawiony brudu

czytanie /ʧ̑ɨˈtãɲɛ/ (n)
lukeminen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odczytywanie fragmentów Pisma Świętego podczas mszy świętej i Liturgii godzin
  fragment tekstu odczytywany jako (1.4)
  zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
lukea
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
lukea rivien välistä
  domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
lukusali
  sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czytelnik /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik/ (n)
lukija
  osoba, która czyta książki, gazety itp.

czytnik książek elektronicznych /tʃˈɨtɲik kɕˈɔ̃ʒɛk ˌɛlɛktrɔɲˈitʃnɨx/ (n)
lukulaite, e-lukulaite
  (informatyka, informatyczny) urządzenie z wyświetlaczem służące do wyświetlania tekstów zapisanych w formie cyfrowej;

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
kiirastuli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
puhdistaa
  usuwać brud, zanieczyszczenia

czyżyk /ˈʧ̑ɨʒɨk/ (n)
vihervarpunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu

cząber /ˈʧ̑ɔ̃mbɛr/ (n)
kynteli
  (botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z cząbru ogrodowego

cząsteczka /ʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka/ (n)
molekyyli
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu;

cząstka /ˈʧ̑ɔ̃w̃stka/ (n)
alkeishiukkanen
  (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
usein
  (zobacz) częsty

częstoskurcz /ʧ̑ɛ̃w̃ˈstɔskurʧ̑/ (n)
takykardia
  (medycyna, medyczny) znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
taajuus
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częstość /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
yleisyys
  cecha tego, co jest częste

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
jatkuva
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

częściowo /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ/ (adv)
osittain
  w jakiejś części, nie w całości

częściowy /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
osa-
  odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
osa
  fragment jakiejś całości
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
sanaluokka
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
jäsen
  osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia
  część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt;
  (anatomia, anatomiczny) penis;

członkostwo /tʃwɔŋkˈɔstfɔ/ (n)
jäsenyys
  bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowieczeństwo /tʃwˌɔvʲɛtʃˈɛɲstfɔ/ (n)
ihmisyys
  (przestarzałe, przestarzały) rodzaj ludzki
  bycie człowiekiem

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
ihminen
  Homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
  ktoś, jakaś osoba

człowiek człowiekowi wilkiem /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˌʧ̑wɔvʲjɛˈkɔvʲi ˈvʲilʲcɛ̃m/ (proverb)
ihminen on ihmiselle susi
  ludzie nie są sobie życzliwi

człowiek śniegu /tʃwˈɔvʲɛk ɕɲʲˈɛɡu/ (n)
lumimies
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
tytär
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
pilkku
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
tulli
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

dach /dax/ (n)
katto, ulkokatto
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dachowiec /daxˈɔvʲɛts/ (n)
villiintynyt kissa, villikissa
  (potocznie, potoczny) nierasowy, zdziczały, bezpański kot

dachówka /daˈxufka/ (n)
kattotiili
  (budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
taateli
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daleki /daˈlɛci/ (adj)
kaukainen
  taki, który jest w dużej odległości

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
kaukana
  w znacznej odległości

dalia /ˈdalʲja/ (n)
daalia
  (botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dalmatiankoira
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dalmierz /dˈalmʲɛʃ/ (n)
etäisyysmittari
  przyrząd do zdalnego pomiaru odległości;

dama /ˈdãma/ (n)
akka
  (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
rouva
  dystyngowana kobieta

dandys /ˈdãndɨs/ (n)
keikari
  mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich

dane /ˈdãnɛ/ (n)
data
  informacje na temat jakiejś osoby
  zbiór informacji przetwarzanych elektronicznie lub składowanych na nośnikach
  wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków

danie /ˈdãɲɛ/ (n)
ruokalaji
  pojedyncza potrawa składająca się na posiłek

danina /daɲˈina/ (n)
suojeluraha
  (historia, historyczny, historycznie) świadczenie obowiązkowe w naturze albo pieniężne składane przez poddanych rządzącemu
  coś składanego w ofierze

darbuka /darbˈuka/ (n)
darbuka
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj arabskiego bębna o kielichowatym kształcie popularnego na Środkowym Wschodzie, w Lewancie i krajach Maghrebu;

daremny /daˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
turha
  niedający żadnych wyników

darkroom /ˈdarkrũm/ (n)
darkroom
  specjalne przyciemnione pomieszczenie do przypadkowych schadzek seksualnych w niektórych lokalach rozrywkowych;

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
darmstadtium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda /ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda/ (proverb)
lahjahevosen suuhun ei saa katsoa
  nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie

darwinizm /darvˈiɲizm/ (n)
darvinismi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt

darń /darʲɲ/ (n)
juurikerros
  zwarty splot trawy, czasem wraz z innymi roślinami, silnie związany z wierzchnią warstwą gleby; pocięta na płaty używana jest jako umocnienie skarp, nasypów, mogił;

data /ˈdata/ (n)
päiväys
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

datek /dˈatɛk/ (n)
avustus
  pewna kwota przeznaczana na cele publiczne lub dobroczynne

dawka /ˈdafka/ (n)
annos
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;

dać /daʨ̑/ (v)
antaa
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś
  pozwolić, umożliwić coś

de iure /dɛjˈurɛ/ (adv)
de jure
  formalnie, zgodnie z prawem

debil /ˈdɛbʲil/ (n)
lievästi kehitysvammainen
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba mało inteligentna

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
debyytti, ensiesiintyminen
  wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

decybel /dɛˈʦ̑ɨbɛl/ (n)
desibeli
  (fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze;

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
päättää
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś

decymetr /dɛtsˈɨmɛtr/ (n)
desimetri
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
päätös
  postanowienie, zamiar, rezolucja; rozstrzygnięcie

dedukcja /dɛdˈuktsja/ (n)
deduktio
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków

dedukcyjny /dˌɛduktsˈɨjnɨ/ (adj)
deduktiivinen
  związany z dedukcją; oparty na dedukcji

defekacja /ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja/ (n)
puhdistaminen
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
defenestraatio
  wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

defetyzm /dɛˈfɛtɨsm̥/ (n)
antautumismieliala
  niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką

defibrylator /ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr/ (n)
defibrillaattori
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne służące do defibrylacji;

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
alijäämä
  niedobór, brak;

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
määritelmä
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
deflaatio
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

defloracja /dˌɛflɔrˈatsja/ (n)
defloraatio
  (medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej

defragmentować /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
eheyttää
  (informatyka, informatyczny) wykonywać defragmentację

deifikacja /ˌdɛ<sup>j</sup>ifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
deifikaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przypisywanie komuś lub czemuś boskich cech i właściwości, uznawanie komuś za boga;

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
deismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

dekabrystowski /ˌdɛkabrɨˈstɔfsʲci/ (adj)
dekabristi
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący dekabryzmu lub powstania dekabrystów

dekada /dɛˈkada/ (n)
vuosikymmen
  dziesięć lat

dekametr /dɛkˈamɛtr/ (n)
dekametri
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
mestaus
  ucięcie głowy;

dekarz /ˈdɛkaʃ/ (n)
katontekijä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonawca pokrycia dachowego;

dekolonizacja /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
dekolonisaatio
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
koriste
  element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

dekoracyjny /ˌdɛkɔraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
koristeellinen
  związany z dekoracją, stanowiący dekorację

delegacja /ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
delegaatio
  wyjazd w sprawach służbowych

delegat /dɛˈlɛɡat/ (n)
edustaja
  oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
delfiini
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

delicja /dɛˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
jaffakeksi
  (potocznie, potoczny) ciastko biszkoptowe z galaretką, polane czekoladą

delta /ˈdɛlta/ (n)
delta
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
demagogi
  polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

demiurg /ˈdɛ̃mʲjurk/ (n)
demiurgi
  (filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość

demobilizacja /ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
kotiuttaminen
  rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego
  zwalnianie odbywających czynną służbę wojskową do rezerwy

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
demografia, väestötiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demograficzny /dˌɛmɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
demografinen, väestötieteellinen
  dotyczący demografii

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
demokratia, kansavalta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
demokraatti
  zwolennik demokracji

demokratycznie /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
demokraattisesti
  zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
demokraattinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demon /ˈdɛ̃mɔ̃n/ (n)
demoni
  istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demoniczny /ˌdɛ̃mɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
demoninen
  (przenośnie, przenośnia) taki, który ma w sobie coś z demona; niesamowity

demonizować /ˌdɛ̃mɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
muuttaa demoniksi
  wyolbrzymiać znaczenie czegoś złego

demonologia /ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
demonologia
  (teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami

demonstracja /ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstraʦ̑ʲja/ (n)
demo
  czynność pokazywania czegoś

demonstrant /dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt/ (n)
mielenosoittaja
  uczestnik demonstracji

denaturat /ˌdɛ̃naˈturat/ (n)
denaturoitu sprii
  nazwa handlowa skażonego alkoholu etylowego;

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
dendrologia
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
hammaslääkäri
  (zobacz) stomatolog;

depilator /ˌdɛpʲiˈlatɔr/ (n)
epilaattori
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd służący do usuwania owłosienia razem z cebulkami;

depilować /dˌɛpilˈɔvatɕ/ (v)
epiloida
  dokonywać depilacji, usuwać owłosienie z ciała

deponować /dˌɛpɔnˈɔvatɕ/ (v)
sakkautua
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie

deportacja /ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
karkottaminen
  zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
syvänkö
  (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;
masennus, depressio
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
kanukka
  (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach
  (spożywczy) drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego

derkacz /ˈdɛrkaʧ̑/ (n)
ruisrääkkä
  (ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
ihotautilääkäri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
ihotautioppi
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca sie chorobami skóry i jej przydatków;

derwisz /ˈdɛrvʲiʃ/ (n)
dervissi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

derywat /dɛrˈɨvat/ (n)
johdos
  wyraz pochodny

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
jälkiruoka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deska /ˈdɛska/ (n)
lauta
  podłużny, płaski sprzęt, np. sportowy, domowy, kuchenny
  płaski kawałek drewna;

deska do prasowania /dˈɛska dɔ prˌasɔvˈaɲʲa/ (n)
silityslauta
  specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
kojelauta
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
rullalauta, skeittilauta
  (sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

deskryptywizm /dˌɛskrɨptˈɨvizm/ (n)
deskriptiivinen kielioppi
  (filozofia, filozoficzny) deskryptywna teoria nazw
  (językoznawstwo, językoznawczy) dążność do opisywania realnie używanego języka w sposób neutralny, bez wartościowania jego elementów;
  dążność do opisywania faktów w sposób neutralny

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
despootti
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę

despotyzm /dɛsˈpɔtɨsm̥/ (n)
itsevaltius
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

destrukcyjny /ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
destruktiivinen, tuhoisa
  posiadający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
tislaus
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
sade
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
sateinen
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

deszczówka /dɛʃtʃˈufka/ (n)
sadevesi
  (potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu

detektyw /dɛˈtɛktɨf/ (n)
yksityisetsivä
  człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa

deterministyczny /dˌɛtɛrmˌiɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
deterministinen
  dotyczący determinizmu, związany z determinizmem, oparty na determinizmie

deuter /ˈdɛwtɛr/ (n)
deuterium
  izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;

dewaluacja /ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
devalvaatio
  (ekonomia, ekonomiczny) urzędowe obniżenie kursu danej waluty;

deweloper /dˌɛvɛlˈɔpɛr/ (n)
kiinteistönkehittäjä
  (informatyka, informatyczny) twórca oprogramowania
  (drukarstwo, drukarski) magnetyczny proszek, który transportuje toner na wałek

dezerter /dɛzˈɛrtɛr/ (n)
sotilaskarkuri
  (wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska

dezinformacja /dˌɛzinfɔrmˈatsja/ (n)
disinformaatio
  wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;

dezodorant /ˌdɛzɔˈdɔrãnt/ (n)
deodorantti
  (higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;

dezynfekcja /ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
desinfektointi
  odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;

dharma /txˈarma/ (n)
dharma
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku);

diabelski /dʲjaˈbɛlsʲci/ (adj)
pirullinen
  związany z diabłem, dotyczący diabła

diabelski młyn /dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/ (n)
maailmanpyörä
  rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej

diabetologia /ˌdʲjabɛtɔˈlɔɟja/ (n)
diabetologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy oraz jej powikłań;

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
perkele, piru
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł tasmański /djˈabɛw tasmˈaɲski/ (n)
pussiahma
  (zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku (1.1)

diabeł tkwi w szczegółach /ˈdʲjabɛw ˈtkfʲi f‿ʃʧ̑ɛˈɡuwax/ (proverb)
piru asuu yksityiskohdissa
  najtrudniejsze do rozwiązania jest to, co z pozoru wydaje się błahe

diadem /ˈdʲjadɛ̃m/ (n)
diadeemi
  złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;

diagnostyczny /ˌdʲjaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
diagnostinen
  dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś

diagnoza /dʲjaˈɡnɔza/ (n)
diagnoosi
  (medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
kaavio
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakon /djˈakɔn/ (n)
diakoni
  (kościelny) duchowny z najniższym stopniem świeceń prezbiteratu;

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
murre, aluemurre
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dialektologia /djˌalɛktɔlˈɔɡja/ (n)
dialektologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o dialektach i gwarach;

dializa /djalˈiza/ (n)
dialyysi
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
vuoropuhelu
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
timantti
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
hiippakunta
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

dielektryk /dʲjɛˈlɛktrɨk/ (n)
eriste
  materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
dieetti
  (medycyna, medyczny) sposób odżywiania się

difalia /dʲiˈfalʲja/ (n)
difallia
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) wada wrodzona polegająca na posiadaniu podwójnego penisa

digamma /dʲiˈɡãmːa/ (n)
digamma
  (językoznawstwo, językoznawczy) litera z archaicznego alfabetu greckiego, oznaczająca głoskę [v] lub [w] oraz liczbę 6

dimer /ˈdʲĩmɛr/ (n)
dimeeri
  (chemia, chemiczny) oligomer zbudowany z dwóch merów;

dinar /ˈdʲĩnar/ (n)
dinaari
  (jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów;

dingo /ˈdʲĩŋɡɔ/ (n)
dingo
  (zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
dinosaurus, hirmulisko
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
diodi
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

diorama /dʲjɔˈrãma/ (n)
dioraama
  (technologia, technika, techniczny) (sztuka) namalowany na przezroczystej tkaninie lub szkle obraz dający, przy odpowiednim oświetleniu, iluzjonistyczne wrażenie trójwymiarowości
  (technologia, technika, techniczny) (sztuka) zaaranżowana ekspozycja sprawiająca wrażenie przestrzenności, w której znajdujący się w tle obraz łączy się z umieszczoną przed nim makietą i rekwizytami

dip /dʲip/ (n)
dippikastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, pikantny sos lub krem do zamaczania przekąsek, podawany na zimno, przygotowany zwykle na bazie jogurtu, śmietany lub majonezu, czasem twarogu;

diplodok /dʲiˈplɔdɔk/ (n)
diplodocus
  (paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury;

diuna /ˈdʲjũna/ (n)
dyyni
  ruchoma wydma na wybrzeżu morskim powstała przez nawiewanie piasku

dla /dla/ (preposition)
-lle, varten
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
miksi
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
miksi
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dmuchany zamek /dmuxˈanɨ zˈamɛk/ (n)
pomppulinna
  mobilne miejsce do zabawy dla dzieci wykonane z nadmuchiwanych elementów i trampolin do skakania

dmuchawa /dmuxˈava/ (n)
puhallin
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj wentylatora o ukierunkowanym strumieniu powietrza

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
puhaltaa
  wypuszczać powietrze z ust

dno /dnɔ/ (n)
pohja, alapää
  dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu

do /dɔ/ (preposition)
-lle
  …określający końcowy punkt w przestrzeni
  …określający końcowy punkt w czasie
  …określający maksymalną wartość
(first number in genitive case) suhde (second number in illative case)
  …określający przynależność, własność

do góry /dɔ ɡˈurɨ/ (adv)
ylös
  w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (adv)
mullin mallin
  dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do trzech razy sztuka /dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/ (proverb)
kolmas kerta toden sanoo
  trzecia próba czegoś będzie udana

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
näkemiin, hyvästi, jäähyväiset
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

doba /ˈdɔba/ (n)
vuorokausi
  (jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
dobermanni
  (kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
hyvää yötä, öitä
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobre maniery /ˈdɔbrɛ mãˈɲɛrɨ/ (n)
hyvä käytös
  umiejętność porządnego, kulturalnego zachowywania się; dobre wychowanie

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
vauraus
  dobre warunki materialne

dobrowolnie /ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ/ (adv)
vapaaehtoisesti
  w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
vapaaehtoinen
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
hyvä
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny
  korzystny
  o nastroju wesoły, radosny
  o zdrowiu, zmysłach zdrowy; szczególnie wyostrzony
  pomyślny, udany
  świetny, znakomity w swojej dziedzinie
  ciekawy, interesujący, wysokiej jakości
  odpowiedni, pasujący do czegoś
  smaczny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
hyvää iltaa, iltaa
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane /dɔˈbrɨ̃mʲi xɛ̃ɲˈʨ̑ãmʲi ˈjɛst ˈpʲjɛkwɔ ˌvɨbrukɔˈvãnɛ/ (proverb)
tie helvettiin on kivetty hyvillä aikomuksilla
  mając dobre intencje można czasem wyrządzić coś złego

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
hyvin
  w należyty sposób

dobrze wychowany /dˈɔbʒɛ vˌɨxɔvˈanɨ/ (adj)
hyvin käyttäytyvä
  taki, który na skutek wychowania zachowuje się grzecznie

doceniać /dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
arvostaa
  dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko

docent /ˈdɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
dosentti
  (edukacja, edukacyjny) stanowisko dydaktyczne w instytucjach naukowych i w szkolnictwie wyższym

dochód /ˈdɔxut/ (n)
tulo
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wpływów z wszystkich źródeł lub określonego ich typu;

dodatek /dɔˈdatɛk/ (n)
laajennus
  (informatyka, informatyczny) dodatkowa funkcjonalność programu komputerowego w postaci wtyczki, skórki itp.
lisäys
  coś dodanego, dodatkowego

dodatkowy /ˌdɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
lisä-
  dodany do istniejącej wcześniej reszty
  niekonieczny; taki, którego brak nie zmieniłby ostatecznych wniosków
  nieplanowany
  pomocniczy

dodatni /dɔˈdatʲɲi/ (adj)
positiivinen
  dobry lub korzystny

dodawanie /ˌdɔdaˈvãɲɛ/ (n)
additio
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);
  (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1)
  (rzeczownik odczasownikowy) od: dodawać

dodo /ˈdɔdɔ/ (n)
dodo
  (ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus;

dogmat /dˈɔɡmat/ (n)
dogmi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
  twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

dogodny /dɔɡˈɔdnɨ/ (adj)
sopiva
  odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom

dogrywka /dɔˈɡrɨfka/ (n)
jatkoaika
  (sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
lypsää
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy, owcy

dojrzałość /dɔjʒˈawɔɕtɕ/ (n)
kypsyys
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: dojrzały

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
kypsä
  o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny

dok /dɔk/ (n)
kiinnityskohta
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji

dokonany /ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (adj)
perfekti-
  (gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła

doktorat /dɔktˈɔrat/ (n)
tohtorinarvo
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
doktriini, oppi
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

doktrynalny /dˌɔktrɨnˈalnɨ/ (adj)
opillinen
  dotyczący doktryny

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
asiakirja, dokumentti
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
jonne
  … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
  … względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
täsmälleen
  w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

dokładny /dɔˈkwadnɨ/ (adj)
tarkka
  wykonany z dużą starannością
  o człowieku: robiący coś starannie

dolar /ˈdɔlar/ (n)
dollari
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolaryzacja /ˌdɔlarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
dollarisaatio
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty;

dolewać oliwy do ognia /dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa/ (v)
heittää löylyä kiukaalle
  zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
laakso
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
dolmen
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dolnoniemiecki /dˌɔlnɔɲʲɛmjˈɛtski/ (n)
alasaksa
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;

dolnołużycki /ˌdɔlnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
alasorbi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnołużycki

dolomit /dɔˈlɔ̃mʲit/ (n)
dolomiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady węglanów;

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
talo, koti
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa
talo
  (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
koti, talo
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
lastenkoti, orpokoti
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom towarowy /dˈɔm tˌɔvarˈɔvɨ/ (n)
tavaratalo
  (handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep;

domator /dɔmˈatɔr/ (n)
kotikissa
  osoba dużo przebywająca w domu, lubiąca życie rodzinne

domek z kart /ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/ (n)
korttitalo
  (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki

domena /dɔ̃ˈmɛ̃na/ (n)
domaini
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna wyższa od królestwa;
  (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;
  charakterystyczna część działalności, obszar zainteresowań, przestrzeń gdzie coś istnieje, jest dokonane lub ma jakąś własność

dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
dominikaani
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek katolickiego zakonu męskiego, założonego przez św. Dominika;

domino /dɔ̃ˈmʲĩnɔ/ (n)
domino
  gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek;
  kamień do gry (1.1)
  strój maskaradowy w formie płaszcza z kapturem

domostwo /dɔmˈɔstfɔ/ (n)
asuinpaikka
  dom mieszkalny wraz z towarzyszącymi zabudowaniami

domowy /dɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
kotitalous
  związany z domem, dotyczący domu

doniczka /dɔ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
kukkaruukku
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;

donikąd /dɔ̃ˈɲikɔ̃nt/ (adv)
ei mihinkään
  do żadnego określonego miejsca

donośny /dɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
soinnikas
  o głosie: taki, który jest głośny, niesie się daleko

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
genetiivi
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełnienie /ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
objekti
  (gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności;
komplementti
  (matematyka, matematyczny) zbiór elementów nie należących do danego zbioru;

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (particle)
vasta
  zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające

doping /ˈdɔpʲĩŋk/ (n)
doping
  (sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości

doprawdy /dɔprˈavdɨ/ (particle)
oikeasti
  podkreślająca prawdziwość
  wyrażająca zdziwienie

dopóki /dɔˈpuci/ (conjunction)
niin kauan kuin
  jeśli zdanie podrzędne jest twierdzące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym trwa tak długo, jak długo prawdziwe jest zdanie podrzędne

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
sivujoki
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora

doradca /dɔrˈattsa/ (n)
neuvonantaja
  osoba udzielająca porad

dorastać /dɔrˈastatɕ/ (v)
kasvaa aikuiseksi
  stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

dorosłość /dɔrˈɔswɔɕtɕ/ (n)
aikuisikä
  cecha tego, co dorosłe

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
aikuinen
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorsz /dɔrʃ/ (n)
turska
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

dorzecze /dɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
valuma-alue
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki

doskonale /ˌdɔskɔ̃ˈnalɛ/ (adv)
täydellisesti
  w pełni, całkowicie, absolutnie, perfekcyjnie
  świetnie, w doskonały sposób

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
eksellenssi
  wyborność, świetność, wybitność, bezbłędność, brak możliwości bycia jeszcze lepszym

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
täydellinen
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

dostarczać /dɔˈstarʧ̑aʨ̑/ (v)
toimittaa
  sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
merkkihenkilö, arvohenkilö
  osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
pääsy
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępność /dɔstˈɛmpnɔɕtɕ/ (n)
saatavillaolevuus
  łatwość zdobycia tego

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
saatavilla oleva
  możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
kirjaimellisesti, sananmukaisesti
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
koskea
  mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
käsikopelo
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
koskea
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego

dowiedzieć się /dɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑‿ɕɛ/ (v)
saada selville
  uzyskać nową informację

dowód /ˈdɔvut/ (n)
koe
  (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;
todiste, koe
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
henkilötodistus
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
komentaja
  osoba kierująca grupą wojskowych;

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
kokemus
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

doświadczony /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
kokenut
  mający doświadczenie

dożylny /dɔʒˈɨlnɨ/ (adj)
suonensisäinen
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożywocie /ˌdɔʒɨˈvɔʨ̑ɛ/ (n)
elinkautinen
  (potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności;

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
tikapuut, tikkaat
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

drag queen /drˈaɡ ɡvˈin/ (n)
kuningatar
  artysta rewiowy, kabaretowy lub estradowy w kobiecym emploi, w charakterystycznym groteskowym stylu;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
rakuuna
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny

dramat /ˈdrãmat/ (n)
draama
  utwór literacki, którego akcja przedstawiona jest w formie dialogów i monologów, przeznaczony do wystawienia na scenie

dramatyczny /drˌamatˈɨtʃnɨ/ (adj)
dramaattinen
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
pilvenpiirtäjä
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapieżnictwo /drˌapʲɛʒɲˈitstfɔ/ (n)
saalistus
  (ekologia, ekologiczny) forma zaspokajania potrzeb pokarmowych przez zjadanie ciała ofiary;

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
petoeläin
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drastyczny /drastˈɨtʃnɨ/ (adj)
drastinen
  o zmianie lub o metodzie: gwałtowny, radykalny
  pełen jaskrawości, wyrazistości, czasem też - brutalności

dren /drˈɛn/ (n)
nielu
  (elektryczność) jedna z elektrod w tranzystorze polowym

dres /drɛs/ (n)
verryttelyasu
  (krawiectwo) (sport, sportowy) wygodny strój treningowy (komplet góra i dół) noszony najczęściej przez sportowców

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
väristys
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
puukenkä
  but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewniany /drɛvʲˈɲãnɨ/ (adj)
puinen
  wykonany z drewna
  (przenośnie, przenośnia) o częściach ciała: sztywny, drętwy, niezgrabny
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku, sztuce lub wyrażaniu emocji: bezbarwny, zimny, obojętny
  (przenośnie, przenośnia) o dźwięku: pochodzący od przedmiotu z drewna
  (przenośnie, przenośnia) o ludzkim głosie: drętwy, oschły, nieprzyjemny, bez wyrazu

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
puu, puutavara
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drink /drʲĩŋk/ (n)
drinkki
  (spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp.

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
vaihtoraha
  (potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

drobnomieszczaństwo /drˌɔbnɔmjɛʃtʃˈaɲstfɔ/ (n)
pikkuporvaristo
  (socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
tie
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;

droga ekspresowa /ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/ (n)
moottoriliikennetie
  droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
ristin tie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
kallis
  posiadający wysoką cenę

drogowskaz /drɔˈɡɔfskas/ (n)
tienviitta
  tabliczka lub tabliczki, najczęściej na słupie, stawiane w pobliżu drogi i wskazujące kierunek, w jakim trzeba się udać, by osiągnąć wymieniony na tabliczce cel oraz dodatkowo odległość lub czas tej podróży;

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
dromedaari
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

drop /drɔp/ (n)
isotrappi
  (ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających;

drozd /drɔst/ (n)
rastas
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drozd śpiewak /drˈɔst ɕpʲˈɛvak/ (n)
laulurastas
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus philomelos, gatunek ptaka z rodziny drozdowatych;

droździk /ˈdrɔʑʥ̑ik/ (n)
punakylkirastas
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus iliacus, gatunek drozda, najmniejszy z europejskich przedstawicieli rodzaju Turdus;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
hiiva, hiivasieni
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
toinen maailmansota
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

druid /ˈdru<sup>j</sup>it/ (n)
druidi
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki;

druk /druk/ (n)
painate
  (drukarstwo, drukarski) proces drukowania

drukarka /druˈkarka/ (n)
tulostin, printteri
  urządzenie służące do drukowania

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
kirjapaino
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukarz /ˈdrukaʃ/ (n)
painaja
  człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni;

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
tulostaa, painaa
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce
  dawać coś do druku, publikować

drumla /ˈdrũmla/ (n)
munniharppu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut /drut/ (n)
neulepuikko
  (rękodzieło, rękodzielniczy) przyrząd do robótek ręcznych;
lanka
  (technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
piikkilanka
  materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drużba /drˈuʒba/ (n)
bestman
  mężczyzna towarzyszący panu młodemu podczas ślubu;

drużyna /druˈʒɨ̃na/ (n)
joukkue
  zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania

drwal /drval/ (n)
metsuri
  człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;

drylować /drɨˈlɔvaʨ̑/ (v)
poistaa kivi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pozbawiać owoce pestek

drzazga /ˈḍʒazɡa/ (n)
säle
  niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)

drzemka /ˈḍʒɛ̃mka/ (n)
nokkaunet
  krótki sen, przespanie się

drzemlik /ˈḍʒɛ̃mlʲik/ (n)
ampuhaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco columbarius, gatunek sokoła, występujący w północnych częściach Eurazji i Ameryki Północnej;

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
puu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo genealogiczne /ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
sukupuu
  graf przedstawiający koligacje rodzinne

drzewo iglaste /ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/ (n)
havupuu
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzeworytnik /dʒˌɛvɔrˈɨtɲik/ (n)
puunkaivertaja, ksylografi
  (sztuka) artysta zajmujący się drzeworytnictwem

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
ovi
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór

drzym /dʒˈɨm/ (n)
laiskuri
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Bucconidae;

drób /drup/ (n)
siipikarja
  (zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.)

dróżka /ˈdruʃka/ (n)
rata
  wąska droga polna, leśna lub ogrodowa

dręczyciel /drɛ̃n͇ˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
ahdistaja
  osoba, która kogoś dręczy, zamęcza, znęca się

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
väristä
  trząść się, drgać, dygotać

dualizm /duˈalizm/ (n)
dualismi
  (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje

dualizm korpuskularno-falowy /duˈalizm kˌɔrpuskulˈarnɔfalˈɔvɨ/ (n)
aalto-hiukkasdualismi
  (fizyka, fizyczny) właściwość materii polegająca na tym, że w pewnych przypadkach ujawnia naturę falową, a w innych cząsteczkową (korpuskularną);

dubbing /ˈdabʲĩŋk/ (n)
dubbaus
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej;

dubelt /ˈdubɛlt/ (n)
heinäkurppa
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinago media, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

dubn /dupn̥/ (n)
dubnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
sielu
  dusza ludzka
aave
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
henki
  umysł, myśli ludzkie

duchowieństwo /dˌuxɔvʲˈɛɲstfɔ/ (n)
papisto
  (kościelny) ogół duchownych danego kościoła lub wspólnoty religijnej, stan duchowny;

duchowny /duˈxɔvnɨ/ (n)
pappi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba sprawująca posługę duchową, religijną

duchowy /duˈxɔvɨ/ (adj)
hengellinen
  odnoszący się do sfery ducha i duchowości

dudek /ˈdudɛk/ (n)
harjalintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dudziarz /ˈduʥ̑aʃ/ (n)
säkkipillinsoittaja
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na dudach

dulka /ˈdulka/ (n)
hankain
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji;

duma /ˈdũma/ (n)
ylpeys
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)
  poczucie osobistej godności
  zbyt wysokie mniemanie o sobie

dumnie /dˈumɲʲɛ/ (adv)
ylpeästi
  w sposób dumny

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
ylpeä
  pewny siebie, mający poczucie własnej godności

dumny jak paw /ˈdũmnɨ ˈjak ˈpaf/ (adj)
ylpeä kuin kukko
  bardzo dumny

dupa /ˈdupa/ (n)
perse
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupek /ˈdupɛk/ (n)
kusipää
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

dur /dur/ (n)
duuri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj skali muzycznej;

durszlak /ˈdurʃlak/ (n)
lävikkö
  dziurkowana miska do odcedzania

dusić /ˈduɕiʨ̑/ (v)
hauduttaa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gotować pod przykryciem, w niewielkiej ilości tłuszczu lub wody
kuristaa
  podrażniać drogi oddechowe
  tamować oddychanie, zaciskając gardło lub usta i nos
  (przenośnie, przenośnia) o uczuciach tłumić, powstrzymywać
tukehduttaa
  ginąć z braku powietrza

dusza /ˈduʃa/ (n)
sielu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

duszność /dˈuʃnɔɕtɕ/ (n)
hengenahdistus
  (medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
tanskalainen, tanska
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
tanska, tanskalainen
  język urzędowy Danii;

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
paljon
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
iso
  mający wiele elementów
  mający znaczne nasycenie domyślnej cechy, wysoki
suuri
  mający znaczne, wielkie rozmiary

duży pokój /ˈduʒɨ ˈpɔkuj/ (n)
olohuone
  zazwyczaj największy i najbardziej reprezentacyjny pokój w mieszkaniu służący jako pokój gościnny lub salon

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
asema
  miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dwucyfrowy /ˌdvuʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
kaksinumeroinen
  składający się z dwóch cyfr

dwugłowy /dvuˈɡwɔvɨ/ (adj)
kaksipäinen
  mający dwie głowy

dwujęzyczność /dvˌujɛ̃zˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
kaksikielisyys
  (językoznawstwo, językoznawczy) posługiwanie się dwoma językami

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
kaksikielinen
  o człowieku: mówiący w dwóch językach
  napisany w dwóch językach
  zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
kaksoispiste
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwukrotnie /dvuˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
kahdesti
  dwa razy

dwukółka /dvuˈkuwka/ (n)
kiesit
  (przestarzałe, przestarzały) pojazd konny na dwóch kołach

dwulicowość /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
kaksinaamaisuus
  cecha kogoś, kto swoje zachowanie zmienia w zależności od sytuacji i osób, z którymi się styka

dwulicowy /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
kaksinaamainen
  postępujący według zasad podwójnej moralności

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
pohjukaissuoli
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunożny /dvũˈnɔʒnɨ/ (adj)
kaksijalkainen
  wykonywany dwiema nogami
  poruszający się na dwóch kończynach

dwusieczna /dvuˈɕɛʧ̑na/ (n)
puolittaja
  (matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;

dwutlenek /dvutlˈɛnɛk/ (n)
dioksidi
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
hiilidioksidi
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwuwargowy /dvˌuvarɡˈɔvɨ/ (adj)
bilabiaalinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany z użyciem dwóch warg

dwuznak /ˈdvuznak/ (n)
digrafi
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak składający się z dwóch składników, najczęściej dwóch liter; jedna głoska oznaczona za pomocą dwóch liter

dwór /dvur/ (n)
luonto
  (regionalizm, regionalny) zewnętrze, świeże powietrze
kartano
  majątek ziemski z dworem (1.3) i innymi zabudowaniami
  (architektura, architektoniczny) duży dom mieszkalny, siedziba dawnego ziemiaństwa
hovi
  siedziba władcy
  otoczenie władcy, ludzie przebywający stale lub często na dworze (1.1)

dycha /ˈdɨxa/ (n)
kymppi
  (zgrubienie) dziesiątka (wszystkie znaczenia), zwykle dziesięć złotych

dychotomia /ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
dikotomia
  (filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć
  para przeciwstawnych pojęć lub dwie części pewnej klasy przedmiotów

dyftong /ˈdɨftɔ̃ŋk/ (n)
diftongi
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek;

dykcja /ˈdɨkʦ̑ʲja/ (n)
diktio
  sposób wymawiania wyrazów i zdań

dyktando /dɨktˈandɔ/ (n)
sanelu
  (szkolnictwo, szkolny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
diktaattori
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny

dyktatura /dˌɨktatˈura/ (n)
diktatuuri
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dyktować /dɨktˈɔvatɕ/ (v)
sanella
  mówić lub odczytywać tekst komuś, by go zapisał

dylemat /dɨlˈɛmat/ (n)
dilemma
  (logika, logiczny) wnioskowanie, gdzie oprócz dwóch zdań warunkowych trzecią przesłanką jest zdanie alternatywne
  sytuacja wymagająca trudnego wyboru

dyletant /dɨˈlɛtãnt/ (n)
diletantti
  człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania

dyliżans /dɨˈlʲiʒãw̃s/ (n)
diligenssi
  czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;

dym /dɨ̃m/ (n)
savu
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
savuta
  wydzielać dym

dymorfizm /dɨmˈɔrfizm/ (n)
dimorfismi
  (biologia, biologiczny) występowanie dwóch różnych form w obrębie jednego gatunku pod względem wyglądu itp.;

dynamika /dɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
dynamiikka
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
dynamiitti
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
dynastia
  ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
kurpitsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;

dyniowy /dɨ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
kurpitsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący owocu dyni, związany z owocem dyni, zrobiony z owocu dyni, zawierający owoc dyni, przyrządzony z owocu dyni, z dodatkiem owocu dyni
  mający kolor pomarańczowy, taki jak kolor owocu dyni zwyczajnej

dyplom /ˈdɨplɔ̃m/ (n)
diplomi, päästötodistus, päättötodistus
  dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy

dyplomacja /dˌɨplɔmˈatsja/ (n)
diplomatia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi

dyptyk /ˈdɨptɨk/ (n)
diptyykki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwuczęściowy, dwuskrzydłowy ołtarz
  (sztuka) dwuczęściowe malowidło lub płaskorzeźba

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
johtaja
  osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrektywa /dˌɨrɛktˈɨva/ (n)
direktiivi
  wskazówka co do postępowania

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
kapellimestari
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;

dyscyplina /ˌdɨsʦ̑ɨˈplʲĩna/ (n)
itsekuri
  dział nauki, techniki itp.
  rodzaj uprawianego sportu
  rygorystyczne zasady postępowania

dysfagia /dɨsfˈaɡja/ (n)
dysfagia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie połykania;

dysforia /dɨsˈfɔrʲja/ (n)
dysforia
  (psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;

dysgrafia /dɨzˈɡrafʲja/ (n)
agrafia
  częściowa lub całkowita utrata umiejętności pisania;

dysk /dɨsk/ (n)
kiekko
  (informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1)
  (sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
kovalevy, kiintolevy
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskietka /dɨsʲˈcɛtka/ (n)
disketti
  (informatyka, informatyczny) przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych;

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
diskoteekki
  lokal, w którym takie zabawy (1.1) odbywają się;

dyskretny /dɨsˈkrɛtnɨ/ (adj)
diskreetti
  zachowujący tajemnice i taktowny
  (matematyka, matematyczny) przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
syrjintä
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować /dˌɨskrɨminˈɔvatɕ/ (v)
diskriminoida
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
keskustelu
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
dysleksia, lukihäiriö, lukivaikeus
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dysmorfofobia /dˌɨsmɔrfɔfˈɔbja/ (n)
dysmorfinen ruumiinkuvan häiriö
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dyspensa /dɨsˈpɛ̃w̃sa/ (n)
erivapaus
  (kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego;

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
dysprosium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
dystopia
  (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
toisinajattelija
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
suulake
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
matto
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywergencja /ˌdɨvɛrˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
divergenssi
  (matematyka, matematyczny) operator określający dla danego pola wektorowego pole skalarne, na podstawie którego można określić źródła i ujścia pola;
  powstawanie rozbieżności
  rozbieżność, różnorodność

dywersja /dɨvˈɛrsja/ (n)
harhautus
  (wojskowość, wojskowy) tajne działania prowadzone by osłabić nieprzyjaciela

dywidenda /ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda/ (n)
osinko
  (ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji;

dyzenteria /dˌɨzɛntˈɛrja/ (n)
punatauti
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka

dzban /ʣ̑bãn/ (n)
ruukku
  naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;

dziabka /dʑˈapka/ (n)
kuokka
  TemplateParserError:LuaError motyka

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
isoisä, vaari
  ojciec matki
isoisä, vaari, pappa
  ojciec ojca

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
pähkinänsärkijä
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

działalność /ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑/ (n)
aktiviteetti
  zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
toimia
  aktywnie uczestniczyć, pracować

działka /ˈʥ̑awka/ (n)
palsta
  wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
kanuuna
  (wojskowość, wojskowy) broń palna kalibru co najmniej 20 mm;
  (potocznie, potoczny) (literacko) armata

dziecinada /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ĩˈnada/ (n)
lapsellisuus
  (potocznie, potoczny) zachowanie niepoważne, dziecinny postępek

dziecinnie /dʑɛtɕˈinɲʲɛ/ (adv)
lapsellisesti
  w sposób charakterystyczny dla dziecka

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
lapsenmurha
  (książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dziecięcy /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
lapsenomainen
  przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
lapsuus
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
lapsi
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;

dziedzic /ˈʥ̑ɛ̇ʥ̑iʦ̑/ (n)
perijä
  osoba, która coś po kimś przejmuje

dziedzictwo /dʑɛdʑˈitstfɔ/ (n)
perintökalleus
  majątek przejęty po kimś

dziedziczenie /ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
periminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od: dziedziczyć

dziedziczny /dʑɛdʑˈitʃnɨ/ (adj)
perinnöllinen
  przekazywany przez przodków lub przejęty od nich

dziedziczyć /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
periä
  otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci
  być uprawnionym do takiego otrzymania
  o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
määrittelyjoukko
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;
ala
  sfera czyjejś aktywności

dziekan /dʑˈɛkan/ (n)
dekaani
  (dawniej, dawny) (kościelny) stopień duchowieństwa Wojska Polskiego
  (kościelny) prezbiter kierujący dekanatem, wikariusz rejonowy;
  (kościelny) przewodniczący kolegium kardynałów;
  (szkolnictwo, szkolny) kierownik wydziału uczelni;
  najstarszy rangą i stażem przedstawiciel korpusu dyplomatycznego

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
jakolasku
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
jakaa
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości
  (matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.;
jakautua
  być rozkładalnym na określone części

dzielna /dʑˈɛlna/ (n)
jaettava
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kaupunginosa
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnik /ˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
jakaja
  (matematyka, matematyczny) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę;

dziennik /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik/ (n)
päivälehti
  (drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie

dziennik pokładowy /dʑˈɛnɲik pˌɔkwadˈɔvɨ/ (n)
laivapäiväkirja
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu;

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
journalismi
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarstwo śledcze /dʑˌɛnɲikˈarstfɔ ɕlˈɛttʃɛ/ (n)
tutkiva journalismi
  typ dziennikarstwa niezależnie odkrywającego, badającego i ujawniającego patologie ważne z punktu widzenia opinii publicznej

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
lehtimies, toimittaja, journalisti
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dzienny /ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
päiväaikainen
  dotyczący dnia jako całej doby; mający miejsce w ciągu całego dnia

dzierzba /ˈʥ̑ɛʒba/ (n)
lepinkäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;

dziesięcina /dʑˌɛɕɛɲtɕˈina/ (n)
kirkollisvero
  (historia, historyczny, historycznie) obecnie (rzadki, rzadko używany) podatek na rzecz instytucji kościelnych, wynoszący dziesiątą część dochodów;

dziesięciobój /dʑˌɛɕɛɲtɕˈɔbuj/ (n)
kymmenottelu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciokąt /dʑˌɛɕɛɲtɕˈɔkɔnt/ (n)
kymmenkulmio
  (geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych)

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
vuosikymmen
  okres dziesięciu lat

dziewanna /ʥ̑ɛˈvãnːa/ (n)
tulikukka
  (botanika, botaniczny) Verbascum liczący około 360 gatunków rodzaj roślin z rodziny trędownikowatych;

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
tyttö
  młoda, niezamężna kobieta
tyttöystävä, tyttö
  partnerka, nieformalna narzeczona

dziewczynka /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
tyttö
  dziecko płci żeńskiej

dziewczęcy /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
tyttömäinen
  dotyczący dziewczyny, taki, jak u dziewczyny/dziewczynki

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
neitsyt
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo /dʑɛvˈitstfɔ/ (n)
neitsyys, neitseellisyys
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewiętnaście /ˌʥ̑ɛvʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
yhdeksäntoista
  liczba 19

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
taideteos
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
päivä, vuorokausi
  okres od świtu do zmierzchu
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
hyvää huomenta, huomenta
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzień wypłaty /dʑˈɛɲ vɨpwˈatɨ/ (n)
palkkapäivä
  stały dzień tygodnia lub miesiąca, w którym pracownicy otrzymują wynagrodzenie

dzik /ʥ̑ik/ (n)
villisika
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
villi
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dzikus /ˈʥ̑ikus/ (n)
villi
  osobnik niecywilizowany

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
vesinokkaeläin
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzioborożec /ˌʥ̑ɔbɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
sarvinokka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
tänään
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

dzisiejszy /ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ/ (adj)
tämän päivän
  taki, który wydarzył się dziś

dziupla /ˈʥ̑upla/ (n)
puunkolo
  otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
kolo, kuoppa
  otwór powstały wskutek uszkodzenia
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa

dziurkacz biurowy /ˈʥ̑urkaʧ̑/ (n)
lävistäjä
  (biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach;

dziwaczny /ʥ̑iˈvaʧ̑nɨ/ (adj)
outo
  cechujący się osobliwością, śmiesznością, nietypowością

dziwić /dʑˈivitɕ/ (v)
yllättää
  powodować odczucie zdumienia

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
kummallinen
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziwonia /ʥ̑iˈvɔ̃ɲja/ (n)
punavarpunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Carpodacus erythrinus, niewielki ptak należący do rodziny ziarnojadów;

dziób /ʥ̑up/ (n)
nokka
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;
keula, kokka
  przednia część kadłuba statku;

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
ien
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dziąsłowy /dʑɔ̃swˈɔvɨ/ (adj)
alveolaarinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
tikka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł białogrzbiety /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌbʲjawɔˈɡʒbʲjɛtɨ/ (n)
valkoselkätikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos leucotos, gatunek średniej wielkości dzięcioła, jeden z pięciu gatunków z rodzaju Dendrocopos występujących w Polsce;

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
palokärki
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięcioł duży /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ/ (n)
käpytikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła;

dzięcioł trójpalczasty /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌtrujpalˈʧ̑astɨ/ (n)
pohjantikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Picoides tridactylus, gatunek średniej wielkości dzięcioła gnieżdżący się w północno-wschodniej części Europy oraz w górskich lasach Europy Środkowej;

dzięcioł zielonosiwy /dʑˈɛɲtɕɔw ʑˌɛlɔnɔɕˈivɨ/ (n)
harmaapäätikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Picus canus, gatunek dzięcioła o zielonoszarym upierzeniu;

dzięcioł zielony /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
vihertikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;

dzięcioł średni /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ˈɕrɛdʲɲi/ (n)
tammitikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos medius, gatunek dzięcioła, zaliczany do tak zwanych dzięciołów pstrych;

dzięciołek /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
pikkutikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos minor, najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce;

dzięgiel /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
karhunputki
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
ansiosta
  …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
kiittää
  składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/
kiitos
  …wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
paljon kiitoksia
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
kello
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
kello
  (botanika, botaniczny) Campanula L., roślina o dużych, najczęściej niebieskich kwiatach
  przedmiot przypominający kształtem dzwon

dzwoniec /ˈʣ̑vɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
viherpeippo
  (ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla;

dzwonić /ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
soida
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefonować, próbować nawiązać połączenie telefoniczne
  o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk
  wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka

dzwonki /ˈʣ̑vɔ̃ŋʲci/ (n)
kellopeli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny, w którym dźwięk wydobywa się przez uderzanie pałeczkami w metalowe płytki;

dzwonnica /ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a/ (n)
kellotapuli
  (architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;

dąb /dɔ̃mp/ (n)
tammi
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

dąb korkowy /ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ/ (n)
korkkitammi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek;

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
käsi, kämmen
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

dług /dwuk/ (n)
velka
  to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
pitkä
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  trwający znaczny czas
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  (żartobliwie) o człowieku: wysoki

długo /ˈdwuɡɔ/ (adv)
kauan, pitkään
  przez, na znaczny czas

długonogi /ˌdwuɡɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
pitkäjalkainen
  mający długie nogi

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
kynä, kuulakärkikynä
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długoszpon /dwuɡˈɔʃpɔn/ (n)
jassana
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jacanidae;

długowłosy /ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ/ (adj)
pitkähiuksinen
  (książkowy) mający długie włosy

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
pituus
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
taltta
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dźwig /ʥ̑vʲik/ (n)
nostokurki
  maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie

dźwignia /ˈʥ̑vʲiɟɲa/ (n)
vipu
  (technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka

dźwięczny /dʑvʲˈɛntʃnɨ/ (adj)
soinnillinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych
sointuva
  o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
ääni
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dżakfrut /ˈʤ̑akfrut/ (n)
jakkihedelmä
  (spożywczy) ogromny, jadalny owoc drzewa bochenkowego;

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kastemato, liero
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżelada /ʤ̑ɛˈlada/ (n)
tselada
  (zoologia, zoologiczny) Theropithecus gelada, małpa afrykańska o charakterystycznym bujnym owłosieniu górnej części tułowia i ramion;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
hillo
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżentelmen /ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n/ (n)
herrasmies
  mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie,

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
jihad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska

dżihadysta /ˌʤ̑ʲixaˈdɨsta/ (n)
jihadisti
  zwolennik dżihadyzmu, wojownik dżihadu

dżin /dʒˈin/ (n)
djinni
  (mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie

dżinn /ʤ̑ʲĩn/ (n)
henki
  (mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi

dżinsy /ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ/ (n)
farkut
  (krawiectwo) spodnie z dżinsu;

dżip /ʤ̑ʲip/ (n)
jeeppi
  (motoryzacja) samochód marki Jeep;

dżokej /ˈʤ̑ɔkɛj/ (n)
laukkaratsastaja
  (jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżonka /dʒˈɔŋka/ (n)
džonkki
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu;

dżul /ʤ̑ul/ (n)
joule
  (fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J;

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
rutto
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
viidakko
  wilgotny las tropikalny;

ebonit /ɛbˈɔɲit/ (n)
eboniitti, kovakumi
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo /ˈɛxɔ/ (n)
kaiku
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echolalia /ˌɛxɔˈlalʲja/ (n)
kaikupuhe
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;

echolokacja /ˌɛxɔlɔkˈatsja/ (n)
kaikuluotaus
  metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
haahka
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edredon okazały /ɛˈdrɛdɔ̃n ˌɔkaˈzawɨ/ (n)
kyhmyhaahka
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria spectabilis, turkan, gatunek kaczki;

edredon okularowy /ɛˈdrɛdɔ̃n ˌɔkulaˈrɔvɨ/ (n)
silmälasihaahka
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria fischeri, gatunek kaczki edredonowej gnieżdżący się w polarnych rejonach Syberii i Ameryki Północnej;

edycja /ɛdˈɨtsja/ (n)
editio, painos
  wydanie, publikacja

edyl /ˈɛdɨl/ (n)
ediili
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik w starożytnym Rzymie sprawujący nadzór nad porządkiem i bezpieczeństwem w mieście, nad pracami publicznymi i budowlanymi, zaopatrzeniem w żywność oraz organizacją igrzysk;

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
kasvihuoneilmiö
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efekt uboczny /ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ/ (n)
sivuvaikutus
  dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek

efektywność /ˌɛfɛktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
tehokkuus
  bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku

efemeryczny /ˌɛfɛ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
päivä
  krótkotrwały, szybko przemijający, przelotny

egalitaryzm /ˌɛɡalitˈarɨzm/ (n)
egalitarismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egida /ɛˈɟida/ (n)
suoja
  (mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
egyptiläinen, egypti
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egiptolog /ˌɛɟipˈtɔlɔk/ (n)
egyptologi
  specjalista w dziedzinie egiptologii

egiryn /ɛɡʲˈirɨn/ (n)
akmiitti
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);

ego /ˈɛɡɔ/ (n)
minä
  (psychologia, psychologiczny) świadoma część osobowości;

egocentryczny /ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
itsekeskeinen
  związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata

egocentryzm /ˌɛɡɔtsˈɛntrɨzm/ (n)
itsekeskeisyys
  (pejoratywnie, pejoratywny) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby
  (psychologia, psychologiczny) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie;

egoizm /ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
itsekkyys
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne;

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
tentti, koe
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzamin wstępny /ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ/ (n)
pääsykoe
  (edukacja, edukacyjny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia

egzaminować /ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
tutkia
  przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi

egzegeta /ˌɛɡzɛɡˈɛta/ (n)
eksegeetti
  (teologia, teologiczny) biblista badający teksty biblijne

egzegeza /ˌɛɡzɛɡˈɛza/ (n)
eksegeesi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;

egzekucja /ˌɛɡzɛˈkuʦ̑ʲja/ (n)
teloitus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe ściąganie należności, z których zapłaceniem jakaś osoba lub instytucja zalega
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykonanie wyroku, orzeczenia, decyzji administracyjnej lub uchwały organu kolegialnego
  wykonanie wyroku śmierci

egzemplarz /ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/ (n)
kappale
  jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów

egzonim /ɛɡˈzɔ̃ɲĩm/ (n)
eksonyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje;

egzorcyzm /ɛɡzˈɔrtsɨzm/ (n)
manaus
  (kościelny) obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy;
  (kościelny) modlitwa, która ma wywołać skutek (1.1)

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
eksosfääri
  (meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
eksoottinen
  (fizyka, fizyczny) o materii, cząstce: nie złożona z barionów podlegających Modelowi Standardowemu;
  niezwykły, osobliwy, rzadko spotykany
  o urlopie, wyjeździe, itp.: spędzany w dalekich krajach
  typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzotyka /ɛɡzˈɔtɨkˌa/ (n)
eksoottisuus, eksotiikka
  zespół cech właściwych krajom/regionom o innym klimacie i cywilizacji

egzystencja /ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
olemassaolo
  istnienie, byt, życie i jego warunki
  (filozofia, filozoficzny) rzeczywistość, istnienie, byt

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
eksistentialismi
  (filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
einsteinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulat /ˌɛjakˈulat/ (n)
siemenneste
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ekierka /ɛˈcɛrka/ (n)
kolmioviivain
  przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego

eklektyczny /ˌɛklɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
eklektinen
  będący zlepkiem kilku (często niespójnych) stylów, pojęć, poglądów

eklezjologia /ˌɛklɛzjɔlˈɔɡja/ (n)
ekklesiologia
  (teologia, teologiczny) teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła;

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
ekliptika
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

ekolog /ɛˈkɔlɔk/ (n)
ekologi
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
ekologia, ympäristötiede
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekologicznie /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ekologisesti
  w sposób ekologiczny, szanując środowisko naturalne

ekologiczny /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ekologinen
  (biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody

ekonomiczny /ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
taloudellinen
  odnoszący się do gospodarki
  związany z ekonomią lub ekonomiką

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
ekosysteemi
  fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
kuvaruutu
  budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.
  określona część interfejsu graficznego wyświetlona w danej chwili na ekranie urządzenia elektronicznego
näyttö
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
  ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy

ekscentryczność /ˌɛkstsɛntrˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
eksentrisyys
  (matematyka, matematyczny) jeden z parametrów krzywej stożkowej;

ekscentryczny /ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
eksentrinen
  dziwaczny, odbiegający od normy

ekshibicjonizm /ˌɛksxʲibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
pröystäilynhalu
  (seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;

ekshumacja /ˌɛksxumˈatsja/ (n)
ekshumaatio
  wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;

ekshumować /ˌɛksxumˈɔvatɕ/ (v)
kaivaa ylös
  wydobywać pochowane zwłoki

ekskluzywny /ˌɛkskluˈzɨvnɨ/ (adj)
eksklusiivinen
  elegancki lub luksusowy
  odróżniający się od ogółu lub spoza pewnego kręgu
  przeznaczony dla ograniczonej liczby osób

ekskomunika /ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/ (n)
ekskommunikaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;

ekspansja /ɛksˈpãw̃sʲja/ (n)
laajennus
  rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze
  zajmowanie przez państwo, cesarstwo nowych terytoriów

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
asiantuntija, ekspertti
  specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
koe
  przeprowadzenie zjawiska w celach badawczych;
  pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu

eksperymentalny /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
kokeellinen
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) opierający się na eksperymencie
  innowacyjny; taki, który wprowadza jako pierwszy coś nowego
  związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
räjähtää, räjäyttää
  z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
räjähdys
  rozerwanie się z hukiem;

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
ekspressionismi
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekspresyjny /ˌɛksprɛsˈɨjnɨ/ (adj)
ilmaiseva
  odznaczający się siłą wyrazu

ekstaza /ɛkˈstaza/ (n)
ekstaasi
  (psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;

ekstrapolacja /ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
ekstrapolaatio
  (matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane
  prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk

ekstrawagancja /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
tuhlailu
  wygląd lub zachowanie jaskrawo odmienne od powszechnego

ekstrawagancki /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
ekstravagantti
  taki, który jest przejawem ekstrawagancji

ekstremalny /ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ/ (adj)
extreme
  krańcowy, skrajny

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
ekstremismi
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

ekstremum /ɛksˈtrɛ̃mũm/ (n)
ääriarvo
  (matematyka, matematyczny) skrajna (minimalna lub maksymalna) wartość funkcji;

eksykator /ˌɛksɨˈkatɔr/ (n)
eksikkaattori
  rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;

ekumenizm /ˌɛkumˈɛɲizm/ (n)
ekumenia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami;

ekwadorski /ˌɛkfaˈdɔrsʲci/ (adj)
ecuadorilainen
  odnoszący się do państwa Ekwador

elegancja /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
eleganssi
  dobry smak w ubiorze i zachowaniu

elektrochemiczny /ˌɛlɛktrˌɔxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
sähkökemiallinen
  związany z elektrochemią, dotyczący elektrochemii

elektroda /ˌɛlɛkˈtrɔda/ (n)
elektrodi
  (fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;

elektrolit /ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/ (n)
elektrolyytti
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;

elektrolityczny /ˌɛlɛktrˌɔlitˈɨtʃnɨ/ (adj)
elektrolyyttinen
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem

elektroliza /ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/ (n)
elektrolyysi
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego

elektroluminescencja /ˌɛlɛktrɔlũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
elektroluminesenssi
  (fizyka, fizyczny) świecenie ciał, wywołane działaniem zmiennego pola elektrycznego;

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
elektroni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektronarzędzie /ˌɛlɛktrˌɔnaʒˈɛɲdʑɛ/ (n)
sähkötyökalu
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie elektryczne przeznaczone do prac remontowych i budowlanych

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
elektroninen
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
elektroniikka
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
voimala, voimalaitos
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
sähkö
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
sähköinen
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
sähköasentaja, sähkömies
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
alkuaine
  (filozofia, filozoficzny) w filozofii starożytnej synonim słowa pierwiastek: (ziemia, woda, ogień lub powietrze)
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela
alkio
  część składowa
  (matematyka, matematyczny) obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
aapinen
  (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

elf /ɛlf/ (n)
haltia
  istota fantastyczna;

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
ellipsi
  (matematyka, matematyczny) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  (literacko) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;

elita /ɛˈlʲita/ (n)
eliitti
  grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
  wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elizja /ɛlˈizja/ (n)
elisio
  (językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;

elokwencja /ˌɛlɔkfˈɛntsja/ (n)
kaunopuheisuus
  umiejętność pięknego wysławiania się

elżbietański /ˌɛlʒbjɛtˈaɲski/ (adj)
elisabetiaaninen
  związany z okresem panowania królowej Elżbiety I w Anglii, dotyczący okresu jej panowania

embargo /ɛ̃mˈbarɡɔ/ (n)
embargo
  zakaz opuszczania przez obce statki handlowe portów albo wód terytorialnych danego państwa
  zakaz publikowania w środkach masowego przekazu jakiejś wiadomości przed określonym dniem i określoną godziną
  zarekwirowanie w czasie wojny mienia (statków, przedmiotów zaopatrzenia wojennego itp.) państwa neutralnego
kauppasaarto
  zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
embryologia
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;

emeryt /ɛ̃ˈmɛrɨt/ (n)
eläkeläinen
  osoba, która przepracowała ustawowo wymaganą liczbę lat i osiągnąwszy wymagany wiek, przestała pracować i otrzymuje emeryturę

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
eläke
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
maastamuutto
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
emiiri
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
emiraatti
  (administracja) terytorium podległe władzy emira

emisariusz /ˌɛmisˈarjuʃ/ (n)
lähettiläs
  tajny wysłannik polityczny

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
tunne
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

emocjonalność /ˌɛmɔtsjɔnˈalnɔɕtɕ/ (n)
emotionaalisuus
  cecha tego, co jest emocjonalne

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
empatia
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empatyczny /ˌɛ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
empaattinen
  wykazujący się empatią, współodczuwaniem

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
empirismi
  (filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
emu
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

encefalopatia /ˌɛntsɛfˌalɔpˈatja/ (n)
aivosairaus
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
tietosanakirja, ensyklopedia
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

endemiczny /ˌɛndɛmˈitʃnɨ/ (adj)
endeeminen, paikallinen
  występujący tylko na określonym obszarze

endemit /ɛndˈɛmit/ (n)
kotoperäinen laji
  (biologia, biologiczny) takson występujący tylko na danym obszarze;

endometrioza /ˌɛndɔmɛtrjˈɔza/ (n)
endometrioosi
  (medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endorfina /ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/ (n)
endorfiini
  (biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
energia
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  entuzjazm, chęć do działania

energiczny /ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
tarmokas
  taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy

enklawa /ɛ̃ŋˈklava/ (n)
enklaavi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa;

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
entalpia
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
hyönteistiede
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
entropia
  (fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

entuzjasta /ˌɛ̃ntuˈzʲjasta/ (n)
innostunut
  osoba pełna entuzjazmu, chęci i wiary w możliwość zrealizowania jakiejś idei; osoba żywo poruszona, pobudzona jakąś ideą

entuzjastycznie /ˌɛntuzjastˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
innoissaan
  z entuzjazmem, w sposób entuzjastyczny

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
innostus
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
entsyymi
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

eocen /ɛˈɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
eoseenikausi
  (geologia, geologiczny) środkowa epoka paleogenu

eoliczny /ˌɛɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
aeolinen
  (geologia, geologiczny) związany z działalnością wiatru

eon /ˈɛɔ̃n/ (n)
aioni
  wiek, era

epicentrum /ˈɛpitsˌɛntrum/ (n)
episentri, episentrumi
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epicki /ɛpˈitski/ (adj)
mahtava
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z epiką
  (slangowo) niebywały, najlepszy, bardzo dobry, wspaniały, wyjątkowy; (także, też) imponujący, spektakularny

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
epidemia
  (medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiczny /ˌɛpidɛmˈitʃnɨ/ (adj)
epideeminen
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odnoszący się do epidemii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
epidemiologia
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epifit /ɛˈpʲifʲit/ (n)
epifyytti
  (botanika, botaniczny) roślina nie będąca pasożytem, która rośnie na innej roślinie służącej jej jako podpora;

epigenetyka /ˌɛpiɡɛnˈɛtɨkˌa/ (n)
epigeneettinen periytyminen
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badanie dziedziczności pozagenowej

epigraf /ɛˈpʲiɡraf/ (n)
epigrafi
  (historia, historyczny, historycznie) napis wykuty w kamieniu lub wycięty w drewnie, stanowiący element architektury, pomnika, nagrobka;

epik /ˈɛpik/ (n)
eepikko
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) twórca epiki

epikryza /ˌɛpikrˈɨza/ (n)
epikriisi
  (medycyna, medyczny) podsumowanie danych z postępowania lekarskiego wraz z zaleceniami dalszego leczenia;

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
epitafi, hautakirjoitus
  inskrypcja nagrobna;

epizjotomia /ˌɛpizjɔtˈɔmja/ (n)
episiotomia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne nacięcie w okolicy krocza stosowane u rodzących kobiet

epizod /ɛˈpʲizɔt/ (n)
episodi
  zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epoka /ɛˈpɔka/ (n)
ajanjakso
  (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;
  zamknięty w określonych ramach czasowych fragment procesu rozwojowego sztuki (kultury)

epoka brązu /ɛpˈɔka brˈɔ̃zu/ (n)
pronssikausi
  (archeologia, archeologiczny) epoka prehistorii i starożytności, następująca po epoce kamienia i poprzedzająca epokę żelaza;

epoka kamienia /ɛpˈɔka kamjˈɛɲʲa/ (n)
kivikausi
  (archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

epoka żelaza /ɛpˈɔka ʒɛlˈaza/ (n)
rautakausi
  (archeologia, archeologiczny) epoka dziejów następująca po epoce brązu;

eponim /ɛˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
eponyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej;

epopeja /ˌɛpɔpˈɛja/ (n)
epopea
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dłuższy poemat epicki;

epsilon /ɛpˈsʲilɔ̃n/ (n)
epsilon
  nazwa piątej litery alfabetu greckiego, ε;

era /ˈɛra/ (n)
aika
  (geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi;
geologinen kausi
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.

erb /ɛrp/ (n)
erbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erotyczny /ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aistillinen
  dotyczący erotyki, seksu

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
eroosio
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

errata /ɛrˈːata/ (n)
korjaukset
  (drukarstwo, drukarski) spis oraz sprostowanie omyłek zauważonych w wydrukowanej już książce, dołączone do niej w postaci wkładki lub wklejki

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
purkaus
  (astronomia, astronomiczny) wybuch gazu na Słońcu
  (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;

erytrocyt /ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt/ (n)
punasolu
  (medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
eskatologia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

eschatologiczny /ˌɛsxatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
eskatologinen
  związany z eschatologią, dotyczący eschatologii

esej /ˈɛsɛj/ (n)
aine
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora;

esencja /ɛsˈɛntsja/ (n)
olemus
  istota, sedno

eskadra /ɛskˈadra/ (n)
laivue
  (wojskowość, wojskowy) (lotnictwo, lotniczy) jednostka organizacyjna lotnictwa wojskowego, składająca się z kilku lub kilkunastu, rzadziej kilkudziesięciu samolotów;
  (wojskowość, wojskowy) (morski) zespół okrętów jednego lub zbliżonego rodzaju dowodzony przez jednego dowódcę;

eskalacja /ˌɛskalˈatsja/ (n)
eskalaatio
  stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

eskapizm /ɛskˈapizm/ (n)
eskapismi
  (psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego

eskimoski /ˌɛsʲcĩˈmɔsʲci/ (adj)
eskimo
  związany z Eskimosami, dotyczący Eskimosów

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
esperanto
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
espresso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

establishment /ˌɛstablˈiʃmɛnt/ (n)
establishment
  (pejoratywnie, pejoratywny) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność
  (pejoratywnie, pejoratywny) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju

esteta /ɛˈstɛta/ (n)
esteetikko
  człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
esteettinen
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
estetiikka
  ładny, gustowny wygląd czegoś

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
virolainen, eestiläinen
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (n)
viro
  język urzędowy Estonii;

estragon /ɛˈstraɡɔ̃n/ (n)
rakuuna
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) bylica draganek

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
estrogeeni
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

estuarium /ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
estuaari
  (geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

etan /ˈɛtãn/ (n)
etaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
etanoli
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

eter /ˈɛtɛr/ (n)
eetteri
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują wiązania C-O-C;
  (chemia, chemiczny) skrótowe określenie eteru dietylowego;
  w fizyce i filozofii hipotetyczna substancja wypełniająca całą przestrzeń;

etiopski /ɛˈtʲjɔpsʲci/ (adj)
etiopialainen
  odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
etydi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;
  krótki utwór w sztuce, mający na celu doskonalenie stylu literackiego, gry aktorskiej, techniki malarskiej itp.;

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
etninen
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etnocentryzm /ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
etnosentrisyys
  przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji

etnograficzny /ˌɛtnɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
etnografinen
  związany z etnografią

etnolekt /ɛtnˈɔlɛkt/ (n)
etnolekti
  (etnografia, etnograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) język, dialekt lub gwara używana przez wyodrębnioną grupę etniczną;

etola /ɛˈtɔla/ (n)
stoola
  rodzaj szala lub krótkiej pelerynki, zwykle z miękkiego futra; narzutka futrzana na ramiona noszona do sukien wieczorowych

etolski /ɛtˈɔlski/ (adj)
aitolialainen
  związany z Etolią, dotyczący Etolii

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
etruski
  dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
etruski
  język Etrusków

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
eettinen
  zgodny z zasadami etyki
  związany z etyką, dotyczący etyki

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
etiikka
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;

etykieta /ˌɛtɨˈcɛta/ (n)
etiketti
  zbiór norm i zasad panujących w określonej grupie społecznej lub środowisku;
  nalepka na produkcie zawierająca jego nazwę, zawartość, cenę itp.

etylen /ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
etyleeni
  (chemia, chemiczny) (zobacz) eten

etymologiczny /ˌɛtɨmˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
etymologinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii

eucharystia /ɛw.xa.rɨˈsti.a/ (n)
ehtoollinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie;

eucharystyczny /ˌɛwxarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ehtoollinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią

eudajmonizm /ˌɛwdajmˈɔɲizm/ (n)
eudaimonismi
  stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
eufemismi, kiertoilmaus
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

euforia /ɛwˈfɔrʲja/ (n)
euforia
  stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia

eukaliptus /ˌɛwkalˈiptus/ (n)
eukalyptukset
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eukariont /ɛwkˈarjɔnt/ (n)
aitotumainen
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa eukariontów
  (biologia, biologiczny) organizm zbudowany z komórek posiadających jądro komórkowe z chromosomami

eukariotyczny /ˌɛwkarjɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
aitotumainen
  (biologia, biologiczny) posiadający w komórce jądro z chromosomami

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
eunukki
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec

eurazjatycki /ˌɛwrazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
euraasialainen
  związany Eurazją, dotyczący Eurazji, pochodzący z Eurazji

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
euro
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

eurocent /ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
sentti
  (potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
europium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europeizacja /ˌɛwrɔpˌɛizˈatsja/ (n)
eurooppalaistuminen
  czynienie czegoś europejskim, nadawanie cech europejskich

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
eurooppalainen
  dotyczący Europy

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
eutanasia
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

everyman /ˌɛvɛrˈɨman/ (n)
jokamies
  (literacko) określenie typu bohatera wywodzącego się ze średniowiecznych moralitetów; protagonista o uniwersalnych cechach, na którego miejscu mógł się postawić każdy;

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
evakuointi
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
evankeliumi
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewangelista /ˌɛvandʒɛlˈista/ (n)
evankelista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czterech autorów kanonicznych ewangelii;

ewentualnie /ˌɛvɛntuˈalɲʲɛ/ (adv)
vaihtoehtoisesti
  w razie zaistnienia pewnych okoliczności

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
evoluutio
  (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś
  (wojskowość, wojskowy) manewr zespołu okrętów
  trudna figura akrobatyczna, gimnastyczna bądź taneczna

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
evolutionismi
  (biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

ezetymib /ˌɛzɛtˈɨmip/ (n)
etsetimibi
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwmiażdżycowy, który hamuje wchłanianie steroli, w tym cholesterolu, z jelit

ezoteryczny /ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
esoteerinen
  tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
tehdas
  produkcyjny zakład przemysłowy

fachowiec /faˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
asiantuntija
  specjalista w jakiejś dziedzinie

fagocista /fˌaɡɔtɕˈista/ (n)
fagotisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
fagotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fajans /ˈfajãw̃s/ (n)
fajanssi
  rodzaj ceramiki wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany;

fajerwerk /fajˈɛrvɛrk/ (n)
ilotulitus
  ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne

fajka /ˈfajka/ (n)
piippu
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
kaunis
  potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

faks /faks/ (n)
faksi
  (technologia, technika, techniczny) (biurowość, biurowy) (dawniej, dawny) (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) urządzenie przesyłające wiadomość za pomocą łącza telefonicznego;

fakt /fakt/ (n)
tosiasia, fakta
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktura /fakˈtura/ (n)
lasku
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;

fala /ˈfala/ (n)
aalto
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
aalto, laine
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;

falafel /falˈafɛl/ (n)
falafel-pulla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;

falanga /faˈlãŋɡa/ (n)
falangi
  (historia, historyczny, historycznie) zwarty oddział piechoty w starożytnej Grecji;

falanster /falˈanstɛr/ (n)
falansteri
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) utopijne osiedle dla spółdzielczej wspólnoty socjalistycznej francuskiego ideologa Charlesa Fouriera;

falka /ˈfalka/ (n)
aalloke
  (matematyka, matematyczny) oscylacja, której amplituda dla minus i plus nieskończoności jest zerowa;
  mała fala

falliczny /fallˈitʃnɨ/ (adj)
fallinen
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallus /ˈfalːus/ (n)
fallos
  (anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności

falochron /faˈlɔxrɔ̃n/ (n)
aallonmurtaja
  konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;

falowód /faˈlɔvut/ (n)
aaltojohto
  (technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi;

falset /fˈalsɛt/ (n)
falsetti
  wysoki rejestr głosu ludzkiego

falsyfikacja /ˌfalsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
falsifioitavuus
  wykazanie fałszywości jakiegoś twierdzenia, błędności hipotezy w trakcie ich weryfikacji

fanatyczny /fˌanatˈɨtʃnɨ/ (adj)
fanaattinen
  charakteryzujący się fanatyzmem

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
fanaattisuus, fanatismi
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fantasmagoria /fˌantasmaɡˈɔrja/ (n)
fantasmagoria
  (książkowy) omamy wzrokowe, przywidzenia

fantastyczny /ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ihmeellinen
  (potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny
  fikcyjny, zmyślony

fantastyka naukowa /fantˈastɨkˌa nˌaukˈɔva/ (n)
tieteiskirjallisuus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;

fantazja /fãnˈtazʲja/ (n)
fantasia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych;
mielikuvitus
  wyobraźnia

fantom /ˈfãntɔ̃m/ (n)
aave
  zjawa, przywidzenie

farad /ˈfarat/ (n)
faradi
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
faarao
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

farba /ˈfarba/ (n)
maali
  mieszanina barwników służąca do malowania

farerski /faˈrɛrsʲci/ (adj)
färsaarelainen
  odnoszący się do Wysp Owczych

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
fääri
  język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farma wiatrowa /fˈarma vʲatrˈɔva/ (n)
tuulipuisto
  (technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
farmakologia
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farmakologicznie /fˌarmakˌɔlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
farmakologisesti
  w sposób farmakologiczny, za pomocą leków

farmakologiczny /ˌfarmakɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
farmakologinen
  związany z farmakologią, dotyczący farmakologii

fartuch /ˈfartux/ (n)
esiliina
  ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;

faryzeusz /ˌfarɨˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
fariseus
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei uznający jedynie prawo pisane (Torę);

fasada /faˈsada/ (n)
julkisivu
  (architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku;
  (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego;
  (przenośnie, przenośnia) coś pozornego, tylko na pokaz
  (socjologia, socjologiczny) sposób kreowania własnego wizerunku przez jednostkę w trakcie interakcji społecznej, mający na celu manipulacje wrażeniami jakie odnosi partner interakcji;

fascynacja /fˌastsɨnˈatsja/ (n)
hurma, lumous, tenho
  bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś

fascynujący /fˌastsɨnujˈɔntsɨ/ (adj)
kiehtova
  wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę

fasola /faˈsɔla/ (n)
papu
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fast food /fˈast fˈɔɔt/ (adj)
pikaruoka
  o jadłodajni: serwująca fast food (1.1)

fast food /fˈast fˈɔɔt/ (n)
pikaruoka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;

faszerowany /fˌaʃɛrɔvˈanɨ/ (adj)
täytetty
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (gastronomia) przekładany, wypełniony nadzieniem

faszysta /faˈʃɨsta/ (n)
fasisti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu

faszystowski /ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
fasismi-, fasistinen
  związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
fasismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatamorgana /fˌatamɔrɡˈana/ (n)
fata morgana
  zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;

fatwa /ˈfatfa/ (n)
fatwa
  w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;

faul /fawl/ (n)
rike
  (sport, sportowy) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry;

faworyt /favˈɔrɨt/ (n)
ennakkosuosikki
  ktoś lubiany, faworyzowany

faza /ˈfaza/ (n)
vaihe
  miejsce, etap

fałszerz /fˈawʃɛʃ/ (n)
väärentäjä
  osoba, która coś fałszuje

fałszywy przyjaciel /fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (idiom)
väärä ystävä
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
liittovaltio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

federalny /fˌɛdɛrˈalnɨ/ (adj)
liittovaltion
  dotyczący państwa będącego federacją lub związany z organami i strukturami tej federacji

felga /ˈfɛlɡa/ (n)
vanne
  element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę

fellatio /fɛlˈːatʲjɔ/ (n)
fellaatio
  (seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;

feministyczny /ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
feministinen
  związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
feminismi
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
foinikia
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Fenicjanami lub Fenicją

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (n)
foinikia
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z grupy kananejskiej rodziny języków semickich;

feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (n)
feeniks
  (mitologia, mitologiczny) ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności;

fenkuł /fˈɛŋkuw/ (n)
fenkoli
  (botanika, botaniczny) Foeniculum vulgare, roślina warzywna, o białych, mięsistych łodygach;
  (spożywczy) jarzyna z rośliny (1.1)

fenol /ˈfɛ̃nɔl/ (n)
fenoli
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH;

fenomenalizm /fˌɛnɔmɛnˈalizm/ (n)
fenomenalismi
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;

ferm /fɛrm/ (n)
fermium
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermata /fɛrˈmata/ (n)
fermaatti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
fermioni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

fetyszyzm /fɛtˈɨʃɨzm/ (n)
fetisismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z pierwotnych form wierzeń religijnych polegająca na kulcie fetyszy, czyli posążków czy przedmiotów obdarzonych siłą nadprzyrodzoną

feudalizm /fɛwdˈalizm/ (n)
feodalismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

feudalny /fɛwdˈalnɨ/ (adj)
feodaali-
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do feudalizmu, związany z feudalizmem

fez /fɛs/ (n)
fetsi
  orientalne nakrycie głowy o kształcie ściętego stożka, wykonane z bordowego filcu i ozdobione czarnym frędzlem;

fideizm /fʲiˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
fideismi
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) pogląd głoszący prymat wiary i objawienia nad poznaniem rozumowym;

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (adj)
fidži
  odnoszący się do państwa Fidżi

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (n)
fidži
  język urzędowy Fidżi,

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
viikuna
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figowiec /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
viikunapuu
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi

figura szachowa /fiɡˈura ʃaxˈɔva/ (n)
shakkinappula
  (szachy, pojęcie szachowe) każda bierka używana w grze w szachy, z wyjątkiem piona

fikcja /fˈiktsja/ (n)
fiktio
  coś nierealnego, zmyślonego albo niemożliwego do wykonania

fikcyjny /fʲikˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
fiktiivinen
  właściwy fikcji; wymyślony, zmyślony, wyimaginowany, istniejący tylko pozornie

filantrop /filˈantrɔp/ (n)
filantrooppi
  człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących

filantropia /fˌilantrˈɔpja/ (n)
filantropia
  bezinteresowne świadczenie pomocy

filar /ˈfʲilar/ (n)
pilari
  (górnictwo, górniczy) nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu
  wieloboczna, pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji;

filatelista /fˌilatɛlˈista/ (n)
postimerkkeilijä
  kolekcjoner lub znawca znaczków pocztowych

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
filatelia
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filigran /fʲiˈlʲiɡrãn/ (n)
filigraani
  technika złotnicza polegająca na zdobieniu lub wykonywaniu całego przedmiotu z cienkich drucików ułożonych w ażurową siatkę;

filipino /fˌilipˈinɔ/ (n)
filipino
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny dialekt języka tagalskiego

filistyński /fˌilistˈɨɲski/ (adj)
filistealainen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Filistei lub Filistynów; pochodzący z Filistei

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
kuppi
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)

film /fʲilm/ (n)
elokuva
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;

film niemy /fˈilm ɲʲˈɛmɨ/ (n)
mykkäelokuva
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filmować /fʲilˈmɔvaʨ̑/ (v)
filmata
  nagrywać coś kamerą filmową

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
filologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filologiczny /ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
filologinen
  (przymiotnik) od filologia

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
filosofi
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
filosofia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
filosofinen
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filozofować /fˌilɔzɔfˈɔvatɕ/ (v)
filosofoida
  (filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię

filtr /fʲiltr̥/ (n)
suodatin, suodin
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych

finanse /finˈansɛ/ (n)
rahoitus
  ogół spraw związanych z pieniędzmi, kosztami, płaceniem

finansować /fˌinansˈɔvatɕ/ (v)
rahoittaa
  dostarczać finansów

finansowy /ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
taloudellinen
  dotyczący finansów

finał /ˈfʲĩnaw/ (n)
finaali
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
  (sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
  koniec, zakończenie

finka /ˈfʲĩnka/ (n)
puukko
  (potocznie, potoczny) nóż fiński używany zwykle przez harcerzy i turystów;

finlandyzacja /ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
suomettuminen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;

finwal /fˈinval/ (n)
sillivales
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku płetwal zwyczajny, Balaenoptera physalus;

fiolet /fjˈɔlɛt/ (n)
violetti
  kolor fioletowy;

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
violetti
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka itp.

fiolka /ˈfʲjɔlka/ (n)
lääkepullo
  małe, szklane naczynie z zatyczką;

fiord /fʲjɔrt/ (n)
vuono
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
orvokki
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

fitochemia /fˌitɔxˈɛmja/ (n)
fytokemia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział fizjologii roślin, nauka badająca roślinne związki organiczne i procesy chemiczne zachodzące w roślinach;

fitoestrogen /fˌitɔɛstrˈɔɡɛn/ (n)
fytoestrogeeni
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu;

fitopatologia /ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja/ (n)
fytopatologia
  (botanika, botaniczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział botaniki, nauka o chorobach roślin

fitosterol /ˌfʲitɔˈstɛrɔl/ (n)
kasvisteroli
  (biochemia, biochemiczny) sterol pochodzenia roślinnego

fizjologia /fˌizjɔlˈɔɡja/ (n)
fysiologia
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizjoterapeuta /ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/ (n)
fysioterapeutti
  (medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii

fizycznie /fizˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
fyysisesti
  odnosząc się do zjawisk fizyki

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
fyysinen, fysikaalinen
  dostępny zmysłom
fysikaalinen
  związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje

fizyk /ˈfʲizɨk/ (n)
fyysikko
  naukowiec zajmujący się fizyką

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
fysiikka
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
suomalainen, suomenkielinen
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
suomi
  ugrofiński język używany przez Finów;

flaga /ˈflaɡa/ (n)
lippu
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flaki /ˈflaci/ (n)
sisälmykset
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny;

flamandzki /flamˈantski/ (adj)
flaamilainen, flaami
  odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii

flamandzki /flamˈantski/ (n)
flaami
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii

flanelowy /flˌanɛlˈɔvɨ/ (adj)
flanellinen
  wykonany z flaneli

flegmatyczny /ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
flegmaattinen
  odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny

flerow /flˈɛrɔf/ (n)
flerovium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114;

flet /flɛt/ (n)
huilu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
poikkihuilu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
panhuilu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

flirtować /flirtˈɔvatɕ/ (v)
flirttailla
  uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci

flora /ˈflɔra/ (n)
kasvisto
  (botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

florencki /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
firenzeläinen
  związany z Florencją, dotyczący Florencji

floréal /flɔrˈɛal/ (n)
floréal
  nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

flotylla /flɔtˈɨlla/ (n)
laivue
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) jednostka wojskowa występująca w marynarce wojennej odpowiadająca dywizji piechoty.

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
fluori
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fluorescencja /flˌuɔrɛstsˈɛntsja/ (n)
fluoresenssi
  (fizyka, fizyczny) samorzutne świecenie niektórych substancji pod wpływwem różnych czynników (jak np. światło, promienie katodowe, promieniowanie nadfioletowe, promienie rentgenowskie) trwające dopóty, dopóki działają te czynniki

fluoryt /fluˈɔrɨt/ (n)
fluoriitti
  (mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia;

flądra /ˈflɔ̃ndra/ (n)
kampela
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
fobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

foka /ˈfɔka/ (n)
hylje
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

fokmaszt /fˈɔkmaʃt/ (n)
fokkamasto
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pierwszy maszt od strony dziobu jednostek pływających, które posiadają co najmniej dwa maszty;

folia /ˈfɔlʲja/ (n)
folio
  cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach;

folia bąbelkowa /fˈɔlja bˌɔmbɛlkˈɔva/ (n)
kuplamuovi
  folia z tworzywa sztucznego z bąbelkami powietrza stosowana do opakowywania kruchych przedmiotów;

folk /fɔlk/ (n)
etnomusiikki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyki popularnej wywodzący się z muzyki ludowej;

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
kansanperinne
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

folklorystyka /fˌɔlklɔrˈɨstɨkˌa/ (n)
folkloristiikka
  (etnografia, etnograficzny) (sztuka) nauka badająca folklor;

folkloryzm /fɔlklˈɔrɨzm/ (n)
folklorismi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązywanie w sztuce i literaturze do elementów folklorystycznych;

fondue /fɔ̃dˈi/ (n)
fondue, fondyy
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
foneemi
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyczny /fˌɔnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
foneettinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
fonetiikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

foniatria /fɔ̃ˈɲatrʲja/ (n)
foniatria
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem i zaburzeniami wydawania głosu (przez człowieka);

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
suihkulähde
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

forma /ˈfɔrma/ (n)
muotti
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazu;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie do pieczenia ciast
  kondycja fizyczna osoby
  sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś
  zewnętrzny kształt

formatować /ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑/ (v)
alustaa
  (informatyka, informatyczny) przystosowywać nośnik danych do pracy przez odpowiednie ustalenie jego systemu plików
  (drukarstwo, drukarski) (poligrafia) (informatyka, informatyczny) nadawać czemuś jakiś format, kształt

forsa /ˈfɔrsa/ (n)
hillo
  (potocznie, potoczny) pieniądze

forsycja /fɔrsˈɨtsja/ (n)
onnenpensas
  (botanika, botaniczny) Forsythia Vahl, kwitnący wiosną krzew ozdobny o żółtych kwiatach;

fort /fɔrt/ (n)
linnoitus
  (wojskowość, wojskowy) budowla obronna

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
linna
  (architektura, architektoniczny) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
flyygeli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fortuna /fɔrˈtũna/ (n)
kohtalo
  los, szczególnie ten dobry
  wielkie bogactwo

forum /ˈfɔrũm/ (n)
foorumi
  miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
  spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat

fory /fˈɔrɨ/ (n)
tasoitus
  dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji

fosa /ˈfɔsa/ (n)
vallihauta
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
fosfori
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan /fɔsfˈɔran/ (n)
fosfaatti
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fosforescencja /ˌfɔsfɔrɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
fosforesenssi
  (fizyka, fizyczny) świecenie ciał wywołane uprzednim naświetlaniem i trwające po jego ustaniu;

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
nojatuoli
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotogeniczny /fˌɔtɔɡɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
valokuvauksellinen
  korzystnie wyglądający na zdjęciach

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
valokuvaaja
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
valokuvaus
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);

fotograficzny /ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
valokuvauksellinen
  związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
valokuvata
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
fotomontaasi
  (fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
fotoni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotorealizm /fˌɔtɔrɛˈalizm/ (n)
fotorealismi
  (sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;

fotosynteza /fˌɔtɔsɨntˈɛza/ (n)
fotosynteesi
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fototranzystor /ˌfɔtɔtrãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
fototransistori
  (elektronika, elektroniczny) element optoelektroniczny złożony z trzech warstw półprzewodnika o kolejno zmieniających się typach przewodnictwa;

frajda /ˈfrajda/ (n)
hupi
  (potocznie, potoczny) radość, uciecha z czegoś

frajer /ˈfrajɛr/ (n)
hölmö
  (potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane

frak /frak/ (n)
frakkitakki
  część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki o połach obciętych z przodu i wydłużonych z tyłu;

fraktal /ˈfraktal/ (n)
fraktaali
  (matematyka, matematyczny) matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury;

franciszkanin /frˌaɲtɕiʃkˈaɲin/ (n)
fransiskaani
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu;

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
ranskalainen, ranska
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
ranska, ranskan kieli
  język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuskojęzyczny /frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
ranskankielinen
  posługujący się językiem francuskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim

franczyza /frantʃˈɨza/ (n)
franchising
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj współpracy gospodarczej pomiędzy samodzielnymi podmiotami, w ramach której franczyzobiorca prowadzi swoje przedsiębiorstwo pod marką i według koncepcji franczyzodawcy;

frank /frãŋk/ (n)
frangi
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frans /frãw̃s/ (n)
frankium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

fraszka /frˈaʃka/ (n)
pikkuasia
  (potocznie, potoczny) błahostka

fregata /frɛˈɡata/ (n)
fregattilintu
  (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;
fregatti
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;

fresk /frɛsk/ (n)
fresko
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
fretti
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frezarka /frɛˈzarka/ (n)
jyrsin
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do obróbki płaszczyzn, powierzchi kształtowych, wgłębień itp. za pomocą frezu;

frimaire /frimˈɛrɛ/ (n)
frimaire
  nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

front /frɔ̃nt/ (n)
edusta
  (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;

fronton /frˈɔntɔn/ (n)
päätykolmio, frontoni
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

fructidor /frutstʲˈidɔr/ (n)
fructidor
  nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

fruktoza /fruktˈɔza/ (n)
fruktoosi, hedelmäsokeri
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja /frustrˈatsja/ (n)
frustraatio, turhauma
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frutarianizm /frˌutarjˈaɲizm/ (n)
fruitarismi
  sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

frygijski /frɨɡʲˈijski/ (adj)
fryygia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii

frygijski /frɨɡʲˈijski/ (n)
fryygia
  (językoznawstwo, językoznawczy) język frygijski;

frytka /ˈfrɨtka/ (n)
ranskalaiset perunat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu;

frytkownica /frˌɨtkɔvɲˈitsa/ (n)
rasvakeitin
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
kampaaja
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzura /frɨˈzura/ (n)
kampaus
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski /frɨzˈɨjski/ (adj)
friisi
  dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

fryzyjski /frɨzˈɨjski/ (n)
friisi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie

fuga /ˈfuɡa/ (n)
fuuga
  rodzaj formy muzycznej;
  (budownictwo) spoina w murze pomiędzy cegłami lub między płytkami ceramicznymi ułożonymi na ścianie lub podłodze

fuj /fˈuj/ (interjection)
hyi, yäk
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fuksja /ˈfuksʲja/ (n)
fuksia
  (botanika, botaniczny) Fuchsia L., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych;
  fioletowo-czerwony kolor

fundacja /fũnˈdaʦ̑ʲja/ (n)
säätiö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;

fundament /fũnˈdãmɛ̃nt/ (n)
perusta
  (budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;

fundamentalizm /fˌundamɛntˈalizm/ (n)
fundamentalismi
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
funktio
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;

funkcjonalność /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
toiminnallisuus
  cecha tego, co jest funkcjonalne
  funkcja, cecha użytkowa programu lub urządzenia

funt /fũnt/ (n)
naula
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw
  anglosaska, pozaukładowa jednostka masy równa 0,453 592 37 kg;

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
furosemidi
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

futbol amerykański /ˈfudbɔl ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
amerikkalainen jalkapallo
  (sport, sportowy) sport drużynowy, w którym uczestniczą dwa jedenastoosobowe zespoły

futro /ˈfutrɔ/ (n)
turkis
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
  (krawiectwo) odzież (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść
  (zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu
nahka
  (krawiectwo) wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan

futurologia /fˌuturɔlˈɔɡja/ (n)
futurologia
  dziedzina wiedzy zajmująca się przyszłością, próbująca opisać dalszy rozwój ludzkości, cywilizacji i technologii

futurystyczny /ˌfuturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
futuristinen
  (sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu
  taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
futurismi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

fuzja /ˈfuzʲja/ (n)
fuusio
  (fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe

gabinet /ɡaˈbʲĩnɛt/ (n)
työhuone
  pokój przeznaczony do pracy umysłowej

gaboński /ɡaˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
gabonilainen
  odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce

gad /ɡat/ (n)
matelija
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
gadolinium
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gadożer /ɡaˈdɔʒɛr/ (n)
käärmekotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;

gadżet /ˈɡaʤ̑ɛt/ (n)
hilavitkutin
  (książkowy) przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie;

gafa /ɡˈafa/ (n)
moka
  nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gagat /ˈɡaɡat/ (n)
gagaatti
  (mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;

gagauski /ɡaˈɡawsʲci/ (adj)
gagauzi
  dotyczący Gagauzów i Gagauzji, związany z Gagauzami i Gagauzją

gajówka /ɡaˈjufka/ (n)
lehtokerttu
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;

gal /ɡal/ (n)
gallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galacki /ɡalˈatski/ (adj)
galatialainen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Galacji lub Galatów; pochodzący z Galacji

galaktyczny /ɡˌalaktˈɨtʃnɨ/ (adj)
galaktinen
  związany z galaktyką, dotyczący galaktyki

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
galaksi
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galeon /ɡaˈlɛɔ̃n/ (n)
galeoni
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) XVI-XVII wieczny, żaglowy statek wojenny albo handlowy, cechujący się wysoką zwężającą się ku górze nadbudówką rufową oraz galionem - figurą na dziobie okrętu, z reguły uosabiającą jego nazwę;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
kaleeri
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galeria /ɡaˈlɛrʲja/ (n)
galleria
  (sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum

galicyjski /ˌɡalʲiˈʦ̑ɨjsʲci/ (adj)
galego
  dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)

galijski /ɡalˈijski/ (adj)
galli
  związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów

galijski /ɡalˈijski/ (n)
galli
  (językoznawstwo, językoznawczy) kontynentalny język celtycki używany od VI wieku p.n.e. najdalej do V wieku n.e.;

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
gallona
  (jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;
  naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach;

gama /ˈɡãma/ (n)
sävelasteikko
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
gameetti
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

gamoń /ˈɡãmɔ̃ɲ/ (n)
toljake
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) człowiek nierozgarnięty, niezaradny

gang /ɡãŋk/ (n)
jengi
  grupa przestępcza

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
autotalli
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb /ɡarp/ (n)
kyttyrä
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem

garbarz /ˈɡarbaʃ/ (n)
parkitsija
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór

garbus /ˈɡarbus/ (n)
kupla
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) jeden z modeli samochodu marki Volkswagen

garderoba /ˌɡardɛˈrɔba/ (n)
puvusto
  ogół odzieży, ubrań, które się posiada
  pomieszczenie służące do przechowywania odzieży

gardzić /ˈɡarʲʥ̑iʨ̑/ (v)
halveksua
  myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
kurkku, nielu
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
kattila, ruukku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
puku
  (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

garnizon /ɡarɲˈizɔn/ (n)
varuskunta
  (wojskowość, wojskowy) miejsce stałego stacjonowania (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) oddział wojska stacjonujący w danym miejscu

garść /ɡarʲɕʨ̑/ (n)
kourallinen
  ilość mieszcząca się w garści (1.1)

gastronomia /ˌɡastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
gastronomia
  działalność produkcyjno-usługowa, obejmująca prowadzenie restauracji, barów itp.
  sztuka przyrządzania potraw

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
laji
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;

gawial /ɡˈavʲal/ (n)
gaviaali
  (zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
mustavaris
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gawędziarz /ɡavˈɛɲdʑaʃ/ (n)
tarinankertoja
  autor lub znawca gawęd, łatwo i z zamiłowaniem opowiadający anegdoty, różne historie

gawędzić /ɡavˈɛɲdʑitɕ/ (v)
lörpötellä
  prowadzić luźną rozmowę

gay-friendly /ɡˈajfrjˈɛndlɨ/ (adj)
homomyönteinen
  (środowiskowy) marketingowe: taki, który tworzy środowisko przyjazne dla LGBT;

gaz /ɡas/ (n)
kaasu
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
kasvihuonekaasu
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz musztardowy /ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/ (n)
sinappikaasu
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
jalokaasu
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny gaz, którego atomy nie łączą się w cząsteczki;

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
maakaasu
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
gaselli
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
lehti, sanomalehti
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gazowany /ɡˌazɔvˈanɨ/ (adj)
kaasupitoinen
  (spożywczy) nasycony dwutlenkiem węgla

gałka /ˈɡawka/ (n)
nuppi
  mały, kulisty przedmiot lub kuliste zakończenie przedmiotu
  regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
muskotti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałka oczna /ɡˈawka ˈɔtʃna/ (n)
silmämuna
  (anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
oksa
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
käsisammutin, sammutin
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gdakać /ˈɡdakaʨ̑/ (v)
kotkottaa
  o kurze: wydawać głos

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
kun
  …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdy kota nie ma, myszy harcują /ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈʦ̑ujɔ̃w̃/ (proverb)
kun kissa on poissa, hiiret hyppivät pöydällä
  kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp.

