język polski-Deutsch FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: pl; de
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

acz /aʧ̑/ (suffix)
er
  w połączeniu z tematem niektórych czasowników tworzy nazwę narzędzia (przez zamianę działacza osobowego na nieżywotnego)
  w połączeniu z tematem niektórych czasowników tworzy nazwę wykonawcy czynności w rodzaju męskim
träger
  w połączeniu z tematem niektórych rzeczowników tworzy nazwę znamionującą

anie (suffix)
en, n
  …tworzący rzeczowniki od form niedokonanych czasowników

arz /aʃ/ (suffix)
er
  dodawany do tematu czasownika (rzadziej rzeczownika) tworzy rzeczownik rodzaju męskiego oznaczający wykonawcę czynności lub zawodu

biont (suffix)
biont
  drugi człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z organizmem żywym

by /bɨ/ (suffix)
erden
  …używany do tworzenia trybu przypuszczającego

ek /ɛk/ (suffix)
chen, lein
  tworzy zdrobnienia rzeczowników rodzaju męskiego

enie (suffix)
en, n
  …tworzący rzeczowniki od form dokonanych czasowników

izm /ism̥/ (suffix)
ismus
  …tworzący rzeczowniki abstrakcyjne, zwykle blm, oznaczające doktryny polityczne lub społeczne, kierunki artystyczne, pojęcia naukowe, a także niektóre inne wyrazy mające sugerować związek z takimi rzeczownikami

letni /ˈlɛtʲɲi/ (suffix)
jährig
  … dotyczący lat

mab (suffix)
mab
  …służący do tworzenia nazw leków, które są przeciwciałami monoklonalnymi

nauta /ˈnawta/ (suffix)
naut
  oznaczający podróżnika przemierzającego jakąś przestrzeń

o- (suffix)
s-
  …tworzący złożenia rzeczownikowe

owa /ˈɔva/ (suffix)
in
  (przestarzałe, przestarzały) …dodawany do rzeczownika rodzaju męskiego oznaczającego zawód, funkcję, tworzący wyrazy rodzaju żeńskiego oznaczające żonę wyrazu głównego

ość /ɔɕʨ̑/ (suffix)
heit, keit
  …tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną

plegia /ˈplɛɟja/ (suffix)
plegie
  (medycyna, medyczny) w złożeniach: paraliż określonego rodzaju

sk (suffix)
isch
  … tworzący nazwę miejscowości
  … tworzący rzeczowniki rodzaju męskiego

skop /skɔp/ (suffix)
skop
  ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami przyrządów służących do obserwacji i badania

A-dur /ˈa‿dur/ (n)
A-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami);

AA /a‿ˈː/ (acronym)
AA
  = Anonimowi Alkoholicy;

ABC /a‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
Abc
  podstawy czegoś

ABS /a‿bɛ‿ˈːs/ (acronym)
ABS
  (motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;

AIDS /ɛjts/ (n)
AIDS, Aids
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

APŚ (acronym)
ASP
  = (weterynaria, weterynaryjny) afrykański pomór świń

ASF (acronym)
ASP
  = (weterynaria, weterynaryjny) APŚ, afrykański pomór świń

Aalen (pn)
Aalen
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Aar (pn)
Ahr
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech;

Aare (pn)
Aare
  (geografia, geograficzny) rzeka w Szwajcarii, lewy dopływ Renu;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
Aaron
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  imię męskie;

Abaza /aˈbaza/ (pn)
Abasa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej w Republice Chakasji, położone w śródgórskiej kotlinie w górnym biegu rzeki Abakan;

Abchaz /ˈapxas/ (n)
Abchase
  mieszkaniec Abchazji;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
Abchasien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abchazka /apˈxaska/ (n)
Abchasin
  mieszkanka Abchazji

Abdera (pn)
Abdera
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto, kolonia grecka w południowej Tracji nad Morzem Egejskim, niedaleko ujścia rzeki Nestos
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto portowe, kolonia kartagińska, znajdująca się na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego;

Abdon /ˈabdɔ̃n/ (pn)
Abdon
  imię męskie;

Abdul (pn)
Abdul
  imię męskie

Abel /ˈabɛl/ (pn)
Abel
  imię męskie;

Abelard /aˈbɛlart/ (pn)
Abelard
  imię męskie;

Aberdeen (pn)
Aberdeen
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
Abidjan
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abigail (pn)
Abigail, Abigajil
  imię żeńskie;

Abisynka /ˌabʲiˈsɨ̃nka/ (n)
Abessinierin
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Abisynii

Abisyńczyk /ˌabʲiˈsɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Abessinier
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Abisynii

Aborygen /ˌabɔˈrɨɡɛ̃n/ (n)
Aborigine
  (antropologia, antropologiczny) pierwotny mieszkaniec Australii;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
Abraham
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Abram /ˈabrãm/ (pn)
Abram
  imię męskie

Abruzja /abˈruzʲja/ (pn)
Abruzzen
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;

Abruzyjczyk /ˌabruˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Abruzzese
  mieszkaniec Abruzji

Abruzyjka /ˌabruˈzɨjka/ (n)
Abruzzesin
  mieszkanka Abruzji

Absalom /apˈsalɔ̃m/ (pn)
Abschalom
  (biblijny) postać biblijna, syn króla Dawida;

Abu Zabi /ˈabu ˈzabʲi/ (pn)
Abu Dhabi
  (geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;

Abudża /aˈbuʤ̑a/ (pn)
Abuja
  (geografia, geograficzny) stolica Nigerii;

Abwehra /abˈvɛra/ (pn)
Abwehr
  (historia, historyczny, historycznie) niemiecki wywiad i kontrwywiad działający przed i w trakcie drugiej wojny światowej;

Acapulco /ˌakaˈpulkɔ/ (pn)
Acapulco, Acapulco de Juárez
  (geografia, geograficzny) Acapulco de Juárez, miasto w Meksyku;

Achalciche (pn)
Achalziche
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia;

Achitofel /ˌaxʲiˈtɔfɛl/ (pn)
Ahitofel
  (biblijny) postać biblijna, doradca króla Dawida, przyłączył się do jego zbuntowanego syna Absaloma;

Achtuba (pn)
Achtuba
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewa odnoga dolnej Wołgi, od której oddziela się nad Wołgogradem; uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Ad-Dauha /ad‿ˈːawxa/ (pn)
Doha
  (geografia, geograficzny) stolica Kataru;

Adalbert /aˈdalbɛrt/ (pn)
Adalbert
  imię męskie;

Adam /ˈadãm/ (pn)
Adam
  imię męskie;
  (biblijny) według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;
Adamsberg
  (geografia, geograficzny) miasto w mintakacie Al-Mintakat ad-Dachilijja w Omanie

Adamawa /ˌadãˈmava/ (pn)
Adamaua, Hochland von Adamaua
  (geografia, geograficzny) wyżyna w Afryce;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
Adelaide
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;
Adelheid
  imię żeńskie;

Aden /ˈadɛ̃n/ (pn)
Aden
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
Adolf
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
Adonis
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adria /ˈadrʲja/ (pn)
Adria
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech w Wenecji Euganejskiej, położone między dolnym Padem i Adygą; w starożytności ważny port morski;

Adriatyk /aˈdrʲjatɨk/ (pn)
Adria
  (zobacz) Morze Adriatyckie

Adyga (pn)
Etsch
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech uchodząca do Zatoki Weneckiej;

Adygeja (pn)
Adygeja
  autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop

Adżar (n)
Adschar
  (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Adżarii

Adżaria (pn)
Adscharien
  (geografia, geograficzny) (administracja) republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym;

Adżarka (n)
Adscharin
  (etnografia, etnograficzny) mieszkanka Adżarii

Adżarska Republika Autonomiczna (pn)
Autonome Republik Adscharien
  (geografia, geograficzny) (administracja) (oficjalnie) Adżaria (nazwa oficjalna)

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afganka /avˈɡãŋka/ (n)
Afghanin
  obywatelka Afganistanu

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Afghane
  obywatel Afganistanu

Afroamerykanin /ˌafrɔãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
Afroamerikaner
  (eufemistycznie) (etnografia, etnograficzny) czarnoskóry Amerykanin pochodzenia subsaharyjskiego

Afrodyta /ˌafrɔˈdɨta/ (pn)
Aphrodite
  (mitologia grecka) bogini miłości;

Afrodyzja /ˌafrɔˈdɨzʲja/ (pn)
Aphrodisias
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
Afrika
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afryka Południowa (pn)
Südafrika
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący południową część tego kontynentu;

Afryka Północna /ˈafrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nordafrika
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący północną część kontynentu;

Afryka Wschodnia (pn)
Ostafrika
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący wschodnią część kontynentu;

Afrykanerka (n)
Afrikaanderin, Afrikaanerin
  (etnografia, etnograficzny) biała mieszkanka Republiki Południowej Afryki oraz Namibii, potomkini holenderskich kolonizatorów

Afrykanin /ˌafrɨˈkãɲĩn/ (n)
Afrikaner
  mieszkaniec Afryki

Afrykanka /ˌafrɨˈkãŋka/ (n)
Afrikanerin
  mieszkanka Afryki

Ag /a‿ˈɟɛ/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌːɡɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (abbreviation)
Hag
  = Księga Aggeusza

Agadir (pn)
Agadir
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Maroku, port nad Oceanem Atlantyckim;

Agan (pn)
Agan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, lewy dopływ rzeki Tromjogan;

Agata /aˈɡata/ (pn)
Agathe
  imię żeńskie;

Agaton (pn)
Agatho, Agathon
  imię męskie;

Agnieszka /aɟˈɲɛʃka/ (pn)
Agnes
  imię żeńskie;

Agrigento (pn)
Agrigent, Agrigento
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na południowym wybrzeżu Sycylii;

Agrypina /ˌaɡrɨˈpʲĩna/ (pn)
Agrippina
  imię żeńskie;

Agryppa /aˈɡrɨpːa/ (pn)
Agrippa
  imię męskie;

Agryz (pn)
Agrys
  (geografia, geograficzny) miasto rejonowe w Rosji, w Tatarstanie, na brzegu rzeki Iż;

Agłona (pn)
Aglohn
  (geografia, geograficzny) wieś na Łotwie, w Łatgalii, w gminie Agłona;

Ahwaz (pn)
Ahvaz
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan;

Ajschylos /ajsˈxɨlɔs/ (pn)
Aischylos
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny dramatopisarz grecki;

Akadia /aˈkadʲja/ (pn)
Akadien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;

Akadyjczyk (n)
Akkadier
  (starożytność) mieszkaniec Akadu

Akra /ˈakra/ (pn)
Accra
  (geografia, geograficzny) stolica Ghany;

Akropol /aˈkrɔpɔl/ (pn)
Akropolis
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Atenach;

Akwilon /aˈkfʲilɔ̃n/ (pn)
Aquilo
  (mitologia rzymska) bóg wiatru północnego, utożsamiany z greckim Boreaszem;

Akwinata (pn)
Aquinate
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek Tomasza z Akwinu, świętego Kościoła katolickiego;

Akwitania /ˌakfʲiˈtãɲja/ (pn)
Aquitanien
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Akwitanka (n)
Aquitanierin
  mieszkanka Akwitanii

Akwitańczyk (n)
Aquitanier
  mieszkaniec Akwitanii

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
Aachen
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Al-Hilla (pn)
Hilla
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, nad rzeką Szatt al-Hilla;

Alabama /ˌalaˈbãma/ (pn)
Alabama
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
Aladin
  imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Alaska /aˈlaska/ (pn)
Alaska
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
Alaska-Halbinsel
  (geografia, geograficzny) półwysep w Ameryce Północnej;
Alaskakette
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
Albanien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albanka /alˈbãŋka/ (n)
Albanerin
  kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Albaner
  człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
Albert
  imię męskie;

Alberta /alˈbɛrta/ (pn)
Alberta
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
  imię żeńskie;

Albin /ˈalbʲĩn/ (pn)
Albin
  imię męskie;

Alej (pn)
Alei
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski;

Alejsk (pn)
Aleisk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego;

Alek /ˈalɛk/ (pn)
Alex
  (zdrobniale) od Aleksander

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
Alexander
  imię męskie;

Aleksandra /ˌalɛˈksãndra/ (pn)
Alexandra
  imię żeńskie;

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
Alexandria, Alexandrien
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleksandrowsk (pn)
Olexandriwsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie ługańskim;

Aleksy /aˈlɛksɨ/ (pn)
Alexius
  imię męskie;

Alemania /ˌalɛ̃ˈmãɲja/ (pn)
Deutschschweiz
  (geografia, geograficzny) środkowa, niemieckojęzyczna część Szwajcarii;

Alençon (pn)
Alençon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w Normandii;

Alessandria (pn)
Alessandria
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie, stolica prowincji Alessandria (1.2);

Alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (pn)
Alfons
  imię męskie;

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
Alfred
  imię męskie;

Alfreda /alfˈrɛda/ (pn)
Alfreda
  imię żeńskie;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
Algier
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
Algerier
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
Algerien
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Algierka /alʲˈɟɛrka/ (n)
Algerierin
  obywatelka Algierii

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna (pn)
Demokratische Volksrepublik Algerien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Algierii

Alina /aˈlʲĩna/ (pn)
Alina
  imię żeńskie;

Allah /ˈalːax/ (pn)
Allah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alma Mater (n)
Alma Mater
  (podniośle) czyjś uniwersytet lub inna wyższa uczelnia

Alojzy /aˈlɔjzɨ/ (pn)
Alois
  imię męskie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
Alpen
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Algawskie (pn)
Allgäuer Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Bawarskich, położone w Austrii (Przedarulania i Tyrol) oraz Niemczech (Bawaria);

Alpy Bawarskie (pn)
Bayerische Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w łańcuchu Północnych Alp Wapiennych;

Alpy Bawarsko-Tyrolskie (pn)
Nordtiroler Kalkalpen, Tirolisch-Bayerische Kalkalpen
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Alpach Wschodnich

Alpy Berchtesgadeńskie (pn)
Berchtesgadener Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Salzburskich, w Północnych Alpach Wapiennych;

Alpy Berneńskie (pn)
Berner Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Zachodnich w Szwajcarii;

Alpy Centralne (pn)
Zentralalpen, Zentrale Ostalpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Wschodnich;

Alpy Ennstalskie (pn)
Ennstaler Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Austrii, w Północnych Alpach Wapiennych;

Alpy Fryburskie (pn)
Freiburger Alpen, Freiburger Voralpen
  (geografia, geograficzny) grupa górska w Schweizer Voralpen, części Alp Zachodnich;

Alpy Gailtalskie (pn)
Gailtaler Alpen
  (geografia, geograficzny) część Alp Wschodnich w Austrii, między doliną górnej Drawy i jej prawym dopływem Gail;

Alpy Glarneńskie (pn)
Glarner Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Zachodnich w Szwajcarii, w kantonach Glarus, Gryzonia, Sankt Gallen i Uri;

Alpy Graickie (pn)
Grajische Alpen
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich na granicy Francji i Włoch;

Alpy Gurktalskie (pn)
Gurktaler Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Austrii, część Alp Noryckich;

Alpy Kamnickie (pn)
Kamniker Alpen, Steiner Alpen
  (geografia, geograficzny) część Południowych Alp Wapiennych w Słowenii i w niewielkiej części w Austrii, między dolinami górnej Sawy i Sawinji;

Alpy Karnickie (pn)
Karnische Alpen
  (geografia, geograficzny) grupa górska, część Alp Wschodnich znajdująca się we Włoszech i Austrii;

Alpy Kitzbühelskie (pn)
Kitzbüheler Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alpach Wschodnich, w Austrii;

Alpy Kotyjskie (pn)
Cottische Alpen
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich we Francji i Włoszech;

Alpy Kruszcowe (pn)
Eisenerzer Alpen
  (geografia, geograficzny) podgrupa Alp Ennstalskich w austriackiej Styrii;

Alpy Lechtalskie (pn)
Lechtaler Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Austrii w krajach związkowych Przedarulania i Tyrol, część Północnych Alp Wapiennych, położone między dolinami górnego Lechu i Innu;

Alpy Lepontyńskie (pn)
Lepontinische Alpen
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich na terenie Szwajcarii oraz we Włoszech;

Alpy Noryckie (pn)
Norische Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alpach Wschodnich, w większości położone w Austrii,w krajach związkowych Karyntia i Styria, w niewielkiej części zaś w Słowenii, położone między doliną Drawy na południu a doliną Mury na północy;

Alpy Pennińskie (pn)
Walliser Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alpach Zachodnich leżące na pograniczu Włoch i Szwajcarii;

Alpy Retyckie (pn)
Rätische Alpen
  (geografia, geograficzny) część Alp Centralnych, położona na styku granic Szwajcarii, Włoch, Liechtensteinu i Austrii ;

Alpy Salzburskie (pn)
Salzburger Alpen, Salzburger Kalkalpen
  (geografia, geograficzny) grupa górska, część Północnych Alp Wapiennych w Austrii i Niemczech;

Alpy Seetalskie (pn)
Seetaler Alpen
  (geografia, geograficzny) podgrupa górska w Lavanttaler Alpen w Austrii, położona na południe od Mury;

Alpy Styryjsko-Dolnoaustriackie (pn)
Steirisch-niederösterreichische Kalkalpen
  (geografia, geograficzny) część Północnych Alp Wapiennych w Austrii, ciągną się od przełęczy Pyhrn na zachodzie do okolic Wiednia na wschodzie;

Alpy Urneńskie (pn)
Urner Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie należące do Alp Berneńskich, części Alp Zachodnich;

Alpy Wschodnie (pn)
Ostalpen
  (geografia, geograficzny) wschodnia część Alp, położona na terenie Austrii, Niemiec, Włoch, Słowenii, Szwajcarii i Liechtensteinu;

Alpy Zachodnie (pn)
Westalpen
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Alp, położona na terenie Francji, Włoch, Szwajcarii i Monako;

Alpy Zillertalskie (pn)
Zillertaler Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alpach Centralnych, na terenie Austrii i Włoch;

Alpy Ötztalskie (pn)
Ötztaler Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie na granicy Austrii z Włochami;

Aluta (pn)
Alt
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, lewy dopływ Dunaju;

Alwernia /alˈvɛrʲɲa/ (pn)
Alwernia
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (pn)
Elsass
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Alzatczyk /alˈzaṭʧ̑ɨk/ (n)
Elsässer
  mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu

Amadeusz /ˌãmaˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Amadeus
  imię męskie;

Amalfi (pn)
Amalfi
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w Kampanii; ważny średniowieczny ośrodek handlowy;

Amanda /ãˈmãnda/ (pn)
Amanda
  imię żeńskie;

Amaterasu (pn)
Amaterasu
  (mitologia japońska) bogini słońca w mitologii japońskiej;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
Amazonas
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;

Ambroży /ãmˈbrɔʒɨ/ (pn)
Ambrosius, Ambros
  imię męskie;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Südamerika
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nordamerika
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
Lateinamerika
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Mittelamerika
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykaniec (n)
Ami
  (wariant) (lekceważąco, lekceważący) mieszkaniec Ameryki, zwłaszcza Stanów Zjednoczonych

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
Amerikaner, US-Amerikaner
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
Amerikanerin
  mieszkanka kontynentu amerykańskiego
Amerikanerin, US-Amerikanerin
  obywatelka Stanów Zjednoczonych

Amga (pn)
Amga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Ałdanu;

Amiens (pn)
Amiens
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji, nad Sommą; ośrodek administracyjny regionu Pikardia i departamentu Somma;

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
Amman
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amos /ˈãmɔs/ (pn)
Amos
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
Amsterdam
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
Amu-Darja, Amudarja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Amur /ˈãmur/ (pn)
Amur
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

An-Nadżaf (pn)
Nadschaf
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, w pobliżu rzeki Eufrat;

Anabar (pn)
Anabar
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji, uchodząca w postaci estuarium do Zatoki Anabarskiej na Morzu Łaptiewów;

Anaklet (pn)
Anaklet
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Ananiasz /ãˈnãɲaʃ/ (pn)
Ananias
  imię męskie;

Anansi (pn)
Anansi
  (mitologia, mitologiczny) bóg-pająk z legend Afryki Zachodniej;

Anapa (pn)
Anapa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Anastazja /ˌãnaˈstazʲja/ (pn)
Anastasia
  imię żeńskie;

Anastazy /ˌãnaˈstazɨ/ (pn)
Anastasius
  imię męskie;

Anatol /ãˈnatɔl/ (pn)
Anatol
  imię męskie;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
Andalusien
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andaluzyjczyk /ˌãndaluˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Andalusier
  mieszkaniec Andaluzji

Andiżan (pn)
Andijon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, przy granicy z Kirgistanem, siedziba administracyjna wilajetu;

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
Andora, Andorra
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;
Andorra la Vella
  (geografia, geograficzny) stolica państwa Andora (1.1);

Andorczyk /ãnˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
Andorraner
  obywatel Andory

Andorka /ãnˈdɔrka/ (n)
Andorranerin
  obywatelka Andory

Andrea /ãnˈdrɛa/ (pn)
Andrea
  imię żeńskie w kilku językach;

Andromacha (pn)
Andromache
  (mitologia grecka) postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
Andromeda
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andruszówka (pn)
Andruschiwka
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu andruszowskiego;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
Andreas
  imię męskie;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
Anden
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Aneta /ãˈnɛta/ (pn)
Annette
  imię żeńskie;

Anetta (pn)
Annette
  imię żeńskie

Angara (pn)
Angara
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Jeniseju, wypływa z jeziora Bajkał;

Angarsk (pn)
Angarsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie irkuckim, nad Angarą;

Angelika (pn)
Angelika
  imię żeńskie;

Angers (pn)
Angers
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji leżące w Kraju Loary;

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
Engländerin
  kobieta narodowości angielskiej

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
England
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
Engländer
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Angolczyk /ãŋˈɡɔlʧ̑ɨk/ (n)
Angolaner
  obywatel Angoli

Angolka /ãŋˈɡɔlka/ (n)
Angolanerin
  obywatelka Angoli

Angria (pn)
Engern
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Niemczech, środkowa część wczesnośredniowiecznego księstwa Saksonii, położona między Ostfalią a Westfalią;

Anguilla (pn)
Anguilla
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Anhalt (pn)
Anhalt
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej części Niemiec, część dzisiejszego kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Ania /ˈãɲa/ (pn)
Anja
  imię żeńskie (zdrobniale) Anna

Aniela /ãˈɲɛla/ (pn)
Angela
  imię żeńskie;

Anioł Pański /ˈãɲɔw ˈpãj̃sʲci/ (pn)
Angelusgebet, Angelus, Engel des Herrn
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa maryjna przypominająca o Zwiastowaniu Najświętszej Maryi Pannie;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
Schutzengel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Anita /ãˈɲita/ (pn)
Anita
  imię żeńskie;

Aniuj (pn)
Anjui
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Kołymy, powstająca z połączenia Małego i Wielkiego Aniuja;

Aniza (pn)
Enns
  (geografia, geograficzny) rzeka w Austrii, prawy dopływ Dunaju;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
Ankara
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Ankona (pn)
Ancona
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w środkowych Włoszech, położone nad Adriatykiem;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
Anna, Anne
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Annamaria /ˌãnːãˈmarʲja/ (pn)
Annemarie
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie

Annapurna (pn)
Annapurna
  (geografia, geograficzny) położony w Himalajach dziesiąty pod względem wysokości szczyt na Ziemi;

Anschluss (n)
Anschluss
  (historia, historyczny, historycznie) przyłączenie Austrii do III Rzeszy;

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
Antananarivo
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
Antares
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
Antarktis, Antarktika
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antarktyka /ãnˈtarktɨka/ (pn)
Antarktis
  (geografia, geograficzny) rejon globu ziemskiego od bieguna południowego do 60° szerokości geograficznej południowej, obejmujący Antarktydę, jej lądolód oraz otaczające je wody;

Anteros (pn)
Anteros
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości odwzajemnionej lub miłości nieodwzajemnionej i zemsty za miłość odrzuconą;

Antifa (pn)
Antifa
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) międzynarodowy, nieformalny antyfaszystowski ruch społeczny luźnych, niepowiązanych grup młodzieżowych, stanowiący siłowe ramię organizacji lewicowych i prospołecznych;

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
Antigua und Barbuda
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antiguanka (n)
Antiguanerin
  obywatelka Antigui i Barbudy

Antiguańczyk (n)
Antiguaner
  obywatel Antigui i Barbudy

Antiochia (pn)
Antiochia
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa szeregu miast na świecie;
Antakya
  (geografia, geograficzny) współczesne miasto w południowej Turcji, nad Morzem Śródziemnym;
Antiochia, Antiochien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w południowej Turcji, nad Morzem Śródziemnym;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
Anton, Antonius
  imię męskie;

Antonia /ãnˈtɔ̃ɲja/ (pn)
Antonia
  imię żeńskie;

Antonin (pn)
Antonin, Antoninus
  imię męskie

Antonina /ˌãntɔ̃ˈɲĩna/ (pn)
Antonina
  imię żeńskie;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
Antwerpen, Antorf
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antychryst (pn)
Antichrist
  (wariant) (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) antychryst

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
Niederländische Antillen
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anzelm /ˈãw̃zɛlm/ (pn)
Anselm, Anselmus, Anshelm
  imię męskie;

Anżero-Sudżeńsk (pn)
Anschero-Sudschensk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Aosta /aˈɔsta/ (pn)
Aosta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;

Apacz (n)
Apache
  (etnografia, etnograficzny) członek indiańskiego plemienia z Ameryki Północnej;

Apaczka (n)
Apachin
  (etnografia, etnograficzny) członkini indiańskiego plemienia z Ameryki Północnej;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
Apennin, Apenninen
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apia /ˈapʲja/ (pn)
Apia
  (geografia, geograficzny) stolica Samoa;

Apollo /aˈpɔlːɔ/ (pn)
Apollon, Apollo
  (mitologia grecka) bóg sztuki i piękna;
Apollon, Apoll
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion mitologicznych;

Apolonia /ˌapɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Apollonia
  imię żeńskie;

Appalachy /ˌapːaˈlaxɨ/ (pn)
Appalachen
  (geografia, geograficzny) system górski we wschodniej części Ameryki Północnej, w USA i Kanadzie;

Appenzell Innerrhoden (pn)
Appenzell Innerrhoden
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w północno-wschodniej części Szwajcarii;

Apulia (pn)
Apulien
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Arab /ˈarap/ (n)
Araber
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości arabskiej;

Arabia /aˈrabʲja/ (pn)
Arabien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
Saudi-Arabien
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Arabka /aˈrapka/ (n)
Araberin
  kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego

Arabska Republika Egiptu (pn)
Arabische Republik Ägypten
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Egiptu

Arad (pn)
Arad
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Rumunii, w regionie Kriszana;

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Aragonien, Aragon
  (geografia, geograficzny) (administracja) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Aragonka (n)
Aragonesin, Aragonierin
  mieszkanka Aragonii

Aragończyk (n)
Aragonese, Aragonier
  mieszkaniec Aragonii

Aragwi (pn)
Aragwi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Gruzji, lewy dopływ Kury;

Arak (pn)
Arak
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, u podnóża gór Zagros;

Araks (pn)
Aras
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Turcji, Armenii, Iranie i Azerbejdżanie, prawostronny dopływ Kury;

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Archimedes
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Ardeny (pn)
Ardennen, Ardenner Wald
  (geografia, geograficzny) silnie zalesione góry w południowo-wschodniej Belgii, Francji i Luksemburgu;

Ardżesz (pn)
Argisch
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, lewy dopływ Dunaju;

Arejon (n)
Areion, Arion
  (mitologia grecka) postać mitologiczna, boski koń, syn bogini Demeter ukrywającej się jako klacz, spłodzony przez Posejdona pod postacią ogiera

Ares /ˈarɛs/ (pn)
Ares
  (mitologia grecka) bóg wojny;

Arezzo (pn)
Arezzo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Arezzo (1.2);

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Argentinien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentynka /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka/ (n)
Argentinierin
  obywatelka Argentyny

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Argentinier
  obywatel Argentyny

Argowia /arˈɡɔvʲja/ (pn)
Aargau
  (geografia, geograficzny) kanton w północnej Szwajcarii

Argus /ˈarɡus/ (pn)
Argos
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej budowniczy okrętu Argo, jeden z Argonautów;
Argos, Argus
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej olbrzym o stu wiecznie czuwających oczach;

Ariadna /arʲˈjadna/ (pn)
Ariadne
  imię żeńskie;

Arizona /ˌarʲiˈzɔ̃na/ (pn)
Arizona
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arka Przymierza (pn)
Bundeslade
  (biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu;

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
Arkadien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkadiusz /arˈkadʲjuʃ/ (pn)
Arcadi
  imię męskie;

Arkansas /arˈkãw̃zas/ /ˈarkãw̃sɔ/ (pn)
Arkansas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
Arktik, Arktis
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armagedon /ˌarmaˈɡɛdɔ̃n/ (n)
Armageddon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami;

Armawir (pn)
Armawir
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
Armenien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armenka /arˈmɛ̃ŋka/ (n)
Armenierin
  obywatelka Armenii

Armeńczyk /arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Armenier
  obywatel Armenii

Armia Krajowa /ˈarmʲja kraˈjɔva/ (pn)
Polnische Heimatarmee
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) konspiracyjne siły zbrojne polskiego państwa podziemnego w okresie drugiej wojny światowej

Armida /arˈmʲida/ (pn)
Armida
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) w poemacie Jerozolima wyzwolona piękna czarodziejka i uwodzicielka bohaterów;

Armoryka (pn)
Aremorica, Armorica
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na terenie starożytnej Galii, obejmująca tereny między Loarą i Sekwaną;

Arseniusz /arˈsɛ̃ɲuʃ/ (pn)
Arsenius
  imię męskie;

Artezja (pn)
Artesien, Artois
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (rzadki, rzadko używany) Artois, kraina historyczna w północnej Francji, z głównym ośrodkiem w Arras;

Artiom (pn)
Artjom
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, położone niedaleko Władywostoku;

Artur /ˈartur/ (pn)
Arthur
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
Aruba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arzamas (pn)
Arsamas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim;

As-dur (n)
As-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku as (w zapisie nutowym z czterema bemolami)

Asbiest (pn)
Asbest
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, położone na Uralu;

Asmara /asˈmara/ (pn)
Asmara
  (geografia, geograficzny) stolica Erytrei;

Assam /ˈasːãm/ (pn)
Assam
  (geografia, geograficzny) prowincja w północno-wschodnich Indiach;

Astana /aˈstãna/ (pn)
Astana
  (historia, historyczny, historycznie) stolica Kazachstanu;

Astrachań /aˈstraxãɲ/ (pn)
Astrachan
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;

Asturia (pn)
Asturien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asturyjczyk (n)
Asturier
  mieszkaniec Asturii

Asturyjka (n)
Asturierin
  mieszkanka Asturii

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
Assyrien
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Asyryjczyk /ˌasɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Assyrer
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel semickiego narodu zamieszkującego północny Irak, Iran, południową Turcję i Syrię;

Asyż /ˈasɨʃ/ (pn)
Assisi
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Umbrii;

Aszura (pn)
Aschura
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie święto przypadające dziesiątego dnia miesiąca muharram;

Atanazy (pn)
Athanasius
  imię męskie;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
Athen
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atlanta /aˈtlãnta/ (pn)
Atlanta
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i jednocześnie najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Georgia;

Atlantyda /ˌatlãnˈtɨda/ (pn)
Atlantis
  (mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;

Atlantyk /aˈtlãntɨk/ (pn)
Atlantik
  (geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki

Atrek (pn)
Atrak
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-wschodnim Iranie i południowo-zachodnim Turkmenistanie;

Attyka (pn)
Attika
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augiasz (pn)
Augias
  (mitologia grecka) legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
Augsburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

August /ˈawɡust/ (pn)
August
  imię męskie;

Aureliusz /awˈrɛlʲjuʃ/ (pn)
Aurelius
  imię męskie;

Auschwitz (pn)
Auschwitz
  (historia, historyczny, historycznie) = KL Auschwitz, niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny na przedmieściu Oświęcimia

Austin (pn)
Austin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części Stanów Zjednoczonych, stolica stanu Teksas;

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
Australien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Australier
  mieszkaniec, obywatel Australii

Australijka /ˌawstraˈlʲijka/ (n)
Australierin
  mieszkanka, obywatelka Australii

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
Österreich
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka /awstrʲˈjaʧ̑ka/ (n)
Österreicherin
  mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
Österreicher
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Österreich-Ungarn
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Autonomia Palestyńska /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja ˌpalɛˈstɨ̃j̃ska/ (pn)
Palästinensische Autonomiebehörde
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (potocznie, potoczny) tymczasowa struktura administracyjna zarządzająca obszarem Strefy Gazy i częścią Zachodniego Brzegu;

Autun (pn)
Autun
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii;

Awentyn (pn)
Aventin, Aventinischer Hügel
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;

Awinion /aˈvʲĩɲɔ̃n/ (pn)
Avignon
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azer /ˈazɛr/ (n)
Aserbaidschaner
  obywatel Azerbejdżanu

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
Aserbaidschan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azerbejdżanin /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
Aserbaidschaner
  mieszkaniec lub obywatel Azerbejdżanu

Azerbejdżanka /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãŋka/ (n)
Aserbaidschanerin
  mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu

Azja /ˈazʲja/ (pn)
Asien
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
Kleinasien
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowo-Wschodnia (n)
Südostasien
  (geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azja Środkowa (pn)
Mittelasien
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azjata /aˈzʲjata/ (n)
Asiat
  mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azjatka /aˈzʲjatka/ (n)
Asiatin
  mieszkanka Azji

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
Azoren
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Ałapajewsk (pn)
Alapajewsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu, położone nad rzeką Nejwą;

Ałazeja (pn)
Alaseja
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji;

B-dur (n)
B-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)

BDSM (acronym)
BDSM
  (seksuologia, seksuologiczny) spektrum dobrowolnych relacji i zachowań seksualnych z zakresu dominacji, zadawania bólu, dyscypliny, kar i niewolenia;

BMW /bɛ‿ɛ̃m‿ˈvu/ (n)
BMW
  (motoryzacja) niemieckie przedsiębiorstwo motoryzacyjne oraz marka samochodu i motocykli;

BRICS (acronym)
BRICS
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa współpracujących krajów rozwijających się: Brazylia, Rosja, Indie, Chiny i RPA;

BWP (n)
SPz
  = (wojskowość, wojskowy) bojowy wóz piechoty;

Bab al-Mandab (pn)
Bab al-Mandab
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Afryką a Półwyspem Arabskim, ważny punkt żeglugowy na trasie Europa – Daleki Wschód;

Baba Jaga /ˈbaba ˈjaɡa/ (n)
Baba Jaga
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać baśniowa wyobrażana jako brzydka starucha; uosobienie zła

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
Babylon
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Babilonia /ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Babylonien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;

Babilonka (n)
Babylonierin
  mieszkanka państwa babilońskiego albo Babilonii

Babilończyk (n)
Babylonier
  mieszkaniec państwa babilońskiego albo Babilonii

Babimost /baˈbʲĩmɔst/ (pn)
Bomst
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie lubuskim;

Babol (pn)
Bābol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w ostanie Mazandaran;

Baborów /baˈbɔruf/ (pn)
Bauerwitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Bachmut (pn)
Bachmut
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;

Bachus /ˈbaxus/ (pn)
Bacchus
  (mitologia rzymska) (zobacz) [[Dionizos, Bakchos, Liber, Liber Pater]]

Baczka (pn)
Batschka
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w północnej Serbii i południowych Węgrzech, położona między Dunajem a Cisą;

Badenia (pn)
Baden
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej części Niemiec, począwszy od średniowiecza margrabstwo, księstwo a wreszcie wielkie księstwo;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
Baden-Württemberg
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
Bagdad
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Baghlan (pn)
Baglan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodnim Afganistanie;

Bagrationowsk (pn)
Preußisch Eylau
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Federacji Rosyjskiej;

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
Bahamas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;
Bahamainseln, Bahamas
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
Bahrain
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bahranka /baxˈrãŋka/ (n)
Bahrainerin
  obywatelka Bahrajnu

Bahrańczyk /baxˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Bahrainer
  obywatel Bahrajnu

Bairiki /ˌba<sup>j</sup>iˈrʲici/ (pn)
Bairiki
  (geografia, geograficzny) stolica Kiribati;

Bajkał /ˈbajkaw/ (pn)
Baikalsee, Baikal
  (geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;

Bakczysaraj (pn)
Bachtschyssaraj
  (geografia, geograficzny) miasto na Krymie;

Baktria (pn)
Baktrien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna nazwa krainy położonej obecnie w północnym Afganistanie między Amu-Darią a Hindukuszem;

Baków (pn)
Barchau
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Bacău, miasto w Rumunii;

Balbina /balˈbʲĩna/ (pn)
Balbina
  imię żeńskie;

Baltazar /balˈtazar/ (pn)
Balthasar
  imię męskie;

Bamako /bãˈmakɔ/ (pn)
Bamako
  (geografia, geograficzny) stolica Mali;

Bamberg (pn)
Bamberg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Bawarii;

Banat (n)
Banat
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Europie, w południowej części Wielkiej Niziny Węgierskiej;

Bangi /ˈbãŋʲɟi/ (pn)
Bangui
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
Bangkok
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
Bangladesch
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banglijczyk (n)
Bangladescher
  obywatel Bangladeszu

Banglijka (n)
Bangladescherin
  obywatelka Bangladeszu

Banówka (pn)
Bahnau
  (geografia, geograficzny) niewielka rzeka w północnej Polsce i w Rosji (obwód kaliningradzki), uchodzi do Zalewu Wiślanego;

Barabasz /baˈrabaʃ/ (pn)
Barabbas
  (biblijny) imię męskie;

Baran /ˈbarãn/ (pn)
Widder
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Baranek Boży /baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/ (pn)
Lamm Gottes, Agnus Dei, Gotteslamm
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;

Baranówka (pn)
Baraniwka
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu baranowskiego;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
Barbados
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;
  (geografia, geograficzny) wyspa, którą zajmuje państwo Barbados (1.1)

Barbara /barˈbara/ (pn)
Barbara, Bärbel
  imię żeńskie;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
Barcelona
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Barcja (pn)
Barten, Bartenland, Barthonia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, na wschodnim brzegu Łyny, zamieszkiwana w średniowieczu przez Bartów;

Bari /bari/ (pn)
Bari
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);

Barlinek /barˈlʲĩnɛk/ (pn)
Berlinchen
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Barnaba /barˈnaba/ (pn)
Barnabas
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Barnauł (pn)
Barnaul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem;

Barnaułka (pn)
Barnaulka
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski;

Bartoszyce /ˌbartɔˈʃɨʦ̑ɛ/ (pn)
Bartenstein
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
Bartholomäus
  imię męskie;

Baruch (pn)
Baruch
  (biblijny) postać biblijna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Barysz (pn)
Barysch
  (geografia, geograficzny) wieś, a do II wojny światowej miasto, na Ukrainie, w rejonie buczackim obwodu tarnopolskiego;

Baryszówka (pn)
Baryschiwka
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, siedziba władz rejonu baryszowskiego, położone nad rzeką Trubiż;

Basen Akwitański (pn)
Aquitanisches Becken
  (geografia, geograficzny) nizina w południowo-zachodniej Francji, położona na północ od Pirenejów, a na zachód od Masywu Centralnego;

Basilicata (pn)
Basilikata
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech z ośrodkiem administracyjnym w Potenzy;

Bask /bask/ (n)
Baske
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Baskijka /baˈsʲcijka/ (n)
Baskin
  (etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską

Basra (pn)
Basra
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Iraku, położone nad rzeką Szatt al-Arab;

Bastia (pn)
Bastia
  (geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;

Baszan (pn)
Baschan
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Palestynie, równina na wschód od rowu Jordanu;

Baszar (pn)
Baschar
  imię męskie

Baszkortostan (pn)
Baschkortostan
  (geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Bawarczyk /baˈvarʧ̑ɨk/ (n)
Bayer
  mieszkaniec Bawarii

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
Bayern
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bawarka /baˈvarka/ (n)
Bayerin
  mieszkanka Bawarii

Bazalia (pn)
Basalija
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie teofipolskim obwodu chmielnickiego, nad rzeką Słucz;

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
Basel
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w Szwajcarii;

Bazylea-Miasto (pn)
Basel-Stadt
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazylea-Okręg /ˌbazɨˈlɛa ˈɔkrɛ̃ŋk/ (pn)
Basel-Landschaft
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski, powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bałakława (pn)
Balaklawa
  (geografia, geograficzny) miejscowość na Krymie, niegdyś samodzielne miasto, obecnie część Sewastopola;

Bałaszow (pn)
Balaschow
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie saratowskim, położone nad rzeką Chopior;

Bałaszycha (pn)
Balaschicha
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, położone na wschód od Moskwy;

Bałt /bawt/ (n)
Balte
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu lub dawnego plemienia, posługującego się jednym z języków bałtyckich;

Bałtyk /ˈbawtɨk/ (n)
Ostsee
  (geografia, geograficzny) Morze Bałtyckie

Bałtyka /bawˈtɨka/ (pn)
Baltica, Baltika
  (geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Bańska Bystrzyca /ˈbãj̃ska bɨˈsṭʃɨʦ̑a/ (pn)
Neusohl
  (geografia, geograficzny) miasto na Słowacji;

Beata /bɛˈata/ (pn)
Beate, Beata
  imię żeńskie;

Beatrycze /ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ/ (pn)
Beatrice
  imię żeńskie;

Beczwa (pn)
Betsch, Betschwa
  (geografia, geograficzny) rzeka na Morawach w Czechach, największy lewy dopływ Morawy;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
Beduine
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
Beirut
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;

Beka /ˈbɛka/ (pn)
Beka
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejąca kaszubska osada rybacka w Polsce, w województwie pomorskim, u ujścia Redy;

Bekaa (pn)
Bekaa
  (geografia, geograficzny) żyzna dolina w Libanie, 30 km na wschód od Bejrutu;

Belebej (pn)
Belebei
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Republice Baszkortostanu, w azjatyckiej części Rosji;

Belfort (pn)
Belfort
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté;

Belg /bɛlk/ (n)
Belgier
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
Belgien
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
Belgierin
  obywatelka Belgii

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
Belgrad
  stolica Serbii;

Belial (pn)
Belial
  (biblijny) jeden z upadłych aniołów w judaizmie i chrześcijaństwie;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
Belize
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Belizenka /ˌbɛlʲiˈzɛ̃nka/ (n)
Belizerin
  obywatelka Belize

Belizeńczyk /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Belizer
  obywatel Belize

Belzebub (pn)
Beelzebub
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: demon, władca piekieł i złych duchów;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
Benedikt
  imię męskie;

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
Bengalen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
Benjamin
  imię męskie;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
Benin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Benińczyk /bɛ̃ˈɲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Beniner
  obywatel Beninu

Benon /ˈbɛ̃nɔ̃n/ (pn)
Benno
  imię męskie;

Beocja /bɛˈɔʦ̑ʲja/ (n)
Boiotien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Grecji;

Berber /ˈbɛrbɛr/ (n)
Berber
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego;

Berberyjka /ˌbɛrbɛˈrɨjka/ (n)
Berberin
  (etnografia, etnograficzny) członkini ludu Berberów

Berdyczów /bɛrˈdɨʧ̑uf/ (pn)
Berdytschiw
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim;

Berehowo (pn)
Bergsaß
  (geografia, geograficzny) miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy;

Beresteczko (pn)
Berestetschko
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie horochowskim, nad Styrem;

Berezowica Wielka (pn)
Welyka Beresowyzja
  (administracja) (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego Ukrainy;

Berezówka (pn)
Beresiwka
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie odeskim Ukrainy, siedziba władz rejonu berezowskiego;

Bereźne (pn)
Beresne
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu berezieńskiego, położone nad rzeką Słuczą;

Bereżce (pn)
Welyki Bereschzi
  (geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim;

Bergamo (pn)
Bergamo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;

Berhomet (pn)
Berhometh, Berhometh am Seret
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie wyżnickim obwodu czerniowieckiego;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
Berlin
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
Westberlin
  (historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bernadeta (pn)
Bernadette
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Bernenka (n)
Bernerin
  mieszkanka kantonu Berno

Berneńczyk (n)
Berner
  mieszkaniec kantonu Berno

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
Bern
  (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Besarabia (pn)
Bessarabien
  (geografia, geograficzny) kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;

Beskidy (pn)
Beskiden
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;

Bestwina /bɛˈstfʲĩna/ (pn)
Bestwin
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce w pobliżu Bielska-Białej;

Betel (pn)
Bet-El
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto wymienione w Biblii, utożsamiane z ruinami w pobliżu miejscowości Bajtin na Zachodnim Brzegu;

Betelgeza (pn)
Beteigeuze
  (astronomia, astronomiczny) czerwony nadolbrzym w Orionie;

Betesda (pn)
Bethesda
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) nazwa antycznej sadzawki zlokalizowanej w północnej części starej Jerozolimy;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
Betlehem, Bethlehem
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bełz (pn)
Bels
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie sokalskim, nad Sołokiją i Rzeczycą, do 1951 roku znajdowało się w granicach Polski;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
Bhutan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bhutańczyk /buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Bhutaner
  obywatel Bhutanu

Biafra (pn)
Biafra
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1967–1970 w Afryce, na wybrzeżu obecnej Nigerii;

Biafranka (n)
Biafranerin
  mieszkanka ((historia, historyczny, historycznie) obywatelka) Biafry

Biafrańczyk (n)
Biafraner
  mieszkaniec ((historia, historyczny, historycznie) obywatel) Biafry

Biała /ˈbʲjawa/ (pn)
Biala
  (geografia, geograficzny) dawniej miasto, a obecnie część Bielska-Białej;
Zülz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Biała Elstera (pn)
Weiße Elster
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech i Czechach, prawy dopływ Soławy;

Biała Woda (pn)
Weißwasser/Oberlausitz
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w pobliżu granicy z Polską;

Białobożnica (pn)
Biloboschnyzja
  (geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego;

Białogard /bʲjaˈwɔɡart/ (pn)
Belgard
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Białogród Królewski (pn)
Stuhlweißenburg
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Székesfehérvár, miasto w środkowych Węgrzech;

Białogród nad Dniestrem (pn)
Bilhorod-Dnistrowskyj, Weißenburg
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodniej Ukrainie, położone nad Limanem Dniestru, w obwodzie odeskim;

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
Weißrusse, Belarusse
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białorusinka /ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka/ (n)
Weißrussin
  kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
Weißrussland, Belarus
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Biały Bór /ˈbʲjawɨ ˈbur/ (pn)
Baldenburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Biały Kamień (pn)
Weißenstein
  (geografia, geograficzny) lub (historia, historyczny, historycznie) Paide, miasto w Estonii, położone w środkowej części tego kraju;

Biały Keresz (pn)
Weiße Kreisch
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rumunii i we wschodnich Węgrzech, razem z Czarnym Kereszem tworzy Keresz;

Biały Men (pn)
Weißer Main, Weißmain
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, w Bawarii, w Górnej Frankonii, północny i prawy dopływ Menu;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
Bibel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Biebrza (pn)
Biebrza
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Narwi;

Bielawa /bʲjɛˈlava/ (pn)
Langenbielau
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Bielsko /ˈbʲjɛlskɔ/ (pn)
Bielitz
  (geografia, geograficzny) dawniej miasto, a obecnie część Bielska-Białej;

Bielsko-Biała /ˌbʲjɛlskɔ‿ˈbʲjawa/ (pn)
Bielitz-Biala
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim;

Bieriezniki (n)
Beresniki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, na lewym brzegu Kamy;

Bierutów /bʲjɛˈrutuf/ (pn)
Bernstadt
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie dolnośląskim;

Biesiedź (pn)
Bessed
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i na Białorusi, lewy dopływ Soży;

Bieszczady /bʲjɛʃˈʧ̑adɨ/ (pn)
Ostbeskiden
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Beskidów Wschodnich;

Biełaja (pn)
Belaja
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkirii, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi;

Biełgorod (pn)
Belgorod
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w w europejskiej części Rosji, nad rzeką Doniec, stolica obwodu biełgorodzkiego;

Biełogorsk (pn)
Belogorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie amurskim, nad Tomem;

Biełorieck (pn)
Belorezk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Republice Baszkirii, w Rosji;

Biełowo (pn)
Belowo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Bieżanice (pn)
Beschanizy
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie pskowskim, siedziba administracyjna rejonu bieżanickiego;

Bilcze Złote (pn)
Biltsche-Solote
  (geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie borszczowskim, położona nad rzeką Seret;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
Burma, Birma
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Birobidżan (pn)
Birobidschan
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie, między rzekami Birą i Bidżanem;

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
Byzanz, Byzantion
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;
Byzanz
  termin stosowany przez nowożytnych historyków na określenie cesarstwa bizantyńskiego/cesarstwa bizantyjskiego

Bizerta (pn)
Bizerta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Tunezji, port nad Morzem Śródziemnym;

Blanka /ˈblãnka/ (pn)
Blanka
  imię żeńskie;

Bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
Zwilling
  (potocznie, potoczny) osoba urodzona pod znakiem Bliźniąt

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
Zwillinge
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bochum /ˈbɔxũm/ (pn)
Bochum
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;

Bogarodzica (n)
Gottesgebärerin
  (staropolski) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Bogarodzicielka (pn)
Gottesmutter, Gottesgebärerin
  (teologia, teologiczny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Bogini Matka (pn)
Muttergöttin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) główne żeńskie bóstwo wielu religii, dawczyni życia, utożsamiana często z Ziemią, płodnością i macierzyństwem;

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
Bogotá
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Bogumin (pn)
Oderberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach położone u ujścia Olzy do Odry;

Bogumir (pn)
Gottfried
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Bogumił /bɔˈɡũmʲiw/ (pn)
Gottlieb
  imię męskie;

Bogurodzica (n)
Gottesgebärerin
  (staropolski) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Boguszowice (pn)
Boguschowitz
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne polskie miasto przyłączone w 1975 do Rybnika;

Bogusław /bɔˈɡuswaf/ (pn)
Boguslaus, Bohuslaus
  imię męskie;

Boko Haram (pn)
Boko Haram
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nigeryjska islamistyczna sekta bojówkarska domagająca się wprowadzenia szariatu;

Bolechów (pn)
Bolechau, Bolechiw
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim;

Bolesław /bɔˈlɛswaf/ (pn)
Boleslaus
  imię męskie;

Boliwariańska Republika Wenezueli (pn)
Bolivarische Republik Venezuela
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Wenezueli

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
Bolivien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Bologna
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolton (pn)
Bolton
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii;

Bolzano (pn)
Bozen
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Bonawentura /ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/ (pn)
Bonaventura
  imię męskie;

Bonn /bɔ̃n/ (pn)
Bonn
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Booz (pn)
Boas
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Bordżomi (pn)
Bordschomi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto uzdrowiskowe w Gruzji, w regionie Samcche-Dżawachetia;

Boreasz /bɔˈrɛaʃ/ (pn)
Boreas
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie wiatru północnego, utożsamiany z rzymskim Akwilonem;

Borki Wielkie (pn)
Welyki Birky
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego;

Bornholm /ˈbɔrn̥xɔlm/ (pn)
Bornholm
  (geografia, geograficzny) duńska wyspa w południowo-zachodniej części Bałtyku;

Borodzianka (pn)
Borodjanka
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, stolica rejonu borodziańskiego w obwodzie kijowskim, położone nad rzeką Zdwiż;

Borowicze (pn)
Borowitschi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie nowogrodzkim, położone nad rzeką Mstą;

Borszczów (pn)
Borschtschiw
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba administracyjna rejonu borszczowskiego;

Borysoglebsk (pn)
Borissoglebsk
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie woroneskim;

Boryspol (pn)
Boryspil
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim;

Borysław (pn)
Borislau, Boryslaw
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie drohobyckim, nad rzeką Tyśmienicą;

Borżawa (pn)
Borschawa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na ukraińskim Zakarpaciu, w dorzeczu Cisy;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
Bosporus
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Bosra (pn)
Bosra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Syrii;

Boston /ˈbɔstɔ̃n/ (pn)
Boston
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Botnik Południowy (pn)
Bottensee
  (geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku;

Botnik Północny (pn)
Bottenwiek
  (geografia, geograficzny) północny basen Zatoki Botnickiej, oddzielony od Botnika Południowego cieśniną Kvarken Północny;

Botoszany (pn)
Botoschan, Bottuschan
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w północnej części historycznej Mołdawii;

Botswanka /bɔtsˈfãŋka/ (n)
Botsuanerin
  obywatelka Botswany

Botswańczyk /bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Botsuaner
  obywatel Botswany

Bołgrad (pn)
Bolhrad
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie odeskim, siedziba administracyjna rejonu bołgradzkiego, położone na północno-wschodnim brzegu jeziora Jałpuh;

Bołszowce (pn)
Bilschiwzi
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim;

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
Bosnien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Bosnien und Herzegowina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Boża Rodzicielka (pn)
Gottesgebärerin
  (teologia, teologiczny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Boże Ciało /ˈbɔʒɛ ˈʨ̑awɔ/ (n)
Fronleichnam
  (potocznie, potoczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej;

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
Weihnachten
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Boży Grób (pn)
Heiliges Grab
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) instalacja wraz z inscenizacją Bożego Grobu (1.1) ustawiana w kościołach w okresie Wielkanocy

Brabancja (pn)
Brabant
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna obejmująca część obecnej Belgii i Holandii, w średniowieczu tworzyła niezależne księstwo;

Brabancja Flamandzka /braˈbãnʦ̑ʲja flãˈmãnʦ̑ka/ (pn)
Flämisch-Brabant
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w Belgii, we Flandrii;

Brabancja Walońska /braˈbant͡sja vaˈlɔ̃ɲska/ (pn)
Waals-Brabant
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w Belgii, w Walonii;

Bracław (pn)
Brazlaw
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie niemirowskim, na prawym brzegu rzeki Boh;

Brajłów (pn)
Brajiliw
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie winnickim, położone przy ujściu rzeki Rów do Bohu;

Brandenburg /ˈbrãndɛ̃nburk/ (pn)
Brandenburg, Brandenburg an der Havel
  (geografia, geograficzny) (skrót, skrótowiec, skrótowo) Brandenburg an der Havel, miasto w Niemczech w kraju związkowym Brandenburgia, położone nad rzeką Hawelą;

Brandenburgia (pn)
Brandenburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Braszów (pn)
Kronstadt
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Rumunii, w okręgu Braszów;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
Bratislava, Pressburg
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
Brasilien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Brasilianer
  obywatel Brazylii

Brazylijka /ˌbrazɨˈlʲijka/ (n)
Brasilianerin
  obywatelka Brazylii

Brazzaville (pn)
Brazzaville
  (geografia, geograficzny) stolica Konga;

Brda /brda/ (n)
Brahe, Brda
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Polsce, lewy dopływ Wisły;

Bregencja (pn)
Bregenz
  (geografia, geograficzny) miasto w Austrii, nad Jeziorem Bodeńskim, stolica kraju związkowego Przedarulania, siedziba powiatu;

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
Bremen
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Bremerhaven (pn)
Bremerhaven
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Brenna /ˈbrɛ̃nːa/ (n)
Brandenburg
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prasłowiańska twierdza nad Hawelą w Brandenburgii;

Brenner (pn)
Brenner, Brennerpass
  (geografia, geograficzny) jedna z najważniejszych alpejskich przełęczy na granicy Austrii i Włoch;

Brescia (pn)
Brescia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, drugie pod względem wielkości miasto Lombardii; siedziba władz prowincji Brescia (1.2);

Brest /brɛst/ (pn)
Brest
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
Bretagne
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Bretończyk (n)
Bretone
  mieszkaniec Bretanii

Briańsk (pn)
Brjansk
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego

Brindisi (pn)
Brindisi
  (geografia, geograficzny) miasto portowe i gmina we Włoszech, w Apulii, położone na Półwyspie Salentyńskim;

Bristol /ˈbrʲistɔl/ (pn)
Bristol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Anglii;

Brno /brnɔ/ (pn)
Brünn
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Bruchnal (pn)
Ternowyzja
  (geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, rejon jaworowski;

Brugia (pn)
Brügge
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
Brüssel
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
Brunei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brunhilda (pn)
Brunichild
  imię żeńskie

Brunon /ˈbrũnɔ̃n/ (pn)
Brun
  imię męskie;

Brunszwik (n)
Braunschweig
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia;

Bryt (n)
Briton, Inselkelte
  (historia, historyczny, historycznie) członek ludu celtyckiego zamieszkującego Brytanię przed najazdem Anglów i Sasów;

Brytania (pn)
Britannien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne określenie Wysp Brytyjskich

Bryzgowia (pn)
Breisgau
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech, między Renem a Schwarzwaldem;

Brzecław (pn)
Lundenburg
  (geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Dyją w kraju południowomorawskim w Czechach;

Brzeg /bʒɛk/ (pn)
Brieg
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w Polsce, w województwie opolskim;

Brzeźnica /bʒɛʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
Bresnitz
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik;

Bród Kamienny (pn)
Kamjanyj Brid
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie baranowskim obwodu żytomierskiego;

Buczacz (pn)
Butschatsch
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, nad rzeką Strypą, siedziba rejonu buczackiego;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
Budapest
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Budda /ˈbudːa/ (n)
Buddha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) budda Siakjamuni, założyciel buddyzmu

Budzanów (pn)
Budaniw
  (geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasto, w rejonie trembowelskim obwodu tarnopolskiego Ukrainy, położona nad rzeką Seret;

Budziszyn /buˈʥ̑iʃɨ̃n/ (pn)
Bautzen
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Bug /buk/ (pn)
Bug, Westlicher Bug
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez terytorium Polski, Ukrainy i Białorusi;

Bugulma (pn)
Bugulma
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie;

Bukowina (pn)
Buchenland, Bukowina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona pomiędzy Karpatami Wschodnimi a środkowym Dniestrem, obecnie podzielona między Ukrainę a Rumunię;

Bureja (pn)
Bureja
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, dopływ Amuru;

Burgenland /burˈɡɛ̃nlãnt/ (pn)
Burgenland
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na wschód kraj związkowy Austrii;

Burgund /ˈburɡũnt/ (n)
Burgunder, Burgunde
  (historia, historyczny, historycznie) członek germańskiego plemienia Burgundów;

Burgundka (n)
Burgunderin, Burgundin
  (historia, historyczny, historycznie) członkini germańskiego plemienia Burgundów;
Burgunderin
  mieszkanka Burgundii

Buriacja /burʲˈjat͡s.ja/ (pn)
Burjatien
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
Burkina Faso
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Bursztyn (pn)
Burschtyn
  (geografia, geograficzny) miasto wydzielone z rejonu na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, położone nad rzeką Gniłą Lipą;

Burusz (n)
Hunzukuc
  (etnografia, etnograficzny) członek grupy etnicznej zamieszkującej dolinę rzeki Hunza;

Buszehr (pn)
Buschehr
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, nad Zatoką Perską;

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
Bulgare
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (pn)
Bulgarien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
Bulgarin
  kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii

Bydgoszcz /ˈbɨdɡɔʃʧ̑/ (pn)
Bromberg
  (geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;

Byk /bɨk/ (pn)
Stier
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Bystrzyca (pn)
Bistritz, Nösen
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, położone w północno-wschodnim Siedmiogrodzie;

Bystrzyca Kłodzka /bɨˈsṭʃɨʦ̑a ˈkwɔʦ̑ka/ (pn)
Weistritz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Bytom /ˈbɨtɔ̃m/ (pn)
Beuthen
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Polsce;

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Ehemailige Jugoslawische Republik Mazedonien
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana do 12 lutego 2019 r. przez ONZ

Bzyp (pn)
Bsipi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka w Abchazji, uchodzi do Morza Czarnego;

Bóbr /bupr̥/ (pn)
Bobr
  (geografia, geograficzny) rzeka na Białorusi, lewy dopływ Berezyny;
Bober
  (geografia, geograficzny) rzeka, lewy dopływ Odry;

Bóbrka (pn)
Bibrka
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, na Podolu, nad Ługiem, w obwodzie lwowskim, w rejonie przemyślańskim;

Bóg /buk/ (n)
Gott
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Bóg Ojciec (pn)
Gott der Vater
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: pierwsza osoba Trójcy Świętej;

Bóg pomaga tym, co sami sobie pomagają /ˈbuk pɔ̃ˈmaɡa ˈtɨ̃m ˈʦ̑ɔ ˈsãmʲi ˈsɔbʲjɛ ˌpɔ̃maˈɡajɔ̃w̃/ (proverb)
hilf dir selbst, dann hilft dir Gott
  jeśli chcesz coś osiągnąć, działaj, a nie bądź bierny; pomóż losowi, a nie tylko czekaj na mannę z nieba

Błażej /ˈbwaʒɛj/ (pn)
Blasius
  imię męskie;

Błogocice (pn)
Blogotitz, Blogotzitz
  (geografia, geograficzny) dzielnica Cieszyna;

C-dur (n)
C-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych)

CD /sʲi‿ˈdʲi/ /ʦ̑ɛ‿ˈdɛ/ (acronym)
CD
  = (angielski) compact disc → płyta kompaktowa

CDU /ʦ̑ɛ‿dɛ‿ˈu/ (acronym)
CDU
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecka chadecka partia polityczna;

COBOL /ˈkɔbɔl/ (acronym)
COBOL
  (informatyka, informatyczny) język programowania, stworzony pod koniec lat 50. XX wieku, przeznaczony do zastosowań przemysłowo-handlowych;

Cambrai (pn)
Cambrai, Kammrich
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;

Cambridge (pn)
Cambridge
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto uniwersyteckie w Wielkiej Brytanii, w Anglii Wschodniej;

Carmen /ˈkarmɛ̃n/ (pn)
Carmen
  imię żeńskie;

Carrara (pn)
Carrara
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Toskania;

Cchinwali (pn)
Zchinwali
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji;

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Cäcilia, Cäcilie
  imię żeńskie;

Cejlon /ˈʦ̑ɛjlɔ̃n/ (pn)
Ceylon
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;

Celebes /ʦ̑ɛˈlɛbɛs/ (pn)
Sulawesi
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego;

Celius (pn)
Caelius
  (geografia, geograficzny) jedno z siedmiu wzgórz, na których wznosił się starożytny Rzym, położone między Eskwilinem a Awentynem;

Celowiec (pn)
Klagenfurt, Klagenfurt am Wörthersee
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Klagenfurt, miasto w południowej Austrii;

Celtyjka (n)
Keltin
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) przedstawicielka grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się ze środkowej Europy

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
Ceres
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Ces-dur (n)
Ces-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku ces (w zapisie nutowym z siedmioma bemolami)

Cezary /ʦ̑ɛˈzarɨ/ (pn)
Caesarius
  imię męskie;

Chakasja (pn)
Chakassien
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Chalcedon (pn)
Chalkedon
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Bitynii, na terenie dzisiejszego Stambułu;

Chanka (pn)
Chankasee
  (geografia, geograficzny) jezioro przepływowe w dalekowschodniej części Azji, położone na pograniczu Rosji i Chin, na północ od Władywostoku;

Chantajka (pn)
Chantaika
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju

Chanuka (n)
Chanukka
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ośmiodniowe święto, upamiętniające zwycięstwo Machabeuszy nad Seleucydami oraz oczyszczenie i ponowne poświęcenie świątyni w Jerozolimie po jej sprofanowaniu poprzez umieszczenie tam bóstw greckich;

Charków /ˈxarkuf/ (pn)
Charkiw, Charkow
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;

Chartum /ˈxartũm/ (pn)
Khartum
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Chatanga (pn)
Chatanga
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, powstaje z połączenia Chety i Kotuja;

Cheops (pn)
Cheops
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
Chaironeia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Cheroneja /ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/ (pn)
Chaironeia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chersoń (pn)
Cherson
  (geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego;

Cheta (pn)
Cheta
  (geografia, geograficzny) rzeka w syberyjskiej części Rosji, łącząc się z Kotujem tworzy Chatangę;

Chewsuretia (pn)
Chewsuretien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i geograficzna położona w północno-wschodniej Gruzji;

Chełmża /ˈxɛwmʒa/ (pn)
Culmsee
  (geografia, geograficzny) nazwa miejscowości w Polsce;

Chibiny (pn)
Chibinen
  (geografia, geograficzny) masyw górski, położony za północnym kołem podbiegunowym u nasady Półwyspu Kolskiego w północnej Rosji;

Chicago (pn)
Chicago
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
Chile
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chilijczyk /ʧ̑ʲiˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Chilene
  obywatel Chile

Chilijka /ʧ̑ʲiˈlʲijka/ (n)
Chilenin
  obywatelka Chile

Chimera /xʲĩˈmɛra/ (pn)
Chimäre, Chimära
  (mitologia grecka) fantastyczny stwór z mitologii greckiej, zwykle opisywany jako ziejący ogniem potwór z głową lwa, tułowiem kozy i ogonem węża;

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
Chinesin
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
China
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chiwa (pn)
Xiva
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto nad rzeką Amu-darią w wilajecie chorezmijskim Uzbekistanu w Azji Środkowej;

Chiłok (pn)
Chilok
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Selengi;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Chinese
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
Volksrepublik China
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chloe (pn)
Chloe, Chloë
  imię żeńskie;

Chocianów /xɔˈʨ̑ãnuf/ (pn)
Kotzenau
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Chociebuż /xɔˈʨ̑ɛbuʃ/ (pn)
Cottbus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnich Niemczech;

Chocim (pn)
Chotyn
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na zachodniej Ukrainie, w obwodzie czerniowieckim, położone nad Dniestrem;

Chociwel /xɔˈʨ̑ivɛl/ (pn)
Freienwalde
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Chodorów (pn)
Chodoriw
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w rejonie żydaczowskim obwódu lwowski;

Chodżent (pn)
Chudschand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią;

Choj (pn)
Choy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, w ostanie Azerbejdżan Zachodni;

Chojna /ˈxɔjna/ (pn)
Königsberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Chojnice /xɔjˈɲiʦ̑ɛ/ (pn)
Konitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Chonsu (n)
Chons
  (mitologia egipska) staroegipski bóg księżyca czczony w Tebach;

Chorezm (pn)
Choresmien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina nad dolną Amu-darią, obejmująca obszar dzisiejszego Uzbekistanu, Turkmenistanu i Kazachstanu;

Chorog (pn)
Chorugh
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Tadżykistanie, położone u ujścia rzeki Ghunt do rzeki Pandż;

Chorostków (pn)
Chorostkiw
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie husiatyńskim;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Kroatien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
Kroate
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Choszczno /ˈxɔʃʧ̑nɔ/ (pn)
Arnswalde
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Chołojów (pn)
Wuslowe
  (geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w rejonie radziechowskim obwodu lwowskiego;

Chronos (pn)
Chronos
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu;

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
Christus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Chrystus Pan (pn)
Christ, der Herr; Jesus Christus, der Herr
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (zobacz) Jezus Chrystus

Chryzostom /xrɨˈzɔstɔ̃m/ (pn)
Chrysostomos
  imię męskie;

Chust (pn)
Chust
  (geografia, geograficzny) miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy;

Chyrów (pn)
Chyriw
  (geografia, geograficzny) miasto w rejonie starosamborskim obwodu lwowskiego Ukrainy, położone nad Strwiążem;

Chłopek (pn)
Bäuerlein, Chlopek
  (geografia, geograficzny) turnia na wschodnim zboczu Mięguszowieckiej Przełęczy pod Chłopkiem w Tatrach;
Bauerberg, Scholzkoppe
  (geografia, geograficzny) wzniesienie w Sudetach;

Cieplice (pn)
Teplitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju usteckim;

Cieszyn /ˈʨ̑ɛʃɨ̃n/ (pn)
Teschen
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w południowej Polsce, w województwie śląskim;

Cieśnina Beringa (pn)
Beringstraße
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Azją a Ameryką Północną, łącząca Morze Czukockie z Morzem Beringa;

Cieśnina Gibraltarska (pn)
Straße von Gibraltar
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Śródziemne z Oceanem Atlantyckim, oddzielająca Afrykę od Europy;

Cieśnina Piławska (pn)
Pillauer Seetief
  (geografia, geograficzny) cieśnina między dwiema częściami Mierzei Wiślanej, łącząca Zalew Wiślany z wodami Morza Bałtyckiego;

Cieśnina Świętego Bonifacego (pn)
Straße von Bonifacio
  (geografia, geograficzny) cieśnina na Morzu Śródziemnym oddzielająca Korsykę od Sardynii;

Cis-dur (n)
Cis-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku cis (w zapisie nutowym z siedmioma krzyżykami)

Cisa (pn)
Theiß
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Europie, lewostronny dopływ Dunaju;

Compiègne (pn)
Compiègne
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, miejsce podpisania zawieszeń broni w dwóch wojnach światowych;

Connecticut /kəˈnɛtikət/ (pn)
Connecticut
  (geografia, geograficzny) stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego;

Cudnów (pn)
Tschudniw
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica rejonu na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim na północy kraju, położone na skalistych brzegach rzeki Teterew;

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
Zigeuner
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cyganka (n)
Zigeunerin
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości cygańskiej

Cylicja (pn)
Kilikien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina w południowo-wschodniej Azji Mniejszej nad Morzem Śródziemnym;

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
Zypern
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
Zypriot, Zyprer, Zyprier
  obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cyrena (pn)
Kyrene
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

Cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (pn)
Zirkel
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Czad /ʧ̑at/ (pn)
Tschad
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;
Tschad, Tschadsee
  (geografia, geograficzny) zanikające jezioro w Afryce na pograniczu Nigerii, Nigeru, Kamerunu i Czadu (1.1);

Czadyjczyk /ʧ̑aˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
Tschader
  obywatel Czadu

Czapajewsk (pn)
Tschapajewsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, nad rzeką Czapajewką dopływem Wołgi;

Czaplinek /ʧ̑aˈplʲĩnɛk/ (pn)
Tempelburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Czara (pn)
Tschara
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim, czytyjskim i Jakucji; lewy dopływ Olokmy;

Czarna Elstera (pn)
Schwarze Elster
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, prawy dopływ Łaby;

Czarnobyl (pn)
Tschernobyl, Tschornobyl
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;
Tschernobyl
  (przenośnie, przenośnia) (publikatory) katastrofa w elektrowni jądrowej w Czarnobylu (1.1) w 1986 r.

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
Montenegro
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czartorysk (pn)
Staryj Tschortoryjsk
  (geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie maniewickim, nad rzeką Styr;

Czaruków (pn)
Tscharukiw
  (geografia, geograficzny) wieś w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego;

Czarysz (pn)
Tscharysch
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu;

Czaun (pn)
Tschaun
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Zatoki Czauńskiej Morza Wschodniosyberyjskiego;

Czeboksary (pn)
Tscheboksary
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
Böhme
  mieszkaniec Czech (krainy historycznej)
Tscheche
  osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Tschechoslowakei
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
Böhmen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
Tschechien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczelnik (pn)
Tschetschelnyk
  (geografia, geograficzny) rejonowe osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położone w obwodzie winnickim nad Sawranką;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
Tschetschenien
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czehryń (pn)
Tschyhyryn
  (geografia, geograficzny) miasto rejonowe w centralnej części Ukrainy, w obwodzie czerkaskim, nad rzeką Taśminą;

Czepca (pn)
Tschepza
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, przepływa przez terytorium Udmurcji i obwodu kirowskiego; główny lewy dopływ Wiatki;

Czeremchowo (pn)
Tscheremchowo
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie irkuckim;

Czernelica (pn)
Tschernelyzja
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie horodeńskim;

Czerniachowsk (pn)
Insterburg, Tschernjachowsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji;

Czerniatyn (pn)
Tschernjatyn
  (geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w rejonie horodeńskim obwodu iwanofrankiwskiego;

Czerniejów (pn)
Tschernijiw
  (geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w rejonie tyśmienickim obwodu iwanofrankiwskiego, położona nad Bystrzycą Nadwórniańską;

Czerniowce /ʧ̑ɛrʲˈɲɔfʦ̑ɛ/ (pn)
Czernowitz, Tschernowitz
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Czerski (pn)
Tscherski
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Rosji, w Jakucji, ośrodek administracyjny ułusu niżniekołymskiego;

Czerwięcice /ˌʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑iʦ̑ɛ/ (pn)
Czerwentzütz
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik;

Czerwonogród (pn)
Tscherwonohrad
  (geografia, geograficzny) miasto wydzielone na Ukrainie, w rejonie sokalskim obwodu lwowskiego;

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
Rotes Kreuz
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czerwony Men (pn)
Roter Main
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, w Bawarii, w Górnej Frankonii, źródłowy dopływ Menu;

Czeska Szwajcaria (pn)
Böhmische Schweiz
  (geografia, geograficzny) ważny przyrodniczo obszar w północnych Czechach, w Górach Połabskich;

Czeski Cieszyn /ˈʧ̑ɛsʲci ˈʨ̑ɛʃɨ̃n/ (pn)
Tschechisch Teschen
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Czeski Raj (pn)
Böhmisches Paradies
  (geografia, geograficzny) region turystyczny w północno-zachodnich Czechach;

Czeskie Budziejowice /ˈʧ̑ɛsʲcɛ ˌbuʥ̑ɛ̇jɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Budweis
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Czesław /ˈʧ̑ɛswaf/ (pn)
Ceslaus
  imię męskie;

Czo Oju (pn)
Cho Oyu
  (geografia, geograficzny) szczyt w Himalajach;

Czona (pn)
Tschona
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji; w obwodzie irkuckim i Jakucji; prawy dopływ Wiluja;

Czortków (pn)
Tschortkiw
  (geografia, geograficzny) miasto wydzielone z rejonu na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba rejonu czortkowskiego, położone nad Seretem;

Czortowiec (pn)
Tschortowez
  (geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie horodeńskim;

Czuja (pn)
Tschuja
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Buriacji i obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny;

Czukcza (pn)
Tschuktsche
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec Czukotki;

Czumysz (pn)
Tschumysch
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu;

Czuna (pn)
Tschuna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji w obwodzie irkuckim, wraz z Biriusą tworzy Tasiejewę;

Czusowaja (pn)
Tschussowaja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, uchodzi do Zbiornika Kamskiego;

Czusowoj (pn)
Tschussowoi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji, w Kraju Permskim, na Uralu, nad Czusową;

Czuwaszja (pn)
Tschuwaschien
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Czułym (pn)
Tschulym
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu;

Czyta (pn)
Tschita
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim;

Częstochowa /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva/ (pn)
Tschenstochau
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;

Człopa /ˈʧ̑wɔpa/ (pn)
Schloppe
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

D-dur (n)
D-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z dwoma krzyżykami)

DDT (acronym)
DDT
  dichlorodifenylotrichloroetan

DEET (acronym)
DEET
  (chemia, chemiczny) dietylotoluamid, N,N-dietylo-m-toluamid;

DJ /ˈdʲiʤ̑ɛj/ (acronym)
DJ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca muzykę na dyskotekach, najczęściej przy pomocy gramofonów;

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
DNS
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

DPK (acronym)
DPK
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Demokratyczna Partia Kosowa;

DRK (acronym)
DR Kongo, DRK
  = (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Demokratyczna Republika Konga;

DSE (acronym)
DSE
  = (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Demokratyczna Armia Grecji

DVD /dʲi‿vʲi‿ˈdʲi/ (acronym)
DVD
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1)
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia;

Dafne /ˈdafnɛ/ (pn)
Daphne
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
Dagestan
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
Dakar
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (pn)
Ferner Osten
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
Dalmatien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
Damaskus
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Damian /ˈdãmʲjãn/ (pn)
Damian
  imię męskie;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
Dänemark
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
Daniel
  imię męskie;

Dar es Salaam /ˈdar ˈɛs ːaˈlaãm/ (pn)
Daressalam
  (geografia, geograficzny) miasto w Tanzanii, dawna stolica i siedziba władz;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
Darius
  imię męskie;

Darkiejmy (pn)
Osjorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) Oziorsk (historyczna nazwa miasta w Prusach Wschodnich, obecnie egzonim wariantowy);

Darmstadt (pn)
Darmstadt
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji;

Darłowo /darˈwɔvɔ/ (pn)
Rügenwalde
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Darłówko (n)
Rügenwaldermünde
  (geografia, geograficzny) turystyczna dzielnica miasta Darłowa;

Daszawa (pn)
Daschawa
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego w rejonie stryjskim obwodu lwowskiego Ukrainy;

Daszoguz (pn)
Daşoguz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Turkmenistanie przy granicy z Uzbekistanem;

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
David
  imię męskie;

Dawidów (pn)
Dawydiw
  (geografia, geograficzny) wieś w rejonie pustomyckim obwodu lwowskiego;

Debora (pn)
Debora
  (biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;
  imię żeńskie;

Deimos /dɛˈ<sup>j</sup>ĩmɔs/ (pn)
Deimos
  (astronomia, astronomiczny) mniejszy i dalszy z dwóch księżyców Marsa;

Dejma (pn)
Deime
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji (obwód kaliningradzki) uchodząca do Zalewu Kurońskiego, ramię Pregoły;

Dejmos (pn)
Deimos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie trwogi, towarzysz Aresa na polu bitwy;

Dekalog /dɛˈkalɔk/ (n)
Dekalog
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w judaizmie i chrześcijaństwie: kodeks praw moralno-religijnych przekazany Żydom przez Mojżesza na Synaju;

Dekan /ˈdɛkãn/ (pn)
Dekkan
  (geografia, geograficzny) rozległy płaskowyż w centralnej i południowej części Półwyspu Indyjskiego;

Delatyn (pn)
Deljatyn
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego w obwodzie iwanofrankiwskim rejonie nadwórniańskim Ukrainy, niedaleko Nadwórnej u wschodniego przedproża Gorganów;

Dema (pn)
Djoma
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi;

Demeter /dɛ̃ˈmɛtɛr/ (pn)
Demeter, Demetra
  (mitologia grecka) bogini ziemi uprawnej, urodzaju, zboża i rolnictwa, utożsamiana z rzymską Ceres;

Demetriusz /dɛ̃ˈmɛtrʲjuʃ/ (pn)
Demetrius
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Demidówka (pn)
Demydiwka
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, stolica rejonu w obwodzie rówieńskim;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Demokratische Republik Kongo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj/ (pn)
Demokratische Republik São Tomé und Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce

Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki (pn)
Demokratische Sozialistische Republik Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Sri Lanki jako państwa

Derażnia (pn)
Deraschnja
  (geografia, geograficzny) miasto rejonowe na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim;

Derbent (pn)
Derbent
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Dagestanie, najdalej na południe wysunięte miasto Rosji, położone pomiędzy Morzem Kaspijskim a Kaukazem;

Des-dur (n)
Des-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku des (w zapisie nutowym z pięcioma bemolami)

Desna (pn)
Desna
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i na Ukrainie, najdłuższy, lewostronny dopływ Dniepru;

Dezful (pn)
Dezful
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan;

Dhaka (pn)
Dhaka
  (geografia, geograficzny) stolica Bangladeszu;

Diemjanka (pn)
Demjanka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Irtysza;

Dijon (pn)
Dijon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina we Francji, w regionie Burgundia, którego jest historyczną stolicą;

Diogenes /dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/ (pn)
Diogenes
  (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;
  imię męskie;

Dioma (pn)
Djoma
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi;

Dionizy /dʲjɔ̇̃ˈɲizɨ/ (pn)
Dionysius
  imię męskie;

Ditmar (pn)
Dietmar
  (Górny Śląsk) (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Dmitrow (pn)
Dmitrow
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
Dnipro
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie;
Dnepr, Dnjepr
  (geografia, geograficzny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dniepropetrowsk (pn)
Dnipropetrowsk
  (geografia, geograficzny) Dniepr, miasto na Ukrainie (polski egzonim odpowiadający nazwie miasta w latach 1991-2016);

Dniepropietrowsk (pn)
Dnipropetrowsk
  (geografia, geograficzny) Dniepr, miasto na Ukrainie (polski egzonim w latach 1926-1991);

Dobrotwór (pn)
Dobrotwir
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w rejonie kamioneckim obwodzie lwowskim;

Dodoma /dɔˈdɔ̃ma/ (pn)
Dodoma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Tanzanii;

Doha (pn)
Doha
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kataru (egzonim wariantowy wg. KSNG)

Dokuczajewsk (pn)
Dokutschajewsk
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;

Dolina Aosty /dɔˈlʲĩna ːˈɔstɨ/ (pn)
Aostatal
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i autonomiczny region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech;

Dolina Róż (pn)
Rosental, Tal der Rosen
  (geografia, geograficzny) dolina w środkowej Bułgarii, w okolicach miasta Kazanłyk;

Dolna Austria (pn)
Niederösterreich
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolna Bawaria (pn)
Niederbayern
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja we wschodniej Bawarii ze stolicą w Landshut;

Dolna Frankonia (pn)
Unterfranken
  (geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii;

Dolna Kartlia (pn)
Niederkartlien
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w południowo-wschodniej Gruzji, ze stolicą w Rustawi;

Dolna Kraina (pn)
Unterkrain
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona w Słowenii, część Krainy;

Dolna Saksonia (pn)
Niedersachsen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;

Dolna Tunguzka (pn)
Untere Tunguska
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;

Dolne Łużyce /ˈdɔlnɛ wuˈʒɨʦ̑ɛ/ (pn)
Niederlausitz
  (geografia, geograficzny) część Łużyc należąca obecnie do Brandenburgii;

Dolny Śląsk (pn)
Niederschlesien
  (geografia, geograficzny) część Śląska położona w południowo-zachodniej Polsce oraz w północnej części Czech;

Dolomity (pn)
Dolomiten
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w północno-wschodniej części Włoch;

Dolomity Lienzkie (pn)
Lienzer Dolomiten
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Alp Gaitalskich

Dolędzin /dɔˈlɛ̃ɲʥ̑ĩn/ (pn)
Dollendzin
  (geografia, geograficzny) osada w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik;

Dominik /dɔ̃ˈmʲĩɲik/ (pn)
Dominik, Dominikus
  imię męskie;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
Dominica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;
Dominika
  imię żeńskie;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
Dominikanische Republik
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
Dominikaner
  obywatel Dominikany

Dominikańczyk /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Dominicaner
  obywatel Dominiki

Donbas (pn)
Donbas, Donbass, Donezbecken
  (geografia, geograficzny) Donieckie Zagłębie Węglowe

Doniec (pn)
Donez
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji i na Ukrainie, prawy dopływ Donu;

Dorian /ˈdɔrʲjãn/ (pn)
Dorian
  imię męskie;

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
Dorothea
  imię żeńskie;

Dortmund /ˈdɔrtmũnt/ (pn)
Dortmund
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, największy ośrodek Zagłębia Ruhry;

Drawa (pn)
Drau
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech, południowej Austrii, wschodniej Słowenii i północnej Chorwacji, stanowi część granicy chorwacko-węgierskiej, prawy dopływ Dunaju ;

Drawno /ˈdravnɔ/ (pn)
Neuwedell
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Drawsko Pomorskie /ˈdrafskɔ pɔ̃ˈmɔrsʲcɛ/ (pn)
Dramburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
Dresden
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
Milchstraße
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Drogomyśl (pn)
Drahomischl
  (geografia, geograficzny) wieś na Śląsku Cieszyńskim;

Drogosz (pn)
Schweinberg, Schweine Berg, Schweineberg
  (geografia, geograficzny) szczyt w Górach Stołowych o wysokości ok. 681 m n.p.m.;

Drohobycz /drɔˈxɔbɨʧ̑/ (pn)
Drohobytsch
  miasto na Ukrainie;

Dryssa (pn)
Drissa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i na Białorusi (obwód witebski), prawy dopływ Dźwiny;

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
Heiliger Geist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dudinka (pn)
Dudinka
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, ośrodek administracyjny dawnego Tajmyrskiego (Dołgańsko-Nienieckiego) Okręgu Autonomicznego, w Kraju Krasnojarskim, nad Dudinką (1.2) i Jenisejem;

Dudypta (pn)
Dudypta
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Piasiny;

Duisburg (pn)
Duisburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Niemiec, w Zagłębiu Ruhry;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
Donau
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunajów (pn)
Dunajiw
  (geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w obwodzie lwowskim;

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
Dänin
  kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii

Dunkierka /dũŋʲˈcɛrka/ (pn)
Dünkirchen
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Däne
  człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii

Dwina (pn)
Nördliche Dwina
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Rosji, uchodząca do Morza Białego;

Dyja (pn)
Thaya
  (geografia, geograficzny) rzeka w Austrii i Czechach, najdłuższy prawy dopływ Morawy, powstaje z połączenia Dyi Morawskiej oraz Dyi Niemieckiej;

Dyja Morawska (pn)
Mährische Thaya
  (geografia, geograficzny) rzeka w Austrii i Czechach, wraz z Dyją Niemiecką tworzy Dyję

Dyneburg (pn)
Daugavpils, Dünaburg
  (geografia, geograficzny) miasto na Łotwie, w południowo-wschodniej części kraju, nad Dźwiną;

Dziadek Mróz /ˈʥ̑adɛk ˈmrus/ (n)
Väterchen Frost
  postać z rosyjskiego folkloru, odpowiednik świętego mikołaja, w Polsce popularny w czasach PRL;

Dziedziłów (pn)
Didyliw
  (geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie kamioneckim;

Dzielnica Łacińska (pn)
Lateinisches Viertel
  (geografia, geograficzny) (administracja) uniwersytecka dzielnica Paryża;

Dzierżyńsk (pn)
Dserschinsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej Rosji, w obwodzie niżnonowogrodzkim, port śródlądowy nad Oką;

Dzietrzych /ˈʥ̑ɛṭʃɨx/ (pn)
Dietrich
  (staropolski) imię męskie

Dziećmiar /ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑mʲjar/ (pn)
Dietmar, Ditmar
  (staropolski) imię męskie

Dzień Babci (n)
Großmuttertag, Omatag
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) święto obchodzone w styczniu jako wyraz szacunku dla wszystkich babć;

Dzień Matki (n)
Muttertag
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek;

Dzień Nauczyciela (n)
Weltlehrertag
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) święto obchodzone w październiku jako wyraz szacunku dla wszystkich nauczycieli;

Dzień Zakochanych /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˌzakɔˈxãnɨx/ (n)
Valentinstag
  święto zakochanych obchodzone 14 lutego (w dniu św. Walentego, patrona zakochanych) głównie w Ameryce Północnej, Australii i Europie Zachodniej

Dzień Świstaka (pn)
Murmeltiertag
  (folklor) święto obchodzone 2. lutego w USA i Kanadzie, w którym przepowiada się pogodę z udziałem świstaka amerykańskiego;

Dzień Świętej Łucji (n)
Luciafest
  święto światła związane z przesileniem zimowym, obchodzone 13 grudnia (w dniu św. Łucji, patronki światła) głównie w Szwecji;