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
missä, jossa
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą /ˈɟʥ̑ɛ ˈdrva ˈrɔ̃mbʲjɔ̃w̃ ˈtãm ˈvʲjurɨ ˈlɛʦ̑ɔ̃w̃/ (proverb)
munakasta ei voi tehdä rikkomatta munia
  uczestnicząc biernie, choć niekoniecznie świadomie w jakiejś nieprzyjemnej sytuacji, często ponosi się jej przykre konsekwencje

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/
muualle, toisaalle
  do innego miejsca
muualla, toisaalla
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
mitä useampi kokki, sitä huonompi soppa
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdziekolwiek /ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk/ (indefinitePronoun)
missä tahansa
  (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce

gdzieś /ɟʥ̑ɛ̇ɕ/ (indefinitePronoun)
jossakin
  w pewnym miejscu

geek /ɡˈɛɛk/ (n)
friikki
  (slangowo) człowiek, który dąży do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie (najczęściej informatyce oraz naukach ścisłych) w stopniu daleko wykraczającym poza zwykłe hobby;

gejowski /ɡɛˈjɔfsʲci/ (adj)
homo
  właściwy gejowi lub przeznaczony dla gejów

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
geisha
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gejzer /ˈɡɛjzɛr/ (n)
geysir
  (geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
gekko
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

gen /ɡɛ̃n/ (n)
geeni
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

gender /ɡˈɛndɛr/ (n)
sosiaalinen sukupuoli
  (psychologia, psychologiczny) (gender studies) zespół zachowań, norm i wartości, które są przypisane przez kulturę do każdej z płci; szerzej: zbiór wzorów zachowań, wyobrażeń i oczekiwań społecznych, a także norm, które są związane z płcią biologiczną, wyznaczający funkcje pełnione przez jednostkę w społeczeństwie i kulturze wraz ze statusem tej jednostki i przysługującymi jej prawami;

genealogiczny /ɡˌɛnɛˌalɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
genealoginen
  związany z genealogią

generacja /ɡˌɛnɛrˈatsja/ (n)
sukupolvi
  ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
kenraali
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

genetycznie /ɡˌɛnɛtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
geneettisesti
  w sposób dotyczący genetyki/genów

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
geneettinen
  (biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

genewski /ɡɛ̃ˈnɛfsʲci/ (adj)
geneveläinen
  od Genewa

genialny /ɡɛɲʲˈalnɨ/ (adj)
nerokas
  wybitnie uzdolniony
  znakomity

geniusz /ˈɡɛ̃ɲuʃ/ (n)
nero
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
  czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent

genom /ˈɡɛ̃nɔ̃m/ (n)
genomi
  (biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;

gentryfikacja /ˌɡɛ̃ntrɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
keskiluokkaistuminen
  (architektura, architektoniczny) proces renowacji miasta

genueński /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃j̃sʲci/ (adj)
genovalainen
  dotyczący Genui, związany z Genuą, pochodzący z Genui

geodeta /ˌɡɛɔˈdɛta/ (n)
maanmittari
  osoba zajmująca się geodezją

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
geodesia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geofizyka /ɡˌɛɔfˈizɨkˌa/ (n)
geofysiikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej

geograf /ɡɛˈɔɡraf/ (n)
maantieteilijä
  osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
maantiede, maantieto, geotiede
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
maantieteellinen
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geolog /ɡɛˈɔlɔk/ (n)
geologi
  (edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
geologia
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geologiczny /ˌɡɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
geologinen
  związany z geologią

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
geometria
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
geomorfologia
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geopolitycznie /ɡˌɛɔpˌɔlitˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
geopoliittisesti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w sposób dotyczący geopolityki

geopolityczny /ˌɡɛɔpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
geopoliittinen
  dotyczący położenia geograficznego danego obszaru, które wpływa na jego sytuację polityczną

geopolityka /ɡˌɛɔpɔlˈitɨkˌa/ (n)
geopolitiikka
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
gepardi
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
geriatria
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
germanium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germanistyka /ɡˌɛrmaɲˈistɨkˌa/ (n)
germanistiikka
  (edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim

germanizm /ɡɛrˈmãɲism̥/ (n)
germanismi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka niemieckiego;

germański /ɡɛrˈmãj̃sʲci/ (adj)
germaaninen
  dotyczący Germanów lub Germanii

germinal /ɡɛrmˈinal/ (n)
germinal
  nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

gest /ɡɛst/ (n)
ele
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

gestykulować /ˌɡɛstɨkuˈlɔvaʨ̑/ (v)
elehtiä
  ruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
getto, ghetto
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

ghul /ɡˈul/ (n)
ghouli
  (mitologia, mitologiczny) w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej;

gibelin /ɡʲibˈɛlin/ (n)
ghibelliini
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik cesarstwa w średniowiecznych Włoszech;

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
gibboni
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

giez /ɟɛs/ (n)
paarma
  (zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
pörssi
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigabajt /ɡʲiɡˈabajt/ (n)
gigatavu
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych;

gigant /ˈɟiɡãnt/ (n)
gigantti
  (zobacz) olbrzym

gigantyczny /ˌɟiɡãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
jättiläismäinen
  ogromny, bardzo duży

gil /ɟil/ (n)
punatulkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;

gilotyna /ˌɟilɔˈtɨ̃na/ (n)
giljotiini
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
voimistelu
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
gynekologi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
naistentautioppi, gynekologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekologiczny /ˌɟĩnɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
gynekologinen
  (medycyna, medyczny) związany z ginekologią, dotyczący ginekologii

ginekomastia /ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/ (n)
naisnisäisyys
  (medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem

gips /ɟips/ (n)
kipsi
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;

gitara /ɟiˈtara/ (n)
kitara
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara basowa /ɡʲitˈara basˈɔva/ (n)
basso
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na gryfie, transponujący o oktawę w dół;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
sähkökitara
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
kitaristi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
glasiologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

gladiator /ɡlaˈdʲjatɔr/ (n)
gladiaattori
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;

glaukofan /ɡlawkˈɔfan/ (n)
glaukofaani
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;

gleboznawstwo /ɡlˌɛbɔznˈafstfɔ/ (n)
maaperätiede
  (rolnictwo, rolniczy) nauka o glebach;

gliceryna /ˌɡlʲiʦ̑ɛˈrɨ̃na/ (n)
glyseriini
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

glin /ɡlʲĩn/ (n)
alumiini
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
savi
  (geologia, geologiczny) skała osadowa;

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
globalisaatio
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalne ocieplenie /ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ/ (n)
ilmaston lämpeneminen
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;

globalnie /ɡlɔˈbalʲɲɛ/ (adv)
globaalisti
  na całym świecie

globalny /ɡlɔˈbalnɨ/ (adj)
pallo
  całościowy, liczony lub rozpatrywany ogólnie
maailmanlaajuinen
  ogólnoświatowy, obejmujący cały świat

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
karttapallo
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glon /ɡlɔ̃n/ (n)
levä
  Algae, rodzaj organizmów wodnych;

glosariusz /ɡlɔsˈarjuʃ/ (n)
asiasanasto
  słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glukometr /ɡluˈkɔ̃mɛtr̥/ (n)
verensokerimittari
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do automatycznego pomiaru poziomu glukozy we krwi

glukoza /ɡlukˈɔza/ (n)
glukoosi, rypälesokeri
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

gluon /ˈɡlu<sup>w</sup>ɔ̃n/ (n)
gluoni
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, będąca nośnikiem oddziaływań silnych

glutaminian sodu /ɡlˌutamˈiɲʲan sˈɔdu/ (n)
natriumglutamaatti
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) organiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu glutaminowego, biały proszek dodawany do potraw i konserw w celu uwydatnienia ich właściwości smakowych i zapachowych

gluten /ˈɡlutɛ̃n/ (n)
gluteeni
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmach /ɡmax/ (n)
rakennelma
  okazały budynek w którym znajduje się zwykle ważna instytucja

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
kunta
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
gneissi
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniady /ˈɟɲadɨ/ (adj)
ruunikko
  (hipologia, hipologiczny) o koniu: mający brązową (jasną bądź ciemną) sierść oraz czarną grzywę, ogon i dolne odcinki kończyn

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
pesä
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gnida /ˈɟɲida/ (n)
saivar
  jajo wszy;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
kiukku
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gnieść /ɟɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
sotkea
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrabiać (ciasto)

gnomon /ˈɡnɔ̃mɔ̃n/ (n)
gnomon
  prosty zegar słoneczny

gnu /ɡnu/ (n)
gnuu, gnu
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnój /ɡnuj/ (n)
lanta
  (pospolicie) (rolnictwo, rolniczy) stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;

go /ɡɔ/ (n)
go
  rodzaj gry planszowej;

goblin /ˈɡɔblʲĩn/ (n)
haltija
  (literacko) (fantasy) człekokształtne brzydkie stworzenie, pełen złośliwości bohater ludowych opowieści;

gocki /ɡˈɔtski/ (adj)
gootti
  związany z Gotami, dotyczący Gotów

gocki /ɡˈɔtski/ (n)
gootti
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
arvokkuus
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godny /ˈɡɔdnɨ/ (adj)
arvokas
  wart, zacny
  zasługujący na coś

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
tunti
  (szkolnictwo, szkolny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna
kello, tunti
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
ulkonaliikkumiskielto
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godziny szczytu /ɡɔdʑˈinɨ ʃtʃˈɨtu/ (n)
ruuhka-aika
  (ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg

gofr /ɡɔfr̥/ (n)
vohveli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami;

gofrownica /ˌɡɔfrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
vohvelirauta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) maszynka do pieczenia gofrów

gogle /ɡˈɔɡlɛ/ (n)
silmäsuojat
  okulary z oprawą ściśle przylegającą do twarzy, chroniących oczy przed wiatrem, deszczem, urazami;

gol /ɡɔl/ (n)
maali
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golarka /ɡɔˈlarka/ (n)
sähköparranajokone
  (elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia;

golem /ˈɡɔlɛ̃m/ (n)
golem
  (folklor) istota podobna do człowieka, ulepiona z gliny, niema i bezwolna, występująca w kulturze i wierzeniach żydowskich;

goleń /ˈɡɔlɛ̃ɲ/ (n)
sääri
  (anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;

golf /ɡɔlf/ (n)
golf
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;

golić /ˈɡɔlʲiʨ̑/ (v)
ajaa
  usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
gondoli
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;

gong /ɡɔ̃ŋk/ (n)
gongi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
lähetti
  (szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

gont /ɡˈɔnt/ (n)
paanu
  (budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;

googlować /ɡuɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
googlata
  (potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
korsetti
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
gorilla
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;
  (potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
katkera
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu

gorzyk /ɡˈɔʒɨk/ (n)
tanssija
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Pipridae;

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
kuuma
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
kuume
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
kultakuume
  nagły pęd do poszukiwania złota

gospodarka /ˌɡɔspɔˈdarka/ (n)
talous
  całokształt działalności gospodarczej
  (potocznie, potoczny) gospodarstwo rolne

gospodarz /ɡɔsˈpɔdaʃ/ (n)
isäntä
  (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
  osoba przyjmująca gości

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
kotirouva
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
keittää
  przyrządzać ciepłą potrawę
  doprowadzać do wrzenia
  (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia
  (potocznie, potoczny) odczuwać dyskomfort i pocić się obficie z powodu gorąca

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
valmis
  skończony, wykonany

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
käteinen
  pieniądze w postaci banknotów lub monet

gołobrody /ɡˌɔwɔbrˈɔdɨ/ (adj)
siloposkinen
  (przestarzałe, przestarzały) o chłopaku nie golący się jeszcze

gołoledź /ɡɔˈwɔlɛʨ̑/ (n)
iljanne
  (meteorologia, meteorologiczny) cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu);

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
kyyhky, pulu
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołąbek /ɡɔˈwɔ̃mbɛk/ (n)
kaalikääryle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z ryżu i mielonego mięsa zawiniętego w liście kapusty;

gołębnik /ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/ (n)
kyyhkyslakka
  pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi

gościnność /ɡɔɕtɕˈinnɔɕtɕ/ (n)
vieraanvaraisuus
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gościnny /ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
vieraanvarainen
  chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
vieras
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
neilikka
  (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;

gra /ɡra/ (n)
peli
  (sport, sportowy) mecz
peli, leikki, kisa
  zabawa według ustalonych reguł;

grab /ɡrap/ (n)
valkopyökki
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
  drewno grabu (1.1)

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
haudankaivaja
  osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
harava
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

grabić /ˈɡrabʲiʨ̑/ (v)
haravoida
  zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
pelaaja
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
rae, raesade
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
rakeet
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
raekuuro
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu powodujące znaczne straty materialne

graf /ɡraf/ (n)
graafi
  (matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;

grafem /ɡrˈafɛm/ (n)
grafeemi
  najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;

grafen /ˈɡrafɛ̃n/ (n)
grafeeni
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka;

graffiti /ɡrafˈfʲitʲi/ (n)
graffiti
  (sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
grafiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafologia /ɡrˌafɔlˈɔɡja/ (n)
grafologia
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

grafoskop /ɡraˈfɔskɔp/ (n)
piirtoheitin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie);

gram /ɡrãm/ (n)
gramma
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatyczny /ˌɡrãmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kieliopillinen
  dotyczący gramatyki, związany z gramatyką
  zgodny z regułami gramatyki

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
kieliopin tutkija
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
kielioppi
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;

granat /ˈɡrãnat/ (n)
granaattiomena
  (spożywczy) owoc granatowca

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
granaattiomena
  (botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
tummansininen
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

graniastosłup /ˌɡrãɲaˈstɔswup/ (n)
prisma
  (matematyka, matematyczny) wielościan, którego wszystkie wierzchołki są położone na dwóch równoległych płaszczyznach i którego wszystkie krawędzie leżące poza tymi podstawami są do siebie równoległe;

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
raja
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;

graniczyć /ɡrãˈɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
rajautua
  mieć wspólną granicę, sąsiadować

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
graniitti
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

granola /ɡranˈɔla/ (n)
mysli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;

grappa /ˈɡrapːa/ (n)
grappa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)

grasica /ɡraɕˈitsa/ (n)
kateenkorva
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

grasować /ɡraˈsɔvaʨ̑/ (v)
vaania
  dokonywać napadów, gwałtów na określonym terenie

gratulacja /ˌɡratuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
onnittelu
  wyraz uznania złożony komuś z okazji jego sukcesu

gratulacje /ɡrˌatulˈatsjɛ/ (interjection)
onnea
  wyrażenie uznania wypowiadane z okazji czyjegoś sukcesu lub radosnego wydarzenia

gratulacje /ɡrˌatulˈatsjɛ/ (n)
onnitteleminen
  wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby

gratulować /ˌɡratuˈlɔvaʨ̑/ (v)
onnitella
  składać wyrazy uznania

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
painovoima, vetovoima
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
painovoimaan liittyvä
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton /ɡravˈitɔn/ (n)
gravitoni
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać /ɡraʨ̑/ (v)
soittaa
  brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
  o przedmiocie: wydawać dźwięki
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego
  być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
kreikkalainen, kreikka
  związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
kreikka, kreikkalainen
  język Greków i po części Cypryjczyków;

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
greippi
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

grenlandzki /ɡrɛ̃nˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
grönlantilainen
  od Grenlandia

grobowiec /ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hauta
  okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;

groch /ɡrɔx/ (n)
herne
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

grochówka /ɡrɔˈxufka/ (n)
hernekeitto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem;

grog /ɡrɔk/ (n)
grogi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier;

gromada /ɡrɔ̃ˈmada/ (n)
galaksijoukko
  (astronomia, astronomiczny) skupienie gwiazd różnego pochodzenia obserwowane na niewielkiej przestrzeni nieba;

grono /ˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
rypäle
  (potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
kärppä
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea, gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych;

gros /ɡrɔ/ /ɡrɔs/ (n)
krossi
  (przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki;

grot /ɡrɔt/ (n)
nuolenkärki
  (wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych;

grota /ˈɡrɔta/ (n)
luola
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groteskowy /ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ/ (adj)
groteski
  podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny

groźba /ˈɡrɔʑba/ (n)
uhkaus
  zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.

groźny /ˈɡrɔʑnɨ/ (adj)
julma, raivokas, raivopäinen
  taki, który wzbudza strach

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
nokkavarpunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość /ɡrˈubɔɕtɕ/ (n)
paksuus
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
lihava, paksu
  otyły

gruchacz /ɡrˈuxatʃ/ (n)
kyssäkurki
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Psophiidae;

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
rauhanen
  (anatomia, anatomiczny) narząd w organizmie ludzkim lub zwierzęcym składający się z tkanki nabłonkowej, o przeznaczeniu wydzielania i wytwarzania swoistych substancji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ustroju;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
joulukuu
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grupa /ˈɡrupa/ (n)
ryhmä, joukko
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie

grupa docelowa /ɡrˈupa dˌɔtsɛlˈɔva/ (n)
kohderyhmä
  (ekonomia, ekonomiczny) (publikatory) grupa osób, do której zasadniczo skierowany jest komunikat, reklama lub produkt;

grupa krwi /ɡrˈupa krfˈi/ (n)
veriryhmä
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grupa śmierci /ˈɡrupa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
kuolemanlohko
  (sport, sportowy) grupa w rozgrywkach, której drużyny/uczestnicy prezentują podobny, wysoki poziom i każdy z nich może być upatrywany w roli faworyta

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
päärynäpuu
  (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;
  (technologia, technika, techniczny) drewno gruszy (1.1)

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
päärynä
  (spożywczy) owoc gruszy;

gruszyczka /ɡruʃˈɨtʃka/ (n)
talvikki
  (botanika, botaniczny) Pyrola L., rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych;

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
georgia, georgialainen
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (n)
georgialainen, georgia
  język urzędowy Gruzji;

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
tuberkuloosi
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gruźliczy /ɡruʑlˈitʃɨ/ (adj)
tuberkuloottinen
  (medycyna, medyczny) związany z gruźlicą, dotyczący gruźlicy

gryf /ɡrɨf/ (n)
aarnikotka
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

gryka /ˈɡrɨka/ (n)
tattari
  (botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
irvistys
  wykrzywienie twarzy

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
patina
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;
  niebieskozielony kolor grynszpanu (1.1)

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
influenssa, flunssa
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
jyrsijä
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
purra
  zatapiać w czymś zęby

grzaniec /ɡʒˈaɲʲɛts/ (n)
glögi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grzane wino, często z przyprawami

grzanka /ˈɡʒãnka/ (n)
krutonki
  kawałek pieczywa przyrumieniony z obu stron

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kampa
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;
harja
  (zoologia, zoologiczny) mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów

grzech /ɡʒɛx/ (n)
synti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotka /ɡʒɛˈxɔtka/ (n)
helistin
  rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
kalkkarokäärme
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzeczność /ˈɡʒɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
kohteliaisuus
  uprzejmy sposób zachowania

grzeczny /ˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
kohtelias
  taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości
  o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry

grzesznica /ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
synnintekijä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej

grzesznik /ˈɡʒɛʃʲɲik/ (n)
synnintekijä
  ktoś, kto grzeszy

grzeszny /ˈɡʒɛʃnɨ/ (adj)
syntinen
  popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
tehdä syntiä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
sieni
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu

grzybnia /ɡʒˈɨbɲʲa/ (n)
sienirihmasto
  (biologia, biologiczny) (mikologia, mikologiczny) forma plechy grzybów, stanowiąca wegetatywne ciało grzybów;

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
harja
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywka /ˈɡʒɨfka/ (n)
otsatukka
  włosy przycięte tak, że spadają na czoło

grzywna /ɡʒˈɨvna/ (n)
sakko
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

grzęda /ˈɡʒɛ̃nda/ (n)
nukkumapaikka
  poziomy drążek w kurniku, na którym może odpoczywać ptactwo domowe

grób /ɡrup/ (n)
hauta
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

grążyca /ɡrɔ̃w̃ˈʒɨʦ̑a/ (n)
sotka
  (ornitologia, ornitologiczny) kaczka nurkująca; kaczka, która podczas zdobywania pokarmu nurkuje na znaczną głębokość, do grupy grążyc należy w Polsce, między innymi kilka gatunków z rodzaju Aythya

guano /ɡuˈ<sup>w</sup>ãnɔ/ /ˈɡwãnɔ/ (n)
guano
  (rolnictwo, rolniczy) suche odchody ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
kuvernööri
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernatorski /ɡˌubɛrnatˈɔrski/ (adj)
kuvernööri
  odnoszący się do gubernatora, związany z gubernatorem

gubernia /ɡubˈɛrɲʲa/ (n)
kuvernementti
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;

gulasz /ɡˈulaʃ/ (n)
gulassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj mięsnego ragoût;

guma /ˈɡũma/ (n)
kumi
  rodzaj rozciągliwego tworzywa;
  (potocznie, potoczny) prezerwatywa

guma do żucia /ɡˈuma dɔ ʒˈutɕa/ (n)
purukumi
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
kumi, pyyhekumi
  (szkolnictwo, szkolny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;

guru /ˈɡuru/ (n)
guru
  (przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;

guz /ɡus/ (n)
patti
  zgrubienie pochodzenia naturalnego lub wywołane uderzeniem

guziec /ˈɡuʑɛʦ̑/ (n)
pahkasika
  (zoologia, zoologiczny) przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
nappi
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gułag /ˈɡuwak/ (n)
vankileiri
  system obozów pracy przymusowej w ZSRR;

gwarancja /ɡvaˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
takuu
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) odpowiedzialność zaciągana przez osobę trzecią, zapewniająca wierzyciela o dotrzymaniu zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do bezpłatnej naprawy lub wymiany danego wyrobu (w razie pojawienia się w nim w określonym czasie jakichś wad);
  poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś

gwardian /ɡvˈardjan/ (n)
apotti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony niektórych męskich domów zakonnych;

gwatemalski /ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci/ (adj)
guatemalalainen
  odnoszący się do państwa Gwatemala

gwałciciel /ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
raiskaaja
  osoba dopuszczająca się gwałtu

gwałt /ɡvawt/ (n)
raiskaus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwałtowny /ɡvawˈtɔvnɨ/ (adj)
raju
  nagły, szybki

gwelf /ɡvˈɛlf/ (n)
guelfi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik papiestwa w średniowiecznych Włoszech;

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
tähti
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
  sławna osobistość w danym środowisku

gwiazda Dawida /ɡvʲˈazda davˈida/ (n)
daavidintähti
  (żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela;

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
tähdistö
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwint /ɡvˈint/ (n)
kierre
  (technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek

gwintownik /ɡvʲĩnˈtɔvʲɲik/ (n)
kierteitystappi
  narzędzie skrawające wieloostrzowe, służące do nacinania gwintów wewnętrznych;

gwizd /ɡvˈist/ (n)
vihellys
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
viheltää
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
pilli
  nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
naula
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gzyms /ɡzɨ̃ms/ (n)
korniisi
  (architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;

góra /ˈɡura/ (n)
vuori, vuoristo
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
jäävuori
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góral /ˈɡural/ (n)
vuoristolainen
  człowiek pochodzący z gór;

góralek /ɡurˈalɛk/ (n)
tamaani
  (zoologia, zoologiczny) Hyrax, zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

górnictwo /ɡurɲˈitstfɔ/ (n)
kaivostoiminta
  dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górniczek /ɡurʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
tunturikiuru
  (ornitologia, ornitologiczny) Eremophila alpestris, gatunek ptaka z rodziny skowronków, zamieszkuje tundrę oraz strefy alpejskie gór: Eurazji, Afryki Północnej i Ameryki;

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
kaivosmies, kaivostyöläinen
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

górnołużycki /ˌɡurnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci/ (adj)
yläsorbi
  związany z Górnymi Łużycami

gówniany /ɡuvʲˈɲãnɨ/ (adj)
paska
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) kiepski, marny, tandetny, kiczowaty, bezwartościowy
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dosłownie) dotyczący gówna, charakterystyczny dla gówna

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
paska
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego

göteborski /ˌɡøːtɛˈbɔrsʲci/ (adj)
göteborgilainen
  odnoszący się do Göteborga

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
pesusieni, sieni
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;

gągoł /ˈɡɔ̃ŋɡɔw/ (n)
telkkä
  (ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;

gągołek /ɡɔŋɡˈɔwɛk/ (n)
pikkutelkkä
  (ornitologia, ornitologiczny) Bucephala albeola, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych zamieszkujący kontynent amerykański;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
perhostoukka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;
perhosen toukka
  (motoryzacja) (technologia, technika, techniczny) metalowa taśma umieszczana na spodzie niektórych pojazdów zastępująca koła i umożliwiająca im poruszanie się w trudnym terenie

gąsior /ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/ (n)
uroshanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi

gęba /ˈɡɛ̃mba/ (n)
turpa
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) usta

gęgawa /ɡɛ̃ŋˈɡava/ (n)
merihanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser anser, pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej;

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
kananliha
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęstość zaludnienia /ˈɡɛ̃w̃stɔʑʥ̑ ˌzaludʲˈɲɛ̇̃ɲa/
väestöntiheys
  (statystyka, statystyczny) miara przyporządkowująca populację do powierzchni, podawana zazwyczaj w liczbie osób na km²;

gęsty /ˈɡɛ̃w̃stɨ/ (adj)
tiheä
  (o płynach) skondensowany
sakea
  (o włosach lub sierści) bujny
paksu
  taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
hanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona

gęś białoczelna /ˈɡɛ̃w̃ʑ ˌbʲjawɔˈʧ̑ɛlna/ (n)
tundrahanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser albifrons, gatunek gęsi;

gęś krótkodzioba /ˈɡɛ̃w̃ɕ ˌkrutkɔˈʥ̑ɔba/ (n)
lyhytnokkahanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser brachyrhynchus, gatunek gęsi;

gęś mała /ˈɡɛ̃w̃ɕ ˈmawa/ (n)
kiljuhanhi
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser erythropus, gatunek gęsi;

gładki /ˈɡwatʲci/ (adj)
sileä
  mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości

gładko /ɡwˈatkɔ/ (adv)
sujuvasti
  bez nierówności

gładzica /ɡwaˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
punakampela
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego;

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
silittää
  łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głasnost /ˈɡwasnɔst/ (n)
glasnost
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;

głaz /ɡwas/ (n)
järkäle
  (geologia, geologiczny) fragment skały o średnicy większej niż 20 cm, obtoczony wskutek transportu i erozji;

głaz narzutowy /ɡwˈas nˌaʒutˈɔvɨ/ (n)
siirtolohkare
  (geologia, geologiczny) fragment skały litej, przyniesiony przez lądolód;

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
nälkäinen
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głos /ɡwɔs/ (n)
äänestys, ääni
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
ääni
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  prawo / pozwolenie przemawiania
  zdanie, osąd, opinia
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
ääni
  wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
äänestää
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
pää, nuppi, hamara
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;

głowa państwa /ɡwˈɔva pˈaɲstfa/ (n)
valtionpäämies
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba sprawująca najwyższą władzę w kraju

głowienka /ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/ (n)
punasotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;

głowonóg /ɡwɔvˈɔnuk/ (n)
pääjalkainen
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków;

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
kovaääninen
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośno /ˈɡwɔɕnɔ/ (adv)
kovaa
  w sposób głośny, słyszalny, nie szeptem

głośność /ˈɡwɔɕnɔɕʨ̑/ (n)
äänekkyys
  (książkowy) (technologia, technika, techniczny) natężenie dźwięku odczuwane przez słuchających

głośny /ˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
kova
  taki, który jest dobrze słyszalny

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
kuuromykkä
  niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
kuurous
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
kuuro
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głuchy jak pień /ˈɡwuxɨ ˈjak ˈpʲjɛ̇̃ɲ/ (adj)
umpikuuro
  (przenośnie, przenośnia) całkowicie głuchy, głuchy kompletnie

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
tyhmä
  niemądry, ograniczony intelektualnie

głupi jak but /ˈɡwupʲi ˈjaɡ ˈbut/ (adj)
tyhmä kuin saapas
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) bardzo, beznadziejnie głupi

głupiec /ˈɡwupʲjɛʦ̑/ (n)
narri
  osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna

głupota /ɡwuˈpɔta/ (n)
älyttömyys
  niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia

głuptak /ˈɡwuptak/ (n)
suula
  (ornitologia, ornitologiczny) Morus bassanus, głuptak zwyczajny, duży ptak morski z rzędu pełnopłetwych;

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
metso
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;

głuszek /ˈɡwuʃɛk/ (n)
vuorisirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) (Emberiza cia) ptak z rodziny trznadlowatych;

głód /ɡwut/ (n)
nälkä
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;

głóg /ɡwuk/ (n)
orapihlaja
  (botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;

główka /ˈɡwufka/ (n)
pää
  (biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
pää-
  pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
syvä
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
syvään
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
syvyys
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

gżel /ɡʒɛl/ (n)
Gžel-kausi
  (geologia, geologiczny) ostatni, najmłodszy wiek pensylwanu (późnego karbonu), trwający 303,9 – 299 milionów lat temu;

habilitacja /xˌabʲilitˈatsja/ (n)
habilitaatio
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora;

habit /ˈxabʲit/ (n)
kaapu
  ubiór zakonny;

haczyk /ˈxaʧ̑ɨk/ (n)
koukku
  trudny do zauważenia podstęp lub problem

hadron /ˈxadrɔ̃n/ (n)
hadroni
  (fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;

hafn /xafn̥/ (n)
hafnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haft /xaft/ (n)
kirjonta
  dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie;

haftować /xafˈtɔvaʨ̑/ (v)
kirjailla
  (rękodzieło, rękodzielniczy) (włókiennictwo) wyszywać igłą wzór na materiale

haggis /xˈaɡɡʲis/ (n)
haggis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szkocka potrawa z podrobów baranich, zaszytych w owczym żołądku

hagiografia /xˌaɡʲɔɡrˈafja/ (n)
hagiografia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;

haiku /xaˈ<sup>j</sup>iku/ (n)
haiku
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;

haker /ˈxakɛr/ (n)
murtaja
  (potocznie, potoczny) osoba zajmująca się łamaniem zabezpieczeń komputerowych lub włamaniami na inne komputery;
koodari
  (środowiskowy) (informatyka, informatyczny) osoba o bardzo dużych, praktycznych umiejętnościach informatycznych (lub elektronicznych), która identyfikuje się ze społecznością hakerską;

hala odlotów /xˈala ɔdlˈɔtuf/ (n)
lähtöaula
  duże pomieszczenie, w którym odbywa się odprawa pasażerów przed odlotem samolotu

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
hilpari
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
ruijanpallas
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halka /ˈxalka/ (n)
alushame
  (krawiectwo) część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;

hamak /ˈxãmak/ (n)
riippumatto
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburczyk /xambˈurtʃɨk/ (n)
hampurilainen
  mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
hampurilainen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamować /xãˈmɔvaʨ̑/ (v)
jarruttaa
  zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
jarru
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamza /xˈamza/ (n)
hamza
  arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe;

handel /ˈxãndɛl/ (n)
kauppa, kaupankäynti
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi /xˈandɛl lˈudʑmi/ (n)
ihmiskauppa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handicapizm /xˌandʲitsˈapizm/ (n)
vammaisten syrjintä
  (socjologia, socjologiczny) dyskryminacja, niechęć, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne;

handlarz /ˈxãndlaʃ/ (n)
kauppias
  osoba zajmująca się drobnym handlem

handlowiec /xandlˈɔvʲɛts/ (n)
kauppias
  (handel, handlowy) człowiek zajmujący się handlem

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
hangaari, lentokonehalli
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

haniebnie /xaɲʲˈɛbɲʲɛ/ (adv)
häpeällisesti
  zasługując na hańbę

hapax legomenon /xˈapaks lˌɛɡɔmˈɛnɔn/ (n)
hapax legomenon
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo lub wyrażenie użyte tylko jednokrotnie w pewnym utworze lub danym zbiorze wypowiedzi (korpusie), czasem stworzone dla doraźnej potrzeby;

haploid /xaplˈɔit/ (n)
haploidi
  (biologia, biologiczny) organizm, którego każda lub prawie każda komórka zawiera gametyczną liczbę chromosomów;
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) komórka zawierająca tylko jeden garnitur chromosomowy;

haploidalny /xˌaplɔidˈalnɨ/ (adj)
haploidi
  (biologia, biologiczny) mający tylko jeden garnitur chromosomowy

haplologia /ˌxaplɔˈlɔɟja/ (n)
tavuheitto
  (językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie;

happening /ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/ (n)
happeningit
  (sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;

haptyczny /xapˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
haptinen
  (technologia, technika, techniczny) dotykowy – cecha urządzeń komunikujących się, wchodzących w interakcję poprzez dotyk, wibrację, szorstkość itp.

hardware /xardvˈarɛ/ (n)
laitteisto
  (informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
haaremi
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa /ˈxarfa/ (n)
harppu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harmonia /xarˈmɔ̃ɲja/ (n)
harmonia
  ład
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element dzieła muzycznego;

harmonijny /xˌarmɔɲˈijnɨ/ (adj)
harmoninen
  płynny, rytmiczny, melodyjny

harpun /ˈxarpũn/ (n)
harppuuna
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

harówka /xaˈrufka/ (n)
raadanta
  bardzo ciężka praca

has /xas/ (n)
hassium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
hasis
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
salasana
  tajny wyraz lub ciąg znaków

hau /xaw/ (interjection)
hau, vuh, rauf
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
haupitsi
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

hawajski /xaˈvajsʲci/ (adj)
havaijilainen
  związany z Hawajami, dotyczący Hawajów

hawajski /xaˈvajsʲci/ (n)
havaiji
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach

hazard /ˈxazart/ (n)
uhkapeli
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
uhkapeluri
  człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy

hałas /ˈxawas/ (n)
melu
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
meluisa
  powodujący hałas

hańba /ˈxãɲba/ (n)
häpeä
  (książkowy) coś, co przynosi wstyd, stanowi ujmę dla honoru

heavy metal /xˈɛvi mˈɛtal/ (n)
heavy metal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki);

heban /ˈxɛbãn/ (n)
eebenpuu
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebanowy /xˌɛbanˈɔvɨ/ (adj)
eebenpuinen
  wykonany z hebanu, dotyczący hebanu

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
heprealainen, heprea
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
heprea
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonizm /xɛdˈɔɲizm/ (n)
hedonismi
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
hegemonia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

hej /xɛj/ (interjection)
hei
  zwrócenie czyjejś uwagi
  powitanie

heksan /ˈxɛksãn/ (n)
heksaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna toksyczna ciecz;

hektar /ˈxɛktar/ (n)
hehtaari
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hel /xɛl/ (n)
helium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

heliosfera /ˌxɛlʲjɔˈsfɛra/ (n)
heliosfääri
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń wokół Słońca ograniczona zasięgiem występowania wiatru słonecznego (zwykle w liczbie pojedynczej)

hellenista /xˌɛllɛɲˈista/ (n)
hellenisti
  znawca starożytnej Grecji – języka, historii, kultury; specjalista w dziedzinie hellenistyki

helleński /xɛllˈɛɲski/ (adj)
helleeninen
  związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów

helota /xɛlˈɔta/ (n)
helootti
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) członek warstwy ludności niewolnej w społeczeństwie Lacedemonu; stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty

helsiński /xɛlˈsʲĩj̃sʲci/ (adj)
helsinkiläinen
  odnoszący się do miasta Helsinki

hematyt /xɛmˈatɨt/ (n)
hematiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemofilia /xˌɛmɔfˈilja/ (n)
hemofilia, verenvuototauti
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemofobia /xˌɛmɔfˈɔbja/ (n)
hematofobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią

hemoliza /ˌxɛ̃mɔˈlʲiza/ (n)
hemolyysi
  (biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;

henna /ˈxɛ̃nːa/ (n)
henna
  (biochemia, biochemiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z liści lawsonii bezwonnej, używany do farbowania skóry i włosów;

henr /xɛ̃nr/ (n)
henry
  jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H;

hentai /ˈxɛ̃ntaj/ (n)
hentai
  (sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;

hentriakontan /xˌɛntrjakˈɔntan/ (n)
hentriakontaani
  (biochemia, biochemiczny) węglowodór prosty zawierający 31 atomów węgla;

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
hepariini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

heptan /ˈxɛptãn/ (n)
heptaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;

heraldyka /xɛrˈaldɨkˌa/ (n)
heraldiikka
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herb /xɛrp/ (n)
vaakuna
  (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
  (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;

herbaciarnia /ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa/ (n)
teehuone
  (gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty

herbata /xɛrˈbata/ (n)
tee
  napój, napar z suszu (1.2);
  susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3)
  wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2);

herbicyd /xɛrˈbʲiʦ̑ɨt/ (n)
kasvimyrkky
  (biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;

herc /xɛrʦ̑/ (n)
hertsi
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz;

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
harhaoppi
  (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;

hermafrodyta /xˌɛrmafrɔdˈɨta/ (n)
hermafrodiitti
  (biologia, biologiczny) osobnik wytwarzający gamety zarówno męskie, jak i żeńskie

hermeneutyka /xˌɛrmɛnˈɛwtɨkˌa/ (n)
hermeneutiikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
heroiini
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
herpetologia
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

heterogeniczny /xˌɛtɛrˌɔɡɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
heterogeeninen
  (chemia, chemiczny) złożony z widocznie (gołym okiem albo pod mikroskopem) różnych składowych
  (książkowy) złożony ze składowych o różnej naturze albo charakterze
epäyhtenäinen
  (chemia, chemiczny), (fizyka, fizyczny) taki układ lub proces, w którym występuje więcej niż jedna faza (ciekła, gazowa, stała) na raz

heterogenny /xˌɛtɛrɔɡˈɛnnɨ/ (adj)
heterogeeninen
  zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualizm /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
heteroseksuaalisuus
  odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
heteroseksuaalinen
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
kuningatar
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

hetycki /xɛtˈɨtski/ (adj)
heetti
  (starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

hetycki /xɛtˈɨtski/ (n)
heetti
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;

heurystyczny /xˌɛwrɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
heuristinen
  związany z heurystyką; oparty na heurystyce

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
heuristiikka
  (logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hełm /xɛwm/ (n)
kypärä
  zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;

hełmiatka /xɛwˈmʲjatka/ (n)
punapäänarsku
  (ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
hyasintti
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
hijab
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
hyeena
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hiena cmentarna /ˈxʲjɛ̃na ʦ̑mɛ̃nˈtarna/ (n)
haudanryöstäjä
  człowiek okradający groby;

hierarchia /xʲjɛˈrarxʲja/ (n)
hierarkia
  układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

hierarchiczny /xjˌɛrarçˈitʃnɨ/ (adj)
hierarkkinen
  taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią

hieroglif /xʲjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
hieroglyfi
  starożytne egipskie pismo obrazkowe;

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
hygienia
  dbanie o czystość ciała

higieniczny /çˌiɡjɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
hygieeninen
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
hygroskooppisuus
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

higroskopijny /çˌiɡrɔskɔpˈijnɨ/ (adj)
hygroskooppinen
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) szybko i łatwo wchłaniający (absorbujący) wodę z otoczenia, najczęściej w postaci pary wodnej

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
hindi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
hindulaisuus
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
hyperbeli
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;

hipergamia /çˌipɛrɡˈamja/ (n)
hypergamia
  dobieranie przez kobietę partnera życiowego o pozycji społecznej wyższej lub co najmniej podobnej do swojej; dobieranie partnerów tej samej lub wyższej rangi przez samice ssaków

hipergrafia /çˌipɛrɡrˈafja/ (n)
hypergrafia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania

hiperonim /ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm/ (n)
yläkäsite
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;

hiperseksualność /çˌipɛrsˌɛksuˈalnɔɕtɕ/ (n)
hyperseksuaalisuus
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;

hipnagogiczny /çˌipnaɡɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
hypnagoginen
  taki, który towarzyszy zasypianiu

hipnotycznie /çˌipnɔtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
hypnoottisesti
  w sposób hipnotyczny

hipnotyzować /çˌipnɔtɨzˈɔvatɕ/ (v)
hypnotisoida
  wprowadzać kogoś w hipnozę

hipnoza /xʲipˈnɔza/ (n)
hypnoosi
  wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen

hipochondria /çˌipɔxˈɔndrja/ (n)
hypokondria
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipochondryczny /ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
luulosairas
  związany z hipochondrią lub hipochondrykami

hipodrom /çipˈɔdrɔm/ (n)
hippodromi
  (architektura, architektoniczny) (sport, sportowy) starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta

hipoglikemia /çˌipɔɡlikˈɛmja/ (n)
hypoglykemia
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokorystyk /çˌipɔkɔrˈɨstɨk/ (n)
lempinimi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz pieszczotliwy;

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
ulkokullattu
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
tekopyhyys
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipomania /ˌxʲipɔ̃ˈmãɲja/ (n)
hypomania
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością

hiponim /xʲiˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
alakäsite, hyponyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
virtahepo
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipotetyczny /çˌipɔtɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
hypoteettinen
  oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

hipster /ˈxʲipstɛr/ (n)
hipsteri
  przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, związanej z fascynacją kulturą murzyńską, egzotycznymi religiami i jazzem

hirsutyzm /xʲirˈsutɨsm̥/ (n)
hirsutismi
  (medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;

histerektomia /çˌistɛrɛktˈɔmja/ (n)
kohdunpoisto
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

histereza /ˌxʲistɛˈrɛza/ (n)
hystereesi
  zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;

histeria /xʲiˈstɛrʲja/ (n)
hysteria
  (psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

histogram /xʲiˈstɔɡrãm/ (n)
histogrammi
  (matematyka, matematyczny) wykres słupkowy ukazujący rozkład empiryczny danej cechy, np. jasności pikseli na fotografii cyfrowej;

histologia /çˌistɔlˈɔɡja/ (n)
histologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
historia
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
  krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia

historiozofia /ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/ (n)
historianfilosofia
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
historiallinen
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
historioitsija
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
espanjalainen, espanja
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
espanja, espanjalainen
  romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hmm /xm̥m/ (interjection)
hmm
  …sygnalizujący namysł

hobbit /ˈxɔbbʲit/ (n)
hobitti
  (fantasy) (literacko) niewielka istota ze świata fantastyki charakteryzująca się niskim wzrostem i krępą budową ciała;

hobby /ˈxɔbbʲi/ (n)
ajanviete
  pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie

hodować /xɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
jalostaa
  zapewniać żywym organizmom (zwierzętom, roślinom, bakteriom) odpowiednie warunki do wzrostu, rozwoju i rozmnażania

hojny /ˈxɔjnɨ/ (adj)
antelias
  (książkowy) udzielający czegoś, obdarzający czymś chętnie i obficie

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
jääkiekko
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
jääkiekko
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

hokus-pokus /ˌxɔkuˈs‿pɔkus/ (n)
hokkuspokkus
  magiczna formuła, którą posługiwano się jako zaklęciem (często w baśniach)

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (adj)
hollantilainen
  związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)

holm /xɔlm/ (n)
holmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

holocen /xɔˈlɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
holoseeni
  (geologia, geologiczny) najmłodsza epoka dziejów Ziemi;

holonim /xɔˈlɔ̃ɲĩm/ (n)
holonyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo oznaczające całość złożoną z pewnych części, np. „armia” w stosunku do słowa „dywizja”;

holować /xɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
hinata
  ciągnąć za sobą kogoś lub coś, co nie ma lub nie używa własnego napędu

holownik /xɔˈlɔvʲɲik/ (n)
hinaaja
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek;

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
hummeri
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) danie z homara (1.1)

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
homeopatia
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeopatyczny /xˌɔmɛˌɔpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
homeopaattinen
  związany z homeopatią, właściwy homeopatii

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
homeostaasi
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homiletyka /xˌɔmilˈɛtɨkˌa/ (n)
homiletiikka
  (teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;

homilia /xɔmˈilja/ (n)
saarna
  tekst wygłoszonej (1.1)
  w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;

homo- /ˈxɔ̃mɔ/
homo-, sama-, saman-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity

homofobia /ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
homofobia
  silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów;

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
homonymia
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
homoseksuaalisuus, homous
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
homoseksuaalinen
  związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

honor /ˈxɔ̃nɔr/ (n)
kunnia
  czyjeś poczucie godności

hoplita /xɔˈplʲita/ (n)
hopliitti
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze;

horda /ˈxɔrda/ (n)
lauma
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
orda
  (książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
hormoni
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

hormon stresu /xˈɔrmɔn strˈɛsu/ (n)
stressihormoni
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon (głównie kortyzol, adrenalina, noradrenalina i kortykotropina) wydzielany przez organizm w odpowiedzi na stres lub zagrożenie i mający mobilizować do poradzenia sobie w trudnej sytuacji

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
horoskooppi
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

hortensja /xɔrˈtɛ̃w̃sʲja/ (n)
hortensia
  (botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1)

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
horisontti
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;
  zwykle w lm: (przenośnie, przenośnia) możliwości, perspektywy, plany na przyszłość

horyzont zdarzeń /xɔrˈɨzɔnd zdˈaʒɛɲ/ (n)
tapahtumahorisontti
  (astronomia, astronomiczny) sfera otaczająca czarną dziurę lub tunel czasoprzestrzenny, oddzielająca obserwatora zdarzenia od zdarzeń, o których nie może on nigdy otrzymać żadnych informacji;

horyzontalny /ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ/ (adj)
vaakasuora
  taki, który ma poziomy kierunek

hosanna /xɔsˈanna/ (interjection)
hoosianna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hospicjum /xɔspˈitsjum/ (n)
saattohoito
  zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym

hospitalizacja /ˌxɔspʲitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sairaalahoito
  umieszczenie pacjenta w szpitalu

hostel /xˈɔstɛl/ (n)
hostelli
  tani hotel, o niższym standardzie

hostia /ˈxɔstʲja/ (n)
ehtoollisleipä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;

hot dog /ˈxɔd ˈːɔk/ (n)
nakkisämpylä
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
hotelli
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
kreivi
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
kreivitär
  żona hrabiego

hrabstwo /ˈxrapstfɔ/ (n)
kreivikunta
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
  (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych

hrywna /ˈxrɨvna/ (n)
grivna
  (jednostka monetarna) waluta Ukrainy;

hulajnoga /ˌxulajˈnɔɡa/ (n)
potkulauta
  prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi

humanista /ˌxũmãˈɲista/ (n)
humanisti
  przedstawiciel humanizmu

humanizm /xumˈaɲizm/ (n)
humanismi
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością

humanoid /xˌumanˈɔit/ (n)
humanoidi
  twór przypominający człowieka

humanoidalny /xˌumanˌɔidˈalnɨ/ (adj)
ihmismäinen
  mający cechy ludzkie

humerał /xumˈɛraw/ (n)
amikti
  (kościelny) element stroju liturgicznego w katolicyzmie w formie płóciennej chusty;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
huumori
  zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości
  chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry

humorystyczny /xˌumɔrɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
humoristinen
  dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy

humus /ˈxũmus/ (n)
humus
  (ekologia, ekologiczny) (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
hurrikaani, hirmumyrsky
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

hurtowy /xurtˈɔvɨ/ (adj)
tukku
  (handel, handlowy) kupowany i sprzedawany na dużą skalę, po niższej cenie niż w handlu detalicznym

hurysa /xurˈɨsa/ (n)
huuri
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
keinu
  przyrząd do bujania dzieci;

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
paloposti
  urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydrauliczny /ˌxɨdrawˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
hydraulinen
  zawierający sprężoną ciecz lub poruszany za jej pomocą

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
putkiasentaja
  robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydraulika /xɨdrˈawlikˌa/ (n)
hydrauliikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii;

hydrobiologia /ˌxɨdrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
hydrobiologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się organizmami wodnymi;

hydrochinon /xˌɨdrɔçˈinɔn/ (n)
hydrokinoni
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;

hydroliza /ˌxɨdrɔˈlʲiza/ (n)
hydrolyysi
  (chemia, chemiczny) rozkład substancji chemicznych pod wpływem wody;

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
hydrologia, vesitiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydroponika /ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika/ (n)
hydroviljely
  bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie;

hydrosfera /xˌɨdrɔsfˈɛra/ (n)
hydrosfääri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) geosfera obejmująca ogół wód na ziemskim globie;

hydrostatyka /ˌxɨdrɔˈstatɨka/ (n)
hydrostatiikka
  nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
hymni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

i /i/ (conjunction)
ja
  …łączący słowa i zdania równorzędne
  …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)

i tak dalej /i tˈaɡ dˈalɛj/ (adv)
ja niin edelleen
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

i/lub /i‿ˈlup/ (conjunction)
tai
  łącznik pomiędzy warunkami, które muszą zajść jednocześnie lub alternatywnie

ibis /ˈibʲis/ (n)
iibis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ibuprofen /ˌibuprˈɔfɛn/ (n)
ibuprofeeni
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, pochodna kwasu propionowego

ich /ix/ (pronoun)
heidän
  3. (osoba) lm

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
iktyologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

id /it/ (n)
viettipohja
  (psychologia, psychologiczny) w psychoanalizie impulsywny komponent osobowości (jeden z trzech komponentów, obok ego i superego)

idea /iˈdɛa/ (n)
idea
  myśl przewodnia;
  pomysł

idealny /ˌidɛˈalnɨ/ (adj)
ideaali
  taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny

ideał /idˈɛaw/ (n)
ideaali
  doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień

identyfikować /ˌidɛntˌɨfikˈɔvatɕ/ (v)
identifioida
  ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
ideogrammi
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideolog /ˌidɛˈɔlɔk/ (n)
ideologi
  twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
ideologia
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ideologinen
  związany z ideologią, mający cechy ideologii

idiom /ˈidʲjɔ̃m/ (n)
idiomi
  (przestarzałe, przestarzały) (rzadki, rzadko używany) mowa, narzecze
  wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;

idiosynkrazja /ˌidjɔsɨŋkrˈazja/ (n)
idiosynkrasia
  (psychologia, psychologiczny) czyjś indywidualny sposób spostrzegania, doświadczania i reakcji na pewną zwyczajną sytuację

idiota /iˈdʲjɔta/ (n)
idiootti
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi; tępak

ido /ˈidɔ/ (n)
ido
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;

idol /ˈidɔl/ (n)
esikuva
  osoba, którą się podziwia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa

iglica /iɡˈlʲiʦ̑a/ (n)
suippotorni
  (architektura, architektoniczny) długi, wąski stożek zwieńczający wieżę

iglicznia /iɡˈlʲiʧ̑ʲɲa/ (n)
särmäneula
  (ichtiologia, ichtiologiczny) europejska ryba morska, u której ikra i młode znajduje się w komorze lęgowej na ciele;

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
iglu
  kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

ignorować /ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
ei ottaa huomioon
  pomijać, nie zwracać uwagi

igrać z ogniem /ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m/ (idiom)
leikkiä tulella
  niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować

igrzyska olimpijskie /iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/ (n)
olympiakisat, olympialaiset
  (sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;

igła /ˈiɡwa/ (n)
neula
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych
  (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej
neula, neulanen
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;

ikona /iˈkɔ̃na/ (n)
ikoni
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikra /ˈikra/ (n)
mäti
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
kuinka monta, montako
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
kuinka paljon, paljonko
  używany do pytania o wielkość

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
kuinka monta, montako
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
kuinka paljon, paljonko
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś

iloczyn /iˈlɔʧ̑ɨ̃n/ (n)
tulo
  (matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego

iloraz /iˈlɔras/ (n)
osamäärä
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilościowy /ˌilɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
kvantitatiivinen, määrällinen
  dotyczący ilości

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
määrä
  liczba określająca objętość lub masę;

iluzja /ilˈuzja/ (n)
illuusio
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

imadło /ĩˈmadwɔ/ (n)
ruuvipenkki
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

imam /ˈĩmãm/ (n)
imaami
  uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbecyl /ĩmˈbɛʦ̑ɨl/ (n)
imbesilli
  (pejoratywnie, pejoratywny) (pogardliwie) (obraźliwie) głupek

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
inkivääri
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imieniny /ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ/ (n)
nimipäivä
  dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu

imiennik /ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
kaima
  ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
partisiippi
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
maahanmuutto
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
maahanmuuttaja, siirtolainen, immigrantti
  osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imitować /ˌĩmʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
imitoida
  naśladować coś lub kogoś

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
nimi
  imię (1.1) i nazwisko
nimi, etunimi
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); (potocznie, potoczny) również nazwa zwierzęcia, rośliny itp.;

immunitet /ˌĩmːũˈɲitɛt/ (n)
syytesuoja
  przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom

immunologia /ˌimmunɔlˈɔɡja/ (n)
immunologia
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

impala /ĩmˈpala/ (n)
impala
  (zoologia, zoologiczny) Aepyceros melampus, gatunek afrykańskiej antylopy;

impeachment /ˌimpɛˈaxmɛnt/ (n)
virkasyyte
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

imperator /ˌĩmpɛˈratɔr/ (n)
keisari
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy

imperializm /ˌimpɛrjˈalizm/ (n)
imperialismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium

imperialny /ˌimpɛrjˈalnɨ/ (adj)
brittiläinen
  dotyczący imperium, charakterystyczny dla imperium

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
keisarikunta
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
sovellus
  (publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

imponujący /ˌimpɔnujˈɔntsɨ/ (adj)
vaikuttava
  wzbudzający uznanie i zachwyt

importować /ˌimpɔrtˈɔvatɕ/ (v)
tuoda maahan
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impotencja /ˌĩmpɔˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
voimattomuus
  (medycyna, medyczny) niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego;

impresjonizm /ˌimprɛsjˈɔɲizm/ (n)
impressionismi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

inaczej /ĩˈnaʧ̑ɛj/ (adv)
toisin
  w innym przypadku

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
virkaan astuminen
  (podniośle) uroczyste rozpoczęcie

ind /ĩnt/ (n)
indium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indeterminizm /ˌindɛtɛrmˈiɲizm/ (n)
indeterminismi
  (filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
intiaani
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeurooppalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
indoktrinaatio
  natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indoktrynować /ˌindɔktrɨnˈɔvatɕ/ (v)
aivopestä
  (książkowy) wpajać w sposób nachalny, manipulatorski i systematyczny jakąś doktrynę, ideologię, religię

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
indonesialainen
  odnoszący się do państwa Indonezja

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (n)
indonesia
  język urzędowy Indonezji

indygo /indˈɨɡɔ/ (n)
indigo
  kolor ciemnobłękitny

indygokarmin /ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn/ (n)
indigokarmiini
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
intialainen
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
kalkkuna
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualizm /ˌindɨvˌiduˈalizm/ (n)
individualismi
  poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów

indywidualny /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
yksilöllinen
  osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny
  właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
infektio
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
inflaatio
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

infografika /ˌinfɔɡrˈafikˌa/ (n)
infografiikka
  (edukacja, edukacyjny) (poligrafia) ilustracja z niewielką ilością tekstu wyjaśniająca jakieś zagadnienie

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
informaatio, tieto
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informatyk /ˌĩnfɔrˈmatɨk/ (n)
tietojenkäsittelytieteilijä
  człowiek zajmujący się zawodowo informatyką

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
tietotekniikka
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
infrastruktuuri
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

ingryjski /iŋɡrˈɨjski/ (adj)
isuri
  związany z Ingrią, dotyczący Ingrii

inguski /iŋɡˈuski/ (n)
inguuši
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inguski;

inhibitor /ˌĩnxʲiˈbʲitɔr/ (n)
estoaine
  (chemia, chemiczny) substancja zwalniająca lub hamująca reakcję chemiczną;

iniekcja /iɲʲˈɛktsja/ (n)
injektio
  (medycyna, medyczny) zastrzyk

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
inkunaabeli
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inkwizycja /ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
inkvisitio
  (historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;

innowacja /ˌinnɔvˈatsja/ (n)
innovointi
  proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
muu, toinen
  nie ten, jakiś odmienny

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
toisin sanoen
  inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inozytol /ˌinɔzˈɨtɔl/ (n)
inositoli
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

inscenizacja /ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
näytös
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wystawienie utworu dramatycznego na scenie

inspirować /ˌinspirˈɔvatɕ/ (v)
innoittaa
  dostarczać natchnienia

instalacja /ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja/ (n)
asennus
  (sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
  (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
  (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość

instalator /ˌinstalˈatɔr/ (n)
asennusohjelma
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy instalujący oprogramowanie i przygotowywujący go do użytkowania
asentaja
  (technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację

instruktor /ĩw̃ˈstruktɔr/ (n)
konsulentti
  osoba instruująca, ucząca na kursie

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
instrumentti, soitin
  (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
soitin, instrumentti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
instrumentti
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie

instrument muzyczny /instrˈumɛnt muzˈɨtʃnɨ/ (n)
musiikki-instrumentti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instrumentalny /ˌinstrumɛntˈalnɨ/ (adj)
instrumentaalinen
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywany za pomocą instrumentów muzycznych, bez udziału śpiewu

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
vaisto
  wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji

instynktowny /ˌĩw̃stɨ̃ŋkˈtɔvnɨ/ (adj)
vaistomainen
  (przymiotnik) od: instynkt

instytut /ĩw̃ˈstɨtut/ (n)
ammattikorkeakoulu
  nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
insuliini
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
integraatio
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

intelektualista /ˌintɛlˌɛktualˈista/ (n)
älymystö
  człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;

intelektualizm /ˌintɛlˌɛktuˈalizm/ (n)
intellektualismi
  pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
älykkyys, äly
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
älykäs
  odznaczający się inteligencją

interakcja /ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja/ (n)
vuorovaikutus
  wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń

interaktywny /ˌĩntɛrakˈtɨvnɨ/ (adj)
interaktiivinen
  (książkowy) o sprzęcie, programie komputerowym: wymagający czynnego udziału człowieka, reagujący na akcje użytkownika, umożliwiający jego wpływ na przebieg wydarzeń, formę dzieła

intercyza /ˌĩntɛrˈʦ̑ɨza/ (n)
avioehto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej

interdyscyplinarny /ˌĩntɛrdɨsʦ̑ɨplʲĩˈnarnɨ/ (adj)
tieteidenvälinen
  dotyczący kilku dyscyplin naukowych

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
mielenkiintoinen
  ciekawy, zajmujący

interfejs /ĩnˈtɛrfɛjs/ (n)
käyttäjäliittymä
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu
  (technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji;

interfejs użytkownika /ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika/ (n)
käyttäjäliittymä
  (informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem;

interferencja /ˌintɛrfɛrˈɛntsja/ (n)
interferenssi
  (fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
interlingua
  międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

internacjonalizm /ˌintɛrnˌatsjɔnˈalizm/ (n)
internationalismi
  współpraca, solidarność międzynarodowa

internista /ˌĩntɛrʲˈɲista/ (n)
sisätautilääkäri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób wewnętrznych

interseksualizm /ˌĩntɛrsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
interseksuaalisuus
  (anatomia, anatomiczny) posiadanie cielesnych cech obu płci

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
interventio
  wejście pomiędzy, mieszać się do czegoś aby osiągnąć zamierzony cel

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
intonaatio
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rozpoczęcie śpiewu zbiorowego przez jedną osobę; zaśpiew;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sposób wydobywania dźwięków, szczególnie w śpiewie, na instrumencie smyczkowym lub dętym;

introligator /ˌĩntrɔlʲiˈɡatɔr/ (n)
kirjansitoja
  (drukarstwo, drukarski) (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw;

intronizacja /ˌintrɔɲizˈatsja/ (n)
kruunaus
  wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego

intryga /ĩnˈtrɨɡa/ (n)
juoni, juonittelu
  chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu

intuicja /ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja/ (n)
aavistus
  (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;

intuicyjny /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
intuitiivinen
  wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji

intymność /intˈɨmnɔɕtɕ/ (n)
intiimiys
  cecha tego, co jest intymne, osobiste; osobisty charakter czegoś

intymny /ĩnˈtɨ̃mnɨ/ (adj)
intiimi
  mocno osobisty

inulina /ˌinulˈina/ (n)
inuliini
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwestor /ĩnˈvɛstɔr/ (n)
sijoittaja
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
investointi
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
insinööri
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

inżynieria /ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/ (n)
tekniikka
  nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi

iperyt siarkowy /iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
sinappikaasu
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii;

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
iranilainen
  odnoszący się do państwa Iran

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
iiri
  język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
ironia
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ironinen
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

iryd /ˈirɨt/ (n)
iridium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
kiusata
  denerwować się, wpadać w irytację

iskra /ˈiskra/ (n)
kipinä
  rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

islam /ˈislãm/ (n)
islam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
islamisaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
islamismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
islamofobia
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islamski /isˈlãmsʲci/ (adj)
islamilainen
  związany z islamem, dotyczący islamu

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
islantilainen, islanti
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
islanti
  język urzędowy Islandii;

istnienie /iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
olemassaolo
  bycie, trwanie, występowanie, egzystencja
olio
  wyodrębniona całość, istota, byt

iterb /ˈitɛrp/ (n)
ytterbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
yttrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

iworyjski /ˌivɔˈrɨjsʲci/ (adj)
norsunluurannikkolainen
  odnoszący się do państwa Wybrzeże Kości Słoniowej, wywodzący się z Wybrzeża Kości Słoniowej

izba /ˈizba/ (n)
kamari
  (urzędowy) jeden z organów parlamentu w niektórych państwach

izba niższa /ˈizba ˈɲiʃːa/ (n)
alahuone
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy

izba wytrzeźwień /ˈizba vɨˈṭʃɛʑvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
juoppoputka
  budynek lub pomieszczenie, w którym zatrzymywane są tymczasowo osoby nietrzeźwe, zakłócające spokój;

izba wyższa /ˈizba ˈvɨʃːa/ (n)
ylähuone
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego zatwierdzający ustawy

izobara /ˌizɔˈbara/ (n)
isobaari
  (meteorologia, meteorologiczny) krzywa łącząca miejsca o jednakowym ciśnieniu atmosferycznym;

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
isoglossi
  (językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izolator /ˌizɔlˈatɔr/ (n)
eriste
  (elektryczność) przedmiot z materiału nie przewodzącego prądu elektrycznego, łączący a zarazem izolujący części urządzenia będące względem siebie pod napięciem
  materiał izolujący

izolować /ˌizɔlˈɔvatɕ/ (v)
eristää
  pokrywać izolacją

izometryczny /ˌizɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
isometrinen
  (matematyka, matematyczny) taki, który nie zmienia odległości między punktami

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
isotooppi
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
israelilainen
  odnoszący się do państwa Izrael

iść /iɕʨ̑/ (v)
mennä
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem

ja /ja/ (personalPronoun)
minä
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
omena
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc jabłoni

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
aataminomena
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
omenapuu
  drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
jahti, huvipursi
  lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jacuzzi /ʤ̑aˈkuzʲi/ (n)
poreallas, poreamme
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) wanna lub mały basen kąpielowy z urządzeniem tworzącym wiry lub bąbelki;

jad /jadɨ/ /jat/ (n)
myrkky
  substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
ruokasali
  pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
syömäkelpoinen, syötävä
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć

jadeit /jaˈdɛ<sup>j</sup>it/ (n)
jadeiitti
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał w różnych odcieniach zieleni, rzadziej biały, połyskliwy, używany w jubilerstwie;

jadowity /jˌadɔvˈitɨ/ (adj)
myrkyllinen
  zawierający jad, trujący

jaggery /jaɡɡˈɛrɨ/ (n)
raakasokeri
  (spożywczy) nierafinowany cukier palmowy o żółtej barwie produkowany tradycyjnie w Indiach

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
karitsa
  (zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
karitsa
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z jagnięciny (1.1)

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
marja
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
jaguaari
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jaja /ˈjäja/ (n)
muna
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
munakokkeli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
muna, kananmuna
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
munasarja
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
munasolu
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
muna
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajogłowy /jˌajɔɡwˈɔvɨ/ (n)
valopää
  (żartobliwie) lub (ironicznie) inteligent, intelektualista;

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
munanjohdin
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (n)
jakki
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny pustorożców;

jak /jak/ (pronoun)
miten, kuinka
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
kuinka, miten
  …używany w pytaniach o sposób lub stan

jak cię widzą, tak cię piszą /ˈjäc‿ʨ̑ɛ ˈvʲiʣ̑ɔ̃w̃ ˈtac‿ʨ̑ɛ ˈpʲiʃɔ̃w̃/ (proverb)
vaatteet tekevät miehen
  ludzi często ocenia się po ich wyglądzie i zachowaniu

jak grom z jasnego nieba /ˈjaɡ ˈːrɔ̃m zʲ‿jasˈnɛɡɔ ˈɲɛba/ (adv)
kuin salama kirkkaalta taivaalta
  (przenośnie, przenośnia) niespodziewanie, szybko, nagle

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
mitä kuuluu
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jaka matka, taka córka /ˈjaka ˈmatka ˈtaka ˈʦ̑urka/ (proverb)
äitinsä tyttö
  córka, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jej matka

jakby /ˈjaɡbɨ/ (conjunction)
aivan kuin
  …określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
eräs
  bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
-na
  używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jakościowy /jˌakɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
laadullinen
  odnoszący się do jakości, związany z jakością

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
laatu
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (n)
jakuutti
  (językoznawstwo, językoznawczy) język jakucki;

jamnik /ˈjãmʲɲik/ (n)
mäyräkoira
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy (1.1)
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;

jamraj /ˈjãmraj/ (n)
pussimäyrä
  (zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;

japonistyka /jˌapɔɲˈistɨkˌa/ (n)
Japanin tutkimus
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Japonię

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
japanilainen, japani
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
japani, japanin kieli
  język używany w Japonii;

jard /jˈart/ (n)
jaardi
  brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra

jarmułka /jarmˈuwka/ (n)
kipa
  okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;

jarmuż /ˈjarmuʃ/ (n)
lehtikaali
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
ies
  (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
  (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;

jarząbek /jaˈʒɔ̃mbɛk/ (n)
pyy
  (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia (Bonasa bonasia), łowny ptak eurazjatycki zamieszkujący w gęstych starodrzewach;

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
pihlaja
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (potocznie, potoczny) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
  drewno jarzębiny (1.1)

jaskier /ˈjasʲcɛr/ (n)
leinikki
  (botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
luola
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
pääsky
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasnowidz /jasˈnɔvʲiʦ̑/ (n)
ennustaja
  (ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
selvä
  (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
  o kolorze: mało intensywny
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony

jaspis /ˈjaspʲis/ (n)
jaspis
  (mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
haukka
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
lisko, sisilisko
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jawajski /jaˈvajsʲci/ (adj)
jaava
  związany z Jawą, dotyczący Jawy

jazda /ˈjazda/ (n)
ajo
  przenoszenie się z miejsca na miejsce, przebywanie drogi za pomocą różnych środków lokomocji; poruszanie się, posuwanie się środków lokomocji

jazgarz /ˈjazɡaʃ/ (n)
kiiski
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych;

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
jazz, jatsi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jazzować /dʒɛzˈɔvatɕ/ (v)
jatsata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać muzykę jazzową

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
almu
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
kataja
  (botanika, botaniczny) roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.;

jałówka /jaˈwufka/ (n)
hieho
  (zoologia, zoologiczny) młoda, nieposiadająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
jasmiini
  (botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jechać /ˈjɛxaʨ̑/ (v)
ajaa
  o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia
  o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
yksi
  liczba 1

jedna jaskółka nie czyni wiosny /ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ/ (proverb)
ei yksi pääsky kesää tee
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu

jedna jaskółka wiosny nie czyni /ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
ei yksi pääsky kesää tee
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów

jednoczyć /jɛdnˈɔtʃɨtɕ/ (v)
yhdistää
  łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei

jednogłośny /ˌjɛdnɔˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
yksimielinen
  jednomyślny

jednojęzyczny /ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
yksikielinen
  napisany w jednym języku
  posługujący się jednym językiem

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
yksisoluinen
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednomyślność /ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
yksimielisyys
  zupełna zgodność zdań, opinii, myśli

jednomyślny /jˌɛdnɔmˈɨɕlnɨ/ (adj)
yksimielinen
  bez różnic w przekonaniach

jednonogi /ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
yksijalkainen
  mający jedną nogę

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
yksisilmäinen
  taki, który ma jedno oko

jednopłat /jɛdnˈɔpwat/ (n)
yksitaso
  (lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;

jednorodny /jˌɛdnɔrˈɔdnɨ/ (adj)
yhdenmukainen
  mający identyczne cechy

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
yksisarvinen
  (mitologia, mitologiczny) (książkowy) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednoręki /ˌjɛdnɔˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
yksikätinen
  mający jedną rękę

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
osasto
  część całości
  określona wartość jakiejś wielkości

jednostka astronomiczna /jɛdnˈɔstka ˌastrɔnɔmˈitʃna/ (n)
astronominen yksikkö, tähtitieteellinen yksikkö
  (jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednostkowy /jˌɛdnɔstkˈɔvɨ/ (adj)
yksikkö
  odnoszący się do określonej wartości danej wielkości

jednostronny /jˌɛdnɔstrˈɔnnɨ/ (adj)
yksipuolinen
  dokonywany przez jedną ze stron

jednosylabowy /ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
yksitavuinen
  liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby

jednowymiarowy /jˌɛdnɔvˌɨmjarˈɔvɨ/ (adj)
yksiulotteinen
  (matematyka, matematyczny) mający tylko jeden wymiar, rozpatrywany w jednym wymiarze

jednoznaczny /ˌjɛdnɔˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
yksikäsitteinen
  niebudzący wątpliwości, pewny, definitywny, zdecydowany

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
silkki
  (włókiennictwo) tkanina z przędzy (1.1);
  (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników

jedwabnik morwowy /jɛdvˈabɲik mɔrvˈɔvɨ/ (n)
mulperiperhonen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombyx mori, gatunek nocnego motyla z rodziny prządkowatych;

jedynka /jɛˈdɨ̃nka/ (n)
ykkönen
  nazwa cyfry 1 i liczby 1

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
ainoa
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ruoka
  coś, co można jeść; żywność, pokarm
  spożywanie pokarmu

jego /ˈjɛɡɔ/ (pronoun)
hänen
  3. (osoba) lp, rodzaj męski
hän
  3. (osoba) lp, rodzaj nijaki

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
hänen
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
hirvieläin, hirvi
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
suolisto
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie /jɛlˈitɔ tɕˈɛŋkʲɛ/ (n)
ohutsuoli
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym

jelito grube /jɛlˈitɔ ɡrˈubɛ/ (n)
paksusuoli
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelito ślepe /jɛlˈitɔ ɕlˈɛpɛ/ (n)
umpisuoli
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka

jelonek /jɛˈlɔ̃nɛk/ (n)
vasa
  młody jeleń

jelonek rogacz /jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
kampasarvinen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;

jemeński /jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
jemeniläinen
  odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
misteli
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
tilhi
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jen /jɛ̃n/ (n)
jeni
  (jednostka monetarna) waluta Japonii;

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
sotavanki
  osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jer /jɛr/ (n)
järripeippo
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jerzyk /ˈjɛʒɨk/ (n)
tervapääsky
  (ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
syksyinen
  mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
syksy
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
saarni
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
sampi
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
vielä
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
järvi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one /ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/ (proverb)
maassa maan tavalla
  jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
syödä
  przyjmować pokarmy

jeść jak ptaszek /jˈɛɕtɕ jˈak ptˈaʃɛk/ (v)
syödä kuin varpunen
  jadać mało

jeździec /ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑/ (n)
ajaja
  (jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;

jeździecki /jɛʑdʑˈɛtski/ (adj)
ratsastaja-
  związany z jeździectwem, dotyczący jeździectwa

jeździć /ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑/ (v)
ratsastaa
  poruszać się na grzbiecie konia

jeż /jɛʃ/ (n)
siili
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
jos
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
piikkisika
  (zoologia, zoologiczny) Hystrix, duży gryzoń pokryty długimi kolcami;

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
karhunvatukka
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
jiddiš
  język Żydów aszkenazyjskich;

jod /jɔt/ (n)
jodi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodełka /jɔˈdɛwka/ (n)
kalanruoto
  (włókiennictwo) rodzaj splotu tkaniny, przypominający układ igieł jodły

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
pihta
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

jodłować /jɔdˈwɔvaʨ̑/ (v)
jodlata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset;

joga /ˈjɔɡa/ (n)
jooga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogging /jˈɔɡɡʲiŋk/ (n)
hölkkä, lenkkeily
  (sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
jogurtti, jugurtti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

jon /jɔ̃n/ (n)
ioni
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ionisaatio
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

jonizować /jˌɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
ionisoida
  (fizyka, fizyczny) powodować jonizację

jordański /jɔrˈdãj̃sʲci/ (adj)
jordanialainen
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania

joruba /jɔrˈuba/ (n)
joruba
  język używany przez Joruba;

jot /jɔt/ (n)
jii
  nazwa litery J

juan /ˈju<sup>w</sup>ãn/ (n)
juan
  (jednostka monetarna) (potocznie, potoczny) waluta Chin;

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
kultaseppä
  osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubileusz /ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
hääpäivä
  ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
juutalaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

juk /juk/ (n)
satulalaukku
  każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła

juliański /juˈlʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
juliaaninen
  autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara
  z czasów Juliusza Cezara

jura /ˈjura/ (n)
jurakausi
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

jurta /ˈjurta/ (n)
jurtta
  (etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;

jury /jˈurɨ/ (n)
raati
  grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie

jurysdykcja /jˌurɨzdˈɨktsja/ (n)
lainkäyttövalta
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uprawnienie organu władzy do rozstrzygania spornych spraw

juta /ˈjuta/ (n)
juutti
  (botanika, botaniczny) Corchorus, roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
huomenna, huominen
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
huomenna, huominen
  dzień następny w stosunku do obecnego

już /juʃ/ (particle)
ei enää
  …określająca granicę między przeszłością a przyszłością
jo
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

jąderko /jɔndˈɛrkɔ/ (n)
tumajyvänen
  (biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
kives
  (anatomia, anatomiczny) narząd rozrodczy wytwarzający nasienie;
ydin
  (informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego;
  (biologia, biologiczny) jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny;
  wewnętrzna część planet i innych ciał niebieskich;
kerneli
  (matematyka, matematyczny) dla dowolnej struktury algebraicznej homomorficzny przeciwobraz elementu neutralnego;
  (matematyka, matematyczny) funkcja dwóch zmiennych, która występuje pod znakiem całki we wzorze określającym operator;

jądrowy /jɔ̃nˈdrɔvɨ/ (adj)
tuma
  (fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomowego

jąkać /jˈɔŋkatɕ/ (v)
takellella
  (rzadki, rzadko używany) mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały

jąkała /jɔ̃ŋˈkawa/ (n)
änkyttäjä
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto się jąka
  (potocznie, potoczny) kobieta, która się jąka

jęczeć /jˈɛntʃɛtɕ/ (v)
urina
  o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
ohra
  (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodzaju (1.1)

jęk /jɛ̃ŋk/ (n)
voihke
  żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia
  żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp.

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
päivänkorento
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

języczek /jɛ̃zˈɨtʃɛk/ (n)
kitakieleke
  (anatomia, anatomiczny) u ssaków: wyrostek na tylnym brzegu podniebienia miękkiego;

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie

język literacki /jˈɛ̃zɨk lˌitɛrˈatski/ (n)
kirjakieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) staranniejszy rejestr języka, używany głównie w piśmie (forma języka stawiana w opozycji do standardowej mowy potocznej)

język migowy /ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/ (n)
viittomakieli
  język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
vieras kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ogólny /jˈɛ̃zɨk ɔɡˈulnɨ/ (n)
yleiskieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) ogólnoetniczny standard języka

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
äidinkieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język programowania /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/ (n)
ohjelmointikieli
  (informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych

językowy /ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (adj)
kielellinen
  związany z językiem

językoznawca /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafʦ̑a/ (n)
kielitieteilijä
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalista w zakresie językoznawstwa

ka /ka/ (n)
koo
  nazwa litery k / K

kabardyjski /kˌabardˈɨjski/ (adj)
kabardi
  dotyczący Kabardii albo Kabardyjczyków

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
kabaree
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.;

kabel /ˈkabɛl/ (n)
kaapeli
  (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej;

kabina /kabʲˈina/ (n)
luokka
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe pomieszczenie mieszkalne na statku

kabriolet /kaˈbrʲjɔlɛt/ (n)
avoauto
  (motoryzacja) samochód osobowy o otwartym nadwoziu (brak stałego dachu)

kabura /kabˈura/ (n)
kotelo
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac /kaʦ̑/ (n)
krapula, darra
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia), na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kaczeniec /kaˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
rentukka
  (botanika, botaniczny) Caltha palustris, knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
ankka, sorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

kaczka dziennikarska /ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska/ (n)
uutisankka, ankka
  (publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa;

kaczka krzyżówka /kˈatʃka kʃɨʒˈufka/ (n)
heinäsorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

kaczor /ˈkaʧ̑ɔr/ (n)
ankkakukko
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki

kadencja /kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
kadenssi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja akordów mająca charakter zakończenia;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wirtuozowska, improwizacyjna solówka w ramach większych utworów, np. koncertów orkiestrowych
  (sport, sportowy) w biegach: liczba kroków na minutę
  (sport, sportowy) w kolarstwie: liczba obrotów pedałów na minutę
omistusaika
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ;

kadm /katm̥/ (n)
kadmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
suitsuke
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadłub /ˈkadwup/ (n)
runko
  (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) samolotu

kafar /ˈkafar/ (n)
juntta
  maszyna do wbijania pali w grunt;

kafetiera tłokowa /kˌafɛtjˈɛra twɔkˈɔva/ (n)
pressopannu
  szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty

kaftan /ˈkaftãn/ (n)
kaftaani
  męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
kuonokoppa
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kajak /ˈkajak/ (n)
kajakki
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajdanki /kajdˈaŋki/ (n)
käsiraudat
  para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów;

kajdany /kajdˈanɨ/ (n)
kahle
  metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów

kajman /ˈkajmãn/ (n)
kaimaani
  (zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;

kajuta /kaˈjuta/ (n)
hytti
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;

kakadu /kaˈkadu/ (n)
kakadu
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
kaakao
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem

kakofonia /kˌakɔfˈɔɲʲa/ (n)
kakofonia
  nieprzyjemne połączenie dźwięków;

kaktus /ˈkaktus/ (n)
kaktus
  (botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
kukkakaali
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafonia /ˌkalaˈfɔ̃ɲja/ (n)
hartsi
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;

kalander /kalˈandɛr/ (n)
kalanteri
  (technologia, technika, techniczny) prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału;

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
kaalirapi, kyssäkaali
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;

kalcyt /ˈkalʦ̑ɨt/ (n)
kalkkisälpä
  (geologia, geologiczny) minerał, składnik skał osadowych;

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
kaldera
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
kaleidoskooppi
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleka /kaˈlɛka/ (n)
invalidi
  człowiek dotknięty kalectwem
  kobieta dotknięta kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
kalenteri
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;

kalendarz adwentowy /kalˈɛndaʃ ˌadvɛntˈɔvɨ/ (n)
joulukalenteri
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalif /ˈkalʲif/ (n)
kalifi
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat /kaˈlʲifat/ (n)
kalifaatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
kalifornium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kalifornijski /ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci/ (adj)
kalifornialainen
  związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
kalligrafia
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kalina /kaˈlʲĩna/ (n)
heisi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
laskin
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

kaloria /kaˈlɔrʲja/ (n)
kalori
  (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;
  (potocznie, potoczny) kilokaloria

kaloryfer /ˌkalɔˈrɨfɛr/ (n)
lämpöpatteri
  element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna

kalosz /ˈkalɔʃ/ (n)
kalossi
  gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą;

kalwinizm /kalˈvʲĩɲism̥/ (n)
kalvinismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;

kambr /kãmpr̥/ (n)
kambrikausi
  (geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;

kamea /kamˈɛa/ (n)
kamee
  (sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
kameleontti
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kamera /kãˈmɛra/ (n)
elokuvakamera
  urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kamerdyner /kˌamɛrdˈɨnɛr/ (n)
hovimestari
  starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kamerzysta /ˌkãmɛˈʒɨsta/ (n)
kuvaaja
  ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
kamferi
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kamienica czynszowa /kˌamjɛɲˈitsa tʃɨnʃˈɔva/ (n)
vuokratalo
  okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia

kamieniołom /kˌamjɛɲʲˈɔwɔm/ (n)
kivilouhos
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamienisty /ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲistɨ/ (adj)
kallioinen
  taki, który pokryty jest kamieniami albo zawiera dużo kamieni

kamieniuszka /ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲuʃka/ (n)
virta-alli
  (ornitologia, ornitologiczny) Histrionicus histrionicus, gatunek kaczki;

kamienny /kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
kivi
  zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kivi
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
  (medycyna, medyczny) złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (idiom)
kilometripylväs
  bardzo ważny, przełomowy moment

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
kilometripylväs
  słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;

kamień młyński /kˈamjɛɲ mwˈɨɲski/ (n)
myllynkivi
  (technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień szlachetny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
jalokivi
  (jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie;

kamień winny /kˈamjɛɲ vˈinnɨ/ (n)
viinikivi
  (chemia, chemiczny) kwaśny winian potasu;

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
peruskivi
  (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś
  kamień znajdujący się w węgle
  obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne

kampania /kampˈaɲʲa/ (n)
kampanja
  (przenośnie, przenośnia) (publikatory) szereg zorganizowanych działań nastawionych na osiągnięcie celu;
  (wojskowość, wojskowy) ciąg działań wojennych na jakimś terytorium objętych wspólnym planem;

kampanologia /kˌampanɔlˈɔɡja/ (n)
kampanologia
  nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;

kamper /ˈkãmpɛr/ (n)
matkailuauto
  (motoryzacja) samochód kempingowy;
kämppäri
  (środowiskowy) (slangowo) w grach komputerowych osoba trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy

kampus /ˈkãmpus/ (n)
kampus
  kompleks budynków i terenów uniwersyteckich

kamuflaż /kãˈmuflaʃ/ (n)
naamiointi
  (zoologia, zoologiczny) czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami;

kamusznik /kãˈmuʃʲɲik/ (n)
karikukko
  (ornitologia, ornitologiczny) Arenaria interpres, średniej wielkości ptak z rzędu siewkowców;

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
kanadalainen
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalia /kãˈnalʲja/ (n)
kanalja
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa

kanapa /kãˈnapa/ (n)
sohva
  podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

kanapka /kãˈnapka/ (n)
voileipä
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ;

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
kanarialintu
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanasta /kanˈasta/ (n)
canasta
  (termin karciany) rozgrywana dwoma pełnymi taliami gra karciana, w której celem jest zdobycie maksynmalnej ilości punktów przez wykładanie co najmniej trzech kart o takiej samej wartości

kanał /ˈkãnaw/ (n)
kanava
  wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

kanclerz /kˈantslɛʃ/ (n)
kansleri
  (administracja) tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech

kandela /kãnˈdɛla/ (n)
kandela
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
ehdokas
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kandydatura /kˌandɨdatˈura/ (n)
ehdokkuus
  bycie kandydatem do czegoś lub kogoś

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
kenguru
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania /ˈkãɲa/ (n)
haukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
kannibalismi
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanibalski /kˌaɲibˈalski/ (adj)
kannibalistinen
  dotyczący kanibali lub kanibalizmu

kanikuła /ˌkãɲiˈkuwa/ (n)
mätäkuu
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce znajduje się w gwiazdozbiorze Psa, czyli od 22 czerwca do 23 sierpnia

kanister /kãˈɲistɛr/ (n)
jerrykannu
  (motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;

kaniuk /ˈkãɲuk/ (n)
liitohaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Elanus, niewielki ptak drapieżny, nie gnieżdżący się w Polsce;

kanon /ˈkãnɔ̃n/ (n)
alkuperäisteokset
  (biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;
  (kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie

kanonada /kˌanɔnˈada/ (n)
tykistökeskitys
  (wojskowość, wojskowy) silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska

kanonierka /ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
tykkivene
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości

kanonik /kanˈɔɲik/ (n)
kaniikki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;

kanonizować /kˌanɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
kanonisoida
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kantar /kˈantar/ (n)
marhaminta
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła

kanton /ˈkãntɔ̃n/ (n)
kantoni
  figura zaszczytna w górnym lewym lub prawym rogu tarczy herbowej;
  górne czołowe pole płata flagi;
  jednostka podziału administracyjnego Luksemburga;
  jednostka podziału administracyjnego we Francji;
  kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;

kantoński /kantˈɔɲski/ (adj)
kantoninkiina
  związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)

kantoński /kantˈɔɲski/ (n)
kantoninkiina
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
kaoliini
  (geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapar /ˈkapar/ (n)
kapris
  (botanika, botaniczny) Capparis, drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (Capparis spinosa L.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa

kapać /ˈkapaʨ̑/ (v)
tiputtaa
  o cieczy spadać kroplami

kapelan /kapˈɛlan/ (n)
kappalainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
hattu
  rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapelusznik /kˌapɛlˈuʃɲik/ (n)
hatuntekijä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
tohveli
  obuwie używane tylko w domu

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
kapitalismi
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
kapteeni
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;

kapitał /kaˈpʲitaw/ (n)
pääoma
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
antautuminen
  zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi
  rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej
  warunki poddania się

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
kappeli, rukoushuone
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kapral /ˈkapral/ (n)
alikersantti
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kapsaicyna /kˌapsaitsˈɨna/ (n)
kapsaisiini
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsel /ˈkapsɛl/ (n)
kruunukorkki
  metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;

kaptur /ˈkaptur/ (n)
huppu
  część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy

kapturka /kapˈturka/ (n)
mustapääkerttu
  (ornitologia, ornitologiczny) (Sylvia atricapilla) mały ptak z rodziny pokrzewkowatych;

kapusta /kaˈpusta/ (n)
kaali
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapusta kiszona /kapˈusta kiʃˈɔna/ (n)
hapankaali
  (spożywczy) półprodukt spożywczy z szatkowanej kapusty: przyprawionej, zasolonej i poddanej fermentacji z udziałem bakterii mlekowych

kapłanka /kapˈwãnka/ (n)
papitar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która sprawuje posługę religijną

kapłaństwo /kapwˈaɲstfɔ/ (n)
pappeus
  (kościelny) sakrament święceń w chrześcijaństwie;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność lub urząd kapłana

kapłon /kˈapwɔn/ (n)
kapuuni
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej;

kara /ˈkara/ (n)
rangaistus
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara cielesna /ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna/ (n)
ruumiinrangaistus
  kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
kuolemanrangaistus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
kivääri
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
konekivääri
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
karbiini
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karafka /kaˈrafka/ (n)
karahvi
  rodzaj butelki z wąską szyjką;

karaka /kaˈraka/ (n)
karakki
  (marynarka) typ dawnego statku transportowego;

karalny /kaˈralnɨ/ (adj)
rangaistava
  taki, który podlega karze

karaluch /kaˈralux/ (n)
torakka
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karaoke /ˌkaraˈɔkɛ/ (n)
karaoke
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach

karat /ˈkarat/ (n)
karaatti
  dawna miara zawartości złota w stopach (czyste złoto miało 24 karaty);
  jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;

karate /kaˈratɛ/ (n)
karate
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karawan /karˈavan/ (n)
ruumisauto
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
karavaani
  wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawela /ˌkaraˈvɛla/ (n)
karavelli
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku;

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
rangaista
  wymierzać karę

karbon /ˈkarbɔ̃n/ (n)
hiilikausi
  (geologia, geologiczny) piąty okres geologiczny paleozoiku;

karboński /karˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
hiilikautinen
  (geologia, geologiczny) dotyczący karbonu, występujący, powstały w karbonie

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
artisokka, latva-artisokka
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
kardemumma
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców rośliny (1.1)

kardio- /ˈkardʲjɔ/
sydän-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z sercem

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
kardiologi, sydänlääkäri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
kardiologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardynalny /kˌardɨnˈalnɨ/ (adj)
emä-
  główny, najważniejszy, zasadniczy

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
kardinaali
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
punakardinaali
  (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;

karelski /karˈɛlski/ (adj)
karjalainen
  związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karelski /karˈɛlski/ (n)
karjala
  (językoznawstwo, językoznawczy) język karelski;

karetka /kaˈrɛtka/ (n)
tela
  (mechanika) przesuwająca się ruchem posuwisto-zwrotnym część maszyny do pisania i drukarki

kariera /karʲˈjɛra/ (n)
ammatti
  osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym

kark /kark/ (n)
niska
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karmazyn /karˈmazɨ̃n/ (n)
karmiininpunainen
  barwa intensywnie czerwona

karmazynowy /kˌarmazɨnˈɔvɨ/ (adj)
karmiininpunainen
  intensywnie czerwony

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
karamelli
  (spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
ruokkia
  dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

karnawał /karˈnavaw/ (n)
karnevaali
  okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

karo /ˈkarɔ/ (n)
ruutu
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
kori
  wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karotenoid /ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
karotenoidi
  (biochemia, biochemiczny) substancja z grupy organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze;

karp /karp/ (n)
karppi
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta SIM /kˈarta ˌɛsˌiˈɛm/ (n)
SIM-kortti
  (telekomunikacja) stosowana w telekomunikacji, wymienna plastikowa karta elektroniczna z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem;

karta graficzna /ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
grafiikkakortti
  (informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
luottokortti
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pamięci /kˈarta pamjˈɛɲtɕi/ (n)
muistikortti
  (informatyka, informatyczny) niewielki, przenośny półprzewodnikowy nośnik danych stosowany m.in. w aparatach fotograficznych i smartfonach;

kartagiński /ˌkartaˈɟĩj̃sʲci/ (adj)
kartagolainen
  związany z Kartaginą

kartka /ˈkartka/ (n)
kortti
  bon towarowy na artykuły deficytowe
lehti
  luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
kartografia
  nauka o tworzeniu map;

kartograficzny /ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kartografinen
  dotyczący kartografii

karton /ˈkartɔ̃n/ (n)
kartonki
  gruby, sztywny papier

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
karuselli
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
irvikuva
  humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

karzeł /ˈkaʒɛw/ (n)
kääpiö
  (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
  (astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;

karłowatość /kˌarwɔvˈatɔɕtɕ/ (n)
kääpiökasvuisuus
  bycie karłowatym, bycie karłem

kasa /ˈkasa/ (n)
kassa
  stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności
  (potocznie, potoczny) pieniądze
  miejsce przechowywania pieniędzy

kaseta /kasˈɛta/ (n)
kasetti
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie

kasiarz /ˈkaɕaʃ/ (n)
kassakaappimurtaja
  (potocznie, potoczny) złodziej okradający kasy pancerne

kaskada /kaˈskada/ (n)
vesiputous
  (geografia, geograficzny) rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni;

kaskader /kaskˈadɛr/ (n)
stuntti
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasta /ˈkasta/ (n)
kasti
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet /kˈastɛt/ (n)
nyrkkirauta
  broń do walki wręcz w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
kastroida, kuohia
  usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
kasino
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kasza jęczmienna /kˈaʃa jɛntʃmʲˈɛnna/ (n)
ohrasuurimo
  (spożywczy) rodzaj kaszy wyrabianej z ziarna jęczmienia zwyczajnego;

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
kaskelotti
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus, waleń z rodziny kaszalowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszanka /kaˈʃãnka/ (n)
verimakkara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
yskä
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
yskiä
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kaszmir /kˈaʃmir/ (n)
kašmirvilla
  (włókiennictwo) miękka tkanina z wełny kóz kaszmirskich;

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
kastanja
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)

kasztanowiec /ˌkaʃtãˈnɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hevoskastanja
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Aesculus L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny kasztanowcowatych;

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (n)
kašubi
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;

kat /kat/ (n)
pyöveli
  osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

katafalk /kaˈtafalk/ (n)
katafalkki
  podwyższenie, na którym stawia się trumnę podczas nabożeństwa żałobnego;

kataklizm /katˈaklizm/ (n)
mullistus
  gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie

katakumby /ˌkataˈkũmbɨ/ (n)
katakombi
  cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy;

katalityczny /ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
katalyyttinen
  (chemia, chemiczny) związany z katalizą, dotyczący katalizy, polegający na katalizie

kataliza /kˌatalˈiza/ (n)
katalyysi
  (chemia, chemiczny) zjawisko przyśpieszenia lub spowolnienia reakcji chemiczna zachodzące pod wpływem katalizatora;

katalizator /ˌkatalʲiˈzatɔr/ (n)
katalysaattori
  (chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;

katalizować /kˌatalizˈɔvatɕ/ (v)
jouduttaa
  (chemia, chemiczny) wywoływać katalizę, poddawać katalizie, ulegać katalizie
  (przenośnie, przenośnia) wywoływać jakieś zmiany lub je przyśpieszać

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
hakemisto
  spis zawartości biblioteki
  (informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;
  folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
katalaani
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katamaran /ˌkatãˈmarãn/ (n)
katamaraani
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek zbudowany z dwóch kadłubów, które są połączone ze sobą równolegle

katana /kaˈtãna/ (n)
katana
  rodzaj miecza japońskiego;

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
heittokone, katapultti
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

katar /ˈkatar/ (n)
nuha
  rodzaj broni białej, pochodzącej z Indii;

katarynka /kˌatarˈɨŋka/ (n)
posetiivi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
onnettomuus, katastrofi
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katastrofalny /ˌkatastrɔˈfalnɨ/ (adj)
katastrofaalinen
  mający cechy katastrofy, tragiczny

katechizm /katˈɛçizm/ (n)
katekismus
  (kościelny) podręcznik do katechezy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;

katechumen /ˌkatɛˈxũmɛ̃n/ (n)
katekumeeni
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba przygotowująca się do przyjęcia chrztu

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
tuomiokirkko, katedraali
  (kościelny) główny kościół diecezji;

kategoria /ˌkatɛˈɡɔrʲja/ (n)
kategoria
  każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji

katharewusa /kˌasarɛvˈusa/ (n)
katharévousa
  (językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;

kation /ˈkatʲjɔ̃n/ (n)
kationi
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

katoda /kaˈtɔda/ (n)
katodi
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
katolinen
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
katolisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
katolilainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

kaucja /ˈkawʦ̑ʲja/ (n)
pantti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania

kaukaski /kawˈkasʲci/ (adj)
kaukasialainen
  wywodzący się z Kaukazu

kawa /ˈkava/ (n)
kahvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) ziarna rośliny (1.1), z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój (1.3)
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych Coffea

kawa arabska /ˈkava ːˈrapska/ (n)
arabiankahvi
  (botanika, botaniczny) gatunek roślin z rodziny marzanowatych;

kawa po turecku /ˈkava ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (n)
turkkilainen kahvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno zmielona kawa przygotowywana w tradycyjny arabski sposób w małym tygielku (dżezwie), często z przyprawami (anyżem gwiazdkowym, cynamonem, imbirem, kardamonem lub wanilią)

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
poikamies, vanhapoika
  mężczyzna, który nigdy nie był żonaty

kawałek /kaˈvawɛk/ (n)
pala
  fragment pewnej całości

kawiarka /kaˈvʲjarka/ (n)
espressopannu, mokkapannu
  ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
kahvila
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
kaviaari
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja /kˌavitˈatsja/ (n)
kavitaatio
  (fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka /ˈkafka/ (n)
naakka
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kazamata /kˌazamˈata/ (n)
kasematti
  (wojskowość, wojskowy) w fortyfikacji: budowla o murowanym sklepieniu, chroniącym przed ogniem artyleryjskim, używana jako stanowisko dział lub magazyn

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
saarna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;

kazarka /kaˈzarka/ (n)
ruostesorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna ferruginea, gatunek kaczki;

kazeina /ˌkazɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
kaseiini
  (biochemia, biochemiczny) białko z mleka ssaków;

kazirodztwo /kˌazirˈɔtstfɔ/ (n)
insesti, sukurutsa
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja /kˌaznɔdʑˈɛja/ (n)
saarnaaja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kazuar /kaˈzu<sup>w</sup>ar/ (n)
kasuaari
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;

kał /kaw/ (n)
uloste
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
mustepullo
  pojemnik do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
lätäkkö
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
kunkin, jokainen
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
peukalo
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

kebab /ˈkɛbap/ (n)
kebab
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
ketsuppi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kefir /ˈkɛfʲir/ (n)
kefiiri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego;

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
tarjoilija
  osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kelwin /ˈkɛlvʲĩn/ (n)
kelvin
  (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K;

khir /kçˈir/ (n)
kheer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjskie słodkie danie przygotowane na bazie ryżu, mleka (często także kokosowego); rodzaj puddingu

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (adj)
khmer
  związany z Khmerami z Kambodży

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (n)
khmer
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
kibbutsi
  izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
aivastaa
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kichnięcie /kixɲʲˈɛɲtɕɛ/ (n)
aivastus
  gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

kicz /ciʧ̑/ (n)
kitsch
  mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
milloin
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
kun
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia

kiedykolwiek /ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/ (adv)
koska vaan
  w dowolnym, nieokreślonym czasie

kiedyś /ˈcɛdɨɕ/ (indefinitePronoun)
joskus
  w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kielich /ˈcɛlʲix/ (n)
malja
  naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce;

kielnia /ˈcɛlʲɲa/ (n)
laastilapio
  narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;

kiepski /ˈcɛpsʲci/ (adj)
ontuva
  (potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły

kier /cɛr/ (n)
hertta
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
kuljettaja
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ohjauspyörä, ratti
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
suunta
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
tasku
  (krawiectwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
myönnytys
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
taskuvaras
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kieł /cɛw/ (n)
kulmahammas
  (zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

kiełb /cɛwp/ (n)
törö
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drobna europejska ryba słodkowodna;

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
makkara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kij /cij/ (n)
jääkiekkomaila
  długi patyk;

kij hokejowy /kˈij xˌɔkɛjˈɔvɨ/ (n)
maahockeymaila
  (sport, sportowy) przyrząd do popychania krążka podczas gry w hokej

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
nuijapää
  (zoologia, zoologiczny) prowadząca wodny tryb życia larwa płazów;

kikut /ˈcikut/ (n)
kanto
  resztka kończyny lub palca po amputacji

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
jokunen
  oznaczenie w sposób przybliżony ilości od trzech do dziewięciu

kilkugodzinny /kˌilkuɡɔdʑˈinnɨ/ (adj)
tuntikausia kestävä
  taki, który trwa kilka godzin

kilo- /ˈcilɔ/
kilo-
  (fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
kilogramma
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
kilometri, kilsa
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilowatogodzina /ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
kilowattitunti
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny;

kilwater /cilˈvatɛr/ (n)
peräaalto
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
kimono
  tradycyjny strój japoński;

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
elokuvateatteri
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy

kiosk /cɔsk/ (n)
kioski
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (adj)
kirgiisi
  odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
kirgiisi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kit /cit/ (n)
kitti
  masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.

kita /ˈcita/ (n)
pörröhäntä
  puszysty ogon zwierzęcia

kiur /cjur/ (n)
curium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
kiivi
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
kuppa, syfilis, kuppatauti
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

klacz /klaʧ̑/ (n)
tamma
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
äänitorvi
  (motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klamerka /klãˈmɛrka/ (n)
pyykkipoika
  przyrząd do przypinania suszącej się odzieży do sznura

klan /klãn/ (n)
klaani
  (historia, historyczny, historycznie) patriarchalny klan (1.1) z silnym przywódcą w dawnej Irlandii i Szkocji;
  (środowiskowy) (informatyka, informatyczny) nazwa zespołu w sportach elektronicznych;
  wielopokoleniowa rodzina, której członkowie są silnie ze sobą związani;
  związek osób wspierających się i mających wspólne interesy

klarnecista /ˌklarnɛˈʨ̑ista/ (n)
klarinetisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klarnecie

klarnecistka /ˌklarnɛˈʨ̑istka/ (n)
klarinetisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta grająca na klarnecie

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
klarinetti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klasa /ˈklasa/ (n)
luokka
  grupa dzieci w szkole
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie pojęcia zbioru na dowolne kolekcje obiektów spełniających pewien warunek;
  dobry styl
  pewien zbiór spełniający dane kryteria
  standard środków lokomocji, np. kolei, samolotów; środek lokomocji tego standardu
  pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje
  (botanika, botaniczny) jednostka podziału świata roślin

klaster /klˈastɛr/ (n)
monisointu
  (biologia, biologiczny) grupa sąsiadujących genów, kodujących blisko spokrewnione białka;
  (chemia, chemiczny) struktura nadcząsteczkowa;
  (ekonomia, ekonomiczny) (zarządzanie) skoncentrowana geograficznie grupa przedsiębiorstw, instytucji i organizacji powiązanych ze sobą siecią zależności;
  (fizyka, fizyczny) zgrupowanie materii hadronowej;
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) grupa połączonych jednostek komputerowych;
  (informatyka, informatyczny) podstawowa jednostka przechowywania danych w systemie plików;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielodźwiękowe współbrzmienie zbudowane z bardzo małych interwałów;
  (wojskowość, wojskowy) element pola minowego składający się z ustawionych według schematu min;

klasy /klˈasɨ/ (n)
ruutuhyppely
  zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

klasycyzm /klasˈɨtsɨzm/ (n)
klassismi
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;

klasycznie /klasˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
klassisesti
  w sposób klasyczny

klasyfikacja /ˌklasɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
luokittelu
  systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady
  zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp.

klasyfikować /klˌasɨfikˈɔvatɕ/ (v)
luokitella
  dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
luostari
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły

klatka /ˈklatka/ (n)
häkki
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
rinta, rintakehä
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klatka schodowa /ˈklatka sxɔˈdɔva/ (n)
rappukäytävä
  biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody;

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
klaustrofobia, umpiokammo
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klauzula /klawˈzula/ (n)
ehto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym;

klawesyn /klaˈvɛsɨ̃n/ (n)
cembalo, klavesiini
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
näppäimistö, koskettimisto
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
kosketin
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

kleik /ˈklɛ<sup>j</sup>ik/ (n)
velli
  potrawa z rozgotowanego ryżu lub kaszy, podawana głównie chorym lub dzieciom

klej /klɛj/ (n)
liima
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klejnot /klˈɛjnɔt/ (n)
jalokivi
  drogocenny kamień lub wyrób jubilerski

klementynka /klˌɛmɛntˈɨŋka/ (n)
klementiini
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa (1.1)

kleptomania /ˌklɛptɔ̃ˈmãɲja/ (n)
kleptomania
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;

klerykalizm /klˌɛrɨkˈalizm/ (n)
klerikalismi
  tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
punkki, puutiainen
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

kleszcze /ˈklɛʃʧ̑ɛ/ (n)
hohtimet
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie z uchwytami służące do chwytania przedmiotów

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
asiakas
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej

klientela /ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla/ (n)
asiakaskunta
  ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.

klif /klʲif/ (n)
jyrkänne
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klika /ˈklʲika/ (n)
kuppikunta
  (matematyka, matematyczny) część grafu, w której każdy wierzchołek jest połączony z każdym różnym od niego;
  (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi powiązanych wspólnymi interesami i wspierających się wzajemnie, wbrew interesowi szerszej grupy, do której należą;

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
ilmasto
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ilmastointi
  automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klimatyzator /ˌklʲĩmatɨˈzatɔr/ (n)
ilmastointilaite
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;

klin /klʲĩn/ (n)
kiila
  (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
  kształt tej maszyny

klingoński /kliŋɡˈɔɲski/ (adj)
klingon
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów

klingoński /kliŋɡˈɔɲski/ (n)
klingon
  (językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek"

kliniczny /kliɲˈitʃnɨ/ (adj)
kliininen
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

klitoridektomia /klˌitɔrˌidɛktˈɔmja/ (n)
klitoriksen poisto
  chirurgiczne usunięcie łechtaczki; obrzezanie dziewcząt polegające na usunięciu łechtaczki

klon /klɔ̃n/ (n)
vaahtera
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klops /klɔps/ (n)
lihapulla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsna kulka duszona w sosie;

kloszard /ˈklɔʃart/ (n)
spurgu
  odziany w łachy żebrak, często bezdomny

klub /klup/ (n)
kerho
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny /klˈup nˈɔtsnɨ/ (n)
yökerho
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klucz /kluʧ̑/ (n)
avain, nuottiavain
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
koodiavain, avain
  kod do szyfru;
avain
  przyrząd do otwierania zamka;
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
  (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego

klucz dynamometryczny /ˈkluʤ̑ ˌdɨ̃nãmɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (n)
momenttiavain
  narzędzie służące do przykręcania śrub z miarą do określania właściwego momentu dynamometrycznego

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
jakoavain
  (technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;

kluczowy /kluˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
avain-
  podstawowy, najważniejszy

klątwa /klˈɔntfa/ (n)
kirous
  (dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów
  życzenie komuś nieszczęścia

kląć jak szewc /ˈklɔ̃ɲʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (v)
kiroilla kuin merimies
  kląć wulgarnie, używać wyrazów obelżywych, dosadnie komuś wymyślać

klęczeć /ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
polvistua
  mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji

kmin rzymski /ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci/ (n)
juustokumina
  (botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych;
  (botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku (1.1), pochodząca prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym
  (spożywczy) przyprawa z nasion rośliny (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
kumina
  (botanika, botaniczny) Carum, rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
jeera
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie

knaga /ˈknaɡa/ (n)
knaapi
  okucie występujące powszechnie na pokładach jednostek pływających służące do unieruchamiania różnych lin olinowana ruchomego

knebel /ˈknɛbɛl/ (n)
suukapula
  (książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;

koala /kɔˈala/ (n)
koala, pussikarhu
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
hallituskoalitio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
koboltti
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobaltyn /kɔbˈaltɨn/ (n)
kobolttihohde
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu;

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
naisellinen
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
nainen
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobra /ˈkɔbra/ (n)
kobra
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

kobuz /ˈkɔbus/ (n)
nuolihaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

kobyła /kɔˈbɨwa/ (n)
tamma
  (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia

koc /kɔʦ̑/ (n)
huopa, viltti
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

koc elektryczny /kˈɔts ˌɛlɛktrˈɨtʃnɨ/ (n)
sähköhuopa
  okrycie z wkładem grzejnym zasilanym elektrycznie

kochanie /kɔˈxãɲɛ/ (n)
kulta
  osoba ukochana

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
rakastajatar
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochany /kɔˈxãnɨ/ (adj)
rakas
  taki, który jest darzony przez kogoś miłością

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
rakastaa
  odczuwać miłość do kogoś
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
rakastella
  odbywać stosunek seksualny z kimś

koci /ˈkɔ.ʨ̑i/ (possessiveAdjective)
kissa
  należący do kota

kocica /kɔtɕˈitsa/ (n)
naaraskissa
  (zoologia, zoologiczny) samica kota domowego

kocimiętka /kˌɔtɕimjˈɛntka/ (n)
kissanmintut
  (botanika, botaniczny) (Nepeta) bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
pata
  urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody);

kocić się /kˈɔtɕitɕ ɕɛ/ (v)
poikia
  (zoologia, zoologiczny) o samicach, zwykle kotów wydawać potomstwo

koczkodan /kɔʧ̑ˈkɔdãn/ (n)
marakatti
  (zoologia, zoologiczny) Cercopithecus niewielka afrykańska małpa;

kod /kɔt/ (n)
koodi
  system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
viivakoodi
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy /kˈɔt pɔtʃtˈɔvɨ/ (n)
postinumero
  ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kod wynikowy /kˈɔd vˌɨɲikˈɔvɨ/ (n)
objektikoodi
  (informatyka, informatyczny) kod utworzony przez translator w wyniku translacji kodu źródłowego;

kod źródłowy /ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ/ (n)
lähdekoodi
  (informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;

kodeina /kˌɔdɛˈina/ (n)
kodeiini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny

kodowanie /ˌkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
koodaus
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kodować
  kod, sposób zakodowania

kodować /kɔdˈɔvatɕ/ (v)
salakirjoittaa
  szyfrować używając kodu

koewolucja /kˌɔɛvɔlˈutsja/ (n)
koevoluutio
  (biologia, biologiczny) proces współzależnej ewolucji dwóch lub kilku gatunków;

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
kofeiini
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kogel-mogel /ˌkɔɟɛl‿ˈmɔɟɛl/ /ˌkɔɡɛl‿ˈmɔɡɛl/ (n)
hompelipompeli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z surowego żółtka utartego z cukrem, spożywana jako deser lub używana jako dodatek do ciast;

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
kukko
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

koherencja /kˌɔxɛrˈɛntsja/ (n)
johdonmukaisuus
  wewnętrzna spójność np. tekstu, poglądów, wypowiedzi
  (fizyka, fizyczny) spójność fazowa fal;

koherentny /ˌkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
johdonmukainen
  będący spójną całością

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
kojootti
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kok /kɔk/ (n)
nuttura
  (fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
kokaiini
  silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

kokarda /kɔˈkarda/ (n)
kokardi
  rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka

kokietować /ˌkɔcɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
koketeerata
  starać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil

kokon /kˈɔkɔn/ (n)
kokongi
  (zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt;

kokoryczka wielokwiatowa /kˌɔkɔrˈɨtʃka vʲˌɛlɔkfʲatˈɔva/ (n)
lehtokielo
  (botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka;

koks /kɔks/ (n)
koksi
  stały produkt suchej destylacji węgla;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
cocktail
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

koktajl Mołotowa /ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva/ (n)
Molotovin cocktail
  (potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną;

kolaboracja /ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
myötävaikuttaminen
  (przestarzałe, przestarzały) dowolna współpraca
  współpraca z okupantem, wrogiem;

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
illallinen
  ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
polvi
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
polkupyöräily
  forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolaż /kɔlˈaʃ/ (n)
kollaasi
  (sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

kolba /ˈkɔlba/ (n)
laboratoriopullo
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) szklane naczynie laboratoryjne z szyjką;
perä
  (wojskowość, wojskowy) uchwyt broni strzeleckiej;

kolcowój pospolity /kɔltsˈɔvuj pˌɔspɔlˈitɨ/ (n)
pukinpensas
  (botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
nokkasiili
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
rengashaarniska
  pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
korvakoru, korvarengas
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolebka /kɔˈlɛpka/ (n)
kehto
  kołyska, łóżeczko dla dziecka
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym coś powstało, rozpoczęło się
  pojazd konny rozpowszechniony wśród warstw wyższych zwłaszcza w XVI wieku

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
rautatie
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolej magnetyczna /kˈɔlɛj mˌaɡnɛtˈɨtʃna/ (n)
maglev
  kolej poruszająca się bez styku pojazdu z torem, dzięki unoszeniu elektromagnetycznemu

kolejarz /kɔˈlɛjaʃ/ (n)
rautatieläinen
  pracownik kolei

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
jono
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;

kolejność /kɔˈlɛjnɔɕʨ̑/ (n)
sarja
  uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy

kolekcjonować /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
kerätä
  zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję

kolektywizacja /kˌɔlɛktˌɨvizˈatsja/ (n)
kollektivisointi
  nadawanie czemuś formy kolektywnej;

kolektywizm /kˌɔlɛktˈɨvizm/ (n)
kollektivismi
  (socjologia, socjologiczny) przeciwstawiany indywidualizmowi pogląd akcentujący rolę wspólnot, grup i zbiorowości;

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
korianteri
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
kolibri
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolizja /kɔˈlʲizʲja/ (n)
yhteentörmäys
  wypadek samochodowy; zderzenie, stłuczka

kolka /kˈɔlka/ (n)
pistos
  (medycyna, medyczny) kłucie w boku

koloid /kɔlˈɔit/ (n)
kolloidi
  (potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) niejednorodna mieszanina tworząca układ dwóch substancji, w którym jedna z nich jest rozproszona w drugiej

kolokacja /ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
kollokaatio
  (językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
siirtomaa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
kolonialismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonizacja /kˌɔlɔɲizˈatsja/ (n)
kolonisaatio
  przekształcanie podbitych miejsc w kolonie
  tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych

kolonizować /kˌɔlɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
valloittaa
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
kolonoskopia
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
väri, maa
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;

koloratka /ˌkɔlɔˈratka/ (n)
papinkaulus
  biały, sztywny kołnierzyk noszony przez duchownych chrześcijańskich;

kolorowanka /ˌkɔlɔrɔˈvãnka/ (n)
värityskirja
  książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami;

koloryzować /ˌkɔlɔrɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
värittää
  dodawać do narracji szczegóły w celu jej ubarwienia

kolosalny /ˌkɔlɔˈsalnɨ/ (adj)
jättiläismäinen
  bardzo duży; wielki

kolostomia /kˌɔlɔstˈɔmja/ (n)
kolostomia
  (medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie grubym;

kolumbarium /ˌkɔlũmˈbarʲjũm/ (n)
kolumbaario
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;
  (współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych

kolumbijski /ˌkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
kolumbialainen
  odnoszący się do państwa Kolumbia

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
pylväs
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
joululaulu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

koma /ˈkɔ̃ma/ (n)
koma
  (fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej

komandos /kɔmˈandɔs/ (n)
sissi
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyszkolony do zadań specjalnych

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
hyttynen, sääski, moskiitto
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombinat /kɔ̃mˈbʲĩnat/ (n)
kombinaatti
  (zarządzanie) zespół kilku zakładów przemysłowych powiązanych organizacyjnie i technologicznie;

kombinezon /kˌɔmbʲinˈɛzɔn/ (n)
haalari
  jednoczęściowe ubranie ochronne;

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
komedia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
kommentaari
  objaśnienie lub uzupełnienie jakiegoś tekstu bądź grafiki zamieszczone przez autora
huomautus
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

komentator /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
kommentaattori
  (sport, sportowy) sprawozdawca sportowy
  osoba, która komentuje coś

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
kommentoida, selostaa
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercyjny /ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
kaupallinen
  nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
komeetta, pyrstötähti
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komik /ˈkɔ̃mʲik/ (n)
koomikko
  artysta estradowy zabawiający publiczność śmiesznymi występami

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
sarjakuva, sarjakuva-albumi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
savupiippu
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominek /kɔ̃ˈmʲĩnɛk/ (n)
takka
  otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
huppupipo
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
nuohooja, nokikolari
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
komissio
  grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komitet /ˈkɔ̃mʲitɛt/ (n)
komitea
  grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

komiwojażer /kˌɔmivɔjˈaʒɛr/ (n)
kauppamatkustaja
  (handel, handlowy) (przestarzałe, przestarzały) przedstawiciel handlowy odbywający podróże w celu zdobycia nabywców produktu czy usługi

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
lipasto
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komora /kɔ̃ˈmɔra/ (n)
allas
  wydzielone pomieszczenie

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
kaasukammio
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

komoryjski /ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/ (adj)
komorilainen
  odnoszący się do państwa Komory

kompania /kɔ̃mˈpãɲja/ (n)
komppania
  (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera;
  kilka osób spędzających wspólnie czas

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
kompassi
  przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompilator /ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr/ (n)
kääntäjä
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji;

kompleks /ˈkɔ̃mplɛks/ (n)
kompleksi
  (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość
  (psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego;
  zespół zjawisk lub cech, które są grupowane w całość

kompleks niższości /kˈɔmplɛks ɲiʃʃˈɔɕtɕi/ (n)
alemmuuskompleksi
  (psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;

komplikacja /kˌɔmplikˈatsja/ (n)
komplikaatio
  dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
komposti
  produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompot /ˈkɔ̃mpɔt/ (n)
kompotti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki napój z gotowanych owoców;

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
säveltäjä
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompresja /kɔ̃mˈprɛsʲja/ (n)
puristaminen
  (fizyka, fizyczny) zagęszczenie, sprężenie czegoś, zmniejszenie, redukcja zajmowanej przez coś przestrzeni;
  (informatyka, informatyczny) operacja zakodowania danych w taki sposób aby zajmowały mniej bajtów;

kompromis /kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/ (n)
kompromissi
  sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
tietokone
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego;

komputer osobisty /kɔmpˈutɛr ˌɔsɔbʲˈistɨ/ (n)
henkilökohtainen tietokone
  (informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
viestintä, kommunikaatio
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności

komunistycznie /kˌɔmuɲistˈɨtʃɲʲɛ/ (adj)
kommunistisesti
  w sposób komunistyczny

komunistyczny /ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
kommunistinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
kommunismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
solu
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;
kännykkä
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefon komórkowy
komero
  małe pomieszczenie, pokój

komórkowy /ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
solumainen
  związany z komórką

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
konsertti
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
kondensaatioreaktio
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
kondensaattori
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondominium /ˌkɔ̃ndɔ̃ˈmʲĩɲũm/ (n)
yhteishallinto
  terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw;

konduktor /kɔ̃nˈduktɔr/ (n)
konduktööri
  osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

kondygnacja /ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
kerros
  poziom w budynku

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
kastelukannu
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfederacja /ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
liitto
  związek, stowarzyszenie, unia

konferencja /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
kokous
  zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

konferencja prasowa /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja praˈsɔva/ (n)
lehdistötilaisuus
  spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów;

konfesjonał /kˌɔnfɛsjˈɔnaw/ (n)
rippituoli
  (kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

konfiguracja /kˌɔnfiɡurˈatsja/ (n)
rakenne
  układ elementów wchodzących we wzajemne relacje

konfiskata /kˌɔnfiskˈata/ (n)
takavarikko
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
takavarikoida
  dokonywać konfiskaty

konfitura /ˌkɔ̃nfʲiˈtura/ (n)
hillo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce smażone w syropie cukrowym;

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
ristiriita
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności

konfucjanizm /kˌɔnfutsjˈaɲizm/ (n)
konfutselaisuus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

kongijski /kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
kinshasankongolainen
  odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga

kongres /ˈkɔ̃ŋɡrɛs/ (n)
eduskunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja
  najwyższy organ niektórych organizacji
kongressi
  zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
konjakki
  rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniczyna /ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
apila
  (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
  liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
loppu, pää
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
  okoliczności końca (1.2)
loppu
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

koniec świata /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ʲ ˈɕfʲjata/ (n)
maailmanloppu
  chwila, w której zostanie zniszczona Ziemia, zginą wszyscy ludzie; w chrześcijaństwie i innych religiach: Sąd Ostateczny;

koniecznie /kɔɲʲˈɛtʃɲʲɛ/ (adv)
välttis
  bezwzględnie, absolutnie

konik /ˈkɔ̃ɲik/ (n)
jobbari
  (potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty

konik morski /ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/ (n)
merihevonen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus przypominająca kształtem konika szachowego;

konina /kɔ̃ˈɲĩna/ (n)
hevosenliha
  (spożywczy) mięso końskie;

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
konjugaatio
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

koniunkcja /kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja/ (n)
konjunktio
  (astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii;
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”;
  (matematyka, matematyczny) odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń

konkordat /kɔ̃ŋˈkɔrdat/ (n)
konkordaatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) układ pomiędzy Stolicą Apostolską a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła katolickiego w danym państwie;

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
jalkavaimo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkurować /kˌɔŋkurˈɔvatɕ/ (v)
kilpailla
  robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo

konkurs /ˈkɔ̃ŋkurs/ (n)
kilpailu
  (sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony

konkury /kɔŋkˈurɨ/ (n)
kosiskelu
  (przestarzałe, przestarzały) zabieganie o rękę kobiety

konopie /kɔ̃ˈnɔpʲjɛ/ (n)
hamppu
  (botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;

konował /kɔ̃ˈnɔvaw/ (n)
puoskari
  (pogardliwie) zły, kiepski lekarz

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
konsensus, yksimielisyys
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwacja /kˌɔnsɛrvˈatsja/ (n)
kunnossapito
  (technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem

konserwant /kɔnsˈɛrvant/ (n)
säilöntäaine
  (chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;

konserwatywny /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ/ (adj)
konservatiivi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konserwatyzmem, charakterystyczny dla konserwatyzmu lub konserwatystów

konserwatyzm /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/ (n)
konservatiivisuus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)
  postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

konsjerż /kˈɔnsjɛrʃ/ (n)
concierge
  dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji

konsorcjum /kɔ̃w̃ˈsɔrʦ̑ʲjũm/ (n)
konsortio
  (zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia;

konspiracja /kˌɔnspirˈatsja/ (n)
konspiraatio
  tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy

konsternacja /ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja/ (n)
tyrmistys
  stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
valtiosääntö, perustuslaki
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
perustuslaillinen
  dotyczący konstytucji
  zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

konsul /ˈkɔ̃w̃sul/ (n)
konsuli
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;
  urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;

konsulat /kɔ̃w̃ˈsulat/ (n)
konsulaatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

konsumować /kˌɔnsumˈɔvatɕ/ (v)
kuluttaa
  spożywać, jeść
  nabywać i użytkować coś, zużywać

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
kosketus
  zetknięcie się

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
asiayhteys, konteksti
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;

kontemplować /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
mietiskellä
  pogrążać się głęboko w myślach

kontener /kɔ̃nˈtɛ̃nɛr/ (n)
kontti
  (informatyka, informatyczny) struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych;

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
tili
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
kontrabasso
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontratenor /ˌkɔ̃ntraˈtɛ̃nɔr/ (n)
kontratenori
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos męski wykorzystujący rejestr falsetowy;
  osoba z takim głosem

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
tarkastus
  sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi
  (potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś

kontroler /kɔ̃nˈtrɔlɛr/ (n)
johtaja
  osoba kontrolująca, sprawdzająca coś

kontrowersyjny /ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ/ (adj)
kiistanalainen
  wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje

kontrreformacja /ˌkɔ̃ntr̥rɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
vastauskonpuhdistus
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele;

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
vastavakoilu
  instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
ääriviiva
  linia, zarys kształtu

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
maanosa, manner, mantere
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuacja /kˌɔntɨnuˈatsja/ (n)
jatkuminen
  dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
jatkaa
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
konurbaatio
  zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
kielo
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., rodzaj roślin o białych kwiatach i intensywnym zapachu;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  kwiat rośliny (1.2)

konwój /ˈkɔ̃nvuj/ (n)
autosaattue
  poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;

kooperacja /ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
yhteistyö
  współpraca, współdziałanie

koordynować /kˌɔɔrdɨnˈɔvatɕ/ (v)
koordinoida
  kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopa /ˈkɔpa/ (n)
viisi tusina
  (jednostka miary) (przestarzałe, przestarzały) 60 sztuk;

kopacz /kˈɔpatʃ/ (n)
kaivaja
  ktoś, kto zajmuje się kopaniem w ziemi, wykopywaniem

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
kaivos
  zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

koparka /kɔˈparka/ (n)
kaivinkone
  maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
kaivaa
  wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny

kopenhaski /ˌkɔpɛ̃nˈxasʲci/ (adj)
kööpenhaminalainen
  odnoszący się do miasta Kopenhaga

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
tilli
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
kopernikium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

kopernikański /kˌɔpɛrɲikˈaɲski/ (adj)
kopernikaaninen
  związany z kopernikanizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Kopernika

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
kirjekuori
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
jäljennös
  przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał

kopiec /kˈɔpjɛts/ (n)
kasa
  (książkowy) lub (architektura, architektoniczny) pomnik w formie takiego wzniesienia

koprolit /kɔˈprɔlʲit/ (n)
koproliitti
  (geologia, geologiczny) zachowany w osadach skamieniały ekskrement zwierzęcy;

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (adj)
koptilainen
  (antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (n)
koptilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
kupoli
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopytny /kɔpˈɨtnɨ/ (adj)
kavio
  taki, który ma kopyta

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
kavio, sorkka
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
kaarna
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
kaarna, kuori
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny

koral /ˈkɔral/ (n)
koralli
  (biologia, biologiczny) koralowiec

kord /kɔrt/ (n)
hukari
  (staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
korealainen, korea
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (n)
korea
  język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
korkki
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca
  zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału
  (potocznie, potoczny) zakrętka od butelki;
liikenneruuhka
  (potocznie, potoczny) zahamowanie w ruchu ulicznym;

korelacja /ˌkɔrɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
korrelaatio
  (statystyka, statystyczny) zależność zmiennych losowych;
  współzależność między dwoma lub więcej zjawiskami

korespondować /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
vaihtaa kirjeitä
  prowadzić korespondencję, wymieniać się listami

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
korkkiruuvi
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
merimetso
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornak /kˈɔrnak/ (n)
norsunajaja
  osoba pracująca ze słoniami

kornet /ˈkɔrnɛt/ (n)
kornetti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument blaszany, podobny do trąbki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sztywny, biały czepiec na głowie zakonnicy

kornijski /kɔrɲˈijski/ (adj)
korni
  odnoszący się do Kornwalii lub Kornwalijczyków

kornijski /kɔrɲˈijski/ (n)
korni
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

kornwalijski /kˌɔrnvalˈijski/ (adj)
-lainen
  związany z Kornwalią, dotyczący Kornwalii

koromysło /kˌɔrɔmˈɨswɔ/ (n)
ämmänlänget
  nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
kruunu
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  monarchia

koronacja /kˌɔrɔnˈatsja/ (n)
kruunajaiset
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus /kˌɔrɔnavˈirus/ (n)
koronavirus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus powodujący infekcje układu oddechowego;

koroniec /kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
kruunukyyhky
  (ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór;

koronka /kɔˈrɔ̃nka/ (n)
pitsi
  (włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici

koronować /kˌɔrɔnˈɔvatɕ/ (v)
kruunata
  przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego

korpus /ˈkɔrpus/ (n)
korpus
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór tekstów będący podstawą badań językoznawczych;
armeijakunta
  (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa utworzona tymczasowo w celach administracyjnych, szkoleniowych lub taktycznych;

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
korsikalainen
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (n)
korsika
  język używany na Korsyce;

kort /kɔrt/ (n)
kenttä
  (sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

kortyzol /kɔrtˈɨzɔl/ (n)
kortisoli
  (biochemia, biochemiczny) hormon należący do kortykosteroidów;

kortyzon /kɔrtˈɨzɔn/ (n)
kortisoni
  (biochemia, biochemiczny) hormon kory nadnercza z grupy steroidów, nieaktywny biologicznie

korund /ˈkɔrũnt/ (n)
korundi
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
lahjonta
  nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta /kɔrvˈɛta/ (n)
korvetti
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
eteiskäytävä, käytävä
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
juuri
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
hyödyllinen
  przynoszący korzyść
  sprzyjający

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
etu
  zysk, pożytek

kos /kɔs/ (n)
mustarastas
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
viikate
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosarz /ˈkɔsaʃ/ (n)
lukki
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;

kosmetyk /kɔsˈmɛtɨk/ (n)
kosmetiikka
  substancja, produkt przeznaczony do pielęgnacji, oczyszczania, ochrony i upiększania ciała lub włosów

kosmetyka /kɔsˈmɛtɨka/ (n)
ehostus
  sztuka upiększania, pielęgnowania ciała, włosów; stosowanie środków lub zabiegów mających na celu pielęgnowanie ciała lub włosów

kosmiczny /kɔsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kosminen
  (przenośnie, przenośnia) bardzo duży
  odbywający się w kosmosie
  związany z kosmosem, dotyczący kosmosu

kosmodrom /kɔsˈmɔdrɔ̃m/ (n)
kosmodromi
  (astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;

kosmolog /kɔsmˈɔlɔk/ (n)
kosmologi
  specjalista w dziedzinie kosmologii

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
kosmologia
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmonauta /ˌkɔsmɔ̃ˈnawta/ (n)
kosmonautti
  człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej

kosmopolita /ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/ (n)
kosmopoliitti
  człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe

kosowski /kɔsˈɔfski/ (adj)
kosovolainen
  odnoszący się do Kosowa

kostarykański /ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
costaricalainen
  odnoszący się do Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej

kostka /ˈkɔstka/ (n)
nilkka
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;
plektra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mała płytka, którą gra się na niektórych instrumentach strunowych

kostka do gry /kˈɔstka dɔ ɡrˈɨ/ (n)
noppa
  niewielki wielościan, najczęściej sześcian, z umieszczonymi na poszczególnych bokach liczbami, wykorzystywany w grach planszowych, fabularnych i hazardowych w celu wygenerowania losowych wyników

kostka lodu /kˈɔstka lˈɔdu/ (n)
jääkuutio, jääpala
  lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
ruumishuone
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kostny /ˈkɔstnɨ/ (adj)
luinen
  związany z kością

kostrzewa /kɔstʃˈɛva/ (n)
nata
  (botanika, botaniczny) Festuca L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

kosz /kɔʃ/ (n)
roskakori
  pojemnik na odpady
kori, ostoskori
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego

koszerny /kɔʃˈɛrnɨ/ (adj)
košer
  taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
painajainen
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszmarny /kɔʃˈmarnɨ/ (adj)
painajaismainen
  bardzo zły, tragiczny; taki, jak w koszmarze

koszt /kɔʃt/ (n)
kustannus
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
maksaa
  mieć jakąś cenę (także przenośnie)

koszula /kɔˈʃula/ (n)
paita
  (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszula nocna /kɔʃˈula nˈɔtsna/ (n)
yöpaita
  (krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu;

koszyk /ˈkɔʃɨk/ (n)
kori
  mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
koripallo, koripalloilu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
pölykoira
  (potocznie, potoczny) kłąb kurzu zbierającego się w zakamarkach mieszkania
kissa
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;

kot domowy /kˈɔd dɔmˈɔvɨ/ (n)
kotikissa
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris catus Linnaeus, udomowiony gatunek ssaka z rzędu drapieżnych w rodzinie kotowatych;

kotek /ˈkɔtɛk/ (n)
kissanpentu
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

kotka /ˈkɔtka/ (n)
kissa
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
kyljys
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
ankkuri
  przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
alasin
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
seppä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

kowalik /kɔˈvalʲik/ (n)
pähkinänakkeli
  (ornitologia, ornitologiczny) Sitta europaea, mały leśny ptak z rzędu wróblowych, zimą często spotykany w karmnikach;

kowariancja /ˌkɔvarʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
kovarianssi
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) iloczyn współczynnika korelacji i odchyleń standardowych korelowanych zmiennych losowych;

koza /ˈkɔza/ (n)
vuohi
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (idiom)
pukinparta
  zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

kozica /kɔˈʑiʦ̑a/ (n)
gemssi
  (zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;

koziorożec /kˌɔʑɔrˈɔʒɛts/ (n)
vuorikauris, vuohi
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
syntipukki
  (biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
kolhoosi
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołczan /ˈkɔwʧ̑ãn/ (n)
nuolikotelo, viini
  podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;

kołdra /ˈkɔwdra/ (n)
peitto
  element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
kaulus
  część ubrania otaczająca szyję;

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
pyörä, ratas
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło garncarskie /ˈkɔwɔ ɡarn̥ˈʦ̑arsʲcɛ/ (n)
dreija
  urządzenie do wykonywania przedmiotów i narzędzi z gliny techniką toczenia;

koło podbiegunowe /ˈkɔwɔ ˌpɔdbʲjɛɡũˈnɔvɛ/ (n)
napapiiri
  (geografia, geograficzny) równoleżnik o szerokości geograficznej 66°33 na pólkuli północnej i południowej;

koło ratunkowe /ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ/ (n)
pelastusrengas
  przyrząd służący do ratowania tonącej osoby w postaci obręczy z lekkiego impregnowanego materiału, z płótna wypełnionego korkiem, ze styropianu lub z gumy wypełnionej powietrzem;

koło sterowe /ˈkɔwɔ stɛˈrɔvɛ/ (n)
ruori
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element steru statku w kształcie dużej obręczy, służący do ręcznego zadawania wychylenia płetwy sterowej;

koło zębate /ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/ (n)
hammaspyörä
  (mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;

kołodziej /kɔˈwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
vaunuseppä
  (historia, historyczny, historycznie) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów;

kołpak /kˈɔwpak/ (n)
pölykapseli
  (motoryzacja) wypukła pokrywa osłaniająca np. piastę koła samochodowego od zewnętrznej strony, piastę śmigła w samolocie itp.;

kołtun /ˈkɔwtũn/ (n)
takku
  kłąb włosów sklejonych łojem;

kołysanka /ˌkɔwɨˈsãnka/ (n)
tuutulaulu
  piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
kehto
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
ratsu, hevonen
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
hevonen
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
hevosvoima
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

koń trojański /ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/ (idiom)
Troijan hevonen
  (przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
raaja
  (anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
loppua
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
arpa on heitetty
  (książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościec /ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
luuranko
  (anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt

kościelny /kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (adj)
kirkollinen
  związany z określonym kościołem (instytucją)

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
kirkko
  (budownictwo) świątynia chrześcijańska;

kościół parafialny /kˈɔɕtɕuw pˌarafjˈalnɨ/ (n)
seurakunta
  (kościelny) (administracja) jedyna lub główna świątynia w danej parafii;

kościół słupowy /kˈɔɕtɕuw swupˈɔvɨ/ (n)
sauvakirkko
  (architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach;

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
luu
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
arpakuutio, noppa
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość guziczna /kˈɔʑdʑ ɡuzˈitʃna/ (n)
häntäluu
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek kręgosłupa człowieka;

kość krzyżowa /ˈkɔɕʨ̑ kʃɨˈʒɔva/ (n)
ristiluu
  (anatomia, anatomiczny) dolny odcinek kręgosłupa powstały ze zrośnięcia pięciu kręgów krzyżowych;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
norsunluu
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlę /kˈɔʑlɛ/ (n)
kili
  (zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej

kożuch /ˈkɔʒux/ (n)
kalvo
  wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu

kra /kra/ (n)
jäälautta
  tafla lodu oddzielona od reszty pokrywy lodowej na rzece, jeziorze itp.; także: o zbiorowisku takich tafli;

krab /krap/ (n)
rapu, taskurapu
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;

krach /krax/ (n)
romahdus
  (ekonomia, ekonomiczny) bankructwo, upadek gospodarczy, załamanie ekonomiczne

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
varkaus
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraj /kraj/ (n)
maa
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
  państwo

kraj związkowy /ˈkraj zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (n)
osavaltio
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa części składowej federacji w Niemczech i Austrii;

krajacz do sera /ˈkrajaʤ̑ dɔ‿ˈsɛra/ (n)
juustohöylä
  (zobacz) [[krajacz, do, ser]]

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
maisema
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;

krajowy /kraˈjɔvɨ/ (adj)
kotimaan
  związany z konkretnym krajem; uzyskany, wytworzony w tym kraju, dziejący się wewnątrz kraju

krakwa /ˈkrakfa/ (n)
harmaasorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas strepera, gatunek kaczki pływającej;

kran /krãn/ (n)
hana
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

krata /ˈkrata/ (n)
ristikko
  (budownictwo) krzyżujące się pręty metalowe lub drewniane; ażurowe zamknięcie otworu (wejściowego, okiennego) lub rodzaj ogrodzenia konkretnej przestrzeni wewnątrz lub na zewnątrz budowli

krater /ˈkratɛr/ (n)
kraatteri
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;
  (geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu;

kratka /ˈkratka/ (n)
ruutukuvio
  wzór na danym materiale (np. papierze, tkaninie), złożony z układu linii krzyżujących się pod kątem prostym lub ułożonych w pionowe i poziome pasy kwadratów

krawat /ˈkravat/ (n)
kravatti, solmio
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawędź /ˈkravɛ̃ɲʨ̑/ (n)
kaari
  (geometria) odcinek będący częścią wspólną dwóch ścian wielościanu lub powierzchni wielościennej;
  (matematyka, matematyczny) połączenie między dwoma wierzchołkami grafu;
  brzeg powierzchni, zwłaszcza ostry

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
reunakiveys
  (budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
varastaa
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacjonizm /ˌkrɛaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
kreationismi
  pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga);

kreatywny /ˌkrɛaˈtɨvnɨ/ (adj)
luova
  twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego

krecia robota /ˈkrɛʨ̑a rɔˈbɔta/ (n)
myyräntyö
  skryte działanie mające charakter podstępu; intryga przeciwko komuś

kreda /ˈkrɛda/ (n)
liitu
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
  (szkolnictwo, szkolny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
liitukausi
  (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);

kredens /ˈkrɛdɛ̃w̃s/ (n)
senkki
  mebel do przechowywania naczyń stołowych;

kredyt /ˈkrɛdɨt/ (n)
luotto
  (ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie

krem /krɛ̃m/ (n)
voide
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;

krem do opalania /ˈkrɛ̃m ˌdɔ‿ːpaˈlãɲa/ (n)
aurinkovoide
  krem do ochrony przed słońcem

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
tuhkaus
  forma pogrzebu zwłok zmarłego, polegająca na spaleniu ciała

krematorium /ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/ (n)
krematorio
  budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;

kreska /ˈkrɛska/ (n)
viiva
  (marynarka) dłuższy sygnał w alfabecie Morse'a
  (potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski
piirto
  zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa

kret /krɛt/ (n)
myyrä, maamyyrä
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
kretiini
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem

krew /krɛf/ (n)
veri
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
katkarapu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krewny /ˈkrɛvnɨ/ (n)
sukulainen
  człowiek mający z kimś wspólnego przodka

krochmal /krˈɔxmal/ (n)
tärkki
  (chemia, chemiczny) roztwór wodny skrobii roślinnej
  (rzadki, rzadko używany) (chemia, chemiczny) węglowodan złożony z merów glukozy, główne źródło energii u człowieka i wielu innych organizmów
  mączka do usztywniania tkanin, najczęściej ziemniaczana

krocze /krˈɔtʃɛ/ (n)
väliliha
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

krogulec /krɔˈɡulɛʦ̑/ (n)
varpushaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych;

krok /krɔk/ (n)
askel
  przestawienie nogi, by wykonać ruch

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
krokotiili
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokodyle łzy /ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ/ (idiom)
krokotiilinkyyneleet
  nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
askelmittari
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

krokosz /krˈɔkɔʃ/ (n)
saflori
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokosz barwierski;

krokosz barwierski /krˈɔkɔʒ barvʲˈɛrski/ (n)
värisaflori
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych;

kromlech /krˈɔmlɛx/ (n)
cromlech
  prehistoryczny megalityczny krąg;

kropidło /krɔpˈidwɔ/ (n)
vihmin
  (kościelny) przyrząd o funkcji jak kropidło (1.1), ale wykonany w formie pojemnika z otworami osadzonego na trzonku
  (kościelny) specjalna miotełka do kropienia wodą, w szczególności wodą święconą;

kropierz /krˈɔpʲɛʃ/ (n)
koristeloimi
  (jeździectwo, jeździecki) średniowieczne sukienne okrycie konia z otworami na oczy;

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
piste
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:
  krótki sygnał w alfabecie Morse'a

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
pisara, tippa
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
korsi, joka katkaisee kamelin selän
  dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
kangaspuut
  (włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
lehmä
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;

krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje /ˈkrɔva ˈktura ˈduʒɔ ˈrɨʧ̑ɨ ˈmawɔ ˈmlɛka ˈdajɛ/ (proverb)
haukkuva koira ei pure
  z przechwałek niewiele wynika

krtaniowy /krtaɲʲˈɔvɨ/ (adj)
kurkunpää
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący krtani

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
kurkunpää
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchy /ˈkruxɨ/ (adj)
hauras, särkyvä
  (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
ristiretket, ristiretki
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
ristiretki
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
krusifiksi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;

kruk /kruk/ (n)
korppi
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk krukowi oka nie wykole /ˈkruk ːruˈkɔvʲi ˈɔka ˌɲɛ‿vɨˈkɔlɛ/ (proverb)
ei korppi korpin silmää noki
  osoby znające się, zaprzyjaźnione i podobne do siebie, osoby należące do tej samej grupy interesów, do tej samej grupy zawodowej nie będą robiły sobie krzywdy

krupier /krˈupʲɛr/ (n)
krupieeri
  pracownik kasyna, który odpowiada za grę przy stole

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
vuotaa verta
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawnik /krfˈavɲik/ (n)
kärsämöt
  (botanika, botaniczny) Achillea, rodzaj bylin z rodziny astrowatych;

krwawodziób /kr̥faˈvɔʥ̑up/ (n)
punajalkaviklo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa totanus, brodziec krwawodzioby, średniej wielkości ptak z rodziny bekasowatych;

krwawy /krfˈavɨ/ (adj)
verinen
  (przenośnie, przenośnia) okrutny, brutalny

krwinka /ˈkr̥fʲĩnka/ (n)
verisolu
  (biologia, biologiczny) komórka krwi

krwinka biała /krfˈiŋka bjˈawa/ (n)
leukosyytti
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) krwinka odpowiadająca za ochronę ustroju

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
verenluovuttaja
  (medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiopijca /kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a/ (n)
verenimijä
  ten, który pije krew

krwisty /krfˈistɨ/ (adj)
raaka
  taki, który zawiera krew

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
kriketti
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryminologia /ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
kriminologia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);

krymski /ˈkrɨ̃msʲci/ (adj)
Krimin
  od Krym

krymskotatarski /ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci/ (adj)
krimintataari
  odnoszący się do Tatarów krymskich

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
krypta
  podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptografia /krˌɨptɔɡrˈafja/ (n)
kryptografia, salaus
  umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

kryptologia /krˌɨptɔlˈɔɡja/ (n)
kryptografia
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę);

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
krypton
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

kryształ /ˈkrɨʃ.taw/ (n)
kide
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej;

kryterium /krɨtˈɛrjum/ (n)
kriteeri
  obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru

krytyczny /krɨˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
elintärkeä
  bardzo trudny, ciężki
  znajdujący się w decydującej fazie

krytyk /ˈkrɨtɨk/ (n)
arvostelija
  osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
kritiikki
  surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
arvostella, kritisoida
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
kriisi
  zła sytuacja (trwająca dłużej)

krzak /kʃak/ (n)
pensas
  (botanika, botaniczny) krzew

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
pii
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemian /ˈkʃɛ̃mʲjãn/ (n)
silikaatti
  (chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego;

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
tuoli
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krzesło elektryczne /ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
sähkötuoli
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci;

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
huutaa
  mówić lub wołać bardzo głośno

krzyk /kʃɨk/ (n)
huuto
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
käyrä, kaari
  (matematyka, matematyczny) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
perätön lausuma
  złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzywy /ˈkʃɨvɨ/ (adj)
kiero
  wygięty, powyginany, nieprosty

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
risti
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)

krzyżmo /kʃˈɨʒmɔ/ (n)
mirha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów;

krzyżodziób /kʃɨˈʒɔʥ̑up/ (n)
käpylintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Loxia, rodzaj ptaków z rodziny łuszczaków, w polskiej ornitofaunie reprezentowny przez trzy gatunki

krzyżodziób świerkowy /kʃɨˈʒɔʥ̑upʲ ɕfʲjɛrˈkɔvɨ/ (n)
pikkukäpylintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Loxia curvirostra, gatunek ptaka z rodziny łuszczaków, rodzaju krzyżodziobów;

krzyżowiec /kʃɨʒˈɔvʲɛts/ (n)
ristiretkeilijä
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
sinisorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki;
sanaristikko, ristisana
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

król /krul/ (n)
kuningas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
  (szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;
  (termin karciany) figura w kartach między damą a asem;

król zwierząt /ˈkrul ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (idiom)
eläinten kuningas
  lew

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
kuningaskunta, kunta
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
kuninkaallinen
  mający związek z królem lub królową

króliczek /kruˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
kani
  kelnerka w nocnym klubie w kostiumie królika
  młody, mały królik
  zabawka lub słodycze w kształcie królika

królik /ˈkrulʲik/ (n)
kani, kaniini
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królobójca /krˌulɔbˈujtsa/ (n)
kuninkaansurmaaja
  zabójca króla

królowa /kruˈlɔva/ (n)
kuningatar
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  żona króla

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
lyhyt
  mający małą długość
  trwający niedługo

krótkotrwały /ˌkrutkɔˈtr̥fawɨ/ (adj)
lyhytaikainen
  trwający przez krótki czas

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
likinäköisyys
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krótkowłosy /ˌkrutkɔˈvwɔsɨ/ (adj)
lyhythiuksinen
  (książkowy) mający krótkie włosy

krążek /ˈkrɔ̃w̃ʒɛk/ (n)
kiekko
  (sport, sportowy) przedmiot, którym rozgrywa się hokej

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
risteilijä
  (wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

kręcić /ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
kiertää
  zwijać

kręg /krˈɛŋk/ (n)
nikama
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel /krˈɛŋɡʲɛl/ (n)
keila
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręglarz /krˈɛŋɡlaʃ/ (n)
keilaaja
  (sport, sportowy) gracz w kręgle

kręgle /krˈɛŋɡlɛ/ (n)
keilailu
  (sport, sportowy) gra polegająca na strącaniu kulami ciężkich butelkowatych pionów;

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
selkäranka
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
selkärankainen
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
käenpiika
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
ksenofobia
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
ksenon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
kirja
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
keittokirja
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książka telefoniczna /ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
puhelinluettelo
  spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;

książkowy /cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (adj)
paperinen
  odnoszący się do książki, zawarty w książce

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
herttua
  wysoki tytuł szlachecki
prinssi, ruhtinas
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
kirjakauppa
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgowość /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (n)
tilinpito
  (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;

księgowy /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
kirjanpitäjä
  (księgowość) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
herttuakunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;
ruhtinaskunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;

księżna /ˈcɕɛ̃w̃ʒna/ (n)
herttuatar
  kobieta, która sprawuje władzę w księstwie

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
prinsessa
  córka księcia i/lub księżnej

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
kuu
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
ksylitoli
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
ksylofoni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

kształt /kʃtawt/ (n)
kunto
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kszyk /kʃɨk/ (n)
taivaanvuohi
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki;

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
kuka
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
kuka
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie /ˈktɔ ˈmʲjɛʧ̑ɛ̃m vɔˈjüjɛ ˈtɛ̃n ɔd‿ˈmʲjɛʧ̑a ˈɟĩɲɛ/ (proverb)
joka miekkaan tarttuu, se miekkaan hukkuu
  jeśli ktoś próbuje kogoś skrzywdzić, to najczęściej sam zostaje poszkodowany, pokonany takimi samymi metodami

kto pierwszy, ten lepszy /ktˈɔ pʲˈɛrʃɨ tɛn lˈɛpʃɨ/ (proverb)
ensiksi tullutta palvellaan ensin
  pierwszy więcej korzysta; im prędzej ktoś coś zrobi lub gdzieś się znajdzie, tym prędzej osiągnie swój cel

kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada /ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada/ (proverb)
joka toiselle kuoppaa kaivaa, se itse siihen lankeaa
  intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
aikainen lintu madon nappaa
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha /ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa/ (proverb)
Siperia opettaa
  po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
joku
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
mikä, kuka
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
joka
  …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego

kubański /kuˈbãj̃sʲci/ (adj)
kuubalainen
  odnoszący się do państwa lub wyspy Kuba, pochodzący z Kuby

kubek /ˈkubɛk/ (n)
muki
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
kubismi
  (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;
  (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;

kuc /kuʦ̑/ (n)
poni
  (zoologia, zoologiczny) (jeździectwo, jeździecki) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;

kucać /ˈkuʦ̑aʨ̑/ (v)
kyykistyä
  obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
kokki
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchenka /kuˈxɛ̃nka/ (n)
kattila
  (potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

kuchenka mikrofalowa /kuxˈɛŋka mˌikrɔfalˈɔva/ (n)
mikroaaltouuni
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (technologia, technika, techniczny) piecyk kuchenny podgrzewający produkty przy pomocy energii mikrofal radiowych;

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
keittiö, kyökki
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
keittiö
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  komplet mebli kuchennych
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.

kucie /ˈkuʨ̑ɛ/ (n)
paja
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kuć

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
poninhäntä
  (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kukabura /kˌukabˈura/ (n)
nauraja
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Dacelo;

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
maissi
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
kukkokiekuu
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
käki
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kukła /ˈkukwa/ (n)
nukke
  przedmiot wykonany na podobieństwo postaci człowieka, zwykle przedstawionej karykaturalne

kula /ˈkula/ (n)
kuula
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą;

kulczyk /ˈkulʧ̑ɨk/ (n)
keltahemppo
  (ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;

kulik /ˈkulʲik/ (n)
kuovi
  (ornitologia, ornitologiczny) Numenius, rodzaj dużego i cętkowanego, eurazjatyckiego ptaka z długim dziobem, z rodziny bekasowatych

kulomb /ˈkulɔ̃mp/ (n)
coulombi
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;

kulon /ˈkulɔ̃n/ (n)
paksujalka
  (ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach;
  (ornitologia, ornitologiczny) ogólnie ptak z rodziny o tej nazwie (Burhinidae);

kuloodporny /kˌulɔɔtpˈɔrnɨ/ (adj)
luodinkestävä
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kult /kult/ (n)
kultti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;

kultowy /kultˈɔvɨ/ (adj)
kultti-
  związany z kultem, dotyczący kultu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który cieszy się dużą popularnością w określonej grupie społecznej

kultura /kulˈtura/ (n)
kulttuuri
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości

kulturoznawstwo /kˌulturɔznˈafstfɔ/ (n)
kulttuurintutkimus
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o kulturze

kultywar /kulˈtɨvar/ (n)
lajike
  (botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości;

kumaryna /kˌumarˈɨna/ (n)
kumariini
  (biochemia, biochemiczny) bezbarwna substancja występująca w roślinach;

kumkwat /ˈkũmkfat/ (n)
kumkvatti
  mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny

kumpel /ˈkũmpɛl/ (n)
kaveri
  (potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel

kumys /ˈkũmɨs/ (n)
kumissi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (etnografia, etnograficzny) napój alkoholowy otrzymywany z mleka klaczy lub oślicy poddanego fermentacji, popularny w Azji;

kuna /ˈkũna/ (n)
näätä
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kundel /ˈkũndɛl/ (n)
piski
  pies nie zaliczany do żadnej z ras psów

kupiec /ˈkupʲjɛʦ̑/ (n)
kauppias
  ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

kupno /ˈkupnɔ/ (n)
osto
  nabywanie czegoś

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
ostaa
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupować kota w worku /kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
ostaa sika säkissä
  kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno

kura /ˈkura/ (n)
kana
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
broileri, kananpoika
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z kurczaka (1.1)
  większe kurczę (pisklę kury)

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
kurdi, kurdilainen
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
kurdi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurka /ˈkurka/ (n)
keltavahvero
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius), gatunek grzyba jadalnego;

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
liejukana
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurkuma /kurˈkũma/ (n)
kurkuma
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
kanala
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
peltopyy, punapyy
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs /kurs/ (n)
kurssi
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu
  cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat

kursor /ˈkursɔr/ (n)
kohdistin
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury

kurtka /ˈkurtka/ (n)
takki
  (krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
esirippu
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurtyzana /ˌkurtɨˈzãna/ (n)
kurtisaani
  (przestarzałe, przestarzały) lub (literacko) (eufemistycznie) prostytutka

kurwa /ˈkurva/ (interjection)
vittu
  (wulgarnie, wulgaryzm) …powtarzany jako przekleństwo, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu;

kurwa /ˈkurva/ (n)
huora
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

kurz /kuʃ/ (n)
pöly
  pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

kurzawka /kuˈʒafka/ (n)
juoksuhiekka
  (geologia, geologiczny) drobnoziarniste piaski lub mułki, przesycone wodą i łatwo ulegające upłynnieniu;
tuhkelo
  gatunek grzyba z rodziny pieczarkowatych;

kusić /ˈkuɕiʨ̑/ (v)
viekoitella
  wystawiać na pokusę

kuskus /ˈkuskus/ (n)
kuskus
  tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;

kusza /ˈkuʃa/ (n)
jalkajousi, varsijousi
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kusznik /ˈkuʃʲɲik/ (n)
jalkajousimies
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w kuszę, strzelający z kuszy;

kuter /ˈkutɛr/ (n)
kutteri
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ statku żaglowego mający jeden maszt, oraz kilka żagli przednich – sztaksli;
  (spożywczy) maszyna służąca do rozdrabniania i emulgowania mięsa wraz z dodatkami;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mały statek rybacki o długości do ok. 25 metrów;

kuwejcki /kuˈvɛjʦ̑ʲci/ (adj)
kuwaitilainen
  odnoszący się do państwa Kuwejt

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
serkku
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
serkku
  córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
takoa silloin kun rauta on kuuma
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kułak /kˈuwak/ (n)
kulakki
  (historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

kuźnia /ˈkuʑɲa/ (n)
paja
  (technologia, technika, techniczny) wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie
  warsztat kowala;

kwadrans /ˈkfadrãw̃s/ (n)
vartti
  czwarta część godziny, 15 minut

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
neliö
  (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny;
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby;

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
neliömäinen
  (matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia

kwadryga /kfaˈdrɨɡa/ (n)
nelivaljakko
  (historia, historyczny, historycznie) rzymski wóz dwukołowy, zaprzężony w cztery konie obok siebie;

kwadrylion /kfaˈdrɨlʲjɔ̃n/ (n)
kvadriljoona
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024;

kwalifikacja /ˌkfalʲifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
aika-ajo
  (książkowy) zaliczenie do określonej kategorii

kwant /kfãnt/ (n)
kvantti
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna;

kwarantanna /kfˌarantˈanna/ (n)
karanteeni
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwarc /kfarʦ̑/ (n)
kvartsi
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;

kwark /kfark/ (n)
kvarkki
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartalnik /kfarˈtalʲɲik/ (n)
neljännesvuosijulkaisu
  czasopismo periodyczne ukazujące się co kwartał

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
neljännesvuosi
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwartet /ˈkfartɛt/ (n)
kvartetti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków

kwas /kfas/ (n)
happo
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
akryylihappo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas askorbinowy /ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ/ (n)
askorbiinihappo
  (biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
typpihappo
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas chlebowy /kfˈas xlɛbˈɔvɨ/ (n)
kalja
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezalkoholowy napój otrzymywany przez fermentację chleba lub słodu zbożowego;

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
foolihappo
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas hialuronowy /kfˈas xjˌalurɔnˈɔvɨ/ (n)
hyaluronaani
  (biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;

kwas krotonowy /ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
krotonihappo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
maitohappo
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas octowy /ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
etikkahappo
  (chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas salicylowy /kfˈas sˌalitsɨlˈɔvɨ/ (n)
salisyylihappo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny o właściwościach bakteriobójczych, stosowany do produkcji kwasu acetylosalicylowego (aspiryny);

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
rikkihappo
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas węglowy /ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (n)
hiilihappo
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasica /kfaɕˈitsa/ (n)
asidoosi
  (medycyna, medyczny) stan zwiększonej kwasowości krwi;

kwazar /ˈkfazar/ (n)
kvasaari
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
hapan
  mający cierpki smak
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu

kwestionariusz /kfˌɛstjɔnˈarjuʃ/ (n)
kyselylomake
  arkusz zawierający szereg pytań dotyczących konkretnego zagadnienia

kwestionować /ˌkfɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
kyseenalaistaa
  zaprzeczać czemuś, wątpić w słuszność czegoś

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
kukkakauppa
  (handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiat /kfʲjat/ (n)
kukka
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
  (przenośnie, przenośnia) najlepsza część

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
kukinto
  (botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiczeć /ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑/ (v)
röhkiä
  o świni: wydawać charakterystyczny głos

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
räkättirastas
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
huhtikuu
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwietnik /ˈkfʲjɛtʲɲik/ (n)
kukkapenkki
  teren obsadzony kwiatami;

kwietyzm /kfʲˈɛtɨzm/ (n)
kvietismi
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt kładący nacisk na kontemplowanie i modlitwę;

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
kvintessenssi
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kukkia
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty

kwokacz /ˈkfɔkaʧ̑/ (n)
valkoviklo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa nebularia, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

kworum /ˈkfɔrũm/ (n)
päätösvaltaisuus
  liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji

kynologia /ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kynologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o psach;

kółko i krzyżyk /ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk/ (n)
jätkänsakki
  popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi;

kąkol /ˈkɔ̃ŋkɔl/ (n)
aurankukka
  (botanika, botaniczny) Agrostemma L., roślina z rodziny goździkowatych, pospolity chwast zbożowy o purpurowoliliowych kwiatach;

kąpać /ˈkɔ̃mpaʨ̑/ (v)
kylpeä
  zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
kylpy
  kąpanie kogoś, kąpanie się

kąpielówki /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci/ (n)
uimahousut
  krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli

kąt /kɔ̃nt/ (n)
kulma
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
suora kulma
  (geometria) kąt równy 90 stopni;

kątomierz /kɔntˈɔmjɛʃ/ (n)
astelevy
  przyrząd kreślarski służący do ustalania miar kątów;

kęs /kɛ̃w̃s/ (n)
suupala
  tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
valehdella
  świadomie mówić nieprawdę

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
valehtelija
  osoba płci męskiej, która kłamie

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
valhe, valehtelu
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłamstwo ma krótkie nogi /ˈkwãmstfɔ ˈma ˈkrutʲcɛ ˈnɔɟi/ (proverb)
valheella on lyhyet jäljet
  kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw

kłopotliwy /ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/ (adj)
hankala
  sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie

kłos /kwɔs/ (n)
tähkä
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłus /kwus/ (n)
ravi
  (jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia;

kłusownictwo /kwˌusɔvɲˈitstfɔ/ (n)
salametsästys
  (łowiectwo, łowiecki) nielegalne łowienie zwierząt

kłuć /kwuʨ̑/ (v)
pistää
  przebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym
  (o owadach) żądlić
  wywoływać uczucie ostrego bólu

kłódka /ˈkwutka/ (n)
riippulukko, munalukko
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłódka miłości /ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i/ (n)
lemmenlukko
  kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary;

kłótnia /ˈkwutʲɲa/ (n)
riita
  brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura

kłąb /kwˈɔmp/ (n)
säkä
  (zoologia, zoologiczny) miejsce między karkiem i grzbietem u dużych ssaków;

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
maavarsi
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

labializacja /ˌlabʲjalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
labialisaatio
  (językoznawstwo, językoznawczy) zaokrąglenie warg występujące przy artykulacji niektórych głosek;

labilny /laˈbʲilnɨ/ (adj)
labiili
  zmienny, niestały, niestabilny, chwiejny

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
labyrintti, sokkelo
  ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście;

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
laborantti
  pracownik laboratorium

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
laboratorio
  pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;

lachociąg /laxˈɔtɕɔŋk/ (n)
kullinlutkuttaja
  (wulgarnie, wulgaryzm) osoba wykonująca na mężczyźnie seks oralny

lada /ˈlada/ (n)
tiski
  (handel, handlowy) rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru

ladyboy /ladˈɨbɔj/ (n)
napsu
  określenie transgenderycznego mężczyzny funkcjonującego w społeczeństwie Tajlandii

laguna /laˈɡũna/ (n)
laguuni
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

lahar /ˈlaxar/ (n)
lahar
  (geologia, geologiczny) spływ błotny, w którym biorą udział przesycone wodą produkty erupcji wulkanicznej, przede wszystkim popiół wulkaniczny;

laik /ˈla<sup>j</sup>ik/ (n)
maallikko
  ktoś niekompetentny

lakier /ˈlacɛr/ (n)
lakka
  (technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
kynsilakka
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierować /lˌakʲɛrˈɔvatɕ/ (v)
lakata
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus /ˈlakmus/ (n)
lakmus
  (chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

laktaza /lakˈtaza/ (n)
laktaasi
  enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
laktoosi
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
nukke
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lama /ˈlãma/ (n)
lama
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
  jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi

lament /ˈlãmɛ̃nt/ (n)
valitus
  narzekanie, biadanie

lampa /ˈlãmpa/ (n)
lamppu, valaisin
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampart /ˈlãmpart/ (n)
leopardi
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

lancet /ˈlãnʦ̑ɛt/ (n)
lansetti
  mały nóż chirurgiczny o obustronnym ostrzu

langusta /lãŋˈɡusta/ (n)
langusti
  (zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza;

lankijski /lãŋʲˈcijsʲci/ (adj)
srilankalainen
  odnoszący się do państwa Sri Lanka

lantan /ˈlãntãn/ (n)
lantaani
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
laosilainen
  odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
laparoskopia
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
lapislatsuli
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
kannettava tietokone, läppäri
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa /ˈlarva/ (n)
toukka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

las /las/ (n)
metsä
  gęste zbiorowisko drzew;

lasagne /lasˈaɡnɛ/ (n)
lasagne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem
  (spożywczy) włoski makaron o kształcie szerokich pasków;

laser /ˈlasɛr/ (n)
laser
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

laska /ˈlaska/ (n)
tipu
  (potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna
keppi
  jednostka czegoś (np. dynamitu, cynamonu)

lassi /lˈasɕi/ (n)
lassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej;

lasówka złotogłowa /lasˈufka zwˌɔtɔɡwˈɔva/ (n)
tulipääkerttuli
  (ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki

latarka /laˈtarka/ (n)
taskulamppu
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
majakka
  lampa przeznaczona do wysyłania sygnałów świetlnych

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
majakka
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latarnik /latˈarɲik/ (n)
majakanvartija
  (morski) osoba, która mieszka w latarni morskiej i nadzoruje jej pracę

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
leija
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
lentää
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

lateks /ˈlatɛks/ (n)
lateksi
  (chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy;

lato /ˈlatɔ/ (n)
kesä, suvi
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latryna /laˈtrɨ̃na/ (n)
latriini
  prymitywna toaleta polowa, często w postaci drewnianej lub kamiennej konstrukcji z otworem na odchody, zwykle budowana w miejscach, gdzie nie ma możliwości zbudowania lepszej;

latynizacja /lˌatɨɲizˈatsja/ (n)
latinalaistaminen
  (książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi
  (książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej

latynoamerykański /lˌatɨnˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
latinalaisamerikkalainen
  związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej

lawa /ˈlava/ (n)
laava
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
laventeli
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

laweta /laˈvɛta/ (n)
hinausauto
  (motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
lumivyöry, maanvyöry, vyöry
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lać /laʨ̑/ (v)
kaataa
  powodować, że ciecz wypływa z czegoś lub płynie

lać jak z cebra /ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra/ (v)
sataa kaatamalla
  (potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu

leading /lˈidʲiŋk/ (n)
rivivälistys
  (termin typograficzny) odległość w pionie pomiędzy sąsiednimi wierszami drukowanego tekstu;

lecytyna /lˌɛtsɨtˈɨna/ (n)
lesitiini
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej

leczenie /lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
hoito
  (rzeczownik odczasownikowy) od: leczyć

leczyć /ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (v)
parantaa
  przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby

legalizacja /ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
laillistaminen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem

legalnie /lɛɡˈalɲʲɛ/ (adv)
juridisesti
  w sposób legalny; nie odchodząc od litery prawa

legalny /lɛˈɡalnɨ/ (adj)
laillinen
  zgodny z prawem
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem

legenda /lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
legenda
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;

legendarny /ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ/ (adj)
legendaarinen
  fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend
  rzeczywisty, ale tak sławny, że krążą o nim legendy

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
legioona
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;

legwan /lˈɛɡvan/ (n)
iguaani
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych

lej /lɛj/ (n)
leu
  (jednostka monetarna) waluta Mołdawii
  (jednostka monetarna) waluta Rumunii;

lej krasowy /lˈɛj krasˈɔvɨ/ (n)
doliini
  (geologia, geologiczny) okrągłe zagłębienie z podziemnym odpływem powstałe wskutek działalności wody;

lejek /lˈɛjɛk/ (n)
suppilo
  urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszenia średnicy strumienia cieczy;

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
lääke
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
lääkäri, tohtori, lekuri
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
ohittaa
  nie przywiązywać do czegoś wagi

lekceważący /lˌɛktsɛvaʒˈɔntsɨ/ (adj)
epäkunnioittava
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
oppitunti, luento
  jednostka zajęć dydaktycznych

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
kevyt
  o małej wadze, małym ciężarze

lekko /ˈlɛkːɔ/ (adv)
kevyesti
  w sposób znamionujący lekkość, zwinnie
  łatwo

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
yleisurheilu
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

lekomania /ˌlɛkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
lääkeaineriippuvuus
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) uzależnienie od leków, nadużywanie leków;

leksem /ˈlɛksɛ̃m/ (n)
lekseemi
  (językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia;

leksykograf /lˌɛksɨkˈɔɡraf/ (n)
sanakirjantekijä
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii

leksykografia /lˌɛksɨkɔɡrˈafja/ (n)
leksikografia, sanakirjatyö
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników;

leksykologia /lˌɛksɨkɔlˈɔɡja/ (n)
leksikologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia;

leksykologicznie /lˌɛksɨkˌɔlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
leksikologisesti
  (językoznawstwo, językoznawczy) w odniesieniu do leksykologii, zgodnie z regułami leksykologii

leksykologiczny /lˌɛksɨkˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
leksikologinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do leksykologii, mający związek z leksykologią

leksykon /lɛksˈɨkɔn/ (n)
sanakirja
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lektyka /ˈlɛktɨka/ (n)
kantotuoli
  łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
kehrääjä
  (ornitologia, ornitologiczny) europejski ptak leśny ze sztywnymi piórami otaczającymi dziób;

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
vannas
  (rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;

leming /ˈlɛ̃mʲĩŋk/ (n)
sopuli
  (zoologia, zoologiczny) Lemmus lemmus, gatunek ssaków, małych gryzoni występujących w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej;
vaalikarja
  (publikatory) (pogardliwie) młody człowiek zwykle pracujący w korporacji, zwykle wyborca centrowy, nieposiadający własnego zdania, lecz idący za tłumem, bezkrytycznie ufający popularnym mediom

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
limonadi, limonaati, limsa, limu
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
maki
  (zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze;

len /lɛ̃n/ (n)
pellava
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion

leninowski /ˌlɛ̃ɲĩˈnɔfsʲci/ (adj)
leniniläinen
  związany z Włodzimierzem Leninem albo leninizmem, właściwy dla leninizmu

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
laiskuus
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuch /lˈɛɲʲux/ (n)
laiskajaakko
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie)

leniuchować /lˌɛɲʲuxˈɔvatɕ/ (v)
laiskotella
  (potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
laiskiainen
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
laiska
  charakteryzujący się lenistwem

lepidopterologia /lɛˈpʲidɔˌptɛrɔˈlɔɟja/ (n)
lepidopterologia
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o motylach;

lepiej /ˈlɛpʲjɛ̇j/ (adv)
paremmin
  nie powinno się (robić czegoś)

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
parempi myöhään kuin ei milloinkaan
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepiej zapobiegać niż leczyć /ˈlɛpʲjɛ̇j ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ ˈɲiʃ ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (proverb)
parempi katsoa kuin katua
  bardziej opłaca się zapobieganie niż naprawianie zaniedbań i błędów

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
tahmea
  mający właściwości kleju

lepkość /lˈɛpkɔɕtɕ/ (n)
viskositeetti
  (fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
parempi pyy pivossa kuin kaksi oksalla
  lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

lepton /ˈlɛptɔ̃n/ (n)
lepto
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca fermionem, lecz niebędąca kwarkiem;
  (historia, historyczny, historycznie) moneta miedziana bita w starożytnej Grecji;

lerka /lˈɛrka/ (n)
kangaskiuru
  (ornitologia, ornitologiczny) Lullula arborea, gatunek ptaka z rodziny skowronków;

lesba /lˈɛzba/ (n)
lepakko
  (pogardliwie) lesbijka

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
lesbo
  homoseksualna kobieta;

lesbijski /lɛzbʲˈijski/ (adj)
lesbolainen
  dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom

less /lɛs/ (n)
lössi
  (geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego;

leszcz /lɛʃʧ̑/ (n)
lahna
  (ichtiologia, ichtiologiczny) eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

leszczyna /lɛʃˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
euroopanpähkinäpensas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Corylus L., rodzaj krzewów i drzew o jadalnych owocach, zwanych orzechami laskowymi;

letni /ˈlɛtʲɲi/ (adj)
haalea
  o substancji: ciepły, lecz nie gorący
kesäinen
  taki, który odbywa się w lecie, odnosi się do lata; jest przystosowany do lata

leukopenia /lˌɛwkɔpˈɛɲʲa/ (n)
leukosytopenia
  (medycyna, medyczny) niedobór leukocytów we krwi; zmniejszona liczba krwinek białych we krwi obwodowej

lew /lɛf/ (n)
leijona
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;

lewar /lˈɛvar/ (n)
nosturi
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
vasemmisto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy

lewicowiec /lˌɛvitsˈɔvʲɛts/ (n)
vasemmistolainen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik lewicy

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
vasen
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leń /lɛ̃ɲ/ (n)
sohvaperuna
  człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy

leśnictwo /lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
metsätiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną

leżak /ˈlɛʒak/ (n)
rantatuoli
  rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport

leżeć /ˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
maata
  zachowywać pozycję poziomą
  znajdować się

liana /ˈlʲjãna/ (n)
liaani
  (botanika, botaniczny) roślina o długim pędzie czepnym, rosnąca głównie w lasach tropikalnych;

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
libanonilainen
  odnoszący się do państwa Liban

liberalizm /ˌlʲibɛˈralʲism̥/ (n)
liberalismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością;

liberalny /ˌlʲibɛˈralnɨ/ (adj)
liberaali
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce
  nieuznający przymusu, tolerancyjny

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
libido
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

libijski /lʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
libyalainen
  odnoszący się do Libii

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
lisenssi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;

liceum /lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
lyceum, lyseo
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;

lichwa /ˈlʲixfa/ (n)
kiskurikorko
  (pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze;

lichwiarz /lˈixfʲaʃ/ (n)
koronkiskuri
  (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek pożyczający pieniądze na wysoki procent

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
luku
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
atomiluku, järjestysluku
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba całkowita /ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita/ (n)
kokonaisluku
  (matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
monikko
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba niewymierna /ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
irrationaaliluku
  (matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
alkuluku
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba podwójna /ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna/ (n)
kaksikko, duaali
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
yksikkö
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczba rzeczywista /lˈidʒba ʒˌɛtʃɨvˈista/ (n)
reaaliluku
  (matematyka, matematyczny) liczba wymierna (ułamek) lub dowolna liczba pomiędzy liczbami wymiernymi;

liczba urojona /lˈidʒba ˌurɔjˈɔna/ (n)
imaginaariluku
  (matematyka, matematyczny) liczba, której kwadrat jest liczbą rzeczywistą niedodatnią

liczba wymierna /lˈidʒba vɨmjˈɛrna/ (n)
rationaaliluku
  (matematyka, matematyczny) liczba dająca się przedstawić jako ułamek liczb całkowitych;

liczba zespolona /lˈidʒba zˌɛspɔlˈɔna/ (n)
kompleksiluku
  (matematyka, matematyczny) liczba postaci a+bi, gdzie a i b to liczby rzeczywiste oraz i²=-1;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
numeraali
  (gramatyka) nazwa liczby

liczebnik główny /litʃˈɛbɲiɡ ɡwˈuvnɨ/ (n)
perusluku
  (gramatyka) nazwa liczby całkowitej

liczebnik porządkowy /litʃˈɛbɲik pˌɔʒɔntkˈɔvɨ/ (n)
järjestysluku
  (gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu

liczebny /litʃˈɛbnɨ/ (adj)
numeerinen
  mogący być wyrażonym liczbami

liczi chińskie /ˈlʲiʧ̑ʲi ˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (n)
litsi
  (botanika, botaniczny) Litchi chinensis, gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
osoittaja
  (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
lukuisa
  (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
laskea
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
  wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne

lidyjski /lidˈɨjski/ (adj)
lyydia
  związany z Lidią, pochodzący z Lidii

lidyjski /lidˈɨjski/ (n)
lyydia
  (językoznawstwo, językoznawczy) język lidyjski;

liga /ˈlʲiɡa/ (n)
liiga
  (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  zrzeszenie osób, organizacji lub państw

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
likööri
  słodki i mocny napój alkoholowy;

lilak /ˈlʲilak/ (n)
syreeni
  (botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych;

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
lilja
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;

limba /ˈlʲĩmba/ (n)
sembramänty
  (botanika, botaniczny) drzewo z gatunku sosna limba;

limburski /lʲĩmˈbursʲci/ (n)
limburgi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język (dialekt) limburski;

limfa /lˈimfa/ (n)
imuneste
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn ustrojowy pośredniczący w wymianie składników między krwią i tkankami; chłonka;

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
raja
  granica niemożliwa do przekroczenia

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
järvitiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limuzyna /lˌimuzˈɨna/ (n)
limusiini
  (motoryzacja) luksusowy samochód;

lin /lʲĩn/ (n)
suutari
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lina /ˈlʲĩna/ (n)
köysi
  elastyczne cięgno z włókna lub drutów;

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
lingvistikko, lingvisti
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
kielitiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
viiva, linja
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka

linia kolejowa /lˈiɲʲa kˌɔlɛjˈɔva/ (n)
rautatie
  (kolejnictwo) droga kolejowa wraz z przyległym pasem gruntu i infrastrukturą umożliwiającą funkcjonowanie kolei;

linie lotnicze /lˈiɲʲɛ lɔtɲˈitʃɛ/ (n)
ilmailuyhtiö
  (lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
viivain, viivoitin
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

liniowiec /lʲĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
linjalaiva
  (wojskowość, wojskowy) okręt liniowy, zwykle drewniany
matkustajalaiva, linjalaiva
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek regularnie kursujący między danymi punktami;

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
lineaarinen
  mający związek z linią

link /lʲĩŋk/ (n)
linkki
  (informatyka, informatyczny) odnośnik w dokumencie elektronicznym (np. na stronie WWW) prowadzący do innego dokumentu elektronicznego lub do innego miejsca w tym samym dokumencie

linoskoczek /ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
nuorallakävelijä
  cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie

lipa /ˈlʲipa/ (n)
lehmus
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., rodzaj drzew liściastych z podrodziny lipowatych;

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
heinäkuu
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
harjus
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;

liposukcja /ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja/ (n)
rasvaimu
  (medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej;

lira /ˈlʲira/ (n)
lyyra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;

lirogon /lirˈɔɡɔn/ (n)
lyyrypyrstö
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu wróblowych występujący na kontynencie australijskim;

lis /lʲis/ (n)
kettu
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik z rodziny psów o długim i puszystym ogonie;

lis polarny /ˈlʲis pɔˈlarnɨ/ (n)
naali
  (zoologia, zoologiczny) ssak drapieżny z rodziny psowatych, zamieszkujący obszary na północ od koła podbiegunowego;

lisica /lʲiˈɕiʦ̑a/ (n)
naaraskettu
  (zoologia, zoologiczny) samica lisa

list /lʲist/ (n)
kirje
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano wypowiedź (1.1)

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
avoin kirje
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

lista /ˈlʲista/ (n)
lista
  elementy zapisane w kolejności

listek /ˈlʲistɛk/ (n)
lehdykkä
  (zdrobniale) od: liść
  jedna z blaszek liściowych, część liścia złożonego, osadzona na wspólnej osadce

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
postinkantaja
  pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
marraskuu
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listwa /ˈlʲistfa/ (n)
lista
  kawałek drewna używany w budownictwie do wzmocnienia konstrukcji lub jako ozdoby

listwa przypodłogowa /lˈistfa pʃˌɨpɔdwɔɡˈɔva/ (n)
jalkalista
  (budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze

lit /lʲit/ (n)
litium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litania /litˈaɲʲa/ (n)
litania
  (kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem;

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
aakkonen, kirjain
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
kirjallinen
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
kirjallisuus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu /lˌitɛratˈura fˈaktu/ (n)
tietokirjallisuus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literować /lˌitɛrˈɔvatɕ/ (v)
tavata
  podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa

literówka /ˌlʲitɛˈrufka/ (n)
kirjoitusvirhe
  błąd w pisaniu polegający na pomyleniu lub opuszczeniu liter w słowie

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
liettualainen, liettua
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (n)
liettua
  bałtyjski język używany przez Litwinów;

litograf /litˈɔɡraf/ (n)
litografi
  (sztuka) artysta, rzemieślnik stosujący technikę litografii

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
litografia
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)

litościwy /ˌlʲitɔˈɕʨ̑ivɨ/ (adj)
osaaottava
  pełen litości, mający litość

litr /lʲitr̥/ (n)
litra
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
liturgia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

liturgiczny /lˌiturɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
liturginen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii

liwermor /livˈɛrmɔr/ (n)
livermorium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lv i liczbie atomowej 116;

lizak /ˈlʲizak/ (n)
tikkari
  twardy cukierek na patyku

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
nuolla
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

lizus /ˈlʲizus/ (n)
hännystelijä
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) człowiek przesadnie lub sztucznie grzeczny, żeby uzyskać czyjeś względy

liścień /ˈlʲiɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
sirkkalehti
  (biologia, biologiczny) pierwszy liść rośliny nasiennej;

liściożerca /lˌiɕtɕɔʒˈɛrtsa/ (n)
folivori
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się liścmi

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
lehti
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

liść laurowy /ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
laakerinlehti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa

lobbować /lɔbbˈɔvatɕ/ (v)
lobata
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) wywierać wpływ na władze publiczne w imieniu koncernów lub grup społecznych

lodowaty /ˌlɔdɔˈvatɨ/ (adj)
jääkylmä
  zimny jak lód, bardzo zimny

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
jäätikkö
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
jäänmurtaja
  statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody /lˈɔdɨ/ (n)
jäätelö
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
alli
  (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis, gatunek morskiej kaczki;
jääkaappi
  pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
logaritmi
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logarytmiczny /ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
logaritminen
  taki, którego wartość zmienia się zgodnie z określonym logarytmem
  związany z logarytmami, dotyczący logarytmów

logicznie /lɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
loogisesti
  (potocznie, potoczny) w sposób sensowny, rozsądny (o zachowaniu, postępowaniu)
  w myśl zasad logiki, zgodnie z logiką

logiczny /lɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
looginen
  związany z logiką, zgodny z logiką

logika /ˈlɔɟika/ (n)
logiikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

logistyka /lɔɡʲˈistɨkˌa/ (n)
logistiikka
  (ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr;
  (wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska;

logo /ˈlɔɡɔ/ (n)
logo
  znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;

logotyp /lɔɡˈɔtɨp/ (n)
logo
  (drukarstwo, drukarski) czcionka lub matryca zawierająca skrót wyrazu lub wyrażenia;
  logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim;

lojalność /lɔjˈalnɔɕtɕ/ (n)
lojaliteetti
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni

lokal wyborczy /lˈɔkal vɨbˈɔrtʃɨ/ (n)
äänestyspaikka
  miejsce oddawania głosów w wyborach

lokalny /lɔˈkalnɨ/ (adj)
paikallinen
  związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca

lokator /lɔˈkatɔr/ (n)
asukas
  ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
veturi
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

loksodroma /lˌɔksɔdrˈɔma/ (n)
kompassiviiva
  (nawigacja) (matematyka, matematyczny) linia krzywa na powierzchni kuli, przecinająca wszystkie południki pod tym samym kątem;

lokówka /lɔˈkufka/ (n)
kiharrin
  (fryzyjski) (technologia, technika, techniczny) przyrząd elektryczny służący do zakręcenia loków na gorąco
papiljotti
  (fryzyjski) wałek wykonany z metalu lub tworzyw sztucznych, służący do zakręcania włosów

lombard /ˈlɔ̃mbart/ (n)
panttilainaamo
  instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;

londyński /lɔ̃nˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
lontoolainen
  pochodzący z Londynu, dotyczący Londynu

lont /lɔ̃nt/ (n)
sytytyslanka
  (wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika

loping /ˈlɔpʲĩŋk/ (n)
Loping-epookki
  (geologia, geologiczny) trzecia, najmłodsza epoka permu, trwająca 260,4 – 251 milionów lat temu; późny perm;

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
lawrencium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
kiikari
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych

los /lɔs/ (n)
arpa, arpalippu
  mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej

losowy /lɔˈsɔvɨ/ (adj)
satunnainen
  przypadkowy, niezależny od decyzji

lot /lɔt/ (n)
lentomatka
  podróż, np. samolotem, balonem
lento
  przemieszczanie się w jakiejś przestrzeni w powietrzu

loteria /lɔtˈɛrja/ (n)
arvonta
  gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie

lotka /ˈlɔtka/ (n)
siiveke
  (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element skrzydła statku powietrznego, służący do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej;
sulkapallo
  (sport, sportowy) uskrzydlony przedmiot służący do gry w badmintona

lotnik /ˈlɔtʲɲik/ (n)
lentäjä
  (lotnictwo, lotniczy) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
lentoasema, lentokenttä
  wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
lentotukialus
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotny /lˈɔtnɨ/ (adj)
haihtuva
  (fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący
  łatwo unoszący się w powietrzu

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
lootus
  (botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

loża /lˈɔʒa/ (n)
aitio
  (architektura, architektoniczny) specjalne miejsce na widowni przeznaczone dla osobistości;

lub /lup/ (conjunction)
tai
  spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;

lubczyk /ˈlupʧ̑ɨk/ (n)
liperi
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
pitää, tykätä
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
sinimailanen
  (botanika, botaniczny) rodzaj jednorocznych lub dwuletnich bylin z rodziny bobowatych;

lud /lut/ (n)
kansa
  warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie
  zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
väestö
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
joukkotuhonta, kansanmurha
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludożerstwo /ˌludɔˈʒɛrstfɔ/ (n)
ihmissyönti
  jedzenie mięsa ludzkiego przez innych ludzi

ludzki /ˈluʦ̑ʲci/ (adj)
inhimillinen
  odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka
  cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka

lufa /ˈlufa/ (n)
piippu
  część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;

lukier /ˈlucɛr/ (n)
kuorrutus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) polewa używana do pokrywania wyrobów cukierniczych, sporządzana z roztopionego cukru pudru;

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
lakritsi, laku
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
luxemburg
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

luksus /ˈluksus/ (n)
luksus, ylellisyys
  warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;

lulać /ˈlulaʨ̑/ (v)
tuudittaa
  kołysać dziecko (najczęściej do snu)

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
noidannuoli
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

luneta /lunˈɛta/ (n)
kaukoputki
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw

lupa /ˈlupa/ (n)
suurennuslasi
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lustracja /lustrˈatsja/ (n)
lustraatio
  (urzędowy) przegląd, kontrola jakichś pomieszczeń, dokumentów itp.

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
peili, kuvastin
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
evankelis-luterilaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

luterański /lˌutɛrˈaɲski/ (adj)
luterilainen
  związany z luteranizmem

lutet /ˈlutɛt/ (n)
lutetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
luuttu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

lutnik /lˈutɲik/ (n)
kielisoitinten rakentaja
  rzemieślnik, który konstruuje i naprawia strunowe instrumenty muzyczne

lutować /luˈtɔvaʨ̑/ (v)
juottaa
  (technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
juotin
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty /ˈlutɨ/ (n)
helmikuu
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

luwijski /luvˈijski/ (adj)
luuvi
  (dosłownie) związany z Luwią lub Luwijczykami, dotyczący Luwii lub Luwijczyków

luwijski /luvˈijski/ (n)
luuvi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język luwijski;

luzem /lˈuzɛm/ (adv)
irto
  o towarach: bez opakowania, pojedynczo

luźno /ˈluʑnɔ/ (adv)
irtonaisesti
  w sposób luźny, swobodny

luźny /ˈluʑnɨ/ (adj)
avara
  nieprzylegający, swobodny, zapewniający swobodę ruchów (o ubraniach)
  nieumocowany

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
leijonamainen, leijonan-
  należący do lwa

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (idiom)
leijonanosa
  ironiczne określenie zagarniętej całości lub niemalże całości, jako efekt współpracy z kimś silniejszym

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
naarasleijona
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lód /lut/ (n)
jää
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
jäätelö, jää
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

ląd /lɔ̃nt/ (n)
maa
  obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądolód /lɔ̃nˈdɔlut/ (n)
mannerjää
  gruba warstwa lodu pokrywająca duże obszary ziemi;

lądowanie /ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ/ (n)
laskeutuminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od: lądować

lądować /lɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
laskeutua
  osiadać na czymś – z powietrza lub wody

lędźwie /ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ/ (n)
kupeet
  (anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą

lęk /lɛ̃ŋk/ (n)
ahdistuneisuushäiriö
  (psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny;
pelko
  uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne

lśnić /l̥ʲɕɲiʨ̑/ (v)
kiiltää
  świecić, błyszczeć, odbijać światło

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
makedonialainen
  odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków

machać /ˈmaxaʨ̑/ (v)
heiluttaa
  szybko, wahadłowo ruszać czymś

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
kohtu
  (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
matriisi
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macierzyństwo /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/ (n)
äitiys
  bycie matką

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
äitipuoli
  żona ojca, ale nie matka

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
viidakkoveitsi
  długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga /matʃˈuɡa/ (n)
nuija
  jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

madagaskarnik /mˌadaɡaskˈarɲik/ (n)
kyyhkyrääkkä
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Mesitornithidae;

mafia /ˈmafʲja/ (n)
mafia
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

mag /mak/ (n)
mystikko
  (ezoteryka) osobnik, który wprawnie włada magią mistyczną

magazyn /maˈɡazɨ̃n/ (n)
varasto
  pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów

magenta /maˈɡɛ̃nta/ (n)
aniliininpunainen
  barwa purpurowa;

magia /ˈmaɟja/ (n)
magia
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magicznie /maɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
maagisesti
  w sposób magiczny

magiczny /maˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
maaginen
  związany z magią

magik /ˈmaɟik/ (n)
illusionisti
  osoba robiąca sztuczki mające sprawiać wrażenie magii

magma /ˈmaɡma/ (n)
magma
  (geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
magneetti
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
magnetofoni
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
magneettinen
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
  taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym)

magnetyzm /maɡnˈɛtɨzm/ (n)
magnetismi
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnezyt /maɡnˈɛzɨt/ (n)
magnesiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady węglanów, składający się w głównej mierze ze związków magnezu;

mahometański /mˌaxɔmɛtˈaɲski/ (adj)
muhamettilainen
  związany z mahometanizmem i mahometanami, dotyczący mahometanizmu

mahoń /ˈmaxɔ̃ɲ/ (n)
mahonki
  drewno otrzymywane z mahoniowca

maizena /ˌma<sup>j</sup>iˈzɛ̃na/ (n)
maissitärkkelys
  (spożywczy) skrobia kukurydziana

maj /maj/ (n)
toukokuu
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majeranek /ˌmajɛˈrãnɛk/ (n)
meirami
  (botanika, botaniczny) roślina uprawna stosowana w lecznictwie i gastronomii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych pędów majeranku (1.1)

majestat /maˈjɛstat/ (n)
majesteettisuus
  dostojeństwo, powaga lub okazałość jakichś osób, zjawisk lub rzeczy

majestatyczny /ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
majesteettinen
  (książkowy) pełen dostojnej powagi

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
majoneesi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major /ˈmajɔr/ (n)
majuri
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

majstersztyk /majˈstɛrʃtɨk/ (n)
mestarinäyte
  (książkowy) coś wyjątkowo udanego, umiejętnie przeprowadzonego; osiągnięcie
  (środowiskowy) (rzemiosło, rzemieślniczy) przedmiot, produkt będący sprawdzianem umiejętności zawodowych rzemieślnika, warunek uzyskania tytułu mistrza

mak /mak/ (n)
unikko
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;

makak /ˈmakak/ (n)
makaki
  (zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa;

makak japoński /mˈakak japˈɔɲski/ (n)
japaninmakaki
  (zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
makaroni
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makiawelizm /ˌmacaˈvɛlʲism̥/ (n)
häikäilemättömyys
  postawa cyniczna, obłudna, pozbawiona skrupułów, szczególnie w polityce; wiara w to, że cel uświęca środki

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
meikkaaminen, meikkaus
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
meikki
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makolągwa /ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/ (n)
hemppo
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makrela /maˈkrɛla/ (n)
makrilli
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

maksyma /maksˈɨma/ (n)
maksiimi
  (literacko) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania

maksymalny /ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
maksimaalinen
  taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu)

malachit /maˈlaxʲit/ (n)
malakiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
malaiji
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malapropizm /mˌalaprˈɔpizm/ (n)
malapropismi
  (językoznawstwo, językoznawczy) użycie innego słowa czy wyrażenia niż zamierzony, często dające komiczny efekt;

malaria /maˈlarʲja/ (n)
malaria, horkka
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
maalaustaide
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
taidemaalari
  (budownictwo) rzemieślnik, który maluje ściany i inne części budynku
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy

malezyjski /ˌmalɛˈzɨjsʲci/ (adj)
malesialainen
  odnoszący się do państwa Malezja

malina /maˈlʲĩna/ (n)
vadelma
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej

malinka /maˈlʲĩnka/ (n)
fritsu
  (potocznie, potoczny) ślad na skórze po intensywnym pocałunku;

malinowy /ˌmalʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
vadelma[[-pitoinen|pitoinen]]
  przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
maalata
  (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
  (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie

malowniczy /mˌalɔvɲˈitʃɨ/ (adj)
kuvankaunis
  pełny walorów malarskich

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
maltalainen
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Malta
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (n)
malta
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;

malutki /maˈlutʲci/ (adj)
mitätön
  bardzo mały; (zdrobniale) od: mały

mama /ˈmãma/ (n)
mami
  (potocznie, potoczny) matka

mamba /ˈmãmba/ (n)
mamba
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jadowitych, afrykańskich węży;

mamka /ˈmãmka/ (n)
imettäjä
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mammalogia /ˌmãmːaˈlɔɟja/ (n)
mammalogia
  (zoologia, zoologiczny) teriologia, dział zoologii zajmujący się ssakami;

mammografia /ˌmãmːɔˈɡrafʲja/ (n)
mammografia
  (medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi;

mamut /ˈmãmut/ (n)
mammutti
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

mandaryn /mandˈarɨn/ (n)
mandariini
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik w cesarskich Chinach;

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
mandariini
  (botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;
  (spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce

mandaryński /mˌandarˈɨɲski/ (n)
mandariinikiina
  (językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński;

mandat /ˈmãndat/ (n)
sakkolappu
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
mandoliini
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
malli
  figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

manewr /ˈmãnɛfr̥/ (n)
liike
  zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej;
  zręczne posunięcie
  zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania

manga /ˈmãŋɡa/ (n)
manga
  japoński komiks;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
mangaani
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
mango
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)

mangusta /mãŋˈɡusta/ (n)
mangusti
  (zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

mania prześladowcza /mˈaɲʲa pʃˌɛɕladˈɔftʃa/ (n)
vainoamisharha, vainoamisharhaluulo
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie

maniak /ˈmãɲak/ /ˈmãɲjak/ (n)
fanaatikko
  (medycyna, medyczny) człowiek znajdujący się w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej
  (potocznie, potoczny) człowiek ogarnięty jakąś obsesją, nadmiernie zaangażowany

manicure /mˌaɲitsˈurɛ/ (n)
käsienhoito
  pielęgnacja dłoni, paznokci u rąk;

manierka /maɲʲˈɛrka/ (n)
taskumatti
  płaska, blaszana butelka używana przez żołnierzy i skautów do przenoszenia płynów;

mankiet /ˈmãŋʲcɛt/ (n)
hihansuu
  (krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
painemittari, manometri
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mansyjski /mansˈɨjski/ (n)
mansi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język mansyjski;

mantykora /mˌantɨkˈɔra/ (n)
mantikori
  (mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;

manul /mˈanul/ (n)
arokissa
  (zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

manx /mãŋks/ (n)
manksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;

maoizm /maˈɔizm/ (n)
maolaisuus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

maoryski /mˌaɔrˈɨski/ (adj)
maori
  związany z Maorysami, dotyczący Maorysów

maoryski /mˌaɔrˈɨski/ (n)
maori
  (językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski;

mapa /ˈmapa/ (n)
kartta
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

marathi /marˈasi/ (n)
marathi
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra;

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
maraton
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
marsipaani
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
porkkana
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.;

marchia /mˈarhja/ (n)
markiisikunta
  (historia, historyczny, historycznie) (administracja) w państwie karolińskim oraz w Świętym Cesarstwie Rzymskim okręg przygraniczny zarządzany przez margrabię;

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
margariini
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margiel /ˈmarʲɟɛl/ (n)
merkeli
  (geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;

margines /marɡʲˈinɛs/ (n)
marginaali
  niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;

marihuana /ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
marihuana
  substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
marionetti
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków

marka /ˈmarka/ (n)
Saksan markka
  (handel, handlowy) znak na produktach danej firmy

markaczka /marˈkaʧ̑ka/ (n)
mustalintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Melanitta nigra, gatunek morskiej kaczki o czarnym upierzeniu;

marketing /markˈɛtʲiŋk/ (n)
markkinointi
  (ekonomia, ekonomiczny) działania zorientowane wokół potrzeb konsumentów, polegające na ustaleniu wielkości produkcji oraz metod dystrybucji, sprzedaży i reklamy towarów;

markiz /mˈarkis/ (n)
markiisi
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

markiza /marʲˈciza/ (n)
markiisi
  daszek, najczęściej z płótna, umieszczany nad oknami domów, wystawami sklepów itp.

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
marxismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
marmelaadi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
marmori
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marnieć /mˈarɲʲɛtɕ/ (v)
nääntyä
  tracić wartość, stawać się marnym

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
tuhlata
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marność /ˈmarnɔɕʨ̑/ (n)
turhuus
  bycie ulotnym, nietrwałym, bezcelowym, bez wartości

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
marokkolainen
  odnoszący się do Maroka

marsjański /marˈsʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
marsilainen
  (przymiotnik) od Mars

marsz /marʃ/ (n)
marssi
  przemieszczanie się, pochód wojsk;
  rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszand /ˈmarʃãnt/ (n)
taidekauppias
  (sztuka) osoba handlująca dziełami sztuki

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
marsalkka
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
asetelma
  (sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
kuollut
  taki, który umarł

marudzić /marˈudʑitɕ/ (v)
uikuttaa
  (potocznie, potoczny) ukazywać kaprysy i wygłaszać narzekania

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
laivasto
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie albo ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
laivasto
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
merimies
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marynata /mˌarɨnˈata/ (n)
marinadi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych;

marynować /mˌarɨnˈɔvatɕ/ (v)
marinoida
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
maaliskuu
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
haave
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marznący deszcz /marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑/ (n)
jäätävä sade
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;

marzyciel /maʒˈɨtɕɛl/ (n)
haaveilija
  ten, kto marzy

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
unelmoida, haaveilla, uneksia, haaveksia
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

masa /ˈmasa/ (n)
massa
  (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
kriittinen massa
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masakra /maˈsakra/ (n)
joukkomurha
  umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
hieronta
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

masażystka /ˌmasaˈʒɨstka/ (n)
hieroja
  kobieta wykonująca masaż

maska /ˈmaska/ (n)
naamari
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
lunni
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula, rodzaj ptaka z rodziny alk;

maskonur pacyficzny /maˈskɔ̃nur ˌpaʦ̑ɨˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
isolunni
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula corniculata, gatunek ptaka z rodziny alk, rodzaju maskonurów, występujący na północy Pacyfiku

maskonur złotoczuby /maˈskɔ̃nur ˌzwɔtɔˈʧ̑ubɨ/ (n)
töyhtölunni
  (ornitologia, ornitologiczny) Lunda cirrhata, gatunek ptaka z rodziny alk, jeden z trzech gatunków maskonurów, zamieszkuje północny Pacyfik;

masochizm /maˈsɔxʲism̥/ (n)
masokismi
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

masować /masˈɔvatɕ/ (v)
hieroa
  wykonywać masaż

mastektomia /ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
rinnanpoisto
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi;

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
itsetyydytys
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masturbować /ˌmasturˈbɔvaʨ̑/ (v)
masturboida
  pobudzać narządy płciowe w celu wywołania rozkoszy seksualnej – bez udziału partnera lub z jego wyłącznie biernym udziałem

masyw /ˈmasɨf/ (n)
massiivi
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę

maszerować /mˌaʃɛrˈɔvatɕ/ (v)
marssia
  iść miarowym, równym krokiem

maszt /maʃt/ (n)
masto
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;
  (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
kone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
kirjoituskone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
ompelukone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
veturinkuljettaja
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

masło /ˈmaswɔ/ (n)
voi
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych

masło orzechowe /ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/ (n)
maapähkinävoi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;

mat /mat/ (n)
matti
  (szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;

mata /ˈmata/ (n)
matto
  (sport, sportowy) miękkie pokrycie podłogi używane podczas ćwiczeń i zawodów sportowych
  plecionka z trzciny, słomy, trawy morskiej lub innych tworzyw, służący wieszania na ścianie, przykrywania podłóg, blatów, ładunków itp.

matcha /mˈatxa/ (n)
matcha
  (spożywczy) specjalny rodzaj sproszkowanej zielonej herbaty;

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
matemaattinen
  związany z matematyką

matematyk /ˌmatɛ̃ˈmatɨk/ (n)
matemaatikko
  osoba zajmująca się zawodowo matematyką

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
matematiikka
  (edukacja, edukacyjny) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
patja
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materia /maˈtɛrʲja/ (n)
aine
  (filozofia, filozoficzny) byt rozciągły w przestrzeni i czasie;
  (fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;

materializm /ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
materialismi
  kierowanie się w życiu względami materialnymi

materialny /ˌmatɛrʲˈjalnɨ/ (adj)
materiaali
  dotyczący materii, związany z pojęciem materii
  związany z dobrami finansowymi, ekonomicznymi

materiał /maˈtɛrʲjaw/ (n)
materiaali
  to, z czego są wytwarzane przedmioty

materiał wybuchowy /maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (n)
räjähde
  związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;

matka /ˈmatka/ (n)
äiti
  rodzic płci żeńskiej;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
  (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo

matma /ˈmatma/ (n)
matikka
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) lekcja matematyki
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) przedmiot matematyki

matrioszka /maˈtrʲjɔʃka/ (n)
maatuska
  rosyjska ludowa drewniana zabawka w formie kilku lalek wkładanych jedna w drugą;

mauretański /ˌmawrɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
maurilainen
  (architektura, architektoniczny) odnoszący się do stylu mauretańskiego
  odnoszący się do Mauretanii, państwa w Afryce

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
mausoleumi
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazidło /maˈʑidwɔ/ (n)
linimentti
  częściowo płynna substancja służąca do smarowania, wcierania

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
pikkuvarpunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla;

mała czarna /ˈmawa ˈʧ̑arna/ (n)
pikkumusta
  czarna sukienka (także spódnica) kończąca się powyżej kolan;
pikkukahvi mustana
  filiżanka kawy bez mleka
pieni tummaverikkö
  niska brunetka

małe piwo /mˈawɛ pˈivɔ/ (n)
hiluja
  (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
vähän, hieman
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małpa /ˈmawpa/ (n)
apina
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

małpi /ˈmawpʲi/ (adj)
apina
  związany z małpą, dotyczący małpy

mały /ˈmawɨ/ (adj)
pieni
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski

mały ekran /ˈmawɨ ˈɛkrãn/ (n)
kuvaruutu
  telewizja

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
pikkusormi
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małż /mawʃ/ (n)
simpukka
  (zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;

małżeński /mawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
avio-
  dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
avioliitto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;

małżowina uszna /mˌawʒɔvˈina ˈuʃna/ (n)
korvalehti
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
piimä, kirnupiimä
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany;

maślany /maɕˈlãnɨ/ (adj)
voinen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zrobiony z wykorzystaniem masła

maść /maɕʨ̑/ (n)
voide
  (medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

mdły /mdwɨ/ (adj)
lattea
  bez wyrazistego smaku

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
huonekalu
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mech /mɛx/ (n)
sammal
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechaniczny /ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
mekaaninen
  związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
mekaniikka
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki opisujący ruch i odkształcenie ciał materialnych lub ich części na skutek ich wzajemnych oddziaływań oraz badający stan równowagi między nimi.
  (informatyka, informatyczny) model fizyki świata zaimplementowany w grze komputerowej
  (technologia, technika, techniczny) dział obejmujący mechanikę ośrodków ciągłych i wytrzymałość materiałów
  sposób działania mechanizmu
mekaaninen
  (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
mekanismi
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność

mecz /mɛʧ̑/ (n)
ottelu, matsi
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
moskeija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
mitali
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalion /mɛˈdalʲjɔ̃n/ (n)
medaljonki
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owalny kotlet bez panierki
  (sztuka) element dekoracyjny w owalnym obramowaniu, na ścianie lub meblu;

media /ˈmɛdʲja/ (n)
media
  (publikatory) (zobacz) mass media

mediacja /mɛdjˈatsja/ (n)
välitys
  pośredniczenie w sporze, aby ułatwić stronom dojście do porozumienia

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
mediaani
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

mediolański /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/ (adj)
milanolainen
  związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu

meduza /mɛˈduza/ (n)
meduusa
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
lääketiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,

medycyna weterynaryjna /mˌɛdɨtsˈɨna vˌɛtɛrˌɨnarˈɨjna/ (n)
eläinlääketiede
  nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;

medyczny /mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
lääketieteellinen
  związany z medycyną, dotyczący medycyny

medyjski /mɛdˈɨjski/ (adj)
meedialainen
  związany z Medią lub Medami, dotyczący Medii lub Medów

medytacja /ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
meditaatio
  w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie;
  pogrążanie się w myślach

megabajt /mɛɡˈabajt/ (n)
megatavu
  (informatyka, informatyczny) jednostka pojemności dysków i pamięci komputera równa 1048 576 bajtów;

megafon /mɛˈɡafɔ̃n/ (n)
megafoni
  (technologia, technika, techniczny) głośnik o dużej mocy, instalowany w miejscach publicznych
  (technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie składające się z mikrofonu i głośnika tubowego

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
meitnerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

mejoza /mɛˈjɔza/ (n)
meioosi
  (biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;

meksykański /ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
meksikolainen
  odnoszący się do państwa Meksyk

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
apeus
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melasa /mɛˈlasa/ (n)
melassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina /ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/ (n)
melatoniini
  (biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
melodia
  ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodramatyczny /mˌɛlɔdrˌamatˈɨtʃnɨ/ (adj)
melodramaattinen
  dotyczący melodramatu

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
meloni
  (spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1)

melonik /mɛˈlɔ̃ɲik/ (n)
knalli
  sztywny, półkolisty kapelusz męski

mem /mɛ̃m/ (n)
meemi
  dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury;
  śmieszna idea, obrazek lub animacja, powielana w internecie

memorandum /ˌmɛ̃mɔˈrãndũm/ (n)
muistio
  niepodpisane i niepodstemplowane jeszcze pismo, dokument dyplomatyczny, mogący być przedmiotem rokowań

menażeria /ˌmɛ̃naˈʒɛrʲja/ (n)
eläintarha
  (historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) niecodzienne gatunki zwierząt w klatkach obwożone w celach pokazowych;
  (historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) pomieszczenie lub zespół klatek, gdzie przetrzymywane są (1.1)

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
mendelevium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendykant /mɛndˈɨkant/ (n)
kerjäläismunkki
  (dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu mendykanckiego

menhir /ˈmɛ̃nxʲir/ (n)
megaliitti
  (archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);

mennica /mɛnɲˈitsa/ (n)
rahapaja
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menora /mɛ̃ˈnɔra/ (n)
menora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
kuukautiskierto
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalność /mɛntˈalnɔɕtɕ/ (n)
mielenlaatu
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu /mˈɛnu/ (n)
menu
  (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu
valikko
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji

meronim /mɛˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
meronyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz oznaczający część pewnej całości, np. „dywizja” w stosunku do słowa „armia”;

merytokracja /mˌɛrɨtɔkrˈatsja/ (n)
meritokratia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

mesjasz /mˈɛsjaʃ/ (n)
messias
  (przenośnie, przenośnia) ten, który wybawia

meskalina /ˌmɛskaˈlʲĩna/ (n)
meskaliini
  (chemia, chemiczny) narkotyk z grupy alkaloidów fenyloetyloaminowych, silny enteogen;

messidor /mɛssˈidɔr/ (n)
messidor
  nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

meta /ˈmɛta/ (n)
maali
  (sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
aineenvaihdunta
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metafizyczny /ˌmɛtafʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
metafyysinen
  (filozofia, filozoficzny) związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków

metafizyka /mˌɛtafˈizɨkˌa/ (n)
metafysiikka
  (filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
metafora
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny /mˌɛtafɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
metaforinen
  dotyczący metafory

metakognicja /mˌɛtakɔɡɲˈitsja/ (n)
metakognitio
  (psychologia, psychologiczny) zdolność osobnicza do rozpoznawania własnych błędów w rozumowaniu, tzw. „myślenie o myśleniu”

metal /ˈmɛtal/ (n)
metalli
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

metalowy /ˌmɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
metallinen
  związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu

metalurgiczny /mˌɛtalurɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
metallurginen
  związany z metalurgią

metamfetamina /mˌɛtamfˌɛtamˈina/ (n)
metamfetamiini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;

metamorfoza /ˌmɛtãmɔrˈfɔza/ (n)
metamorfoosi, muodonvaihdos
  przekształcenie się jednej formy, postaci, struktury w inną

metan /ˈmɛtãn/ (n)
metaani
  (chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metempsychoza /mˌɛtɛmpsɨxˈɔza/ (n)
sielunvaellus
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
meteori
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteoroid /ˌmɛtɛɔˈrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
meteoroidi
  (astronomia, astronomiczny) okruch skalny mniejszy od planetoidy, poruszający się po orbicie;

meteorolog /ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/ (n)
meteorologi
  specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
ilmatiede, meteorologia
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteorologiczny /ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
meteorologinen
  związany z meteorologią, dotyczący meteorologii

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
meteoriitti
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metformina /mˌɛtfɔrmˈina/ (n)
metformiini
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
metodi
  (informatyka, informatyczny) funkcja składowa klasy
menetelmä, metodi
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu

metodologia /ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja/ (n)
metodologia
  nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;

metonimia /mˌɛtɔɲˈimja/ (n)
metonymia
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr /mɛtr̥/ (n)
metri
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
neliömetri
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny /mˈɛtr ʃɛɕtɕˈɛnnɨ/ (n)
kuutiometri
  (jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
metro
  podziemna kolej miejska

metrolog /mɛtˈrɔlɔk/ (n)
metrologi
  specjalista z zakresu metrologii

metrologia /ˌmɛtrɔˈlɔɟja/ (n)
metrologia
  nauka o miarach, systemach mierzenia i przyrządach pomiarowych;

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
metronomi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
metropoli, suurkaupunki
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metropolita /ˌmɛtrɔpɔˈlʲita/ (n)
metropoliitta
  (administracja) (kościelny) arcybiskup zajmujący czołowe miejsce w prowincji kościelnej – metropolii;

metroseksualny /ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
hienostelija
  o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii

mewa /ˈmɛva/ (n)
lokki
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mewa blada /ˈmɛva ˈblada/ (n)
isolokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus hyperboreus, gatunek dużej mewy występujący w strefie polarnej półkuli północnej;

mewa mała /ˈmɛva ˈmawa/ (n)
pikkulokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus minutus, najmniejszy gatunek mewy występujący w Polsce;

mewa pospolita /ˈmɛva ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
kalalokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus canus, średniej wielkości gatunek mewy spotykany na wybrzeżach morskich i w pobliżu wód śródlądowych;

mewa siodłata /ˈmɛva ɕɔdˈwata/ (n)
merilokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus marinus, gatunek dużej mewy, spotykanej z reguły tylko na wybrzeżach morskich;

mewa srebrzysta /ˈmɛva srɛˈbʒɨsta/ (n)
harmaalokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus argentatus, gatunek dużej mewy spotykany nad morzem i w głębi lądu;

mewa trójpalczasta /mˈɛva trˌujpaltʃˈasta/ (n)
pikkukajava
  (ornitologia, ornitologiczny) Rissa tridactyla, gatunek mewy;

mezuza /mɛzˈuza/ (n)
mezuza
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;

mglisty /ˈmɡlʲistɨ/ (adj)
sumuinen
  pełen mgły

mgła /mɡwa/ (n)
sumu
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
nebula, tähtisumu
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
nimittäin
  służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi
  służy wprowadzeniu wyliczenia

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
nominatiivi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
nimittäjä
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

miara /ˈmʲjara/ (n)
mitta
  (matematyka, matematyczny) rodzaj funkcji umożliwiający wyznaczanie „rozmiaru” zbioru;
  metoda szacowania lub pomiaru
  odmierzona ilość
  rozmiar

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
kaupunki
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
keskusta, kantakaupunki
  (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)

miasto widmo /mʲˈastɔ vˈidmɔ/ (n)
aavekaupunki
  opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miau /mʲjaw/ (interjection)
miau
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miauczeć /ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑/ (v)
naukua
  (zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos

miazga /ˈmʲjazɡa/ (n)
hammasydin
  bezkształtna masa powstała wskutek rozbicia, zgniecenia lub roztarcia czegoś

miażdżyca /mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a/ (n)
ateroskleroosi, valtimonrasvoittumistauti
  (medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
miselli
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
miekka
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
Damokleen miekka
  wyrok losu, kara nieubłaganie wisząca nad człowiekiem;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
valosapeli
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

mieczyk /ˈmʲjɛʧ̑ɨk/ (n)
miekkalilja
  (botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;

miednicowy /mʲˌɛdɲitsˈɔvɨ/ (adj)
lantio
  (anatomia, anatomiczny) związany z miednicą

miedziany /mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
kuparinen
  zawierający miedź lub zrobiony z miedzi

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
kupari, vaski
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
tila, paikka
  miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
paikka
  obszar lub punkt w przestrzeni
  (sport, sportowy) ranga, pozycja
  wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
lokatiivi
  (gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
kaupunkilainen
  związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
matalikko
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mierzeja /mʲjɛˈʒɛja/ (n)
kynnäs
  (geografia, geograficzny) piaszczysta bariera oddzielająca zalew lub zatokę od otwartego morza;

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
mitata
  liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
kuukausi, kuu
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
kuherruskuukausi
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesiączkować /mʲˌɛɕɔntʃkˈɔvatɕ/ (v)
kuukautiset
  (fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę

miesięcznik /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
kuukausijulkaisu
  czasopismo wydawane co miesiąc

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
sekoittaa
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)

mieszczanin /mʲɛʃtʃˈaɲin/ (n)
kaupunkilainen
  (historia, historyczny, historycznie) osoba należąca do stanu mieszczańskiego;
  (przestarzałe, przestarzały) mieszkaniec miasta

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
asunto, huoneisto
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
asukas
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
asua
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
omistaa
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
  dysponować środkami na wykonanie czegoś
adessive + 3rd person singular of olla
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia, że czynność jest wykonywana na czyjeś zlecenie
olla
  musieć coś zrobić
  być w coś ubranym
  czuć coś

mieć miejsce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (idiom)
tapahtua
  rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
toivoa
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

migdał /ˈmʲiɡdaw/ (n)
manteli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;

migdałek /miɡdˈawɛk/ (n)
nielurisa
  (anatomia, anatomiczny) skupisko tkanki chłonnej wchodzące w skład pierścienia chłonnego gardła;

migdałowiec /mˌiɡdawˈɔvʲɛts/ (n)
mantelipuu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku

migdałowy /ˌmʲiɡdaˈwɔvɨ/ (adj)
mantelinvalkoinen
  zrobiony z migdałów lub z ich znacznym dodatkiem

migotać /miɡˈɔtatɕ/ (v)
tuikkia
  świecić w sposób przerywany lub krótko

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
migreeni
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
mikrobiologia
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrobus /mikrˈɔbus/ (n)
minibussi
  (motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
mikrofoni
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrokomputer /mˌikrɔkɔmpˈutɛr/ (n)
mikro
  (informatyka, informatyczny) komputer do użytku personalnego

mikrometr /mikrˈɔmɛtr/ (n)
mikrometri
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości

mikroorganizm /ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/ (n)
mikro-organismi
  (biologia, biologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
mikroskooppi
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy /mikrˈɔskɔp ˌɛlɛktrɔnˈɔvɨ/ (n)
elektronimikroskooppi
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mikroskopijny /ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/ (adj)
mikroskooppinen
  bardzo mały, w skali mikro

mila /ˈmʲila/ (n)
maili
  jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
olla hiljaa, vaieta
  nie mówić, nie wydawać głosu

milenium /mʲiˈlɛ̃ɲũm/ (n)
vuosituhat
  okres tysiąca lat

mili- /ˈmʲilʲi/
milli-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
miljardööri
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

milicja /mʲiˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
miliisi
  formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny
  w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji

mililitr /milˈilitr/ (n)
millilitra
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego;

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
millimetri
  tysięczna część metra;

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
miljonääri
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

militarny /ˌmʲilʲiˈtarnɨ/ (adj)
sotilaallinen
  związany z wojskiem, wojskowością lub wojną

militaryzm /mˌilitˈarɨzm/ (n)
militarismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

miliwolt /mʲiˈlʲivɔlt/ (n)
millivoltti
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) tysięczna część wolta

mim /mʲĩm/ (n)
mimiikka
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) aktor występujący w pantomimie;

mimo /ˈmʲĩmɔ/ (preposition)
huolimatta
  wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają

mimo że /mˈimɔ ʒˈɛ/
vaikka
  łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało

mimoza /mʲĩˈmɔza/ (n)
mimoosa
  (botanika, botaniczny) rodzaj tropikalnych roślin, rozpowszechniony w Ameryce Południowej oraz na wyspach Oceanu Spokojnego;

mina /ˈmʲĩna/ (n)
miina
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
minareetti
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

mineralny /mˌinɛrˈalnɨ/ (adj)
mineraalinen
  nie będący organicznym

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
mineralogia
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
mineraali
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minimalizm /ˌmʲĩɲĩˈmalʲism̥/ (n)
minimalismi
  ograniczenie do minimum wymagań, potrzeb, dążeń (et cetera)

minispódniczka /ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
minihame
  (krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
ministeri
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
ministeriö
  urząd, którego szefem jest minister

minus /ˈmʲĩnus/ (conjunction)
miinus
  oprócz, z wyjątkiem

minus /ˈmʲĩnus/ (n)
miinus
  (termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
minuutti
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);

miocen /ˈmʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
mioseenikausi
  (geologia, geologiczny) pierwsza (starsza) epoka neogenu;

miodojad /mʲɔdˈɔjat/ (n)
mesikko
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Meliphagidae;

miodowód /mʲɔdˈɔvut/ (n)
hunajaopas
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Indicatoridae;

mion /mʲˈɔn/ (n)
myoni
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
luuta
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
myrha
  żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

mirt /mʲirt/ (n)
myrtti
  (botanika, botaniczny) Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa;

misa /ˈmʲisa/ (n)
kulho
  duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
lähetys
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców
  posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
lähetyssaarnaaja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
mestari, nuoriherra, oppi-isä
  osoba najlepsza w czymś

mistrzostwo /mʲiˈsṭʃɔstfɔ/ (n)
loppuottelu
  (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
mystiikka
  kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyczny /mistˈɨtʃnɨ/ (adj)
mystinen
  charakteryzujący się tajemniczością
  związany z mistyką, mistycyzmem

mistyk /mˈistɨk/ (n)
mystikko
  osoba doświadczająca stanów mistycznych
  wyznawca mistycyzmu

mistyka /ˈmʲistɨka/ (n)
mystiikka
  duchowość opierająca się na mistycyzmie

mit /mʲit/ (n)
myytti
  (literacko) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;

mitochondrium /mˌitɔxˈɔndrjum/ (n)
mitokondrio
  (biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
mytologia
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  nauka zajmująca się mitami

mitra /ˈmʲitra/ (n)
mitra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
ihmisviha
  niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizantropijny /mˌizantrɔpˈijnɨ/ (adj)
misantrooppinen
  charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom

mizoandria /mˌizɔˈandrja/ (n)
miesviha
  (psychologia, psychologiczny) patologiczny wstręt kobiety do mężczyzn

mizofonia /ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/ (n)
misofonia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na dźwięki objawiająca się złością i lękiem;

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
naisviha
  patologiczne, silne uprzedzenie mężczyzny do kobiet;

miód /mʲjut/ (n)
hunaja
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;
sima
  (spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników;

miód pitny /ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/ (n)
sima
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
hedelmäliha
  miękka, wewnętrzna część czegoś, głównie owoców