Dziwna /ˈʥ̑ivna/ (pn)
Dievenow
  (geografia, geograficzny) cieśnina w województwie zachodniopomorskim;

Dziwnów /ˈʥ̑ivnuf/ (pn)
Dievenow
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Dziwnówek /ʥ̑ivˈnuvɛk/ (pn)
Klein Dievenow
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie zachodniopomorskim;

Dzukia (pn)
Dzūkija
  (geografia, geograficzny) jeden z regionów etnograficznych Litwy w południowej części kraju, a także na Białorusi i w niewielkiej części w Polsce, znajdują się tutaj największe miasta litewskie jak Wilno czy Kowno;

Düsseldorf (pn)
Düsseldorf
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, stolica kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia;

Dąbrowica (pn)
Dubrowyzja
  (geografia, geograficzny) miasto rejonowe na Ukrainie w obwodzie rówieńskim;

Dębno /ˈdɛ̃mbnɔ/ (pn)
Neudamm
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Długosz (pn)
Langerberg
  (geografia, geograficzny) grzbiet górski Sudetach Środkowych;

Dźwina (pn)
Düna
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Rosję, Białoruś i Łotwę, uchodząca do Zatoki Ryskiej;

Dźwirzyno /ʥ̑vʲiˈʒɨ̃nɔ/ (pn)
Kolberger Deep
  (geografia, geograficzny) wieś rybacka w województwie zachodniopomorskim;

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
Jakarta
  (geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżalalabad (pn)
Dschalalabad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżudda (pn)
Dschidda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej, w prowincji Mekka, nad Morzem Czerwonym;

Dżugdżur (pn)
Dschugdschur
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w azjatyckiej części Rosji, ciągnący się wzdłuż brzegów Morza Ochockiego;

Dżyzak (pn)
Jizzax
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, stolica wilajetu dżyzackiego;

E-dur /ˈɛ‿dur/ (n)
E-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z czterema krzyżykami)

EBC /ɛ‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
EZB
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Centralny

EBI (acronym)
EIB
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Inwestycyjny;

EBOR /ˈɛbɔr/ (acronym)
EBWE
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

EBOiR /ɛbɔˈir/ (acronym)
EBWE
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

EPDM (acronym)
EPDM
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) tworzywo sztuczne, rodzaj elastomeru, terpolimer otrzymywany z monomerów etylenowo-propylenowo-dienowych;

EPENG (acronym)
EEPR
  Europejski program energetyczny na rzecz naprawy gospodarczej

EPL (acronym)
EVP
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Europejska Partia Ludowa;

EPZ (acronym)
EGP
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Europejska Partia Zielonych;

ESBC /ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
ESZB
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych;

ESP (acronym)
PSW
  = (technologia, technika, techniczny) elektrownia szczytowo-pompowa

ETPC /ˌɛ‿tɛ‿pɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
EGMR
  = (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) Europejski Trybunał Praw Człowieka;

EUG (acronym)
EAWU
  = (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Euroazjatycka Unia Gospodarcza;

EWG /ɛ‿vu‿ˈɟɛ/ (acronym)
EWG
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejska Wspólnota Gospodarcza

Ebisu (pn)
Ebisu
  (mitologia japońska) jeden z siedmiorga bogów szczęścia z mitologii japońskiej, patron handlu i innych interesów, gejszy, rybaków oraz rolników;

Edeltruda /ˌɛdɛlˈtruda/ (pn)
Adeltraud, Edeltraud, Edeltraut
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Edfu (pn)
Edfu
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Egipcie na zachodnim brzegu Nilu;

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
Eduard
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
Edinburgh
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Edyta /ɛˈdɨta/ (pn)
Edith
  imię żeńskie;

Efialtes /ɛˈfʲjaltɛs/ (pn)
Ephialtes
  imię męskie;

Efrem (pn)
Ephräm
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Eger (pn)
Erlau
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Węgrzech;

Egina /ɛˈɟĩna/ (pn)
Ägina
  (geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Egejskim, w archipelagu Wysp Argosarońskich;

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
Ägypter
  mieszkaniec Egiptu

Egipcjanka /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
Ägypterin
  mieszkanka Egiptu

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
Ägypten
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Eichendorf (n)
Eichendorf
  (geografia, geograficzny) gmina w Bawarii;

Ekawa (pn)
Eckau
  (geografia, geograficzny) rzeka na Łotwie, dopływ Lelupy
Gross Eckau
  (geografia, geograficzny) wieś na Łotwie, siedziba gminy Ekawa

Eklezjastes (pn)
Ekklesiastes
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) Księga Koheleta
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny żydowski pisarz, autor Księgi Koheleta;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
Ecuador, Ekuador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Ekwadorczyk /ˌɛkfaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
Ecuadorianer
  obywatel Ekwadoru

Elam (pn)
Elam
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne państwo i kraina położone na terenach obecnego południowo-zachodniego Iranu

Elamita (n)
Elamer
  (starożytność) mieszkaniec Elamu

Elbrus /ˈɛlbrus/ (pn)
Elbrus
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Kaukazu;

Elfryda (pn)
Elfriede
  imię żeńskie;

Elgi (pn)
Elgi
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Indygirki;

Elista (pn)
Elista
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone na południu jej europejskiej części, stolica Republiki Kałmucji;

Eliza /ɛˈlʲiza/ (pn)
Elise
  imię żeńskie;

Elizjum (pn)
Elysion
  (mitologia grecka) raj, miejsce pośmiertnej egzystencji przeznaczone dla ludzi dobrych;

Elohim (pn)
Elohim
  (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, starotestamentalne imię Boga;

Elred (pn)
Aelred
  imię męskie

Elsynor (pn)
Helsingör, Helsingør
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Helsingør

Elwira (pn)
Elvira
  imię żeńskie;

Emerencjana (pn)
Emerentia
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie

Emilczyn (pn)
Jemiltschyne
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego w obwodzie żytomierskim Ukrainy, siedziba władz rejonu emilczyńskiego;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
Emilie, Emilia, Emily, Ämilie
  imię żeńskie;

Emilia-Romania /ˌɛ̃mʲilʲja‿rɔ̃ˈmãɲja/ (pn)
Emilia-Romagna
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północnych Włoszech;

Emma /ˈɛ̃mːa/ (pn)
Emma
  imię żeńskie;

Eneasz (pn)
Äneas
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym;

Engelbert /ɛ̃ŋˈɡɛlbɛrt/ (pn)
Engelbert
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Engels /ˈɛ̃ŋɡɛls/ (pn)
Engels
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, leżące nad Wołgą, w obwodzie saratowskim;

Eolia /ɛˈɔlʲja/ (pn)
Äolien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północno-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej;
Aiolia
  (mitologia grecka) córka Amytaona;

Eos /ˈɛɔs/ (pn)
Eos
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie zorzy porannej, brzasku oraz świtu, utożsamiana z rzymską Aurorą;

Epifaniusz (pn)
Epiphanios
  imię męskie;

Epikur (pn)
Epikur
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof;

Epir (pn)
Epirus
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Epir Północny (pn)
Nordepirus
  (geografia, geograficzny) północna część Epiru położona w południowej Albanii, na południe od linii Korcza-Himara

Erfurt /ˈɛrfurt/ (pn)
Erfurt
  (geografia, geograficzny) miasto w centralnej części Niemiec, stolica Turyngii;

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
Eris
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Ermentruda (pn)
Irmtraud
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Erna /ˈɛrna/ (pn)
Erna
  imię żeńskie;

Erwin /ˈɛrvʲĩn/ (pn)
Erwin
  imię męskie;

Eryk /ˈɛrɨk/ (pn)
Erich
  imię męskie;

Eryka /ɛˈrɨka/ (pn)
Erika
  imię żeńskie

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
Eritrea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
Eriwan
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Es-dur (n)
Es-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku es (w zapisie nutowym z trzema bemolami)

Eskwilin (pn)
Esquilin
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Rzymie;

Essen (pn)
Essen
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone w środku Zagłębia Ruhry;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
Ester, Esther
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
Estland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estonka /ɛˈstɔ̃ŋka/ (n)
Estin
  kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii

Estończyk /ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Este, Estin
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii

Estremadura (pn)
Extremadura
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna ze wspólnot autonomicznych w Hiszpanii ze stolicą w Méridzie;
Estremadura
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i dawna prowincja w zachodniej części Portugalii;

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
Äthiopien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etna (pn)
Ätna
  (geografia, geograficzny) czynny wulkan położony na Sycylii, we Włoszech;

Etruria /ɛˈtrurʲja/ (pn)
Etrurien
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.;

Etrusk /ˈɛtrusk/ (n)
Etrusker
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Etruska /ɛˈtruska/ (n)
Etruskerin
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Eubeja (pn)
Euböa
  (geografia, geograficzny) przybrzeżna wyspa grecka w zachodniej części Morza Egejskiego;

Eugeniusz /ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ/ (pn)
Eugen
  imię męskie;

Euklides /ɛwˈklʲidɛs/ (pn)
Euklid
  grecki matematyk;

Eupatoria (pn)
Jewpatorija
  (geografia, geograficzny) miasto na Krymie, port nad Morzem Czarnym;

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
Eurasien
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
Europa
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
  (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 52;

Europa Południowa (n)
Südeuropa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Północna (n)
Nordeuropa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej

Europa Wschodnia (n)
Osteuropa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Mitteleuropa, Zentraleuropa
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europa Środkowo-Wschodnia /ɛwˈrɔpa ˌɕrɔtkɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲa/ (pn)
Ostmitteleuropa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Europy, obejmujący kraje dawnego bloku socjalistycznego;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
Europäer
  mieszkaniec Europy

Europejka /ˌɛwrɔˈpɛjka/ (n)
Europäerin
  mieszkanka Europy

Eutyches (pn)
Eutyches
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Euzebia /ɛwˈzɛbʲja/ (pn)
Eusebia
  imię żeńskie;

Ewa /ˈɛva/ (pn)
Eva, Eve
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  imię żeńskie;

Ewald (pn)
Ewald
  imię męskie;

Ewaryst (pn)
Evaristus
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Ewelina /ˌɛvɛˈlʲĩna/ (pn)
Evelin, Eveline
  imię żeńskie;

Ewikszta (pn)
Ewst
  (geografia, geograficzny) rzeka na Łotwie, prawy dopływ Dźwiny, wypływa z jeziora Łubań;

Ezaw (pn)
Esau
  (biblijny) imię męskie

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
Esra, Esdras, Ezra
  imię męskie;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
Äsop
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Ełk /ɛwk/ (pn)
Lyck
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

F-dur (n)
F-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z jednym bemolem)

Facebook (pn)
Facebook
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;

Faenza (pn)
Faenza
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Falun /ˈfalũn/ (pn)
Falun
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Szwecji,

Faon (pn)
Phaon
  (mitologia grecka) heros i przewoźnik z wyspy Lesbos

Fastów (pn)
Fastiw
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim;

Faun /fawn/ (pn)
Faun
  (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg płodności o pół koziej posturze, bóstwo lasów górskich, opiekun pasterzy, który darzy płodnością ich stada i uczy uprawy roli;

Faustyn (pn)
Faustinus
  imię męskie,

Faustyna /fawˈstɨ̃na/ (pn)
Faustina
  imię żeńskie;

Federacja Bośni i Hercegowiny (pn)
Föderation Bosnien und Herzegowina
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dwóch części składowych tworzących Bośnię i Hercegowinę, zamieszkana w większości przez Boszniaków i Chorwatów;

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
Russische Föderation
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Federalna Demokratyczna Republika Etiopii (pn)
Demokratische Bundesrepublik Äthiopien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Etiopii

Federalna Demokratyczna Republika Nepalu (pn)
Demokratische Bundesrepublik Nepal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Nepalu jako państwa

Federalna Republika Nigerii (pn)
Bundesrepublik Nigeria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Nigerii

Felicja /fɛˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Felicia
  imię żeńskie;

Felicyta (pn)
Felizitas
  imię żeńskie;

Feliks /ˈfɛlʲiks/ (pn)
Felix
  imię męskie;

Felsztyn (pn)
Skeliwka
  (geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasto, na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie starosamborskim;

Fergana (pn)
Fargʻona
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu fergańskiego;

Ferrara (pn)
Ferrara
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Fibicjusz (pn)
Fibicius
  imię męskie

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
Fidschi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Filemon /fʲiˈlɛ̃mɔ̃n/ (pn)
Philemon
  imię męskie;

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
Philipp, Philippi
  imię męskie;

Filipinka /ˌfʲilʲiˈpʲĩnka/ (n)
Philippinerin
  obywatelka Filipin

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
Philippinen
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Filipińczyk /ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Philippiner
  obywatel Filipin

Filoktet /fʲiˈlɔktɛt/ (pn)
Philoktetes
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, król Tesalii, łucznik, spadkobierca łuku Heraklesa i zabójca Parysa;

Filomena /ˌfʲilɔ̃ˈmɛ̃na/ (pn)
Philomena
  imię żeńskie;

Filon /ˈfʲilɔ̃n/ (pn)
Philon
  imię męskie;

Fin /fʲĩn/ (n)
Finne
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finka /ˈfʲĩnka/ (n)
Finnin
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
Finnland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia (pn)
Fünen
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Fis-dur (n)
Fis-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku fis (w zapisie nutowym z sześcioma krzyżykami)

Flandria /ˈflãndrʲja/ (pn)
Flandern
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii
  (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;

Flandria Wschodnia /ˈflãndrʲja ˈfsxɔdʲɲa/ (pn)
Ostflandern
  (geografia, geograficzny) prowincja w Belgii;

Flandria Zachodnia (pn)
Westflandern
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w zachodniej Belgii, nad Morzem Północnym;

Flawiusz /ˈflavʲjuʃ/ (pn)
Flavio
  imię męskie;

Flensburg (pn)
Flensburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północnej części Niemiec, przy granicy z Danią;

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Florenz
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Florencjusz (pn)
Florenz, Florentius
  imię męskie;

Florentyna (pn)
Florentina, Florentine
  imię żeńskie;

Florian /ˈflɔrʲjãn/ (pn)
Florian
  imię męskie;

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
Phobos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie strachu, towarzysz Aresa na polu bitwy;
  (astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Fogarasz (pn)
Fugreschmarkt
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rumunii, w okręgu Braszów;

Fokszany (pn)
Fokschan
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w historycznej Mołdawii;

Foligno (pn)
Foligno
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia;

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
Franz, Franziskus
  imię męskie;

Franciszka /frãɲˈʨ̑iʃka/ (pn)
Franziska
  imię żeńskie;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
Frankreich
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
Franzose
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
Französin
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Frankfurt /ˈfrãŋkfurt/ (pn)
Frankfurt
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Frankfurt nad Menem
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Frankfurt nad Odrą

Frankfurt nad Menem (pn)
Frankfurt am Main
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Frankfurt nad Odrą (pn)
Frankfurt (Oder), Frankfurt an der Oder
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu, leżące na zachodnim brzegu Odry, we wschodniej części Niemiec w kraju związkowym Brandenburgia;

Frankonia (pn)
Franken
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowych Niemczech, obecnie w większości w północnej Bawarii;

Freja /ˈfrɛja/ (pn)
Freya
  nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;
  imię żeńskie

Friuli-Wenecja Julijska (pn)
Friaul-Julisch Venetien
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północno-wschodnich Włoszech;

Fryburg (pn)
Freiburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad rzeką Sarine, stolica kantonu Fryburg (1.2);
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden z kantonów Szwajcarii;

Fryburg Bryzgowijski (pn)
Freiburg im Breisgau
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, siedziba rejencji Fryburg;

Fryda (pn)
Frieda, Friede
  imię żeńskie;

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
Friedrich
  imię męskie;

Fryderyka /ˌfrɨdɛˈrɨka/ (pn)
Friederike
  imię żeńskie;

Frygia (pn)
Phrygien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska;

Frygijczyk (n)
Phryger
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Frygii

Fryz (n)
Friese
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu germańskiego ((historia, historyczny, historycznie) plemienia) zamieszkującego Fryzję, jej pogranicze oraz Szlezwik-Holsztyn;

Fryzja (pn)
Friesland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;

Fryzja Wschodnia (pn)
Ostfriesland, Ost-friesland
  (geografia, geograficzny) nadmorski region w północno-wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, stanowi środkowy odcinek Fryzji;

Fryzja Zachodnia (pn)
Westfriesland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region położony w północnej części holenderskiej prowincji Holandia Północna

Fucking (pn)
Fucking
  (geografia, geograficzny) wieś w Austrii, w kraju związkowym Górna Austria, w gminie Tarsdorf;

Fudżajra (pn)
Fudschaira
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, położone nad Zatoką Omańską, stolica emiratu Fudżajra;

Fulda (pn)
Fulda
  (geografia, geograficzny) (administracja)miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, położone nad rzeką Fuldą (1.2);

G-dur (n)
G-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)

GMO /ɟɛ‿ɛ̃m‿ˈɔ/ (acronym)
GVO
  (rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) organizm zmodyfikowany genetycznie;

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
Gabun
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gabończyk /ɡaˈbɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Gabuner
  obywatel Gabonu

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
Gabriel
  imię męskie;

Gad /ɡat/ (n)
Gad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Biblii jeden z synów Jakuba;

Gagauzja (pn)
Gagausien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii;

Gagra (pn)
Gagra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, u stóp Kaukazu;

Gaja /ˈɡaja/ (pn)
Gaia
  (mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi;

Gal /ɡal/ (n)
Gallier
  mieszkaniec starożytnej Galii;

Galacja (pn)
Galatien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w centralnej Azji Mniejszej;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
Gallien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Galizien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;
Galicien
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północnym zachodzie Półwyspu Iberyjskiego, graniczy z Portugalią, Kastylią i Leónem oraz Asturią;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
Galiläa
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;

Galilejczyk /ˌɡalʲiˈlɛjʧ̑ɨk/ (n)
Galiläer
  mieszkaniec Galilei

Galilejka /ˌɡalʲiˈlɛjka/ (n)
Galiläerin
  mieszkanka Galilei

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
Gent
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Gargantua (pn)
Gargantua
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;

Garo (n)
Garo
  (etnografia, etnograficzny) lud zamieszkujący stan Meghalaya w Indiach oraz przygraniczne obszary Bangladeszu;

Garuda (pn)
Garuda
  (mitologia, mitologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduistyczne i buddyjskie bóstwo przedstawiane w postaci orła, zwykle o ludzkim ciele w złotych lub czerwonych barwach;

Garłuch (pn)
Gerlach, Gerlsdorfer Spitze
  (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) najwyższy masyw górski w Tatrach;

Gatczyna (pn)
Gattschina
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w środkowej części obwodu leningradzkiego;

Gaza /ˈɡaza/ (pn)
Gasa-Stadt, Gaza-Stadt
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Gałacz (pn)
Galatz, Galacz
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju;

Gdańsk /ɡdãj̃sk/ (pn)
Danzig
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Gdow (pn)
Gdow
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus, na północ od Pskowa;

Gdynia /ˈɡdɨ̃ɲa/ (pn)
Gdingen
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Gdów (pn)
Gdau
  (geografia, geograficzny) wieś gminna w Polsce

Geldria (pn)
Geldern
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona na terenie obecnej holenderskiej prowincji Geldria (1.2) oraz niemieckiego powiatu Kleve;

Genewa /ɡɛ̃ˈnɛva/ (pn)
Genf
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;
  (administracja) (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Geniczesk (pn)
Henitschesk
  (geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, w obwodzie chersońskim, na brzegu Morza Azowskiego;

Genowefa /ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa/ (pn)
Genoveva, Genovefa
  imię żeńskie;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
Genua
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia Południowa (pn)
Südgeorgien
  (geografia, geograficzny) brytyjska wyspa na południowym Atlantyku, stanowiąca część zamorskiego terytorium Georgia Południowa i Sandwich Południowy

Georgina (pn)
Georgina, Georgine
  imię żeńskie;

Gerlach (pn)
Gerlach, Gerlsdorfer Spitze
  (geografia, geograficzny) masyw górski w Tatrach;

Germania /ɡɛrˈmãɲja/ (pn)
Germanien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna nazwa ziem na wschód od Renu i na północ od Dunaju;

Germanin (n)
Germane
  (etnografia, etnograficzny) członek plemienia indoeuropejskiego zamieszkującego w średniowieczu tereny północnej i środkowo-północnej Europy;

Germanka (n)
Germanin
  mieszkanka Germanii

Ges-dur (n)
Ges-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku ges (w zapisie nutowym z sześcioma bemolami)

Getynga (pn)
Göttingen
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Ghańczyk /ˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Ghanaer
  obywatel Ghany

Gierałtów (pn)
Gersdorf, Gersdorf am Queis
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w gminie Nowogrodziec;

Gierdawy (pn)
Gerdauen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Żeleznodorożnyj (historyczna nazwa miasta w Prusach Wschodnich, obecnie egzonim wariantowy);

Gierlach (pn)
Gerlach, Gerlsdorfer Spitze
  (geografia, geograficzny) masyw górski w Tatrach;

Giżycko /ɟiˈʒɨʦ̑kɔ/ (pn)
Lötzen
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w województwie warmińsko-mazurskim;

Glarus (pn)
Glarus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii, w Alpach Glarneńskich;
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii położony we wschodniej części kraju;

Gliwice /ɡlʲiˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Gleiwitz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Polsce;

Gniezno /ˈɟɲɛznɔ/ (n)
Gnesen
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim;

Goa (pn)
Goa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Godfryd /ˈɡɔtfrɨt/ (pn)
Gottfried
  imię męskie;

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
Godzilla
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Gogolin /ɡɔˈɡɔlʲĩn/ (pn)
Gogolin
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim;

Golan (pn)
Golan
  (geografia, geograficzny) płaskowyż położony na granicy Izraela, Syrii i Libanu;

Goleniów /ɡɔˈlɛ̃ɲuf/ (pn)
Goleniow, Gollnow
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Golgota (pn)
Golgota
  (geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus;

Goliat (pn)
Goliat
  (biblijny) filistyński olbrzym pokonany przez Dawida strzałem z procy;

Gori (pn)
Gori
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Wewnętrzna Kartlia;

Gorycja (pn)
Görz
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska;

Gotard (pn)
Godehard, Gotthard
  imię męskie;

Gouda (pn)
Gouda
  (geografia, geograficzny) miasto położone w zachodniej części Holandii;

Gołdap /ˈɡɔwdap/ (pn)
Goldaper See
  (geografia, geograficzny) jezioro rynnowe w pobliżu Gołdapi (1.1), przez które przebiega granica między Polską a Rosją (obwód kaliningradzki);

Gołdapa /ɡɔwˈdapa/ (pn)
Goldap
  (geografia, geograficzny) rzeka w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim; prawy dopływ Węgorapy;

Gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (pn)
Taube
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Grabow /ˈɡrabɔf/ (pn)
Grabow
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie;

Grabów nad Prosną /ˈɡrabuf nat‿ˈprɔsnɔ̃w̃/ (pn)
Grabow
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim;

Gracja (pn)
Grace
  imię żeńskie;

Graz (pn)
Graz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, stolica kraju związkowego Styria, położone nad rzeką Murą, u podnóża Alp Styryjskich;

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
Griechenland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
Griechin
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Greifswald (pn)
Greifswald
  (geografia, geograficzny) (administracja) hanzeatyckie miasto powiatowe i uniwersyteckie w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie;

Grek /ɡrɛk/ (n)
Grieche
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
Grenada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Grenadyn, największa wyspa państwa Grenada (1.1)

Grenadyjczyk /ˌɡrɛ̃naˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
Grenader
  obywatel Grenady

Grenadyjka /ˌɡrɛ̃naˈdɨjka/ (n)
Grenaderin
  obywatelka Grenady

Grenadyny (pn)
Grenadinen
  (geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;

Grenlandczyk (n)
Grönländer
  mieszkaniec Grenlandii

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
Grönland
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenlandka (n)
Grönländerin
  mieszkanka Grenlandii

Grenoble (pn)
Grenoble
  (geografia, geograficzny) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
Georgien, Grusien
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Gryfice /ɡrɨˈfʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Greifenberg in Pommern
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Gryzonia /ɡrɨˈzɔ̃ɲja/ (pn)
Graubünden
  (geografia, geograficzny) jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
Gregor
  imię męskie;

Grzymałów (pn)
Hrymajliw
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie husiatyńskim, nad rzeką Gniłą;

Grób Pański (n)
Heiliges Grab
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) przedstawienie jerozolimskiego grobu Chrystusa przygotowywane w kościołach w Polsce i Bawarii w czasie Triduum Paschalnego;

Gudauta (pn)
Gudauta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego;

Gudermes (pn)
Gudermes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Federacji Rosyjskiej, w Czeczenii;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Französisch-Guayana, Französisch-Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Guria (pn)
Gurien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji

Gusiew (pn)
Gumbinnen, Gussew
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
Guadeloupe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Małych Antyli należąca do Gwadelupy (1.1);

Gwardiejsk (pn)
Gwardeisk, Tapiau
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie kaliningradzkim, położone na prawym brzegu Pregoły;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
Guatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwatemalczyk /ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk/ (n)
Guatemalteke
  obywatel Gwatemali

Gwatemalka /ˌɡvatɛ̃ˈmalka/ (n)
Guatemaltekin
  obywatelka Gwatemali

Gwiazda Betlejemska (pn)
Stern von Betlehem
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) nazwa jasnego obiektu astronomicznego, który według Biblii doprowadził Trzech Króli do miejsca narodzin Jezusa Chrystusa w Betlejem;

Gwiazda Poranna /ˈɡvʲjazda pɔˈrãnːa/ (pn)
Morgenstern
  (astronomia, astronomiczny) Wenus widoczna nad horyzontem przed wschodem Słońca

Gwiazda Wieczorna /ˈɡvʲjazda vʲjɛˈʧ̑ɔrna/ (pn)
Abendstern
  (astronomia, astronomiczny) Wenus widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
Guinea-Bissau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
Äquatorialguinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gymnopedia (pn)
Gymnopaedie
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto w starożytnej Sparcie poświęcone Apollinowi, Artemidzie i Dionizosowi, podczas którego odbywały się zawody lekkoatletyczne;

Góra Chełmska (pn)
Annaberg
  (dawniej, dawny) (geografia, geograficzny) wapienne wzniesienie w grzbiecie Chełma na Wyżynie Śląskiej;
Gollenberg
  (geografia, geograficzny) wzgórze na Pobrzeżu Koszalińskim, w granicach Koszalina;

Góra Oliwna (pn)
Ölberg
  (geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;

Góra Parkowa (pn)
Herrleinberg
  (geografia, geograficzny) wzniesienie na skraju Gór Sowich;
Schlossberg
  (geografia, geograficzny) wzniesienie w Sudetach Środkowych;

Górna Angara (pn)
Obere Angara
  (geografia, geograficzny) rzeka w Buriacji, wpadająca do jeziora Bajkał;

Górna Austria (pn)
Oberösterreich
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;

Górna Frankonia (pn)
Oberfranken
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg oraz rejencja w kraju związkowym Bawaria;

Górna Kraina (pn)
Oberkrain
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy;

Górna Wolta (pn)
Obervolta
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Burkiny Faso do 1984 r.

Górne Łużyce /ˈɡurnɛ wuˈʒɨʦ̑ɛ/ (pn)
Oberlausitz
  (geografia, geograficzny) część Łużyc należąca obecnie do Saksonii;

Górny Palatynat (pn)
Regierungsbezirk Oberpfalz
  (geografia, geograficzny) (administracja) rejencja w kraju związkowym Bawaria;
Oberpfalz
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowych Niemczech, na wschodzie obecnego kraju związkowego Bawaria

Górny Śląsk (pn)
Oberschlesien
  (geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech;

Górska Szoria (pn)
Bergschorien
  (geografia, geograficzny) kraina w azjatyckiej części Rosji, w południowej części obwodu kemerowskiego;

Góry Banackie (pn)
Banater Gebirge
  (geografia, geograficzny) grupa górska w Karpatach Południowych w rumuńskiej części Banatu;

Góry Fogaraskie (pn)
Fogarascher Gebirge
  (geografia, geograficzny) najwyższe pasmo Karpat Południowych oraz całej Rumunii;

Góry Jenisejskie (pn)
Jenisseirücken
  (geografia, geograficzny) obszar wyżynno-górski w Rosji w południowo-zachodnim skraju Wyżyny Środkowosyberyjskiej;

Góry Litawskie (pn)
Leithagebirge
  (geografia, geograficzny) niewysokie alpejskie pasmo górskie na granicy Dolnej Austrii i Burgenlandu we wschodniej Austrii;

Góry Połabskie (pn)
Elbsandsteingebirge
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski rozciągający się w północno-zachodnich Czechach, w kraju usteckim i południowo-wschodnich Niemczech (Saksonia);

Góry Północnoalbańskie (pn)
Nordalbanische Alpen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Albanii, Czarnogórze i Kosowie, część Gór Dynarskich;

Góry Rodniańskie (pn)
Rodna-Gebirge, Rodnaer Gebirge
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej Rumunii, na granicy Marmaroszu i Siedmiogrodu;

Góry Skanderbega (pn)
Skanderbeggebirge
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej Albanii

Góry Soprońskie (pn)
Ödenburger Gebirge
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie Alp Wschodnich na pograniczu Austrii i Węgier;

Góry Stołowe (pn)
Heuscheuergebirge
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Sudetach;

Góry Sybińskie (pn)
Zibingebirge, Zibinsgebirge
  (geografia, geograficzny) góry w środkowej Rumunii na zachód od rzeki Aluty, część Karpat Południowych;

Góry Łużyckie (pn)
Lausitzer Gebirge, Zittauer Gebirge
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Sudetach, leżące na zachód od Gór Izerskich, na pograniczu czesko-niemieckim, między Uściem nad Łabą, Żytawą a Libercem;

Göteborg (pn)
Göteborg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

Głogów /ˈɡwɔɡuf/ (pn)
Glogau
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim;

Głubczyce /ɡwupˈʧ̑ɨʦ̑ɛ/ (pn)
Leobschütz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Głuchoniemiec /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
Walddeutscher
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) potomek dawnych niemieckich osadników w polskich Karpatach;

Głuchołazy /ˌɡwuxɔˈwazɨ/ (pn)
Bad Ziegenhals, Ziegenhals
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce w województwie opolskim;

Głuchów (pn)
Hluchiw
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie sumskim na Ukrainie, nad rzeką Esmań;

H /xa/ (n)
H
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) siódmy od C dźwięk w szeregu diatonicznym każdej oktawy;

H-dur (n)
H-Dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z pięcioma krzyżykami)

HIV /xʲif/ (acronym)
HIV
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

HTZ (acronym)
HET
  = (medycyna, medyczny) hormonalna terapia zastępcza;

Habakuk (pn)
Habakuk
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Habsburg (pn)
Habsburg
  (historia, historyczny, historycznie) członek niemieckiej dynastii

Hadrian /ˈxadrʲjãn/ (pn)
Hadrian
  imię męskie;

Hadziacz (pn)
Hadjatsch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie, w obwodzie połtawskim, nad rzeką Psioł;

Hagar (pn)
Hagar
  (biblijny) postać biblijna, matka Izmaela;

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
Haiti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;
Hispaniola
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Antyli;

Hajfa (pn)
Haifa
  (geografia, geograficzny) miasto portowe na północy Izraela;

Hajfong (pn)
Hải Phòng
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części Wietnamu, w delcie Rzeki Czerwonej, nad Zatoką Tonkińską;

Hajmos (pn)
Hemus
  (geografia, geograficzny) (mitologia grecka) łańcuch górski na północy Tracji, według mitu o tyfonomachii, zabarwiony czerwono krwią broczącego Tyfona, współcześnie identyfikowany ze Starą Płaniną

Halicz (pn)
Halytsch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie iwanofrankiwskim nad Dniestrem;

Halle /ˈxalɛ/ (pn)
Halle
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Niemiec, w Saksonii-Anhalcie, położone nad Soławą;

Halloween (n)
Halloween
  święto duchów obchodzone 31 października (w wigilię Wszystkich Świętych) w krajach anglosaskich;

Hama (pn)
Hama
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Syrii;

Hamadan (pn)
Hamadan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
Hamburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hamza (pn)
Hamza
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) podziemny ciek wodny w Brazylii odwadniający Basen Amazonki;

Hana /ˈxãna/ (pn)
Hanakei, Hanna
  (geografia, geograficzny) region etniczny w środkowych Morawach w Czechach
Hanna
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Morawach w Czechach

Hanak (n)
Hanake
  mieszkaniec Hany

Hannonia (pn)
Hennegau
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i średniowieczne hrabstwo, położone w południowych Niderlandach, jej stołecznym miastem jest Mons;

Hanower (pn)
Hannover
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;
  (geografia, geograficzny) region w Niemczech;

Hanys (pn)
Hans
  (Górny Śląsk) Jan

Harare /xaˈrarɛ/ (pn)
Harare
  (geografia, geograficzny) stolica Zimbabwe;

Harbutowice /γʲarbutɔvʲit͡sɛ/ (pn)
Harbutowitz
  (geografia, geograficzny) nazwa dwóch wsi w Polsce;

Hawana /xaˈvãna/ (pn)
Havanna
  (geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby;

Hawela (pn)
Havel
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, prawy dopływ Łaby;

Hawierzów (pn)
Hawirzow
  (geografia, geograficzny) miasto w powiecie Karwina, w kraju morawsko-śląskim w Czechach;

Hawrań (pn)
Rabstein
  (geografia, geograficzny) masyw górski w Tatrach;

Hałcnów /ˈxawʦ̑nuf/ (pn)
Alzen
  (geografia, geograficzny) dawniej wieś, a obecnie dzielnica Bielska-Białej;

Hebe /ˈxɛbɛ/ (pn)
Hebe
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 6;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie młodości oraz szafarka ambrozji i nektaru na Olimpie, utożsamiana z rzymską Juwentas;

Hebrajczyk (n)
Hebräer
  (biblijny) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim

Hefajstos /xɛˈfajstɔs/ (pn)
Hephaistos
  (mitologia grecka) bóg ognia, wulkanów, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z rzymskim Wulkanem;

Hekate /xɛˈkatɛ/ (pn)
Hekate
  (mitologia grecka) bogini czarów, magii, nekromancji, widm i rozdroży (miejsc sprzyjających czarom);

Hel /xɛl/ (pn)
Hela
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Helga /ˈxɛlɡa/ (pn)
Helga
  imię żeńskie;

Hellen (n)
Hellene
  inne określenie Greka, nazwa używana zwłaszcza w odniesieniu do starożytności

Helmut /ˈxɛlmut/ (pn)
Helmut
  imię męskie;

Helweta (n)
Helvetier
  (starożytność) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego ludu celtyckiego, którego ziemie podbite zostały przez Rzymian w I w. p.n.e.;

Helwetka (n)
Helvetierin
  (starożytność) (etnografia, etnograficzny) członkini starożytnego ludu celtyckiego, którego ziemie podbite zostały przez Rzymian w I w. p.n.e.

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
Heinrich, Heinz
  imię męskie;

Henryka /xɛ̃nˈrɨka/ (pn)
Henrike
  imię żeńskie;

Herat (pn)
Herat
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat;

Herceg-Bośnia /xɛrʦ̑ɛɡˈbɔɕɲa/ (pn)
Herzeg-Bosnien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Hercegowina /ˌxɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Herzegowina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina;

Hermes /ˈxɛrmɛs/ (pn)
Hermes
  (mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym;
  imię męskie; imię mitologiczne;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;

Herod /ˈxɛrɔt/ (pn)
Herodes
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) imię męskie

Herszel (pn)
Herschel
  imię męskie

Hesja /ˈxɛsʲja/ (n)
Hessen
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

Hesja Nadreńska (pn)
Rheinhessen
  (geografia, geograficzny) kraina w Niemczech, na zachodnim brzegu Renu, przed 1945 rokiem stanowiła część Hesji, obecnie w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Hesyjczyk (n)
Hesse
  mieszkaniec Hesji

Hesyjka (n)
Hessin
  mieszkanka Hesji

Hezbollah /xɛzˈbɔlːax/ (n)
Hisbollah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;

Hieronim /xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
Hieronymus
  imię męskie;

Hilary /xʲiˈlarɨ/ (pn)
Hilarius
  imię męskie;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (pn)
Himalaya, Himalaja
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hims (pn)
Homs
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Syrii w dolinie rzeki Orontes;

Hindus /ˈxʲĩndus/ (n)
Inder
  obywatel Indii

Hinduska /xʲĩnˈduska/ (n)
Inderin
  obywatelka Indii

Hiroszima /ˌxʲirɔˈʃʲĩma/ (pn)
Hiroshima
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii, na wyspie Honsiu;

Hisar (pn)
Hissor
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Tadżykistanie;

Hispanoameryka (pn)
Hispanoamerika, Spanischamerika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) hiszpańskojęzyczne kraje Ameryki;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
Spanier
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
Spanien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hnizdyczów (pn)
Hnisdytschiw
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w rejonie żydaczowskim obwodu lwowskiego;

Hodowica (pn)
Hodowyzja
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie pustomyckim;

Hohenzollern (pn)
Hohenzollern
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze 85215 z głównego pasa asteroid;
  (geografia, geograficzny) (architektura, architektoniczny) zamek rodowy Hohenzollernów na górze Hohenzollern (1.1);
  (geografia, geograficzny) góra w Badenii-Wirtembergii

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
Holland
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
Holland, Niederlande
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holaszowice (pn)
Hollschowitz
  (geografia, geograficzny) wieś w Czechach, w kraju południowoczeskim, znana z zachowanego średniowiecznego układu urbanistycznego;

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
Niederländer, Holländer
  człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii

Holenderka /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka/ (n)
Holländerin
  kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii

Holofernes (pn)
Holofernes
  (biblijny) postać biblijna, wódz babilońskiej armii Nabuchodonozora zdekapitowany przez Judytę;

Holsztyn (pn)
Holstein
  (geografia, geograficzny) kraina położona u nasady Półwyspu Jutlandzkiego, obecnie w całości w Niemczech;

Honduranin /ˌxɔ̃nduˈrãɲĩn/ (n)
Honduraner
  obywatel Hondurasu

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
Honduras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
Hongkong
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Honorata /ˌxɔ̃nɔˈrata/ (pn)
Honorata
  imię żeńskie;

Horacy /xɔˈraʦ̑ɨ/ (pn)
Horaz, Horatius
  imię męskie;

Horeb (pn)
Horeb
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijna góra, na której Jahwe powołał Mojżesza i objawił się Eliaszowi, utożsamiana niekiedy z górą Synaj;

Horochów (pn)
Horochiw
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, siedziba administracyjna rejonu horochowskiego;

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
Horus
  (mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Hoszcza (pn)
Hoschtscha
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, stolica rejonu w obwodzie rówieńskim;

Houston (pn)
Houston
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto stanu Teksas, w Stanach Zjednoczonych;

Hołowno (pn)
Holowne
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie lubomelskim obwodu wołyńskiego;

Hołyń (pn)
Holyn
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego;

Hryców (pn)
Hryziw
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położone w rejonie szepetowskim obwodu chmielnickiego;

Hubal (pn)
Hubal
  (mitologia arabska) przedislamski bóg słońca i księżyca, najwyższa postać panteonu mekkańskiego;

Hucuł /ˈxuʦ̑uw/ (n)
Huzul
  (etnografia, etnograficzny) góral zamieszkujący Karpaty Wschodnie (tereny południowo-zachodniej Ukrainy);

Hugo /ˈxuɡɔ/ (pn)
Hugo
  imię męskie;

Humań (pn)
Uman
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie;

Hun (n)
Hunne
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hunka (n)
Hunnin
  kobieta z Hunów, koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
Hydra
  (mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;
  (astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;
  (geografia, geograficzny) wyspa należąca do archipelagu Wysp Sarońskich;

Hypatia (pn)
Hypatia
  (historia, historyczny, historycznie) aleksandryjska filozofka neoplatońska i matematyczka działająca w IV w.;
  (astronomia, astronomiczny) planeta krążąca wokół gwiazdy jota gwiazdozbioru Smoka;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze 238 z pasa głównego asteroid;

Hłuboczek Wielki (pn)
Welykyj Hlybotschok
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś, a niegdyś osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położona w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego, nad rzeką Seretem;

III Rzesza (pn)
Drittes Reich
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933-1945;

IPP (acronym)
PPI
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) inhibitor pompy protonowej

ISCED (acronym)
ISCED
  = (angielski) International Standard Classification of Education → Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Kształcenia

Ibiza /iˈbʲiza/ (pn)
Ibiza
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto, stolica wyspy Ibiza (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów;
  (motoryzacja) model samochodu osobowego hiszpańskiej marki SEAT;

Ida /ˈida/ (pn)
Ida
  imię żeńskie;

Idrijca (pn)
Idrijca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Słowenii;

Idzi /ˈiʥ̑i/ (pn)
Ägidius
  imię męskie;

Ieper (pn)
Ypern
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Belgii, w Zachodniej Flandrii;

Ignacy /iɡˈnaʦ̑ɨ/ (pn)
Ignaz, Ignatz, Ignatius
  imię męskie;

Ihrowica (pn)
Ihrowyzja
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego;

Ilek (pn)
Ilek
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Uralu;

Imeretia (pn)
Imeretien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Gruzji

Imperium Osmańskie (pn)
Osmanisches Reich
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące od końca XIII wieku do 1922 roku na terenie północno-wschodniej Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej;

Indiana /ĩnˈdʲjãna/ (pn)
Indiana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
Indien
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indochiny (pn)
Indochina
  (geografia, geograficzny) wschodnia część Półwyspu Indochińskiego

Indochiny Francuskie (pn)
Französisch-Indochina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna kolonia francuska w południowo-wschodniej Azji;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Indonesien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Indonesier
  obywatel Indonezji

Indonezyjka /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjka/ (n)
Indonesierin
  obywatelka Indonezji

Indus /ˈĩndus/ (pn)
Indus
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji przepływająca przez Chiny, Indie i Pakistan;

Inflanty /ĩnˈflãntɨ/ (pn)
Livland
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna nad Dźwiną i Zatoką Ryską;

Ingeborga (pn)
Ingeborg
  imię żeńskie;

Ingria (pn)
Ingermanland
  kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji

Inguri (pn)
Enguri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Gruzji, płynąca przez Swanetię i Nizinę Kolchidzką, uchodzi do Morza Czarnego;

Innsbruck (pn)
Innsbruck
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Austrii, stolica kraju związkowego Tyrol, położone w dolinie rzeki Inn;

Instagram (pn)
Instagram
  (informatyka, informatyczny) (społeczny) internetowy, fotograficzny serwis społecznościowy z elementami bloga;

Instrucz (pn)
Inster, Instrutsch
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie kaliningradzkim, łącząc się z Węgorapą tworzy Pregołę;

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
Internet
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Io
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Ipuć (pn)
Iput
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie mohylewskim Białorusi oraz smoleńskim i briańskim Rosji, dopływ Soży;

Irak /ˈirak/ (pn)
Irak
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Irakijczyk /ˌiraˈcijʧ̑ɨk/ (n)
Iraker
  obywatel Iraku

Irakijka /ˌiraˈcijka/ (n)
Irakerin
  obywatelka Iraku

Iran /ˈirãn/ (pn)
Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Iranka /iˈrãŋka/ (n)
Iranerin
  obywatelka Iranu

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Iraner
  obywatel Iranu

Irbil (pn)
Erbil
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku;

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
Irene
  imię żeńskie;

Ireneusz /ˌirɛ̃ˈnɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Irenäus
  imię męskie;

Irkut (pn)
Irkut
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Angary;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
Ire, Irin
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
Irland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nordirland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
Irin
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Irpień (pn)
Irpin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Ukrainie w obwodzie kijowskim, położone nad rzeką Irpienią (2.1) ;

Irszawa (pn)
Irschawa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy, położone u południowych stoków Karpat, nad rzeczką Irszawką;

Irtysz (pn)
Irtysch
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, północno-wschodnim Kazachstanie i zachodnich Chinach, lewy dopływ Obu;

Iryjczyk (n)
Ire
  (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Irlandii pochodzenia celtyckiego

Iset (pn)
Isset
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji. lewy dopływ Tobołu; przepływa przez terytorium obwodu swierdłowskiego, kurgańskiego i tiumeńskiego;

Islamska Republika Afganistanu (pn)
Islamische Republik Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Afganistanu jako państwa;

Islamska Republika Iranu (pn)
Islamische Republik Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa

Islamska Republika Mauretańska /isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska/ (pn)
Islamische Republik Mauretanien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii

Islamski Emirat Afganistanu (pn)
Islamische Emirat Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieuznawane na arenie międzynarodowej państwo utworzone przez talibów w 1996 roku;

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
Isländer
  człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
Island
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Islandka /isˈlãntka/ (n)
Isländerin
  kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii

Istria (pn)
Istrien
  (geografia, geograficzny) półwysep w północnej części Morza Adriatyckiego, podzielony między Chorwację, Słowenię i Włochy;

Iszym (pn)
Ischim
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnym Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Irtysza;

Iszymbaj (pn)
Ischimbai
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Baszkirii, w Rosji, ośrodek administracyjny rejonu iszymbajskiego;

Itaka /iˈtaka/ (pn)
Ithaka
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iwanków (pn)
Iwankiw
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położone w obwodzie kijowskim nad rzeką Teterew, siedziba władz rejonu iwankowskiego;

Iwano-Frankiwsk (pn)
Iwano-Frankiwsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na zachodniej Ukrainie, na przedgórzu Karpat, stolica obwodu iwanofrankiwskiego;

Iwanowo (pn)
Iwanowo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone na północny wschód od Moskwy;

Iwdel (pn)
Iwdel
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie swierdłowskim, położone u podnóża Uralu Północnego;

Iworyjczyk /ˌivɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Ivorer
  obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej

Iworyjka /ˌivɔˈrɨjka/ (n)
Ivorerin
  obywatelka Wybrzeża Kości Słoniowej

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
Jesaja
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Izara (pn)
Isar
  (geografia, geograficzny) rzeka w Austrii i Niemczech, prawy dopływ Dunaju, przepływa przez Monachium;

Izera (pn)
Iser
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Czechach, a w górnym odcinku także w Polsce, prawy dopływ Łaby;

Izmir (pn)
Izmir
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w zachodniej Turcji nad Zatoką Izmirską;

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
Israel
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
  (podniośle) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawcy judaizmu
  imię męskie;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
Israeli
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Izraelita /ˌizraɛˈlʲita/ (n)
Israelit
  (starożytność) przedstawiciel narodu żydowskiego w epoce Starego Testamentu;

Izraelka /ˌizraˈɛlka/ (n)
Israelin, Israeli
  obywatelka Izraela

Izyda /iˈzɨda/ (pn)
Isis
  (mitologia egipska) staroegipska bogini płodności;
  imię żeńskie;

Izydor /iˈzɨdɔr/ (pn)
Isidor
  imię męskie;

Iława Pruska (pn)
Preussisch Eylau
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Bagrationowsk

Iłukszta (pn)
Illuxt
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-wschodniej części Łotwy, w Semigalii, nad rzeką Iłuksztą;

Iż (pn)
Isch
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji przepływająca przez Udmurcję i Tatarstan, prawy dopływ Kamy;

Iżewsk (pn)
Ischewsk
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;

Iżma (pn)
Ischma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca w Rosji przez terytorium Republiki Komi, lewy dopływ Peczory;

Jablonec nad Nysą (pn)
Gablonz an der Neiße
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju libereckim, nad Nysą Łużycką;

Jabłonica (pn)
Jablunyzja
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, podlegająca radzie miejskiej Jaremcza;

Jabłonków (pn)
Jablunkau
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Czechach na Zaolziu;

Jabłonów (pn)
Jabluniw
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w rejonie kosowskim obwodu iwanofrankiwskiego Ukrainy, na Pokuciu;

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
Hedwig
  imię żeńskie;

Jagodzin (pn)
Jahotyn
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie kijowskim;

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
Jahwe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
Jakob
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
Jakob, Jakobus
  imię męskie;

Jamajczyk /jãˈmajʧ̑ɨk/ (n)
Jamaikaner
  obywatel Jamajki

Jamieński Nurt /jãˈmʲjɛ̇̃j̃sʲci ˈnurt/ (pn)
Jamunder Tief
  (geografia, geograficzny) kanał w województwie zachodniopomorskim;

Jamnica (pn)
Jamnyzja
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie w rejonie tyśmienickim obwodu iwanofrankiwskiego;

Jamusukro /ˌjãmuˈsukrɔ/ (pn)
Yamoussoukro, Jamussukro
  (geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;

Jan /jãn/ (pn)
Hans, Johannes
  imię męskie;

Jan Kowalski (n)
Max Mustermann, Otto Normalverbraucher
  ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel

Jan Mayen /ˈjãn ˈmajɛ̃n/ (pn)
Jan Mayen
  (geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii;

Janek /ˈjãnɛk/ (pn)
Janek, Janic, Janick, Jannek, Jannick, Jannik
  imię męskie, zdrobnienie od Jan

Jankes (n)
Ami, Yankee
  (pogardliwie, pogardliwy) albo (żartobliwie) Amerykanin

Janus /ˈjãnus/ (pn)
Janus
  (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg o dwóch twarzach;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Japan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
Japanerin
  kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Japaner
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jaremcze (pn)
Jaremtsche
  (geografia, geograficzny) (administracja) ukraińskie miasto na prawach rejonu, położone w obwodzie iwanofrankiwskim nad rzeką Prut;

Jarkend-daria (pn)
Yarkant
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, źródłowy odcinek rzeki Tarym;

Jarmuk (pn)
Jarmuk
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, dopływ Jordanu, rzeka graniczna między Syrią i Jordanią oraz Izraelem i Jordanią;

Jarocin /jaˈrɔʨ̑ĩn/ (pn)
Jarotschin
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Jaromir /jaˈrɔ̃mʲir/ (pn)
Jaromir
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jarosław /jaˈrɔswaf/ (pn)
Jaroslaus
  imię męskie;
Jaroslawl
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą;
Jaroslau
  (geografia, geograficzny) nazwa miasta oraz dwóch miejscowości w Polsce;

Jarowit (pn)
Jarovit
  (mitologia słowiańska) połabski bóg wojny czczony w Wołogoszczy i Hobolinie;

Jasina (pn)
Jassinja
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położona w rejonie rachowskim obwodu zakarpackiego nad Czarną Cisą;

Jassy (pn)
Jassenmarkt, Jassy
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Rumunii, w historycznej Mołdawii;

Jastarnia /jaˈstarʲɲa/ (pn)
Heisternest
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie puckim;

Jawa /ˈjava/ (pn)
Java
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jawaryn (pn)
Raab
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Győr, miasto w północno-zachodnich Węgrzech;

Jazd (pn)
Yazd
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie;

Jazon /ˈjazɔ̃n/ (pn)
Jason
  imię męskie;

Jaćwież /ˈjäʨ̑fʲjɛʃ/ (pn)
Sudauen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina Jaćwingów położona w okresie średniowiecza między rzekami takimi jak: Biebrza, Niemen, Szeszupa oraz obszarami pomiędzy jeziorami Mamry i Śniardwy a rzeką Łęg;

Jałta /ˈjawta/ (pn)
Jalta
  (geografia, geograficzny) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jańskie Łaźnie (pn)
Johannisbad
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju hradeckim, we wschodnich Karkonoszach;

Jegorjewsk (pn)
Jegorjewsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, położone na południowy wschód od Moskwy;

Jejsk (pn)
Jeisk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Azowskim;

Jelec (pn)
Jelez
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie lipieckim;

Jelenia Góra /jɛˈlɛ̃ɲa ˈɡura/ (pn)
Hirschberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Jemen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jemenka /jɛ̃ˈmɛ̃ŋka/ (n)
Jemenitin
  obywatelka Jemenu

Jemeńczyk /jɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Jemenit
  obywatel Jemenu

Jena /ˈjɛ̃na/ (pn)
Jena
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą;

Jenisejsk (pn)
Jenisseisk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad Jenisejem;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
Jeremia, Jeremias
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
Jerusalem
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jerusłan (pn)
Jeruslan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowej Rosji przeduralskiej (obwody saratowski i wołgogradzki), lewy dopływ Wołgi;

Jerzman /ˈjɛʒmãn/ (pn)
Hermann
  (staropolski) imię męskie

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
Georg, Jürgen, Jörg, Jörgen
  imię męskie;

Jesse (pn)
Jesse
  (biblijny) postać biblijna;

Jessentuki (pn)
Jessentuki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu;

Jessica /ʤ̑ɛˈsʲika/ (pn)
Jessica
  imię żeńskie zapożyczone z języka angielskiego

Jezierna (pn)
Oserna
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś, a dawniej miasteczko na Ukrainie położone w rejonie zborowskim obwodu tarnopolskiego;

Jeziorna (pn)
Katerse, Kattersee
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Nowa Sól

Jezioro Aralskie /jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/ (pn)
Aralsee
  (geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Atanasowskie (pn)
Atanassow-See
  (geografia, geograficzny) słone jezioro przybrzeżne, położone w Bułgarii, nieopodal wybrzeża Morza Czarnego

Jezioro Bodeńskie (pn)
Bodensee
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Burgaskie (pn)
Burgas-See
  (geografia, geograficzny) nizinne jezioro limanowe w południowo-wschodniej Bułgarii, położone na zachód od miasta Burgas;

Jezioro Chantajskie (pn)
Chantaisee
  (geografia, geograficzny) jezioro w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim;

Jezioro Czterech Kantonów (pn)
Vierwaldstättersee
  (geografia, geograficzny) jezioro w środkowej części Szwajcarii, nad jego brzegami wznosi się miasto Lucerna;

Jezioro Genewskie (pn)
Genfersee
  (geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezioro Halsztackie (pn)
Hallstätter See
  (geografia, geograficzny) jezioro w kraju związkowym Górna Austria, przepływa przez nie rzeka Traun

Jezioro Kubieńskie (pn)
Kubenasee
  (geografia, geograficzny) jezioro w europejskiej części Rosji, w obwodzie wołogodzkim, na północ od Wołogdy;

Jezioro Kułundyńskie (pn)
Kulundasee
  (geografia, geograficzny) gorzkie jezioro bezodpływowe w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, na Równinie Kułundyńskiej;

Jezioro Nezyderskie (pn)
Neusiedler See
  (geografia, geograficzny) jezioro położone na granicy Austrii i Węgier;

Jezioro Ochrydzkie (pn)
Ohridsee
  (geografia, geograficzny) słodkowodne jezioro na granicy między Albanią a Macedonią;

Jezioro Szkoderskie (pn)
Skutarisee
  (geografia, geograficzny) największe na Półwyspie Bałkańskim jezioro, położone na granicy Albanii i Czarnogóry;

Jezioro Trazymeńskie (pn)
Trasimenischer See
  (geografia, geograficzny) jezioro tektoniczne w środkowych Włoszech, w Umbrii;

Jezioro Zuryskie (pn)
Zürichsee
  (geografia, geograficzny) jezioro polodowcowe w Szwajcarii, położone w północno-wschodniej części kraju;

Jezupol (pn)
Jesupil
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na zachodniej Ukrainie, położone w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie tyśmienickim, w międzyrzeczu rzek Dniestr i Bystrzyca;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
Jesus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
Jesus Christus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Jezyd (n)
Je­si­de, Je­zi­de
  (etnografia, etnograficzny) Kurd wyznający jezydyzm

Jezydka (n)
Jesidin, Jezidin
  (etnografia, etnograficzny) Kurdyjka wyznająca jezydyzm

Jełgawa (pn)
Mitau
  (geografia, geograficzny) miasto na Łotwie, w środkowej części kraju;

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
Joachim
  imię męskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
Joel
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jolanta /jɔˈlãnta/ (pn)
Jolante, Jolanthe
  imię żeńskie;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
Jonas
  imię męskie;

Jonatan /jɔ̃ˈnatãn/ (pn)
Jonatan
  imię męskie;

Jonia (pn)
Ionien, Jonien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) w starożytności kraina położona w centralnej części wybrzeża Azji Mniejszej, między rzekami Hermos a Meander;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
Jordan
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
Jordanien
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordanka /jɔrˈdãnka/ (n)
Jordanierin
  obywatelka Jordanii

Jordańczyk /jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Jordanier
  obywatel Jordanii

Jordańskie Królestwo Haszymidzkie (pn)
Haschemitisches Königreich Jordanien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Jordanii jako państwa

Joszkar-Oła (pn)
Joschkar-Ola
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Mari El;

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
Jupiter
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;

Jowita /jɔˈvʲita/ (pn)
Jovita
  imię męskie;

Jozafat (pn)
Joschafat, Josaphat
  imię męskie;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Josua
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Juda /ˈjuda/ (pn)
Juda
  imię męskie; imię biblijne;
  (administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;

Judasz (pn)
Judas
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
Judäa
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Judyta /juˈdɨta/ (pn)
Judith
  imię żeńskie;

Jug (pn)
Jug
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji po połączeniu z Suchoną tworzy Dwinę;

Jugendamt (n)
Jugendamt
  niemiecki urząd do spraw dzieci i młodzieży

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
Jugoslawien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Jugosłowianin /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Jugoslawe
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Jugosławii

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
Julia
  imię żeńskie;

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
Julius
  imię męskie;

Jura (pn)
Jura
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuskojęzyczny kanton, w północno-zachodniej części Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) góry na granicy Francji i Szwajcarii, stanowiące północne odgałęzienie Alp;

Jurmała (pn)
Riga-Strand
  (geografia, geograficzny) miasto na Łotwie, w środkowej części kraju, na granicy Liwonii i Kurlandii;

Jut (n)
Jüte
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek dawnego północnogermańskiego plemienia zamieszkującego Jutlandię;

Jutlandia (pn)
Jütland
  (geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
Josef
  imię męskie;

Józefina /ˌjuzɛˈfʲĩna/ (pn)
Josephine
  imię żeńskie;

K /ka/ (acronym)
Fr.
  = kobieta

KKK /ka‿ka‿ˈka/ (acronym)
KKK
  = (historia, historyczny, historycznie) (społeczny) Ku Klux Klan;
  = (kościelny) katechizm Kościoła katolickiego;

KRLD /ˌka‿ɛr‿ɛl‿ˈdɛ/ (acronym)
DVRK, KDVR, KVDR
  = Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

Kabowerdeńczyk /ˌkabɔvɛrˈdɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Kap-Verdier
  (rzadki, rzadko używany) mieszkaniec Wysp Zielonego Przylądka

Kabul /ˈkabul/ (pn)
Kabul
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kachetia (pn)
Kachetien
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna we wschodniej Gruzji ze stolicą w Telawi;

Kachowka (pn)
Kachowka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Ukrainy, w obwodzie chersońskim;

Kacper /ˈkaʦ̑pɛr/ (pn)
Caspar, Jasper, Kaspar
  imię męskie;

Kadyks /ˈkadɨks/ (pn)
Cádiz
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Kadzidło (pn)
Weihrauchstadt
  (geografia, geograficzny) wieś na Mazowszu, na Kurpiach;

Kafarnaum (pn)
Kafarnaum
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain (pn)
Kain
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
Kairo
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kajenna /kaˈjɛ̃nːa/ (pn)
Cayenne
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gujany Francuskiej;

Kaka /ˈkaka/ (pn)
Caca
  (mitologia rzymska) postać mitologiczna, siostra Kakusa, wnuczka Hefajstosa;

Kalabria /kaˈlabrʲja/ (n)
Kalabrien
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w południowych Włoszech;

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
Kalifornien
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kalifornijczyk (n)
Kalifornier
  mieszkaniec Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych

Kalikst /ˈkalʲikst/ (pn)
Calixt
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Kaliningrad (pn)
Kaliningrad, Königsberg
  (geografia, geograficzny) (administracja) Królewiec, miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;

Kalinów (pn)
Kalyniw
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, w rejonie samborskim obwodu lwowskiego;

Kalinów Nowy (pn)
Nowyj Kalyniw
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w rejonie samborskim obwodu lwowskiego;

Kalinówka (pn)
Kalyniwka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie winnickim;

Kalisz Pomorski /ˈkalʲiʃ pɔ̃ˈmɔrsʲci/ (pn)
Kallies
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Kalmar /ˈkalmar/ (pn)
Kalmar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Szwecji, nad Cieśniną Kalmarską;

Kama (pn)
Kama
  (geografia, geograficzny) (administracja) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi;

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
Kambodscha
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kambodżanin /ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
Kambodschaner
  mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży

Kambodżanka /ˌkãmbɔˈʤ̑ãŋka/ (n)
Kambodschanerin
  obywatelka Kambodży

Kamczatka /kãmˈʧ̑atka/ (pn)
Kamtschatka
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Dalekim Wschodzie, uchodząca do Zatoki Kamczackiej;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
Kamerun
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kamieniec Podolski (pn)
Kamjanez-Podilskyj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie chmielnickim nad Smotryczem;

Kamienobród (pn)
Kamjanobrid
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego;

Kamień Koszyrski (pn)
Kamin-Kaschyrskyj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie w obwodzie wołyńskim;

Kamil /ˈkãmʲil/ (pn)
Camillo, Kamillo
  imię męskie;

Kamila /kãˈmʲila/ (pn)
Camilla, Kamilla
  imię żeńskie;

Kamionka Bużańska (pn)
Kamjanka-Buska
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie, położone w obwodzie lwowskim, siedziba rejonu kamioneckiego;

Kamionka Dnieprowska (pn)
Kamjanka-Dniprowska
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie w obwodzie zaporoskim;

Kampania /kãmˈpãɲja/ (pn)
Kampanien
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech;

Kan (pn)
Kan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;

Kanada /kãˈnada/ (pn)
Kanada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
Kanadier
  obywatel Kanady

Kanadyjka /ˌkãnaˈdɨjka/ (n)
Kanadierin
  mieszkanka Kanady

Kanaryjczyk (n)
Kanarier
  mieszkaniec Wysp Kanaryjskich

Kanaryjka (n)
Kanarierin
  mieszkanka Wysp Kanaryjskich

Kandahar /kãnˈdaxar/ (pn)
Kandahar
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

Kandałaksza (pn)
Kandalakscha
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej części Rosji, w obwodzie murmańskim, port nad zatoką Kandałaksza (1.1);

Kandyda (pn)
Candida
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Kaniów (pn)
Kaniw
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie czerkaskim, nad Zbiornikiem Kaniowskim na Dnieprze;

Kanossa (pn)
Canossa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Kantabria (pn)
Kantabrien
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Hiszpanii, nad brzegiem Zatoki Biskajskiej

Kanton /ˈkãntɔ̃n/ (pn)
Kanton
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowych Chinach;

Kapadocja (pn)
Kappadokien, Kappadozien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

Kapadocjanin (n)
Kappadokier, Kappadozier
  mieszkaniec Kapadocji

Kapadocjanka (n)
Kappadokierin, Kappadozierin
  mieszkanka Kapadocji

Kapitol /kaˈpʲitɔl/ (pn)
Kapitol
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) wzgórze w Rzymie;

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
Kapstadt
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Kapua /kaˈpu<sup>w</sup>a/ (pn)
Capua
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;

Kara-daria (pn)
Qoradaryo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Narynem tworzy Syr-darię;

Kara-kum (pn)
Karakum
  (geografia, geograficzny) piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej;

Karaczi /kaˈraʧ̑ʲi/ (pn)
Karatschi
  (geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;

Karadż (pn)
Karadsch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, po południowej stronie gór Elburs;

Karaiby /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/ (pn)
Karibik
  (geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karakałpacja (pn)
Karakalpakistan
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika w granicach Uzbekistanu, położona w zachodniej części kraju i mająca stolicę w Nukusie;

Karawanki (pn)
Karawanken
  (geografia, geograficzny) masyw górski na pograniczu Słowenii i Austrii, część Południowych Alp Wapiennych;

Karbala (pn)
Kerbela
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej części Iraku, w pobliżu Eufratu;

Karel /ˈkarɛl/ (n)
Karelier
  (etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię, krainę na pograniczu Finlandii i Rosji;

Karelka (n)
Karielerin
  (etnografia, etnograficzny) kobieta z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię;

Kargopol (pn)
Kargopol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, na lewym brzegu rzeki Onegi;

Karia (n)
Karien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina na południowo-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej;

Karies (pn)
Karyes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość w północno-wschodniej Grecji, stolica Autonomicznej Republiki Athos;

Karkonosze /ˌkarkɔ̃ˈnɔʃɛ/ (pn)
Riesengebirge
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Sudetach;

Karlowe Wary /karˈlɔvɛ ˈvarɨ/ (pn)
Karlsbad
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Karniów (pn)
Jägerndorf
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
Karl
  imię męskie;

Karolina /ˌkarɔˈlʲĩna/ (pn)
Karolin, Caroline
  imię żeńskie;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
Karpaten
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Karpaty Austriacko-Morawskie (pn)
Österreichisch-Südmährische Karpaten
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie położone w Zewnętrznych Karpatach Zachodnich, na granicy Austrii z Czechami;

Karpaty Południowe (pn)
Südkarpaten, Transsilvanische Alpen
  (geografia, geograficzny) część Karpat położona na terenie Rumunii, rozciągająca się od przełęczy Predeal na wschodzie, po przełom Żelaznej Bramy na zachodzie;

Karpaty Wschodnie (pn)
Ostkarpaten
  (geografia, geograficzny) odcinek łuku Karpat między Przełęczą Łupkowską na północnym zachodzie a przełęczą Predeal na południu;

Karpaty Zachodnie (pn)
Westkarpaten
  (geografia, geograficzny) prowincja fizycznogeograficzna i pasmo górskie stanowiące zachodnią część Karpat;

Karsibór (pn)
Caseburg, Kaseburg
  (geografia, geograficzny) wyspa między Zalewem Szczecińskim, Kanałem Piastowskim i Starą Świną

Karszy (pn)
Qarshi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego;

Kartagina /ˌkartaˈɟĩna/ (pn)
Karthago
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Kartlia (pn)
Kartlien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna kraina we wschodniej Gruzji;

Karyntia (pn)
Kärnten
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Karłowice (pn)
Carlowitz, Karlowitz
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miasto w autonomicznej prowincji Wojwodina w Serbii;

Kas (pn)
Kas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Kasjan (pn)
Cassianus
  imię męskie

Kastylia (n)
Kastilien
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kastylijczyk (n)
Kastilianer, Kastilier
  mieszkaniec Kastylii

Kastylijka (n)
Kastilianerin, Kastilierin
  mieszkanka Kastylii

Kaszan (pn)
Kaschan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie w ostanie Isfahan;

Kaszka-daria (pn)
Qashqadaryo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodnim Uzbekistanie;

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
Kaschmir
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Kaszub /ˈkaʃup/ (n)
Kaschube
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel Słowian z północy Polski;

Kaszyn (pn)
Kaschin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie twerskim;

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Katalonien
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Hiszpanii i południowej Francji

Katalończyk /ˌkataˈlɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Katalane
  osoba płci męskiej narodowości katalońskiej, mieszkaniec Katalonii

Katania (pn)
Catania
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii nad Zatoką Katańską, znajduje się u podnóża Etny;

Katar /ˈkatar/ (pn)
Katar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
Katharina, Katherine, Katrin
  imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
Kathmandu
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Katowice /ˌkatɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Kattowitz
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, stolica województwa śląskiego;

Katuń (pn)
Katun
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji, łącząc się z Biją tworzy Ob;

Katyń /ˈkatɨ̃ɲ/ (pn)
Katyn
  (geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim;

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
Kaukasien, Kaukasus
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;
Kaukasus
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji;

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
Kasachstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kazanka (pn)
Kasanka
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie, lewy dopływ Wołgi;

Kazaszka /kaˈzaʃka/ (n)
Kasachin
  obywatelka Kazachstanu

Kazwin (pn)
Qazvin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Kałacz (pn)
Kalatsch
  (geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto rejonowe położone w obwodzie woroneskim;

Kałacz nad Donem (pn)
Kalatsch am Don
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie wołgogradzkim;

Kałmucja (pn)
Kalmückien, Kalmykien, Kalmükien
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Kaługa (pn)
Kaluga
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, położone nad Oką, na południowy zachód od Moskwy, stolica obwodu kałuskiego;

Kałusz (pn)
Kalusch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim;

Kefas (pn)
Kephas
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Kem (pn)
Kem
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Republice Karelii, uchodzi do Morza Białego;

Kemerowo (pn)
Kemerowo
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
Kenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kenijczyk /kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk/ (n)
Kenianer
  obywatel lub mieszkaniec Kenii

Kenijka /kɛ̃ˈɲijka/ (n)
Kenianerin
  obywatelka Kenii

Kercz (pn)
Kertsch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską;

Keresz (pn)
Kreisch
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy;

Kerman (pn)
Kerman
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Kermanszah (pn)
Kermānschāh
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Iranie, stolica ostanu;

Khmerka (n)
Khmer
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka grupy etnicznej zamieszkującej głównie Kambodżę, Tajlandię i Wietnam, posługującej się językiem khmerskim;

Kiernica (pn)
Kernyzja
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie gródeckim obwodu lwowskiego;

Kietrz /cɛṭʃ/ (pn)
Katscher
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Kieś (pn)
Wenden
  (geografia, geograficzny) miasto na Łotwie nad rzeką Gaują;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
Kiew, Kyjiw
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kilia /ˈcilʲja/ (pn)
Chiliaarm, Kilijaarm
  (geografia, geograficzny) główne, północne ramię ujściowe Dunaju;

Kilimandżaro /ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ/ (pn)
Kilimandscharo
  (geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;

Kilonia (pn)
Kiel
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, stolica kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn;

Kimpulung Mołdawski (pn)
Kimpolung, Kimpulung
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, na Bukowinie, w okręgu Suczawa;

Kineszma (pn)
Kineschma
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie iwanowskim, nad Wołgą;

King Kong (pn)
King Kong
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;

Kingisepp (pn)
Kingissepp
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługa;

Kinszasa /cĩw̃ˈʃasa/ (pn)
Kinshasa
  (geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Kira /ˈcira/ (pn)
Kira, Kyra, Kyri
  imię żeńskie;

Kirenga (pn)
Kirenga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny;

Kirenia (pn)
Kyrenia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Cyprze, nad Morzem Śródziemnym;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
Kirgisistan, Kirgisien, Kirgistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kirkuk (pn)
Kirkuk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, w Kurdystanie;

Kiszyniów /ciˈʃɨ̃ɲuf/ (pn)
Chișinău
  (geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;

Kizieł (pn)
Kisel
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w Kraju Permskim, na Uralu;

Klaudia /ˈklawdʲja/ (pn)
Claudia
  imię żeńskie;

Klaudiusz /ˈklawdʲjuʃ/ (pn)
Claudius, Claude
  imię męskie;

Klaźma (pn)
Kljasma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi;

Klemens /ˈklɛ̃mɛ̃w̃s/ (pn)
Klemens, Clemens
  imię męskie;

Klementyna /ˌklɛ̃mɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Clementine
  imię żeńskie;

Klet (pn)
Kletus
  (zdrobniale) Anaklet (hipokorystyk)
  imię męskie;

Klin (pn)
Klin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim;

Klio /ˈklʲi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Klio
  (mitologia grecka) jedna z nereid, córka Nereusa i Doris
  (mitologia grecka) muza historii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 84, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1865 r.;

Klińce (pn)
Klinzy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie briańskim, położone nad Turosną;

Klotylda /klɔˈtɨlda/ (pn)
Chlothilde, Chrodechild
  imię żeńskie;

Kluczbork /ˈkluʤ̑bɔrk/ (pn)
Kreuzburg
  (geografia, geograficzny) miasto na Opolszczyźnie;

Kluczów Wielki (pn)
Welykyj Kljutschiw
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie w rejonie kołomyjskim obwodu iwanofrankiwskiego;

Kluż-Napoka (pn)
Klausenburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w północno-zachodnim Siedmiogrodzie;

Kneset (n)
Knesset
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament Izraela

Kniahinin (pn)
Knjahynyne
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie demidowskim obwodu rówieńskiego;

Kniażołuka (pn)
Knjascholuka
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie dolińskim obwodu iwanofrankiwskiego;

Knin (pn)
Knin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji;

Kobaki (pn)
Kobaky
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie kosowskim obwodu iwanofrankiwskiego;

Kobdo /ˈkɔbdɔ/ (pn)
Chowd
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Mongolii;
Chowd Gol
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Mongolii;

Kobiór (pn)
Kobier
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyński;

Koblencja (pn)
Koblenz
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Niemiec, u ujścia Mozeli do Renu;

Kobuleti (pn)
Kobuleti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Gruzji, w Adżarii, nad Morzem Czarnym;

Kobyłecka Polana (pn)
Kobylezka Poljana
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w rejonie rachowskim obwodu zakarpackiego Ukrainy;

Kodori (pn)
Kodori
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Gruzji uchodząca do Morza Czarnego;

Kohelet (pn)
Kohelet
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny żydowski pisarz, autor Księgi Koheleta;

Kokand (pn)
Qoʻqon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w wilajecie fergańskim, we wschodnim Uzbekistanie, w południowo-zachodniej części Kotliny Fergańskiej;

Kolchida (pn)
Kolchis
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, na terenie obecnej Gruzji;

Kolombo /kɔˈlɔ̃mbɔ/ (pn)
Colombo
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Köln
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolonowskie /ˌkɔlɔ̃ˈnɔfsʲcɛ/ (pn)
Colonnowska
  (geografia, geograficzny) miasto oraz gmina w Polsce;

Kolumb /ˈkɔlũmp/ (pn)
Kolumbus
  (historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
Kolumbien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
Britisch-Kolumbien
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Kolędziany (pn)
Kolyndjany
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego;

Kom (pn)
Ghom
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, w ostanie Kom;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
Komoren
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Komsomoł (n)
Komsomol
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) komunistyczna organizacja młodzieży w Związku Radzieckim, działająca w latach 1918-1991;

Koncze-daria (pn)
Konqi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, w regionie Sinciang, na skraju Kotliny Kaszgarskiej;

Konda (pn)
Konda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Irtysza;

Konfederacja Szwajcarska (pn)
Schweizerische Eidgenossenschaft
  (oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Konfucjusz (pn)
Konfuzius
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Kongijka /kɔ̃ŋʲˈɟijka/ (n)
Kongolesin
  obywatelka Demokratycznej Republiki Konga
  obywatelka Konga

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
Kongo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Koniec Świata /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ʲ ˈɕfʲjata/ (n)
Weltende
  (geografia, geograficzny) wyspa na rzece Bóbr, przed Jeziorem Modrym, w okolicy Jeleniej Góry

Konon (pn)
Konon
  imię męskie

Konrad /ˈkɔ̃nrat/ (pn)
Konrad
  imię męskie;

Konstanca (pn)
Konstanz, Konstanza
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, port nad Morzem Czarnym, stolica okręgu;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
Konstanz
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;
Constanze, Konstanze
  imię żeńskie;

Konstantyna (pn)
Constantine
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Algierii;
Constantina
  imię żeńskie;

Konstantynopol /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/ (pn)
Konstantinopel
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;

Konstantynówka (pn)
Kostjantyniwka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodniej Ukrainie, położone w obwodzie donieckim;

Kooperacyjna Republika Gujany (pn)
Kooperative Republik Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gujany

Kopciuszek (pn)
Aschenputtel, Aschenbrödel
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
Kopenhagen
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
Koran
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Kordoba /kɔrˈdɔba/ (n)
Córdoba
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja;

Korea /kɔˈrɛa/ (pn)
Korea
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański;
  (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Südkorea
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nordkorea
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreanka /ˌkɔrɛˈãŋka/ (n)
Koreanerin
  obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej

Koreańczyk /ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Koreaner
  obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Demokratische Volksrepublik Korea
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Korkino (pn)
Korkino
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, na Uralu;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
Korsika
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korynt (pn)
Korinth
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kos /kɔs/ (pn)
Kos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosowe Pole (pn)
Fushë Kosova
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Kosowie, położone na południowy zachód od Prisztiny, w kotlinie Kosowe Pole (1.2);

Kosowianin (n)
Kosovare
  mieszkaniec Kosowa

Kosowianka (n)
Kosovarin
  obywatelka Kosowa

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
Kosovo
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
Costa Rica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kostarykanka /ˌkɔstarɨˈkãŋka/ (n)
Costa-Ricanerin
  obywatelka Kostaryki

Koszalin /kɔˈʃalʲĩn/ (pn)
Köslin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce w województwie zachodniopomorskim, dawniej koszalińskim;

Kotorosl (pn)
Kotorosl
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Kotuj (pn)
Kotui
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, po połączeniu z Chetą tworzy Chatangę;

Kowadło /kɔˈvadwɔ/ (pn)
Schmiedekoppe
  (geografia, geograficzny) szczyt na południowym krańcu Gór Złotych;

Kowno (pn)
Kaunas, Kauen
  drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kowrow (pn)
Kowrow
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim, nad Klaźmą;

Kozielsk (pn)
Koselsk
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie kałuskim Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Steinbock
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Kozy (pn)
Seuhersdorf
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce;

Koła (pn)
Kola
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w obwodzie murmańskim, na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Zatoki Kolskiej Morza Barentsa w odległości;

Kołobrzeg /kɔˈwɔbʒɛk/ (pn)
Kolberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce; miasto powiatowe w województwie zachodniopomorskim;

Kołomna (pn)
Kolomna
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Oką, przy ujściu rzeki Moskwy;

Kołomyja (pn)
Kolomyja
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na zachodniej Ukrainie, położone w obwodzie iwanofrankiwskim nad Prutem;

Kołomąć /kɔˈwɔ̃mɔ̃ɲʨ̑/ (pn)
Koldemanz
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie zachodniopomorskim;

Kościan /ˈkɔɕʨ̑ãn/ (pn)
Kosten
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Kościerzyna /ˌkɔɕʨ̑ɛˈʒɨ̃na/ (pn)
Berent
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie pomorskim;

Kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (pn)
Kirche
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna;

Kraina /kraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Krain
  region historyczno-etnograficzny Słowenii;

Kraj Ałtajski (pn)
Region Altai
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, położona w południowej części Syberii;

Kraj Basków /ˈkraj ˈbaskuf/ (pn)
Baskenland
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1);

Kraj Loary (pn)
Pays de la Loire
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodniej Francji;

Kraj Sudetów /ˈkraj suˈdɛtuf/ (pn)
Sudetendeutschland, Sudetengebiet, Sudetenland, Sudetengebiete
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Czechach, sudeckoniemieckie pogranicze Czech zamieszkiwane do 1946 roku przez Niemców sudeckich;
Reichsgau Sudetenland
  (historia, historyczny, historycznie) Okręg Rzeszy Kraj Sudetów - w 1938-1945 okręg rzeszy Rzeszy Niemieckiej;
Provinz Sudetenland
  (historia, historyczny, historycznie) prowincja Kraj Sudetów - w 1918 roku prowincja Republika Niemieckiej Austrii na Morawach północnych i na Śląsku Sudeckim ze stolicą w Opawie.

Krajowa (pn)
Krajowa
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, historyczna stolica regionu Oltenia;

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
Krakau
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krapkowice /ˌkrapkɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Krappitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie opolskim;

Krasnodar (pn)
Krasnodar
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnojarsk /krasˈnɔjarsk/ (pn)
Krasnojarsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;

Krasnokamsk (pn)
Krasnokamsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, nad Kamą;

Krasnoturjinsk (pn)
Krasnoturjinsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu;

Krasław (pn)
Kreslau
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Łotwie, stolica gminy Krasław;

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
Kreta
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kreteńczyk /krɛˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Kreter, Kreterin
  mieszkaniec Krety

Kriszana (pn)
Kreischgebiet
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Rumunii i wschodnich Węgrzech;

Krnów (pn)
Jägerndorf
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Kromieryż (pn)
Kremsier
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, na historycznych Morawach, w kraju zlińskim;

Kronsztad (pn)
Kronstadt
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, port morski położony na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej;

Kropotkin (pn)
Kropotkin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem;

Krotoszyn /krɔˈtɔʃɨ̃n/ (pn)
Krotoschin
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
Krim
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Krynica Morska /krɨ̃ˈɲiʦ̑a ˈmɔrska/ (pn)
Kahlberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce na Mierzei Wiślanej ;

Kryspin /ˈkrɨspʲĩn/ (pn)
Crispinus, Crispin, Krispin, Kryspinus
  imię męskie;

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
Christian
  imię męskie;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
Christine
  imię żeńskie;

Krystynopol (pn)
Tscherwonohrad
  (geografia, geograficzny) Czerwonogród (egzonim wariantowy);

Kryszna /ˈkrɨʃna/ (pn)
Krishna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w hinduizmie, ósmy awatar Wisznu;

Krzeszów /ˈkʃɛʃuf/ (pn)
Grüssau
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku wsi w Polsce;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
Christoph, Christof
  imię męskie;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
Kreuz des Südens
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Krzyżak /ˈkʃɨʒak/ (pn)
Kreuzritter
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rycerz Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakonu krzyżackiego)

Królestwo Arabii Saudyjskiej (pn)
Königreich Saudi-Arabien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Arabii Saudyjskiej jako państwa;

Królestwo Bahrajnu (pn)
Königreich Bahrain
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahrajnu jako państwa;

Królestwo Belgii (pn)
Königreich Belgien
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Danii (pn)
Königreich Dänemark
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;

Królestwo Niderlandów (pn)
Königreich der Niederlande
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Holandii jako państwa;

Królestwo Norwegii (pn)
Königreich Norwegen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Norwegii jako państwa;

Królestwo Polskie (pn)
Königreich Polen
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) historyczne państwo w Europie;

Królewiec (pn)
Königsberg
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;

Ksawery /ksaˈvɛrɨ/ (pn)
Xaver
  imię męskie;

Ksenia /ˈksɛ̃ɲja/ (pn)
Xenia
  imię żeńskie;

Kserkses (pn)
Xerxes
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie, noszone przez kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców

Księstwo Andory (pn)
Fürstentum Andorra
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa

Księstwo Liechtensteinu (pn)
Fürstentum Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Liechtensteinu jako państwa;

Księży Młyn /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨ ˈmwɨ̃n/ (pn)
Mühle Pfaffendorf, Pfaffendorf
  dziewiętnastowieczne osiedle i zespół fabryczny w Łodzi;

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Mond
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
Kuba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubanka /kuˈbãŋka/ (n)
Kubanerin
  obywatelka Kuby

Kubań (pn)
Kuban
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia;

Kubańczyk /kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Kubaner
  obywatel Kuby

Kubuś Puchatek /ˈkubuɕ puˈxatɛk/ (n)
Pu der Bär
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;

Kudymkar (pn)
Kudymkar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji europejskiej, w Kraju Permskim;

Kujawy /kuˈjavɨ/ (pn)
Kujawien
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce;

Kulab (pn)
Kulob
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Tadżykistanie;

Kuldyga (pn)
Goldingen
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Łotwie, w Kurlandii, nad rzeką Windawą;

Kuma (pn)
Kuma
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji płynąca we wschodniej części Przedkaukazia;

Kunduz (pn)
Kundus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodniej części Afganistanu;

Kunegunda (pn)
Kunigunde, Kunigunda
  imię żeńskie;

Kungur (pn)
Kungur
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, siedziba administracyjna rejonu kungurskiego;

Kura (pn)
Kura
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Turcję, Gruzję i Azerbejdżan, uchodzi małą deltą do Morza Kaspijskiego;

Kurdyjka (n)
Kurdin
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu zamieszkującego głównie Kurdystan

Kurejka (pn)
Kureika
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;

Kurlandia (pn)
Kurland
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;

Kursk (pn)
Kursk
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;

Kurytyba (pn)
Curitiba
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana;

Kusz /kuʃ/ (pn)
Kusch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, wnuk Noego, najstarszy syn Chama;
Kusch, Reich von Kusch
  (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na południu od II katarakty Nilu, podbita w XVI-XIV w. p.n.e. przez Egipt;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
Kuwait
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kułunda (pn)
Kulunda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, położona na terenie Kraju Ałtajskiego, uchodząca do Jeziora Kułundyńskiego;

Kwedlinburg (pn)
Quedlinburg
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Quedlinburg, miasto w środkowych Niemczech w kraju związkowym Saksonia-Anhalt;

Kwerfurt (pn)
Querfurt
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt;

Kwidzyn /ˈkfʲiʣ̑ɨ̃n/ (pn)
Marienwerder
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie pomorskim;

Kynuria (pn)
Kynouria
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim brzegu Peloponezu między Argolidą a Lakonią

Kyrie eleison (interjection)
Kyrie eleison, Kyrieeleison, Kyrieleis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) „Panie, zmiłuj się (nad nami)”, chrześcijańska formuła liturgiczna;

Kyzył (pn)
Kysyl
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w geograficznym środku Azji, stolica Republiki Tuwy;

Kęty /ˈkɛ̃ntɨ/ (pn)
Liebenwerde
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Kłajpeda (pn)
Memel, Klaipėda
  (geografia, geograficzny) miasto na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, w zachodniej części Litwy, u ujścia rzeki Dangi do Zalewu Kurońskiego;

Kłodzko /ˈkwɔʦ̑kɔ/ (pn)
Glatz, Glooz
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w Polsce w województwie dolnośląskim;

Kłuszyno (pn)
Kluschino
  (geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, miejsce bitwy w 1610 roku;

LGBT (acronym)
LSBT
  = (społeczny) lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe – jako zbiorowość;

Lacjum /ˈlaʦ̑ʲjũm/ (pn)
Latium
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;

Laguna Wenecka (pn)
Lagune von Venedig
  (geografia, geograficzny) laguna na Morzu Adriatyckim, w zachodniej części Zatoki Weneckiej;

Lakonia (pn)
Lakonien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na południowym wschodzie Peloponezu, z największym ośrodkiem w Sparcie, graniczyła od zachodu z Mesenią, od północy zaś z Arkadią;

Lamia /ˈlãmʲja/ (pn)
Lamia
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej;

Landy (pn)
Landes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Nowa Akwitania;

Langwedocja (pn)
Languedoc
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowej Francji;

Lankijczyk /lãŋʲˈcijʧ̑ɨk/ (n)
Sri Lanker
  obywatel Sri Lanki

Lankijka /lãŋʲˈcijka/ (n)
Sri Lankerin, Sri-Lankerin
  obywatelka Sri Lanki

Laon (pn)
Laon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna (pn)
Demokratische Volksrepublik Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Laosu jako państwa

Lapończyk (n)
Lappe
  człowiek narodowości lapońskiej

Laramidia (pn)
Laramidia
  (geologia, geologiczny) (geografia, geograficzny) kontynent istniejący w późnej kredzie, 98-65 mln lat temu, który obejmował tereny stanowiące współcześnie zachód Ameryki Północnej;

Larnaka (pn)
Larnaka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-wschodnim wybrzeżu Cypru;

Las Bawarski (pn)
Bayerischer Wald, Bayerwald
  (geografia, geograficzny) zalesiony region niskich gór w w Bawarii, w Niemczech;

Las Bregencki (pn)
Bregenzer Wald
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Północnych Alp Wapiennych, od zachodu graniczy z Renem, od wschodu z Alpami Algawskimi;

Las Vegas (pn)
Las Vegas
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nevada, w hrabstwie Clark;

Las Wiedeński (pn)
Wienerwald
  (geografia, geograficzny) najbardziej wysunięte na północny wschód pasmo górskie Alp Wschodnich, znajdujące się w pobliżu Wiednia w Austrii;

Laszczyzna (n)
Lachei
  (geografia, geograficzny) region etniczny w Morawach i na Śląsku w Czechach

Latakia (pn)
Latakia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Lateran (pn)
Lateran
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) zespół pałacowo-kościelny w Rzymie;

Latynka (n)
Latinerin
  (starożytność) rdzenna mieszkanka Lacjum

Latyńczyk (n)
Latiner
  (starożytność) rdzenny mieszkaniec Lacjum

Laura /ˈlawra/ (pn)
Laura
  imię żeńskie;

Lazyka (pn)
Lasika
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i królestwo istniejące w zachodniej części współczesnej Gruzji;

Lecco (pn)
Lecco
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Lombardii, położone nad jeziorem Como;

Lech /lɛx/ (pn)
Lech
  (geografia, geograficzny) rzeka w Austrii i Niemczech, prawy dopływ Dunaju;

Leda /ˈlɛda/ (pn)
Leda
  (mitologia grecka) królewna etolska i królowa spartańska, żona Tyndareosa i kochanka Zeusa oraz matka Kastora, Polideukesa, Heleny i Klitajmestry;

Lega (n)
Leega, Lega
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Polsce;

Legia Cudzoziemska /ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska/ (pn)
Fremdenlegion
  (wojskowość, wojskowy) francuska jednostka wojskowa składająca się głównie z cudzoziemców;

Legnica /lɛɟˈɲiʦ̑a/ (pn)
Liegnitz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Polsce;

Lejda (pn)
Leiden
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;

Lelupa (pn)
Kurländische Aa
  (geografia, geograficzny) rzeka na Łotwie, powstająca z połączenia Niemenka i Muszy;

Leningrad /lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/ (pn)
Leningrad
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Leon /ˈlɛɔ̃n/ (pn)
Leon
  imię męskie;

Leonard /lɛˈɔ̃nart/ (pn)
Leonhard
  imię męskie;

Leonia (pn)
Leonie
  imię żeńskie;

Leopold /lɛˈɔpɔlt/ (pn)
Leopold
  imię męskie;

Lesotyjczyk /ˌlɛsɔˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
Lesother
  obywatel Lesotho

Lesotyjka /ˌlɛsɔˈtɨjka/ (n)
Lesotherin
  obywatelka Lesotho

Leszno /ˈlɛʃnɔ/ (pn)
Lissa
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim;

Lew /lɛf/ (pn)
Löwe
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
Levante
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Lewi (pn)
Levi
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;

Lhasa /ˈlasa/ (pn)
Lhasa
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego;

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
Libanon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Azji ze stolicą w Bejrucie;

Libanka /lʲiˈbãŋka/ (n)
Libanesin
  obywatelka Libanu

Libańczyk /lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Libanese
  obywatel Libanu

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
Liberia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Liberiusz (pn)
Liberius
  imię męskie;

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
Libyen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libijczyk /lʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
Libyer
  obywatel Libii

Libijka /lʲiˈbʲijka/ (n)
Libyerin
  obywatelka Libii

Licja (pn)
Lykien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina znajdująca się w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, między Karią a Pamfilią;

Lidia /ˈlʲidʲja/ (pn)
Lydien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina i państwo w zachodniej Azji Mniejszej;
Lydia
  imię żeńskie;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liechtensteinka (n)
Liechtensteinerin
  obywatelka Liechtensteinu

Liechtensteińczyk (n)
Liechtensteiner
  obywatel Liechtensteinu

Liguria /lʲiˈɡurʲja/ (pn)
Ligurien
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Likaonia (pn)
Lykaonien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Azji Mniejszej;

Limassol (pn)
Limassol
  (geografia, geograficzny) (administracja) drugie co do wielkości miasto Cypru, położone na południowym wybrzeżu wyspy nad Morzem Śródziemnym;

Lina /ˈlʲĩna/ (pn)
Lina, Line
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Linus /ˈlʲĩnus/ (pn)
Linus
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie;

Linz (pn)
Linz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, siedziba kraju związkowego Górna Austria;

Lipawa (pn)
Libau
  (geografia, geograficzny) miasto portowe na Łotwie, w Kurlandii, nad Morzem Bałtyckim;

Lipiany /lʲiˈpʲjãnɨ/ (pn)
Lippehne
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Lipieck (pn)
Lipezk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż;

Lipienica /ˌlʲipʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (pn)
Lindenau
  (geografia, geograficzny) nazwa pięciu wsi w Polsce;

Lipnik /ˈlʲipʲɲik/ (pn)
Kunzendorf
  (geografia, geograficzny) dawniej wieś, a obecnie dzielnica Bielska-Białej;
Löbenicht
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna dzielnica Królewca;
Leipzig
  (historia, historyczny, historycznie) dawny majątek w Gdańsku;

Lipsk /lʲipsk/ (pn)
Leipzig
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Litawa (pn)
Leitha
  (geografia, geograficzny) rzeka w Austrii i na Węgrzech, prawy dopływ Dunaju, historyczna granica między Austrią a Węgrami;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
Litauen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwa Mniejsza (pn)
Kleinlitauen, Preußisch Litauen
  (geografia, geograficzny) litewski region etnograficzny, znajdujący się w większości na terenie Rosji a częściowo także i w obecnej Litwie i Polsce;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
Litauer
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
Lissabon
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara /lɔˈara/ (pn)
Loire
  (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Lodi (pn)
Lauden, Lodi
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w Lombardii;

Lokryda (pn)
Lokris
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnej Grecji, zamieszkana przez Lokrów, rozdzielona przez Dorydę i Fokidę na trzy odrębne części;

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
Lombardei
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Lombardka /lɔ̃mˈbartka/ (n)
Lombardin
  mieszkanka Lombardii, osoba płci żeńskiej pochodząca z Lombardii

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
London
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Los Angeles (pn)
Los Angeles
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia;

Lotar (pn)
Lothar
  imię męskie;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Lothringen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lotaryngia Belgijska (pn)
Belgisch-Lotharin
  (geografia, geograficzny) kraina w Belgii, położona na południowym krańcu prowincji Luksemburg

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
Lausanne
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Lubeka (pn)
Lübeck
  (geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn;

Lubencjusz (pn)
Lubentius, Lubenzius
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Lubicz (pn)
Leibitsch
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie kujawsko-pomorskim;

Lubiercy (pn)
Ljuberzy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie moskiewskim;

Lublana /luˈblãna/ (pn)
Laibach, Ljubljana
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Lublin /ˈlublʲĩn/ (pn)
Lublin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Lubelszczyzny i województwa lubelskiego;

Lubliniec /luˈblʲĩɲɛʦ̑/ (pn)
Lublinitz
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w województwie śląskim;

Lubrza /ˈlubʒa/ (pn)
Leuber, Liebenau
  (geografia, geograficzny) nazwa dwóch wsi w Polsce;

Lubusz (pn)
Lebus
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w Brandenburgii, nad Odrą, historyczna stolica ziemi lubuskiej;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
Luzern
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Lucyn (pn)
Ludsen
  (geografia, geograficzny) miasto na Łotwie, położone w historycznej Łatgalii;

Lucyna /luˈʦ̑ɨ̃na/ (pn)
Lucina
  imię żeńskie;

Ludowa Republika Bangladeszu (pn)
Volksrepublik Bangladesch
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bangladeszu jako państwa;

Luiza /luˈ<sup>j</sup>iza/ (pn)
Luisa, Louisa
  imię żeńskie;

Luizjana (pn)
Louisiana
  (geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Lukka (pn)
Lucca
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Lukka (1.2);

Luksemburczyk /ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk/ (n)
Luxemburger
  obywatel Luksemburga

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
Luxemburg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1);

Luna /ˈlũna/ (pn)
Luna
  (mitologia rzymska) bogini księżyca, utożsamiana z grecką Selene;

Lusaka /luˈsaka/ (pn)
Lusaka
  (geografia, geograficzny) stolica Zambii;

Lust zu fabulieren (n)
Lust zu fabulieren
  czyjaś pasja narratorska, zamiłowanie literackie, zapędy do gawędzenia

Luter (pn)
Luther
  nazwisko niemieckiego reformatora, spolszczona wersja niemieckiego nazwiska Luther;

Lutry (pn)
Lautern, Luthen
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce;

Luzytania (pn)
Lusitania
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca większą część współczesnej Portugalii, Estremadury i prowincji Salamanka, dawna prowincja rzymska i ziemia legendarnych Luzytanów;

Lwów /lvuf/ (pn)
Löwenberg
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Lwówek Śląski;
Lemberg, Lwiw
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lwówek Śląski /ˈlvuvɛc ˈɕlɔ̃w̃sʲci/ (pn)
Löwenberg in Schlesien
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Lyon /lʲjɔ̃n/ (pn)
Lyon
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

Lądek-Zdrój /lɔ̃nˈdɛɡ‿zdruj/ (pn)
Bad Landeck
  (geografia, geograficzny) miasto uzdrowiskowe w Polsce, w powiecie kłodzkim;

MAEA /ˌɛ̃m‿a‿ɛ‿ˈa/ (acronym)
IAEO
  = Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej;

ME /mʲiˈsṭʃɔstfa ɛwˈrɔpɨ/ (acronym)
EM
  = Mistrzostwa Europy

MFW /ɛ̃m‿ɛv‿ˈːu/ (acronym)
IWF
  = (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Międzynarodowy Fundusz Walutowy;
OWP
  = (technologia, technika, techniczny) morska farma wiatrowa;

MSM (acronym)
MSM
  = (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna mający kontakty seksualne z mężczyznami;

MTK /ɛ̃m‿tɛ‿ˈka/ (acronym)
IStGH
  = (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) Międzynarodowy Trybunał Karny;

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Mazedonien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedonia Północna (pn)
Nordmazedonien
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;

Macedończyk /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Mazedonier
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) człowiek narodowości macedońskiej, obywatel Republiki Macedonii, mieszkaniec Republiki Macedonii;

Machaczkała /ˌmaxaʧ̑ˈkawa/ (pn)
Machatschkala
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej nad Morzem Kaspijskim, stolica Dagestanu;

Maciej /ˈmaʨ̑ɛ̇j/ (pn)
Matthias
  imię męskie;

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
Madagaskar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim

Madera /maˈdɛra/ (pn)
Madeira
  (geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;

Madonna (pn)
Madonna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
Madrid
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdala (pn)
Magdala
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad Jeziorem Galilejskim w Palestynie;

Magdalena /ˌmaɡdaˈlɛ̃na/ (pn)
Magdalena
  imię żeńskie;

Magdeburg /maɡˈdɛburk/ (pn)
Magdeburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Mahdi /ˈmaγdʲi/ (pn)
Mahdi
  imię męskie

Maja /ˈmaja/ (n)
Maya
  (etnografia, etnograficzny) członek ludu środkowoamerykańskiego;

Maja /ˈmaja/ (pn)
Maja
  imię żeńskie;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Ałdanu;
  (mitologia grecka) nimfa góry Kyllene w Arkadii, jedna z Plejad; kochanka Zeusa i matka Hermesa; córka Atlasa i Plejone; przeniesiona na firmament jako gwiazda Maja (1.3);
  (mitologia rzymska) bogini przyrody, utożsamiana z grecką nimfą Mają (1.1);

Majorka (pn)
Mallorca
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Makarska (pn)
Makarska
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Chorwacji nad Morzem Adriatyckim;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
Macao, Macau
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;

Maksencja (pn)
Maxentia
  imię żeńskie;

Maksencjusz (pn)
Maxentius
  imię męskie;

Maksymian (pn)
Maximian
  imię męskie;

Maksymilian /ˌmaksɨ̃ˈmʲilʲjãn/ (pn)
Maximilian
  imię męskie;

Malabo /maˈlabɔ/ (pn)
Malabo
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej;

Malachiasz (pn)
Maleachi, Malachias
  (biblijny) imię męskie;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
Malawi, Malawisee
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Malbork /ˈmalbɔrk/ (pn)
Marienburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, dawna stolica państwa krzyżackiego;

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
Malediven
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
Malaysia
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Malezyjczyk /ˌmalɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Malaysier
  obywatel Malezji

Malezyjka /ˌmalɛˈzɨjka/ (n)
Malaysierin
  obywatelka Malezji

Malmö /ˈmalmɛ/ (pn)
Malmö
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta /ˈmalta/ (pn)
Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym;

Maltanka /malˈtãŋka/ (n)
Malteserin
  obywatelka Malty

Maltańczyk /malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Malteser
  obywatel Malty

Mama /ˈmãma/ (pn)
Mama
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; lewy dopływ Witimu;

Mamonowo (pn)
Mamonowo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodu kaliningradzkiego w Rosji;

Mamry (pn)
Mauersee
  (geografia, geograficzny) jezioro w północno-wschodniej Polsce, na Mazurach;

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
Mandschurei
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manila /mãˈɲila/ (pn)
Manila
  (geografia, geograficzny) stolica Filipin;

Mannheim (pn)
Mannheim
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Mantua (pn)
Mantua
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii; stolica prowincji Mantua (1.2);

Maraton (pn)
Marathon
  miejscowość w Grecji, w Attyce, miejsce słynnego zwycięstwa Greków nad Persami w 490 roku p.n.e.;

Marcel (pn)
Marcellus
  imię męskie;

Marcha (pn)
Marcha
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Wiluja;

Marche (pn)
Marken
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marchia Wkrzańska (pn)
Uckermark
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina leżąca w Brandenburgii, w Niemczech, nad rzeką Wkrą, w średniowieczu część składowa Marchii Brandenburskiej;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
Martin
  imię męskie;

Marcjan (pn)
Marcianus
  imię męskie

Marcjanna (pn)
Marciana
  imię żeńskie

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
Maria
  imię żeńskie;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie (przeważnie nadawane jako drugie imię)

Mariańskie Łaźnie (pn)
Marienbad
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju karlowarskim;

Maribor (pn)
Marburg an der Drau, Maribor
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Słowenii, położone na północnym wschodzie kraju, nad Drawą;

Marica (pn)
Mariza
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Półwyspie Bałkańskim, w Bułgarii, w Grecji i w Turcji, uchodzi do Morza Egejskiego;

Marion (pn)
Marion
  imię żeńskie

Marklowice (pn)
Marklowitz
  (geografia, geograficzny) część miasta Cieszyna;
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim;

Marmarosz (pn)
Maramuresch
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej części Rumunii oraz w południowej Ukrainie, położona wzdłuż rzeki Cisy;

Marneuli (pn)
Marneuli
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Gruzji, w regionie Dolna Kartlia;

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
Marokko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Mars /mars/ (pn)
Mars
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem;
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
Marseille, Massilien
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marta /ˈmarta/ (pn)
Martha
  imię żeńskie;

Martyna (pn)
Martina
  imię żeńskie;

Martynika /ˌmartɨ̃ˈɲika/ (pn)
Martinique
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach

Marusza (pn)
Marosch, Mieresch
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rumunii i w południowo-wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy;

Maryja /maˈrɨja/ (pn)
Maria
  (teologia, teologiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Matka Boża;

Maryna /maˈrɨ̃na/ (pn)
Marina
  imię żeńskie;

Maskareny (pn)
Maskarenen
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim, na wschód od Madagaskaru;

Maskat /ˈmaskat/ (pn)
Muskat, Maskat
  (geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Massachusetts (pn)
Massachusetts
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów USA, położony w północno-wschodniej części, na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, ze stolicą w Bostonie;

Masyw Centralny (pn)
Zentralmassiv
  (geografia, geograficzny) wyżynno-górska kraina w środkowej i południowej Francji;

Masyw Mont Blanc (pn)
Mont-Blanc-Gruppe
  (geografia, geograficzny) masyw górski w paśmie Alp Graickich, na pograniczu Szwajcarii, Francji i Włoch;

Matatiasz (pn)
Mattatias
  imię męskie

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Matthäus, Matthias
  imię męskie;

Matka Boska /ˈmatka ˈbɔska/ (pn)
Gottesmutter, Muttergottes
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu

Matka Boża (pn)
Gottesmutter, Muttergottes, Gottesgebärerin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Matterhorn (pn)
Matterhorn
  (geografia, geograficzny) szczyt w Alpach Zachodnich, na granicy Szwajcarii i Włoch;

Matylda /maˈtɨlda/ (pn)
Mathilde
  imię żeńskie;
  (astronomia, astronomiczny) jedna z mniejszych planetoid z pasa głównego;

Maur /mawr/ (n)
Maure
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
Mauretanien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
Mauritius
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Maurycjusz (pn)
Mauricius, Maurikios
  imię męskie;

Mazar-i Szarif (pn)
Masar-e Scharif
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Afganistanie;

Mazowsze /maˈzɔfʃɛ/ (n)
Masowien
  (geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;

Mazur /ˈmazur/ (n)
Masur
  człowiek plemienia Mazowszan, pochodzący z Mazowsza;

Mazury (pn)
Masuren
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region etnograficzny i geograficzny w północno-wschodniej Polsce;

Mała Elstera (pn)
Dober, Kleine Elster
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, w Brandenburgii, prawy dopływ Czarnej Elstery

Mała Prespa (pn)
Kleiner Prespasee
  (geografia, geograficzny) niewielkie jezioro położone na granicy Grecji i Albanii

Mała Tyrnawa (pn)
Kleine Kokel
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, mająca źródła w Karpatach Wschodnich, łączy się z Wielką Tyrnawą tworząc Tyrnawę

Małe Karpaty (pn)
Kleine Karpaten
  (geografia, geograficzny) lesiste pasmo górskie w zachodniej Słowacji i wschodniej Dolnej Austrii;

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
Margarete, Grete
  imię żeńskie;

Małopolska /ˌmawɔˈpɔlska/ (pn)
Kleinpolen
  (geografia, geograficzny) kraina na południu Polski;

Mały Jenisej (pn)
Kleiner Jenissei
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, jedna ze źródłowych rzek Jeniseju;

Mały Rodan (pn)
Kleine Rhone
  (geografia, geograficzny) zachodnie ramię ujściowe Rodanu

Mały Samosz (pn)
Kleiner Somesch
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Rumunii, wraz z Wielkim Samoszem tworzy Samosz;

Mały Uzeń (pn)
Kleiner Usen
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Rosji przeduralskiej i w północno-zachodnim Kazachstanie;

Mały Zab (pn)
Kleiner Zab
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Iranu i Iraku, lewy dopływ Tygrysu;

Mały Zalew (pn)
Kleines Haff
  (geografia, geograficzny) zachodnia, niemiecka część Zalewu Szczecińskiego

Mccheta (pn)
Mzcheta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Mccheta-Mtianetia;

Mccheta-Mtianetia (pn)
Mzcheta-Mtianeti
  (administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny w północnej Gruzji, ze stolicą w Mcchecie;

Medard /ˈmɛdart/ (pn)
Medard
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Media /ˈmɛdʲja/ (pn)
Medien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na terenie dzisiejszego Iranu oraz dawne państwo na jej terenie;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
Mailand
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Medziugorie (pn)
Međugorje
  (geografia, geograficzny) wieś i ośrodek kultu religijnego w Bośni i Hercegowinie, w południowej części Hercegowiny;

Megrelia (pn)
Mingrelien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji, nad Morzem Czarnym;

Megrelia-Górna Swanetia (pn)
Mingrelien und Oberswanetien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji;

Mekka (pn)
Mekka
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej;

Meklemburgia (pn)
Mecklenburg
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Niemczech, położona nad Bałtykiem, pomiędzy rzekami Łabą a Recknitz;

Meklemburgia-Pomorze Przednie (pn)
Mecklenburg-Vorpommern
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
Mekong
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
Mexiko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
Mexikaner
  obywatel Meksyku

Meksykanka /ˌmɛksɨˈkãnka/ (n)
Mexikanerin
  obywatelka Meksyku

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
Melanesien
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Melania /mɛˈlãɲja/ (pn)
Melanie
  imię żeńskie;

Melchior /ˈmɛlxʲjɔr/ (pn)
Melchior
  imię męskie;

Melchizedek (pn)
Melchisedek, Melchizedek
  (biblijny) imię męskie;

Melina (pn)
Melina
  imię żeńskie

Meluzyna (pn)
Melusine
  (mitologia, mitologiczny) (książkowy) postać z literatury średniowiecznej i mitów, pół-kobieta, pół-ryba;

Memfis /ˈmɛ̃w̃fʲis/ (pn)
Memphis
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jedno z najważniejszych miast starożytnego Egiptu;

Men /mɛ̃n/ (pn)
Main
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Niemczech;

Mercedes /mɛrˈʦ̑ɛdɛs/ (pn)
Mercedes
  imię żeńskie
  marka samochodu produkowanego przez Daimler-Benz i Daimler AG;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
Merkur
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mesenia (pn)
Messenien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina na południowo-wschodnim Peloponezie, z historycznym ośrodkiem w Mesini

Meseta Iberyjska (pn)
Iberische Meseta
  (geografia, geograficzny) wyżynno-górska, środkowa część Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii i Portugalii;

Mesyna (pn)
Messina
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Metody /mɛˈtɔdɨ/ (pn)
Method
  imię męskie;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
Mesopotamien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami /maˈjãmʲi/ (pn)
Miami
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Miass (pn)
Miass
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji prawy dopływ Isetu, przepływa przez Baszkirię oraz obwody czelabiński i kurgański;

Miasteczko Śląskie /mʲjaˈstɛʧ̑kɔ ˈɕlɔ̃w̃sʲcɛ/ (pn)
Georgenberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Michalina /ˌmʲixaˈlʲĩna/ (pn)
Micheline
  imię żeńskie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
Michael, Michue
  imię męskie;

Micheasz (pn)
Micha
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Michigan (pn)
Michigan
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior;

Mieczysław /mʲjɛˈʧ̑ɨswaf/ (pn)
Mieczyslaus
  imię męskie;

Miedwiedica (pn)
Medwediza
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Donu mający swe źródła w obwodzie saratowskim;

Mielnik (pn)
Melnik
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju środkowoczeskim;

Mielno (pn)
Großmöllen
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa miasta w województwie zachodniopomorskim oraz licznych wsi w Polsce;

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Nicolaus, Nikolaus
  imię męskie;

Mikołów /mʲiˈkɔwuf/ (pn)
Nicolai, Nikolai
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie mikołowskim;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Mikronesien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Milet (pn)
Milet
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne jońskie miasto i polis na wybrzeżu Karii przy ujściu rzeki Meander do Zatoki Latmijskiej, współcześnie stanowisko archeologiczne;

Mineralne Wody (pn)
Mineralnyje Wody
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu;

Minerwa /mʲĩˈnɛrva/ (pn)
Minerva
  (mitologia rzymska) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną;

Miriam /ˈmʲirʲjãm/ (pn)
Miriam
  imię żeńskie;

Mirny (pn)
Mirny
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto zamknięte w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego;

Mirosław /mʲiˈrɔswaf/ (pn)
Miroslaus
  imię męskie;

Missisipi /ˌmʲisʲiˈsʲipʲi/ (pn)
Mississippi
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA;
  (geografia, geograficzny) stan w południowej części Stanów Zjednoczonych;

Missouri /mʲiˈzurʲi/ (pn)
Missouri
  (administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;

Mistra (pn)
Mystras
  (geografia, geograficzny) ufortyfikowane miasto bizantyjskie w Grecji;

Miszkolc (pn)
Mischkolz
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Węgier;

Międzynarodowy Dzień Kobiet /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈkɔbʲjɛt/ (pn)
Internationaler Frauentag
  coroczne święto obchodzone 8 marca jako wyraz szacunku dla kobiet;

Międzyrzec Podlaski /mʲjɛ̃nˈʣ̑ɨʒɛʦ̑ pɔdˈlasʲci/ (pn)
Meseritz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Międzyrzecz /mʲjɛ̃nˈʣ̑ɨʒɛʧ̑/ (pn)
Meseritz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Międzywodzie /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈvɔʥ̑ɛ/ (pn)
Heidebrink
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie zachodniopomorskim;

Międzyzdroje /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈzdrɔjɛ/ (pn)
Misdroy
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim;

Mięguszowce (pn)
Mengsdorf
  (geografia, geograficzny) wieś gminna w północnej Słowacji;

Miśnia /ˈmʲiɕɲa/ (pn)
Meißen
  (geografia, geograficzny) miasto w Saksonii;

Mjanma (pn)
Myanmar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Południowej Azji, Birma;

Mjanmanka (n)
Myanmarin
  obywatelka Mjanmy

Mjanmańczyk (n)
Myanmare
  obywatel Mjanmy

Mnemosyne (pn)
Mnemosyne
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 57;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie pamięci, matka muz, jedna z tytanid;

Mnisztwo (pn)
Mönichhof
  (geografia, geograficzny) część miasta Cieszyna;

Modena /mɔˈdɛ̃na/ (pn)
Modena
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
Mogadischu
  (geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Moguncja /mɔˈɡũnʦ̑ʲja/ (pn)
Mainz
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;

Mohacz (pn)
Mohatsch
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Węgrzech, nad Dunajem;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
Mose, Moses
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Mojżeszowy (possessiveAdjective)
mosaisch
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Mojżesza

Moksza (pn)
Mokscha
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Oki;

Momos (pn)
Momos
  (mitologia grecka) bóg drwin i ironii, uosobienie sarkazmu, żartów i kpin;

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
München
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monakijczyk /ˌmɔ̃naˈcijʧ̑ɨk/ (n)
Monegasse
  obywatel Monako

Monakijka /ˌmɔ̃naˈcijka/ (n)
Monegassin
  obywatelka Monako

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
Monaco
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;
  (geografia, geograficzny) stolica Monako (1.1)

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
Mongolei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Mongoł /ˈmɔ̃ŋɡɔw/ (n)
Mongole
  obywatel Mongolii, członek nacji mongolskiej

Monika /mɔ̃ˈɲika/ (pn)
Monika
  imię żeńskie;

Montevideo /ˌmɔ̃ntɛvʲiˈdɛɔ/ (pn)
Montevideo
  (geografia, geograficzny) stolica Urugwaju;

Montpellier (pn)
Montpellier
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Francji, w regionie Oksytania;

Morawa /mɔˈrava/ (pn)
March
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Europie, lewy dopływ Dunaju;

Morawa Południowa (pn)
Südliche Morava
  (geografia, geograficzny) rzeka w Serbii, łącząc się z Morawą Zachodnią w środkowej Serbii, tworzy Morawę;

Morawa Zachodnia (pn)
Westliche Morava
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Serbii, łącząc się z Morawą Południową tworzy Morawę;

Morawica (pn)
Mohra
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnich Czechach, prawy dopływ Opawy

Morawka (pn)
Mohre
  (geografia, geograficzny) rzeka na ziemi kłodzkiej, dopływ Białej Lądeckiej;

Morawskie Budziejowice (pn)
Mährisch Budwitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w południowo-zachodniej części Moraw;

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
Mähren
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Morpheus
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Morskie Oko (pn)
Fischsee, Meerauge
  (geografia, geograficzny) największe jezioro Tatr;

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Adriatisches Meer, Adria, Adriasee
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Alandzkie (pn)
Aländer See
  (geografia, geograficzny) niewielki akwen między wybrzeżem Szwecji i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego;

Morze Alborańskie (pn)
Alborán Meer
  (geografia, geograficzny) akwen w zachodniej części Morza Śródziemnego, oddzielający północne wybrzeże Afryki od południowego wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego;

Morze Andamańskie (pn)
Andamanensee
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone w części północno-wschodniej Oceanu Indyjskiego na południowy wschód od Zatoki Bengalskiej, pomiędzy Półwyspem Indochińskim a wyspami: Nikobarami, Andamanami i Sumatrą;

Morze Arabskie /ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Arabisches Meer
  (geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;

Morze Archipelagowe (pn)
Schärenmeer
  (geografia, geograficzny) akwen morski między wybrzeżem Finlandii i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego;

Morze Arktyczne /ˈmɔʒɛ arkˈtɨʧ̑nɛ/ (pn)
Arktische See
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Ocean Arktyczny

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
Asowsches Meer
  (geografia, geograficzny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Balearskie (pn)
Balearen-Meer, Iberisches Meer
  (geografia, geograficzny) morze w północno-zachodniej części Morza Śródziemnego, położone między wybrzeżem Półwyspu Iberyjskiego a Balearami;

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
Barentssee, Barentsmeer
  (geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Ostsee, Baltisches Meer, Baltische See
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Beringa (pn)
Beringmeer, Beringsee, Bering-Meer
  (geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
Weißes Meer, Weißmeer
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Celtyckie (pn)
Keltische See
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
Schwarzes Meer
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
Rotes Meer
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Czukockie (pn)
Tschuktschensee
  (geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego leżąca za północnym kołem podbiegunowym, pomiędzy wybrzeżem Alaski a Syberią;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (pn)
Ägäisches Meer, Ägäissee
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Galilejskie (pn)
Galiläisches Meer
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Jezioro Tyberiadzkie;

Morze Grenlandzkie (pn)
Grönlandmeer, Grönlandsee
  (geografia, geograficzny) morze w Arktyce pomiędzy Grenlandią na zachodzie, Islandią na południu, a Spitsbergenem i Wyspą Niedźwiedzią na wschodzie;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Irische See
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie (pn)
Japanisches Meer
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Ionisches Meer
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
Karibisches Meer
  (geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Karskie (pn)
Karasee
  (geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego u północnych wybrzeży Azji, między wyspami Nowej Ziemi i archipelagami Ziemi Franciszka Józefa i Ziemi Północnej;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
Kaspisches Meer, Kaspisee
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Koralowe /ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ/ (pn)
Korallenmeer
  (geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;

Morze Kreteńskie (pn)
Kretisches Meer
  (geografia, geograficzny) morze w południowej części Morza Egejskiego, na północ od Krety;

Morze Liguryjskie (pn)
Ligurisches Meer
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między Ligurią, Korsyką a Toskanią;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
Totes Meer
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Mirtejskie (pn)
Myrtoisches Meer
  (geografia, geograficzny) morze w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, między archipelagiem Cyklad a półwyspem Peloponez;

Morze Norweskie /ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/ (pn)
Europäisches Nordmeer, Nordmeer, Norwegische See
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Ochockie /ˈmɔʒɛ ɔˈxɔʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Ochotskisches Meer
  (geografia, geograficzny) morze w północno-zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Peczorskie (pn)
Petschorasee
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone na południe od Nowej Ziemi;

Morze Południowochińskie /ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (pn)
Südchinesisches Meer
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Nordsee, Westsee
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Szkockie (pn)
Schottische See
  (geografia, geograficzny) morze u zachodnich wybrzeży Szkocji i północnych wybrzeży Irlandii;

Morze Trackie (pn)
Thrakisches Meer
  (geografia, geograficzny) morze w północnej części Morza Egejskiego, położone między wyspami Lemnos i Imroz a wybrzeżem Tracji;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Tyrrhenisches Meer
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wattowe (pn)
Wattenmeer
  (geografia, geograficzny) część Morza Północnego obejmująca przybrzeżne wody Zatoki Niemieckiej, położona między kontynentem a łańcuchem Wysp Fryzyjskich;

Morze Wschodniochińskie (pn)
Ostchinesisches Meer
  (geografia, geograficzny) morze położone w zachodniej części Oceanu Spokojnego, na południe od Morza Żółtego, między wybrzeżem chińskim a wyspami Riukiu; z Morzem Południowochińskim łączy je Cieśnina Tajwańska;

Morze Wschodniosyberyjskie (pn)
Ostsibirische See
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone u wybrzeży wschodniej Syberii, pomiędzy Wyspami Nowosyberyjskimi a Wyspą Wrangla;

Morze Łaptiewów (pn)
Laptewsee
  (geografia, geograficzny) morze stanowiące część Oceanu Arktycznego, położone u północnych wybrzeży Azji, pomiędzy półwyspem Tajmyr a archipelagiem Wysp Nowosyberyjskich;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
Mittelmeer, Mittelländische Meer
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
Gelbes Meer
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
Moskau
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mostar /ˈmɔstar/ (pn)
Mostar
  (geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:

Mosul (pn)
Mossul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, nad Tygrysem;

Motława (pn)
Mottlau
  (geografia, geograficzny) rzeka w województwie pomorskim, dopływ Martwej Wisły;

Mount Everest (pn)
Mount Everest
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
Maas
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
Mosambik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mozela (pn)
Mosel
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Francję, Niemcy i Luksemburg, lewy dopływ Renu;

Mołdawa (pn)
Moldau
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Rumunii, prawy dopływ Seretu;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
Moldau, Moldawien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mołdawianin /ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Moldauer
  obywatel Mołdawii

Mołdawianka /ˌmɔwdaˈvʲjãŋka/ (n)
Moldauerin
  obywatelka Mołdawii

Mołdawica (pn)
Russ Moldawitza
  (geografia, geograficzny) wieś w Rumunii, na Bukowinie;

Mołoga (pn)
Mologa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi mający swe źródła na wzgórzach Wałdaj w obwodzie twerskim;

Mołstowa /mɔwˈstɔva/ (pn)
Molstow
  (geografia, geograficzny) rzeka w województwie zachodniopomorskim;

Mrzeżyno /mʒɛˈʒɨ̃nɔ/ (pn)
Deep, Regamünde, Treptower Deep
  (geografia, geograficzny) osada rybacka w województwie zachodniopomorskim;

Msta (pn)
Msta
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rosji, na terenie obwodów nowogrodzkiego i twerskiego, uchodzi do jeziora Ilmen;

Mukaczewo (pn)
Munkatsch
  (geografia, geograficzny) miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy;

Mulda (pn)
Mulde
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, lewostronny dopływ Łaby;

Muna (pn)
Muna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Leny;

Mura /ˈmura/ (pn)
Mur
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Austrii, wschodniej Słowenii, północnej Chorwacji i zachodnich Węgrzech; w dorzeczu Dunaju;

Murcja (pn)
Murcia
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii

Murom (pn)
Murom
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Oką;

Murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
Neger, Mohr
  (etnografia, etnograficzny) człowiek czarnoskóry

Mużaków (pn)
Bad Muskau
  (geografia, geograficzny) miasto uzdrowiskowe w Niemczech nad Nysą Łużycką w kraju związkowym Saksonia;

Myanmar (pn)
Myanmar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Mykeny /mɨˈkɛ̃nɨ/ (pn)
Mykene
  (starożytność) starożytna grecka polis w północno-wschodniej części Peloponezu;

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
Micky Maus
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

Mysłowice /ˌmɨswɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Myslowitz
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim;

Myzja (pn)
Mysien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w północno-zachodniej Azji Mniejszej nad Propontydą, graniczyła od wschodu z Frygią a od południa z Lidią;

Myślibórz /mɨɕˈlʲibuʃ/ (pn)
Soldin
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Myśliszów (pn)
Karlswalde
  (geografia, geograficzny) przysiółek wsi Ostroszowice w gminie Dzierżoniów

Młoda Polska (pn)
Junges Polen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) polska odmiana modernizmu w literaturze, muzyce i sztuce na przełomie XIX i XX wieku;

MŚ /ɛ̃m‿ˈɛɕ/ (acronym)
WM
  = mistrzostwa świata

MŚP (acronym)
KMU
  = (ekonomia, ekonomiczny) małe i średnie przedsiębiorstwa;

NASA (n)
NASA
  (administracja) (astronautyka, astronautyczny) amerykańska Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej, zajmująca się planowaniem, koordynacją i realizacją badań nad kosmosem;

NCK (acronym)
DRK
  = Niemiecki Czerwony Krzyż

NIP /ɲip/ (acronym)
USt-IdNr.
  = (administracja) numer identyfikacji podatkowej;

NLPZ (acronym)
NSAP, NSAR
  = (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy lek przeciwzapalny;

NNKT /ˌɛ̃n‿ɛ̃ŋ‿ka‿ˈtɛ/ (acronym)
EFA
  = niezbędny nienasycony kwas tłuszczowy / niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe;

NRD /ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ/ (acronym)
DDR
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna

Nabierieżnyje Czełny (pn)
Nabereschnyje Tschelny
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie, położone nad Kamą;

Nablus /ˈnablus/ (pn)
Nablus
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Nabuchodonozor /ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr/ (pn)
Nebukadnezar
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) imiona czterech władców Babilonii
  (starożytność) (biblijny) biblijny odpowiednik akadyjskiego imienia Nabu-kudurrī-uṣur;

Nachodka (pn)
Nachodka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, nad Morzem Japońskim;

Naddniestrzańska Republika Mołdawska (pn)
Pridnestrowische Moldauische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Naddniestrza;

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
Transnistrien, Pridnestrowien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadia /ˈnadʲja/ (pn)
Nadja, Nadia
  imię żeńskie;

Nadrenia (pn)
Rheinland
  (geografia, geograficzny) luźno zdefiniowana kraina obejmująca ziemie wokół północnego i środkowego odcinka niemieckiego Renu;

Nadrenia Północna-Westfalia (pn)
Nordrhein-Westfalen
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
Rheinland-Pfalz
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nadreńczyk (n)
Rheinländer
  mieszkaniec Nadrenii

Nadrowia (pn)
Nadrauen
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna kraina pruska znajdująca się na wschód od rzeki Dejmy;

Nadym (pn)
Nadym
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej Syberii, wpada do Zatoki Obskiej;

Nagoja (pn)
Nagoya
  (geografia, geograficzny) (administracja) japońskie miasto w południowej części wyspy Honsiu;

Nagroda Nobla (n)
Nobelpreis
  wyróżnienie przyznawane za wybitne osiągnięcia naukowe, literackie lub zasługi dla społeczeństw i ludzkości, ustanowione ostatnią wolą fundatora, szwedzkiego przemysłowca i wynalazcy dynamitu, Alfreda Nobla;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
Nairobi
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Nalczyk (pn)
Naltschik
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;

Namangan (pn)
Namangan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu namangańskiego;

Namib (pn)
Namib
  (geografia, geograficzny) przybrzeżna pustynia położona na południu Afryki, głównie na terenie Namibii, a także w Angoli i Południowej Afryce;

Namibijczyk /ˌnãmʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
Namibier
  obywatel Namibii

Namibijka /ˌnãmʲiˈbʲijka/ (n)
Namibierin
  obywatelka Namibii

Namur (pn)
Namur
  (geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);
Namur, Namür
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;

Nancy (pn)
Nanzig
  (geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji;

Nanga Parbat (pn)
Nanga Parbat
  (geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik na zachodnim skraju Himalajów, na obszarze Kaszmiru w północno-wschodnim Pakistanie, dziewiąty co do wysokości szczyt świata;

Nantes (pn)
Nantes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (pn)
Narziss
  (mitologia grecka) piękny młodzieniec ukarany miłością do własnego odbicia;

Narew /ˈnarɛf/ (pn)
Narew
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Wisły;

Narwa (pn)
Narwa
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Estonii, na granicy z Rosją, nad rzeką Narwą (1.2);

Naryn (pn)
Naryn
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Kara-darią tworzy Syr-darię;

Natalia /naˈtalʲja/ (pn)
Natalie
  imię żeńskie;

Natangia (pn)
Natangen
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, obejmująca w ziemie między Łyną a Pregołą, zamieszkana przez plemię Natangów;

Natasza /naˈtaʃa/ (pn)
Natascha
  imię żeńskie;

Nawarra /naˈvarːa/ (pn)
Navarra
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię;

Naypyidaw (pn)
Naypyidaw
  (geografia, geograficzny) stolica Mjanmy;

Nazjanz (pn)
Nazianz
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Kapadocji w Azji Mniejszej;

Nazrań (pn)
Nasran
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Inguszetii;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
Neapel
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Neckar (pn)
Neckar
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodnich Niemczech, prawy dopływ Renu;

Nejwa (pn)
Neiwa
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w połączeniu z rzeką Rież tworzy Nicę;

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
Nepal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Nepalka /nɛˈpalka/ (n)
Nepalesin
  obywatelka Nepalu

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
Neptun
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego;

Nercza (pn)
Nertscha
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Zabajkalskim, lewy dopływ Szyłki;

Neretwa (pn)
Neretva
  (geografia, geograficzny) rzeka w Bośni i Hercegowinie i Chorwacji, uchodząca do Adriatyku;

Neustria (pn)
Neustrien, Neustria
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna, północno-zachodnia część państwa Franków, położona na północ od doliny Loary;

Nevada (pn)
Nevada
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą Carson City;

Nevers (pn)
Nevers
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii, nad Loarą;

Newel (pn)
Newel
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie pskowskim, położone nad jeziorem Newel;

Nica (pn)
Niza
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Tury;

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
Nizza
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niebieska Jerozolima (pn)
Himmlisches Jerusalem
  (peryfrastyczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nowotestamentowy Kościół Chrystusa
  (peryfrastyczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starotestamentowe niebo, zwłaszcza w odniesieniu do czasów ostatecznych

Niechorze /ɲɛˈxɔʒɛ/ (pn)
Horst, Ostseebad Horst
  (geografia, geograficzny) wieś rybacka w województwie zachodniopomorskim;

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
Palmsonntag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;

Nieftiejugansk (pn)
Neftejugansk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wydzielone w Rosji, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;

Nieman (pn)
Neman
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim;

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
Deutschland
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemcy Wschodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/ (pn)
Ostdeutschland
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna, państwo istniejące w latach 1949-1990

Niemcy Zachodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Westdeutschland
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec w latach 1949-1990;

Niemen /ˈɲɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Memel
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
Deutscher, Deutsche
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Deutsche Demokratische Republik
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka /ˈɲɛ̃mka/ (n)
Deutsche
  kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Niemysłowice /ˈɲɛ̃mɨswɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (n)
Buchelsdorf, Niemysłowice
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik;

Niepokalane Poczęcie (pn)
Unbefleckte Empfängnis
  (teologia, teologiczny) katolicki dogmat ogłoszony 8 grudnia 1854;

Nieriungri (pn)
Nerjungri
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji;

Nierl (pn)
Nerl
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Niestierow (pn)
Ebenrode, Nesterow, Stallupönen
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie kaliningradzkim w Rosji;

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
Nigeria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nigeryjczyk /ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Nigerianer
  obywatel Nigerii

Nigeryjka /ˌɲiɡɛˈrɨjka/ (n)
Nigerianerin
  obywatelka Nigerii

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Nicaraguasee
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowej Nikaragui (1.1), największe jezioro w Ameryce Środkowej;
Nicaragua, Nikaragua
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikoletta (pn)
Nikoletta
  imię żeńskie;

Nikołajewsk (pn)
Nikolajewsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Rosji w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;

Nikołajewsk nad Amurem (pn)
Nikolajewsk am Amur
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Chabarowskim, port nad Amurem;

Nil /ɲil/ (pn)
Nilus
  imię męskie;

Nippur (pn)
Nippur
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto summeryjskie w południowej Mezopotamii, współcześnie stanowisko archeologiczne w Iraku;

Niska (pn)
Niesky
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, we wschodniej części kraju związkowego Saksonia, na terenie Łużyc Górnych;

Niskie Taury (pn)
Niedere Tauern
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, leżące w środkowej Austrii, część Alp Centralnych;

Niukża (pn)
Njukscha
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim i amurskim; prawy dopływ Olokmy;

Nix /ɲiks/ (pn)
Nix
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Nizina Górnoreńska (pn)
Oberrheinische Tiefebene
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna rzeki Ren pomiędzy jej górnym a środkowym biegiem, od zachodu ograniczona Wogezami, od wschodu Schwarzwaldem;

Nizina Środkowoeuropejska (pn)
Nordeuropäische Tiefebene
  (geografia, geograficzny) pas nizin, leżących na północ od Ardenów, Średniogórza Niemieckiego, Masywu Czeskiego i Wyżyn Polskich a na południe od mórz Północnego i Bałtyckiego;

Niżniaja Sałda (pn)
Nischnjaja Salda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim;

Niżniekamsk (pn)
Nischnekamsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, nad Kamą;

Niżniewartowsk (pn)
Nischnewartowsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wydzielone i port nad Obem położone w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie tiumeńskim;

Niżny Nowogród (pn)
Nischni Nowgorod
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Niżny Tagił (pn)
Nischni Tagil
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie swierdłowskim, nad Tagiłem;

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
Noah, Noach
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Norbert /ˈnɔrbɛrt/ (pn)
Norbert
  imię męskie;

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
Normandie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
Norweger
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
Norwegen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
Norwegerin
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Norymberga /ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/ (pn)
Nürnberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii;

Noszowice (pn)
Noschowitz
  (geografia, geograficzny) gmina w Czechach;

Noteć /ˈnɔtɛʨ̑/ (pn)
Netze
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodniej Polsce, prawy dopływ Warty;

Nowa Akwitania (pn)
Nouvelle-Aquitaine
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowo-zachodniej Francji, nad Zatoką Biskajską;

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
Neufundland
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Fundlandia i Labrador /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja ˌi‿laˈbradɔr/ (pn)
Neufundland und Labrador
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Gwinea /ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Neuguinea
  (geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Marchia (pn)
Neumark
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna, wyodrębniona w wyniku zdobycia przez Marchię Brandenburską części ziemi lubuskiej oraz pogranicza Pomorza i Wielkopolski;

Nowa Ruda /ˈnɔva ˈruda/ (pn)
Neurode
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w Polsce;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Neuschottland
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
Neuseeland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
Neu-Delhi
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Nowe Miasto nad Metują (pn)
Neustadt an der Mettau
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju hradeckim, nad rzeką Metują;

Nowe Warpno /ˈnɔvɛ ˈvarpnɔ/ (pn)
Neuwarp
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Nowokuźnieck (pn)
Nowokusnezk
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem;

Noworosja (n)
Neurussland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

Nowozelandczyk /ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
Neuseeländer
  obywatel Nowej Zelandii

Nowozelandka /ˌnɔvɔzɛˈlãntka/ (n)
Neuseeländerin
  obywatelka Nowej Zelandii

Nowy Aton (pn)
Nowy Afon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego;

Nowy Brunszwik /ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik/ (pn)
Neubraunschweig
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
New York
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
New Orleans
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
Neujahr
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Neues Testament
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nubia /ˈnubʲja/ (pn)
Nubien
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Nukus (pn)
Nukus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Uzbekistanie, na prawym brzegu Amu-darii, na zachodnim skraju pustyni Kyzył-kum;

Numea (pn)
Nouméa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Nowej Kaledonii, terytorium zależnego Francji;

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
Numidien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Nyks /nɨks/ (pn)
Nyx
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

Nysa /ˈnɨsa/ (pn)
Neisse
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Polsce (każda z trzech)

Nysa Łużycka (pn)
Lausitzer Neiße
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Polskę, Czechy i Niemcy;

OB (acronym)
BSR
  = (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego);

OBWE (acronym)
OSZE
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie;

OIOM /ˈɔjɔ̃m/ (acronym)
ITS
  = (medycyna, medyczny) oddział intensywnej opieki medycznej

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
VN
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

OSP /ɔ‿ɛs‿ˈpɛ/ (acronym)
ÜNB
  = (ekonomia, ekonomiczny) (technologia, technika, techniczny) operator systemu przesyłowego
FF
  = ochotnicza straż pożarna;

Objawienie Pańskie (pn)
Erscheinung des Herrn
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańskie święto dla uczczenia objawienia się Boga człowiekowi, obchodzone 6 stycznia;

Oborniki Śląskie /ˌɔbɔrʲˈɲici ˈɕlɔ̃w̃sʲcɛ/ (pn)
Bad Obernigk
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
Arktischer Ozean, Nordpolarmeer, Nördliches Eismeer
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
Atlantischer Ozean, Atlantik
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
Indischer Ozean, Indik
  (geografia, geograficzny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Południowy /ɔˈʦ̑ɛãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Südlicher Ozean, Südpolarmeer, Antarktik, Antarktischer Ozean, Südliches Eismeer
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
Pazifischer Ozean, Stiller Ozean, Pazifik, Großer Ozean
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
Ozeanien
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Ochojec (pn)
Ochojetz
  (geografia, geograficzny) nazwa dzielnicy Katowic i Rybnika

Oczamczyra (pn)
Otschamtschire
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Czarnym, położone na wybrzeżu Abchazji;

Odessa (pn)
Odessa
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odoryk (pn)
Odorich
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Odra /ˈɔdra/ (pn)
Oder
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;

Odyseja /ˌɔdɨˈsɛja/ (pn)
Odyssee
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi;

Odyseusz /ˌɔdɨˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Odysseus
  (mitologia grecka) imię mitycznego króla Itaki, głównej postaci Odysei Homera;

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
Ophelia
  imię żeńskie;

Ohio /ɔˈxajɔ/ (n)
Ohio
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1);

Ohio /ɔˈxajɔ/ (pn)
Ohio
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus;

Ohrza (pn)
Eger
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Łaby, przepływa przez Bawarię (Niemcy) oraz Czechy;

Ojcze nasz /ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ/ (pn)
Vaterunser
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”;

Ojmiakon (pn)
Oimjakon
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś w rosyjskiej Jakucji, w ułusie ojmiakońskim nad Indygirką;

Oka (pn)
Oka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy i zarazem najdłuższy dopływ Wołgi;

Okcydent /ɔkˈʦ̑ɨdɛ̃nt/ (n)
Okzident
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Zachód, ogólne określenie krajów zachodnich

Okinawa (pn)
Okinawa
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Riukiu na Oceanie Spokojnym;

Oklahoma /ˌɔklaˈxɔ̃ma/ (pn)
Oklahoma
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;

Oksytania (pn)
Okzitanien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego;
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowej Francji, jego stolicą jest Tuluza;

Oktiabrskij (pn)
Oktjabrski
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Baszkortostanie, położone u podnóża Gór Ilmeńskich;

Oldenburg (pn)
Oldenburg
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Oldenburgu (1.2);
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia;

Olimp /ˈɔlʲĩmp/ (pn)
Olymp
  (geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas;
  (mitologia grecka) legendarna siedziba głównych bogów greckich

Olimpia /ɔˈlʲĩmpʲja/ (pn)
Olympia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;

Oliwer /ɔˈlʲivɛr/ (pn)
Oliver
  imię męskie;

Oliwia /ɔˈlʲivʲja/ (pn)
Olivia
  imię żeńskie;

Oliwier /ɔˈlʲivjɛr/ (pn)
Oliver
  imię męskie

Olokma (pn)
Oljokma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim, amurskim i Jakucji; prawy dopływ Leny;

Olsztyn /ˈɔlʃtɨ̃n/ (pn)
Allenstein
  (geografia, geograficzny) największe miasto i stolica województwa warmińsko-mazurskiego;

Olza (pn)
Olsa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach i Polsce;

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
Oman
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omołoj (pn)
Omoloi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji, uchodzi do Morza Łaptiewów;

Omołon (pn)
Omolon
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie magadańskim, Czukockim Okręgu Autonomicznym i Jakucji; prawy i zarazem najdłuższy dopływ Kołymy;

Omsk (pn)
Omsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Onega (pn)
Onega
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim, położone u ujścia Onegi (1.3) do Zatoki Oneskiej;

Onon (pn)
Onon
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Mongolii i Rosji, po połączeniu z Ingodą tworzy Szyłkę;

Ontario /ɔ̃nˈtarʲjɔ/ (pn)
Ontario
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Ontariosee
  (geografia, geograficzny) jezioro w Ameryce Północnej, na granicy Stanów Zjednoczonych i Kanady;

Onufry /ɔ̃ˈnufrɨ/ (pn)
Onophrios
  imię męskie;

Opawa /ɔˈpava/ (pn)
Troppau
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Czechach;
Oppa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach i Polsce, lewy dopływ Odry;

Opole /ɔˈpɔlɛ/ (pn)
Oppeln
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie na południowej Polsce;

Oporów (pn)
Opperau
  (geografia, geograficzny) osiedle we Wrocławiu;

Or (pn)
Or
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i wschodniej Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Uralu w zlewisku Morza Kaspijskiego;

Oradea /ˌɔraˈdɛa/ (pn)
Großwardein
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej części Rumunii;

Orawa /ɔˈrava/ (pn)
Arwa
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region etnograficzny w Słowacji i częściowo w Polsce, w dorzeczu Orawy (1.1);

Orenburg (pn)
Orenburg
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
Vereinte Nationen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ/ (pn)
Nordatlantikvertrag-Organisation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;

Orinoko (n)
Orinoko
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
Orion
  (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orkus (pn)
Orcus
  (mitologia rzymska) demon śmierci z mitologii Starożytnego Rzymu;
  (astronomia, astronomiczny) duża planetoida transneptunowa obiegająca Słońce w pasie Kuipera;

Orlando (pn)
Orlando
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku miast w USA

Ormianin /ɔrˈmʲjä̃ɲĩn/ (pn)
Armenier
  osoba narodowości ormiańskiej

Orontes (pn)
Orontes, Asi
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Azji, przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję;

Orszowa (pn)
Orschowa, Orsowa
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii nad Dunajem;

Orvieto (pn)
Orvieto
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Terni;

Orzesze /ɔˈʒɛʃɛ/ (pn)
Orzesche
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, na Górnym Śląsku;

Orzeł /ˈɔʒɛw/ (pn)
Adler
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;
Orjol
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Oką;

Orłowa (pn)
Orlau
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Karwina na Śląsku Cieszyńskim;

Osetia (pn)
Ossetien
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków;

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Südossetien
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Osijek (pn)
Osijek
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Chorwacji, w historycznej krainie Slawonii, nad rzeką Drawą;

Osinniki (pn)
Ossinniki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Syberii w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim;

Osobłoga (pn)
Hotzenplotz, Ossa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach i Polsce, lewy dopływ Odry;
Hotzenplotz
  (geografia, geograficzny) wieś gminna w Czechach w województwie morawsko-śląskim, w powiecie Bruntal;

Ostaszków (pn)
Ostachkov
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie twerskim;

Ostatnia Wieczerza /ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa/ (pn)
das letzte Abendmahl
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

Ostenda (pn)
Ostende
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, na wybrzeżu Morza Północnego, w prowincji Flandria Zachodnia;

Ostfalia (pn)
Ostfalen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Niemczech, wschodnia część wczesnośredniowiecznego księstwa Saksonii, położona między Leine a Soławą i Łabą

Ostia (pn)
Ostia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;

Ostrawa /ɔˈstrava/ (pn)
Ostrau
  (geografia, geograficzny) miasto w Republice Czeskiej;

Ostrawica (pn)
Ostrawitza
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnich Czechach, prawy dopływ górnej Odry;
Ostrawitz
  (geografia, geograficzny) wieś w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Frydek-Mistek

Ostroszowice (pn)
Weigelsdorf
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce;

Ostrzyhom (pn)
Gran
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Węgrzech, nad Dunajem;

Otmar /ˈɔtmar/ (pn)
Otmar
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Owernia /ɔˈvɛrʲɲja/ (pn)
Auvergne
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region w środkowej Francji;

Owernia-Rodan-Alpy (pn)
Auvergne-Rhône-Alpes
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny Francji w jej południowo-wschodniej części, przy granicy z Szwajcarią i Włochami;

Owidiusz (pn)
Ovid
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny poeta rzymski;

Ozeasz (pn)
Hosea
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Oziorsk (pn)
Darkehmen, Osjorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie kaliningradzkim, w Rosji;

Ozurgeti (pn)
Osurgeti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, stolica regionu Guria;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
Osiris
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;
  (astronomia, astronomiczny) planeta spoza Układu Słonecznego;

Ołomuniec /ˌɔwɔ̃ˈmũɲɛʦ̑/ (pn)
Olmütz
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Ołoniec (pn)
Olonez
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Rosji, na terenie Republiki Karelii;

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
Altar
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Oświęcim /ɔɕˈfʲjɛ̇̃ɲʨ̑ĩm/ (pn)
Auschwitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce w województwie małopolskim;

PC /pɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
PC
  (informatyka, informatyczny) komputer osobisty

PE /pɛ‿ˈː/ (acronym)
EP
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Parlament Europejski

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
BIP
  = produkt krajowy brutto;

PNA (acronym)
PLZ
  = pocztowy numer adresowy

POChP /ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ/ (acronym)
COPD
  = (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc;

PP /pɛ‿ˈpɛ/ (acronym)
PP
  = (chemia, chemiczny) polipropylen;
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Partia Piratów;
EH
  = (medycyna, medyczny) pierwsza pomoc;
PP
  = (medycyna, medyczny) przeciwpelagryczny;

PRL /pɛ‿ːr‿ˈɛl/ (acronym)
VRP
  = (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Polska Rzeczpospolita Ludowa;
PRL
  = (biologia, biologiczny) prolaktyna;

PTFE (acronym)
PTFE
  = (chemia, chemiczny) politetrafluoroetylen

PZ (acronym)
SW
  = (geografia, geograficzny) południowy zachód

PZPR /ˌpɛ‿zɛt‿pɛ‿ˈːr/ (acronym)
PVAP
  = (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Polska Zjednoczona Partia Robotnicza;

Pachamama (pn)
Pachamama
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) andyjska i inkaska bogini utożsamiana z ziemią i przyrodą;

Pachomiusz (pn)
Pachomios
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Pacyfik /paˈʦ̑ɨfʲik/ (pn)
Pazifik
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Ocean Spokojny

Pad /pat/ (pn)
Po
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Paderborn (n)
Paderborn
  (geografia, geograficzny) uniwersyteckie miasto powiatowe w Niemczech, położone we wschodniej części kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia;

Padwa /ˈpadva/ (pn)
Padua
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Pafos (pn)
Paphos
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
Pakistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Pakość (pn)
Pakosch
  (geografia, geograficzny) miasto w powiecie inowrocławskim;

Palatyn (pn)
Palatin
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;

Palatynat (pn)
Pfalz
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodnich Niemczech, położona na zachód od Renu;

Palatynat Reński (pn)
Rheinpfalz
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna, (zobacz) Palatynat
Pfalzgrafschaft
  (historia, historyczny, historycznie) państwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego, rządzący nim władcy byli elektorami Rzeszy;

Palearktyka (n)
Paläarktis
  (geografia, geograficzny) (zoologia, zoologiczny) najrozleglejszy lądowy rejon zoogeograficzny, leżący w obrębie Holarktyki, a obejmujący całą Europę, północną i środkową Azję oraz północną Afrykę

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
Palermo
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
Palästina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (potocznie, potoczny) Autonomia Palestyńska

Palestynka /ˌpalɛˈstɨ̃ŋka/ (n)
Palästinenserin
  mieszkanka Palestyny

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Palästinenser
  mieszkaniec Palestyny

Palikir /paˈlʲicir/ (pn)
Palikir
  (geografia, geograficzny) stolica Mikronezji;

Palma de Mallorca (pn)
Palma de Mallorca
  (geografia, geograficzny) główne miasto Majorki, stolica Balearów;

Palmyra (pn)
Palmyra
  (geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej;

Paltynosa (pn)
Paltinossa
  (geografia, geograficzny) miejscowość w Rumunii, w okręgu Suczawa

Pamfilia (pn)
Pamphylien
  (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Mniejszej i późniejsza prowincja rzymska;

Pamir /ˈpãmʲir/ (pn)
Pamir
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie;
  (geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne;

Pan /pãn/ (pn)
Pan
  (mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami;
Herr
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie
Sie
  grzecznościowa wersja formy „pan”

Pan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy /ˈpãn‿buc ˌɲɛrɨxˈlʲivɨ ˈalɛ ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (proverb)
Gott kommt langsam, aber gewiss
  sprawiedliwość boska czasami jest powolna, ale jest zapewniona

Pan Jezus (pn)
Herr Jesu Christ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Jezus Chrystus

Panama /pãˈnãma/ (pn)
Panama
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Pandora /pãnˈdɔra/ (n)
Pandora
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pandż (pn)
Pandsch
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-wschodnim Afganistanie i w południowym Tadżykistanie;

Panewniki (pn)
Panewnik
  (geografia, geograficzny) część dzielnicy Katowic;

Pani (n)
Sie
  oficjalna pisana forma grzecznościowa pani

Pani (personalPronoun)
Sie
  druga osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński, oficjalna pisana forma grzecznościowa pani jako odpowiednik Ty

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
Jungfrau
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
Pannonien
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papeete (pn)
Papeete
  (geografia, geograficzny) stolica Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Papua-Neuguinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paradyż (pn)
Paradies
  (geografia, geograficzny) część wsi Gościkowo, w województwie lubuskim, w gminie Świebodzin

Paragwajczyk /ˌparaˈɡvajʧ̑ɨk/ (n)
Paraguayer
  obywatel Paragwaju

Paramaribo /ˌparãmaˈrʲibɔ/ (pn)
Paramaribo
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Surinamu;

Pardubice /ˌparduˈbʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Pardubitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
Europäisches Parlament, Europaparlament
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Parma /ˈparma/ (pn)
Parma
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Parnawa (pn)
Pernau
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Estonii, położone nad Morzem Bałtyckim;

Parsęta /parˈsɛ̃nta/ (pn)
Persante
  (geografia, geograficzny) rzeka w województwie zachodniopomorskim;

Part (n)
Parther
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec starożytnej Partii

Partia (pn)
Parthien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
Paris
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
Kuipergürtel
  (astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Pasawa (pn)
Passau
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią;

Pascha /ˈpasxa/ (pn)
Passa, Passah, Pessach
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowskie święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni;
Ostern
  Wielkanoc we wschodnich Kościołach chrześcijańskich;

Paschalis (pn)
Pascal
  imię męskie;

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Patagonien
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Patagonka (n)
Patagonierin
  mieszkanka Patagonii

Patagończyk (n)
Patagonier
  mieszkaniec Patagonii

Patna (pn)
Patna
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach, położone na Nizinie Hindustańskiej, nad Gangesem; stolica stanu Bihar

Patrycja /paˈtrɨʦ̑ʲja/ (pn)
Patricia
  imię żeńskie;

Paulin (pn)
Paulinus
  imię męskie;

Paulina /pawˈlʲĩna/ (pn)
Paulina, Pauline
  imię żeńskie;

Paw /paf/ (pn)
Pfau
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
Paul
  imię męskie;

Pawia (pn)
Pavia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii, położone w zachodniej części Niziny Padańskiej nad rzeką Ticino;

Pawłowskij Posad (pn)
Pawlowski Possad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad rzeką Klaźmą;

Pałana (pn)
Palana
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego w Kraju Kamczackim w Rosji, położone w zachodniej części Półwyspu Kamczackiego, nad prawym brzegiem rzeki Pałany (1.2);

Państwa Centralne /ˈpãj̃stfa ʦ̑ɛ̃nˈtralnɛ/ (n)
Mittelmächte
  (historia, historyczny, historycznie) podczas pierwszej wojny światowej: Niemcy, Austro-Węgry, Turcja i Bułgaria;

Państwo (n)
Sie
  oficjalna pisana forma grzecznościowa państwo

Państwo Islamskie (pn)
Islamischer Staat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael (pn)
Staat Israel
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Państwo Watykańskie (pn)
Vatikanstaat, Staat Vatikanstadt, Staat der Vatikanstadt
  (geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej;

Państwo Środka (n)
Reich der Mitte
  (książkowy) (peryfrastyczny) Chiny

Peczora (pn)
Petschora
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji płynąca przez Republikę Komi oraz przez Nieniecki Okręg Autonomiczny;

Pegaz /ˈpɛɡas/ (pn)
Pegasus
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Enifa; w Polsce widoczny jesienią; góruje o północy we wrześniu;
  (mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;

Pejpus (pn)
Peipussee
  (geografia, geograficzny) jezioro na granicy między Estonią i Rosją;

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
Peking, Beijing
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Penelopa (pn)
Penelope
  (mitologia grecka) imię mitycznej królowej Itaki, żony Odysa;

Penżyna (pn)
Penschina
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Kamczackim;

Pergamon (pn)
Pergamon
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Myzji, w Azji Mniejszej, stolica państwa pergamońskiego;

Perm /pɛrm/ (pn)
Perm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej na Uralu, stolica Kraju Permskiego;

Perpignan (pn)
Perpignan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, ośrodek administracyjny departamentu Pireneje Wschodnie;

Persefona (pn)
Persephone
  (mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
Persien
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
Peru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Perugia (pn)
Perugia
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;

Peterhof (pn)
Peterhof
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Rosji, w rejonie pietrodworeckim Petersburga, położone nad Zatoką Fińską;

Petersburg /pɛˈtɛrzburk/ (pn)
Petersburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską;

Petronela (pn)
Petrolina, Petronilla
  imię żeńskie;

Petroszany (pn)
Petroschen, Steinthal
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w historycznym Siedmiogrodzie;

Pewek (pn)
Pewek
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym;

Pełczyce /pɛwˈʧ̑ɨʦ̑ɛ/ (pn)
Bernstein
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Piacenza (pn)
Piacenza
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Piana (pn)
Peenestrom
  (geografia, geograficzny) cieśnina, położona w Niemczech, oddzielająca wyspę Uznam od stałego lądu;
Peene
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech na Pomorzu Przednim;

Piasina (pn)
Pjassina
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Morza Karskiego;

Piatigorsk (pn)
Pjatigorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, w Kraju Stawropolskim, na Przedkaukaziu;

Piawa (pn)
Ploden
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodnich Włoszech;

Picunda (pn)
Pizunda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, przy ujściu rzeki Bzyp;

Piekary (pn)
Piekar
  (geografia, geograficzny) synonim dla Piekar Śląskich;

Piekary Śląskie (pn)
Deutsch Piekar
  (geografia, geograficzny) miasto na Górnym Śląsku;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
Piemont
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Pietropawłowsk (pn)
Petropawl
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kazachstanie, położone nad Iszymem;

Pietruniek (pn)
Peterchen, Peterle
  (zdrobniale) od Piotr

Pigmej (n)
Pygmäe
  (etnografia, etnograficzny) członek ludu afrykańskiego;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
Picardie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (administracja) były region administracyjny we Francji; zniesiony w 2016 roku;
Picardie, Pikardie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Pikardyjczyk (n)
Picarde
  mieszkaniec Pikardii

Pilica (pn)
Pilica, Pilitza
  (geografia, geograficzny) rzeka w Polsce, lewy dopływ Wisły;

Piltyń (pn)
Pilten
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Łotwie, w okręgu windawskim;

Pilzno /ˈpʲilznɔ/ (pn)
Pilsen
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
Peter, Piet
  imię męskie;

Piotra /ˈpʲjɔtra/ (pn)
Petra
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Piotrek /ˈpʲjɔtrɛk/ (pn)
Peterchen, Peterle
  imię męskie (zdrobniale) od: Piotr

Piotrowice (pn)
Petrowitz
  (geografia, geograficzny) historyczna dzielnica Katowic;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
Pyrenäen
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pireus /ˈpʲirɛws/ (pn)
Piräus
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji;

Pisa /ˈpʲisa/ (pn)
Pissa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim, dopływ Węgorapy;

Pisarzowice (pn)
Schreibersdorf
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce;

Pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
Heilige Schrift, Bibel
  (skrót, skrótowiec, skrótowo) Pismo Święte, Biblia

Pismo Święte (n)
Heilige Schrift
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
Pythagoras
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh (pn)
Pittsburgh
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Pius /pʲjus/ (pn)
Pius
  imię męskie;

Piza (pn)
Pisa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Pizydia /pʲiˈzɨdʲja/ (pn)
Pisidien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, obecnie na terenie Turcji

Pięćdziesiątnica (n)
Pfingsten
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w judaizmie: święto obchodzone 6 dnia miesiąca siwan, upamiętniające nadanie Tory

Piła /ˈpʲiwa/ (n)
Schneidemühl
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w województwie wielkopolskim;

Piława (pn)
Pillau
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Bałtyjsk (nazwa oficjalna do 1946 roku, obecnie egzonim wariantowy)

Pińsk (pn)
Pinsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port rzeczny na Białorusi, na Polesiu, nad rzeką Piną, u jej ujścia do Prypeci

Platforma Obywatelska /platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska/ (pn)
Bürgerplattform
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych;

Pliniusz (pn)
Plinius
  imię męskie

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
Pluto, Pluton
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
Pluto
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Pobierowo /ˌpɔbʲjɛˈrɔvɔ/ (pn)
Poberow
  (geografia, geograficzny) wieś w północnej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Rewal;

Poczdam /ˈpɔʤ̑dãm/ (pn)
Potsdam
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica landu Brandenburgia;

Podbeskidzie (pn)
Beskidenvorland
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) tereny u podnóża zachodniej części pasma Beskidów Zachodnich;

Podgorica /ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a/ (pn)
Podgorica
  (geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Podiebrady (pn)
Podiebrad
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, nad Łabą w kraju środkowoczeskim;

Podkamienna Tunguzka (pn)
Steinige Tunguska
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;

Podlasie /pɔdˈlaɕɛ/ (n)
Podlachien
  (geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski;

Podolsk (pn)
Podolsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim;

Pogezania (pn)
Pogesanien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach wywodząca się od obszaru zajętego przez plemię Pogezanów;

Pogorzelica /ˌpɔɡɔʒɛˈlʲiʦ̑a/ (pn)
Margarethenhof
  (geografia, geograficzny) wieś w gminie Radowo Małe;
Fischerkathen
  (geografia, geograficzny) wieś w gminie Rewal;

Pojana Mikuli (pn)
Buchenhain
  (geografia, geograficzny) wieś w Rumunii, na Bukowinie, jedno ze skupisk Polonii;

Pokojowa Nagroda Nobla (pn)
Friedensnobelpreis
  Nagroda Nobla przyznawana przez Norweski Komitet Noblowski za działalność na rzecz światowego pokoju;

Polaczek /pɔˈlaʧ̑ɛk/ (n)
Polacke
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (pogardliwie, pogardliwy) Polak

Polak /ˈpɔlak/ (n)
Pole
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Polanów /pɔˈlãnuf/ (pn)
Pollnow
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Pole Marsowe (pn)
Marsfeld
  (geografia, geograficzny) poświęcone Marsowi miejsce w starożytnym Rzymie wykorzystywane do zebrań publicznych, pierwotnie niezabudowane; położone było poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu;

Polessk (pn)
Labiau, Polessk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji w obwodzie kaliningradzkim nad Zalewem Kurońskim;

Police /pɔˈlʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Pölitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Polinezja /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja/ (pn)
Polynesien
  (geografia, geograficzny) część Oceanii;

Polka /ˈpɔlka/ (n)
Polin
  obywatelka Polski, przedstawicielka narodu polskiego

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
Polen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Pomezania (pn)
Pomesanien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, na prawym brzegu Wisły i Nogatu, zamieszkana przez Pomezanów;

Pomorzanin /ˌpɔ̃mɔˈʒãɲĩn/ (n)
Pomoran
  (historia, historyczny, historycznie) członek lechickiego plemienia zamieszkującego w średniowieczu Pomorze;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
Pommern, Pomerellen
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pomorze Gdańskie (n)
Pommerellen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna dzielnica Polski nad dolną Wisłą, nad Bałtykiem;

Pomorze Przednie (pn)
Vorpommern
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna, leżąca obecnie w Niemczech i Polsce, rozciągająca się nad Bałtykiem od Odry po Rostock;

Pompeje (pn)
Pompeji
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Ponoj (pn)
Ponoi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Morza Białego, położona w całości w Rosji;

Popigaj (pn)
Popigai
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, uchodzi do estuarium Chatangi;

Porsche /ˈpɔrʃɛ/ (pn)
Porsche
  (motoryzacja) marka samochodu

Port of Spain (pn)
Port-of-Spain
  (geografia, geograficzny) stolica Trynidadu i Tobago

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
Puerto Rico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
Portugiese
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
Portugal
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Portugalka /ˌpɔrtuˈɡalka/ (n)
Portugiesin
  kobieta narodowości portugalskiej

Posawie (pn)
Posavien, Posavina
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina położona w dolinie rzeki Sawy, na obszarze Słowenii, Chorwacji, Bośni i Serbii

Poti (pn)
Poti
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto w Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;

Powołże (pn)
Powolschje
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej części Rosji europejskiej, rozciągająca się po obu stronach Wołgi w jej środkowym i dolnym biegu;

Poznań /ˈpɔznãɲ/ (pn)
Posen
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski;

Połczyn-Zdrój /pɔwˈʧ̑ɨ̃n‿zdruj/ (pn)
Bad Polzin
  (geografia, geograficzny) polska miejscowość uzdrowiskowa na Pomorzu Zachodnim;

Połtawa (pn)
Poltawa
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowo-wschodniej części Ukrainy, nad rzeką Worsklą, stolica obwodu i rejonu połtawskiego;

Południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
Süden
  (geografia, geograficzny) kraje leżące na południu Europy (głównie Włochy, Hiszpania, Grecja i Portugalia)
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) Konfederacja Stanów Zjednoczonych Ameryki, państwo istniejące w latach 1860-1865

Południowoafrykanka /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãŋka/ (n)
Südafrikanerin
  obywatelka Republiki Południowej Afryki

Południowoafrykańczyk /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Südafrikaner
  obywatel Republiki Południowej Afryki

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
Prag
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Praia (pn)
Praia
  stolica Republiki Zielonego Przylądka;

Prakseda (pn)
Praxedis
  imię żeńskie;

Prawdinsk (pn)
Prawdinsk
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji, położone nad rzeką Łyną;

Prawo i Sprawiedliwość /ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (pn)
Recht und Gerechtigkeit
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych;

Prealpy (pn)
Voralpen
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa części łańcucha górskiego Alp;

Prealpy Styryjskie (pn)
Steirische Voralpen, Steirisches Randgebirge
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Austrii, a także w niewielkim stopniu w Słowenii i na Węgrzech

Pregoła (pn)
Pregel
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie królewieckim, przepływająca przez Królewiec i uchodząca do Zalewu Wiślanego;

Prekmurje (pn)
Prekmurje
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) niewielki region historyczny w dzisiejszej Słowenii;

Prespa (pn)
Große Prespasee, Prespasee
  (geografia, geograficzny) jezioro u zbiegu granic Macedonii, Albanii i Grecji;

Preszów /ˈprɛʃuf/ (pn)
Eperies
  (geografia, geograficzny) miasto na Słowacji;

Primorsk (pn)
Fischhausen, Primorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w obwodzie kaliningradzkim w Rosji;

Prisztina (pn)
Pristina
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prokopjewsk (pn)
Prokopjewsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim, nad Abą;

Prokrustowe łoże (n)
Prokrustesbett, Prokrustes-Bett
  (mitologia grecka) narzędzie tortur mitycznego attyckiego rozbójnika w formie łoża, na którym dopasowywał ofiarę rozciągając jej ciało lub skracając członki
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której coś jest gwałtem dostosowywane do jakiegoś sztywnego schematu; arbitralny standard, z którym zgodność jest egzekwowana

Prometeusz (pn)
Prometheus
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;

Pronia (pn)
Pronja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie mohylewskim Białorusi, prawy dopływ Soży;

Protektorat Czech i Moraw (n)
Protektorat Böhmen und Mähren
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma zarządzania okupowanymi ziemiami czeskimi przez Trzecią Rzeszę;

Prowansalczyk (n)
Provenzale
  mieszkaniec Prowansji

Prowansalka (n)
Provenzalin
  mieszkanka Prowansji

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
Provence
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże (pn)
Provence-Alpes-Côte d’Azur
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny, położony w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, przy granicy z Włochami;

Prościejów (pn)
Proßnitz in Mähren
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, na Morawach, w kraju ołomunieckim;

Prudnik /'prudɲik/ (pn)
Neustadt in Oberschlesien, Prudnik
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Polski;
Braune, Brdun, Brudnick, Prudnik
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w województwie opolskim, lewy dopływ Osobłogi;

Prusaczka (n)
Preußin
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka niemieckich Prus

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
Preußen
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Prut (pn)
Pruth
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Europie, lewy dopływ Dunaju, rzeka graniczna pomiędzy Rumunią a Mołdawią;

Prypeć (pn)
Prypjat
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Dniepru;

Przeciszów (pn)
Hartmansdorf
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce w województwie małopolskim;

Przedarulania (pn)
Vorarlberg
  (geografia, geograficzny) (administracja) Vorarlberg

Przedlitawia (pn)
Cisleithanien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa używana na określenie cesarskiej części Austro-Węgier, zarządzanej bezpośrednio z Wiednia;

Przedni Ren (pn)
Vorderrhein
  (geografia, geograficzny) jedno z dwóch źródłowych ramion Renu

Przemienienie Pańskie (n)
Verklärung des Herrn
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uroczystość katolicka obchodzona 6 sierpnia
  (teologia, teologiczny) ukazanie się Chrystusa odmienionego na Taborze wybranym apostołom;

Przerów /ˈpʃɛruf/ (pn)
Prerau
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Przylądek Dobrej Nadziei /pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji/ (pn)
Kap der Guten Hoffnung
  (geografia, geograficzny) przylądek w RPA;

Pszczyna /ˈpʃʧ̑ɨ̃na/ (pn)
Pless, Pleß
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;

Ptah /ptax/ (pn)
Ptah
  (mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca;

Ptolemeusz /ˌptɔlɛ̃ˈmɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Ptolemaios, Ptolemäus
  imię męskie;

Puck /puʦ̑k/ (pn)
Putzig
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie puckim;

Pula (pn)
Pula
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, największe na półwyspie Istria, położone na południowym skraju półwyspu nad Morzem Adriatyckim;

Pur (pn)
Pur
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji, uchodzi do Zatoki Tazowskiej;

Purim (n)
Purimfest
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) radosne święto żydowskie upamiętniające ocalenie Żydów perskich, przypominające karnawał i wiążące się z obdarowywaniem się prezentami, zabawami, piciem alkoholu itp.;

Pustać Lüneburska (pn)
Lüneburger Heide
  (geografia, geograficzny) region łąk, torfowisk, wrzosowisk i lasów w północnych Niemczech pomiędzy Hamburgiem, Bremą i Hanowerem a Łabą;

Puszkin (pn)
Puschkin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, administracyjnie część Sankt Petersburga;

Pyrzyce /pɨˈʒɨʦ̑ɛ/ (pn)
Pyritz
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Pyszma (pn)
Pyschma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Federacji Rosyjskiej na Syberii, prawy dopływ Tury;

Périgord (pn)
Périgord
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji, w północnej Akwitanii, na terenie współczesnego departamentu Dordogne, częściowo także Lotu i Garonny;

Północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
Norden
  (potocznie, potoczny) kraje znajdujące się na północ od mówiącego; również obszary o mroźnym klimacie

Północne Alpy Wapienne (pn)
Nördliche Kalkalpen
  (geografia, geograficzny) część łańcucha górskiego Alp, północna część Alp Wschodnich, rozciągająca się w kierunku wschód-zachód, od Lasu Bregenckiego na zachodzie do Lasu Wiedeńskiego na wschodzie;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (pn)
Arabische Halbinsel
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Bałkański /puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci/ (pn)
Balkanhalbinsel
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy;

Półwysep Bretoński (pn)
Bretagne
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej części Francji, od północy oblany wodami kanału La Manche, zaś od południa wodami Oceanu Atlantyckiego;

Półwysep Chalcydycki (pn)
Chalkidiki
  (geografia, geograficzny) półwysep w północnej Grecji;

Półwysep Czukocki (pn)
Tschuktschen-Halbinsel
  (geografia, geograficzny) półwysep w Azji, w syberyjskiej części Rosji, nad Morzem Czukockim;

Półwysep Gydański (pn)
Gydan-Halbinsel
  (geografia, geograficzny) półwysep położony w Rosji, graniczący od zachodu z Zatoką Obską, od wschodu z Niziną Północnosyberyjską;

Półwysep Helski (pn)
Halbinsel Hel
  (geografia, geograficzny) piaszczysty półwysep w północnej Polsce

Półwysep Indochiński /puwˈvɨsɛp ˌĩndɔˈxʲĩj̃sʲci/ (pn)
Indochinesische Halbinsel
  (geografia, geograficzny) półwysep w Azji Południowo-Wschodniej;

Półwysep Pirenejski /puwˈvɨsɛp ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci/ (pn)
Pyrenäenhalbinsel
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Półwysep Iberyjski

Półwysep Rybacki (pn)
Fischerhalbinsel
  (geografia, geograficzny) półwysep w Rosji, północno-zachodnia odnoga Półwyspu Kolskiego;

Półwysep Skandynawski (pn)
Skandinavische Halbinsel
  (geografia, geograficzny) półwysep w Europie Północnej;

Płoty /ˈpwɔtɨ/ (pn)
Plathe an der Rega
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Quebec (n)
Québec
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Quito (pn)
Quito
  (geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru;

Québec (n)
Québec
  miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec

RCP (acronym)
PZE
  = rejestracja czasu pracy;

RFN /ɛr‿ɛf‿ˈɛ̃n/ (acronym)
BRD
  = Republika Federalna Niemiec

RNA /ɛr‿ɛ̃n‿ˈa/ (n)
RNS, RNA
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas rybonukleinowy;

RODO (acronym)
DSGVO
  = (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie o ochronie danych osobowych;

RONA (acronym)
RONA
  = (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa;

Raba (pn)
Raab
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Austrii i północno-zachodnich Węgrzech, dopływ Dunaju Moszońskiego;

Rabat /ˈrabat/ (pn)
Rabat
  (geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Racibórz /raˈʨ̑ibuʃ/ (pn)
Ratibor
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, na Górnym Śląsku;

Raciąż (pn)
Harnau
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie mazowieckim;

Racza-Leczchumi i Dolna Swanetia (pn)
Ratscha-Letschchumi und Niederswanetien
  (administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji;

Radowce (pn)
Radautz
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Rumunii, na Bukowinie, w okręgu Suczawa;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
Raphael
  imię męskie;

Rajmund /ˈrajmũnt/ (pn)
Raimund
  imię męskie;

Rak /rak/ (pn)
Krebs
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Raszka (pn)
Raszien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Serbii, Kosowie i Czarnogórze

Raszt (pn)
Rascht
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w pobliżu ujścia rzeki Safidrud do Morza Kaspijskiego;

Ratyzbona (pn)
Regensburg
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Rawa (pn)
Rawa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) potok w dorzeczu Wisły, dopływ Brynicy;

Rawenna (pn)
Ravenna, Raben
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna (1.2);

Rawicz (pn)
Rawitsch
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe na południowym krańcu województwa wielkopolskiego;

Rea (pn)
Rhea
  (astronomia, astronomiczny) drugi co do wielkości księżyc Saturna;
  (mitologia grecka) w mitologii greckiej bóstwo pogańskie, tytanida, bogini płodności;
Rhea, Rea
  (mitologia rzymska) w mitologii rzymskiej jedna z westalek, matka Romulusa i Remusa;

Realpolitik /ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik/ (n)
Realpolitik
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy;

Rebeka /rɛˈbɛka/ (pn)
Rebekka
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Izaaka;

Recz /rɛʧ̑/ (pn)
Reetz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Reda /ˈrɛda/ (pn)
Rheda
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Rega /ˈrɛɡa/ (pn)
Rega
  (geografia, geograficzny) rzeka w województwie zachodniopomorskim;

Regina /rɛˈɟĩna/ (pn)
Regina, Regine
  imię żeńskie;

Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur (pn)
Uigurisches Autonomes Gebiet Xinjiang
  (oficjalnie) (urzędowy) (administracja) oficjalna nazwa regionu autonomicznego Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Urumczi;

Region Centralny-Dolina Loary (pn)
Centre-Val de Loire
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowej Francji;

Reichstag (pn)
Reichstag
  (historia, historyczny, historycznie) (administracja) sejm rzeski, sejm rzeszowy, parlament, zgromadzenie przedstawicielskie w kolejnych formach państwowości Niemiec od XV w. do 1945 r.;
  (historia, historyczny, historycznie) budynek parlamentu (1.1) w Berlinie;

Reims (pn)
Reims
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Grand Est, w departamencie Marna;

Rekowa /rɛˈkɔva/ (pn)
Krebs Bach
  (geografia, geograficzny) rzeka w województwie zachodniopomorskim;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
Rhein
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Renata /rɛ̃ˈnata/ (pn)
Renate
  imię żeńskie;

Renault (pn)
Renault
  (motoryzacja) marka samochodu

Rennes (pn)
Rennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Albanii (pn)
Republik Albanien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Albanii jako państwa;

Republika Angoli (pn)
Republik Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Angoli

Republika Argentyńska (pn)
Argentinische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Argentyny

Republika Armenii (pn)
Republik Armenien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Armenii jako państwa;

Republika Austrii (pn)
Republik Österreich
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;

Republika Azerbejdżanu (pn)
Republik Aserbaidschan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Azerbejdżanu jako państwa;

Republika Beninu (pn)
Republik Benin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Beninu

Republika Białorusi (pn)
Republik Belarus, Republik Weißrussland
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Białorusi;

Republika Bułgarii (pn)
Republik Bulgarien
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;

Republika Chińska (pn)
Republik China
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajwanu jako państwa

Republika Chorwacji (pn)
Republik Kroatien
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chorwacji;

Republika Cypryjska (pn)
Republik Zypern
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Cypru jako państwa;

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
Tschechische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Dominikańska (pn)
Dominikanische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Dominikany jako państwa;

Republika Ekwadoru (pn)
Republik Ecuador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Ekwadoru

Republika Estońska (pn)
Republik Estland
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
Bundesrepublik Deutschland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Finlandii (pn)
Republik Finnland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Finlandii;

Republika Francuska (pn)
Französische Republik
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;

Republika Grecka (pn)
Hellenische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Grecji jako państwa ;

Republika Gwinei Równikowej (pn)
Republik Äquatorialguinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwinei Równikowej

Republika Indonezji (pn)
Republik Indonesien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Indonezji jako państwa

Republika Islandii (pn)
Republik Island
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Islandii jako państwa

Republika Kamerunu (pn)
Republik Kamerun
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kamerunu jako państwa

Republika Kazachstanu (pn)
Republik Kasachstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kazachstanu jako państwa

Republika Kirgiska (pn)
Kirgisische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kirgistanu jako państwa

Republika Kolumbii (pn)
Republik Kolumbien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kolumbii

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Republik Kongo
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Korei /rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/ (pn)
Republik Korea
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;

Republika Kostaryki (pn)
Republik Costa Rica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej

Republika Libańska (pn)
Libanesische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Libanu jako państwa

Republika Litewska (pn)
Republik Litauen
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Litwy jako państwa;

Republika Macedonii /rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Republik Mazedonien
  (oficjalnie) nazwa państwa Macedonii

Republika Malty (pn)
Republik Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Malty jako państwa;

Republika Mołdawii (pn)
Republik Moldau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mołdawii jako państwa;

Republika Paragwaju (pn)
Republik Paraguay
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Paragwaju

Republika Peru (pn)
Republik Peru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Peru jako państwa