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
nilviäinen
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
kesken
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami

między innymi /mʲˌɛndʑɨ innˈɨmi/ (adv)
muun muassa
  fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa

między młotem a kowadłem /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/ (adv)
puun ja kuoren välissä
  (związek frazeologiczny) w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
kansainvälinen
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyrasowy /mʲˌɛndʑɨrasˈɔvɨ/ (adj)
rotujenvälinen
  odbywający się pomiędzy różnymi rasami

międzyrostek /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈrɔstɛk/ (n)
interfiksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany między dwoma leksemami, np. morfem między dwoma rdzeniami;

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
pehmeä
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

miękkość /ˈmʲjɛ̃ŋkɔɕʨ̑/ (n)
pehmeys
  cecha tego, co jest miękkie w dotyku

mięsień gruszkowaty /mʲˈɛɲɕɛɲ ɡrˌuʃkɔvˈatɨ/ (n)
päärynänmuotoinen lihas
  (anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej;

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
liha
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
tykinruoka
  (związek frazeologiczny) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięso mielone /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
jauheliha
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)

mięsożerca /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
lihansyöjä
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
lihansyöjä
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
minttu
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

miętowy /mʲjɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
mintunvihreä
  (rzadki, rzadko używany) związany z miętą, dotyczący mięty
  taki, który ma kolor bladej, chłodnej zieleni

miętus /ˈmʲjɛ̃ntus/ (n)
made
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;

mięśniowy /mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
lihaksikas
  dotyczący mięśni

miło /ˈmʲiwɔ/ (adv)
ystävällisesti
  od: miły

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
armo
  okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
armollinen, armelias, laupias, armahtavainen, armoinen
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłosny /mʲiˈwɔsnɨ/ (adj)
rakkaus-
  dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
rakkaus
  osoba, którą się kocha
  silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym
rakkaus, lempi
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;

miłość jest ślepa /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/ (proverb)
rakkaus on sokea
  osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha

miłość od pierwszego wejrzenia /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/ (n)
rakkaus ensi silmäyksellä
  zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miłość platoniczna /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌplatɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
platoninen rakkaus
  miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
kiltti
  uprzejmy, serdeczny
maukas
  wywołujący przyjemne uczucie

miś /mʲiɕ/ (n)
teddykarhu
  zabawka wyobrażająca misia (1.1);

mknąć /m̥knɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kipittää
  (książkowy) poruszać się bardzo szybko naprzód

mlecz /mlɛʧ̑/ (n)
maiti
  (ichtiologia, ichtiologiczny) nasienie samców ryb;

mleczarnia /mlɛtʃˈarɲʲa/ (n)
meijeri
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
maitomies
  (potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mleczny /ˈmlɛʧ̑nɨ/ (adj)
maitoinen
  dotyczący mleka, otrzymywany, zrobiony z mleka, z dodatkiem mleka

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
maito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu

mleko sojowe /ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/ (n)
soijamaito
  tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
jauhaa
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mnich /mʲɲix/ (n)
munkki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
vähemmistö
  mniejsza część jakiejś całości

mnogi /ˈmnɔɟi/ (adj)
monikko-
  dotyczący jakiejś zbiorowości, mnogości

mnożenie /mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
kertolasku
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem

mnożyć /ˈmnɔʒɨʨ̑/ (v)
kertoa
  powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać

mobilizacja /ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
liikekannallepano
  (wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej

moc /mɔʦ̑/ (n)
teho
  (fizyka, fizyczny) ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach;

mocny /ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
voimakas
  wytrzymały

mocz /mɔʧ̑/ (n)
virtsa
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczar /mˈɔtʃar/ (n)
jänkä
  (książkowy) teren podmokły

moczowód /mɔtʃˈɔvut/ (n)
virtsanjohdin
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moda /ˈmɔda/ (n)
muoti
  zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

model /ˈmɔdɛl/ (n)
malli
  (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) matematyczny opis zachowania jakiegoś układu;
  kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach
  (matematyka, matematyczny) zbiór obiektów matematycznych, spełniających pewne aksjomaty;
  fizycznie istniejący wzór, prototyp jakiegoś obiektu
  mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody

modem /ˈmɔdɛ̃m/ (n)
modeemi
  (informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;

moderator /mˌɔdɛrˈatɔr/ (n)
moderaattori
  (fizyka, fizyczny) spowalniacz neutronów, mający zastosowanie w reaktorach jądrowych;
  (informatyka, informatyczny) osoba zarządzająca treścią oraz kontami użytkowników na poziomie wyższym niż zwykli uczestnicy, lecz niższym niż administratorzy;
  osoba, która kieruje dyskusją i czuwa nad jej właściwym przebiegiem, zwłaszcza w mediach

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
rukoilijasirkka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitewnik /ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik/ (n)
rukouskirja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
rukous
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
rukoilla
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modry /mˈɔdrɨ/ (adj)
taivaansini
  niebieski o dużej intensywności

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
lehtikuusi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo iglaste z rodzaju (1.1), o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę

moduł /mˈɔduw/ (n)
moduuli
  wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości

modyfikować /ˌmɔdɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
muokata
  wprowadzać zmiany

mojito /mɔjˈitɔ/ (n)
mojito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;

mokradło /mɔˈkradwɔ/ (n)
kosteikko
  obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą;

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
märkä
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mol /mɔl/ (n)
mooli
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molalny /mɔlˈalnɨ/ (adj)
molaalinen
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia molalnego, określający stężenie molalne

molekularny /mˌɔlɛkulˈarnɨ/ (adj)
molekyyli-
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
molybdeeni
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit /mˌɔlibdˈɛɲit/ (n)
molybdeenihohde, molybdeniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
laituri
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

moment /ˈmɔ̃mɛ̃nt/ (n)
hetki
  krótki odcinek czasu

momo /mˈɔmɔ/ (n)
momo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj tybetańskiego pierożka mięsnego;

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
monarkki
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
monarkia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

monarchista /ˌmɔ̃narˈxʲista/ (n)
monarkisti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchizmu

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
kolikko
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
mongoli, mongolialainen
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
mongoli
  język urzędowy Mongolii;

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
monitori
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;
näyttö
  (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
yksipyöräinen
  rower z jednym kołem

monodia /mɔnˈɔdja/ (n)
monodia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
monoftongi
  (językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monoftongizacja /ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
monoftongiutuminen
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong;

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
monogamia, yksiavioisuus
  życie w związku z tylko jednym partnerem;

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
monografi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monogram /mɔ̃ˈnɔɡrãm/ (n)
monogrammi
  ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;

monomer /mɔ̃ˈnɔ̃mɛr/ (n)
monomeeri
  (chemia, chemiczny) cząsteczka składowa polimeru;

monopod /mɔ̃ˈnɔpɔt/ (n)
yksijalka
  rodzaj statywu fotograficznego składający się z jednej nogi, stabilizujący całkowicie aparat fotograficzny tylko w jednej – pionowej płaszczyźnie;

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
monopoli
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monosacharyd /mˌɔnɔsaxˈarɨt/ (n)
monosakkaridi
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;

monoteistyczny /ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
monoteistinen
  związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
monoteismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monsun /mˈɔnsun/ (n)
monsuuni
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
koota
  budować coś z części

mop /mɔp/ (n)
moppi
  zmywak do podłogi na kiju

mops /mɔps/ (n)
mopsi
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów; pies należący do tej rasy;

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
moraali
  zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

moralny /mɔˈralnɨ/ (adj)
moraalinen
  dotyczący moralności, opisujący moralność
  postępujący w sposób uczciwy, szlachetny, zgodny z moralnością

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
murhaaja, tappaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morderstwo /mɔrˈdɛrstfɔ/ (n)
murha
  celowe odebranie komuś życia

morela /mɔˈrɛla/ (n)
aprikoosi, aprikoosipuu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
aprikoosi
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
moreeni
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
morfeemi
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
morfiini
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
morfologia
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

morfologiczny /mˌɔrfɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
morfologinen
  (biologia, biologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) (geologia, geologiczny) dotyczący morfologii

mornel /ˈmɔrnɛl/ (n)
keräkurmitsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Charadrius morinellus, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rzędu siewkowców;

moroszka /mɔˈrɔʃka/ (n)
hilla, lakka, muurain
  (botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;

mors /mɔrs/ (n)
mursu
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak, Odobenus rosmarus, mieszkaniec Arktyki;

morszczuk /ˈmɔrʃʧ̑uk/ (n)
kummeliturska
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merluccius merluccius, drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa;

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
meri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morzyk /ˈmɔʒɨk/ (n)
murri
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak morski z rodziny alk, z rodzaju Brachyramphus
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak morski z rodziny alk, z rodzaju Synthliboramphus

morzyk japoński /ˈmɔʒɨc jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
töyhtömurri
  (ornitologia, ornitologiczny) Synthliboramphus wumizusume, gatunek ptaka z rodziny alk występujący u wybrzeży Japonii i Dalekiego Wschodu Rosji

morzyk marmurkowy /ˈmɔʒɨk ˌmarmurˈkɔvɨ/ (n)
marmorimurri
  (ornitologia, ornitologiczny) Brachyramphus marmoratus, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północnym Pacyfiku

morzyk sędziwy /ˈmɔʒɨk sɛ̃ɲˈʥ̑ivɨ/ (n)
mustakurkkumurri
  (ornitologia, ornitologiczny) Synthliboramphus antiquus, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się u północnych wybrzeżach Pacyfiku, Azji i Ameryki Północnej:

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
pyöriäinen
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

mosiądz /ˈmɔɕɔ̃nʦ̑/ (n)
messinki
  stop miedzi z cynkiem;

mosiężny /mɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
messinkinen
  wykonany z mosiądzu

moskitiera /ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/ (n)
hyttysverkko
  zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);

moskow /mˈɔskɔf/ (n)
moskovium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mc i liczbie atomowej 115;

most /mɔst/ (n)
silta
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony /mˈɔzd zvɔdʑˈɔnɨ/ (n)
läppäsilta
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
rintalasta
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
kivespussi
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

motel /ˈmɔtɛl/ (n)
motelli
  hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
moottoripyörä
  (motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
mopedi, mopo
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motoryzacja /ˌmɔtɔrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
autoistaminen
  ogół zagadnień związanych z pojazdami mechanicznymi

motoryzacyjny /ˌmɔtɔrɨzaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
auto-
  dotyczący motoryzacji, samochodów

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
kuokka
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
perhonen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rodziny motyli, Lepidoptera;

motyw /ˈmɔtɨf/ (n)
aihe
  (psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania

motywacja /ˌmɔtɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
motivaatio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uzasadnienie czyichś działań lub decyzji
  coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji

mowa /ˈmɔva/ (n)
puhe
  przemówienie, wypowiedź;

mowa jest srebrem, a milczenie złotem /ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/ (proverb)
puhuminen on hopeaa, mutta vaikeneminen kultaa
  chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mowa nienawiści /mˈɔva ɲʲˌɛnavˈiɕtɕi/ (n)
vihapuhe
  (socjologia, socjologiczny) język używany w celu znieważenia, pomówienia lub rozbudzenia nienawiści wobec osoby lub grupy społecznej;

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
mosaiikki
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

moździerz /ˈmɔʑʥ̑ɛʃ/ (n)
mörssäri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
  (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
ehkä
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
mahdollisuus
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
mahdollinen
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

mrok /mrɔk/ (n)
pimeys
  brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
muurahaiskeko
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;

mrozić /mrˈɔzitɕ/ (v)
olla pakkasta
  odbierać odwagę; zabierać pewność siebie
  powodować zamrażanie; mocno ochładzać
  przenikać mrozem, chłodem
  stawać się chłodniejszym

mroźny /ˈmrɔʑnɨ/ (adj)
jääkylmä
  przejmująco zimny

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
räpäyttää silmiä
  (przenośnie, przenośnia) świecić nieregularnym, przerywanym światłem
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrzonka /ˈmʒɔ̃nka/ (n)
pilvilinna
  pomysł, zamiar niemożliwy do urzeczywistnienia

mrówka /ˈmrufka/ (n)
muurahainen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
muurahaiskarhu
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrówkolew /mrufˈkɔlɛf/ (n)
muurahaiskorento
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Myrmeleon, owad, którego larwy budują piaskowe pułapki na mrówki (którymi się żywią);

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
maasika
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz /mrus/ (n)
pakkanen, kuura
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
messu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;

mszyca /ˈm̥ʃɨʦ̑a/ (n)
kirva
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;

mu /mu/ (interjection)
ammuu
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło

mucha /ˈmu.xa/ (n)
kärpänen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
kärpässieni
  (systematyka) (biologia, biologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor czerwony /muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
punakärpässieni
  (mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;

muchomor mglejarka /muˈxɔ̃mɔr mɡlɛˈjarka/ (n)
harmaakärpässieni
  (mikologia, mikologiczny) Amanita vaginata, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o prążkowanej powierzchni kapelusza;

muchomor plamisty /muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ/ (n)
pantterikärpässieni
  (mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami;

muchołówka szara /ˌmuxɔˈwufka ˈʃara/ (n)
harmaasieppo
  (ornitologia, ornitologiczny) Muscicapa striata, mały ptak z rzędu wróblowatych, którego głównym pożywieniem są muchy i inne owady chwytane w locie;

muczeć /mˈutʃɛtɕ/ (v)
ammua
  o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos

muezin /muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn/ (n)
muessin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę;

muffin /mˈuffin/ (n)
muffini
  (cukiernictwo) (spożywczy) rodzaj okrągłej babeczki;

mufka /mˈufka/ (n)
muhvi
  rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

muflon /mˈuflɔn/ (n)
mufloni
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
jästi
  (fantasy) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

mulcz /mulʧ̑/ (n)
lehtikate
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) pokrywa ochronna gleby, umieszczana na jej powierzchni głównie w celach ochronnych lub izolacyjnych;

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
muumio
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mur /mur/ (n)
muuri
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
muurari
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

murować /muˈrɔvaʨ̑/ (v)
muurata
  budować ściany przy pomocy kamieni lub cegieł łączonych zaprawą
  (przenośnie, przenośnia) (sport, sportowy) zastawiać wieloma zawodnikami własną bramkę

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
täytyä
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś

muszka /ˈmuʃka/ (n)
etutähtäin
  jeden z elementów celownika mechanicznego;
rusetti
  rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata;

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
musketti
  (wojskowość, wojskowy) czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 17 do 25 milimetrów,

muszkieter /muʃkʲˈɛtɛr/ (n)
muskettisoturi
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;

muszla klozetowa /mˈuʃla klˌɔzɛtˈɔva/ (n)
wc-allas
  ceramiczne siedzisko, element wyposażenia ubikacji;

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
sinappi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
mutaatio
  (biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

muza /ˈmuza/ (n)
muusa
  (mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
museo
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;
  (turystyka, turystyczny) budynek instytucji (1.1)

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
muslimi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzułmański /ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
muslimi-
  związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów

muzycznie /muzˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
musiikillinen
  w sposób dotyczący muzyki, muzyczności

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
musiikillinen
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
muusikko
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
musiikki
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji

muzykolog /mˌuzɨkˈɔlɔk/ (n)
musiikkitieteilijä
  (edukacja, edukacyjny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) badacz twórczości muzycznej

muzykologia /mˌuzɨkɔlˈɔɡja/ (n)
musiikkitiede
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muł /muw/ (n)
muuli
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;

mułła /mˈuwwa/ (n)
mullah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w szyizmie: honorowy tytuł teologa lub prawnika muzułmańskiego;

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
musliini
  (włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my /mɨ/ (personalPronoun)
me
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
saippua-astia
  pojemnik na mydło

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
saippua
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

mykolog /mɨkˈɔlɔk/ (n)
sienitieteilijä
  (biologia, biologiczny) człowiek biegły w dziedzinie mykologii

mykologiczny /mˌɨkɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
mykologinen, sienitieteellinen
  związany z mykologią

mysikrólik /ˌmɨɕiˈkrulʲik/ (n)
hippiäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;

mysz /mɨʃ/ (n)
hiiri
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora

myszołów /mɨˈʃɔwuf/ (n)
hiirihaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;

myszołów włochaty /mɨˈʃɔwuv ːwɔˈxatɨ/ (n)
piekana
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo lagopus, gatunek dużego drapieżnego ptaka, gnieżdżący się na północy Eurazji i Ameryki Północnej;

myć /mɨʨ̑/ (v)
pestä
  czyścić coś za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
ajatus
  efekt pracy umysłu

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
ajatella, luulla
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu

myśliciel /mɨɕlˈitɕɛl/ (n)
ajattelija
  człowiek rozważający życie, próbujący zrozumieć rzeczywistość

myśliwiec /mɨɕˈlʲivʲjɛʦ̑/ (n)
hävittäjä
  (lotnictwo, lotniczy) (wojskowość, wojskowy) samolot wojskowy przeznaczony do walki z samolotami wroga;

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
metsästäjä
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

móc /muʦ̑/ (modal)
voida, saada
  być w stanie coś wykonać
saada, voida
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś
  mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się

mój /muj/ (pronoun)
minun, -ni
  1. (osoba) lp

mól /mul/ (n)
koi
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
kirjatoukka
  osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówca /ˈmufʦ̑a/ (n)
puhuja
  człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
sanoa
  (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
puhua
  posługiwać się jakimś językiem
  rozmawiać
  używać mowy do wyrażania myśli

mówić na ty /ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ/ (v)
sinutella
  zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”)

mózg /musk/ (n)
aivot
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

mózgowy /muzˈɡɔvɨ/ (adj)
aivoperäinen
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem, dotyczący mózgu

móżdżek /mˈuʒdʒɛk/ (n)
pikkuaivot
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mózgu cielęcego lub wieprzowego

mąciwoda /mˌɔɲtɕivˈɔda/ (n)
häirikkö
  (potocznie, potoczny) człowiek wprowadzający zamęt, podburzający przeciwko komuś lub czemuś

mączka /ˈmɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
jauho
  sproszkowany surowiec techniczny

mącznica /mɔ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sianpuolukka
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
viisaus
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
viisas
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
jauho, jauhot
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka żytnia /mˈɔŋka ʒˈɨtɲʲa/ (n)
ruisjauho
  (spożywczy) mąka uzyskana z ziarna żyta;

mątwa /ˈmɔ̃ntfa/ (n)
seepia
  (zoologia, zoologiczny) Sepia, głowonóg o owalnym, spłaszczonym kształcie;

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
aviomies
  mężczyzna będący w małżeństwie

mąż stanu /mɔ̃w̃ʃ stãnu/ (n)
valtiomies
  wybitny polityk lub dyplomata

męczennik /mɛntʃˈɛnɲik/ (n)
marttyyri
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczeństwo /mɛntʃˈɛɲstfɔ/ (n)
marttyyrius
  znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych)

mędrzec /ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑/ (n)
tietäjä
  osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
piina
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męski /ˈmɛ̃w̃sʲci/ (adj)
miespuolinen
  (biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom

męskość /ˈmɛ̃w̃skɔɕʨ̑/ (n)
miehekkyys
  (antropologia, antropologiczny) zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;
miehuullisuus
  (eufemistycznie) genitalia, męskie narządy płciowe
  (seksuologia, seksuologiczny) potencja seksualna mężczyzny

męstwo /ˈmɛ̃w̃stfɔ/ (n)
miehekkyys, miehuullisuus
  odwaga, nieustraszoność, bohaterstwo

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
mies
  dorosły człowiek płci męskiej;

mężuś /mˈɛ̃ʒuɕ/ (n)
aviomies
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) lub (ironicznie) określenie męża

młode /ˈmwɔdɛ/ (n)
pentu, poikanen
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
nuoruus, nuoruusikä
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
uusi
  niedawno wyrosły
nuori
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
sulhanen
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
nuoriso, nuoret
  młodzi ludzie

młot /mwɔt/ (n)
vasara
  (technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek

młoteczek /mwɔˈtɛʧ̑ɛk/ (n)
vasara
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
vasara
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
mylly
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę
  maszyna do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
mylläri
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młócić /mwˈutɕitɕ/ (v)
puida
  (rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

mżawka /ˈmʒafka/ (n)
tihkusade
  (meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

na /na/ (preposition)
kautta
  …opisujący miarę, zakres, stopień
  …opisujący moment w czasie
-lla
  …opisujący miejsce jak opisane w (1.1), w kierunku którego odbywa się ruch
-lle
  …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem

na gapę /na‿ˈɡapɛ/ (adv)
pummilla
  jechać bez ważnego biletu – autobusem, pociągiem lub innym publicznym środkiem komunikacji

na lewą stronę /na‿ˈlɛvɔ̃w̃ ˈstrɔ̃nɛ/ (adv)
nurinperin
  o ubraniu: w sposób, w którym wewnętrzna część ubrania znajduje się na zewnątrz

na oścież /na‿ˈɔɕʨ̑ɛʃ/ (adv)
ammollaan
  o drzwiach, oknie: na całą szerokość

na pamięć /na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (adv)
ulkoa
  w taki sposób, aby wiernie zapamiętać

na pierwszy rzut oka /na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
ensinäkemältä
  o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy

na pokaz /na‿ˈpɔkas/ (adj)
näyttävä
  czyniony, demonstrowany dla pozoru, dla efektu

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
esimerkiksi
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na wszelki wypadek /na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk/ (idiom)
varmuuden vuoksi
  przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym

na własną rękę /na‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/ (adv)
omin neuvoin
  samodzielnie, na własną odpowiedzialność

na zawsze /na zˈafʃɛ/ (adv)
ikuisesti
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
terveydeksi kippis, kippis
  zwrot używany przed toastem
terveydeksi
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
ulkona
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
ulkona
  poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)

na żywo /na ʒˈɨvɔ/ (adv)
livenä
  będąc przedstawianym w sposób bezpośredni, a nie z nagrania

na żądanie /na ʒɔndˈaɲʲɛ/ (adj)
tarvittaessa
  taki, który wystąpi tylko wtedy, gdy ktoś zażąda

nabiał /ˈnabʲjaw/ (n)
maitotuote
  (spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj;

nabój /ˈnabuj/ (n)
patruuna
  (wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;

nacisk /ˈnaʨ̑isk/ (n)
paine
  działanie na coś z pewną siłą
  presja, przymus

nacięcie krocza /natɕˈɛɲtɕɛ krˈɔtʃa/ (n)
episiotomia
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalistyczny /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
kansallismielinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
nationalismi, kansallismielisyys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

nacjonalizować /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
kansansallistaa
  (ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego

naczelny /natʃˈɛlnɨ/ (n)
kädellinen
  (zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;

naczyniak /naˈʧ̑ɨ̃ɲak/ (n)
angiooma
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór z układu naczyniowego;

naczyniak krwionośny /naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
hemangiooma, verisuoniluomi
  łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
astia
  (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
  rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia

naczynie krwionośne /natʃˈɨɲʲɛ krfʲɔnˈɔɕnɛ/ (n)
verisuoni
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

nad /nat/ (preposition)
yli, yllä
  …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia

nadajnik /nadˈajɲik/ (n)
radiolähetin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zamieniające doprowadzone doń informacje na fale elektromagnetyczne i przesyłające je dalej do odbiornika

nadawać /naˈdavaʨ̑/ (v)
lähettää
  emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób

nadawca /naˈdafʦ̑a/ (n)
lähettäjä
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę

nadciśnienie /nˌattɕiɕɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
hypertensio
  (medycyna, medyczny) wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne

naddźwiękowy /ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
yliääni-
  poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
ranne
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadgodzina /ˌnadɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
ylityötunti
  (urzędowy) godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem

nadir /ˈnadʲir/ (n)
nadiiri
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadludzki /nadˈluʦ̑ʲci/ (adj)
yli-inhimillinen
  taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
lisämunuainen
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadprzewodnik /ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
suprajohde
  (fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny

nadrząd /nˈadʒɔnt/ (n)
ylälahko
  (biologia, biologiczny) (systematyka) jednostka obejmująca rzędy

nadużycie /nˌaduʒˈɨtɕɛ/ (n)
väärinkäyttö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadwaga /nadˈvaɡa/ (n)
ylipaino
  (medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;

nadwzroczność /nadvzrˈɔtʃnɔɕtɕ/ (n)
kaukotaittoisuus, kaukonäköisyys
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
toivo
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy

nadzorca /nadʑˈɔrtsa/ (n)
valvoja
  ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś

nafta /ˈnafta/ (n)
kerosiini
  (chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;

nagana /naˈɡãna/ (n)
nuhtelu
  upomnienie za niewłaściwe postępowanie lub za wykroczenie

nagietek /naˈɟɛtɛk/ (n)
kehäkukka
  (botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
äkkiä
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

nagość /ˈnaɡɔɕʨ̑/ (n)
alastomuus
  brak ubrania na ciele

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
levytys
  zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagrobek /naˈɡrɔbɛk/ (n)
hautakivi
  trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
palkinto
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagrywarka /ˌnaɡrɨˈvarka/ (n)
poltin
  (informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD;

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
äkkinäinen
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
otsikko
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

naiwny /naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/ (adj)
sinisilmäinen
  taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności

najemnik /naˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
palkkasotilas, palkkasoturi
  (wojskowość, wojskowy) wynajęty za pieniądze, niezależny żołnierz;

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
ensiksi
  przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

najstarszy zawód świata /najˈstarʃɨ ˈzavutʲ ˈɕfʲjata/ (idiom)
maailman vanhin ammatti
  (eufemistycznie) prostytucja

najądrze /najˈɔndʒɛ/ (n)
lisäkives
  (anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

nakrycie /naˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
kattaus
  (rzeczownik odczasownikowy) od: nakryć
  coś, co okrywa, zasłania, osłania
  naczynia i sztućce na stole

nakrycie głowy /nakrˈɨtɕɛ ɡwˈɔvɨ/ (n)
päähine
  element stroju zakładany na głowę

nakrętka /naˈkrɛ̃ntka/ (n)
mutteri
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie

nakład /ˈnakwat/ (n)
painos
  liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma

nalewka /naˈlɛfka/ (n)
uute
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roślinny wyciąg alkoholowy stanowiący lekarstwo

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
ohukainen, pannukakku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
kuulua
  być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru

nalot /ˈnalɔt/ (n)
pidätys
  (potocznie, potoczny) niespodziewana akcja policji lub służb specjalnych polegająca na wkroczeniu do domu lub lokalu w celu przeprowadzenia kontroli, rewizji, aresztowania przestępców itp.
ilmahyökkäys
  (wojskowość, wojskowy) atak powietrzny samolotów lub helikopterów na określony cel;

namaszczenie /nˌamaʃtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
voide
  (rzeczownik odczasownikowy) od: namaścić

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
teltta
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

nandu /ˈnãndu/ (n)
nandu
  (ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;

nano- /ˈnãnɔ/
nano-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary miliard razy mniejsze od podstawowych
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z małymi rozmiarami lub niskim wzrostem

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
nanometri
  jednostka długości równa jednej miliardowej metra

napalm /ˈnapalm/ (n)
napalm
  (chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa;

napalony /ˌnapaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
kiihottunut
  (potocznie, potoczny) podniecony seksualnie

napar /ˈnapar/ (n)
uute
  spożywczy, leczniczy lub kosmetyczny płyn otrzymywany po zalaniu ziela (niekiedy owoców, kwiatów) gorącą wodą;

naparstek /naˈparstɛk/ (n)
sormustin
  (krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;

napastnik /naˈpastʲɲik/ (n)
hyökkääjä
  strona atakująca, osoba dokonująca napaści
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki;

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
juomaraha, tippi
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
esinahka
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

napomnienie /ˌnapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
käskeminen
  karcące ostrzeżenie

naprawa /naˈprava/ (n)
korjaus
  doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
todellakin
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością
  …wyrażająca zdziwienie lub niedowierzanie mówiącego

naprawiać /naˈpravʲjäʨ̑/ (v)
korjata
  likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności

naprzeciwko /nˌapʃɛtɕˈifkɔ/ (preposition)
vastapäätä
  po przeciwnej stronie

naprzód /ˈnapʃut/ (adv)
eteenpäin
  do przodu, przed siebie

napój /ˈnapuj/ (n)
juoma, drinkki
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napój gazowany /nˈapuj ɡˌazɔvˈanɨ/ (n)
virvoitusjuoma
  (spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
narsissi
  (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

narcyzm /nˈartsɨzm/ (n)
narsismi
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

narkolepsja /nˌarkɔlˈɛpsja/ (n)
narkolepsia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkoman /narˈkɔ̃mãn/ (n)
narkomaani
  osoba uzależniona od narkotyków

narkomania /ˌnarkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
huumeriippuvuus
  nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków;

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
huumausaine
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
kansallisuus
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
kansallinen
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narodowy socjalizm /ˌnarɔˈdɔvɨ sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
kansallissosialismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) nazizm;

narta /ˈnarta/ (n)
suksi
  (sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;

narwal /ˈnarval/ (n)
sarvivalas
  (zoologia, zoologiczny) Monodon monoceros, duży ssak morski z charakterystycznym pojedynczym, spiralnie skręconym kłem, żyjący w morzach arktycznych;

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
morsian
  kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narząd płciowy /nˈaʒɔnt pˌuwkɔvnitɕˈɔvɨ/ (n)
sukupuolielin
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) narząd służący organizmowi do rozrodu

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
instrumentaali
  (gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
työkalu
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród /ˈnarut/ (n)
kansakunta
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasieniowód /nˌaɕɛɲʲˈɔvut/ (n)
siemenjohdin
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder

naskórek /naˈskurɛk/ (n)
orvaskesi
  najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;

nastawa ołtarzowa /nastˈava ˌɔwtaʒˈɔva/ (n)
alttaritaulu
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tylna dekoracja ołtarza kościelnego ustawiana na mensie;

nastolatek /ˌnastɔˈlatɛk/ (n)
teini-ikäinen
  chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

następca /naˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
kruununperijä
  ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
sitten
  później, w chwili następnej

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
seuraava
  mający nastąpić, kolejny

następować /ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
seurata
  występować po sobie kolejno
  zdarzać się, stać się, odbywać się, dochodzić do skutku

nasz /naʃ/ (pronoun)
-mme
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
kaulakoru
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

naturalizacja /ˌnaturalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
kansalaisuuden myöntäminen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił;

naturalizm /ˌnatuˈralʲism̥/ (n)
naturalismi
  (filozofia, filozoficzny) kierunek usiłujący tłumaczyć wszystkie zjawiska działaniem praw natury;
  (książkowy) uwypuklenie czegoś brutalnego
  (literacko) (sztuka) kierunek powstały we Francji w XIX w., zakładający jak najwierniejsze ukazywanie życia, podkreślający czynniki biologiczne towarzyszące człowiekowi; ;
  (pedagogika, pedagogiczny) kierunek oparty na założeniu, że pracę wychowawczą należy przystosować do psychologicznej natury dziecka
  (socjologia, socjologiczny) kierunek zakładający, że społeczeństwo jest integralną częścią przyrody, a jej prawa rządzą procesami społecznymi;

naturalnie /ˌnatuˈralʲɲɛ/ (adv)
luonnollisesti
  w sposób naturalny, zgodnie z naturą

naturalny /ˌnatuˈralnɨ/ (adj)
luonnollinen
  charakterystyczny dla natury
  najbardziej powszechny, zwykły
  wykonany z surowców występujących w naturze

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
heti
  bardzo szybko, bez zwłoki

natychmiastowy /nˌatɨxmʲastˈɔvɨ/ (adj)
välitön
  dziejący się natychmiast, bardzo szybko po jakimś wydarzeniu

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
opettaja
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
naisopettaja
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
tiede
  usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
tiedemies
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
tieteellinen
  związany z nauką

nawa /ˈnava/ (n)
laiva
  (architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
jopa
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
sulje
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
  (termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)

nawijać /navˈijatɕ/ (v)
kelata
  zwijać coś na coś

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
tapa
  (psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
toisensa
  o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego

nawóz /ˈnavus/ (n)
lannoite
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;

nazaretański /nˌazarɛtˈaɲski/ (adj)
nasaretilainen
  odnoszący się do Nazaretu, związany z Nazaretem

naziemny /naʑˈɛmnɨ/ (adj)
maa
  (zoologia, zoologiczny) prowadzący tryb życia na powierzchni ziemi a nie na drzewach czy innych poziomach

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
natsismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa własna /ˈnazva ˈvwasna/ (n)
erisnimi
  (zobacz) rzeczownik własny

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
sukunimi
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie /nazvˈiskɔ paɲʲˈɛɲskʲɛ/ (n)
tyttönimi
  nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
kutsua
  określać nazwą, mianem

nazywać rzeczy po imieniu /naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
kutsua asioita niiden oikeilla nimillä
  mówić szczerze, bez ogródek

neapolitański /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
napoli
  związany z Neapolem lub neapolitańczykami

negatyw /nɛˈɡatɨf/ (n)
nega, negatiivi
  (fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej mający odwrócone barwy;

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
negatiivinen
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy

nekrolog /nɛˈkrɔlɔk/ (n)
kuolinilmoitus
  notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;

nekromancja /nˌɛkrɔmˈantsja/ (n)
nekromantia
  (ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;

nektarnik /nɛktˈarɲik/ (n)
medestäjä
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Nectariniidae;

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
neodyymi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neogen /nɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
neogeenikausi
  (geologia, geologiczny) drugi okres ery kenozoicznej;

neoliberalizm /nˌɛɔlˌibɛrˈalizm/ (n)
neoliberalismi
  (ekonomia, ekonomiczny) nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę;

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
uudissana
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
neon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
nepali, nepalilainen
  odnoszący się do państwa Nepal

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (n)
nepali
  język urzędowy Nepalu;

nepotyzm /nɛˈpɔtɨsm̥/ (n)
nepotismi
  obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
neptunium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerd /nɛrt/ (n)
nörtti
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
munuainen
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerw /nɛrf/ (n)
hermo
  (anatomia, anatomiczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;
  (botanika, botaniczny) włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu;

nerwica /nɛrvˈitsa/ (n)
neuroosi
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego charakteryzujące się nadmierną jego pobudliwością i wzmożonymi reakcjami na negatywne bodźce zewnętrzne;

nerwowo /nɛrˈvɔvɔ/ (adv)
hermostuneesti
  w sposób nerwowy, zdradzający zdenerwowanie/poddenerwowanie/niepokój

nerwowy /nɛrˈvɔvɨ/ (adj)
hermo-
  (anatomia, anatomiczny) związany z nerwami, dotyczący nerwów

nestorianin /nˌɛstɔrjˈaɲin/ (n)
nestorilainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca, zwolennik doktryny nestorianizmu

nestorianizm /nˌɛstɔrjˈaɲizm/ (n)
nestoriolaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska doktryna chrystologiczna, która uznaje w Chrystusie dwie osoby, boską i ludzką, oraz neguje kult Marii jako Matki Boskiej;

nestoriański /nˌɛstɔrjˈaɲski/ (adj)
nestorilainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący nestorianizmu

neurofizjologia /nˌɛwrɔfˌizjɔlˈɔɡja/ (n)
neurofysiologia
  (medycyna, medyczny) fizjologia układu nerwowego

neurologia /ˌnɛwrɔˈlɔɟja/ (n)
neurologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego

neuron /ˈnɛwrɔ̃n/ (n)
neuroni
  (anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;

neurotyczny /ˌnɛwrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
neuroottinen
  mający skłonność do nerwicowych reakcji lub cierpiący na nerwicę

neutralność /nɛwtrˈalnɔɕtɕ/ (n)
neutraalius, neutraliteetti, neutraalisuus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
neutraali
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
neutriino
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
neutroni
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

newsroom /nɛfsrˈɔɔm/ (n)
uutistoimitus
  pomieszczenie telewizyjnej redakcji programów informacyjnych;

ni /ɲi/ (n)
nyy
  nazwa trzynastej litery alfabetu greckiego, „ν”;

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
ei mitään
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

nicielnica /ˌɲiʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
niisi
  część krosna tkackiego, rodzaj ramy ze strunami, przez które przewleka się nitki osnowy;

nicość /ɲˈitsɔɕtɕ/ (n)
olemattomuus
  pustka, brak, nieistnienie czegoś

niderlandzki /ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
hollanti
  związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów

nie /ɲɛ/ (particle)
ei
  zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
ei, eivät
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
ei savua ilman tulta
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma mowy /ˈɲɛ‿ma ˈmɔvɨ/ (interjection)
ei ikimaailmassa
  o czymś zupełnie niemożliwym do zrealizowania; stanowcza odmowa

nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło /ɲʲˈɛma tˌɛɡɔ zwˈɛɡɔ tsˈɔ bˈɨ na dˈɔbrɛ ɲʲɛ vˈɨʃwɔ/ (proverb)
jokaisella pilvellä on hopeareunus
  każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany

nie ma za co /ɲʲˈɛma za tsˈɔ/
eipä kestä
  odpowiedź na „dziękuję”

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
Roomaa ei rakennettu yhdessä päivässä, ei Roomaakaan rakennettu päivässä
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
kaikki ei ole kultaa mikä kiiltää
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie wywołuj wilka z lasu /ˌɲɛ‿vɨˈvɔwuj ˈvʲilka ˈz‿lasu/ (proverb)
älä herätä nukkuvaa karhua
  nie przewiduj pesymistycznie, bo się sprawdzi

nie- /ɲɛ/ (prefix)
-ton
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…

nieaktywny /ˌɲɛakˈtɨvnɨ/ (adj)
epäaktiivinen
  taki, który nie działa, nie jest aktywny/włączony do działania

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
vaara
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
vaarallinen
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebiańskie pnie /ɲɛˈbʲjä̃j̃sʲcɛ ˈpʲɲɛ/ (n)
taivaalliset rungot
  dziesięciostopniowy system cykliczny używany w chińskiej filozofii, alchemii i astrologii;

niebieskawy /ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ/ (adj)
sinertävä
  w kolorze podobnym do niebieskiego

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
sininen
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
taivas
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

niech żyje /ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/ (interjection)
eläköön
  wiwat na cześć kogoś lub czegoś

niechlujny /ɲɛˈxlujnɨ/ (adj)
epäsiisti
  niestaranny, niedbały, byle jaki

niechętny /ɲɛˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
haluton
  nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; (także, też) wyrażający niechęć, brak entuzjazmu

niecierpliwy /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
kärsimätön
  taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości

niecny /ɲʲˈɛtsnɨ/ (adj)
alhainen
  (książkowy) haniebny, niegodziwy, nikczemny

nieczysty /ɲʲɛtʃˈɨstɨ/ (adj)
epäpuhdas
  niezgodny z nakazami obowiązującej w danym środowisku etyki

nieczytelny /ɲʲˌɛtʃɨtˈɛlnɨ/ (adj)
lukukelvoton
  niemożliwy do odczytania, nie dający się przeczytać

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
ei omena puusta kauas putoa
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedbały /ɲʲɛdbˈawɨ/ (adj)
huoleton
  wyrażający lekceważenie
  świadczący o braku staranności

niedojrzały /ˌɲɛdɔjˈʒawɨ/ (adj)
epäkypsä
  o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
iskemia
  (medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
anemia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedostatek /ˌɲɛdɔˈstatɛk/ (n)
vähyys
  zbyt mała ilość

niedostępny /ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
ei paikalla
  taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć

niedoświadczony /ɲʲˌɛdɔɕfʲattʃˈɔnɨ/ (adj)
kokematon
  nie mający doświadczenia w określonej dziedzinie

niedożywienie /ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
aliravitsemus
  nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
sunnuntai
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedzielny kierowca /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ cɛˈrɔfʦ̑a/ (idiom)
sunnuntaiajelija
  (żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne)

niedźwiedzia przysługa /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑a pʃɨˈswuɡa/ (n)
karhunpalvelus
  przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
karhu
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
jääkarhu
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

nieestetyczny /ˌɲɛːstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
epäesteettinen
  niezgodny z wymaganiami estetyki

nieetyczny /ˌɲɛːˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
epäeettinen
  niezgodny z etyką

niegrzeczny /ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
ilkeä
  zachowujący się niewłaściwie, nieuprzejmy

nieistotny /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ/ (adj)
merkityksetön, mitätön
  bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy

niejadalny /ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ/ (adj)
syömäkelvoton
  nienadający się do jedzenia

niejasny /ɲɛ̇ˈjasnɨ/ (adj)
epämääräinen
  trudny do zrozumienia, mętny, zawiły, budzący wątpliwości

niekoherentny /ˌɲɛkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
epäjohdonmukainen
  niespójny, wewnętrznie sprzeczny lub odmienny; nielogiczny

niekompetentny /ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ/ (adj)
epäpätevä, taitamaton
  nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

niekonstytucyjny /ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
perustuslain vastainen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z konstytucją

nielegalnie /ˌɲɛlɛˈɡalʲɲɛ/ (adv)
laittomasti
  w sposób nielegalny; niezgodnie z prawem

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
lainvastainen
  niezgodny z prawem
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób niezgodny z prawem

nieletni /ɲʲɛlˈɛtɲi/ (adj)
alaikäinen
  (potocznie, potoczny) który nie osiągnął pełnoletniości

nielogicznie /ɲʲˌɛlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
epäloogisesti
  w sposób nielogiczny

nielogiczny /ɲʲˌɛlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
epälooginen
  sprzeczny z prawidłami logiki

nieludzki /ɲɛˈluʦ̑ʲci/ (adj)
epäinhimillinen
  nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi

niemetal /ɲɛ̃ˈmɛtal/ (n)
epämetalli
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny, który nie wykazuje żadnych właściwości metalicznych, np. nie przewodzi prądu elektrycznego;

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
saksalainen, saksa
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
saksa, saksalainen
  język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemoralność /ɲʲˌɛmɔrˈalnɔɕtɕ/ (n)
moraalittomuus
  cecha tego, co jest niemoralne; cecha tego, kto jest niemoralny

niemoralny /ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/ (adj)
moraaliton
  niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
mahdoton
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
mykkä
  taki, który nie może mówić

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
vihata
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawistnik /ɲʲˌɛnavˈistɲik/ (n)
vihaaja
  ktoś, kto nienawidzi

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
viha
  silna niechęć, awersja, wrogość

nieobecność /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
ero
  brak kogoś w jakimś miejscu

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
poissaoleva poissa oleva
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa

nieoczekiwany /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ/ (adj)
äkkinäinen
  taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się

nieodmienny /ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
taipumaton
  (gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same

nieodparty /ɲʲˌɛɔtpˈartɨ/ (adj)
vastustamaton
  taki, któremu nie da się oprzeć

nieodwracalny /ɲʲˌɛɔdvratsˈalnɨ/ (adj)
peruuttamaton
  taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu

nieoficjalny /ɲʲˌɛɔfitsjˈalnɨ/ (adj)
epävirallinen
  taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości

nieorganiczny /ɲʲˌɛɔrɡaɲˈitʃnɨ/ (adj)
epäorgaaninen
  powstający bez konieczności udziału organizmów żywych

nieparzysty /ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/ (adj)
pariton
  (matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (adj)
vajaakykyinen
  nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (n)
vajaakykyinen
  osoba niepełnosprawna (1.1)

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
itsenäisyys, riippumattomuus
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodległy /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
itsenäinen
  mający niepodległość; niezależny

niepodważalny /ɲʲˌɛpɔdvaʒˈalnɨ/ (adj)
kiistaton
  taki, którego nie da się podważyć

niepokalane poczęcie /ɲʲˌɛpɔkalˈanɛ pɔtʃˈɛɲtɕɛ/ (n)
neitseestäsyntymisoppi, perisynnitön sikiäminen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) poczęcie osoby ludzkiej bez przekazania jej grzechu pierworodnego występujące w charakterze mitu lub dogmatu religijnego

niepokalany /ɲʲˌɛpɔkalˈanɨ/ (adj)
viaton
  w sensie duchowym: nieobarczony winą czy zmazą

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
hätäily
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

nieporozumienie /ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
väärinkäsitys, väärinymmärrys
  pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji

nieposłuszeństwo /ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
tottelemattomuus
  cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa

nieposłuszny /ɲʲˌɛpɔswˈuʃnɨ/ (adj)
tottelematon
  odznaczający się nieposłuszeństwem

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
tarpeeton
  taki, który nie jest potrzebny

niepowstrzymany /ɲʲˌɛpɔfstʃɨmˈanɨ/ (adj)
pysäyttämätön
  niedający się powstrzymać, powściągnąć

niepożądany /ɲʲˌɛpɔʒɔndˈanɨ/ (adj)
epämieluinen
  taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
intransitiivinen
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzetłumaczalny /ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
kääntymätön
  niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język

nieprzewidywalny /ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/ (adj)
ennalta-arvaamaton
  taki, którego nie da się przewidzieć

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
epäystävällinen
  który nie sprzyja, nastawiony niechętnie, wrogo

nieprzyjemny /ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
epämiellyttävä
  sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
tajuton
  taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoitość /ɲʲˌɛpʃɨzvɔˈitɔɕtɕ/ (n)
siveettömyys, säädyttömyys
  brak przyzwoitości

nieraz /ˈɲɛras/ (adv)
joskus
  czasami, niekiedy

nierealnie /ɲʲˌɛrɛˈalɲʲɛ/ (adv)
epätodellisesti
  w sposób nierealny

nieregularny /ɲʲˌɛrɛɡulˈarnɨ/ (adj)
epäsäännöllinen
  pojawiający się, działający, występujący, w nierównych odstępach czasu

nierozsądny /ɲʲˌɛrɔssˈɔndnɨ/ (adj)
kohtuuton
  bez rozsądku

nierozłączka /ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
kaijanen
  (ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
kiinteistö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

nierówność /ɲɛˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
epätasa-arvo
  brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości

nieskazitelnie /ˌɲɛskaʑiˈtɛlʲɲɛ/ (adv)
moitteettomasti
  w sposób nieskazitelny

nieskończony /ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
ääretön
  niemający końca, niekończący się

niespodzianka /ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka/ (n)
hämmästys
  coś, czego się ktoś nie spodziewa

niespokojny /ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/ (adj)
levoton
  nerwowy
  o czasach, okolicznościach: trudny, zmienny

niesprawiedliwość /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
vääryys
  brak sprawiedliwości
  niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie

niesprawiedliwy /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
epäoikeudenmukainen
  taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości

niestabilny /ˌɲɛstaˈbʲilnɨ/ (adj)
epävakaa
  chwiejny, który nie ma stabilizacji, który się łatwo zmienia

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
valitettavasti, ikävä kyllä
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
kaikki on vastaan, vain saha puoltaa
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęście /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
ilottomuus
  pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń
  przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie

nieszkodliwy /ɲʲˌɛʃkɔdlˈivɨ/ (adj)
harmiton
  niestanowiący zagrożenia

niesławny /ɲʲɛswˈavnɨ/ (adj)
pahamaineinen
  okryty niesławą, okryty hańbą

niesłyszalny /ˌɲɛswɨˈʃalnɨ/ (adj)
kuulumaton
  taki, którego nie da się usłyszeć

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
suvaitsemattomuus
  brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
  negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.

nietolerancyjny /ɲʲˌɛtɔlˌɛrantsˈɨjnɨ/ (adj)
suvaitsematon
  wykazujący się brakiem tolerancji

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
lepakko
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nieuczciwy /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
epärehellinen
  taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu

nieunikniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/ (adj)
väistämätön
  taki, który musi się stać

nieustraszony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ/ (adj)
peloton
  dzielny, nie ulegający strachowi

nieważkość /ɲʲɛvˈaʃkɔɕtɕ/ (n)
painottomuus
  (fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia;

nieważny /ɲɛˈvaʒnɨ/ (adj)
epäkelpo
  bez istotnego elementu i z tego powodu bez znaczenia

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
kiittämätön
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewiara /ɲɛˈvʲjara/ (n)
uskottomuus
  brak wiary w boga, odrzucanie dogmatów religijnych, niewierzenie

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
uskomaton
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
näkymätön
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiedza /ɲɛˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
tietämättömyys
  brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie

niewierność /ɲɛˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
uskottomuus
  zdrada, bycie niewiernym

niewierny Tomasz /ɲɛˈvʲjɛrnɨ ˈtɔ̃maʃ/ (n)
epäilevä Tuomas
  o człowieku, który nie uwierzy w coś, póki tego nie zobaczy, nie dotknie

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
syyttömyys
  cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
syytön, viaton
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewola /ɲɛˈvɔla/ (n)
vankeus
  areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny
orjuus
  brak wolności, suwerenności; zamknięcie

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
orjuus
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolniczy /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
orjallinen
  dotyczący niewolnika lub niewolnictwa

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
orja
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy /ɲʲˌɛvraʒlˈivɨ/ (adj)
haavoittumaton, kestävä
  niepodatny na działanie
sydämetön, tunteeton
  pozbawiony wrażliwości

niewybaczalny /ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
anteeksiantamaton
  taki, którego nie można wybaczyć

niewystarczający /ɲʲˌɛvɨstˌartʃajˈɔntsɨ/ (adj)
puutteellinen
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewód /ˈɲɛvut/ (n)
nuotta
  (rybołówstwo, rybacki) rodzaj sieci rybackiej;

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
epäilemättä
  od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia

niewłaściwy /ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
väärä
  inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być

niezadowolony /ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
tyytymätön
  odczuwający niezadowolenie

niezależnie /ɲʲˌɛzalˈɛʒɲʲɛ/ (adv)
itsenäisesti
  bez związku z czymś (sugeruje brak koordynacji i zależności)

niezależność /ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
riippumattomuus
  bycie niezależnym od kogoś

niezamężny /ˌɲɛzãˈmɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
naimaton
  zwykle o kobiecie: nie mająca męża, będąca panną; nie będąca żoną, małżonką

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
lemmikki
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;

niezapomniany /ɲʲˌɛzapɔmɲʲˈanɨ/ (adj)
mieleenpainuva
  taki, którego nie można zapomnieć

niezaprzeczalny /ɲʲˌɛzapʃɛtʃˈalnɨ/ (adj)
kiistämätön
  taki, któremu nie można zaprzeczyć, nie budzący wątpliwości

niezatapialny /ɲʲˌɛzatapʲˈalnɨ/ (adj)
uppoamaton
  taki, którego nie da się zatopić

niezbędny /ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
korvaamaton
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (n)
epäröinti
  nieumiejętność podjęcia decyzji

niezdolność /ɲɛˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
kykenemättömyys, kyvyttömyys
  brak zdolności do zrobienia czegoś, brak umiejętności

niezdolny /ɲʲɛzdˈɔlnɨ/ (adj)
kykenemätön
  niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

niezgoda /ɲɛˈzɡɔda/ (n)
epäsopu
  brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś

niezidentyfikowany obiekt latający /ɲʲˌɛzidˌɛntɨfˌikɔvˈanɨ ˈɔbjɛkt lˌatajˈɔntsɨ/ (n)
UFO
  obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

niezliczony /ɲʲˌɛzlitʃˈɔnɨ/ (adj)
lukematon
  niedający się zliczyć, bardzo liczny

niezmiernie /ɲʲɛzmʲˈɛrɲʲɛ/ (adv)
suunnattomasti
  w sposób niezmierny; bardzo, wielce, intensywnie

niezmierzony /ɲʲˌɛzmʲɛʒˈɔnɨ/ (adj)
mittaamaton
  tak duży, że trudno zmierzyć, określić wielkość

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
tuntematon
  ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany

niezniszczalny /ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
tuhoutumaton
  taki, którego nie da się zniszczyć

nieznośny /ɲɛˈznɔɕnɨ/ (adj)
kestämätön
  taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący

niezrozumiały /ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
käsittämätön
  (przenośnie, przenośnia) niedający się zinterpretować, niejasny
  niedający się zrozumieć

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
voittamaton
  taki, którego nie da się zwyciężyć

niełupka /ɲɛˈwupka/ (n)
pähkylä
  (botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;

nieśmiałość /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
ujous
  cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
ujo
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
kuolemattomuus
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
kuolematon
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświeży /ɲʲɛɕfʲˈɛʒɨ/ (adj)
pahanhajuinen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który utracił świeżość

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
kantaa
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
ei koskaan, koskaan
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdzie /ˈɲiɟʥ̑ɛ/ (adv)
ei missään
  w żadnym miejscu

nigeryjski /ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/ (adj)
nigerialainen
  odnoszący się do państwa Nigeria

nihilizm /ɲiçˈilizm/ (n)
nihilismi
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nikaraguański /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
nicaragualainen
  odnoszący się do państwa Nikaragua

nikczemny /ɲikˈʧ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
kurja
  podły, niegodziwy, zły; postępujący źle lub świadczący o złym, niegodziwym postępowaniu

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
nikkeli
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikielin /ɲikʲˈɛlin/ (n)
nikkoliitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady arsenków o metalicznym połysku i miedzianoczerwonym kolorze;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
nikotiini
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikt /ɲikt/ (pronoun)
ei kukaan
  żadna osoba

nimfa /ˈɲĩw̃fa/ (n)
nymfi
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody
  (zoologia, zoologiczny) ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów

niniejszym /ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ̃m/ (adv)
täten
  (urzędowy) tak więc, tym oto aktem, pismem, wystąpieniem

niob /ɲɔp/ (n)
niobium, niobi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

nirwana /ɲirˈvãna/ (n)
autuus
  w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
matala, alhainen
  mający mały wymiar w pionie
alhainen, matala
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
matala
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

nisza /ɲˈiʃa/ (n)
rako
  (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby

niszczarka /ɲiʃtʃˈarka/ (n)
silppuri
  urządzenie służące do niszczenia dokumentów

niszczyciel /ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
hävittäjä
  ten, kto niszczy
  (wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających;

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
tuhota, hävittää
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

nit /ɲit/ (n)
niitti
  (technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;

niuton /ˈɲutɔ̃n/ (n)
newton
  (fizyka, fizyczny) jednostka siły w układzie SI;

nivôse /ɲivˈɔsɛ/ (n)
nivôse
  nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

niwchijski /ɲifçˈijski/ (n)
nivhi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski;

nizina /ɲiˈʑĩna/ (n)
alanko
  (geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

nić /ɲiʨ̑/ (n)
lanka
  cienkie włókno używane np. do szycia

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
kuin
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

no /nɔ/ (particle)
jep
  (potocznie, potoczny) …oznaczająca przytaknięcie

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
nobelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc /nɔʦ̑/ (n)
yö
  okres od zmierzchu do świtu;

nocna zmiana /ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna/ (n)
yövuoro
  grupa pracowników wykonująca swoje obowiązki nocą
  okres czasu pracy przebiegający w nocy

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
potta
  naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
öinen
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
yökyöpeli
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

noga /ˈnɔɡa/ (n)
jalka, sääri
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;

nogal /ˈnɔɡal/ (n)
isojalkakana
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Megapodiidae;

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
lahje, puntti
  (krawiectwo) część spodni okrywająca nogę

nonkonformista /ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista/ (n)
toisinajattelija
  ten, kto nie zgadza się z powszechnie panującymi opiniami i wyraża jawnie swój sprzeciw wobec nich

nonsens /ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s/ (n)
hölynpöly
  zupełny brak sensu, niedorzeczność;

nordycki /nɔrˈdɨʦ̑ʲci/ (adj)
pohjoismainen
  (książkowy) północnoeuropejski;

norma /ˈnɔrma/ (n)
normi
  ogólnie przyjęta zasada;

normalizacja /nˌɔrmalizˈatsja/ (n)
normalisointi
  doprowadzenie czegoś do normalnego stanu
  opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności

normalność /nɔrmˈalnɔɕtɕ/ (n)
normaalisuus
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

normalny /nɔrˈmalnɨ/ (adj)
säännönmukainen
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne
normaali, säännönmukainen
  zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być

normatywny /nˌɔrmatˈɨvnɨ/ (adj)
normatiivinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) określający zewnętrzne normy bądź zalecenia językowe
  określający obowiązujące normy

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
norjalainen, norja
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
norja, norjalainen
  język urzędowy Norwegii;

nos /nɔs/ (n)
nenä
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
  dziób samolotu

nosić /ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
kantaa
  fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
  o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
sarvikuono
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nosowy /nɔˈsɔvɨ/ (adj)
nasaali
  (fonetyka, fonetyczny) o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową
  (przymiotnik) od nos

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
nostalgia
  tęsknota, zwłaszcza za krajem

nosze /nˈɔʃɛ/ (n)
paarit
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

noszowy /nɔʃˈɔvɨ/ (n)
paarienkantaja
  sanitariusz, ratownik wyznaczony do noszy

nota /ˈnɔta/ (n)
nootti
  (administracja) oficjalne pismo urzędowe, w szczególności międzyrządowe

notariusz /nɔtˈarjuʃ/ (n)
notaari
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
vihko
  plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

nowicjat /nɔˈvʲiʦ̑ʲjat/ (n)
noviisi
  okres próbny kandydata do zakonu;

nowokaledoński /nˌɔvɔkˌalɛdˈɔɲski/ (adj)
[[Uusi-Kaledonia|uusikaledonia]][[-lainen|lainen]]
  związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii

nowomowa /nˌɔvɔmˈɔva/ (n)
uuskieli
  język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

noworodek /ˌnɔvɔˈrɔdɛk/ (n)
vastasyntynyt
  człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
kasvaimet
  (medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

nowość /ˈnɔvɔɕʨ̑/ (n)
uutuus
  cecha czegoś nowego
  coś nowego

nowożytność /nˌɔvɔʒˈɨtnɔɕtɕ/ (n)
Varhaismoderni
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
uusi, tuore
  istniejący od niedawna
uusi
  taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego

nozdrze /ˈnɔzḍʒɛ/ (n)
sierain
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
sakset
  małe nożyce;

nożyczki do paznokci /nɔʒˈɨtʃki dɔ paznˈɔktɕi/ (n)
kynsisakset
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) narzędzie służące do obcinania paznokci u rąk i u stóp

nuda /ˈnuda/ (n)
tylsyys
  stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
tylsä
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nuklid /nˈuklit/ (n)
nuklidi
  (fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numer /ˈnũmɛr/ (n)
numero
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru

numerować /ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
numeroida
  nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
numeerinen
  składający się z liczb lub cyfr

numizmatyk /nˌumizmˈatɨk/ (n)
numismaatikko
  specjalista w dziedzinie numizmatyki

nunatak /nũˈnatak/ (n)
nunatak
  (geologia, geologiczny) wzniesienie wystające nad powierzchnię lodowca lub lądolodu i zewsząd otoczone przez pokrywę lodową;

nur /nur/ (n)
kuikka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;

nur białodzioby /ˈnur ˌbʲjawɔˈʥ̑ɔbɨ/ (n)
jääkuikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia adamsii, gatunek ptaka z rodziny nurów;

nur czarnoszyi /ˈnur ˌʧ̑arnɔˈʃɨji/ (n)
kuikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia arctica, duży ptak wodny z rodziny nurów, zamieszkuje północną Eurazję;

nur pacyficzny /nˈur pˌatsɨfˈitʃnɨ/ (n)
tundrakuikka
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia pacifica, gatunek ptaka z rodziny nurów;

nur rdzawoszyi /ˈnur ˌːʣ̑avɔˈʃɨji/ (n)
kaakkuri
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia stellata, duży ptak wodny, jeden z pięću gatunków nurów;

nurek /ˈnurɛk/ (n)
sukeltaja
  człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych
sarvikiisla
  (ornitologia, ornitologiczny) Cerorhinca monocerata, ptak z rodziny alk;

nurkowanie /ˌnurkɔˈvãɲɛ/ (n)
sukellus
  (przenośnie, przenośnia) szybkie chowanie się w czymś
  (rzeczownik odczasownikowy) od: nurkować
  o samolotach, ptakach szybki lot w dół
  pływanie pod wodą;
  skakanie do wody

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
sukeltaa
  pływać pod powierzchnią wody

nurniczek /nurʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
kiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak morski z rodziny alk, z rodzajów Aethia i Ptychoramphus

nurniczek ciemny /nurɲˈitʃɛk tɕˈɛmnɨ/ (n)
ulappakiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) Ptychoramphus aleuticus, mały ptak morski z rodziny alk

nurniczek czubaty /nurʲˈɲiʧ̑ɛk ʧ̑uˈbatɨ/ (n)
töyhtökiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) Aethia cristatella, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północy Oceanu Spokojnego

nurniczek krasnodzioby /nurʲˈɲiʧ̑ɛk ˌːrasnɔˈʥ̑ɔbɨ/ (n)
punanokkakiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) Aethia psittacula, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północy Pacyfiku

nurniczek malutki /nurɲˈitʃɛk malˈutki/ (n)
pikkukiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) Aethia pusilla, mały ptak morski z rodziny alk, rodzaju nurniczków;

nurniczek wąsaty /nurɲˈitʃɛɡ vɔ̃sˈatɨ/ (n)
hapsukiislanen
  (ornitologia, ornitologiczny) Aethia pygmaea, mały ptak morski z rodziny alk, rodzaju nurniczków;

nurnik /ˈnurʲɲik/ (n)
riskilä
  (ornitologia, ornitologiczny) Cepphus, morski ptak z rodziny alk;

nurnik aleucki /nˈurɲik alˈɛwtski/ (n)
tyynenmerenriskilä
  (ornitologia, ornitologiczny) Cepphus columba, gatunek ptaka z rodziny alk, rodzaju nurników, występujący na północy Oceanu Spokojnego,

nurnik ochocki /nˈurɲik ɔxˈɔtski/ (n)
nokiriskilä
  (ornitologia, ornitologiczny) Cepphus carbo, gatunek ptaka z rodziny alk, rodzaju nurników, występujący na północy Oceanu Spokojnego

nurogęś /nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ/ (n)
isokoskelo
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus merganser, tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy;

nurzec /nˈuʒɛts/ (n)
myrskysukeltaja
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Pelecanoididae;

nurzyk /ˈnuʒɨk/ (n)
kiisla
  (ornitologia, ornitologiczny) Uria, ptak morski gnieżdżący się na skalistych północnych wybrzeżach;

nurzyk polarny /ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ/ (n)
pohjankiisla
  (ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach;

nuta /ˈnuta/ (n)
nuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
nutria
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nużyca /nuʒˈɨtsa/ (n)
kapi
  (weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;

nyktofobia /ˌnɨktɔˈfɔbʲja/ (n)
nyktofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;

nylon /ˈnɨlɔ̃n/ (n)
nailon
  tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch

nów /nuf/ (n)
uusikuu
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
veitsi
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

nęcić /ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
houkuttaa
  działać przyciągająco

nędzny /ˈnɛ̃nʣ̑nɨ/ (adj)
kurja
  niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony

o /ɔ/ (preposition)
vasten
  …wskazujący fizyczną przeszkodę w ruchu
-sta
  …wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

o wilku mowa /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva/ (idiom)
siinä paha missä mainitaan
  wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach

oaza /ɔˈaza/ (n)
keidas
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

oba /ˈɔba/ (collective)
molemmat
  dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden i drugi

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
kanta, korko
  część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obchodzić się jak z jajkiem /ɔpxˈɔdʑitɕ ɕɛ jˈaɡ z jˈajkʲɛm/ (v)
pitää kuin kukkaa kämmenellä
  obchodzić się z kimś lub czymś bardzo ostrożnie, ze szczególną delikatnością

obchód /ˈɔpxut/ (n)
kierros
  kontrolne obejście danego miejsca

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (adj)
vieras
  nienależący do jakiegoś kręgu

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
muukalainen
  ktoś nienależący do danej grupy

obcęgi /ɔptsˈɛŋɡʲi/ (n)
pihdit, tongit
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
läsnäolo
  bycie, przebywanie gdzieś
  uczestnictwo w wydarzeniu, spotkaniu, stawienie się gdzieś

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
nykyinen
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny

obejmować /ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
käsittää
  mieścić w sobie
omaksua
  otaczać ramionami

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
obeliski
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

obfitość /ɔpˈfʲitɔɕʨ̑/ (n)
runsaus
  duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś

obfity /ɔpˈfʲitɨ/ (adj)
runsas
  występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
lounas
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiecywać /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑/ (v)
luvata
  mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę

obiecywać gruszki na wierzbie /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʥ̑ ˈɡruʃʲci na‿ˈvʲjɛʒbʲjɛ/ (v)
luvata kuu taivaalta
  składać obietnice bez pokrycia

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
olio
  (informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury
  osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
objekti
  rzecz fizycznie istniejąca

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
objektiivi, linssi
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obiektyw szerokokątny /ɔˈbʲjɛktɨf ˌʃɛrɔkɔˈkɔ̃ntnɨ/ (n)
laajakulmaobjektiivi
  (fotografia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej, obejmujący większe pole widzenia niż obiektyw standardowy, pozwalający na fotografowanie dużych przedmiotów z małych odległości;

obiektywny /ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
hyväksytty
  istniejący niezależnie od poznającego podmiotu
  odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń

obieraczka /ˌɔbʲjɛˈraʧ̑ka/ (n)
kuorimaveitsi
  (potocznie, potoczny) przyrząd służący do obierania warzyw ze skóry

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
lupaus
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

objaw /ˈɔbʲjaf/ (n)
oire
  oznaka jakiegoś zjawiska

objazd /ˈɔbʲjast/ (n)
kiertotie
  (motoryzacja) tymczasowa trasa wyznaczona w celu ominięcia miejsca zablokowanego przez roboty drogowe lub wypadek

objętość /ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
tilavuus
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni

oblegać /ɔblˈɛɡatɕ/ (v)
motittaa
  (wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
piiritys
  otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
solisluu
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojętność /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
penseys
  brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś

obojętny /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
välinpitämätön
  taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś

obok /ˈɔbɔk/ (preposition)
...[[-n]] vierellä
  w niedużej odległości

obora /ɔˈbɔra/ (n)
navetta
  budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
velvollisuus
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obowiązkowy /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/ (adj)
pakollinen
  będący czyimś obowiązkiem

obrabiarka /ˌɔbraˈbʲjarka/ (n)
työstökone
  maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów;

obraz /ˈɔbras/ (n)
kuva
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
  widok na ekranie urządzenia
  całościowy opis osoby, przedmiotu lub zagadnienia
  wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia

obraza /ɔbˈraza/ (n)
loukkaus
  urażenie czyjejś godności osobistej

obraźliwy /ˌɔbraʑˈlʲivɨ/ (adj)
hyökkäävä
  stanowiący dla kogoś obrazę

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
puolustus
  (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją

obrotnica /ˌɔbrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kääntöpöytä
  (kolejnictwo) urządzenie służące do zmiany kierunku pojazdu dokonywanej przez obrót platformy, na której pojazd stoi;

obrotnik /ɔbˈrɔtʲɲik/ (n)
aksis
  (anatomia, anatomiczny) drugi kręg szyjny;

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
puolustaja
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny

obroża /ɔbˈrɔʒa/ (n)
kaulapanta
  taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus /ˈɔbrus/ (n)
pöytäliina
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
ympärileikkaus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzęk /ˈɔbʒɛŋk/ (n)
turvotus
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obróbka /ɔbˈrupka/ (n)
prosessointi
  proces nadawania obiektowi założonych właściwości;

obrót /ˈɔbrut/ (n)
kierros
  (geometria) odwzorowanie geometryczne, jedna z izometrii, obok przesunięcia i symetrii;
  ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny

obrączka /ɔbˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
rengas
  (jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu noszone na palcu jako ozdoba

obrączka ślubna /ɔbrˈɔntʃka ɕlˈubna/ (n)
vihkisormus
  (jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu, zazwyczaj bez oczka, noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa;

obręcz /ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
vanne
  sztywny pas z połączonymi końcami, opasujący coś
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu;

obsada /ɔpsˈada/ (n)
kokoonpano
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) zespół ludzi, który wciela się w role w sztuce, filmie, przedstawieniu baletowym, kabaretowym, operowym itp.

obsceniczny /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
kuvottava
  nieprzyzwoity, nieodpowiedni do pokazywania w miejscach publicznych

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
havainnointi
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów
  wniosek sformułowany w wyniku obserwacji (1.1)

obserwatorium /ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm/ (n)
havaintoasema
  miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa;

obserwatorium astronomiczne /ˌɔpsɛrvatˈɔrjum ˌastrɔnɔmˈitʃnɛ/ (n)
observatorio
  (astronomia, astronomiczny) miejsce lub budowla do obserwacji ciał i zjawisk na nieboskłonie;

obserwowalny /ˌɔpsɛrvɔvˈalnɨ/ (adj)
havaittava
  możliwy do zaobserwowania w jakikolwiek sposób

obserwować /ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
seurata
  spostrzegać
havainnoida
  uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś

obsesja /ɔpˈsɛsʲja/ (n)
pakkomielle
  (książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności

obsesyjny /ˌɔpsɛsˈɨjnɨ/ (adj)
pakkomielteinen
  właściwy obsesji, taki, jak w obsesji

obstrukcja /ɔpstrˈuktsja/ (n)
tukkeuma
  hamowanie sprawnego przebiegu czegoś

obszar /ˈɔpʃar/ (n)
ala
  ograniczona część powierzchni, zwykle dużych rozmiarów

obszerny /ɔpˈʃɛrnɨ/ (adj)
avara
  dużych rozmiarów

obsługiwać /ˌɔpswuˈɟivaʨ̑/ (v)
palvella
  wykonywać usługi na rzecz kogoś lub na rzecz jakiegoś przedsięwzięcia

oburęczny /ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
molempikätinen
  posługujący się z równą sprawnością obiema rękami

obuwie /ɔˈbuvʲjɛ/ (n)
jalkine
  wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami

obwodnica /ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ohitustie
  droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie;

obwód /ˈɔbvut/ (n)
piiri
  (elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd;
kehä
  (geometria) długość brzegu figury geometrycznej;

obwód drukowany /ˈɔbvud drˌukɔvˈanɨ/ (n)
piirilevy
  (elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych;

obwód murmański /ˈɔbvut murmˈaɲski/ (pn)
Murmanskin alue
  (geografia, geograficzny) obwód w północno zachodniej części Federacji Rosyjskiej niemal w całości leżący poza kołem podbiegunowym;

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
kansalainen
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
kansalaisuus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
oboe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz /ˈɔbus/ (n)
leiri
  wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje

obóz dla uchodźców /ˈɔbuz dla uxˈɔtɕtsuf/ (n)
pakolaisleiri
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
pilvi
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

obłączek /ɔbwˈɔntʃɛk/ (n)
lunula
  (anatomia, anatomiczny) białawy obszar luźnej skóry w kształcie półksiężyca u nasady paznokcia;

obłąkany /ˌɔbwɔŋkˈanɨ/ (adj)
häiriintynyt
  będący w stanie obłąkania

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
valtameri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
meritiede
  nauka o oceanach i morzach;

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
oselotti
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju (1.1)

ocena /ɔˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
arvosana
  (szkolnictwo, szkolny) nota dawana uczniowi lub studentowi
arviointi
  opinia kogoś o czymś lub kimś
  oszacowanie wartości czegoś

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
etikka
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5–10%, czasem z domieszkami;

ochlokracja /ˌɔxlɔkrˈatsja/ (n)
alhaisovalta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum;

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
kateus
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochra /ˈɔxra/ (n)
okra
  barwa żółtobrunatna

ochrona /ɔxˈrɔ̃na/ (n)
turva
  dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu

ochrypły /ɔxrˈɨpwɨ/ (adj)
käheä
  (medycyna, medyczny) taki, który ochrypł

octan /ˈɔktãn/ (n)
asetaatti
  (chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;

oczekiwanie /ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (n)
odotus
  pragnienie, żądanie
  czekanie na kogoś lub na coś z nadzieją lub niecierpliwością

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
odottaa
  dłużej czekać

oczny /ˈɔʧ̑nɨ/ (adj)
silmä
  dotyczący oka, związany z okiem, oczami

oczodół /ɔˈʧ̑ɔduw/ (n)
silmäkuoppa
  (anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;

oczyszczenie /ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
puhdistaminen
  otrzymanie czystej substancji z substratu

oczytany /ˌɔtʃɨtˈanɨ/ (adj)
lukenut
  taki, który przeczytał wiele książek

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
ilmeinen
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (interjection)
tietysti
  wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
totta kai
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
alkaen
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot

od czasu do czasu /ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu/ (adv)
silloin tällöin
  co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często

oda /ˈɔda/ (n)
oodi
  patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;

odbicie /ɔdˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
heijastuminen
  (fizyka, fizyczny) refleks świetlny;
  obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni

odbijacz /ɔdˈbʲijaʧ̑/ (n)
fendari
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu;

odbiornik /ɔdbjˈɔrɲik/ (n)
vastaanotin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne odbierające fale elektromagnetyczne

odbiór /ˈɔdbʲjur/ (n)
vastaanotto
  (elektronika, elektroniczny) wychwycenie sygnału radiowego lub telewizyjnego
  (fizjologia, fizjologiczny) odczuwanie sygnałów ze zmysłów

odbudowa /ˌɔdbuˈdɔva/ (n)
palauttaminen
  odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
peräaukko, anus
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbytnica /ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
peräsuoli
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków;

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
sävy
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
jana
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;
jakso
  jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno

odcisk /ˈɔtʲʨ̑isk/ (n)
painauma
  odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
sormenjälki
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

odczasownikowy /ˌɔttʃasˌɔvɲikˈɔvɨ/ (adj)
deverbaalinen
  (gramatyka) utworzony od czasownika, pochodzący od czasownika

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
hengittää
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddziaływanie /ˌɔdʲʥ̑awɨˈvãɲɛ/ (n)
vaikuttaminen
  (książkowy) wywierany wpływ

oddzielić ziarno od plew /ɔdʲˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈʑarnɔ ːt‿ˈplɛf/ (v)
erottaa jyvät akanoista
  wybrać to, co wartościowe, spośród tego, co niewiele warte lub bezwartościowe

oddzielnie /ɔddʑˈɛlɲʲɛ/ (adv)
erikseen
  nie razem, osobno

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
vähennyslasku
  (matematyka, matematyczny) działanie odwrotne do dodawania;

odejmować /ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
vähentää
  (matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania;

odkrycie /ɔtˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
löydös
  napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
pölynimuri
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odkurzać /ɔtˈkuʒaʨ̑/ (v)
imuroida
  odkurzaczem usuwać kurz, brud, śmieci itd.

odległość /ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
välimatka
  długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami

odległy /ɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
kaukainen
  znajdujący się daleko

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
taivutus
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.
muunnos
  rodzaj, gatunek, wariant, klasa

odmieniec jaskiniowy /ɔdmʲˈɛɲʲɛts jˌaskiɲʲˈɔvɨ/ (n)
olmi
  (zoologia, zoologiczny) Proteus anguinus, gatunek płaza ogoniastego zamieszkujący jaskinie na Półwyspie Bałkańskim;

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
erilainen
  różny

odmowa /ɔdˈmɔva/ (n)
epuu
  niewyrażenie zgody

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
lepo
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
levätä
  przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporność /ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
immuniteetti
  (medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
vastata
  udzielać odpowiedzi

odpowiedni /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
sopiva
  spełniający wymagane warunki

odpowiednio /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ/ (adv)
vastaavasti
  (książkowy) w tej samej kolejności
asiallisesti
  w sposób odpowiedni; właściwie, stosownie

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
edesvastuu, vastuu
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
vastuussa
  będący przyczyną
  mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
  poważnie traktujący swoje obowiązki
  przeznaczony do pewnej czynności

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
vastaus
  reakcja na pytanie

odpukać w niemalowane drewno /ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/ (idiom)
koputtaa puuta
  pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy

odpychający /ˌɔtpɨxajˈɔntsɨ/ (adj)
vastenmielinen
  taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie

odpychać /ɔtpˈɨxatɕ/ (v)
etoa
  powodować niechęć

odpływ /ˈɔtpwɨf/ (n)
laskuvesi
  (hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów

odra /ˈɔdra/ (n)
tuhkarokko
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odrobina /ˌɔdrɔˈbʲĩna/ (n)
aavistus
  bardzo mała ilość czegoś

odruch /ˈɔdrux/ (n)
heijaste
  (biologia, biologiczny) reakcja ustroju na bodziec, przebiegająca za pośrednictwem układu nerwowego

odrzucać /ɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
kieltää
  wykonywać czynność świadczącą o nieakceptowaniu czegoś

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
korvaus, vahingonkorvaus, hyvitys
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
vastamyrkky
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;

odtwarzacz /ɔttfˈaʒatʃ/ (n)
soitin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
tästedes
  od tej chwili, od teraz

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
rohkeus
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odważnie /ɔdˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
rohkeasti
  w sposób odważny, z odwagą, śmiałością

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
rohkea
  taki, który ma odwagę
  taki, który jest wynikiem działania odwagi, świadczy o czyjejś odwadze

odwet /ˈɔdvɛt/ (n)
kostoisku
  odwzajemnienie za zło

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
käydä, vierailla
  składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś

odwracalny /ˌɔdvratsˈalnɨ/ (adj)
reversiibeli
  taki, który daje się odwrócić, zdolny do powrotu do stanu pierwotnego

odwrotność /ɔdˈvrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
käänteisluku
  (matematyka, matematyczny) liczba, która pomnożona przez daną niezerową liczbę daje jeden;

odwrót /ˈɔdvrut/ (n)
perääntyä
  (wojskowość, wojskowy) wycofanie się wojska
vetäytyä
  wyjście z trwania w czymś

odwłok /ˈɔdvwɔk/ (n)
takaruumis
  (zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
vaatetus
  ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odżywka do włosów /ɔdʒˈɨfka dɔ vwˈɔsuf/ (n)
hiustenhoitoaine
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

oferta /ɔˈfɛrta/ (n)
tarjous
  (potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
uhri
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
upseeri
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalnie /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
virallisesti
  w sposób oficjalny

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
virallinen
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oganeson /ɔɡˈanɛsɔn/ (n)
oganesson
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Og i liczbie atomowej 118;

ogar /ˈɔɡar/ (n)
vihikoira
  gończy pies myśliwski

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
ori
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
tuli
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;
  (przenośnie, przenośnia) głębokie zaangażowanie w coś, przeżywanie czegoś
  (wojskowość, wojskowy) strzelanie z broni palnej

oglądać /ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
katsoa
  przypatrywać się komuś lub czemuś

ognie świętego Elma /ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma/ (n)
Elmon tuli
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego;

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
polttopiste, fokus
  (fizyka, fizyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie
nuotio, valkea
  ułożony, płonący stos drewna

ogniskowa /ˌɔɟɲiˈskɔva/ (n)
polttoväli
  (fizyka, fizyczny) (fotografia) odległość ogniska układu optycznego od soczewki lub zwierciadła;

ogniwo /ɔɟˈɲivɔ/ (n)
paristo
  (technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego
lenkki
  kółko w łańcuchu

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
häntä, pyrstö
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  końcowa część jakiegoś przedmiotu

ogonek /ɔˈɡɔ̃nɛk/ (n)
häntä
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak diakrytyczny w postaci ogonka (1.2) umieszczany pod literą

ogorzałka /ˌɔɡɔˈʒawka/ (n)
lapasotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya marila, gatunek kaczki z grupy grążyc;

ogr /ɔkr̥/ (n)
jätti
  legendarne stworzenie;

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
rajoitettu
  taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogrodnictwo /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
puutarhanhoito
  (rolnictwo, rolniczy) uprawa drzew owocowych, roślin ozdobnych i warzyw
  dział rolnictwa zajmujący się takimi uprawami

ogrodnik /ɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
puutarhuri
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem

ogryzek /ɔˈɡrɨzɛk/ (n)
kara
  ogryziony, niedojedzony kawałek czegoś (np. jabłka)

ogrzewanie /ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/ (n)
lämmitys
  czynność dostarczania ciepła
  urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło

ogrzewać /ɔˈɡʒɛvaʨ̑/ (v)
lämmitellä
  zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
puutarha
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród botaniczny /ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
kasvitieteellinen puutarha
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających;

ogród zimowy /ˈɔɡrud ʑimˈɔvɨ/ (n)
talvipuutarha
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wydzielona i mocno przeszklona część budynku wypełniona wieloma wyeksponowanymi całorocznymi roślinami;

ogólnie /ɔˈɡulʲɲɛ/ (adv)
yleisesti
  powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy
  w sposób pozbawiony wnikania w szczegóły

ogólny /ɔˈɡulnɨ/ (adj)
yleinen
  nieuwzględniający szczegółów
  zbierający w całość

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
kurkkuyrtti, rohtopurasruoho
  (botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
kurkku
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;

ohar /ˈɔxar/ (n)
ristisorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
isä
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
kummisetä
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną
  (etnografia, etnograficzny) przywódca mafijny we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych

ojcostwo /ɔjˈʦ̑ɔstfɔ/ (n)
isyys
  bycie ojcem

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
isäpuoli
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
isänmaa
  kraj, w którym ktoś się urodził;

okapi /ɔˈkapʲi/ (n)
okapi
  (zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okaryna /ˌɔkaˈrɨ̃na/ (n)
okariina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;

okazały /ˌɔkazˈawɨ/ (adj)
kookas
  mający imponujące rozmiary

okazja czyni złodzieja /ɔˈkazʲja ˈʧ̑ɨ̃ɲi zwɔˈʥ̑ɛ̇ja/ (proverb)
tilaisuus tekee varkaan
  możliwość szybkiego, nieoczekiwanego wzbogacenia się jest pokusą do kradzieży

okiennica /ˌɔcɛ̇̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
ikkunaluukku
  rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz;

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
ikkuna
  oszklony otwór w ścianie
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra

oknówka /ɔkˈnufka/ (n)
räystäspääsky
  (ornitologia, ornitologiczny) Delichon urbica, pospolity w Polsce gatunek jaskółki;

oko /ˈɔkɔ/ (n)
silmä
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) krążek tłuszczu na powierzchni płynu
  (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
  w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
silmä silmästä
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

oko złożone /ˈɔkɔ zwɔʒˈɔnɛ/ (n)
verkkosilmä
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) rodzaj oka występujący u owadów, wijów i niektórych skorupiaków, składające się z tysięcy drobnych omatidiów;

okolicznik /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
adverbiaali
  (gramatyka) część zdania określająca czasownik;

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
olosuhteet
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

okostna /ɔˈkɔstna/ (n)
luukalvo
  (anatomia, anatomiczny) błona otaczająca i ochraniająca kości;

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
noin
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
noin
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okołoporodowy /ˌɔkɔwɔpɔrɔˈdɔvɨ/ (adj)
perinataalinen
  taki, który ma miejsce w okresie porodu oraz bezpośrednio przed nim lub po nim

okołorostek /ˌɔkɔwɔˈrɔstɛk/ (n)
sirkumfiksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy otaczający leksem, np. morfem otaczający rdzeń;

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
ahven
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis, słodkowodna ryba drapieżna;

okres /ˈɔkrɛs/ (n)
aika
  (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem
ajanjakso
  przedział czasu, czas trwania czegoś

okres wegetacyjny /ˈɔkrɛz vˌɛɡɛtatsˈɨjnɨ/ (n)
kasvukausi
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) część roku, gdy roślinność może się rozwijać ze względu na dostateczną ilość wilgoci i ciepła;

okresowy /ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (adj)
jaksollinen
  cyklicznie powtarzający się

okropnie /ɔkrˈɔpɲʲɛ/ (adv)
hirmuisesti
  (potocznie, potoczny) niezmiernie, bardzo, ogromnie
  źle, strasznie, przerażająco

okropny /ɔˈkrɔpnɨ/ (adj)
hirveä
  wywołujący strach, odrzucający

okrucieństwo /ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
hirmuteko
  skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom;

okrutnie /ɔˈkrutʲɲɛ/ (adv)
julmasti
  (odprzymiotnikowy) okrutny

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
julma
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrzemka /ɔˈkʃɛ̃mka/ (n)
piilevä
  jednokomórkowy glon z typu chryzofitów;

okrzyk /ˈɔkʃɨk/ (n)
huudahdus
  głośny dźwięk wydany przez człowieka, wyrażający silne emocje lub mające zwrócić uwagę innych

okrąg /ˈɔkrɔ̃ŋk/ (n)
ympyrä
  (geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu);
  kształt utworzony na podobieństwo okręgu (1.1)

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
pyöreä
  mający kształt koła, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okrążenie /ˌɔkrɔ̃ʒˈɛɲʲɛ/ (n)
kierros
  droga, trasa, którą ktoś przebył dookoła czegoś

okręt /ˈɔkrɛ̃nt/ (n)
sotalaiva
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa;

okręt liniowy /ˈɔkrɛ̃nt lʲĩˈɲjɔvɨ/ (n)
linjalaiva
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) okręt wojenny wystarczająco duży, by walczyć w linii bojowej;

okręt podwodny /ˈɔkrɛnt pɔdvˈɔdnɨ/ (n)
sukellusvene
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okrężnica /ˌɔkrɛ̃ʒɲˈitsa/ (n)
lynkkysuoli
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego

okrężny /ɔkrˈɛ̃ʒnɨ/ (adj)
epäsuora
  dążący do celu nie wprost
  okrążający coś poprzez ruch, przemieszczenie

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
oksymoron
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;

oksytocyna /ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
oksitosiini
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

oktan /ˈɔktãn/ (n)
oktaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny;

oktawa /ɔkˈtava/ (n)
oktaavi
  (literacko) strofa składająca się z ośmiu wierszy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej
  przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
silmälasit
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
aurinkolasit
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okulista /ˌɔkuˈlʲista/ (n)
silmälääkäri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu

okultyzm /ɔkˈultɨzm/ (n)
okkultismi
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup /ˈɔkup/ (n)
lunnaat
  pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
miehitys
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okupant /ɔˈkupãnt/ (n)
miehittäjä
  państwo dokonujące okupacji innego państwa

okupować /ˌɔkuˈpɔvaʨ̑/ (v)
miehittää
  zbrojnie zajmować terytorium innego państwa

okwiat /ˈɔkfʲjat/ (n)
kehä
  (botanika, botaniczny) część kwiatu złożona z kielicha i korony osłaniająca pręciki i słupek lub słupki;

okładka /ɔˈkwatka/ (n)
kansi
  wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu

olbrzym /ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
jättiläinen
  człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile

olcha /ˈɔlxa/ (n)
leppä
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., rodzaj drzew z rodziny brzozowatych;

olej /ˈɔlɛj/ (n)
öljy
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej palmowy /ˈɔlɛj palmˈɔvɨ/ (n)
palmuöljy
  (spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;

olej rycynowy /ˈɔlɛj rˌɨtsɨnˈɔvɨ/ (n)
risiiniöljy
  olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej słonecznikowy /ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
auringonkukkaöljy
  olej wytwarzany z nasion słonecznika;

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
eteerinen öljy
  mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

oligarcha /ˌɔliɡˈarxa/ (n)
oligarkki
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii

oligarchia /ˌɔlʲiˈɡarxʲja/ (n)
harvainvalta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielka grupa uprzywilejowanych ludzi sprawująca władzę lub mająca na nią duży wpływ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;

oligocen /ˌɔlʲiˈɡɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
oligoseenikausi
  (geologia, geologiczny) najmłodsza epoka paleogenu

olimpiada /ˌɔlʲĩmˈpʲjada/ (n)
olympiadi
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: odstęp czasu między dwoma następującymi po sobie igrzyskami, trwający zazwyczaj cztery lata;
  (sport, sportowy) igrzyska olimpijskie
  zawody, rozgrywki, konkursy o wysokiej randze lub dużym znaczeniu

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
öljypuu
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;
oliivi
  owoc oliwki (1.1)

om /ɔ̃m/ (n)
ohmi
  (elektryczność) jednostka oporu elektrycznego;

ombudsman /ɔ̃mˈbutsmãn/ (n)
oikeusasiamies
  (zobacz) rzecznik praw obywatelskich

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
pyörtyminen
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
oomega
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dwudziestej czwartej litery alfabetu greckiego, ω;

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
munakas, omeletti
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omnibus /ɔ̃mʲˈɲibus/ (n)
bussi
  (motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd;

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
hän, se
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
hän, se
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onager /ɔ̃ˈnaɡɛr/ (n)
aasialainen villiaasi
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty;
  (zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny;

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
onania
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
he
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
he
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onkologia /ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/ (n)
onkologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami

onomastyka /ˌɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
nimistöntutkimus
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (osobowych i geograficznych);

onomatopeja /ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/ (n)
onomatopoeesi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
ontologia
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

onuca /ɔ̃ˈnuʦ̑a/ (n)
jalkarätti
  pas tkaniny do owijania stopy;

onyks /ˈɔnɨks/ (n)
onyksi
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
oologia
  (ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
luostari
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opakowanie /ˌɔpakɔˈvãɲɛ/ (n)
pakkausmateriaali
  (rzeczownik odczasownikowy) od: opakować

opal /ˈɔpal/ (n)
opaali
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
rusketus
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opanowanie /ˌɔpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
itsehillintä
  spokój, panowanie nad swoimi emocjami

opat /ˈɔpat/ (n)
apotti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatrunek /ˌɔpatrˈunɛk/ (n)
haavaside
  (medycyna, medyczny) materiał do zabezpieczania i leczenia uszkodzeń ciała

opera /ˈɔpɛra/ (n)
ooppera
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
leikkaus
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
  działania skierowane na wykonanie określonego zadania

operator /ˌɔpɛˈratɔr/ (n)
keskuksenhoitaja
  człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie
  (matematyka, matematyczny) funkcja; najczęściej określenie funkcji przekształcającej funkcję w funkcję

operetka /ˌɔpɛrˈɛtka/ (n)
operetti
  sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze

opieka /ɔˈpʲjɛka/ (n)
hoito
  dbanie o kogoś lub coś;

opieka zdrowotna /ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna/ (n)
terveydenhuolto
  ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich;

opiekować się /ˌɔpʲjɛˈkɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
huolehtia
  sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś

opiekun /ɔˈpʲjɛkũn/ (n)
edunvalvoja
  osoba, która się kimś lub czymś opiekuje

opiekun klienta /ɔpʲˈɛkun kljˈɛnta/ (n)
yhteyspäällikkö
  osoba odpowiedzialna za bezpośredni kontakt z klientem – w agencji reklamowej, banku itp.;

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
mielipide, neuvoa
  sąd, zdanie na jakiś temat

opis /ˈɔpʲis/ (n)
kuvaus
  określenie podstawowych cech czegoś

opisowy /ˌɔpisˈɔvɨ/ (adj)
kuvaileva
  mający charakter opisu

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
oopiumi
  wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opiłek /ɔˈpʲiwɛk/ (n)
jauhe
  mały kawałek metalu powstający podczas piłowania za pomocą pilnika lub piły

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
rengas
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oportunizm /ˌɔpɔrˈtũɲism̥/ (n)
opportunismi
  postawa moralna człowieka kierującego się w swym postępowaniu nie powszechnie przyjętymi zasadami, lecz tym, co w danej sytuacji jest dla niego korzystne;

opowiadanie /ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
kertomus
  coś, co zostało opowiedziane
  krótki utwór epicki

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
kertoa
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opowieść /ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
satu
  (językoznawstwo, językoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści
  opowiadana historia

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
oppositio
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie

oprawca /ɔˈprafʦ̑a/ (n)
kiduttaja
  osoba torturująca lub mordująca z czyjegoś polecenia

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
ohjelmisto, tietokoneohjelma
  ogół programów komputerowych

opryszczka /ɔprˈɨʃtʃka/ (n)
yskänrokko, huuliherpes, rokahtuma
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

optyk /ˈɔptɨk/ (n)
optikko
  naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki
  rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary
  sprzedawca okularów

optyka /ˈɔptɨkˌa/ (n)
optiikka
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymistyczny /ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
optimistinen
  pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie

opuszczony /ˌɔpuʃtʃˈɔnɨ/ (adj)
hylätty
  taki, którego opuszczono
  zniszczony wskutek zaniedbania

opuszka /ɔpˈuʃka/ (n)
sormenpää
  (anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca

opór /ˈɔpur/ (n)
vastus
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  w lm przeszkody, utrudnienia

opóźnienie /ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
viivästys
  odsunięcie zdarzenia w czasie

opłata /ɔˈpwata/ (n)
maksu
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłucna /ɔpwˈutsna/ (n)
keuhkopussi
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
orangit
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

oranżada /ˌɔrãn͇ˈʒada/ (n)
appelsiinijuoma
  napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
kyntää
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
kiertorata
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
orkidea
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

order /ˈɔrdɛr/ (n)
kunniamerkki
  wysokiej rangi odznaczenie, wywodzące się z dawnych zakonów rycerskich (religijnych i świeckich);

oregano /ˌɔrɛˈɡãnɔ/ (n)
mäkimeirami
  (botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L.
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) liście lebiodki stosowane jako przyprawa

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
elin, toimielin
  część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego

organiczny /ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
orgaaninen
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

organista /ˌɔrɡãˈɲista/ (n)
urkuri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na organach;

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
järjestö, organisaatio
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizacja pozarządowa /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva/ (n)
kansalaisjärjestö
  stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
eliö, organismi
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;

organizować /ˌɔrɡãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
järjestellä
  porządkować, zbierać, zakładać coś; układać coś w pewną całość podległą określonym normom

organy /ɔrɡˈanɨ/ (n)
urut
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
orgasmi
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
orgiat
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orientacja seksualna /ˌɔrjɛntˈatsja sˌɛksuˈalna/ (n)
seksuaalinen suuntautuminen
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

origami /ˌɔrʲiˈɡãmʲi/ (n)
origami
  (sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

ork /ɔrk/ (n)
örkki
  (literacko) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą

orka /ˈɔrka/ (n)
auraaminen, kyntäminen
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwa gleby;
miekkavalas
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca, drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
orkesteri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orlik /ˈɔrlʲik/ (n)
akileija
  (botanika, botaniczny) Aquilegia, roślina zielna o dużych, różnobarwnych kwiatach;

orlik krzykliwy /ˈɔrlik kʃɨklˈivɨ/ (n)
pikkukiljukotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila pomarina, ptak drapieżny z podrodziny orłów należący do polskiej ornitofauny;

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
armenia
  związany z Ormianami

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (n)
armenia
  język urzędowy Armenii;

ornament /ɔrˈnãmɛ̃nt/ (n)
koriste
  (sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym,

ornat /ˈɔrnat/ (n)
kasukka
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
lintutieteilijä
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
  (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ichtiologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
lintutiede, ornitologia
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
orogenia
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

ortoepia /ˌɔrtɔˈɛpja/ (n)
ortoepia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o normach wymowy

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
oikeinkirjoitus, ortografia
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
pähkinä
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzech laskowy /ˈɔʒɛx laskˈɔvɨ/ (n)
hasselpähkinä
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny

orzech włoski /ˈɔʒɛɣ vwˈɔski/ (n)
pähkinä
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne nasiono, orzech z drzewa (1.2)

orzech ziemny /ˈɔʒɛγʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
maapähkinä
  (botanika, botaniczny) (Arachis hypogaea) brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona;

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
predikaatti
  (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu

orzeszek piniowy /ɔʒˈɛʃɛk piɲʲˈɔvɨ/ (n)
pinjansiemen
  (spożywczy) jadalne drobne nasiono niektórych gatunków sosny, w szczególności sosny pinii;

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
kotka
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;

osa /ˈɔsa/ (n)
ampiainen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osad /ˈɔsat/ (n)
jäte
  (chemia, chemiczny) substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego;

oset /ˈɔsɛt/ (n)
ohdake
  (botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

osetyjski /ˌɔsɛˈtɨjsʲci/ (adj)
osseetti
  (przymiotnik) od Osetia, Osetyjczyk

osełka /ɔsˈɛwka/ (n)
hiomakivi
  narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
asumalähiö, lähiö
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osierdzie /ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
sydänpussi
  (anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osika /ɔˈɕika/ (n)
haapa
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
aasi
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek
  (potocznie, potoczny) uparty człowiek

osiągać /ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
saavuttaa
  docierać do określonego miejsca
  uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy

osiągnięcie /ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
saavutus
  coś, co zostało osiągnięte

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
syyte
  zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

oskarżyciel /ˌɔskarʒˈɨtɕɛl/ (n)
syyttäjä
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w procesie karnym osoba wnosząca do sądu akt oskarżenia przeciw komuś

osm /ɔsm̥/ (n)
osmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osmotyczny /ˌɔsmɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
osmoottinen
  oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy

osnowa /ɔsˈnɔva/ (n)
loimi
  (włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
henkilö, ihminen
  pojedynczy człowiek, ktoś

osobiście /ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
henkilökohtaisesti
  w odniesieniu do siebie samego / konkretnej osoby
  we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa

osobliwość /ˌɔsɔblˈivɔɕtɕ/ (n)
singulariteetti
  osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna

osobliwy /ˌɔsɔblˈivɨ/ (adj)
erikoinen, outo
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobnik /ɔˈsɔbʲɲik/ (n)
yksilö
  jednostkowy okaz gatunku;

osobowość /ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑/ (n)
persoonallisuus
  (psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;

osobowy /ˌɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
persoona
  (gramatyka) związany z kategorią gramatyczną osoby
  dotyczący osoby

osocze /ɔsˈɔtʃɛ/ (n)
plasma
  (biologia, biologiczny) płynna składowa zawarta w naczyniach, w której są zawieszone krwinki

ospa wietrzna /ˈɔspa vʲˈɛtʃna/ (n)
vesirokko
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ostatecznie /ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
lopuksi
  wreszcie, w końcu

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
viimeinen
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostatnio /ɔˈstatʲɲɔ/ (adv)
viime aikoina
  w niedalekiej przeszłości

ostentacyjny /ˌɔstɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
huomiotaherättävä
  (książkowy) robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę

osteomalacja /ˌɔstɛɔ̃maˈlaʦ̑ʲja/ (n)
osteomalasia
  (medycyna, medyczny) zwykle związana z niedoborem witaminy D choroba metaboliczna kości, której istotą jest brak wapnia w kośćcu, co powoduje zmniejszenie właściwości mechanicznych kośćca i odkształcanie kości;

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
luukato
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
ostrakismos
  bojkot jakiejś osoby wykluczonej ze swojego środowiska zwykle z powodu nieakceptowanego przez resztę społeczności zachowania; okazywanie jej wykluczenia

ostroga /ɔstrˈɔɡa/ (n)
kannus
  (jeździectwo, jeździecki) ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki;

ostrokrzew /ɔˈstrɔkʃɛf/ (n)
orjanlaakeri
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
pyramidi
  (geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożnie /ɔˈstrɔʒʲɲɛ/ (adv)
tarkasti
  w sposób ostrożny, uważny

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
varovainen
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
terävä
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
  (matematyka, matematyczny) o kącie; o czymś, co ma kształt kąta: mniejszy niż 90°
  o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
osteri
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
meriharakka
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
terä
  część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
varoittaminen, varoitus
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
teroittaa
  czynić ostrym (krawędź czegoś)

osuwisko /ˌɔsuˈvʲiskɔ/ (n)
maanvyöry
  (geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania

oswojony /ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ/ (adj)
kesy
  o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
keihäs
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
säästäväisyys
  cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszczędny /ɔʃtʃˈɛndnɨ/ (adj)
niukka
  nietrwoniący pieniędzy, majątku

oszczędzać /ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
säästää
  zużywać w niewielkiej ilości

oszukańczy /ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
epärehellinen
  opierający się na oszustwie, nieuczciwości

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
huijata
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów
  mówić komuś nieprawdę, kłamać
  celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry

oszust /ˈɔʃust/ (n)
huijari
  ten, kto oszukuje

oszustwo /ɔˈʃustfɔ/ (n)
petos
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej;

osłomuł /ɔsˈwɔ̃muw/ (n)
muuliaasi
  (zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;

otaczać /ɔˈtaʧ̑aʨ̑/ (v)
piirittää
  rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)
  zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)

otocjon /ɔˈtɔʦ̑ʲjɔ̃n/ (n)
korvakoira
  (zoologia, zoologiczny) ssak afrykański przypominający psa i lisa, z charakterystycznymi długimi uszami;

otoczenie /ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ympäristö
  ludzie, z którymi ma się najczęstsze kontakty, którzy są najbardziej znaczący
  łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron
  zbiór elementów, które nie wchodzą w skład danego systemu, organizacji, itp., jednak mają na niego wpływ

otrzewna /ɔtʃˈɛvna/ (n)
vatsakalvo
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otręby /ɔˈtrɛ̃mbɨ/ (n)
lese
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw;

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (n)
aloitus
  (szachy, pojęcie szachowe) początkowa faza partii szachów;
avaus
  uroczystość założenia, uruchomienia czegoś

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
avoin
  (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
  o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
  o sklepie: czynny, działający
  ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
avata
  powodować, że coś przestaje być zamknięte

otwór /ˈɔtfur/ (n)
aukko
  dziura lub wgłębienie
  wylot przewodu

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
liikalihavuus, ylipaino
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

otyły /ɔˈtɨwɨ/ (adj)
liikalihava
  o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze

owad /ˈɔvat/ (n)
hyönteinen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadożerca /ˌɔvadɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
hyönteissyöjä
  zwierzę lub roślina żywiąca się owadami

owadożerny /ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
hyönteissyöjä
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami

owal /ˈɔval/ (n)
ovaali
  (geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;

owalny /ɔˈvalnɨ/ (adj)
soikea
  (geometria) mający kształt owalu
  przypominający kształtem owal

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
lammas
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczarek niemiecki /ɔfˈʧ̑arɛc ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
saksanpaimenkoira
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa należąca do grupy owczarków;

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
kaura
  (botanika, botaniczny) Avena L., rodzaj roślin zbożowych należących do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owijać w bawełnę /ɔˈvʲijäʥ̑ v‿baˈvɛwnɛ/ (idiom)
kierrellä
  mówić z użyciem aluzji, unikać bezpośredniego przedstawienia sprawy

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
hedelmä
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;

owocarka /ˌɔvɔtsˈarka/ (n)
hedelmäkulho
  naczynie na owoce, często dekoracyjne

owocnia /ɔˈvɔʦ̑ʲɲa/ (n)
hedelmän seinä
  (botanika, botaniczny) część owocu, powstająca ze ściany zalążni;

owocny /ɔˈvɔʦ̑nɨ/ (adj)
antoisa
  dający rezultaty, przynoszący korzyści

owsianka /ɔfʲˈɕãnka/ (n)
puuro
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owulacja /ˌɔvulˈatsja/ (n)
ovulaatio
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
koristella
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
koru
  coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
otsoni
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
alttari
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
lyijy
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
lyijykynä
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
akseli
  centralna linia danego układu

ośmiokąt /ɔɕmʲˈɔkɔnt/ (n)
kahdeksankulmio
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna zamknięta mająca osiem kątów;

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
tursas, mustekala
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
kalanruoto
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożenić /ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
mennä naimisiin
  zawrzeć związek małżeński z kobietą

pacha /ˈpaxa/ (n)
kainalo
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym

pachnący /paxˈnɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
tuoksahtava
  taki, który wydziela łatwo wyczuwalny zapach, najczęściej przyjemny

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
nivunen
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
potilas
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacyfizm /patsˈɨfizm/ (n)
rauhanaate, pasifismi
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

pacynka /paˈʦ̑ɨ̃nka/ (n)
käsinukke
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka nakładana na dłoń i poruszana palcami;

paczka /ˈpaʧ̑ka/ (n)
paketti
  (handel, handlowy) małe opakowanie
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
epilepsia
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padalec /paˈdalɛʦ̑/ (n)
vaskitsa
  (zoologia, zoologiczny) Anguis, rodzaj beznogiej jaszczurki;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
sataa
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)

pademelon /pˌadɛmˈɛlɔn/ (n)
vallabi
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Thylogale Gray, rodzaj ssaka z podrodziny kangurów występującego w Australii, Tasmanii i Nowej Gwinei;

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
haaska
  zwierzęce zwłoki

padlinożerca /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
haaskaeläin
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną

paella /paˈɛlla/ (n)
paella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;

pager /ˈpɛjʤ̑ɛr/ (n)
hakulaite
  (technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza;

pagoda /paˈɡɔda/ (n)
pagodi
  (budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
kumpu
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

paisley /paˈislɛj/ (n)
kašmirkuvio
  delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji

pajac /ˈpajaʦ̑/ (n)
pelle
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
hämähäkki
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
hämähäkinseitti
  sieć tkana przez pająka