Republika Portugalska (pn)
Portugiesische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;

Republika Południowej Afryki /rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci/ (pn)
Südafrika, Republik Südafrika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Salwadoru (pn)
Republik El Salvador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Salwadoru, państwa w Ameryce Środkowej

Republika San Marino (pn)
Republik San Marino
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa San Marino jako państwa;

Republika Serbii (pn)
Republik Serbien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa;

Republika Surinamu (pn)
Republik Suriname
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Surinamu

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
Slowakische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Słowenii (pn)
Republik Slowenien
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) Słowenia;

Republika Togijska (pn)
Republik Togo
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Togo jako państwa

Republika Trynidadu i Tobago (pn)
Republik Trinidad und Tobago
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Trynidadu i Tobago

Republika Tunezyjska (pn)
Tunesische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tunezji

Republika Turcji (pn)
Republik Türkei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Turcji jako państwa

Republika Wenecka /rɛˈpublʲika vɛ̃ˈnɛʦ̑ka/ (pn)
Republik Venedig
  (historia, historyczny, historycznie) dawne państwo włoskie ze stolicą w Wenecji;

Republika Wybrzeża Kości Słoniowej (pn)
Republik Côte d'Ivoire
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Wybrzeża Kości Słoniowej

Republika Węgierska (pn)
Republik Ungarn
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Węgier w latach 1989 – 2012

Republika Włoska (pn)
Italienische Republik
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Republik Cabo Verde, Kap Verde
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Łotewska (pn)
Republik Lettland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Łotwy jako państwa;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
Zentralafrikanische Republik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Resko /ˈrɛskɔ/ (pn)
Regenwalde
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie pomorskim;

Resko Przymorskie /ˈrɛskɔ pʃɨ̃ˈmɔrsʲcɛ/ (pn)
Kamper See
  (geografia, geograficzny) jezioro w województwie zachodniopomorskim;

Rewa /ˈrɛva/ (pn)
Rewa
  (geografia, geograficzny) miejscowość w Polsce (powiat pucki);

Rewal /ˈrɛval/ (pn)
Rewahl
  (geografia, geograficzny) wieś nadmorska w województwie zachodniopomorskim;

Rewda (pn)
Rewda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie swierdłowskim;

Reńskie Góry Łupkowe (pn)
Rheinisches Schiefergebirge
  (geografia, geograficzny) pasmo niewysokich gór w zachodniej części Niemiec nad środkowym Renem oraz na terenie Luksemburga, Belgii i Francji;

Riazań (pn)
Rjasan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
Riad
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Rijeka (pn)
Rijeka
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Chorwacji, nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego;

Rimini (pn)
Rimini
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Riwiera Albańska (pn)
Albanische Riviera
  (geografia, geograficzny) obszar w południowej Albanii, w obwodzie Wlora, usytuowany wzdłuż wybrzeża Morza Jońskiego;

Rjukan (pn)
Rjukan
  (geografia, geograficzny) miasto w Norwegii, w okręgu Telemark, w dolinie rzeki Måna;

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
Robert, Rupprecht, Rodebert, Rupert
  imię męskie;

Roby /ˈrɔbɨ/ (pn)
Robe
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie zachodniopomorskim;

Rodan /ˈrɔdãn/ (pn)
Rhone
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;

Rodopy (pn)
Rhodopen
  (geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny;

Rodos /ˈrɔdɔs/ (pn)
Rhodos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Rohingja (pn)
Rohingya
  indoaryjski lud muzułmański zamieszkujący północną część stanu Arakan w Mjanmie;

Roland /ˈrɔlãnt/ (pn)
Roland, Ruland
  imię męskie;

Rom /rɔ̃m/ (n)
Rom
  (etnografia, etnograficzny) członek romskiej grupy etnicznej;

Roman /ˈrɔ̃mãn/ (pn)
Roman
  imię męskie;

Romandia (pn)
Romandie, Welschschweiz, Welschland, Westschweiz
  (geografia, geograficzny) zachodnia, francuskojęzyczna część Szwajcarii;

Romania /rɔ̃ˈmãɲja/ (pn)
Romagna
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnych Włoszech, razem z Emilią tworząca region administracyjny Emilia-Romania, jej najważniejszym ośrodkiem jest Rawenna;

Rominta (pn)
Rominte
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Polsce i Rosji (obwód kaliningradzki), lewy dopływ Pisy;

Romuald /rɔ̃ˈmu<sup>w</sup>alt/ (pn)
Romuald
  imię męskie;

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
Russland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
Russe
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
Russin
  obywatelka Rosji

Rostock (pn)
Rostock
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech;

Rostów nad Donem (pn)
Rostow am Don
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, nad rzeką Don, niedaleko jej ujścia do Morza Azowskiego;

Rotterdam (pn)
Rotterdam
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rozalia /rɔzˈalʲja/ (pn)
Rosalie
  imię żeńskie;

Rożawa (pn)
Rojava
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii;

Rubcowsk (pn)
Rubzowsk
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, położone nad rzeką Alej, stolica rejonu rubcowskiego;

Rublowka (pn)
Rubljowka
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) zachodnie przedmieście Moskwy zamieszkałe przez bogatych Rosjan i rosyjską elitę polityczną;

Ruda Śląska (pn)
Ruda O.S.
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Polsce, w województwie śląskim;

Rudolf /ˈrudɔlf/ (pn)
Rudolf
  imię męskie;

Rudziczka (n)
Riegersdorf
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik;

Rufus /ˈrufus/ (pn)
Rufus
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Rugia /ˈruɟja/ (n)
Rügen
  (geografia, geograficzny) niemiecka wyspa na Morzu Bałtyckim;

Ruhra (pn)
Ruhr
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Niemczech, prawy dopływ Renu;

Rumia /ˈrũmʲja/ (pn)
Rahmel
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
Rumäne
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
Rumänien
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rumunka /rũˈmũŋka/ (n)
Rumänin
  kobieta lub dziewczyna narodowości rumuńskiej, obywatelka Rumunii

Rusin (n)
Russine, Ruthene
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel wschodniosłowiańskiej grupy etnicznej

Rustawi (pn)
Rustawi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Gruzji, położone nad rzeką Kurą;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
Ruth
  imię żeńskie;

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
Ruanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Rybnik (pn)
Rybnik
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu, położone w południowej Polsce;

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
Fische
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
Riga
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Rymnik (pn)
Rümnick
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, u podnóża Karpat Wschodnich, nad rzeką Rymnik;

Ryn /rɨ̃n/ (pn)
Rhein
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;

Rysy /ˈrɨsɨ/ (pn)
Meeraugspitze
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Polski;

Ryszarda (pn)
Ricarda
  imię żeńskie;

Ryta (pn)
Rita
  imię żeńskie;

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
Republik Polen
  oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzeka (pn)
Rzeka
  (geografia, geograficzny) gmina w Czechach, w kraju morawsko-śląskim w powiecie Frydek-Mistek, w historycznych granicach Śląska Cieszyńskiego;

Rzesza /ˈʒɛʃa/ (n)
Reich
  (historia, historyczny, historycznie) określenie państwa niemieckiego w różnych okresach jego historii;

Rzeszów /ˈʒɛʃuf/ (pn)
Reichshof
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w województwie podkarpackim;

Rzeżyca (pn)
Rositten
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej części Łotwy, w środkowej Łatgalii;

Rzucewo /ʒuˈʦ̑ɛvɔ/ (pn)
Rutzau
  (geografia, geograficzny) miejscowość w Polsce (powiat pucki, 18°28'E, 54°41'N);

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
Rom
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

Rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
Römer
  (starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego

Rzymianka /ʒɨ̃ˈmʲjãnka/ (n)
Römerin
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności: obywatelka państwa rzymskiego

Rżew (pn)
Rschew
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie twerskim, nad Wołgą;

SA /ɛs‿ˈa/ (acronym)
AG
  = (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka akcyjna;

SI /ɛs‿ˈi/ (acronym)
KI
  = (informatyka, informatyczny) sztuczna inteligencja

SMS /ɛs‿ɛ̃m‿ˈɛs/ (acronym)
SMS, SMS-Nachricht, Textnachricht
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) krótka wiadomość tekstowa wysyłana z telefonu komórkowego lub bramki internetowej

SZBD /ˌɛz‿ːɛd‿bɛ‿ˈdɛ/ (acronym)
DBMS
  = (informatyka, informatyczny) system zarządzania bazą danych

Saara /ˈsara/ (pn)
Saarland
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec;

Sabaudczyk (n)
Savoyer
  mieszkaniec Sabaudii

Sabaudia (pn)
Savoyen
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Sabaudka (n)
Savoyerin
  mieszkanka Sabaudii

Sadok (pn)
Zadok
  imię męskie;

Sadowa (pn)
Sadowa
  (geografia, geograficzny) wieś w Czechach, w kraju hradeckim;

Sagarmatha (pn)
Sagarmatha
  (geografia, geograficzny) Mount Everest

Sahara Zachodnia /saˈxara zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
Westsahara
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;

Saint Vincent i Grenadyny (pn)
St. Vincent und die Grenadinen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Saint-Denis (pn)
Saint-Denis
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion;

Saipan (pn)
Saipan
  (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Sakmara (pn)
Sakmara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodniej Rosji, na terenie Baszkortostanu i obwodu orenburskiego, prawostronny dopływ Uralu;

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
Sachsen
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Saksonia-Anhalt (pn)
Sachsen-Anhalt
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu;

Saksończyk (pn)
Sachse
  mieszkaniec Saksonii

Salechard (pn)
Salechard
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone nad Obem;

Salomonka /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃ŋka/ (n)
Salomonerin
  obywatelka Wysp Salomona

Salomończyk /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Salomoner
  obywatel Wysp Salomona

Saloniki /ˌsalɔ̃ˈɲici/ (pn)
Thessaloniki
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji;

Salsk (pn)
Salsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w europejskiej części Rosji;

Saluin (pn)
Saluen
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Chinach, Tajlandii i Mjanmie;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
El Salvador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Salwadorczyk /ˌsalvaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
Salvadorianer
  obywatel Salwadoru

Salwadorka /ˌsalvaˈdɔrka/ (n)
Salvadorianerin
  obywatelka Salwadoru

Salzburg /ˈzalʣ̑burk/ (pn)
Salzburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2);

Samarkanda (pn)
Samarkand
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Sambia /ˈsãmbʲja/ (pn)
Samland
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, obecnie w Federacji Rosyjskiej;

Samcche-Dżawachetia (pn)
Samzche-Dschawachetien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w południowej Gruzji;

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
Amerikanisch-Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samosz (pn)
Samosch, Somesch
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodniej Rumunii i w północno-wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy, powstaje z połączenia Małego Samoszu i Wielkiego Samoszu;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Samuel
  imię męskie;

San /sãn/ (pn)
Saan, San
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Polsce, prawobrzeżny dopływ Wisły;

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
San Marino
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Sandżak (pn)
Sandschak
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na pograniczu Serbii i Czarnogóry;

Sankt Moritz (pn)
Sankt Moritz, St. Moritz
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii, w Gryzonii, kurort i ośrodek sportów zimowych;

Santo Domingo /ˈsãntɔ dɔ̃ˈmʲĩŋɡɔ/ (pn)
Santo Domingo
  (geografia, geograficzny) stolica Dominikany;

Sara /ˈsara/ (pn)
Sara, Sarah
  imię żeńskie;
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
Sarajevo, Sarajewo
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sarapuł (pn)
Sarapul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Udmurcji, położone nad Kamą;

Sarańsk (pn)
Saransk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką Insar, stolica Republiki Mordowii;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
Sardinien
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
Sardin
  mieszkanka Sardynii

Sardyńczyk /sarˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Sarde
  mieszkaniec Sardynii lub osoba płci męskiej pochodząca z Sardynii

Sarnia /ˈsarʲɲa/ (pn)
Rehbach
  (geografia, geograficzny) struga w województwie zachodniopomorskim, dopływ Regi;

Saska Szwajcaria (pn)
Sächsische Schweiz
  (geografia, geograficzny) kraina w niemieckiej części Gór Połabskich znajdujących się po obu brzegach Łaby, na południowy wschód od Drezna;

Saskia (pn)
Saskia
  imię żeńskie

Satledź (pn)
Satluj
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Chiny, Indie oraz Pakistan, lewy dopływ Indusu;

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
Saturn
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego;
  (astronomia, astronomiczny) seria amerykańskich rakiet nośnych;

Sazawa (pn)
Sasau, Sazawa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, prawy dopływ Wełtawy;

Schwyz (pn)
Schwyz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Szwajcarii;

Scypion (pn)
Scipio
  imię męskie;

Seattle (pn)
Seattle
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w stanie Waszyngton, w Stanach Zjednoczonych;

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
Sebastian, Bastian
  imię męskie;

Sebastiana (pn)
Sebastiana, Sebastiane
  imię żeńskie

Sedan (pn)
Sedan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Ardeny;

Segedyn (pn)
Segedin, Szegedin
  (geografia, geograficzny) miasto Węgier, położone nad Cisą na południu kraju;

Sejm /sɛjm/ (pn)
Sejm
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedna z izb polskiego parlamentu;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
Seine
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Selene /sɛˈlɛ̃nɛ/ (pn)
Selene
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie księżyca, utożsamiana z rzymską Luną;

Selinunt (pn)
Selinunt
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne greckie miasto założone w południowo-zachodniej części Sycylii, zniszczone w 408 r. p.n.e. przez Kartagińczyków;

Sem (pn)
Sem
  (biblijny) postać starotestamentowa, protoplasta Semitów;

Semigalia (pn)
Semgallen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leżąca w jej południowej części na lewym brzegu Dźwiny;

Semita /sɛ̃ˈmʲita/ (n)
Semit
  (etnografia, etnograficzny) członek jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (Bliski Wschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan;

Senegalczyk /ˌsɛ̃nɛˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
Senegalese, Senegaler
  obywatel, mieszkaniec Senegalu

Senegalka /ˌsɛ̃nɛˈɡalka/ (n)
Senegalerin, Senegalesin
  obywatelka, mieszkanka Senegalu

Septuaginta (pn)
Septuaginta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;

Serb /sɛrp/ (n)
Serbe
  człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
Serbien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
Serbien und Montenegro
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Serbka /ˈsɛrpka/ (n)
Serbin
  kobieta lub dziewczyna narodowości serbskiej, obywatelka Serbii, mieszkanka Serbii

Serbołużyczanin (n)
Sorbe
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu zachodniosłowiańskiego zamieszkującego Łużyce

Seret (pn)
Sereth
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, na Bukowinie, nad rzeką Seret (1.2);

Seszelczyk /sɛˈʃɛlʧ̑ɨk/ (n)
Seycheller
  obywatel Seszeli

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
Seychellen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seszelka /sɛˈʃɛlka/ (n)
Seychellerin
  obywatelka Seszeli

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
Seoul
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewenny (pn)
Cevennen
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Francji, w południowej części Masywu Centralnego;

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
Sevilla
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
Föderierte Staaten von Mikronesien
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sfinks (n)
Sphinx
  (mitologia grecka) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;

Sianów /ˈɕãnuf/ (pn)
Zanow
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Siaś (pn)
Sjas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, w obwodzie nowogrodzkim i obwodzie leningradzkim, uchodzi do jeziora Ładoga;

Siebież (pn)
Sebesch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie pskowskim;

Siedmiogród /ɕɛdˈmʲjɔɡrut/ (pn)
Siebenbürgen
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Rumunii;

Siedmiorzecze (pn)
Siebenstromland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Środkowej nad granicą chińską, obecnie należący w większości do Kazachstanu, częściowo do Kirgistanu i Chin;

Siemianowice (pn)
Siemianowitz
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) do 1923 roku samodzielna wieś na Górnym Śląsku
  (geografia, geograficzny) synonim dla Siemianowic Śląskich;

Siemianowice Śląskie (pn)
Siemianowitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie śląskim;

Siena /ˈsʲjɛ̃na/ (pn)
Siena
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone w Toskanii; stolica prowincji Siena (1.2);

Siergiejewicz (pn)
Sergejewitsch
  syn Siergieja (rosyjskie imię odojcowskie)

Siergijew Posad (pn)
Sergijew Possad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, położone w obwodzie moskiewskim;

Sierpuchow (pn)
Serpuchow
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, nad Oką;

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
Sierra Leone
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sikoku (pn)
Schikoku, Shikoku
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, najmniejsza z wysp japońskich;

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
Singapur
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
Singapurer
  obywatel Singapuru

Skalda (pn)
Schelde
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię, uchodząca do Morza Północnego, nieopodal Antwerpii;

Skalowia (pn)
Schalauen, Schalwen
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca po obu stronach dolnego biegu rzeki Niemen, zamieszkana przez plemię Skalowów;

Skandynaw /skãnˈdɨ̃naf/ (pn)
Skandinavier
  mieszkaniec Skandynawii

Skandynawka /ˌskãndɨ̃ˈnafka/ (n)
Skandinavierin
  mieszkanka Skandynawii

Skania (pn)
Schonen
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji;

Skawina (pn)
Konradshof
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce

Skoczów (pn)
Skotschau
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa miasta, gminy i wsi w Polsce;

Skopje /ˈskɔpʲjɛ/ (pn)
Skopje
  (geografia, geograficzny) stolica Macedonii Północnej;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
Skorpion
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Slawonia (pn)
Slawonien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy;

Sobek (pn)
Sobek
  (mitologia, mitologiczny) egipskiej bóg - opiekun - jezior, wody, symbol siły królewskiej;

Socjalistyczna Republika Wietnamu (pn)
Sozialistische Republik Vietnam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Wietnamu

Socza (pn)
Sontig
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Włochy i Słowenię, wypływa z Alp Julijskich i uchodzi do Zatoki Weneckiej;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
Sofia
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sofroniusz (pn)
Sophronius
  imię męskie;

Sogdiana (pn)
Sogdien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
Sokrates
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;
  imię męskie;

Solka (pn)
Solka
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii w okręgu suczawskim na Bukowinie;

Solon /ˈsɔlɔ̃n/ (pn)
Solon
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;

Solura (pn)
Solothurn
  (geografia, geograficzny) (administracja) niemieckojęzyczny kanton w północno-zachodniej Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Szwajcarii, w kantonie Solura (1.2), nad rzeką Aare;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
Somalia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Somaliland /ˌsɔ̃maˈlʲilãnt/ (pn)
Somaliland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieuznawana republika we wschodniej Afryce;

Sopot /ˈsɔpɔt/ (pn)
Zoppot
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe i nadmorski kurort w Polsce, w województwie pomorskim;

Sorbona (pn)
Sorbonne
  (geografia, geograficzny) zespół budynków w Dzielnicy Łacińskiej Paryża, dawniej siedziba Uniwersytetu Paryskiego;

Sorrento (pn)
Sorrent
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Neapol;

Sosnowy Bór (pn)
Sosnowy Bor
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim;

Sowieck (pn)
Sowetsk, Tilsit
  (geografia, geograficzny) miasto położone w obwodzie kaliningradzkim, u ujścia Tylży do Niemna;

Sowiet /ˈsɔvʲjɛt/ (n)
Sowjet
  (potocznie, potoczny) obywatel Związku Radzieckiego

Soława (pn)
Saale, Sächsische Saale
  (geografia, geograficzny) rzeka w Turyngii, w Niemczech, lewy dopływ Łaby;

Soława Frankońska (pn)
Fränkische Saale
  (geografia, geograficzny) rzeka w Dolnej Frankonii, w Niemczech, prawy dopływ Menu;

Sośnicowice (pn)
Kieferstädtel
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie gliwickim;

Soż (pn)
Sosch
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Białorusi i w Rosji, lewy dopływ Dniepru;

Spira (pn)
Speyer
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Spoleto (pn)
Spoleto
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia;

Sprewa (pn)
Spree
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnich Niemczech, lewy dopływ Haweli;

Srem (pn)
Syrmien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona między Dunajem a Sawą, podzielona obecnie między Serbię i Chorwację

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
Istanbul
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stanisław /stãˈɲiswaf/ (pn)
Stanislaus
  imię męskie;

Stanisławów (pn)
Stanislau
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) Iwano-Frankiwsk na Ukrainie;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
Vereinigte Staaten, Vereinigte Staaten von Amerika
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stany Zjednoczone Ameryki /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/ (pn)
Vereinigte Staaten von Amerika
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stara Marchia (pn)
Altmark
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca w obecnym kraju związkowym Saksonia-Anhalt, najstarsza część Marchii Brandenburskiej, położona na lewym brzegu Łaby, na północ od Magdeburga;

Stare Bielsko /ˈstarɛ ˈbʲjɛlskɔ/ (pn)
Alt Bielitz
  (geografia, geograficzny) dawniej wieś, a obecnie dzielnica Bielska-Białej;

Stare Miasto (pn)
Altstadt
  (administracja) (geografia, geograficzny) toponim, nazwa dzielnicy w szeregu polskich miast;

Starogard (pn)
Stargord, Stargordt
  (geografia, geograficzny) osada sołecka w północnej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Resko;
Stargard
  (geografia, geograficzny) toponim stanowiący część nazwy miasta Starogard Gdański

Stary Dunaj (pn)
Alte Donau
  (geografia, geograficzny) starorzecze Dunaju w Wiedniu

Stary Testament /ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Altes Testament
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;

Stawropol (pn)
Stawropol
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego;

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
Stefan, Stephan
  imię męskie;

Stefania /stɛˈfãɲja/ (pn)
Stephanie
  imię żeńskie;

Sterlitamak (pn)
Sterlitamak
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w Baszkortostanie;

Stobrawa /stɔˈbrava/ (pn)
Stober
  (geografia, geograficzny) rzeka w Polsce południowo-zachodniej;

Stolica Apostolska /stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska/ (pn)
Heiliger Stuhl, Apostolischer Stuhl
  (geografia, geograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) siedziba papieża, Watykan

Stolica Święta (pn)
Heiliger Stuhl
  (geografia, geograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) siedziba papieża, Watykan
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organ władzy zwierzchniej w Kościele katolickim

Stradyk (pn)
Stradick
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Polsce i obwodzie kaliningradzkim Rosji, dopływ Świeżej

Stralsund (pn)
Stralsund
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadbałtyckie miasto powiatowe i hanzeatyckie w niemieckim kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie; ;

Strasburg (pn)
Straßburg
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
Gazastreifen
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Stronie Wieś /ˈstrɔ̃ɲɛ ˈvʲjɛ̇ɕ/ (pn)
Seitenberg
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce, w powiecie kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie

Stronie Śląskie /ˈstrɔ̃ɲɛ ˈɕlɔ̃w̃sʲcɛ/ (pn)
Seitenberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w powiecie kłodzkim;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
Schütze
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart (pn)
Stuttgart
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Stwiha (pn)
Szwiha
  (geografia, geograficzny) rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawobrzeżny dopływ Prypeci;

Styria (pn)
Steiermark
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię;

Styryjczyk /stɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Steirer
  mieszkaniec Styrii

Suchań /ˈsuxãɲ/ (pn)
Zachan
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Suchona (pn)
Suchona
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji na wschód od jeziora Ładoga, tworzy Dwinę po połączeniu się z Jugiem;

Sucre /ˈsukrɛ/ (pn)
Sucre
  (geografia, geograficzny) stolica Boliwii;

Suczawa (pn)
Sotschen
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w historycznej Mołdawii, stolica okręgu Suczawa;

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
Sudeten
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Sugoj (pn)
Sugoi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie magadańskim; prawy dopływ Kołymy;

Sulejman (pn)
Süleyman
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Sulina (pn)
Sulinaarm
  (geografia, geograficzny) środkowe ramię ujściowe Dunaju

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
Sumatra
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Sumer /ˈsũmɛr/ (n)
Sumer
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina leżąca w południowej Mezopotamii;

Suna /ˈsũna/ (pn)
Suna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w należącej do tego państwa Republice Karelii;

Sund (pn)
Öresund
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Bałtyckie z Morzem Północnym przez cieśniny Kattegat i Skagerrak, oddzielająca duńską Zelandię od szwedzkiej Skanii;

Surchan-daria (pn)
Surxondaryo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodnim Uzbekistanie, prawy dopływ Amu-darii;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
Suriname, Surinam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;
Surinam, Suriname
  (geografia, geograficzny) rzeka w Surinamie (1.1);

Surinamczyk /ˌsurʲĩˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
Surinamer
  obywatel Surinamu

Surinamka /ˌsurʲĩˈnãmka/ (n)
Surinamerin
  obywatelka Surinamu

Suwałki (pn)
Suwalken
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, stolica Suwalszczyzny;

Suza (pn)
Schusch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie, w ostanie Chuzestan;

Suzdal (pn)
Susdal
  (geografia, geograficzny) miasto rejonowe w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim;

Sułkowice /suwkɔvʲit͡sɛ/ (pn)
Sulkowitz
  (geografia, geograficzny) nazwa kilku wsi w Polsce;
  (geografia, geograficzny) nazwa miasta i gminy w Polsce;

Sułtanat Omanu (pn)
Sultanat Oman
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Omanu jako państwa

Swanetia (pn)
Swanetien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w północno-zachodniej Gruzji;

Swijaga (pn)
Swijaga
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, prawy dopływ Wołgi;

Swobodny (pn)
Swobodny
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone w obwodzie amurskim, nad Zeją;

Swornegacie (pn)
Schwornigatz
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie pomorskim, położona na Kaszubach, w gminie Chojnice;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
Sibirien
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Syberyjka (pn)
Sibirierin
  (etnografia, etnograficzny) mieszkanka Syberii

Sybin (pn)
Hermannstadt
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Rumunii, w Siedmiogrodzie, stolica okręgu Sybin;

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Sizilien
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sycylijczyk /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Sizilianer
  mieszkaniec Sycylii, osoba pochodząca z Sycylii

Sycylijka (n)
Sizilianerin
  mieszkanka Sycylii, kobieta z tej wyspy

Sydney (pn)
Sydney
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Syhot (pn)
Marmaroschsiget, Siget
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Rumunii, w okręgu Marmarosz, nad Cisą;

Syjam /ˈsɨjãm/ (pn)
Siam
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Tajlandii

Syjon (pn)
Zion
  (geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy
  (geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy;

Sykstus /ˈsɨkstus/ (pn)
Sixtus
  imię męskie;

Sylweriusz (pn)
Silverius
  imię męskie;

Sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (pn)
Silvester
  imię męskie;

Sym (pn)
Sym
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Symplicjusz (pn)
Simplicius
  imię męskie;

Synaj /ˈsɨ̃naj/ (pn)
Sinai
  (geografia, geograficzny) góra w południowej części Półwyspu Synaj (1.1);
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-zachodniej Azji;

Synopa (pn)
Sinop
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Turcji, port nad Morzem Czarnym;

Syr-daria (pn)
Syrdarja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie, powstaje z połączenia rzek Naryn i Kara-daria;

Syrach (pn)
Sirach
  (biblijny) autor starotestamentalnej Księgi Syracydesa

Syrakuzy (pn)
Syrakus
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
Syrien
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syriusz /ˈsɨrʲjuʃ/ (pn)
Sirius
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;
  (mitologia grecka) pies Oriona, przeniesiony na firmament jako gwiazda Syriusz (1.2);

Syryjczyk /sɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Syrer
  obywatel Syrii lub mieszkaniec Syrii

Syryjka /sɨˈrɨjka/ (n)
Syrerin
  obywatelka Syrii

Sysoła (pn)
Syssola
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, lewy dopływ Wyczegdy;

Syzyf (pn)
Sisyphos, Sisyphus
  (mitologia grecka) mityczny król Koryntu, skazany przez bogów na wtaczanie głazu na szczyt góry;

Syłwa (pn)
Sylwa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie swierdłowskim i Kraju Permskim, uchodzi do Zbiornika Kamskiego;

Szachty (pn)
Schachty
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim;

Szafszawan (pn)
Chefchaouen
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Maroku znane z niebieskich fasad domów;

Szafuza (pn)
Schaffhausen
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Szwajcarii, nad Renem, przy granicy z Niemcami, stolica kantonu Szafuza (1.2);

Szanghaj (pn)
Shanghai, Schanghai
  (geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;

Szarbel (pn)
Scharbel
  imię męskie

Szardara (pn)
Schardara
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Kazachstanie;

Szatan (pn)
Satan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;

Szaweł (pn)
Saulus
  (biblijny) pierwotne imię apostoła Pawła

Szczecin /ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn/ (pn)
Stettin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Szczecinek /ʃʧ̑ɛˈʨ̑ĩnɛk/ (pn)
Neustettin
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Szechina (pn)
Schechina
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) widoczna obecność Boga w świecie, jego immanencja występująca w wierzeniach judaistycznych, czasem personifikowana i rozumiana jako boski pierwiastek żeński lub jedno z wielu imion Boga;

Szeherezada (pn)
Scheherazade
  (folklor) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię żeńskie; imię postaci z arabskiej baśni;

Szeksna (pn)
Scheksna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej Rosji, lewy dopływ Wołgi;

Szerpa (n)
Sherpa
  (etnografia, etnograficzny) członek tybetańskiego ludu zamieszkującego Himalaje w Indiach i Nepalu;

Szetlandy (pn)
Shetlandinseln
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, położony na północny wschód od wybrzeży Szkocji;

Szewach (pn)
Schewach
  imię męskie

Sziraz (pn)
Schiras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Sziszapangma (pn)
Shishapangma
  (geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik na terytorium Tybetu w Wysokich Himalajach;

Szklarska Poręba (pn)
Schreiberhau
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Schottland
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkodra (pn)
Shkodra, Skutari
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Albanii;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
Schotte
  mieszkaniec Szkocji

Szkotka /ˈʃkɔtka/ (n)
Schottin
  mieszkanka Szkocji

Szlezwiczanin (n)
Schleswiger
  mieszkaniec krainy Szlezwiku

Szlezwik (pn)
Schleswig
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w południowej Jutlandii, podzielony obecnie między Danię a Niemcy, dawne księstwo zależne od Danii;

Szlezwik Północny (pn)
Nordschleswig
  (geografia, geograficzny) region geograficzny w Danii, północna część dawnego księstwa Szlezwiku;

Szlezwik-Holsztyn (pn)
Schleswig-Holstein
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec ze stolicą w Kilonii;

Szlisselburg (pn)
Schlüsselburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, leżące u ujścia Newy, naprzeciw Petersburga;

Szpindlerowy Młyn (pn)
Spindlermühle
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Czechach, w kraju hradeckim, w Karkonoszach;

Szrenica (pn)
Reifträger
  (geografia, geograficzny) szczyt w zachodnich Karkonoszach;

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
Stockholm
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szuja (pn)
Schuja
  (geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto położone na wschód od Moskwy, w obwodzie iwanowskim;

Szumawa (pn)
Böhmerwald
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie położone na pograniczu Czech, Niemiec i Austrii, stanowiące południowo-zachodnie obrzeżenie Masywu Czeskiego;

Szwab /ʃfap/ (n)
Schwabe
  mieszkaniec Szwabii;

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
Schwaben, Schwabenland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
Schweizer
  obywatel Szwajcarii

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
Schweiz
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwajcaria Frankońska (pn)
Fränkische Schweiz
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie we Frankonii w Niemczech, ograniczone rzekami Pegnitz, Regnitz i Menem;

Szwajcaria Marchijska (pn)
Märkische Schweiz
  (geografia, geograficzny) niewielka kraina leżąca w Niemczech na północny wschód od Berlina, lesista i pokryta wieloma jeziorami

Szwajcaria Meklemburska (pn)
Mecklenburgische Schweiz
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowej części Meklemburgi-Pomorza Przedniego, cenna ze względu na swoją przyrodę

Szwajcarka /ʃfajˈʦ̑arka/ (n)
Schweizerin
  obywatelka Szwajcarii

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
Schweden
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
Schwede
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
Schwedin
  kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji

Szybki Keresz (pn)
Schnelle Kreisch
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rumunii i we wschodnich Węgrzech, prawy dopływ Kereszu;

Szybowice (n)
Schnellewalde
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik;

Szydłowiec /ʃɨdˈwɔvʲjɛʦ̑/ (pn)
Shödleuweiß
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w centralnej Polsce, w województwie mazowieckim;

Szymon /ˈʃɨ̃mɔ̃n/ (pn)
Simon
  imię męskie;

Szyndzielnia (pn)
Kamitzerplatte
  (geografia, geograficzny) szczyt w Beskidzie Śląskim;

Szyłka (pn)
Schilka
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Syberii, płynąca przez Kraj Zabajkalski w Rosji;

Sąd Ostateczny /ˈsɔ̃nt ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (n)
Das Jüngste Gericht
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie: moment, w którym Bóg dokona ostatecznego sądu nad ludźmi i określi, którzy z nich zostaną zbawieni, a którzy potępieni;

Sławno /ˈswavnɔ/ (pn)
Schlawe
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Slowakei
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowaczka /swɔˈvaʧ̑ka/ (n)
Slowakin
  osoba płci żeńskiej narodowości słowackiej, obywatelka Słowacji, mieszkanka Słowacji

Słowak /ˈswɔvak/ (n)
Slowake
  człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
Slowenien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec /swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Slowene, Slowenier
  człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowenka /swɔˈvɛ̃ŋka/ (pn)
Slowenierin, Slowenin
  kobieta narodowości słoweńskiej

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Slawe
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
Sonne
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

Słupsk /swupsk/ (n)
Stolp
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Polsce;

T-shirt (n)
T-Shirt
  (krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem

T4 (acronym)
E-Aktion, T4
  (historia, historyczny, historycznie) hitlerowska akcja eliminacji osób upośledzonych;

TSUE (acronym)
EuGH
  = (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

TV (acronym)
TV
  = telewizja
TV -
  = telewizyjny

Tadeusz /taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Thaddäus
  imię męskie;

Tadżyjka /taˈʤ̑ɨjka/ (n)
Tadschikin
  obywatelka Tadżykistanu

Tadżyk /ˈtaʤ̑ɨk/ (n)
Tadschike
  obywatel Tadżykistanu

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
Tadschikistan
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tag /tak/ (pn)
Tajo
  (geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim;

Taganrog (pn)
Taganrog
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;

Tajlandczyk /tajˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
Thailänder, Thai
  obywatel Tajlandii

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
Thailand
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajlandka /tajˈlãntka/ (n)
Thailänderin
  obywatelka Tajlandii

Tajmyra (pn)
Taimyra
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji na półwyspie Tajmyr, na północy Kraju Krasnojarskiego, przepływająca przez jezioro Tajmyr;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
Taiwan
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;

Tamara /tãˈmara/ (pn)
Tamara
  imię żeńskie;

Tambow (pn)
Tambow
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
Themse
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
Tansania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tanzanka /tãw̃ˈzãŋka/ (n)
Tansanierin
  obywatelka Tanzanii

Tanzańczyk /tãw̃ˈzãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Tansanier
  obywatel Tanzanii

Tara /ˈtara/ (pn)
Tara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na pograniczu obwodów nowosybirskiego i omskiego w Rosji, prawy dopływ Irtysza;

Tarent /ˈtarɛ̃nt/ (pn)
Tarent
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tarnopol (pn)
Tarnopol
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Tarnów /ˈtarnuf/ (pn)
Tarnau
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce;

Tartus (pn)
Tartus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tarym (pn)
Tarim
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, w bezodpływowej Kotlinie Kaszgarskiej;

Tasiejewa (pn)
Tassejewa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, powstaje z połączenia Czuny i Biriusy, uchodzi do Angary;

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
Taschkent
  (geografia, geograficzny) stolica Uzbekistanu;

Tatar /ˈtatar/ (n)
Tatar
  (etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec narodowości tatarskiej;

Tatry /ˈtatrɨ/ (pn)
Tatra
  (geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;

Tatry Wysokie (pn)
Hohe Tatra
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach;

Tatry Zachodnie (pn)
Westliche Tatra, Westtatra
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach;

Taurogi (pn)
Tauroggen
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Litwie;

Tawda (pn)
Tawda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w dorzeczu Obu, lewy dopływ rzeki Toboł;

Taz (pn)
Tas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, na zachodniej Syberii, uchodzi do Zatoki Tazowskiej;

Teberda (pn)
Teberda
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w północnej części Wielkiego Kaukazu, lewy dopływ Kubania;

Tebriz (pn)
Täbris
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
Teheran
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Tejrezjasz (n)
Teiresias
  (mitologia grecka) wróżbita z rodu Spartów, syn nimfy Chariklo

Telawi (pn)
Telawi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Kachetia;

Telcz (pn)
Teltsch
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju Wysoczyna;

Temesz (pn)
Temesch
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Rumunii i w północno-wschodniej Serbii, lewy dopływ Dunaju;

Teneryfa (pn)
Teneriffa
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Tennessee (pn)
Tennessee
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Stanach Zjednoczonych, główny dopływ rzeki Ohio;

Teofil /tɛˈɔfʲil/ (pn)
Theophilus, Gottlieb, Theophil
  imię męskie;

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
Theresa, Theresia
  imię żeńskie;

Terezin (pn)
Theresienstadt
  (geografia, geograficzny) miasto i twierdza w Czechach, w kraju usteckim, nad rzeką Ochrzą;

Termez (pn)
Termiz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej części Uzbekistanu, port na prawym brzegu Amu-darii;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
Thermopylen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terytoria Północno-Zachodnie /ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Nordwest-Territorien
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Tesalia /tɛˈsalʲja/ (pn)
Thessalien
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji;
  (geografia, geograficzny) region administracyjny w Grecji;

Tessyn (pn)
Tessin
  (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Ticino, kanton w Szwajcarii;

Thimphu (pn)
Thimphu
  (geografia, geograficzny) stolica Bhutanu

Tierieszka (pn)
Tereschka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Timiszoara (pn)
Temeswar
  (geografia, geograficzny) Timișoara, miasto w zachodniej Rumunii

Timor /ˈtʲĩmɔr/ (pn)
Timor
  (geografia, geograficzny) wyspa w południowo-wschodniej Azji;

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
Osttimor
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Timpton (pn)
Timpton
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Ałdanu;

Tiosza (pn)
Tjoscha
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie niżnonowogrodzkim, prawy dopływ Oki;

Tirsa (pn)
Tirza
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Samarii, stanowisko archeologiczne;

Tiumeń (pn)
Tjumen
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tiung (pn)
Tjung
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Wiluju;

Tivoli (pn)
Tivoli
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rzym;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
Tobias
  imię męskie;

Togijczyk /tɔˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
Togoer, Togolese
  obywatel Togo

Togijka /tɔˈɟijka/ (n)
Togoerin, Togolesin
  obywatelka Togo

Togliatti (pn)
Toljatti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, port nad Wołgą;

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
Togo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokaj /ˈtɔkaj/ (pn)
Tokaj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w północno-wschodnich Węgrzech;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
Tokio
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Japonii;

Toledo (pn)
Toledo
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Hiszpanii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
Thomas
  imię męskie;

Tompo (pn)
Tompo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Ałdanu;

Tomsk (pn)
Tomsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;

Tora /ˈtɔra/ (pn)
Tora, Thora, Torah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Toruń /ˈtɔrũɲ/ (pn)
Thorn
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-centralnej Polsce, położone nad Wisłą;

Torżok (pn)
Torschok
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie twerskim, nad Twercą;

Toskania /tɔˈskãɲja/ (pn)
Toskana
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Toskanka (n)
Toskanerin
  mieszkanka Toskanii

Toskańczyk /tɔˈskãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Toskaner
  mieszkaniec Toskanii

Tours (pn)
Tours
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, nad rzeką Loarą, w Turenii;

Trajan (pn)
Trajan
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Trewir (pn)
Trier
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą;

Triest (pn)
Triest
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska;

Tripoli /trʲiˈpɔlʲi/ (pn)
Tripoli
  (geografia, geograficzny) miasto w Libii

Troick (pn)
Troizk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad Ujem w dorzeczu Obu;

Troja /ˈtrɔja/ (pn)
Troja
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;

Troyes (pn)
Troyes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, położone nad Sekwaną, w regionie Grand Est, historyczna stolica Szampanii;

Trybunał Konstytucyjny (n)
Verfassungsgerichtshof
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) polski sąd, którego podstawowym zadaniem jest kontrolowanie zgodności z konstytucją ustaw oraz aktów prawnych niższej rangi niż ustawa;

Trydent (pn)
Trient
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech;
Trentino
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północnych Włoszech;

Trydent-Górna Adyga (pn)
Trentino-Südtirol
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północnych Włoszech ze stolicą w Trydencie;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
Trinidad und Tobago
  (geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
Tripolis
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;

Trzcińsko-Zdrój /ṭʃʲʨ̑ĩj̃ˈskɔ‿zdruj/ (pn)
Bad Schönfließ
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Trzebiatów /ṭʃɛˈbʲjatuf/ (pn)
Treptow an der Rega
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Trzebnica /ṭʃɛbʲˈɲiʦ̑a/ (pn)
Trebnitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim;

Trzeboń (pn)
Wittingau
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju południowoczeskim;

Trzech Króli (n)
Dreikönige
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (zobacz) Objawienie Pańskie

Trzeci Rzym /ˈṭʃɛʨ̑i ˈʒɨ̃m/ (n)
Drittes Rom
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) inne określenie Moskwy;

Trzej Królowie /ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ/ (pn)
Heilige drei Könige
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami;

Trzyniec (pn)
Trzynietz
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Czechach, nad Olzą, w kraju morawsko-śląskim, w obrębie Śląska Cieszyńskiego;

Trzęsacz /ˈṭʃɛ̃w̃saʧ̑/ (pn)
Hoff a.d. Ostsee
  (geografia, geograficzny) nazwa kilku miejscowości w północnej Polsce;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
Trinität, Dreieinigkeit, Dreifaltigkeit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Trójmiasto /trujˈmʲjastɔ/ (n)
Dreistadt
  (geografia, geograficzny) (administracja) zespół miejski, który tworzą następujące miasta: Gdańsk, Gdynia, Sopot;

Trójprzymierze /ˌtrujpʃɨ̃ˈmʲjɛʒɛ/ (pn)
Dreibund
  (historia, historyczny, historycznie) sojusz pomiędzy Niemcami, Austro-Węgrami i Włochami z 1888 r.;

Tuapse (pn)
Tuapse
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Tuba /ˈtuba/ (pn)
Tuba
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju;

Tuczno /ˈtuʧ̑nɔ/ (pn)
Tütz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
Tunesien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunezyjczyk /ˌtũnɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Tunesier
  obywatel Tunezji

Tunezyjka /ˌtũnɛˈzɨjka/ (n)
Tunesierin
  obywatelka Tunezji

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
Türkei
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turecka Republika Cypru Północnego /tuˈrɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˈʦ̑ɨpru ˌpuwnɔʦ̑ˈnɛɡɔ/ (pn)
Türkische Republik Nordzypern
  państwo w północnej części Cypru, nieuznawane przez społeczność międzynarodową;

Turgaj (pn)
Turgai
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie;

Turgowia (pn)
Thurgau
  (geografia, geograficzny) (administracja) niemieckojęzyczny kanton w północno-wschodniej Szwajcarii;

Turkiestan (pn)
Türkistan
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Kazachstanie;
Turkestan
  (geografia, geograficzny) region w Azji Środkowej;

Turkmen /ˈturkmɛ̃n/ (n)
Turkmene
  obywatel Turkmenistanu

Turkmenbaszy (pn)
Türkmenbaşy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Kaspijskim, w zachodnim Turkmenistanie w wilajecie balkańskim;

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
Turkmenistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turkmenka /turkˈmɛ̃ŋka/ (n)
Turkmenin
  obywatelka Turkmenistanu

Turku (pn)
Turku
  (geografia, geograficzny) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Finlandii;

Turuchan (pn)
Turuchan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Thüringen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Turynka (n)
Thüringerin
  mieszkanka Turyngii; kobieta z tej krainy

Turyńczyk (n)
Thüringer
  mieszkaniec Turyngii; osoba z tej krainy

Tuszetia (pn)
Tuschetien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Gruzji;

Tutonczana (pn)
Tutontschana
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Dolnej Tunguzki;

Tuvalu /tuˈvalu/ (pn)
Tuvalu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;

Twer (pn)
Twer
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;

Twerca (pn)
Twerza
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi, do której wpada na terenie miasta Twer;

Tyberiada (pn)
Tiberias
  (geografia, geograficzny) miasto w Izraelu, w Dystrykcie Północnym, nad Jeziorem Tyberiadzkim;

Tyberiusz /tɨˈbɛrʲjuʃ/ (pn)
Tiberius
  imię męskie;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
Tibet
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tybetanka /ˌtɨbɛˈtãnka/ (n)
Tibeterin
  mieszkanka Tybetu

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Tibeter, Tibeterin
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tybinga (pn)
Diebenga, Tübingen
  (geografia, geograficzny) powiatowe miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, siedziba rejencji Tybinga (1.2);

Tychy /ˈtɨxɨ/ (pn)
Tichau
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Tyfon (pn)
Typhon
  (mitologia grecka) potwór z mitów greckich, pół człowiek, pół zwierzę o ogromnym wzroście i sile;

Tykicz (pn)
Tikytsch
  (geografia, geograficzny) krótka rzeka w centralnej części Ukrainy, na Wyżynie Naddnieprzańskiej. powstaje z połączenia rzek Tykicza Górnego i Tykicza Gniłego; po zlaniu się z rzeką Wełyka Wyś tworzy Siniuchę;

Tylny Ren (pn)
Hinterrhein
  (geografia, geograficzny) jedno z dwóch źródłowych ramion Renu

Tylża (pn)
Tilsit
  (geografia, geograficzny) miasto położone w obwodzie kaliningradzkim, u ujścia Tylży (1.2) do Niemna (egzonim wariantowy wg KSNG);

Tym (pn)
Tym
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu;

Tymon /ˈtɨ̃mɔ̃n/ (pn)
Timon
  imię męskie

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Tim, Timo, Timotheus
  imię męskie;

Tyrnawa (pn)
Kokel
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, powstaje z połączenia Małej Tyrnawy i Wielkiej Tyrnawy, uchodzi do Maruszy

Tyrol /ˈtɨrɔl/ (pn)
Tirol
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy;

Tyrteusz (pn)
Tyrtaios
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki;

Tytan /ˈtɨtãn/ (pn)
Titan
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

UE /u‿ˈɛ/ (acronym)
EU
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska

UEFA (acronym)
UEFA
  = (angielski) Union of European Football Associations → Unia Europejskich Związków Piłkarskich

UGW /u‿ɟɛ‿ˈvu/ (acronym)
EWU, EWWU
  = (ekonomia, ekonomiczny) Unia Gospodarcza i Walutowa;

UNESCO /uˈnɛsko/ (acronym)
UNESCO
  = (angielski) United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization → Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
USA
  = (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

UTO (acronym)
EKF
  = (transport, transportowy) urządzenie transportu osobistego

Udmurcja (pn)
Udmurtien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) autonomiczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona w Europie, we wschodniej części Niziny Wschodnioeuropejskiej, ze stolicą w Iżewsku;

Udo (pn)
Udo
  imię męskie

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
Uganda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ugandyjczyk /ˌuɡãnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
Ugander
  obywatel Ugandy

Ugandyjka /ˌuɡãnˈdɨjka/ (n)
Uganderin
  obywatelka Ugandy

Uglicz (pn)
Uglitsch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Rosji, w obwodzie jarosławskim, nad Wołgą;

Ugra (pn)
Ugra
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi;

Uj (pn)
Ui
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji zauralskiej i Kazachstanie, lewy dopływ Tobołu w dorzeczu Obu;

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (pn)
Ukraine
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukraina Słobodzka (pn)
Sloboda-Ukraine
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczno-geograficzna na pograniczu północno-wschodniej Ukrainy i południowo-zachodniej Rosji;

Ukrainiec /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑/ (n)
Ukrainer
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Ukrainka /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩŋka/ (n)
Ukrainerin
  (etnografia, etnograficzny) kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
Sonnensystem
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk (pn)
Uljanowsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ulm/ (pn)
Ulm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Umbria /ˈũmbrʲja/ (pn)
Umbrien
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech;

Umbryjczyk (n)
Umbrer
  mieszkaniec Umbrii

Umbryjka (n)
Umbrerin
  mieszkanka Umbrii

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
Europäische Union
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 27 państw europejskich;

Unstruta (pn)
Unstrut
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, lewy dopływ Soławy;

Uppsala /upˈsala/ (pn)
Uppsala
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland;

Ural /ˈural/ (pn)
Ural
  (geografia, geograficzny) góry w Rosji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i Kazachstanie;

Uran /ˈurãn/ (pn)
Uranus
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Urania /uˈrãɲja/ (pn)
Urania
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 30, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1854 r.;
  (mitologia grecka) muza astronomii (łącznie z astrologią), jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
  (mitologia grecka) przydomek Afrodyty

Uranos /uˈrãnɔs/ (pn)
Uranus
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai;

Urban /ˈurbãn/ (pn)
Urban
  imię męskie;

Urengoj (pn)
Urengoi
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w azjatyckiej części Rosji, położone na północno-zachodniej Syberii;

Urgencz (pn)
Urganch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-środkowym Uzbekistanie, w dolinie Amu-darii;

Uri (n)
Uri
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii położony w środkowej części kraju;

Uriasz (pn)
Urija
  (biblijny) imię męskie

Uriel (pn)
Uriel
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Urlyk (pn)
Ulrich
  imię męskie

Urmia (pn)
Urmia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie;

Ursyn (pn)
Urs
  imię męskie;

Urszula /urˈʃula/ (pn)
Ursula
  imię żeńskie;

Urugwajczyk /ˌuruɡˈvajʧ̑ɨk/ (n)
Uruguayer
  obywatel Urugwaju

Urumczi (pn)
Urumtschi
  (geografia, geograficzny) stolica Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur w Chinach

Usa (pn)
Ussa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji, w Republice Komi, prawy dopływ Peczory;

Ust-Ilimsk (pn)
Ust-Ilimsk
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie irkuckim, nad Angarą, w pobliżu ujścia Ilimu;

Ust-Ordyński (pn)
Ust-Ordynski
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle w Rosji, w obwodzie irkuckim;

Ust-Ługa (pn)
Ust-Luga
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługą w pobliżu jej ujścia do Zatoki Fińskiej;

Ustroń /ˈustrɔ̃ɲ/ (pn)
Ustron
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa miasta i mniejszych miejscowości w Polsce i na Białorusi;

Uzbek /ˈuzbɛk/ (n)
Usbeke
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu Uzbeków

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
Usbekistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Uznam (pn)
Usedom
  (geografia, geograficzny) wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy

Uzłowaja (pn)
Uslowaja
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie tulskim;

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
Ulaanbaatar, Ulan-Bator
  (geografia, geograficzny) stolica Mongolii;

Uście nad Orlicą (pn)
Wildenschwert
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju pardubickim;

Uście nad Łabą /ˈuɕʨ̑ɛ nad‿ˈwabɔ̃w̃/ (pn)
Aussig, Aussig an der Elbe
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Użhorod (pn)
Ungwar
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie zakarpackim Ukrainy;

Vaduz (pn)
Vaduz
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Liechtensteinu;

Valletta (pn)
Valletta
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vancouver /vãŋˈkuvɛr/ (pn)
Vancouver
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie;

Vanuatu (pn)
Vanuatu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;

Vichy (pn)
Vichy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Volkswagen (pn)
Volkswagen
  (motoryzacja) marka samochodu

Vorarlberg (pn)
Vorarlberg
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na zachód kraj związkowy Austrii, jego stolicą jest miasto Bregencja;

Vác (pn)
Waitzen
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Węgrzech, położone nad Dunajem;

W /vu/ (abbreviation)
H
  = (meteorologia, meteorologiczny) wyż
B, U
  = (termin karciany) walet

WC /vu‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
WC
  ubikacja

WHO (acronym)
WHO
  = (angielski) World Health Organization → ŚOZ, Światowa Organizacja Zdrowia

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
GUS
  = Wspólnota Niepodległych Państw;

WOS /vɔs/ (acronym)
Sozialkunde
  = (edukacja, edukacyjny) wiedza o społeczeństwie

WRE (acronym)
EloKa
  = (wojskowość, wojskowy) walka radioelektroniczna

WSE (n)
AWZ
  = (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyłączna strefa ekonomiczna;

WZK /vu‿zɛt‿ˈka/ (acronym)
KSW
  = woda zasilająca kocioł

Wacław /ˈvaʦ̑waf/ (pn)
Wenzel
  imię męskie;

Wadowice /ˌvadɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Frauenstadt, Wadowitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce w województwie małopolskim;

Wag (pn)
Waag
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Słowacji, dopływ Dunaju;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
Waage
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagria (pn)
Wagrien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Niemczech, we wschodniej części Holsztynu, ograniczona od zachodu murem saskim (Limes saxonicus) od południa biegiem rzeki Trawny z pozostałych zaś stron Bałtykiem;

Walburga /valˈburɡa/ (pn)
Walburga
  imię żeńskie;

Walcerz /ˈvalʦ̑ɛʃ/ (pn)
Walter
  (staropolski) imię męskie

Waldemar /valˈdɛ̃mar/ (pn)
Waldemar
  imię męskie;

Walencja /vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Valencia
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;
  (geografia, geograficzny) region w Hiszpanii

Walenty /vaˈlɛ̃ntɨ/ (pn)
Valentin
  imię męskie;

Waleria (pn)
Valerie
  imię żeńskie;

Walhalla (n)
Walhalla
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
Wales
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Walonia (pn)
Wallonien, Wallonie
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii

Wapienica /ˌvapʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (pn)
Lobnitz
  (geografia, geograficzny) dawniej wieś, a obecnie dzielnica Bielska-Białej;
  (geografia, geograficzny) rzeka, prawy dopływ Wisły;

Wardar (pn)
Vardar
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Republice Macedonii i regionie Macedonia północnej Grecji;

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
Haar der Berenike
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warmia /ˈvarmʲja/ (pn)
Ermland
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce, na wschód od Pasłęki;

Warna (pn)
Warna
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii, port nad Morzem Czarnym, stolica obwodu Warna;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
Warschau
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Warta /ˈvarta/ (pn)
Warthe
  (geografia, geograficzny) rzeka w Polsce, prawy dopływ Odry;

Waszka (pn)
Waschka
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, w Republice Komi i obwodzie archangielskim, lewy dopływ rzeki Mezeń;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
Vatikan, Vatikanstadt
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wawel /ˈvavɛl/ (pn)
Wawelberg
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) krakowskie wzgórze nad Wisłą z zabytkową zabudową zamkową;

Wawrzyniec /vavˈʒɨ̃ɲɛʦ̑/ (pn)
Laurentius
  imię męskie;

Wałdaj (pn)
Waldai
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie nowogrodzkim;

Wehrmacht (n)
Wehrmacht
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w latach 1935-1946 całość wojsk III Rzeszy, wraz z marynarką i lotnictwem, z wyłączeniem jednak jednostek Waffen-SS;

Weimar (pn)
Weimar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia;

Weje (pn)
Veji
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto etruskie, przeciwnik Rzymu, zdobyte przez niego w 396 roku p.n.e.;

Wejherowo /ˌvɛjxɛˈrɔvɔ/ (pn)
Neustadt, Neustadt an der Rheda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w Polsce, w województwie pomorskim;

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
Venedig
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
Venetien
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wenecja Julijska (pn)
Julisch Venetien
  (geografia, geograficzny) kraina nad północnym Adriatykiem, podzielona obecnie między Włochy, Chorwację i Słowenię, pokrywała się w dużym stopniu z Pobrzeżem Austriackim

Wenecjanin /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
Veneter
  (geografia, geograficzny) mieszkaniec Wenecji Euganejskiej

Wenecjanka /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjãnka/ (n)
Veneterin
  mieszkanka Wenecji Euganejskiej

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Venezuela
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenezuelczyk /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlʧ̑ɨk/ (n)
Venezolaner
  obywatel lub mieszkaniec Wenezueli

Wenezuelka /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlka/ (n)
Venezolanerin
  obywatelka Wenezueli

Wengen (pn)
Wengen
  (geografia, geograficzny) wieś w Szwajcarii, w kantonie Berno, w Alpach Berneńskich; znana miejscowość turystyczna i alpejski ośrodek sportów zimowych;

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
Venus
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Werona (pn)
Verona
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Werra (pn)
Werra
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Niemczech, łącząc się z Fuldą tworzy Wezerę;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
fröhliche Weihnachten
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia
frohe Ostern
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy

Westa /ˈvɛsta/ (pn)
Vesta
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 4;
  (mitologia rzymska) bogini ogniska domowego, świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z grecką Hestią;

Westerplatte /ˌvɛstɛrˈplatːɛ/ (pn)
Westerplatte
  (geografia, geograficzny) półwysep (dawniej wyspa) w Gdańsku, stanowiący symbol początku II wojny światowej

Westfalia /vɛˈstfalʲja/ (pn)
Westfalen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w zachodnich Niemczech;

Wetter /ˈvɛtːɛr/ (pn)
Vättersee
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju;

Wewnętrzna Kartlia (pn)
Innerkartlien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w środkowej Gruzji, ze stolicą w Gori;

Wewnętrzna Kraina (pn)
Innerkrain
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy;

Wezera (pn)
Weser
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy, uchodzi do Morza Północnego;

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
Vesuv
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
Moldau
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wiatka (pn)
Wjatka
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Kirow – miasto w Rosji, nazwa oficjalna w latach 1374-1457 i 1780-1934;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Kamy;

Wiaźma (pn)
Wjasma
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie smoleńskim, nad rzeką Wiaźmą (1.1);
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie smoleńskim w Rosji, lewy dopływ Dniepru;

Wiczuga (pn)
Witschuga
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie iwanowskim, położone na wschód od Iwanowa;

Wieczernica (pn)
Abendstern
  (dawniej, dawny) (astronomia, astronomiczny) Gwiazda Wieczorna, Wenus

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
Wien
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielikaja (pn)
Welikaja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na zachodzie europejskiej części Rosji, uchodzi deltą do jeziora Pejpus;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
Großbritannien, Vereinigtes Königreich
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Großbritannien Britannien, Großbritannien
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielka Koalicja (pn)
Große Koalition
  (historia, historyczny, historycznie) popularna nazwa sojuszu państw antyhitlerowskich podczas II wojny światowej

Wielka Morawa (pn)
Große Morava, Morava
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Serbii, prawy dopływ Dunaju, powstaje z połączenia Morawy Zachodniej i Morawy Południowej;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Großer Bär
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielka Nizina Węgierska (pn)
Große Ungarische Tiefebene
  (geografia, geograficzny) nizina stanowiąca część Kotliny Panońskiej, zajmująca jej część na wschód od doliny Dunaju;

Wielka Sobota (n)
Karsamstag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sobota Wielkiego Tygodnia, obchodzona przez chrześcijan na pamiątkę złożenia Jezusa Chrystusa do grobu i jego zstąpienia do piekieł;

Wielka Tyrnawa (pn)
Große Kokel
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, łączy się z Małą Tyrnawą tworząc Tyrnawę

Wielka Zatoka Jasmundzka (pn)
Großer Jasmunder Bodden
  (geografia, geograficzny) laguna leżąca w północnej części wyspy Rugii

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
Ostern
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Aniuj (pn)
Großer Anjui
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji; łącząc się z Małym Aniujem tworzy Aniuj;

Wielki Czwartek (n)
Gründonnerstag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;

Wielki Kiniel (pn)
Großer Kinel
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, dopływ Samary;

Wielki Pies /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs/ (pn)
Großer Hund
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wielki Pit (pn)
Großer Pit
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
Karfreitag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Rodan (pn)
Große Rhone
  (geografia, geograficzny) główne, wschodnie ramię ujściowe Rodanu

Wielki Samosz (pn)
Großer Somesch
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Rumunii, wraz z Małym Samoszem tworzy Samosz;

Wielki Tydzień /ˈvʲjɛlʲci ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Karwoche
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa;

Wielki Zab (pn)
Großer Zab
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Turcji i Iraku, lewy dopływ rzeki Tygrys;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie (pn)
Große Seen
  (geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Luksemburga (pn)
Großherzogtum Luxemburg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa;

Wielkopolska /ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska/ (n)
Großpolen
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowo-zachodniej Polsce;

Wielonarodowe Państwo Boliwia (pn)
Plurinationaler Staat Bolivien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Boliwii

Wieprz (pn)
Wieprz
  (geografia, geograficzny) rzeka w Polsce, prawy dopływ Wisły;

Wierchniaja Sałda (pn)
Werchnjaja Salda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie swierdłowskim Federacji Rosyjskiej;

Wieruszów /vʲjɛˈruʃuf/ (pn)
Weruschau
  miasto w Polsce;

Wiesbaden (pn)
Wiesbaden
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i uzdrowisko w środkowych Niemczech, stolica kraju związkowego Hesja;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
Vietnam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Wietnamczyk /vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
Vietnamese
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej

Wietnamka /vʲjɛtˈnãmka/ (n)
Vietnamesin
  obywatelka Wietnamu, mieszkanka Wietnamu, kobieta narodowości wietnamskiej

Wietługa (pn)
Wetluga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Wołgi;

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
Heiligabend
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
Wikipedia
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
Wikiwörterbuch, Wiktionary
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
Wikisource
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wilamowice /ˌvʲilãmɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Wilmesau
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce;

Wilczy Szaniec /ˈvʲilʧ̑ɨ ˈʃãɲɛʦ̑/ (pn)
Wolfsschanze
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) kwatera Hitlera w Gierłoży pod dzisiejszym Kętrzynem;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
Wilhelm
  imię męskie;

Wilhelmina (pn)
Wilhelmine, Wilhelmina
  imię żeńskie;

Wilkowa /vʲilˈkɔva/ (pn)
Wolfs Bach
  (geografia, geograficzny) rzeka w województwie zachodniopomorskim;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
Vilnius, Wilna
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wiminał (pn)
Viminal
  (geografia, geograficzny) jedno z siedmiu klasycznych wzgórz rzymskich, położone w środkowo-wschodniej części miasta pomiędzy wzgórzami Kwirynał i Eskwilin;

Windawa (pn)
Windau
  (geografia, geograficzny) miasto portowe na Łotwie, położone nad Morzem Bałtyckim w zachodniej części Kurlandii, u ujścia rzeki Windawy (1.2);

Wirakocza (pn)
Wiraqucha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) ajmarski i inkaski bóg stworzyciel;

Wirtembergia (n)
Württemberg
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech;

Wisconsin (pn)
Wisconsin
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w północnej części Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Stanach Zjednoczonych, dopływ Missisipi;

Wismar (pn)
Wismar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w Niemczech, położone nad Morzem Bałtyckim;

Wiszera (pn)
Wischera
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Permskim, lewy dopływ Kamy;

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
Weichsel
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;
Wisla
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) nazwa kilku polskich klubów sportowych

Wit /vʲit/ (pn)
Veit
  imię męskie;

Witebsk (pn)
Wizebsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną;

Witek (pn)
Witiko
  (zdrobniale) poufała forma imion: Wit, Witold, Witołd, Witosław

Wittenberga (pn)
Lutherstadt Wittenberg, Wittenberg
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w środkowych Niemczech, leżące nad Łabą w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, centrum reformacji i miejsce działalności reformatora religijnego Marcina Lutra;

Wizygot (n)
Westgote
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek ludu germańskiego, zachodniego odłamu Gotów;

Wiślica (pn)
Wislitz
  (geografia, geograficzny) wieś w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim;

Wkra (pn)
Ucker, Uecker
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Niemczech;
Wkra
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce, dolny bieg prawego dopływu Narwi;

Wlora (pn)
Vlora
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodniej Albanii, na wybrzeżu Adriatyku;

Wniebowzięcie (pn)
Mariä Himmelfahrt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie upamiętniające wzięcie Matki Boskiej do nieba;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
Wassermann
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wodzisław Śląski /vɔˈʥ̑iswafʲ ˈɕlɔ̃w̃sʲci/ (pn)
Loslau
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim;

Wodła (pn)
Wodla
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Karelii, uchodzi do jeziora Onega;

Wogezy (n)
Vogesen
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Francji;

Wojciech /ˈvɔjʨ̑ɛx/ (pn)
Adalbert
  imię męskie;

Wolarz /ˈvɔlaʃ/ (pn)
Bärenhüter
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wolin /ˈvɔlʲĩn/ (pn)
Wollin
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Bałtyckim;

Wolne Hanzeatyckie Miasto Brema (pn)
Freie Hansestadt Bremen
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bremy, kraju związkowego Niemiec;

Wolne Hrabstwo Burgundii (pn)
Freigrafschaft Burgund
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowo-wschodniej Francji;

Wolne Miasto Gdańsk /ˈvɔlnɛ ˈmʲjastɔ ˈɡdãj̃sk/ (pn)
Republik Danzig
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące w latach 1807–1814 pod protektoratem Francji, obejmujące miasto Gdańsk i okolice;
Freie Stadt Danzig
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo pod kontrolą Ligi Narodów, istniejące w latach 1920–1939, obejmujące miasto Gdańsk i okolice;

Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg (pn)
Freie und Hansestadt Hamburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Hamburga, kraju związkowego Niemiec;

Wolny Kraj Bawaria (pn)
Freistaat Bayern
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bawarii, kraju związkowego Niemiec

Wolny Kraj Saksonia (pn)
Freistaat Sachsen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Saksonii, kraju związkowego Niemiec ;

Wolny Kraj Turyngia (pn)
Freistaat Thüringen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Turyngii, kraju związkowego Niemiec;

Wolsk (pn)
Wolsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, siedziba władz rejonu wolskiego w obwodzie saratowskim, położone na prawym brzegu Wołgi;

Wolta (n)
Volta
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej części Afryki;

Wolta Czarna (pn)
Volta
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Afryce, uchodzi do Wolty Białej w Ghanie;

Wormacja (pn)
Worms
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w Nadrenii-Palatynacie, port nad Renem;

Woroneż (pn)
Woronesch
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
Wolga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołoszczyzna (pn)
Walachei
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna na Morawach;
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;
  (historia, historyczny, historycznie) państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od początku XIV w. do 1861 roku;

Wołyń /ˈvɔwɨ̃ɲ/ (pn)
Wolhynien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;

Wołżski (pn)
Wolschski
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
Fuhrmann
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wratysław (pn)
Wratislaus
  (staropolski) imię męskie

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
Breslau
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wronki /ˈvrɔ̃ŋʲci/ (pn)
Warthestadt, Wronke
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim;
Fronicken, Wronken
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w gminie Świętajno;

Września /ˈvʒɛɕɲa/ (pn)
Wreschen
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim;

Wschodnia Republika Urugwaju (pn)
Republik Östlich des Uruguay
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Urugwaju jako państwa

Wschód /fsxut/ (n)
Orient
  kraje południowej i wschodniej Azji (np. Indie, Chiny, Japonia)
  kraje postkomunistyczne we wschodniej, środkowej i południowej Europie

Wspólnota Bahamów (pn)
Commonwealth der Bahamas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahamów jako państwa

Wspólnota Niepodległych Państw /fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf/ (pn)
Gemeinschaft Unabhängiger Staaten
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR;

Wszechojciec (n)
Altvater
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) przydomek głównego bóstwa w panteonie lub boga-stwórcy, w szczególności Odyna

Wszystkich Świętych (n)
Allerheiligen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;

Wuhan /ˈvuxãn/ /ˈwuxãn/ (pn)
Wuhan
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Chinach, położone nad rzeką Jangcy, stolica prowincji Hubei;

Wyborg (pn)
Wyborg, Wiborg, Wiburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, leżące na Przesmyku Karelskim;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
Elfenbeinküste
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wybrzeże Pieprzowe (pn)
Pfefferküste
  (dawniej, dawny) (geografia, geograficzny) region przybrzeżny w zachodniej Afryce, tereny w Sierra Leone i Liberii;

Wyg (pn)
Wyg
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, uchodzi do Zatoki Oneskiej Morza Białego;

Wysoki Sądzie (interjection)
Euer Ehren, Hohes Gericht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) forma zwracania się do sądu

Wysokie Taury (pn)
Hohe Tauern
  (geografia, geograficzny) najwyższe pasmo górskie w Austrii, położone w głównej grani Alp;

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
Weihnachtsinsel
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Książęca /ˈvɨspa cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
Príncipe
  (geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce;

Wyspa Księcia Edwarda /ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲʨ̑a ɛdˈvarda/ (pn)
Prinz-Edward-Insel
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Wyspa Wielkanocna (pn)
Osterinsel
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspa Świętego Tomasza /ˈvɨspa ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa/ (pn)
São Tomé
  (geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce;

Wyspy Alandzkie /ˈvɨspɨ aˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Åland, Ålandinseln
  (geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii;

Wyspy Cooka /ˈvɨspɨ ˈkuka/ (pn)
Cookinseln
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Dziewicze (pn)
Jungferninseln
  (geografia, geograficzny) grupa wysp w archipelagu Małych Antyli, które leżą na wschód od Portoryko

Wyspy Eolskie /ˈvɨspɨ ɛˈɔlsʲcɛ/ (pn)
Äolischen Inseln
  (geografia, geograficzny) dawna nazwa Wysp Liparyjskich

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
Kanarische Inseln
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Kokosowe /ˈvɨspɨ ˌkɔkɔˈsɔvɛ/ (pn)
Kokosinseln
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Australii na obszarze Wysp Kokosowych (1.2),
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim zaliczany do archipelagu Andamanów, należący do Mjanmy
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Oceanie Indyjskim na południowy zachód od Sumatry

Wyspy Normandzkie /ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Kanalinseln, Normannischen Inseln
  (geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
Färöer
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)

Wyspy Zielonego Przylądka /ˈvɨspɨ ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Kapverden, Kapverdische Inseln
  (geografia, geograficzny) atlantycki archipelag na zachodnim wybrzeżu Afryki, na wysokości Zielonego Przylądka;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
São Tomé und Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Wyszehrad (pn)
Plintenburg
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Węgrzech, dawna rezydencja królów węgierskich;

Wyszni Wołoczok (pn)
Wyschni Wolotschok
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego;

Wysznij Wołoczok (pn)
Wyschni Wolotschok
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego;

Wyżyna Lotaryńska (pn)
Lothringer Stufenland
  (geografia, geograficzny) wschodnia część Basenu Paryskiego, od wschodu ograniczona Wogezami, od zachodu Ardenami i krasowymi terenami Szampanii;

Wzgórza Golan (pn)
Golanhöhen
  (geografia, geograficzny) górzysty region na pograniczu Izraela, Syrii i Libanu, będący przedmiotem konfliktu militarnego;

Würzburg (pn)
Würzburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej części Niemiec, w Bawarii;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
Ungar, Ungarin
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
Ungarin
  osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier

Węgorapa (pn)
Angerapp
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez terytorium Polski i Rosji (obwód kaliningradzki), wypływa z jeziora Mamry, wraz z Instruczą tworzy Pregołę;

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Ungarn
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Władykaukaz (pn)
Wladikawkas
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii;

Władysław /vwaˈdɨswaf/ (pn)
Wladislaus
  imię męskie;

Władysławowo /ˌvwadɨswaˈvɔvɔ/ (pn)
Großendorf
  (geografia, geograficzny) miejscowość w Polsce, nad morzem, obok Mierzei Helskiej;

Włoch /vwɔx/ (n)
Italiener
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
Italien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włocławek /vwɔʦ̑ˈwavɛk/ (pn)
Leslau, Włocławek
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, nad Wisłą;

Włodzimierz /vwɔˈʥ̑ĩmʲjɛʃ/ (pn)
Wladimir
  imię męskie;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
Italienerin
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

YIVO (n)
YIVO
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) Żydowski Instytut Naukowy;

York (pn)
York
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

YouTube (pn)
Youtube, You­Tube
  (telekomunikacja) jeden z serwisów internetowych umożliwiających umieszczanie, nadawanie, ocenianie i komentowanie nagrań wideo oraz audio;

ZEA /zɛt‿ɛ‿ˈa/ /ˈzɛa/ (acronym)
VAE
  = (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Emiraty Arabskie;

ZNP /zɛt‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
PMS
  = (medycyna, medyczny) zespół napięcia przedmiesiączkowego;

ZPT (acronym)
Werken, Werkunterricht
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) zajęcia praktyczno–techniczne

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
UdSSR
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

ZUM (acronym)
HWI
  = (medycyna, medyczny) zakażenie układu moczowego;

Zabrze /ˈzabʒɛ/ (pn)
Hindenburg, Zabrze
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Polsce, na Górnym Śląsku;

Zabulon (pn)
Sebulon, Zebulon
  imię męskie;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
Zacharias, Secharja
  imię męskie;

Zacheusz (pn)
Zachäus
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie; jedno z imion biblijnych;

Zachód /ˈzaxut/ (n)
Westländer
  (potocznie, potoczny) cywilizacja zachodnia, kraje Europy Zachodniej i Środkowej, Ameryki Południowej, Stany Zjednoczone, Australia i Nowa Zelandia

Zadar (pn)
Zadar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, nad Morzem Adriatyckim;

Zaduszki (n)
Allerseelen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim dzień poświęcony pamięci wszystkich zmarłych, przypadający na 2 listopada (po dniu Wszystkich Świętych);

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
Zagreb, Agram
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zagłębie Dąbrowskie (pn)
Dombrowaer Kohlenbecken
  (geografia, geograficzny) region przemysłowy w południowej Polsce, sąsiadujący z Górnym Śląskiem;

Zagłębie Ruhry (pn)
Ruhrgebiet
  (geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą;

Zakarpacie /ˌzakarˈpaʨ̑ɛ/ (pn)
Transkarpatien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region historyczny w dzisiejszej zachodniej Ukrainie, na pograniczu z Polską, Słowacją, Węgrami i Rumunią;

Zakaukazie (pn)
Südkaukasus
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa stosowana w odniesieniu do trzech państw położonych na południe od głównego pasma Kaukazu (tj. Wielkiego Kaukazu): Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii;

Zalew Kuroński (pn)
Kurisches Haff
  (geografia, geograficzny) zatoka na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Bałtyckiego na terytorium Rosji i Litwy;

Zalew Szczeciński (pn)
Stettiner Haff
  (geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, leżący w jego południowej części, podzielony na część polską i niemiecką, od północy ograniczony wyspami Rugią i Wolinem;

Zalew Wiślany (pn)
Frisches Haff
  (geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, odcięty przez Mierzeję Wiślaną od Zatoki Gdańskiej;

Zambezi /zãmˈbɛzʲi/ (pn)
Sambesi
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej części Afryki;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
Sambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zambijczyk /zãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
Sambier
  obywatel Zambii

Zambijka /zãmˈbʲijka/ (n)
Sambierin
  obywatelka Zambii

Zandżan (pn)
Zandschan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie, nad rzeką Zandżan;

Zaolzie (pn)
Olsagebiet
  (geografia, geograficzny) region położony na zachód od Olzy;

Zarafszan (pn)
Serafschan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Tadżykistanie i Uzbekistanie;

Zaratusztra /ˌzaraˈtuʃtra/ (pn)
Zarathustra
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) twórca zaratusztrianizmu;

Zatoka Adeńska (pn)
Golf von Aden
  (geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Ambrakijska (pn)
Ambrakischer Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka na Morzu Jońskim u północno-zachodnich wybrzeży Grecji;

Zatoka Amurska (pn)
Amurbucht
  (geografia, geograficzny) jedna z zatok, na które dzieli się rosyjska Zatoka Piotra Wielkiego, stanowi jej północno-zachodnią część;

Zatoka Anabarska (pn)
Anabargolf
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Łaptiewów, położona u ujścia rzeki Anabar

Zatoka Anadyrska (pn)
Anadyrgolf, Golf von Anadyr
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Beringa, w azjatyckiej części Rosji, położona na południe od Półwyspu Czukockiego;

Zatoka Arabacka (pn)
Arabat-Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowej części Morza Azowskiego przylegająca do Półwyspu Kerczeńskiego oraz Mierzei Arabackiej;

Zatoka Argolidzka (pn)
Argolischer Golf
  (geografia, geograficzny) niewielka zatoka na Morzu Egejskim u wschodniego wybrzeża Peloponezu w Grecji;

Zatoka Bajdaracka (pn)
Baidaratabucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, położona na zachód od półwyspu Jamał;

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
Biskaya, Golf von Biskaya
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
Bottnischer Meerbusen
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Burgaska (pn)
Bucht von Burgas
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego, położona nad wybrzeżem Bułgarii, nieopodal miasta Burgas

Zatoka Chajpudyrska (pn)
Chaipudyr-Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Peczorskiego, położona u wschodniego wybrzeża Półwyspu Jugorskiego

Zatoka Chatańska (pn)
Chatangagolf
  (geografia, geograficzny) estuarium rzeki Chatanga na południowo-zachodnim wybrzeżu Morza Łaptiewów;

Zatoka Czauńska (pn)
Tschaunbucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Wschodniosyberyjskiego u północnych wybrzeży Azji;

Zatoka Czoska (pn)
Tschoscha-Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Barentsa, u wybrzeży Rosji, ograniczona od zachodu półwyspem Kanin;

Zatoka Drińska (pn)
Drin-Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Adriatyckiego u zachodnich wybrzeży Półwyspu Bałkańskiego, w północnej części Albanii;

Zatoka Dwińska (pn)
Dwinabusen
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-zachodniej Rosji, położona u ujścia Dwiny, część Morza Białego;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
Finnischer Meerbusen
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Flensburska (pn)
Flensburger Förde
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowo–zachodniej części Morza Bałtyckiego, stanowiąca część granicy pomiędzy Danią a Niemcami;

Zatoka Gdańska (pn)
Danziger Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowo-wschodniej części Morza Bałtyckiego, pomiędzy Polską i Rosją;

Zatoka Giżygińska (pn)
Gischigabusen
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, w azjatyckiej części Rosji, drugorzędna zatoka Zatoki Szelichowa;

Zatoka Greifswaldzka (pn)
Greifswalder Bodden
  (geografia, geograficzny) płytka zatoka Morza Bałtyckiego, w jego południowo-zachodniej części, u wybrzeży niemieckiego kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie;

Zatoka Gwinejska (pn)
Golf von Guinea
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Helgolandzka (pn)
Helgoländer Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Północnego, południowa część Zatoki Niemieckiej, położona u ujścia rzeki Elby

Zatoka Jahorłycka (pn)
Jahorlyzkyj-Bucht
  (geografia, geograficzny) płytka zatoka w północnej części Morza Czarnego, u wybrzeży Ukrainy;

Zatoka Jenisejska (pn)
Jenisseigolf
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, u ujścia rzeki Jenisej;

Zatoka Kadyksu (pn)
Golf von Cádiz
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, która rozciąga się na zachód od Cieśniny Gibraltarskiej aż po Przylądek Świętego Wincentego w Portugalii;

Zatoka Karkinicka (pn)
Karkinitska-Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego położona na północny zachód od Krymu;

Zatoka Kasandryjska (pn)
Golf von Kassandra, Toronäischer Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka położona u wybrzeży Półwyspu Chalcydyckiego, między półwyspami Kasandra i Sithonia

Zatoka Kilońska (pn)
Kieler Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona u wybrzeży niemieckiego kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn;

Zatoka Kolska (pn)
Kola-Bucht
  (geografia, geograficzny) przypominająca fiord zatoka Morza Barentsa, u północnych brzegów należącego do Rosji Półwyspu Kolskiego;

Zatoka Koryncka (pn)
Golf von Korinth
  (geografia, geograficzny) głęboka, wąska zatoka, wschodnia odnoga Morza Jońskiego, od którego oddziela ją na zachodzie Zatoka Patraska;

Zatoka Kotorska (pn)
Bucht von Kotor
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowej części Morza Adriatyckiego w Czarnogórze i w niewielkim stopniu w Chorwacji;

Zatoka Lakońska (pn)
Lakonischer Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego,wcinająca się w południowo-wschodnią część półwyspu Peloponez;

Zatoka Liaotuńska (pn)
Liaodong-Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży północno-wschodnich Chin na Morzu Żółtym;

Zatoka Lubecka (pn)
Lübecker Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego, część Zatoki Meklemburskiej;

Zatoka Malijska (pn)
Golf von Malia
  (geografia, geograficzny) niewielka zatoka położona u wybrzeży Grecji, wcinająca się w ląd i zamykająca z jednej strony przesmyk nieopodal Termopili

Zatoka Meklemburska (pn)
Mecklenburger Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka morska w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego, położona u brzegów niemieckiego kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
Golf von Mexiko
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Meseńska (pn)
Messenischer Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Jońskiego, wcinająca się w południowo-zachodnią część Peloponezu;

Zatoka Mezeńska (pn)
Mesenbusen
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Białego, położona u wybrzeży północno-zachodniej Rosji, u zachodniej nasady półwyspu Kanin;

Zatoka Neapolitańska (pn)
Golf von Neapel
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Newska (pn)
Newabucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego będąca najdalej wysuniętą na wschód częścią Zatoki Fińskiej;

Zatoka Niemiecka (pn)
Deutsche Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona u wybrzeży Niemiec, Danii i Holandii

Zatoka Obska (pn)
Obbusen
  (geografia, geograficzny) wydłużona zatoka syberyjska stanowiąca ujście rzeki Ob do Morza Karskiego;

Zatoka Oneska (pn)
Onegabusen
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Białego w północno-zachodniej Rosji;

Zatoka Orfańska (pn)
Strymonischer Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, położona po wschodniej stronie Półwyspu Chalcydyckiego

Zatoka Pagasyjska (pn)
Pagasitischer Golf
  (geografia, geograficzny) okrągła zatoka Morza Egejskiego położona u wschodnich wybrzeży Grecji, w Magnezji;

Zatoka Patraska (pn)
Golf von Patras
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Jońskiego, położona u zachodniego wybrzeża Grecji;

Zatoka Penżyńska (pn)
Penschinabusen
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, w azjatyckiej części Rosji, drugorzędna zatoka Zatoki Szelichowa;

Zatoka Perska /zaˈtɔka ˈpɛrska/ (pn)
Persischer Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;

Zatoka Piotra Wielkiego (pn)
Peter-der-Große-Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Japońskiego u azjatyckich wybrzeży Rosji, dzieli się na na dwie mniejsze zatoki;

Zatoka Pomorska (pn)
Pommersche Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowo-zachodniej części u wybrzeży Polski i Niemiec;

Zatoka Ryska (pn)
Rigaer Bucht, Rigaische Meerbusen
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zatoka Sarońska (pn)
Saronischer Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, położona między Attyką, Argolidą a Przesmykiem Korynckim;

Zatoka Sewastopolska (pn)
Bucht von Sewastopol
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego pełniąca funkcję portu miasta Sewastopola

Zatoka Szelichowa (pn)
Schelichow-Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, położona w jego północnej części, na zachód od Kamczatki;

Zatoka Tajmyrska (pn)
Taimyrgolf
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, położona u ujścia rzeki Tajmyry

Zatoka Tarencka (pn)
Golf von Tarent
  (geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim;

Zatoka Termajska (pn)
Thermaischer Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży północno-wschodniej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego;

Zatoka Tokijska (pn)
Bucht von Tokio
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu;

Zatoka Tonkińska (pn)
Golf von Tonkin
  (geografia, geograficzny) zatoka będąca częścią Morza Południowochińskiego, od zachodu ograniczona wybrzeżem Wietnamu, od północy i wschodu wybrzeżem Chin;

Zatoka Triesteńska (pn)
Golf von Triest
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej;

Zatoka Ussuryjska (pn)
Ussuribucht
  (geografia, geograficzny) zatoka stanowiąca północno-wschodnią część Zatoki Piotra Wielkiego;

Zatoka Wenecka (pn)
Golf von Venedig
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, u wybrzeży Włoch, Słowenii i Chorwacji;

Zatoka Wielorybia (pn)
Walfischbucht
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Namibii;
Bucht der Wale
  (geografia, geograficzny) zatoka w obrębie Lodowca Szelfowego Rossa na północ od Wyspy Roosevelta, u wybrzeży Antarktydy;

Zatoka Wismarska (pn)
Wismarbucht, Wismarer Bucht
  (geografia, geograficzny) zatoka będąca częścią Zatoki Meklemburskiej znajdująca się w jej południowej części;

Zatoka Wlorska (pn)
Bucht von Vlora
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Adriatyckiego u zachodnich wybrzeży Półwyspu Bałkańskiego, w południowej części Albanii

Zatoka Zachodniokoreańska (pn)
Koreabucht, Westkoreabucht
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Żółtego, u wybrzeży Korei i Chin;

Zbawiciel /zbaˈvʲiʨ̑ɛl/ (pn)
Erlöser, Seligmacher
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Zbrucz (pn)
Sbrutsch
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na zachodniej Ukrainie o długości, lewy dopływ Dniestru;

Zdziar nad Sazawą (pn)
Saar
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju Wysoczyna;

Zeja (pn)
Seja
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Amuru;

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
Zeeland
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;
Seeland
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;

Zenon /ˈzɛ̃nɔ̃n/ (pn)
Zenon
  imię męskie;

Zesłanie Ducha Świętego (pn)
Pfingsten
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
Zeus
  (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731;

Zgierz /zʲɟɛʃ/ (pn)
Zgierz
  (geografia, geograficzny) miasto w centralnej Polsce;

Zgorzelec /zɡɔˈʒɛlɛʦ̑/ (pn)
Görlitz
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Zielenogorsk (pn)
Selenogorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w rejonie kurortowym Petersburga, nad Zatoką Fińską;

Zielenogradsk (pn)
Cranz, Selenogradsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim;

Zielona Góra /ʑɛˈlɔ̃na ˈɡura/ (pn)
Grünberg in Schlesien
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Polsce, w województwie lubuskim;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
Erde, Welt
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Ziemia Święta (pn)
Heiliges Land
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;

Ziemianin /ʑɛ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
Erdbewohner
  mieszkaniec Ziemi

Ziemianka /ʑɛ̃ˈmʲjãnka/ (n)
Erdbewohnerin
  mieszkanka Ziemi

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
Simbabwe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Ziębice /ʑɛ̃mˈbʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Münsterberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim;

Zjednoczona Republika Tanzanii (pn)
Vereinigte Republik Tansania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tanzanii, państwa w Afryce

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Vereinigte Arabische Emirate
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
Vereinigtes Königreich
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zlin (pn)
Zlin
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach, na wschodnich Morawach;

Znamiensk (pn)
Snamensk
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu wiejskiego w obwodzie kaliningradzkim w Rosji, położone nad prawym brzegiem Pregoły w miejscu, gdzie wpada do niej Łyna;

Zofia /ˈzɔfʲja/ (pn)
Sophie, Sophia
  imię żeńskie;

Zoja /ˈzɔja/ (pn)
Zoe
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Zug /ʦ̑uk/ (pn)
Zug
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Szwajcarii, nad jeziorem Zug (1.3), na północny wschód od Lucerny;

Zugdidi (pn)
Sugdidi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;

Zurych (pn)
Zürich
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
Susanne
  imię żeńskie;

Zwiastowanie /ˌzvʲjastɔˈvãɲɛ/ (pn)
Verkündigung
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie powiadomienie Marii przez archanioła Gabriela o tym, że będzie matką Jezusa Chrystusa