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
pakistanilainen
  związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
tupakoija
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
sormi, varvas
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
etusormi
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
tupakointi
  zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

paleocen /pˌalɛˈɔtsɛn/ (n)
paleoseeni
  (geologia, geologiczny) najstarsza epoka paleogenu

paleogen /ˌpalɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
paleogeenikausi
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku;

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
paleografia
  badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleontolog /ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk/ (n)
paleontologi
  (biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
paleontologia
  (biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

paleontologiczny /pˌalɛˌɔntɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
paleontologinen
  (biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii

paleoproterozoik /paˈlɛɔˌprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
varhaisproterotsooinen maailmankausi
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
palestiinalainen
  związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

pali /ˈpalʲi/ (n)
pali
  (językoznawstwo, językoznawczy) martwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, mający duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego, jeden z prakrytów używany w tekstach buddyjskich

paliczek /paˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
sormiluu
  (anatomia, anatomiczny) mała kość palców stopy i dłoni;

palilalia /pˌalilˈalja/ (n)
palilalia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab;

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
palimpsesti
  (historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
palindromi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
polttoaine
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
polttaa
  wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
  niszczyć coś za pomocą ognia
  o silniku spalinowym, pojeździe z takim silnikiem: zużywać jakąś ilość paliwa

pallad /ˈpalːat/ (n)
palladium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palma /ˈpalma/ (n)
palmu, palmupuu
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie

pamflet /ˈpãw̃flɛt/ (n)
pamfletti
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji

pamiątka /pãˈmʲjɔ̃ntka/ (n)
matkamuisto
  drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę

pamiętny /pamjˈɛntnɨ/ (adj)
mieleenpainuva
  taki, który długo się pamięta; godny zapamiętania; zapadający w pamięć

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
muisto
  fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
muisti, muisto
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;

pan /pãn/ (n)
herra
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
sulhanen
  mężczyzna w dniu swojego ślubu

panaceum /ˌpãnaˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
ihmelääke
  (książkowy) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo

panamski /pãˈnãmsʲci/ (adj)
panamalainen
  odnoszący się do państwa Panama

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
vyötiäinen
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
panssarilaiva, taistelulaiva
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
panssari
  (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;
  (wojskowość, wojskowy) metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym

panczenlama /pˌantʃɛnlˈama/ (n)
Panchen-lama
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy;

panda /ˈpãnda/ (n)
isopanda
  (zoologia, zoologiczny) panda mała
  (zoologia, zoologiczny) panda wielka

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
pandeismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
pandemia
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

panel /ˈpãnɛl/ (n)
paneeli
  (budownictwo) ozdobna płyta z tworzywa lub kompozytu pokrywająca powierzchnię
  (technologia, technika, techniczny) płaski, modułowy element konstrukcyjny
  (technologia, technika, techniczny) tablica z elementami sterowniczymi, gniazdami
  publiczna dyskusja z udziałem wielu dyskutantów, przedstawicieli z różnych środowisk

pani /ˈpãɲi/ (n)
rouva
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panierować /pˌaɲʲɛrˈɔvatɕ/ (v)
leivittää
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce

panika /paɲˈika/ (n)
paniikki
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

panleukopenia /ˌpãnlɛwkɔˈpɛ̃ɲa/ (n)
kissarutto
  (weterynaria, weterynaryjny) wysoce zaraźliwa, wirusowa choroba kotowatych przebiegająca z objawami zapalenia układu pokarmowego i leukopenią;

panna /ˈpãnːa/ (n)
neiti
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)
  dziewczyna, młoda kobieta

panna młoda /ˈpãnːa ˈmwɔda/ (n)
morsian
  kobieta w dniu swojego ślubu

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
panoraama
  rozległy, szeroki widok

panowanie /ˌpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
hallituskausi
  okres władzy danego monarchy

panpsychizm /panpsˈɨçizm/ (n)
panpsykismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
panslavismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
panteismi
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

panteon /pãnˈtɛɔ̃n/ (n)
pantheon
  (starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;

pantera mglista /pantˈɛra mɡlˈista/ (n)
puuleopardi
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neofelis nebulosa Griffith, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w południowo-wschodniej Azji;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku (1.1)

pantera śnieżna /pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna/ (n)
lumileopardi
  (zoologia, zoologiczny) gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;

pantoflarz /pãnˈtɔflaʃ/ (n)
vihtori
  mężczyzna potulny, ulegający kobiecie

pantograf /pãnˈtɔɡraf/ (n)
virroitin
  przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
  przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;

pantomima /ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/ (n)
pantomiimi
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;

pantoprazol /pˌantɔprˈazɔl/ (n)
pantopratsoli
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej;

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
asiapaperi, paperi
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument
paperi
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
vessapaperi
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier wartościowy /ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
arvopaperi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;

papier ścierny /ˈpapʲjɛrʲ ˈɕʨ̑ɛrnɨ/ (n)
hiomapaperi
  jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne;

papier śniadaniowy /pˈapʲɛr ɕɲʲˌadaɲʲˈɔvɨ/ (n)
voipaperi
  specjalny papier do zawijania kanapek

papiernia /papʲˈɛrɲʲa/ (n)
paperitehdas
  zakład wytwarzający papier

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
savuke, tupakka
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papieski /paˈpʲjɛsʲci/ (adj)
paavillinen
  związany z papieżem lub papiestwem, dotyczący papieża lub papiestwa

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
paavi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papirologia /pˌapirɔlˈɔɡja/ (n)
papyrologia
  nauka, która zajmuje się badaniem i odczytywaniem rękopisów;

papirus /paˈpʲirus/ (n)
papyrus
  (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  materiał pisarski, wyrabiany z włókien (1.1);
  zwój lub dokument spisany na (1.2)

paplać /ˈpaplaʨ̑/ (v)
lörpötellä
  (potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
saniainen
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z gromady paprotników;

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
paprika
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa;

papuga /paˈpuɡa/ (n)
papukaija
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny (1.1)
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
undulaatti
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para /ˈpara/ (n)
vesihöyry, höyry
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;
pari
  dwa przedmioty stanowiące komplet
  określenie niektórych przedmiotów, składających się z dwóch takich samych części
  dwie osoby występujące wspólnie, np. w grze, w tańcu
pari, pariskunta
  dwie osoby, darzące się uczuciem

parabola /ˌparaˈbɔla/ (n)
paraabeli
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przypowieść, alegoria;
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;

paradoks /paˈradɔks/ (n)
paradoksi
  rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
  zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią

paradoksalny /ˌparadɔˈksalnɨ/ (adj)
paradoksaalinen
  sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
paradigma
  (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

parafia /paˈrafʲja/ (n)
seurakunta
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

parafialny /pˌarafjˈalnɨ/ (adj)
seurakunnallinen
  (kościelny) związany z parafią, należący do parafii

parafilia /pˌarafˈilja/ (n)
parafilia
  (seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne

paragon /paˈraɡɔ̃n/ (n)
kuittaus
  (księgowość) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar

paranoidalny /ˌparãnɔ<sup>j</sup>iˈdalnɨ/ (adj)
paranoidinen
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) mający pewne cechy paranoi, podobny do paranoi

paranoja /pˌaranˈɔja/ (n)
paranoia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;

parapetówka /ˌparapɛˈtufka/ (n)
tupaantuliaiset
  (potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania

paraplegia /ˌparaˈplɛɟja/ (n)
alaraajahalvaus
  (medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;

parapsychologia /ˌparapsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
parapsykologia
  dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę

parapsychologiczny /pˌarapsˌɨxɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
parapsykologinen
  (psychologia, psychologiczny) związany z parapsychologią, dotyczący parapsychologii

parasol /paˈrasɔl/ (n)
auringonvarjo
  przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
sateenvarjo
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parcela /partsˈɛla/ (n)
tontti
  działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru

pardwa /ˈpardva/ (n)
kiiruna, riekko
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa górska /ˈpardva ˈɡurska/ (n)
kiiruna
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa mszarna /ˈpardva ˈm̥ʃarna/ (n)
riekko
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa szkocka /pˈardva ʃkˈɔtska/ (n)
nummiriekko
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus scotica, podgatunek pardwy mszarnej, występujący na Wyspach Brytyjskich

paremiologia /ˌparɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
paremiologia
  nauka o przysłowiach zajmująca się ich pochodzeniem, znaczeniem oraz porównywaniem ich wersji w różnych językach;

parestezja /pˌarɛstˈɛzja/ (n)
parestesia
  (medycyna, medyczny) przykre wrażenie czuciowe, zwykle odbierane jako mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry, będące objawem uszkodzeniem układu nerwowego;

park /park/ (n)
puisto
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
kansallispuisto
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
parkkipaikka
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parkować /parˈkɔvaʨ̑/ (v)
pysäköidä
  zostawiać samochód na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania samochodu lub innym wolnym miejscu

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
parlamentti, eduskunta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
eduskunta, parlamentti
  gmach w którym obraduje parlament (1.1)

parmezan /parˈmɛzãn/ (n)
parmesaani
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;

parobek /parˈɔbɛk/ (n)
renki
  (historia, historyczny, historycznie) najemny pracownik rolny;

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
parodia
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

parodiować /pˌarɔdjˈɔvatɕ/ (v)
parodioida
  dokonywać parodii czegoś

paroksyzm /parˈɔksɨzm/ (n)
kohtaus
  (medycyna, medyczny) nasilenie się choroby
  (przenośnie, przenośnia) napad żalu, gniewu lub śmiechu

parowóz /paˈrɔvus/ (n)
höyryveturi
  (kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy

partenogeneza /pˌartɛnˌɔɡɛnˈɛza/ (n)
neitseellinen lisääntyminen
  (biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej;

parter /ˈpartɛr/ (n)
pohjakerros, ensimmäinen kerros
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia /ˈpartʲja/ (n)
puolue
  (zobacz) partia polityczna

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
poliittinen puolue
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partnerstwo /partnˈɛrstfɔ/ (n)
kumppanuus
  równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
partikkeli
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

partyzantka /pˌartɨzˈantka/ (n)
sissisota
  (wojskowość, wojskowy) forma walki zbrojnej z ukrycia

paryski /paˈrɨsʲci/ (adj)
pariisilainen
  związany z Paryżem, dotyczący Paryża

paryżanin /ˌparɨˈʒãɲĩn/ (n)
pariisilainen
  mieszkaniec Paryża

parzysty /paˈʒɨstɨ/ (adj)
parillinen
  (matematyka, matematyczny) podzielny przez dwa;
  taki, który występuje w parze

pas /pas/ (n)
vyö
  część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;

pas cnoty /ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ/ (n)
siveysvyö
  (historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;

pas planetoid /pˈas plˌanɛtˈɔit/ (n)
asteroidivyöhyke
  (astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;

pas startowy /ˈpas ːtarˈtɔvɨ/ (n)
kiitorata, kiitotie
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów

pasat /ˈpasat/ (n)
pasaatituuli
  (meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) stały, ciepły wiatr wiejący w strefie międzyzwrotnikowej w kierunku równika;

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
matkustaja
  osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pasek narzędzi /ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲʥ̑i/ (n)
työkalupalkki
  (informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu

pasieka /paˈɕɛka/ (n)
mehiläistarha
  (pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
poikapuoli
  syn małżonka z innego małżeństwa

pasierbica /ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a/ (n)
tytärpuoli
  córka małżonka z innego małżeństwa

pasja /ˈpasʲja/ (n)
intohimo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) utwór artystyczny lub przedstawienie religijne opisujący mękę Jezusa Chrystusa
  silne zainteresowania, zamiłowanie

pasjans /ˈpasʲjãw̃s/ (n)
pasianssi
  (termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;

pasjonujący /ˌpasʲjɔ̃nuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
jännittävä
  szczególnie ciekawy, wyjątkowo interesujący

paskal /ˈpaskal/ (n)
pascal
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

pasmanteria /ˌpasmãnˈtɛrʲja/ (n)
ompelutarvikeliike
  sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi
  wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki)

pasmo /ˈpasmɔ/ (n)
aallonpituusalue
  (fizyka, fizyczny) przedział (częstotliwości, energii, czasu)

pasować /paˈsɔvaʨ̑/ (v)
sopia
  być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się
  przypadać do gustu
  (termin karciany) wycofywać się z dalszej licytacji przez powiedzenie słowa „pas”
  być odpowiednim do czyichś potrzeb

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
loinen
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;

pasożytniczy /pˌasɔʒɨtɲˈitʃɨ/ (adj)
loinen
  (biologia, biologiczny) dotyczący pasożytów

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
hammastahna
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pasternak /pastˈɛrnak/ (n)
palsternakka
  (botanika, botaniczny) Pastinaca, roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;

pasterski /pastˈɛrski/ (adj)
paimen
  (kościelny) (przenośnie, przenośnia) leżący w gestii biskupa lub episkopatu, odnoszący się do ich posługi
  dotyczący pasterstwa, związany z pasterstwem

pasteryzacja /ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
pastörointi
  (spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;

pasterz /ˈpastɛʃ/ (n)
paimen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun
  (zootechnika, zootechniczny) osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
pastissi
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastor /ˈpastɔr/ (n)
pappi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;

pastuch /pˈastux/ (n)
lehmipoika
  człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe

pastwisko /paˈstfʲiskɔ/ (n)
laidun
  (rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt

pasywny /pasˈɨvnɨ/ (adj)
passiivinen
  który nie wykazuje chęci działania

paszkot /ˈpaʃkɔt/ (n)
kulorastas
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus viscivorus, średniej wielkości ptak z rodziny drozdowatych;

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
passi
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
tahna
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się miele i zwykle zapieka

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
hanhenmaksa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
paštu
  język Pasztunów;

pasztuński /paˈʃtũj̃sʲci/ (adj)
pataanilainen
  związany z Pasztunami

pat /pat/ (n)
patti
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
paistinpannu
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patent /ˈpatɛ̃nt/ (n)
patentti
  dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;

patologia /ˌpatɔˈlɔɟja/ (n)
patologia
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu
  (socjologia, socjologiczny) nieprawidłowe zjawiska społeczne, prowadzące do złego funkcjonowania społeczeństwa

patriarcha /paˈtrʲjarxa/ (n)
patriarkka
  (biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
  (przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie

patriarchat /patrjˈarxat/ (n)
miesvalta
  dominująca rola mężczyzny, zwłaszcza ojca, w rodzinie

patriota /paˈtrʲjɔta/ (n)
patriootti
  człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej

patriotycznie /pˌatrjɔtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
isänmaallisesti
  w sposób patriotyczny

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
isänmaallinen
  taki, którego cechuje patriotyzm
  związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
isänmaallisuus, patriotismi
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patronimiczny /ˌpatrɔ̃ɲĩˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
patronyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) utworzony od imienia ojca

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
katsoa
  kierować wzrok na coś lub na kogoś

patrzeć przez palce /pˈatʃɛtɕ pʃˈɛs pˈaltsɛ/ (v)
katsoa läpi sormien
  udawać, że się czegoś nie widzi, być pobłażliwym, tolerować coś

patyczek do uszu /patˈɨtʃɛɡ dɔː ˈuʃu/ (n)
pumpulipuikko, vanupuikko
  plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu

patyna /paˈtɨ̃na/ (n)
patina
  rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu

pauza /ˈpawza/ (n)
m-viiva
  (termin typograficzny) znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości jednego firetu;

paw /paf/ (n)
riikinkukko
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju (1.1)

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
paviaani
  (zoologia, zoologiczny) małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
kynsi
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur /ˈpazur/ (n)
kynsi
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) długi paznokieć

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
palatsi
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałeczka /paˈwɛʧ̑ka/ (n)
puikko
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (zobacz) pałeczki
kapula
  (sport, sportowy) cylindryczny przedmiot przekazywany przez zawodników podczas sztafety lekkoatletycznej

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
valtio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;

państwowość /pãj̃ˈstfɔvɔɕʨ̑/ (n)
osavaltioasema
  zespół właściwości cechujących państwo; (także, też) odrębność, niezależność państwowa

państwowy /pãj̃ˈstfɔvɨ/ (adj)
valtiollinen
  będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem

pańszczyzna /pãj̃ˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
maaorjuus
  (historia, historyczny, historycznie) bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu;

paść /paɕʨ̑/ (v)
laiduntaa
  doglądać zwierząt pożywiających się na łące

paź /paɕ/ (n)
paaši
  (historia, historyczny, historycznie) chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim;

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
lokakuu
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchli targ /ˈpxlʲi ˈtark/ (n)
kirpputori, kirppari
  (handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów

pchnięcie kulą /ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
kuulantyöntö
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła /pxwa/ (n)
kirppu
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pe /pɛ/ (n)
pee
  nazwa litery p / P

pech /pɛx/ (n)
huono tuuri
  niepomyślny zbieg okoliczności

pedagogiczny /pˌɛdaɡɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
opetuksellinen
  związany z pedagogiką, wychowawczy

pedagogika /ˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
pedagogiikka
  nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;

pedantyczny /ˌpɛdãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
anaalinen
  skrajnie, nadmiernie dokładny

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
poljin, pedaali
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
hinttari
  (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
lastenlääkäri
  (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy

pediatria /pɛdjˈatrja/ (n)
lastentaudit
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pedofil /pɛˈdɔfʲil/ (n)
pedofiili
  (seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
pedofilia
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
alentava
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pekińczyk /pɛˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kiinanpalatsikoira
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku;

pelargonia /ˌpɛlarˈɡɔ̃ɲja/ (n)
pelargoni
  (botanika, botaniczny) Pelargonium, popularna roślina doniczkowa

peleryna /ˌpɛlɛˈrɨ̃na/ (n)
viitta
  wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;

peleton /pɛˈlɛtɔ̃n/ (n)
pääjoukko
  (sport, sportowy) najliczniejsza zwarta grupa kolarzy jadących w wyścigu;

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
pelikaani
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

pendrive /pɛndrˈivɛ/ (n)
muistitikku
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (adj)
punjabilainen
  związany z Pendżabem, wywodzący się z Pendżabu

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (n)
punjabilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
siitin, penis
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

pensylwański /pˌɛnsɨlvˈaɲski/ (adj)
myöhäiskivihiilikautinen
  związany z Pensylwanią, dotyczący Pensylwanii

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
pentagrammi, viisikanta
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pentekostalizm /pˌɛntɛkɔstˈalizm/ (n)
helluntailaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt chrześcijaństwa wyrosły i zakorzeniony w ewangelikalnym protestantyzmie, charakteryzujący się uprzywilejowaną rolą Ducha Świętego;

pepsi /ˈpɛpsʲi/ (n)
Pepsi
  rodzaj ciemnego, gazowanego napoju chłodzącego produkowanego przez koncern PepsiCo;

peptyd /ˈpɛptɨt/ (n)
peptidi
  (biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów

percepcja /pɛrtsˈɛptsja/ (n)
aistimus, hahmotus, perseptio
  odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów

perfekcjonizm /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
perfektionismi
  dążenie do doskonałości

perfekcyjny /pˌɛrfɛktsˈɨjnɨ/ (adj)
täydellinen
  odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu

perfumeria /ˌpɛrfũˈmɛrʲja/ (n)
parfymeria
  sklep sprzedający perfumy i często również inne kosmetyki

perfumować /pˌɛrfumˈɔvatɕ/ (v)
hajustaa
  skrapiać perfumami, aplikować perfumy

perfumy /pɛrˈfũmɨ/ (n)
hajuste, hajuvesi, parfyymi
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin /pɛrɡˈamin/ (n)
pergamentti
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania

pergola /pɛrˈɡɔla/ (n)
pergola
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
uikku
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perkoz dwuczuby /ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ/ (n)
silkkiuikku
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów;

perkoz rdzawoszyi /ˈpɛrkɔs ˌrʣ̑avɔˈʃɨji/ (n)
härkälintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps grisegena, gatunek ptaka z rodziny perkozów;

perkozek /pɛrˈkɔzɛk/ (n)
pikku-uikku
  (ornitologia, ornitologiczny) Tachybaptus ruficollis, najmniejszy gatunek perkoza występujący w Polsce;

perkołyska /pˌɛrkɔwˈɨska/ (n)
uikkukana
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny perkołysek (Heliornithidae), zamieszkujący głównie lasy tropikalne w strefie równikowej;

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
rumpali
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji

perliczka /pɛrˈlʲiʧ̑ka/ (n)
helmikana
  (ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;

perm /pɛrm/ (n)
permikausi
  (geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej;

permakultura /pˌɛrmakultˈura/ (n)
permakulttuuri
  (ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;

permanencja /pˌɛrmanˈɛntsja/ (n)
pysyvyys
  cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

peron /ˈpɛrɔ̃n/ (n)
asemalaituri
  (kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego

peronizm /pɛˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
peronismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;

perski /ˈpɛrsʲci/ (adj)
persia
  dotyczący Persji, pochodzący z Persji

perski /ˈpɛrsʲci/ (n)
persia
  język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;

perspektywa /ˌpɛrspɛkˈtɨva/ (n)
mahdollisuus
  perspektywy widoki na przyszłość, wizje świetlanej przyszłości

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
kaki, persimoni, sharon
  (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;

peruka /pɛˈruka/ (n)
peruukki
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
perulainen
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja /pɛrvˈɛrsja/ (n)
kieroutuneisuus, perversio
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
periheli
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

perykopa /pˌɛrɨkˈɔpa/ (n)
perikooppi
  (biblijny) określony fragment tekstu biblijnego odczytywanego podczas liturgii lub badanego przez biblistę;

peryskop /pɛˈrɨskɔp/ (n)
periskooppi
  urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;

perła /ˈpɛrwa/ (n)
helmi
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

pescowegetarianizm /pˌɛstsɔvˌɛɡɛtarjˈaɲizm/ (n)
pescovegetarismi
  dieta polegająca na niejedzeniu mięsa czerwonego i drobiu, a akceptowaniu ryb i owoców morza;

pestka /ˈpɛstka/ (n)
kivi
  (botanika, botaniczny) wewnętrzna część owocu typu pestkowca, zbudowana z twardego endokarpu obrastającego prawdziwe nasiono
  (spożywczy) każde nasiono, zwykle niejadalne, w owocu przeznaczonym do konsumpcji

pestycyd /pɛˈstɨʦ̑ɨt/ (n)
tuholaismyrkky
  częściej w lm: (chemia, chemiczny) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;

pesymista /ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/ (n)
pessimisti
  człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy

pesymistyczny /ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
pessimistinen
  pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia

petting /pˈɛttʲiŋk/ (n)
halailu, suukottelu
  (książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego

petycja /pɛˈtɨʦ̑ʲja/ (n)
adressi
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;

pewnie /ˈpɛvʲɲɛ/ (particle)
lujasti
  (potocznie, potoczny) komunikuje duże prawdopodobieństwo

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
varmuus
  całkowite przekonanie o czymś

pewność siebie /pˈɛvnɔɕtɕ ɕˈɛbjɛ/ (n)
itseluottamus
  (psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny /ˈpɛvnɨ/ (adj)
varma
  nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi

pewny siebie /pˈɛvnɨ ɕˈɛbjɛ/ (adj)
itsevarma
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
täysikuu
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część

pełnomocnictwo /ˌpɛwnɔ̃mɔʦ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
valtakirja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do działania w czyimś imieniu, wydane przez tę osobę

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
täysi
  wypełniony w największym możliwym stopniu

pi /pʲi/ (n)
pii
  (matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy;
  nazwa szesnastej litery alfabetu greckiego, π;

piaff /pʲˈaff/ (n)
piaffe
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj chodu, w którym koń kłusuje w miejscu, w dużym zebraniu, wysoko unosząc przednie kończyny;

piana /ˈpʲjãna/ (n)
vaahto
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

pianie /ˈpʲjä̃ɲɛ/ (n)
kiekuminen
  głos wydawany przez koguta

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
pianisti
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianka /ˈpʲjãnka/ (n)
vaahtokarkki
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek

piarg /pʲˈark/ (n)
louhikko
  (geografia, geograficzny) osypisko skalne

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
hiekka, santa
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
pulmussirri
  (zoologia, zoologiczny) Calidris alba, ptak wędrowny;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
hiekkalaatikko
  wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;
  (informatyka, informatyczny) środowisko testowe w programowaniu komputerowym;

piasta /ˈpʲjasta/ (n)
keskiö
  (technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;

piaszczysty /pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
hiekkainen
  usypany z piasku, pełen piasku

piać /pʲjäʨ̑/ (v)
kiekua
  o kogucie: wydawać charakterystyczny głos

piec /pʲjɛʦ̑/ (n)
uuni
  budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
leipoa
  poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
jalkaväki
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

piecuszek /pʲjɛˈʦ̑uʃɛk/ (n)
pajulintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
herkkusieni
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
paisti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony /pʲɛtʃˈɔnɨ/ (adj)
paistettu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
sinetti
  znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności
leimasin
  środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu

piedestał /pʲjɛˈdɛstaw/ (n)
jalusta
  podstawa, na której umieszczono pomnik, posąg, popiersie, kolumnę;

pieg /pʲjɛk/ (n)
kesakko, pisama
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piegowaty /ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ/ (adj)
pisamainen
  pokryty piegami

piegża /ˈpʲjɛɡʒa/ (n)
hernekerttu
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
leipomo
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
  sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
leipuri
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekielny /pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ/ (adj)
helvetillinen
  dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
helvetti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień

pielgrzym /pʲˈɛlɡʒɨm/ (n)
pyhiinvaeltaja, toiviomatkalainen, toivioretkeläinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu

pielgrzymka /pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka/ (n)
pyhiinvaellus, pyhiinvaellusmatka
  wędrówka do świętego miejsca

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
sairaanhoitaja
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarstwo /pʲˌɛlɛŋɡɲʲˈarstfɔ/ (n)
sairaanhoito
  profesja polegająca na opiekowaniu się chorymi

pielęgnować /ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnɔvaʨ̑/ (v)
hoitaa
  dbać o chorych, pomagać w leczeniu chorych
  dbać o coś, zajmować się czymś z dużą dbałością i troską

piemontyt /pʲɛmˈɔntɨt/ (n)
piemontiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
raha
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
pippuri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion rośliny (1.1)

pieprzniczka /pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka/ (n)
pippurisirotin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu

pieprzyca siewna /pʲjɛˈpʃɨʦ̑a ˈɕɛvna/ (n)
vihanneskrassi
  (botanika, botaniczny) roślina zielna z rodziny kapustowatych, stosowana w kuchni;

pieprzyć /ˈpʲjɛpʃɨʨ̑/ (v)
pippuroida
  dodawać pieprzu do jedzenia

pierdnięcie /pʲjɛrdʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
pieru
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) odgłos wydawany podczas wypuszczania gazów trawiennych

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
pierrä, pieraista
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
piparkakku, pipari
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
alkuaine
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
juuri
  (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;
  (matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji;

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
tiltaltti
  (ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny

pierworodny /ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/ (adj)
esikoinen
  urodzony jako pierwszy z potomstwa

pierworództwo /pʲˌɛrvɔrˈutstfɔ/ (n)
esikoisuus
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół praw i przywilejów pierworodnego potomka męskiego
  bycie pierworodnym synem

pierwotniak /pʲjɛrˈvɔtʲɲak/ (n)
alkueläin
  (zoologia, zoologiczny) mikroskopijnej wielkości zwierzę jednokomórkowe

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
ensiapu
  pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwszy /ˈpʲjɛrfʃɨ/ (adj)
ensimmäinen
  od liczby 1
alku-
  (matematyka, matematyczny) niemający nietrywialnych dzielników
ensimmäinen
  najważniejszy

pieróg /ˈpʲjɛruk/ (n)
myky
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
rinta
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia

pierścień /ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
sormus
  ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;

pies /pʲjɛs/ (n)
koira
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;
  samiec psa (1.1)

pies obronny /ˈpʲjɛs ɔbˈrɔ̃nːɨ/ (n)
suojelukoira
  (kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony w celu obrony przed intruzami

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
paimenkoira
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
poliisikoira
  pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

pies pracujący /ˈpʲjɛs ˌpraʦ̑uˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
käyttökoira
  (kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony do wypełniania określonych zadań polegających na współpracy z człowiekiem

pies przewodnik /ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
opaskoira
  pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym

pies stróżujący /ˈpʲjɛs ˌːtruʒuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
vahtikoira
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący bezpieczeństwa posesji przed intruzami

piesek preriowy /ˈpʲjɛsɛk prɛˈrʲjɔvɨ/ (n)
preeriakoira
  (zoologia, zoologiczny) Cynomys, niewielki, północnoamerykański ssak z rodziny wiewiórkowatych;

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
jalankulkija
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
persilja, juuripersilja
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
runko, puunrunko
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
laulu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigment /ˈpʲiɡmɛ̃nt/ (n)
pigmentti
  (biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor
  (technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
pilleri
  mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
kvitteni
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pijak /ˈpʲijak/ (n)
happo
  osoba nadużywająca alkoholu

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
humalassa
  pod wpływem alkoholu

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
iilimato, juotikas
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;

pik /pʲik/ (n)
pata
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną pojedynczym listkiem; karta tego koloru

pika /ˈpʲika/ (n)
peitsi
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;

pikieta /pʲiˈcɛta/ (n)
piketti, piquet
  jedna ze starych gier karcianych dla dwóch osób, pochodząca z Francji;

piknik /ˈpʲicɲik/ (n)
eväsretki
  wycieczka na łono natury z zabawą i jedzeniem zabranej ze sobą żywności;

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
pikseli
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

piktogram /pʲikˈtɔɡrãm/ (n)
piktogrammi
  pojęcie przedstawione obrazem;

piktyjski /piktˈɨjski/ (adj)
piktiläinen
  związany z Piktami, dotyczący Piktów

piktyjski /piktˈɨjski/ (n)
piktiläinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język piktyjski;

pilaw /ˈpʲilaf/ (n)
pilahvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;

pilnie /pˈilɲʲɛ/ (adv)
kiireellisesti
  będąc przymuszony upływającym terminem
huolellisesti
  ze starannością, z gorliwością

pilnik /ˈpʲilʲɲik/ (n)
viila
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;

pilnować /pʲilˈnɔvaʨ̑/ (v)
katsoa
  sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

pilny /ˈpʲilnɨ/ (adj)
huolellinen
  gorliwie i rzetelnie coś wykonujący
kiireellinen
  wymagający pośpiechu, szybkiego działania

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
lentäjä, pilotti
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem
kaukosäädin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do sterowania na odległość sprzętem elektronicznym lub maszyną;

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
nasta
  krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
pingviini
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
sotilas
  (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;

pionier /ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/ (n)
pioneeri
  ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje

pionowo /pʲjɔ̃ˈnɔvɔ/ (adv)
pystysuoraan
  w kierunku pionowym; poruszając się w górę lub dół, prostopadle do podstawy

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
salama
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
ukkosenjohdatin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
laulu
  wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
laulaja
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piołun /ˈpʲjɔwũn/ (n)
koiruoho
  (botanika, botaniczny) bylica piołun

pipeta /pipˈɛta/ (n)
pipetti
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy;

piractwo /pʲiˈraʦ̑tfɔ/ (n)
merirosvous
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia czynów określonych w definicjach (1.1) i (1.2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
pyramidi
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;

pirania /pʲiˈrãɲja/ (n)
piraija
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
merirosvo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

pirol /ˈpʲirɔl/ (n)
pyrroli
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N;

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
pyromania
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pirotechnika /pˌirɔtˈɛxɲikˌa/ (n)
pyrotekniikka
  dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

pirs /pʲirs/ (n)
laituri
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sztuczny półwysep portowy wyposażony w urządzenia do cumowania;

piruet /pirˈuɛt/ (n)
piruetti
  (choreografia, choreograficzny) (sport, sportowy) szybki obrót

piryt /ˈpʲirɨt/ (n)
rikkikiisu
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;

pisanka /pʲiˈsãnka/ (n)
pääsiäismuna
  (etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy;

pisarka /pʲiˈsarka/ (n)
naiskirjailija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
kirjailija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
kirjoittaa
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma

pisemny /pʲiˈsɛ̃mnɨ/ (adj)
kirjoittanut
  odbywający się na piśmie, wyrażony na piśmie

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
linnunpoika
  (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;
  (przenośnie, przenośnia) pieszczotliwie o dziecku

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
aikakauslehti
  czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści
kirjoittaminen
  nota, dokument na jakiś temat
kirjoitus
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;

pisownia /pʲiˈsɔvʲɲa/ (n)
oikeinkirjoitus
  zasady dotyczące poprawnego pisania wyrazów

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
pistaasipähkinä
  owoc drzewa pistacjowego

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
pistooli
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
konepistooli
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
pisoaari
  muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco

pita /ˈpʲita/ (n)
pita
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągły placek chlebowy z mąki pszennej lub jęczmiennej powszechny na Bliskim Wschodzie;

pitny /ˈpʲitnɨ/ (adj)
juomakelpoinen
  nieszkodliwy i zdatny do picia

piuska /ˈpʲjuska/ (n)
zucchetto
  płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kellari
  podziemne piętro budynku

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
olut, kalja, mallasjuoma, kotikalja
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
pitsa, pizza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
pizzeria
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
penaali
  (szkolnictwo, szkolny) zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
höyhen, sulka
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
höyhen
  przyrząd do pisania

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
perjantai
  piąty dzień tygodnia

pić /pʲiʨ̑/ (v)
juoda
  spożywać płyny
  pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pić jak szewc /ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (idiom)
juoda kuin sieni
  pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem

pięciobój /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔbuj/ (n)
nykyaikainen viisiottelu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
pentagoni
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciolinia /pʲˌɛɲtɕɔlˈiɲʲa/ (n)
nuottiviivasto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych lini, który służy do zapisu muzyki;

piędź /pʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
vaaksa
  (historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) dawna miara długości równa odległości od końca kciuka do końca palca środkowego lub małego rozpostartej dłoni dorosłego mężczyzny (ok. 8 cali);

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
kauneus
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
kaunis
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
kantapää, kanta
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy

piętnaście /pʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
viisitoista
  liczba 15

piętno /pʲˈɛntnɔ/ (n)
stigma
  cecha charakterystyczna, trwały ślad po czymś, znak rozpoznawczy

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
kerros
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
nyrkki
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
saha
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
pallo
  (sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych

piłka do metalu /pˈiwka dɔ mɛtˈalu/ (n)
metallisaha, rautasaha
  (technologia, technika, techniczny) piła ręczna o małych rozmiarach służąca do cięcia metalu

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
jalkapallo
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;
  (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1)

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
käsipallo
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłka siatkowa /pˈiwka ɕatkˈɔva/ (n)
lentopallo
  (sport, sportowy) piłka używana do gry w siatkówkę (1.1)

piłkarz /ˈpʲiwkaʃ/ (n)
jalkapalloilija
  (sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
pöytäjalkapallo
  gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
pyjama, yöpuku
  strój, który zakłada się, idąc spać;

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
myskirotta
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

piżmo /pˈiʒmɔ/ (n)
myski
  (zootechnika, zootechniczny) wydzielina z gruczołów okołoodbytniczych piżmowca syberyjskiego;

piżmowół /piʒmˈɔvuw/ (n)
myskihärkä
  (zoologia, zoologiczny) Ovibos moschatus, gatunek ssaka kopytnego występujący na dalekiej północy, w tundrach Ameryki Północnej i Azji;

plac /plaʦ̑/ (n)
aukio, tori
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plac budowy /plˈadʑ budˈɔvɨ/ (n)
rakennustyömaa
  miejsce, w którym prowadzone są prace budowlane: konstrukcyjne lub rozbiórkowe;

plac zabaw /ˈplaʣ̑ ˈzabaf/ (n)
leikkipuisto
  niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;

plagiat /ˈplaɟjat/ (n)
plagiaatti
  skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;
  utwór, praca naukowa będąca efektem plagiatu (1.1)

plagiator /plaˈɟatɔr/ (n)
plagioija
  osoba, która popełniła plagiat

plakat /ˈplakat/ (n)
juliste
  wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś

plama /ˈplãma/ (n)
tahra
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś
  (przenośnie, przenośnia) hańba, kompromitacja
  część powierzchni jakiegoś przedmiotu różniąca się kolorem lub walorem od tła

plama słoneczna /ˈplãma swɔ̃ˈnɛʧ̑na/ (n)
auringonpilkku
  (astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca;

plan /plãn/ (n)
suunnitelma
  to, co chcemy zrobić
  odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety

plan B /plˈan bˈɛ/ (n)
varasuunnitelma
  opcja zapasowa w sytuacji niepowodzenia jakiegoś przedsięwzięcia

planeta /plãˈnɛta/ (n)
planeetta
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata /plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/ (n)
kääpiöplaneetta
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
planetaario
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

plankton /ˈplãŋktɔ̃n/ (n)
keijusto
  zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;

planować /plãˈnɔvaʨ̑/ (v)
suunnitella
  zamierzać
  tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy

plansza /ˈplãw̃ʃa/ (n)
lauta
  (książkowy) karton, deska itp. z zaznaczonymi polami, po których przesuwa się pionki w niektórych grach

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
plantaasi
  gospodarstwo rolne specjalizujące się w uprawie rośliny na skalę przemysłową

plastelina /ˌplastɛˈlʲĩna/ (n)
muovailuvaha
  zwykle barwiona, odporna na wysychanie masa plastyczna, do zabawy dla dzieci;

plaster /ˈplastɛr/ (n)
laastari
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany

plastik /ˈplastʲik/ (n)
muovi
  (potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne

platan /ˈplatãn/ (n)
plataanipuu
  (botanika, botaniczny) rodzaj drzew z rodziny platanowatych;

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
platina
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

playboy /plaˈɨbɔj/ (n)
playboy
  hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym

plazma /ˈplazma/ (n)
plasma
  (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;

plaża /ˈplaʒa/ (n)
ranta, hiekkaranta
  brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plebania /plɛˈbãɲja/ (n)
pappila
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny

plebiscyt /plɛˈbʲisʦ̑ɨt/ (n)
kansanäänestys
  (publikatory) powszechne głosowanie określonej publiczności w celu wybrania najlepszej ich zdaniem osoby lub rzeczy

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
reppu, selkäreppu
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
selkä
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;

plejstocen /plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
pleistoseenikausi
  (geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu;

plejstoceński /plˌɛjstɔtsˈɛɲski/ (adj)
pleistoseenikautinen
  (geologia, geologiczny) związany z plejstocenem, dotyczący plejstocenu

plemienny /plɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
heimo-
  dotyczący plemienia, właściwy plemieniu i jego regułom

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
heimo
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
pleonasmi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleśń /plˈɛɕɲ/ (n)
home
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
tiedosto
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;

pliocen /ˈplʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
plioseenikausi
  (geologia, geologiczny) młodsza epoka neogenu

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
västäräkki
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

pliszka górska /plˈiʃka ɡˈurska/ (n)
virtavästäräkki
  (ornitologia, ornitologiczny) Motacilla cinerea, gatunek drobnego ptaka z rzędu wróblowatych;

pliszka siwa /ˈplʲiʃka ˈɕiva/ (n)
västäräkki
  (ornitologia, ornitologiczny) Motacilla alba, najczęśceisj spotykany w Polsce gatunek pliszki;

plomba /plˈɔmba/ (n)
paikka
  (stomatologia, stomatologiczny) wypełnienie dentystyczne w zębie

plotka /ˈplɔtka/ (n)
huhupuhe
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

plotkować /plɔtˈkɔvaʨ̑/ (v)
juoruilla
  opowiadać, roznosić plotki

plurale tantum /plurˈalɛ tˈantum/ (n)
plurale tantum
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rzeczownik występujący w danym znaczeniu wyłącznie w liczbie mnogiej;

plus /plus/ (n)
etu
  (matematyka, matematyczny) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera

plusk /plusk/ (interjection)
loiskahdus
  wykrzyknik naśladujący odgłos (1.1)

plusk /plusk/ (n)
loiskahdus
  odgłos wydawany przy zderzeniu wody lub innej płynnej substancji (np. błota) i twardego przedmiotu

pluskać /ˈpluskaʨ̑/ (v)
loiskia
  o cieczy: chlapać, wydając odgłos

pluskwa /ˈpluskfa/ (n)
lude
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;

pluskwiak /ˈpluskfʲjak/ (n)
lude
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach;

plusz /plˈuʃ/ (n)
plyysikangas
  (włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną

pluszowy miś /pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ/ (n)
nallekarhu
  zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu

plutokracja /plˌutɔkrˈatsja/ (n)
plutokratia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
plutonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;

pluviôse /pluvʲˈɔsɛ/ (n)
pluviôse
  nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

pluć /pluʨ̑/ (v)
sylkeä
  wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę

pląsawica /ˌplɔ̃w̃saˈvʲiʦ̑a/ (n)
korea
  (medycyna, medyczny) mimowolne, nieprawidłowe ruchy obwodowych części ciała;

plątanina /ˌplɔ̃ntãˈɲĩna/ (n)
sotku
  jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg

pneumatyczny /ˌpnɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pneumaattinen
  zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą

po /pɔ/ (preposition)
huolimatta
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności

po moim trupie /pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ/ (interjection)
kuolleen ruumiini yli
  nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie

pobieżny /pɔbjˈɛʒnɨ/ (adj)
kursorinen
  wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści

pobliże /pɔˈblʲiʒɛ/ (n)
läheisyys
  miejsce położone blisko czegoś, pobliska okolica

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
oleskelu
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pobór /pˈɔbur/ (n)
asevelvollisuus
  (administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej;

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
suudelma
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pochmurny /pɔˈxmurnɨ/ (adj)
pilvinen
  pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami

pochodna /pɔˈxɔdna/ (n)
derivaatta
  (matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego;

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
soihtu
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
alkuperä, syntyperä
  wywodzenie się z czegoś

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
emätin, vagina
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;

pochwała /pɔxˈfawa/ (n)
kehu
  pochwalenie kogoś lub czegoś

pochwodziób /pɔxfˈɔdʑup/ (n)
tuppinokka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Chionis;

pochwowy /pɔxfˈɔvɨ/ (adj)
emätin
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący pochwy

pochyłość /pɔˈxɨwɔɕʨ̑/ (n)
mäki
  powierzchnia ukośna względem poziomu

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
lohtu
  to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocieszać /pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑/ (v)
lohduttaa
  mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój

pocieszyciel /pˌɔtɕɛʃˈɨtɕɛl/ (n)
lohduttaja
  ten, który daje pocieszenie

pocisk /ˈpɔʨ̑isk/ (n)
ammus
  przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
juna
  (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;

pociąg pocztowy /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
postijuna
  pociąg używany do przewozu przesyłek pocztowych, a w niektórych przypadkach do sortowania poczty

pociągać /pɔtɕˈɔŋɡatɕ/ (v)
viehättää
  być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
hikoilla
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
odotushuone
  miejsce dla osób, które czekają

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
posti, postitoimisto
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
posti
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
  korespondencja, listy

poczta elektroniczna /pˈɔtʃta ˌɛlɛktrɔɲˈitʃna/ (n)
sähköposti
  (informatyka, informatyczny) przesyłanie wiadomości drogą internetu

pocztowy /pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
posti-
  związany z pocztą, dotyczący poczty

pocztówka /pɔʧ̑ˈtufka/ (n)
postikortti
  karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;

poczucie /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
tunne
  świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś

poczucie humoru /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru/ (n)
huumorintaju
  umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś

poczwarka /pɔʧ̑ˈfarka/ (n)
kotelo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
alku
  to, od czego się coś zaczyna

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
alku-
  stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

początkujący /pˌɔtʃɔntkujˈɔntsɨ/ (n)
aloittelija
  osoba początkująca (1.1)

poczęcie /pɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
hedelmöittyminen
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) zajście kobiety w ciążę

pod /pɔt/ (preposition)
alla
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
vero
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatek kościelny /pɔˈdatɛk ːɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (n)
kirkollisvero
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) podatek pobierany na rzecz kościoła, np. w formie odpisu;

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
veronmaksaja
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podatność /pɔdˈatnɔɕtɕ/ (n)
alttius
  cecha tego, co podatne

podatny /pɔdˈatnɨ/ (adj)
mukautuvainen
  (technologia, technika, techniczny) łatwo podlegający obróbce, wpływowi fizycznemu
altis
  ulegający z łatwością czemuś

podcast /pˈɔttsast/ (n)
podcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
aikana
  …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

podczerwień /pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
infrapuna
  (optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
infrapuna-
  (optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

poddany /pɔddˈanɨ/ (n)
alamainen
  osoba urodzona lub osiadła na terenie należącym do władcy

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
ullakko
  (budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (adj)
epäilyksenalainen
  taki, którego się o coś podejrzewa, posądzony o coś

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (n)
epäilyksenalainen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
epäily
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzewać /ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
epäillä
  przypuszczać

podejście /pɔˈdɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
lähestymistapa
  sposób traktowania kogoś lub czegoś, stosunek do kogoś lub czegoś

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
antura
  dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami

podgatunek /pˌɔdɡatˈunɛk/ (n)
alalaji
  (systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna;

podgorzałka /ˌpɔdɡɔˈʒawka/ (n)
ruskosotka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję;

podium /ˈpɔdʲjũm/ (n)
koroke
  podwyższenie w sali albo na świeżym powietrzu przeznaczone dla mówców, na występy artystyczne;

podkoszulek /ˌpɔtkɔˈʃulɛk/ (n)
aluspaita
  krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
hevosenkenkä
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkradać /pɔtˈkradaʨ̑/ (v)
näpistää
  kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu

podkreślać /pɔtˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
alleviivata
  zaznaczać tekst, rysując pod nim kreskę

podkład /ˈpɔtkwat/ (n)
alusvoide
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu

podkładka /pɔtkwˈatka/ (n)
aluslaatta
  (technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji

podkładka pod mysz /pɔtkwˈatka pɔt mˈɨʃ/ (n)
hiirimatto
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podlizywać się /pˌɔdlizˈɨvatɕ ɕɛ/ (v)
imarrella
  (potocznie, potoczny) zabiegając o czyjeś względy, pochlebić komuś, kto stoi wyżej w jakiejś hierarchii

podmenu /pɔdmˈɛnu/ (n)
alivalikko
  (informatyka, informatyczny) menu podrzędne w stosunku do innego

podmiejski /pɔdˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
esikaupunki-
  znajdujący się na przedmieściu

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
subjekti
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś

podmorski /pɔdmˈɔrski/ (adj)
vedenalainen
  leżący pod powierzchnią morza; przeznaczony do działania pod powierzchnią morza; dziejący się pod powierzchnią morza

podmuch /ˈpɔdmux/ (n)
tuulahdus
  strumień powietrza

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kitalaki
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
miellyttää
  odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
yhtäläisyys
  zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
samanlainen
  (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd

podoficer /pˌɔdɔfˈitsɛr/ (n)
aliupseeri
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień co najmniej kaprala, a niższy niż podporucznika;

podpalenie /ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
tuhopoltto
  umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru;

podpaska /pɔtpˈaska/ (n)
terveysside
  (higiena, higieniczny) chłonny wkład zewnętrznie pochłaniający krew menstruacyjną

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
allekirjoitus
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpuszczka /pɔtˈpuʃʧ̑ka/ (n)
juoksute
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (spożywczy) enzym trawienny wchodzący w skład soku żołądkowego, powodujący ścinanie się białka mleka, używany w mleczarstwie do produkcji serów;

podpułkownik /ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/ (n)
everstiluutnantti
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;

podrodzina /pˌɔdrɔdʑˈina/ (n)
alaheimo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) subfamilia, takson (grupa taksonomiczna) pośredni pomiędzy rodziną a rodzajem;

podrywać /pɔdˈrɨvaʨ̑/ (v)
iskeä
  (potocznie, potoczny) zagadywać osobę przeciwnej płci i starać się zainteresować ją sobą; uwodzić

podrząd /pˈɔdʒɔnt/ (n)
alalahko
  (biologia, biologiczny) (systematyka) kategoria systematyczna niższa od rzędu

podrzędny /pɔḍˈʒɛ̃ndnɨ/ (adj)
alamainen
  (gramatyka) występujący w związku zależności jako element podporządkowany elementowi nadrzędnemu

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
matka
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
sinirinta
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
matkaaja, matkailija
  ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
matkustaa
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
oppikirja
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podstawa /pɔtˈstava/ (n)
kanta
  pewna zasada, baza teoretyczna
  to, na czym coś stoi

podtrzymywać /ˌpɔtṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
pönkittää
  trzymać kogoś lub coś, nie dać komuś, czemuś upaść, być podporą czegoś

podtyp /pˈɔttɨp/ (n)
alajakso
  (biologia, biologiczny) (systematyka) w systematyce takson niższy od typu

podtytuł /pɔttˈɨtuw/ (n)
alaotsikko
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) tytuł uzupełniający, umieszczany po tytule właściwym

poduszeczka /ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka/ (n)
neulatyyny
  miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
tyyny
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
turvatyyny
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ilmatyynyalus
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
sukkanauha
  opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwodny /pɔdˈvɔdnɨ/ (adj)
vedenalainen
  będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu

podwozie /pɔdˈvɔʑɛ/ (n)
laskuteline
  (lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi;
alusta
  (motoryzacja) dolna część pojazdu z układem jezdnym i kierowniczym;

podwójnie /pɔdvˈujɲʲɛ/ (adv)
kaksin verroin
  dwa razy tyle

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
kaksinkertainen
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części

podział /ˈpɔʥ̑aw/ (n)
jakaminen
  podzielenie czegoś na dwie lub więcej części

podzielny /pɔdʑˈɛlnɨ/ (adj)
jaollinen
  (matematyka, matematyczny) taki, który daje się podzielić bez reszty przez konkretną liczbę

podziemny /pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
maan alla
  znajdujący się pod powierzchnią ziemi

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
ihailu
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziwiać /pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑/ (v)
ihailla
  darzyć podziwem

podzwrotnikowy /pˌɔdʑvrɔtɲikˈɔvɨ/ (adj)
subtrooppinen
  leżący w pobliżu zwrotnika, właściwy dla strefy zwrotnika

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
lattia
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podświadomość /pˌɔtɕfʲadˈɔmɔɕtɕ/ (n)
alitajunta
  (psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;

podżegać /pɔdʒˈɛɡatɕ/ (v)
kannustaa
  wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego

poeta /pɔˈɛta/ (n)
runoilija
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetycki /ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
runollinen
  związany z poezją

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
runous
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

poganin /pɔˈɡãɲĩn/ (n)
pakana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
halveksunta
  uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogardliwy /ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
epäkunnioittava
  wyrażający pogardę

pogawędka /ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka/ (n)
juttelu
  krótka, lekka rozmowa

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
pakana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
pakanuus
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
sää, ilma
  chwilowy stan atmosfery

pogodny /pɔˈɡɔdnɨ/ (adj)
kirkas
  (książkowy) pełen spokoju, wesoły, odznaczający się pogodą ducha

pogranicze /ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
raja-alue
  obszar przy granicy dzielącej przestrzenie

pogrom /ˈpɔɡrɔ̃m/ (n)
pogromi
  masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
hautajaiset
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

pogłoska /pɔˈɡwɔska/ (n)
kuulopuhe
  rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona

poimek /pɔˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
postpositio
  (gramatyka) nieodmienna część mowy, łącząca się z wyrazem (występująca po nim) i zmieniająca jego sens, występująca m.in. w językach ugrofińskich;

pointylizm /pˌɔintˈɨlizm/ (n)
pointillismi
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
ilmestyä
  stawać się widocznym, jawnym

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
ajonuvo
  (potocznie, potoczny) samochód
kulkuneuvo
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojedynczy /ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
yksittäinen
  taki, który jest tylko jeden; osobny

pojedynek /pˌɔjɛdˈɨnɛk/ (n)
kaksintaistelu
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
astia, säiliö
  zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojemność /pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
kapasitanssi
  parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
ylihuomenna, ylihuominen
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
näyttää, osoittaa
  dawać możliwość zobaczenia czegoś
  wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś

poker /ˈpɔkɛr/ (n)
pokeri
  (termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;

pokląskwa /pɔˈklɔ̃w̃skfa/ (n)
pensastasku
  (ornitologia, ornitologiczny) Saxicola rubetra, niewelki ptak wędrowny z rzędu wróblowatych, na wiosnę i w lecie często spotykany na łąkach;

pokojowy /ˌpɔkɔˈjɔvɨ/ (adj)
rauhallinen
  dotyczący porozumienia lub zgody
  o spokojnym usposobieniu

pokolenie /ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
sukupolvi
  grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
nöyryys
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokrywać /pɔˈkrɨvaʨ̑/ (v)
kattaa
  (handel, handlowy) płacić, zapewniać całkowite finansowanie danej części
  nanosić coś na coś
  (zootechnika, zootechniczny) zapładniać
  stanowić pokrywę, przykrycie czegoś

pokrzewka /pɔˈkʃɛfka/ (n)
kerttu
  (ornitologia, ornitologiczny) mały, częściowo wędrowny ptak z podrodziny gajówek, rodziny pokrzewkowatych, rzędu wróblowych, objęty ścisłą ochroną gatunkową;

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
nokkonen
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokusa /pɔˈkusa/ (n)
houkutus
  trudne do opanowania pragnienie

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
rauha
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
  (przestarzałe, przestarzały) spokój
huone
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieczny pokój

pokój dwuosobowy /pˈɔkuj dvˌuɔsɔbˈɔvɨ/ (n)
kahden hengen huone
  pokój przeznaczony dla dwóch osób, najczęściej z jednym łóżkiem

pokój gościnny /ˈpɔkuj ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (n)
olohuone
  w mieszkaniu: duży pokój, salon

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
kansi
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku;

pokładełko /pˌɔkwadˈɛwkɔ/ (n)
munanasetin
  (zoologia, zoologiczny) narząd w postaci cienkiej wydłużonej rureczki, służący do składania jaj, występujący u samic wielu gatunków owadów, pajęczaków i niektórych ryb;

polana /pɔˈlãna/ (n)
aukea
  pozbawione drzew miejsce w lesie;

polarny /pɔˈlarnɨ/ (adj)
napa-
  (geografia, geograficzny) właściwy terenom podbiegunowym lub znajdujący się na tych terenach

polatucha /ˌpɔlaˈtuxa/ (n)
liito-orava
  (zoologia, zoologiczny) Pteromys volans, gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych, występuje w tajdze od Finlandii po Sachalin i Kamczatkę;

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
kenttä
  (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
  miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym
pelto, kenttä
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;

pole bitwy /ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ/ (n)
taistelukenttä
  miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
sähkökenttä
  (fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole karne /pˈɔlɛ kˈarnɛ/ (n)
rangaistusalue, rangaistusaitio
  (sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad

pole minowe /pˈɔlɛ minˈɔvɛ/ (n)
miinakenttä
  (wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami;

polecać /pɔˈlɛʦ̑aʨ̑/ (v)
suositella
  przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle

polegać /pɔˈlɛɡaʨ̑/ (v)
luottaa
  na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania

polemika /pɔˈlɛ̃mʲika/ (n)
poleeminen
  dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji

poli- /pˈɔli/
moni-, poly-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
polyamoria, monisuhteisuus
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

poliandria /ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/ (n)
monimiehisyys, polyandria
  forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
poliisi
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;

policja drogowa /pɔlˈitsja drɔɡˈɔva/ (n)
liikennepoliisi
  (administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
poliisi
  funkcjonariusz policji

policjantka /ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka/ (n)
naispoliisi
  kobieta, która pracuje w policji

policzalny /pˌɔlitʃˈalnɨ/ (adj)
luvullinen
  taki, który daje się policzyć

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
poski
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
moniavioisuus, polygamia
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poliglota /ˌpɔlʲiˈɡlɔta/ (n)
kielitaituri
  osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami

poligynia /ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja/ (n)
monivaimoisuus
  forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami;

polimer /pɔlˈimɛr/ (n)
polymeeri
  (chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;

polineuropatia /pˌɔlinˌɛwrɔpˈatja/ (n)
polyneuriitti
  (medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

polinezyjski /pˌɔlinɛzˈɨjski/ (adj)
polynesialainen
  (geografia, geograficzny) dotyczący Polinezji

polipropylen /pˌɔliprɔpˈɨlɛn/ (n)
polypropeeni
  (chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny;

poliptyk /pɔlˈiptɨk/ (n)
polyptyykki
  (sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
polyteismi, monijumalisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politologia /ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/ (n)
valtiotiede
  nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;

politura /pˌɔlitˈura/ (n)
pulituuri
  spirytusowy roztwór szelaku używany w meblarstwie do wykańczania powierzchni drewna; .

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
poliittinen
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
poliitikko
  osoba zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
politiikka
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
  system odgórnie wprowadzonych zasad

polka /ˈpɔlka/ (n)
polkka
  (choreografia, choreograficzny) czeski taniec ludowy;

polo /ˈpɔlɔ/ (n)
hevospoolo
  (sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
polonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonez /pɔˈlɔ̃nɛs/ (n)
poloneesi
  (choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyczna forma oparta o polonez (1.1);

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
metsästys
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
metsästää
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
puolalainen, puola
  odnoszący się do Polski lub Polaków

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
puola, puolalainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

polskość /ˈpɔlskɔɕʨ̑/ (n)
puolalaisuus
  cecha tego, co polskie; polski charakter czegoś

polszczyzna /pɔlˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
puola
  (językoznawstwo, językoznawczy) język polski

poltergeist /pˌɔltɛrɡˈɛist/ (n)
räyhähenki
  niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu

polędwica /ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a/ (n)
filee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z grzbietu zwierzęcia

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
auttaa
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
appelsiinipuu
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1)
appelsiini
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce;

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
oranssi
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
mittaus
  (metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
tomaatti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  (botanika, botaniczny) Lycopersicon, rodzaj roślin z rodziny psiankowatych;

pomiędzy /pɔ̃ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
välissä
  (zobacz) między

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
apu, ohje
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pomocnik /pɔ̃ˈmɔʦ̑ʲɲik/ (n)
avustaja
  pracownik pracujący pod czyimś kierunkiem

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
pumppu
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;

pomurnik /pɔ̃ˈmurʲɲik/ (n)
kalliokiipijä
  (ornitologia, ornitologiczny) Tichodroma muraria, niewielki ptak z rodziny kowalikowatych;

pomysł /ˈpɔ̃mɨsw̥/ (n)
idea
  myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu

pomysłowy /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
kekseliäs
  mający wiele pomysłów

pomyłka /pɔ̃ˈmɨwka/ (n)
virhe
  błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
yli
  …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
  …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości

ponadto /pɔ̃ˈnatːɔ/ (particle)
lisäksi
  nawiązuje do poprzedniego kontekstu wypowiedzi i wprowadza nową informację na omawiany już temat

poncz /pˈɔntʃ/ (n)
booli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników;

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
maanantai
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
koska, sillä, siksi
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

pontyfikat /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat/ (n)
paavius
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd sprawowany przez pontyfika w starożytnym Rzymie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;

popcorn /pˈɔptsɔrn/ (n)
popcorn
  prażona kukurydza

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
tuhkakuppi
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
rintakuva
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
tuhka
  szary proch pozostający po spaleniu czegoś

poporodowy /pˌɔpɔrɔdˈɔvɨ/ (adj)
synnytyksen jälkeinen
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) następujący po porodzie, związany z okresem po porodzie

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
iltapäivä
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawka /pɔprˈafka/ (n)
lainmuutos
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) formalna propozycja zmiany procedowanego w parlamencie aktu prawnego

poprawność polityczna /pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
poliittinen korrektius
  (socjologia, socjologiczny) norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy;

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
oikea
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprzeczka /pɔˈpʃɛʧ̑ka/ (n)
poikkipalkki
  (sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce
  (sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki
  belka albo listwa umocowana w poprzek czegoś

poprzedni /pɔˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
viime
  taki, który był uprzednio (w czasie)
edellinen
  taki, który poprzedza (w kolejności)

poprzednik /pɔpʃˈɛdɲik/ (n)
edeltäjä
  ten, który zajmował się daną sprawą lub był w określonym miejscu poprzednio

poprzedzać /pɔˈpʃɛʣ̑aʨ̑/ (v)
edeltää
  być, poruszać się przed kimś, czymś

popręg /ˈpɔprɛ̃ŋk/ (n)
satulavyö
  zakładany pod brzuchem konia pas przytrzymujący siodło;

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
suosio
  bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

popularny /ˌpɔpuˈlarnɨ/ (adj)
suosittu
  taki, który jest używany powszechnie, znany ogółowi społeczeństwa

populizm /pɔˈpulʲism̥/ (n)
populismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;

por /pɔr/ (n)
purjo
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., dwuletnia roślina uprawna z rodziny czosnkowatych;

pora /ˈpɔra/ (n)
aika
  pewien okres, czas trwania czegoś
  stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
vuodenaika
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

porażenie /pˌɔraʒˈɛɲʲɛ/ (n)
sähköisku
  (medycyna, medyczny) zaburzenie pracy układu nerwowego dające liczne objawy ubytkowe

porażka /pɔˈraʃka/ (n)
tappio
  przegrana bitwa

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
posliini
  masa ceramiczna służąca do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
pornografia
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pornografinen, siveetön
  związany z pornografią, dotyczący pornografii

pornokracja /pˌɔrnɔkrˈatsja/ (n)
pornokratia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
keskenmeno
  (medycyna, medyczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

poronić /pɔrˈɔɲitɕ/ (v)
saada keskenmeno
  (medycyna, medyczny) urodzić przedwcześnie martwy płód

porost /ˈpɔrɔst/ (n)
jäkälä
  (przestarzałe, przestarzały) (biologia, biologiczny) symbiotyczny organizm składający się z grzyba i zielenicy lub cyjanobakterii;

porowatość /pˌɔrɔvˈatɔɕtɕ/ (n)
huokoisuus
  cecha tego, co jest porowate, co ma pory

port /pɔrt/ (n)
satama
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
  (informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń;
  (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)

portal /ˈpɔrtal/ (n)
portaali
  (architektura, architektoniczny) ozdobne obramowanie otworu drzwiowego;
  (informatyka, informatyczny) rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce;

portfel /ˈpɔrtfɛl/ (n)
lompakko
  najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)

portier /ˈpɔrtʲjɛr/ (n)
talonmies
  (urzędowy) osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.)

portmonetka /pˌɔrtmɔnˈɛtka/ (n)
lompakko
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

portowy /pɔrˈtɔvɨ/ (adj)
satama-
  związany z portem, dotyczący portu

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
muotokuva
  dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
portugalilainen, portugali
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
portugali
  język urzędowy Portugalii;

portugalskość /pˌɔrtuɡˈalskɔɕtɕ/ (n)
portugalilaisuus
  typowo portugalski charakter czegoś, kogoś

portyk /pˈɔrtɨk/ (n)
portiikki
  (architektura, architektoniczny) przednia część budowli przed wejściem głównym, z rzędem kolumn;

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
luutnantti
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

poryw /pˈɔrɨf/ (n)
puuska
  nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury

porywacz /pɔˈrɨvaʧ̑/ (n)
kidnappaaja
  człowiek, który dokonał porwania, uprowadził (porwał) kogoś

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
viinimarja, herukka
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
järjestys
  kolejność czegoś
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu
siivous
  porządki czynność sprzątania, porządkowania

poród /ˈpɔrut/ (n)
synnytys
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
vertailu
  (rzeczownik odczasownikowy) od: porównać

porównawczy /pˌɔruvnˈaftʃɨ/ (adj)
vertaileva
  opierający się na porównaniu

porównywalny /pˌɔruvnɨvˈalnɨ/ (adj)
vertailukelpoinen
  na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
verrata
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręba /pɔrˈɛmba/ (n)
aukea
  (leśnictwo) obszar lasu, na którym zostały wycięte drzewa

poręczyciel /pˌɔrɛntʃˈɨtɕɛl/ (n)
takaaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności

posag /ˈpɔsak/ (n)
myötäjäiset
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

posiadacz /pɔˈɕadaʧ̑/ (n)
omistaja
  ktoś, kto coś ma, posiada

posiadanie /ˌpɔɕaˈdãɲɛ/ (n)
omistajuus
  (rzeczownik odczasownikowy) od: posiadać

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
omistaa, omata
  (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
alusmaa
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
ateria
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

posrebrzać /pɔˈsrɛbʒaʨ̑/ (v)
hopeoida
  pokrywać coś warstwą srebra

post /pɔst/ (n)
paasto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
  czas obowiązywania postu (1.1)

postać /ˈpɔstaʨ̑/ (n)
hahmo
  bohater utworu literackiego, filmu
  określenie istoty, wyglądu, sylwetki
  zewnętrzna forma, kształt czegoś

postprodukcja /pˌɔstprɔdˈuktsja/ (n)
jälkituotanto
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postulować /ˌpɔstuˈlɔvaʨ̑/ (v)
postuloida
  proponować lub domagać się czegoś

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
edistyminen
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowy /ˌpɔstɛ̃mˈpɔvɨ/ (adj)
edistyksellinen
  wyrażający postęp; też: będący zwolennikiem postępu

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
etsijä
  osoba, która czegoś poszukuje

posłuszeństwo /pˌɔswuʃˈɛɲstfɔ/ (n)
kuuliaisuus
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
kuuliainen
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
hiki
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potas /ˈpɔtas/ (n)
kalium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potaż /ˈpɔtaʃ/ (n)
potaska
  (chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
sitten
  później, w chwili następnej

potencjalny /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
mahdollinen
  możliwy do zrealizowania, osiągnięcia

potomek /pɔˈtɔ̃mɛk/ (n)
jälkeläinen
  (książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)

potomstwo /pɔˈtɔ̃mstfɔ/ (n)
jälkeläiset
  (książkowy) dzieci w stosunku do rodziców

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
tarve
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
hätä keinon keksii
  to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebny /pɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
tarpeellinen
  taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
tarvita
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrzeszcz /ˈpɔṭʃɛʃʧ̑/ (n)
harmaasirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza calandra, mały ptak z rodziny trznadlowatych o niepozornym szarym upierzeniu;

potrzos /pˈɔtʃɔs/ (n)
pajusirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza schoeniclus, ptak z rodziny trznadlowatych

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vahvistus
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
hirviö
  straszny stwór

potęga /pɔˈtɛ̃ŋɡa/ (n)
potenssi
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania;
  coś potężnego
  przeważająca siła i skuteczność

poufały /pˌɔufˈawɨ/ (adj)
liian tuttavallinen
  taki, który jest wyrazem zażyłości, bliskich stosunków

poufność /pɔˈufnɔɕtɕ/ (n)
luottamuksellisuus
  cecha tego, co poufne; cecha tych, którzy są poufni

poufny /pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ/ (adj)
luottamuksellinen
  tajny, powierzony w sekrecie

powaga /pɔˈvaɡa/ (n)
vakavuus
  zrównoważony, opanowany sposób bycia, nieuleganie emocjom

poważnie /pɔˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
vakavasti
  w sposób poważny

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
vakava
  budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
  mający uznanie u innych osób
  o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
  odpowiedzialny, godny zaufania

powiedzenie /ˌpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
sanonta
  przysłowie, maksyma, popularne zdanie

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
silmäluomi
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
pinta
  zewnętrzna strona
  określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
  wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy

powierzchownie /ˌpɔvʲjɛʃˈxɔvʲɲɛ/ (adv)
pinnallisesti
  w sposób powierzchowny

powierzchowny /pˌɔvʲɛʃxˈɔvnɨ/ (adj)
pinnallinen
  taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy

powieszenie /ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
hirttäjäiset
  jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
ilma
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;

powieściopisarz /ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ/ (n)
romaanikirjailija
  autor powieści

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
romaani
  (literacko) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
aiheuttaa
  być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
onnea
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powojenny /pˌɔvɔjˈɛnnɨ/ (adj)
sodanjälkeinen
  taki, który dzieje się po wojnie

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
hitaasti
  wolno, z małą prędkością

powolność /pɔvˈɔlnɔɕtɕ/ (n)
hitaus
  cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie

powrót /ˈpɔvrut/ (n)
paluu
  ponowne osiągnięcie tego samego stanu, sytuacji
  ponowne przybycie do tego samego miejsca
  wznowienie wykonywania czegoś po przerwie

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
kapina
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
Varsovan kansannousu
  (historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powszechnie /pɔˈfʃɛxʲɲɛ/ (adv)
tavallisesti
  w sposób powszechny

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
toistaa
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił

powyżej /pɔˈvɨʒɛj/ (preposition)
edellä
  znajdujący się wyżej czegoś, umieszczony nad czymś

powód /ˈpɔvut/ (n)
syy
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
tulva
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;
ryöppy
  (przenośnie, przenośnia) potok (np. słów), mnogość

powój /ˈpɔvuj/ (n)
kiertokasvi
  (botanika, botaniczny) Convolvulus, liczący około 250 gatunków rodzaj roślin z rodziny powojowatych;

powściągliwy /pˌɔfɕtɕɔŋɡlˈivɨ/ (adj)
pidättyväinen
  potrafiący zachować opanowanie, mający umiar

pozamałżeński /ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
avioliiton ulkopuolinen
  odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania

pozarządowy /ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
kansalainen
  działający poza rządem

pozaziemski /pˌɔzaʑˈɛmski/ (adj)
avaruus
  pochodzący spoza Ziemi

pozdrowienie /ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
tervehdys
  słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
taso
  położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
  stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy
  etap gry komputerowej
  stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju
  wartość jakiejś mierzalnej wielkości

poziom morza /ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa/ (n)
merenpinnan taso
  (geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości;

poziomka /pɔˈʑɔ̃mka/ (n)
ahomansikka, metsämansikka
  (botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach;

poziomo /pɔʑˈɔmɔ/ (adv)
vaakasuoraan
  równolegle do podłoża

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
vaakasuora
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

poznać /ˈpɔznaʨ̑/ (v)
tutustua
  zdobyć wiedzę o czymś zwłaszcza poprzez bezpośrednie doświadczenie
  nawiązać znajomość z kimś

pozornie /pɔzˈɔrɲʲɛ/ (adv)
näennäisesti, ilmeisesti, nähtävästi
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozorny /pɔˈzɔrnɨ/ (adj)
näennäinen
  nieprawdziwy, ale sprawiający wrażenie prawdziwego

pozostawać /ˌpɔzɔˈstavaʨ̑/ (v)
jäädä jäljelle
  być częścią czegoś; pozostałością, resztą po czymś lub kimś
  być dalej takim samym, bez zmian; nie zmieniać się
  zostać w jakimś miejscu, nie ruszać się skądś

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
sallia, antaa, suoda
  zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić

pozycja /pɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
asento
  konkretne ułożenie ludzkiego ciała

pozycja misjonarska /pɔzˈɨtsja mˌisjɔnˈarska/ (n)
lähetyssaarnaaja
  (seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

pozłacać /pɔzwˈatsatɕ/ (v)
kullata
  pokrywać warstwą złota lub malować na złoty kolor

połabski /pɔwˈapski/ (n)
polabi
  język połabski;

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
puolikas
  jedna z dwóch równych części całości

położenie /ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sijainti
  miejsce znajdowania się czegoś
  warunki, w jakich znajduje się dana osoba lub obiekt

położnica /pˌɔwɔʒɲˈitsa/ (n)
synnyttäjä
  kobieta w okresie połogu

położnictwo /pˌɔwɔʒɲˈitstfɔ/ (n)
synnytysoppi
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
etelä
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
keskipäivä, puolipäivä
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
meridiaani
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południowiec /pˌɔwudɲʲˈɔvʲɛts/ (n)
etelämaalainen
  (historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) osoba z południowych stanów USA, zwłaszcza w kontekście wojny secesyjnej
  osoba z południa, z krajów na południu

południowo-zachodni /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
lounainen
  będący na południowym zachodzie

południowoafrykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
eteläafrikkalainen
  odnoszący się do Republiki Południowej Afryki

południowoamerykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
eteläamerikkalainen
  dotyczący Ameryki Południowej

południowoeuropejski /pˌɔwudɲʲˌɔvɔˌɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
eteläeurooppalainen
  odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
eteläkorealainen
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
etelä
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
kaakko
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
lounas
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połykać /pɔwˈɨkatɕ/ (v)
nielaista
  przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny

połączenie /ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
yhteys
  (rzeczownik odczasownikowy) od: połączyć

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
sukka
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
paastota
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
pakara
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

pośmiertnie /pɔɕmʲˈɛrtɲʲɛ/ (adv)
postuumisti
  po śmierci

pośmiertny /pɔɕmʲˈɛrtnɨ/ (adj)
kuolemanjälkeinen
  zrobiony po czyjejś śmierci; zachodzący po śmierci

pośpiech /ˈpɔɕpʲjɛx/ (n)
kiire
  spieszenie się, robienie czegoś szybko

pośredni /pɔˈɕrɛdʲɲi/ (adj)
epäsuora
  nie odnoszący się do czegoś wprost; nie dotyczący czegoś bezpośrednio

pośrednik /pɔɕrˈɛdɲik/ (n)
välittäjä
  osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami

poświerka /pɔˈɕfʲjɛrka/ (n)
lapinsirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Calcarius lapponicus, ptak z rodziny trznadlowatych, gnieżdżący się na dalekiej północy Europy i Syberii;

poświęcenie /ˌpɔɕfʲjɛ̃nˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
omistautuminen
  skierowanie na coś uwagi, wyrażenie zainteresowania czymś

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
palo, tulipalo
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
lainata
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
  dawać coś komuś na pewien czas

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
laina
  danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;

pożyteczny idiota /ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ iˈdʲjɔta/ (n)
hyödyllinen idiootti
  ktoś nieświadomie manipulowany, przyczyniający się do sprawy;

pożywienie /ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ravinto
  jedzenie, pokarm, strawa

pożywny /pɔˈʒɨvnɨ/ (adj)
nutritiivinen
  posilny, wzmacniający, sycący

pożądanie /ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
halu
  pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś

pożądać /pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
himoita
  bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć
  czuć silny pociąg fizyczny do kogoś; czuć pożądanie

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
työ
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
  (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
kotitehtävä, läksy
  (szkolnictwo, szkolny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
työnantaja
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracoholik /ˌpraʦ̑ɔˈxɔlʲik/ (n)
työnarkomaani
  osoba cierpiąca na pracoholizm, uzależniona od wykonywanej pracy

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
työskennellä, tehdä työtä
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracowity /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ/ (adj)
ahkera
  taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
isoisoisä
  ojciec dziadka lub babci

pragmatyczny /prˌaɡmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
pragmaattinen
  oparty na przyczynowych związkach wydarzeń
  wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
jano
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;

praindoeuropejski /ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeurooppalainen kantakieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej

prairial /prˈɛrjal/ (n)
prairial
  nazwa dziewiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

prajęzyk /prajˈɛ̃zɨk/ (n)
kantakieli
  język, z którego wywodzą się inne języki;

prakseologia /ˌpraksɛɔˈlɔɟja/ (n)
prakseologia
  nauka dotycząca norm i reguł sprawnego i efektywnego działania;

praktycznie /praktˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
käytännöllisesti katsoen
  blisko stanu rzeczywistego

praktyczny /prakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
käytännöllinen
  związany z praktyką, przeznaczony do zastosowania w praktyce

praktyka /ˈpraktɨka/ (n)
ammatinharjoittaminen
  doświadczenie zdobyte dzięki działalności ludzkiej
  okres szkolenia lub nabywania wprawy w jakimś zawodzie
  wykonywanie zawodu
  świadoma i celowa działalność ludzka

praktykant /praktˈɨkant/ (n)
harjoittelija
  ktoś, kto odbywa praktykę zawodową

pralka /ˈpralka/ (n)
pesukone, pyykkikone
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
pesula
  miejsce, w którym pierze się odzież

pranie /ˈprãɲɛ/ (n)
pesu
  czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.;
  porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych

prapradziad /praˈpraʥ̑at/ (n)
isoisoisoisä
  ojciec pradziada

prasa /ˈprasa/ (n)
lehdistö
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji;

prasowanie /ˌprasɔˈvãɲɛ/ (n)
silittäminen
  wygładzanie ubrania za pomocą żelazka

prasować /praˈsɔvaʨ̑/ (v)
silittää
  wygładzać ubranie za pomocą żelazka

prasłowiański /prˌaswɔvʲˈaɲski/ (n)
kantaslaavilainen
  martwy język, od którego wywodzą się wszystkie obecne języki słowiańskie;

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
ihmisoikeudet
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawa kobiet /prˈava kˈɔbjɛt/ (n)
naisten oikeudet
  uprawnienia i wolności należące do kobiet i dziewcząt w danych społeczeństwach;

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
eläinten oikeudet
  idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda /ˈpravda/ (n)
totuus
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
todennäköisyys
  (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia takiej szansy (1.1);
  szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobnie /ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
luultavasti
  przypuszczalnie, być może

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
todennäköinen
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
todellinen, tosi
  rzeczywisty

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
hädässä ystävä tunnetaan
  szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawica /praˈvʲiʦ̑a/ (n)
oikeisto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
melkein, lähes
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
juristi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba posiadająca wykształcenie prawnicze

prawnuczka /praˈvnuʧ̑ka/ (n)
lapsenlapsenlapsi
  córka wnuka lub wnuczki

prawnuk /ˈpravnuk/ (n)
lapsenlapsenlapsi
  syn wnuczki lub wnuka

prawny /ˈpravnɨ/ (adj)
juridinen
  taki, który dotyczy prawa, wywodzi się z prawa, jest z nim zgodny

prawo /ˈpravɔ/ (n)
laki
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
ajokortti
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo pierwszej nocy /ˈpravɔ ˈpʲjɛrfʃɛj ˈnɔʦ̑ɨ/ (n)
ensiyön oikeus
  w feudalnej Europie i u niektórych ludów pierwotnych: prawo spędzenia z żoną wasala lub poddanego jej nocy poślubnej

prawo publiczne /ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ/ (n)
julkisoikeus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (adj)
ortodoksinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do prawosławia, należący do prawosławia

prawość /ˈpravɔɕʨ̑/ (n)
rehtiys
  cecha tego, kto jest prawy

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
oikea
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
praseodyymi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prałat /ˈprawat/ (n)
prelaatti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyższy dostojnik w Kościele katolickim;

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
paistaa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

precel /prˈɛtsɛl/ (n)
rinkeli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj obwarzanka o charakterystycznym kształcie zbliżonym do ósemki;

precesja /prɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
prekessio
  (fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała;

preeklampsja /prˌɛɛklˈampsja/ (n)
pre-eklampsia, raskausmyrkytys
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych o nieznanej etiologii, występujący u kobiet ciężarnych po dwudziestym tygodniu ciąży lub podczas połogu, mogący doprowadzić do zgonu

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
etuliite, prefiksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

prehistoria /ˌprɛxʲiˈstɔrʲja/ (n)
esihistoria
  okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;

prehistoryczny /prˌɛçistɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
esihistoriallinen
  związany z prehistorią

prekariat /prɛˈkarʲjat/ (n)
prekariaatti
  (ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;

prekognicja /ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
prekognitio
  zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;

prekursor /prɛˈkursɔr/ (n)
esiaste
  osoba, która w danej dziedzinie wyprzedza innych, zwiastuje jakiś nowy kierunek, okres itp.

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
pääministeri
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
ensi-ilta
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

prenatalny /prˌɛnatˈalnɨ/ (adj)
prenataali
  (medycyna, medyczny) związany z życiem płodowym, dotyczący życia płodowego

preparat /prɛˈparat/ (n)
preparaatti
  substancja lub mieszanina związków przygotowana do konkretnego zastosowania

preria /prˈɛrja/ (n)
preeria
  (geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;

pretor /ˈprɛtɔr/ (n)
preetori
  (starożytność) jeden z ważniejszych urzędników w starożytnym Rzymie;

pretorianin /prˌɛtɔrjˈaɲin/ (n)
pretoriaani
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) członek gwardii pretoriańskiej - elitarnej formacji zbrojnej w starożytnym Rzymie i straży osobistej cesarzy;

prezbiteriański /prˌɛzbʲitɛrjˈaɲski/ (adj)
presbyteerinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z prezbiterianizmem, prezbiterianami

prezbiterium /ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/ (n)
kuori
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
lahja
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezentacja /ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
esitelmä, esitys
  wystawienie czegoś na pewnym forum

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
kondomi
  (seksuologia, seksuologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
presidentti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
presidentinvirka, presidenttiys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bycie prezydentem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem

prima aprilis /ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/ (n)
Aprillipäivä
  dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce;

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
prioriteetti
  pierwszeństwo przysługujące czemuś

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
ongelma, probleema
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

problematyczny /ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ongelmallinen
  budzący zastrzeżenia lub niepewny

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
pastori
  (kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

probówka /prɔbˈufka/ (n)
koeputki
  (chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

proca /ˈprɔʦ̑a/ (n)
ritsa
  broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski;

procedura /ˌprɔʦ̑ɛˈdura/ (n)
aliohjelma
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część programu;
  określone reguły postępowania w jakiejś sprawie

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
prosentti
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
prosessi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
  (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
prosessori, suoritin
  (informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

proch strzelniczy /ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
ruuti
  materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej;

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
tuotanto, valmistaminen, valmistus
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkt /ˈprɔdukt/ (n)
tuote
  (chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego;
  rezultat pracy twórczej
  rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa
  w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku;
  (lekceważąco, lekceważący) o osobie uznanej za ukształtowaną w wyniku pewnego procesu

profesjonalny /prˌɔfɛsjɔnˈalnɨ/ (adj)
ammatillinen
  uprawiający swój zawód jak należy
  uprawiany dobrze jako zawód, wykonywany znakomicie, na wysokim poziomie

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
professori, opettaja
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

profilaktyczny /prˌɔfilaktˈɨtʃnɨ/ (adj)
ennalta ehkäisevä
  (medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom

profilaktyka przedekspozycyjna /prˌɔfilˈaktɨkˌa pʃˌɛdɛkspˌɔzɨtsˈɨjna/ (n)
altistusta edeltävä estohoito
  (medycyna, medyczny) lek, kuracja stosowana profilaktycznie przed ekspozycją, narażeniem na czynnik chorobotwórczy wywołujący AIDS

prognoza /prɔˈɡnɔza/ (n)
ennuste
  przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach

prognoza pogody /prɔɡnˈɔza pɔɡˈɔdɨ/ (n)
sääennuste
  przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
ohjelma
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań

program telewizyjny /prˈɔɡram tˌɛlɛvizˈɨjnɨ/ (n)
televisio-ohjelma
  (telewizja, telewizyjny) telewizyjna produkcja audiowizualna, podstawowa jednostka ramówek stacji telewizyjnych;

programowalny /prˌɔɡramɔvˈalnɨ/ (adj)
ohjelmoitava
  taki, który można zaprogramować

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
ohjelmointi
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
ohjelmoida
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

projekcja /prɔˈjɛkʦ̑ʲja/ (n)
projektio, sijoittaminen
  (psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
hanke, suunnitelma
  (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu

prokariont /prɔkˈarjɔnt/ (n)
alkeistumallinen, esitumainen
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa prokariontów
  (biologia, biologiczny) mikroorganizm, najczęściej jednokomórkowy, którego komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych

prokariotyczny /prˌɔkarjɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
esitumallinen
  (biologia, biologiczny) nie posiadający w komórce wyodrębnionego jądra

prokreacja /prˌɔkrɛˈatsja/ (n)
lisääntyminen
  (biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
syyttäjä
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariat /ˌprɔlɛˈtarʲjat/ (n)
alaluokka
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna
  (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
prologi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom /prɔ̃m/ (n)
lautta, autolautta
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
prometium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promieniotwórczy /prˌɔmjɛɲʲɔtfˈurtʃɨ/ (adj)
radioaktiivinen
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) związany z promieniotwórczością, mający cechy promieniotwórczości

promieniowanie /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ/ (n)
säteily
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało;

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
säde
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała

promować /prɔ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
kannattaa
  działać w celu podniesienia popularności czegoś

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
propaganda
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propan /ˈprɔpãn/ (n)
propaani
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;

proponować /ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
ehdottaa
  zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
ehdotus
  coś, co się komuś proponuje

propriocepcja /ˌprɔprʲjɔˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
asentoaisti
  (fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała

proroczo /prɔrˈɔtʃɔ/ (adv)
profeetallisesti
  w sposób proroczy

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
profeetta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prorokini /ˌprɔrɔˈcĩɲi/ (n)
profeetta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
pyytää
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

prosię /ˈprɔɕɛ/ (n)
porsas
  (zoologia, zoologiczny) młoda świnia

proso /ˈprɔsɔ/ (n)
hirssi
  (botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa;

prosta /ˈprɔsta/ (n)
suora
  (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;

prostata /prɔˈstata/ (n)
eturauhanen
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
suorakulmio
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
suorakulmainen
  mający kształt prostokąta

prostopadłościan /ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn/ (n)
kuutiomainen
  (geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami;

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
kohtisuora
  tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prostować /prɔstˈɔvatɕ/ (v)
tasasuunnata
  (fizyka, fizyczny) przekształcać ze zjawiska zmieniającego się w czasie w stałe
  dokonywać korekty; usuwać pomyłki, wady

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
suora
  niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
prostituutio
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
prostituoitu
  (książkowy) kobieta sprzedająca własne usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
jauhe
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia /prˈɔʃɛɡ dɔ pʲɛtʃˈɛɲʲa/ (n)
leivinjauhe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszę /ˈprɔʃɛ/
olkaa hyvä
  zwrot używany zamiast trybu rozkazującego

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
protaktinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcjonistyczny /prˌɔtɛktsjˌɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
protektionistinen
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z protekcjonizmem; realizujący politykę protekcjonizmu

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
protektionismi
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protel /prˈɔtɛl/ (n)
maasusi
  (zoologia, zoologiczny) Proteles cristata, drapieżnik lądowy;

protest /ˈprɔtɛst/ (n)
protesti
  demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
protestantismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
pöytäkirja
  sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
protoni
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prototyp /prɔˈtɔtɨp/ (n)
prototyyppi
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;

prowadzenie /ˌprɔvaˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
johtaminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od: prowadzić

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
viedä
  (sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (n)
oksitaani
  jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
lääni
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  (biologia, biologiczny) obszar posiadający charakterystyczną florę i faunę
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;

prowokacja /ˌprɔvɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
provokaatio
  podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania
  podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody

prowokacyjny /ˌprɔvɔkaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
provokatiivinen
  zaczepny, mający charakter prowokacji

prozaiczność /prˌɔzaˈitʃnɔɕtɕ/ (n)
proosallisuus
  cecha tego, co prozaiczne, przyziemne, powszednie

prozaiczny /prˌɔzaˈitʃnɨ/ (adj)
proosa
  zwyczajny, niewyszukany, mało interesujący

prozodia /prɔˈzɔdʲja/ (n)
metriikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) brzmieniowe właściwości mowy nakładające się na głoskowy, sylabiczny i wyrazowy ciąg wypowiedzi

prozopagnozja /ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja/ (n)
kasvosokeus
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy;

prośba /ˈprɔʑba/ (n)
pyyntö
  uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia

prymas /ˈprɨ̃mas/ (n)
kädellinen
  (kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich;

prymatolog /ˌprɨ̃maˈtɔlɔk/ (n)
primatologi
  (zoologia, zoologiczny) zoolog - specjalista w dziedzinie prymatologii
  (zoologia, zoologiczny) specjalistka w dziedzinie prymatologii

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
primatologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

prymitywny /ˌprɨ̃mʲiˈtɨvnɨ/ (adj)
alkeellinen
  (pejoratywnie, pejoratywny) odznaczającym się niskim poziomem kultury
  mający prostą, nieskomplikowaną formę lub budowę

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
finni
  krosta

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
suihka
  (przenośnie, przenośnia) kąpiel brana pod urządzeniem (1.1)
suihka, suihku
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatność /prɨvˈatnɔɕtɕ/ (n)
yksityisyys
  życie, sprawy prywatne, osobiste, prawo do życia intymnego, chronionego przed ingerencją obcych;

prywatny /prɨˈvatnɨ/ (adj)
henkilökohtainen
  będący czyjąś osobistą własnością
  dotyczący czyichś osobistych spraw
  wynajęty do osobistego użytku
  (informatyka, informatyczny) o dostępie ograniczonym do metod z tej samej klasy
  nie dla każdego dostępny
  niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie)
  niereprezentujący żadnej instytucji

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
yksityistäminen
  (ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

przebiśnieg /pʃɛˈbʲiɕɲɛk/ (n)
lumikello
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.

przebój /pʃˈɛbuj/ (n)
hitti, menestys
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
siirtyvä
  (gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej

przechodzień /pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
ohikulkija
  osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przechowalnia bagażu /ˌpʃɛxɔˈvalʲɲa baˈɡaʒu/ (n)
matkatavarasäilö
  miejsce, w którym podróżujący może czasowo zostawić swój bagaż

przeciek /ˈpʃɛʨ̑ɛk/ (n)
vuoto
  (przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej
  wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
pilkku
  znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;
  w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
vasta-aine
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwieństwo /ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
vastakohta
  odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym

przeciwny /pʃɛˈʨ̑ivnɨ/ (adj)
vastakkainen
  (matematyka, matematyczny) o znaku zmienionym z plus na minus lub odwrotnie;
  o sprzecznych z kimś celach
  znajdujący się naprzeciw czegoś

przeciwprostokątna /pʃˌɛtɕifprˌɔstɔkˈɔntna/ (n)
hypotenuusa
  (matematyka, matematyczny) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwwaga /pʃˌɛtɕivvˈaɡa/ (n)
vastapaino
  (technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego;

przeciętnie /pʃɛtɕˈɛntɲʲɛ/ (adv)
keskimääräisesti
  tak jak zwykle, bez zaangażowania

przeciętny /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ/ (adj)
keskimääräinen
  niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną
  (matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę;
  (potocznie, potoczny) banalny, nieskomplikowany, prosty
  (statystyka, statystyczny) reprezentatywny, typowy

przed /pʃɛt/ (preposition)
edessä, aikaisemmin
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
edessä
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem

przedchrześcijański /ˌpʃɛtxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
esikristillinen
  poprzedzający chrześcijaństwo, następujący przed pojawieniem się chrześcijaństwa

przeddzień /ˈpʃɛdʲʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
aatto
  (książkowy) dzień poprzedni, dzień poprzedzający

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
erityisesti, varsinkin
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedmałżeński /ˌpʃɛdmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
esiaviollinen
  następujący (zawierany, odbywany, wykonywany) przed zawarciem małżeństwa

przedmieście /pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
lähiö
  (urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
kouluaine
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) zajęcia edukacyjne w szkole, posiadające własną nazwę i opracowany program nauczania
esine
  rzecz, obiekt nieożywiony

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
toiseksi viimeinen
  będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedpokój /pʃɛtˈpɔkuj/ (n)
käytävä
  pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń

przedporodowy /pʃˌɛtpɔrɔdˈɔvɨ/ (adj)
antenataalinen
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) następujący przed porodem, poprzedzający poród

przedpotopowy /ˌpʃɛtpɔtɔˈpɔvɨ/ (adj)
aataminaikainen
  (potocznie, potoczny) pochodzący z bardzo odległej epoki

przedpołudnie /ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
aamupäivä
  okres pomiędzy rankiem a południem

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
kyynärvarsi
  (anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedsionek /pʃɛtɕˈɔnɛk/ (n)
eteinen
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory
  (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego, w obrębie błędnika
  (architektura, architektoniczny) niewielkie pomieszczenie oddzielające wejście od wnętrza budynku

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
yrittäjä
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorczość /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
yrittäjyys
  nauka lub sztuka podejmowania ryzyka i innowacyjności w budowaniu biznesu
  zespół cech człowieka stanowiących o chęci i powodzeniu w załatwianiu różnych spraw (bycie przedsiębiorczym)
yritteliäisyys
  ogół przedsiębiorców i przedsiębiorstw

przedsiębiorczy /pʃˌɛtɕɛmbjˈɔrtʃɨ/ (adj)
yritteliäs
  zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
yritys
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedsięwzięcie /ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
aie
  zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana

przedstawiać /pʃɛtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
esittää
  zapoznać kogoś z kimś, zaprezentować komuś kogoś

przedstawiciel /ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl/ (n)
edustaja
  osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś

przedszkolanka /ˌpʃɛṭʃkɔˈlãnka/ (n)
lastentarhanopettaja
  (potocznie, potoczny) nauczycielka przedszkola, wychowawczyni przedszkolna, wychowawczyni w przedszkolu

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
lastentarha, päiväkoti
  (szkolnictwo, szkolny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedtem /ˈpʃɛtːɛ̃m/ (pronoun)
ennen
  w czasie poprzedzającym jakieś wydarzenie; przed nastąpieniem czegoś

przedwczesny /pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
ennenaikainen
  pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie

przedwcześnie /pʃɛtˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
ennen aikojaan
  zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
toissa päivänä
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedział /ˈpʃɛʥ̑aw/ (n)
aitio
  (kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon;

przegroda /pʃɛɡrˈɔda/ (n)
väliseinä
  coś co dzieli lub oodziela

przegroda nosowa /pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva/ (n)
nenän väliseinä
  (anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części;

przejrzały /pʃɛjʒˈawɨ/ (adj)
ylikypsä
  o roślinach i ich owocach: zbyt dojrzały, nadpsuty

przejęzyczenie /ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
lapsus
  rodzaj błędu popełnionego w wypowiedzi przez człowieka (a nie przez maszynę) w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę;

przejście dla pieszych /pʃˈɛjɕtɕɛ dla pʲˈɛʃɨx/ (n)
suojatie
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przejście graniczne /pʃˈɛjɕtɕɛ ɡraɲˈitʃnɛ/ (n)
rajanylitys
  miejsce służące do przekraczania granicy państwa

przejście podziemne /pʃˈɛjɕtɕɛ pɔdʑˈɛmnɛ/ (n)
alikäytävä
  budowla zapewniająca możliwość przejścia pod szlakiem komunikacyjnym;

przekaźnik /pʃɛˈkaʑɲik/ (n)
rele
  (elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;

przekleństwo /pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ/ (n)
kirous
  klątwa, życzenie komuś źle
kirosana
  wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś

przekomarzać się /ˌpʃɛkɔ̃ˈmaʒaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
kiusoitella
  żartując, spierać się z kimś

przekroczenie prędkości /pʃˌɛkrɔtʃˈɛɲʲɛ prɛntkˈɔɕtɕi/ (n)
ylinopeus
  (motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekroczyć Rubikon /pʃɛˈkrɔʧ̑ɨʨ̑ ruˈbʲikɔ̃n/ (v)
ottaa ratkaiseva askel
  zrobić decydujący krok; przekroczyć granicę, za którą decyzja jest nieodwołalna

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
välipala
  niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;

przekątna /pʃɛˈkɔ̃ntna/ (n)
lävistäjä
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu

przekładalny /pʃˌɛkwadˈalnɨ/ (adj)
siirrettävä
  taki, który da się przełożyć

przeludnienie /ˌpʃɛludʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
liikakansoitus
  sytuacja, w której liczba ludności przekracza znacząco pojemność środowiska

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
väkivalta
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemoc domowa /pʃˈɛmɔdʑ dɔmˈɔva/ (n)
perheväkivalta
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
teollisuus
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysłowiec /pʃˌɛmɨswˈɔvʲɛts/ (n)
teollisuudenharjoittaja
  właściciel zakładu przemysłowego

przemysłowy /ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
teollinen
  dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle

przenikać /pʃɛɲˈikatɕ/ (v)
tunkeutua
  przechodzić przez pewną barierę lub rozprzestrzeniać się w czym

przenikliwy /ˌpʃɛ̃ɲikˈlʲivɨ/ (adj)
akuutti
  intensywnie odczuwany, uderzający swoją mocą, intensywnością

przenosić /pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
kantaa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) udzielać komuś swoich praw, jednocześnie samemu je tracąc

przenośny /pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
kannettava
  pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy

przeor /pʃˈɛɔr/ (n)
priori
  (kościelny) zastępca opata

przeorysza /ˌpʃɛɔˈrɨʃa/ (n)
abbedissa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona klasztoru

przepaska /pʃɛˈpaska/ (n)
lannevaate
  (zobacz) przepaska biodrowa

przepaska biodrowa /pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva/ (n)
lannevaate
  skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
resepti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy
  (przenośnie, przenośnia) niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania
järjestyssääntö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada prawna
  autorytatywna reguła, regulacja

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
viiriäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepiórnik /pʃɛpʲˈurɲik/ (n)
pyyjuoksija
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Turnicidae;

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
pallea
  (anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
profetia
  wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
anteeksi
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przepuklina /pʃˌɛpuklˈina/ (n)
tyrä
  (medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepust /ˈpʃɛpust/ (n)
siltarumpu
  rura przepuszczająca strumień lub wodę deszczową pod drogą, nasypem;

przepustka /pʃɛpˈustka/ (n)
kulkulupa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wejście i przebywanie gdzieś lub wwiezienie czegoś;
lomalupa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wyjście skądś lub wywiezienie czegoś

przepływ /ˈpʃɛpwɨf/ (n)
virtaama
  (przenośnie, przenośnia) przemieszczanie się kogoś lub czegoś z jednego miejsca do drugiego
  przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego;

przerażający /pʃˌɛraʒajˈɔntsɨ/ (adj)
karmiva
  taki, który budzi grozę, strach

przerwa /ˈpʃɛrva/ (n)
välitunti
  czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole
  czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś

przesada /pʃɛˈsada/ (n)
liioittelu
  wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
liioitella
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości
  przekraczać jakąś granicę, przeginać w czymś

przesilenie /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ/ (n)
päivänseisaus
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesilenie letnie /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ lˈɛtɲʲɛ/ (n)
kesäpäivänseisaus
  (astronomia, astronomiczny) przesilenie przypadające na koniec czerwca (około 24.), gdy Słońce znajduje się najbliżej bieguna północnego

przesilenie zimowe /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ ʑimˈɔvɛ/ (n)
talvipäivänseisaus
  (astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej;

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
kannas
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;

przestarzały /ˌpʃɛstaˈʒawɨ/ (adj)
vanhentunut
  taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju

przestraszyć /pʃɛˈstraʃɨʨ̑/ (v)
pelottaa
  wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę

przestronny /pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
tilava
  taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
noudattaa
  stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem

przestrzenny /pʃɛstʃˈɛnnɨ/ (adj)
spatiaalinen
  dotyczący przestrzeni

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
tila
  (fizyka, fizyczny) miejsce w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  określony obszar
avaruus
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;

przestrzeń kosmiczna /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
ulkoavaruus
  przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
rikollinen
  osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
rikos
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przesuwać /pʃɛˈsuvaʨ̑/ (v)
siirtää
  zmieniać położenie

przesyłka /pʃɛˈsɨwka/ (n)
lähetys
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy

przeszczep /ˈpʃɛʃʧ̑ɛp/ (n)
elinsiirto
  (medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała
  (medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
häiritä
  sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
este
  coś, co przeszkadza, utrudnia
  (sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
menneisyys
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
taikausko
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;

przesądny /pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/ (adj)
taikauskoinen
  wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów

przesłanka /pʃɛˈswãnka/ (n)
edellytys
  okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś

przesłuchiwać /pʃˌɛswuçˈivatɕ/ (v)
kysyä
  wypytywać kogo w czasie śledztwa

przetacznik /pʃɛtˈatʃɲik/ (n)
tädyke
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

przewaga /pʃɛˈvaɡa/ (n)
etu
  górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś

przeważający /pʃˌɛvaʒajˈɔntsɨ/ (adj)
vallitseva, enemmistössä oleva
  będący w większej ilości lub liczbie

przeważnie /pʃɛˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
enimmäkseen
  w przeważającej części

przewidywalny /pʃˌɛvidɨvˈalnɨ/ (adj)
ennalta arvattava
  taki, który daje się przewidzieć

przewidywać /ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑/ (v)
aavistaa
  prognozować przyszłe zdarzenia

przewodniczący /ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
puheenjohtaja
  osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
johde
  (fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;

przewrotka /pʃɛˈvrɔtka/ (n)
saksipotku
  (sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;

przez /pʃɛs/ (preposition)
aikana
  …czasu trwania czynności
halki
  …drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności
kautta
  …przyczyny wykonania czynności

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
vilustuminen, flunssa
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
kohtalo
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać
  cel, dla którego służy dana rzecz

przełom /ˈpʃɛwɔ̃m/ (n)
läpimurto
  (książkowy) nagła, zasadnicza zmiana, zwrotny moment w czymś

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
ruokatorvi
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
lakana
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladowanie /ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/ (n)
vainoaminen
  powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.

prześladowczy /pʃˌɛɕladˈɔftʃɨ/ (adj)
ahdistava, vainoava
  związany z prześladowaniem — stałym wyrządzaniem krzywd, szykanowaniem lub nieustannym nagabywaniem

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
märehtijä
  (zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przeżyć /ˈpʃɛʒɨʨ̑/ (v)
jäädä eloon
  pozostać przy życiu

przodek /ˈpʃɔdɛk/ (n)
esi-isä
  ktoś, od kogo ktoś pochodzi

prztyczek /ˈpʃtɨʧ̑ɛk/ (n)
napsutus
  lekkie uderzenie końcem palca wskazującego, opartego wcześniej o kciuk

przy /pʃɨ/ (preposition)
läheisyydessä
  …opisujący orientacyjny czas, okazję

przybity /pʃɨˈbʲitɨ/ (adj)
masentunut
  załamany, smutny, zmartwiony

przybliżony /pʃˌɨbliʒˈɔnɨ/ (adj)
likimääräinen
  bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością

przybywać /pʃɨˈbɨvaʨ̑/ (v)
saapua
  docierać do pewnego miejsca

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
tulla
  przybywać dokądś

przycisk /ˈpʃɨʨ̑isk/ (n)
painike
  (informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp.
  część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem

przyczepa /pʃɨtʃˈɛpa/ (n)
peräkärry
  (motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
syy
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczółek /pʃɨtʃˈuwɛk/ (n)
sillanpää
  (wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przydawka /pʃɨˈdafka/ (n)
määrite
  (gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika;

przydomek /pʃɨdˈɔmɛk/ (n)
lempinimi
  dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
seikkailu
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
prepositio
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
ystävä
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
ystävätär
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
ystävällinen
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia
  (przestarzałe, przestarzały) taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
ystävyys
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
ilo
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjemny /pʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
miellyttävä, mukava
  sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
vastaanottaa
  odbierać coś (rzecz, informację)

przyjęcie /pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
vastaanotto
  uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
määräys
  kategoryczne polecenie, nakaz

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
esimerkki
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem

przykładowo /pʃˌɨkwadˈɔvɔ/ (adv)
esimerkiksi, vaikka
  na przykład

przylistek /pʃɨlˈistɛk/ (n)
korvake
  (botanika, botaniczny) wyrostek u nasady liści

przylądek /pʃɨˈlɔ̃ndɛk/ (n)
niemeke
  (geografia, geograficzny) fragment lądu wysunięty w kierunku dużego zbiornika wodnego;

przymiarka /pʃɨ̃ˈmʲjarka/ (n)
sovitus
  przymierzanie ubrania u krawca, w celu dopasowania i dokonania poprawek

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
adjektiivi, laatusana
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymiotnikowy /ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
adjektiivi
  odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
pakko
  presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś
  wewnętrzna potrzeba zrobienia czegoś

przynajmniej /pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
sentään
  najmniejszy akceptowalny zakres
  nie mniej niż

przynęta /pʃɨnˈɛnta/ (n)
syötti
  (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
sijamuoto
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
sattuma
  losowe, nieplanowane wydarzenie

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
sattumalta
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
sattumanvarainen
  będący wynikiem przypadku

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
muistuttaa
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś
  zwracać komuś uwagę na coś zapomnianego, a ważnego

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
mauste
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przypuszczalnie /pʃˌɨpuʃtʃˈalɲʲɛ/ (adv)
oletettavasti
  prawdopodobnie, być może

przypływ /pʃˈɨpwɨf/ (n)
nousuvesi
  (hydrologia, hydrologiczny) podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
luonto
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
suffiksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
aivolisäke
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
vala
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
vannoa
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przyssawka /pʃɨˈsːafka/ (n)
imukuppi
  miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu
lonkero
  narząd, który służy niektórym zwierzętom do przyczepiania się do podłoża

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
pysäkki
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
bussipysäkki, linja-autopysäkki
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystawka /pʃɨˈstafka/ (n)
alkupala
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa serwowana zazwyczaj przed głównym daniem w formie przekąski;

przystojny /pʃɨˈstɔjnɨ/ (adj)
komea
  taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
tulevaisuus
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
tuleva
  ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości

przysłona /pʃɨˈswɔ̃na/ (n)
aukon halkaisija
  (optyka, optyczny) (fotografia) układ regulujący wielkość otworu, przez który światło wpada do aparatu fotograficznego, kamery lub przyrządu optycznego

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
sananlasku
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
adverbi
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przysłówkowy /pʃˌɨswufkˈɔvɨ/ (adj)
adverbinen
  (gramatyka) o funkcji przysłówka

przytulnie /pʃɨtˈulɲʲɛ/ (adv)
kodikkaasti
  domowo, ciepło, wygodnie

przytułek /pʃɨtˈuwɛk/ (n)
suoja
  miejsce schronienia

przywilej /pʃɨˈvʲilɛj/ (n)
etuoikeus
  (książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;

przywilej korzyści /pʃɨvˈilɛj kɔʒˈɨɕtɕi/ (n)
hyötynäkökohta
  (sport, sportowy) zasada w piłce nożnej nakazująca sędziemu nieprzerywanie gry po faulu, gdy drużyna faulowana utrzymuje się przy piłce lub jest w korzystniejszej sytuacji niż przeciwnik

przywiązanie /ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
riippuvuus
  oddanie, uczucie, sentyment, skłonność, więź

przywództwo /pʃɨvˈutstfɔ/ (n)
johto
  przewodzenie kimś lub czymś

przyznawać /pʃɨzˈnavaʨ̑/ (v)
myöntää
  uznawać czyjąś przewagę, wyższość (i tym podobne, i temu podobne)
  zgadzać się z kimś w sprawie czegoś, uznawać coś za słuszne

przyzwoity /ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
kunnollinen
  dość dobry, wystarczająco dobry, spełniający oczekiwania
  porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie
  właściwy, stosowny

przyśpieszenie /ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
kiihdytys
  (fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu;

przędza /ˈpʃɛ̃nʣ̑a/ (n)
lanka
  (włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia;

próba /ˈpruba/ (n)
otos
  statystyka: pewna ilość (ludzi lub przedmiotów) pobierana w celu zbadania określonych cech
kokeilu
  test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś
koe
  usiłowanie dokonania czegoś

próbka /ˈprupka/ (n)
näyte
  mała porcja czegoś przeznaczona do badań

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
kokeilla
  starać się coś zrobić

próchnica /pruxɲˈitsa/ (n)
karies
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
otenauha
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element na gryfie niektórych instrumentów, do którego dociska się struny
kynnys
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny
  początek
  wejście do domu
alaraja
  wielkość graniczna

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
tyhjiö
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);

próżność /ˈpruʒnɔɕʨ̑/ (n)
turhamaisuus
  cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje

próżny /ˈpruʒnɨ/ (adj)
turhamainen
  mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu

prąd /prɔ̃nt/ (n)
virta
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna

prądnica /prɔ̃ndʲˈɲiʦ̑a/ (n)
generaattori
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) urządzenie do zamiany energii mechanicznej na elektryczną;

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
hede
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
nopeus
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;

prędzej czy później /ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
ennemmin tai myöhemmin
  w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)

pręt /prɛ̃nt/ (n)
mittakeppi
  drążek, tyczka, witka
  wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki

psalm /psalm/ (n)
virsi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
psalmi, virsi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psalmodia /psalmˈɔdja/ (n)
psalmilaulu
  śpiewanie psalmów

psalmodyczny /psˌalmɔdˈɨtʃnɨ/ (adj)
psalmi
  związany z psalmodią, dotyczący psalmodii

psałterz /psˈawtɛʃ/ (n)
psalttari
  zbiór psalmów

pseudoefedryna /psˌɛwdɔˌɛfɛdrˈɨna/ (n)
pseudoefedriini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudohodowla /ˌpsɛwdɔxɔˈdɔvla/ (n)
pentutehdas
  niewłaściwa hodowla (nierasowych, nierodowodowych psów, rzadziej kotów, nieposiadających uprawnień hodowlanych) prowadzona, najczęściej w celach zarobkowych, przez niekompetentną, nieuprawnioną do tego osobę;

pseudonauka /ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
näennäistiede, pseudotiede
  zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
nimimerkki
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (adj)
koira
  dotyczący psa, określający psa, używany przy psie
  charakterystyczny dla psa, mający cechy psa

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (n)
psii
  nazwa dwudziestej trzeciej litery alfabetu greckiego, ψ;

psianka /ˈpʲɕãnka/ (n)
koiso
  (botanika, botaniczny) Solanum, roślina zielna lub krzew z rodziny psiankowatych mający kwiaty białe, żółte, fioletowe lub niebieskie i zawierający solaninę;

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
forelli, taimen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;
taimen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso lub potrawa z pstrąga (1.1)

psuć /psuʨ̑/ (v)
järkyttää
  sprawiać, że przestaje być właściwe

psy szczekają, karawana idzie dalej /ˈpsɨ ʃʧ̑ɛˈkajɔ̃w̃ ˌkaraˈvãna ˈiʥ̑ɛ ˈdalɛj/ (proverb)
koirat haukkuvat ja karavaani kulkee; karavaani kulkee, mutta koirat haukkuvat
  można krytykować pewne rzeczy, ale i tak nie ma się na nie wpływu

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
psykiatri
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
psykiatria
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychiatryczny /psˌɨhiatrˈɨtʃnɨ/ (adj)
psykiatrinen
  związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii

psychiczny /psɨˈxʲiʧ̑nɨ/ (adj)
psyykkinen
  związany z psychiką i procesami w niej zachodzącymi

psychoaktywny /psˌɨxɔaktˈɨvnɨ/ (adj)
psykoaktiivinen
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biochemia, biochemiczny) działający pobudzająco na psychikę i stany emocjonalne

psychoanaliza /psˌɨxɔˌanalˈiza/ (n)
psykoanalyysi
  (psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
psykologia
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychologiczny /ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
psykologinen
  dotyczący psychologii

psychopomp /psɨˈxɔpɔ̃mp/ (n)
psykopompos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę) odprowadzająca lub przenosząca dusze zmarłych do świata pozagrobowego;

psychoterapia /psˌɨxɔtɛrˈapja/ (n)
psykoterapia
  (psychologia, psychologiczny) leczenie metodą bez użycia leków przy zastosowaniu np. perswazji czy sugestii;

psychotyczny /psˌɨxɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
psykoottinen
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) właściwy psychozie, charakteryzujący się psychozą

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
psykoosi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;

psychoza poporodowa /psɨxˈɔza pˌɔpɔrɔdˈɔva/ (n)
lapsivuodepsykoosi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) epizody psychozy, występujące nie później niż w 8. tygodniu po porodzie;

pszczelarstwo /pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ/ (n)
mehiläishoito
  (rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
mehiläishoitaja
  (pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
mehiläinen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
vehnä
  roślina zbożowa z rodzaju (1.1)

pszenżyto /pʃɛ̃n͇ˈʒɨtɔ/ (n)
ruisvehnä
  (rolnictwo, rolniczy) sztuczna hybryda żyta i pszenicy;

ptak /ptak/ (n)
lintu
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasi móżdżek /ˈptaɕi ˈmuʒʤ̑ɛk/ (idiom)
kananaivo
  (potocznie, potoczny) (ironicznie) o tępym, ograniczonym umyśle, także: określenie osoby, którą uważa się za głupią

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
lintuinfluenssa
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

ptaszarnia /ptaʃˈarɲʲa/ (n)
lintutalo
  (przestarzałe, przestarzały) pomieszczenie lub woliera do hodowli ptaków

publicznie /publˈitʃɲʲɛ/ (adv)
julkisesti
  w sposób jawny, otwarty, publiczny, przy udziale osób trzecich

publiczny /puˈblʲiʧ̑nɨ/ (adj)
julkinen
  taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi

puch /pux/ (n)
untuva
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
huuhkaja
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar /ˈpuxar/ (n)
malja
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

puchaty /puxˈatɨ/ (adj)
pehmeä
  pokryty puchem

pud /pˈut/ (n)
puuta
  (jednostka miary) dawna rosyjska jednostka masy równa 40 ówczesnym funtom (16,38kg);

pudel /ˈpudɛl/ (n)
puudeli
  (kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

puder /ˈpudɛr/ (n)
puuteri
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

pudło /ˈpudwɔ/ (n)
telkkari
  duże pudełko

puk-puk /pˈukpˈuk/ (interjection)
kop kop
  onomatopeja naśladująca odgłos pukania, zwykle do drzwi

puls /puls/ (n)
pulssi
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) miejsce na ciele, w którym wyczucie tętna jest łatwiejsze
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca
syke
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) częstotliwość z jaką uderza serce (następują skurcze i rozkurcze komór serca)

pulsar /ˈpulsar/ (n)
pulsari
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;

puma /ˈpũma/ (n)
puuma
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

pumeks /ˈpũmɛks/ (n)
hohkakivi
  (geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;

punkt /pũŋkt/ (n)
piste
  (geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;

punkt widokowy /pˈuŋɡd vˌidɔkˈɔvɨ/ (n)
näköalapaikka
  (turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę;

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
näkökulma
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę, sposób, w jaki ujmuje się jakieś zagadnienie

punktualnie /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
täsmällisesti
  dokładnie o wyznaczonej porze, nie spóźniając się

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
purppura
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

puryna /purˈɨna/ (n)
puriini
  (biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny;

purysta /puˈrɨsta/ (n)
puhdasoppinen
  osoba pedantycznie dbająca o czystość języka

puryzm /pˈurɨzm/ (n)
oikeakielisyys
  (językoznawstwo, językoznawczy) postawa wobec języka charakteryzująca się koncentracją na ideałach różnie pojmowanej „czystości” językowej;

pustelnik /puˈstɛlʲɲik/ (n)
erakko
  człowiek mieszkający w odosobnieniu i oddający się modlitwie
  (przenośnie, przenośnia) osoba stroniąca od innych ludzi

pustka /pˈustka/ (n)
tyhjyys
  pusta, niewypełniona przestrzeń

pustułka /puˈstuwka/ (n)
tuulihaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
tyhjä
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
aavikko, autiomaa
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie /pˌustɨnɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
aavikoituminen
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszczyk /ˈpuʃʧ̑ɨk/ (n)
lehtopöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;

puszczyk mszarny /ˈpuʃʧ̑ɨk ˈm̥ʃarnɨ/ (n)
lapinpöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix nebulosa, gatunek sowy zamieszkujący lasy północnej Eurazji i Ameryki Północnej;

puszczyk uralski /ˈpuʃʧ̑ɨk uˈralsʲci/ (n)
viirupöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) (Strix uralensis) duży ptak drapieżny z rodziny puszczykowatych;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
säilyketölkki
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puszysty /puʃˈɨstɨ/ (adj)
ilmava
  o miękkim i gęstym owłosieniu, futrze lub sierści

puzdro /pˈuzdrɔ/ (n)
tuppi
  (zootechnika, zootechniczny) napletek niektórych gatunków ssaków domowych, np. koni

puzon /pˈuzɔn/ (n)
pasuuna
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

pułapka /puˈwapka/ (n)
ansa
  kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
  urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
  zasadzka, podstęp

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
eversti
  wyższy stopień oficerski niższy od generała;

pycha /ˈpɨxa/ (n)
ylpeys
  nadmierne przekonanie o własnej doskonałości

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
Pyrrhoksen voitto
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
kysymys
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
retorinen kysymys
  (językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się lub nie udziela się odpowiedzi, stosowane jako figura retoryczna lub wyraz powątpiewania;

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
kysyä
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pyton /pˈɨtɔn/ (n)
pyton
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny pytonów

pójdźka /pˈujtɕka/ (n)
minervanpöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) nazwa ptaków z rodzaju Athene, z rodziny puszczykowatych;

pół /puw/ (numeralFraction)
puoli
  jedna z dwóch równych części całości

półbóg /ˈpuwbuk/ (n)
puolijumala
  (mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika

półfinał /puwfˈinaw/ (n)
semifinaali, välierä
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półka /ˈpuwka/ (n)
hylly
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

półkole /puwkˈɔlɛ/ (n)
puoliympyrä
  (geometria) półokrąg, łuk stanowiący połowę obwodu koła;

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
puolikuu
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);

półkula /puwˈkula/ (n)
pallonpuolisko
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
  (geometria) połowa kuli;

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
puoliyö, keskiyö
  godzina 24:00
pohjoinen
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północnoamerykański /pˌuwnɔtsnˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
pohjoisamerikkalainen
  związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej

północnoeuropejski /pˌuwnɔtsnˌɔɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
pohjoiseurooppalainen
  odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
pohjoiskorealainen
  odnoszący się do Korei Północnej

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
pohja
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
koillinen
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
luode
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półnuta /puwnˈuta/ (n)
puolinuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty;

półpasiec /puwˈpaɕɛʦ̑/ (n)
vyöruusu
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;

półpauza /puwpˈawza/ (n)
lyhempi ajatusviiva
  (termin typograficzny) znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości połowy firetu;

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
puolijohde
  (fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półsamogłoska /ˌpuwsãmɔɡˈwɔska/ (n)
puolivokaali
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej

półtora /puwˈtɔra/ (numeralFraction)
puolitoista
  jeden/jedno i pół

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
niemimaa
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

półświatek /puwɕfʲˈatɛk/ (n)
alamaailma
  (socjologia, socjologiczny) ludzie z marginesu społecznego

później /ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
myöhemmin
  stopień wyższy od późno

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
myöhä
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
myöhäinen
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów

pączek /ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
munkki
  (cukiernictwo) (spożywczy) wypiek przypominający kształtem kulę, smażony w głębokim tłuszczu, często lukrowany lub posypywany cukrem;
silmu
  (zdrobniale) od: pąk

pęcherz /pˈɛnxɛʃ/ (n)
rakko
  (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców
  wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia
  (dawniej, dawny) dętka piłki nadmuchiwana powietrzem

pęcherz moczowy /pˈɛnxɛʃ mɔtʃˈɔvɨ/ (n)
virtsarakko
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk żółciowy /pɛnxˈɛʒɨɡ ʒuwtɕˈɔvɨ/ (n)
sappirakko
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci

pęd /pɛ̃nt/ (n)
liikemäärä
  (fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę;

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
sivellin
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
napa
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina /pˌɛmpɔvˈina/ (n)
napanuora
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta /pɛ̃sˈɛta/ (n)
pinsetit
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

pętla /ˈpɛ̃ntla/ (n)
silmukka
  (informatyka, informatyczny) blok kodu wykonywany wielokrotnie
  związany na powrót sznur lub drut

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
palkka
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
maksaa
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
itkeä, parkua, vollottaa
  wylewać łzy, ronić łzy

płakać nad rozlanym mlekiem /ˈpwakaʨ̑ ˌnad‿rɔzˈlãnɨ̃m ˈːlɛcɛ̃m/ (v)
itkeä maahan kaatunutta maitoa
  użalać się nad czymś co już się zdarzyło i nie może wrócić do poprzedniego stanu; rozpaczać po fakcie

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
litteä
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień

płaskonos /pwaˈskɔ̃nɔs/ (n)
lapasorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas clypeata, gatunek kaczki z grupy kaczek pływających o charakterystycznej budowie dzioba, spotykany również w Polsce;

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
takki
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
rausku
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
taso
  (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
terälehti
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:

płaz /pwas/ (n)
sammakkoeläin
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych Amphibia;

płciowy /ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (adj)
sukupuoli
  zdeterminowany przez płeć, dotyczący płci

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
evä
  (zoologia, zoologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;

płetwa ogonowa /pwˈɛtfa ˌɔɡɔnˈɔva/ (n)
pyrstöevä
  (zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych

płetwal błękitny /pwˈɛtfal bwɛŋkˈitnɨ/ (n)
sinivalas
  (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal;

płetwonurek /ˌpwɛtfɔ̃ˈnurɛk/ (n)
sammakkomies
  nurek z lekkim osprzętem i płetwami, które umożliwiają swobodne poruszanie się pod wodą

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
sukupuoli
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płodność /ˈpwɔdnɔɕʨ̑/ (n)
hedelmällisyys
  (biologia, biologiczny) naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
liekki
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płonąć /ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kuumottaa
  być trawionym przez ogień
  silnie świecić, błyszczeć, jaśnieć

płot /pwɔt/ (n)
aita
  ogrodzenie domu lub gospodarstwa;

płoć /pwɔʨ̑/ (n)
särki
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;

płucny /pwˈutsnɨ/ (adj)
keuhko-
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
keuhko
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
aura
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płynnie /pwˈɨnɲʲɛ/ (adv)
sulavasti
  w sposób płynny, sprawnie

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
sujuva, neste, sulava
  będący płynem

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
virrata
  o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku

płyta /ˈpwɨta/ (n)
laatta
  element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony równolegle do mniejszego wymiaru

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
emolevy
  (elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
laito
  taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływactwo /pwɨvˈatstfɔ/ (n)
uiminen
  (sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie

pływak /ˈpwɨvak/ (n)
uimari
  (sport, sportowy) człowiek (zwłaszcza sportowiec) zajmujący się pływaniem

pływanie synchroniczne /pwɨvˈaɲʲɛ sˌɨnxrɔɲˈitʃnɛ/ (n)
taitouinti
  (sport, sportowy) drużynowa dyscyplina sportowa będąca połączeniem pływania, gimnastyki oraz tańca;

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
uida
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

płód /pwut/ (n)
sikiö
  zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju

płótno /ˈpwutnɔ/ (n)
kanvaasi
  tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;

quad /kwɔt/ (n)
mönkijä
  (motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

quesadilla /ɡvˌɛsadʲˈilla/ (n)
quesadilla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańskie danie z kukurydzianej tortilli z roztopionym serem i różnorakim nadzieniem;

quiz /ɡvˈis/ (n)
tietokilpailu, tietovisa
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
raparperi
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabat /ˈrabat/ (n)
alennus
  obniżka ceny

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
rabbi, rabbiini
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
lokum, loukoum
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
lasku
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową

rachunek całkowy /raˈxũnɛk ʦ̑awˈkɔvɨ/ (n)
integraalilaskenta
  (matematyka, matematyczny) dział analizy matematycznej poświęcony własnościom, technice obliczania i zastosowaniom całek;

racjonalizm /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
rationalismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu;
  postawa odrzucająca tezy nie mające uzasadnienia rozumowego, np. wynikające wyłącznie z wiary, tradycji, autorytetu, itp.;
  preferowanie w decyzjach argumentów rozumowych (zwłaszcza nad emocjonalnymi)

racjonalność /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
rationaliteetti
  cecha tego, co racjonalne

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
rationaalinen
  opierający się na logicznym rozumowaniu

raczyć /ˈraʧ̑ɨʨ̑/ (v)
suvaita
  łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często (ironicznie))

rad /rat/ (n)
radium
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;

rada /ˈrada/ (n)
neuvo, neuvosto
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
neuvo
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
neuvosto
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radar /ˈradar/ (n)
tutka
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radian /ˈradʲjãn/ (n)
radiaani
  (matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu;

radiator /raˈdʲjatɔr/ (n)
jäähdytin
  (technologia, technika, techniczny) element lub zespół elementów wypromieniowujących ciepło do otoczenia;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
radio
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;

radioaktywność /rˌadjɔaktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
radioaktiivisuus
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radiometr /radjˈɔmɛtr/ (n)
radiometri
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do wykrywania promieniowania elektromagnetycznego i określania jego intensywności;

radioteleskop /rˌadjɔtɛlˈɛskɔp/ (n)
radioteleskooppi
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radiowóz /raˈdʲjɔvus/ (n)
poliisiauto
  samochód policyjny;

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
radon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
ilo
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykał /radˈɨkaw/ (n)
radikaali
  ekstremista, zwolennik radykalizmu, osoba o poglądach skrajnych

radzić /ˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
neuvoa
  udzielać komuś rady
pysyä leivän syrjässä kiinni
  na bieżąco pokonywać trudności

radło /rˈadwɔ/ (n)
aatra
  (rolnictwo, rolniczy) najprostsze i najstarsze narzędzie do spulchniania gleby bez odwracania skiby

radżastański /rˌadʒastˈaɲski/ (adj)
radžastani
  związany z Radżastanem, dotyczący Radżastanu

rafa /ˈrafa/ (n)
riutta
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafa koralowa /ˈrafa ˌkɔraˈlɔva/ (n)
koralliriutta
  rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali

rafineria /ˌrafʲĩˈnɛrʲja/ (n)
jalostamo
  zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
jalostaa
  poddawać procesowi rafinacji

raj /raj/ (n)
paratiisi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
veroparatiisi
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
sukkahousut
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
syöpä
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
jäärauta
  (sport, sportowy) każdy z pary kolców alpinistycznych zakładanych na buty;
rapu
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
raketti
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;

rakieta śnieżna /rakʲˈɛta ɕɲʲˈɛʒna/ (n)
lumikenkä
  nakładka na but pozwalająca chodzić po śniegu bez zapadania się;

rama /ˈrãma/ (n)
kehys
  oprawa obrazu, lustra lub szyby

ramadan /rãˈmadãn/ (n)
ramadan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: ścisły post obowiązujący muzułmanów od świtu do nocy w miesiącu ramadan (1.1)
  dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego

ramen /rˈamɛn/ (n)
ramen-nuudeli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński bulion z makaronem i dodatkami przyrządzany na wiele sposobów;

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
hartia
  (anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego
olkavarsi
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
käsi
  (potocznie, potoczny) cała kończyna górna
haara
  w przyrodzie, technice – wszystko o kształcie przypominającym wyciągniętą rękę

ramka /ˈrãmka/ (n)
kehys
  mała rama, obramowanie np. z listewek

rana /ˈrãna/ (n)
haava, vamma
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka /ˈrãntka/ (n)
heila
  umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
pyrstötiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

ranić /ˈrãɲiʨ̑/ (v)
haavoittaa
  powodować kaleczenie
  zadać ranę

ranny /ˈrãnːɨ/ (adj)
haavoittunut
  taki, który ma ranę

rano /ˈrãnɔ/ (n)
aamu
  wczesna pora dnia

ransomware /rˌansɔmvˈarɛ/ (n)
kiristysohjelma
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu;

rap /rap/ (n)
rap-musiikki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl w muzyce;

raper /ˈrapɛr/ (n)
räppäri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap

raport /ˈrapɔrt/ (n)
raportti
  szczegółowe sprawozdanie

raróg /ˈraruk/ (n)
aavikkohaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug

rasa /ˈrasa/ (n)
rotu
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasistowski /ˌraɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
rasistinen
  związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
rasismi
  ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

rata /ˈrata/ (n)
lyhennyserä
  (finanse, finansowy) część długu, którą trzeba zapłacić w określonym terminie

ratować /raˈtɔvaʨ̑/ (v)
pelastaa
  wyciągać kogoś z kłopotów, tarapatów

ratownik /raˈtɔvʲɲik/ (n)
uimavalvoja
  osoba pilnująca bezpieczeństwa na kąpielisku

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
pelastaminen
  pomoc w niebezpieczeństwie
  uniknięcie niebezpieczeństwa

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
raatihuone, kaupungintalo
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikacja /rˌatɨfikˈatsja/ (n)
ratifiointi, vahvistus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
kerta
  pojedyncza realizacja czynności

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
yhdessä
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

rdza /rʣ̑a/ (n)
ruoste
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzewieć /ˈrʣ̑ɛvʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
ruostua
  (technologia, technika, techniczny) o metalu: niszczeć poprzez utlenianie się

rdzeń /rʣ̑ɛ̃ɲ/ (n)
juuri
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów;
suoritinydin
  istota czegoś

rdzeń kręgowy /rdʑˈɛɲ krɛŋɡˈɔvɨ/ (n)
selkäydin
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała

reagent /rɛˈaɡɛ̃nt/ (n)
reagenssi
  (chemia, chemiczny) odczynnik

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
vastavaikutus
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce

reaktancja /ˌrɛakˈtãnʦ̑ʲja/ (n)
reaktanssi
  (fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji;

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
reaktori
  (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

realistyczny /rˌɛalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
realistinen
  oparty na trzeźwym patrzeniu na świat
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) odnoszący się do realizmu

realizm /rɛˈalizm/ (n)
realismi
  postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości

realizować /ˌrɛalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
realisoida
  wcielać w życie, urzeczywistniać coś

realny /rɛˈalnɨ/ (adj)
oikea
  (ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen

reanimacja /rˌɛaɲimˈatsja/ (n)
elvytys
  (medycyna, medyczny) przywrócenie do życia kogoś znajdującego się w stanie śmierci klinicznej poprzez zastosowanie zabiegów pobudzających czynność serca, układu krążenia i oddychania

rebetiko /rˌɛbɛtʲˈikɔ/ (n)
rebetiko
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;

recepcja /rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
vastaanotto
  (hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
  (książkowy) (sztuka) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce

recepta /rɛtsˈɛpta/ (n)
resepti
  (przenośnie, przenośnia) niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania
  pisemne zlecenie wydania leku

recesja /rɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
taantuma
  (ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

recytować /rˌɛtsɨtˈɔvatɕ/ (v)
lausua
  wygłaszać z pamięci utwór literacki

reda /rˈɛda/ (n)
reti
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;

redaktor /rɛˈdaktɔr/ (n)
muokkaaja
  pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

reelekcja /rˌɛɛlˈɛktsja/ (n)
uudelleenvalinta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
refektorio
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
kansanäänestys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

reflektor /rɛfˈlɛktɔr/ (n)
ajovalo
  (technologia, technika, techniczny) lampa z reflektorem (1.1) dająca kierunkowy strumień światła

reforma /rɛˈfɔrma/ (n)
reformi
  zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy

reformacja /ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
uskonpuhdistus
  (historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim;

reformować /rˌɛfɔrmˈɔvatɕ/ (v)
uudistaa
  dokonywać reformy

refować /rɛˈfɔvaʨ̑/ (v)
reivata
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zmniejszać powierzchnię ożaglowania bez użycia dodatkowych żagli przez częściowe zwijanie lub składanie dolnej części żagla i umocowanie jej za pomocą linek

refrakcja /rɛfˈrakʦ̑ʲja/ (n)
taittuminen
  (fizyka, fizyczny) odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka;

refren /ˈrɛfrɛ̃n/ (n)
kertosäe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst

regał /ˈrɛɡaw/ (n)
hylly
  mebel z półkami

regent /ˈrɛɡɛ̃nt/ (n)
sijaishallitsija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
alue
  (książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi
  (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego najwyższego stopnia, mająca zazwyczaj dużą samodzielność zbliżoną do autonomii

regularnie /ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ/ (adv)
säännöllisesti
  w sposób regularny

regularny /ˌrɛɡuˈlarnɨ/ (adj)
säännöllinen
  (gramatyka) posiadający typową odmianę
  powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
sääntö
  zasada, według której należy postępować

reinkarnacja /ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnaʦ̑ʲja/ (n)
jälleensyntyminen, sielunvaellus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;

reja /rˈɛja/ (n)
raaka
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poziome drzewce żaglowca;

rejestr /ˈrɛjɛstr̥/ (n)
rekisteri
  spis danych, wykaz, lista
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma języka zarezerwowana dla pewnych celów funkcjonalnych lub pewnej sytuacji komunikatywnej;

rejs /rˈɛjs/ (n)
laivamatka
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
hai
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
mainos, mainostus
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

rekomendować /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
suositella
  dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś

rekonstrukcja /rˌɛkɔnstrˈuktsja/ (n)
rekonstruktio
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekonwalescent /ˌrɛkɔ̃nvaˈlɛsʦ̑ɛ̃nt/ (n)
toipilas
  (medycyna, medyczny) pacjent powracający do zdrowia po przebytej chorobie

rekrut /ˈrɛkrut/ (n)
alokas
  (wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;

rekrutacja /ˌrɛkruˈtaʦ̑ʲja/ (n)
rekrytointi
  (wojskowość, wojskowy) nabór żołnierzy do służby wojskowej
  przyjmowanie pracowników do zakładów pracy, kandydatów na wyższe uczelnie, kandydatów do szkół itp.;

rekwizyt /rɛˈkfʲizɨt/ (n)
rekvisiitta
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry;

relacja /rɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
relaatio
  nazwa lub rodzaj pokrewieństwa, powinowactwa
  zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów

relief /ˈrɛlʲjɛf/ (n)
kohokuva
  płaskorzeźba;

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
uskonto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
uskonnollinen
  postępujący zgodnie z zasadami religii
  dotyczący religii, opisujący religię

relikwia /rɛlˈikfja/ (n)
pyhäinjäännös
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

remake /rɛmˈakɛ/ (n)
uudelleenfilmatisointi
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty;

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
tasapeli
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

remiz /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
pussitiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda;

remont /ˈrɛ̃mɔ̃nt/ (n)
peruskorjaus
  doprowadzenie do stanu użyteczności

ren /rɛ̃n/ (n)
renium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
poro, peura
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

renoma /rɛ̃ˈnɔ̃ma/ (n)
maine
  sława, dobra opinia o kimś lub o czymś

repertuar /ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
repertoaari
  zestaw utworów grany w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie

reportaż /rɛpˈɔrtaʃ/ (n)
reportaasi
  (literacko) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;

repozytorium /ˌrɛpɔzɨˈtɔrʲjũm/ (n)
varasto
  (informatyka, informatyczny) miejsce, z którego wielu użytkownikom udostępniane są pliki lub aplikacje

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
edistaka
  grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprezentant /ˌrɛprɛˈzɛ̃ntãnt/ (n)
edustaja
  osoba działająca w imieniu jakiejś grupy, reprezentująca kogoś lub coś

reprezentatywny /ˌrɛprɛzɛ̃ntaˈtɨvnɨ/ (adj)
edustava
  oddający charakterystyczne właściwości populacji, z której pochodzi

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
tasavalta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
banaanitasavalta
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) małe, niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone przez dyktatora lub reżim wojskowy;

republikanizm /rˌɛpublikˈaɲizm/ (n)
republikanismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pogląd, który uznaje republikę za najlepszą formę rządu

requiem /rˈɛɡvjɛm/ (n)
requiem
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) msza żałobna lub nabożeństwo;

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
ravintola
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

reszka /ˈrɛʃka/ (n)
klaava
  strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety

reszta /ˈrɛʃta/ (n)
vaihtoraha
  przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać

retoryczny /rˌɛtɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
retorinen
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący retoryki, związany z retoryką

retoryka /rɛtˈɔrɨkˌa/ (n)
retoriikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako (1.1)

retroaktywny /rˌɛtrɔaktˈɨvnɨ/ (adj)
taannehtiva
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz

retsina /rɛtɕˈina/ (n)
retsina
  (spożywczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;

reumatologia /ˌrɛwmatɔˈlɔɟja/ (n)
reumatologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami reumatycznymi kości i stawów;

reumatyczny /ˌrɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
reuma
  (medycyna, medyczny) związany z reumatyzmem, właściwy reumatyzmowi

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
nivelreuma
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

rewidować /ˌrɛvʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
tehdä henkilöntarkastus
  przeszukiwać w poszukiwaniu czegoś nielegalnego

rewolta /rɛˈvɔlta/ (n)
kapina
  zbrojny spisek, bunt

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
vallankumous
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
vallankumouksellinen
  uczestnik lub zwolennik rewolucji

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
vallankumouksellinen
  dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami

rewolwer /rɛˈvɔlvɛr/ (n)
revolveri
  ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;

rezerwa /rɛzˈɛrva/ (n)
reservi
  powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia
  zapas czegoś

rezerwacja /ˌrɛzɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
varaus
  czynność rezerwowania czegoś
  dowód zarezerwowania czegoś

rezerwat przyrody /rɛzˈɛrvat pʃɨrˈɔdɨ/ (n)
suojelualue
  (ekologia, ekologiczny) obszarowa forma ochrony przyrody w Polsce;

rezerwować /ˌrɛzɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
varata
  zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie

rezerwowy /rˌɛzɛrvˈɔvɨ/ (n)
vaihtopelaaja
  (sport, sportowy) gracz, który oczekuje na ewentualną zmianę poza boiskiem

reżim /rˈɛʒim/ (n)
hallintomuoto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
ohjaaja
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

reżyserka /rˌɛʒɨsˈɛrka/ (n)
johtajatar
  kobieta uprawiająca zawód reżysera

rial /rʲjal/ (n)
rial
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów arabskich;

riksza /ˈrʲikʃa/ (n)
riksa
  dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka

ring /rʲĩŋk/ (n)
kehä
  (sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;

roast /rˈɔast/ (n)
grillaus
  (telewizja, telewizyjny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) forma rozrywki scenicznej, polegająca na komediowym szkalowaniu zaproszonego celebryty, pełna wulgaryzmów i głodnych kawałków;

robak /ˈrɔbak/ (n)
aivomato
  (medycyna, medyczny) pasożyt jelitowy wywołujący choroby u zwierząt i ludzi
mato
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
  (potocznie, potoczny) owad bądź bezkręgowiec, zwłaszcza o obłym kształcie i miękkim ciele
  (informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
tehdä, valmistaa
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
tehdä
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić z igły widły /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/ (v)
tehdä kärpäsestä härkänen
  (potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać

roboczy /rɔˈbɔʧ̑ɨ/ (adj)
keskeneräinen
  taki, który jest wstępną wersją, do dalszej obróbki
  wykorzystywany do pracy

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
robotti
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robotyzacja /ˌrɔbɔtɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
robotisaatio
  proces zastępowania pracy ludzkiej pracą robotów lub maszyn na przykład w produkcji przemysłowej

rock /rɔk/ (n)
rock
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
vuosipäivä
  dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;

roczny /ˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
vuosittainen
  obejmujący czas roku
  trwający przez rok

rod /rɔt/ (n)
rodium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodnia /ˈrɔdʲɲa/ (n)
arkegonio
  (botanika, botaniczny) wielokomórkowe gametangium żeńskie mszaków, paprotników, nasiennych;

rodonit /rɔˈdɔ̃ɲit/ (n)
rodoniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o różowej barwie, używany jako materiał okładzinowy lub w jubilerstwie;

rodowity /rˌɔdɔvˈitɨ/ (adj)
syntyperäinen
  urodzony w danym kraju, mieście, dzielnicy, pochodzący z danego kraju, miasta, dzielnicy

rodowód /rɔdˈɔvut/ (n)
kantakirja
  dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy
esivanhemmat
  dzieje rodu, wewnętrzne powiązania i graficzne przedstawienie go

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
suku
  (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
maskuliini
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
neutri
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
feminiini
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
artikkeli
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
määräinen artikkeli
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzeństwo /rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
sisarus
  brat (bracia), siostra (siostry);

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
vanhempi
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
vanhemmat
  ojciec i matka

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
heimo, perhe
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;
perhe
  rodzice wraz z ich dziećmi

rodzina językowa /rɔˈʥ̑ĩna ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔva/ (n)
kielikunta
  grupa języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka;

rodzina nuklearna /rɔdʑˈina nˌuklɛˈarna/ (n)
ydinperhe
  (socjologia, socjologiczny) rodzina składająca się z rodziców i dzieci;

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
synnyttää
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat

rodzynek /rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk/ (n)
rusina
  suszone winogrono

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
röntgenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogacz /ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
aisankannattaja
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie) zdradzany mąż

rogówka /rɔɡˈufka/ (n)
sarveiskalvo
  (anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;

rok /rɔk/ (n)
vuosi
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
karkausvuosi
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok szkolny /ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ/ (n)
lukuvuosi
  (szkolnictwo, szkolny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia;

rok świetlny /ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
valovuosi
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;

rola /ˈrɔla/ (n)
rooli
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
  funkcja, odpowiedzialność

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
maatalous
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolniczy /rɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
maataloudellinen
  dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
maanviljelijä
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

romaji /rɔmˈaji/ (n)
romaji
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński;

romans /ˈrɔ̃mãw̃s/ (n)
romanssi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miłosna pieśń liryczna
rakkausjuttu
  związek miłosny osób niebędących parą małżeńską

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
romanttinen
  (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

romański /rɔmˈaɲski/ (adj)
romaaninen
  wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany

romb /rɔ̃mp/ (n)
neljäkäs
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
kiertoliittymä, liikenneympyrä
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;

ropa /ˈrɔpa/ (n)
märkä
  (medycyna, medyczny) wydzielina wydobywająca się z zainfekowanej rany o żółtawym zabarwieniu

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
maaöljy
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć /rˈɔpʲɛtɕ/ (v)
märkiä
  (medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropień /ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
paise
  zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
rupikonna, konna
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
kaste
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosiczka /rɔɕˈitʃka/ (n)
kihokki
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

rosnąć /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kasvaa
  o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
  powiększać swoje rozmiary, skalę

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
ahma
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rostbef /ˈrɔzdbɛf/ (n)
paahtopaisti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
venäläinen, venäjä
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
venäjä
  język urzędowy Rosji;

rosły /rˈɔswɨ/ (adj)
kookas
  słusznej budowy i wzrostu

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
polkupyörä, pyörä
  jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rowerzysta /ˌrɔvɛˈʒɨsta/ (n)
pyöräilijä
  osoba poruszająca się za pomocą roweru

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
epäjohdonmukaisuus
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozbieżny /rɔzbjˈɛʒnɨ/ (adj)
divergentti
  (fizyka, fizyczny) o świetle cechujące się ujemną zbieżnością; o soczewce powodujący rozbieżność światła
  (matematyka, matematyczny) o szeregach, funkcjach nie będący zbieżny, nie mający skończonej granicy
  (rzadki, rzadko używany) oddzielny, rozproszony
  rozchodzący się z jednego punktu w różne strony; o narastających różnicach

rozbitek /rɔzˈbʲitɛk/ (n)
haaksirikkoinen
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kogo spotkała katastrofa życiowa
  osoba ocalała z katastrofy statku;

rozczarowanie /ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ/ (n)
pettymys
  niespełnienie oczekiwań

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
luku
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozdzielać /rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
jakaa
  dokonywać podziału na części
  rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt
  rozgraniczać różne sprawy, kwestie, rzeczy
  różnić ludzi w określonych kwestiach, powodować ich duchowy podział
  sprawiać, że różne osoby przestają się kłócić, bić itp.

rozejm /rˈɔzɛjm/ (n)
aselepo
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozgrzeszenie /ˌrɔzɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
synninpäästö
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oczyszczenie z grzechów, odpuszczenie grzechów;

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
meritähti
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
käsky
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkazywać /rˌɔskazˈɨvatɕ/ (v)
johtaa
  wydawać kategoryczne polecenia

rozkład /ˈrɔskwat/ (n)
heikkeneminen
  proces lub wynik gnicia
aikataulu
  tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)

rozległy /rɔzˈlɛɡwɨ/ (adj)
avara
  posiadający znaczny zakres, zasięg

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
rosmariini
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z jednego z gatunków rodzaju rozmaryn (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa uzyskana ze świeżych lub wysuszonych liści rozmarynu (1.2)

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
puhua
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
koko
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
keskustelu
  ustna wymiana zdań

rozmówki /rɔzˈmufʲci/ (n)
fraasisanakirja
  niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce

rozpaczać /rɔspˈatʃatɕ/ (v)
luopua
  pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
sepalus
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozpowszechniony /rˌɔspɔfʃɛxɲʲˈɔnɨ/ (adj)
laaja
  występujący powszechnie, często, na dużą skalę

rozprawa /rɔsˈprava/ (n)
oikeudenkäynti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) proces sądowy

rozpusta /rɔspˈusta/ (n)
irstailu
  brak moralności w sferze seksualnej

rozpuszczalnik /rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik/ (n)
liuotin
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał

rozpuszczalny /rˌɔspuʃtʃˈalnɨ/ (adj)
liukeneva
  taki, który można rozpuścić

rozrzutny /rɔzʒˈutnɨ/ (adj)
tuhlaava
  wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa

rozstęp /rˈɔsstɛmp/ (n)
venytysjuova
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) powstałe w wyniku nadmiernego rozciągania się skóry i zerwania sieci włókien kolagenowych wrzecionowate pasmo występujące najczęściej na skórze ud, brzucha, pośladków i piersi/klatki piersiowej lub ramion;

rozszerzenie /rˌɔsʃɛʒˈɛɲʲɛ/ (n)
laajennus
  (informatyka, informatyczny) przyrostek nazwy pliku, zwykle trzyliterowy, wskazujący jego rodzaj;
  (technologia, technika, techniczny) moduł pozwalający na zwiększenie funkcjonalności urządzenia

rozsądny /rɔsˈːɔ̃ndnɨ/ (adj)
kohtuullinen
  taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny

roztargnienie /rˌɔstarɡɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
hajamielisyys, tarkkaamattomuus
  nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
hajamielinen
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może skoncentrować się

roztropność /rɔstrˈɔpnɔɕtɕ/ (n)
prudence
  działanie z namysłem

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
liuos
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozum /ˈrɔzũm/ (n)
järki
  zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
ymmärtää
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
harkita
  (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozwidlenie /ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ/ (n)
haara
  miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi

rozwijać /rɔzˈvʲijäʨ̑/ (v)
kehittää
  prowadzić długotrwałą operację o rosnącej skali

rozwiązanie /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
ratkaisu
  (matematyka, matematyczny) wynik
  załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania

rozwiązywać /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
ratkaista
  dochodzić do wyniku zadania, testu
  szukać odpowiedzi na zagadkę
  szukać sposobu usunięcia problemu

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
avioero
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwój /ˈrɔzvuj/ (n)
kehitys
  następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

rozładować /ˌrɔzwaˈdɔvaʨ̑/ (v)
laukaista
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) pozbawić akumulator, kondensator itp. ładunku elektrycznego; także o całym urządzeniu z akumulatorem

rozłam /rˈɔzwam/ (n)
repeämä
  utrata jedności

rozłożyć /rɔzwˈɔʒɨtɕ/ (v)
levittää
  postawić coś złożonego w swej okazałości

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
kasvi
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślinny /rɔɕˈlʲĩnːɨ/ (adj)
kasvi-
  taki, który jest rośliną lub jej częścią, składa się z roślin; jest charakterystyczny dla rośliny

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
kasvinsyöjä
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami

roślinożerny /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
kasvinsyöjä-
  (zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny

rożen /ˈrɔʒɛ̃n/ (n)
varras
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pręt z metalu do opiekania mięsa nad ogniem

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
jouhisorsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
elohopea
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubel /ˈrubɛl/ (n)
rupla
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów wchodzących w przeszłości w skład ZSRR;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
rubidium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
rubiini
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

rubinowy /rˌubʲinˈɔvɨ/ (adj)
rubiininpunainen
  mający kolor rubinu

ruch /rux/ (n)
liike
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego
liikahdus
  gest, ruszenie częścią ciała
liikenne
  sposób poruszania się na drodze

ruchomy chodnik /ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik/ (n)
liukukäytävä
  urządzenie do poziomego transportu ludzi;

ruda /ˈruda/ (n)
malmi
  (geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali

ruda darniowa /rˈuda darɲʲˈɔva/ (n)
suomalmi
  skała osadowa o niewielkiej zawartości żelaza, powstająca na torfowiskach i innych podmokłych terenach;

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
punarinta
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
perä
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

rugby /`rʌgbɪ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
rugby
  (sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

ruina /ruˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
raunio
  mocno zniszczona, opuszczona konstrukcja, zwykle budowla

rukola /ruˈkɔla/ (n)
rucola
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) rokietta siewna, roślina warzywna i przyprawowa

rum /rũm/ (n)
rommi
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumak /ˈrũmak/ (n)
ratsu
  rasowy koń

rumianek /rũˈmʲjãnɛk/ (n)
kamomilla
  (botanika, botaniczny) Matricaria, roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumpel /rˈumpɛl/ (n)
pinna
  najprostsze urządzenie sterowe służące do poruszania sterem jednostki pływającej, w postaci kilkumetrowego ramienia

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
romanialainen, romania
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
romania
  urzędowy język Rumunii;

rupia /ˈrupʲja/ (n)
rupia
  (jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rura /ˈrura/ (n)
putki
  przewód do transportu płynów;

rurociąg /ruˈrɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
johto
  (technologia, technika, techniczny) system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości;

rusofobia /ˌrusɔˈfɔbʲja/ (n)
russofobia
  niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
telineet
  (technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruta /ˈruta/ (n)
ruuta
  (botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
rutenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford /ruˈtɛrfɔrt/ (n)
rutherfordium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rwa kulszowa /ˈrva kulˈʃɔva/ (n)
iskias
  (medycyna, medyczny) zespół objawów związanych z uciskiem na nerwy rdzeniowe tworzące nerw kulszowy;

ryba /ˈrɨba/ (n)
kala
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;

rybak /ˈrɨbak/ (n)
kalastaja
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybik cukrowy /ˈrɨbʲik ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
sokeritoukka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lepisma saccharina, gatunek bezskrzydłego owada często spotykanego w łazienkach i innych pomieszczeniach domowych;

rybitwa /rɨˈbʲitfa/ (n)
tiira
  (ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych;

rybołów /rɨˈbɔwuf/ (n)
sääksi
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;

rybołówstwo /rˌɨbɔwˈufstfɔ/ (n)
kalastus
  gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb;

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
ritari
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

rydwan /ˈrɨdvãn/ (n)
sotavaunut
  dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

rygiel /rˈɨɡʲɛl/ (n)
salpa
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mechanizmu zamykającego, metalowy pręt lub sztabka wsuwane do odpowiedniego otworu lub skobla

ryj /rɨj/ (n)
klyyvari
  (zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt

rykoszet /rɨˈkɔʃɛt/ (n)
kimmoke
  (fizyka, fizyczny) odbicie się lecącego przedmiotu od jakiejś przeszkody, powodujące gwałtowną zmianę trajektorii lotu, lub ten odbijający się przedmiot;

rym /rɨ̃m/ (n)
riimi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach

rymować /rɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
riimitellä
  tworzyć rymy

rynek /ˈrɨ̃nɛk/ (n)
markkina
  (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
  wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;
tori
  centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1)

rynna /ˈrɨ̃nːa/ (n)
ränni
  rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu

rysik /rˈɨɕik/ (n)
osoitinkynä
  (informatyka, informatyczny) narzędzie kształtem zwykle przypominające długopis, służące do obsługiwania urządzeń wyposażonych w ekran dotykowy;

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
piirtää
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia

rysownik /rɨˈsɔvʲɲik/ (n)
piirtäjä
  ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
piirros
  to, co zostało narysowane;

rytm /rɨtm̥/ (n)
rytmi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
  określony porządek powtarzający się okresowo

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
rituaali
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal /rˈɨval/ (n)
kilpailija
  osoba, która konkuruje w czymś

rywalizacja /ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
kilpailu
  (sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
  ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie

rywalizować /rˌɨvalizˈɔvatɕ/ (v)
otella
  ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś

ryza /ˈrɨza/ (n)
riisi
  (poligrafia) jednostka miary ilości papieru równa zwykle 500 arkuszom;

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
riski
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryś /rɨɕ/ (n)
ilves
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryś rudy /rˈɨɕ rˈudɨ/ (n)
punailves
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx rufus Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku (1.1)

ryż /rɨʃ/ (n)
riisi, riisikasvi
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

rzadki /ˈʒatʲci/ (adj)
harvinainen
  zachodzący rzadko

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
harvoin
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzadkość /ˈʒatkɔɕʨ̑/ (n)
harvinaisuus
  coś, co jest rzadkie, nietypowe, zdarza się/występuje rzadko

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
esine
  wytwór materialny, przedmiot

rzeczniczka /ʒɛtʃɲˈitʃka/ (n)
edustaja, tiedottaja
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) kobieta występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję

rzecznik /ʒˈɛtʃɲik/ (n)
edustaja
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
substantiivi, nimisana
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
todellisuus
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie

rzeczywisty /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
todellinen
  mający miejsce naprawdę

rzeczywiście /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
todella
  zgodnie z rzeczywistością, naprawdę, faktycznie

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
joki
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzekomy /ʒɛkˈɔmɨ/ (adj)
oletettu
  niebędący takim, za jakiego się go uważa

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
korjaaja
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
ammattitaito
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności

rzepa /ʒˈɛpa/ (n)
nauris
  (botanika, botaniczny) Brassica rapa subsp. rapa L., jeden z podgatunków kapusty właściwej o zgrubiałym korzeniu spichrzowym;

rzepak /ˈʒɛpak/ (n)
rapsi
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina oleista o jasnożółtych kwiatach, uprawiana także na paszę zieloną;

rzepka /ʒˈɛpka/ (n)
polvilumpio
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzepołuch /ʒɛpˈɔwux/ (n)
vuorihemppo
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flavirostris, ptak z rodziny ziarnojadów;

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
verilöyly
  brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
veistos
  (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
  (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną

rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (n)
kuvanveistäjä
  (sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki

rzeźnia /ˈʒɛʑɲa/ (n)
teurastamo
  miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
teurastaja
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa

rzeżucha /ʒɛˈʒuxa/ (n)
krassi
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) nazwa pieprzycy siewnej (Lepidium sativum L.), rośliny zielnej z rodziny kapustowatych, stosowanej w kuchni;

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
tippuri
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzodkiew /ʒˈɔtkʲɛf/ (n)
retiisi
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z korzeni spichrzowych uprawnych gatunków rośliny (1.2)

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
retiisi
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
heittää
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu

rzucać perły przed wieprze /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/ (v)
heittää helmiä sikojen eteen
  ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien

rzut dyskiem /ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/ (n)
kiekonheitto
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
rangaistuspotku
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut młotem /ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/ (n)
moukarinheitto
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
keihäänheitto
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzut rożny /ˈʒut ˈrɔʒnɨ/ (n)
kulmapotku
  (sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
gargoili
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
oksentaa
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
roomalainen
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rzymskokatolicki /ʒˌɨmskɔkˌatɔlˈitski/ (adj)
roomalaiskatolinen
  dotyczący Kościoła łacińskiego, związany z Kościołem obrządku łacińskiego

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
lahko
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny;
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) pozycja względem przecinka dziesiętnego najstarszej cyfry w zapisie danej liczby
hallitus, hallinto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;
rivi
  grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim

rząd marionetkowy /ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/ (n)
nukkevaltio
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;

rządowy /ʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
hallituksellinen
  związany z rządem, wywodzący się z rządu

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
hallita
  sprawować władzę, panować

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
silmäripsi, ripsi
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

róg /ruk/ (n)
sarvi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
sarvi, torvi
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
kulma
  miejsce styku dwóch ulic

róg alpejski /ˈruk alˈpɛjsʲci/ (n)
alppitorvi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument dęty przypominający trombitę;

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (idiom)
runsaudensarvi
  (książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość

rój /ruj/ (n)
parvi
  duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków

rów /ruf/ (n)
oja
  podłużny dół wykopany w ziemi

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
yhtälö
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
myös, -kin
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
päiväntasaaja
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
tasanko
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równoboczny /rˌuvnɔbˈɔtʃnɨ/ (adj)
tasasivuinen
  (matematyka, matematyczny) mający wszystkie boki równe

równolegle /ˌruvnɔˈlɛɡlɛ/ (adv)
genitive + suuntaisesti
  o położeniu w przestrzeni: w sposób równo odległy na całej swojej długości

równoległobok /ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/ (n)
suunnikas
  (geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków;

równoległościan /rˌuvnɔlɛɡwˈɔɕtɕan/ (n)
suuntaissärmiö
  (geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków);

równoległy /ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/ (adj)
yhdensuuntainen
  jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości

równoleżnik /rˌuvnɔlˈɛʒɲik/ (n)
leveyspiiri
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
päiväntasaus
  (astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równonoc jesienna /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa/ (n)
syyspäiväntasaus
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny;

równonoc wiosenna /ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa/ (n)
kevätpäiväntasaus
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;

równoramienny /rˌuvnɔramjˈɛnnɨ/ (adj)
tasakylkinen
  (matematyka, matematyczny) mający ramiona równej długości

równouprawnienie /rˌuvnɔˌupravɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
tasa-arvo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw

równowaga /ˌruvnɔˈvaɡa/ (n)
tasapaino
  stabilny stan jakiegoś układu

równoważny /rˌuvnɔvˈaʒnɨ/ (adj)
ekvivalentti, ekvivalenttinen, samanarvoinen, yhtäpitävä
  mający równe znaczenie, równą wartość

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
tasa-arvo
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)

równy /ˈruvnɨ/ (adj)
identtinen
  posiadający identyczną wartość

rózga /ˈruzɡa/ (n)
Koivuniemen herra
  cienka, elastyczna, bezlistna gałązka

róż /ruʃ/ (n)
vaaleanpunainen
  kolor różowy

róża /ˈruʒa/ (n)
ruusu
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

róża wiatrów /ˈruʒa ˈvʲjatruf/ (n)
kompassiruusu
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) graficzne przedstawienie kierunków świata na mapach (głównie morskich)

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
rukousnauha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
erotus, ero
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
ero
  to, czym się coś od czegoś różni

różniczka /ruʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
differentiaali
  (matematyka, matematyczny) przyrost zmiennej, względem której wyznacza się pochodną;

różniczkowalny /ˌruʒʲɲiʧ̑kɔˈvalnɨ/ (adj)
derivoituva
  (matematyka, matematyczny) o funkcji: mający pochodną w danym punkcie

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
monimuotoisuus, moninaisuus, diversiteetti
  cecha tego, co jest różnorodne

różny /ˈruʒnɨ/ (adj)
toisenlainen
  charakteryzujący się odmiennością pewnych cech

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
vaaleanpunainen
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
vihurirokko
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rączka /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
korva
  uchwyt, rękojeść

rącznik pospolity /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
risiini
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wilczomleczowatych pochodząca z Afryki;

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
kädet ylös
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznie /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
käsin
  o wykonywaniu jakiejś pracy, czynności przez człowieka: bez użycia maszyn, automatów; czasem bez użycia narzędzi; za pomocą własnych sił

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
pyyhe, pyyheliina
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręczny /ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
käsi-
  o narzędziach, przyrządach: uruchamiany za pomocą rąk, nieautomatyczny

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
käsi
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
hiha
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
käsine
  odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

rękopis /rɛ̃ŋˈkɔpʲis/ (n)
käsikirjoitus
  (książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie;

rżenie /ˈrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
hirnahdus
  odgłos konia wydawany paszczą

rżeć /rʒɛʨ̑/ (v)
hirnua
  o koniu: wydawać charakterystyczny głos

sabat /ˈsabat/ (n)
noitasapatti
  (ludowy) tajemny zlot czarownic

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
sabotaasi
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sabotować /ˌsabɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
sabotoida
  stosować sabotaż

sacharyd /saxˈarɨt/ (n)
sakkaridi
  (biochemia, biochemiczny) (zobacz) węglowodan

sad /sat/ (n)
puutarha, hedelmätarha
  ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sadysta /sadˈɨsta/ (n)
sadisti
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadystyczny /sˌadɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
sadistinen
  (seksuologia, seksuologiczny) przejawiający skłonność do sadyzmu w sferze erotyki
  cechujący się sadyzmem, okrucieństwem

sadyzm /sˈadɨzm/ (n)
sadismi
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadz /saʦ̑/ (n)
sumppu
  (rybołówstwo, rybacki) skrzynia z otworami służąca do przechowywania żywych ryb w miejscu przepływu wody

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
istuttaa
  umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

sadzonka /saˈʣ̑ɔ̃nka/ (n)
taimi
  (botanika, botaniczny) fragment rośliny, z którego może wyrosnąć cała roślina

safari /saˈfarʲi/ (n)
safari
  afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta;

sajgonka /sajˈɡɔ̃nka/ (n)
kevätrulla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami

sake /ˈsakɛ/ (n)
sake
  (spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
sakramentti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
saksofoni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

saksofonista /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/ (n)
saksofonisti
  muzyk, który gra na saksofonie

sala /ˈsala/ (n)
sali
  przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;

sala królestwa /sˈala krulˈɛstfa/ (n)
valtakunnansali
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub pomieszczenie, miejsce zebrań i lokalny ośrodek życia religijnego świadków Jehowy;

salam /ˈsalãm/ (interjection)
salaam
  pokój! (pozdrowienie u muzułmanów)

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
salamanteri
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salami /saˈlãmʲi/ (n)
salami
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;

salceson /salˈʦ̑ɛsɔ̃n/ (n)
aladobi
  (spożywczy) rodzaj auszpiku lub gotowanej wędliny produkowanej z głowizny, podrobów i nóżek zawiniętych w żołądek lub pęcherz;

saldo /ˈsaldɔ/ (n)
tase
  (księgowość) suma wszystkich przychodów (strona "Ma") pomniejszona o sumę wszystkich wydatków i strat (strona "Winien") w danym okresie;

saletra /salˈɛtra/ (n)
salpietari
  (chemia, chemiczny) azotan mający znaczenie techniczne

salmonella /ˌsalmɔ̃ˈnɛlːa/ (n)
salmonella
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) bakteria wywołująca choroby układu pokarmowego;

salmonelloza /sˌalmɔnɛllˈɔza/ (n)
salmonelloosi
  (medycyna, medyczny) ostre zatrucie pokarmowe wywołane przez salmonellę

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
kauneushoitola
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salsa /ˈsalsa/ (n)
salsa
  (choreografia, choreograficzny) latynoamerykański taniec towarzyski o pochodzeniu karaibskim, tańczony do melodii salsy (1.2);
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zimny, często pikantny, sos ze zmiksowanych lub posiekanych warzyw albo owoców; specjalność kuchni meksykańskiej;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki o pochodzeniu karaibskim, w metrum 4/4, z rozbudowaną sekcją rytmiczną, bogatą sekcją dętą, rytmem wystukiwanym na klawesach oraz melodią wygrywaną zwykle na pianinie w zapętlonych frazach;

salwa /ˈsalva/ (n)
yhteislaukaus
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie na komendę z wielu karabinów, armat lub dział

sam /sãm/ (pronoun)
yksin
  bez nikogo / niczego innego, będący jedyny

sam na sam /sˈam na sˈam/ (adv)
kahden
  bez świadków, w cztery oczy, bez udziału osób trzecich

samar /ˈsãmar/ (n)
samarium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samarytański /sˌamarɨtˈaɲski/ (adj)
samarialainen
  związany z Samarytanami albo Samarią

samica /sãˈmʲiʦ̑a/ (n)
naaras
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
koiras
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
itsemurhaaja
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
itsemurha
  zabicie samego siebie;

samochwalstwo /sˌamɔxfˈalstfɔ/ (n)
oma kiitos
  (książkowy) zachwalanie siebie

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
auto
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samodzielnie /ˌsãmɔˈʥ̑ɛlʲɲɛ/ (adv)
itse
  bez cudzej pomocy, o własnych siłach
itsekseen
  samotnie, bez innych

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
vokaali
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samogłów /samˈɔɡwuf/ (n)
möhkäkala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Mola mola, gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych;

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
lentokone
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samoobrona /sˌamɔɔbrˈɔna/ (n)
itsepuolustus
  obrona samego siebie

samoobsługa /sˌamɔɔpswˈuɡa/ (n)
itsepalvelu
  w sklepach, barach itp.: obsługiwanie samego siebie

samorząd /samˈɔʒɔnt/ (n)
itsehallinto
  (administracja) samodzielne i niezależne wykonywanie pewnych funkcji o charakterze administracyjnym przez określony organizm społeczny

samospalenie /ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
polttoitsemurha
  samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;

samotnie /sãˈmɔtʲɲɛ/ (adv)
itsekseen
  w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa

samotnik /sãˈmɔtʲɲik/ (n)
metsäviklo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa ochropus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
yksinäisyys
  uczucie braku bliskich osób

samotny /sãˈmɔtnɨ/ (adj)
yksinäinen
  taki, który jest sam, żyje samotnie

samouk /sãˈmɔ<sup>w</sup>uk/ (n)
itseoppinut
  ktoś, kto uczy się samodzielnie, bez pomocy nauczyciela

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
samovaari
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowystarczalny /sˌamɔvˌɨstartʃˈalnɨ/ (adj)
omavarainen
  mogący sam zaspokoić wszystkie swe potrzeby

samożywny /sˌamɔʒˈɨvnɨ/ (adj)
omavarainen
  (biologia, biologiczny) odżywiający się prostymi związkami mineralnymi, tj. dwutlenkiem węgla i wodą, przy wykorzystaniu energii pobieranej ze środowiska;

samum /ˈsãmũm/ (n)
samum
  (meteorologia, meteorologiczny) gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie;

samuraj /samˈuraj/ (n)
samurai
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandacz /ˈsãndaʧ̑/ (n)
kuha
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
sandaali
  rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

sandałowiec /ˌsãndaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
santelipuu
  (botanika, botaniczny) Santalum wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje

saneczkarstwo /ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ/ (n)
ohjaskelkkailu
  (sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;

saneczkarz /sãˈnɛʧ̑kaʃ/ (n)
ohjaskelkkailija
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający saneczkarstwo

sango /sˈaŋɡɔ/ (n)
sango
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Republice Środkowoafrykańskiej;

sangria /ˈsãŋɡrʲja/ (n)
sangria
  tradycyjny hiszpański napój alkoholowy;

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
reki
  pojazd na płozach służący do jazdy po śniegu, zaprzęgnięty w konie (także psy lub renifery);

sankcja /sˈaŋktsja/ (n)
pakote
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
pyhäkkö
  (przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
sanskriitti, sanskrit
  (językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

saper /ˈsapɛr/ (n)
pioneeri
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz lub funkcjonariusz zajmujący się materiałami wybuchowymi i ich rozbrajaniem, a także robotami inżynieryjnymi;

sardela /sarˈdɛla/ (n)
sardelli
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych;

sardoniczny /sˌardɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
häijy
  (książkowy) ironiczny, złośliwy

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
sardiini
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
sardinialainen
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sari /ˈsarʲi/ (n)
sari
  tradycyjny indyjski strój kobiecy;

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ivallinen
  złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
pistopuhe
  złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
sarkofagi
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarna /ˈsarna/ (n)
metsäkauris
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
hirvenliha
  mięso sarny

satanizm /satˈaɲizm/ (n)
satanismi
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
satelliitti
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
kiertolainen
  (potocznie, potoczny) telewizja satelitarna;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki

satrapa /satrˈapa/ (n)
satraappi
  (starożytność) w Persji: zarządca prowincji;

saturacja /sˌaturˈatsja/ (n)
kyllästäminen
  (chemia, chemiczny) proces nasycania cieczy gazem

satyra /saˈtɨra/ (n)
satiiri
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

sauna /ˈsawna/ (n)
sauna
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sawanna /savˈanna/ (n)
savanni
  (geografia, geograficzny) (botanika, botaniczny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
lehtisalaatti
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałatka /saˈwatka/ (n)
salaatti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka ziemniaczana /sawˈatka ʑˌɛmɲʲatʃˈana/ (n)
perunasalaatti
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
näyttämö
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
  (przenośnie, przenośnia) awantura, kłótnia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;
  (przenośnie, przenośnia) środowisko muzyczne, polityczne

scenariusz /sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
käsikirjoitus
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
skeptismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;

schemat /ˈsxɛ̃mat/ (n)
kaava
  ogólny plan albo szkic

schistosomatoza /ʃˌistɔsˌɔmatˈɔza/ (n)
skistosomiaasi
  (medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizma /sxˈizma/ (n)
skisma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formalny rozdział między wyznawcami jednej religii;

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
skitsofrenia
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
portaat
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
liukuportaat, rullaportaat
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

schodzić na psy /ˈsxɔʥ̑iʨ̑ na‿ˈpsɨ/ (idiom)
rapistua
  psuć się, zmieniać się na gorsze

schowek /ˈsxɔvɛk/ (n)
leikepöytä
  (informatyka, informatyczny) pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami

schronienie /sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
piilopaikka
  bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować

scrapbooking /stsrˌabbɔˈɔkiŋk/ (n)
skräppäys
  metoda zdobienia stron albumów fotograficznych, rzadziej także kartek okolicznościowych, zaproszeń itp.; wykonywanie kolaży ze zdjęć i elementów ozdobnych;

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
linkkuveitsi, taskuveitsi
  składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
seaborgium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

secesja /sɛtsˈɛsja/ (n)
ero
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego;

segregator /ˌsɛɡrɛˈɡatɔr/ (n)
kansio
  (biurowość, biurowy) teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych;

seitan /sɛˈitan/ (n)
seitan
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem”

sejf /sɛjf/ (n)
kassakaappi
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejsmiczny /sɛjsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
seisminen
  dotyczący drgań i ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej, rozchodzący się we wnętrzu Ziemi

sejsmograf /sɛjsmˈɔɡraf/ (n)
seismografi
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej;

sejsmogram /sɛjsmˈɔɡram/ (n)
seismogrammi
  (geologia, geologiczny) zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem);

sejsmolog /sɛjsmˈɔlɔk/ (n)
seismologi
  (geologia, geologiczny) naukowiec zajmujący się sejsmologią

sejsmologia /ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/ (n)
seismologia
  nauka o trzęsieniach ziemi;

sekator /sɛˈkatɔr/ (n)
pensassakset
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) nożyce o wygiętych ostrzach używane w ogrodzie;

sekcja zwłok /ˈsɛkʦ̑ʲja ˈzvwɔk/ (n)
obduktio
  (medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) badanie pośmiertne osoby zmarłej;

seks /sɛks/ (n)
seksi
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seksistowski /ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
seksistinen
  związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
seksismi
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksować /sɛˈksɔvaʨ̑/ (v)
määrittää sukupuoli
  określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych

seksualność /sˌɛksuˈalnɔɕtɕ/ (n)
seksuaalisuus, seksualiteetti, sukupuolisuus
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
seksuaalinen
  dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
seksologia
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

sekta /ˈsɛkta/ (n)
lahko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam wyznaniowy religii

sektor /ˈsɛktɔr/ (n)
sektori
  wydzielona część jakiejś przestrzeni

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
sekunti
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty
  (potocznie, potoczny) krótka chwila

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
avustaja
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi

sekwoja /sɛˈkfɔja/ (n)
punapuu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych;
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) olbrzymie i długowieczne drzewo z rodzaju (1.1) występujące w górach Ameryki Północnej

selekcja /sɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
valinta
  dobór dokonywany poprzez eliminację

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
seleeni
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

selenologia /sˌɛlɛnɔlˈɔɡja/ (n)
kuututkimus
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (astronomia, astronomiczny) nauka o Księżycu

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
selleri
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selfie /sˈɛlfjɛ/ (n)
selfie
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

semantyczny /ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
merkitysopillinen
  (informatyka, informatyczny) związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
merkitysoppi
  (filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością
  (informatyka, informatyczny) związki między instrukcjami, wyrażeniami itp. języka programowania a znaczeniem programu rozumianym jako zachowanie się komputera, systemu itp.
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
lukukausi
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

seminarium /ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm/ (n)
pappisseminaari
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych

semiotyka /sɛmjˈɔtɨkˌa/ (n)
semiotiikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa badający systemy znakowe;

sen /sɛ̃n/ (n)
uni, nukkuminen, unennäkö
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
uni
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste
uni, unelma, unennäkö
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)

sen zimowy /ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/ (n)
horros
  (biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
senaatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senegalski /ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/ (adj)
senegalilainen
  odnoszący się do państwa Senegal

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
uninen
  taki, który chce spać; jest śpiący

sens /sɛ̃w̃s/ (n)
järki
  sposób rozumienia czegoś
  właściwość jakiejś idei, czynności, przedmiotu, sprawiająca, że jest użyteczny, wartościowy, uzasadniony
tarkoitus
  wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu

sensacja /sɛnsˈatsja/ (n)
kohu
  wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
eriseuraisuus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

seplenić /sɛˈplɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
sammaltaa
  błędnie wymawiać spółgłoski dziąsłowe i szczelinowe

sepsa /ˈsɛpsa/ (n)
sepsis, verenmyrkytys
  (medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;

ser /sɛr/ (n)
juusto
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

serafin /sɛrˈafin/ (n)
serafi
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
serbia, serbialainen
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
serbia, serbialainen
  jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
sydän
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt
  (przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś
  (przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej
  przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości

sercowaty /sˌɛrtsɔvˈatɨ/ (adj)
sydämen muotoinen
  przypominający kształtem serce

serdecznie /sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
sydämellisesti
  w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
sydämellinen
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serdeczny palec /sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
nimetön
  (anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki

serenada /sˌɛrɛnˈada/ (n)
serenadi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;

seria /ˈsɛrʲja/ (n)
sarja
  elementy lub wydarzenia następujące po sobie
  szereg jednakowych elementów

sernik /ˈsɛrʲɲik/ (n)
juustokakku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;

serologia /ˌsɛrɔˈlɔɟja/ (n)
serologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami;

serwatka /sɛrvˈatka/ (n)
hera
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
palvelin
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serwetka /sɛrvˈɛtka/ (n)
lautasliina, servetti
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwilizm /sɛrvˈilizm/ (n)
nöyryys
  (pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności

seryjny /sɛˈrɨjnɨ/ (adj)
sarja-
  następujący w serii, jeden po drugim
  produkowany masowo, zazwyczaj wg tego samego wzoru

set /sɛt/ (n)
erä
  gra karciana polegająca na znajdywaniu trójek kart
  partia gry w siatkówkę, siatkówkę plażową, tenisa

sex shop /sˈɛks ʃˈɔp/ (n)
seksikauppa
  sklep z artykułami erotycznymi;

sezam /ˈsɛzãm/ (n)
seesami
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
kausi
  (handel, handlowy) pora roku
  (telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza

sfaleryt /sfalˈɛrɨt/ (n)
sinkkivälke
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfera /ˈsfɛra/ (n)
pallo
  (matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;

sferyczny /sfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
pallo-
  dotyczący sfery
  mający kształt odcinka sfery

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
sfinksi
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;

shemale /ʃɛmˈalɛ/ (n)
sukupuolenvaihtaja
  (seksuologia, seksuologiczny) (pejoratywnie, pejoratywny) transseksualna lub transgenderyczna kobieta z męskimi narządami płciowymi, występująca w branży pornograficznej;

shinto /ʃˈintɔ/ (n)
šintolaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
heinä
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

sianokosy /ˌɕãnɔˈkɔsɨ/ (n)
heinänteko
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie łąki i suszenie traw w celu uzyskania siana;

siarczan /ˈɕarʧ̑ãn/ (n)
sulfaatti
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego;

siarczyn /ˈɕarʧ̑ɨ̃n/ (n)
sulfiitti
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkawego;

siarka /ˈɕarka/ (n)
rikki
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
rikkivety, vetysulfidi
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siatkarz /ˈɕatkaʃ/ (n)
lentopalloilija
  (sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
verkkokalvo
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
lentopallo
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siatkówka plażowa /ɕatˈkufka plaˈʒɔva/ (n)
rantalentopallo
  (sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
kylvää
  rzucać nasiona w glebę

sieczka /ɕˈɛtʃka/ (n)
silppu
  (rolnictwo, rolniczy) pocięta drobno słoma na paszę;

siedem grzechów głównych /ɕˈɛdɛm ɡʒˈɛxuv ɡwˈuvnɨx/ (n)
seitsemän kuolemansyntiä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedlisko /ɕɛdlˈiskɔ/ (n)
elinpaikka
  (ekologia, ekologiczny) całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów;

siedmiobój /ɕɛdˈmʲjɔbuj/ (n)
seitsenottelu
  (sport, sportowy) dyscyplina lekkoatletyczna, składająca się z siedmiu konkurencji

siedmiokąt /ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt/ (n)
seitsenkulmio
  (matematyka, matematyczny) wielokąt o siedmiu bokach;

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
istua
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
  (potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności

siedzący /ɕɛdʑˈɔntsɨ/ (adj)
istuma-
  taki, który wymaga siedzenia

siekacz /ɕˈɛkatʃ/ (n)
etuhammas
  (stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
kirves
  ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

siemię lniane /ˈɕɛ̃mʲjɛ ˈlʲɲãnɛ/ (n)
pellavansiemen
  (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) nasiona lnu zwyczajnego

sieroctwo /ɕɛrˈɔtstfɔ/ (n)
orpous
  bycie sierotą

sierota /ɕɛˈrɔta/ (n)
orpo
  dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców
  (termin typograficzny) błąd polegający na pozostawieniu pojedynczego wiersza na dole kolumny składanego tekstu

sierp /ɕɛrp/ (n)
sirppi
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierp i młot /ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/ (n)
sirppi ja vasara
  (historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
elokuu
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierpodudek /ɕˌɛrpɔdˈudɛk/ (n)
säihkyjä
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Phoeniculidae;

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
kersantti
  stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

siew /ɕˈɛf/ (n)
kylvö
  (rolnictwo, rolniczy) umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby

siewca /ɕˈɛftsa/ (n)
kylväjä
  (rolnictwo, rolniczy) osoba siejąca ziarno w polu

siewka złota /ˈɕɛfka ˈzwɔta/ (n)
kapustarinta
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis apricaria, gatunek średniej wielkości ptaka;

siewka złotawa /ˈɕɛfka zwɔˈtava/ (n)
siperiankurmitsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis fulva, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego;

siewnica /ɕɛvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
tundrakurmitsa
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis squatarola, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego;

siewnik /ˈɕɛvʲɲik/ (n)
kylvökone
  (rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do wysiewu ziarna;

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
verkko
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet
  siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
  grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję
  połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś
  pajęczyna
haavi
  w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki;

sikać /ˈɕikaʨ̑/ (v)
pissata, pisauttaa
  (potocznie, potoczny) oddawać mocz

sikhizm /ˈsʲikxʲism̥/ (n)
sikhiläisyys
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
tiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
talitiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;

sikora modra /ɕiˈkɔra ˈmɔdra/ (n)
sinitiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) (Cyanistes caeruleu, Parus caeruleus) niewielki ptak z rodziny sikor, zamieszkujący część Europy, Azję Mniejszą, Iran i północną Afrykę; w Polsce pod ścisłą ochroną gatunkową;

sikora północna /ɕiˈkɔra puwˈnɔʦ̑na/ (n)
lapintiainen
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus cinctus, mała sikora, występująca na północy Skandynawii, w Laponii i Syberii;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
kertoma
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
moottori
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silnik turbośmigłowy /ˈɕilʲɲik ˌturbɔɕmʲiɡˈwɔvɨ/ (n)
potkuriturbiini
  (mechanika) (lotnictwo, lotniczy) rodzaj napędu statku powietrznego (samolotu, śmigłowca), wykorzystujący turbinę gazową do poruszania zewnętrznego śmigła napędowego

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
vahva
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)

silos /ˈsʲilɔs/ (n)
varastosiilo
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
  (wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych;

sin /ˈsʲĩnus/ (symbol)
sin
  = (matematyka, matematyczny) sinus

siniak /ˈɕĩɲak/ (n)
mustelma
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu

sinologia /ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
sinologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;

sinus /ˈsʲĩnus/ (n)
sini
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

sinusoidalny /sˌinusˌɔidˈalnɨ/ (adj)
sinimuotoinen
  mający kształt sinusoidy (kosinusoidy)

sio /ɕɔ/ (interjection)
hus
  (potocznie, potoczny) wykrzyknik o znaczeniu „oddalcie się!”, używany zwłaszcza wobec ptaków, także innych zwierząt, czasem wobec dzieci

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
satula
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siorbać /ˈɕɔrbaʨ̑/ (v)
ryystää
  (potocznie, potoczny) pijąc coś lub jedząc półpłynną potrawę, wydawać odgłos podobny do mlaśnięcia

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
sisar, sisko
  pielęgniarka
  zakonnica
sisko, sisar
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
sisarenpoika
  syn siostry

sito /ˈɕitɔ/ (n)
siivilä
  narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu;

siusiak /ˈɕüɕak/ (n)
kikkeli
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) (infantylnie) członek męski

siwerniak /ɕivˈɛrɲʲak/ (n)
vuorikirvinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Anthus spinoletta, gatunek ptaka z rodzaju świergotków;

siódmy /ˈɕudmɨ/ (adj)
seitsemäs
  od 7

siła /ˈɕiwa/ (n)
voima
  energia, zdolność do wysiłku
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara odziaływań fizycznych między ciałami;

siła robocza /ɕˈiwa rɔbˈɔtʃa/ (n)
työvoima
  (ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni

siła wyższa /ˈɕiwa ˈvɨʃːa/ (n)
force majeure
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec.

siłownia /ɕiˈwɔvʲɲa/ (n)
kuntosali
  (sport, sportowy) sala gimnastyczna z przyrządami do ćwiczenia mięśni

skakanka /skaˈkãnka/ (n)
naruhyppely
  rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;

skakać /ˈskakaʨ̑/ (v)
hypätä
  przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi)
  zmieniać się w sposób nieciągły

skala /ˈskala/ (n)
mittakaava
  (matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
  (metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
  (technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
  zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)

skald /skˈalt/ (n)
skaldi
  (literacko) staroskandynawski poeta i śpiewak, autor i zbieracz wierszy o bohaterach, ich zwycięstwach, miłości;

skaleń /ˈskalɛ̃ɲ/ (n)
maasälpä
  minerał skałotwórczy, glinokrzemian potasu, sodu albo wapnia;

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
leikkausveitsi
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
fossiili
  (geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skand /skãnt/ (n)
skandium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
skandinaavinen
  związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
kuvanlukija, skanneri
  (informatyka, informatyczny) urządzenie pozwalające na zmianę do postaci cyfrowej zdjęć, tekstów, obrazów i innych grafik przedstawionych na papierze;

skanować /skãˈnɔvaʨ̑/ (v)
skannata
  (technologia, technika, techniczny) czytać wartości punkt po punkcie
  wprowadzać do komputera dane za pomocą skanera

skarb /skarp/ (n)
aarre
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  coś niezwykle wartościowego, drogocennego

skarbiec /ˈskarbʲjɛʦ̑/ (n)
valtion kassa
  odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;

skarbonka /skarbˈɔŋka/ (n)
säästölipas
  specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;

skarga /ˈskarɡa/ (n)
valittaminen
  wypowiedź, w której ktoś uskarża się na coś

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
sukka
  okrycie (ubiór) stopy

skauting /skˈawtʲiŋk/ (n)
partioliike
  (książkowy) system wychowania młodzieży oraz ruch młodzieżowy, zapoczątkowany w latach 1907–1908 przez Roberta Baden-Powella w Wielkiej Brytanii, ujęty w formę organizacji i rozpowszechniony w wielu krajach

skazaniec /skazˈaɲʲɛts/ (n)
rangaistusvanki
  człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę

skazywać /skaˈzɨvaʨ̑/ (v)
tuomita
  wydawać wyrok skazujący

skała /ˈskawa/ (n)
kallio
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;

skecz /skˈɛtʃ/ (n)
sketsi
  krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość

skierowanie /ˌsʲcɛrɔˈvãɲɛ/ (n)
lähete
  rodzaj pisemnego polecenia przyjęcia kogoś przez określoną placówkę

sklep /sklɛp/ (n)
kauppa, myymälä
  pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
viinakauppa, alko, alkoholiliike, pitkäripainen
  sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
holvi
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
hevonen
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skocznia /skˈɔtʃɲʲa/ (n)
hyppyrimäki
  (sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;

skocznia narciarska /skˈɔtʃɲʲa nartɕˈarska/ (n)
hyppyrimäki
  (sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;

skok /skɔk/ (n)
hyppy
  chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
seiväshyppy
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok w dal /skˈɔɡ w dˈal/ (n)
pituushyppy
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna złożona z rozbiegu, odbicia się z jednej nogi z belki i wylądowania w piaskownicy

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
korkeushyppy
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skolioza /skɔˈlʲjɔza/ (n)
kieroselkäisyys
  (medycyna, medyczny) widoczne wygięcie kręgosłupa w lewo lub prawo od linii środkowej ciała;

skop /skɔp/ (n)
oinas
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany baran

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
skorpioni
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
kuori
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
äyriäinen
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
kiuru, leivo
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skrajna prawica /ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a/ (n)
äärioikeisto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;

skrajność /skrˈajnɔɕtɕ/ (n)
ääripää
  cecha tego, co skrajne

skrajny /ˈskrajnɨ/ (adj)
äärimmäinen
  będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skrobia /skrˈɔbja/ (n)
tärkkelys
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromność /ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
häveliäisyys
  cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych

skromny /ˈskrɔ̃mnɨ/ (adj)
vaatimaton
  niemający potrzeby wyróżniania się

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
ohimo
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skryptorium /skrɨptˈɔrjum/ (n)
kirjoitushuone
  (historia, historyczny, historycznie) pomieszczenie klasztorne lub zamkowe, w którym przepisywano księgi i dokumenty

skrytka pocztowa /ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva/ (n)
postilokero
  skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;

skrzele /ˈskʃɛlɛ/ (n)
kidukset
  (anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie;

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
siipi
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  (regionalizm poznański) fortepian

skrzydłoszpon /skʃɨdwˈɔʃpɔn/ (n)
romisko
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Anhimidae;

skrzydłowy /skʃɨdˈwɔvɨ/ (n)
laitahyökkääjä
  (sport, sportowy) piłkarz, zawodnik, który gra na bocznej części boiska

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
vaihdelaatikko
  (motoryzacja) (mechanika) mechanizm służący do przekazywania mocy wytwarzanej przez silnik i dającej napęd maszynie roboczej lub pojazdowi;

skrzynka pocztowa /skʃˈɨŋka pɔtʃtˈɔva/ (n)
postilaatikko
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp /skʃɨp/ (n)
korte
  Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
viulu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
viulisti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
risteys
  miejsce połączenia dwóch dróg;

skrót /skrut/ (n)
lyhenne
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;

skrótowiec /skruˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
akronyymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów;

skunks /skũŋks/ (n)
haisunäätä
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;

skuteczność /skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
efektiivisyys
  cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni

skuter /ˈskutɛr/ (n)
skootteri potkulauta, skootteri
  jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;

skóra /ˈskura/ (n)
iho, nahka
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
nahka
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;

skórny /ˈskurnɨ/ (adj)
iho
  dotyczący skóry

skórzany /skuˈʒãnɨ/ (adj)
nahka
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany ze skóry, obity skórą

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
mistä
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
saita
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze
niukka
  (potocznie, potoczny) bardzo mały, o małej objętości

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
ainesosa
  część składowa czegoś

skłonność /ˈskwɔ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
taipumus
  potencjalna, niekiedy ujawniająca się cecha
mieltymys
  upodobanie do czegoś

skłonny /ˈskwɔ̃nːɨ/ (adj)
taipuvainen
  taki, który ma uległość wobec czegoś lub jest podatny na coś, ma predyspozycję do czegoś

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
slalom
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slang /slãŋk/ (n)
slangi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej;

slawistyka /slaˈvʲistɨka/ (n)
slavistiikka
  dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię

slums /slˈums/ (n)
slummi
  (urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;

slup /slup/ (n)
sluuppi
  żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok;

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/
hyvää ruokahalua
  zwyczajowe życzenie przyjemności z posilania się

smaczny /ˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
maukas
  mający dobry smak; dobrze smakujący

smagły /ˈsmaɡwɨ/ (adj)
tummaihoinen
  o oliwkowej cerze, ciemnej karnacji

smak /smak/ (n)
maku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;

smakosz /smˈakɔʃ/ (n)
gurmandi
  ktoś lubiący wykwintne dania

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
maistaa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku

smalec /ˈsmalɛʦ̑/ (n)
ihra
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa;

smar /smar/ (n)
liukaste
  (technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów

smartfon /ˈsmartfɔ̃n/ (n)
älypuhelin
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;

smażony /smaʒˈɔnɨ/ (adj)
paistettu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
paistaa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia

smerf /smɛrf/ (n)
Smurffi
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
tutti, huvitutti
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;

smog /smɔk/ (n)
savusumu
  (ekologia, ekologiczny) zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi;

smok /smɔk/ (n)
lohikäärme
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoking /ˈsmɔcĩŋk/ (n)
smokki
  męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;

smoothie /smɔˈɔʂʲɛ/ (n)
smoothie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmiksowany, zimny napój na bazie świeżych lub mrożonych owoców (rzadziej warzyw) z dodatkiem kostek lodu o gęstej, gładkiej konsystencji

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
terva
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smukły /ˈsmukwɨ/ (adj)
hento
  taki, którego budowa lub sylwetka charakteryzuje się smukłością

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
surullisuus, suru
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
surullinen, haikea, ankea
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
avainnauha
  mały pasek zakończony karabińczykiem, uchwytem lub klipsem, używany do trzymania kluczy bądź telefonu
hihna
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
jousi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

smółka /ˈsmuwka/ (n)
lapsenpihka
  (medycyna, medyczny) pierwsze stolce w życiu noworodka;

smętny /ˈsmɛ̃ntnɨ/ (adj)
haikea
  wzbudzający smutek, świadczący o smutku, melancholii

snajper /ˈsnajpɛr/ (n)
tarkka-ampuja
  (wojskowość, wojskowy) strzelec wyborowy, żołnierz przeszkolony do zwalczania celów odległych i trudno dostępnych za pomocą pojedynczych strzałów ze specjalnego karabinu;

snop /snɔp/ (n)
lyhde
  (rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;

snycerz /ˈsnɨʦ̑ɛʃ/ (n)
puunleikkaaja
  (książkowy) rzemieślnik lub artysta zajmujący się rzeźbieniem w drewnie, snycerstwie

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
lauantai
  szósty dzień tygodnia;

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
kaksoisolento
  osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

soból /ˈsɔbul/ (n)
soopeli
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
sosialisti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sosialistinen
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
sosialismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjolekt /sɔtsjˈɔlɛkt/ (n)
sosiolekti
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt o zasięgu środowiskowym;

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
sosiolingvistiikka
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjolog /sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk/ (n)
sosiologi
  (edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
sosiologia
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socynianin /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃ɲĩn/ (n)
socinialainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu

socyniański /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃j̃sʲci/ (adj)
socinolainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (książkowy) dotyczący doktryn Fausta Socyna

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
linssi
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczewka /sɔˈʧ̑ɛfka/ (n)
mykiö, linssi
  (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
linssi
  (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;

soczysty /sɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
mehukas
  zawierający dużo soku, pełen soku

soja /ˈsɔja/ (n)
soija
  (botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz

sojusz /sˈɔjuʃ/ (n)
allianssi
  porozumienie o wzajemnym wsparciu w sytuacji konfliktu (zwłaszcza zbrojnego);

sojusznik /sɔˈjuʃʲɲik/ (n)
liittolainen
  państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy

sok /sɔk/ (n)
mehu, tuoremehu
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sokolnictwo /sˌɔkɔlɲˈitstfɔ/ (n)
haukkametsästys
  (łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy

sokolnik /sɔˈkɔlʲɲik/ (n)
haukkametsästäjä
  osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
haukka, jalohaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sokół wędrowny /sˈɔkuw vɛndrˈɔvnɨ/ (n)
muuttohaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco peregrinus, duży ptak drapieżny z podrodziny sokołów spotykany na niemal wszystkich kontynentach (poza Antarktydą), rzadki w Polsce;

sola /ˈsɔla/ (n)
meriantura
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;

solanka /sɔlˈaŋka/ (n)
seljanka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna zupa chłopska z terenów Ukrainy i Rosji;

solarium /sɔˈlarʲjũm/ (n)
solarium
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stanowisko, kabina do opalania się światłem innym niż słoneczne

solastalgia /sˌɔlastˈalɡja/ (n)
solastalgia
  (psychologia, psychologiczny) smutek i niepokój odczuwany w związku z drastycznymi zmianami zachodzącymi w środowisku naturalnym

solenoid /ˌsɔlɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
solenoidi
  (fizyka, fizyczny) każda cewka indukcyjna bez rdzenia;

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
solidaarisuus
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solipsyzm /sɔlˈipsɨzm/ (n)
solipsismi
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny, według którego istnieje tylko osoba przyznająca się do niego, zaś cała rzeczywistość jest wyłącznie częścią jej umysłu;

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
suolasirotin
  niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
somali
  odnoszący się do państwa Somalia

sonata /sɔ̃ˈnata/ (n)
sonaatti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;

sonatina /ˌsɔ̃naˈtʲĩna/ (n)
sonatiini
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata;

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
sonetti
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
jää puikko, jääpuikko
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sos /sɔs/ (n)
kastike
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
soijakastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sos tatarski /ˈsɔs taˈtarsʲci/ (n)
tartar-kastike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostry sos przyrządzany zwykle z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i drobno pokrojonych ogórków marynowanych lub kiszonych;

sosna /ˈsɔsna/ (n)
mänty
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

soteriologia /ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
lunastusoppi
  (teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu;

soul /sˈɔul/ (n)
soul
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z gatunków muzycznych;

sowa /ˈsɔva/ (n)
pöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa błotna /ˈsɔva ˈbwɔtna/ (n)
suopöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Asio flammeus, gatunek średniej wielkość sowy;

sowa jarzębata /ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata/ (n)
hiiripöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej;

sowa śnieżna /ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/ (n)
tunturipöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowchoz /sˈɔfxɔs/ (n)
sovhoosi
  państwowe gospodarstwo rolne w ZSRR

sowietologia /sˌɔvʲɛtɔlˈɔɡja/ (n)
kremlologia
  (edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR;

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
kävely
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacerować /ˌspaʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
kävellä
  chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca

spacja /ˈspaʦ̑ʲja/ (n)
tyhjämerkki
  (poligrafia) odstęp między wydrukowanymi lub wyświetlonymi wyrazami

spadać /ˈspadaʨ̑/ (v)
pudota
  lecieć bezwładnie w dół

spadek /ˈspadɛk/ (n)
perintö
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
laskuvarjo
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadochroniarz /ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
laskuvarjohyppääjä
  (lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem

spaghetti /spaˈɡɛttʲi/ (n)
spagetti
  (spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spalanie /spaˈlãɲɛ/ (n)
palaminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od: spalać

spalić /ˈspalʲiʨ̑/ (v)
polttaa
  poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem
  (sport, sportowy) (w niektórych grach zespołowych) podać piłkę do innego zawodnika swojej drużyny w chwili, gdy między nim a bramką przeciwnika nie ma żadnego zawodnika drużyny przeciwnej

spalony /spalˈɔnɨ/ (n)
paitsio
  (sport, sportowy) sytuacja, podczas której zawodnik drużyny atakującej w momencie podania znajduje się bliżej bramki niż wszyscy zawodnicy drużyny przeciwnej

spam /spãm/ (n)
roskaposti, spämmi
  (informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;

spanie /ˈspãɲɛ/ (n)
nukkuminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od: spać

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
hitsaaja
  robotnik zajmujący się spawaniem

spazm /spˈazm/ (n)
spasmi
  (medycyna, medyczny) nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni

spać /spaʨ̑/ (v)
nukkua
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
asiantuntija
  człowiek, który się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
luolatutkimus
  (geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

sperma /ˈspɛrma/ (n)
sperma
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spessartyn /spɛssˈartɨn/ (n)
spessartiini
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy granatów;

spieniacz /ˈspʲjɛ̇̃ɲaʧ̑/ (n)
vaahdotin
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do robienia piany, np. z mleka lub kawy

spin /spʲĩn/ (n)
spin
  (fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki;

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
paperiliitin, klemmari
  wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
sisällysluettelo
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spisek /ˈspʲisɛk/ (n)
juoni
  tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel

spiż /spʲiʃ/ (n)
asemetalli
  (chemia, chemiczny) stop miedzi z cyną, cynkiem i ołowiem;

spiżarnia /spʲiˈʒarʲɲa/ (n)
pentteri
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe

spluwaczka /spluvˈatʃka/ (n)
sylkykuppi
  naczynie przeznaczone do spluwania do niego;

spodek /ˈspɔdɛk/ (n)
aluslautanen
  mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
housut
  (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
sidekalvo
  (anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek;

spokojnie /spɔˈkɔjɲɛ/ (adv)
levollisesti
  ze spokojem, w opanowany sposób, bez nadmiernych emocji

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
rauhallinen
  o człowieku: zachowujący się w sposób opanowany i zrównoważony

spokój /ˈspɔkuj/ (n)
rauha
  równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania

spolegliwy /ˌspɔlɛɡˈlʲivɨ/ (adj)
luotettava
  godny zaufania; taki, na którym można polegać

spontanicznie /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
spontaanisti, itsestään
  w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie

spontaniczność /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
spontaanisuus
  żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu

spontaniczny /spˌɔntaɲˈitʃnɨ/ (adj)
spontaani
  działający odruchowo, bez innych wpływów

sporadycznie /ˌspɔraˈdɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
aika-ajoin
  (odprzymiotnikowy) → sporadyczny

sporadyczny /ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
ajoittainen
  pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu

sporny /ˈspɔrnɨ/ (adj)
kiistanalainen
  będący przedmiotem sporu

sport /spɔrt/ (n)
urheilu
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sport narodowy /ˈspɔrt ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
kansallispeli
  (publikatory) dyscyplina sportu szczególnie popularna w danym kraju

sporządzić /spɔˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
laatia
  (książkowy) wykonać, przygotować coś

sposób /ˈspɔsup/ (n)
tapa
  styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
kokous
  umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
rippi, tunnustus, tunnustaminen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
yhteiskunta
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczność /spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
yhteisö
  ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym;

społeczny /spɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
sosiaalinen
  dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
janoinen
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprawa /ˈsprava/ (n)
asia
  to, co jest dla kogoś ważne
  interes, rzecz do załatwienia

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
tarkistaa
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe

sprawdzian /ˈspravʲʥ̑ãn/ (n)
koe
  (edukacja, edukacyjny) zestaw zadań przeznaczonych do rozwiązania przez uczniów, studentów, kursantów itp. w celu zweryfikowania ich wiedzy i umiejętności w jakimś zakresie
  kryterium, sposób sprawdzenia czegoś, test

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
oikeudenmukaisuus, oikeus
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
oikeudenmukainen
  (o wyroku, prawie itp.) zgodny ze sprawiedliwością

sprawność /ˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
hyötysuhde
  szybka i solidne wykonywanie jakichś czynności, zręczne działanie

sprawozdanie /ˌspravɔˈzdãɲɛ/ (n)
pöytäkirja
  ustny bądź pisemny raport z jakiegoś wydarzenia lub działalności

sprzeciw /ˈspʃɛʨ̑if/ (n)
vastalause
  aktywne wyrażenie braku zgody na coś

sprzeczność /spʃˈɛtʃnɔɕtɕ/ (n)
ristiriita
  stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzeczny /ˈspʃɛʧ̑nɨ/ (adj)
ristiriitainen
  niezgodny z czymś, przeciwstawny czemuś, różny, odmienny

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
myydä
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
myyjä
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
myynti
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzeniewierzyć /ˌspʃɛ̃ɲɛˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
kavaltaa
  przywłaszczyć powierzone sobie cudze mienie

sprzyjający /spʃˌɨjajˈɔntsɨ/ (adj)
suotuisa
  tworzący odpowiednie warunki

sprzątać /ˈspʃɔ̃ntaʨ̑/ (v)
siivota
  doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan

sprzęg /spʃɛ̃ŋk/ (n)
liitin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie złączające pojazdy szynowe;

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
kytkin
  (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
jousi
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
hame
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
sidesana, konjunktio
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spójność /spˈujnɔɕtɕ/ (n)
koheesio
  ścisłe przystawanie do siebie elementów czego
  (chemia, chemiczny) przyciąganie się wzajemne atomów lub cząsteczek określonej substancji na skutek działania sił wewnętrznych

spór /spur/ (n)
kiista
  różnica zdań, stanowisk, interesów

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
konsonantti, kerake
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
osakeyhtiö
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spłuczka /spwˈutʃka/ (n)
huuhtelu
  (technologia, technika, techniczny) rezerwuar z wodą do spłukiwania muszli klozetowej wraz z syfonem

spłukany /spwukˈanɨ/ (adj)
auki
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa

squash /zɡvˈaʃ/ (n)
kössi
  (sport, sportowy) rodzaj gry polegającej na odbijaniu piłki o ścianę tak, by utrudnić ponowne odbicie piłki przez przeciwnika;

squat /zɡvˈat/ (n)
vallattu rakennus
  opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;

srać /sraʨ̑/ (v)
kakata
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oddawać stolec

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
hopeainen
  przypominający kolor srebra

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
hopea
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

sroka /ˈsrɔka/ (n)
harakka
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srokosz /ˈsrɔkɔʃ/ (n)
isolepinkäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej;

srom /srɔ̃m/ (n)
häpy, vulva
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

ssak /sːak/ (n)
nisäkäs
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssać /sːaʨ̑/ (v)
imeä
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
vakaus
  cecha tego, co stabilne

stabilny /staˈbʲilnɨ/ (adj)
vakaa
  (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
  niezmieniający się przez dłuższy czas
  łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu

stacja /ˈstaʦ̑ʲja/ (n)
asema
  (kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) wyspecjalizowany ośrodek badawczy i naukowy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czternastu tradycyjnych wizerunków drogi krzyżowej Chrystusa umieszczanych w miejscu kultu

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
huoltoasema, bensa-asema, bensiiniasema
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacja kolejowa /stˈatsja kˌɔlɛjˈɔva/ (n)
juna-asema
  (kolejnictwo) posterunek ruchu następczy zapowiadawczy;

stacja telewizyjna /stˈatsja tˌɛlɛvizˈɨjna/ (n)
televisioasema
  (telewizja, telewizyjny) zespół pomieszczeń wraz z aparaturą do nadawania, przekazywania i odbierania sygnałów telewizyjnych;

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
stadion
  (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;

stado /ˈstadɔ/ (n)
katras
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) gromada podobnych do siebie obiektów
  (zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;

stagflacja /staɡvˈlaʦ̑ʲja/ (n)
stagflaatio
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
jähmettyminen
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajnia /ˈstajɲa/ (n)
navetta
  (zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stal /stal/ (n)
teräs
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
stalinismi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stalinowski /stˌalinˈɔfski/ (adj)
stalinistinen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze stalinizme albo z postacią radzieckiego przywódcy Józefa Stalina

stalowy /staˈlɔvɨ/ (adj)
teräksinen
  wykonany ze stali

stamtąd /ˈstãmtɔ̃nt/ (pronoun)
sieltä
  z tamtego miejsca, z tamtej lokalizacji, z miejsca oddalonego od nas

stan /stãn/ (n)
tila
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój
  (administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych;

stan wojenny /ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/ (n)
poikkeustila
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;

standardowy /ˌstãndarˈdɔvɨ/ (adj)
standardi
  (językoznawstwo, językoznawczy) mieszczący się w normach mowy ogólnonarodowej
  zgodny z określonym standardem, normą (i tym podobne, i temu podobne)

stanowisko /ˌstãnɔˈvʲiskɔ/ (n)
kanta
  pozycja w hierarchii zawodowej
  punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś

stanowić /stãˈnɔvʲiʨ̑/ (v)
muodostaa
  składać się na coś, tworzyć coś

stara panna /stˈara pˈanna/ (n)
vanhapiika
  niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

starofrancuski /ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci/ (n)
muinaisranska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii;

staromodny /stˌarɔmˈɔdnɨ/ (adj)
vanhanaikainen
  odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

starorzecze /ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
juolua
  (geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;

staroszwedzki /ˌstarɔˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
muinaisruotsi
  język używany w dawnej Szwecji w okresie między XIII a XVI wiekiem

starotestamentowy /stˌarɔtˌɛstamɛntˈɔvɨ/ (adj)
vanhatestamentillinen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
vanhuus
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
antiikin
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;
vanhuus
  dawne, zamierzchłe czasy

start /start/ (n)
lähtö
  chwila, w której coś zaczyna się
  miejsce, w którym coś zaczyna się

stary /ˈstarɨ/ (adj)
vanha
  mający wiele lat, niemłody

starzeć się /ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ/ (v)
vanheta
  o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym

statek /ˈstatɛk/ (n)
laiva
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną

statek kosmiczny /stˈatɛk kɔsmˈitʃnɨ/ (n)
avaruusalus
  (astronomia, astronomiczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

statystycznie /ˌstatɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
tilastollisesti
  w sposób związany ze statystyką

statystyczny /ˌstatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
tilastollinen
  odnoszący się do statystyki (nauki)

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
tilastotiede
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw /staf/ (n)
nivel
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
lampi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
kyynärpää
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;

stawka /ˈstafka/ (n)
panos
  kwota zakładu, którą można zyskać lub stracić w grze hazardowej

stawonóg /staˈvɔ̃nuk/ (n)
niveljalkainen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;

stać /staʨ̑/ (v)
seisoa, seistä
  o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych

stała /ˈstawa/ (n)
vakio
  symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość;

stały /ˈstawɨ/ (adj)
vakio-
  będący w tym samym miejscu/położeniu
  niezmieniający poglądów, uczuć, postanowień

stek /stɛk/ (n)
pihvi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;

step /stɛp/ (n)
aro
  (geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

ster /stɛr/ (n)
peräsin
  urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;

sterburta /stɛrbˈurta/ (n)
styyrpuuri
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) prawa burta statku patrząc z rufy na dziób

sternik /stˈɛrɲik/ (n)
perämies
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stopień żeglarski niższy od stopnia kapitana i żeglarz posiadająca ów stopień

sterowiec /stɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
zeppeliini, ilmalaiva
  (lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;

sterownik /stɛˈrɔvʲɲik/ (n)
ajuri
  (informatyka, informatyczny) program obsługujący urządzenia podłączone do komputera

stewardesa /ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/ (n)
lentoemäntä
  (lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;

stochastyczny /stˌɔxastˈɨtʃnɨ/ (adj)
stokastinen
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
telakka
  zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stodoła /stɔˈdɔwa/ (n)
lato
  (architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.

stojan /ˈstɔjãn/ (n)
seisoja
  (mechanika) nieruchoma część silnika elektrycznego lub prądnicy, wewnątrz której obraca się wirnik

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
kaunokainen
  (botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

stolarstwo /stɔˈlarstfɔ/ (n)
puusepäntyö
  (rzemiosło, rzemieślniczy) profesja i rzemiosło zajmujące się obróbką drewna do celów użytkowych

stolarz /ˈstɔlaʃ/ (n)
nikkari
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
pääkaupunki
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stop /stɔp/ (n)
lejeerinki, metalliseos
  (technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali;

stopa /ˈstɔpa/ (n)
jalka, jalkaterä
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
aste
  (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;

stopień najwyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/ (n)
superlatiivi
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wojskowy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ vɔjˈskɔvɨ/ (n)
sotilasarvo
  (wojskowość, wojskowy) tytuł żołnierza oznaczający jego miejsce w hierarchii wojskowej;

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
komparatiivi, vertailumuoto
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stopniowo /stɔpʲˈɲɔvɔ/ (adv)
asteittain
  nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem

stopniowy /stɔpʲˈɲɔvɨ/ (adj)
asteittainen
  (książkowy) mający powolny przebieg, zachodzący etapami

stos /stɔs/ (n)
pino
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu;
  większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim

stosowny /stɔˈsɔvnɨ/ (adj)
sopiva
  (książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej

stosunek przerywany /stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ/ (n)
keskeytetty yhdyntä
  (medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
yhdyntä, seksuaalinen kanssakäyminen
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stosunkowo /stˌɔsuŋkˈɔvɔ/ (adv)
suhteellisesti
  w stosunku do czego lub kogo

stołówka /stɔˈwufka/ (n)
ruokala
  miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
kartio
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

strach /strax/ (n)
pelko
  uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
linnunpelätin, linnunpelätti, variksenpelätin
  kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach

strajk /strajk/ (n)
lakko
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;

strajk włoski /ˈstrajɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
hidastuslakko
  strajk polegający na skrajnie skrupulatnym wykonywaniu obowiązków służbowych przez pracowników