Związek Niemiecki (pn)
Deutscher Bund
  (historia, historyczny, historycznie) konfederacja państw niemieckich i wolnych miast, utworzona na kongresie wiedeńskim w 1815 roku;

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
Sowjetunion
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
Union der Sozialistischen Sowjetrepubliken
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

Zygmunt /ˈzɨɡmũnt/ (pn)
Sigmund, Siegmund, Sigismund
  imię męskie;

Zygmuntowski (possessiveAdjective)
Sigismund -
  taki, który należy do Zygmunta

Zyrianka (pn)
Syrjanka
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji, położone na południu Niziny Kołymskiej;

Ząbkowice Śląskie /ˌzɔ̃mpkɔˈvʲiʦ̑ɛ ˈɕlɔ̃w̃sʲcɛ/ (pn)
Frankenstein
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Złatoust (pn)
Slatoust
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad rzeką Aj;

Zławieś Wielka (pn)
Groß Bösendorf
  (geografia, geograficzny) wieś i gmina w Polsce;

Złocieniec /zwɔˈʨ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (pn)
Falkenburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

a /a/ (conjunction)
und, aber
  …przeciwstawności
und
  …uzupełniania
  …wynikania

a /a/ (n)
A
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera polskiego alfabetu;

a capite /a‿ˈkapʲitɛ/
a linea
  od rozdziału lub od nowego ustępu

a cappella (adv)
a cappella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu

a kysz /a‿ˈkɨʃ/ (interjection)
weg, raus
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) uciekaj, zmykaj (w stosunku do człowieka lub innej istoty żywej)

a posteriori (adj)
a posteriori
  (logika, logiczny) o poznaniu, teorii: wywiedzione indukcyjnie z obserwacji faktów;

a posteriori (adv)
a posteriori
  (logika, logiczny) z obserwacji faktów

a priori (adv)
a priori
  uprzedzając fakty;

a psik /a‿ˈpʲɕik/ (interjection)
hatschi
  …naśladująca dźwięk wydawany podczas kichania

a sio (interjection)
hinfort, husch
  używana przy przepędzaniu z danego miejsca ptactwa

a-moll /ˈa‿mɔl/ (n)
a-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);

aa /at‿ˈakta/ (n)
Aa-Lava
  (geologia, geologiczny) typ spływającej lawy bazaltowej o chropowatej, poszarpanej powierzchni;

aak /ˈaːk/ (n)
Aak
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płasko zbudowany, jednomasztowy żaglowiec, zaokrąglony na obydwu końcach, używany do początków XX w. wyłącznie na kanałach holenderskich i Renie jako środek transportowy;

aalen (n)
Aalenium
  (geologia, geologiczny) najniższe piętro jury środkowej;
  (geologia, geologiczny) najstarszy wiek jury środkowej;

aam (n)
Ohm
  dawna niemiecka i holenderska miara objętości cieczy;

abaja /aˈbaja/ (n)
Abaya
  (krawiectwo) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich;

abaka /aˈbaka/ (n)
Abaka, Abakafaser
  (włókiennictwo) lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

abakawir /ˌabaˈkavʲir/ (n)
Abacavir
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy;

abakowanie (n)
Abbaken
  (dawniej, dawny) wytyczanie spławnej drogi na wodzie

abakus /aˈbakus/ (n)
Abacus
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
Abacus, Abakus
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;

abalienacja /ˌabalʲjɛ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Abalienation
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w starożytnym Rzymie zupełne odstąpienie własności;

abalone /ˌabaˈlɔ̃nɛ/ (n)
Abalone
  rodzaj logicznej gry planszowej;

abandon /aˈbãndɔ̃n/ (n)
Abandon
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

abarognozja (n)
Abarognose, Abarognosis
  (medycyna, medyczny) brak odczuwania ciężaru przedmiotów trzymanych w ręku;

abassi (n)
Abbasi
  srebrna moneta zdawkowa;

abaton /aˈbatɔ̃n/ (n)
Abaton
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) w Starożytnej Grecji sypialnia dla pacjentów oczekujących cudownego uzdrowienia podczas snu;
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) święte miejsce, zazwyczaj okręg sakralny lub podziemne pomieszczenie przy świątyni greckiej, do którego dostęp mieli wyłącznie kapłani;

abaz (n)
Abbasi
  (numizmatyka, numizmatyczny) srebrna moneta, dawniej funkcjonująca na terenie Chanatu Chiwy, Gruzji, Persji oraz chanatu gandżyńskiego;

abazja /aˈbazʲja/ (n)
Abasie
  (medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;

abazyński (adj)
abasisch
  odnoszący się do Abazyńczyków

abażur /aˈbaʒur/ (n)
Lampenschirm
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abchaski /apˈxasʲci/ (adj)
abchasisch, Abchasisch
  związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców

abcyksymab /ˌapʦ̑ɨˈksɨ̃map/ (n)
Abciximab
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwpłytkowy będący fragmentem Fab przeciwciała monoklonalnego przeciw receptorowi GPIIb/IIIa na powierzchni ludzkich płytek krwi;

abderycki /ˌabdɛˈrɨʦ̑ʲci/ (adj)
abderitisch
  (geografia, geograficzny) związany z Abderą, dotyczący Abdery, pochodzący z Abdery

abderyta /ˌabdɛˈrɨta/ (n)
Abderit
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Abdera w Tracji uchodzący w opinii starożytnych Greków za uosobienie głupoty, filisterstwa i kołtuństwa

abdest /ˈabdɛst/ (n)
Wudu'
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nazwa rytualnych obmywań u muzułmanów, bez których nie wolno odprawiać zwykłych pięciu modlitw dziennych;

abdominoplastyka /ˌabdɔ̃ˈmʲĩnɔˈplastɨka/ (n)
Abdominoplastik, Bauchdeckenstraffung
  (medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg kosmetyczny poprawiający wygląd brzucha poprzez skrócenie mięśni oraz usunięcie nadmiaru tłuszczu i skóry;

abdukcja /abˈdukʦ̑ʲja/ (n)
Abduktion
  (fizjologia, fizjologiczny) odchylenie kończyny od osi ciała;

abdukcyjny (adj)
Abduktion
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) związany z abdukcją

abduktor /abˈduktɔr/ (n)
Abduktor
  (anatomia, anatomiczny) mięsień odciągający kończynę od ciała;

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Abdankung, Verzicht
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykacyjny /ˌabdɨkaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
Abdankungs-, Abdikations-, Rücktritts-, abdikativ
  związany z abdykacją, dotyczący abdykacji

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
abdanken, abdizieren, abtreten, zurücktreten, verzichten, niederlegen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

abdżad /ˈabʤ̑at/ (n)
Konsonantenschrift
  (językoznawstwo, językoznawczy) ogólna nazwa pism alfabetycznych stosowanych do zapisu niektórych języków, posiadających lub stosujących tylko znaki na oznaczenie spółgłosek;

abecadło /ˌabɛˈʦ̑adwɔ/ (n)
Abc
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku
  (przenośnie, przenośnia) elementarne podstawy jakiejś dziedziny wiedzy, rzemiosła, itp.

abecedariusz /ˌabɛʦ̑ɛˈdarʲjuʃ/ (n)
Index, Register
  skorowidz

abelkowy (adj)
Kalbsleder
  (dawniej, dawny) związany z abelkiem; wykonany z abelka

abelsonit /ˌabɛlˈsɔ̃ɲit/ (n)
Abelsonit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał organiczny odkryty w 1975 roku;

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
Aberration, Abweichung
  (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;

aberracyjny /ˌabɛrːaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
aberrant, abweichend
  nieprawidłowy

abertam /aˈbɛrtãm/ (n)
Abertam
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj sera wytwarzanego z mleka owczego w Czechach;

abetalipoproteinemia /ˌabɛtalʲipɔprɔtɛ<sup>j</sup>ĩˈnɛ̃mʲja/ (n)
Abetalipoproteinämie, Akanthozytose, Bassen-Kornzweig-Syndrom
  (medycyna, medyczny) choroba genetyczna, dziedziczona autosomalnie recesywnie, spowodowana niedoborem apoB;

abidżanka /ˌabʲiˈʤ̑ãnka/ (n)
Abidjanerin
  mieszkanka Abidżanu

abidżańczyk /ˌabʲiˈʤ̑ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Abidjaner
  mieszkaniec Abidżanu

abidżański /ˌabʲiˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
Abidjaner, abidjanisch
  (geografia, geograficzny) związany z Abidżanem, dotyczący Abidżanu, pochodzący z Abidżanu

abietyna /ˌabʲjɛˈtɨ̃na/ (n)
Abietin
  (chemia, chemiczny) substancja żywiczna otrzymywana z drzew iglastych głównie z jodły

abietynowy /ˌabʲjɛtɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
Abietin-
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do abietyny, związany z abietyną

abiogeneza /ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
Abiogenese
  (biologia, biologiczny) spontaniczne powstawanie życia z materii nieożywionej;

abiogenny /ˌabʲjɔˈɡɛ̃nːɨ/ (adj)
abiogen
  (biologia, biologiczny) powodujący powstawanie niższych organizmów z substancji nieorganicznej; w odniesieniu do niższych organizmów: powstający z substancji nieorganicznej

abiotyczny /ˌabʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
abiotisch
  nieożywiony

abisobiont /ˌabʲiˈsɔbʲjɔ̃nt/ (n)
Tiefseebewohner, Tiefseelebewesen
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żyjące w strefie abisalu;

abisyński /ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci/ (adj)
abessinisch
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Abisynią ((współcześnie) Etiopia)

abiturient /ˌabʲiˈturʲjɛ̃nt/ (n)
Abiturient
  uczeń kończący szkołę średnią, przystępujący do matury;

abkracer (n)
Abkratzer
  (Górny Śląsk) (dawniej, dawny) żelazna wycieraczka do butów

ablaktacja /ˌablakˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Ablaktation
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) metoda szczepienia roślin przez złączenie rosnących obok siebie roślin;

ablatyw /abˈlatɨf/ (n)
Ablativ, Woherfall
  (gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

ablatywny (adj)
ablativisch, Ablativ
  (gramatyka) związany z przypadekiem gramatycznym ablatywem

ablutomania /ˌablutɔ̃ˈmãɲja/ (n)
Waschzwang
  (medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk;

abnegacja /ˌabnɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
Verleugnung
  (przestarzałe, przestarzały) wyrzeczenie się, rezygnacja z korzyści dla dobra innych

abnegat /abˈnɛɡat/ (n)
Entsager
  człowiek, który nie dba o swój wygląd

abolicja /ˌabɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
Abolition
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawowy, powszechny akt łaski, polegający na zakazie wszczęcia lub nakazie umorzenia postępowania karnego w stosunku do pewnych rodzajów przestępstw lub kategorii przestępców;

abolicjonista /ˌabɔlʲiʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
Abolitionist
  (historia, historyczny, historycznie) w XVIII–XIX w.: zwolennik ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej
  zwolennik abolicjonizmu, ruchu społecznego domagającego się zniesienia jakiegoś prawa

abolicjonistka (n)
Abolitionistin
  (historia, historyczny, historycznie) w XVIII–XIX w.: zwolenniczka ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej
  zwolenniczka abolicjonizmu, ruchu społecznego domagającego się zniesienia jakiegoś prawa

abolicjonistyczny (adj)
abolitionistisch
  związany z abolicjonizmem, dotyczący abolicjonizmu lub abolicjonistów

abolicjonizm /ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
Abolitionismus
  (historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;
  ruch społeczny, domagający się zniesienia jakiegoś prawa

abolicyjny (adj)
Abolition, abolitionistisch
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z abolicją, dotyczący abolicji

abonament /ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/ (n)
Abonnement
  regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism
Abonnement, Gebühr
  regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);

abonencki (adj)
Abonnenten-, Kunden-, Teilnehmer-
  związany z abonentem, osobą opłacającą abonament

abonent /aˈbɔ̃nɛ̃nt/ (n)
Abonnent
  osoba płacąca stałą opłatę, abonament;

abonentka /ˌabɔ̃ˈnɛ̃ntka/ (n)
Abonnentin
  kobieta płacąca stałą opłatę, abonament

abonować /ˌabɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
abonnieren
  korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
Abtreibung, Schwangerschaftsabbruch
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

aborcyjny /ˌabɔrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
Abtreibung
  (książkowy) związany z aborcją

abordaż /aˈbɔrdaʃ/ (n)
Enterung
  (morski) (historia, historyczny, historycznie) sposób walki morskiej polegający na zetknięciu się dwóch okrętów i prowadzeniu walki wręcz na ich pokładach w celu zdobycia wrogiego okrętu lub jego późniejszego zatopienia;

abordażowy /ˌabɔrdaˈʒɔvɨ/ (adj)
entern
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) związany z abordażem, przeznaczony do abordażu

aborygeński (adj)
Aborigine
  związany z Aborygenami, dotyczący Aborygenów
Ureinwohner, autochthon
  związany z pierwotnymi mieszkańcami danego miejsca

abrazja /abˈrazʲja/ (n)
Abrasion
  (geologia, geologiczny) ścieranie podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez wodę;

abrewiacja /ˌabrɛˈvʲjaʦ̑ʲja/ (n)
Abbreviation
  (książkowy) (termin specjalistyczny) skrót wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie, szczególnie w odniesieniu do dawnych rękopisów

abrewiatura /ˌabrɛvʲjaˈtura/ (n)
Abbreviatur
  (książkowy) system skrótów najczęściej używanych wyrażeń, stosowany w starożytności i średniowieczu;
Abbreviatur, Abkürzung
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) skrót zapisu muzycznego

abriktozaur /ˌabrʲikˈtɔzawr/ (n)
Abrictosaurus
  (paleontologia, paleontologiczny) dwunożny, roślinożerny dinozaur z rodziny heterodontozaurów, ornitopod wyglądem przypominający heterodontozaura;

abrogacja /ˌabrɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
Abrogation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uchylenie uregulowania prawnego lub wyroku

abruzyjski /ˌabruˈzɨjsʲci/ (adj)
abruzzisch
  związany z Abruzją

absces /ˈapsʦ̑ɛs/ (n)
Abszess
  (medycyna, medyczny) ropień

absencja /apˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Absenz
  nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy

absencyjny (adj)
Absenz, Abwesenheit, Fehlen
  związany z absencją, nieobecnością, dotyczący absencji, nieobecności

absolucja /ˌapsɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
Absolution
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rozgrzeszenie, zdjęcie klątwy kościelnej, odpuszczenie grzechów;

absolut /apˈsɔlut/ (n)
Absolut
  to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg;

absolutnie /ˌapsɔˈlutʲɲɛ/ (adv)
absolut, völlig
  całkowicie, niezależnie od niczego, niedopuszczając wyjątków
absolut
  (filozofia, filozoficzny) obiektywnie, niezależnie od czegoś, bezwzględnie
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) mając nieograniczoną władzę, posiadając władzę absolutną
  niekwestionowanie, niebudząc zastrzeżeń

absolutny /ˌapsɔˈlutnɨ/ (adj)
absolut
  całkowity, zupełny, bezwzględny

absolutorium /ˌapsɔluˈtɔrʲjũm/ (n)
Entlastung
  (oficjalnie) zatwierdzenie sprawozdania z działalności, zwykle finansowej;

absolutystyczny (adj)
absolutistisch
  (filozofia, filozoficzny) nacechowany absolutyzmem (doktryną filozoficzną)
absolut, absolutistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oparty na zasadach absolutyzmu (ustroju państwowego)

absolutyzacja /ˌapsɔlutɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Verabsolutierung
  traktowanie czegoś jako rzeczy absolutnej, niezmiennej, stałej, bezwzględnej

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
Absolutismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absolutyzm oświecony (n)
aufgeklärter Absolutismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ostatnia faza absolutyzmu;

absolwencki (adj)
Absolvent
  związany z absolwentami, dotyczący absolwentów; przeznaczony dla absolwentów

absolwent /apˈsɔlvɛ̃nt/ (n)
Absolvent, Schulabgänger
  osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;

absorbat /apˈsɔrbat/ (n)
Absorptiv
  (chemia, chemiczny) składnik gazowy pochłaniany przez absorbent podczas absorpcji

absorbent /apˈsɔrbɛ̃nt/ (n)
Absorbens
  (chemia, chemiczny) substancja, która pochłania wgłębnie (absorbuje) inną (absorbat)

absorber /apˈsɔrbɛr/ (n)
Absorber
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do pochłaniania niektórych składników mieszaniny gazowej przez ciecz.

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
absorbieren
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
Absorption, Aufsaugen, Aufzehrung
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
Absorption, Lichtabsorption
  (optyka, optyczny) proces pochłaniania energii fali przez ciało;

absta (n)
Drogenhunger
  (środowiskowy) u narkomanów: zespół abstynencyjny od narkotyków, głód narkotyczny

abstrahować /ˌapstraˈxɔvaʨ̑/ (v)
abstrahieren
  (filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego
  (książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś

abstrakcja /apsˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
Abstraktion
  pojęcie ogólne
  (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;

abstrakcjonistyczny /ˌapstrakʦ̑ʲjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
abstrakt, abstraktionistisch
  (sztuka) związany z abstrakcjonizmem

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
abstrakt
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Abstinenz
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

abstynencki (adj)
Abstinenz, Antialkoholiker, abstinent
  związany z abstynentami

abstynent /apsˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
Abstinenzler, Antialkoholiker, Temperenzler
  osoba nie pijąca napojów alkoholowych

absurd /ˈapsurt/ (n)
Absurdität
  nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia

absurdalność (n)
Absurdität
  cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność

absurdalny /ˌapsurˈdalnɨ/ (adj)
absurd
  nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu
  (potocznie, potoczny) ogromny

absynt /ˈapsɨ̃nt/ (n)
Absinth
  (spożywczy) nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach aromatycznych;

absyntowy (adj)
Absinth
  związany z absyntem; zawierający absynt

absztyfikant /ˌapʃtɨˈfʲikãnt/ (n)
Verehrer, Charmeur, Verführer
  (książkowy) (żartobliwie) osoba starająca się o względy kobiety; konkurent, zalotnik

abszytowy (adj)
Abschied, Entlassung, Verabschiedung
  (dawniej, dawny) zwykle (wojskowość, wojskowy) zwolniony ze służby, dotyczący zwolnienia ze służby

abugida (n)
Abugida
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet sylabiczny

abuliczny (adj)
abulisch
  (psychologia, psychologiczny) związany z abulią, dotyczący abulii

abuzabijski /ˌabuzaˈbʲijsʲci/ (adj)
abu-dhabisch
  odnoszący się do emiratu Abu Zabi
  odnoszący się do miasta Abu Zabi

acenaften /ˌaʦ̑ɛ̃ˈnaftɛ̃n/ (n)
Acenaphthen
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny

acenokumarol (n)
Acenocumarol
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K;

acetal /aˈʦ̑ɛtal/ (n)
Azetal
  (chemia, chemiczny) związek organiczny otrzymywany w wyniku działania alkoholu na aldehyd lub keton, wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym oraz w syntezie organicznej;

acetaldehyd (n)
Acetaldehyd
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
Azeton, Aceton
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetonowy (adj)
Aceton, Azeton
  (chemia, chemiczny) związany z acetonem, zawierający aceton

acetyl (n)
Acetylgruppe
  (chemia, chemiczny) rodzaj grupy funkcyjnej typu acylowego wywodzącej się z kwasu octowego;

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
Azetylen
  (chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

acetylenowy (adj)
Acetylen, Azetylen
  (chemia, chemiczny) lub (technologia, technika, techniczny) dotyczący acetylenu, zawierający acetylen, wykorzystujący acetylen do działania

acetylocholina (n)
Acetylcholin
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;

ach /ax/ (interjection)
ach, oh
  …służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie

achajski /aˈxajsʲci/ (adj)
achaiisch, achäisch
  (odrzeczownikowy) Achaja, Achaj, Achajczyk, Achajka

acheiropita (n)
Acheiropoíeton, Achiropíiton
  (plastyka) wizerunek postaci uważany za powstały w nadnaturalny, cudowny sposób;

achillesowy (adj)
Achilles
  mający związek z mitycznym Achillesem

achondryt /aˈxɔ̃ndrɨt/ (n)
Achondrit
  (geologia, geologiczny) (astronomia, astronomiczny) meteoryt kamienny składający się głównie z piroksenów i plagioklazów

achromat /axˈrɔ̃mat/ (n)
Achromat
  (optyka, optyczny) (fotografia) (fizyka, fizyczny) układ optyczny, zestaw dwóch soczewek zrobionych z gatunków szkła o różnej dyspersji połączonych razem;

achromatyczny (adj)
achromatisch
  (fizyka, fizyczny) o układzie optycznym: niedający rozczepienia na barwy widmowe

achtersztag (n)
Achterstag
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stalowa lina biegnąca od topu masztu do rufy, zapobiegająca wyginaniu się masztu do przodu;

acydofob (n)
Kalkpflanze, Kalziphyt
  (botanika, botaniczny) roślina unikająca podłoża kwaśnego;

acydoliza (n)
Acidolyse, Azidolyse
  (chemia, chemiczny) reakcja rozkładu związku chemicznego pod wpływem kwasu

acz /aʧ̑/ (conjunction)
obgleich, obschon, obwohl
  (przestarzałe, przestarzały) (książkowy) spójnik wyrażający łączność treści przeciwstawnych lub znacznie różniących się

aczkolwiek /aʧ̑ˈkɔlvʲjɛk/ (conjunction)
obwohl, obgleich, obschon
  … wprowadzający treść przeciwstawną lub znacznie się różniącą

ad hoc /ˈat ˈxɔk/ (adv)
ad hoc
  bez wcześniejszego przygotowania lub zaplanowania, często z potrzeby chwili

adadżio /aˈdaʤ̑ʲjɔ/ (n)
Adagio
  (choreografia, choreograficzny) liryczny taniec dwojga solistów, przechodzenie z pozy do pozy oraz podnoszenie tancerki przez partnera;
langsam Musikstück
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) powoli wykonywany utwór muzyczny lub jego część
langsam Satz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) powolne tempo

adamantan (n)
Adamantan
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, tricykliczny węglowodór nasycony;

adamaszek /ˌadãˈmaʃɛk/ (n)
Damast
  (włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adamaszkowy (adj)
Damast, damasten
  wykonany z adamaszku

adamowy /ˌadãˈmɔvɨ/ (adj)
Adam
  związany z biblijnym Adamem, dotyczący biblijnego Adama

adamsytowy (adj)
Adamsit
  (chemia, chemiczny) związany z adamsytem, zawierający adamsyt

adaptacyjny (adj)
adaptiv, Adaptiv-
  taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia

adapter /aˈdaptɛr/ (n)
Tonabnehmer
  (technologia, technika, techniczny) główka odtwarzająca w gramofonie elektrycznym, zastępująca membranę – wkładka gramofonowa

adaptometr (n)
Adaptometer
  (medycyna, medyczny) przyrząd okulistyczny badający zdolność przystosowywania się wzroku do ciemności;

adaptować /ˌadapˈtɔvaʨ̑/ (v)
adaptieren, angleichen, anpassen
  (biologia, biologiczny) o organizmach: przystosować się/przystosowywać się w ciągu rozwoju ewolucyjnego do zmienionych warunków środowiska
anpassen, adaptieren, angleichen
  dostosować/dostosowywać do innego użytku
überarbeiten
  dostosować/dostosowywać utwór literacki, np. do pokazania go na ekranie, na scenie

addycja (n)
Additionsreaktion, chemische Addition
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna polegająca na przyłączeniu jednej cząsteczki do drugiej, w wyniku czego powstaje tylko jeden produkt, bez produktów ubocznych;

addytywny (adj)
additiv
  związany z dodawaniem, powstający przez dodawanie

adekwatność /ˌadɛˈkfatnɔɕʨ̑/ (n)
Angemessenheit, Adäquatheit
  odpowiedniość

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
adäquat, angemessen
  dokładnie czemuś odpowiadający

adenina (n)
Adenin
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;

adenotomia (n)
Adenotomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu lub ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego;

adenozynotrójfosforan (n)
Adenosintriphosphat
  (biochemia, biochemiczny) nukleotyd adeninowy zbudowany z trzech reszt kwasu ortofosforowego, reszty adeninowej i rybozy;

adhokracja (n)
Adhokratie
  ustrój organizacyjny charakteryzująca się tymczasowością i zredukowaną do minimum strukturą formalną;

adiabatyczny (adj)
adiabatisch
  (fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem

adidas /aˈdʲidas/ (n)
Sneaker
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) but sportowy z twardą podeszwą (w szczególności wyprodukowany przez firmę Adidas) (zwykle w liczbie mnogiej)

adiutancki (adj)
Adjutant
  związany ze stanowiskiem adiutanta

administracja /ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja/ (n)
Verwaltung
  kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.
Verwaltung, Verwaltungsbehörde
  system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;
Verwaltung, Verwalten
  zarządzanie czymś, administrowanie

administracyjny /ˌadmʲĩɲistraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
administrativ, Verwaltungs
  związany z administracją i administrowaniem

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
Administrator, Verwalter
  osoba zarządzająca czymś

administratorski /ˌadmʲĩɲistraˈtɔrsʲci/ (adj)
administratorisch
  dotyczący administratora

admiralicja /ˌadmʲiraˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
Admiralität
  budynek mieszący admiralicję (1.1)
  korpus admirałów
  władze naczelne marynarki wojennej

admiralski (adj)
Admiral
  związany ze stanowiskiem admirała, należący do admirała

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
Admiral
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

admitancja (n)
Admittanz
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (n)
Adonis
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) (żartobliwie) lub (ironicznie) piękny, przystojny zwykle młody mężczyzna, przesadnie dbający o swoją urodę

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
Adoption
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adopcjanizm (n)
Adoptianismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd teologiczny według którego Jezus nie był naturalnym Synem Bożym a został usynowiony dopiero po narodzinach lub po chrzcie w Jordanie albo tuż przed śmiercią;

adopcyjny (adj)
Adoption
  związany z adopcją, dotyczący adopcji

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
adoptieren
  dokonywać / dokonać adopcji

adoracja /ˌadɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
Anbetung
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ceremonia oddawania czci Bogu lub świętym

adorant (n)
Adorant
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w sztuce sakralnej postać klęcząca u stóp Chrystusa lub Maryi w geście uwielbienia;

adorować /ˌadɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
verehren, anbeten
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oddawać cześć Bogu lub obiektom kultu religijnego
anbeten, umschwärmen
  uwielbiać kogoś, zachwycać się kimś, otaczać go uwielbieniem

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
Adrenalin
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
Adresse, Anschrift
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adres mailowy (n)
E-Mail-Adresse, Mail-Adresse, Mailadresse
  (informatyka, informatyczny) adres poczty elektronicznej

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
Empfänger, Adressat
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adresować /ˌadrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
ansprechen
  odnosić się, zwracać się do określonej osoby lub grupy
adressieren
  umieszczać adres na liście, przesyłkę

adresowy /ˌadrɛˈsɔvɨ/ (adj)
Adress
  dotyczący adresu, związany z adresem

adresówka /ˌadrɛˈsufka/ (n)
Hundemarke
  mały identyfikator z imieniem zwierzęcia domowego (psa, kota, rzadziej fretki), adresem zamieszkania i/lub numerem telefonu jego opiekuna doczepiany do obroży zwierzęcia

adret (n)
Sonnenseite f
  (geografia, geograficzny) stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego;

adriatycki (adj)
adriatisch
  dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim)

adsorpcja /atˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
Adsorption
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy;

adwekcja (n)
Advektion
  (fizyka, fizyczny) w mechanice płynów: unoszenie substancji przez przepływający płyn, tak że prędkość unoszonej substancji jest równa prędkości przepływającego płynu;
  (meteorologia, meteorologiczny) poziomy ruch mas powietrza o innych właściwościach niż powietrze uprzednio zalegające;

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
Advent
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwentowy /ˌadvɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
Advent, adventlich
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z adwentem, dotyczący adwentu, odbywający się w adwencie

adwentysta /ˌadvɛ̃nˈtɨsta/ (n)
Adventist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty

adwentystyczny (adj)
adventistisch, Adventist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z adwentystami, dotyczący adwentystów

adwersarz /adˈvɛrsaʃ/ (n)
Gegner, Opponent
  (przestarzałe, przestarzały) oponent, rywal

adwokacina (n)
Winkeladvokat
  (pogardliwie, pogardliwy) kiepski adwokat

adwokacki (adj)
Advokat, Anwalt, Rechtsanwalt, anwaltlich
  związany z adwokatem lub adwokaturą

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
Anwalt, Rechtsanwalt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;
Fürsprecher
  (przenośnie, przenośnia) rzecznik jakiejś sprawy

adwokat Boga /adˈvɔkad ˈbɔɡa/ (n)
Anwalt Gottes
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: duchowny, który podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego ma za zadanie przedstawić cechy świadczące o tym, że dana osoba powinna być błogosławionym lub kanonizowanym

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
Advocatus Diaboli, Anwalt des Teufels
  (kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze
  (przenośnie, przenośnia) ktoś podający argumenty przeciwko temu, co sam uważa za słuszne

adygejski (adj)
adygeisch
  odnoszący się do Adygei lub Adygejczyków

adygejski (n)
Adygeisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język adygejski;

adynamia /ˌadɨ̃ˈnãmʲja/ (n)
Adynamie
  (medycyna, medyczny) częściowa lub całkowita utrata sił fizycznych

adyton /aˈdɨtɔ̃n/ (n)
Adyton
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ukryta przestrzeń w sanktuarium greckim (np. w świątyni, gaju, grocie), dostępna tylko dla kapłanów i osób wybranych, które przeszły obrzęd oczyszczenia, gdzie przechowywane były świętości: posąg bóstwa, przedmioty kultu i dary dla niego, czasem mieściła się tam także wyrocznia;

adżarski (adj)
adscharisch
  związany z Adżarią lub Adżarami

adżyka (n)
Adschika
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z czerwonej papryki z dodatkiem soli, czosnku, ziół oraz orzecha włoskiego, pochodząca z kuchni kaukaskiej;

aeracja /ˌaɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
Aeration, Belüftung
  napowietrzanie;

aerobus /ˌaɛˈrɔbus/ (n)
Airbus
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny, najczęściej śmigłowiec, przewożący na małych odległościach duże ilości pasażerów;

aerodrom /ˌaɛˈrɔdrɔ̃m/ (n)
Aerodrom
  (przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste

aerodynamiczny /ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
aerodynamisch
  (fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
Aerodynamik
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

aeroenergetyka (n)
Windenergetik
  (fizyka, fizyczny) energia wiatru

aerofotograficzny (adj)
aerofotografisch, aerophotographisch
  związany z fotografią lotniczą, aerofotografią

aerofotogrametryczny (adj)
aerofotogrammetrisch, aerophotogrammetrisch
  związany z aerofotogrametrią, fotogrametrią lotniczą

aerograf (n)
Airbrush
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

aeroklubowy (adj)
Aeroclub, Aeroklub
  należący do aeroklubu; zrzeszony w aeroklubie
  związany z aeroklubem, dotyczący aeroklubu

aerologia /ˌaɛrɔˈlɔɟja/ (n)
Aerologie
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;

aerologiczny (adj)
aerologisch
  (meteorologia, meteorologiczny) związany z aerologią

aeromechaniczny (adj)
aeromechanisch
  (fizyka, fizyczny) związany z aeromechaniką, dotyczący aeromechaniki

aerometria /ˌaɛrɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
Aerometrie, Luftmessung, Aërometria, Aërometrie
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza

aeronauta /ˌaɛrɔ̃ˈnawta/ (n)
Aeronaut
  (przestarzałe, przestarzały) lotnik

aeronautyka /ˌaɛrɔ̃ˈnawtɨka/ (n)
Aeronautik
  (książkowy) lotnictwo

aeronomia /ˌaɛrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
Aeronomie
  nauka badająca właściwości fizyczne i chemiczne górnych warstw atmosfery;

aeronomiczny (adj)
aeronomisch
  (meteorologia, meteorologiczny) związany z aeronomią

aeroplan /ˌaɛˈrɔplãn/ (n)
Aeroplan
  (przestarzałe, przestarzały) samolot

aeroterapeutyczny (adj)
aerotherapeutisch
  (medycyna, medyczny) związany z aeroterapią

aerotermiczny (adj)
aerothermisch
  (fizyka, fizyczny) związany z ciepłem gazu (w szczególności powietrza)

aerotriangulacja (n)
Aerotriangulation
  (metrologia, metrologiczny) wyznaczanie współrzędnych punktów w terenie poprzez pomiar kątów na zdjęciach lotniczych

aerotropizm (n)
Aërotropismus
  (biologia, biologiczny) wzrost organizmu w kierunku źródła tlenu lub w przeciwną stronę

aerotyczny (adj)
aerotisch
  nie zawierający erotyki, niezmysłowy

aerozolowy (adj)
Spray, Sprüh
  mający formę aerozolu

aerożel /ˌaɛˈrɔʒɛl/ (n)
Aerogel
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;

afabularny (adj)
nichterzählend
  taki, który nie ma fabuły

afatyczny (adj)
aphasisch
  (medycyna, medyczny) związany z afazją; cierpiący na afazję

afatyk /aˈfatɨk/ (n)
Aphatiker
  (medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na afazję

afazja /aˈfazʲja/ (n)
Aphasie
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afekcja /aˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
Gunst, Zuneigung
  (dawniej, dawny) afekt, skłonność ku komu lub czemu
Affektion, Erregung
  (dawniej, dawny) rozdrażnienie, nadpobudliwość

afekt /ˈafɛkt/ (n)
Affekt
  (psychologia, psychologiczny) wszelkie poruszenie lub wzruszenie umysłu

afektacja /ˌafɛkˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Affektiertheit, Ziererei
  przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany

afektowany /ˌafɛktɔˈvãnɨ/ (adj)
affektiert
  przesadny, sztuczny

afektować /ˌafɛkˈtɔvaʨ̑/ (v)
affektieren
  przesadzać, żądać, pragnąć

afektowny /ˌafɛkˈtɔvnɨ/ (adj)
affektvoll
  uczuciowy

afera /aˈfɛra/ (n)
Affäre
  wydarzenie, które wywołało skandal;

aferalny (adj)
skandalös
  związany z aferami, uczestniczący w aferach, mający znamiona afery

afereza /ˌafɛˈrɛza/ (n)
Aphärese, Aphäresis
  (językoznawstwo, językoznawczy) zanik głoski lub głosek w wyrazie;

aferotwórczy (adj)
skandalträchtig
  powodujący, sprzyjający powstawaniu afery

aferzysta /ˌafɛˈʒɨsta/ (n)
Hochstapler, Spekulant
  człowiek biorący udział w aferach kryminalnych

aferzystka /ˌafɛˈʒɨstka/ (n)
Hochstaplerin
  kobieta zamieszana w aferę kryminalną

afganistański /ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci/ (adj)
afghanisch
  odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie)

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
afghanisch
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu

afiks /ˈafʲiks/ (n)
Affix
  (gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;

afiliacja /ˌafʲiˈlʲjaʦ̑ʲja/ (n)
Affiliation
  przyjęcie osoby lub organizacji do działającego już stowarzyszenia

afirmacja /ˌafʲirˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Affirmation
  potwierdzenie, utwierdzenie, akceptacja

afisz /ˈafʲiʃ/ (n)
Plakat
  (poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej

afiszowy (adj)
Affiche, Aushang, Plakat
  związany z afiszem; taki jak na afiszach

aforyzm /aˈfɔrɨsm̥/ (n)
Aphorismus
  zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;

afrikaans (n)
Afrikaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język afrykanerski

afro /ˈafrɔ/ (n)
Afro, Afro-Look, Afrolook
  rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afroamerykański (adj)
afroamerikanisch
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrodyzjak /ˌafrɔˈdɨzʲjak/ (n)
Aphrodisiakum
  (medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

afrodyzjakalny (adj)
aphrodisisch
  (medycyna, medyczny) związany z afrodyzjakiem; mający działanie afrodyzjaku; pobudzający

afront /ˈafrɔ̃nt/ (n)
Affront
  zniewaga, lekceważące zachowanie

afrykanerski /ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/ (n)
Afrikaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

afrykanistka (n)
Afrikanistin
  znawczyni, badaczka języków, kultury i historii Afryki

afrykanizacja (n)
Afrikanisierung
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przejmowania przez rdzennych Afrykanów kontroli nad niektórymi obszarami Afryki i wypierania z nich białych
  nadawanie lub przywracanie czemuś afrykańskiego charakteru lub właściwości

afrykanizować (v)
afrikanisieren
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać afrykańskość, przymuszać kogoś do zostania Afrykaninem, zmieniać coś na afrykańskie

afrykata (n)
Affrikate
  (językoznawstwo, językoznawczy) spółgłoska zwarto-szczelinowa;

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
afrikanisch
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agamia /aˈɡãmʲja/ (n)
Agamie
  (biologia, biologiczny) rozmnażanie bezpłciowe
Agamie, Ehelosigkeit
  bezżeństwo, stan wolny

agarowy (adj)
Agar
  związany z agarem, dotyczący agaru

agat /ˈaɡat/ (n)
Achat
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

agatowy (adj)
Achat, achaten
  związany z agatem, dotyczący agatu, wykonany z agatu, zawierający agat

agawa sizalowa (n)
Sisal-Agave
  (botanika, botaniczny) Agave sisalana, gatunek rośliny należącej do rodziny agawowatych;

ageizm (n)
Altersdiskriminierung
  (socjologia, socjologiczny) niechęć, prześladowanie lub dyskryminacja kogoś z powodu jego wieku;

agencja /aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Agentur
  firma świadcząca różne usługi

agencja reklamowa (n)
Werbeagentur
  (ekonomia, ekonomiczny) firma zajmująca się reklamą;

agenda /aˈɡɛ̃nda/ (n)
Zweigstelle
  filia urzędu lub instytucji
Agenda, Merkbuch
  terminarz
Agenda
  ustalony plan jakiegoś spotkania

agent /ˈaɡɛ̃nt/ (n)
Agent
  pracownik wywiadu
  tajny pracownik policji lub służb specjalnych
  przedstawiciel jakiejś firmy

agitacja /ˌaɟiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Agitation
  działalność prowadząca do zjednania zwolenników dla pewnej sprawy, idei, poglądów; propagowanie haseł albo ideologii;

agitator /ˌaɟiˈtatɔr/ (n)
Agitator
  osoba prowadząca agitację

agitatorski (adj)
agitatorisch
  związany z agitatorem, dotyczący agitatora

agitować /ˌaɟiˈtɔvaʨ̑/ (v)
agitieren
  zjednywać zwolenników dla jakiejś sprawy, idei

aglomeracyjny (adj)
Agglomeration
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) związany z aglomeracją, dotyczący aglomeracji
Agglomeration, Ballung
  (urbanistyka, urbanistyczny) związany z aglomeracją, dotyczący aglomeracji
Agglomeration, Anhäufung, Zusammenballung
  związany z aglomeracją, gromadzeniem czegoś

aglutynacyjny (adj)
agglutinierend
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany

agnacki (adj)
agnatisch
  od: agnat

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
Agnostizismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
Agnostiker
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agogika (n)
Agogik
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielkie odchylenia i zmiany w tempie i rytmie wykonywanego utworu muzycznego, uzasadnione interpretacją muzyczną wykonawcy

agonalny (adj)
agonal
  związany z agonią, stanem poprzedzającym zgon

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
Agonie
  stan bezpośrednio poprzedzający zgon;

agonistyka (n)
agonistik
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: współzawodnictwo w agonach

agora /aˈɡɔra/ (n)
Agora
  (historia, historyczny, historycznie) (urbanistyka, urbanistyczny) główny plac greckiego miasta-państwa;

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
Platzangst, Agoraphobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agradacja (n)
Akkumulation
  (geologia, geologiczny) stopniowe wyrównywanie dna doliny lub innej wklęsłej formy terenu wskutek gromadzenia się osadów rzecznych

agrafa /aˈɡrafa/ (n)
Agraffe
  (architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w formie klamry spinający element konstrukcyjny;
  ozdobna zapinka służąca do spinania części ubrania lub jako broszka
Sichercheitsnadel
  duża agrafka

agrafka /aˈɡrafka/ (n)
Sicherheitsnadel
  rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

agramatyczny (adj)
agrammatisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) pozbawiony związków gramatycznych

agramatyzm (n)
Agrammatismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) (medycyna, medyczny) rodzaj afazji, niezdolność do prawidłowego łączenia wyrazów w zdania;

agranulocytoza (n)
Agranulozytose
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na gwałtownym zmniejszeniu liczby granulocytów, zwłaszcza neutrofili, we krwi;

agrarny /aˈɡrarnɨ/ (adj)
agrarisch
  rolniczy, rolny

agrarystyczny (adj)
agraristisch
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z agraryzmem

agregat /aˈɡrɛɡat/ (n)
Aggregat
  (technologia, technika, techniczny) zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze

agresor /aˈɡrɛsɔr/ (n)
Aggressor
  ktoś, kto dopuszcza się agresji
  państwo działające lub posługujące się metodami agresji

agresorski (adj)
агрессорский
  dotyczący agresora lub agresorów; będący agresorem, napastnikiem

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
Stachelbeerstrauch, Stachelbeere
  (botanika, botaniczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody;
Stachelbeere
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)

agresywność (n)
Aggressivität
  cecha tego, co agresywne; cecha tych, którzy są agresywni

agresywny /ˌaɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
aggressiv
  zachowujący się wrogo, napastliwie

agreściak (n)
Stachelbeerspanner
  (zoologia, zoologiczny) Abraxas grossulariata, owad łuskoskrzydły z rodziny miernikowcowatych;

agrobiologia (n)
Agrobiologie, Agrarbiologie
  nauka o ogólnych prawach biologicznych stanowiących podstawę uprawy roślin i hodowli zwierząt;

agrobiologiczny (adj)
agrobiologisch
  (rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) związany z agrobiologią lub agrobiologami

agrochemia (n)
Agrochemie
  (chemia, chemiczny) dział chemii powiązany z rolnictwem, bada działanie substancji na środowisko naturalne, szukając sposobów na zwiększenie plonów i poprawę jakości produktów rolnych;

agrochemiczny (adj)
agrochemisch
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) związany z agrochemią

agrofizyczny (adj)
agrophysikalisch
  (rolnictwo, rolniczy) dotyczący agrofizyki

agrofizyka (n)
Agrikulturphysik, Agrophysik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza agronomii i fizyki, której obiektem badawczym jest ekosystem ukształtowany poprzez działalność człowieka, badany i opisywany metodami nauk ścisłych – w szczególności fizyki;

agrometeorologiczny (adj)
agrarmeteorologisch
  (rolnictwo, rolniczy) (meteorologia, meteorologiczny) związany z agrometeorologią

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
Agronomie, Agrarwissenschaft
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

agrotechniczny (adj)
agrartechnisch, agrotechnisch
  (rolnictwo, rolniczy) związany z agrotechniką, dotyczący agrotechniki

agroturystyczny /ˌaɡrɔturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
agrotouristisch, landtouristisch
  związany z agroturystyką, dotyczący agroturystyki

aguti /aˈɡutʲi/ (n)
Aguti
  (zoologia, zoologiczny) Dasyprocta, roślinożerny gryzoń południowoamerykański, introdukowany również w Indiach;

aha /ˈaxa/ (interjection)
aha, ah, ach so
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
ach, ah
  …wyrażenie przypomnienia

ahistoryczny (adj)
ahistorisch
  pokazujący wydarzenia historyczne bez kontekstu, bez działania czynników historycznych

ahoj /aˈxɔj/ (interjection)
ahoi
  pozdrowienie, zawołanie, okrzyk mający zwrócić uwagę; słowo używane zwykle wśród marynarzy i żeglarzy

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
Aikido
  japońska sztuka samoobrony;

aikoniczny (adj)
anikonisch
  (sztuka) niezawierający przedstawień istot żywych, ze względu na zakaz religijny

ailurofobia /ˌajlurɔˈfɔbʲja/ (n)
Ailurophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed kotami;

ais (n)
Ais
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a podwyższony o półton;

ais-moll (n)
ais-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku ais (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

aisis /ˈajsʲis/ (n)
Aisis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a podwyższony o cały ton;

ajerkoniak /ˌajɛrˈkɔ̃ɲak/ (n)
Eierkognak, Eierlikör
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) likier ze spirytusu, żółtek, cukru i wanilii;

ajmak (n)
Aimag
  (administracja) jednostka administracyjna w Górnym Ałtaju, w Buriato-Mongolii i w Mongolii;

ajnsztajn /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
Einstein
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jednostka liczności fotonów, stosowana w fotochemii;

ajran (n)
Ayran
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;

ajurweda /ˌajurˈvɛda/ (n)
Ayurveda
  (medycyna, medyczny) (starożytność) system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności

ajurwedyczny (adj)
ayurvedisch, ayurwedisch
  (medycyna, medyczny) związany z ajurwedą, zgodny z zasadami ajurwedy

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Akazie
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

akademia /ˌakaˈdɛ̃mʲja/ (n)
Akademie
  (edukacja, edukacyjny) szkoła wyższa;
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) instytucja, towarzystwo naukowe

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
Hochschul, Studenten, akademisch
  (edukacja, edukacyjny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
theoretisch
  taki, który jest teoretyczny; nie jest praktyczny

akademik /ˌakaˈdɛ̃mʲik/ (n)
Studentenheim
  (studencki) dom akademicki;

akadiański /ˌakaˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
akadisch
  odnoszący się do Akadii

akadyjski (adj)
akkadisch
  dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego

akadyjski (n)
Akkadisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;

akalkulia /ˌakalˈkulʲja/ (n)
Akalkulie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie zdolności procesów liczenia;

akantyt (n)
Akanthit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczków, jednoskośna odmiana argentytu ;

akapit /aˈkapʲit/ (n)
Absatz
  fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;

akatyst /aˈkatɨst/ (n)
Hymnos Akathistos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj hymnu liturgicznego ku czci Chrystusa lub świętych, spotykany zwłaszcza w wielkopostnej tradycji chrześcijaństwa wschodniego, śpiewany na stojąco podczas szczególnych nabożeństw;

akceleracyjny (adj)
Akzeleration, Beschleunigung
  związany z przyspieszeniem lub przyspieszaniem, akceleracją; służący do przyspieszania

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
Betonung, Akzent
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;
Akzent
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wyraźniejsze, silniejsze podkreślenie jakiegoś dźwięku lub współbrzmienia;

akceptacja /ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Akzeptanz
  wyrażenie zgody

akceptant (n)
Akzeptant
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba przyjmująca na siebie zobowiązanie zapłacenia w określonym terminie i miejscu wymienionej w wekslu sumy;

akceptor (n)
Akzeptor
  (chemia, chemiczny) cząsteczka, pojedynczy atom lub jon, który przyjmuje elektron, proton, grupę funkcyjną lub określony jon od innych cząsteczek w trakcie reakcji chemicznej;

akceptować /ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑/ (v)
akzeptieren
  aprobować coś

akcesorium (n)
Zubehör, Accessoire
  (urzędowy) (handel, handlowy) drobny przedmiot stanowiący dodatkowe wyposażenie

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
Aktie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

akcja na okaziciela /ˈakʦ̑ʲja ˌna‿ɔkaʑiˈʨ̑ɛla/ (n)
Inhaberaktie
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj akcji, na której nie ma oznaczonego właściciela – przeciwieństwo akcji imiennej;

akcyza /akˈʦ̑ɨza/ (n)
Akzise
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;

akcyzowy /ˌakʦ̑ɨˈzɔvɨ/ (adj)
Akzise, Verbrauchsteuer
  dotyczący akcyzy

akebia (n)
Akebie
  (botanika, botaniczny) Akebia, rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny krępieniowatych;

akebia pięciolistkowa (n)
Schokoladenwein
  (botanika, botaniczny) Akebia quinata, gatunek pnącza z rodziny krępieniowatych;

aklamacja /ˌaklãˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Akklamation
  jednogłośny wybór, uznanie czegoś

aklamacyjny (adj)
Akklamation
  związany z aklamacją, dotyczący aklamacji, wyrażony przez aklamację

aklimatyzacja (n)
Akklimatisation
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmów roślinnych i zwierzęcych do nowego środowiska;

aklimatyzacyjny (adj)
Akklimatisation
  (biologia, biologiczny) związany z aklimatyzacją, dotyczący aklimatyzacji

aklimatyzować (v)
akklimatisieren
  (biologia, biologiczny) przystosowywać organizm do odmiennych warunków otoczenia

akmeizm (n)
Akmeismus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;

akolada (n)
Akkolade
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (drukarstwo, drukarski) pionowa linia lub klamra łącząca pięciolinie, na których notuje się partie instrumentów lub głosów jednego utworu wykonywane jednocześnie;

akolita /ˌakɔˈlʲita/ (n)
Akolyth
  (kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akomodacja /ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja/ (n)
Anpassung, Akkommodation
  (medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia
Akkommodation, Unterkunft
  dostosowanie warunków oferty zakwaterowania
Akkommodation
  przystosowanie sposobów katechizacji misyjnej do warunków życia ludności nauczanej

akomodacyjny (adj)
Akkommodation
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) zdolny do akomodacji, przystosowania się; polegający na akomodacji, przystosowaniu się

akompaniament /ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/ (n)
Begleitung
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;

akompaniator /ˌakɔ̃mpãˈɲatɔr/ (n)
Begleiter
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca akompaniamentu

akompaniować /ˌakɔ̃mpãˈɲɔvaʨ̑/ (v)
begleiten, akkompagnieren
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło

akonit /aˈkɔ̃ɲit/ (n)
Akonit
  (botanika, botaniczny) (zobacz) tojad

akonityna (n)
Aconitin, Akonitin
  (biochemia, biochemiczny) bardzo silnie trujący związek chemiczny z grupy alkaloidów, występujący głównie w bulwach i liściach tojadu;

akonto /aˈkɔ̃ntɔ/ (n)
Akonto, Akontozahlung, Vorschuss
  (ekonomia, ekonomiczny) zadatek na spłatę z tytułu należności

akord /ˈakɔrt/ (n)
Akkord
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
Akkordeon, Ziehharmonika
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akordeonista /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista/ (n)
Akkordeonist, Akkordeonspieler
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie

akordeonistka /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲistka/ (n)
Akkordeonistin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, dziewczyna grająca na akordeonie

akordeonowy (adj)
Akkordeon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący akordeonu, związany z akordeonem

akordowy (adj)
Akkord
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z pracą na akord (systemem pracy w którym wynagrodzenie zależy od ilości wykonanej pracy)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z akordami

akr /akr̥/ (n)
Acker, Acre
  anglosaska jednostka powierzchni gruntów, równa ok. 4047 m2;

akredytacja (n)
Akkreditierung
  oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

akredytacyjny (adj)
Akkreditierung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) związany z akredytacją, dotyczący akredytacji

akredytować (v)
akkreditieren
  udzielać akredytacji

akredytywa (n)
Akkreditiv
  (ekonomia, ekonomiczny) forma bezgotówkowych rozliczeń krajowych i zagranicznych realizowanych za pośrednictwem banku, wykorzystywana przy zawieraniu transakcji, którym towarzyszą różne zwiększone ryzyka;

akrobatka (n)
Akrobatin
  kobieta, która wykonuje akrobacje sportowe lub cyrkowe

akrobatyczny (adj)
akrobatisch
  związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
Akrophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akroleina (n)
Acrolein, Akrolein
  (chemia, chemiczny) trująca, drażniąca ciecz, najprostszy aldehyd nienasycony;

akrolit /aˈkrɔlʲit/ (n)
Akrolith
  (sztuka) (starożytność) w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów;

akromegalia (n)
Akromegalie
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

akromonogram (n)
Akromonogramm
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór wierszowany, w którym każdy kolejny wers zaczyna się od litery kończącej wers poprzedni;

akronim /aˈkrɔ̃ɲĩm/ (n)
Akronym
  (językoznawstwo, językoznawczy) skrótowiec;

akropol /aˈkrɔpɔl/ (n)
Akropolis
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu, górne miasto

akrostych (n)
Akrostichon
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór wierszowany, w którym początkowe litery lub słowa wersów albo zwrotek tworzą wyraz bądź zdanie;

akrybia (n)
Akribie
  dokładność, sumienność w wykonaniu, w szczególności w odniesieniu do prac filologicznych

akrylowy (adj)
Acryl
  (chemia, chemiczny) zawierający akryl, wykonany z akrylu

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
Samt
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksamitka /ˌaksãˈmʲitka/ (n)
Studentenblume, Tagetes, Samtblume
  (botanika, botaniczny) Tagetes, kwitnąca roślina ozdobna;
Samtband
  wstążeczka z aksamitu, najczęściej noszona pod szyją;

aksjologiczny (adj)
axiologisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z aksjologią, dotyczący aksjologii

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
Axiom, Prinzip
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;
Axiom
  (przenośnie, przenośnia) uznana prawda

akson /ˈaksɔ̃n/ (n)
Axon
  (biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;

aksonometria /ˌaksɔ̃nɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
Axonometrie
  rodzaj rzutu równoległego, odwzorowanie przestrzeni na płaszczyznę z wykorzystaniem prostokątnego układu osi

aksonometryczny (adj)
axonometrisch
  (matematyka, matematyczny) (geometria) związany z aksonometrią, dotyczący aksonometrii

aksynit /aˈksɨ̃ɲit/ (n)
Axinit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

akt /akt/ (n)
Akt
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
  (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
  (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument
Tat
  czyn, działanie

akt oskarżenia (n)
Anklageschrift
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pismo procesowe oskarżyciela zawierające żądanie ukarania przez sąd sprawcy czynu zabronionego;

akt płciowy (n)
Geschlechtsakt, Zeugungsakt
  (książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) odbywanie stosunku seksualnego

akt strzelisty (n)
Stoßgebet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: krótka żarliwa modlitwa, pobożne westchnienie;

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
Geburtsurkunde, Geburtsschein
  akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

akta /ˈakta/ (n)
Akten
  zbiór dokumentów lub ksiąg zawierających zapisy urzędowe

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
Schauspieler, Akteur
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
Schauspielerin
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktorski (adj)
Darsteller, Schauspiel, darstellerisch Schauspieler, schauspielerisch
  dotyczący aktorów lub aktorstwa

aktualizacja /ˌaktu<sup>w</sup>alʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Aktualisierung
  czynienie czegoś aktualnym, uwspółcześnienie, modernizacja

aktualizować (v)
aktualisieren
  czynić aktualnym

aktualny /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
aktuell
  dotyczący teraźniejszości

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
Actinium
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktynometryczny (adj)
aktinometrisch
  (fizyka, fizyczny) związany z aktynometrią lub aktynometrem, dotyczący aktynometrii lub aktynometru

aktywa (n)
Aktivum
  (księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywista /ˌaktɨˈvʲista/ (n)
Aktivist
  bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań

aktywistka /ˌaktɨˈvʲistka/ (n)
Aktivistin
  forma żeńska od: aktywista

aktywizm (n)
Aktivität
  czynna postawa; bycie aktywnym

aktywnie (adv)
aktiv
  w sposób aktywny

aktywność /akˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
Aktivität
  działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

aktywny /akˈtɨvnɨ/ (adj)
aktiv
  (chemia, chemiczny) zdolny do reakcji chemicznej lub przyspieszający ją
aktiv, tätig
  biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający

aktywować /ˌaktɨˈvɔvaʨ̑/ (v)
aktivieren
  sprawiać, że coś staje się aktywne

akumulacja (n)
Akkumulation, Anhäufung
  (książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś

akumulacyjny (adj)
Akkumulation Akkumulation
  (geologia, geologiczny) związany z akumulacją

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
Akkumulator, Akku
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

akumulator samochodowy /ˌakũmuˈlatɔr ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ/ (n)
Autobatterie
  (motoryzacja) (zobacz) [[akumulator, samochodowy]]

akumulatorek /ˌakũmulaˈtɔrɛk/ (n)
Akku
  (technologia, technika, techniczny) bateria, którą można ponownie naładować

akumulatorowy (adj)
Akku, Akkumulator
  (technologia, technika, techniczny) związany z akumulatorem; wykorzystujący akumulator do zasilania

akumulować (v)
akkumulieren
  dokonywać akumulacji
sich akkumulieren
  być akumulowanym

akupresura /ˌakuprɛˈsura/ (n)
Akupressur
  (medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
Akupunktur
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akuratność (n)
Akkuratesse
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest akuratne; cecha tych, którzy są akuratni

akustyka (n)
Akustik
  (fizyka, fizyczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach

akuszeria /ˌakuˈʃɛrʲja/ (n)
Geburtshilfe, Wöchnerinnenstation
  (dawniej, dawny) określenie położnictwa

akuszerka /ˌakuˈʃɛrka/ (n)
Hebamme
  (przestarzałe, przestarzały) położna;

akut /ˈakut/ (n)
Akut
  (fonetyka, fonetyczny) akcent ostry;

akwakultura /ˌakfakulˈtura/ (n)
Aquakultur
  (ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
Aquamarin
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;
  (jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień szlachetny

akwarelista (n)
Aquarellist
  (sztuka) malarz malujący obrazy farbami akwarelowymi

akwariowy /ˌakfaˈrʲjɔvɨ/ (adj)
Aquarien
  związany z akwarium, dotyczący hodowli w akwarium

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
Aquarium
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwarysta (n)
Aquarist
  (książkowy) hodowca zwierząt i roślin akwariowych

akwarystyczny (adj)
Aquaristik-, aquaristisch
  związany z akwarystyką, dotyczący akwarystyki

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
Aquädukt
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

akwitański /ˌakfʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
aquitanisch
  dotyczący Akwitanii, związany z Akwitanią, pochodzący z Akwitanii

akwizgranka (n)
Aachenerin
  mieszkanka Akwizgranu

akwizgrańczyk (n)
Aachener
  mieszkaniec Akwizgranu; ktoś pochodzący z Akwizgranu

akwizgrański (adj)
Aachener
  związany z Akwizgranem, pochodzący z Akwizgranu

akwizycja (n)
Akquisition
  (handel, handlowy) pozyskiwanie klientów, zbieranie zamówień w imieniu danej firmy

akwizytor /ˌakfʲiˈzɨtɔr/ (n)
Akquisiteur
  osoba trudniąca się akwizycją

alabastron (n)
Alabastron
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) niewielki flakonik na wonności

alabastrowy /ˌalabaˈstrɔvɨ/ (adj)
alabastern, Alabaster
  dotyczący alabastru, zrobiony z alabastru
alabastern
  (książkowy) przypominający alabaster barwą, gładkością i delikatnością

alanina /ˌalãˈɲĩna/ (n)
Alanin
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
Alarm
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem

alarmować (v)
alarmieren, beunruhigen
  wywoływać niepokój
alarmieren
  zawiadamiać o niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej szybkiego działania

alarmowy (adj)
Alarm-
  dający sygnał o grożącym niebezpieczeństwie

alasz /ˈalaʃ/ (n)
Allasch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy, klarowny likier kminkowy koloru żółtego;

alba /ˈalba/ (n)
Albe
  długa biała szata liturgiczna księży katolickich;

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
Albatros
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
albanisch, Albanisch
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
Albedo
  (fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
  biała część skórki w owocach cytrusowych

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
Albino
  (medycyna, medyczny) człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albit /ˈalbʲit/ (n)
Albit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
oder, entweder oder
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album /ˈalbũm/ (n)
Bildband
  (drukarstwo, drukarski) wydawnictwo o charakterze ilustracyjnym, z niewielką ilością tekstu objaśniającego
Album
  zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD);

albuminowy (adj)
Albumin-
  związany z albuminą, dotyczący albuminy

albumowy /ˌalbũˈmɔvɨ/ (adj)
Album, Musikalbum, Poesiealbum, Sammelalbum
  związany z albumem, dotyczący albumu

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
Alchemie, Alchimie
  przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;

alchemiczny (adj)
alchimistisch
  dotyczący alchemii

alchemik /alˈxɛ̃mʲik/ (n)
Alchimist
  osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu

aldehyd /alˈdɛxɨt/ (n)
Aldehyd
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

aldehyd octowy (n)
Acetaldehyd
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

aldryna (n)
Aldrin
  (chemia, chemiczny) toksyczny związek chloroorganiczny o wzorze sumarycznym C12H8Cl6, trwały w środowisku, używany, zwłaszcza dawniej, jako insektycyd;

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
aber, sondern
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego
sondern
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy podkreślamy, że jedno stwierdzenie nie jest prawdziwe, a drugie jest

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (n)
Ale
  (spożywczy) gatunek piwa górnej fermentacji przygotowywanego z udziałem specjalnych drożdży;

ale jaja (interjection)
das ist ja ein Ding das ist ja 'n Ding, mein lieber Mann
  wyrażająca zaskoczenie

aleatoryczny (adj)
aleatorisch
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z aleatoryzmem, dotyczący aleatoryzmu, zbudowany na zasadach aleatoryzmu

alegoreza /ˌalɛɡɔˈrɛza/ (n)
Allegorese
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dwustopniowy sposób interpretacji znaków polegający na odczytywaniu najpierw znaczenia dosłownego, a później głębszego;

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
Allegorie, Sinnbild
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

alegoryczny /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
allegorisch, sinnbildlich
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny

alegoryzm (n)
Allegorismus
  (sztuka) tendencja w sztuce stosująca alegorię jako najważniejszy środek przekazu;

aleja /aˈlɛja/ (n)
Allee, Boulevard
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

alejowy (adj)
Allee
  związany z aleją; mający formę alei

aleksandryjczyk /ˌalɛksãnˈdrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Alexandriner
  mieszkaniec Aleksandrii (miasta w Egipcie)

aleksandryjka /ˌalɛksãnˈdrɨjka/ (n)
Alexandrinerin
  mieszkanka Aleksandrii (miasta w Egipcie)

aleksandryjski /ˌalɛksãnˈdrɨjsʲci/ (adj)
alexandrinisch
  dotyczący Aleksandrii (miasta w Egipcie)

aleksandryt (n)
Alexandrit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

aleksytymia (n)
Alexithymie
  (psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;

alemański (n)
Alemannisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
Allergen
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
Allergie
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergik /aˈlɛrʲɟik/ (n)
Allergiker
  osoba uczulona na działanie alergenów

alergolog /ˌalɛrˈɡɔlɔk/ (n)
Allergologe
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób alergicznych
Allergologin
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka alergologii

alergologia /ˌalɛrɡɔˈlɔɟja/ (n)
Allergologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;

alfa /ˈalfa/ (n)
Alpha
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

alfa i omega /ˈalfa ˌi‿ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
Alpha und Omega
  (przenośnie, przenośnia) początek i koniec

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
Alphabet
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfabet Braille'a (n)
Brailleschrift
  alfabet zbudowany z wypukłości, przeznaczony dla niewidomych;

alfabet Morse'a (n)
Morsealphabet
  (marynarka) (telekomunikacja) kod, w którym znakom odpowiadają sygnały świetlne lub kombinacje kropek i kresek;

alfabeta /ˌalfaˈbɛta/ (n)
Alphabet
  (dawniej, dawny) (żartobliwie) (ironicznie) człowiek prawie niepiśmienny, znający tylko alfabet

alfabetycznie /ˌalfabɛˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
alphabetisch, abecelich
  w sposób alfabetyczny, zgodnie z kolejnością liter w alfabecie

alfabetyczny /ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
alphabetisch
  ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie

alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (n)
Zuhälter
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) mężczyzna żyjący z cudzej prostytucji, zabierający prostytutce część jej dochodu w zamian za ochronę

algawski (adj)
Allgäuer
  związany z krainą Allgäu w południowych Niemczech;

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
Algebra
  jeden z działów matematyki;

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
algerisch
  odnoszący się do państwa Algieria

algolagnia /ˌalɡɔˈlaɟɲja/ (n)
algolagnie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na osiąganiu satysfakcji poprzez zadawanie bólu i cierpienia sobie lub innej osobie;

algologia /ˌalɡɔˈlɔɟja/ (n)
Algologie
  (botanika, botaniczny) nauka o glonach
Algesiologie
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się badaniem i leczeniem bólu

algonkiński (n)
Algonkin
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany przez niewielką grupę rdzennych mieszkańców Kanady;

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
Algorithmus
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

alians /ˈalʲjãw̃s/ (n)
Allianz
  przymierze między państwami

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
Alibi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
Alligator
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

alija (n)
Alija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) migracja Żydów do Palestyny, a po 1948 roku do współczesnego Izraela;

alimentacyjny (adj)
Unterhalt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z alimentami

alimenty /ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ/ (n)
Alimente
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;

alizaryna /ˌalʲizaˈrɨ̃na/ (n)
Alizarin
  (chemia, chemiczny) cenny, czerwony barwnik zaprawowy stosowany w analizie chemicznej;

alka /ˈalka/ (n)
Tordalk
  (ornitologia, ornitologiczny) Alca torda, ptak morski gnieżdżący się na wybrzeżach Atlantyku;

alkaliczność /ˌalkaˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Alkalinität
  (chemia, chemiczny) (biochemia, biochemiczny) (zobacz) zasadowość

alkaliczny (adj)
alkalisch
  (chemia, chemiczny) dotyczący alkaliów

alkalizować /ˌalkalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
alkalisieren
  (chemia, chemiczny) dodawać zasady, zmieniać odczyn na zasadowy

alken /ˈalkɛ̃n/ (n)
Alken
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alki /ˈalʲci/ (n)
Alkenvögel
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcidae, rodzina ptaków morskich z rzędu siewkowców, zamieszkujących wyłącznie półkulę północną;

alkilować (v)
alkylieren
  (chemia, chemiczny) przyłączać grupę alkilową do związku organicznego

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
Alkohol, Weingeist
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
  (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkohol etylowy (n)
Äthylalkohol
  (biochemia, biochemiczny) popularny związek organiczny z grupy alkoholi pod postacią bezbarwnej cieczy o piekącym smaku, wykorzystywany w różnych gałęziach przemysłu; składnik napojów alkoholowych

alkoholiczka /ˌalkɔxɔˈlʲiʧ̑ka/ (n)
Alkoholikerin
  kobieta, która cierpi na alkoholizm

alkoholiczny (adj)
Alkohol
  wywołany alkoholem
Alkoholiker
  związany z alkoholikiem lub alkoholizmem, taki jak u alkoholika

alkoholik /ˌalkɔˈxɔlʲik/ (n)
Alkoholiker
  osoba, która cierpi na alkoholizm

alkoholiza (n)
Alkoholyse
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna podwójnej wymiany, zachodząca między alkoholem a innym związkiem organicznym, najczęściej estrem

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
Alkoholismus
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

alkoholowy /ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alkoholisch
  zawierający alkohol; związany z alkoholem

alkomat (n)
Alkoholtester, Blasrohr
  urządzenie służące do określania ilościowej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu;

alkowa /alˈkɔva/ (n)
Alkoven
  (przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej

all inclusive (adj)
all-inclu­sive
  (turystyka, turystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) o usłudze turystycznej, która ma wszystko wliczone w podaną cenę – posiłki, wycieczki, atrakcje itp.;

allatyw (n)
Allativ
  (gramatyka) przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przemieszczanie się desygnatu w kierunku do i do wewnątrz pewnego określonego obiektu;

allel /ˈalːɛl/ (n)
Allel
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
halleluja, Halleluja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

allomorf /alˈːɔ̃mɔrf/ (n)
Allomorph
  (językoznawstwo, językoznawczy) wariant morfemu

allopurinol /ˌalːɔpuˈrʲĩnɔl/ (n)
Allopurinol
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) lek, inhibitor oksydazy ksantynowej;

allozaur (n)
Allosaurus
  (paleontologia, paleontologiczny) (zoologia, zoologiczny) Allosaurus, rodzaj dużego, jurajskiego teropoda z rodziny allozaurów;

almandyn (n)
Almandin
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

almukantarat (n)
Almukantarat
  (astronomia, astronomiczny) mały okrąg na sklepieniu niebieskim łączący punkty o tej samej wysokości nad horyzontem;

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
Aloe
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych;

alofon /aˈlɔfɔ̃n/ (n)
Allophon
  (językoznawstwo, językoznawczy) wariant fonemu, inaczej: alofony to głoski reprezentujące ten sam fonem

alogizm (n)
Alogismus
  brak logiki w czymś

alokacja /ˌalɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Allokation
  (ekonomia, ekonomiczny) rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe
  planowe rozdysponowanie czegoś;

alopatyczny (adj)
allopathisch
  (medycyna, medyczny) związany z alopatią

alotropia /ˌalɔˈtrɔpʲja/ (n)
Allotropie
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;

aloza /aˈlɔza/ (n)
Maifisch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;

alpaka /alˈpaka/ (n)
Alpaka
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;
  wełna z lamy (1.1)

alpejski /alˈpɛjsʲci/ (adj)
alpin, Alpen
  związany z Alpami, dotyczący Alp

alpensztok (n)
Alpenstock
  (turystyka, turystyczny) żerdź o długości od 1,5 do ponad 2,5 metra, zaopatrzona z jednej strony w grot, używana przez turystów wędrujących po górach;

alpinarium /ˌalpʲĩˈnarʲjũm/ (n)
Alpinum
  ogród skalny roślin wysokogórskich;

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
Alpinist
  osoba uprawiająca alpinizm;

alpinistka /ˌalpʲĩˈɲistka/ (n)
Alpinistin
  kobieta uprawiająca alpinizm

alpinizm /alˈpʲĩɲism̥/ (n)
Alpinismus
  (dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska

alprazolam (n)
Alprazolam
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) anksjolityk z grupy benzodiazepin o szybkim, krótkotrwałym działaniu;

alrauna /alˈrawna/ (n)
Alraune
  (botanika, botaniczny) przypominający człowieka korzeń mandragory, któremu przypisywano właściwości magiczne;

alt /alt/ (n)
Alt, Altstimme
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;

altana /alˈtãna/ (n)
Laube, Gartenlaube
  lekki, niewielki ogrodowy budynek;

altanka /alˈtãnka/ (n)
Gartenlaube
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) mały, letni domek, zwłaszcza na ogrodzie działkowym

alteracja (n)
Alteration, Alterierung
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) podwyższenie lub obniżenie dźwięku należącego do skali lub akordu

alternator /ˌaltɛrˈnatɔr/ (n)
Lichtmaschine, Alternator
  (motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;

alternatywa /ˌaltɛrnaˈtɨva/ (n)
Alternative
  (potocznie, potoczny) sytuacja konieczności wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami

alternatywny (adj)
alternativ
  taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości
  taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane

altowiolinistka /ˌaltɔvʲjɔlʲĩˈɲistka/ (n)
Bratscherin, Bratschistin
  forma żeńska od: altowiolinista

altowiolistka /ˌaltɔvʲjɔˈlʲistka/ (n)
Bratscherin, Bratschistin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na altówce

altruista /ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
Altruist
  osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

altruistka /ˌaltruˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
Altruistin
  kobieta bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Altruismus, Selbstlosigkeit
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

altówka /alˈtufka/ (n)
Bratsche
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny;

alufelga /ˌaluˈfɛlɡa/ (n)
Alufelge
  (motoryzacja) felga z aluminium

aluwium /aˈluvʲjũm/ (n)
Alluvium
  (dawniej, dawny) (geologia, geologiczny) najmłodsza epoka geologiczna, holocen;
Alluvialboden
  (geologia, geologiczny) osady powstające w procesie akumulacji na skutek działalności wód płynących;

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
Anspielung, Allusion
  wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

aluzyjny (adj)
andeutend, anspielend
  związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją

alzacki /alˈzaʦ̑ʲci/ (adj)
elsässisch, Elsässisch
  związany z Alzacją

alzacko-lotaryński (adj)
elsass-lothringisch
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Alzacją-Lotaryngią, dotyczący Alzacji-Lotaryngii (prowincji Cesarstwa Niemieckiego)

alzheimer (n)
Alzheimer
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) choroba Alzheimera

amaksofobia (n)
Amaxophobie, Fahrangst
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie lękowe polegające na obawie przed jazdą samochodem;

amalgamat (n)
Amalgam
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop rtęci z innym metalem;
  (przenośnie, przenośnia) mieszanina różnych elementów

amantadyna (n)
Amantadin
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy amin, pochodna adamantanu;

amarylis /ˌãmaˈrɨlʲis/ (n)
Amaryllis
  (botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

amator /ãˈmatɔr/ (n)
Amateur
  miłośnik, ktoś oddany czemuś
Nichtfachmann
  osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
Botschaft
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
  gwara więzienna brzuch, żołądek

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
Botschafter, Botschafterin
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambasador dobrej woli (n)
Botschafter des guten Willens
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) honorowa funkcja reprezentacyjna niektórych organizacji międzynarodowych przyznawana osobistościom zaangażowanym w rozwiązywanie globalnych problemów społecznych

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
Ehrgeiz, Ambition
  pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
ehrgeizig
  taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

ambiwalencja /ˌãmbʲivaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Ambivalenz
  współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii

amblygonit (n)
Amblygonit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach;

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
Kanzel
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej
Hochsitz
  (łowiectwo, łowiecki) obiekt w kształcie wieżyczki, służący do polowań na zwierzynę;

ambrozja /ãmˈbrɔzʲja/ (n)
Ambrosia
  (mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;
  (botanika, botaniczny) Ambrosia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

ambrozjański (possessiveAdjective)
ambrosianisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący życia i twórczości Ambrożego z Mediolanu, charakterystyczny, typowy dla Ambrożego z Mediolanu lub jego twórczości, taki jak u Ambrożego z Mediolanu

ambulans /ãmˈbulãw̃s/ (n)
Krankenwagen, Ambulanz, Krankenkraftwagen
  środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych;

ambulatoryjny /ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ/ (adj)
ambulant
  (medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony

ameba /ãˈmɛba/ (n)
Amöbe
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

ameboidalny (adj)
amöboid
  podobny do ameby

ameloblast (n)
Adamantoblast, Ameloblast
  (biologia, biologiczny) komórka nabłonkowa wytwarzająca szkliwo podczas rozwoju zęba;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
Amen, amen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
Americium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanista /ˌãmɛrɨkãˈɲista/ (n)
Amerikanist
  specjalista z dziedziny amerykanistyki

amerykanistka (n)
Amerikanistin
  specjalistka z dziedziny amerykanistyki, znawczyni Ameryki

amerykanistyka (n)
Amerikanistik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) interdyscyplinarna dziedzina nauki badająca m.in. historię, kulturę, literaturę i sztukę Stanów Zjednoczonych, jak i amerykańską odmianę języka angielskiego

amerykanizacja /ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Amerikanisierung
  wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;

amerykanizm /ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/ (n)
Amerikanismus
  cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka amerykańskiego angielskiego

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
amerikanisch
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
US-amerikanisch, amerikanisch
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
Amethyst
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

ametystowy /ˌãmɛtɨˈstɔvɨ/ (adj)
Amethyst-
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący ametystu, wykonany z ametystu, związany z ametystem, ozdobiony ametystem
amethysten, amethystfarben
  mający kolor fioletowy, taki jak kolor ametystu

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
Amphetamin
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amfibia /ãw̃ˈfʲibʲja/ (n)
Amphibie
  zwykle w lm: amfibie – (zoologia, zoologiczny) inaczej płazy

amfibolit (n)
Amphibolit
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła;

amfibolowy (adj)
Amphibol
  (mineralogia, mineralogiczny) związany z amfibolami, dotyczący amfibolów

amfibrachiczny (adj)
amphibrachisch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z amfibrachem, dotyczący amfibrachu

amfiladowy (adj)
Enfilade
  (architektura, architektoniczny) związany z amfiladą; wykorzystujący układ przestrzenny taki jak w amfiladzie

amforyczny (adj)
Amphore
  związany z amforą; w kształcie amfory

amharski /ãmˈxarsʲci/ (adj)
amharisch
  związany z Amharami, dotyczący Amharów

amharski /ãmˈxarsʲci/ (n)
Amharisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

amidyzm (n)
Amidismus, Amitabha-Buddhismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najważniejszych nurtów buddyzmu japońskiego, którego podstawę stanowi wiara w nieograniczone miłosierdzie Buddy Amidy (Amitabha)

amina (n)
Amin
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zawierający w budowie jedną lub więcej grup aminowych;

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
Aminosäure
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amiotrofia (n)
Amyotrophie, Muskelatrophie, Muskelschwund
  utrata masy mięśniowej

amisz (n)
Amischer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek chrześcijańskiej wspólnoty protestanckiej w USA, wywodzącej się ze Szwajcarii;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
Amnestie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnestyjny (adj)
Amnestie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z amnestią

amnezja /ãmˈnɛzʲja/ (n)
Amnesie
  (medycyna, medyczny) zanik pamięci

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
Ammoniak
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amonit /ãˈmɔ̃ɲit/ (n)
Ammonit, Ammoniumnitrat
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) materiał wybuchowy będący mieszaniną azotanu amonu z trotylem i innymi dodatkami, używany głównie w górnictwie;

amoralizm /ˌãmɔˈralʲism̥/ (n)
Amoralismus
  pogląd odrzucający normy moralne i etyczne

amorficzność (n)
Amorphismus
  cecha tego, co jest amorficzne; cecha tych, którzy są amorficzni

amorfizm (n)
Amorphismus
  (książkowy) bezpostaciowość, brak właściwej formy

amortyzacja (n)
Amortisation
  (ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych
Stoßdämpfung
  (technologia, technika, techniczny) łagodzenie uderzeń, wstrząsów w maszynach, pojazdach za pomocą specjalnych urządzeń

amoryczny (adj)
Liebe
  (rzadki, rzadko używany) erotyczny, miłosny

ampelologiczny (adj)
ampelologisch
  (botanika, botaniczny) związany z ampelologią, dotyczący ampelologii, uprawy winorośli

amper /ˈãmpɛr/ (n)
Ampere
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amperogodzina /ãmˈpɛrɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
Amperestunde
  (elektryczność) jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera;

amperomierz /ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
Amperemeter, Strommessgerät
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Amputation
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amputacyjny (adj)
Amputation
  (medycyna, medyczny) związany z amputacją; służący do amputacji

amputować /ˌãmpuˈtɔvaʨ̑/ (v)
amputieren
  dokonywać amputacji

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
Ampulle
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mały dzbanek do podawania wina i wody kapłanowi; ; (zobacz) też ampułka w Encyklopedii staropolskiej

amsterdamczyk /ˌãmstɛrˈdãmʧ̑ɨk/ (n)
Amsterdamer
  mieszkaniec Amsterdamu

amsterdamka /ˌãmstɛrˈdãmka/ (n)
Amsterdamerin
  mieszkanka Amsterdamu

amsterdamski /ˌãmstɛrˈdãmsʲci/ (adj)
Amsterdamer
  odnoszący się do Amsterdamu (miasta w Holandii)

amunicja /ˌãmũˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
Munition
  (potocznie, potoczny) naboje do broni palnej

anabioza (n)
Scheintod, Anabiose
  (biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

anachroniczny (adj)
anachronistisch
  niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anachronizm /ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
Anachronismus
  błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;

anafilaksja /ˌãnafʲiˈlaksʲja/ (n)
Anaphylaxie
  (medycyna, medyczny) rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, która ma miejsce po ekspozycji na alergen;

anaforeza (n)
Anaphorese
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu ujemnie naładowanych cząstek w kierunku anody

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
Anagramm
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakolut (n)
Anakoluth, Satzbruch
  (językoznawstwo, językoznawczy) zdanie niepoprawne pod względem składniowym

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
Anakonda
  (herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

anakreontyk /ˌãnakrɛˈɔ̃ntɨk/ (n)
Anakreontik
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o tematyce biesiadnej, wesołej lub rubasznej;

analcym (n)
Analcim
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów;

analfabeta /ˌãnalfaˈbɛta/ (n)
Analphabet
  (edukacja, edukacyjny) człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś zupełnie nieznający się na czymś

analfabetka /ˌãnalfaˈbɛtka/ (n)
Analphabetin
  (edukacja, edukacyjny) osoba płci żeńskiej niepotrafiąca pisać i czytać

analfabetyzm (n)
Analphabetismus
  (edukacja, edukacyjny) brak umiejętności czytania i / lub pisania;

analgetyk (n)
Analgetikum
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek przeciwbólowy, lek przeciwbólowy;

analgezja (n)
Analgesie
  (medycyna, medyczny) niewrażliwość na ból z zachowaniem innych rodzajów czucia;

analityczka /ˌãnalʲiˈtɨʧ̑ka/ (n)
Analytikerin
  rodzaj żeński od rzeczownika → analityk (specjalista zajmujący się analizą danych i prognozowaniem)

analityczny /ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
analytisch
  związany z analizą
  dający się rozłożyć na składowe

analityk /ˌãnaˈlʲitɨk/ (n)
Analytiker
  specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
Analyse, Analysis
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analizować /ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
analysieren
  przeprowadzać proces analizy

analogia /ˌãnaˈlɔɟja/ (n)
Analogie
  podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

analogiczny /ˌãnalɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
analog, analogisch
  podobny do czegoś

anamneza /ˌãnãmˈnɛza/ (n)
Anamnese
  (medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,

ananas /ãˈnãnas/ (n)
Ananas
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)

ananasowy (adj)
Ananas
  dotyczący ananasów, związany z ananasami

ananim /ãˈnãɲĩm/ (n)
Ananym
  rodzaj pseudonimu; nazwisko autora zapisane w szyku odwróconym;

anarchiczny (adj)
anarchisch
  związany z anarchią

anarchista /ˌãnarˈxʲista/ (n)
Anarchist
  zwolennik anarchizmu

anarchistka (n)
Anarchistin
  zwolenniczka anarchizmu

anarchistyczny /ˌãnarxʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
anarchistisch
  związany z anarchizmem

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
Anarchismus
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anarchoindywidualizm (n)
Anarchoindividualismus, Individualanarchismus, individualistischer Anarchismus
  (socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna forma indywidualizmu, doktryna społeczno-polityczna występująca przeciwko państwu, społeczeństwu, narodowi i rodzinie jako źródłom przymusu i zniewolenia jednostki;

anarchopacyfizm (n)
Anarchopazifismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów

anataz (n)
Anatas
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;

anatema /ˌãnaˈtɛ̃ma/ (n)
Kirchenbann, Anathema, Anathem
  (kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;

anatolijski /ˌãnatɔˈlʲijsʲci/ (adj)
anatolisch
  dotyczący Anatolii, związany z Anatolią

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
Anatomie
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);

anatomiczny /ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
anatomisch
  związany z anatomią, dotyczący anatomii

anch (n)
Anch
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie;

ancien régime (n)
Ancien Régime
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) absolutystyczny system społeczno-polityczny istniejący we Francji przed rewolucją francuską;

ancymon (n)
Frechdachs
  urwis udający niewiniątko

andorski /ãnˈdɔrsʲci/ (adj)
andorranisch
  odnoszący się do Andory (państwa)

androfobia (n)
Androphobie
  (psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami

androgen /ãnˈdrɔɡɛ̃n/ (n)
Androgen
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon płciowy o działaniu maskulinizującym, fizjologicznie występujący u mężczyzn i w małych stężeniach u kobiet;

androgyniczny /ˌãndrɔɡɨ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
androgyn
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) posiadający cechy zarówno męskie, jak i żeńskie

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
Android, Androide
  robot mający postać człowieka;

androlog /ãnˈdrɔlɔk/ (n)
Androloge
  (medycyna, medyczny) lekarz, specjalista andrologii

andrologia /ˌãndrɔˈlɔɟja/ (n)
Andrologie
  (medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;

androsteron (n)
Androsteron
  (biochemia, biochemiczny) męski hormon płciowy

andrzejki /ãnˈḍʒɛjci/ (n)
Andreasnacht
  (etnografia, etnograficzny) (ezoteryka) tradycyjna zabawa połączona z wróżbami odbywająca się w wieczór andrzejkowy, w której dawniej brały udział tylko panny;

andyjski /ãnˈdɨjsʲci/ (adj)
Anden
  związany z Andami, dotyczący Andów

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
Anekdote
  krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

aneksja /ãˈnɛksʲja/ (n)
Annexion, Anschluss
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;

aneksyjny (adj)
Annexion
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z aneksją, zaborem ziem innego państwa

anektować /ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑/ (v)
annektieren
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji

anemiczny (adj)
anämisch
  (medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii
kränklich, kümmerlich, phlegmatisch, schwach, schwächlich
  (przenośnie, przenośnia) niemrawy, słaby, działający powoli, niezdecydowanie

anemologia /ˌãnɛ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
Anemologie
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka o wiatrach

anemometr /ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
Anemometer
  (technologia, technika, techniczny) (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do pomiaru prędkości gazów

anemometria /ˌãnɛ̃mɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
Anemometrie, Windmessung
  (meteorologia, meteorologiczny) pomiar kierunku i prędkości wiatru

anemoskop (n)
Anemoskop
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd wskazujący kierunek wiatru

anepigraf /ˌãnɛˈpʲiɡraf/ (n)
Anepigraphon
  (książkowy) dzieło nieposiadające tytułu

anestetyk (n)
Anästhetikum, Betäubungsmittel
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;

anestezja /ˌãnɛˈstɛzʲja/ (n)
Anästhesie
  (medycyna, medyczny) znieczulenie

anestezjolog /ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk/ (n)
Narkosearzt
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii;

anestezjologia (n)
Anästhesiologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;

anestezjologiczny (adj)
anästhesiologisch
  (medycyna, medyczny) związany z anestezjologią lub anestezjologami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
englisch, Englisch
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
Englisch, englisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angina /ãŋʲˈɟĩna/ (n)
Angina
  (medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;

angiografia /ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja/ (n)
Gefäßdarstellung
  (medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego;

angiologia /ˌãŋʲɟɔˈlɔɟja/ (n)
Angiologie
  (medycyna, medyczny) nauka o naczyniach krwionośnych;

anglezowanie (n)
Leichttraben
  (jeździectwo, jeździecki) rytmiczne unoszenie się w siodle podczas jazdy kłusem, aby złagodzić wstrząsy

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
Anglizismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;

anglikanin /ˌãŋɡlʲiˈkãɲĩn/ (n)
Anglikaner
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca anglikanizmu

anglikański (adj)
anglikanisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem

anglistka (n)
Anglistin
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) znawczyni języka, literatury i kultury angielskiej

anglofob (n)
Anglophober
  osoba niechętna do wszystkiego co angielskie

anglofobia (n)
Anglophobie
  niechęć do Anglików i wszystkiego co angielskie

anglofon (n)
Englischsprachiger
  (książkowy) osoba mówiąca po angielsku

anglojęzyczny /ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
englischsprachig
  posługujący się językiem angielskim
  spisany, stworzony w języku angielskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (adj)
altenglisch
  związany z językiem anglosaskim (1.1)
angelsächsisch
  związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (n)
Altenglisch
  poprzednik nowoczesnego języka angielskiego;

anhalcki (adj)
anhaltinisch, anhaltisch
  związany z Anhaltem, dotyczący Anhaltu (krainy w Niemczech)

anhedonia /ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja/ (n)
Anhedonie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć;

anhydryt /ãnˈxɨdrɨt/ (n)
Anhydrit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan wapnia (CaSO4);

ani /ˈãɲi/ (conjunction)
weder noch
  …poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie
  …poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących
  …poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących
  …występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego
  …występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego

ani /ˈãɲi/ (particle)
kein
  …wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje i wskazująca na przeczenie
  …wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje w zdaniu przeczącym

ani na jotę /ˈãɲi na‿ˈjɔtɛ/ (adv)
kein bisschen
  w żadnym, nawet najmniejszym stopniu

ani trochę /ˈãɲi ˈtrɔxɛ/ (adv)
kein bisschen
  zupełnie nie, wcale nie; nawet nie odrobinę, nawet nie w całym stopniu

ani-ani /ˈãɲi ˈãɲi/ (idiom)
weder-noch
  zupełnie nic, zupełnie nie

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
englisch, engelhaft
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z aniołami

anihilacja (n)
Annihilation
  (fizyka, fizyczny) proces w którym cząstki i anty-cząstki, podlegają unicestwieniu;
  zniszczenie, unicestwienie

anilina /ˌãɲiˈlʲĩna/ (n)
Anilin
  (chemia, chemiczny) oleista ciecz trująca;

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Animation
  rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

animista /ˌãɲĩˈmʲista/ (n)
Animist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wierząca w istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisująca duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom

animistyczny (adj)
animistisch
  związany z animizmem, właściwy animizmowi

animizm /ãˈɲĩmʲism̥/ (n)
Animismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;

animozja (n)
Animosität
  niechęć lub niesnaska wywołana urazą

animusz /ãˈɲĩmuʃ/ (n)
Elan, Mut
  zapał, werwa, odwaga

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
Anion
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
Engel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek

anizokoria (n)
Anisokorie
  (medycyna, medyczny) różna szerokość źrenic u tej samej osoby;

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
Umfrage, Befragung, Enquette
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

ankieter /ãŋʲˈcɛtɛr/ (n)
Befrager
  osoba, która zbiera informacje za pomocą ankiety

ankietowy (adj)
Umfrage
  związany z ankietą, dotyczący ankiety; mający formę ankiety

anksjolityk /ˌãŋksʲjɔˈlʲitɨk/ (n)
Anxiolytikum
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja psychotropowa stosowana przeciw lękom

annały (n)
Annalen
  dzieło historiograficzne będące chronologicznym zapisem ważnych dla danego dzieła wydarzeń;

anoda /ãˈnɔda/ (n)
Anode
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
Anomalie
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anomalny (adj)
anomal
  stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły

anonimowość /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑/ (n)
Anonymität
  cecha tego, kto jest anonimowy;

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
anonym, ungenannt
  o nieujawnionym nazwisku

anons /ˈãnɔ̃w̃s/ (n)
Annonce
  podanie do publicznej wiadomości, w szczególności poprzez ogłoszenie w prasie

anoreksja /ˌãnɔˈrɛksʲja/ (n)
Anorexie
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;

anortyt (n)
Anorthit
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

anoskopia (n)
Anoskopie
  (medycyna, medyczny) badanie wziernikowe przez odbyt, oceniające kanał odbytu i końcową część odbytnicy

anosmia (n)
Anosmie
  (medycyna, medyczny) utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów;

ansa /ˈãw̃sa/ (n)
Groll
  niechęć do kogoś, pretensja

anta /ˈãnta/ (n)
Ante
  (architektura, architektoniczny) pilaster kończący ścianę, uformowany i zdobiony zgodnie z porządkiem architektonicznym danej epoki;

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
Antagonismus
  wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny (adj)
antarktisch
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
Antenne
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antena satelitarna (n)
Satellitenantenne
  (telekomunikacja) antena umożliwiająca odbiór telewizji satelitarnej;

antidotum /ˌãntʲiˈdɔtũm/ (n)
Antidot, Antidoton
  (przenośnie, przenośnia) środek zaradczy
Gegenmittel
  (zobacz) odtrutka

antiguański (adj)
antiguanisch
  związany z Antiguą (wyspą na Karaibach)

antiguańsko-barbudzki (adj)
antiguanisch
  związany z Antiguą i Barbudą, dotyczący Antigui i Barbudy

antleryt (n)
antlerit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczanów, Cu3(OH)4SO4;

antofyllit (n)
Anthophyllit
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
Antonym, Gegenwort
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antonimiczny (adj)
antonym
  (językoznawstwo, językoznawczy) o przeciwstawnym znaczeniu

antonomazja (n)
Antonomasie
  (językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy własnej osoby lub przedmiotu inną nazwą;

antrakologia (n)
Anthrakologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina archeobotaniki zajmująca się badaniem węgli drzewnych, środowisk roślin drzewiastych i sposobów ich użytkowania przez człowieka

antrakt /ˈãntrakt/ (n)
Zwischenakt
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przerwa między aktami, w trakcie spektaklu

antropocen (n)
Anthropozän
  (neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;

antropocentryczny (adj)
anthropozentrisch
  skupiony na człowieku, stawiający człowieka na najważniejszym miejscu

antropocentryzm (n)
Anthropozentrismus
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka

antropofagia /ˌãntrɔpɔˈfaɟja/ (n)
Anthropophagie
  (książkowy) ludzki kanibalizm, ludożerstwo

antropofobia /ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja/ (n)
Anthropophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;

antropogeniczny (adj)
anthropogen
  zachodzący lub powstały w wyniku działalności gospodarczej człowieka

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
Anthropologie, Menschenkunde
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
anthropologisch
  związany z antropologią, dotyczący antropologii

antropometryczny (adj)
anthropometrisch
  związany z antropometrią, dotyczący antropometrii

antropomorfizm /ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
Anthropomorphismus
  nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom;

antroponim /ˌãntrɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
Anthroponym
  (językoznawstwo, językoznawczy) osobowa nazwa własna

antroponomastyka /ˌãntrɔpɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
Anthroponomastik
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o antroponimach

antropozoficzny (adj)
anthroposophisch
  związany z antropozofią, dotyczący antropozofii

antwerpski /ãntˈfɛrpsʲci/ (adj)
Antwerpener
  dotyczący Antwerpii, związany z Antwerpią, pochodzący z Antwerpii

antyalkoholowy /ˌãntɨalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
antialkoholisch
  przeznaczony do walki z alkoholizmem, leczący alkoholików

antyamerykański (adj)
anti-amerikanisch, antiamerikanisch
  wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów

antybakteryjny /ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
antibakteriell
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii

antybiogram /ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm/ (n)
Antibiogramm
  (medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie;

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
Antibiotikum
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antybiotykowy (adj)
antibiotisch
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związany z antybiotykami

antybohater /ˌãntɨbɔˈxatɛr/ (n)
Antiheld
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać posiadająca cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech bohatera
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać nieposiadająca żadnych cech heroicznych, niewyróżniająca się niczym;

antybolszewicki /ˌãntɨbɔlʃɛˈvʲiʦ̑ʲci/ (adj)
antibolschewistisch
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nastawiony na walkę z bolszewikami, zwalczający bolszewików

antycarski (adj)
antizaristisch
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) występujący przeciwko carowi, sprzeciwiający się rządom cara

antychrześcijański /ˌãntɨxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
antichristlich
  skierowany przeciwko chrześcijaństwu

antycyklon (n)
Antizyklone
  (meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antycyklonowy (adj)
antizyklonal
  (meteorologia, meteorologiczny) związany z antycyklonem

antycypacja /ˌãntɨʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
Vorwegnahme
  przewidywanie, zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego

antycypować (v)
antizipieren
  (książkowy) być zapowiedzią czegoś, co nastąpi lub zaistnieje w przyszłości
  (książkowy) kierując się wiedzą lub przeczuciem, domyślać się, co się wydarzy lub jaki coś będzie miało przebieg
  (książkowy) przyjmować jakiś pogląd bez dowodzenia jako słuszny

antycząstka (n)
Antiteilchen
  (fizyka, fizyczny) cząstka antymaterii;

antydatować /ˌãntɨdaˈtɔvaʨ̑/ (v)
antedatieren, vordatieren
  wpisywać gdzieś datę wcześniejszą niż rzeczywista, zwykle w celu oszustwa

antydemokratyczny (adj)
antidemokratisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprzeciwiający się demokracji; naruszający jej zasady

antydepresant (n)
Antidepressivum
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdziałający objawom depresji;

antydiuretyczny (adj)
antidiuretisch
  (medycyna, medyczny) hamujący diurezę, nadmierne wydzielanie moczu

antydopingowy /ˌãntɨdɔpʲĩŋˈɡɔvɨ/ (adj)
Anti-Doping, Antidoping
  przeznaczony do walki z dopingiem u sportowców, do wykrywania niedozwolonych środków dopingujących

antydumpingowy /ˌãntɨdãmpʲĩŋˈɡɔvɨ/ (adj)
Antidumping
  (ekonomia, ekonomiczny) zapobiegający, przeciwdziałający dumpingowi, niszczeniu konkurencji przez zaniżanie cen

antydynastyczny (adj)
antidynastisch
  skierowany przeciwko dynastii, działający na szkodę dynastii

antyelektrostatyczny (adj)
antielektrostatisch, antistatisch
  (fizyka, fizyczny) zapobiegający odkładaniu się elektryczności statycznej, zapobiegający elektryzowaniu się

antyestetyka (n)
Antiästhetik
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pogląd sprzeciwiający się estetyzmowi

antyeuropejski (adj)
antieuropäisch
  taki, który jest przeciwny lub wrogi Europie i Europejczykom
  taki, który jest przejawem postawy antyeuropejskiej (1.1)

antyfaszysta /ˌãntɨfaˈʃɨsta/ (n)
Antifaschist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik faszyzmu

antyfaszystka (n)
Antifaschistin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwniczka faszyzmu

antyfaszystowski /ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
antifaschistisch
  nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów

antyfaszyzm /ˌãntɨˈfaʃɨsm̥/ (n)
Antifaschismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu;

antyfeminizm (n)
Antifeminismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu

antyfeudalny (adj)
antifeudal
  skierowany przeciwko feudalizmowi i ukształtowanym przez niego stosunkom społecznym

antyfona (n)
Antiphon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Komplecie krótka pieśń maryjna śpiewana lub odmawiana na końcu godziny kanonicznej;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Liturgii godzin werset odmawiany przed i po psalmie czy kantyku;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w liturgii mszy świętej jeden z wersetów śpiewanych lub odmawianych na wejście, na ofiarowanie i na komunię;

antyfonarz (n)
Antifonar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna zawierająca antyfony

antyfonał (n)
Antifonale, Antiphonale
  (dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna zawierająca antyfony

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
Antigen
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antygoryt (n)
Antigorit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów;

antyhumanitarny (adj)
antihumanitär
  przeciwny, wrogi zasadom humanitarnym

antyinflacyjny /ˌãntɨ<sup>j</sup>ĩnflaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
Anti-Inflations-
  mający na celu zmniejszenie lub przeciwdziałanie inflacji

antyk /ˈãntɨk/ (n)
Antiquität
  (potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy

antykapitalistyczny (adj)
antikapitalistisch
  wrogi wobec kapitalizmu

antykatolicki /ˌãntɨkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
antikatholisch
  wrogi katolicyzmowi, skierowany przeciwko katolicyzmowi

antyklerykalizm /ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥/ (n)
Antiklerikalismus
  ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu);

antyklerykalny /ˌãntɨklɛrɨˈkalnɨ/ (adj)
antiklerikal
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwstawiający się władzy kleru i jego udziałowi w życiu społeczno-politycznym

antykoagulant /ˌãntɨkɔaˈɡulãnt/ (n)
Antikoagulans
  (medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi;

antykolizyjny (adj)
Antikollision
  (technologia, technika, techniczny) mający zmniejszyć prawdopodobieństwo zajścia kolizji (zwłaszcza między pojazdami)

antykomunista /ˌãntɨkɔ̃mũˈɲista/ (n)
Antikommunist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik komunizmu, osoba zwalczająca komunizm

antykomunistka /ˌãntɨkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
Antikommunistin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwniczka komunizmu, kobieta zwalczająca komunizm

antykomunistyczny /ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antikommunistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, wrogo do niego nastawiony, związany z antykomunizmem

antykomunizm /ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
Antikommunismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
Empfängnisverhütung, Kontrazeption, Verhütung
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antykoncepcyjny /ˌãntɨkɔ̃nʦ̑ɛpˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
antikonzeptionell
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zapobiegający zajściu w ciążę

antykorozyjny /ˌãntɨkɔrɔˈzɨjnɨ/ (adj)
Rostschutz, Antikorrosion, Korrosionsschutz
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) zapobiegający korozji, zabezpieczający przed korozją

antykorupcyjny /ˌãntɨkɔrupˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
Antikorruption
  mający na celu przeciwdziałanie i zwalczanie korupcji

antykościelny (adj)
kirchenfeindlich
  skierowany przeciwko Kościołowi, niechętny wobec Kościoła

antykryzysowy /ˌãntɨkrɨzɨˈsɔvɨ/ (adj)
Anti-Krisen, Antikrisen
  mający zapobiec kryzysowi, mający zlikwidować kryzys (np. gospodarczy, finansowy)

antykwariat /ˌãntɨˈkfarʲjat/ (n)
Antiquitätengeschäft, Antiquitätenhandlung, Antiquitätenladen
  sklep z antykami;
Antiquariat
  sklep z używanymi książkami;

antykwariusz /ˌãntɨˈkfarʲjuʃ/ (n)
Antiquar
  ktoś handlujący antykami, dziełami sztuki, starymi mapami, używanymi książkami

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
Antilope
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antyludowy (adj)
volksfeindlich
  przeciwny lub wrogi ludowi; działający na szkodę ludu

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
Antimaterie
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymilitarystyczny /ˌãntɨ̃mʲilʲitarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antimilitaristisch
  skierowany przeciwko militaryzmowi, przeciwny militaryzmowi; związany z antymilitaryzmem

antymitotyczny (adj)
antimitotisch
  (biologia, biologiczny) hamujący mitozę

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
Antimon, Stibium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antymonarchistyczny (adj)
antimonarchistisch
  taki, który jest przejawem sprzeciwu (1.1)
  taki, który sprzeciwia się politycznemu monarchizmowi

antymonit (n)
Stibnit, Antimonit
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu;

antymonopolowy (adj)
Anti-Monopol, Kartell-
  skierowany przeciwko istniejącym monopolom, mający nie dopuścić do skupienia większości rynku w jednym ręku

antynarkotykowy (adj)
Anti-Drogen, Antidrogen
  skierowany przeciwko spożyciu, wytwarzaniu i obrotowi narkotykami

antynarodowy (adj)
antinational
  wrogi narodowi; działający na szkodę na narodu

antynatalizm (n)
Antinatalismus
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość rodzeniu dzieci;

antynomia (n)
Antinomie
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) sprzeczność, wykluczenie się dwóch twierdzeń, mimo że osobno zdają się być prawdziwe;

antynomiczny /ˌãntɨ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
antinomisch
  wewnętrznie sprzeczny, przeciwstawny

antynuklearny (adj)
Anti-Atomwaffen, Antiatomwaffen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko wykorzystaniu, badaniu czy rozmieszczaniu broni jądrowej

antypapież /ˌãntɨˈpapʲjɛʃ/ (n)
Gegenpapst
  (kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
Antipathie
  niechęć do kogoś

antypatyczny /ˌãntɨpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antipathisch
  budzący odrazę, niechęć

antypaństwowy (adj)
antistaatlich
  taki, który jest przejawem sprzeciwu (1.1)
  taki, który sprzeciwia się instytucji państwa i państwowości

antyperspirant /ˌãntɨpɛrˈspʲirãnt/ (n)
Antitranspirant
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) środek zapobiegający nadmiernemu poceniu;

antypoda (n)
Antipode
  (przenośnie, przenośnia) człowiek o krańcowo różnym sposobie myślenia i odmiennych cechach charakteru w stosunku do innej porównywanej osoby
  mieszkaniec przeciwległych obszarów na kuli ziemskiej

antypokojowy /ˌãntɨpɔkɔˈjɔvɨ/ (adj)
friedensfeindlich
  stanowiący zagrożenie dla pokoju, zmierzający do zachwiania pokoju

antypolski /ˌãntɨˈpɔlsʲci/ (adj)
antipolnisch
  wymierzony przeciwko Polakom, dyskryminujący Polaków

antypowieść (n)
Antiroman
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj powieści, który zrywa z tradycyjnymi regułami tego gatunku

antypsychiatria (n)
Antipsychiatrie
  ruch społeczny i intelektualny skierowany przeciwko psychiatrii, jej założeniom i metodom

antyradziecki (adj)
antisowjetisch
  taki, który jest przeciwny lub wrogi ZSRR
  taki, który jest przejawem postawy antyradzieckiej (1.1)

antyrasizm (n)
Antirassismus
  ruch społeczny, postawa lub pogląd sprzeciwiający się rasizmowi

antyrecesyjny (adj)
Antirezession
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) mający zlikwidować albo złagodzić skutki recesji

antyrewolucyjny (adj)
antirevolutionär
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wrogi rewolucji; występujący przeciwko rewolucji

antyreżimowy (adj)
regimefeindlich
  wrogi, nieprzyjazny rządowi (reżimowi), walczący przeciw rządowi

antyrządowy /ˌãntɨʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
regierungsfeindlich
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko rządowi

antysanitarny (adj)
unhygienisch
  sprzeczny z wymogami sanitarnymi

antysemita /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲita/ (n)
Antisemitist
  osoba uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; osoba, którą cechuje antysemityzm

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
Antisemitismus
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyseptyczny /ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiseptisch
  (medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby

antysocjalistyczny (adj)
antisozialistisch
  taki, który jest przeciwny lub wrogi socjalizmowi i socjalistom
  taki, który jest przejawem postawy antysocjalistycznej (1.1)

antyspołeczny (adj)
antisozial
  wrogi społeczeństwu; działający na szkodę społeczeństwa

antysyjonistyczny /ˌãntɨsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antizionistisch
  wrogi w stosunku do syjonizmu; przeciwny założeniom syjonizmu

antyszambr (n)
Antichambre
  (architektura, architektoniczny) rodzaj formalnego przedpokoju, poczekalni poprzedzającego reprezentacyjne wnętrze, salon

antyszambrować (v)
antichambrieren
  (przestarzałe, przestarzały) (żartobliwie) wyczekiwać w przedpokojach lub w poczekalniach na posłuchanie u kogoś ważnego lub wpływowego

antyteizm /ˌãntɨˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Antitheismus
  aktywna pozycja przeciwko teizmowi, niechęć lub walka przeciwko religiom teistycznym;

antytoksyczny /ˌãntɨtɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
antitoxisch
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) neutralizujący biologiczną aktywność toksyn chorobotwórczych

antytradycjonalizm (n)
Antitraditionalismus
  (książkowy) postawa przeciwna tradycjonalizmowi, sprzeciw wobec tradycji

antytrynitarski (adj)
antitrinitarisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z antytrynitarzami, antytrynitaryzmem lub odrzuceniem dogmatu o Trójcy Świętej

antytrynitaryzm (n)
Antitrinitarismus
  (teologia, teologiczny) doktryna odrzucająca istnienie Trójcy Świętej

antytrynitarz /ˌãntɨtrɨ̃ˈɲitaʃ/ (n)
Antitrinitarier
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca antytrynitaryzmu

antytytoniowy (adj)
Anti-Tabak, Antitabak
  zwalczający palenie tytoniu, przeznaczony do walki z nałogiem tytoniowym

antyutopia (n)
Antiutopie
  wizja społeczeństwa albo przyszłości przeciwna do utopii, to jest czarna, pesymistyczna, przedstawiająca często także regres ludzkości

antywirusowy /ˌãntɨvʲiruˈsɔvɨ/ (adj)
Antivirus
  (informatyka, informatyczny) służący do wykrywania i pozbywania się szkodliwego oprogramowania

antywojenny /ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
Antikrieg
  potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie

antywłamaniowy /ˌãntɨvwãmãˈɲɔvɨ/ (adj)
Antieinbruch
  zapobiegający włamaniu, chroniący przed włamaniem

antyżydowski (adj)
antijüdisch
  skierowany przeciwko Żydom, działający na szkodę Żydów

anulować /ˌãnuˈlɔvaʨ̑/ (v)
abbrechen
  (informatyka, informatyczny) unieważnić czynność w programie komputerowym
annullieren
  stwierdzać brak ważności, aktualności czegoś, unieważniać coś

anuria (n)
Anurie
  (medycyna, medyczny) (zobacz) bezmocz

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
Anis
  (botanika, botaniczny) Pimpinella anisum L., jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

anyżek /ãˈnɨʒɛk/ (n)
Anissame
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

anyżowy (adj)
Anis
  (botanika, botaniczny) (spożywczy) dotyczący anyżu, zrobiony z anyżu

aojda /aˈɔjda/ (n)
Aöde, Aoede, Aoide
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadworny lub wędrowny śpiewak w starożytnej Grecji, sławiący czyny bohaterów i bogów;

aorta /aˈɔrta/ (n)
Aorta
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aoryst /aˈɔrɨst/ (n)
Aorist
  (gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;

aparat /aˈparat/ (n)
Hörgerät, Apparat
  (medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
Apparat
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny
  (anatomia, anatomiczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
Kamera, Fotoapparat
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat rentgenowski /aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci/ (n)
Röntgenapparat
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim

aparat telefoniczny (n)
Telefonapparat
  (telekomunikacja) końcowe urządzenie łącza telefonicznego

aparatczyk (n)
Apparatschik
  (pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej

aparatura /ˌaparaˈtura/ (n)
Apparatur
  zespół aparatów, przyrządów, urządzeń stanowiących pewną całość

apartamentowiec (n)
Apartmenthaus
  nowoczesny budynek z drogimi ekskluzywnymi mieszkaniami

apartheid /aˈpartxajt/ /aˈpartxɛjt/ (n)
Apartheid
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oddzielnego życia ludzi różnych ras połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej, czasem potwierdzona w prawie państwowym

apasz /ˈa.paʃ/ (n)
Apache
  (przestarzałe, przestarzały) ktoś należący do przestępczego półświatka, w szczególności paryskiego

apaszka /a.ˈpaʃ.ka/ (n)
Halstuch
  rodzaj chustki noszonej na szyi zarówno przez kobiety jak i mężczyzn, pierwotnie element stroju apasza (bandyty);

apateizm (n)
Apatheismus
  (filozofia, filozoficzny) (neologizm) założenie, że Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia; apatyczny stosunek do kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga;

apatia /aˈpatʲja/ (n)
Apathie
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apatyczny /ˌapaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apathisch, teilnahmslos
  obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje

apel /ˈapɛl/ (n)
Fahnenappell
  (edukacja, edukacyjny) zbiórka uczniów w szkole, harcerzy na obozie itp. w celu sprawdzenia obecności, odczytania rozkazów (poleceń)
Appell
  (wojskowość, wojskowy) zbiórka wszystkich żołnierzy w jednostce
  publiczne wezwanie skierowane do jakiegoś ogółu do podjęcia działań lub uczestniczenia w czymś

apelacja (n)
Berufung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie się od decyzji sądu do wyższej instancji

apelatyw /ˌapɛˈlatɨf/ (n)
Appellativum
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa, która może się odnosić do dowolnego egzemplarza danej klasy przedmiotów, w odróżnieniu od nazwy własnej, która odnosi się do konkretnej jednostki

apercepcja /ˌapɛrˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
Apperzeption
  (filozofia, filozoficzny) postrzeganie samego siebie, świadomość samego siebie, postrzeganie przez umysł jego własnych stanów;

aperiodyczny (adj)
aperiodisch, unperiodisch
  (fizyka, fizyczny) niepowtarzający się okresowo
  występujący, pojawiający się w zmiennych odstępach czasu

aperitif /ˌapɛrʲiˈtʲif/ /ˌapɛˈrʲitʲif/ (n)
Aperitif
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy podawany przed posiłkiem dla pobudzenia apetytu

apetyczny /ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
appetitlich
  zachęcający do jedzenia

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
Appetit, Lust
  chęć jedzenia, łaknienie;

apetyt rośnie w miarę jedzenia /aˈpɛtɨt ˈrɔɕɲɛ ˈv‿mʲjarɛ jɛˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (proverb)
der Appetit kommt beim Essen
  im więcej masz, tym więcej chcesz mieć

aphelium (n)
Aphel
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;

apka /ˈapka/ (n)
App
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) aplikacja, najczęściej na tablet, smartfon czy inne urządzenie mobilne

aplauz /ˈaplaws/ (n)
Applaus
  oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki

aplikacja /ˌaplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Anwendung, App, Applikation, Anwenderprogramm
  (informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania;
Anwendung
  zastosowanie

aplikator /ˌaplʲiˈkatɔr/ (n)
Applikator
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka

aplikować /ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
verabreichen
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku

apoftegmat (n)
Apophthegma
  krótka anegdota lub powiedzenie, zręcznie dostosowane do okoliczności

apogeum (n)
Apogäum, Höhepunkt
  (astronomia, astronomiczny) punkt na orbicie eliptycznej ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, znajdujący się najdalej od Ziemi

apograf /aˈpɔɡraf/ (n)
Apographon
  (dawniej, dawny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) odręczna kopia tekstu

apokalipsa /ˌapɔkaˈlʲipsa/ (n)
Apokalypse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dzień ostateczny

apokaliptyczny (adj)
apokalyptisch
  dotyczący apokalipsy, końca świata

apokopa /ˌapɔˈkɔpa/ (n)
Apokope
  (fonetyka, fonetyczny) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;

apokryf /aˈpɔkrɨf/ (n)
Apokryph
  (przenośnie, przenośnia) utwór rzekomo autentyczny, np. podrobione dzieło wielkiego pisarza lub recenzja nieistniejącej książki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga religijna, którą dany Kościół uważa za niezgodną ze swoją doktryną;

apolliński (adj)
apollinisch
  związany z Apollem, dotyczący Apolla

apollo (n)
Apollo
  (przenośnie, przenośnia) (poetycki, poetycko) piękny, przystojny mężczyzna

apolog /aˈpɔlɔk/ (n)
Apolog
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór prozą lub wierszem o charakterze dydaktyczno-moralizatorskim, często alegoryczny;

apologeta /ˌapɔlɔˈɡɛta/ (n)
Apologet
  osoba broniąca określonej idei, postawy

apologia /ˌapɔˈlɔɟja/ (n)
Apologie
  obrona rzeczy, sprawy lub osoby zawierająca ich usprawiedliwienie, a często także jawną lub ukrytą pochwałę; także utwór literacki mający formę mowy obrończej;

apopleksja /ˌapɔˈplɛksʲja/ (n)
Apoplexie
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) udar mózgu

apoptoza /ˌapɔˈptɔza/ (n)
Apoptose
  (biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;

aporetyka /ˌapɔˈrɛtɨka/ (n)
Aporetik
  (filozofia, filozoficzny) działanie polegające na wynajdywaniu i analizie aporii

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
Aporie
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostata /ˌapɔˈstata/ (n)
Apostat
  osoba, która porzuciła swoją religię albo jej przekonania i zasady

apostazja /ˌapɔˈstazʲja/ (n)
Apostasie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porzucenie jakiejś wiary religijnej;

aposterioryczny /ˌapɔstɛrʲjɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
aposteriorisch
  (filozofia, filozoficzny) taki, który opiera, bazuje się na doświadczeniu; jest udowodniony za pomocą doświadczenia

apostille (n)
Apostille
  (oficjalnie) (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) klauzula na dokumencie urzędowym sporządzonym w jednym państwie i umożliwiająca posługiwanie się nim legalnie we wszystkich innych państwach będących aktualnie stroną konwencji haskiej z 1961 r. (tj. konwencji o zniesieniu wymogu legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych)

apostolski /ˌapɔˈstɔlsʲci/ (adj)
apostolisch
  dotyczący apostołów

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
Apostel
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto rozpowszechnia jakieś idee, zasady, poglądy, nauki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto rozpowszechnia chrześcijaństwo
Apostel, Jünger
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
Apostroph, Hochkomma
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apoteoza /ˌapɔtɛˈɔza/ (n)
Apotheose
  wyidealizowanie, wybielenie, przypisywanie, nadawanie istocie bądź rzeczy przymiotów ją idealizujących; przedstawienie jakiejś idei, postaci, wydarzenia w sposób skrajnie subiektywny niepoświęcający żadnej uwagi jakimkolwiek wadom, postrzegający jedynie zalety;

apotropeiczny (adj)
apotropäisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) taki, który ma rzekomo moc odpędzania złych mocy, duchów, diabłów

aprioryczny /ˌaprʲjɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
apriorisch
  (filozofia, filozoficzny) taki, który przyjęty z góry jako założenie niezależne od doświadczenia, a bazujące na sądzie rozumowym

aprobata /ˌaprɔˈbata/ (n)
Zustimmung, Zusage
  uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała

aprowizacja /ˌaprɔvʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Lebensmittel
  zaopatrzenie w artykuły pierwszej potrzeby

apsyda /apˈsɨda/ (n)
Apsis, Apside
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej

apteczka pierwszej pomocy /apˈtɛʧ̑ka ˈpʲjɛrfʃɛj pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (n)
Erste-Hilfe-Kasten, Verbandkasten
  pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy

apteka /apˈtɛka/ (n)
Apotheke
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarka /ˌaptɛˈkarka/ (n)
Apothekerin
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kobieta pracująca w aptece lub jej właścicielka

aptekarski /ˌaptɛˈkarsʲci/ (adj)
Apotheke, Apotheker
  dotyczący aptekarstwa, aptekarzy

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
Apotheker
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

apulski (adj)
apulisch
  związany z Apulią

ara czerwona /ˈara ʧ̑ɛrˈvɔ̃na/ (n)
Hellroter Ara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara macao, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara hiacyntowa (n)
Hyazinth-Ara
  (ornitologia, ornitologiczny) Anodorhynchus hyacinthinus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Anodorhynchus;

ara kasztanowoczelna /ˈara ˌkaʃtãnɔvɔˈʧ̑ɛlna/ (n)
Rotbugara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara severus lub Ara severa, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara marakana (n)
Rotrückenara
  (ornitologia, ornitologiczny) Primolius maracana, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Primolius

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
Spix-Ara
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

ara niebieskogłowa /ˈara ˌɲɛbʲjɛskɔˈɡwɔva/ (n)
Blaukopfara, Gebirgsara
  (ornitologia, ornitologiczny) Primolius couloni lub Propyrrhura couloni, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Primolius

ara oliwkowa /ˈara ˌɔlʲifˈkɔva/ (n)
Großer Soldatenara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara ambiguus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara różowooka /ˈara ˌruʒɔvɔˈːka/ (n)
Rotohrara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara rubrogenys, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara szafirowa /ˈara ˌʃafʲiˈrɔva/ (n)
Blaukehlara, Blaulatzara, Caninde-Ara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara glaucogularis, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara trójbarwna /ˈara trujˈbarvna/ (n)
Dreifarbenara, Kuba-Ara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara tricolor, wymarły gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara zielona /ˈara ʑɛˈlɔ̃na/ (n)
Kleiner Soldatenara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara militaris, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara zielonoskrzydła /ˈara ˌʑɛlɔ̃nɔˈskʃɨdwa/ (n)
Dunkelroter Ara, Grünflügelara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara chloropterus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara żółtoskrzydła /ˈara ˌʒuwtɔˈskʃɨdwa/ (n)
Hellroter Ara
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara macao, gatunek ptaka, z rodzaju ara, z podrodziny papug neotropikalnych;

arab /ˈarap/ (n)
Araber
  (hipologia, hipologiczny) (jeździectwo, jeździecki) koń czystej krwi arabskiej;

arabeska /ˌaraˈbɛska/ (n)
Arabeske
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;
  (choreografia, choreograficzny) poza w tańcu inspirowana motywami orientalnymi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miniatura na fortepian;

arabista /ˌaraˈbʲista/ (n)
Arabist
  specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów;

arabistka /ˌaraˈbʲistka/ (n)
Arabistin
  specjalistka w zakresie arabistyki

arabistyka /ˌaraˈbʲistɨka/ (n)
Arabistik
  kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie arabistyki (1.1)
  nauka o języku, kulturze i historii Arabów;

arabizacja (n)
Arabisierung
  narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka

arabizować (v)
arabisieren
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać arabskość, przymuszać kogoś do zostania Arabem, zmieniać coś na arabskie

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
arabisch, Arabisch
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
Arabisch, arabisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arachnologia /ˌaraxnɔˈlɔɟja/ (n)
Arachnologie
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o pajęczakach;

aragonit /ˌaraˈɡɔ̃ɲit/ (n)
Aragonit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady węglanów, polimorficzna odmiana węglanu wapnia;

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
aragonesisch
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
Aragonesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (adj)
aramäisch
  związany z Aramejczykami, z dawną Syrią

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (n)
Aramäisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych;

aranżacja (n)
Arrangement
  dostosowanie przestrzeni lub wnętrza pod względem funkcjonalnym albo estetycznym

aranżować (v)
arrangieren
  organizować, urządzać

araukaria /ˌarawˈkarʲja/ (n)
Araukarie
  (botanika, botaniczny) rodzaj drzew iglastych z rodziny araukariowatych

arbitralny /ˌarbʲiˈtralnɨ/ (adj)
arbiträr
  narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu

arbitraż (n)
Arbitrage
  sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów

arboretum /ˌarbɔˈrɛtũm/ (n)
Arboretum
  (ekologia, ekologiczny) wyodrębniony obszar, na którym znajduje się kolekcja drzew i krzewów, utrzymywany w celu naukowo-badawczym (np. prace nad aklimatyzacją obcych gatunków), bądź ochrony rzadkich gatunków i odmian;

arbuz /ˈarbus/ (n)
Wassermelone
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
archaisch, veraltet
  będący typowym dla dawnych czasów

archaik /arˈxa<sup>j</sup>ik/ (n)
Archaikum
  (geologia, geologiczny) najstarszy eon w dziejach Ziemi;

archaistyczny (adj)
archaistisch
  mający cechy epok minionych

archaizm (n)
Archaismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archaizować (v)
archaisieren
  nadawać utworowi cechy charakterystyczne dla dzieł dawnych epok

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
Erzengel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeolog /ˌarxɛˈɔlɔk/ (n)
Archäologe
  naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw
Archäologin
  uczona badająca materialne pozostałości dawnych społeczeństw

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
Archäologie, Altertumskunde
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archeolożka (n)
Archäologin
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie archeologii

archeozoologia /ˌarxɛɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
Paläozoologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka pomocnicza archeologii, zajmująca się badaniem szczątków zwierząt odkrytych w czasie wykopalisk;

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
Archetyp, Archetypus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archidiecezja (n)
Erzdiözese
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez arcybiskupa;

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
Archipel, Inselgruppe
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
Architekt
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury
  (przenośnie, przenośnia) inicjator i organizator jakiegoś przedsięwzięcia, wydarzenia, procesu

architektka /ˌarxʲiˈtɛktka/ (n)
Architektin
  (potocznie, potoczny) kobieta projektująca budynki oraz obiekty infrastruktury w zakresie architektury
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) kobieta będąca twórczynią, kreatorką czegoś

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
Architektur
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

architraw /arˈxʲitraf/ (n)
Architrav
  (architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;

archiwista (n)
Archivar
  pracownik archiwum

archiwistka (n)
Archivarin
  pracowniczka archiwum

archiwizacja (n)
Archivierung
  zbieranie i porządkowanie, katalogowanie materiałów archiwalnych

archiwolta /ˌarxʲiˈvɔlta/ (n)
Archivolte
  (architektura, architektoniczny) zdobione ornamentami, profilowane lico łuku, arkady zamykającej portal lub każdy inny łukowo u góry zakończony otwór w ścianie budowli, najczęściej bogato zdobione;

arcy- /ˈarʦ̑ɨ/ (prefix)
erz-
  …potęgujący znaczenie, nasilenie czegoś
  …wskazujący na zwierzchnictwo, pierwszeństwo czegoś

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
Erzbischof, Erzbischöfin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcydzieło /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
Meisterwerk, Meisterstück
  (przenośnie, przenośnia) dobrze wykonana praca
  utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi;

arcykatolicki (adj)
erzkatholisch
  szczególnie oddany katolicyzmowi

arcyksiążę (n)
Erzherzog
  austriacki tytuł książęcy
  osoba nosząca tytuł arcyksięcia (1.1)

arcyksiążęcy (adj)
erzherzoglich
  związany z arcyksięciem, dotyczący do arcyksięcia

arcymistrz (n)
Großmeister
  (szachy, pojęcie szachowe) szachista posiadający najwyższy tytuł przyznawany w szachach sportowych;

arcypies (n)
gemeiner Hund
  (pejoratywnie, pejoratywny) wyjątkowy szubrawiec, oszust (wzmocniona obelga „pies”)

arcytrudny (adj)
hoch kompliziert
  bardzo trudny, niezwykle skomplikowany

arefleksja (n)
Areflexie
  (medycyna, medyczny) całkowity lub znaczny zanik odruchu (odruchów)

arekowy (adj)
Areka-
  (botanika, botaniczny) związany z areką

areligijny (adj)
areligiös
  obojętny wobec kwestii religii

arena /aˈrɛ̃na/ (n)
Bühne, Parkett, Schauplatz
  (przenośnie, przenośnia) miejsce jakichś wydarzeń, działań
Arena
  koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe

areometr (n)
Aräometer
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru gęstości cieczy

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
Hausarrest
  zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aretyński (adj)
arretinisch
  związany z Arezzo, dotyczący Arezzo

argentan /arˈɡɛ̃ntãn/ (n)
Neusilber
  srebrzystobiały stop zawierający 40-70% miedzi, 10-20% niklu i 5-40% cynku;

argentopiryt (n)
Argentopyrit, Silberkies
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczków, zbliżony wyglądem do sternbergitu;

argentyt (n)
Argentiet
  minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S;

argentyński /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
argentinisch
  odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
Argon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argowijski (adj)
Aargauer, aargauisch
  związany z Argowią; dotyczący Argowii; pochodzący z Argowii

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
Argument
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;
  (matematyka, matematyczny) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik

argumentacja (n)
Argumentation
  uzasadnianie za pomocą argumentów

argumentować (v)
argumentieren
  uzasadniać swoje stanowisko, swój pogląd

argusowe oko (idiom)
Argusauge
  umiejętność dokładnego postrzegania uchybień, złych stron czegoś; czujny wzrok

argusowy (adj)
Argus-, argusäugig
  taki jak mitologiczny olbrzym stuoczny Argus (Argos), czyli wiecznie czujny, nieufny, podejrzliwy

aria /ˈarʲja/ (n)
Arie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

ariergarda (n)
Nachhut
  (wojskowość, wojskowy) straż tylna

arka /ˈarka/ (n)
Arche
  (przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arka Noego /ˈarka nɔˈɛɡɔ/ (n)
Arche Noah-Muschel
  (zoologia, zoologiczny) gatunek małża, Arca noae;

arka Noego /ˈarka nɔˈɛɡɔ/ (pn)
Arche Noah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) arka, na której Noe z rodziną i zwierzętami został uratowany przez Boga z potopu;

arkada /arˈkada/ (n)
Arkade
  (architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach;

arkadia /arˈkadʲja/ (n)
Arkadien
  kraina wiecznego szczęścia, raj

arkadowy /ˌarkaˈdɔvɨ/ (adj)
Arkade, Bogen
  taki, który ma kształt łuku, arkady

arkana (n)
Arkanum
  wiedza powiązana z jakąś dziedziną, nie zawsze oczywista, a często ukryta przed początkującymi

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
Arkebuse
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa, ręczna, odprzodowa broń palna z zamkiem kołowym, używana przez kawalerię i piechotę w XVI-XVII wieku; także jako broń myśliwska;

arkoza (n)
Arkose
  (geologia, geologiczny) okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie;

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
Tabellenkalkulationsprogramm
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

arlekin (n)
Harlekin
  (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy pajac, typ postaci z ludowej komedii włoskiej;

armata /arˈmata/ (n)
Kanone
  (wojskowość, wojskowy) działo o długiej lufie;

armatka śnieżna (n)
Schneekanone
  urządzenie do wytwarzania sztucznego śniegu;

armatura /ˌarmaˈtura/ (n)
Armatur
  konstrukcja podtrzymująca elementy rzeźby, budynku lub witraża
  pomocnicze wyposażenie pomieszczenia, maszyny, itp., umożliwiające jego właściwe wykorzystanie

armeński /arˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
armenisch
  odnoszący się do Armenii

armia /ˈarmʲja/ (n)
Armee, Heer, Landstreitkraft
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
Arroganz, Überheblichkeit
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

arogancki /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
arrogant, patzig
  (książkowy) taki, którego cechą jest arogancja

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
Aromatherapie
  (medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

aromatyzować (v)
aromatisieren
  (chemia, chemiczny) nadawać zapachu

aronia /aˈrɔ̃ɲja/ (n)
Apfelbeere
  (botanika, botaniczny) Aronia, krzew o małych, białych lub czerwonych kwiatach i drobnych, granatowych lub czerwonych owocach o słodko-cierpkim smaku;

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
Arsen
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenał /arˈsɛ̃naw/ (n)
Arsenal
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) budynek lub pomieszczenie pełniące funkcję składu broni; składnica broni; ; (zobacz) też arsenał w Encyklopedii staropolskiej

arsenowy (adj)
Arsen-
  (chemia, chemiczny) dotyczący arsenu, zawierający arsen

arszenikowy (adj)
Arsenik-
  (chemia, chemiczny) związany z arszenikiem

art déco (n)
Art déco
  (sztuka) styl w sztukach plastycznych i wzornictwie XX w. charakteryzującym się zgeometryzowaniem i dążeniem do syntetycznego ujmowania form;

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
Artefakt
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
  (antropologia, antropologiczny) przedmiot wykonany ludzką ręką;

arteria /arˈtɛrʲja/ (n)
Arterie
  (anatomia, anatomiczny) tętnica

arteriotomia /ˌartɛrʲjɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
Arteriotomie
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na nacięciu tętnicy

arteterapia (n)
Kunsttherapie
  terapia przez sztukę

artezyjski (adj)
artesisch
  (geologia, geologiczny) dotyczący wód podziemnych zdolnych do samoczynnego wypływu, oddzielonych od powierzchni gruntu stropem z warstwy nieprzepuszczalnej;

artropatia (n)
Arthropathie
  (medycyna, medyczny) ogólne określenie zmian chorobowych w zakresie jednego lub więcej stawów;

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
Artikel, Gebrauchsgegenstand
  (handel, handlowy) rzecz, która jest przedmiotem handlu
Artikel, Paragraf Paragraph
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
Artikel
  (publikatory) tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek

artykułować /ˌartɨkuˈwɔvaʨ̑/ (v)
artikulieren
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w określony sposób grać na jakimś instrumencie

artykuły gospodarstwa domowego /ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/ (n)
Haushaltsgerät
  urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku

artyleryjski /ˌartɨlɛˈrɨjsʲci/ (adj)
Artillerie-, artilleristisch
  (wojskowość, wojskowy) (przymiotnik) od artyleria

artylerzysta (n)
Artillerist
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz wojsk artyleryjskich

artysta /arˈtɨsta/ (n)
Künstler
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystka /arˈtɨstka/ (n)
Künstlerin
  kobieta zajmująca się sztuką, tworząca ją

artystycznie /ˌartɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
künstlerisch
  w sposób artystyczny

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
kunstvoll
  piękny, estetyczny
künstlerisch, kunstvoll
  związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty

aryjski /aˈrɨjsʲci/ (adj)
arisch
  (etnografia, etnograficzny) należący do Ariów
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w hitleryzmie: nieposiadający żydowskich przodków

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
Aristokrat
  osoba należąca do arystokracji

arystokratka /ˌarɨstɔˈkratka/ (n)
Aristokratin
  kobieta należąca do arystokracji

arystokratycznie (adv)
aristokratisch
  w sposób arystokratyczny

arystokratyczny /ˌarɨstɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aristokratisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z arystokracją jako formą sprawowania rządów
  charakterystyczny dla arystokratów, posiadający cechy przypisywane arystokratom lub arystokracji
aristokratisch, adlig
  związany z arystokracją

arystotelesowski (adj)
aristotelisch
  (filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk

arystotelizm (n)
Aristotelismus
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
Arithmetik
  (matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

arytmia /aˈrɨtmʲja/ (n)
Arrhythmie, Herzrhythmusstörung
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca

as /a ɛs/ /as/ (n)
As, Ass
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą
As
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a obniżony o półton;

as-moll /ˈas‿mɔl/ (n)
as-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku as (w zapisie nutowym z siedmioma bemolami)

asafetyda /ˌasafɛˈtɨda/ (n)
Asant, Teufelsdreck, Stinkasant
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;

asamblaż (n)
Assemblage
  (sztuka) trójwymiarowy kolaż z gotowych przedmiotów;

asas /ˈasas/ (n)
Asas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a obniżony o cały ton;

ascendent /asˈʦ̑ɛ̃ndɛ̃nt/ (n)
Aszendent
  (astrologia, astrologiczny) punkt ekliptyki, który wschodzi w określonym momencie i miejscu na Ziemi;

asceta /asˈʦ̑ɛta/ (n)
Asket
  człowiek uprawiający ascezę

ascetyczny (adj)
asketisch
  właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń

asceza /asˈʦ̑ɛza/ (n)
Askese
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego

asejsmiczny (adj)
aseismisch
  (geologia, geologiczny) nie wykazujący żadnej aktywności sejsmicznej

aseksualny /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
asexuell
  (potocznie, potoczny) pozbawiony seksu, zmysłowości
  (seksuologia, seksuologiczny) obojętny na sprawy płci i seksu, nieodczuwający pociągu seksualnego

asembler /aˈsɛ̃mblɛr/ (n)
Assembler
  (informatyka, informatyczny) program tłumaczący kod języka asemblera na język maszynowy;

aseptyczny (adj)
aseptisch, keimfrei
  (medycyna, medyczny) pozbawiony drobnoustrojów chorobotwórczych

asertoryczny /ˌasɛrtɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
assertorisch
  stwierdzający, potwierdzający, twierdzący

asesorski (adj)
Assessoren-, assessoral, assessorisch
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z osobą lub urzędem asesora

asfalt /ˈasfalt/ (n)
Asphalt
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

asferyczny /ˌasfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
asphärisch
  niebędący odcinkiem sfery

asklepiejon (n)
Asklepieion
  (historia, historyczny, historycznie) (mitologia, mitologiczny) starożytna świątynia grecka poświęcona Asklepiosowi, czasem połączona ze szpitalem lub szkołą medyczną;

asomatyczny (adj)
asomatisch
  (książkowy) bezcielesny

asonans (n)
Assonanz, Halbreim
  (językoznawstwo, językoznawczy) rym polegający na identyczności tylko samogłosek

asortyment /ˌasɔrˈtɨ̃mɛ̃nt/ (n)
Sortiment
  (handel, handlowy) wybór towarów lub usług, który jest proponowany klientom;

aspartam /asˈpartãm/ (n)
Aspartam
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
Aspekt
  (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
Aspekt, Anblick, Seite
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspermia (n)
Aspermie
  (medycyna, medyczny) brak spermy albo plemników w spermie;

aspirować (v)
streben
  starać się, ubiegać się o coś

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
Aspirin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

aspołeczny (adj)
asozial, antisozial
  obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego

astat /ˈastat/ (n)
Astat
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

asteniczny (adj)
asthenisch
  wątły, o słabej budowie ciała lub odporności

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
Asthenosphäre
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asteroida /ˌastɛˈrɔjda/ (n)
Asteroid
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);

astma /ˈastma/ (n)
Asthma
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astmatyczka /ˌastmaˈtɨʧ̑ka/ (n)
Asthmatikerin
  (medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na astmę

astmatyk /aˈstmatɨk/ (n)
Asthmatiker
  (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na astmę

astragal /aˈstraɡal/ (n)
Sprungbein
  (anatomia, anatomiczny) kość od wewnętrznej strony stopy między wgłębieniem a kostką;

astrofizyka (n)
Astrophysik
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrofotometr /ˌastrɔfɔˈtɔ̃mɛtr̥/ (n)
Astrophotometer
  (technologia, technika, techniczny) fotometr używany do pomiaru natężenia światła ciał niebieskich;

astrograf /aˈstrɔɡraf/ (n)
Astrograf
  luneta astronomiczna używana do fotografowania ciał niebieskich;

astrolabium /ˌastrɔˈlabʲjũm/ (n)
Astrolabium
  (astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
Astrologe
  człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
Astrologie
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astromancja /ˌastrɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja/ (n)
Astromantie
  wróżenie z gwiazd

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
Astronaut
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronautka /ˌastrɔ̃ˈnawtka/ (n)
Astronautin
  kobieta, która zajmuje się lotami w kosmos

astronautyczny (adj)
Raumfahrt, astronautisch
  związany z astronautyką lub astronautami, dotyczący astronautyki lub astronautów

astronautyka /ˌastrɔ̃ˈnawtɨka/ (n)
Astronautik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk zajmujący się lotami poza atmosferą Ziemi;

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
Astronom
  specjalista w zakresie astronomii;
  miłośnik i znawca astronomii

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
Astronomie, Sternkunde
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astronomiczny /ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
astronomisch
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią
  (przenośnie, przenośnia) niesamowicie duży, wielki

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (adj)
asturisch
  dotyczący Asturii, związany z Asturią

astygmatyczny /ˌastɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
astigmatisch
  związany z astygmatyzmem

astygmatyk (n)
Astigmatiker
  (medycyna, medyczny) osoba mająca astygmatyzm

astygmatyzm (n)
Astigmatismus, Hornhautverkrümmung
  (medycyna, medyczny) wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
Astigmatismus
  (optyka, optyczny) wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;

asygnata /ˌasɨɡˈnata/ (n)
Beleg
  dokument kasowy potwierdzający operację gotówkową

asymetryczny /ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
asymmetrisch
  niebędący symetrycznym, niemający symetrii

asymilacja (n)
Assimilation
  przystosowanie się do życia w obcej społeczności

asymilacyjny (adj)
Assimilation
  (biologia, biologiczny) związany z asymilacją
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z asymilacją
  (psychologia, psychologiczny) związany z asymilacją
  (socjologia, socjologiczny) związany z asymilacją

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
Asymptote
  (matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

asyriolog (n)
Assyriologe
  specjalista w dziedzinie asyriologii

asyrologia (n)
Assyriologie, Altorientalistik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca starożytną kulturę duchową i kulturę materialną ludów Mezopotamii;

asysta (n)
Assist, Torschussvorlage, Torvorlage
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, koszykówce, hokeju: podanie, po którym następuje strzał zakończony golem

asystent (n)
Assistent
  osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy

asystować (v)
begleiten
  być obecnym, towarzyszyć przy czym
helfen
  pomagać przy czym

atak /ˈatak/ (n)
Attacke, Anfall
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych
Angriff, Attacke, Sturm
  (sport, sportowy) nagła akcja mająca na celu zdobycie przewagi nad rywalem
Angriff
  (szachy, pojęcie szachowe) rodzaj debiutu szachowego o ofensywnym charakterze
Angriff, Attacke
  (wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi
  agresywne wystąpienie przeciw komuś lub czemuś

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
Herzinfarkt, Myokardinfarkt
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atakować /ˌataˈkɔvaʨ̑/ (v)
angreifen
  (sport, sportowy) próbować zdobyć przewagę

ataksyt (n)
ataxit
  (mineralogia, mineralogiczny) meteoryt żelazny o bardzo wysokiej zawartości niklu;

atanazjański (adj)
athanasisch
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z doktorem Kościoła Atanazym Wielkim

atanor (n)
Athanor
  (ezoteryka) specjalny piec do celów alchemicznych;

atari (n)
Atari
  taktyczna sytuacja przymusu w grze w go, w której grupa kamieni ma tylko jeden oddech i może zostać zbita w następnym ruchu

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atavistisch
  o cechach podobnych jak u odległych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
Atheist, Gottesleugner, Nichtgläubiger
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistka /ˌatɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
Atheistin
  kobieta nie wierząca w istnienie bogów, odrzucająca wiarę w istnienie bogów

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atheistisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Atheismus
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

ateńczyk /aˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Athener
  mieszkaniec Aten

ateński /aˈtɛ̃j̃sʲci/ (adj)
athenisch, Athener
  związany z Atenami, dotyczący Aten – miasta, metropolii lub starożytnej polis

atlant /ˈatlãnt/ (n)
Atlant
  (architektura, architektoniczny) posąg atletycznego mężczyzny jako podpora architektoniczna, np. balkonu;

atlantycki /ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
atlantisch
  (geografia, geograficzny) dotyczący Atlantyku
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący państw NATO

atlas /ˈatlas/ (n)
Atlas
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;
Atlant
  (architektura, architektoniczny) posąg atletycznego mężczyzny podpierającego balkon, podpora architektoniczna;

atletka /aˈtlɛtka/ (n)
Athletin
  (sport, sportowy) zawodniczka dyscyplin siłowych

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
Atmosphäre
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.

atmosferyczny /ˌatmɔsfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
atmosphärisch
  związany z atmosferą ziemską

atol /ˈatɔl/ (n)
Atoll
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
Atom
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomowy /ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
atomar, atomisch
  charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
Tinte
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atramentowy /ˌatrãmɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
Tinten-, tintig
  dotyczący atramentu, związany z atramentem
tintenblau, tintenfarbig, tintig
  granatowy kolor

atrium /ˈatrʲjũm/ (n)
Atrium
  (architektura, architektoniczny) w dawnym domu rzymskim: główne pomieszczenie, z otwartym dachem i zbiornikiem w podłodze na deszczówkę

atrofia /aˈtrɔfʲja/ (n)
Atrophie
  (medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;

atropina (n)
Atropin
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atropinowy (adj)
Atropin-
  (medycyna, medyczny) związany z atropiną

attycki (adj)
attisch
  związany z Attyką

attyka /atˈːɨka/ (n)
Attika
  (architektura, architektoniczny) górny element budynku w postaci ścianki, balustrady lub rzędu sterczyn osłaniający dach;

attykowy (adj)
Attika-
  (architektura, architektoniczny) związany z attyką

atut /ˈatut/ (n)
Trumpf
  (termin karciany) kolor ustalony jako najbardziej wartościowy, umożliwiający przebicie innych kolorów; karta tego koloru

atłas /ˈatwas/ (n)
Satin, Atlas
  (włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;

au /aw/ (interjection)
au, aua, autsch
  …wyrażający ból

audi (n)
Audi
  (motoryzacja) samochód marki Audi

audiencyjny (adj)
Audienz-
  związany z audiencją, posłuchaniem; służący do odbywania audiencji

audiobook (n)
Hörbuch
  książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora;

audiofilski (adj)
audiophil
  związany z audiofilami; przywiązujący wielką wagę do jakości dźwięku

audiowizualny (adj)
audiovisuell
  dotyczący zarówno wrażeń słuchowych, jak i wzrokowych

audycja /awˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
Sendung
  program radiowy;

audytorium /ˌawdɨˈtɔrʲjũm/ (n)
Zuhörerschaft
  ogół słuchaczy zgromadzonych na wykładzie, odczycie, koncercie
Auditorium
  sala wykładowa, odczytowa;

audytorski (adj)
Audit- Wirtschaftsprüfungs-
  związany z audytem lub audytorem

augiaszowy (adj)
Augias-
  (mitologia grecka) związany z królem Augiaszem

augit /ˈawʲɟit/ (n)
Augit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy piroksenów;

augmentacja /ˌawɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Augmentation
  (medycyna, medyczny) w kardiologii: zwiększenie wartości ciśnienia w głównych tętnicach spowodowane przez falę zwrotną;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika imitacyjna polegająca na wydłużeniu, najczęściej dwukrotnym, wszystkich wartości rytmicznych tematu;

augsburczyk (n)
Augsburger
  mieszkaniec Augsburga

augsburski (adj)
Augsburger
  związany z Augsburgiem, dotyczący Augsburga

augur /ˈawɡur/ (n)
Augur
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: kapłan oficjalnie odczytujący ze znaków niebiańskich i lotu ptaków wolę bogów (tzw. auspicjum);

augustiański (adj)
augustinisch
  związany z augustianami lub augustiankami, dotyczący augustianów lub augustianek

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
Versteigerung, Auktion
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

aukcjoner /awkˈʦ̑ʲjɔ̃nɛr/ (n)
Auktionator
  osoba prowadząca aukcję

aukcyjny (adj)
Auktions-
  związany z aukcjami, służący do przeprowadzania aukcji

aulos /ˈawlɔs/ (n)
Aulos
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego najczęściej składającego się z dwóch piszczałek z oddzielnymi stroikami, bardzo popularny w starożytnej Grecji;

aura /ˈawra/ (n)
Aura
  (medycyna, medyczny) zespół objawów przed wystąpieniem ataku padaczki
  (ezoteryka) hipotetyczne, niematerialne pole otaczające żywy organizm;

aurypigment (n)
Auripigment
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarczków, trójsiarczek arsenu;

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
australisch
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
österreichisch
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

austro-węgierski (adj)
österreich-ungarisch
  związany z Austro-Węgrami, dotyczący Austro-Węgier

austrofaszyzm (n)
Austrofaschismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) austriacka odmiana faszyzmu;

aut /awt/ (n)
Aus
  (sport, sportowy) sytuacja w niektórych grach, gdy piłka wypadnie poza obręb boiska; obszar poza boiskiem;

autarkia /awˈtarʲca/ (n)
Autarkie
  (ekonomia, ekonomiczny) gospodarcza samowystarczalność;

autarkiczny /ˌawtarʲˈciʧ̑nɨ/ (adj)
autark
  gospodarczo samowystarczalny

autekologia (n)
Autökologie
  (ekologia, ekologiczny) dział ekologii, zajmujący się badaniem wzajemnego oddziaływania środowiska abiotycznego na poszczególne organizmy, i odwrotnie

autentycznie /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
authentisch
  w sposób autentyczny, prawdziwy, szczery, zgodny z rzeczywistością

autentyczność /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Authentizität
  cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu

autentyczny /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
authentisch
  taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

auto /ˈawtɔ/ (n)
Auto
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

autoantonim (n)
Autoantonym
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo posiadające dwa sprzeczne znaczenia, będące własnym przeciwieństwem

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
Autobiographie, Autobiografie
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobiograficzny (adj)
autobiografisch
  mający charakter autobiografii, taki w którym autor nawiązuje do wydarzeń ze swego życia

autobus /awˈtɔbus/ (n)
Bus, Omnibus, Autobus
  (transport, transportowy) (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autobusowy /ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (adj)
Autobus, Bus, Omnibus
  odnoszący się do autobusu, związany z autobusem

autocenzura /ˌawtɔʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
Autozensur
  kontrolowanie własnych wypowiedzi, publikacji, programów itp. pod względem politycznym lub obyczajowym

autochtoniczny (adj)
autochthon
  związany z autochtonami, dotyczący autochtonów

autochtonka (n)
Autochthone, Ureinwohnerin
  rdzenna mieszkanka jakiegoś terytorium

autodafe /ˌawtɔdaˈfɛ/ (n)
Autodafé
  (historia, historyczny, historycznie) wprowadzone przez inkwizycję publiczne wyznanie lub zaparcie się wiary przez oskarżonego o herezję;

autodestrukcyjny (adj)
selbstzerstörerisch, Selbstzerstörungs-
  niszczący samego siebie

autogiełda (n)
Automobilmarkt
  (potocznie, potoczny) giełda samochodowa

autograf /awˈtɔɡraf/ (n)
Autogramm
  własnoręczny podpis

autohipnotyczny /ˌawtɔxʲipnɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
selbsthypnotisch
  związany z autohipnozą

autohipnoza /ˌawtɔxʲipˈnɔza/ (n)
Autohypnose
  hipnoza wywoływana na sobie samym

autoimmunologiczny (adj)
Autoimmun-, autoimmunologisch
  (medycyna, medyczny) taki, w którym układ odpornościowy organizmu działa przeciwko własnym komórkom i tkankom

autoironia /ˌawtɔ<sup>j</sup>iˈrɔ̃ɲja/ (n)
Selbstironie
  ironia dotycząca samego siebie

autokar /awˈtɔkar/ (n)
Reisebus
  (motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży

autokarowy (adj)
Bus-, Reisebus-
  związany z autokarem, wykorzystujący autokar

autokefalia /ˌawtɔkɛˈfalʲja/ (n)
Autokephalie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezależność krajowej prawosławnej organizacji kościelnej od zagranicznych władz duchownych;

autokefaliczny (adj)
autokephal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
Autoklav
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

autokomentarz (n)
Selbstkommentar
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (publikatory) opinia wyrażona przez kogoś na temat własnego zachowania, własnej osoby, własnego utworu

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
Autokratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

autokratyczny (adj)
autokratisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z autokratyzmem jako systemem rządów

autokratyzm /ˌawtɔˈkratɨsm̥/ (n)
Autokratismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system władzy sprawowanej poza kontrolą społeczną przez jednego człowieka lub wąską grupę;

automat /awˈtɔ̃mat/ (n)
Automat
  maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;

automat biletowy (n)
Fahrscheinautomat, Fahrkartenautomat
  automat służący do zakupu biletu;

automat sprzedający /awˈtɔ̃mat ˌspʃɛdaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
Verkaufsautomat
  automat z drobnymi artykułami do sprzedaży, takimi jak np. napoje, papierosy

automatowy (adj)
Automaten-
  związany z automatem (maszyną, bronią, itp.)

automatyczna sekretarka (n)
Anrufbeantworter
  (telekomunikacja) oprogramowanie lub urządzenie odbierające połączenia telefoniczne i nagrywające ich treści

automatycznie (adv)
automatisch
  (technologia, technika, techniczny) z udziałem automatu

automatyczny /ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
automatisch
  wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka
  (przenośnie, przenośnia) wykonywany lub powstający bez udziału świadomości i woli
  rozumiejący się sam przez się, spowodowany wcześniejszymi działaniami

automatyka (n)
Automatik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (technologia, technika, techniczny) dyscyplina zajmująca się urządzeniami sterującymi procesami bez udziału człowieka lub z jego ograniczonym udziałem

automatyzacja (n)
Automatisierung
  wprowadzanie automatów, ułatwień technicznych poprawiających pracę

automatyzm (n)
Automatismus
  wykonywanie czynności nie używając do tego świadomości, bez analizy, bez myślenia

automatyzowanie (n)
Automatisieren, Automatisierung
  czynienie czegoś automatycznym

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
Autonomie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
autonom, selbständig, unabhängig
  związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autoportret /ˌawtɔˈpɔrtrɛt/ (n)
Selbstporträt, Selbstbildnis
  portret artysty wykonany przez siebie samego;

autopsja /awˈtɔpsʲja/ (n)
Autopsie
  sekcja zwłok;

autor /ˈawtɔr/ (n)
Autor, Verfasser
  twórca, wynalazca, założyciel

autoreklama (n)
Eigenreklame, Eigenwerbung
  reklamowanie siebie samego

autorstwo (n)
Autorschaft
  fakt bycia twórcą dzieła

autorytarny (adj)
autoritär
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący autorytaryzmu

autorytaryzm (n)
Autoritarismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych na bezwzględnym posłuchu obywateli

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
Autorität
  wpływ osobisty, powaga, prestiż
  człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi

autoryzacja (n)
Autorisierung
  (informatyka, informatyczny) proces nadawania podmiotowi uprawnień do danych
  (telewizja, telewizyjny) akceptacja treści wywiadu przez osobę, która go udzieliła
  zezwolenie twórcy na wykorzystanie swego dzieła

autoryzować (v)
autorisieren, genehmigen
  zezwalać na publikację, wykorzystanie pracy autorskiej

autostopowicz /ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
Anhalter
  ktoś, kto podróżuje autostopem

autostopowiczka /ˌawtɔstɔpɔˈvʲiʧ̑ka/ (n)
Anhalterin
  kobieta, która podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
Autobahn
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;

autostradowy (adj)
Autobahn-
  związany z autostradą, dotyczący autostrady, występujący na autostradzie lub dla niej charakterystyczny

autosugestia /ˌawtɔsuˈɡɛstʲja/ (n)
Autosuggestion
  (psychologia, psychologiczny) wmawianie czegoś sobie samemu;

autotomia (n)
Autotomie
  (zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;

autowy (adj)
Aus-
  (sport, sportowy) związany z autem, opuszczeniem przez piłkę obrębu boiska

autunit (n)
Autunit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;

autystyczny /ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
autistisch
  (psychologia, psychologiczny) związany z autyzmem, dotyczący autyzmu

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
Autismus
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

auł (n)
Aul
  rodzaj osady wiejskiego typu na Kaukazie albo w Azji Środkowej

awangarda (n)
Avantgarde, Vorhut
  grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny

awangardowy /ˌavãŋɡarˈdɔvɨ/ (adj)
avantgardistisch
  (sztuka) związany z awangardą, charakteryzujący awangardę (kierunek w dwudziestowiecznej sztuce)
  taki, który charakteryzuje się nowatorstwem, prekursorstwem; jest postępowy

awans /ˈavãw̃s/ (n)
im Voraus
  (przestarzałe, przestarzały) pieniądze wypłacane zaliczkowo, z góry
Aufstieg, Einstieg, Qualifikation
  (sport, sportowy) zajęcie wyższego miejsca w klasyfikacji, przejście do dalszego etapu
Beförderung
  powierzenie komuś lub objęcie wyższego stanowiska, nadanie lub otrzymanie wyższej godności
Aufstieg
  zdobycie wyższej pozycji w określonej grupie

awansować (v)
befördern
  przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień
befördern werden
  uzyskiwać / uzyskać wyższe stanowisko lub stopień

awantura /ˌavãnˈtura/ (n)
Streit
  gwałtowna kłótnia, zamieszanie

awanturniczy (adj)
Abenteuer-
  nacechowany awanturnictwem, ryzykanctwem, nieobliczalnością
aufbrausend, streitsüchtig
  właściwy awanturnikowi, osobie kłótliwej

awanturnik /ˌavãnˈturʲɲik/ (n)
Abenteurer
  osoba prowadząca burzliwe życie, gotowa podjąć ryzyko

awaria /aˈvarʲja/ (n)
Panne, Fehler, Havarie
  (technologia, technika, techniczny) uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie

awatar /aˈvatar/ (n)
Avatar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga

awentyński (adj)
aventinischer
  odnoszący się do Awentynu, związany z Awentynem

awerroistyczny (adj)
averroistisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z awerroizmem

awersja /aˈvɛrsʲja/ (n)
Aversion
  niechęć do kogoś lub czegoś

awestyjski (n)
Avestisch, Awestisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awizo /aˈvʲizɔ/ (n)
Ankündigung, Avis, Aviso, klein Kriegsschiff, schnell
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pisemne zawiadomienie pocztowe o nadejściu przesyłki

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
Avocado
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju awokado (1.1)
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  (botanika, botaniczny) Persea L., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej;

azalia (n)
Azalee, Azalie
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest /ˈazbɛst/ (n)
Asbest
  (mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azbestowy (adj)
Asbest-
  związany z azbestem, wykonany z azbestu; mający w sobie azbest

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
aserbaidschanisch
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
asiatisch
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azot /ˈazɔt/ (n)
Stickstoff, Nitrogen, Nitrogenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azotan /aˈzɔtãn/ (n)
Nitrat
  (chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3)

azotek (n)
Nitrid, Nitride
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny azotu z metalem lub półmetalem;

azotowy /ˌazɔˈtɔvɨ/ (adj)
Stickstoff-
  (chemia, chemiczny) związany z azotem; zawierający azot

aztecki /asˈtɛʦ̑ʲci/ (adj)
aztekisch
  związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki

ałun /ˈawũn/ (n)
Alaun
  (chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu

ałunit (n)
Alunit
  (mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;

aż /aʃ/ (conjunction)
sogar bis
  …wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność

ażio (n)
Agio
  (handel, handlowy) nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych ponad ich wartość nominalną;

ażur (n)
Ajourmuster
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) ozdobny układ otworów w dowolnym materiale
Spitze
  (włókiennictwo) rodzaj haftu lub dzianiny z dziureczkami
Ajourarbeit, Durchbrucharbeit
  przedmiot zdobiony ażurem (1.1)

ażurowy /ˌaʒuˈrɔvɨ/ (adj)
Spitzen-, durchbrochen
  taki, który posiada specjalne, regularne otwory, przepuszczając światło

b-moll (n)
b-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z pięcioma bemolami)

baba /ˈbaba/ (n)
Weib
  (potocznie, potoczny) (rubaszny, rubasznie) lub (pogardliwie, pogardliwy) o kobiecie, żonie, partnerce życiowej

baba-chłop /baˈba‿xwɔp/ (n)
Dragoner, Mannsweib
  (potocznie, potoczny) o kobiecie wyglądającej, zwykle też poruszającej się jak mężczyzna, często o zdecydowanym charakterze

baba-grzmot /baˈba‿ɡʒmɔt/ (n)
Mannsweib
  (potocznie, potoczny) o kobiecie wyglądającej, zwykle też poruszającej się jak mężczyzna, często o zdecydowanym charakterze

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
Großmutter, Oma
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babeszjoza (n)
Babesiose
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) przenoszona przez kleszcze choroba pasożytnicza zwierząt (w tym ludzi)

babiarz /ˈbabʲjaʃ/ (n)
Schürzenjäger, Weiberheld
  (potocznie, potoczny) mężczyzna obsesyjnie zainteresowany kobietami

babie lato /ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/ (n)
Marienfäden, Marienfaden, fliegender Sommer
  nitki pajęczyny unoszone przez wiatr w pogodne dni wczesnej jesieni;
Altweibersommer, Frauensommer, Mariensommer
  wczesnojesienne dni;

babilończyk (n)
Babylonier
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon

babiloński /ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
babylonisch
  związany z Babilonią, Babilonem

babiniec /baˈbʲĩɲɛʦ̑/ (n)
Kirchenhalle
  (dawniej, dawny) także obecnie (Kraków, Bukowina) (architektura, architektoniczny) przedsionek kościoła lub wydzielona część synagogi, przeznaczone dla kobiet;
Weiberreich
  (żartobliwie) duża liczba kobiet zgromadzona w jednym miejscu

babka /ˈbapka/ (n)
Wegerich
  (botanika, botaniczny) Plantago, rodzaj roślin z rodziny babkowatych;
Kuchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto pieczone w formie prostokątnej lub mającej kształt ściętego stożka
Großmutter, Oma
  matka ojca lub matki
Vettel, Weib
  starsza kobieta, zwykle zaniedbana, biedna

babka lancetowata (n)
Lungenblattl, Schlangenzunge, Spießkraut, Spitzwegerich
  (botanika, botaniczny) Plantago lanceolata L., gatunek byliny z rodziny babkowatych;

babka z piasku /ˈbapka ˈs‿pʲjasku/ (n)
Kuchen, Sandkuchen
  bryła zlepionego piasku, robiona przez dzieci w piaskownicy lub na plaży

babochłop /baˈbɔxwɔp/ (n)
Mannsweib
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta, która wygląda i zachowuje się jak mężczyzna

babsko /ˈbapskɔ/ (n)
Weibsbild, Weib
  (pogardliwie, pogardliwy) (obraźliwie) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta brzydka lub niesympatyczna

babsztyl /ˈbapʃtɨl/ (n)
Zicke
  (pogardliwie, pogardliwy) o kobiecie brzydkiej lub niesympatycznej

babysitterka (n)
Babysitterin
  opiekunka do dzieci

bachanalia /ˌbaxãˈnalʲja/ (n)
Bacchanalien
  (historia, historyczny, historycznie) obrzędy na cześć Bachusa

bachantka /baˈxãntka/ (n)
Bacchantin, Mänade
  (mitologia, mitologiczny) towarzyszka Bachusa

bachiczny (adj)
bacchisch
  mający związek z Bachusem
bacchantisch
  żywiołowy, hulaszczy, swawolny

backup (n)
Backup
  (informatyka, informatyczny) kopia zapasowa danych sporządzona dla ich zabezpieczenia

bacowski (adj)
Schäfer-
  związany z bacą albo bacowaniem, należący do bacy

baczność /ˈbaʧ̑nɔɕʨ̑/ (interjection)
Achtung, stillgestanden
  (wojskowość, wojskowy) (harcerski) komenda nakazująca przyjąć postawę stojącą, wyprostowaną, z rękami wyciągniętymi wzdłuż ciała i przylegającymi do boków, stopami złączonymi

bacówka /baˈʦ̑ufka/ (n)
Sennerei
  drewniany budynek stawiany na halach pasterskich, w którym przez kilka miesięcy w roku, na czas wypasu, przebywa baca wraz z juhasami;

bad trip (n)
Horrortrip, Angstreise
  nieprzyjemne doświadczenie narkotyczne wypełnione lękiem;

badaczka (n)
Forscherin
  kobieta naukowiec, zgłębiająca jakiś temat, problem

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
Untersuchung
  (medycyna, medyczny) sprawdzenie stanu zdrowia
Forschung, Untersuchung
  poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
forschen, prüfen
  przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
beobachten
  przyglądać się czemuś lub komuś uważnie
untersuchen
  sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim

badeński (adj)
badisch
  związany z Badenią lub Badeńczykami, dotyczący Badenii

badeńsko-wirtemberski (adj)
Baden-Württemberger, baden-württembergisch
  związany z Badenią-Wirtembergią, dotyczący Badenii-Wirtembergii

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
Badminton
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

badmintonowy (adj)
Badminton-, Federball-
  (sport, sportowy) związany z badmintonem

badyl /ˈbadɨl/ (n)
Stängel
  łodyga rośliny, uschła i pozbawiona liści, sterczący patyk

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
Gepäck, Gepäckstück
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik dachowy (n)
Dachgepäckträger
  (motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy

bagażowy (n)
Gepäckträger
  pomocnik wynajęty do przeniesienia bagażu, np. na dworcu lub w hotelu

bagdadczyk /baɡˈdaṭʧ̑ɨk/ (n)
Bagdader
  mieszkaniec Bagdadu

bagdadka /baɡˈdatka/ (n)
Bagdaderin
  mieszkanka Bagdadu

bagdadzki /baɡˈdaʦ̑ʲci/ (adj)
Bagdader
  odnoszący się do Bagdadu (stolicy Iraku)

bagienny /baˈɟɛ̃nːɨ/ (adj)
sumpfig
  związany z bagnem, dotyczący bagna, właściwy bagnom, rosnący na bagnach

bagietka /baˈɟɛtka/ (n)
Glasstab
  (chemia, chemiczny) szklany pręcik służący w laboratoriach głównie do mieszania;
Baguette
  (spożywczy) długa, cienka bułka;

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
Bajonett, Seitengewehr
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bagniak wapienny (n)
Kalk-Quellmoos
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Philonotis calcarea, gatunek mchów należący do rodziny szmotłochowatych;

bagnik przybrzeżny (n)
gerandete Jagdspinne, gerandete Listspinne
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Dolomedes fimbriatus Clerck, gatunek pająka z rodziny darownikowatych, żyjącego w pobliżu wody

bagnisty (adj)
sumpfig
  pokryty bagnami
  podobny do bagna

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
Porst
  (botanika, botaniczny) Ledum L., rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych;
Sumpf, Moor
  (ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;

bagrować /baˈɡrɔvaʨ̑/ (v)
baggern
  pogłębiać dno bagrem

bahaizm /baˈxa<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Bahaismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia wywodząca się z babizmu, której celem jest utworzenie religii ogólnoświatowej, unifikującej religie monoteistyczne – babizm, judaizm, chrześcijaństwo i islam;

bahamski /baˈxãmsʲci/ (adj)
bahamaisch
  odnoszący się do państwa Bahamy

bahrański /baxˈrãj̃sʲci/ (adj)
bahrainisch
  odnoszący się do państwa Bahrajn

bajadera (n)
Bajadere
  hinduska tancerka pełniąca służbę przy świątyni

bajda /ˈbajda/ (n)
Mär
  (lekceważąco, lekceważący) bajka, baśń
  (potocznie, potoczny) opowiadanie zmyślone, niemające sensu

bajeczny (adj)
fabelhaft, wunderbar
  (przenośnie, przenośnia) cechujący się niezwykłością
Märchen-, märchenhaft
  istniejący w bajce

bajgiel (n)
Bagel
  (Lwów, Kraków, Warszawa) żydowskie pieczywo w kształcie bułki z dziurką; słodkawy precel;

bajka /ˈbajka/ (n)
Fabel
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o treści fantastycznej

bajka dla grzecznych dzieci /ˈbajka dla‿ˈɡʒɛʧ̑nɨγʲ ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑i/ (n)
Ammenmärchen
  nieprawdziwa, wymyślona historyjka dla naiwnych ludzi

bajka na dobranoc (n)
Gutenachtgeschichte
  historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu

bajt /bajt/ (n)
Byte
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bak /bak/ (n)
Backenbart
  zarost na policzkach
Tank
  zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu;

bakcyl /ˈbakʦ̑ɨl/ (n)
Bazillus, Bazille
  (przestarzałe, przestarzały) zarazek

bakelit /baˈkɛlʲit/ (n)
Bakelit
  (chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;

baklawa /bakˈlava/ (n)
Baklava
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) rozpowszechniony w kuchni tureckiej, ormiańskiej, bułgarskiej i bałkańskiej deser z ciasta półfrancuskiego przełożonego warstwami pokrojonych orzechów (włoskich lub migdałów) z cukrem lub miodem, polewanego lukrem lub syropem i posypywanego tłuczonymi, niesolonymi orzeszkami pistacjowymi;

baksztag /ˈbakʃtak/ (n)
Backstag
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina stabilizująca maszt, ciągnąca się od masztu ku tyłowi i burcie;

bakszysz (n)
Bakschisch
  w krajach Bliskiego Wschodu i Afryki północnej: podarunek pieniężny, napiwek, jałmużna

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
Bakterie, Bakterium
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteria kwasu mlekowego (n)
Milchsäurebakterie
  (biochemia, biochemiczny) bakteria zdolna do wytwarzania kwasu mlekowego poprzez fermentację węglowodanów;

bakteriemia /ˌbaktɛrʲˈjɛ̃mʲja/ (n)
Bakteriämie
  (medycyna, medyczny) zakażenie krwi bakteriami, stwierdzone ich wyizolowaniem;

bakteriobójczy /ˌbaktɛrʲjɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
bakterizid, keimtötend
  (medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je

bakteriofag /ˌbaktɛrʲˈjɔfak/ (n)
Bakteriophage
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie;

bakteriolityczny (adj)
bakteriolytisch
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) niszczący bakterie na drodze bakteriolizy

bakteriolog /ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/ (n)
Bakteriologe
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Bakteriologie
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

bakteriologiczny (adj)
bakteriologisch
  związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii

bakteriomocz (n)
Bakteriurie
  (medycyna, medyczny) obecność bakterii w moczu;

bakteriostatyczny (adj)
bakteriostatisch
  (biologia, biologiczny) związany z bakteriostazą; hamujący rozwój i namnażanie się bakterii

bakteryjny /ˌbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
bakteriell
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie

baktrian /ˈbaktrʲjãn/ (n)
Trampeltier
  (zoologia, zoologiczny) Camelus ferus Przewalski, duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
Aubergine
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;
  (spożywczy) warzywo, będące podłużnym, zwykle fioletowoczarnym owocem bakłażana (1.1)

bal /bal/ (n)
Bohle
  duży, wstępnie obrobiony pień
Ball
  uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

bal kostiumowy /ˈbal ˌkɔstʲjũˈmɔvɨ/ (n)
Kostümball
  zabawa, której uczestnicy są w przebraniach; bal przebierańców

bal maskowy /ˈbal maˈskɔvɨ/ (n)
Maskenball
  zabawa, której uczestnicy zakładają maski na twarz oraz często są w przebraniu

baldachim /balˈdaxʲĩm/ (n)
Baldachin
  osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny

balearski (adj)
balearisch
  dotyczący Balearów

balerina /ˌbalɛˈrʲĩna/ (n)
Ballerina
  (potocznie, potoczny) damskie lekkie czółenko, wzorowane na baletkach, na płaskim obcasie lub bez obcasa, często obszyte elastyczną taśmą lub gumą
  tancerka, solistka zespołu baletowego

balerinka (n)
Ballerina
  (potocznie, potoczny) damskie lekkie czółenko, wzorowane na baletkach, na płaskim obcasie lub bez obcasa, często obszyte elastyczną taśmą lub gumą

balet /ˈbalɛt/ (n)
Ballett
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny napisany specjalnie dla baletu (1.1)

baletnica /ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Ballerina, Balletttänzerin
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (sztuka) kobieta, która tańczy w balecie

baletowy (adj)
Ballett-
  (choreografia, choreograficzny) dotyczący baletu, zajmujący się baletem, skupiający się na balecie

balia /ˈbalʲja/ (n)
Waschwanne
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj płytkiej, dużej wanny do prania;

balijski (adj)
balinesisch
  związany z wyspą Bali

balijski (n)
Balinesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język balijski;

balisa (n)
Balise
  (kolejnictwo) nadajnik lub transponder w torze, między szynami, umożliwiający lokalizowanie pociągów

balistokardiograficzny (adj)
ballistokardiografisch, ballistokardiographisch
  (medycyna, medyczny) związany z balistokardiografią

balistyka (n)
Ballistik
  nauka badająca ruch pocisków;

baliwat (n)
Ballei
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednostka organizacyjna w niektórych zakonach, pośrednia między przeoratem a komandorią;

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
Balkon
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

balkonowy (adj)
Balkon-
  związany z balkonem, dotyczący balkonu; stanowiący część balkonu; dziejący się na balkonie

balneolog (n)
Balneologe
  (medycyna, medyczny) lekarz zajmujący się balneologią, leczeniem wodami i kąpielami

balneologiczny (adj)
balneologisch, bäderkundlich
  (medycyna, medyczny) związany z balneologią, dotyczący balneologii

balneoterapeutyczny (adj)
balneotherapeutisch
  (medycyna, medyczny) związany z balneoterapią, dotyczący balneoterapii; oparty na balneoterapii

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
Glasballon
  naczynie szklane do domowego wyrobu wina
Ballon, Luftballon
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

baloniarski (adj)
Ballon-, Ballonfahrer-, Ballonsport-
  (sport, sportowy) związany z baloniarstwem albo baloniarzami

balowy (adj)
Ball
  związany z balem, dotyczący balu

balsam /ˈbalsãm/ (n)
Balsam
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;

balsamować (v)
balsamieren
  dokonywać balsamowania zwłok, czyli zabezpieczenia ich przed rozkładem za pomocą specjalnych balsamów, żywic

balsamowy (adj)
Balsam-, balsamisch
  zawierający balsam

balustrada /ˌbaluˈstrada/ (n)
Balustrade
  zabezpieczenie, obramowanie balkonów, dachów, mostów, schodów, tarasów, wiaduktów, itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i często pełniące jednocześnie funkcję ozdobną;

balustradowy (adj)
Baluster
  związany z balustradą, dotyczący balustrady; mający formę balustrady

bamberczyk (n)
Bamberger
  mieszkaniec Bambergu; osoba z tego miasta

bamberka (n)
Bambergerin
  mieszkanka Bambergu; kobieta z tego miasta

bamberski /bãmˈbɛrsʲci/ (adj)
Bamberger, bambergisch
  związany z Bambergiem, dotyczący Bambergu ((historia, historyczny, historycznie) Bambergi)

bambus /ˈbãmbus/ (n)
Bambus
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banacki (adj)
Banater
  związany z Banatem, dotyczący Banatu

banalność (n)
Banalität
  cecha tego, co banalne

banan /ˈbãnãn/ (n)
Banane
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  (spożywczy) owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

banał /ˈbãnaw/ (n)
Banalität
  powiedzenie niemające głębszej treści, ogólnie znane
  brak oryginalności w czymś

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
Bandage, Verband
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandażować /ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
bandagieren
  zakładać bandaż, owijać bandażem

banderowski (adj)
Bandera-
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze Stepanem Banderą lub z jedną z powiązanych z nim organizacji (OUN-B, UPA);

bandoneon (n)
Bandoneon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

bandurzysta (n)
Banduraspieler
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na bandurze

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
Bandit
  człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw

bandytka (n)
Banditin
  kobieta bandyta

bangladeski /ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci/ (adj)
bangladeschisch
  związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu

banicja (n)
Verbannung
  karne wygnanie bez prawa powrotu

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
Banjo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank /bãŋk/ (n)
Bank
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów
  (Górny Śląsk) ławka
  gry hazardowe zgromadzona kwota, przeznaczona na wygrane
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)

bank krwi /ˈbãŋk ˈːr̥fʲi/ (n)
Blutbank
  (potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem

bank spermy /ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/ (n)
Samenbank
  (potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;

bankier (n)
Bankier, Banker
  właściciel lub dyrektor banku

bankiet /ˈbãŋcɛt/ (n)
Bankett
  wystawne, uroczyste przyjęcie

bankietowy (adj)
Bankett-
  związany z bankietem, dotyczący bankietu

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
Banknote, Geldschein
  (bankowość, bankowy) odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
Geldautomat, Bankautomat, Bankomat, Bancomat, Postomat
  urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

bankowość (n)
Bankwesen
  (bankowość, bankowy) działalność banków i instytucji pokrewnych, dziedzina gospodarki

bankowy /bãŋˈkɔvɨ/ (adj)
Bank
  związany z bankami, dotyczący banków

bankructwo /bãŋˈkruʦ̑tfɔ/ (n)
Bankrott
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd

bankrut /ˈbãŋkrut/ (n)
Bankrotteur, Pleitier
  osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność

bankster /ˈbãŋkstɛr/ (n)
Bankster
  (publikatory) (przenośnie, przenośnia) bankier-gangster, bankier postrzegany jako kryminalista, bezwzględnie wyłudzający pieniądze od obywateli, cynicznie bogacący się kosztem klientów w opresji

baobab /baˈɔbap/ (n)
Baobab, Affenbrotbaum
  (botanika, botaniczny) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;

baobab afrykański (n)
Afrikanischer Affenbrotbaum, Afrikanischer Baobab
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku baobab afrykański (1.1)
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Adansonia digitata L., gatunek olbrzymich drzew z rodziny wełniakowych, w stanie dzikim występujących w Afryce;

baptysterium (n)
Baptisterium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (architektura, architektoniczny) budynek w którym dokonywano chrztu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrzcielnica

baptystyczny (adj)
baptistisch, Baptisten-
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami

baptyzm /ˈbaptɨsm̥/ (n)
Baptismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;

bar /bar/ (n)
Barium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
Bar
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
  (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
  (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol

bar mleczny /ˈbar ˈmlɛʧ̑nɨ/ (n)
Milchbar
  tani, samoobsługowy bar szybkiej obsługi, sprzedający posiłki przez cały dzień i nie oferujący alkoholi;

barak /ˈbarak/ (n)
Baracke
  prowizoryczny budynek

baran /ˈbarãn/ (n)
Widder, Hammel
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy
Hammel, Widder
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) głupek, idiota

baranek /baˈrãnɛk/ (n)
Lamm
  (zoologia, zoologiczny) mały, młody baran

barani /baˈrãɲi/ (adj)
Hammel
  związany z baranem, dotyczący barana

baranica /ˌbarãˈɲiʦ̑a/ (n)
Schafspelz
  (krawiectwo) długi kożuch barani
Schafsleder
  (krawiectwo) wyprawiana skóra barania; skóra barania do przykrycia nóg w podróży
Lammfellmütze
  czapka z futra baraniego

baranina /ˌbarãˈɲĩna/ (n)
Hammelfleisch, Schaffleisch
  (spożywczy) mięso otrzymywane z owcy lub barana;

barbadoski /ˌbarbaˈdɔsʲci/ (adj)
barbadisch
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa

barbakan (n)
Barbakane, Barbakan
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) zwykle okrągła, murowana budowla stanowiąca element średniowiecznego budownictwa obronnego, wysunięta przed linię murów i połączona z bramą miejską;

barbarzyński (adj)
barbarisch
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbeta /barˈbɛta/ (n)
Barbette, Geschützbank
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) nieruchoma opancerzona niska cylindryczna osłona działa na okręcie;

barcelonka (n)
Barcelonerin
  mieszkanka Barcelony

barceloński /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Barceloner, barcelonisch
  dotyczący Barcelony, związany z Barceloną, pochodzący z Barcelony

barchan /ˈbarxãn/ (n)
Barchent
  (włókiennictwo) rodzaj grubej tkaniny bawełnianej

barczysty (adj)
breitschultrig, breitschulterig
  szeroki w barkach

bard /bart/ (n)
Barde
  u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów;
  (przenośnie, przenośnia) poeta, piewca, wieszcz