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
lakkoilla
  uczestniczyć w strajku

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
hirveä, hirvittävä
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny

straszyć /strˈaʃɨtɕ/ (v)
pelästyttää
  wzbudzać strach, lęk w kimś

strata /ˈstrata/ (n)
menetys
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg /ˈstratɛk/ (n)
strategi
  znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi
  (historia, historyczny, historycznie) w cesarstwie bizantyjskim dowódca okręgu wojskowo-administracyjnego;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji wysoki rangą dowódca w armii lub flocie;
  osoba potrafiąca dobrze zaplanować i pokierować skomplikowanymi akcjami

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
strategia
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

strategicznie /strˌatɛɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
strategisesti
  w sposób dotyczący strategii; pod względem strategii

strategiczny /strˌatɛɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
strateginen
  zgodny z określoną strategią

straż /straʃ/ (n)
vahti
  pilnowanie, strzeżenie kogoś lub czegoś przed niebezpieczeństwem
  osoba albo grupa osób strzegąca lub pilnująca kogoś, czegoś

straż pożarna /ˈstraʃ pɔˈʒarna/ (n)
palokunta
  wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

straż przybrzeżna /strˈaʃ pʃɨbʒˈɛʒna/ (n)
merivartija
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) morska formacja policyjna lub wojskowa odpowiadająca za nadzorowanie granic

strażak /ˈstraʒak/ (n)
palomies
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnica /straʒɲˈitsa/ (n)
vartiotorni
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż

strażnik /ˈstraʒʲɲik/ (n)
suojus
  osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób

strefa Złotowłosej /strˈɛfa zwˌɔtɔvwˈɔsɛj/ (n)
elinkelpoinen vyöhyke
  (astronomia, astronomiczny) strefa warunków kosmicznych, które sprzyjają powstaniu życia

strefa erogenna /ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa/ (n)
erogeeninen alue
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym;

stres /strɛs/ (n)
stressi
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

streszczać /ˈstrɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
tehdä yhteenveto
  skracać jakąś wypowiedź lub tekst, zachowując najważniejsze jej elementy, przedstawiać w skondensowanej formie

streszczenie /strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
tiivistelmä
  wyciąg, skrót

stringi /ˈstrʲĩŋʲɟi/ (n)
stringit
  (krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału;

strit /strʲit/ (n)
suora
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

stroboskop /strɔbˈɔskɔp/ (n)
stroboskooppi
  (technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu

stroik /ˈstrɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
lehdykkä
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) cienka listwa z trzciny lub metalowa blaszka służąca do wprowadzania w drganie słupa powietrza w środku rezonatora lub piszczałki w niektórych instrumentach

stroić /ˈstrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
virittää
  doprowadzać do stanu gotowości czy najlepszego porządku
  nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun

stromy /ˈstrɔ̃mɨ/ (adj)
jyrkkä
  nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
osapuoli
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie;
sivu
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.

strona bierna /ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna/ (n)
passiivi
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie;

strona czynna /ˈstrɔ̃na ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
aktiivi
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności;

stront /strɔ̃nt/ (n)
strontium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strudel /ˈstrudɛl/ (n)
struudeli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto francuskie zawijane z jabłkami lub nadzieniem z sera bądź maku, pieczone w rondlu z dużą ilością masła;

struktura /strukˈtura/ (n)
rakennelma
  stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

strukturalny /strˌukturˈalnɨ/ (adj)
rakenteellinen
  dotyczący struktury

struna /ˈstrũna/ (n)
kieli
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

struna głosowa /strˈuna ɡwɔsˈɔva/ (n)
äänihuuli
  (anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strup /strup/ (n)
rupi
  (medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;

strusia polityka /strˈuɕa pɔlˈitɨkˌa/ (n)
strutsipolitiikka
  (związek frazeologiczny) sytuacja, w której ktoś unika rozwiązywania problemów udając, że ich nie dostrzega; unikanie podjęcia decyzji

struś /struɕ/ (n)
strutsi
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strych /strɨx/ (n)
ullakko
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;

strychnina /strɨxʲˈɲĩna/ (n)
strykniini
  (chemia, chemiczny) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

strzał /sṭʃaw/ (n)
laukaus
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
nuoli
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
nuoli
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek

strzecha /ˈsṭʃɛxa/ (n)
olki
  (przenośnie, przenośnia) bujne, zmierzwione włosy
  pokrycie dachu wykonane ze słomy lub trzciny;

strzelać /ˈsṭʃɛlaʨ̑/ (v)
ampua
  oddawać strzał z broni
  (sport, sportowy) kierować piłkę do bramki

strzelba /ˈsṭʃɛlba/ (n)
haulikko
  długa, palna broń myśliwska;

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
ampuja
  osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą
  (sport, sportowy) zawodnik specjalizujący się w strzelaniu z ręcznej broni palnej

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
jalustin
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzeżonego Pan Bóg strzeże /ˌsṭʃɛʒɔ̃ˈnɛɡɔ ˈpãn‿buk ˈsṭʃɛʒɛ/ (proverb)
parempi katsoa kuin katua
  lepiej jest zapobiegać, niż później bać się o to, jak sprawy się potoczą

strzyc /stʃˈɨts/ (v)
keritä
  obcinać futro zwierząt na wełnę
leikata
  skracać włosy, brodę lub sierść

strzykawka /stʃɨkˈafka/ (n)
injektioruisku
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzykwa /stʃˈɨkfa/ (n)
merimakkara
  (zoologia, zoologiczny) Holothuroidea zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;

strzyżyk /stʃˈɨʒɨk/ (n)
peukaloinen
  (ornitologia, ornitologiczny) mały wędrowny ptak z rodziny strzyżyków, podobny do wróbla, zamieszkujący Amerykę Północną i Eurazję

strzęp /sṭʃɛ̃mp/ (n)
kaistale
  poszarpana resztka czegoś

strój kąpielowy /strˈuj kˌɔmpʲɛlˈɔvɨ/ (n)
uimapuku
  skąpe odzienie do publicznego zażywania kąpieli wodnych i słonecznych;

strąk /strɔ̃ŋk/ (n)
palko
  (botanika, botaniczny) suchy, pękający owoc charakterystyczny dla roślin z rodziny motylkowych;

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
opiskelija
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studia /ˈstudʲja/ (n)
opinnot
  kształcenie się na uczelni wyższej, zakończone dyplomem

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
opiskella
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
kaivo
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

studnia kwantowa /ˈstudʲɲa kfãnˈtɔva/ (n)
kvanttikaivo
  (fizyka, fizyczny) studnia potencjału, ograniczająca cząstki w pewnym obszarze przestrzeni;

stulejka /stuˈlɛjka/ (n)
fimoosi
  (medycyna, medyczny) wrodzone zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia;

stuła /stˈuwa/ (n)
stola
  (kościelny) szata liturgiczna prezbiterów w formie wstęgi sukna;

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
tammikuu
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

styl /stɨl/ (n)
tyyli
  (informatyka, informatyczny) wygląd elementu strony HTML, nadawany za pomocą CSS
  (sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej
  rodzaj starożytnego przyrządu do pisania, rylec
  sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
  zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.

stynka /ˈstɨ̃nka/ (n)
kuore
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach;

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
apuraha, stipendi
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

styropian /stɨrˈɔpʲan/ (n)
styroksi
  (technologia, technika, techniczny) polistyren o mikroporowatej strukturze, najczęściej w formie kształtek, bloków lub płyt, wykorzystywany jako materiał do izolacji cieplnej, dźwiękowej i elektrycznej;

stół /stuw/ (n)
pöytä
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
täältä
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
köli
  (marynarka) główna, podłużna belka umieszczona środkowo na dnie kadłuba statku wodnego;

stężenie /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ/ (n)
konsentraatio
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy;

suahili /ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/ (n)
swahili
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;

subkultura /sˌupkultˈura/ (n)
alakulttuuri
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

sublimacja /sˌublimˈatsja/ (n)
sublimointi
  (fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia ze stałego na gazowy, z pominięciem fazy ciekłej;

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
aine
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

suchar /ˈsuxar/ (n)
korppu
  (spożywczy) specjalnie wysuszony kawałek pieczywa, przygotowany do dłuższego przechowywania

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
kuiva
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

sudoku /suˈdɔku/ (n)
sudoku
  japońska łamigłówka, w której zadaniem jest uzupełnienie diagramu tak, aby w każdej kolumnie, każdym wierszu oraz każdym mniejszym kwadracie znalazło się po jednej cyfrze od 1 do 9;

sufiks /ˈsufʲiks/ (n)
suffiksi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
katto, sisäkatto
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufler /ˈsuflɛr/ (n)
kuiskaaja
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba podpowiadająca aktorom tekst roli na próbach i podczas przedstawień w sposób niewidoczny dla widza;

sufrażystka /sˌufraʒˈɨstka/ (n)
naisasianainen
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) działaczka walcząca o prawa wyborcze dla kobiet na przełomie XIX i XX wieku (głównie w krajach anglosaskich);

sugerować /ˌsuɡɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
viitata
  czynić aluzję
  podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie
antaa ymmärtää
  stanowić poszlakę dla jakiegoś wniosku

suita /suˈita/ (n)
sarja
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów;

suka /ˈsuka/ (n)
narttu
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
menestys
  korzystny wynik
  osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
mekko
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
leninki
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sum /sũm/ (n)
monni, säkiä
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
summa
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania

sumak /ˈsũmak/ (n)
sumakki
  (botanika, botaniczny) (Rhus) rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku

sumeryjski /sˌumɛrˈɨjski/ (n)
sumeri
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
omatunto
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
sumo
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

sunnita /sunɲˈita/ (n)
sunnalainen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sunnickiego odłamu islamu - sunnizmu

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
supersankari
  fikcyjny bohater filmów, książek lub komiksów posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
supermarketti
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supermodelka /sˌupɛrmɔdˈɛlka/ (n)
huippumalli
  bardzo znana modelka

supernowa /ˌsupɛrˈnɔva/ (n)
supernova
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda, której jasność gwałtowanie wzrosła na skutek wybuchowego odrzucenia przez nią swoich zewnętrznych warstw;

supremacja /ˌsuprɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
ylemmyys
  zwierzchnictwo, przewaga nad kimś lub czymś

sura /ˈsura/ (n)
suura
  w islamie: rozdział Koranu;

surfing /sˈurfiŋk/ (n)
lainelautailu
  (sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej

surowica /sˌurɔvˈitsa/ (n)
seerumi
  (biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
raaka-aine
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowość /suˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
ankaruus
  cecha tego, co jest surowe
  cecha tego, kto jest surowy

surowy /suˈrɔvɨ/ (adj)
karkea
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony
  o surowcach: niepoddany obróbce
karu
  o klimacie: zimny, ostry, o niskiej temperaturze
  taki, który jest pozbawiony wszelkich wygód
raaka
  taki, który bezwzględnie wymaga wykonania jakiejś czynności, przestrzegania jakichś zasad, nieuznający sprzeciwu, wymagający, bezwzględny, niewyrozumiały; także będący wyrazem tej cechy

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
surrealistinen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
surrealismi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
nelisormimangusti
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

suseł /ˈsusɛw/ (n)
taskurotta
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
sushi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

susza /ˈsuʃa/ (n)
kuivuus
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka /suˈʃarka/ (n)
kuivain
  urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
hiustenkuivaaja
  (fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

suszyć /ˈsuʃɨʨ̑/ (v)
kuivata
  powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody

sutanna /suˈtãnːa/ (n)
kauhtana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich;

sutek /ˈsutɛk/ (n)
nänni
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,

suwak /sˈuvak/ (n)
liukusäädin
  (informatyka, informatyczny) pasek przesuwania

suwak logarytmiczny /sˈuvak lˌɔɡarɨtmˈitʃnɨ/ (n)
laskutikku
  przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych;

suwenir /suˈvɛ̃ɲir/ (n)
matkamuisto
  (przestarzałe, przestarzały) drobny pamiątkowy upominek

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
itsenäisyys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

suwerenny /sˌuvɛrˈɛnnɨ/ (adj)
täysivaltainen
  niezależny od innego państwa lub władzy

sułtan /sˈuwtan/ (n)
sulttaani
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

sułtanat /suwˈtãnat/ (n)
sulttaanikunta
  państwo rządzone przez sułtana;

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
hakaristi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
jumpperi
  grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
sisilialainen
  od Sycylia

syczek /sˈɨtʃɛk/ (n)
pöllönen
  (ornitologia, ornitologiczny) mała sowa z rodzaju Otus;
kyläpöllönen
  (ornitologia, ornitologiczny) syczek zwyczajny Otus scops;

syczeć /ˈsɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
sihistä
  emitować dźwięk przypominający głoskę s
  mówić ze złością, z pasją

sygnalizować /sˌɨɡnalizˈɔvatɕ/ (v)
antaa merkki
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

sygnał /ˈsɨɡnaw/ (n)
merkinantolaite
  znak informacyjny lub ostrzegawczy

syjamski /sɨjˈamski/ (adj)
siamilainen
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Syjamem, dotyczący Syjamu

syjamski /sɨjˈamski/ (n)
siamilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syjamski;

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
sionismi
  zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
tavu
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylabariusz /sˌɨlabˈarjuʃ/ (n)
syllabaari
  (językoznawstwo, językoznawczy) system pisma, w którym znaki odpowiadają zgłoskom (sylabom), a nie pojedynczym głoskom

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
uudenvuodenaatto
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku
uusivuosi
  zabawa lub bal urządzane tej nocy (1.1) na przywitanie Nowego Roku;

symbioza /sɨmbjˈɔza/ (n)
symbioosi
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
symboli, merkki
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu

symbolicznie /sˌɨmbɔlˈitʃɲʲɛ/ (adv)
symbolisesti
  w sposób symboliczny

symboliczny /ˌsɨ̃mbɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
symbolinen
  o niewielkiej wartości materialnej, niewielkim znaczeniu
  taki, w którym występują symbole
  związany z symbolem, będący symbolem – znakiem umownym pełniącym inne, zastępcze funkcje

symbolizować /ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
merkitä
  stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
sinfonia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symfoniczny /sˌɨmfɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
sinfoninen
  związany z symfonią, dotyczący symfonii

sympatia /sɨ̃mˈpatʲja/ (n)
sympatia
  życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
oire
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

syn /sɨ̃n/ (n)
poika
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

syn marnotrawny /ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ/ (n)
tuhlaajapoika
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto zawinił lub zbłądził, ale w końcu się opamiętał;

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
synagoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
synapsi
  połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej

syndrom paryski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m paˈrɨsʲci/ (n)
Pariisin syndrooma
  dolegliwość turystów, (najczęściej japońskich) odwiedzających Paryż i odkrywających, że ich wymarzony czy znany z mediów obraz miasta różni się w znaczący sposób od rzeczywistości;

syndrom sztokholmski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (n)
Tukholma-syndrooma
  stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;

synek /ˈsɨ̃nɛk/ (n)
poju
  (zdrobniale) od: syn

synergia /sɨ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
synergia
  (książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników

synestezja /sˌɨnɛstˈɛzja/ (n)
aistien sekoittuminen
  stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;

syngaleski /sˌɨŋɡalˈɛski/ (n)
singaleesi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski;

synkretyzm /sɨŋkrˈɛtɨzm/ (n)
synkretismi
  łączenie w jedną całość różnych elementów

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
synonyymi
  wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
miniä
  żona syna

synteza /sɨntˈɛza/ (n)
synteesi
  połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia

syntezator /sˌɨntɛzˈatɔr/ (n)
syntetisaattori
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (elektryczność) urządzenie elektroniczne wytwarzające i przekształcające dźwięki, wykorzystywane jako instrument muzyczny;

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
makuuhuone
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
seireeni, sireeni
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;

syrop /ˈsɨrɔp/ (n)
siirappi
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roztwór leku w wodzie gęstością i smakiem przypominający syrop (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, bardzo słodki i lepki roztwór cukru, zagęszczony sok

syrop klonowy /ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
vaahterasiirappi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

syryjski /sɨˈrɨjsʲci/ (adj)
syyrialainen
  odnoszący się do państwa Syria

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
järjestelmä
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;
  sposób rozwiązywania, obsługi czegoś
  ustrój, sposób organizacji życia

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
käyttöjärjestelmä
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
tiedostojärjestelmä
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
tilanne
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

syty /sˈɨtɨ/ (adj)
kylläinen
  taki, który zaspokoił głód, najadł się

szabat /ˈʃabat/ (n)
sapatti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;

szabla /ˈʃabla/ (n)
säilä, sapeli
  (wojskowość, wojskowy) broń sieczna z wygiętą klingą;

szablodziób /ʃaˈblɔʥ̑up/ (n)
avosetti
  (ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę;

szablon /ˈʃablɔ̃n/ (n)
malline
  forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty

szach /ʃax/ (n)
šaahi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachować /ʃaˈxɔvaʨ̑/ (v)
šakata
  w grze w szachy: dawać szacha (stwarzać zagrożenie zabicia króla przeciwnika)

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
shakkilauta, šakkilauta
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
shakki, šakki
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
kunnioitus
  cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś

szadź /ʃaʨ̑/ (n)
huurre
  (meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa /ˈʃafa/ (n)
kaappi, komero
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
safiiri
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafirowy /ʃˌafirˈɔvɨ/ (adj)
safiirinsininen
  zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru

szafot /ˈʃafɔt/ (n)
mestauslava
  rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje;

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
sahrami
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów

szafranowy /ˌʃafrãˈnɔvɨ/ (adj)
sahraminkeltainen
  (książkowy) mający kolor intensywnie żółty, taki jak kolor sproszkowanego słupka kwiatu szafranu uprawnego

szahada /ʃaˈxada/ (n)
šahada
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu

szakal /ˈʃakal/ (n)
sakaali
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny, lecz mniejszy od wilka;

szakal złocisty /ʃˈakal zwɔtɕˈistɨ/ (n)
kultasakaali
  (zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych;

szakłak /ˈʃakwak/ (n)
paatsama
  drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

szal /ʃal/ (n)
hartiahuivi, kaulaliina, saali
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szaleniec /ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
huimapää
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo

szaleństwo /ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/ (n)
hulluus
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
kaulaliina
  pas materiału służący do owijania szyi

szalom /ʃˈalɔm/ (interjection)
šalom
  pozdrowienie żydowskie

szalony /ʃaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
hullu
  niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny
  charakterystyczny dla osób szalonych w sensie (1.1) lub (1.2)
  chory umysłowo
  niekontrolowany, intensywny, gwałtowny, niepohamowany
  nieszablonowy, dziwny
  szybki (np. pościg, ruch)

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
salottisipuli
  (botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebulek tej rośliny

szaman /ˈʃãmãn/ (n)
šamaani
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;

szamanizm /ʃãˈmãɲism̥/ (n)
šamanismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;

szambo /ˈʃãmbɔ/ (n)
likakaivo
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
samppanja
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
hiustenpesuaine, shampoo, sampoo
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szanować /ʃãˈnɔvaʨ̑/ (v)
kunnioittaa
  mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem

szansa /ˈʃãw̃sa/ (n)
mahdollisuus
  prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
kiristys
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
kiristää
  stosować szantaż wobec kogoś

szara strefa /ˈʃara ˈstrɛfa/ (n)
harmaa talous
  (ekonomia, ekonomiczny) niezakazana przez prawo działalność gospodarcza odbywająca się z pominięciem prawa (przez m.in. niepłacenie podatków).;

szarawy /ʃaˈravɨ/ (adj)
harmahtava
  w kolorze podobnym do szarego

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
kulkusirkka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (rolnictwo, rolniczy) owad przypominający pasikonika, szkodnik upraw;

szarlatan /ʃarlˈatan/ (n)
puoskari
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szarość /ˈʃarɔɕʨ̑/ (n)
harmaa
  szary kolor

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
harmaa
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szarłat /ˈʃarwat/ (n)
revonhäntä
  (botanika, botaniczny) roślina trawiasta z rodzaju Amaranthus

szarża /ˈʃarʒa/ (n)
hyökkäys
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowne natarcie kawalerii

szaszłyk /ˈʃaʃwɨk/ (n)
saslik
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;

szatnia /ˈʃatʲɲa/ (n)
narikka
  pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia

szałamaja /ˌʃawãˈmaja/ (n)
skalmeija
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument muzyczny wydający przenikliwe dźwięki, rodzaj piszczałki z bocznymi otworami; pochodzący z Azji;

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
salvia
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
suolaheinä
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;

szczawik /ˈʃʧ̑avʲik/ (n)
käenkaali
  roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.;

szczawik zajęczy /ʃtʃˈaviɡ zajˈɛntʃɨ/ (n)
ketunleipä
  (botanika, botaniczny) Oxalis acetosella L., gatunek roślin z rodziny szczawikowatych;

szczebel /ˈʃʧ̑ɛbɛl/ (n)
poikkipuu
  poprzeczny drążek lub pręt w drabinie

szczególnie /ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ/ (adv)
erityisen
  w sposób szczególny, specjalny, w większym stopniu
erityisesti
  zwłaszcza

szczegół /ˈʃʧ̑ɛɡuw/ (n)
yksityiskohta
  drobny składnik, element jakiejś całości (obiektu, sytuacji)

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
yksityiskohtainen
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
haukkua
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczelinomierz /ˌʃʧ̑ɛlʲĩˈnɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
rakotulkki
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru szerokości szczelin;

szczelny /ʃtʃˈɛlnɨ/ (adj)
ilmatiivis
  taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany

szczepienie /ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
rokotus
  (medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
rokotus
  preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczepić /ˈʃʧ̑ɛpʲiʨ̑/ (v)
rokottaa
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę

szczerość /ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑/ (n)
vilpittömyys
  cecha tego, kto jest szczery

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
vilpitön
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje

szczerze /ˈʃʧ̑ɛʒɛ/ (adv)
jos totta puhutaan
  od: szczery

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
hammasharja
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
harja
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczotka do włosów /ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
hiusharja
  (fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczudłak /ˈʃʧ̑udwak/ (n)
pitkäjalka
  (ornitologia, ornitologiczny) Himantopus himantopus, średniej wielkości ptak o bardzo długich nogach, należący do rzędu siewkowych;

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
hauki
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczupły /ˈʃʧ̑upwɨ/ (adj)
hoikka
  mający smukły kształt, mało tłuszczu

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
rotta
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczur lądowy /ʃtʃˈur lɔndˈɔvɨ/ (n)
maakrapu
  (przenośnie, przenośnia), (pogardliwie) osoba nieobeznana z morzem, nieumiejąca żeglować

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
tikli
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
huippukokous
  (przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego)
  (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
  najwyższy punkt góry

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
leuka
  kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
onni, tuuri
  powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności
onni, onnellisuus
  uczucie radości i zadowolenia

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
hyvää uutta vuotta, onnellista uutta vuotta
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwie /ʃtʃɛɲɕlˈivʲɛ/ (adv)
onneksi
  na szczęście

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
onnellinen
  odczuwający szczęście
  przynoszący szczęście

szef /ʃɛf/ (n)
päällikkö
  osoba kierująca grupą ludzi, zespołem

szejk /ʃˈɛjk/ (n)
šeikki
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
sekeli
  (jednostka monetarna) waluta Izraela;
  (starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka wagi;

szept /ʃˈɛpt/ (n)
kuiskaus
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szept sceniczny /ʃˈɛpt stsɛɲˈitʃnɨ/ (n)
teatterikuiskaus
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) ostentacyjny, dobrze słyszalny szept

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
kuiskata
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szereg /ˈʃɛrɛk/ (n)
sarja
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników

szeregowo /ʃˌɛrɛɡˈɔvɔ/ (adv)
sarjaan
  w szeregu, kolejno

szeregowy /ˌʃɛrɛˈɡɔvɨ/ (n)
sotamies
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy;

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
miekkailu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
laaja, leveä
  mający określony wymiar poprzeczny

szeroko /ʃɛˈrɔkɔ/ (adv)
laajasti
  na określony wymiar w poprzek
  rozlegle wszerz, na dużą odległość w poprzek

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
leveys
  poprzeczny wymiar obiektu

szerszeń /ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/ (n)
herhiläinen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;

szeryf /ˈʃɛrɨf/ (n)
seriffi, sheriffi
  w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora;
  w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa;

szesnastka /ʃɛsˈnastka/ (n)
kuudestoistaosanuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty;

szew /ʃɛf/ (n)
ommel
  miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
suutari
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;

szezlong /ˈʃɛzlɔ̃ŋk/ (n)
lepotuoli
  kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
kuutio
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;

sześcienny /ʃɛɕtɕˈɛnnɨ/ (adj)
kuutio
  (matematyka, matematyczny) odpowiadający sześcianowi

sześciokąt /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
kuusikulmio, heksagoni
  (geometria) wielokąt mający sześć boków;

sześciopak /ʃɛɕˈʨ̑ɔpak/ (n)
kuuden pakkaus
  (handel, handlowy) paczka zbiorcza po sześć sztuk towaru
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) wyraziste mięśnie brzucha

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
hahmotelma
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku

szkicować /ʃkitsˈɔvatɕ/ (v)
luonnostella
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
runko
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
lasi
  szklane naczynie, z którego się pije;

szklarnia /ˈʃklarʲɲa/ (n)
kasvihuone
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;

szklarz /ʃklˈaʃ/ (n)
lasittaja, lasimestari
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkliwo /ˈʃklʲivɔ/ (n)
hammaskiille
  (anatomia, anatomiczny) twarda tkanka łączna pokrywająca koronę zęba;

szkocki /ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (adj)
skotlantilainen
  odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami

szkoda /ˈʃkɔda/ (n)
vahinko
  krzywda, strata

szkoda /ˈʃkɔda/ (v)
harmi
  być żal, być przykro

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
epäsuotuisa
  przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkodnik /ˈʃkɔdʲɲik/ (n)
syöpäläinen
  zwierzę wyrządzające szkody gospodarcze;

szkorbut /ʃkˈɔrbut/ (n)
keripukki
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
koulu
  (szkolnictwo, szkolny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
peruskoulu
  szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła wyższa /ʃkˈɔwa vˈɨʃʃa/ (n)
korkeakoulu
  (szkolnictwo, szkolny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkoła średnia /ˈʃkɔwa ˈɕrɛdʲɲa/ (n)
lukio
  szkoła ogólnokształcąca, techniczna lub zawodowa

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
kuunari
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkwał /ʃkfˈaw/ (n)
ukkoskuuro
  silny powiew wiatru nad akwenem

szkło /ʃkwɔ/ (n)
lasi
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szlaban /ˈʃlabãn/ (n)
puomi
  (motoryzacja) ruchoma zapora blokująca ruch samochodów

szlachar /ˈʃlaxar/ (n)
tukkakoskelo
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;

szlachcic /ˈʃlaxʲʨ̑iʦ̑/ (n)
aatelismies
  członek szlachty

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
jalo
  taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny

szlachta /ˈʃlaxta/ (n)
aateli
  (historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu
  (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa;

szlafmyca /ʃlafmˈɨtsa/ (n)
yömyssy
  dawne czapka noszona do snu

szlafrok /ˈʃlafrɔk/ (n)
aamutakki
  (krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć

szlifierz /ˈʃlʲifʲjɛʃ/ (n)
timantinhioja
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik zajmujący się szlifowaniem;

szlifować /ʃlʲiˈfɔvaʨ̑/ (v)
hioa
  (technologia, technika, techniczny) nadawać gładkość, dokładne wymiary oraz połysk obrabianym przedmiotom z metalu, szkła, drewna przy pomocy narzędzi ściernych, ścierać, wygładzać, polerować

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
smaragdi
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szmer /ʃmɛr/ (n)
suhina
  cichy, głuchy dźwięk przypominający szeleszczenie

szmergiel /ʃmˈɛrɡʲɛl/ (n)
smirgeli
  (mineralogia, mineralogiczny) twarda skała stosowana jako materiał ścierny;

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
huulipuna
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kosmetyk używany do wykonania charakteryzacji, makijażu scenicznego aktora

sznaucer /ˈʃnawʦ̑ɛr/ (n)
snautseri
  (kynologia, kynologiczny) typ psa pochodzący z Niemiec

sznur /ʃnur/ (n)
nuora
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurek /ˈʃnurɛk/ (n)
naru
  cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur

sznurowadło /ˌʃnurɔˈvadwɔ/ (n)
nauha
  taśma używana do wiązania (sznurowania) butów;

sznycel /ˈʃnɨʦ̑ɛl/ (n)
vasikanleike
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny

szofer /ʃˈɔfɛr/ (n)
autonkuljettaja
  zawodowy kierowca

szok /ʃˈɔk/ (n)
jymy-yllätys
  intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem

szop /ʃɔp/ (n)
pesukarhu
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny amerykański ssak o gęstym futrze;

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
pesukarhu
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szowinizm /ʃɔˈvʲĩɲism̥/ (n)
sovinismi, šovinismi, chauvinismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
spesismi
  (neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpadel /ˈʃpadɛl/ (n)
lapio
  narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą

szpak /ʃpak/ (n)
kottarainen
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szparag /ˈʃparak/ (n)
parsa
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpic fiński /ˈʃpʲiʦ̑ ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
suomenpystykorva
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii;

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
vakooja
  osoba zajmująca się szpiegostwem

szpiegostwo /ʃpʲɛɡˈɔstfɔ/ (n)
vakoilu
  praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe

szpiegować /ʃpʲɛɡˈɔvatɕ/ (v)
vakoilla
  działać jako szpieg; przekazywać innym podmiotom tajemnice państwowe lub wojskowe

szpik /ʃpʲik/ (n)
ydin
  (biologia, biologiczny) miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości;

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
piikkikorkokenkä
  kobiecy but ze szpilką (1.2)
neula
  mały, wąski, zaostrzony kawałek metalu służący do mocowania np. tkaniny

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
pinaatti
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach

szpinet /ʃpˈinɛt/ (n)
spinetti
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny popularny w XVI-XVIII w., będący mniejszą odmianą klawesynu

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
sairaala
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny /ʃpˈital psˌɨhiatrˈɨtʃnɨ/ (n)
mielisairaala
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szprycha /ˈʃprɨxa/ (n)
pinna
  (technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą

szrapnel /ˈʃrapnɛl/ (n)
sirpaleet
  (wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;

szron /ʃrɔ̃n/ (n)
kuura
  warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach;

sztafeta /ʃtafˈɛta/ (n)
viesti
  (sport, sportowy) bieg ze zmiennikami

sztag /ʃtˈak/ (n)
staagi
  lina olinowania stałego stabilizująca omasztowanie w płaszczyźnie symetrii jednostki pływającej

sztaluga /ʃtalˈuɡa/ (n)
maalausteline
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztanga /ˈʃtãŋɡa/ (n)
levytanko
  (sport, sportowy) ciężar podnoszony w zawodach ciężarowców;

sztokholmski /ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (adj)
tukholmalainen
  odnoszący się do miasta Sztokholm

sztruks /ʃtrˈuks/ (n)
vakosametti
  (włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana;

sztuczne ognie /ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
ilotulitus
  wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne;

sztuczny /ˈʃtuʧ̑nɨ/ (adj)
keinotekoinen
  imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
taide
  twórczość artystyczna
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności

sztuka walki /ʃtˈuka vˈalki/ (n)
kamppailulaji
  (sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;

sztuki piękne /ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/ (n)
taide
  termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę

szturchać /ʃtˈurxatɕ/ (v)
tökätä
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
aterimet, ruokailuvälineet
  komplet sztućców

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
tikari
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

sztywny /ˈʃtɨvnɨ/ (adj)
jäykkä
  (potocznie, potoczny) nieżywy
  (przenośnie, przenośnia) nieumiejący się bawić lub wyluzować
  niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
hirsipuu
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
vetolaatikko
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
etsiä
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szuler /ˈʃulɛr/ (n)
korttihai
  (termin karciany) osoba oszukująca podczas gry w karty

szum /ʃũm/ (n)
kohina
  przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;

szwaczka /ˈʃfaʧ̑ka/ (n)
ompelijatar
  kobieta zawodowo szyjąca w szwalni

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
lanko
  brat żony
  mąż siostry

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
käly
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
sveitsiläinen
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
ruotsalainen, ruotsi
  odnoszący się do Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
ruotsi, ruotsalainen
  język urzędowy Szwecji;

szyb /ʃɨp/ (n)
hissikuilu
  (górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac
  pionowy sztuczny kanał w ziemi, budynku, itp.

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
nopea
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
nopeasti
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
nopeus, vauhti
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybolet /ʃɨbˈɔlɛt/ (n)
šibbolet
  hasło rozpoznawcze ułożone tak, by zawierało zgłoski, których nie potrafi poprawnie wypowiedzieć cudzoziemiec;

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
purjelentokone, liitokone
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szyderczy /ʃɨdˈɛrtʃɨ/ (adj)
pilkallinen
  wyrażający kpinę, szyderstwo

szydełkować /ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑/ (v)
virkata
  (rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
naskali
  ostry kolec na trzonku;

szyfr /ʃɨfr̥/ (n)
salaaja
  kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby;

szyfrogram /ʃɨfrˈɔɡram/ (n)
salakirjoitus
  zaszyfrowana wiadomość;

szyja /ˈʃɨja/ (n)
kaula
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka /ʃˈɨjka/ (n)
kaula
  górna, wąska część butelki, dzbanka lub konewki

szyjny /ʃˈɨjnɨ/ (adj)
kaula
  związany z szyją, dotyczący szyi

szyling /ˈʃɨlʲĩŋk/ (n)
šillinki
  (jednostka monetarna) waluta kilku krajów afrykańskich;

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
simpanssi
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szyna /ˈʃɨ̃na/ (n)
kisko
  (technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
kinkku
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
chinchilla
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szypułka /ʃɨˈpuwka/ (n)
kukkaperä
  (botanika, botaniczny) łodyżka, na której osadzony jest owoc lub kwiat;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
käpy
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyszynka /ʃɨˈʃɨ̃nka/ (n)
epifyysi
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
ommella
  robić ubrania
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

szósty /ˈʃustɨ/ (adj)
kuudes
  od 6

szósty zmysł /ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/ (n)
kuudes aisti
  wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji

sód /sut/ (n)
natrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
närhi
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sójka złowroga /ˈsujka zwɔvˈrɔɡa/ (n)
kuukkeli
  (ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus infaustus, sójka syberyjska, gatunek ptaka z rodziny krukowatych występujący w tajdze Eurazjii;

sól /sul/ (n)
suola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sól ziemi /ˈsulʲ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
kunnon ihminen
  najbardziej wartościowi ludzie

sąd /sɔ̃nt/ (n)
tuomioistuin
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
naapuri
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sążeń /ˈsɔ̃w̃ʒɛ̃ɲ/ (n)
syli
  (dawniej, dawny) (metrologia, metrologiczny) jednostka długości, używana do pocz. XX w., równa odległości między dłońmi rozpostartych ramiom mężczyzny, czyli około 1,7 m

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
tuomari
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;

sędzina /sɛ̃ɲˈʥ̑ĩna/ (n)
tuomari
  (potocznie, potoczny) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie

sękaty /sɛ̃ŋˈkatɨ/ (adj)
kuhmuinen
  pokryty sękami

sęp /sɛ̃mp/ (n)
korppikotka
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słabeusz /swabˈɛuʃ/ (n)
rääpäle
  (lekceważąco, lekceważący) ktoś o słabej konstrukcji psychicznej
  (lekceważąco, lekceważący) ktoś słaby fizycznie

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
heikkous
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
heikko
  (matematyka, matematyczny) w sensie słabej topologii, czyli dla ustalonego zbioru najmniejszej w sensie inkluzji topologii, względem której każdy element ustalonej rodziny odwzorowań tego zbioru jest ciągły;
  niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny

sława /ˈswava/ (n)
maine
  wielki rozgłos

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
kuuluisa
  taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
makea, imelä
  mający smak cukru
suloinen, herttainen
  wywołujący miłe uczucie

słodować /swɔdˈɔvatɕ/ (v)
mallastaa
  (technologia, technika, techniczny) przeprowadzać kontrolowany proces kiełkowania ziarna w produkcji słodu

słodownia /swɔdˈɔvɲʲa/ (n)
mallastamo
  wydział produkcyjny w browarze lub gorzelni

słodycz /ˈswɔdɨʧ̑/ (n)
herttaisuus
  słodki smak

słodzik /ˈswɔʥ̑ik/ (n)
makeutusaine
  (spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
olki
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiana wdowa /swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva/ (n)
kesäleski
  żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas

słomiany wdowiec /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
kesäleski
  mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
pilli
  kawałek słomy lub plastikowa rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
  źdźbło słomy

słonecznica /swˌɔnɛtʃɲˈitsa/ (n)
aurinkokurki
  (ornitologia, ornitologiczny) Eurypyga helias, gatunek ptaka z rzędu żurawiowych;

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
auringonkukka
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny ((łacina) Helianthus annuus) – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
aurinkoinen
  pełen słońca
aurinko, aurinko-
  związany ze słońcem

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
silava
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słoniowacizna /swˌɔɲʲɔvatɕˈizna/ (n)
elefantiaasi
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nasilonym obrzęku kończyn na skutek utrudnionego odpływu chłonki (limfy);

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
lehtokurppa
  (ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
suolainen
  mający smak soli

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
slovakialainen
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
slovakki
  język słowacki;

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
slovenialainen, sloveeni
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (n)
sloveeni
  język urzędowy Słowenii;

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
slaavilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
satakieli
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek;

słowik rdzawy /ˈswɔvʲik ˈrʣ̑avɨ/ (n)
etelänsatakieli
  gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek występującego w południowo-zachodniej Polsce;

słowik szary /ˈswɔvʲik ˈʃarɨ/ (n)
satakieli
  (ornitologia, ornitologiczny) (Luscinia luscinia) gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek, mieszkającego na Półwyspie Skandynawskim, Europie wschodniej i zachodniej Syberii;

słownictwo /swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
sanasto
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
sanakirja
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;

słownikarz /swɔvɲˈikaʃ/ (n)
leksikografi, sanakirjantekijä
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca układający słowniki

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
sana
  wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;

słowotok /swɔˈvɔtɔk/ (n)
puheripuli
  (medycyna, medyczny) zaburzenie w komunikacji objawiające się bezładną, szybką mową;

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
norsu, elefantti
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
aurinko
  Słońce widziane jako tarcza na niebie
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
  (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

słuch /swux/ (n)
kuulo
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuchawki /swuˈxafʲci/ (n)
kuulokkeet
  (technologia, technika, techniczny) zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
kuunnella
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
  świadomie odbierać czyjąś mowę

słuchowy /swuˈxɔvɨ/ (adj)
auditiivinen
  dotyczący narządu słuchu, będący jego elementem
  dotyczący słyszenia, funkcji narządu słuchu, odbierany za pomocą słuchu

sługa /ˈswuɡa/ (n)
käskyläinen
  (dawniej, dawny) osoba która usługuje

słup /swup/ (n)
tolppa
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

słup słoneczny /swˈup swɔnˈɛtʃnɨ/ (n)
auringonpilari
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne w atmosferze polegające na ukazaniu się w mroźny dzień kolumny świetlnej nad lub pod słońcem;

słupek /ˈswupɛk/ (n)
emi
  (botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;

służalczy /swuʒˈaltʃɨ/ (adj)
nöyristelevä
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba /ˈswuʒba/ (n)
työvuoro
  działanie dla jakiejś idei
palvelus
  służenie komuś

służebność /swuʒˈɛbnɔɕtɕ/ (n)
orjuus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości;

służyć /ˈswuʒɨʨ̑/ (v)
palvella
  być czyimś sługą
  o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać
  pracować w wojsku

służąca /swuˈʒɔ̃nʦ̑a/ (n)
piika
  osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzenie;

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
kuulla
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód /swˈut/ (n)
mallas
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

tabakiera /tˌabakʲˈɛra/ (n)
nuuskarasia
  (książkowy) pudełeczko na tabakę;

tabela /taˈbɛla/ (n)
taulukko
  uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach

tabernakulum /ˌtabɛrnaˈkulũm/ (n)
asumus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii

tablet /ˈtablɛt/ (n)
tabletti
  (informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę;

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
tabletti
  mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
liitutaulu
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
rekisterikilpi
  tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tabliczka czekolady /taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ/ (n)
suklaapatukka
  prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
kertotaulu, kertomataulu
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

tabloid /taˈblɔ<sup>j</sup>it/ (n)
iltapäivälehti
  gazeta zawierająca dużo kolorowych ilustracji i niewielką ilość treści o sensacyjnym charakterze

taboret /taˈbɔrɛt/ (n)
taburetti
  rodzaj krzesła bez oparcia

tabu /ˈtabu/ (n)
tabu
  głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
takykardia
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
kottikärryt
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
tadžikin kieli
  odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
tadžikin kieli
  język urzędowy Tadżykistanu;

tafta /ˈtafta/ (n)
tafti
  (włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna

tahini /taˈxʲĩɲi/ (n)
tahini
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z nasion sezamu używana do przygotowywania wielu potraw;

tahitański /tˌaçitˈaɲski/ (adj)
tahiti
  związany z Tahiti lub Tahitańczykami, dotyczący Tahiti (wyspy na Oceanie Spokojnym)

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
salaisuus
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemnica poliszynela /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/ (n)
julkinen salaisuus
  rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
mystinen
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
taifuuni
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga /ˈtajɡa/ (n)
boreaalinen vyöhyke
  borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
salainen
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajski /ˈtajsʲci/ (n)
thai
  język urzędowy Tajlandii;

tak /tak/ (adv)
niin, kyllä
  używany do podkreślania cechy przymiotnika
niin
  używany do podkreślania cechy przysłówka
  = w ten sposób

tak /tak/ (particle)
kyllä
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak sobie /ˈtak ˈsɔbʲjɛ/ (adv)
niin ja näin
  przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
niin kutsuttu, niin sanottu
  …używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki /ˈtaci/ (pronoun)
moinen
  …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
  …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
  …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności

taksonomia /tˌaksɔnˈɔmja/ (n)
taksonomia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia /tˌaksɨdˈɛrmja/ (n)
eläinten täyttäminen
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
taksi
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

taksówkarz /taˈksufkaʃ/ (n)
taksinkuljettaja
  kierowca taksówki

taktyczny /takˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
taktinen
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
taktiikka
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;

tal /tal/ (n)
tallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talar /ˈtalar/ (n)
taaleri
  (jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;

talasemia /ˌtalaˈsɛ̃mʲja/ (n)
talassemia
  (medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;

talent /ˈtalɛ̃nt/ (n)
kyky
  starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna;
  ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku
  osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
lautanen
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

talia /ˈtalʲja/ (n)
vyötärö
  (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
talismaani
  (ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

talliński /talˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
tallinnalainen
  odnoszący się do miasta Tallinn

tam /tãm/ (pronoun)
siellä, tuolla
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tamada /tamˈada/ (n)
tamada
  mistrz ceremonii podczas supry (uczty) na Kaukazie, w szczególności w Gruzji; zwykle dojrzały mężczyzna, który cieszy się szacunkiem i potrafi wygłaszać oratorskie toasty

tamaryszka /tˌamarˈɨʃka/ (n)
osmankäämikerttunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus melanopogon, ptak z rodziny trzciniaków;

tamburyn /tãmˈburɨ̃n/ (n)
tamburiini
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło;

tamilski /tamˈilski/ (adj)
tamili
  dotyczący Tamilów

tamilski /tamˈilski/ (n)
tamili
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);

tampon /ˈtãmpɔ̃n/ (n)
tamponi
  (higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) rodzaj opatrunku będący zwitkiem gazy, waty itp. używany do wprowadzania leków do jam ciała lub ran oraz jako materiał opatrunkowy;

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
tuo
  obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tandetny /tãnˈdɛtnɨ/ (adj)
[[rihkama|rihkama-]]
  o przedmiocie: kiepski, o niskiej wartości, wykonany z materiałów o niskiej jakości

tangens /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
tangentti
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
tango
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;

tani /ˈtãɲi/ (adj)
halpa, edullinen
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
halpa
  niewiele wart

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
tanssi
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

taniec brzucha /ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa/ (n)
vatsatanssi
  (etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich;

tanina /taɲˈina/ (n)
tanniini
  (biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tanio /ˈtãɲɔ/ (adv)
edullisesti
  w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie

tanoreksja /tˌanɔrˈɛksja/ (n)
tanoreksia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nałóg opalania się, często powiązany z uzależnieniem od solarium;

tantal /ˈtãntal/ (n)
tantaali
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
tansaniitti
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

taoizm /taˈɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
taolaisuus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;

tapeta /taˈpɛta/ (n)
tapetti
  kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;

tapir /ˈtapʲir/ (n)
tapiiri
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

taraj /tˈaraj/ (n)
kalastajakissa
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus viverrinus Bennett, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w lasach południowo-wschodniej Azji;

tarantula /ˌtarãnˈtula/ (n)
taranteli
  (zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;

taras /ˈtaras/ (n)
terassi
  (architektura, architektoniczny) otwarta przestrzeń użytkowa budynku;

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
kilpi
  obronna część uzbrojenia wytwarzana z drewna, kory, wikliny, skóry, metalu lub tworzyw sztucznych
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych

tarczyca /tartʃˈɨtsa/ (n)
kilpirauhanen
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

tarka /ˈtarka/ (n)
raastin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie

tarnina /tarʲˈɲĩna/ (n)
oratuomi
  (botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc tarniny (1.1) o cierpkim smaku stosowany w ziołolecznictwie i używany na przetwory

tarta /ˈtarta/ (n)
piirakka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) (spożywczy) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak /ˈtartak/ (n)
saha
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
tartratsiini
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

taryfa /tarˈɨfa/ (n)
tariffi
  (ekonomia, ekonomiczny) oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów

tarło /ˈtarwɔ/ (n)
kutu
  (ichtiologia, ichtiologiczny) okres godowy u ryb;

tasiemiec /taˈɕɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
heisimato
  (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców;

tasza /ˈtaʃa/ (n)
rasvakala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych;

tata /ˈtata/ (n)
isä
  (potocznie, potoczny) ojciec lub teść

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
tatuointi
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele;

tatuażysta /ˌtatu<sup>w</sup>aˈʒɨsta/ (n)
tatuoija
  człowiek, który wykonuje tatuaże

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
faija
  (zdrobniale) tata

tautologia /ˌtawtɔˈlɔɟja/ (n)
tautologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;
  (logika, logiczny) zdanie, które jest zawsze prawdziwe;

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
tanssia
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
nauha
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

taśma izolacyjna /tˈaɕma ˌizɔlatsˈɨjna/ (n)
eristysnauha
  (technologia, technika, techniczny) taśma służąca do izolowania przewodów elektrycznych;

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
reikänauha
  (informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

tażin /tˈaʒin/ (n)
tajine
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna marokańska potrawa przygotowana w takim naczyniu, zwykle składająca się z mięsa i warzyw, czasem samych warzyw
  arabskie naczynie z gliny posiadające wysoką, stożkowatą pokrywę, służące do duszenia mięs nad rozżarzonym węglem lub drewnem, rozpowszechnione w kuchniach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku;

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
henkitorvi
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
pelkuri
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy
hilleri
  (zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny;

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
pelkurimainen
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
teatteri
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);

teatralny /ˌtɛaˈtralnɨ/ (adj)
teatraalinen
  związany z teatrem, odnoszący się do teatru
  obliczony na wywołanie efektu u obserwatora

tebański /tɛbˈaɲski/ (adj)
thebalainen
  odnoszący się do Teb, związany z Tebami (greckimi lub egipskimi)

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
technetium,; teknetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

techniczny /tɛxʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tekninen
  odnoszący się do techniki, związany z techniką

technik /ˈtɛxʲɲik/ (n)
teknikko
  pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym

technika /ˈtɛxʲɲika/ (n)
tekniikka
  sposób wytwarzania, produkcji
  sposób wykonania jakiejś czynności

techno /ˈtɛxnɔ/ (n)
tekno
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek tanecznej muzyki elektronicznej;

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
teknokratia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy

technologia /ˌtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
teknologia
  dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania
  proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś

technologiczny /ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
teknologinen
  związany z technologią, dotyczący technologii

tego kwiatu jest pół światu /ˈtɛɡɔ ˈkfʲjatu ˈjɛst ˈpuwʲ ˈɕfʲjatu/ (proverb)
meressä on paljon kalaa
  jest wielu ludzi dookoła, znajdziesz jeszcze kogoś dla siebie (mówione zwykle na pocieszenie komuś, kto dostał kosza)

teista /tɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
teisti
  osoba wyznająca teizm

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
teismi
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst /tɛkst/ (n)
teksti
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tektoninen
  (geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
puhelin
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
kännykkä, matkapuhelin
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telekomunikacja /tˌɛlɛkˌɔmuɲikˈatsja/ (n)
teleliikenne
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

telepatyczny /tˌɛlɛpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
telepaattinen
  związany z telepatią, dotyczący telepatii

teleportacja /tˌɛlɛpɔrtˈatsja/ (n)
teleportti
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
kaukoputki, teleskooppi
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
televisio
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
televisio
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
telluuri
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Te i liczbie atomowej 52;

telomer /tɛlˈɔmɛr/ (n)
telomeeri
  (biologia, biologiczny) element strukturalny chromosomu;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
aihe, teema
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematyczny /ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aiheenmukainen
  związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
lämpötila
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
huoneenlämpö
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
kynänteroitin
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

templariusz /tɛ̃mˈplarʲjuʃ/ (n)
temppeliherra
  (historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona;

tempo /ˈtɛ̃mpɔ/ (n)
tahti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkość utworu muzycznego
suhde
  prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej

tempura /tɛ̃mˈpura/ (n)
tempura
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japońska potrawa z jarzyn, grzybów i owoców morza smażonych w cieście naleśnikowym, podawanych ze specjalnym sosem;

temu /ˈtɛ̃mu/ (particle)
sitten
  …używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
tämä
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
joka viimeksi nauraa, se parhaiten nauraa
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tendencja /tɛ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
taipumus
  trend, moda
  skłonność do czegoś

tender /ˈtɛ̃ndɛr/ (n)
tenderi
  (kolejnictwo) wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla;

tenis /ˈtɛ̃ɲis/ (n)
tennis
  (sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
pöytätennis
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;

tensor /tˈɛnsɔr/ (n)
tensori
  (matematyka, matematyczny) wielowskaźnikowy obiekt matematyczny o współrzędnych podlegających określonym regułom transformacji przy przekształceniach układu odniesienia;

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
teodoliitti
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teodycea /tˌɛɔdɨtsˈɛa/ (n)
pahan ongelma
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;

teokracja /tˌɛɔkrˈatsja/ (n)
teokratia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie

teolog /tɛˈɔlɔk/ (n)
teologi
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii

teologia /ˌtɛɔˈlɔɟja/ (n)
teologia
  (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1)
  (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);

teologiczny /ˌtɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
teologinen
  (teologia, teologiczny) związany z teologią

teoretycznie /tˌɛɔrɛtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
teoreettisesti
  w sposób teoretyczny

teoretyczny /ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
teoreettinen
  niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
teoria
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

terapeuta /ˌtɛraˈpɛwta/ (n)
terapeutti
  (medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii;

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
terapia
  (medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie

teratogenność /tˌɛratɔɡˈɛnnɔɕtɕ/ (n)
teratogeneesi
  cecha tego, co jest teratogenne, co powoduje powstawanie wad rozwojowych płodu

teraz /ˈtɛras/ (adv)
nyt
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość /tˌɛraʑɲʲˈɛjʃɔɕtɕ/ (n)
nykyhetki
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

terb /tɛrp/ (n)
terbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

terekia /tɛˈrɛca/ (n)
rantakurvi
  (ornitologia, ornitologiczny) Xenus cinereus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

terier /ˈtɛrʲjɛr/ (n)
terrieri
  (kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;

terier brazylijski /ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (n)
brasilianterrieri
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów;

terier szkocki /ˈtɛrʲjɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (n)
skotlanninterrieri
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy małych (krótkonożnych) terierów;

termin /ˈtɛrmʲĩn/ (n)
aikaraja
  czas przeznaczony na wykonanie czegoś

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
terminologia, termistö
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

termistor /tɛrˈmʲistɔr/ (n)
termistori
  (elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
termiitti
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
  (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;

termodynamiczny /ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
termodynaaminen
  (fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
termodynamiikka
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
lämpömittari, kuumemittari
  przyrząd do pomiaru temperatury;

terror /ˈtɛrːɔr/ (n)
kauhu
  działanie z zastosowaniem przemocy mające na celu zastraszenie drugiego człowieka

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
terroristi
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terrorystyczny /ˌtɛrːɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
terroristi
  charakterystyczny dla terrorystów i terroryzmu

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
terrorismi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
alue, territorio, reviiri
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
testamentti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

testosteron /ˌtɛstɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
testosteroni
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;

tetraplegia /ˌtɛtraˈplɛɟja/ (n)
neliraajahalvaus, tetraplegia, kvadriplegia
  (medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy;

tetrapylon /ˌtɛtraˈpɨlɔ̃n/ (n)
tetrapylon
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) monumentalna brama o czterech wejściach, stawiana w starożytności na skrzyżowaniach dróg lub na forach

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
tetumin kieli
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teza /tˈɛza/ (n)
teesi
  twierdzenie dla którego przedstawia się uzasadnienie

tezaurus /tɛˈzawrus/ (n)
käsitesanakirja
  (literacko) dzieło, które obejmuje całość określonej wiedzy, dorobku intelektualnego

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
anoppi
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
appi
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
tan
  = (matematyka, matematyczny) tangens

theremin /tɛrˈɛmin/ (n)
theremin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten;

thermidor /tɛrmˈidɔr/ (n)
thermidor
  nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym (okres 19 lipcem a 17 sierpniem);

tiara /ˈtʲjara/ (n)
tiara
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska;

tilapia /tʲilˈapja/ (n)
tilapiat
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (wędkarstwo) ryba słodkowodna o pierwotnym zasięgu występowania obejmującym Afrykę i Lewant;

tiul /tjˈul/ (n)
tylli
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tkactwo /tkˈatstfɔ/ (n)
kutominen
  dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;

tkacz /tkaʧ̑/ (n)
kutoja
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek zajmujący się wyrobem tkanin

tkanina /tkãˈɲĩna/ (n)
kangas
  (włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek;

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
kudos
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
rasvakudos
  (biologia, biologiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tkać /tkaʨ̑/ (v)
kutoa
  sporządzać tkaninę

tlen /tlɛ̃n/ (n)
happi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
oksidi
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek węgla /ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
hiilimonoksidi, hiilioksidi
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych;

to /tɔ/ (pronoun)
se
  …występujący w funkcji podmiotu

toaleta /ˌtɔaˈlɛta/ (n)
kaunistautuminen
  ubikacja w miejscu publicznym

toaletka /ˌtɔaˈlɛtka/ (n)
pukeutumispöytä
  (książkowy) mebel z lustrem i miejscem na przybory do makijażu, robienia fryzury itp.

toast /ˈtɔast/ (n)
maljapuhe
  (książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

tocharski /tɔxˈarski/ (adj)
tokaarilainen
  związany z Tocharami, dotyczący Tocharów

tocharski /tɔxˈarski/ (n)
tokaarilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język tocharski

toczyć /ˈtɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
kierittää
  formować jakąś masę w kulkę
  przesuwać obracając po ziemi
  przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie)

tofu /ˈtɔfu/ (n)
tofu
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

toga /ˈtɔɡa/ (n)
tooga
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) długa szata męska, drapowana i zarzucana na lewe ramię, noszona w starożytnym Rzymie

tojad /ˈtɔjat/ (n)
ukonhattu
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych;

tokarka /tɔˈkarka/ (n)
sorvi
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
sorvaaja
  (technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

tokijski /tɔˈcijsʲci/ (adj)
tokiolainen
  odnoszący się do miasta Tokio

toksyczny /tɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
myrkyllinen
  (książkowy) mający właściwości trujące

toksykolog /tˌɔksɨkˈɔlɔk/ (n)
toksikologi
  specjalista w dziedzinie toksykologii

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
toksikologia
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
toksiini
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
suvaitsevaisuus
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerancyjny /ˌtɔlɛrãnˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
suvaitsevainen
  szanujący czyjeś poglądy, wierzenia, upodobania, czyjeś postępowanie, różniące się od własnych

tom /tɔ̃m/ (n)
nide
  oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.)

ton /tɔ̃n/ (n)
sävel
  (książkowy) charakter wypowiedzi
  dźwięk odpowiadający określonej częstotliwości drgań akustycznych;
nuotti
  charakter brzmienia dźwięku

tona /ˈtɔ̃na/ (n)
tonni
  jednostka masy równa 1000 kilogramów

tonacja /tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
sävellaji
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny

toner /ˈtɔ̃nɛr/ (n)
kirjoitinmuste
  (poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego;

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
tonic-vesi
  (spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonika /tˈɔɲikˌa/ (n)
toonika
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) funkcja harmoniczna rozładowująca napięcie tonalne

tonsillektomia /tˌɔnsillɛktˈɔmja/ (n)
tonsillektomia
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

tonsura /tɔ̃w̃ˈsura/ (n)
tonsuuri
  krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy;

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
upota
  o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
  zanurzać się pod wodę, znikając w niej

topaz /ˈtɔpas/ (n)
topaasi
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
topografia
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topograficzny /ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
topografinen
  związany z topografią, dotyczący topografii

topola /tɔˈpɔla/ (n)
poppeli
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., rodzaj drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
topologia
  (matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
paikannimi
  (geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

topór /ˈtɔpur/ (n)
kirves
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
torium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
raide
  konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się;

torba /ˈtɔrba/ (n)
laukku
  worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy osobistych
  worek, opakowanie do przechowywania rzeczy

torbacz /tˈɔrbatʃ/ (n)
pussieläin
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torebka /tɔˈrɛpka/ (n)
käsilaukku
  mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf /tɔrf/ (n)
turve
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

torfowisko wysokie /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ vɨˈsɔcɛ/ (n)
keidassuo
  (geografia, geograficzny) teren podmokły porośnięty mchami, torfowcami itp., zasilany głównie przez opady, o odczynie kwaśnym;

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
tornado
  (meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

torpeda /tɔrˈpɛda/ (n)
torpedo
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;

torpedować /tˌɔrpɛdˈɔvatɕ/ (v)
torpedoida
  niszczyć, zatapiać okręt torpedą

tort /tɔrt/ (n)
täytekakku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortura /tɔrˈtura/ (n)
kidutus
  świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort

torturować /ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑/ (v)
kiduttaa
  zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji

toster /ˈtɔstɛr/ (n)
leivänpaahdin
  urządzenie do pieczenia tostów

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
totalitaarinen
  odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
totalitarismi
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
toteemi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

totemizm /tɔtˈɛmizm/ (n)
totemismi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu

touchpad /tɔˈuxpat/ (n)
kosketuslevy
  (informatyka, informatyczny) panel dotykowy, urządzenie wskazujące często spotykane w laptopach, zastępujące mysz;

towar /ˈtɔvar/ (n)
tavara
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
sosiaalinen
  będący formą rozrywki grupy osób
seurallinen, yhteiskunnallinen
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzystwo /ˌtɔvaˈʒɨstfɔ/ (n)
kumppanuus
  obecność przy kimś

towarzysz broni /tɔvˈaʒɨʒ brˈɔɲi/ (n)
aseveli
  (wojskowość, wojskowy) osoba wspólnie z kimś walcząca, biorąca udział w tej samej wojnie

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
olla jonkun kanssa
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
identiteetti
  identyczność, brak różnic

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
kadottaa
  przestawać posiadać jakąś rzecz

tracki /trˈatski/ (adj)
traakialainen
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Trakami, dotyczący Traków
  związany z Tracją, dotyczący Tracji

tracz /trˈatʃ/ (n)
koskelo
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych, rodzaju Mergus

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
perinne, perimätieto
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
perinteinen
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
murhenäytelmä, tragedia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
tragikomedia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria /trˌajɛktˈɔrja/ (n)
liikerata
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

traktat /ˈtraktat/ (n)
traktaatti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.
tutkielma
  tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

traktować /trakˈtɔvaʨ̑/ (v)
käsitellä
  odnosić się do kogoś lub czegoś w określony sposób
  działać czymś na kogoś lub coś
  omawiać coś

trampolina /trˌampɔlˈina/ (n)
ponnahduslauta
  (sport, sportowy) sprężysta deska umożliwiająca wysokie wybicie się w górę przy skokach do wody

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
raitiovaunu, ratikka
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

transatlantycki /trˌansatlantˈɨtski/ (adj)
transatlanttinen
  odbywający kursy przez Atlantyk, przechodzący przez Atlantyk

transept /ˈtrãw̃sɛpt/ (n)
poikkilaiva
  (architektura, architektoniczny) nawa poprzeczna w kościele, oddzielająca prezbiterium od reszty budynku;

transfobia /transfˈɔbja/ (n)
transfobia
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych);

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
muuntaja
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
tarkekirjoitus
  (biologia, biologiczny) pierwszy etap procesu syntezy protein;
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

transliteracja /ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
translitterointi
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka;

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
kuljetus
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transseksualny /trˌanssɛksuˈalnɨ/ (adj)
transsukupuolinen
  związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu

transsubstancjacja /trˌanssupstantsjˈatsja/ (n)
transsubstantiaatio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

transwestytyzm /trˌansfɛstˈɨtɨzm/ (n)
transvestismi
  (psychologia, psychologiczny) upodobnianie się do osoby płci przeciwnej poprzez ubiór i zachowanie;

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
transistori
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
puolisuunnikas
  (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki;

traszka /ˈtraʃka/ (n)
vesilisko
  (zoologia, zoologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratwa /ˈtratfa/ (n)
lautta
  rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

traumatyczny /ˌtrawmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
traumaattinen
  (medycyna, medyczny) związany z traumą – uszkodzeniem organizmu
  (psychologia, psychologiczny) związany z traumą, ciężkim przeżyciem

trawa /ˈtrava/ (n)
ruoho, heinä
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ruoansulatus
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawieniec /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
juoksutusmaha
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział;

trawić /ˈtravʲiʨ̑/ (v)
sulattaa
  rozkładać spożyty pokarm na prostsze części

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
nurmikko
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trebusz /ˈtrɛbuʃ/ (n)
trebuchet
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;

trefl /trɛfl̥/ (n)
risti
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru

trekking /ˈtrɛcĩŋk/ (n)
vaellus
  forma turystyki (pieszej lub rowerowej) uprawiana w trudnych warunkach;

tren /trɛ̃n/ (n)
surulaulu
  (literacko) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć;

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
valmentaja
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

trenować /trɛnˈɔvatɕ/ (v)
valmentaa
  podnosić czyjeś umiejętności

trias /trʲjas/ (n)
trias
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

trichotillomania /trˌixɔtʲˌillɔmˈaɲʲa/ (n)
trikotillomania
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

triera /trjˈɛra/ (n)
trieeri
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel;

trimaran /trʲĩˈmarãn/ (n)
trimaraani
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach;

triumwirat /trʲjũw̃ˈvʲirat/ (n)
kolmikko
  trójka osób, które rządzą razem;

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
vähän, hiukan
  w niewielkim stopniu, niewiele

trociny /trɔˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
sahanpuru
  drobne odpady po obróbce drewna;

trockizm /trˈɔtskizm/ (n)
trotskilaisuus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

trojański /trɔjˈaɲski/ (adj)
troijalainen
  związany z Troją, dotyczący Troi

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
johdinauto
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

troll /trɔl/ (n)
rölli
  (mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi

trolling /ˈtrɔlʲĩŋk/ (n)
trollaus
  (informatyka, informatyczny) wysyłanie wrogich, obraźliwych lub kontrowersyjnych wiadomości na jedno z publicznych miejsc w Internecie w celu wzniecenia kłótni;

tron /trɔ̃n/ (n)
valtaistuin
  fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;

trop /trɔp/ (n)
jälki
  ślad odciśniętych stóp

tropiciel /trɔpˈitɕɛl/ (n)
jäljitin
  (łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę
  (kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

tropikalny /ˌtrɔpʲiˈkalnɨ/ (adj)
trooppinen
  typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym

tropowiec /trɔpˈɔvʲɛts/ (n)
vainukoira
  (kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

troska /ˈtrɔska/ (n)
huolellisuus
  chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
myrkky
  substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trudność /ˈtrudnɔɕʨ̑/ (n)
vaikeus
  coś, co jest trudne
  przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
  właściwość rzeczy trudnych

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
hankala, ankea
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku

trufla /ˈtrufla/ (n)
tryffeli
  (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki

trujący /truˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
myrkyllinen
  taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć

trumna /ˈtrũmna/ (n)
ruumisarkku, arkku
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trup /trup/ (n)
ruumis
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

truskawka /truˈskafka/ (n)
mansikka
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;

truskawkowy /ˌtruskafˈkɔvɨ/ (adj)
mansikanpunainen
  przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
kuhnuri
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;

trwać /tr̥faʨ̑/ (v)
kestää
  istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
  pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji

tryb /trɨp/ (n)
tapaluokka
  (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;
moodi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) molowa lub durowa wersja akordu, tonacji, lub gamy
  procedura lub ustalony wariant jej wykonania

tryb przypuszczający /ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
ehtotapa
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie;

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
imperatiivi, käskytapa
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

tryb łączący /ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
konjunktiivi
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość;

trybalizm /trɨˈbalʲism̥/ (n)
tribalismi
  (socjologia, socjologiczny) utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych

trybun /trˈɨbun/ (n)
tribuuni
  (historia, historyczny, historycznie) urząd cywilny w starożytnym Rzymie, utworzony w celu ochrony interesów obywateli, zwłaszcza plebejuszy;
  (historia, historyczny, historycznie) urząd wojskowy w starożytnym Rzymie, oficer;

trybuna /trɨˈbũna/ (n)
äänenkannattaja
  specjalne podwyższenie z pulpitem przeznaczone dla mówcy

trychologia /ˌtrɨxɔˈlɔɟja/ (n)
trikologia
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) dziedzina nauki zajmująca się łysieniem, schorzeniami oraz pielęgnacją włosów i skóry głowy

tryftong /ˈtrɨftɔ̃ŋk/ (n)
triftongi
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i dwóch półsamogłosek; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie trzech samogłosek

trygonometria /trˌɨɡɔnɔmˈɛtrja/ (n)
trigonometria
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

trygonometryczny /trˌɨɡɔnˌɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
trigonometrinen
  związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii

tryktrak /ˈtrɨktrak/ (n)
backgammon
  rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy;

tryliard /ˈtrɨlʲjart/ (n)
triljardi
  liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 000 000 = 1021;

trylogia /trɨlˈɔɡja/ (n)
trilogia
  cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

trymestr /ˈtrɨ̃mɛstr̥/ (n)
lukukausi
  (urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach

trymować /trɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
säätää
  (kynologia, kynologiczny) usuwać martwą sierść psa w celach estetycznych i pielęgnacyjnych

trywialny /trɨˈvʲjalnɨ/ (adj)
tavallinen
  (książkowy) niewyszukany, pospolity

trzcina /ˈṭʃʲʨ̑ĩna/ (n)
ruoko
  roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;

trzcina cukrowa /tʃtɕˈina tsukrˈɔva/ (n)
sokeriruoko
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzeciorzęd /ṭʃɛˈʨ̑ɔʒɛ̃nt/ (n)
tertiäärikausi
  (geologia, geologiczny) starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen;

trzepaczka do dywanów /tʃɛpˈatʃka dɔ dɨvˈanuf/ (n)
mattopiiska
  ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;

trzepot /tʃˈɛpɔt/ (n)
lepatus
  szybki ruch skrzydeł ptaków z towarzyszącym mu szumem lub furkotem

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
kenkänokka
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
hieroa
  naciskając, pocierać
  pocierać sobą o coś

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
raitis
  niepijany
  kierujący się rozumem, rozsądkiem

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
kimalainen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
mehiläishaukka
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel /ˈṭʃnadɛl/ (n)
keltasirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
keltasirkku
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzonowiec /tʃɔnˈɔvʲɛts/ (n)
poskihammas
  (anatomia, anatomiczny) tylny ząb służący do miażdżenia pokarmu;

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
haima
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzydziestodwójka /tʃˌɨdʑɛstɔdvˈujka/ (n)
kolmaskymmeneskahdesosanuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną trzydziestodrugą całej nuty;

trzykrotka /ṭʃɨˈkrɔtka/ (n)
juoru
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

trzyletni /ṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
kolmivuotinen
  mający trzy lata
  trwający trzy lata

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
pitää
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
maanjäristys
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trój- /truj/
kolmi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających trzykrotne wystąpienie czegoś lub całość składającą się z trzech części

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
kolmio, triangeli
  (geometria) wielokąt mający trzy boki
triangeli, kolmio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
kolmiloikka
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
atrain
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
kärsä
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);

trąba powietrzna /trˈɔmba pɔvʲˈɛtʃna/ (n)
pyörremyrsky
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o duża sile niszczącej;

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
trumpetti, torvi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąd /trɔ̃nt/ (n)
lepra
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
akne
  (medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trądzik różowaty /trˈɔɲdʑik rˌuʒɔvˈatɨ/ (n)
ruusufinni
  (medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;

trędowaty /ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/ (n)
hyljeksitty henkilö
  (medycyna, medyczny) osoba chora na trąd

tu /tu/ (pronoun)
täällä
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tu leży pies pogrzebany /ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ/ (proverb)
tässä on koira haudattuna
  wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu

tuba /ˈtuba/ (n)
tuuba
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, basowy lub kontrabasowy;

tukan /ˈtukãn/ (n)
tukaani
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tul /tul/ (n)
tulium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
tulppaani
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tundra /ˈtũndra/ (n)
tundra
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
tunneli
  budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
  (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
tunisialainen
  odnoszący się do państwa Tunezja

tunika /tũˈɲika/ (n)
asetakki
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) spodnia, lekka szata wełniana, zwykle z krótkim rękawem lub bez, noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnym Rzymie;

tur /tur/ (n)
alkuhärkä
  (zoologia, zoologiczny) Bos primigenius, wymarły gatunek ssaka z rodziny wołowatych;

turban /ˈturbãn/ (n)
turbaani
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
turbiini
  (technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
turkkilainen, turkki
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
turkki
  język urzędowy Turcji;

turkawka /turˈkafka/ (n)
turturikyyhky
  (ornitologia, ornitologiczny) (Streptopelia turtur) średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
turkmeeni
  odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
turkmeeni
  język urzędowy Turkmenistanu;

turkus /ˈturkus/ (n)
turkoosi
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
turkoosi
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turniej /tˈurɲʲɛj/ (n)
turnajaiset
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne zawody rycerskie;
  (sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
matkailija
  osoba uprawiająca turystykę

turystyczny /ˌturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
matkailullinen
  związany z turystyką lub turystami

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
turismi, matkailu
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

tusz /tuʃ/ (n)
tussi
  farba wodna używana zwykle do napełniania wkładów w długopisach;

tusz do rzęs /ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s/ (n)
maskara
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka

tuwiński /tuvˈiɲski/ (n)
tuva
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
tusina
  (jednostka miary) 12 sztuk

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tonnikala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż /tuʃ/ (adv)
lähes, melkein
  prawie, blisko

twardość /tfˈardɔɕtɕ/ (n)
kovuus
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
kova
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem

twardziel /ˈtfarʲʥ̑ɛl/ (n)
sydänpuu
  (leśnictwo) wewnętrzna, fizjologicznie nieczynna strefa w pniu drzewa

twardówka /tfardˈufka/ (n)
silmänvalkuainen
  (anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka;

twarz /tfaʃ/ (n)
kasvot
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twarzą w twarz /ˈtfaʒɔ̃w̃ ˈf‿tfaʃ/ (adv)
henkilökohtaisesti
  bezpośrednio

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
rahka
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
linnake
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzenie /tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
lause
  zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś
  (matematyka, matematyczny) zdanie logiczne, będące elementem teorii matematycznej

twierdzić /ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
väittää
  zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie)

tworzenie /tfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
luominen
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tworzyć

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
luoda
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój /tfuj/ (pronoun)
sinun
  2. (osoba) lp

twórca /ˈtfurʦ̑a/ (n)
aiheuttaja
  (książkowy) osoba, która coś stworzyła, najczęściej dzieło sztuki

twórczy /ˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
luova
  taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia

ty /tɨ/ (personalPronoun)
sinä, Te, sä
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
tiibetiläinen
  odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
tiibet
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tyczkarz /ˈtɨʧ̑kaʃ/ (n)
seiväshyppääjä
  (sport, sportowy) zawodnik skoków o tyczce

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
viikko
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tygiel /ˈtɨɟɛl/ (n)
sulatuspata
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) element wyposażenia laboratoryjnego, naczynie o kształcie podobnym do kubka, służące do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających wysokiej temperatury, np. suchej destylacji, stapiania metali itd.
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym zachodzi wiele zmian społecznych, w którym mieszają się narodowości, wyznania itd.

tygodnik /tɨˈɡɔdʲɲik/ (n)
viikkolehti
  czasopismo ukazujące się co tydzień

tygodniowy /tˌɨɡɔdɲʲˈɔvɨ/ (adj)
viikko
  zdarzający się, ukazujący się co tydzień; przypadający raz na tydzień

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
tiikeri
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
naarastiikeri
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tykać /ˈtɨkaʨ̑/ (v)
sinutella
  (potocznie, potoczny) zwracać się do kogoś „ty” zamiast „pan"/"pani”
raksuttaa
  o zegarze: wydawać krótki odgłos przy przesunięciu wskazówki

tylda /ˈtɨlda/ (n)
aaltoviiva
  (termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci poziomego wężyka stawianego nad literą
  (termin typograficzny) znak w tekście w postaci poziomego wężyka (˜), którym zastępuje się opuszczony dla oszczędności miejsca wyraz lub jego część

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
vain, ainoastaan
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tylne światło /tˈɨlnɛ ɕfʲˈatwɔ/ (n)
perävalo
  lampa sygnalizacyjna umieszczona z tyłu pojazdu

tym razem /ˈtɨ̃m ˈrazɛ̃m/ (adv)
tällä kertaa
  w tym wypadku, obecnie, teraz

tymczasowo /tˌɨmtʃasˈɔvɔ/ (adv)
tilapäisesti
  nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
timjami
  (botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;

tympanon /tɨ̃mˈpãnɔ̃n/ (n)
tympaani
  (architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu;
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub ostrołukowe pole między nadprożem a łukiem portalu

tynkarz /ˈtɨ̃ŋkaʃ/ (n)
rappari
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania

tynktura /tɨ̃ŋkˈtura/ (n)
tinktuuri
  (heraldyka, heraldyczny) barwa używana w heraldyce do wypełniania pól i godeł;

typ /tɨp/ (n)
tyyppi
  rodzaj, wzorzec

typografia /ˌtɨpɔˈɡrafʲja/ (n)
typografia
  technika druku wypukłego, drukarstwo;

typowo /tɨpˈɔvɔ/ (adv)
tyypillisesti
  od: typowy

tyran /ˈtɨrãn/ (n)
tyranni
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) udzielny władca miasta albo państwa greckiego, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie;
  człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę

tyrania /tɨrˈaɲʲa/ (n)
tyrannia, tyrannius
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyranozaur /ˌtɨrãˈnɔzawr/ (n)
tyrannilisko
  (paleontologia, paleontologiczny) jeden z gatunków dinozaurów mięsożernych;

tyrański /tɨrˈaɲski/ (adj)
tyrannimainen
  właściwy tyranowi, bezwzględny, związany z narzucanie, swojej woli innym

tyrozyna /tˌɨrɔzˈɨna/ (n)
tyrosiini
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, aminokwas wchodzący w skład wielu białek, przekształcany m.in. w hormony - tyroksynę i adrenalinę;

tyrystor /tɨrˈɨstɔr/ (n)
tyristori
  przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających;

tysiąc /ˈtɨɕɔ̃nʦ̑/ (n)
tuhat
  lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
vuosituhat
  tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
titaani
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
tupakka, tupakkakasvi
  suszone liście tej rośliny (1.1);
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
arvonimi
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja

tytułować /ˌtɨtuˈwɔvaʨ̑/ (v)
nimetä
  nadawać czemuś tytuł, nazwę

tył /tɨw/ (n)
kääntöpuoli
  część czegoś najdalej od przodu

tyłek /ˈtɨwɛk/ (n)
takamus
  (potocznie, potoczny) pośladki

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
sateenkaari
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
värikalvo, iiris
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tędy /ˈtɛ̃ndɨ/ (pronoun)
tännepäin
  tą drogą (bliską od osoby wskazującej)

tęgi /ˈtɛ̃ŋʲɟi/ (adj)
pönäkkä
  dobrze zbudowany, postawny, otyły

tępy /ˈtɛ̃mpɨ/ (adj)
pimeä
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny
tylppä
  nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę

tęsknić /ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑/ (v)
ikävöidä, kaivata
  odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
kaipaus
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tętniak /ˈtɛ̃ntʲɲak/ (n)
aneurysma
  (medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;

tętniczy /tɛ̃ntʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
valtimollinen
  (medycyna, medyczny) dotyczący tętnicy (tętnic)

tężec /tˈɛ̃ʒɛts/ (n)
jäykkäkouristus
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tło /twɔ/ (n)
tausta
  dalszy widok np. obrazu, dalszy plan

tłok /twɔk/ (n)
mäntä
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;

tłuczek /ˈtwuʧ̑ɛk/ (n)
petkel
  narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy

tłuczek do ziemniaków /ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
perunasurvin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu

tłum /twũm/ (n)
väkijoukko
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
kääntäjä
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
käännös
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – przekładanie na inny język

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
kääntää
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy

tłumik /twˈumik/ (n)
äänenvaimennin
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału;
  (motoryzacja) podzespół motoryzacyjny służące do tłumienia hałasu wydobywania się spalin z rury wydechowej

tłumić /ˈtwũmʲiʨ̑/ (v)
kukistaa
  (o buncie, powstaniu, rebelii) zwalczać, usiłować doprowadzić do poddania się (kapitulacji) powstańców / rebeliantów

tłusty czwartek /ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk/ (n)
laskiainen
  (etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami;

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
rasva
  (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;

tłuszczak /twˈuʃtʃak/ (n)
rasvakehrääjä
  (ornitologia, ornitologiczny) Steatornis caripensis, monotypowy gatunek ptaków południowoamerykańskich, jedyny przedstawiciel rodziny tłuszczaków;

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vakuutus
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubezpieczenie na życie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
henkivakuutus
  (urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
pukeutua
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie

ubikacja kucana /ˌubʲiˈkaʦ̑ʲja kuˈʦ̑ãna/ (n)
kyykkykäymälä
  rodzaj ubikacji, w której brak muszli i wymagającej korzystania w pozycji kucznej;

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
asu
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

ubogi /uˈbɔɟi/ (adj)
köyhä
  posiadający mało dóbr materialnych

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
vaatetus
  wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała

ubój /ˈubuj/ (n)
lahti
  zabijanie zdrowych zwierząt hodowlanych dla mięsa

ubóstwiać /uˈbustfʲjäʨ̑/ (v)
jumaloida
  nadawać obiektom lub zjawiskom cechy boskie

ubóstwo /uˈbustfɔ/ (n)
köyhyys
  brak środków materialnych

ucha /ˈuxa/ (n)
kalakeitto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) typowa dla kuchni rosyjskiej zupa rybna przyrządzana z kilku gatunków ryb słodkowodnych

ucho /ˈuxɔ/ (n)
korva
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  małżowina uszna

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
sisäkorva
  (anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
pakolainen
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchwyt /ˈuxfɨt/ (n)
ote
  (technologia, technika, techniczny) część służąca do umocowania czegoś
kahva
  część przedmiotu służąca do chwytania go ręką

ucieczka /uˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
pako
  szybkie uciekanie skądś lub przed czymś

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
juosta pakoon
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
raskas
  taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwie /uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
rehellisesti
  w sposób uczciwy, dobry, czysty

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
rehellinen
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
osallistua
  brać udział

uczestnik /uˈʧ̑ɛstʲɲik/ (n)
osallistuja
  osoba biorąca w czymś udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
oppilas, koululainen
  (szkolnictwo, szkolny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;

uczony /uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (n)
tiedemies
  osoba zajmująca się naukowo jakąś dziedziną wiedzy i będąca w niej autorytetem

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
tunne
  miłość, przyjaźń
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczulenie /ˌutʃulˈɛɲʲɛ/ (n)
allergia
  (medycyna, medyczny) nadmierna wrażliwość organizmu na pewne czynniki, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej po zetknięciu się z alergenem

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
opettaa
  przekazywać komuś wiedzę

udany /uˈdanɨ/ (adj)
menestynyt
  zakończony powodzeniem; nie zakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem

udawać /uˈdavaʨ̑/ (v)
teeskennellä
  postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
isku, lyönti
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uderzyć

udmurcki /udmˈurtski/ (n)
udmurtti
  (językoznawstwo, językoznawczy) język udmurcki

udo /ˈudɔ/ (n)
reisi
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udziec /ˈuʥ̑ɛʦ̑/ (n)
haara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia

ufać /ˈufaʨ̑/ (v)
luottaa
  mieć przekonanie, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego

ugarycki /ˌuɡarˈɨtski/ (adj)
ugarit
  związany z Ugaritem, dotyczący Ugaritu

ugarycki /ˌuɡarˈɨtski/ (n)
ugarit
  (językoznawstwo, językoznawczy) język ugarycki;

ugryjski /uɡrˈɨjski/ (adj)
ugrilainen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami ugryjskimi: chantyjskim, wogulskim i węgierskim

ugryźć się w język /ˈuɡrɨɕʨ̑‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk/ (v)
pitää suu kiinni
  (przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś

ugór /ˈuɡur/ (n)
kesanto
  (rolnictwo, rolniczy) pole nieuprawiane przez pewien okres czasu;

uhla /ˈuxla/ (n)
pilkkasiipi
  (ornitologia, ornitologiczny) Melanitta fusca duży ptak wodny z rodziny kaczkowatych;

uhla pstrodzioba /ˈuxla pstrɔdʑˈɔba/ (n)
pilkkaniska
  (ornitologia, ornitologiczny) Melanitta perspicillata, północnoamerykański gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych

ujednoznacznienie /ˌujɛdnɔznaʧ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
selventäminen
  (językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (adj)
uiguuri
  dotyczący Ujgurów albo Ujgurii

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (n)
uiguuri
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach

ujmujący /ˌujmujˈɔntsɨ/ (adj)
valloittava
  budzący sympatię

ujście /ˈujɕʨ̑ɛ/ (n)
suu
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu

ukamienowanie /ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
kivittäminen
  forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;

ukaz /ˈukas/ (n)
ukaasi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w dawnej i obecnej Rosji dekret, edykt lub akt prawny wyższego rzędu wydawany przez cara lub prezydenta, a w czasach istnienia ZSRR przez najwyższe organy państwowe

ukleja /ukˈlɛja/ (n)
salakka
  (ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;

ukończyć /uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
saada valmiiksi
  sprawić, że coś zostaje zrobione w całości

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ukrainalainen, ukraina
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
ukraina
  wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukryty /uˈkrɨtɨ/ (adj)
kätketty
  taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić

ukrywać /uˈkrɨvaʨ̑/ (v)
piilottaa
  schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim

ukrzyżowanie /ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
ristiinnaulitseminen
  zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża

ukwiał /ˈukfʲaw/ (n)
merivuokko
  (zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;

układ nerwowy /ˈukwat nɛrvˈɔvɨ/ (n)
hermosto
  (anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
jaksollinen järjestelmä
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
jaksollinen järjestelmä, alkuaineiden jaksollinen järjestelmä
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ scalony /ˈukwat sʦ̑aˈlɔ̃nɨ/ (n)
integroitu piiri
  (elektronika, elektroniczny) zamknięty w obudowie układ elektroniczny, gotowy do umieszczenia w innym układzie;

ul /ul/ (n)
mehiläispesä
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

uległy /ulˈɛɡwɨ/ (adj)
myöntyväinen
  poddający się czyjejś woli, pozwalający sobą kierować

ulewa /uˈlɛva/ (n)
rankkasade
  deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody

ulga /ˈulɡa/ (n)
helpotus
  poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
katu
  droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
kuja
  krótka lub wąska ulica

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
esite
  niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ulotny /uˈlɔtnɨ/ (adj)
pysymätön
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) szybko się kończący, przemijający, niemożliwy do zachowania, krótkotrwały

ultradźwięk /ultrˈadʑvʲɛŋk/ (n)
ultraääni
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultrafioletowy /ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
ultravioletti
  (fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
lempi-
  najbardziej lubiany

umami /ũˈmãmʲi/ (n)
umami
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden z pięciu podstawowych smaków, smak kwasu glutaminowego występującego w białku;

umbryjski /umbrˈɨjski/ (adj)
umbri
  odnoszący się do Umbrii, związany z Umbrią

umbryjski /umbrˈɨjski/ (n)
umbri
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;

umiak /ˈũmʲjak/ (n)
umiakki
  duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
kuolla
  kończyć swoje życie, przestawać żyć
  (przenośnie, przenośnia) cierpieć z nadmiaru jakiegoś uczucia

umieć /ˈũmʲjɛ̇ʨ̑/ (modal)
osata
  potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić

umięśniony /ˌumjɛɲɕɲʲˈɔnɨ/ (adj)
lihaksikas
  mający silnie rozwinięte mięśnie

umowa /ũˈmɔva/ (n)
sopimus
  wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;

umowny /ũˈmɔvnɨ/ (adj)
sopimuksellinen
  dotyczący umowy

umożliwiać /ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑/ (v)
mahdollistaa
  dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś

umrzeć /ˈũmʒɛʨ̑/ (v)
kuolla
  skończyć życie

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
pesuallas
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

umywać ręce /ũˈmɨvaʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
pestä kätensä
  nie brać odpowiedzialności za coś

uncja /ˈuntsja/ (n)
unssi
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unikać /ũˈɲikaʨ̑/ (v)
välttää
  starać się nie mieć kontaktu z kimś lub czymś

uniwersalny /ˌũɲivɛrˈsalnɨ/ (adj)
yleis-
  obejmujący całość

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
yliopisto
  wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
ununbium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
ununheksium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununoctium /ˌũnũnˈɔktʲjũm/ (n)
ununoktium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og);

ununpentium /ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm/ (n)
ununpentium
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moscovium (symbol Mc);

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
ununkvadium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

ununseptium /ˌũnũnˈsɛptʲjũm/ (n)
ununseptium
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 117 (symbol Uus), nazwanego ostatecznie tenes (symbol Ts);

ununtrium /ũˈnũntrʲjũm/ (n)
ununtrium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa radioaktywnego pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 113, oznaczanego obecnie Nh;

uosobienie /ˌu<sup>w</sup>ɔsɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
henkilöitymä
  personifikacja, przypisanie cech ludzkich przedmiotowi, zwierzęciu itp.

upadek /uˈpadɛk/ (n)
tuho
  spadnięcie

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
itsepäinen
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

upał /ˈupaw/ (n)
helle
  (meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upcykling /uptsˈɨkliŋk/ (n)
upcycling
  ponowne wykorzystanie odpadów do zrobienia czegoś użytecznego i bardziej wartościowego od samego surowca;

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu /ˈupʲɛdʑ dvʲˈɛ pʲɛtʃˈɛɲʲɛ na jˈɛdnɨm ˈɔɡɲʲu/ (v)
tappaa kaksi kärpästä yhdellä iskulla
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upokorzenie /ˌupɔkɔʒˈɛɲʲɛ/ (n)
nöyryytys
  wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upośledzenie /ˌupɔɕlɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vamma
  stan ograniczenia w funkcjonowaniu jakiegoś narządu, organu ciała lub jego czynności

upragniony /ˌupraɡɲʲˈɔnɨ/ (adj)
kaivattu
  oczekiwany z dużym pragnieniem

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
viljellä
  zajmować się uprawą rośliny lub ziemi

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ennakkoluulo
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmy /uˈpʃɛjmɨ/ (adj)
kohtelias
  zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania

uprząż /ˈupʃɔ̃ʃ/ (n)
valjaat
  (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś

uran /ˈurãn/ (n)
uraani
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony /ˈuran zˌubɔʒˈɔnɨ/ (n)
köyhdytetty uraani
  (chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

uraz /ˈuras/ (n)
ruumiinvamma
  uszkodzenie ciała

urdu /ˈurdu/ (n)
urdu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;

urlop /ˈurlɔp/ (n)
loma
  dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urna /ˈurna/ (n)
uurna
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

uroczy /uˈrɔʧ̑ɨ/ (adj)
hurmaava
  pełen uroku, atrakcyjny, pociągający, czarujący

urodzenie /ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
lisääntyminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od: urodzić

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
syntymäpäivä
  rocznica dnia narodzin

urok /ˈurɔk/ (n)
lumo
  (książkowy) to, co wywiera przyjemne wrażenie

urolog /uˈrɔlɔk/ (n)
urologi
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
urologia, virtsaelintautioppi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urządzenie /ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
laite
  mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności
  sprawienie, że coś zostało urządzone, uporządkowane lub zorganizowane

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
virkamies
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

usilny /uɕˈilnɨ/ (adj)
harras
  taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku

uskok /ˈuskɔk/ (n)
siirros
  (geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie;

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
tyynnyttää
  dawać uspokojenie

usprawiedliwiać /ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑/ (v)
oikeuttaa
  wyjaśniać motywy działania

usta /ˈusta/ (n)
suu
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustawodawczy /ˌustavɔdˈaftʃɨ/ (adj)
lakiasäätävä
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opracowujący i wydający ustawy; związany z wydawaniem ustaw

ustnik /ˈustʲɲik/ (n)
suukappale
  część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu dętego w postaci rurki trzymanej w ustach lub przykładanej do nich w celu wdmuchania powietrza;
  część aparatu służącego nurkowi do oddychania

ustny /ˈustnɨ/ (adj)
oraalinen
  dotyczący ust, związany z ustami
  wyrażony, przekazany za pomocą ust

usunięcie /ˌusũˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
poistaminen
  (rzeczownik odczasownikowy) od: usunąć

usuwać /uˈsuvaʨ̑/ (v)
poistaa
  (informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp.

uszatka /uʃˈatka/ (n)
sarvipöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Asio otus, gatunek średniej wielkości sowy;

usługa /uˈswuɡa/ (n)
palvelu
  okazana pomoc
  działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi

utalentowany /ˌutalˌɛntɔvˈanɨ/ (adj)
lahjakas
  (książkowy) obdarzony talentem

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
Utopia, utopia
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utykać /utˈɨkatɕ/ (v)
nilkuttaa
  chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
huomio, tarkkaavaisuus
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
varoa
  zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym

uwertura /ˌuvɛrˈtura/ (n)
alkusoitto
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
pitää kovasti
  otaczać kogoś miłością

uwzględniać /uvzɡlˈɛndɲʲatɕ/ (v)
ottaa huomioon
  brać pod uwagę

uzależnienie /ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
addiktio
  (psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem

uzależnienie seksualne /ˌuzalɛʒɲʲˈɛɲʲɛ sˌɛksuˈalnɛ/ (n)
seksiriippuvuus
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) uzależnienie od seksu;

uzasadnienie /ˌuzasadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
perusteet
  zbiór argumentów, powodów, motywów i dowodów wyjaśniających jakieś działanie

uzbrojony /ˌuzbrɔjˈɔnɨ/ (adj)
aseistautunut
  posiadający broń przy sobie

uzdrowiciel /ˌuzdrɔvˈitɕɛl/ (n)
parantaja
  osoba, która posiada moc uzdrawiania i stosuje w tym celu metody niepraktykowane przez medycynę oficjalną; (także, też) ten, kto kogoś uzdrowił

uzurpator /ˌuzurpˈatɔr/ (n)
usurpaattori
  człowiek, który bezprawnie przywłaszcza sobie tytuł, władzę albo cudze prawa do czegoś

uzurpować /ˌuzurˈpɔvaʨ̑/ (v)
anastaa valta
  bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
murtoluku
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)

ułan /ˈuwãn/ (n)
ulaani
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
hymy
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
hymyillä
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

użycie /uˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
käsittely
  skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
käyttäjä
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używany /ˌuʒɨˈvãnɨ/ (adj)
käytetty
  mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
käyttää
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

używka /uˈʒɨfka/ (n)
nautintoaine
  produkt spożywczy, zwykle nie mający wartości odżywczej, działający pobudzająco na organizm ludzki

vendémiaire /vˌɛndɛmjaˈirɛ/ (n)
vendémiaire
  nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

ventôse /vɛntˈɔsɛ/ (n)
ventôse
  nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

vibrato /vʲiˈbratɔ/ (n)
vibrato
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze wibracji dźwięku lub głosu;

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
-sta
  …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)
  …określający kierunek czynności

w imieniu /v‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/
nimessä
  w czyimś upoważnieniu

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
ylipäätäänsä
  ogólnie, w sumie, podsumowując

w pocie czoła /ˈf‿pɔʨ̑ɛ ˈʧ̑ɔwa/ (adv)
hiki hatussa
  z wielkim wysiłkiem

w przybliżeniu /f pʃˌɨbliʒˈɛɲʲu/
arviolta, suunnilleen
  blisko, ale niedokładnie tak

w razie /w rˈaʑɛ/
mikäli
  wskazuje na warunek

w zamian /w zˈamjan/ (adv)
vastineeksi
  dając albo otrzymując coś za coś

wacha /ˈva.xa/ (n)
raitamakrilli
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek ryby morskiej, Acanthocybium solandri, zaliczanej do rodziny makrelowatych

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
viuhka
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto

wada /ˈvada/ (n)
epäkohta
  ujemna cecha charakteru

waga /ˈvaɡa/ (n)
vaaka
  urządzenie do pomiaru masy;

wagarowicz /vˌaɡarˈɔvitʃ/ (n)
lintsari
  (szkolnictwo, szkolny) uczeń chodzący na wagary, opuszczający lekcje

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
vaunu
  (kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wagon sypialny /vˈaɡɔn sɨpʲˈalnɨ/ (n)
makuuvaunu
  (kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla sypialni

wahadło /vaxˈadwɔ/ (n)
heiluri
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
loma
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

walabia /valˈabja/ (n)
kenguru
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Wallabia Trouessart, rodzaj torbacza z podrodziny kangurów;

walc /valʦ̑/ (n)
valssi
  (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1);

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
taistella
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walec /ˈvalɛʦ̑/ (n)
lieriö
  (matematyka, matematyczny) bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem;
  przedmiot w kształcie walca (1.2)
valssi
  pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni;

walentynka /ˌvalɛ̃nˈtɨ̃nka/ (n)
ystävänpäiväkortin saaja
  anonimowy drobny upominek lub kartka z życzeniami na walentynki, zwykle ozdobiona sercem, będąca wyrazem adoracji
  osoba obdarowana z okazji walentynek

walet /ˈvalɛt/ (n)
jätkä
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
matkalaukku
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walić konia /ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa/ (v)
runkata, vetää käteen
  (wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka

walka /ˈvalka/ (n)
kamppailu
  (sport, sportowy) mecz bokserski lub mecz innego sportu kontaktowego
taistelu
  siłowe lub zbrojne rozstrzygnięcie konfliktu
  zmaganie z czymś, zwalczanie czegoś

walkower /valˈkɔvɛr/ (n)
luovutusvoitto
  (sport, sportowy) przyznanie zwycięstwa z powodu nieobecności przeciwnika, jego wycofania się lub dyskwalifikacji;

waloński /valˈɔɲski/ (adj)
valloni
  związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów

waloński /valˈɔɲski/ (n)
valloni
  (językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;

waltornia /valˈtɔrʲɲa/ (n)
käyrätorvi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny dęty blaszany;

waluta /vaˈluta/ (n)
valuutta
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
vampyyri, verenimijä
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;

wanad /ˈvãnat/ (n)
vanadiini
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wandal /ˈvãndal/ (n)
vandaali
  osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki

wandalizm /vãnˈdalʲism̥/ (n)
vandalismi
  akt bezmyślnego zniszczenia

wanderlust /vandˈɛrlust/ (n)
kaukokaipuu
  zamiłowanie do włóczęgi, tęsknota za podróżami, pociąg do podróżowania

wanilina /vˌaɲilˈina/ (n)
vanilliini
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
kylpyamme
  duże naczynie do kąpieli

wanta /ˈvãnta/ (n)
vantti
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu;

wapień /ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kalkkikivi
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;

wapno /vˈapnɔ/ (n)
kalkki
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
kalsium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
varaani
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

warcaby /vartsˈabɨ/ (n)
tammi
  gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszy;

warczeć /vˈartʃɛtɕ/ (v)
murista
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku

warfaryna /vˌarfarˈɨna/ (n)
varfariini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwkrzepliwy, pochodna kumaryny, antagonista witaminy K

warga /ˈvarɡa/ (n)
huuli
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający usta;

wargowy /varɡˈɔvɨ/ (adj)
huuli
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący warg, ust
  (fonetyka, fonetyczny) związany z artykulacją ustami

wariancja /varʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
varianssi
  (statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego;

wariant /ˈvarʲjãnt/ (n)
variant-muuttuja
  inne rozwiązanie, opracowanie, inna wersja

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
letti
  (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów
  coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1)

warkoczyk /varˈkɔʧ̑ɨk/ (n)
letti
  (zdrobniale) od: warkocz

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
kerros
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn
  (geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych;
  grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;

warszawa /varˈʃava/ (n)
Varsova
  (motoryzacja) polski samochód marki Warszawa;

warszawski /varˈʃafsʲci/ (adj)
varsovalainen
  związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy

warsztat /ˈvarʃtat/ (n)
verstas
  (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
  (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
arvo
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
  kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
  określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
  zwykle lm zasada moralna, przekonanie

waruga /vaˈruɡa/ (n)
vasarapäähaikara
  (ornitologia, ornitologiczny) Scopus umbretta, duży, brązowy ptak afrykański z wydatnym czubem z tyłu głowy;

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
ehto
  ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe

warunkowy /ˌvarũŋˈkɔvɨ/ (adj)
ehdollinen
  (przymiotnik) od warunek

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
vihannes
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

warzyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
panna
  przygotowywać piwo

warzęcha /vaʒˈɛnxa/ (n)
kapustahaikara
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Platalea;

wasabi /vasˈabʲi/ (n)
wasabi
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) chrzan japoński, Eutrema japonica (Miq.) Koidz., roślina z rodziny kapustowatych;

wasal /ˈvasal/ (n)
vasalli
  (historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony;

wasz /vaʃ/ (pronoun)
teidän
  2. (osoba) lm

wat /vat/ (n)
watti
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
hattara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wawrzyn /ˈvavʒɨ̃n/ (n)
laakeri
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;

wazektomia /ˌvazɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
vasektomia
  (medycyna, medyczny) zabieg urologiczny przeprowadzany u mężczyzn w celu trwałego pozbawienia ich płodności, polegający na przecięciu nasieniowodu (nasieniowodów);

wazelina /vˌazɛlˈina/ (n)
vaseliini
  (chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wazon /ˈvazɔ̃n/ (n)
maljakko
  ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów

wałach /ˈvawax/ (n)
ruuna, valakka
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
kaulin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

ważka /ˈvaʃka/ (n)
sudenkorento
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważki (Odonata), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
tärkeä
  mający duże znaczenie

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
painaa
  mieć jakiś ciężar, masę

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
huolimatta
  sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wczesny /ˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
varhainen
  taki, który jest u swojego początku

wcześniactwo /fʧ̑ɛɕˈɲaʦ̑tfɔ/ (n)
ennenaikainen synnytys
  (medycyna, medyczny) urodzenie dziecka między 22. a 37. tygodniem ciąży

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
aikaisin
  podczas początkowego etapu trwania czegoś
  rano, w pierwszych godzinach po świcie

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
eilinen, eilispäivä, eilen
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (n)
eilen
  dzień poprzedni w stosunku do dzisiejszego

wdech /vdˈɛx/ (n)
sisäänhengitys
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
leski
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowi grosz /ˈvdɔvʲi ˈɡrɔʃ/ (n)
lesken ropo
  (książkowy) niewielka kwota przekazana kosztem wyrzeczeń przez osobę niezamożną

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
leski, leskimies
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdowieństwo /vdɔvʲˈɛɲstfɔ/ (n)
leskeys
  bycie wdową lub wdowcem

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
hengittää
  wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
kiitollisuus
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
kiitollinen
  pełen wdzięczności

wdzięk /vʲʥ̑ɛ̃ŋk/ (n)
komeus
  sprawianie miłego wrażenia swoim wyglądem i / lub zachowaniem

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
weber
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

webinar /vɛbʲˈinar/ (n)
webinaari
  konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;

wedyjski /vɛˈdɨjsʲci/ (adj)
vedalainen
  dotyczący wedyzmu

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
mukaan
  …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
  …wyrażający autora czegoś

weekend /wˈikɛnt/ (n)
viikonloppu
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganin /vɛˈɡãɲĩn/ (n)
vegaani
  człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
veganismi
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzana odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

wegański /vɛˈɡãj̃sʲci/ (adj)
vegaaninen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bez mięsa, ryb i innych produktów pochodzenia zwierzęcego (tj. nabiału, tłuszczów zwierzęcych, jajek, owoców morza, miodu)
  związany z weganizmem, dotyczący weganizmu

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
kasvissyöjä
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
kasvissyönti, vegetarismi
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
kasvis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wejście /ˈvɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
sisäänkäynti
  miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć
  czynność pojawienia się
  czynność wchodzenia, przejścia do jakiegoś miejsca
  pojawienie się

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
veksillologia, lipputiede
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

welin /ˈvɛlʲĩn/ (n)
pergamentti
  dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;

welocyped /ˌvɛlɔˈʦ̑ɨpɛt/ (n)
velosipedi
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotny rower, który nie posiada łańcucha ani hamulców;

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
haltioituminen, innoitus
  (książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
venetsialainen, venetsia
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenerologia /ˌvɛ̃nɛrɔˈlɔɟja/ (n)
venerologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową;

wenezuelski /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/ (adj)
venezuelalainen
  odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
puhallin
  (technologia, technika, techniczny) (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
kuisti, veranta
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach.

werbel /ˈvɛrbɛl/ (n)
pikkurumpu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bęben posiadający struny pod spodnią membraną dla uzyskania charakterystycznego dźwięku;

werbena /vɛrbˈɛna/ (n)
rautayrtti
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

wermut /vˈɛrmut/ (n)
vermutti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino korzenno-ziołowe;

wers /vɛrs/ (n)
rivi
  podstawowa jednostka wersyfikacyjna, najczęściej złożona z jednej linijki tekstu

wersja /ˈvɛrsʲja/ (n)
versio
  jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś

wesele /vɛˈsɛlɛ/ (n)
häät
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie

wesołe miasteczko /vɛˈsɔwɛ mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
huvipuisto
  karuzele, strzelnice i inne podobne atrakcje zebrane w jednym miejscu;

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
iloinen
  taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny

westchnienie /vɛstxɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
henkäisy, huokaus, hengenveto
  głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji

western /ˈwɛstɛrn/ (n)
länkkäri
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;

wesz /vɛʃ/ (n)
täi
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
eläinlääkäri
  lekarz leczący zwierzęta;

weto /ˈvɛtɔ/ (n)
veto
  protest lub sprzeciw wobec czegoś;