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
sehr, viel
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

baretka /baˈrɛtka/ (n)
Bandschnalle, Interimspange
  wąski kawałek wstążki noszony na mundurze zamiast odznaczenia;

bariatryczny (adj)
bariatrisch
  (medycyna, medyczny) związany z bariatrią, leczeniem otyłości

baribal /baˈrʲibal/ (n)
Baribal
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ursus americanus Pallas, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych, występujący w Ameryce Północnej;

bark /bark/ (n)
Schulter
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;
Bark
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe;

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
Schonerbark
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barman /ˈbarmãn/ (n)
Barkeeper, Barmann
  osoba, która obsługuje bufet w barze;

barn (n)
Barn
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka przekroju czynnego równa 10-28 m2;

barograf (n)
Barograf, Barograph, Druckschreiber
  (meteorologia, meteorologiczny) miernik ciśnienia atmosferycznego (barometr), zdolny do samoczynnego zapisywania wyników pomiarów

barok /ˈbarɔk/ (n)
Barock
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku;

barokowy /ˌbarɔˈkɔvɨ/ (adj)
barock
  (przenośnie, przenośnia) pełen przepychu, przesadnie ozdobny
  (sztuka) związany z barokiem, dotyczący baroku

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
Barometer
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
Baron, Freiherr
  niski tytuł arystokratyczny;

baronet /baˈrɔ̃nɛt/ (n)
Baronet
  dziedziczny, szlachecki brytyjski tytuł honorowy;
  mężczyzna noszący tytuł baroneta (1.1)

baronowa (n)
Baronin
  żona barona

baronowski (adj)
Baron-
  związany z osobą lub tytułem barona, baronostwem

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
Borschtsch, Rübensuppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zakwaszana zupa na wywarze z buraków;

bartnik /ˈbartʲɲik/ (n)
Zeidler
  (pszczelarstwo, pszczelarski) (dawniej, dawny) pszczelarz, który zajmował się hodowlą pszczół w barciach; (zobacz) też bartnik w Encyklopedii staropolskiej

barwena /barˈvɛ̃na/ (n)
Rote Meerbarbe
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaskrawa ryba z Morza Śródziemnego;

barwnie /ˈbarvʲɲɛ/ (adv)
farbig
  kolorowo

barwnik /ˈbarvʲɲik/ (n)
Farbstoff, Färbemittel
  substancja służąca do barwienia innych rzeczy

barwny /ˈbarvnɨ/ (adj)
bunt, lebhaft
  (przenośnie, przenośnia) wzbudzający ciekawość
farbig
  o kolorze innym niż biały lub czarny
bunt
  posiadający wiele kolorów

barykadować (v)
bar­ri­ka­die­ren
  budować barykady

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
Bariton
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;
  mężczyzna śpiewający barytonem (1.1)

barć /barʲʨ̑/ (n)
Baumbeute
  (pszczelarstwo, pszczelarski) dziupla z gniazdem pszczół;

bas /bas/ (n)
Bass
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;

baseball (n)
Baseball
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
Bettpfanne, Bettschüssel, Schieber, Stechbecken, Steckbecken, Pfanne
  (medycyna, medyczny) płaskie naczynie najczęściej z uchwytem umożliwiająca osobom obłożnie chorym wypróżnianie się w pozycji leżącej lub półleżącej bez opuszczania łóżka;
Hafenbecken
  część obszaru wodnego portu, będąca miejscem postoju albo naprawy statków
Schwimmbecken, Pool, Schwimmbad
  sztuczny zbiornik wody przeznaczony do pływania
Becken
  sztuczny zbiornik z wodą, służący do celów rekreacyjnych, higienicznych, technicznych lub rytualnych;

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
Baske, baskisch
  związany z Baskami, dotyczący Basków

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (n)
Baskisch, baskisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;

bastard /ˈbastart/ (n)
Bastard
  (zoologia, zoologiczny) mieszaniec zwierzęcy, głównie międzygatunkowy, zwykle niepłodny lub z ograniczoną płodnością, np. muł;
  obraźliwie o kimś

bastion /ˈbastʲjɔ̃n/ (n)
Bastion
  (wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień;

baszkirski (adj)
baschkirisch
  związany z Baszkirami

baszkirski (n)
Baschkirisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski;

baszta /ˈbaʃta/ (n)
Wehrturm
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) podstawowy element fortyfikacji starożytnych i średniowiecznych mający postać wieży umieszczonej na linii murów obronnych, na ich narożach oraz obok bram, od XVI wieku zastępowana przez basteje;

bat /bat/ (n)
Baht
  (jednostka monetarna) waluta Tajlandii;
Peitsche
  przyrząd w postaci rzemienia lub sznura przymocowanego do pręta bądź kija, służący do popędzania lub wymierzania kary;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
Kampfläufer
  (ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania;

batat (n)
Batate
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

batik /ˈbatʲik/ (n)
Batik
  (włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione;
  (włókiennictwo) tkanina barwiona tą techniką

batofobia /ˌbatɔˈfɔbʲja/ (n)
Bathophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed głębokością

baton /ˈbatɔ̃n/ (n)
Riegel
  (cukiernictwo) niewielki podłużny kawałek czekolady, niekiedy z dodatkami;

batuta /baˈtuta/ (n)
Taktstock, Dirigentenstab
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

baty /ˈbatɨ/ (n)
Peitschenhiebe
  kara cielesna wykonywana za pomocą bata

batymetria /ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
Bathymetrie
  dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;

batyst /ˈbatɨst/ (n)
Batist
  (włókiennictwo) cienka, prawie przezroczysta tkanina lniana, bawełniana lub jedwabna, o splocie płóciennym

batystowy (adj)
Batist
  związany z batystem, dotyczący batystu

bawarski /baˈvarsʲci/ (adj)
bayerisch
  pochodzący z Bawarii, związany z Bawarią
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wykonany według receptury typowej dla kuchni bawarskiej

bawarski /baˈvarsʲci/ (n)
Bairisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) etnolekt bawarski (1.1)

bawenit (n)
Bavenit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
Baumwolle, Watte
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);
  (botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie;

bawełniany /ˌbavɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
aus Baumwolle, Baumwoll-
  wykonany z bawełny

bawić /ˈbavʲiʨ̑/ (v)
amüsieren, belustigen, erheitern
  wprawiać w wesoły humor
unterhalten, bespaßen
  zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki
weilen
  (przestarzałe, przestarzały) przebywać gdzieś
sich amüsieren, sich unterhalten
  mieć uciechę, odczuwać radość z powodu komizmu jakiejś sytuacji
feiern, spielen
  spędzać czas na rozrywkach

baza /ˈbaza/ (n)
Stützpunkt
  (wojskowość, wojskowy) główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania
Basis
  podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia

baza danych (n)
Datenbank
  (informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt /ˈbazalt/ (n)
Basalt
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazaltowy (adj)
Basalt
  dotyczący bazaltu, wykonany z bazaltu

bazar /ˈbazar/ (n)
Basar
  (handel, handlowy) teren, na którym można handlować; plac ze straganami

bazgrać /ˈbazɡraʨ̑/ (v)
schmieren
  (potocznie, potoczny) pisać niestarannie i niewyraźnie

bazia /ˈbaʑa/ (n)
Kätzchen, Weidenkätzchen
  (botanika, botaniczny) kwiatostan niektórych roślin drzewiastych w kształcie wiotkiego kłosa
Weidenkätzchen
  (potocznie, potoczny) gałązka wierzby obsypana baziami (1.1)

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
Basilikum
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylia azjatycka (n)
Indisches Basilikum
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku bazylii azjatyckich (1.1), pochodząca z tropikalnej Azji (Półwysep Indyjski, Malezja), będąca jedną z najważniejszych roślin w symbolice hinduistycznej

bazylika /baˈzɨlʲika/ (n)
Basilika
  (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego);
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu

bazyliszek (n)
Basilisk
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek;
  (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
fürchten, befürchten
  martwić się, niepokoić się
fürchten, Angst haben, fürchten sich
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś

bać się jak diabeł święconej wody /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ˈjaɡ ˈdʲjabɛwʲ ɕfʲjɛ̃nˈʦ̑ɔ̃nɛj ˈvɔdɨ/ (v)
fürchten wie der Teufel das Weihwasser
  bardzo się bać kogoś, czegoś

bać się własnego cienia /ˈbaʨ̑‿ɕɛ vwasˈnɛɡɔ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲa/ (v)
sich vor seinem eigenen Schatten fürchten
  bać się przesadnie, być bardzo podejrzliwym, ostrożnym, tchórzliwym

bałagan /baˈwaɡãn/ (n)
Durcheinander
  stan braku porządku

bałaganiarski (adj)
schlampig, unordentlich
  powodujący powstawanie bałaganu; chaotyczny, nieuporządkowany

bałkanizacja (n)
Balkanisierung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
baltisch, Ostsee, Balte
  odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
Götze
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bożka pogańskiego
Schneemann
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;
Woge
  (książkowy) spieniona fala morska
Trottel
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) głupek, tuman

bałwochwalczo (adv)
abgöttisch
  w sposób bałwochwalczy

bałwochwalczy (adj)
abgöttisch
  związany z bałwochwalstwem lub bałwochwalcą, dotyczący bałwochwalstwa

bałwochwalczyni (n)
Götzenanbeterin, Götzendienerin
  czcicielka bożków

bańka /ˈbãɲka/ (n)
Blase
  (potocznie, potoczny) bańka mydlana
Kanne
  blaszane naczynie na płyny

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
Seifenblase, Luftblase
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;

baśń /baɕɲ̊/ (n)
Fabel
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o treści fantastycznej;

bażanci /baˈʒãɲʨ̑i/ (adj)
Fasanen-
  charakterystyczny dla bażanta; dotyczący, odnoszący się do bażanta

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
Fasan
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

be /bɛ/
bah, bäh, pfui
  w mowie skierowanej do dzieci: brzydki, zły, brudny

be /bɛ/ (interjection)
bäh
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) wyraz naśladujący dźwięk wydawany przez owcę lub barana

beatyfikacja /ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Seligsprechung
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

beatyfikować (v)
seligsprechen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym

becherowka /ˌbɛxɛˈrɔfka/ (n)
Becher-Bitter
  czeski likier ziołowy;

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
blöken, mähen, meckern
  o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
Rolle
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji powietrznej;
Fass, Tonne
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;

bednarczyk /bɛdˈnarʧ̑ɨk/ (n)
Böttcherlehrling Böttchersohn
  syn bednarza

bednarka /bɛdˈnarka/ (n)
Bandeisen, Bandstahl
  (budownictwo) taśma stalowa o przekroju spłaszczonego prostokąta, zwijana w kręgi; używana m.in. w instalacjach odgromowych lub jako zbrojenie w stropach Kleina
Böttcherin
  kobieta bednarz

bednarnia /bɛdˈnarʲɲa/ (n)
Böttcherei, Böttcherwerkstatt
  miejsce pracy bednarza, gdzie wytwarza się lub naprawia beczki ewentualnie inne naczynia z klepek

bednarski /bɛdˈnarsʲci/ (adj)
Böttcher
  dotyczący bednarza lub bednarstwa

bednarstwo /bɛdˈnarstfɔ/ (n)
Böttcherhandwerk
  gałąź rzemiosła bądź przemysłu drzewnego związana z wytwarzaniem i naprawą drewnianych naczyń z klepek (beczek, balii, maselnic)

bednarz /ˈbɛdnaʃ/ (n)
Böttcher, Küfer, Faßbinder
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

bednarzowa /ˌbɛdnaˈʒɔva/ (n)
Böttcherfrau
  żona bednarza

beduiński (adj)
Beduinen-, beduinisch
  związany z Beduinem; dotyczący Beduinów

befsztyk tatarski /ˈbɛfʃtɨk taˈtarsʲci/ (n)
Tatar
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowe mięso wołowe, drobno siekane lub mielone, przyprawione i podawane z cebulką, ogórkiem kiszonym lub konserwowym oraz surowym jajkiem;

behapowski (adj)
Arbeitsschutz-
  (potocznie, potoczny) związany z BHP, albo z behapowcem

behawiorystyczny (adj)
behavioristisch
  (psychologia, psychologiczny) związany z behawiorystami, behawioryzmem

behawioryzm (n)
Behaviorismus
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bejrucki /bɛjˈruʦ̑ʲci/ (adj)
Beiruter
  odnoszący się do Bejrutu (stolicy Libanu)

bejrutczyk /bɛjˈruṭʧ̑ɨk/ (n)
Beiruter
  mieszkaniec Bejrutu

bejrutka /bɛjˈrutka/ (n)
Beiruterin
  mieszkanka Bejrutu

bejsbolista (n)
Baseballspieler
  (sport, sportowy) ktoś, kto gra w bejsbol, zawodowo lub rekreacyjnie

bejsbolówka (n)
Baseballkappe, Baseballmütze
  (sport, sportowy) sportowe nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem, zazwyczaj z tyłu posiada regulowalne zapięcie

bekas /ˈbɛkas/ (n)
Bekassine
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak zamieszkujący tereny podmokłe;

bekać /ˈbɛkaʨ̑/ (v)
rülpsen
  odbijać się

bekaśnica (n)
Rallenkranich
  (ornitologia, ornitologiczny) Aramus guarauna, gatunek ptaka z rzędu żurawiowych;

bekerel (n)
Becquerel
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

beksa (n)
Heulliese, Heulsuse
  (potocznie, potoczny) ktoś skłonny do płaczu

bel (n)
Bel
  (fizyka, fizyczny) bezwymiarowa jednostka wyrażająca porównanie dwu wielkości równe logarytmowi dziesiętnemu ich stosunku, zwykle stosowana do określania głośności, mocy akustycznej źródła dźwięku, stopnia wzmocnienia sygnału itp.;

beletrystyczny (adj)
belletristisch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z beletrystyką

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
belgisch
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

belgradczyk /bɛlˈɡraṭʧ̑ɨk/ (n)
Belgrader
  mieszkaniec Belgradu

belgradka /bɛlˈɡratka/ (n)
Belgraderin
  mieszkanka Belgradu

belgradzki /bɛlˈɡraʦ̑ʲci/ (adj)
Belgrader
  związany z Belgradem (stolicą Serbii)

belizeński /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci/ (adj)
belizisch
  związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców

bemar (n)
Bain-Marie
  podgrzewany szeroki pojemnik na żywność służący do utrzymywania temperatury potraw;

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
Be, b
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

benedyktyn /ˌbɛ̃nɛˈdɨktɨ̃n/ (n)
Benediktiner
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji

benedyktyńska praca /ˌbɛ̃nɛdɨkˈtɨ̃j̃ska ˈpraʦ̑a/ (n)
Benediktinerarbeit
  bardzo żmudna, precyzyjna i długa praca

benedyktyński (adj)
Benediktiner
  związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów

beneficjent (n)
Nutznießer
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba czerpiąca zyski, profity z czegoś

bengalski /bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (adj)
bengalisch
  związany z Bengalem, dotyczący Bengalu

bengalski /bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (n)
Bengali, Bengalisch, Bengalische
  (językoznawstwo, językoznawczy) język bengalski (1.1)

beniaminek (n)
Benjamin, Nesthäkchen
  ulubione dziecko w rodzinie, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane

bentos (n)
Benthos
  zespół organizmów zasiedlających dno zbiorników wodnych, penetrujących osady denne lub żyjących na ich powierzchni

benzen /ˈbɛ̃w̃zɛ̃n/ (n)
Benzol
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzofuran /ˌbɛ̃w̃zɔˈfurãn/ (n)
Benzofuran
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
Benzin
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berberys /bɛrˈbɛrɨs/ (n)
Berberitze
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny berberysowatych

berdysz /ˈbɛrdɨʃ/ (n)
Berdysch
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;

berek (interjection)
du sein, ich haben dich
  okrzyk używany po dotknięciu podczas zabawy w berka (1.1)

berek (n)
Fangen, Nachlauf
  dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób
Fänger
  osoba, która w danym momencie goni inne podczas zabawy w berka (1.1)

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
Barett, Baskenmütze
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

bergamczyk (n)
Bergamaske
  mieszkaniec Bergamo

bergamski (adj)
Bergamasker, bergamaskisch
  związany z Bergamo, dotyczący Bergamo

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
Berkelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

berlinka /bɛrˈlʲĩnka/ (n)
Berlinerin
  mieszkanka Berlina

berlińczyk /bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Berliner
  mieszkaniec Berlina

berliński /bɛrˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
berlinisch, Berliner
  odnoszący się do miasta Berlin

bermudy (n)
Bermudas
  męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plaży

bermyca /bɛrˈmɨʦ̑a/ (n)
Bärenfellmütze, Bärenmütze
  wysoka futrzana czapka;

bernenka /bɛrˈnɛ̃nka/ (n)
Bernerin
  mieszkanka Berna

berneńczyk /bɛrˈnɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Berner
  mieszkaniec Berna

berneński /bɛrˈnɛ̃j̃sʲci/ (adj)
bernisch, Berner
  odnoszący się do miasta Berno

bernikla /bɛrʲˈɲikla/ (n)
Meergans
  (ornitologia, ornitologiczny) zamieszkująca półkulę północną gęś o czarnym dziobie

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
Beryllium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;
Beryll
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał należący do grupy krzemianów pierścieniowych;

beryloza (n)
Berylliose
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba układu oddechowego powodowana kontaktem z pyłem berylowym;

berło /ˈbɛrwɔ/ (n)
Karlszepter
  (botanika, botaniczny) Pedicularis sceptrum-carolinum L., gnidosz królewski, gatunek półpasożytniczych roślin zielnych z rodzaju gnidosz;
Zepter, Szepter
  ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

besserwisserski (adj)
besserwisserisch
  taki jak besserwisser, przemądrzały, zarozumiały

bestia /ˈbɛstʲja/ (n)
Bestie, Biest
  (przenośnie, przenośnia) zły człowiek, kanalia
Bestie
  dzikie, drapieżne zwierzę

bestialski /bɛˈstʲjalsʲci/ (adj)
bestialisch
  (pejoratywnie, pejoratywny) okrutny, niezwykle brutalny

beta /ˈbɛta/ (n)
Beta
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa drugiej litery alfabetu greckiego, β;

beta-karoten /ˌbɛta‿kaˈrɔtɛ̃n/ (n)
Beta-Karotin
  (biochemia, biochemiczny) prowitamina witaminy A, barwnik roślinny nadający niektórym owocom i warzywom pomarańczowy kolor;

betapromieniotwórczy (adj)
betaaktiv, betastrahlend
  (fizyka, fizyczny) wytwarzający promieniowanie beta

betel /ˈbɛtɛl/ (n)
Betel
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Piper betle L. (pieprz żuwny) uprawiana dla liści o ostrym smaku;
  popularna na Dalekim Wschodzie używka do żucia z liści beteli (1.1);

betelowy (adj)
Betel
  związany z betelem

betlejemski /ˌbɛtlɛˈjɛ̃msʲci/ (adj)
Bethlehemer, bethlehemisch, bethlehemitisch
  odnoszący się do Betlejem, związany z Betlejem

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
Beton
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betoniarka /ˌbɛtɔ̃ˈɲarka/ (n)
Betonmischer
  maszyna do wyrobu betonu
Fahrmischer
  samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej

betonować /ˌbɛtɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
betonieren
  pokrywać coś betonem

bez /bɛs/ (n)
Holunder, Holder
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez /bɛs/ (preposition)
ohne
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

bez cienia wątpliwości (adv)
ohne den Hauch eines Zweifels
  bez wątpienia, na pewno, z pewnością

bez czarny (n)
Schwarze Holunder
  (botanika, botaniczny) Sambucus nigra L., gatunek krzewu z rodziny piżmaczkowatych (dawniej umieszczany w obrębie bzowatych albo przewiertniowatych);

bez liku
unzählig, zahllos
  mnóstwo; tak dużo, że nie da się tego policzyć

bez ogródek /ˌbɛz‿ɔˈɡrudɛk/ (adv)
frank und frei
  bez zbędnych słów, wprost, nazywając rzeczy po imieniu, szczerze

bez pracy nie ma kołaczy /bɛs‿ˈpraʦ̑ɨ ˈɲɛ‿ma kɔˈwaʧ̑ɨ/ (proverb)
ohne Fleiß kein Preis
  żeby coś osiągnąć, trzeba najpierw na to zapracować

bez serca (adj)
herzlos, kaltherzig
  (przenośnie, przenośnia) nieczuły, bezwzględny, bezlitosny

bez wytchnienia /ˌbɛz‿vɨˈtxʲɲɛ̇̃ɲa/ (adv)
atemlos, nonstop, ohne Pause, pausenlos
  bez przerwy, bez odpoczynku, non stop

bez- /bɛs/ /bɛz/ (prefix)
-los, -frei
  …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

beza /ˈbɛza/ (n)
Baiser
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

bezacetonowy (adj)
acetonfrei, azetonfrei
  (chemia, chemiczny) niezawierający acetonu

bezadresowy (adj)
adressatenlos
  niemający odbiorcy, adresata

bezalkoholowy /ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alkoholfrei
  niezawierający, pozbawiony alkoholu

bezawaryjny (adj)
reibungslos, störungsfrei
  (technologia, technika, techniczny) działający bez problemów, awarii, usterek

bezbalastowy (adj)
ballastlos
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemający balastu

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
farblos
  pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony

bezbateryjny (adj)
batterielos
  mogący działać bez baterii

bezbiałkowy (adj)
eiweißfrei
  niezawierający białka

bezbożnik /bɛzˈbɔʒʲɲik/ (n)
Atheist, Gottesleugner
  (przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (obraźliwie) osoba negująca istnienie Boga

bezbramkowy /ˌbɛzbrãmˈkɔvɨ/ (adj)
torlos
  (sport, sportowy) o meczu piłkarskim, o wyniku meczu piłkarskiego: zakończony remisem 0:0, zakończony bez strzelenia żadnej bramki

bezbronny /bɛzˈbrɔ̃nːɨ/ (adj)
wehrlos
  nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się

bezbrzeżny (adj)
grenzenlos, uferlos, unermesslich
  niemający brzegów, krańców, nieograniczony
grenzenlos, maßlos, uferlos, unermesslich
  o wielkim natężeniu, nasileniu

bezbłędny (adj)
fehlerfrei, korrekt
  wolny od błędu

bezcelowość (n)
Ziellosigkeit
  cecha tego, co bezcelowe

bezcelowy /ˌbɛsʦ̑ɛˈlɔvɨ/ (adj)
zwecklos
  taki, który nie ma konkretnego celu, sensu

bezcenny /bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
kostbar, wertvoll
  mający ogromną wartość

bezchmurnie (adv)
wolkenlos
  (meteorologia, meteorologiczny) ukazując się bez chmur

bezchmurny /bɛsˈxmurnɨ/ (adj)
wolkenlos
  charakteryzujący się brakiem chmur

bezcielesny (adj)
körperlos
  niemający ciała, nieistniejący fizycznie

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
frech, unverschämt
  cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezcłowy (adj)
zollfrei
  nieobjęty cłem; o zerowej stawce celnej

bezdech /ˈbɛzdɛx/ (n)
Atemstillstand
  (medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;

bezdenny (adj)
bodenlos, grenzenlos
  (przenośnie, przenośnia) o bardzo dużym natężeniu
abgrundtief, abgründig, bodenlos
  taki, który wydaje się nie mieć dna

bezdeszczowy /ˌbɛzdɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
regenfrei
  charakteryzujący się brakiem deszczu

bezdewizowy (adj)
devisenfrei
  bez wymogu wypłacania dewiz, bez obrotu dewizami

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
obdachlos
  taki, który nie ma domu

bezdowodowy (adj)
beweislos
  niemający dowodu, niepoparty dowodem

bezdrzewny (adj)
baumlos
  pozbawiony drzew, charakteryzujący się brakiem drzew

bezduszny /bɛzˈduʃnɨ/ (adj)
abgestumpft, herzlos, gefühlskalt, gefühlslos, gleichgültig
  mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek

bezdymny (adj)
rauchlos, rauchfrei
  niewydzielający dymu

bezdyskusyjny (adj)
diskussionslos, unbestritten, unstreitig
  niepodlegający dyskusji

bezdziedziczny (adj)
erbenlos, unvererbt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nieodziedziczony przez nikogo

bezdzietnie /bɛʑˈʥ̑ɛtʲɲɛ/ (adv)
kinderlos
  w sposób właściwy bezdzietności, osobom bezdzietnym; bez potomstwa

bezdzietność /bɛʑˈʥ̑ɛtnɔɕʨ̑/ (n)
Kinderlosigkeit
  nieposiadanie potomstwa;

bezdzietny /bɛʑˈʥ̑ɛtnɨ/ (adj)
kinderlos
  niemający dzieci, potomstwa

bezdętkowy (adj)
schlauchlos
  (technologia, technika, techniczny) niezawierający w swej konstrukcji dętki

bezdźwięczny (adj)
stimmlos
  (językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka, przy wymawianiu której nie drżą więzadła głosowe
stimmlos, lautlos, tonlos, klanglos
  nie wydający dźwięku (głosu)

bezfleksyjny (adj)
flexionslos, indeklinabel, nichtflektierend, unveränderlich
  (językoznawstwo, językoznawczy) o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych

bezglutenowy /ˌbɛzɡlutɛ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
glutenfrei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (biochemia, biochemiczny) pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu

bezgorączkowy /ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
fieberfrei
  (medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki

bezgotówkowy (adj)
bargeldlos
  (bankowość, bankowy) (księgowość) odbywający się bez udziału gotówki

bezgranicznie (adv)
grenzenlos, unumschränkt
  (książkowy) w sposób bezgraniczny, w najwyższym stopniu

bezgraniczny /ˌbɛzɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
grenzenlos
  taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś

bezgwiezdny (adj)
sternenlos
  nie mający gwiazd

bezgłośny (adj)
lautlos, stimmlos, tonlos
  bardzo cichy lub wręcz niesłyszalny

bezideowy /ˌbɛzʲidɛˈɔvɨ/ (adj)
ideologiefrei, ideologielos
  (książkowy) niemający ugruntowanych przekonań, nie wyznający żadnej ideologii

bezimienny /ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
namenlos
  nie mający imienia czy nazwy

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
selbstlos, uneigennützig
  taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezjajeczny (adj)
eifrei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niezawierający jaj

bezkarnie (adv)
straffrei, straflos, ungestraft
  w sposób unikający przykrych konsekwencji, bez kary

bezkarny (adj)
straffrei, straflos, ungestraft
  taki, który uchodzi bez kary

bezkastowy (adj)
kastenlos
  nie posiadający kast, nie podzielony na kasty

bezkierunkowy (adj)
richtungslos, ziellos
  nie mający kierunku lub celu, nieukierunkowany

bezklasowy (adj)
klassenlos
  (socjologia, socjologiczny) nie mający klas, nie podzielony na klasy, nie wyróżniający klas

bezkofeinowy /ˌbɛskɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ/ (adj)
koffeinfrei
  niezawierający kofeiny

bezkolcowy (adj)
dornenlos
  nie mający kolców

bezkompromisowo (adv)
kompromisslos
  w sposób bezkompromisowy

bezkompromisowy /ˌbɛskɔ̃mprɔ̃mʲiˈsɔvɨ/ (adj)
kompromisslos, rücksichtslos
  nieidący na kompromisy, nieuznający kompromisów

bezkonfliktowo (adv)
konfliktfrei, konfliktlos
  w sposób bezkonfliktowy

bezkonfliktowy (adj)
konfliktfrei, konfliktlos
  nie wywołujący konfliktów, stroniący od agresji, przyjazny

bezkońcówkowy (adj)
endungslos
  (językoznawstwo, językoznawczy) nie mający końcówki fleksyjnej

bezkrwawy (adj)
unblutig
  taki, który obywa się bez rozlewu krwi

bezkrytyczny /ˌbɛskrɨˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
unkritisch, kritiklos
  pozbawiony krytyki, całkowicie coś akceptujący bez słowa sprzeciwu

bezkręgowiec (n)
Invertebrat, Wirbelloses
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;

bezkręgowy (adj)
wirbellos
  (zoologia, zoologiczny) nieposiadający szkieletu

bezkwiatowy (adj)
blütenlos
  (botanika, botaniczny) nie mający kwiatów (części roślinnych)

bezkwietny (adj)
blumenlos
  nie mający kwiatów (roślin)

bezkłowy (adj)
spitzenlos
  (technologia, technika, techniczny) nie mający kłów

bezleśny (adj)
waldlos
  charakteryzujący się brakiem lasów, niezalesiony

bezlistny /bɛzˈlʲistnɨ/ (adj)
blattlos
  taki, który nie ma liści

bezlitosny /ˌbɛzlʲiˈtɔsnɨ/ (adj)
gnadenlos
  okrutny; taki, który nie ma litości

bezlitośnie /ˌbɛzlʲiˈtɔɕɲɛ/ (adv)
gnadenlos
  w sposób bezlitosny

bezludny /bɛzˈludnɨ/ (adj)
menschenleer, unbewohnt
  taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym

bezmateczny (adj)
weisellos
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pozbawiony matki pszczelej, bez matki

bezmatek (n)
weisellos Volk
  (pszczelarstwo, pszczelarski) rodzina pszczela pozbawiona matki pszczelej

bezmierny (adj)
grenzenlos, maßlos, unendlich, unermesslich
  ogromny tak, że aż niemożliwy do zmierzenia

bezmięsny /bɛzˈmʲjɛ̃w̃snɨ/ (adj)
fleischlos
  o jedzeniu, diecie: niezawierający mięsa, pozbawiony mięsa

beznadziejnie /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jɲɛ/ (adv)
hoffnungslos
  (potocznie, potoczny) bardzo źle, kiepsko
  w sposób niedający nadziei na poprawę ani sukces

beznadziejność /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɔɕʨ̑/ (n)
Hoffnungslosigkeit
  cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei

beznadziejny /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ/ (adj)
hoffnungslos
  pozbawiony wszelkiej nadziei

beznamiętny /ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
leidenschaftslos, gleichgültig
  pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny

beznosy /bɛzˈnɔsɨ/ (adj)
nasenlos
  niemający nosa

beznożny (adj)
beinlos
  nie posiadający wcale nóg

bezobjawowo (adv)
symptomfrei
  (medycyna, medyczny) bez objawów, symptomów

bezobjawowy (adj)
asymptomatisch, symptomlos
  (medycyna, medyczny) taki, który nie daje objawów

bezodpadowy (adj)
abfallfrei
  nie wytwarzający odpadów, nie powodujący powstawania odpadów

bezodpływowy (adj)
abflusslos
  taki, który nie ma odpływu, nie uchodzi z niego żadna rzeka

bezokienny (adj)
fensterlos
  nie mający wcale okien

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
Infinitiv, Nennform
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
unpersönlich
  taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

bezostny (adj)
grannenlos
  (botanika, botaniczny) (o roślinie) nie pokryty ościami

bezołowiowy (adj)
bleifrei
  niezawierający ołowiu

bezpalcy (adj)
fingerlos
  taki, który nie ma palców

bezpardonowy (adj)
erbarmungslos, erbittert, gnadenlos, rücksisichtslos
  (przenośnie, przenośnia) ostry, brutalny, bezwzględny, pozbawiony skrupułów

bezpartyjny (adj)
parteilos
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nie należący do żadnego ze stronnictw albo partii politycznych

bezpański (adj)
herrenlos
  (książkowy) nienależący do nikogo, niemający właściciela

bezpaństwowiec (n)
Staatenloser
  osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego z państw

bezpaństwowy (adj)
staatenlos
  nie mający przynależności państwowej; nie należący do żadnego z państw

bezpestkowy /ˌbɛspɛˈstkɔvɨ/ (adj)
kernlos
  nie zawierający pestek

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
Sicherheit
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
Sicherung
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpieczny /bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
sicher, geborgen, ungefährdet
  taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi
sicher
  taki, który nie stwarza zagrożenia

bezpióry (adj)
federlos, ungefiedert
  nie mający piór

bezpodmiotowy (adj)
subjektlos
  (gramatyka) taki, który nie zawiera podmiotu

bezpodstawny /ˌbɛspɔtˈstavnɨ/ (adj)
grundlos, unbegründet
  nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw

bezpokładowy (adj)
decklos
  (morski) nie mający pokładu

bezpośrednio /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ/ (adv)
unmittelbar
  w sposób bezpośredni

bezpożytkowy (adj)
trachtarm
  (pszczelarstwo, pszczelarski) ubogi w pożytek

bezprawie (n)
Gesetzlosigkeit
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stan, w którym nie są ustanowione lub przestrzegane normy prawne
Gesetzwidrigkeit, Illegalität, Ungesetzlichkeit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn bezprawny

bezprawny (adj)
gesetzwidrig, ungesetzlich, rechtswidrig, widerrechtlich
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z przepisami prawa

bezprecedensowy (adj)
beispiellos, präzedenzlos
  (książkowy) bez precedensu

bezproblemowy (adj)
banal
  taki, który nie odnosi się do żadnego ważnego problemu
problemlos, sorgenfrei
  taki, który nie przysparza dodatkowych problemów

bezpruderyjny (adj)
schamlos, ungezwungen, unprüde
  pozbawiony pruderii, bez oznak zawstydzenia

bezprzedrostkowy (adj)
präfixlos
  (gramatyka) nie mający przedrostka

bezprzewodowy (adj)
drahtlos, schnurlos
  (technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

bezprzyczynowy (adj)
grundlos
  nie mający przyczyny

bezprzykładny (adj)
beispiellos
  (książkowy) niedający się z niczym porównać

bezprzyrostkowy (adj)
suffixlos
  (gramatyka) nie mający przyrostka

bezpyłowy (adj)
staubfrei
  (technologia, technika, techniczny) nie powodujący pylenia, powstawania pyłu

bezpłatnie /bɛsˈpwatʲɲɛ/ (adv)
kostenlos
  w sposób bezpłatny, bez opłat(y)

bezpłatny /bɛsˈpwatnɨ/ (adj)
unentgeltlich, kostenlos, frei
  taki, za który nie pobiera się opłaty

bezpłciowy (adj)
geschlechtslos, ungeschlechtlich
  (biologia, biologiczny) niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci
ausdruckslos, fade
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) niemający charakteru

bezpłodny (adj)
unfruchtbar, zeugungsunfähig
  (biologia, biologiczny) taki, który nie może rozmnażać się
nutzlos, sinnlos
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie daje pożądanych wyników

bezradność /bɛzˈradnɔɕʨ̑/ (n)
Hilflosigkeit
  niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;

bezradosny (adj)
freudlos
  (dawniej, dawny) smutny, pozbawiony radości

bezrdzeniowy (adj)
bezrdzeniowy
  (technologia, technika, techniczny) zwłaszcza odlewanie metali: nie mający rdzenia

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
Arbeitslosigkeit
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (adj)
arbeitslos, erwerbslos
  bez pracy, bez zajęcia

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (n)
Arbeitsloser
  osoba bez pracy

bezrogi (adj)
hornlos, geweihlos
  (zoologia, zoologiczny) nie mający rogów

bezrolny (adj)
landlos
  nie posiadający własnej ziemi, gospodarstwa rolnego

bezrolny (n)
Landloser
  bezrolny (1.1) chłop

bezrtęciowy (adj)
quecksilberfrei
  niezawierający rtęci

bezrybny (adj)
fischlos
  taki, w którym nie ma ryb

bezrymowy (adj)
reimlos
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) nie zawierający rymów

bezrzęsy (adj)
wimpernlos
  nie mający rzęs

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
Schlaflosigkeit
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsenny /bɛsˈːɛ̃nːɨ/ (adj)
schlaflos
  spędzony bez spania

bezsiarkowy (adj)
schwefelfrei
  (chemia, chemiczny) niezawierający siarki

bezsilność (n)
Kraftlosigkeit
  cecha tego, co bezsilne; cecha osoby bezsilnej

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
kraftlos, machtlos
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezskuteczny (adj)
erfolglos, vergeblich, wirkungslos
  nieprzynoszący żadnego z oczekiwanych skutków

bezsmarowy (adj)
schmierölfrei, schmieröllos
  (technologia, technika, techniczny) nie wymagający smarowania, użycia smarów

bezsolny (adj)
salzlos
  nie zawierający soli, pozbawiony soli

bezspornie /bɛsˈːpɔrʲɲɛ/ (adv)
unbestreitbar
  w taki sposób, który nie wzbudza kontrowersji, sporów

bezsporny (adj)
unbestreitbar
  taki, który nie budzi wątpliwości

bezspójnikowy (adj)
asyndetisch, konjunktionslos
  (gramatyka) nie zawierający spójnika

bezstresowy (adj)
stressfrei
  nie powodujący stresu, nie stresujący

bezstronny /bɛsˈːtrɔ̃nːɨ/ (adj)
unparteiisch, objektiv, unvoreingenommen
  taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)

bezstykowy (adj)
berührungslos, kontaktfrei, kontaktlos
  (technologia, technika, techniczny) nie mający styków, punktów styku; odbywający się bez zetknięcia elementów, powierzchni

bezstylowy (adj)
stillos
  (książkowy) nie mający stylu

bezszelestny (adj)
geräuschlos, lautlos
  nie powodujący szeleszczenia, szelestów

bezszeryfowy (adj)
serifenlos
  (termin typograficzny) o krojach pisma: nie mający szeryfów, czyli ozdobnych zakończeń znaków

bezszkodowy (adj)
schadenfrei, schadlos
  nie powodujący szkód, strat materialnych

bezsznurowy (adj)
drahtlos, kabellos, schnurlos
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) nie wymagający kabla do działania, bezprzewodowy

bezszwowy (adj)
nahtlos
  nie mający szwów, wykonany bez użycia szwów

bezszypułkowy (adj)
stiellos
  (botanika, botaniczny) niemający szypułek

bezsłowny (adj)
wortlos
  wyrażony lub odbywający się bez użycia słów

bezterminowy (adj)
unbefristet
  niemający wyznaczonej daty zakończenia

beztlenowy (adj)
sauerstofffrei
  taki, który nie zawiera tlenu
anaerob
  taki, który obywa się bez tlenu

beztroski /bɛsˈtrɔsʲci/ (adj)
unbekümmert
  nie mający trosk, zmartwień

bezustnikowy (adj)
mundstücklos
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niemający ustnika

bezużyteczność (n)
Nutzlosigkeit
  cecha tego, co bezużyteczne

bezużyteczny /ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
nutzlos
  taki, z którego nie ma żadnego użytku

bezwiedny (adj)
unbeabsichtigt, unbewusst, unwillkürlich, unwissentlich
  wykonany bez udziału świadomości

bezwietrzny /bɛzˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
windstill
  charakteryzujący się brakiem wiatru

bezwizowy (adj)
visumslos
  niemający wizy
visumsfrei
  niewymagający uzyskania wizy

bezwiórowy (adj)
spanlos
  (technologia, technika, techniczny) niepowodujący powstawania wiórów

bezwodnik octowy /bɛzˈvɔdʲɲik ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
Essigsäureanhydrid, Azetanhydrid
  (chemia, chemiczny) związek organiczny; bezbarwna ciecz o ostrym zapachu octu;

bezwodny (adj)
wasserfrei
  (chemia, chemiczny) niezawierający wody w swej strukturze krystalicznej
trocken, wasserfrei, wasserlos
  (technologia, technika, techniczny) niepotrzebujący wody do działania
wasserarm
  pozbawiony wody, wilgoci

bezwolny (adj)
träge, willenlos
  o słabej woli, niepotrafiący się sprzeciwić
willenlos
  taki, który nie ma własnej woli

bezwonny /bɛzˈvɔ̃nːɨ/ (adj)
geruchlos
  niemający zapachu

bezwstyd (n)
Schamlosigkeit
  nieskromność w postępowaniu

bezwstydnik (n)
Schamloser, Wüstling
  osoba zachowująca się nieskromnie lub wręcz rozpustnie

bezwstydny /bɛsˈfstɨdnɨ/ (adj)
schamlos
  taki, który nie odczuwa wstydu; bez skrupułów
  taki, który świadczy o braku skromności

bezwyjątkowy (adj)
ausnahmslos
  taki, który nie ma wyjątków

bezwzględność (n)
Rücksichtslosigkeit
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: bezwzględny

bezwzrokowy (adj)
blind
  dziejący się, wykonywany bez udziału wzroku

bezwąsy (adj)
schnurrbartlos
  taki, który nie ma wąsów

bezwładność /bɛzˈvwadnɔɕʨ̑/ (n)
Trägheit
  (fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu

bezwłosy /bɛzˈvwɔsɨ/ (adj)
haarlos
  niemający włosów, będący bez włosów

bezzapachowy /ˌbɛzːapaˈxɔvɨ/ (adj)
geruchlos
  taki, który nie ma zapachu

bezzałogowy (adj)
unbemannt
  (lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi

bezzwrotny (adj)
nicht rückzahlungspflichtig
  nieobjęty obowiązkiem zwrotu

bezzwłocznie /bɛzˈːvwɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
stante pede
  w sposób bezzwłoczny, natychmiast

bezzwłoczny (adj)
sofortig, unverzüglich, umgehend
  mający nastąpić natychmiast, bez zwłoki

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
zahnlos
  taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

bezładnie (adv)
chaotisch, unordentlich
  bez ładu; w bałaganie; bez organizacji

bezładny (adj)
chaotisch, wirr, wüst, zusammenhanglos
  pozbawiony ładu, porządku

bezłuski (adj)
schuppenlos
  (zoologia, zoologiczny) nie mający łusek, nie pokryty łuskami

bełt /bɛwt/ (n)
Belt
  (geografia, geograficzny) wąski przesmyk, cieśnina

beż /bɛʃ/ (n)
Beige
  kolor podobny do koloru kawy z mlekiem

beżowo /bɛˈʒɔvɔ/ (adv)
beige
  (odprzymiotnikowy) → beżowy

beżowy /bɛˈʒɔvɨ/ (adj)
beige
  mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

bhutański /buˈtãj̃sʲci/ (adj)
bhutanisch
  odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji

biafrański (adj)
biafranisch
  związany z Biafrą, odnoszący się do Biafry

biatlon (n)
Biathlon
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

biatlonowy (adj)
Biathlon-
  (sport, sportowy) związany z biatlonem (biathlonem)

biała gorączka /ˈbʲjawa ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
Weißglut
  (potocznie, potoczny) skrajnie silne zdenerwowanie

biała herbata /ˈbʲjawa xɛrˈbata/ (n)
weißer Tee
  herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji

biała kiełbasa (n)
Brühwurst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kiełbasa surowa lub parzona, o specyficznym jasnym kolorze;

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
Leukämie
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białaczkowy (adj)
leukämisch
  (medycyna, medyczny) związany z białaczką

białawy /bʲjaˈwavɨ/ (adj)
weißlich
  mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

białe złoto (n)
Weißgold
  (jubilerstwo, jubilerski) stop złota z niklem, srebrem lub platyną;

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
das Weiße, Eiweiß
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) biała część oka (gałki ocznej), znajdująca się dookoła tęczówki
Protein, Eiweiß, Eiweißstoff
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;
Eiweiß
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj

białko surowe /ˈbʲjawkɔ suˈrɔvɛ/ (n)
Roheiweiß
  (spożywczy) białko wchodzące w skład pasz, karm itp.

biało-czarny /ˌbʲjawɔ‿ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
weiß-schwarz
  taki, który ma dwa kolory: biały i czarny

białogrzywy (adj)
weißmähnig
  (zoologia, zoologiczny) mający białą grzywę, z białą grzywą

białogwardyjski (adj)
weißgardistisch
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) związany z białą gwardią (stronnictwem białych podczas rosyjskiej wojny domowej)

białogłowy /ˌbʲjawɔˈɡwɔvɨ/ (adj)
weißkopf-
  taki, który ma białą głowę

białokarpacki (adj)
weißkarpatisch
  dotyczący Białych Karpat, związany z Białymi Karpatami, pochodzący z Białych Karpat

białorudy /ˌbʲjawɔˈrudɨ/ (adj)
rotweiß
  rudy z odcieniem białym

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
weißrussisch, belarussisch, belarusisch
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
Weißrussisch, Belarusisch, Belarussisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

białorzytka /ˌbʲjawɔˈʒɨtka/ (n)
Steinschmätzer
  (ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;

białoskórnictwo /ˌbʲjawɔskurʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Weißgerberei
  (rzemiosło, rzemieślniczy) dział garbarstwa zajmujący się wyprawianiem skór miękkich na rękawiczki i odzież

białoszary /ˌbʲjawɔˈʃarɨ/ (adj)
weißgrau
  szary z odcieniem białym

białowłosy (adj)
weißhaarig
  taki, który ma białe włosy

białozór /bʲjaˈwɔzur/ (n)
Gerfalke
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;

białość (n)
Weißheit, Weiße
  barwa biała

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
weiß, weiss
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biały kruk /ˈbʲjawɨ ˈkruk/ (n)
weißer Rabe
  (przenośnie, przenośnia) bardzo rzadki egzemplarz książki, publikacji lub innej rzeczy
  (przenośnie, przenośnia) człowiek o nietypowych dla danego społeczeństwa poglądach, sposobie życia, upodobaniach

biały węgiel /ˈbʲjawɨ ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
weiße Kraft
  (publikatory) nazwa energii wód płynących, które mogą być wykorzystane do produkcji energii elektrycznej w siłowniach wodnych

bibliofilski (adj)
bibliophil
  związany z bibliofilami, zbieraniem książek, przeznaczony dla bibliofili

bibliograf (n)
Bibliograf, Buchwissenschaftler
  (rzadki, rzadko używany) specjalista w dziedzinie bibliografii

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
Bibliografie, Bibliographie
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się teoretycznym i praktycznym badaniem oraz opisywaniem dokumentów pisanych;

bibliolatria /ˌbʲiblʲjɔˈlatrʲja/ (n)
Bibliolatire
  oddawanie zbytniej czci Biblii, kult Biblii

bibliologiczny (adj)
bibliologisch, buchwissenschaftlich, bücherkundlich
  związany z bibliologią, dotyczący bibliologii

bibliomania /ˌbʲiblʲjɔ̃ˈmãɲja/ (n)
Bibliomanie
  zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
Bibliothek
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;
Bibliothek, Bücherei
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;

bibliotekarka /ˌbʲiblʲjɔtɛˈkarka/ (n)
Bibliothekarin
  kobieta, która pracuje w bibliotece

bibliotekarski (adj)
Bibliothekar, bibliothekarisch
  związany z osobą lub zawodem bibliotekarza

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
Bibliothekar
  pracownik biblioteki;

biblistyczny (adj)
bibelkundlich, bibelwissenschaftlich
  związany z biblistyką

bibuła (n)
Tissuepapier
  kolorowy papier do wyrobu ozdób
Löschpapier, Fließpapier
  rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

biceps (n)
Bizeps
  (anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia;

bicykl /ˈbʲiʦ̑ɨkl̥/ (n)
Hochrad
  (transport, transportowy) (historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości;

bicz /bʲiʧ̑/ (n)
Peitsche, Geißel
  kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
Bidet
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

biec /bʲjɛʦ̑/ (v)
laufen
  szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi
  o czasie mijać, przemijać

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
Armut, Entbehrung
  stan braku środków do życia
Not
  trudna sytuacja

biedak /ˈbʲjɛdak/ (n)
Arme
  osoba, której brakuje środków do życia

biedaszyb (n)
Armenschacht
  samowolny, prymitywny wykop górniczy wykonany w celu pozyskania surowców kopalnych, powstający zwykle w warunkach skrajnego ubóstwa;

biedermeierowski (adj)
Biedermeier-, biedermeierlich
  związany z biedermeierem (stylem meblarskim lub meblem w takim stylu)

biednemu zawsze wiatr w oczy /bʲjɛdˈnɛ̃mu ˈzafʃɛ ˈvʲjadr ˈv‿ɔʧ̑ɨ/ (proverb)
armen Mannes Glück ist dünn gesät, dem Armen bläst der Wind immer ins Gesicht
  biednej osobie zawsze wszystko dzieje się na przekór

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
arm
  ze współczuciem o kimś; poszkodowany
  taki, któremu brakuje środków do życia

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (n)
Armer
  osoba biedna (1.1), uboga

biedny jak mysz kościelna /ˈbʲjɛdnɨ ˈjak ˈmɨʃ kɔɕˈʨ̑ɛlna/ (adj)
arm wie eine Kirchenmaus
  bardzo biedny

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
Marienkäfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

biedronka siedmiokropka (n)
Siebenpunkt-Marienkäfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coccinella septempunctata L., gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych, o czerwonych pokrywach z czarnymi plamkami u postaci dorosłej;

bieg /bʲjɛk/ (n)
Lauf
  poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
  postępowanie, rozwój zdarzenia lub procesu

bieg płotkarski /ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci/ (n)
Hürdenlauf
  (sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki;

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
Läufer
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

biegaczka /bʲjɛˈɡaʧ̑ka/ (n)
Läuferin
  (sport, sportowy) sportsmenka uprawiająca biegi

biegać /ˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
laufen
  przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

biegle (adv)
fließend
  z łatwością
perfekt
  ze znajomością rzeczy

biegowy (adj)
Lauf-, läuferisch
  (sport, sportowy) związany z biegiem, bieganiem

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
Pol Kufe
  element takich przedmiotów jak koń na biegunach, lub fotel bujany, wygięty pręt na którym buja się dany przedmiot
Pol
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny

biegun magnetyczny /ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
Magnetpol
  (fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe;
  (geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty;

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
Durchfall, Diarrhö
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biegus zmienny /ˈbʲjɛɡuz ˈːmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
Alpenstrandläufer
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biel /bʲjɛl/ (n)
Weiß
  biały kolor;

bielaczy (adj)
albinotisch
  związany z bielactwem, dotknięty bielactwem

bielefeldzki (adj)
Bielefelder
  związany z Bielefeld

bielicowy (adj)
podsolisch
  związany z bielicami (rodzajem gleb)

bielik /ˈbʲjɛlʲik/ (n)
Seeadler
  (ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;

bielić (v)
weißen, tünchen, kalken
  malować wapnem rozpuszczonym w wodzie

bieliźniarka /ˌbʲjɛlʲiʑˈɲarka/ (n)
Wäscheschrank
  szafa na bieliznę

bieliźniarstwo (n)
Wäscheherstellung, Wäscheproduktion
  (krawiectwo) szycie bielizny
Wäscheschneidern
  (zawód, zawodowy, zawodowo) zawód szyjącego bieliznę

bierki /ˈbʲjɛrʲci/ (n)
Mikado
  gra polegająca na podnoszeniu uprzednio rozsypanych patyczków (bierek) tak, aby nie poruszyć innych;

bierne palenie /ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Passivrauchen
  zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
Akkusativ
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

bierny palacz /ˈbʲjɛrnɨ ˈpalaʧ̑/ (n)
Passivraucher
  osoba narażana na bierne palenie

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
Firmung
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

bierzmować /bʲjɛʒˈmɔvaʨ̑/ (v)
firmen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać sakramentu bierzmowania

biesiadnik (n)
Festgast, Festmahlteilnehmer
  (książkowy) uczestnik biesiady

biesiadny (adj)
Fest-, Festmahls-
  związany z biesiadą, dotyczący biesiady

bieżnia /ˈbʲjɛʒʲɲa/ (n)
Laufband
  (sport, sportowy) (technologia, technika, techniczny) urządzenie treningowe do biegania w miejscu

bieżnik /ˈbʲjɛʒʲɲik/ (n)
Profil, Lauffläche
  (motoryzacja) zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność;
Tischläufer
  podłużna serweta na ławę lub stół

bieżąca woda (n)
Leitungswasser
  woda doprowadzana od ujęcia do użytkowników w sposób ciągły przez system rur

bieżący /bʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
fliessend
  płynący, posuwający się naprzód
aktuell
  taki, który przypada w danym czasie
laufend
  taki, który właśnie, obecnie trwa

bifobia (n)
Biphobie
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych

bigamia /bʲiˈɡãmʲja/ (n)
Bigamie
  pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;

bigamista (n)
Bigamist
  ten, kto popełnia bigamię tzn. ma dwie żony

bigamistka (n)
Bigamistin
  kobieta mająca dwóch mężów

bigoreksja (n)
Bigorexia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) męska odmiana anoreksji; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała

bigos /ˈbʲiɡɔs/ (n)
Bigos, Bigosch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z duszonej kapusty kiszonej z rozmaitymi dodatkami; ; (zobacz) też bigos w Encyklopedii staropolskiej

bigoteria /ˌbʲiɡɔˈtɛrʲja/ (n)
Bigotterie
  (książkowy) dewocja

bijatyka (n)
Prügelei, Schlägerei
  bójka z udziałem większej liczby osób

bijekcja (n)
Bijektion
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
Bikini
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bikorn /ˈbʲikɔrn/ (n)
Zweispitz
  dwurożny kapelusz;

biksbit /ˈbʲiɡzbʲit/ (n)
Roter Beryll, Bixbit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, odmiana berylu;

bila /ˈbʲila/ (n)
Billardkugel
  (sport, sportowy) mała, twarda kula do gry w bilard;

bilans (n)
Bilanz
  (księgowość) sprawozdanie finansowe
  proporcje wpływów i wypływów
  zestawienie porównawcze

bilans tlenowy (n)
Sauerstoffbilanz
  (chemia, chemiczny) wyrażona w procentach wagowych relacja pomiędzy ilością tlenu zawartą w materiale wybuchowym a ilością składników palnych, jak węgiel i wodór;

bilard /ˈbʲilart/ (n)
Billard, Billardspiel
  (sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;
Billard, Billardtisch
  pokryty suknem stół z bandami przystosowanydo gry w bilard (1.1);

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
Fahrkarte, Ticket, Fahrschein
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

biliard /ˈbʲilʲjart/ (n)
Billiarde
  (matematyka, matematyczny) liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 1015;

bilirubina /ˌbʲilʲiruˈbʲĩna/ (n)
Bilirubin
  (biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;

bilokacja (n)
Bilokation
  (ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;

bima (n)
Bima
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) podwyższenie stawiane w centrum synagogi, z którego odczytywana jest Tora;

bimodalny (adj)
bimodal
  posiadający dwa tryby, stany lub formy działania

binarny (adj)
binär
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) zapisany w dwójkowym systemie liczbowym
binär, binarisch
  podwójny, złożony z dwóch części

binturong /bʲĩnˈturɔ̃ŋk/ (n)
Binturong
  (zoologia, zoologiczny) Arctictis binturong, ssak leśny południowo-wschodniej Azji;

bioakustyka (n)
Bioakustik
  dział zoologii dający i systematyzujący dźwięk wydawane przez zwierzęta

biocenoza (n)
Biozönose
  (ekologia, ekologiczny) zespół populacji różnych gatunków, żyjących w określonej przestrzeni środowiska lądowego lub wodnego;

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
Biochemie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biochemiczny (adj)
biochemisch
  (biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii

bioelektryczny (adj)
bioelektrisch
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący zjawisk elektrycznych w żywych organizmach

biofizyka (n)
Biophysik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;

biogeochemia (n)
Biogeochemie
  (biologia, biologiczny) (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) (ekologia, ekologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem wymiany albo przepływu materii między żywymi a nieożywionymi komponentami biosfery

biograf /ˈbʲjɔɡraf/ (n)
Biograf, Biograph
  autor biografii;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
Biografie, Biographie
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biograficzny /ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
biografisch, biographisch
  związany z biografią, dotyczący biografii

bioklimatyczny (adj)
bioklimatisch
  (biologia, biologiczny) związany z bioklimatem, dotyczący bioklimatu

biola /ˈbʲjɔla/ (n)
Bio
  (uczniowskie) biologia (lekcja biologii)
  (uczniowskie) biologia (przedmiot szkolny)

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
Biologe, Biologin
  specjalista w zakresie biologii

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Biologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna (n)
Molekularbiologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
biologisch
  związany z biologią, dotyczący biologii

biolożka (n)
Biologin
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie biologii

biom (n)
Biom
  (ekologia, ekologiczny) zespół ekosystemów, tworzący duże i łatwe do rozróżnienia regiony biologiczne na Ziemi

biomasa /bʲjɔ̃ˈmasa/ (n)
Biomasse
  materia zawarta w organizmach żywych;
  masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)

biomedycyna /ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
Biomedizin
  dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych;

biomedyczny /ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
biomedizinisch
  związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny

bionika (n)
Bionik
  (biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;

biopsja /ˈbʲjɔpsʲja/ (n)
Biopsie
  (medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego;

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
Biodiversität
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biosfera (n)
Biosphäre
  (ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe

biosynteza (n)
Biosynthese
  (biologia, biologiczny) tworzenie związków organicznych przez organizm żywy

biotechnologia /ˌbʲjɔtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
Biotechnologie, Biotechnik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej;

biotechnologiczny (adj)
biotechnologisch
  związany z biotechnologią, dotyczący biotechnologii

biotop (n)
Biotop
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) obszar o określonych warunkach ekologicznych, będący siedliskiem dla biocenozy lub osobnika

birema (n)
Bireme
  (starożytność) (marynarka) (zobacz) diera

biret /ˈbʲirɛt/ (n)
Birett
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kanciaste nakrycie głowy duchownych
Barett
  okrągłe nakrycie głowy – oznaka bycia doktorem na wyższych uczelniach

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (adj)
birmanisch
  odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków)

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (n)
Birmanisch, Burmesisch, birmanisch Sprache
  język urzędowy Mjanmy (Birmy);

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
Bisexualität
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biskajski (n)
Biskayisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt języka baskijskiego używany w Bizkai

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
Bischof, Bischöfin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

biskupi /bʲisˈkupʲi/ (adj)
bischöflich, episkopal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący do biskupa, związany z biskupem

bit /bʲit/ (n)
Bit
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1
  (technologia, technika, techniczny) wymienna końcówka w elektrycznych narzędziach do wkręcania;

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
Schlagsahne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
Schlacht
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biuletyn (n)
Bulletin
  (drukarstwo, drukarski) małonakładowe wydawnictwo różnych instytucji, ugrupowań czy organizacji;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
Schreibtisch
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
Büro, Agentur, Institut
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;
Agentur, Büro, Institut
  forma działalności administracyjnej polegająca na zbieraniu, opracowywaniu i przekazywaniu informacji
  forma działalności usługowej polegająca na zbieraniu i sprzedaży informacji

biuro matrymonialne /ˈbʲjurɔ ˌmatrɨ̃mɔ̃ˈɲalnɛ/ (n)
Eheinstitut, Heiratsvermittlung, Heiratsvermittlungsagentur, Heiratsvermittlungsinstitut, Partnervermittlung, Partnervermittlungsagenur
  forma działalności usługowej polegająca na pośredniczeniu w zawieraniu znajomości między osobami pragnącymi zawrzeć związek małżeński

biuro nieruchomości (n)
Immobilienbüro
  (handel, handlowy) firma, której zadaniem jest pośredniczenie w kupnie lub sprzedaży nieruchomości

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
Reisebüro, Reiseagentur
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biuro rzeczy znalezionych (n)
Fundbüro
  (turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać

biurokratyczny (adj)
bürokratisch
  związany z biurokracją, dotyczący biurokracji

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
Büstenhalter, BH
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

biuściasty /bʲjüɕˈʨ̑astɨ/ (adj)
dickbusig, vollbusig
  (potocznie, potoczny) o kobiecie mająca duży, wydatny biust

biwakować (v)
biwakieren
  uczestniczyć w biwaku

bizantyjski /ˌbʲizãnˈtɨjsʲci/ (adj)
byzantinisch
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Bizancjum, związany z Bizancjum

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
Bismut, Wismut
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznesowy (adj)
geschäftlich
  (handel, handlowy) dotyczący biznesu

bizon /ˈbʲizɔ̃n/ (n)
Bison
  (zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;

bić /bʲiʨ̑/ (v)
prägen
  o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy
schlagen
  o skrzydłach i rękach machać nimi
  uderzać w jakiś instrument perkusyjny
schlagen, klopfen
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.
erlegen
  zabijać zwierzęta
sich durchschlagen
  zmagać się z jakimiś trudnościami

bić brawo /ˈbʲiʥ̑ ˈbravɔ/ (v)
Beifall klatschen
  klaskać

bić na alarm /ˈbʲiʨ̑ na‿ˈːlarm/ (v)
Alarm schlagen
  gwałtownie ostrzegać przed niebezpieczeństwem

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
Geschmeide
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blacha /ˈblaxa/ (n)
Backblech
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) metalowe naczynie używane do pieczenia
Blech
  cienki, płaski kawałek metalu;

blacharz (n)
Autoschlosser
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik naprawiający karoserię samochodową
Spengler
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wytwarzający lub naprawiający przedmioty z blachy

bladoróżowy (adj)
blassrosa
  różowy o bladym, rozbielonym odcieniu

bladość (n)
Blässe
  cecha tego, co blade; cecha tych, którzy są bladzi

blady /ˈbladɨ/ (adj)
blass, bleich
  o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację

blamaż /ˈblãmaʃ/ (n)
Blamage
  (książkowy) kompromitacja, ośmieszenie się

blank /blãŋk/ (n)
Zinne
  (architektura, architektoniczny) jeden występ w blankach
Blankleder
  (rzemiosło, rzemieślniczy) sztywna, gładka i wyprawiona skóra do wytwarzania siodeł i innych produktów rymarskich

blanka /ˈblãnka/ (n)
Zinne
  (architektura, architektoniczny) zębate zwieńczenie murów obronnych;

blanki /ˈblãŋʲci/ (n)
Zinne
  (architektura, architektoniczny) szereg prostokątnych, zębatych występów wieńczących mur obronny; ; (zobacz) też Blanki w Encyklopedii staropolskiej

blasfemia /blasˈfɛ̃mʲja/ (n)
Blasphemie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) bluźnierstwo

blaszany /blaˈʃãnɨ/ (adj)
blech-
  taki, który został wykonany z blachy

blat /blat/ (n)
Blatt, Tischblatt
  górna część stołu lub innego przedmiotu używanego jako stół

blender /ˈblɛ̃ndɛr/ (n)
Püriergerät
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do miksowania (np. zup czy koktajli) w postaci szklanego naczynia z wirującymi wewnątrz nożykami lub rękojeści zakończonej nożykami, wkładanej do dowolnego naczynia;

blichtr /blʲixtr̥/ (n)
Flitter
  przepych, bogactwo, pozorna świetność, zewnętrzny polor, tani efekt

bligia pospolita (n)
Aki-Baum, Akipflaume
  (botanika, botaniczny) Blighia sapida K.D.Koenig, gatunek rośliny z rodziny mydleńcowatych, uprawianej głównie w zachodniej Afryce i na Karaibach;

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
nahe, vertraut
  bezpośrednio spokrewniony
nahe, nah
  taki, który jest w niewielkiej odległości
  taki, który prawie osiągnął jakiś stan
  zbliżony do czegoś, podobny

bliski /ˈblʲisʲci/ (n)
Nächste
  krewny, przyjaciel

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
nah, nahe
  w niewielkiej odległości

bliskoznaczny /ˌblʲiskɔzˈnaʧ̑nɨ/ (adj)
sinnverwandt
  (gramatyka) o podobnym znaczeniu

blizna /ˈblʲizna/ (n)
Narbe
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźni (n)
Nächste, Nächster
  (biblijny) każdy człowiek

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
Zwilling
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie
Doppelhaus
  (budownictwo) dom stykający się z innym lub innymi podobnymi jedną lub dwoma ścianami

bliźnięta syjamskie /blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ/ (n)
siamesische Zwillinge
  (medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał;

blog /blɔk/ (n)
Blog
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

bloger /ˈblɔɡɛr/ (n)
Blogger
  (informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga

blogerka /blɔˈɡɛrka/ (n)
Bloggerin
  (informatyka, informatyczny) autorka blogu

blogosfera (n)
Blogosphäre, Blogosphere, Kleinbloggersdorf
  (publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

blogować (v)
bloggen
  (informatyka, informatyczny) prowadzić blog

blok /blɔk/ (n)
Block
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych
  zeszyt, notes z kartkami większego formatu
  (budownictwo) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krążek na którym lina zmienia kierunek przesuwając się w rowku;
  (sport, sportowy) w siatkówce obrona polegająca na podniesieniu rąk ponad siatkę przez jednego lub kilku graczy drużyny;
  (potocznie, potoczny) zbiór audycji, programów radiowych nadawanych kolejno po sobie
  jeden lub więcej znaczków pocztowych w obramowaniu;
Block, Klotz
  duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy

blok mieszkalny /ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/ (n)
Wohnblock
  budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;

blokada /blɔˈkada/ (n)
Blockade
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system środków zmierzających do izolacji jakiegoś państwa, obiektu, miasta itp. w celu wymuszenia jakichś ustępstw lub kapitulacji
Sperre
  utrudnienie dostępu do czegoś

blokhauz /ˈblɔkxaws/ (n)
Blockhaus
  (wojskowość, wojskowy) schron lub budynek ufortyfikowany z przeznaczeniem na samodzielną obronę ze wszystkich stron;

blond /blɔ̃nt/ (adj)
blond, hell
  o włosach jasny, płowy

blondynka /blɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
Blonde
  kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie

blotka /ˈblɔtka/ (n)
Lusche
  (termin karciany) karta o niskiej wartości

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
Efeu
  (botanika, botaniczny) Hedera, roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluszcz pospolity (n)
Efeu, Gemeine Efeu
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Hedera helix L., gatunek wiecznie zielonego pnącza należący do rodziny araliowatych;

bluza /ˈbluza/ (n)
Sweatshirt
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów;

bluzka /ˈbluska/ (n)
Bluse
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę

bluźnierstwo /bluʑˈɲɛrstfɔ/ (n)
Gotteslästerung, Schmähung
  słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte

boa /ˈbɔa/ (n)
Boa
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;

bobrek trójlistkowy (n)
Fieberklee
  (botanika, botaniczny) Menyanthes trifoliata L., gatunek leczniczej rośliny z rodziny bobrkowatych;

bobry (n)
Biber, Biberpelz
  futro z bobra

bobslej /ˈbɔpslɛj/ (n)
Bob
  sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

bochumski (adj)
Bochumer
  związany z Bochum, dotyczący Bochum (miasta w Niemczech)

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
Storch
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;
  (dawniej, dawny) narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy;
Storch, Adebar, Gevatter Langbein, Klapperstorch, Langbein, Meister Adebar
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) bocian biały

bocian białobrzuchy /ˈbɔʨ̑ãn ˌbʲjawɔˈbʒuxɨ/ (n)
Abdim, Abdimstorch, Regenstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia abdimii Lichtenstein, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych o szarym dziobie;

bocian białoszyi /ˈbɔʨ̑ãn ˌbʲjawɔˈʃɨji/ (n)
Wollhalsstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia episcopus Boddaert, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
Klapperstorch, Weißstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku bocianów białych (1.1)
Weißstorch
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarnodzioby /ˈbɔʨ̑ãn ˌʧ̑arnɔˈʥ̑ɔbɨ/ (n)
Orientalischer Weißstorch, Schwarzschnabelstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia boyciana Swinhoe, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
Schwarzstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

bocian garbaty /ˈbɔʨ̑ãŋ ɡarˈbatɨ/ (n)
Höckerstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia stormi Blasius, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

bocian sinodzioby /ˈbɔʨ̑ãnʲ ˌɕĩnɔˈʥ̑ɔbɨ/ (n)
Maguaristorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia maguari Gmelin, duży ptak z rodziny bocianowatych;

bocianie gniazdo /bɔˈʨ̑ä̃ɲɛ ˈɟɲazdɔ/ (idiom)
Krähennest, Ausguck, Eistonne
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (przenośnie, przenośnia) niewielka platforma w górnej części masztu żaglowca; dawniej punkt obserwacyjny

bociek /ˈbɔʨ̑ɛk/ (n)
Klapperstorch
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) bocian

boczek /ˈbɔʧ̑ɛk/ (n)
Bauchspeck
  (spożywczy) mięso z boku świni poprzerastane słoniną;
Legendenspalte
  boczna wydzielona część tabeli wyjaśniająca poziome rubryki (wiersze)

boczniak (n)
Seitling
  (mikologia, mikologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Pleurotus, grzyb rosnący na pniach;

bocznik (n)
Shunt
  (elektryczność) rezystor włączony równolegle do głównego obwodu, zmniejszający prąd pobierany przez ten obwód

bodhisattwa (n)
Bodhisattva
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek, który w buddyzmie mahajana dąży do stanu buddy, kieruje się altruistyczną motywacją przynoszenia pożytku innym;

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
Reiz, Stimulus
  (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;

boeuf Strogonow (n)
Bœuf Stroganoff
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z polędwicy wołowej krojonej w wąskie i krótkie paski, cebuli i przypraw, zagotowanych z mąką, przecierem pomidorowym; podawana zazwyczaj z kluseczkami francuskimi;

bogactwo /bɔˈɡaʦ̑tfɔ/ (n)
Reichtum
  majątek, posiadane dobra o dużej wartości
Schatz
  w lm: bogactwa → kosztowności, skarby
Vielfalt
  wielka ilość, różnorodność

bogato (adv)
reichlich, vielfältig
  obfitując w coś
prächtig
  znacznie korzystnie pod względem materialnym

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
reich, vermögend
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
reich, ausgiebig
  taki, który obfituje w coś
  dający dużą możliwość wyboru

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
Göttin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej

bogobojność (n)
Gottesfurcht
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest bogobojne; cecha tych, którzy są bogobojni

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
Held
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu

bohater dnia /bɔˈxatɛr ˈdʲɲa/ (n)
Mann des Tages
  osoba, na której na krótko koncentruje się uwaga otoczenia

bohaterski /ˌbɔxaˈtɛrsʲci/ (adj)
heldenhaft, heroisch
  postępujący jak bohater
Helden-
  związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi

bohr /bɔxr̥/ (n)
Bohrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

boisko /bɔˈ<sup>j</sup>iskɔ/ (n)
Tenne
  (regionalizm, regionalny) środkowa część stodoły
Sportplatz
  (sport, sportowy) plac przeznaczony do gier sportowych;

boja /ˈbɔja/ (n)
Boje, Bake
  pływający znak nawigacyjny

bojaźliwość (n)
Ängstlichkeit
  cecha bycia bojaźliwym, ulegania uczuciu strachu

bojaźliwy /ˌbɔjäʑˈlʲivɨ/ (adj)
furchtsam, ängstlich
  skłonny do bojaźni, dający się łatwo wystraszyć

bojerowiec (n)
Eisegler
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający bojery, żeglarstwo lodowe

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
Boykott
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować (v)
boykottieren
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bojownik /bɔ.ˈjɔ.vʲɲik/ (n)
Kampffische
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Betta, popularna ryba akwariowa;

bojownik wspaniały (n)
Siamesischer Kampffisch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Betta splendens Regan, słodkowodna ryba z rodziny guramiowatych, pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej;

bok /bɔk/ (n)
Seite
  (matematyka, matematyczny) odcinek o końcach w dwóch sąsiednich wierzchołkach wielokąta
  lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu

bokeh (n)
Bokeh
  (fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boks /bɔks/ (n)
Boxen, Faustkampf
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;
Box
  każda wydzielona część pomieszczenia

boksyt (n)
Bauxit
  (geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;

bolerko /bɔˈlɛrkɔ/ (n)
Bolerojäckchen
  (krawiectwo) krótki żakiecik kobiecy, niesięgający talii, z połami niezachodzącymi na siebie; także sweterek, bluzeczka o takim kroju

bolero /bɔˈlɛrɔ/ (n)
Bolero
  (krawiectwo) krótka kamizelka bez rękawów i bez kołnierza;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do bolero (1.1)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójmiarowy hiszpański taniec ludowy;
  męski kapelusz z podniesionymi brzegami

bolesny /bɔˈlɛsnɨ/ (adj)
schmerzhaft
  (medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny
  (psychologia, psychologiczny) taki, który sprawia przykrość, żal, ból psychiczny

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
wehtun, schmerzen
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boleń pospolity (n)
Rapfen, Schied
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Leuciscus aspius, gatunek ryby z rodziny karpiowatych;

boleśnie /bɔˈlɛɕɲɛ/ (adv)
schmerzhaft
  w sposób bolesny

boliwijski /ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/ (adj)
bolivianisch
  odnoszący się do Boliwii

bolonka /bɔˈlɔ̃nka/ (n)
Bologneserin, Bolognesin
  mieszkanka Bolonii

bolończyk /bɔˈlɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Bolognese, Bologneser
  mieszkaniec Bolonii
Bologneser
  rasa małych psów o łagodnym i wesołym usposobieniu, lubiących dzieci

boloński /bɔˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
bolognesisch, Bologneser
  wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

bolszewizm (n)
Bolschewismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu

bolzański (adj)
Bozner
  związany z Bolzano, dotyczący Bolzano

bom /bɔ̃m/ (n)
Baum
  (marynarka) poziome drzewce na żaglowcu, do którego przymocowany jest dolny lik żagla;

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
Bombe
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;
  (sport, sportowy) bardzo mocne uderzenie piłki

bomba atomowa (n)
Atombombe, A-Bombe
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bomba lotnicza /ˈbɔ̃mba lɔtʲˈɲiʧ̑a/ (n)
Fliegerbombe
  (wojskowość, wojskowy) pocisk zrzucany ze statku powietrznego przeznaczony do niszczenia celów położonych na powierzchni ziemi;

bombarda /bɔ̃mˈbarda/ (n)
Bombarde
  używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
bombardieren
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi

bombilla (n)
Bombilla
  specjalna rurka do sączenia napoju mate;

bombka /ˈbɔ̃mpka/ (n)
Glaskugel
  kulista ozdoba choinkowa

bombonierka /ˌbɔ̃mbɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
Bonboniere, Bonbonniere, Pralinenpackung, Pralinenschachtel
  (spożywczy) ozdobne pudełko z czekoladkami lub cukierkami w środku;

bombowiec /bɔ̃mˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Bomber
  (wojskowość, wojskowy) samolot przystosowany do atakowania celów naziemnych i nawodnych przez zrzucanie na nie bomb;

bombowy (adj)
cool, klasse, super
  wywołujący duże wrażenie

bon /bɔ̃n/ (n)
Bon, Gutschein
  dokument uprawniający do uzyskania określonych towarów, usług lub innych dóbr;

bon mot (n)
Bonmot
  (książkowy) krótkie, dowcipne opowiadanie, anegdota lub powiedzenie, zbliżone do przysłowia

bonka (n)
Bonnerin
  (rzadki, rzadko używany) mieszkanka Bonn

bonobo /bɔ̃ˈnɔbɔ/ (n)
Bonobo
  (zoologia, zoologiczny) Pan paniscus, zagrożony wyginięciem gatunek szympansa o zwyczajach i umiejętnościach zbliżonych do ludzi;

bonsai /bɔ̃w̃ˈzaj/ (n)
Bonsai
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

bonus /ˈbɔ̃nus/ (n)
Bonus
  dodatek, premia

bor /bɔr/ (n)
Bor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

boraks /ˈbɔraks/ (n)
Borax
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady boranów, jego głównym składnikiem jest uwodniony boran sodu;

bordiura /bɔrˈdʲjura/ (n)
Bordüre
  ozdobny pas będący obramowaniem tkaniny, płaskorzeźby, obrazu lub grafiki wypełniony ornamentem geometrycznym, roślinnym lub scenami figuralnymi;

bordo /ˈbɔrdɔ/ (adj)
bor­deaux
  (zobacz) bordowy

bordo /ˈbɔrdɔ/ (n)
Bordeaux
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) wysokiej jakości wino czerwone lub białe z rejonu Bordeaux; wino bordoskie

bornholmski (adj)
bornholmisch
  odnoszący się do Bornholmu

borowik /bɔˈrɔvʲik/ (n)
Steinpilz
  (biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;

borowik szlachetny /bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
Gemeiner Steinpilz
  (mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych;

borowina /ˌbɔrɔˈvʲĩna/ (n)
Fango
  (medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
Dachs
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

borykać się /bɔˈrɨkaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
abmühen, kämpfen, ringen
  pokonywać jakieś trudności, próbować coś przezwyciężyć

borówka bagienna /bɔˈrufka baˈɟɛ̃nːa/ (n)
Rauschbeere
  (botanika, botaniczny) Vaccinium uliginosum L., gatunek borówki, roślina z rodziny wrzosowatych;

borówka brusznica /bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Preiselbeere, Kronsbeere
  (botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;

borówka czarna (n)
Heidelbeere
  (botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., gatunek krzewinki z rodziny wrzosowatych;

bosak /ˈbɔsak/ (n)
Bootshaken
  (technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa;

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
göttlich
  właściwy bogu/Bogu, bóstwu, związany z bogiem/Bogiem
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) piękny, wspaniały, cudowny

boskiet (n)
Boskett
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) regularna lub swobodna kompozycja złożona z drzew, imitacja lasu w ogrodzie

boskość /ˈbɔskɔɕʨ̑/ (n)
Göttlichkeit
  boski charakter czegoś

bosonogi (adj)
barfüßig
  mający bose nogi, nieobuty

boston (n)
Boston
  (choreografia, choreograficzny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taniec towarzyski pochodzący ze Stanów Zjednoczonych będący rodzajem powolnego walca; także muzyka do tego tańca;
  (termin karciany) gra karciana popularna w XVIII wieku

bosy /ˈbɔsɨ/ (adj)
barfuß, barfüßig
  o człowieku: taki, który ma nagie stopy
  o stopach, nogach: takie, które nie mają butów, skarpet, pończoch

bot /bɔt/ (n)
Bot
  (informatyka, informatyczny) program wykonujący jakieś czynności za człowieka;

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
Botanik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botek /ˈbɔtɛk/ (n)
Stiefel
  zwykle wysoki but dziecka lub kobiety

botswański /bɔtsˈfãj̃sʲci/ (adj)
botsuanisch
  odnoszący się do państwa Botswana

botulizm /bɔˈtulʲism̥/ (n)
Botulismus
  (medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;

bouclé (n)
Bouclé
  (włókiennictwo) ozdobnie skręcona przędza z pętelkami lub węzełkami;
  (włókiennictwo) teksturowana tkanina lub dzianina z bouclé (1.1) w całości albo tylko ze wstawkami

bouillabaisse (n)
Bouillabaisse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska zupa rybna (lub gulasz);

boulangeryt (n)
Boulangerit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli;

bournonit (n)
Bournonit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli;

bowling (n)
Bowling
  (sport, sportowy) rodzaj kręgli

boysband /ˈbɔjzbɛ̃nt/ (n)
Boygroup
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, wykonująca muzykę pop;

bończyk (n)
Bonner
  (rzadki, rzadko używany) mieszkaniec Bonn, osoba z Bonn

boński /ˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Bonner
  od Bonn

bośniacko-hercegowiński /bɔɕˈɲaʦ̑kɔ ˌxɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩj̃sʲci/ (adj)
bosnisch-herzegowinisch
  odnoszący się do państwa Bośnia i Hercegowina

bożek /ˈbɔʒɛk/ (n)
Götze
  w wierzeniach politeistycznych: istota lub jej wyobrażenie będące obiektem kultu

bożonarodzeniowy /ˌbɔʒɔ̃narɔʣ̑ɛ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
weihnachtlich, Weihnacht -s-
  związany z Bożym Narodzeniem

boży /ˈbɔʒɨ/ (adj)
göttlich
  związany z bogiem/Bogiem

bożyszcze (n)
Götze
  (historia, historyczny, historycznie) bożek pogański i/lub jego bałwan, idol

brachiozaur (n)
Brachiosaurus
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Brachiosaurus Riggs, rodzaj zauropoda z rodziny brachiozaurów;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju brachiozaurów (1.1)

brachylogia /ˌbraxɨˈlɔɟja/ (n)
Brachylogie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na zwięzłym wypowiadaniu się, stosowaniu elips oraz krótkich zdań;

brak /brak/ (n)
Mangel
  fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
Periodenausfall
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

brakować /braˈkɔvaʨ̑/ (v)
fehlen, mangeln
  być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać

brakteat (n)
Brakteat
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) jednostronnie bita moneta w średniowiecznej Europie;

brama /ˈbrãma/ (n)
Tor
  (architektura, architektoniczny) ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu;
Verbrämung
  (rzemiosło, rzemieślniczy) ozdobna futrzana obramówka sukna

bramka /ˈbrãmka/ (n)
Tor
  (sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
  (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)
  (sport, sportowy) w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać
Wicket
  (sport, sportowy) w krykiecie trzy słupki wraz z leżącymi na nich poprzeczkami;
Gatter, Logikgatter
  (technologia, technika, techniczny) element realizujący funkcję logiczną;
Tor, Pforte
  (zdrobniale) od: brama

bramka samobójcza (n)
Eigentor
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, hokeju itp.: gol, który padł po strzale zawodnika (zwykle nieumyślnym) do własnej bramki

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
Türsteher
  (potocznie, potoczny) ochroniarz stojący „na bramce” przy wejściu do lokalu
Torwart, Torhüter, Tormann
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

brandenburski /ˌbrãndɛ̃nˈbursʲci/ (adj)
brandenburgisch, Brandenburger
  od Brandenburg
Brandenburger
  od Brandenburgia

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ /ˌbrãw̃zɔˈlɛtka/ (n)
Armband
  ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

bras (n)
Brasse
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina do obracania rei w płaszczyźnie poziomej

brat /brat/ (n)
Bruder
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
Neffe
  syn brata

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
Nichte
  córka brata

bratek /ˈbratɛk/ (n)
Stiefmütterchen
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Viola wittrockiana, dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka;
  (botanika, botaniczny) Viola tricolor, jednoroczna lub dwuletnia roślina polna o pięciopłatkowych, zwykle fioletowo-żółtych kwiatach

braterski /braˈtɛrsʲci/ (adj)
brüderlich
  odnoszący się do brata, braci

bratobójca (n)
Brudermörder
  (książkowy) zabójca brata

bratobójstwo /ˌbratɔˈbujstfɔ/ (n)
Brudermord
  (książkowy) zabójstwo brata lub innego krewnego, także kogoś, z kim jest się związanym przyjaźnią, przynależnością do jednej grupy itp.

bratowa /braˈtɔva/ (n)
Schwägerin
  żona brata

brawo /ˈbravɔ/ (interjection)
bravo
  … pokazujący entuzjastyczną aprobatę

brawo /ˈbravɔ/ (n)
Beifall
  zwykle w lm wyraz uznania; oklaski

brawurowy (adj)
bravourös
  popisujący się odwagą

brazylianit /ˌbrazɨˈlʲjä̃ɲit/ (n)
Brazilianite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał pegmatytowy;

brazylijski /ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (adj)
brasilianisch
  związany z Brazylią, dotyczący Brazylii lub Brazylijczyków, wywodzący się z Brazylii

brać /braʨ̑/ (v)
nehmen
  chwytać coś ręką, unosić coś
  zobowiązywać się do czegoś
  (potocznie, potoczny) przekraczać, mijać coś
  chwytać, łapać, zniewalać
  korzystać z czegoś
  kupić lub wynająć coś
  posiąść kogoś w sensie seksualnym
  wykorzystywać kogoś do czegoś; zobowiązywać kogoś

brać pod uwagę (v)
berücksichtigen, in Betracht ziehen
  mieć na uwadze; nie lekceważyć

brać udział /ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw/ (v)
teilnehmen
  uczestniczyć

brednia /ˈbrɛdʲɲa/ (n)
Unsinn
  bezsens, bzdura

bregencki (adj)
Bregenzer
  związany z Bregencją, dotyczący Bregencji, pochodzący z Bregencji

brelok (n)
Schlüsselanhänger
  ozdoba spinająca klucze w jeden pęk

bremenka /brɛ̃ˈmɛ̃nka/ (n)
Bremerin
  mieszkanka Bremy

bremeńczyk /brɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Bremer
  mieszkaniec Bremy

bremeński (adj)
Bremer, bremerisch, bremisch
  odnoszący się do Bremy, związany z Bremą

bresaola (n)
Bresaola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna włoska solona wołowina, która dojrzewa przez dwa, trzy miesiące suszona na powietrzu, aż stwardnieje i zmieni kolor na ciemnoczerwony, prawie fioletowy

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
bretonisch
  związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
Bretonisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew /brɛf/ (n)
Augenbraue, Braue
  (anatomia, anatomiczny) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brewiarz (n)
Brevier
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin;

brexit (n)
Brexit
  (historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej

brneński /ˈbrnɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Brünner
  dotyczący Brna, związany z Brnem

brnąć /brnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
waten
  z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty)

broda /ˈbrɔda/ (n)
Kinn
  (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka
Bienenbart
  (pszczelarstwo, pszczelarski) grono pszczół skupionych przed wlotem do ula, wyglądem przypominające brodę (1.2)
Bart
  zarost na brodzie (1.1)

broda mędrcem nie czyni /ˈbrɔda ˈmɛ̃ntr̥ʦ̑ɛ̃mʲ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
Bart und Mantel machen den Philosophen nicht, der Bart macht nicht den Gelehrten
  pozory mylą, pewne rzeczy widziane u ludzi z zewnątrz potrafią być złudne

brodacz /ˈbrɔdaʧ̑/ (n)
Bartträger
  mężczyzna, który nosi brodę
Schnauzer
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy sznaucer miniaturowy, dawniej nazywany brodaczem monachijskim