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
sisäinen
  taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
vesuvianiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wezyr /ˈvɛzɨr/ (n)
visiiri
  najważniejszy urzędnik na dworze kalifów

wełna /ˈvɛwna/ (n)
villa
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)

whisky /fçˈiskɨ/ (n)
viski
  mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
ämpäri
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
maasilta
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiara /ˈvʲjara/ (n)
usko
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych
  (książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie

wiarygodność /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
uskottavuus
  cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
tuuli
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatr słoneczny /vʲˈatr swɔnˈɛtʃnɨ/ (n)
aurinkotuuli
  (astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;

wiatraczek /vʲjaˈtraʧ̑ɛk/ (n)
väkkärä
  zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
tuulimylly
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
tuuliviiri
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiatrówka /vʲjaˈtrufka/ (n)
tuulitakki
  lekka kurtka chroniąca przed wiatrem

wibracja /vibrˈatsja/ (n)
värähtely, värinä
  drganie o dużej częstotliwości

wicekról /vitsɛkrˈul/ (n)
varakuningas
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;

wiceprezydent /vitsɛprɛzˈɨdɛnt/ (n)
varapresidentti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta

wichura /vʲiˈxura/ (n)
vihuri
  silny, porywisty wiatr

wiciokrzew /vʲiˈʨ̑ɔkʃɛf/ (n)
kuusama
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Lonicera L.;

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
haarukka
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;

widelec do porcjowania /vʲiˈdɛlɛʣ̑ ˌdɔ‿pɔrʦ̑ʲjɔˈvãɲa/ (n)
paistihaarukka
  widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej

wideo /vidˈɛɔ/ (n)
video
  (technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;

widmo /ˈvʲidmɔ/ (n)
kirjo
  (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
  (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;

widoczny /vʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
näkyvä
  taki, którego widać

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
näkymä, näköala
  widziana przestrzeń, krajobraz

widokówka /ˌvʲidɔˈkufka/ (n)
maisemakortti
  karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;

widz /vʲiʦ̑/ (n)
katsoja
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
nähdä
  odbierać bodźce wzrokowe

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
hanko
  narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wieczne pióro /vʲˈɛtʃnɛ pʲˈurɔ/ (n)
täytekynä
  przyrząd do pisania ze zbiorniczkiem na atrament wewnątrz obsadki;

wiecznie /ˈvʲjɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ikuisesti
  bez ograniczenia w czasie

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
iankaikkisuus, iäisyys
  nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczny /ˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
ikuinen
  trwający wieczność; dotyczący wieczności

wieczny szach /ˈvʲjɛʧ̑nɨ ˈʃax/ (n)
ikuinen shakki
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której jeden z graczy nie jest w stanie obronić się przed ciągłym szachowaniem jego króla przez bierki przeciwnika;

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
ilta
  część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
polttarit
  zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
tiedot, tieto
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
tietää
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiedźma /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ma/ (n)
akka
  (etnografia, etnograficzny) od średniowiecza: kobieta mająca związek ze złymi mocami
  (etnografia, etnograficzny) w dawnych wierzeniach: kobieta, która ma wiedzę (głównie o leczeniu ludzi, przyrodzie i magii), określenie pozytywne, nobilitujące;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kobieta stara, brzydka, kłótliwa

wiek /vʲjɛk/ (n)
ikä
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
vuosisata
  sto lat;

wiek emerytalny /ˈvʲjɛk ˌɛ̃mɛrɨˈtalnɨ/ (n)
eläkeikä
  (urzędowy) rok życia, od którego osoba ubezpieczona na życie nabywa prawo do świadczenia z tytułu dożycia tego wieku; wiek, od którego pracownik może odejść na emeryturę;

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
kameli
  (zoologia, zoologiczny) Camelus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
moni
  duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś

wielki /ˈvʲjɛlʲci/ (adj)
suuri
  bardzo ważny, znaczący
  o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
  o nadzwyczaj dużych rozmiarach

wielkie księstwo /vʲˈɛlkʲɛ kɕˈɛ̃stfɔ/ (n)
suurherttuakunta
  rządzone przez wielkiego księcia (magnus dux) państwo lub jego część;

wielkopostny /vʲˌɛlkɔpˈɔstnɨ/ (adj)
paastonajan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Wielkim Postem, dotyczący Wielkiego Postu, odprawiany w Wielkim Poście

wielkość /ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑/ (n)
suuruus
  rozmiary czegoś
  cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
  właściwość, którą można zmierzyć

wielojęzyczność /vʲˌɛlɔjɛ̃zˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
monikielisyys
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
monikielinen
  posługujący się wieloma językami
  napisany w wielu językach

wielokomórkowy /ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
monisoluinen
  składający się z wielu komórek

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (numeral)
toistuvasti
  wiele razy

wielokrotność /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
monikerta
  (matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej;

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
monikulttuurisuus
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wielokulturowy /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/ (adj)
monikulttuurinen
  dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur

wielokąt /vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/ (n)
monikulmio
  (geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;

wieloletni /ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
monivuotinen
  trwający lub mający wiele lat

wielomian /vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/ (n)
polynomi
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
valas
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
valaanpyynti
  polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
monitahokas
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
laakeriseppele
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
sianliha, sika
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso ze świni;

wierność /ˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
tarkkuus
  bycie wiernym, stałym, oddanym komuś lub czemuś

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
uskollinen
  o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
  wykazujący się wiernością, lojalnością

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
runo
  utwór poetycki, często rymowany

wiertarka /vʲjɛrˈtarka/ (n)
pora
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;
  przyrząd dentystyczny o napędzie elektrycznym służący do oczyszczania zębów z próchnicy

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
paju
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzba płacząca /ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a/ (n)
itkupaju
  (botanika, botaniczny) (Salix alba L. Tristis) odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach;

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
huippu
  (geografia, geograficzny) szczyt góry

wierzyciel /vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl/ (n)
luotonantaja
  (potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
uskoa
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wiesiołek /vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/ (n)
helokki
  (botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
henkari, vaateripustin
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;

wieszczek /vʲˈɛʃtʃɛk/ (n)
alppinaakka
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhocorax graculus, gatunek średniego ptaka osiadłego z rodziny krukowatych;

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
vietnamilainen, vietnam
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (n)
vietnam
  język urzędowy Wietnamu;

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
tuulinen
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
orava
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
kylä
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;

wieśniak /ˈvʲjɛ̇ɕɲak/ (n)
juntti
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) prostak, człowiek prymitywny
moukka
  człowiek mieszkający na wsi

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
torni
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
Baabelin torni
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża Eiffla /ˈvʲjɛʒa ˈajfla/ (n)
Eiffel-torni
  (architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;

wieża ciśnień /ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ/ (n)
vesitorni
  (technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
pilvenpiirtäjä
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wihajster /vʲiˈxajstɛr/ (n)
hilavitkutin
  (potocznie, potoczny) przedmiot, czasem fragment innego przedmiotu, o nieznanej lub nieistotnej w chwili wypowiedzi nazwie

wiking /ˈvʲicĩŋk/ (n)
viikinki
  (historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;

wiklina /vʲikˈlʲĩna/ (n)
vitsa
  młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie;

wiktoriański /vˌiktɔrjˈaɲski/ (adj)
viktoriaaninen
  związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej

wilczyca /vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
naarassusi
  (zoologia, zoologiczny) samica wilka

wilec ziemniaczany /vˈilɛdʑ ʑˌɛmɲʲatʃˈanɨ/ (n)
bataatti
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Ipomoea batatas; pochodzący z Ameryki gatunek rośliny uprawnej z rodziny powojowatych

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
kuhankeittäjä
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność /vilɡˈɔtnɔɕtɕ/ (n)
kosteus
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
humidi
  trochę mokry

wilk /vʲilk/ (n)
susi, hukka
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk morski /ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/ (n)
merikarhu
  (przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
susi lampaan vaatteissa
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
ihmissusi
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

willa /ˈvʲilːa/ (n)
huvila
  podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;

wina /ˈvʲĩna/ (n)
syy
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
hissi
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

winiarnia /viɲʲˈarɲʲa/ (n)
viinibaari
  (handel, handlowy) lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino
viininvalmistamo
  wytwórnia wina

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
viinitila
  (rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
syyllinen
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
viini
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

winobranie /ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ/ (n)
viininkorjuu
  okres zbierania winogron
  zbiór owoców winorośli

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
viinirypäle
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
viiniköynnös
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiści.

wio /vʲjɔ/ (interjection)
hopoti-hop
  komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
sello
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiorsta /vʲˈɔrsta/ (n)
virsta
  (metrologia, metrologiczny) dawna rosyjska jednostka długości, równa około 1067 metrów

wiosenne porządki /vʲɔsˈɛnnɛ pɔʒˈɔntki/ (n)
kevätsiivous
  sprzątanie po zimie

wiosennie /vʲɔsˈɛnɲʲɛ/ (adv)
keväisesti
  typowo dla wiosny

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
kevät
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
airo
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłować /vʲɔswˈɔvatɕ/ (v)
soutaa
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
soutu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wir /vʲir/ (n)
akanvirta
  szybki ruch obrotowy wody lub powietrza wokół osi

wiropłat /vʲiˈrɔpwat/ (n)
roottorikone
  (lotnictwo, lotniczy) maszyna cięższa od powietrza, zdolna do lotu dzięki powstawaniu siły nośnej na wirujących powierzchniach;

wirtualny /ˌvʲirtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
virtuaalinen
  (informatyka, informatyczny) wykreowany przez komputer, odbywający się na ekranie komputera, telewizora
  możliwy do zaistnienia w rzeczywistości, ale pozorny

wirus /ˈvʲirus/ (n)
virus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząsteczka organiczna nieposiadająca struktury komórkowej;
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
virologia
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wirusowy /vˌirusˈɔvɨ/ (adj)
virus-
  związany z wirusami, dotyczący wirusów

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
riippua, roikkua
  być przymocowanym do czegoś od góry
  dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
  umierać na szubienicy
  znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią

wist /vʲist/ (n)
tuppi
  (termin karciany) rodzaj gry w karty;

witaj w klubie /ˈvʲitaj ˈf‿klubʲjɛ/ (idiom)
kerhoon
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto ma podobne doświadczenia

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
vitamiini
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
tervehtiä
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witlinek /vʲiˈtlʲĩnɛk/ (n)
valkoturska
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka;

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
lasimaalaus
  (sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

wiwianit /vʲiˈvʲjä̃ɲit/ (n)
vivianiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

wiza /ˈvʲiza/ (n)
viisumi
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizja /vˈizja/ (n)
ilmestys
  obraz, plan czegoś stworzony w czyjejś wyobraźni
  widzenie, przywidzenie

wizualny /vˌizuˈalnɨ/ (adj)
visuaalinen
  dostrzegalny wzrokiem

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
käynti
  pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
käyntikortti
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
jalava
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., rodzaj drzew i krzewów rosnących w strefie umiarkowanej, należących do rodziny wiązowatych;
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodzaju (1.1)

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
solmia
  splatać, tworząc węzeł

wiązać koniec z końcem /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ ˈs‿kɔ̃j̃nʦ̑ɛ̃m/ (v)
saada rahat riittämään
  dawać radę finansowo

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
siksi
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

więdnąć /ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
heikentyä
  o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
enemmistö
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło /vʲɛ̃zˈadwɔ/ (n)
nivelside
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
vankila, vankeus
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
vanki
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

więź /vʲˈɛ̃ɕ/ (n)
kiinnityskirja
  stan posiadania czegoś wspólnego

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
kirsikkapuu
  (botanika, botaniczny) Cerasus Miller, rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;
kirsikka
  owoce wiśni (1.1)

wklęsły /fklˈɛ̃swɨ/ (adj)
kovera
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
pian, kohta
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkurwiony /fkurˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
vihainen, ärsyyntynyt
  (wulgarnie, wulgaryzm) odczuwający gniew, duże zdenerwowanie

wkład /fkwat/ (n)
myötävaikutus
  to, co się wkłada w jakąś działalność (np. pieniądze)

wlec /vlɛʦ̑/ (v)
kiskoa
  ciągnąć po ziemi

wlot /vlˈɔt/ (n)
kanava
  początkowa część rzeczy, do której coś wlatuje, wpada, wpływa lub wjeżdża

wniosek /ˈvʲɲɔsɛk/ (n)
pyyntö
  pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
pojantytär, tyttärentytär
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
lapsenlapsi
  syn córki lub syna

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
sisus
  przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś

woda /ˈvɔda/ (n)
vesi
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H2O;

woda kolońska /ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/ (n)
kölninvesi
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej, kilkuprocentowy alkoholowy roztwór olejków eterycznych w alkoholu;

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
kuningasvesi
  (chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
mineraalivesi, kivennäisvesi
  naturalna woda lecznicza;

woda utleniona /ˈvɔda ˌutlɛ̃ˈɲɔ̃na/ (n)
vetyperoksidi
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) trzyprocentowy wodny roztwór nadtlenku wodoru używany m.in. do dezynfekcji ran;

wodewil /vɔˈdɛvʲil/ (n)
vaudeville
  (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym;

wodniczka /vɔdɲˈitʃka/ (n)
sarakerttunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus paludicola, zagrożony wyginięciem niewielki ptak wędrowny, zamieszkujący wschodnią Europę i zachodnią Azję po Ural, w pasie klimatu umiarkowanego;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
luhtakana
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodny /ˈvɔdnɨ/ (adj)
vesi, vesi-
  nawiązujący do wody lub innych cieczy

wodolot /vɔˈdɔlɔt/ (n)
kantosiipialus
  jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;

wodopój /vɔˈdɔpuj/ (n)
vesikuoppa
  miejsce, w którym zwierzęta zwykle piją wodę

wodorotlenek /vˌɔdɔrɔtlˈɛnɛk/ (n)
hydroksidi
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodorowęglan /ˌvɔdɔrɔˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
bikarbonaatti
  (chemia, chemiczny) sól kwasu węglowego, w której tylko jeden atom wodoru uległ podstawieniu przez atom metalu;

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
vesiputous, koski
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodowstręt /vɔdˈɔfstrɛnt/ (n)
hydrofobia, vesikauhu
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) jeden z poważnych objawów wścieklizny objawiający się bolesnymi skurczami krtani podczas picia wody, a nawet na jej widok

wodór /ˈvɔdur/ (n)
vety
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojewoda /ˌvɔjɛˈvɔda/ (n)
voivodi
  (administracja) zwierzchnik administracji na terenie województwa

wojna /ˈvɔjna/ (n)
sota
  zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
sisällissota
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna trojańska /ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska/ (n)
Troijan sota
  (mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
armeija
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (adj)
sotilaallinen
  związany z wojskiem, dotyczący wojska

wok /vɔk/ /wɔk/ (n)
wokkipannu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich;

wola /ˈvɔla/ (n)
tahto
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

wole /vˈɔlɛ/ (n)
struuma
  (medycyna, medyczny) patologia tarczycy, np. powiększenie gruczołu lub lokalizacja narządu za mostkiem
kupu
  (zoologia, zoologiczny) rozszerzenie przełyku służące do przechowywania i przenoszenia pokarmu

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
pitää parempana
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
volframi
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolne oprogramowanie /ˈvɔlnɛ ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
vapaa ohjelmisto
  oprogramowanie, które może być uruchamiane, kopiowane, rozpowszechniane, analizowane oraz zmieniane i poprawiane przez użytkowników;

wolnomularz /ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/ (n)
vapaamuurari
  członek stowarzyszenia wolnomularskiego

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
vapaus
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie
  (więziennictwo, więzienny) pozostawanie poza więzieniem

wolność słowa /ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva/ (n)
sananvapaus
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych;

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
vapaa
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  nieobciążony czymś niekorzystnym
  niezajęty przez coś
naimaton, vapaa
  niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki
hidas
  odbywający się bez pośpiechu

wolny rynek /ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
vapaa markkina
  handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);

wolt /vɔlt/ (n)
voltti
  (fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;

woltomierz /vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
jännitemittari
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego;

wombat /ˈvɔ̃mbat/ (n)
vompatti
  (zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
säkki
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

worek treningowy /vˈɔrɛk trˌɛɲiŋɡˈɔvɨ/ (n)
heittopussi
  (przenośnie, przenośnia) osoba regularnie dręczona fizycznie, na której ktoś się wyżywa
  (sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego

wosk /vɔsk/ (n)
vaha
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
korvavaha, vaikku
  (fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

woskówka /vɔskˈufka/ (n)
vahanahka
  (anatomia, anatomiczny) (ornitologia, ornitologiczny) miękka skóra pokrywająca nasadę dzioba (występuje u ptaków drapieżnych, sów, gołębi, a także u innych grup ptaków);

wotywny /vɔtˈɨvnɨ/ (adj)
votiivi-
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiarowywany jako wotum

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
vokatiivi
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
raavaanliha, naudanliha
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

wpaść z deszczu pod rynnę /ˈfpaʑʥ̑ ˈz‿dɛʃʧ̑u pɔd‿ˈrɨ̃nːɛ/ (v)
ojasta allikkoon
  (przenośnie, przenośnia) znaleźć się w sytuacji jeszcze gorszej niż poprzednia

wpis /fpˈis/ (n)
merkintä
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rejestracja w księdze urzędowej

wpływ /fpwɨf/ (n)
vaikutus
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
vaikuttaa
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
vaikutusvaltainen
  mający duży wpływ, autorytet

wrak /vrak/ (n)
hylky
  resztki uszkodzonego statku lub samolotu;

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
vaikutus, vaikutelma
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrażliwy /vraʒˈlʲivɨ/ (adj)
aistiherkkä
  taki, który ma dużą zdolność do odczuwania i przeżywania emocji
  taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe

wrestling /ˈrɛstlʲĩŋk/ (n)
showpaini
  (sport, sportowy) amerykańska odmiana zapasów z elementami popisów;

wrodzony /vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
synnynnäinen
  właściwy istocie żywej od urodzenia

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
vihamielinen
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
varis, varislintu
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrotycz /ˈvrɔtɨʧ̑/ (n)
pietaryrtti
  (botanika, botaniczny) Tanacetum L., rodzaj roślin należących do rodziny astrowatych;

wrzeciono /vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ/ (n)
värttinä
  (włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
syyskuu
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzos /vʒɔs/ (n)
kanerva
  (botanika, botaniczny) Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca jesienią;

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
nummi
  bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzód /vʒut/ (n)
haavauma
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
varpunen
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
vihollinen
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
keiju, keijukainen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wręczać /ˈvrɛ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
myöntää
  dawać coś komuś, najczęściej do rąk własnych, zwykle w sposób uroczysty lub oficjalny

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
itä
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód

wschodnioafrykański /fsxˌɔdɲʲɔˌafrɨkˈaɲski/ (adj)
itäafrikkalainen
  odnoszący się do Afryki Wschodniej, związany z Afryką Wschodnią

wschodnioazjatycki /fsxˌɔdɲʲɔˌazjatˈɨtski/ (adj)
itäaasialainen
  zamieszkujący, występujący w Azji wschodniej
  związany z Azją wschodnią

wschodnioeuropejski /fsxˌɔdɲʲɔˌɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
itäeurooppalainen
  dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej

wschodnioniemiecki /fsxˌɔdɲʲɔɲʲɛmjˈɛtski/ (adj)
itäsaksalainen
  (geografia, geograficzny) dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech
  dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)

wschodniosłowiański /ˌfsxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
itäslaavilainen
  odnoszący się do Słowian wschodnich (Rosjan, Białorusinów, Ukraińców, Rusinów), związany ze Słowianami wschodnimi, dotyczący wschodniej Słowiańszczyzny

wschodniotimorski /ˌfsxɔdʲɲɔtʲĩˈmɔrsʲci/ (adj)
itätimorilainen
  odnoszący się do Timoru Wschodniego

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
nousta
  wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

wschód /fsxut/ (n)
itä
  (astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
osoittaa
  pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
osoitin, viisari
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;

wskaźnik /ˈfskaʑɲik/ (n)
osoitin
  (informatyka, informatyczny) adres w pamięci
  długi i cienki przedmiot do wskazywania
indikaattori
  (statystyka, statystyczny) liczbowe przedstawienie pewnej wielkości

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
ihana
  cudowny, idealny, doskonały

wspierać /ˈfspʲjɛraʨ̑/ (v)
tukea
  dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
muisto
  obraz przeszłości w pamięci

wspólnota /fspulˈnɔta/ (n)
kommuuni
  grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
yhteinen
  należący lub używany przez kilka osób

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
myötätunto, osanotto
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
sääliä
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współczynnik /fspuwtʃˈɨnɲik/ (n)
kerroin
  (matematyka, matematyczny) wartość stanowiąca mnożnik jakiejś wielkości lub wyrażenia matematycznego
  jeden z czynników oddziałujących

współczynnik załamania /fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa/ (n)
taitekerroin
  (fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku;

współlokator /ˌfspuwlɔˈkatɔr/ (n)
huonetoveri
  ktoś, z kim się wspólnie mieszka

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
yhteistyö
  wspólne działanie kilku podmiotów

współpracować /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
tehdä yhteistyötä
  pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu

współrzędna /fspuwʒˈɛndna/ (n)
koordinaatti
  (matematyka, matematyczny) liczba lub układ liczb określające położenie punktu na linii, na płaszczyźnie, na powierzchni, w przestrzeni

wstrzemięźliwy /fstʃˌɛmjɛ̃ʑlˈivɨ/ (adj)
kohtuullinen, maltillinen
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego

wstrząs /fsṭʃɔ̃w̃s/ (n)
isku
  (medycyna, medyczny) zaburzenia czynności organizmu występujące jako reakcja na ciężkie urazy, następstwo operacji itp.;
  silne, gwałtowne drgnięcie

wstyd /fstɨt/ (n)
häpeä
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
  uczucie onieśmielenia, zażenowania

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
värinauha
  (informatyka, informatyczny) element interfejsu użytkownika, zastępujący tradycyjne menu i paski narzędzi;
  (sport, sportowy) przyrząd używany w gimnastyce artystycznej;
  ozdobny, wąski pasek tkaniny

wstępny /ˈfstɛ̃mpnɨ/ (adj)
alustava
  robiony na początku (wstępie)

wszechmocny /fʃɛxˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
kaikkivaltias
  mający nieograniczoną moc, mogący wszystko

wszechobecność /ˌfʃɛxɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
läsnäolo kaikkialla
  obecność, występowanie wszędzie; cecha tego co wszechobecne

wszechobecny /fʃˌɛxɔbˈɛtsnɨ/ (adj)
kaikkialla läsnä oleva
  obecny wszędzie, występujący wszędzie

wszechstronny /fʃɛxstrˈɔnnɨ/ (adj)
kattava
  obejmujący możliwie jak najwięcej aspektów czegoś

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
maailmankaikkeus
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
kaikki
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
kaikki tiet vievät Roomaan
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
kaikkensa
  ogół rzeczy i spraw

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
kaikkialle, kaikkialla
  do każdego miejsca
kaikkialla
  w każdym miejscu

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
tiistai
  drugi dzień tygodnia

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
pistoke
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;

wujek /ˈvujɛk/ (n)
eno
  brat matki

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
tulivuori
  miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)

wulwodynia /vˌulvɔdˈɨɲʲa/ (n)
vulvodynia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie;

wy /vɨ/ (personalPronoun)
te
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
valkaisuaine
  (chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
valita
  dokonywać wyboru

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
huomattava
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
äänestäjä
  osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu/wyborach

wyborczy /vɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
vaali
  taki, który dotyczy wyborów i wyborców; związany z wyborami i wyborcami

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
vaalit, vaali
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;

wybredny /vɨˈbrɛdnɨ/ (adj)
nirso
  taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
rannikko
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybuchowy /ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (adj)
räjähdysherkkä
  taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej

wybór /ˈvɨbur/ (n)
valinta
  wybranie jednej z wielu możliwości

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
kasvatus
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie

wychowanie fizyczne /ˌvɨxɔˈvãɲɛ fʲiˈzɨʧ̑nɛ/ (n)
liikunta
  (edukacja, edukacyjny) (sport, sportowy) dział pedagogiki zajmujący się badaniem, analizą i konstruowaniem programu wychowania i rozwoju fizycznego człowieka;

wycie /ˈvɨʨ̑ɛ/ (n)
ulvonta
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyć

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
ekskursio
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
tuulilasinpyyhin
  (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność;
kynnysmatto, ovimatto
  mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wyciąg /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
traktio
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne stosowane w ortopedii do nastawiania złamań i zwichnięć, korygowania zniekształceń i wad postawy (np. skrzywienia kręgosłupa);

wyciąg krzesełkowy /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/ (n)
tuolihissi
  rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
saavutus
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydalać /vɨdˈalatɕ/ (v)
ulostaa
  (biologia, biologiczny) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii

wydanie /vɨˈdãɲɛ/ (n)
painos
  (drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
tapahtuma
  to, co się stało
  ważne dokonanie związane z jakąś dziedziną

wydarzyć się /vɨˈdaʒɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
tapahtua
  wystąpić jako rzeczywiste zjawisko

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
kirjankustantamo
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydech /vˈɨdɛx/ (n)
uloshengitys
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wydalenia powietrza z układu oddechowego na zewnątrz ustroju

wydma /ˈvɨdma/ (n)
dyyni
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydra /ˈvɨdra/ (n)
saukko
  (zoologia, zoologiczny) (Lutrinae), ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wydrzyk /vˈɨdʒɨk/ (n)
kihu
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Stercorarius

wydrzyk ostrosterny /vˈɨdʒɨk ˌɔstrɔstˈɛrnɨ/ (n)
merikihu
  (ornitologia, ornitologiczny) Stercorarius parasiticus, gatunek ptaka z rodzaju wydrzyków;

wydział /ˈvɨʥ̑aw/ (n)
tiedekunta
  dział wyższej uczelni obejmujący określoną dziedzinę

wydziedziczyć /ˌvɨʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
jättää perinnöttä
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pozbawić praw do dziedziczenia, do przysługującego spadku

wydzielina /vˌɨdʑɛlˈina/ (n)
erite
  (biologia, biologiczny) substancja fizjologiczna produkowana przez komórki gruczołowe
  (medycyna, medyczny) wyciek substancji powstających w stanie chorobowym

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
ulkonäkö
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
näyttää
  mieć dany wygląd

wygnaniec /vɨɡnˈaɲʲɛts/ (n)
maanpakolainen
  ktoś skazany na wygnanie, wypędzony

wygoda /vɨɡˈɔda/ (n)
kätevyys
  coś ułatwiającego wykonywanie jakichś czynności

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
selittää
  czynić coś zrozumiałym

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
selitys
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjec /ˈvɨjɛʦ̑/ (n)
mölyapina
  (zoologia, zoologiczny) Alouatta, południowoamerykańska małpa o donośnym głosie;

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
poikkeus
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu

wyjątkowo /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
poikkeuksellisen
  niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko
  w sposób szczególny, nadzwyczajny

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
erikoinen, erinomainen
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
uloskäynti, ulospääsy
  droga lub otwór, którym się wychodzi

wyjść po angielsku /ˈvɨjɕʨ̑ ˌpɔ‿ãŋʲˈɟɛlsku/ (v)
lähteä bundelle
  wymknąć się ukradkiem, nie żegnając się z nikim; wyjść tak, by nikt tego nie zauważył

wyka /vˈɨka/ (n)
virna
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych;

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
hammastikku
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykonalność /ˌvɨkɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
käyttökelpoisuus
  cecha tego, co jest wykonalne, co da się wykonać

wykonawczy /ˌvɨkɔ̃ˈnafʧ̑ɨ/ (adj)
liikkeenjohdollinen
  związany z wykonywaniem, dotyczący wykonywania czegoś

wykrywacz kłamstw /vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf/ (n)
valheenpaljastin
  (potocznie, potoczny) wariograf, poligraf

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
huudahdussana, interjektio
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
huutomerkki
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
koulutus
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
erkkeri
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykład /ˈvɨkwat/ (n)
luento
  dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat

wykładać /vɨˈkwadaʨ̑/ (v)
luennoida
  uczyć czegoś, prowadzić wykłady

wylać dziecko z kąpielą /ˈvɨlaʥ̑ ˈːɛʦ̑kɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃/ (v)
heittää lapsi pesuveden mukana
  (związek frazeologiczny) chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
vaatia
  potrzebować czegoś, uznawać coś za niezbędne
  żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się

wymiana /vɨ̃ˈmʲjãna/ (n)
vaihtaminen
  otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego

wymiar /ˈvɨ̃mʲjar/ (n)
dimensio
  (matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni;

wymieniać /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
vaihtaa
  dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego

wymiennik ciepła /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
lämmönsiirrin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;

wymiociny /ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
oksennus
  to, czym się wymiotuje

wymiotować /ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
oksentaa
  (fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
utare
  (zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
ääntäminen, ääntämys
  sposób artykulacji dźwięków mowy;

wymyślić /vɨ̃ˈmɨɕlʲiʨ̑/ (v)
keksiä
  uroić coś sobie

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
vuokrata
  korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę

wynalazca /ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a/ (n)
keksijä
  autor wynalazku, ten, który coś wynalazł

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
keksintö
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć /vɨnˈalɛɕtɕ/ (v)
keksiä
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynik /ˈvɨ̃ɲik/ (n)
tilanne
  (sport, sportowy) stan spotkania/meczu

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
mielikuvitus
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
tapaturma
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał

wypełnienie /ˌvɨpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
täyte
  (stomatologia, stomatologiczny) (zobacz) plomba

wyposażać /vˌɨpɔsˈaʒatɕ/ (v)
varustaa
  dostarczać coś potrzebnego do funkcjonowania

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
ale
  (handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wypukły /vɨˈpukwɨ/ (adj)
kupera
  łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś

wyrastać /vɨrˈastatɕ/ (v)
kasvaa pois
  rosnąc, utracić pewne cechy, upodobania

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
lauseke
  (informatyka, informatyczny) fragment kodu programu dający w wyniku wartość
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) ciąg symboli matematycznych zgodny z regułami notacji matematycznej
ilmaus
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
tuomio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;

wyrozumiały /vˌɨrɔzumjˈawɨ/ (adj)
myötätuntoinen
  podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
ponnistaminen
  wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
korkea
  mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)
korkea, pitkä
  mający duży wymiar pionowy

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
korkeajännitys
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysoko /vɨˈsɔkɔ/ (adv)
hyvin
  (odprzymiotnikowy) → wysoki

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
korkeus
  wymiar pionowy czegoś

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
saari
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wyspiarz /ˈvɨspʲjaʃ/ (n)
saarelainen
  mieszkaniec wyspy

wysportowany /vˌɨspɔrtɔvˈanɨ/ (adj)
atleettinen
  świadczący o sprawności fizycznej dzięki uprawianiu sportu

wystarczający /vˌɨstartʃajˈɔntsɨ/ (adj)
riittävä
  dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom

wystawa /vɨˈstava/ (n)
näyttely
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

wystawać /vɨˈstavaʨ̑/ (v)
kohota
  być częściowo widocznym spoza lub z wnętrza czegoś

wystrój /vˈɨstruj/ (n)
lavastus
  (architektura, architektoniczny) całokształt elementów zdobiących obiekt na zewnątrz lub wewnątrz

występ /ˈvɨstɛ̃mp/ (n)
kieleke
  to, co wystaje, sterczy poza obręb czegoś

występować /ˌvɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
esiintyä
  odgrywać rolę (w teatrze, filmie)

wysypka /vɨsˈɨpka/ (n)
ekseema
  (medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby

wyszukany /vˌɨʃukˈanɨ/ (adj)
hienostunut
  mający szczególne cechy, rzadko spotykany

wysłannik /vɨˈswãɲːik/ (n)
edustaja
  osoba wysłana dokądś w określonym celu

wytrawny /vɨtrˈavnɨ/ (adj)
kuiva
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o napojach alkoholowych, rzadziej o potrawach: niesłodki

wytrwałość /vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑/ (n)
hellittämättömyys
  konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś

wytrych /vˈɨtrɨx/ (n)
tiirikka
  (technologia, technika, techniczny) zakrzywiony pręt zastępujący klucze, którym otwiera się zamki

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
haastattelu
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wyznacznik /vɨˈznaʧ̑ʲɲik/ (n)
determinantti
  (matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych;
  to, co wyznacza coś lub wskazuje na coś

wyzwanie /vɨˈzvãɲɛ/ (n)
haaste
  trudne zadanie, nowa sytuacja wymagająca zmierzenia się z nią

wyć /vɨʨ̑/ (v)
ulvoa
  o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach) wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć

wyścig /ˈvɨɕʨ̑ik/ (n)
kilpa
  (sport, sportowy) zawody, w których usiłuje się wyprzedzić pozostałych zawodników, stara się być szybszym od nich;

wyścig w workach /ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax/ (n)
pussijuoksu, kenguruhyppely
  (sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku

wyśmiewać /vɨɕmʲˈɛvatɕ/ (v)
ivata
  ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady

wyświetlacz /vɨˈɕfʲjɛtlaʧ̑/ (n)
monitori
  tablica informacyjna lub moduł urządzenia elektronicznego, który świecąc podaje informacje

wyż /vˈɨʃ/ (n)
korkeapaine
  (meteorologia, meteorologiczny) obszar podwyższonego ciśnienia atmosfery;

wyżeł /ˈvɨʒɛw/ (n)
kanakoira
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski z charakterystyczną stójką;

wzajemnie /vzaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
molemminpuolisesti
  jeden drugiego, jeden drugiemu

wzajemny /vzaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
keskinäinen
  dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

wzdręga /ˈvzdrɛ̃ŋɡa/ (n)
sorva
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych;

wzdręga grecka /ˈvzdrɛ̃ŋɡa ˈɡrɛʦ̑ka/ (n)
kreikansorva
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius graecus, endemiczny gatunek ryby z rodziny karpiowatych z jeziora Iliki w centralnej Grecji;

wzdłuż /vzdwuʃ/ (preposition)
pitkin
  …informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu

względność /ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
suhteellisuus
  zależność czegoś od różnych czynników

wzgórze /ˈvzɡuʒɛ/ (n)
talamus
  (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;

wzmianka /ˈvzmʲjãnka/ (n)
maininta
  krótka informacja o czymś, napomknięcie

wzniosły /vzɲʲˈɔswɨ/ (adj)
ylevä
  odznaczający się szlachetnością dążeń

wzrost /vzrɔst/ (n)
korkeus
  wysokość człowieka, rzadziej zwierzęcia
kasvu
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszenie /vzruʃˈɛɲʲɛ/ (n)
tunne, tunnekuohu
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzwód /vzvˈut/ (n)
erektio, jäykistyminen
  (fizjologia, fizjologiczny) podniesienie się, powiększenie i usztywnienie prącia umożliwiające odbycie stosunku płciowego

wzór /vzur/ (n)
esikuva
  kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
  model służący jako przykład do powielania w produkcji
kaava
  sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego

wódka /ˈvutka/ (n)
viina, vodka
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wójcik zielony /vˈujtɕiɡ ʑɛlˈɔnɨ/ (n)
idänuunilintu
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochiloides, gatunek ptaka z rodzaju świstunek;

wózek /ˈvuzɛk/ (n)
ostoskärry
  mały pojazd kołowy;

wózek dziecięcy /vˈuzɛɡ dʑɛtɕˈɛntsɨ/ (n)
lastenvaunut
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
pyörätuoli
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.

wózek sklepowy /ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/ (n)
ostoskärryt
  (handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wózek widłowy /ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ/ (n)
haarukkatrukki
  (motoryzacja) niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy;

wół /vuw/ (n)
härkä
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑/ (v)
haistaa
  badać zapach nozdrzami

wąsatka /vɔ̃sˈatka/ (n)
viiksitimali
  (ornitologia, ornitologiczny) (Panurus biarmicus) niewielki ptak przypominający sikorę;

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
kapea
  mający niewielką szerokość

wąsko /ˈvɔ̃w̃skɔ/ (adv)
juuri
  (przysłówek) od: wąski

wątek /ˈvɔ̃ntɛk/ (n)
säie
  (informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);
kude
  sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ
juoni
  w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym - wydarzenia dotyczące jednej postaci, składające się na akcję;

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
epäillä
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
epäilys, epäily
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
maksa
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątrobianka /ˌvɔ̃ntrɔˈbʲjãnka/ (n)
maksamakkara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (potocznie, potoczny) kiszka wątrobiana

wątły /vˈɔntwɨ/ (adj)
hauras
  słabego zdrowia
mitätön
  słabej budowy

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
käärme
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
haistaminen
  zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;

wędka /ˈvɛ̃ntka/ (n)
onki
  sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;

wędkarstwo /vɛ̃ntˈkarstfɔ/ (n)
onginta
  rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę;

wędkarz /ˈvɛ̃ntkaʃ/ (n)
onkija
  osoba łowiąca ryby na wędkę

wędrować /vɛ̃nˈdrɔvaʨ̑/ (v)
patikoida
  przebywać długą drogę skądś dokądś

wędrowiec /vɛndrˈɔvʲɛts/ (n)
vaeltaja
  ktoś, kto wędruje, porusza się pieszo

wędrowny /vɛ̃nˈdrɔvnɨ/ (adj)
kuljeskeleva
  odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce

wędzić /vˈɛɲdʑitɕ/ (v)
savustaa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu

wędzony /vɛndʑˈɔnɨ/ (adj)
savustettu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
hiili
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
hiili, kivihiili
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel brunatny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/ (n)
ruskohiili
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;

węgiel drzewny /vˈɛŋɡʲɛl dʒˈɛvnɨ/ (n)
puuhiili
  (chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi

węgiel kamienny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
kivihiili
  (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;
  opał z węgla (1.1)

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
unkarilainen, unkari
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (n)
unkari
  ugrofiński język używany przez Węgrów;

węgierskojęzyczny /vɛ̃ŋʲˈɟɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
unkarinkielinen
  posługujący się językiem węgierskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem węgierskim
  udostępniany, spisany, utrwalony lub stworzony w języku węgierskim

węglan /ˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
karbonaatti
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego;

węglan litu /ˈvɛ̃ŋɡlãn ˈlʲitu/ (n)
litiumkarbonaatti
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól litowa kwasu węglowego, bezwonny, krystaliczny, biały proszek, stosowany w produkcji gotowych zapraw budowlanych i jako lek przeciwdepresyjny;

węglarz /ˈvɛ̃ŋɡlaʃ/ (n)
hiilimies
  ktoś, kto zajmuje się handlem węglem lub jego dowozem

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
hiilihydraatti
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór /vˌɛŋɡlɔvˈɔdur/ (n)
hiilivety
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
ankerias
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węszyć /vˈɛ̃ʃɨtɕ/ (v)
haistaa
  szukać czegoś po zapachu, wyczuwając to węchem

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
solmu
  (marynarka) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka służąca do określania prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w meteorologii używana do określania prędkości wiatrów;
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;

węzeł gordyjski /ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/ (n)
Gordionin solmu
  zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem

wężówka /vɛ̃ʒˈufka/ (n)
käärmekaula
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Anhingidae;

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
hallitsija
  osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
valta
  relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
omaisuus
  prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
  rzecz posiadana przez kogoś
  właściwość, cecha

własny /ˈvwasnɨ/ (adj)
oma
  będący w czyimś wyłącznym posiadaniu

właz /vwas/ (n)
kulkuaukko
  otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
omistaja
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (particle)
oikeastaan
  partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi

właściwy /vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
kelpo
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

włochatka /vwɔˈxatka/ (n)
helmipöllö
  (ornitologia, ornitologiczny) Aegolius funereus, gatunek średniej wielkości sowy, zamieszkujący północne lasy typu tajgi;

włos /vwɔs/ (n)
hius, karva
  nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
italialainen, italia
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
italia, italialainen
  język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włoskość /ˈvwɔskɔɕʨ̑/ (n)
italialaisuus
  typowo włoski charakter czegoś, kogoś

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
tukka
  owłosienie głowy ludzkiej

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
keihäs
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włókno /ˈvwuknɔ/ (n)
kuitu
  jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
kytkeä
  uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej

włącznie /vwˈɔntʃɲʲɛ/ (particle)
mukaan lukien
  …oznaczająca, że wyrażony na końcu zdania element również należy do przedstawianej całości

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
vesikauhu, raivotauti
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

wślizg /fʲɕlʲisk/ (n)
liukutaklaus
  (sport, sportowy) w piłce nożnej manewr mający na celu odebranie piłki przeciwnikowi, polegający na wykonaniu po murawie ruchu ślizgowego nogami w kierunku piłki

yeti /ˈjɛtʲi/ (n)
jeti
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach;

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
kanssa
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość

z całego serca /s‿ʦ̑aˈwɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a/ (adv)
täysin rinnoin
  całym sobą, całkowicie, angażując wszystkie swoje uczucia

z pewnością /s pɛvnˈɔɕtɕɔ̃/ (adv)
varmasti
  (książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie

z poważaniem /ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m/ (idiom)
kunnioittavasti
  formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
vuoksi
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z powrotem /s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/ (adv)
takaisin
  ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem

z tyłu /s tˈɨwu/ (adv)
taakse
  od przeciwnej strony niż przód

za /za/ (preposition)
takana
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem

za darmo /za dˈarmɔ/ (adv)
ilman
  bezpłatnie, gratis

za granicą /ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
ulkomailla
  poza granicami kraju

za kratkami /ˌza‿kratˈkãmʲi/ (idiom)
kalterien takana
  (potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie

zabawa /zaˈbava/ (n)
peli
  ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabawka /zaˈbafka/ (n)
lelu, leikkikalu
  rzecz służąca do zabawy;

zabawny /zaˈbavnɨ/ (adj)
hassu
  o wesołym usposobieniu
  wywołujący rozbawienie, śmiech

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
kieltää
  nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś

zaburzenie /ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
häiriö
  nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabójca /zaˈbujʦ̑a/ (n)
tappaja
  ktoś, kto zabił lub zabija

zabójstwo honorowe /zabˈujstfɔ xˌɔnɔrˈɔvɛ/ (n)
kunniamurha
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zabójstwo popełniane przez bliską osobę z rodziny ofiary motywowane chęcią „zmycia hańby”, spowodowanej uznawanym za rzekomo niewłaściwe zachowanie członka tejże rodziny;

zachmurzenie /ˌzaxmuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
pilvisyys
  (meteorologia, meteorologiczny) stopień pokrycia nieba przez chmury;

zachodni /zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
läntinen
  mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód

zachodnioeuropejski /zˌaxɔdɲʲˌɔɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
länsieurooppalainen
  odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią

zachodzić /zaˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
laskea
  o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
sairastua
  stać się chorym, popaść w chorobę

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
käytös
  sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;

zachować zimną krew /zaˈxɔvaʥ̑ ˈʑĩmnɔ̃w̃ ˈkrɛf/ (v)
pitää pää kylmänä
  (związek frazeologiczny) mieć spokojny umysł, być opanowanym, nie denerwować się mimo niebezpieczeństwa lub ciężkiej, trudnej sytuacji

zachwyt /ˈzaxfɨt/ (n)
hämmästys
  podziw często wyrażony miną, gestem, słowem

zachód /ˈzaxut/ (n)
länsi
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
auringonlasku
  chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem
vaiva
  trud, wysiłek, starania

zachód księżyca /zˈaxut kɕɛ̃ʒˈɨtsa/ (n)
kuun lasku
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
auringonlasku
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
ahkera
  pragnący więcej niż potrzebuje

zacier /zˈatɕɛr/ (n)
mäski
  (spożywczy) fermentująca mieszanina na wódkę

zaczepiać /zatʃˈɛpʲatɕ/ (v)
tiukata
  zatrzymywać kogoś, podejmując relację

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
alkaa, aloittaa
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności
alkaa
  mieć swój początek

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
tehtävä
  coś, co należy wykonać

zadawać /zaˈdavaʨ̑/ (v)
antaa tehtäväksi
  nakazywać komuś coś robić

zadowalający /zˌadɔvˌalajˈɔntsɨ/ (adj)
tyydyttävä, riittävä
  wystarczająco dobry

zadowalać /ˌzadɔˈvalaʨ̑/ (v)
tyydyttää
  zaspokajać potrzeby, odpowiadać czyimś upodobaniom

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
tyytyväinen
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zadupie /zaˈdupʲjɛ/ (n)
persereikä
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) miasteczko ze słabo rozwiniętą komunikacją, handlem itp.

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
arvoitus
  gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;

zaganiacz /zaˈɡãɲaʧ̑/ (n)
kultarinta
  (ornitologia, ornitologiczny) Hippolais icterina, drobny ptak śpiewający;

zaganiacz szczebiotliwy /zaˈɡãɲaʧ̑ ˌʃʧ̑ɛbʲjɔˈtlʲivɨ/ (n)
taiturikultarinta
  (ornitologia, ornitologiczny) (Hippolais polyglotta) gatunek ptaka zamieszkującego południowo-zachodnią część Europy i północno-zachodnie krańce Afryki, który zatalatuje do Polski, gdzie jest objęty ścisłą ochroną gatunkową;

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
ulkomaa
  terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
uhka
  coś, co jest niebezpieczne

zagrożony /zˌaɡrɔʒˈɔnɨ/ (adj)
erittäin uhanalainen
  taki, któremu coś grozi

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
pronomini, asemo
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
ossessiivipronominit
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
kiinnostus
  zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (adj)
kiinnostunut
  taki, którego dotyczy lub obchodzi poruszana sprawa

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (n)
kiinnostunut
  osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa

zajmować /zajˈmɔvaʨ̑/ (v)
varata
  użytkować pomieszczenie

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
jänis
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami;

zajączek /zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
jäniksenpoika
  mały lub młody zając
  (zdrobniale) od: zając

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
kiireinen
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakaz /ˈzakas/ (n)
kielto
  zabronienie czegoś komuś

zakazany owoc /ˌzakaˈzãnɨ ˈɔvɔʦ̑/ (n)
kielletty hedelmä
  (przenośnie, przenośnia) coś zakazanego, zabronionego; kontakt z tym jest miły, lecz grozi poważnymi konsekwencjami

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
infektio
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
rakastunut
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakochiwać się /zˌakɔçˈivatɕ ɕɛ/ (v)
rakastua
  zaczynać odczuwać do kogoś miłość

zakon /ˈzakɔ̃n/ (n)
lahko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie religijne lub świeckie związane ślubami, żyjące według ściśle określonych reguł;

zakonnica /ˌzakɔ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
nunna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini zakonu żeńskiego

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
munkki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
sakaristo, sakasti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;

zakrzep /zˈakʃɛp/ (n)
veritulppa
  (medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
mutka
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakupoholik /zˌakupɔxˈɔlik/ (n)
himoshoppailija
  osoba uzależniona od robienia zakupów

zakupy /zaˈkupɨ/ (n)
ostos
  czynność kupowania

zakurzony /zˌakuʒˈɔnɨ/ (adj)
pölyinen
  pokryty kurzem; z widoczną warstwą, warstewką kurzu

zakwaterowanie /zˌakfatˌɛrɔvˈaɲʲɛ/ (n)
majoitus
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakąska /zaˈkɔ̃w̃ska/ (n)
alkupala
  potrawa, niewielkie danie podawane przed głównym posiłkiem lub do wódki

zakład /ˈzakwat/ (n)
veto
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
kirjanmerkki
  (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
panttivanki
  osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zakłócenie /ˌzakwuˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
hajaannus
  niepożądany sygnał zaburzający pracę czegoś

zalać /zˈalatɕ/ (v)
hukuttaa
  lejąc płyn przykryć nim coś, pogrążyć w nim, wypełnić nim coś

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
etu
  dodatnia cecha charakteru
  cecha podwyższająca wartość przedmiotu

zależeć /zaˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
riippua
  być uwarunkowanym

zależność /zaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
riippuvuus
  uzależnienie, bycie zależnym, niesamodzielnym

zaliczka /zaˈlʲiʧ̑ka/ (n)
ennakko
  część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności

zamach /ˈzãmax/ (n)
attentaatti
  targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
vallankaappaus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zamarzać /zãˈmarzaʨ̑/ /zãˈmaʒaʨ̑/ (v)
jähmettyä
  (fizyka, fizyczny) przechodzić ze stanu ciekłego w stan stały

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
linna
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
lukko
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
vetoketju
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
aikomus
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast /ˈzãmʲjast/ (conjunction)
asemasta
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
asemasta
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
aikoa
  planować coś, mieć intencję coś zrobić

zamieć /ˈzãmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
lumimyrsky, tuisku
  (meteorologia, meteorologiczny) śnieg podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr;

zamknięty /zãˈmʲcɲɛ̃ntɨ/ (adj)
kiinni
  bez dostępu, odizolowany

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
sulkea
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno

zamorski /zãˈmɔrsʲci/ (adj)
merentakainen
  taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem

zamożny /zãˈmɔʒnɨ/ (adj)
varakas
  dysponujący dużym majątkiem

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
pakastin
  urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamsz /zãmʃ/ (n)
mokka
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej);

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
tilaus
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamówić /zãˈmuvʲiʨ̑/ (v)
tilata
  zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.

zanieczyszczenie /ˌzãɲɛʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
saaste
  stan bycia zanieczyszczonym

zanim /ˈzãɲĩm/ (conjunction)
edellä
  przed jakimś wydarzeniem

zaokrąglać /zˌaɔkrˈɔŋɡlatɕ/ (v)
pyöristyä
  (matematyka, matematyczny) zmniejszyć liczbę miejsc dziesiętnych

zaopatrzenie /ˌzaɔpaˈṭʃɛ̃ɲɛ/ (n)
hankinta
  dostarczenie komuś potrzebnych mu rzeczy

zapach /ˈzapax/ (n)
haju
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
tulehdus
  (medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;

zapalenie okrężnicy /zˌapalˈɛɲʲɛ ˌɔkrɛ̃ʒɲˈitsɨ/ (n)
paksunsuolen tulehdus, koliitti
  (medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
keuhkoputkentulehdus
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
keuhkokuume, pneumonia
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie spojówek /zˌapalˈɛɲʲɛ spɔjˈuvɛk/ (n)
sidekalvontulehdus
  (medycyna, medyczny) choroba oczu;

zapalić /zaˈpalʲiʨ̑/ (v)
sytyttää
  wzniecić ogień

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
sytytin, tupakansytytin
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapałka /zaˈpawka/ (n)
tulitikku
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapaść /ˈzapaɕʨ̑/ (n)
kollapsi
  (medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi

zapiekanka /ˌzapʲjɛˈkãnka/ (n)
laatikko
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie zapiekane w piekarniku, składającego się z różnych składników;

zapinać /zaˈpʲĩnaʨ̑/ (v)
napittaa
  łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp.

zapis nutowy /zˈapis nutˈɔvɨ/ (n)
nuottiviivasto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym

zapisywać /ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
kirjata
  (informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci

zaplecze /zaplˈɛtʃɛ/ (n)
huoltotilat
  pomieszczenie pomocnicze

zapobiegać /ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
ehkäistä
  nie dopuścić (do czegoś), nie pozwolić (na coś), zabezpieczyć się (przed czymś)

zapominalski /zˌapɔminˈalski/ (adj)
huonomuistinen, muistamaton
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
unohtaa
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś

zapożyczenie /ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
lainasana
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
kutsua
  proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny
  zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
kutsu
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia

zapytać /zaˈpɨtaʨ̑/ (v)
kysyä
  zadać pytanie

zapłata /zaˈpwata/ (n)
korvaus
  należność za coś

zapłodnienie /zˌapwɔdɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
hedelmöitys
  (biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem

zapłon /zˈapwɔn/ (n)
syttyminen
  (fizyka, fizyczny) (motoryzacja) układ umożliwiający (1.1)

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
tienata
  dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaratusztrianizm /ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
zarathustralaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zaraźliwy /zˌaraʑlˈivɨ/ (adj)
tarttuva
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami

zarodek /zaˈrɔdɛk/ (n)
sikiö
  (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty

zarost /ˈzarɔst/ (n)
kasvojen karvoitus
  owłosienie w dolnej części twarzy

zarozumiały /ˌzarɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
itserakas
  mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
moite
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarządzanie /ˌzaʒɔ̃nˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
hallinto
  sprawowanie nad czymś zarządu

zaręczyny /zˌarɛntʃˈɨnɨ/ (n)
kihlaus
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada /zaˈsada/ (n)
emäs
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
periaate
  reguła rządząca czymś

zasadzka /zaˈsaʦ̑ka/ (n)
tuliylläkkö
  pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy

zasiek /ˈzaɕɛk/ (n)
murros
  (wojskowość, wojskowy) zapora lub ogrodzenie z drutu kolczastego, zwykle prowizoryczne

zasilacz /zaˈɕilaʧ̑/ (n)
teholähde
  urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia

zasięg /ˈzaɕɛ̃ŋk/ (n)
kantama
  obszar występowania lub działania jakiegoś zjawiska albo czyjegoś wpływu

zaskakiwać /zˌaskakˈivatɕ/ (v)
yllättää
  sprawiać niespodziankę

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
rantakäärme
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zaspać /ˈzaspaʨ̑/ (v)
nukkua pommiin
  obudzić się później niż się zamierzało, nie obudzić się na czas

zastawka /zastˈafka/ (n)
läppä
  (anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu

zastrzyk /ˈzasṭʃɨk/ (n)
injektio
  (medycyna, medyczny) zabieg bezpośredniego wprowadzenie do organizmu leku za pomocą igły

zaszczyt /ˈzaʃʧ̑ɨt/ (n)
kunnia
  coś, co jest powodem do dumy; wyróżnienie, docenienie

zasób /ˈzasup/ (n)
resurssi
  posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności
  (informatyka, informatyczny) obiekt lub inne dobro do którego proces może mieć przez pewien czas wyłączny dostęp

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
verho
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasługa /zaˈswuɡa/ (n)
ansio
  godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
lahti
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator /zˈatɔr/ (n)
embolia
  (medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep

zatrucie /zatrˈutɕɛ/ (n)
myrkytys
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zatrucie pokarmowe /zatrˈutɕɛ pˌɔkarmˈɔvɛ/ (n)
ruokamyrkytys
  (medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrudniony /zˌatrudɲʲˈɔnɨ/ (adj)
virkailija
  mający zatrudnienie

zatrudniony /zˌatrudɲʲˈɔnɨ/ (n)
virkailija
  człowiek posiadający zatrudnienie

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
luottamus
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
huomata
  dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku
  zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
sisältö
  ilość jakiegoś składnika w czymś

zawał serca /ˈzavaw ˈsɛrʦ̑a/ (n)
sydäninfarkti
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego;

zawias /zˈavʲas/ (n)
sarana
  (technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
sisältää
  mieć coś wewnątrz siebie; mieć coś za składnik siebie, składać się

zawieszenie broni /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
aselepo
  umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach;

zawietrzna /zaˈvʲjɛṭʃna/ (n)
lee
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta przeciwna do tej, na którą wieje wiatr

zawietrzny /zaˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
leenpuoleinen
  (geografia, geograficzny) / (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) znajdujący się po przeciwnej stronie niż ta, na którą wieje wiatr

zawilec /zaˈvʲilɛʦ̑/ (n)
vuokko
  (botanika, botaniczny) Anemone L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
huimaus
  (medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawstydzony /ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
häpeissään
  odczuwający zawstydzenie, wstyd

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
aina
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawód /ˈzavut/ (n)
ammatti
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze

zawór /ˈzavur/ (n)
venttiili
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów;

zawór bezpieczeństwa /ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
varoventtiili
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
kateellinen
  odczuwający zazdrość o coś; taki, który chce mieć coś całkowicie na własność
mustasukkainen
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku

zazdrościć /zazdrˈɔɕtɕitɕ/ (v)
kadehtia
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
mustasukkaisuus
  podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
kateus
  uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona

zazdrość o członek /zˈazdrɔɕtɕ ɔ tʃwˈɔnɛk/ (n)
peniskateus
  (psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego;

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
tavallinen
  w większości przypadków

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
pimennys
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

założyciel /zˌawɔʒˈɨtɕɛl/ (n)
perustaja
  ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
liite
  plik dołączony do wiadomości e-mail
  dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum

zaświaty /zaˈɕfʲjatɨ/ (n)
manala
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli

zbawić /zbˈavitɕ/ (v)
pelastaa
  wyciągnąć kogoś z opresji, uratować

zbieg /zbʲjɛk/ (n)
yhtymäkohta
  miejsce styku, zbliżenia się (np. żył wodnych, żył kruszcowych w skale, tras kolejowych, drogowych)

zbieg okoliczności /ˈzbʲjɛk ˌɔkɔlʲiʧ̑ˈnɔɕʨ̑i/ (n)
yhteensattuma
  przypadkowe, równoczesne nastąpienie dwóch lub więcej wydarzeń pozostających w pewnej relacji do siebie

zbieżność /zbjˈɛʒnɔɕtɕ/ (n)
suppeneminen
  schodzenie się w jednym punkcie

zbieżny /zbjˈɛʒnɨ/ (adj)
suppeneva
  zbiegający się w jednym punkcie

zbiornik /ˈzbʲjɔrʲɲik/ (n)
säiliö
  przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów

zbiór /zbʲjur/ (n)
joukko
  (matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
kokoelma
  zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś

zboczeniec /zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
pervo
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
vilja
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
rikos
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
sotarikos
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz /zbrˈɔdɲʲaʃ/ (n)
rikollinen
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
haarniska
  (historia, historyczny, historycznie) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zdalny /ˈzdalnɨ/ (adj)
etä-
  (technologia, technika, techniczny) taki, który może być przeprowadzany na odległość

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
lause, virke
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)

zdanie podrzędne /ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ/ (n)
sivulause
  (gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
tapahtuma
  (informatyka, informatyczny) zapis zajścia w systemie komputerowym określonej sytuacji;
  (matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu;
  coś, co miało miejsce; co zdarzyło się

zdecydować /ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
päättää
  podjąć decyzję

zderzacz /zdˈɛʒatʃ/ (n)
törmäytin
  urządzenie, które ma za zadanie coś zderzać

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
pehmike
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zdesperowany /ˌzdɛspɛrɔˈvãnɨ/ (adj)
epätoivoinen
  taki, który stracił nadzieję na coś, jest ogarnięty desperacją

zdobycz /ˈzdɔbɨʧ̑/ (n)
saalis
  ofiara upolowana przez drapieżnika, myśliwego lub wędkarza

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
kyky
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności
  naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
kykenevä, pystyvä
  będący w stanie wykonać określoną czynność
taitava
  taki, który ma talent, zdolności; jest uzdolniony

zdrada /ˈzdrada/ (n)
petos
  działanie na szkodę narodu lub kraju

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
pettää
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
deminutiivi, diminutiivi
  (gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
terveys
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
terve
  dobry dla zdrowia
terve, terveellinen, hyvinvoipa
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze

zebra /ˈzɛbra/ (n)
seepra
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
tuulenhenkäys, leuto länsituuli
  (meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
kello
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
aurinkokello
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
kello, rannekello
  niewielkich rozmiarów zegar

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
kelloseppä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków;

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
kosto
  odwet za krzywdy

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
zeniitti
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
nolla
  liczba 0;

zerowy /zɛˈrɔvɨ/ (adj)
nollas
  identyfikowany przez zero; taki, który w określonym porządku liczenia poprzedza pierwszy

zerwać /ˈzɛrvaʨ̑/ (v)
erota
  (potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś

zespół /ˈzɛspuw/ (n)
oireyhtymä
  (medycyna, medyczny) występowanie wad wrodzonych, urazów lub objawów chorobowych w charakterystycznym zestawieniu;
yhtye
  grupa muzyków występująca razem na scenie
ryhmä
  grupa osób realizująca wspólny cel;

zespół Aspergera /zˈɛspuw ˌaspɛrɡˈɛra/ (n)
Aspergerin oireyhtymä
  łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;

zespół Downa /zˈɛspuw dˈawna/ (n)
Downin oireyhtymä
  (medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21;

zespół Guillaina-Barrégo /zˈɛspuw ɡˌuillaˈinabarˈɛɡɔ/ (n)
Guillain-Barrén oireyhtymä
  (medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;

zespół Sjögrena /zˈɛspuw sjɛɡrˈɛna/ (n)
Sjögrenin oireyhtymä, Sjögrenin syndrooma
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zespół kanału nadgarstka /ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/ (n)
rannekanavaoireyhtymä
  (medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka

zespół lęku uogólnionego /zˈɛspuw lˈɛŋku ˌuɔɡˌulɲʲɔnˈɛɡɔ/ (n)
yleistynyt ahdistuneisuushäiriö
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie, któremu towarzyszy obecność uporczywego lęku nie wiążącego się z żadnym określonym czynnikiem;

zespół napięcia przedmiesiączkowego /ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ/ (n)
kuukautisia edeltävä oireyhtymä, premenstruaalisyndrooma
  (medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia;

zespół policystycznych jajników /zˈɛspuw pˌɔlitsɨstˈɨtʃnɨx jajɲˈikuf/ (n)
munasarjojen monirakkulaoireyhtymä
  (medycyna, medyczny) zaburzenie endokrynne dotykające kobiety w wieku reprodukcyjnym;

zestaw /ˈzɛstaf/ (n)
lajitelma
  całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
vihko
  (szkolnictwo, szkolny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zet /zɛt/ (n)
tseta
  nazwa litery z, trzydziestej litery polskiego alfabetu

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
ulko-
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez /zɛs/ (n)
karsastus
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zeznanie /zɛˈznãɲɛ/ (n)
todistajanlausunto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) oficjalne wyjaśnienia złożone w sądzie lub przed innymi władzami

zezowaty /zˌɛzɔvˈatɨ/ (adj)
kierosilmäinen
  taki, który ma zeza

zgniły /ˈzʲɟɲiwɨ/ (adj)
mädäntynyt
  taki, który uległ demoralizacji, zepsuty, parszywy
  taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło

zgodność /ˈzɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
määräystenmukaisuus
  cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne

zgromadzenie /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
kokous
  zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo

zgrubienie /zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
augmentatiivi
  (gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym;

zgubny /ˈzɡubnɨ/ (adj)
tappava
  prowadzący do zguby

ziarno /ˈʑarnɔ/ (n)
jyvä
  (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;

zielarstwo /ʑɛˈlarstfɔ/ (n)
herbalismi, kasvilääkintä
  dział wiedzy zajmujący się zagadnieniami hodowli, uprawy, zbioru, suszenia, pakowania i przechowywania ziół i roślin leczniczych;

zielarz /ˈʑɛlaʃ/ (n)
kasvisparantaja
  specjalista w dziedzinie zielarstwa, leczący za pomocą ziół

ziele angielskie /ʑˈɛlɛ aŋɡʲˈɛlskʲɛ/ (n)
maustepippuri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
vihreä
  kolor zielony

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
vihreä tee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielonooki /ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci/ (adj)
vihreäsilmäinen
  (książkowy) taki, który ma zielone, zielonkawe oczy

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
vihreä
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały
vihreä, kokematon
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;

zielony ludzik /ʑɛlˈɔnɨ lˈudʑik/ (n)
pieni vihreä mies, pieni vihreä ukkeli
  (żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze

zielsko /ʑˈɛlskɔ/ (n)
varvikko
  (potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
maa
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna
  gleba
  grunt, podłoże (także w budynku)

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
peruna
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziemnokraska /ʑˌɛmnɔkrˈaska/ (n)
marhi
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Brachypteraciidae;

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
haukotella
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

ziewnięcie /ʑɛvʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
haukotus
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ziewnąć

ziggurat /zʲikˈːurat/ /zʲiˈɡurat/ (n)
zikkurat
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytna bliskowschodnia budowla sakralna,

zika /zˈika/ (n)
zikavirus
  (medycyna, medyczny) wirus przenoszony przez komary, który rozprzestrzenił się w Azji, Ameryce i Europie;

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
talvi
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
kylmä sota
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimne ognie /ˈʑĩmnɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
tähtisadetikku
  niewielkie fajerwerki do użytku domowego w formie pręcika, na którym spala się substancja wytwarzająca snop iskier;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
kylmä
  niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
kylmä
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
kuningaskalastaja
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimować /ʑimˈɔvatɕ/ (v)
talvehtia
  spędzać zimę w określonym miejscu

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
talvinen
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

ziołosiek /ʑɔwˈɔɕɛk/ (n)
silpoja
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Phytotoma

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
peippo
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
vävy
  mąż córki

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
ilmiö
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjazd /zʲjast/ (n)
syöksylasku
  (sport, sportowy) konkurencja narciarska polegająca na jak najszybszym zjechaniu z ośnieżonego stoku góry po określonej trasie
  czynność jazdy w dół

zjednoczony /zjˌɛdnɔtʃˈɔnɨ/ (adj)
yhdistynyt
  połączony dla wspólnej sprawy

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
liukumäki
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlew /zlɛf/ (n)
tiskiallas
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
ryppy
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych
kurttu
  załamanie na powierzchni jakiegoś przedmiotu

zmartwienie /zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
huoli
  coś, co martwi, nurtuje, niepokoi

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
ylösnousu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
muutos
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
vaihtaa
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości

zmienna /ˈzmʲjɛ̃nːa/ (n)
muuttuja
  (matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości;

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
muuttuva
  niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
  ulegający zmianom

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
hämärä
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmrocznik gładysz /zmrˈɔtʃɲiɡ ɡwˈadɨʃ/ (n)
horsmakiitäjä
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych;

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
pakottaa
  nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
aisti
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmywacz do paznokci /ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
kynsilakanpoistoaine
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;

zmywarka /zmɨˈvarka/ (n)
astianpesukone, tiskikone
  (technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń;

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
väsymys
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
väsynyt, uupunut
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znachor /ˈznaxɔr/ (n)
puoskari
  (książkowy) człowiek bez uprawnień i bez odpowiedniego wykształcenia medycznego zajmujący się leczeniem ludzi, zwykle za pomocą ziół, zamawiania, guseł, czarów

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
postimerkki
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
merkitys
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje

znacznie /ˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
huomattavasti
  dużo, w dużym stopniu, bardzo

znacznik /znˈatʃɲik/ (n)
tagi
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) sekwencja peptydowa dołączana do białka w celu ułatwienia jego detekcji, oczyszczania lub zwiększenia rozpuszczalności;
  (informatyka, informatyczny) znak lub słowo kluczowe przypisywane określonemu fragmentowi tekstu lub plikowi multimedialnemu

znaczyć /ˈznaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
tarkoittaa
  mieć znaczenie, sens

znajda /znˈajda/ (n)
löytölapsi
  dziecko, które zostało znalezione

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
löytää
  (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
  odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
  zdobywać to, czego się szuka

znajomy /znaˈjɔ̃mɨ/ (n)
tuttu
  taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

znak /znak/ (n)
merkki
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie
  dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
liikennemerkki
  (motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
vesileima
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znak zapytania /ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa/ (n)
kysymysmerkki
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego;

znalezisko /ˌznalɛˈʑiskɔ/ (n)
löytö
  rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie

znać /znaʨ̑/ (modal)
tuntea
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym

zniczek /ˈzʲɲiʧ̑ɛk/ (n)
tulipäähippiäinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych;

znieczulać /zɲʲɛtʃˈulatɕ/ (v)
nukuttaa
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) stosować leki znoszące odbieranie impulsów uszkadzających i odczuwanie bólu

zniesławienie /zɲʲˌɛswavʲˈɛɲʲɛ/ (n)
herjaus
  przestępstwo przeciwko czci człowieka;

zniszczenie /zʲɲiʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
tuho
  to, co zostało zniszczone, zrujnowane, zburzone

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
jälleen
  jeszcze raz, ponownie, na nowo

znudzony /znuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
tylsistynyt
  odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś

znęcać się /ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
kiusata
  robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować

zodiakalny /ˌzɔdʲjaˈkalnɨ/ (adj)
eläinrata-
  (przymiotnik) od zodiak

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
zoisiitti
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zoo /ˈzɔː/ (n)
eläintarha
  ogród zoologiczny

zoofilia /ˌzɔːˈfʲilʲja/ (n)
zoofilia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaspokajanie popędu płciowego ze zwierzętami

zoofobia /ˌzɔːˈfɔbʲja/ (n)
zoofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami;

zoogeografia /ˌzɔːɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
eläinmaantiede
  nauka o rozmieszczeniu gatunków zwierząt na kuli ziemskiej

zoolatria /ˌzɔːˈlatrʲja/ (n)
eläintenpalvonta, zoolatria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijny kult zwierząt, animalizm;

zoolog /zɔˈːlɔk/ (n)
eläintieteilijä
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
eläintiede, zoologia
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoonoza /ˌzɔɔ̃ˈnɔza/ (n)
zoonoosi
  (weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna i pasożytnicza zwierząt, wtórnie mogąca wystąpić u człowieka;

zooplankton /ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n/ (n)
eläinplankton
  (zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu;

zorza polarna /ˈzɔʒa pɔˈlarna/ (n)
revontulet
  zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
jäädä
  nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca
  być pozostałością po czymś, czego już nie ma

zośka /ˈzɔɕka/ (n)
footbag
  gra polegająca na podbijaniu zośki (1.1) nogą tak, aby nie upadła lub trafianiu nią do określonego celu
  mała piłeczka wypełniona piaskiem lub pęczek nici, kawałków włóczki czy szmatek tworzący coś na kształt pomponu i obciążony ołowiem

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
ymmärrettävä
  dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia

zrozumiały sam przez się /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ/ (adj)
itsestään selvä
  niebudzący wątpliwości

zrzęda /zʒˈɛnda/ (n)
hapannaama, äkäpussi
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrównoważony rozwój /zrˌuvnɔvaʒˈɔnɨ rˈɔzvuj/ (n)
kestävä kehitys
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przemian zapewniający zaspokajanie potrzeb obecnego pokolenia bez umniejszania szans rozwojowych przyszłych generacji, m.in. dzięki zintegrowanym działaniom w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego i w zakresie środowiska;

zręcznie /zrˈɛntʃɲʲɛ/ (adv)
ketterästi
  w sprawny sposób

zręczny /ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
taitava
  zwinny

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
nitoja
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek;

zszywka /ˈsʃɨfka/ (n)
nitomanasta
  (biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza

zupa /ˈzupa/ (n)
keitto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zurwanizm /zurvˈaɲizm/ (n)
zurvalaisuus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zwiadowca /zvʲadˈɔftsa/ (n)
tiedustelija
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, który przeprowadza zwiad, rozpoznanie;

zwieracz /ˈzvʲjɛraʧ̑/ (n)
sulkijalihas
  (anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów;

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
eläin, elukka
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
kotieläin
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcy /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
eläin
  związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
yhdiste
  sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
liitto
  wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami

związek chemiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
kemiallinen yhdiste
  (chemia, chemiczny) zbiór trwale połączonych atomów;

związek frazeologiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌfrazɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
idiomi
  (językoznawstwo, językoznawczy) utrwalone w użyciu połączenie dwóch lub więcej wyrazów mające pewne wspólne ustalone znaczenie;

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
ammattiliitto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

zworka /ˈzvɔrka/ (n)
jumpperi
  (zdrobniale) od: zwora

zwrot /zvrɔt/ (n)
asiakaspalautus
  oddanie komuś czegoś
korvaus
  spłacenie, pobranie (sumy pieniężnej, kosztów)

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
kääntöpiiri
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrotny /zvrˈɔtnɨ/ (adj)
refleksiivinen
  (gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega

zwycięski /zvɨtɕˈɛ̃ski/ (adj)
voittoisa, voitokas, voitollinen
  związany ze zwycięstwem, dotyczący zwycięstwa

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
voitto
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
voittaja
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
tavallinen
  niewyróżniający się niczym

zwój /zvuj/ (n)
kela
  coś zwiniętego w kłębek, rulon

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
ruumis
  ciało martwego człowieka;

zygota /zɨɡˈɔta/ (n)
tsygootti
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
siksakki
  ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zysk /zɨsk/ (n)
voitto
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży

zyskać /ˈzɨskaʨ̑/ (v)
päästä päämäärään
  osiągnąć z czegoś zysk

ząb /zɔ̃mp/ (n)
hammas
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mleczny /zˈɔmp mlˈɛtʃnɨ/ (n)
maitohammas
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) pierwszy ząb (u człowieka)

ząb mądrości /zˈɔmp mɔndrˈɔɕtɕi/ (n)
viisaudenhammas
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

ząbek czosnku /ˈzɔ̃mbɛk ˈʧ̑ɔsn̥ku/ (n)
valkosipulinkynsi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jedna z cząstek wchodzących w skład główki czosnku

zębina /zɛmbʲˈina/ (n)
hammasluu
  (stomatologia, stomatologiczny) tkanka leżąca pod szkliwem w obrębie korony zęba i pod cementem w obrębie szyjki i korzenia zęba;

zębowa wróżka /zɛ̃mˈbɔva ˈvruʃka/ (n)
hammaskeiju
  baśniowa postać w kulturze anglosaskiej obdarowująca dzieci w zamian za pozostawione przez nie mleczne zęby;

złamanie /zwãˈmãɲɛ/ (n)
murtuma
  (medycyna, medyczny) miejsce, w którym złamała się kość

złamać /ˈzwãmaʨ̑/ (v)
katkaista
  działaniem fizycznym (wcześniej zginając, naciskając lub uderzając) rozdzielić coś na kilka (zwykle na dwie) części

złe oko /zwˈɛ ˈɔkɔ/ (n)
paha silmä
  (związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok;

zło /zwɔ/ (n)
paha
  coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;

złoczyńca /zwɔtʃˈɨɲtsa/ (n)
pahantekijä
  ktoś czyniący zło, popełniający przestępstwa, człowiek zbrodniczy

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
varas
  osoba, która kradnie

złom /zwɔ̃m/ (n)
romu
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny

złota rybka /zwˈɔta rˈɨpka/ (n)
kultakala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złota rączka /ˈzwɔta ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
nikkari
  osoba mająca wszechstronne uzdolnienia techniczne, potrafiąca niemal wszystko naprawić

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
kultaseppä
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
kulta
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (sport, sportowy) złoty medal

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
kultainen
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota
  mający kolor i połysk złota

złoty cielec /ˈzwɔtɨ ˈʨ̑ɛlɛʦ̑/ (n)
kultainen vasikka
  bogactwo, pieniądze wyniesione do kategorii bóstwa;

złoty spadochron /zwˈɔtɨ spadˈɔxrɔn/ (n)
kultainen kädenpuristus
  (przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji;

złoty środek /ˈzwɔtɨ ˈɕrɔdɛk/ (n)
kultainen keskitie
  (związek frazeologiczny) kompromisowe rozwiązanie zadowalające skrajne stanowiska

złowrogi /zwɔvˈrɔɟi/ (adj)
paha
  będący oznaką czegoś złego
ilkeä
  mający wrogie zamiary

złościć /zwˈɔɕtɕitɕ/ (v)
saada vihaiseksi
  doprowadzać do złości

złośliwe oprogramowanie /zwɔɕlˈivɛ ˌɔprɔɡrˌamɔvˈaɲʲɛ/ (n)
haittaohjelma
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwość /zwɔɕˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
ilkeys
  cecha tego, kto jest złośliwy

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
ilkeä
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość

złożenie /zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
yhdyssana
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;
  (rzeczownik odczasownikowy) od: złożyć
  coś powstałe w wyniku składania różnych części

złożoność /zwɔʒˈɔnɔɕtɕ/ (n)
monimutkaisuus, mutkikkuus
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

złudzenie /zwuˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
harha
  błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych

zły /zwɨ/ (adj)
huono, paha
  kiepski, nieznający się
  niegrzeczny, nieposłuszny
  niekorzystny
  niesmaczny
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
  o zdrowiu, zmysłach słaby
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)

złącze /ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
liitos
  miejsce połączenia, złączenia, kontaktu

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
kahdeksasosanuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty;
kahdeksikko
  nazwa cyfry 8

ósemkowy /ˌusɛmkˈɔvɨ/ (adj)
oktaalinen
  związany z liczbą osiem, dotyczący liczby osiem

ćma /ʨ̑ma/ (n)
yöperhonen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćwiartka /tɕfʲˈartka/ (n)
neljännestunti
  jedna z czterech równych części czego

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
harjoitus
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwiczenie czyni mistrza /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa/ (proverb)
harjoitus tekee mestarin
  im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy

ćwiczyć /ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
harjoitella
  (szkolnictwo, szkolny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
neljännestunti
  jedna czwarta, 25%

ćwierćfinał /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈfʲĩnaw/ (n)
quartierfinal
  (sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
neljäsosanuotti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

Łaba /ˈwaba/ (pn)
Elbe
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (pn)
Joutsen
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;

Ładoga /wadˈɔɡa/ (pn)
Laatokka
  (geografia, geograficzny) największe jezioro Europy położone w Rosji, na północny wschód od Petersburga;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
Lasarus
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
Latvia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
latvialainen
  człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
Lucia
  imię żeńskie;

Ługańsk /wˈuɡaɲsk/ (pn)
Lugansk
  (geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego;

Ługańska Republika Ludowa /wuɡˈaɲska rɛpˈublikˌa ludˈɔva/ (pn)
Luhanskin kansantasavalta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
Luukas
  imię męskie;

Łódź /wuʨ̑/ (pn)
Łódź
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralnej Polsce;

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
joutsenlaulu
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędziątko /ˌwabɛ̃ɲˈʥ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
joutsenenpoikanen
  (zdrobniale) (zoologia, zoologiczny) łabędzię

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
joutsen
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź czarny /wˈabɛɲtɕ tʃˈarnɨ/ (n)
mustajoutsen
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu;

łabędź krzykliwy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ kʃɨkˈlʲivɨ/ (n)
laulujoutsen
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus cygnus, gatunek łabędzia o białym upierzeniu i żółtym dziobie z czarnym czubkiem;

łabędź niemy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
kyhmyjoutsen
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
latina
  język starożytnych Rzymian;

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
latinalainen
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładnie /ˈwadʲɲɛ/ (adv)
sievästi
  w sposób ładny, miły, przyjemny, dobry

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
sievä
  odznaczający się urodą

ładować /waˈdɔvaʨ̑/ (v)
ladata
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora

ładunek elektryczny /wadˈunɛk ˌɛlɛktrˈɨtʃnɨ/ (n)
sähkövaraus
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa wielkość fizyczna, cecha materii warunkująca siłę oddziaływania elektromagnetycznego między cząstkami

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
lempeä
  charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
  o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny

łagodzić /waˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
lievittää
  czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym

łamać /ˈwãmaʨ̑/ (v)
murtaa
  o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając

łamigłówka /wˌamiɡwˈufka/ (n)
pulma
  (przenośnie, przenośnia) problem życiowy niełatwy do rozwiązania
  zadanie logiczne do rozwiązania poprzez kombinacje

łamistrajk /wãˈmʲistrajk/ (n)
rikkuri
  (potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku

łania /ˈwãɲa/ (n)
saksanhirvi
  (zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela

łapa /ˈwapa/ (n)
käpälä
  noga zwierzęcia niemającego kopyt

łapówka /waˈpufka/ (n)
lahjus
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
lumikko
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łasić się /ˈwaɕiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
heiluttaa häntää
  o zwierzętach: ocierać się pieszczotliwie

łaska /ˈwaska/ (n)
armo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą

łatwowierny /wˌatfɔvʲˈɛrnɨ/ (adj)
sinisilmäinen
  taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji

ławka /ˈwafka/ (n)
penkki
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
kylpyhuone
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łazik /ˈwaʑik/ (n)
kulkija
  (astronomia, astronomiczny) pojazd kosmiczny badający powierzchnię obcej planety;

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
ketju
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
ravintoketju
  (biologia, biologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
häpykieli, klitoris
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łochynia /wɔˈxɨ̃ɲa/ (n)
juolukka
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Vaccinium uliginosum L., borówka bagienna

łodyga /wɔˈdɨɡa/ (n)
varsi
  (biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;

łojotokowe zapalenie skóry /wˌɔjɔtɔkˈɔvɛ zˌapalˈɛɲʲɛ skˈurɨ/ (n)
seborrooinen ekseema
  (medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
kyynärpää
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem

łom /wˈɔm/ (n)
sorkkarauta
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łono /ˈwɔ̃nɔ/ (n)
kehto
  wnętrze brzucha kobiety w ciąży

łopata /wɔˈpata/ (n)
lapio
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
lapaluu
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;

łososiowy /ˌwɔsɔˈɕɔvɨ/ (adj)
lohenpunainen
  (książkowy) mający kolor pomarańczoworóżowy, taki jak kolor mięsa łososia

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
lohi, lohikala
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
latvialainen, latvia
  odnoszący się do Łotwy

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (n)
latvia
  język urzędowy Łotwy;

łowiectwo /wɔvʲˈɛtstfɔ/ (n)
metsästys
  (łowiectwo, łowiecki) gospodarka łowiecka;

łowić ryby w mętnej wodzie /ˈwɔvʲiʨ̑ ˈrɨbɨ ˈv‿mɛ̃ntnɛj ˈvɔʥ̑ɛ/ (v)
kalastaa sameassa vedessä
  korzystać z zamieszania lub niejasnej sytuacji, zyskiwać w sposób nieuczciwy

łozówka /wɔˈzufka/ (n)
luhtakerttunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków;

łoś /wɔɕ/ (n)
hirvi
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
kuolinvuode
  łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łożysko /wɔˈʒɨskɔ/ (n)
istukka
  (anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;
laakeri
  (technologia, technika, techniczny) część urządzenia technicznego podtrzymująca (łożyskująca) inną jego część (łożyskowaną) w sposób umożliwiający jej względny ruch obrotowy;

łubin /wˈubʲin/ (n)
lupiini
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

łucznictwo /wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
jousiammuntaa
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy

ług /wuk/ (n)
lipeä
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej;

łuk /wuk/ (n)
kaari, jousi
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)
jousi, kaari
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;

łupek /ˈwupɛk/ (n)
saviliuske
  (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
hilse
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łuska /ˈwuska/ (n)
hylsy
  (wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki
hilse
  (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt

łuskowiec /wuskˈɔvʲɛts/ (n)
taviokuurna
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny ziarnojadów, Pinicola enucleator,

łuszczyca /wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
hilsetystauti
  przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;

łużycki /wuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
sorbi
  język słowiański, którym mówi się na Łużycach;

łydka /ˈwɨtka/ (n)
pohje
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łyko /wˈɨkɔ/ (n)
nila
  (botanika, botaniczny) żywa, włóknista tkanka roślin naczyniowych, rodzaj tkanki przewodzącej, która transportuje związki organiczne powstałe podczas fotosyntezy
niini
  (włókiennictwo) włókno wykonane z łyka (1.1) niektórych roślin i używane na maty, sznurki, obuwie, itp.

łysienie /wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kaljuuntuminen
  (medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie

łyska /ˈwɨska/ (n)
nokikana
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
kalju
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
teelusikka
  mała łyżka

łyżeczka do herbaty /wɨʒˈɛtʃka dɔ xɛrbˈatɨ/ (n)
teelusikka
  mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
lusikka
  sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
kenkälusikka
  narzędzie ułatwiające zakładanie butów

łyżwa /ˈwɨʒva/ (n)
luistin
  (sport, sportowy) stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie;

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
luistelu
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo figurowe /wɨʒvʲˈarstfɔ fˌiɡurˈɔvɛ/ (n)
taitoluistelu
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.

łyżwiarstwo synchroniczne /wɨʒvʲˈarstfɔ sˌɨnxrɔɲˈitʃnɛ/ (n)
muodostelmaluistelu
  (sport, sportowy) odmiana łyżwiarstwa figurowego polegająca na jeździe na lodzie i wykonywaniu figur przez drużyny (tzw. formacje);

łyżwiarstwo szybkie /wɨʒvʲˈarstfɔ ʃˈɨpkʲɛ/ (n)
pikaluistelu
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na jak najszybszym pokonaniu na łyżwach określonego dystansu;

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
luistelija
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
kyynel
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łzawić /ˈwzavʲiʨ̑/ (v)
kastua
  o oczach: wydzielać nadmiernie łzy

łódź /wuʨ̑/ (n)
vene
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój /wˈuj/ (n)
tali
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji
  (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
sänky, vuode
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe /wˈuʃkɔ pʲɛntrˈɔvɛ/ (n)
kerrossänky
  rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łącznik /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
kopula
  (językoznawstwo, językoznawczy) czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
yhdistyä
  (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną
  jednoczyć, umożliwiać zespolenie
yhdistää
  kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska
  spajać elementy za pomocą środków technicznych

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
niitty
  teren gęsto porośnięty trawami;

łęczak /ˈwɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
liro
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa glareola, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

ŚRK /ɛɕ‿ɛr‿ˈka/ (acronym)
KMN
  = (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Światowa Rada Kościołów;

Śiwa /ˈɕiva/ (pn)
Shiva
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
Sleesia
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (pn)
Lumikki
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;

Średnie Państwo /ɕrˈɛdɲʲɛ pˈaɲstfɔ/ (n)
keskivaltakunta
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) okres w historii starożytnego Egiptu obejmujący lata od ok. 2050 do ok. 1760 p.n.e.;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
tuhkakeskiviikko
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Święty Graal /ɕfʲˈɛntɨ ɡrˈaal/ (n)
Graalin malja
  (historia, historyczny, historycznie) (mitologia, mitologiczny) mistyczny kielich lub misa z legend arturiańskich, któremu przypisywano cudowne moce oraz posłużenie się nim przez Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy;

Święty Hufiec /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈxufʲjɛʦ̑/ (pn)
pyhä joukko
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

Święty Mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Pyhä Nikolaus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najpopularniejszych chrześcijańskich świętych; biskup Myry w Azji Mniejszej; patron dzieci, kancelistów parafialnych, piekarzy, podróżnych, żeglarzy, uczonych i studentów; w dniu, lub w wigilię, jego święta (6 grudnia) istnieje zwyczaj obdarowywania podarunkami;

Święty Zastęp /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈzastɛ̃mp/ (pn)
pyhä joukko
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
seinä
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
seinilläkin on korvat
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ścieg /ɕʨ̑ɛk/ (n)
ommel
  sposób przewlekania nitki przy szyciu lub haftowaniu

ścierwnik /ˈɕʨ̑ɛrvʲɲik/ (n)
haaskalintu
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny jastrzębiowatych;

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
haaska
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
polku
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych
  (informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera;

ściółka /ˈɕʨ̑uwka/ (n)
karike
  materiał na posłanie dla zwierząt

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
jänne
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa /ɕtɕˈɛŋɡnɔː ˌaçillˈɛsa/ (n)
akillesjänne
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ślad /ɕlat/ (n)
jälki
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
perna
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledzić /ˈɕlɛʥ̑iʨ̑/ (v)
seurata
  szpiegować

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
silli, silakka
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
umpikuja
  uliczka niemająca wylotu

ślepota /ɕlɛˈpɔta/ (n)
sokeus
  (medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie

ślepota śnieżna /ɕlɛpˈɔta ɕɲʲˈɛʒna/ (n)
lumisokeus
  (medycyna, medyczny) schorzenie, kojarzone głównie z himalaistami, polegające na ostrym zapaleniu spojówek i nabłonka rogówki wywołane ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe;

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (adj)
sokea
  taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie zważa, nie zwraca uwagę na otoczenie albo okoliczności

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
etana, kotilo
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
kotilo
  (architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w kształcie spiralnie skręconej muszli ślimaka (1.1)

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
sylki
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

śliwa /ˈɕlʲiva/ (n)
luumupuu
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
luumu
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

śliwowica /ˌɕlʲivɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
slivovits
  (spożywczy) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek;

ślub /ɕlup/ (n)
häät
  akt zawarcia małżeństwa;

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
lukkoseppä
  rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

śluza /ɕlˈuza/ (n)
sulku
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
nauraa
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiałość /ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
julkeus
  cecha śmiałego czynu

śmiały /ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
uskalias
  (książkowy) odważny, lubiący podejmować ryzyko

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
nauru
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmieciarka /ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka/ (n)
roska-auto
  (motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów

śmierdziel /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛl/ (n)
haisuli
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) człowiek, który cuchnie i odrażająco wygląda

śmierdzieć /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
haista
  o sprawach: wydawać się podejrzanymi
  wydzielać nieprzyjemny zapach

śmiertelnik /ɕmʲɛrtˈɛlɲik/ (n)
kuolevainen
  (książkowy) istota śmiertelna, jaką jest człowiek

śmiertelność /ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
kuolevaisuus
  podleganie śmierci; cecha tego, co zawsze kiedyś umiera
  stosunek liczby zgonów do liczby ludności bądź do liczby zachorowań na daną chorobę

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
kuolevainen
  taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze
  taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
kuolema
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;
  (mitologia, mitologiczny) (etnografia, etnograficzny) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) personifikacja śmierci (1.1), często przedstawiana jako szkielet z kosą

śmieszka /ˈɕmʲjɛʃka/ (n)
naurulokki
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus ridibundus, pospolity gatunek mewy;

śmiesznie /ɕmʲˈɛʃɲʲɛ/ (adv)
hauskasti, huvittavasti, koomisesti
  wywołując śmiech, wesołość

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
kerma
  ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanka /ɕmʲjɛˈtãnka/ (n)
kerma
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska
  (spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
jäte
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
uskaltaa
  mieć odwagę, śmiałość

śmigłowiec /ɕmiɡwˈɔvʲɛts/ (n)
helikopteri
  (lotnictwo, lotniczy) (technologia, technika, techniczny) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
aamiainen, aamupala
  poranny posiłek;

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
lumi
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
lumisade, lumi
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śnieguła /ɕɲɛˈɡuwa/ (n)
pulmunen
  (ornitologia, ornitologiczny) Plectrophenax nivalis, ptak z rzędu wróblowych;

śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (n)
lumipallo
  kulka ulepiona ze śniegu, zwykle używana do zabawy, rzucania w kogoś;

śnieżki /ˈɕɲɛʃʲci/ (n)
lumisota
  zabawa we wzajemne obrzucanie się śniegiem

śnieżyczka /ɕɲʲɛʒˈɨtʃka/ (n)
lumikello
  (botanika, botaniczny) Galanthus nivalis L., śnieżyczka przebiśnieg, przebiśnieg;

śnieżynka /ɕɲɛˈʒɨ̃nka/ (n)
lumihiutale
  pojedynczy płatek śniegu

śnieżyć /ˈɕɲɛʒɨʨ̑/ (v)
sataa lunta
  padać (o śniegu)

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
uneksia
  widzieć sen podczas spania

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
laulaminen, laulu
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewak /ˈɕpʲjɛvak/ (n)
laulaja
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
laulaa
  wykonywać melodię głosem

śpiewnik /ˈɕpʲjɛvʲɲik/ (n)
laulukirja
  książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
unikeko
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
makuupussi
  worek do spania

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
uninen
  taki, któremu chce się spać

śpiączka /ɕpʲˈɔntʃka/ (n)
kooma
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce

średni /ˈɕrɛdʲɲi/ (adj)
keskimääräinen
  (matematyka, matematyczny) stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości
keskikokoinen
  będący pośrodku między czymś małym a dużym (np. pod względem masy, siły, natężenia); nie najmniejszy i nie największy
keski-
  przeciętny, taki sobie

średnia /ɕrˈɛdɲʲa/ (n)
keskiarvo
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
halkaisija
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
puolipiste
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średnio /ˈɕrɛdʲɲɔ/ (adv)
keskimäärin
  przeciętnie, zazwyczaj

średnio-wysoko-niemiecki /ˈɕrɛdʲɲɔ vɨˈsɔkɔ ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
keskiyläsaksa
  historyczna forma języka niemieckiego (język średnio-wysoko-niemiecki);

średnioangielski /ɕrˌɛdɲʲɔaŋɡʲˈɛlski/ (n)
keskienglanti
  (językoznawstwo, językoznawczy) język średnioangielski;

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
keskiaika
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
keskiaikainen
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa /ˈɕrɔda/ (n)
keskiviikko
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
keino
  coś, co ułatwia działanie
  dobro ekonomiczne
keskipiste
  miejsce jednakowo oddalone od krawędzi

środek transportu /ɕrˈɔdɛk transpˈɔrtu/ (n)
kulkuväline
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środki masowego przekazu /ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu/ (n)
joukkotiedotus
  prasa, radio, telewizja i internet; publikatory

środki produkcji /ˈɕrɔtʲci prɔˈdukʦ̑ʲji/ (n)
tuotantovälineet
  (ekonomia, ekonomiczny) marksistowska materialne obiekty używane w procesie produkcji;

środkowoamerykański /ɕrˌɔtkɔvˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
väliamerikkalainen
  związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej

środkowoeuropejski /ɕrˌɔtkɔvˌɔɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
keskieurooppalainen
  odnoszący się do Europy Środkowej, związany z Europą Środkową

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
ympäristö
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

śruba /ˈɕruba/ (n)
ruuvi
  (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;
potkuri
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie napędowe statku wodnego;

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
ruuvimeisseli
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śródlądowy /ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
sisämaa-
  znajdujący się w środku lądu

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
keskusta
  centrum; główna, centralna część miasta

śródziemnomorski /ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
Välimeren
  związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem

świadectwo /ɕfʲjaˈdɛʦ̑tfɔ/ (n)
asiakirja
  dokument urzędowo poświadczający umiejętności, wiedzę, określone zdarzenie

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
todistaja
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  osoba, która widziała coś na własne oczy

świadek Jehowy /ˈɕfʲjadɛc jɛˈxɔvɨ/ (n)
Jehovan todistaja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek związku wyznaniowego Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy;

świadomie /ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ/ (adv)
tietoisesti
  w sposób przemyślany, zaplanowany; celowo

świat /ɕfʲjat/ (n)
maailma, maa
  cała Ziemia

światopogląd /ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
maailmankatsomus
  zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie;

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
valo
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

światłoczuły /ˌɕfʲjatwɔˈʧ̑uwɨ/ (adj)
valoherkkä
  wrażliwy na światło

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
valonarkuus
  (medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
valokuitu
  (technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

świder /ɕfˈidɛr/ (n)
kaira
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wiercenia otworów;

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
kynttilä
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła;

świeca zapłonowa /ɕfʲˈɛtsa zˌapwɔnˈɔva/ (n)
sytytystulppa
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
loistaa, valaista
  emitować, produkować światło

świecki /ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
maallinen
  niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych

świecznik /ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
kynttilänjalka
  przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec

świergot /ɕfʲˈɛrɡɔt/ (n)
laulu
  (ornitologia, ornitologiczny) wysoki i krótki dźwięk śpiewu małego ptaka

świergotek /ɕfʲɛrɡˈɔtɛk/ (n)
kirvinen
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z rzędu wróblowatych rodzaju Anthus

świergotek polny /ɕfʲɛrɡˈɔtɛk pˈɔlnɨ/ (n)
nummikirvinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Anthus campestris, gatunek ptaka z rzędu wróblowatych;

świergotek łąkowy /ɕfʲɛrɡˈɔtɛk wɔŋkˈɔvɨ/ (n)
niittykirvinen
  (ornitologia, ornitologiczny) Anthus pratensis, gatunek ptaka z rzędu wróblowatych;

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
kuusi
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
sirkka
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świerzb /ɕfʲjɛʃp/ (n)
syyhy
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
kiiltomato
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;
valoaukko
  (architektura, architektoniczny) element dachu budynku, który doświetla pomieszczenie;

świetnie /ˈɕfʲjɛtʲɲɛ/ (adv)
erinomaisesti
  bardzo dobrze

świeżość /ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑/ (n)
raikkaus
  cecha tego, co jest świeże

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
tuore
  o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
sika
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o osobie nikczemnej, podłej
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
sika, porsas
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;

świniopas /ɕfʲĩˈɲɔpas/ (n)
sikopaimen
  człowiek, który pasie świnie

świnka /ˈɕfʲĩnka/ (n)
sikotauti
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
marsu
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1)

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
murmeli
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstun /ˈɕfʲistũn/ (n)
haapana
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających);

świtać /ɕfˈitatɕ/ (v)
sarastaa
  o dniu zaczynać się

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
temppeli
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
juhla
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
pyhä
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
pyhä
  mężczyzna święty w znaczeniu (1.1)

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
joulupukki
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

Źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (pn)
Pieni Hevonen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

źdźbło /ʑʥ̑bwɔ/ (n)
korsi
  (botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy lub zboża;

źle się dzieje w państwie duńskim /ˈʑlɛ‿ɕɛ ˈʥ̑ɛ̇jɛ ˈf‿pãj̃stfʲjɛ ˈdũj̃sʲcĩm/ (proverb)
on jotain mätää Tanskanmaalla
  sytuacja ogólna jest niedobra, niepokojąca

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
varsa
  (zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
silmäterä, pupilli
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
lähde
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
  często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań

Żagiel /ˈʒaɟɛl/ (pn)
Purje
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Żmudź /ʒmˈutɕ/ (pn)
Samogitia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żuraw /ˈʒuraf/ (pn)
Kurki
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Żyd /ʒɨt/ (n)
juutalainen
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żydowski Obwód Autonomiczny /ʒɨdˈɔfski ˈɔbvut ˌawtɔnɔmˈitʃnɨ/ (pn)
Juutalaisten autonominen alue
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, część Dalekowschodniego Okręgu Federalnego;

Żyrafa /ʒɨˈrafa/ (pn)
Kirahvi
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
hedelmällinen puolikuu
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba /ˈʒaba/ (n)
sammakko
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
ei
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
purje
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
purjealus
  (marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żaglówka /ʒaɡˈlufka/ (n)
purjevene
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź żaglowa;

żak /ʒˈak/ (n)
rysä
  (rybołówstwo, rybacki) sieć rozpięta na obręczach;

żal /ʒal/ (n)
suru
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żaluzja /ʒaˈluzʲja/ (n)
sälekaihdin
  osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła;

żar /ʒar/ (n)
kekäle
  tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
slangi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żarna /ˈʒarna/ (n)
käsikivi
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) urządzenie do ręcznego mielenia zboża, złożone z dwóch kamieni, jednego nad drugim, z których górny jest ruchomy względem dolnego; ; (zobacz) też żarna w Encyklopedii staropolskiej

żart /ʒart/ (n)
vitsi, kepponen, kuje, pila
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartobliwy /ˌʒartɔˈblʲivɨ/ (adj)
hilpeä
  często żartujący

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
pilailla
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
hehkulamppu, lamppu
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żarłok /ˈʒarwɔk/ (n)
ahmatti
  (potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
suruaika
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałoba narodowa /ʒaˈwɔba ˌnarɔˈdɔva/ (n)
maansuru
  jedno- lub kilkudniowa żałoba ogłaszana przez władze państwowe z powodu wielkiej katastrofy lub śmierci ważnej osobistości;

żałosny /ʒaˈwɔsnɨ/ (adj)
säälittävä
  wzbudzający politowanie lub pogardę

żałować /ʒaˈwɔvaʨ̑/ (v)
katua
  ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad

żbik /ʒbʲik/ (n)
villikissa
  (zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;

że /ʒɛ/ (conjunction)
että
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żebraczy /ʒɛbrˈatʃɨ/ (adj)
kerjäläinen
  związany z żebractwem, dotyczący żebractwa

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
kerjäläinen
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
kerjätä
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
kylkiluu
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żegadło /ʒɛɡˈadwɔ/ (n)
poltinrauta
  narzędzie do piętnowania

żeglarstwo /ʒɛɡlˈarstfɔ/ (n)
purjehdus
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglarz /ˈʒɛɡlaʃ/ (n)
merimies, purjehtija, merenkulkija
  człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych

żegluga /ʒɛɡˈluɡa/ (n)
laivaliikenne
  (marynarka) transport wodny

żel /ʒɛl/ (n)
geeli, hyty
  (chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żel pod prysznic /ˈʒɛl pɔt‿ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
suihkugeeli
  mydło w płynie przeznaczone do używania podczas kąpieli pod prysznicem

żelatyna /ˌʒɛlaˈtɨ̃na/ (n)
gelatiini, liivate
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
silitysrauta
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazna kurtyna /ʒɛlˈazna kurtˈɨna/ (n)
rautaesirippu
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu;

żelazny /ʒɛˈlaznɨ/ (adj)
rautainen
  wykonany z żelaza lub zawierający żelazo

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
rauta
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)

żelazomangan /ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn/ (n)
ferromangaani
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu

żelbet /ˈʒɛlbɛt/ (acronym)
teräsbetoni
  = (budownictwo) żelazobeton;

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
valurauta
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żeton /ˈʒɛtɔ̃n/ (n)
poletti
  krążek zastępujący pieniądze m.in. w grach hazardowych;

żeń-szeń /ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ/ (n)
ginseng
  (botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa;

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
feminiininen
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety

żigolo /ʒʲiɡɔˈlɔ/ /ˈʒʲiɡɔlɔ/ (n)
gigolo
  (pejoratywnie, pejoratywny) młody mężczyzna zarabiający na stosunkach z dużo od siebie starszymi kobietami

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
kyy
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;

żniwa /ˈʒʲɲiva/ (n)
sadonkorjuu
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
vaimo
  kobieta będąca w związku małżeńskim ze swoim mężem

żongler /ˈʒɔ̃ŋɡlɛr/ (n)
jonglööri
  artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami;

żonkil /ˈʒɔ̃ŋʲcil/ (n)
narsissi
  (botanika, botaniczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach;

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
sotilas
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
maha, vatsa, mahalaukku
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
tammenterho
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;

żreć /ʒrɛʨ̑/ (v)
ahmaista
  (pospolicie) (obraźliwie) o człowieku: jeść chciwie, łapczywie lub niechlujnie

żubr /ʒupr̥/ (n)
visentti
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
alaleuanluu
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żul /ʒul/ /ˈʒulɛ/ (n)
puliukko
  (pospolicie) (pogardliwie) pijak

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
kurki
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza;

żuraw biały /ˈʒurav ˈbʲjawɨ/ (n)
lumikurki
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus leucogeranus, ptak z rodziny żurawi, jeden z najbardziej zagrożonych wyginięciem gatunków ptaków na świecie, nieliczne gniazdujące osobniki można spotkać w tundrze Jakucji i Jamalsko-Nienieckiego Okręgu Autonomicznego;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
amerikankarpalo, pensaskarpalo
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
pureskella
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żużel /ˈʒuʒɛl/ (n)
kuona
  (hutnictwo, hutniczy) masa powstająca przy wytapianiu metali;
speedway
  (sport, sportowy) (potocznie, potoczny) sport żużlowy, zawody motocyklowe;

żwacz /ʒvaʧ̑/ (n)
pötsi
  jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
sora
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

życica /ʒɨˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
raiheinä
  (botanika, botaniczny) Lolium L., roślina trawiasta z rodziny wiechlinowatych;

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
elämä, henki
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
toive
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
  w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
toivoa
  składać życzenia

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
juutalainen
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
partaterä
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
kirahvi
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
kattokruunu
  ozdobna lampa wisząca pod sufitem

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
gyroskooppi
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
ruis
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina zbożowa z rodzaju (1.1)

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
pihka
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywioł /ˈʒɨvʲjɔw/ (n)
alkuaine
  (filozofia, filozoficzny) jeden z elementów tworzących świat materialny: ogień, woda, ziemia, powietrze

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
pensasaita
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
elollinen
  będący w użyciu
  przejawiający oznaki życia

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
hedelmällinen
  dający wysokie plony
  posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
elää
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  bytować w jakichś warunkach
  obcować z kimś
  trwać

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
laskimo
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;

żyłka /ʒˈɨwka/ (n)
taito
  (potocznie, potoczny) predyspozycja lub zamiłowanie do czego

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
keltainen kortti
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
keltaisuus
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtawy /ʒuwˈtavɨ/ (adj)
kellahko
  lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
keltainen
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółw /ʒuwf/ (n)
kilpikonna
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;
  (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
leopardikilpikonna
  (zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółwik /ˈʒuwvʲik/ (n)
nyrkkitervehdys
  (potocznie, potoczny) lekkie uderzenie się pięściami dwojga osób w geście np. powitania

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
sappi
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
vaatia
  domagać się czegoś kategorycznie

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
nuoli
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;

żłób /ʒwˈup/ (n)
kaukalo
  (rolnictwo, rolniczy) skrzynia na paszę dla bydła i koni