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
bärtig
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawczak /brɔˈdafʧ̑ak/ (n)
Papillom
  (medycyna, medyczny) nowotwór łagodny wywodzący się z nabłonka, tworzący brodawkowate i bulwiaste struktury

brodawka (n)
Warze
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze
  (medycyna, medyczny) prawidłowa, anatomiczna wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
Brustwarze
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodzik /ˈbrɔʥ̑ik/ (n)
Planschbecken
  naczynie pod prysznicem (płytka wanna) zbierające wodę z natrysku

brodzić /ˈbrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
waten
  chodzić po czymś grząskim

brokat /ˈbrɔkat/ (n)
Brokat
  (włókiennictwo) (krawiectwo) jedwabna tkanina z wypukłym, wzorem, przetykana złotą lub srebrną nicią;
Glitter
  połyskliwe drobinki używane m.in. do zdobienia przedmiotów oraz do produkcji kosmetyków upiększających;

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
Brokkoli, Broccoli
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;
Brokkoli
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z kwiatostanów brokułu (1.1)

brom /brɔ̃m/ (n)
Brom
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

bromek (n)
Bromid
  (chemia, chemiczny) związek bromu jednowartościowego, sól kwasu bromowodorowego;

bromoform (n)
Bromoform
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, bromowa pochodna metanu, bezbarwna ciecz o nieprzyjemnym zapachu;

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
Egge
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronchotomia /ˌbrɔ̃nxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
Bronchotomie
  (medycyna, medyczny) zabieg operacyjny polegający na przecięciu tchawicy w jej części szyjnej

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
verteidigen
  odpierać atak
beschützen, verteidigen
  stawać w obronie kogoś lub czegoś; wstawiać się za kimś; czymś, być czyimś obrońcą

bronować /brɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
eggen
  (rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony

broszura /brɔˈʃura/ (n)
Broschüre, Heft
  cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;

browar /ˈbrɔvar/ (n)
Brauerei, Brauhaus
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
Waffe
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
Biowaffe
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

broń chemiczna /ˈbrɔ̃ɲ xɛ̃ˈmʲiʧ̑na/ (n)
Chemiewaffe
  (wojskowość, wojskowy) broń masowego rażenia wykorzystująca trujące związki chemiczne;

broń masowego rażenia (n)
Massenvernichtungswaffe
  (wojskowość, wojskowy) broń mająca moc niszczycielską o bardzo szerokim zasięgu;

broń palna /ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna/ (n)
Feuerwaffe, Schusswaffe
  (wojskowość, wojskowy) broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego;

brud /brut/ (n)
Schmutz
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudas /ˈbrudas/ (n)
Schmutzfink, Dreckspatz
  (potocznie, potoczny) osoba niedbająca o higienę; czasem też przedmiot będący w niechlujnym stanie

brudno (adv)
dreckig, schmutzig
  będąc pozbawionym czystości

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
schmutzig, dreckig
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud
  (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi

brudy /ˈbrudɨ/ (n)
Wäsche
  (potocznie, potoczny) brudne ubrania, brudna bielizna
Dreck
  śmiecie, odpadki, nieczystości, odchody

brudzić (v)
verschmutzen
  czynić brudnym, pokrywać brudem

bruk /bruk/ (n)
Pflaster
  nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką;

brukiew /ˈbrucɛf/ (n)
Kohlrübe, Steckrübe
  (botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brukowiec (n)
Boulevardblatt
  (pejoratywnie, pejoratywny) (publikatory) gazeta zawierająca dużo kolorowych ilustracji i niewielką ilość treści o sensacyjnym charakterze

brukselczyk /bruˈksɛlʧ̑ɨk/ (n)
Brüsseler
  mieszkaniec Brukseli

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
Rosenkohl, Brüsseler Kohl, Brüsseler Sprossen
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;

brukselski /bruˈksɛlsʲci/ (adj)
Brüsseler
  odnoszący się do Brukseli, dotyczący Brukseli, pochodzący z Brukseli

brunatna koszula (n)
Braunhemd
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) członek SA, hitlerowskich Oddziałów Szturmowych NSDAP

brunatny /brũˈnatnɨ/ (adj)
braun
  mający kolor ciemnobrązowy
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) [[hitlerowski, faszystowski]]

brunch (n)
Brunch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) posiłek będący połączeniem śniadania i obiadu, jadany późnym rankiem lub wczesnym przedpołudniem, pierwotnie w niedzielę;

brunejski /brũˈnɛjsʲci/ (adj)
bruneiisch
  odnoszący się do państwa Brunei

brunszwicki (adj)
Braunschweiger
  związany z Brunszwikiem, dotyczący Brunszwiku

brunszwiczanin (n)
Braunschweiger
  mieszkaniec Brunszwiku

brunszwiczanka (n)
Braunschweigerin
  mieszkanka Brunszwiku

bruntalski (adj)
Freudenthaler
  odnoszący się do miasta Bruntal

brustasza (n)
Brusttasche
  zewnętrzna kieszonka w górnej części marynarki;

brutto /ˈbrutːɔ/ (adv)
brutto
  bez potrąceń

bruzdownica /ˌbruzdɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Mauernutfräse
  (technologia, technika, techniczny) elektronarzędzie do wykonywania w murach wgłębień pod kable i rury;

bryczesy /brɨˈʧ̑ɛsɨ/ (n)
Reithose
  (jeździectwo, jeździecki) wygodne, nie krępujące ruchów spodnie służące do jazdy konnej;

bryczka /ˈbrɨʧ̑ka/ (n)
Britschka
  lekki powóz konny bez zadaszenia, z miękkim siedzeniem z tyłu i miejscem dla woźnicy z przodu;

brydż /brɨʧ̑/ (n)
Bridge
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

bryg /brɨk/ (n)
Brigg
  (morski) żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe;

brygadier /brɨˈɡadʲjɛr/ (n)
Brigadier
  dawny stopień wojskowy; (także, też) oficer mający ten stopień

brylant /ˈbrɨlãnt/ (n)
Brillant
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brylantyna (n)
Brillantine
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) środek kosmetyczny do nabłyszczania włosów

bryndza /ˈbrɨ̃nʣ̑a/ (n)
Brimsen, Brimsenkäse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miękki, podpuszczkowy ser wyrabiany z owczego mleka;

brytfanna /brɨtˈfãnːa/ (n)
Bräter
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaskie naczynie do wypieków i pieczeni, czasem o owalnym kształcie, zwykle z przykrywką

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
britisch
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako wyspy

bryła /ˈbrɨwa/ (n)
Körper
  (geometria) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej;

bryła sztywna (n)
starrer Körper
  (fizyka, fizyczny) model fizyczny ciała, w którym odległość między dwoma dowolnymi punktami pozostaje stała niezależnie od wywieranych na nie sił;

brzana /ˈbʒãna/ (n)
Barbe, Barbel, Flussbarbe, Pigge
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;

brzeg /bʒɛk/ (n)
Rand, Kante
  krańcowa linia czegoś
Ufer, Küste
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzemienny /bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
schwanger
  (tylko (rodzaj żeński)) (książkowy) o kobiecie: ciężarna

brzemię /ˈbʒɛ̃mʲjɛ/ (n)
Bürde, Belastung, Last
  (dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą
Last, Bürde
  coś, co jest trudne do zniesienia

brzezina /bʒɛˈʑĩna/ (n)
Birkenholz
  drewno brzozy

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Klang
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzmieć /bʒmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
klingen
  (książkowy) być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk
  (książkowy) zawierać określoną treść, myśl, wymowę, wydźwięk
  (książkowy) zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać dźwięk

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
Pfirsich, Pfirsichbaum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny różowatych;
Pfirsich
  (spożywczy) owoc brzoskwini (1.1)

brzost (n)
Bergulme
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus glabra, gatunek drzewa należący do rodziny wiązowatych;

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
Birke
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;
Birkenholz
  (technologia, technika, techniczny) drewno brzozowe

brzoza brodawkowata (n)
Hänge-Birke, Sandbirke, Warzenbirke, Weißbirke
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula pendula Roth, gatunek brzozy pospolitej w Polsce i na chłodniejszych obszarach Eurazji

brzuch /bʒux/ (n)
Bauch
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchaty (adj)
bauchig
  (potocznie, potoczny) mający duży brzuch

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
Bauchredner
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuchomówczyni /ˌbʒuxɔ̃mufˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
Bauchrednerin
  (książkowy) forma żeńska od: brzuchomówca

brzuchomówstwo /ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ/ (n)
Bauchrednerei
  (książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;

brzuszek /ˈbʒuʃɛk/ (n)
Bäuchlein
  (zdrobniale) od: brzuch

brzuszny /ˈbʒuʃnɨ/ (adj)
abdominal, abdominell
  związany z brzuchem, dotyczący brzucha

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
hässlich
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydki jak grzech śmiertelny /ˈbʒɨtʲci ˈjaɡ ˈːʒɛxʲ ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
hässlich wie die Nacht, hässlich wie die Sünde
  (przestarzałe, przestarzały) bardzo brzydki

brzydki jak noc /ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈnɔʦ̑/ (adj)
hässlich wie die Nacht
  bardzo brzydki

brzydki jak noc listopadowa /ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈnɔʦ̑ ˌlʲistɔpaˈdɔva/ (adj)
hässlich wie die Nacht
  (potocznie, potoczny) bardzo brzydki

brzydkie kaczątko /ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
hässliches Entlein
  (przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
Hässlichkeit
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzydzić (v)
ekeln, abhorreszieren
  powodować obrzydzenie

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
Rasiermesser
  ostry nóż do usuwania zarostu;

brzęczeć /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
klirren
  o metalowych lub szklanych przedmiotach: wydawać brzęk
summen
  o owadach: wydawać brzęk

brzęk (n)
Ruhrbirne
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sorbus torminalis L., gatunek drzewa z rodziny różowatych, występującego w Europie, Azji Mniejszej, na Kaukazie i w Afryce Północnej;
Summen, Klirren
  przytłumiony, wibrujący dźwięk

bród /brut/ (n)
Furt
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
Bronze
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)
  (sport, sportowy) brązowy medal
Bronzezeit
  epoka brązu;
Braun
  kolor brązowy – kolor brązu (1.1)

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
braun
  mający kolor brązu;
Bronze
  o sportowcach: ten, który zdobył brązowy (1.1) medal
bronzen
  wykonany z brązu, zrobiony z brązu

buchta /ˈbuxta/ (n)
Buchtel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (Kraków) (Górny Śląsk) najczęściej nadziewana, słodka bułka drożdżowa, pieczona lub gotowana na parze;
Bucht
  (przestarzałe, przestarzały) mała zatoka
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zwinięta lina;
Saubruch
  (łowiectwo, łowiecki) miejsce rozgrzebane przez dziki poszukujące pożywienia;

buczyna (n)
Buchenholz
  drewno bukowe
Buchenwald
  las bukowy

buda /ˈbuda/ (n)
Penne
  (środowiskowy) (uczniowskie) szkoła
Bude
  pomieszczenie na sprzęt, narzędzia
  stoisko na jarmarku
  zaniedbany budynek
Hundehütte, Hütte
  schronienie dla psa
Verdeck, Wagenverdeck
  szoferka, kabina pasażerska w samochodzie

budapeszteński /ˌbudapɛˈʃtɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Budapester
  odnoszący się do Budapesztu (stolicy Węgier)

buddyjski /budˈːɨjsʲci/ (adj)
buddhistisch
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
Buddhist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddystka /budˈːɨstka/ (n)
Buddhistin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje buddyzm

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
Buddhismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budka telefoniczna /ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
Telefonzelle
  (telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;

budowa /buˈdɔva/ (n)
Baustelle
  miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy (1.1)
Bau
  wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
bauen, erbauen
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budować zamki na lodzie /buˈdɔvaʥ̑ ˈzãmʲci na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (v)
Luftschlösser bauen
  (przenośnie, przenośnia) opierać się na kruchych, niepewnych podstawach; snuć plany, projekty, które nie mają szans na urzeczywistnienie się; marzyć

budowla /buˈdɔvla/ (n)
Bauwerk
  (budownictwo) coś, co zostało zbudowane

budowlaniec (n)
Bauarbeiter
  (potocznie, potoczny) pracownik budowlany

budownictwo (n)
Bauwesen
  dział inżynierii zajmujący się wznoszeniem obiektów budowlanych
Bauweise, Bebauung
  ogół zabudowań według ustalonego projektu, formy

buduar (n)
Boudoir
  (dawniej, dawny) wytwornie urządzony pokój kobiecy;

budujący /ˌbuduˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
erbaulich
  pozytywny, cieszący

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
Gebäude, Haus
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budynek użyteczności publicznej /buˈdɨ̃nɛk ˌuʒɨtɛʧ̑ˈnɔɕʨ̑i puˈblʲiʧ̑nɛj/ (n)
öffentlich Gebäude
  budynek ogólnodostępny służący do celów publicznych

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
Pudding, Puddingpulver
  (handel, handlowy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (gastronomia) gotowa mieszanka składników służących do przygotowania budyniu (1.1)
Pudding
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budyń Noego (n)
Aschure
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny deser kuchni tureckiej podawany na święto Aszura, rodzaj kleiku z gotowanych na mleku ziaren zbóż, ciecierzycy, fasoli i ryżu z dodatkiem orzechów i bakalii

budziejowicki (adj)
Budweiser
  związany z miastem Czeskie Budziejowice, dotyczący Czeskich Budziejowic
Budwitzer
  związany z miastem Morawskie Budziejowice, dotyczący Morawskich Budziejowic

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
Wecker
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

budziszynianin (n)
Bautzener
  mieszkaniec Budziszyna

budziszynianka (n)
Bautzenerin
  mieszkanka Budziszyna

budziszyński /ˌbuʥ̑iˈʃɨ̃j̃sʲci/ (adj)
Bautzener
  związany z Budziszynem

budzić /ˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
wecken
  przerywać czyjś sen

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
Budget
  (ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

budżetowanie (n)
Budgetierung
  (ekonomia, ekonomiczny) planowanie, tworzenie i zatwierdzanie budżetu, a także jego późniejsze monitorowanie i kontrolowanie;

bufet /ˈbufɛt/ (n)
Büfett, Ladentisch, Schanktisch, Theke, Tresen
  lada w lokalu gastronomicznym, czasem też w sklepie
Imbiss, Kanthine
  miejsce sprzedaży gotowych przekąsek, słodyczy i napojów, np. w teatrze, w budynku biurowym, na dworcu
Anrichtetisch, Büfett
  na przyjęciu: stół zastawiony przekąskami i napojami; również pomieszczenie z takim stołem

bufiasty /buˈfʲjastɨ/ (adj)
Puff-, bauschig
  mający bufy lub kształt bufy, szeroki, obszerny

bufor (n)
Puffer, Pufferspeicher
  (informatyka, informatyczny) obszar pamięci, gdzie tymczasowo przechowuje się dane przesyłane pomiędzy dwoma urządzeniami lub między urządzeniem a aplikacją
Stoßdämpfer
  (kolejnictwo) urządzenie służące do łagodzenia siły uderzenia lub wzajemnego nacisku pojazdów szynowych

buhurt (n)
Buhurd, Buhurt
  (historia, historyczny, historycznie) popis kawaleryjski, rodzaj parady oraz turnieju rycerskiego;

bujać /ˈbujäʨ̑/ (v)
schweben
  kołysać, huśtać
schaukeln
  poruszać się w tył i w przód

bujać w obłokach /ˈbujäʥ̑ v‿ɔbˈwɔkax/ (v)
in den Wolken schweben
  zamyślić się, rozmarzyć

bujny /ˈbujnɨ/ (adj)
üppig
  taki, który się obficie rozrasta
lebhaft
  z rozmachem

buk /buk/ (n)
Buche, Rotbuche
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fagus L., drzewo z rodziny bukowatych;
Buchenholz
  drewno bukowe

bukareszteński /ˌbukarɛˈʃtɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Bukarester
  odnoszący się do Bukaresztu (stolicy Rumunii)

bukiet /ˈbucɛt/ (n)
Bouquet, Bukett
  cechy wina zawarte w jego zapachu i smaku;
Bouquet, Strauß, Bukett
  wiązanka, pęk kwiatów;

bukiew /ˈbucɛf/ (n)
Buchecker
  (botanika, botaniczny) owoc/owoce buka;

bukinista /ˌbucĩˈɲista/ (n)
Bouquinist, Straßenbuchhändler
  uliczny sprzedawca starych książek, rycin i gazet, zwłaszcza we Francji;

bukować /buˈkɔvaʨ̑/ (v)
buchen
  (potocznie, potoczny) rezerwować miejsce w samolocie, pociągu, hotelu itp.

bukowy /buˈkɔvɨ/ (adj)
Buchen-
  będący częścią buka
  składający się z buka
  wykonany z drewna lub innej części buka

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
Buchsbaum
  (botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
Bugspriet
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bulaj /ˈbulaj/ (n)
Bullauge
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku;

bulgur (n)
Bulgur, Bulgurweizen, Burgul
  (spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
Ess-Brechsucht, Bulimie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulion /ˈbulʲjɔ̃n/ (n)
Bouillon
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywar z mięsa i jarzyn
  (spożywczy) koncentrat żywnościowy, służący do przygotowania rosołu

bulić /ˈbulʲiʨ̑/ (v)
bluten
  (potocznie, potoczny) płacić dużą sumę pieniędzy

bulterier /bulˈtɛrʲjɛr/ (n)
Bullterrier
  (kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów;

bulwa /ˈbulva/ (n)
Knolle
  (botanika, botaniczny) zgrubiała część korzenia lub pędu;

bulwiasty (adj)
knollig
  (botanika, botaniczny) posiadający bulwy, składający się z bulw

bumerang /bũˈmɛrãŋk/ (n)
Bumerang
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bungalow (n)
Bungalow
  (budownictwo) jednokondygnacyjny, podmiejski dom mieszkalny, z werandami;

bunkier /ˈbũŋʲcɛr/ (n)
Bunker
  (sport, sportowy) na polu golfowym: piaszczysty obszar lub zagłębienie wypełnione piaskiem
  (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) schron, zwykle żelbetowy

bunt /bũnt/ (n)
Widerstand, Protest
  sprzeciw, opór, protest
Meuterei, Aufruhr
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

buntownik (n)
Aufrührer
  osoba buntująca się, uczestnicząca w buncie

burak /ˈburak/ (n)
Rübe, Rote Bete
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;
Rote Beete
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z uprawnej odmiany buraka (1.2)
Knilch
  (pogardliwie, pogardliwy) (obraźliwie) człowiek niepotrafiący się odpowiednio zachować, często kompromitujący się, nieobyty, prymitywny, często niedouczony

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
Zuckerrübe
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burak ćwikłowy (n)
rote Bete, rote Rübe
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;

burdel /ˈburdɛl/ (n)
Bordell, Puff
  (pospolicie) dom publiczny

burgenlandzki (adj)
burgenländisch
  związany z Burgenlandem, dotyczący Burgenlandu

burgrabia /burˈɡrabʲja/ (n)
Burggraf
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik wojskowy lub sądowy średniowiecznych Niemiec

burgund /ˈburɡũnt/ (n)
Burgunder
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gatunek czerwonego albo białego wina stołowego;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) porcja, kieliszek tego wina

burgundzki (adj)
burgundisch
  związany z Burgundią lub Burgundczykami, dotyczący Burgundii

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
Bürgermeister
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

burmistrzyni (n)
Bürgermeisterin
  urzędniczka stojąca na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej

burnus /ˈburnus/ (n)
Burnus
  rodzaj długiego, wierzchniego arabskiego okrycia wełnianego, rodzaj rozszerzonej peleryny z kapturem

bursa /ˈbursa/ (n)
Burse, Internat
  internat;

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
Bernstein
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

bursztynka pospolita (n)
gemeine Bernsteinschnecke
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Succinea putris L., gatunek pospolitego ślimaka lądowego z rodziny bursztynkowatych;

burundyjski /ˌburũnˈdɨjsʲci/ (adj)
burundisch
  odnoszący się do państwa Burundi

bury /ˈburɨ/ (adj)
dunkelgrau, grau, graubraun
  ciemnoszary, mający brunatny odcień

burza /ˈbuʒa/ (n)
Gewitter
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza piaskowa (n)
Sandsturm, Staubsturm
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
Sturm im Wasserglas
  zamęt wywołany z błahych powodów

burzliwy /buʒˈlʲivɨ/ (adj)
bewegt, stürmisch
  (przenośnie, przenośnia) pełen niepokoju i niezwykłych wydarzeń
stürmisch
  charakteryzujący się burzami atmosferycznymi
stürmisch, lebhaft, turbulent
  o gwałtownym przebiegu
feurig, ungestum
  wzburzony, zdolny do gwałtownych reakcji

burżuazyjny (adj)
bourgeois
  (historia, historyczny, historycznie) związany z burżuazją, dotyczący burżuazji

burżuj /ˈburʒuj/ (n)
Bourgeois
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek należący do burżuazji

busola /buˈsɔla/ (n)
Bussole
  kompas służący do wskazywania stron świata

bustrofedon /ˌbustrɔˈfɛdɔ̃n/ (n)
Bustrophedon
  sposób pisania w kolejnych wierszach tekstu na przemian: raz od prawej do lewej, raz od lewej do prawej przy odwracaniu również samych liter;

but /but/ (n)
Schuh
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

buteleczka /ˌbutɛˈlɛʧ̑ka/ (n)
Fläschchen
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (zdrobniale) od butelka

butelka /buˈtɛlka/ (n)
Flasche
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butik /ˈbutʲik/ (n)
Boutique
  (handel, handlowy) mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami

butla gazowa (n)
Gasflasche
  (technologia, technika, techniczny) pojemnik do przechowywania gazu pod wysokim ciśnieniem

butonierka (n)
Knopfloch
  (krawiectwo) niewielki otwór na guzik w lewej klapie marynarki lub żakietu na wysokości obojczyka; obecnie często fabrycznie zaszyty;

buzia /ˈbuʑa/ (n)
Gesicht
  (potocznie, potoczny) twarz
Mund
  (potocznie, potoczny) usta

bułany (adj)
Falbe
  o koniu płowy, żółtawobrązowy, z czarną grzywą i ogonem

bułczanka /buwˈʧ̑ãŋka/ (n)
Semmelwurst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj wędliny; odpowiednik kaszanki, w której zamiast kaszy, jako nadzienie zastosowano bułkę

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
bulgarisch
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
Bulgarisch, bulgarisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Bułgarii;

bułka /ˈbuw.ka/ (n)
Brötchen, Semmel
  wypiek o niewielkich rozmiarach;

bułka tarta (n)
Brösel, Paniermehl, Semmelbrösel, Semmelmehl
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) sucha, starta zwykła bułka typu kajzerka, służąca m.in. do panierowania lub wysypywania form piekarskich

by /bɨ/ (conjunction)
damit, um… zu
  …używany w zdaniach podrzędnych określających, w jakim celu (po co) wykonywana jest czynność

bycie /ˈbɨʨ̑ɛ/ (n)
-sein, Dasein, Sein
  istnienie

bydlę /ˈbɨdlɛ/ (n)
Vieh
  (potocznie, potoczny) duże zwierzę
  (potocznie, potoczny) rogate hodowlane zwierzę
Schweinehund, Vieh
  (potocznie, potoczny) pogardliwie o nikczemnym człowieku

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
Vieh
  (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk /bɨk/ (n)
Bock
  (potocznie, potoczny) błąd w tekście, najczęściej ortograficzny
Bulle, Stier
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.

byle co (n)
irgendetwas, irgendwas
  rzecz lub sprawa bez znaczenia jaka, nieszczególna, jakakolwiek

byle kto
irgendwer
  dowolna osoba, bez znaczenia kto

bylica pospolita (n)
Beifuß
  (botanika, botaniczny) Artemisia vulgaris, gatunek rośliny z rodziny astrowatych;

bylina (n)
Staude
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina zielna o zimujących pąkach

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
keineswegs, durchaus nicht, gar nicht, keinesfalls
  … wzmacniająca przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie

bystrość (n)
Schärfe, Sensibilität
  czułość wzroku lub (rzadziej) słuchu
Schnelligkeit
  prędkość, szybkość
Scharfsinn, Pfiffigkeit
  szybkość orientacji, inteligencja, żywość umysłu

bystry /ˈbɨstrɨ/ (adj)
aufgeweckt
  o osobie: mądry, inteligentny, taki, który szybko coś zrozumie
reißend
  o rzece, potoku: szybko płynący

bystrze /ˈbɨsṭʃɛ/ (n)
Stromschnelle
  (hydrologia, hydrologiczny) odcinek rzeki różniący się od sąsiednich szybszym prądem i mniejszą głębokością;

być /bɨʨ̑/ (v)
sein
  istnieć; trwać
  charakteryzować się jakąś cechą
  należeć do jakiejś organizacji
  pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań
  uczestniczyć w czymś
sein, es (geben)
  znajdować się w jakimś miejscu
werden
  będę, będziesz itd. …czasu przyszłego czasowników niedokonanych
werden sein
  …form strony biernej

być bardziej papieskim niż papież (idiom)
päpsticher als der Papst sein
  wykazywać większą gorliwość w jakiejś sprawie, jakimś działaniu, niż jest to wymagane czy potrzebne

być do twarzy (v)
stehen
  dobrze wyglądać w czymś

być kwita /ˈbɨʨ̑ ˈkfʲita/ (idiom)
quitt sein
  mieć załatwione wszystkie sprawy w stosunku do kogoś, nie być dłużnym, nie mieć zobowiązań

być może
vielleicht, es kann sein, möglicherweise
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być na czasie (v)
in sein
  być modnym, być w modzie

być na nogach (v)
auf den Beinen sein
  nie spać, być przytomnym i funkcjonować

być na tapecie /ˈbɨʨ̑ na‿taˈpɛʨ̑ɛ/ (v)
etwas ansprechen, etwas aufs Tapet bringen, etwas zur Diskussion stellen
  być ośrodkiem zainteresowania, sprawą, o której w danej chwili się mówi

być nie w sosie /ˈbɨʨ̑ ɲɛ‿f‿ˈsɔɕɛ/ (v)
schlecht gelaunt sein, schlechter Laune sein
  (potocznie, potoczny) być w złym humorze/nastroju

być przy zdrowych zmysłach /ˈbɨʨ̑ pʃɨ‿ˈzdrɔvɨγ ˈzmɨswax/ (v)
seine fünf Sinne beisammen haben
  być zdrowym psychicznie, zachowywać równowagę, postępować zgodnie ze zdrowym rozsądkiem

być solą w oku /ˈbɨʨ̑ ˈsɔlɔ̃w̃ ˈv‿ɔku/ (v)
ein Dorn im Auge sein
  być dla kogoś źródłem wielu przykrości, kłopotów

być w siódmym niebie /ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ/ (idiom)
im siebten Himmel sein
  być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym

być świętszym od papieża (v)
heiliger als der Papst
  wykazywać większą gorliwość w jakiejś sprawie, jakimś działaniu, niż jest to wymagane czy potrzebne

bzdura /ˈbzdura/ (n)
Quatsch
  coś nieprawdziwego, niedorzecznego

bób /bup/ (n)
Saubohne
  (botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona bobu (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej

bóbr /bupr̥/ (n)
Biber
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóbr europejski (n)
Eurasischer Biber, Europäische Biber
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Castor fiber L., gatunek bobra, największego współczesnego gryzonia Eurazji;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
Gott, Götter
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

bójka /ˈbujka/ (n)
Schlägerei
  awantura połączona z biciem;

ból /bul/ (n)
Schmerz, Weh
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
Schmerz
  (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

bóstwo /ˈbustfɔ/ (n)
Idol
  (przenośnie, przenośnia) przedmiot uwielbienia
Gottheit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) nadludzka istota z wierzeń lub mitów

bąbel /ˈbɔ̃mbɛl/ (n)
Blase
  coś nabrzmiałego, wypełnionego płynem lub gazem
  (technologia, technika, techniczny) próżnia w odlewie

bąblowica (n)
Echinokokkose
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba wywoływana przez bąblowca, powodująca tworzenie się torbieli w narządach wewnętrznych;

bączek /ˈbɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
Zwergdommel
  (ornitologia, ornitologiczny) Ixobrychus, ptak brodzący z rodziny czaplowatych;
Kreisel
  zabawka wirująca wokół własnej osi

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
Bremse, Bremsfliege
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;
Knirps, Fratz
  (potocznie, potoczny) szkrab
Hummel
  (potocznie, potoczny) trzmiel lub inny buczący owad
Furz, Pups
  (potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
Beiboot
  (wioślarstwo) mała łódź; bączek
Kreisel
  rodzaj wirującej, mechanicznej zabawki;
  (fizyka, fizyczny) bryła sztywna mająca możliwość obrotu;

bęben /ˈbɛ̃mbɛ̃n/ (n)
Trommel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

bębnić /ˈbɛ̃mbʲɲiʨ̑/ (v)
trommeln
  grać na bębnie

bębnowy (adj)
Trommel
  (technologia, technika, techniczny) mający postać bębna, wykorzystujący do działania bęben

bęcwał /ˈbɛ̃nʦ̑faw/ (n)
Trottel, Tölpel
  (pogardliwie, pogardliwy) osoba bezmyślna (i często leniwa)

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
Bastard
  (pogardliwie, pogardliwy) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

błahy /ˈbwaxɨ/ (adj)
unbedeutend
  nieistotny, nieznaczący, niemający dużej wartości, niegodny większej uwagi

bławatnik /bwaˈvatʲɲik/ (n)
Schmuckvögel
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak o barwnym upierzeniu;

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
Segen
  (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece

błogosławić (v)
preisen
  (książkowy) dziękować, wyrażać wdzięczność
segnen, benedeien
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
Hymen, Jungfernhäutchen
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
Schleimhaut
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błonkoskrzydłe /ˌbwɔ̃ŋkɔˈskʃɨdwɛ/ (n)
Hautflügler, Hymenoptera
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rząd owadów obejmujący ponad 110 tysięcy gatunków występujących na całym świecie, oprócz rejonów polarnych;

błonnik /ˈbwɔ̃ɲːik/ (n)
Ballaststoff
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) odgrywający ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego kompleks substancji pochodzenia roślinnego nieulegający trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka i zwierząt monogastrycznych;

błota /ˈbwɔta/ (n)
Sumpf
  obszar bagienny

błotniak /ˈbwɔtʲɲak/ (n)
Weihe
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Circus;

błotniarka stawowa (n)
Spitzschlammschnecke
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lymnaea stagnalis L., gatunek pospolitego ślimaka słodkowodnego z rodziny błotniarkowatych;

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
Kotflügel, Schutzblech
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
Schlamm
  mieszanina ziemi i wody;

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
Blitz
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyskawicznie /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
blitzschnell
  bardzo szybko, prędko

błyskawiczny /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (adj)
blitzschnell
  niezwykle szybki

błyskać (v)
glänzen
  (przenośnie, przenośnia) wykazywać się czymś szczególnym w danym momencie
blinken, glänzen
  wydawać odblask przez krótki czas
aufblitzen, aufleuchten, blitzen
  świecić z częstymi, krótkimi przerwami
blitzen
  (meteorologia, meteorologiczny) ukazywać się jako błyskawica na niebie

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
Fehler
  niezgodność z zasadami, założeniami

błąd językowy (n)
Sprachfehler
  (językoznawstwo, językoznawczy) niezamierzone odstępstwo od prawideł danej formy systemu językowego;

błąd ortograficzny /ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
Rechtschreibfehler
  błąd w pisowni – niewłaściwe napisanie wyrazu, niezgodne z przyjętymi dla danego języka normami ortograficznymi;

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
Zirkelschluss
  (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na użyciu pojęcia definiowanego w jego własnej definicji;
Zirkelschluss, Teufelskreis
  (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku;
Teufelskreis
  (potocznie, potoczny) sytuacja, której skutki przyczyniają się do jej trwania

błędnik (n)
Labyrinth
  (anatomia, anatomiczny) część wewnętrzna ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

błędny /ˈbwɛ̃ndnɨ/ (adj)
unrichtig, falsch
  zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny

błędny rycerz /ˈbwɛ̃ndnɨ ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
fahrender Ritter
  średniowieczny rycerz wędrujący w poszukiwaniu niezwykłych przygód; najczęściej bronił pokrzywdzonych na cześć wybranki swego serca;

błękit /ˈbwɛ̃ŋʲcit/ (n)
Himmelblau
  kolor błękitny

błękitna krew /bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/ (idiom)
blaues Blut
  pochodzenie arystokratyczne

błękitny /bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ/ (adj)
himmelblau
  mający kolor intensywnie niebieski

c-moll (n)
c-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym z trzema bemolami)

cache (n)
Cache
  (informatyka, informatyczny) pamięć podręczna; pamięć przechowująca dane po to, by dostęp do nich był szybszy;

cache-pot /kaʃ.'po/ (n)
Übertopf
  ażurowy koszyk lub ceramiczne naczynie do dekorowania doniczki;

cal /ʦ̑al/ (n)
Zoll
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

call center (n)
Callcenter
  wydzielony dział firmy lub specjalistyczna instytucja przystosowana do telefonicznej obsługi klientów;

camera obscura (n)
Camera obscura
  (optyka, optyczny) prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać obraz rzeczywisty, pierwowzór aparatu fotograficznego;

cannelloni /ˌkãnɛˈlɔ̃ɲi/ (n)
Cannelloni
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w postaci rurek o średnicy około trzech cm, podawany często z farszem;

capoeira (n)
Capoeira
  (sport, sportowy) brazylijska sztuka walki;

cappuccinator (n)
Cappuccinatore
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) urządzenie lub jego część służące do spieniania mleka na cappuccino

cappuccino (n)
Cappuccino
  (spożywczy) włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka;

capstrzyk /ˈʦ̑apsṭʃɨk/ (n)
Zapfenstreich
  sygnał na bębnie lub trąbce ogłaszający czas spoczynku w wojsku, obozach ćwiczebnych dla młodzieży itp.
  przemarsz wieczorny, często z orkiestrą i z pochodniami małego oddziału wojskowego lub związkowego ulicami miasta dla uczczenia jakiejś uroczystości, która ma się odbyć następnego dnia

car /ʦ̑ar/ (n)
Zar
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

carski /ˈʦ̑arsʲci/ (adj)
zaristisch
  należący, odnoszący się do cara lub Rosji z czasów, gdy władali nią carowie

caryca (n)
Zarin
  (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
Zriza, Zarin
  (historia, historyczny, historycznie) żona cara

casus belli (n)
Casus Belli
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) powód wojny, oficjalny powód lub pretekst, dla którego wypowiada się wojnę;

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
Integral
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
völlig, gänzlich
  w sposób całkowity, zupełny, pełny
ziemlich, ganz, relativ
  w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę

całkowicie /ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
völlig, ganz, vollständig
  w sposób całkowity, pełny, bez reszty

całkowity /ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ/ (adj)
vollständig, gänzlich
  taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy

całonocny /ˌʦ̑awɔ̃ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
ganznächtlich
  trwający całą noc

całopalny (adj)
Brandopfer-, Feueropfer-
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przeznaczony do całopalenia

całoroczny (adj)
ganzjährig
  trwający cały rok; czynny cały rok; obejmujący cały rok

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
küssen
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś
sich küssen
  dawać i dostawać pocałunek

całość /ˈʦ̑awɔɕʨ̑/ (n)
Ganzheit
  wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę

całun (n)
Leichentuch, Grabtuch
  (kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
ganz
  duży, wielki
  jedyny, wyłączny
ganz, gesamt
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni

cały boży dzień /ˈʦ̑awɨ ˈbɔʒɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (idiom)
den lieben langen Tag
  przez cały długi dzień; od rana do wieczora

cały i zdrowy /ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ/ (adj)
gesund und munter, wohlbehalten
  o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory

cały ton /ˈʦ̑awɨ ˈtɔ̃n/ (n)
Tonus, ganzer Ton
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dwoma dźwiękami, składająca się z dwóch półtonów;

cebuański (n)
Cebuano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język cebuański;

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
Zwiebel, Lauch
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebuli (1.1)
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;

cebulica /ˌʦ̑ɛbuˈlʲiʦ̑a/ (n)
Blaustern
  (botanika, botaniczny) Scilla, gatunek byliny z rodziny hiacyntowatych, oszloch;

cebulowa (n)
Zwiebelsuppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa na bazie cebuli

cebulowy /ˌʦ̑ɛbuˈlɔvɨ/ (adj)
Zwiebel-, zwiebelartig
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) związany z cebulą warzywną, sporządzony z cebuli, o smaku lub zapachu tej cebuli

cech /ʦ̑ɛx/ (n)
Zunft
  organizacja zrzeszająca rzemieślników;

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
Eigenschaft, Merkmal
  element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cechować /ʦ̑ɛˈxɔvaʨ̑/ (v)
charakterisieren, kennzeichnen
  być czyjąś (lub czegoś) cechą; charakteryzować kogoś; być komuś lub czemuś właściwym
markieren, stempeln
  dawać czemuś oznaczenie, znak; znakować, stemplować

cechsztyn /ˈʦ̑ɛxʃtɨ̃n/ (n)
Zechstein
  (geologia, geologiczny) młodsza epoka permu

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
Zeder
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;
Zedernholz
  (technologia, technika, techniczny) drewno cedrowe

cedrowy /ʦ̑ɛˈdrɔvɨ/ (adj)
Zeder
  składający się z cedru
  wykonany z drewna lub innej części cedru

cedrowy /ʦ̑ɛˈdrɔvɨ/ (possessiveAdjective)
Zeder
  należący do cedru, będący częścią cedru

cefalosporyna (n)
Zephalosporin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) antybiotyk pozyskiwany z grzyba z rodzaju Acremonium (dawniej znanego pod nazwą Cephalosporium);

cegielnia /ʦ̑ɛˈɟɛlʲɲa/ (n)
Ziegelei
  wytwórnia cegły oraz innych materiałów budowlanych z gliny;

cegielnictwo /ˌʦ̑ɛɟɛlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Ziegelindustrie
  dział rzemiosła związany z wytwarzaniem cegieł

ceglarz /ˈʦ̑ɛɡlaʃ/ (n)
Ziegelbrenner
  rzemieślnik wytwarzający cegły, trudniący się ceglarstwem

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
Ziegel, Mauerziegel, Backstein
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;
Schwarte
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) bardzo gruba i nudna książka lub dokument

cejloński /ʦ̑ɛjˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
ceylonesisch
  związany z wyspą Cejlon

cekaem /ʦ̑ɛˈkaɛ̃m/ (n)
Maschinengewehr
  (wojskowość, wojskowy) ciężki karabin maszynowy

cekhauz /ˈʦ̑ɛkxaws/ (n)
Zeughaus
  (dawniej, dawny) (wojskowość, wojskowy) składnica broni oraz sprzętu i wyposażenia wojskowego

cekin (n)
Zechine, Zecchine, Zecchino
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta bita w Wenecji od XIII wieku;
Paillette
  (krawiectwo) błyszcząca ozdoba w formie krążka przyszywana do ubioru;

ceklarz /ˈʦ̑ɛklaʃ/ (n)
Stadtknecht
  (historia, historyczny, historycznie) podlegający burmistrzowi pachołek do pilnowania porządku w mieście;

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
Ziel
  to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
Ziel, Zweck
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
der Zweck heiligt die Mittel
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
Klosterzelle
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha
Zelle, Todeszelle
  pokój więźnia w więzieniu

celadon (n)
Seladon
  (technologia, technika, techniczny) porcelanowe szkliwo o seledynowej barwie

celniczka /ʦ̑ɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
Zollbeamtin, Zöllnerin
  forma żeńska od: celnik

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
Zöllner
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celny /ˈʦ̑ɛlnɨ/ (adj)
genau, trefflich
  będący w celu, trafiający do celu
Zoll, zollamtlich
  związany z cłem

celofan /ʦ̑ɛˈlɔfãn/ (n)
Zellglas
  przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy;

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
Dativ
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;
Visier, Zielgerät
  urządzenie ułatwiające celowanie z broni;

celta /ˈʦ̑ɛlta/ (n)
Zeltstoff, Zelttuch
  (włókiennictwo) wytrzymała tkanina do produkcji płaszczy i namiotów

celtyberski (adj)
keltiberisch
  związany z Celtyberami, dotyczący Celtyberów

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
keltisch
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą

celuloza (n)
Zellulose, Cellulose
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
Zement
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cementować (v)
zementieren
  (budownictwo) zalewać cementem, spajać za pomocą cementu

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
Preis
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cena czarnorynkowa /ˈʦ̑ɛ̃na ˌʧ̑arnɔrɨ̃ŋˈkɔva/ (n)
Schwarzmarktpreis
  cena towaru na czarnym rynku

cena ryczałtowa /ˈʦ̑ɛ̃na ˌrɨʧ̑awˈtɔva/ (n)
Pauschalpreis
  cena płacona bez względu na rzeczywistą wielkość dostawy lub zakres wykonanych prac; cena łączna

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
Kenotaph, Zenotaph
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

cent /ʦ̑ɛ̃nt/ (n)
Cent
  (jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
Zentaur, Kentaur
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centralizacja (n)
Zentralisation
  proces skupiania elementów lub prerogatyw w jednym ośrodku

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
Zentral
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrować (v)
zentrieren
  (technologia, technika, techniczny) ustawiać coś współosiowo

centrowy (adj)
Zentrum-, Zentrums-
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) politycznie opowiadający się za programem umiarkowanych przemian; położony między prawicą a lewicą
  stanowiący centrum

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
Zentrum
  środkowa część czegoś
  główna, zwykle środkowa część miasta

centrum handlowe (n)
Einkaufszentrum, Handelszentrum, Konsumtempel
  (handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centrum kultury (n)
Kulturzentrum
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) instytucja prowadząca działalność społeczno-kulturalną

centyl /ˈʦ̑ɛ̃ntɨl/ (n)
Perzentile
  (statystyka, statystyczny) wartość z przedziału od 1 do 100, która określa procent rozkładu znajdujący się poniżej lub równy danej wartości;

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
Zentimeter
  miara długości; jedna setna metra;

cenzurować (v)
zensieren
  przeprowadzać cenzurę; kontrolować urzędowo środki masowego przekazu

cenzus (n)
Qualifikation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) to, co jest potrzebne, by móc korzystać z jakichś przywilejów lub praw, np. wiek, wykształcenie, majątek, zamieszkanie;

cep /ʦ̑ɛp/ (n)
Dreschflegel, Flegel
  (historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
Cer, Zer, Cerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

cera /ˈʦ̑ɛra/ (n)
Teint, Gesichtshaut, Haut
  skóra na powierzchni twarzy
Gesichtsfarbe, Teint, Gesichtshaut, Haut
  wygląd cery (1.1)

ceramiczny /ˌʦ̑ɛrãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
keramisch
  wykonany z ceramiki

cerkiew /ˈʦ̑ɛrʲcɛf/ (n)
orthodoxe Kirche
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia prawosławna;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wspólnota chrześcijan wyznania prawosławnego;

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
stopfen, flicken
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certa /ˈʦ̑ɛrta/ (n)
Zährte
  (ichtiologia, ichtiologiczny) przybrzeżna ryba morska podczas tarła wędrująca do rzek;

certyfikować (v)
zertifizieren
  wydawać certyfikat, potwierdzając coś oficjalnie

cerusyt /ʦ̑ɛˈrusɨt/ (n)
Cerussit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, węglan ołowiu;

ces /ʦ̑ɛs/ (n)
Ces
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk c obniżony o półton;

cesarski /ʦ̑ɛˈsarsʲci/ (adj)
kaiserlich, Kaiser
  dotyczący cesarza; dotyczący cesarstwa

cesarskie cięcie /ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Kaiserschnitt
  (medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
Kaisertum
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
Kaiser
  najwyższy stopień monarchiczny;

cesarzowa /ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva/ (n)
Kaiserin
  kobieta cesarz
  żona cesarza

ceses /ˈʦ̑ɛsɛs/ (n)
Ceses
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk c obniżony o cały ton;

cesja (n)
Abtretung, Zession
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zrzeczenie się przez osobę prawną lub fizyczną praw do czegoś na rzecz innej osoby

cewka /ˈʦ̑ɛfka/ (n)
Induktanz
  (elektryczność) zwój izolowanego przewodu elektrycznego, stosowany w urządzeniach elektrotechnicznych i radiotechnicznych;

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
Harnröhre, Urethra
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cewnik /ˈʦ̑ɛvʲɲik/ (n)
Katheter
  (medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
Cäsium, Zäsium, Caesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

cezura (n)
Zäsur
  przełomowy moment wyznaczający koniec jednej epoki i początek następnej

chaber /ˈxabɛr/ (n)
Kornblume, Zyane
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Centaurea cyanus, chaber bławatek

chaber piękny /ˈxabɛr ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (n)
Silber-Flockenblume
  (botanika, botaniczny) gatunek byliny z rodziny astrowatych, pochodzący z Azji Mniejszej

chabeta (n)
Schindmähre, Gaul, Klepper, Mähre
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń

chabrowy /xaˈbrɔvɨ/ (adj)
kornblumenblau
  mający kolor intensywnie niebieski, taki jak kolor kwiatu chabra bławatka

chaczapuri (n)
Chatschapuri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;

chalcedon /xalˈʦ̑ɛdɔ̃n/ (n)
Chalcedon, Chalzedon
  (mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;

chalkopiryt (n)
Chalkopyrit
  (mineralogia, mineralogiczny) piryt miedziowy, siarczek miedzi i żelaza;

chalkozyn (n)
Chalkosin, Kupferglanz, Kupferglas
  (mineralogia, mineralogiczny) siarczek (I) miedzi, nieprzezroczysty minerał barwy ołowianoszarej, ważne źródło miedzi na użytek przemysłowy;

cham /xãm/ (n)
Lümmel, Rüpel Grobian
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) osoba, która zachowuje się bezczelnie, ordynarnie, nie przestrzega podstawowych norm
Bauer
  (przestarzałe, przestarzały) (pogardliwie, pogardliwy) człowiek niskiego stanu, chłop, parobek

chambre séparée (n)
Separee
  odseparowany pokój w miejscu publicznym, np. w restauracji

chamefit (n)
Chamä­phyt
  (botanika, botaniczny) krzew lub krzewinka mająca odnawiające się pączki tuż nad powierzchnią ziemi;

chamsa (n)
Hamsa
  (etnografia, etnograficzny) symbol szczęścia w formie otwartej dłoni, używany w wielu kulturach jako amulet;

chanat (n)
Khanat, Chanat
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo zarządzane przez chana

chanson (n)
Chanson
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj pieśni francuskiej śpiewanej przez trubadurów i truwerów w XV i XVI w.;

chaos /ˈxaɔs/ (n)
Chaos
  nieporządek, bezład

chaotyczny /ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
chaotisch
  będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
Charakter
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby
  zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju

charakterologia (n)
Charakterologie
  dział psychologii, nauka o ludzkim charakterze;

charakterologiczny (adj)
charakterologisch
  (psychologia, psychologiczny) związany z charakterologią, dotyczący charakterologii

charakterystyczny /ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
charakteristisch
  typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
  wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów

charakterystyka /ˌxaraktɛˈrɨstɨka/ (n)
Charakteristik
  opis cech właściwych komuś lub czemuś, zbiór cech charakteryzujących kogoś

charakteryzacja /ˌxaraktɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Schminken
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) czynność zmiany wyglądu aktora, która nadaje mu zewnętrzne cechy granej postaci
Maske
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) rezultat charakteryzacji (1.1)

chargé d'affaires (n)
Geschäftsträger
  (dyplomacja) pełnomocnik dyplomatyczny, dyplomata niższego stopnia;

chart /xart/ (n)
Windhund
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;

charytatywny /ˌxarɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
karitativ
  dobroczynny, wspierający biednych, potrzebujących i zagrożonych marginalizacją w życiu społecznym

charyzmatyczny (adj)
charismatisch
  (socjologia, socjologiczny) obdarzony charyzmą, estymą

chasydyzm (n)
Chassidismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym;

chata /ˈxata/ (n)
Hütte, Kate
  drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chazarski (adj)
chasarisch
  związany z Chazarami, dotyczący Chazarów

chałka /ˈxawka/ (n)
Hefezopf
  słodki, pleciony pszenny chleb;

chałupa /xaˈwupa/ (n)
Kate
  wiejski budynek mieszkalny, zwykle prymitywny

chcieć /xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
wollen
  odczuwać chęć zrobienia czegoś

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
Gier, Habgier
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

chciwy /ˈxʲʨ̑ivɨ/ (adj)
gierig, habgierig, habsüchtig
  taki, który odznacza się chciwością

chcąc nie chcąc
wohl oder übel
  (potocznie, potoczny) następuje po wypowiedzi dotyczącej kwestii niezależnej od czyjejś woli i poprzedza wypowiedź opisującą widoczne skutki tej kwestii

chcąc nie chcąc (adv)
wohl oder übel
  (potocznie, potoczny) niezależnie, mimowolnie

cheddar /ˈʧ̑ɛdar/ (n)
Cheddar, Cheddarkäse
  (spożywczy) twardy, dojrzewający żółty ser podpuszczkowy z mleka krowiego, o lekko kwaskowatym, orzechowym smaku;

cheder /ˈxɛdɛr/ (n)
Cheder, Chederschule
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) elementarna szkoła żydowska o charakterze religijnym, przeznaczona dla chłopców, utrzymywana przez gminę religijną;

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
Chemie
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
Organische Chemie, organische Chemie
  (chemia, chemiczny) dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemicznie /xɛ̃ˈmʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
chemisch
  w sposób odnoszący się do chemii

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
chemisch
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
Chemiker
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemikalia /ˌxɛ̃mʲiˈkalʲja/ (n)
Chemikalie
  preparaty, odczynniki i inne substancje chemiczne

chemioterapeutyczny (adj)
chemotherapeutisch
  (medycyna, medyczny) związany z chemioterapią, dotyczący chemioterapii

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
Chemotherapie
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chemotaksja /ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja/ (n)
Chemotaxis
  (biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;

chemseks (n)
Chemsex
  (seksuologia, seksuologiczny) współżycie seksualne podejmowane pod wpływem substancji psychoaktywnych, które zwiększają pożądanie i przyjemność

chepresz /ˈxɛprɛʃ/ (n)
Chepresch
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie nakrycie głowy faraonów wykonane z niebieskiego płótna lub skóry, ozdobione z przodu ureuszem, używane podczas bitew i ceremonii

cherlak (n)
Lusche
  człowiek chorowity, słabowity

chermoula (n)
Charmoula, Chermoula
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj marynaty pochodzącej z krajów Maghrebu, której podstawowymi składnikami są liście kolendry, czosnek i kumin rozprowadzone w oliwie i soku cytrynowym;

cheshire (n)
Chester
  twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający, o ostrym, pikantnym smaku

chester /ˈʧ̑ɛstɛr/ (n)
Chester, Chesterkäse
  twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający, o ostrym, pikantnym smaku

chełpliwy (adj)
prahlerisch, anmaßend
  skłonny do przechwalania się i wynoszenia nad innych

chi /xʲi/ (n)
Chi
  nazwa dwudziestej drugiej litery alfabetu greckiego, χ;

chianti (n)
Chianti
  włoskie wino wytrawne;

chili con carne (n)
Chilli con Carne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szybkie danie z wołowego mięsa mielonego, papryczki chili, cebuli, czosnku i pomidorów, niekiedy z dodatkiem fasoli lub kukurydzy, tradycyjna potrawa teksańska;

chilijski /ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci/ (adj)
chilenisch
  odnoszący się do państwa Chile

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
Chimäre
  (biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;
Seekatze
  (ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera;
Chimäre, Schimäre
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
Chinin
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chip /ʧ̑ʲip/ (n)
Chip
  (elektronika, elektroniczny) układ scalony

chipset (n)
Chipsatz
  (elektronika, elektroniczny) grupa specjalistycznych układów scalonych, przeznaczonych do wspólnej pracy;

chiralny (adj)
chiral
  (chemia, chemiczny) taki, który wraz z innym są dla siebie odbiciami lustrzanymi

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
Chirurg
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurgia kosmetyczna /xʲiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑na/ (n)
Schönhheitschirurgie
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgiczny /ˌxʲirurʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
chirurgisch
  (medycyna, medyczny) związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów

chitozan (n)
Chitosan
  (biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;

chityna (n)
Chitin
  (biologia, biologiczny) organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy;

chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Mensch ärgere Dich nicht
  gra planszowa dla 2-4 osób;

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (adj)
chinesisch
  odnoszący się do Chin lub Chińczyków

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (n)
Chinesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy w Chinach;

chiński syndrom (n)
China-Syndrom
  hipotetyczna katastrofa nuklearna stopienia się rdzenia reaktora elektrowni atomowej i zagłębienia się go do skorupy ziemskiej;

chińskojęzyczny /ˌxʲĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
chinesischsprachig
  posługujący się językiem chińskim
  spisany, stworzony w języku chińskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem chińskim

chlapać (v)
herausplatzen
  (potocznie, potoczny) mówić bez zastanowienia
bespritzen, spritzen
  wywoływać rozproszenie płynu z powstaniem plusku

chlapać jęzorem /ˈxlapaʨ̑ jɛ̃w̃ˈzɔrɛ̃m/ (v)
faseln, labern, schwafeln, schwatzen, plappern, quasseln
  (potocznie, potoczny) mówić coś bez sensu / niepotrzebnie / niedorzecznie, bez zastanowienia o ewentualne skutki

chlać /xlaʨ̑/ (v)
saufen
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) pić, zwłaszcza alkohol

chleb /xlɛp/ (n)
Brot
  pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;

chleb pokładny (n)
Schaubrot
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjne przaśne pieczywo składane Bogu w świątyni w charakterze bezkrwawej ofiary, zgodnie z nakazem prawa mojżeszowego, co szabat w liczbie dwunastu;

chleb powszedni /ˈxlɛp ːɔˈfʃɛdʲɲi/ (n)
tägliches Brot
  (przenośnie, przenośnia) rzecz zwykła, codzienna, niebudząca zdziwienia, często się zdarzająca; nic nadzwyczajnego
  codzienne jedzenie konieczne, aby utrzymać się przy życiu

chlew /xlɛf/ (n)
Schweinestall, Saustall, Stall
  pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;

chlor /xlɔr/ (n)
Chlor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
Chlorid
  (chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chlorek sodu /ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/ (n)
Natriumchlorid
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chloroaceton /ˌxlɔrɔaˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
Chloraceton
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów, chlorowa pochodna acetonu, trujący lakrymator;

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
Chloroform
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chloroheksydyna (n)
Chlorhexidin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny antyseptyk o wzorze sumarycznym C22H30Cl2N10, stosowany do odkażania skóry, błon śluzowych, ran i narzędzi chirurgicznych;

chloromelanit /ˌxlɔrɔ̃mɛˈlãɲit/ (n)
Chloromelanit
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) odmiana jadeitu o barwie ciemnozielonej prawie wpadającej w czerń, zawzawierająca znaczny procent żelaza

chloroplast (n)
Chloroplast
  (biochemia, biochemiczny) organellum komórkowe występujące u roślin i glonów eukariotycznych;

chlup /xlup/ (interjection)
platsch
  odgłos uderzania wody o coś
  odgłos wpadania czegoś do cieczy lub błota

chmara /ˈxmara/ (n)
Schwarm
  nagromadzenie latających owadów, rzadziej ptaków

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
Hopfen
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju chmieli (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
Wolke
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chmura Wilsona (n)
Wilson-Wolke
  (fizyka, fizyczny) krótkotrwałe zjawisko powstawania czaszy skondensowanej pary wodnej za rozszerzającą się gwałtownie falą uderzeniową przy eksplozji o dużej sile rażenia;

chmurny (adj)
finster, unerfreulich, üster
  będący źródłem niepokoju
bewölkt, trüb, wolkig
  pokryty chmurami
düster, finster, umwölkt
  sprawiający ponure wrażenie

chochoł /ˈxɔ.xɔw/ (n)
Strohmann-Argument
  (potocznie, potoczny) (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na obalaniu argumentu nieużytego w dyskusji:

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
obwohl, obgleich
  …przyłączający zdanie podrzędne stwierdzające stan faktyczny, z którego można by sądzić, że to, co stwierdza zdanie nadrzędne nie powinno mieć miejsca

chociebuski /ˌxɔʨ̑ɛˈbusʲci/ (adj)
Cottbuser
  związany z Chociebużem

chociebużanin (n)
Cottbuser, Cottbusser
  mieszkaniec Chociebuża

chociebużanka (n)
Cottbuserin, Cottbusserin
  mieszkanka Chociebuża

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
Strecke
  (górnictwo, górniczy) wydrążony tunel w kopalni;
Läufer
  długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi;
Bürgersteig, Gehweg
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzenie /xɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Gehen
  poruszanie się pieszo

chodzi o /ˈxɔʥ̑i ˈɔ/
es gehen um, es handeln um
  konkretyzujący cel

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
kommen
  (tryb rozkazujący) chodź, chodźmy, chodźcie → podejdź (podejdźcie, podejdźmy); idź (idźcie, idźmy) za mną
meinen, gehen
  mieć coś na myśli
gehen, funktionieren
  o mechanizmie: działać, pracować
fahren
  o środkach komunikacji: kursować
gehen
  poruszać się za pomocą nóg
  poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce
  (potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku
besuchen
  uczęszczać regularnie na jakieś zajęcia

chodzki (adj)
Choden-, chodenländer, chodisch
  odnoszący się do zachodnioczeskiego regionu etnicznego ziemia chodzka

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
Weihnachtsbaum, Christbaum
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

cholangiopankreatografia (n)
Cholangiopankreatikographie
  (medycyna, medyczny) obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki

cholecystektomia /ˌxɔlɛʦ̑ɨstɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
Cholezystektomie
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia pęcherzyka żółciowego;

cholera /xɔˈlɛra/ (interjection)
verdammt
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
Cholera
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
Cholesterin, Cholesterol
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

cholewa /xɔˈlɛva/ (interjection)
Scheibenkleister
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) (zobacz) cholera

cholewa /xɔˈlɛva/ (n)
Schaft
  część obuwia okrywająca nogę ponad kostką

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
Hamster
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae G. Fischer;

chomąto (n)
Kummet
  część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję;

chorał /ˈxɔraw/ (n)
Choral
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uroczysty wielogłosowy śpiew kościelny

choreograf /ˌxɔrɛˈɔɡraf/ (n)
Choreograph
  (choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
Choreografie, Choreographie
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
Krankheit, Erkrankung
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Alzheimera /xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra/ (n)
Alzheimer, Alzheimerkrankheit
  (medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka;

choroba Creutzfeldta-Jakoba /xɔˈrɔba ˌkrɔjʦ̑fɛlda‿jaˈkɔba/ (n)
Creutzfeldt-Jakob-Krankheit
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób mózgu;

choroba Heinego-Medina (n)
Poliomyelitis, Heine-Medin-Krankheit
  (medycyna, medyczny) choroba, którą powoduje wirus polio, objawiająca się często porażeniem mięśni;

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
Parkinson-Krankheit
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba cywilizacyjna /xɔˈrɔba ˌʦ̑ɨvʲilʲizaˈʦ̑ɨjna/ (n)
Zivilisationskrankheit
  globalnie szerząca się, jedna z powszechnie znanych chorób spowodowanych rozwojem cywilizacji;

choroba legionistów (n)
Legionärskrankheit
  (medycyna, medyczny) ciężka choroba zakaźna dróg oddechowych wywoływana przez bakterię Legionella pneumophila;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
Seekrankheit
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba niedokrwienna serca (n)
Eingefäßerkrankung, koronare Herzkrankheit
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych będących następstwem przewlekłego stanu niedostatecznego zaopatrzenia komórek mięśnia sercowego w tlen i substancje odżywcze, w konsekwencji często doprowadzająca do dusznicy bolesnej, a także zawału mięśnia sercowego;

choroba popromienna (n)
Strahlenkrankheit
  (medycyna, medyczny) zespół negatywnych skutków w organizmie na skutek nadmiernego radioaktywnego napromieniowania;

choroba psychiczna (n)
psychische Störung, Geistesstörung
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;

choroba von Willebranda /xɔˈrɔba ˈfɔ̃n ˌvʲilɛˈbrãnda/ (n)
Willebrand-Jürgens-Syndrom
  (medycyna, medyczny) choroba charakteryzująca się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach;

choroba wysokościowa (n)
Höhenkrankheit, D’Acosta-Krankheit
  (medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu;

choroba z Lyme (n)
Lymekrankheit
  (medycyna, medyczny) wieloukładowa choroba odzwierzęca wywoływaną przez krętki z rodzaju Borrelia

chorobliwość (n)
Krankhaftigkeit
  odbieganie od stanu prawidłowego

chorobotwórczość /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
Pathogenität
  (medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób;

chorobowy /ˌxɔrɔˈbɔvɨ/ (adj)
Kranken
  związany z chorobą

chorować /xɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
kranken
  cierpieć z powodu choroby, mieć jakąś chorobę, być chorym

chorowity /ˌxɔrɔˈvʲitɨ/ (adj)
kränklich
  często chorujący; skłonny do chorób; mający słabe zdrowie

chorta /ˈxɔrta/ (n)
Chorta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) typowo grecka potrawa z mieszanki duszonych lub surowych zielonych warzyw liściastych i ziół

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
kroatisch, Kroatisch
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (n)
Kroatisch, kroatisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
krank
  dotknięty chorobą
  (potocznie, potoczny) dziwaczny, nienormalny

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
Kranker, krank
  osoba dotknięta chorobą

chory z urojenia /ˈxɔrɨ ˌz‿urɔˈjɛ̇̃ɲa/ (idiom)
einbildungskrank, krank in der Einbildung
  człowiek wmawiający sobie, że jest na coś chory

chorąży /xɔˈrɔ̃w̃ʒɨ/ (n)
Fähnrich
  (wojskowość, wojskowy) jeden ze stopni wojskowych; (historia, historyczny, historycznie) również urząd i tytuł szlachecki;

chowany /xɔˈvãnɨ/ (n)
Verstecken, Versteckspiel
  dziecięca zabawa, polegająca na tym, że wszystkie dzieci usiłują ukryć się, a jedno z nich szuka;

chować /ˈxɔvaʨ̑/ (v)
erziehen
  pielęgnować, wychowywać
verstecken, verbergen
  ukrywać kogoś / coś przed kimś
begraben
  grzebać zmarłych

chować głowę w piasek /ˈxɔvaʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿pʲjasɛk/ (v)
den Kopf in den Sand stecken
  (przenośnie, przenośnia) uciekać przed czymś, unikać czegoś

choćby /ˈxɔʥ̑bɨ/ (conjunction)
wenn auch
  spójnik wyrażający lekceważenie mówcy wobec określonego wyboru i jednocześnie sugerujący jedną z opcji
  spójnik wzmacniający treść zdania nadrzędnego i komunikujący, że sytuacja podana w zdaniu podrzędnym nie będzie miała lub nie powinna mieć wpływu na realizację zdania nadrzędnego

choćby /ˈxɔʥ̑bɨ/ (particle)
beispielweise
  partykuła sugerująca, że dołączany składnik jest tylko jednym z wielu możliwych przykładów lub opcji
wenigstens, wenn auch nur
  partykuła wskazująca na dolne ograniczenie jakiejś wielkości lub intensywności jakiegoś zjawiska

chrabąszcz kasztanowy (n)
Waldmaikäfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Melolontha hippocastani, gatunek chrząszcza z rodziny żukowatych;

chrabąszcz majowy /ˈxrabɔ̃w̃ʃʧ̑ maˈjɔvɨ/ (n)
Feldmaikäfer, Maikäfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Melolontha melolontha Linnaeus, gatunek chrząszcza z rodziny żukowatych;

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
schnarchen
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrematonim /ˌxrɛ̃maˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
Chrematonym
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna przedmiotu kultury materialnej, np. działa, statku, dzwonu, zegara itp.

chrom /xrɔ̃m/ (n)
Chrom
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromatyczny (adj)
chromatisch
  (fizyka, fizyczny) (sztuka) mający wiele barw; związany z barwami; zdolny do rozdziału kolorów widma poprzez załamanie światła
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wydobywający barwę muzyki poprzez postępowanie kolejno półtonami

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
Chromosphäre
  (astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
Chromosom
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chromować (v)
verchromen
  pokrywać chromem

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
schützen, beschützen
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
Chronologie
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny (adj)
chronologisch, zeitlich
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chronometr (n)
Chronometer
  (metrologia, metrologiczny) bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;

chronotyp (n)
Chronotyp
  wewnętrzny zegar biologiczny regulujący czas spania i czas aktywności

chropowaty /ˌxrɔpɔˈvatɨ/ (adj)
harsch, uneben
  z powierzchnią pełną drobnych wypukłości

chruścik /ˈxruɕʨ̑ik/ (n)
Köcherfliege
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;

chrypka /ˈxrɨpka/ (n)
Heiserkeit
  (medycyna, medyczny) zaburzony, szorstki głos, wywołany przez nieprawidłowy przepływ powietrza przez krtań

chrystianizacja /ˌxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Christianisierung
  (historia, historyczny, historycznie) narzucanie wiary chrześcijańskiej poganom; (także, też) proces dobrowolnego przechodzenia na chrześcijaństwo przez ludy niechrześcijańskie;

chrystogram (n)
Christogramm
  (sztuka) (teologia, teologiczny) monogram symbolizujący Chrystusa w formie akronimu;

chrystologiczny (adj)
christologisch
  (teologia, teologiczny) związany z chrystologią

chryzantema /ˌxrɨzãnˈtɛ̃ma/ (n)
Chrysantheme
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju chryzantem (1.1)

chryzopraz /xrɨˈzɔpras/ (n)
Chrysopras
  (mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu;

chrzan /xʃãn/ (n)
Meerrettich
  (botanika, botaniczny) Armoracia P. Gaertn., rodzaj bylin z rodziny kapustowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)
Meerrettich, Kren
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku

chrzciciel (n)
Täufer
  osoba chrzcząca

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Baptisterium, Taufbecken, Taufkirche
  (architektura, architektoniczny) część kościoła, gdzie dokonuje się chrztu
Taufbecken
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;

chrzest /xʃɛst/ (n)
Taufe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrzest równikowy (n)
Linientaufe, Neptunstaufe, Äquatortaufe
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rytuał na jednostce pływającej dla osób pierwszy raz przepływających przez równik;

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
Christ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
christlich
  związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
Christentum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
Knorpel
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
Käfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;

chrzęstniak (n)
Chondrom
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór tkanki chrzęstnej;

chudość /ˈxudɔɕʨ̑/ (n)
Magerkeit
  stan bycia chudym

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
dünn
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
mager
  o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu

chuj /xuj/ (n)
Schwanz, Pimmel
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek

churał (n)
Chural
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) parlament Mongolii, Buriacji, Kałmucji lub Tuwy;

chusta /ˈxusta/ (n)
Tuch
  duża chustka
Kopftuch, Tuch
  najczęściej kobiece okrycie głowy i włosów

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
Taschentuch
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa (n)
Taschentuch
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chustka /ˈxustka/ (n)
Taschentuch
  chusteczka do nosa
Kopftuch, Tuch
  okrycie głowy

chutliwy /xuˈtlʲivɨ/ (adj)
lüstern
  pobudliwy seksualnie

chuć /xuʨ̑/ (n)
Lust
  trudne do opanowania pożądanie fizyczne, pozbawiony hamulców pociąg płciowy

chwalić /ˈxfalʲiʨ̑/ (v)
loben
  mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze

chwast /xfast/ (n)
Unkraut
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwiejny (adj)
wackelig
  chylący się w różne strony
schwankend
  często zmieniający zdanie, niestały

chwila /ˈxfʲila/ (n)
Moment, Augenblick
  punkt w czasie
  bardzo krótki czas

chwilowy /xfʲiˈlɔvɨ/ (adj)
vorübergehend
  przejściowy, występujący w danej chwili, właściwy danej chwili
zeitweilig
  trwający tylko chwilę

chyba /ˈxɨba/ (particle)
außer, es sein denn
  …używana do stawiania warunku
wohl
  …używana w pytaniach retorycznych
  …wyrażająca niepewność, przypuszczenie

chytrość (n)
Geiz, Habsucht
  bycie chytrym w wydawaniu
Gerissenheit, Schläue
  bycie chytrym, odznaczanie się przebiegłością

chytrus /ˈxɨtrus/ (n)
Geizhals, Knauser
  (potocznie, potoczny) ktoś chciwy i skąpy
Pfiffikus, Schlawiner, Schlitzohr
  (potocznie, potoczny) ktoś przebiegły, podstępny

chytrze (adv)
einfallsreich, trickreich
  (potocznie, potoczny) w sposób chytry, przemyślany; z pomysłem
schlau, listig
  w sposób chytry, przebiegły

chód /xut/ (n)
Gehen
  (sport, sportowy) sport i dyscyplina olimpijska
Gang
  chodzenie, (zobacz) krok

chór /xur/ (n)
Chor, Vokalensemble
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
Chor
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)
  miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów

chórzysta /xuˈʒɨsta/ (n)
Chorist
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa w chórze

chów wsobny /ˈxuf ˈːsɔbnɨ/ (n)
Inzucht
  (biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;

chętnie /ˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
gern, gerne
  z chęcią, z ochotą

chętny /ˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
bereit, gutwillig
  mający chęć zrobienia czegoś

chęć /xɛ̃ɲʨ̑/ (n)
Lust
  pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś

chłodnica /xwɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Kühler
  (motoryzacja) urządzenie służące do chłodzenia silnika pojazdu
Wärmetauscher, Wärmeaustauscher, Wärmeübertrager
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany energii cieplnej pomiędzy dwoma jej nośnikami;

chłodno (adv)
distanziert, kühl
  (przenośnie, przenośnia) w sposób pozbawiony serdeczności
kühl
  do pewnego stopnia zimno

chłodny /ˈxwɔdnɨ/ (adj)
kühl
  raczej zimny; rześki

chłonność (n)
Aufnahmefähigkeit, Aufnahmekapazität
  (przenośnie, przenośnia) łatwość przyswajania sobie czegoś, przejmowania czegoś
Saugfähigkeit
  łatwość wchłaniania, wsysania czegoś

chłonąć (v)
verschlingen
  (przenośnie, przenośnia) (ekonomia, ekonomiczny) przyswajać zachłannie kapitał
einsaugen
  (przenośnie, przenośnia) mocno odbierać wrażenia
aufnehmen
  (przenośnie, przenośnia) zabierać dużo czasu i wysiłku
aufnehmen, aufsaugen, absorbieren
  pobierać intensywnie
aufnehmen, einsaugen, einziehen
  wciągać do swego wnętrza

chłop /xwɔp/ (n)
Bauer
  (potocznie, potoczny) rolnik
  (historia, historyczny, historycznie) członek warstwy społecznej chłopstwa

chłop jak dąb /ˈxwɔpʲ ˈjaɡ ˈdɔ̃mp/ (n)
ein Kerl wie ein Baum
  (potocznie, potoczny) o mężczyźnie: wysoki, dobrze zbudowany, silny

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
Junge, Bursche
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna
Freund
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
Bursche
  (przestarzałe, przestarzały) młody pracownik zakładu
Junge, Knabe, Bub
  dziecko płci męskiej

chłopczyk /ˈxwɔpʧ̑ɨk/ (n)
Bengel, Kerlchen
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) niemowlę lub małe dziecko płci męskiej
Bürschchen, Knäblein
  (zdrobniale) od chłopiec

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
Junge, Knabe
  młody człowiek płci męskiej

chłopiec na posyłki (n)
Laufbursche
  chłopak, który pracuje wykonując doraźne, proste polecenia

chłopka (n)
Bäuerin
  kobieta ze wsi

chłopski /ˈxwɔpsʲci/ (adj)
bäuerlich
  dotyczący chłopa

chłopstwo (n)
Bauernschaft
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;

chłystek /ˈxwɨstɛk/ (n)
Jüngelchen
  (lekceważąco, lekceważący) niepoważny, młody człowiek

chłód /xwut/ (n)
Kälte, Kühle, Frische
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ci /ʨ̑i/ (personalPronoun)
dir
  (celownik) lp od: ty (nieakcentowane)

ci /ʨ̑i/ (pronoun)
diese
  (mianownik) lm (rodzaj męskoosobowy) od: ten

ciamajda /ʨ̑ãˈmajda/ (n)
Tollpatsch, Transuse
  (potocznie, potoczny) człowiek niezdarny, ślamazarny

ciasny /ˈʨ̑asnɨ/ (adj)
eng
  o ubraniu: zbyt mały lub wąski
  taki, w którym jest mało miejsca

ciasteczko /ʨ̑aˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
Cookie
  (informatyka, informatyczny) zestaw informacji wysyłany przez serwer i przechowywany na komputerze użytkownika, zawierający informacje wykorzystywane później przez serwer;
Küchlein, Plätchen
  (zdrobniale) od ciastko

ciastko /ˈʨ̑astkɔ/ (n)
Keks, Plätzchen
  mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem;

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
Kuchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
Teig
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
Körper
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);
Körper, Leib
  organizm ludzki lub zwierzęcy
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
Körper, Leichnam, Kadaver, Leiche
  zwłoki człowieka lub zwierzęcia

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
Himmelskörper
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało obce /ˈʨ̑awɔ ˈːpʦ̑ɛ/ (n)
Fremdkörper
  (medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów

ciało szkliste (n)
Glaskörper
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cicha woda brzegi rwie /ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ/ (proverb)
stille Wasser sind tief
  osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska

cicho /ˈʨ̑ixɔ/ (adv)
leise
  bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
still, leise
  o małej głośności

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
Kichererbse, Echte Kicher, Felderbse, Römische Kicher, Venuskicher
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

cieciorka /ʨ̑ɛ̇ˈʨ̑ɔrka/ (n)
Kronwicken
  (botanika, botaniczny) Coronilla L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
Flüssigkeit
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

ciecz łzowa /ˈʨ̑ɛʧ̑ ˈwzɔva/ (n)
Tränenflüssigkeit
  (medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko;

cieczka (n)
Hitze, Läufigkeit
  (zoologia, zoologiczny) (weterynaria, weterynaryjny) (kynologia, kynologiczny) ruja u suki psowatych

ciek /ʨ̑ɛk/ (n)
Fließgewässer, Wasserlauf
  bieg cieczy, strumień płynącej cieczy

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
Neugier, Neugierde
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawski (adj)
neugierig
  (potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
neugierig
  taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
interessant
  taki, który wzbudza zainteresowanie

ciekły /ˈʨ̑ɛkwɨ/ (adj)
flüssig
  (fizyka, fizyczny) mający właściwości cieczy

cielesność (n)
Körperlichkeit
  cecha tego, co jest cielesne, co dotyczy ciała

cielesny /ʨ̑ɛˈlɛsnɨ/ (adj)
körperlich, fleischlich
  dotyczący ciała i cielesności

cielić się (v)
kalben
  (zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo
  (geologia, geologiczny) o lodowcu tracić odrywające się fragmenty, z których powstają góry lodowe

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
Kalb
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

ciemiernik /ʨ̑ɛ̃ˈmʲjɛrʲɲik/ (n)
Christrose, Nieswurz, Schneerose
  (botanika, botaniczny) Helleborus, rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych;

ciemiernik biały (n)
Schneerose
  (botanika, botaniczny) Helleborus niger, gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych;

ciemnia (n)
Dunkelkammer
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnobrązowy /ˌʨ̑ɛ̃mnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
dunkelbraun
  mający kolor brązowy o ciemnym odcieniu

ciemnoczerwony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
dunkelrot
  mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu

ciemnoniebieski /ˌʨ̑ɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
dunkelblau
  mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu

ciemnoszary /ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈʃarɨ/ (adj)
dunkelgrau
  mający kolor szary o ciemnym odcieniu

ciemnowłosy /ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈvwɔsɨ/ (adj)
dunkelhaarig
  mający ciemne włosy

ciemnozielony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
dunkelgrün
  w kolorze ciemnego odcienia zieleni

ciemność /ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
Dunkelheit
  stan, w którym jest brak światła, jasności;

ciemnożółty /ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈʒuwtɨ/ (adj)
dunkelgelb
  mający kolor żółty o ciemnym odcieniu

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
dunkel, finster
  o kolorze: zbliżony do czarnego

cienisty (adj)
schattig
  pogrążony w cieniu; osłonięty przed światłem

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
dünn, fein
  mający niewielki przekrój poprzeczny

cienki klient (n)
thin Client
  (informatyka, informatyczny) klient (aplikacja lub komputer), o niewielkich wymaganiach i zużyciu zasobów, który większość przetwarzania przerzuca na serwer;

cienkopis /ʨ̑ɛ̃ŋˈkɔpʲis/ (n)
Fineliner
  (potocznie, potoczny) narzędzie do pisania z cienką końcówką z filcu lub tworzywa sztucznego

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
Wärme
  uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości
  (fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób

ciepło tworzenia (n)
Bildungswärme
  (chemia, chemiczny) efekt cieplny towarzyszący powstaniu związku chemicznego z pierwiastków w określonych warunkach

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
warm, heiß
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Leiden
  (rzeczownik odczasownikowy) od cierpieć
Leiden, Leid
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
leiden
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny

cierpki /ˈʨ̑ɛrpʲci/ (adj)
säuerlich, herbsauer
  o smaku: kwaskowaty, gorzkawo-kwaśny; sprawiający, że cierpnie język
herbsauer, säuerlich
  o zapachu: ostry, drażniący

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
Geduld
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych
  zdolność spokojnego wyczekiwania na coś lub dążenia do czegoś

cierpliwy /ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
geduldig
  niezrażający się czekaniem

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
Dorn
  (botanika, botaniczny) ostry wyrostek na pędzie rośliny;

ciesak /ˈʨ̑ɛsak/ (n)
Dechsel
  topór ciesielski, narzędzie z jednym ostrzem osadzonym prostopadle do trzonka, służące głównie do obrabiania pni drzew;

cieszynianka wiosenna (n)
Schaftdolde
  (botanika, botaniczny) Hacquetia epipactis DC., drobna roślina z rodziny selerowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju cieszynianka;

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
erfreuen, freuen
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie
sich freuen
  być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś
  weselić się, śmiać się
genießen, sich erfreuen
  mieć coś (najczęściej coś, co daje satysfakcję)

cieszyński /ʨ̑ɛˈʃɨ̃j̃sʲci/ (adj)
Teschener, Teschner, teschenisch
  odnoszący się do Cieszyna, związany z Cieszynem

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
Birkhuhn
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Schatten
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;
  (przenośnie, przenośnia) mała oznaka czegoś
  (fotografia) (sztuka) ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plam barwnych
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) zjawa, duch zmarłego

cień do powiek /ˈʨ̑ɛ̇̃ɲ dɔ‿ˈpɔvʲjɛk/ (n)
Lidschatten
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) barwny kosmetyk nakładany na powieki;

cieśla /ˈʨ̑ɛ̇ɕla/ (n)
Zimmermann, Zimmerer
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
Meerenge, Straße
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

ciii (interjection)
sch
  …używany, gdy ktoś upomina o zachowanie ciszy

cingulum /ʦ̑ʲĩŋˈɡulũm/ (n)
Zingulum, Cingulum
  (kościelny) pas lub sznur, element stroju liturgicznego;

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
Tante
  siostra matki

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
Stoßzahn
  (zoologia, zoologiczny) siekacz słonia
Schlag
  uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem
Schicksalsschlag
  wstrząs lub zły obrót spraw

ciotka /ˈʨ̑ɔtka/ (n)
Tante
  siostra matki

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
Fotze, Möse
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
Eibe
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;
Eibenholz
  bardzo trwałe, czerwonawe drewno z cisa (1.1), cenione w stolarstwie
Cis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk c podwyższony o półton;

cis-moll (n)
cis-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku cis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

cisis /ˈʦ̑ʲisʲis/ (n)
Cisis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk c podwyższony o cały ton;

ciskać (v)
werfen
  rzucać z użyciem dużej siły

cisnąć w kąt /ˈʨ̑isnɔ̃ɲʨ̑ ˈf‿kɔ̃nt/ (v)
aufgeben, erlassen, fallenlassen fallen lassen
  porzucić coś nagle, przestać się czymś zajmować, przerwać jakieś działanie

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
Stille, Ruhe
  brak dźwięku

cisza przed burzą (n)
Ruhe vor dem Sturm, Stille vor dem Sturm
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

ciuchcia /ˈʨ̑uxʲʨ̑a/ (n)
Bummelbahn
  pieszczotliwie o lokomotywie

ciucholand /ʨ̑uˈxɔlãnt/ (n)
Gebrauchtkleidermarkt, Second-Hand-Shop
  (potocznie, potoczny) sklep z używaną odzieżą;

ciuciubabka /ˌʨ̑üʨ̑uˈbapka/ (n)
Blindekuh
  zabawa dziecięca, w której jeden z uczestników z zawiązanymi oczami goni i próbuje chwytać innych;

ciąg /ʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
Reihe
  (matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych;
  układ rzeczy położonych jedna za drugą
Zug
  (technologia, technika, techniczny) przepływ określonego czynnika (wody, gazu, spalin itp.) wywołany różnicą ciśnień
Folge
  ciągłość zdarzeń następujących po sobie

ciągle /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ/ (adv)
ständig, immerfort
  bez przerw, nieustannie
ständig
  cyklicznie, co i rusz

ciągnik /ˈʨ̑ɔ̃ŋʲɟɲik/ (n)
Zugmaschine
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny o dużej sile pociągowej, napędzany silnikiem spalinowym

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
schleppen, ziehen
  o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać
ziehen, schleppen
  wlec, przesuwać za sobą

ciągnąć za język /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʥ̑ za‿ˈjɛ̃w̃zɨk/ (v)
ausfragen
  usiłować dowiedzieć się czegoś od kogoś, wypytywać kogoś

ciągły /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
ständig, kontinuierlich
  nieustanny, ciągle trwający
ständig
  regularnie się powtarzający

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
schneiden
  dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
Schwangerschaft
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

ciąża pozamaciczna (n)
Extrauteringravidität
  (medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu;

cięciwa (n)
Sehne, Kreissehne
  (geometria) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią;
Sehne
  linka łącząca końce łuku albo kuszy;

cięgno /ˈʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
Stange, Strabe
  odkształcalny element mechanizmu przenoszący wzdłużne siły rozciągające

cięty (adj)
Schnitt-
  (medycyna, medyczny) o ranie zadany ostrym przedmiotem
  o kwiatach o przerwanej łodydze, przeznaczony do bukietu, wazonu
bissig, scharfzüngig
  (potocznie, potoczny) okazujący złość
bissig, scharf, spitz
  potrafiący atakować

ciężar /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʒar/ (n)
Gewicht
  (fizyka, fizyczny) siła, z jaką Ziemia przyciąga ciało fizyczne;
Last
  obciążenie, utrudnienie, problem

ciężarek /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk/ (n)
Hantel, Kurzhantel
  przedmiot o danej wadze, służący do ćwiczeń wzmacniających mięśnie
Gewicht
  przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy

ciężarna /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarna/ (n)
Schwangere
  kobieta w ciąży

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
schwanger
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
Lastwagen, Lastkraftwagen
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
hart
  nieprzyjemny, trudny
kräftig, stark
  o dużej sile
schwer
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciężko /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃkɔ/ (adv)
schwer
  w ciężki sposób, z obciążeniem; nie łatwo, nie lekko

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Druck
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
  presja, nacisk
Blutdruck, Druck
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;

ciśnienie krwi /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/ (n)
Blutdruck
  (medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych

ciżba /ˈʨ̑iʒba/ (n)
Gedränge, Gemenge, Gewimmel
  duża liczba stłoczonych ludzi

cliché (n)
Klischee
  stereotyp myślowy, komunał

cmentarny /ʦ̑mɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
Friedhof
  związany z cmentarzem, dotyczący cmentarza

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
Friedhof, Kirchhof
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
Keuschheit
  (przenośnie, przenośnia) dziewictwo
Tugend
  dodatnia cecha moralna

cnotliwość /ʦ̑nɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
Tugendhaftigkeit
  bycie skromnym, czystym, cnotliwym w sprawach intymnych

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
was, wem, wen, wessen
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co /ʦ̑ɔ/ (preposition)
alle, jede
  …służący do wykazywania częstości jakiegoś wydarzenia

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
was
  …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co do
auf, bis auf, bis ins
  wskazuje na obiekt, przy którym czynność jest dokładna lub zupełna
alle ohne, bis auf, bis ins
  wskazuje na sprawę w wypowiedzi typu zdanie podrzędnie złożone dopełnieniowe

co do joty /ˈʦ̑ɔ dɔ‿ˈjɔtɨ/ (adv)
bis ins Kleinste
  (związek frazeologiczny) szczegółowo, bardzo dokładnie, całkowicie

co dwie głowy, to nie jedna /ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/ (proverb)
vier Augen sehen mehr als zwei
  dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

co kraj, to obyczaj /ˈʦ̑ɔ ˈkraj ˈtɔ ːˈbɨʧ̑aj/ (proverb)
andere Länder, andere Sitten
  każdy kraj (region, miejscowość, rodzina, itp.) ma własną kulturę, zwyczaje

co nagle, to po diable /ˈʦ̑ɔ ˈnaɡlɛ ˈtɔ pɔ‿ˈdʲjablɛ/ (proverb)
blinder Eifer schadet nur
  jeśli robi się coś szybko, to nie wychodzi to na dobre

co najmniej /ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j/ (idiom)
mindestens, wenigstens, am wenig
  nie mniej niż

co najwyżej (adv)
höchstens
  nie więcej niż, w najlepszym razie

co się stało, to się nie odstanie /ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈstawɔ ˈtɔ‿ɕɛ ˌɲɛ‿ɔtˈstãɲɛ/ (proverb)
geschehene Dinge sind nicht zu ändern
  stwierdzenie, że zaistniałe złe wydarzenia są nieodwracalne; nie można cofnąć lub odwołać tego, co się wydarzyło

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
aus den Augen, aus dem Sinn
  jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

co za
was für ein
  … rozpoczynająca zdania wykrzyknikowe wyrażające m.in. podziw, zachwyt, zdumienie, oburzenie (i tym podobne, i temu podobne)
  … tworząca pytanie o cechę lub prośbę o sprecyzowanie rzeczownika
  … tworząca pytanie zależne wyrażające prośbę o wskazanie cechy lub o sprecyzowanie rzeczownika

co za dużo, to niezdrowo /ˈʦ̑ɔ za‿ˈduʒɔ ˈtɔ ɲɛˈzdrɔvɔ/ (proverb)
allzu viel ist ungesund
  należy zachować umiar we wszystkim; nie zawsze im więcej, tym lepiej

co- /ʦ̑ɔ/ (prefix)
-lich
  …używany w połączeniu z przymiotnikiem lub przysłówkiem określającym czas: odbywający się co jakiś czas

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
täglich, jeder Tag
  w każdym dniu, co dzień

codzienność /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
Alltag
  życie i sprawy codzienne (zwykłe, powszechne)

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
täglich
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cokolwiek /ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
irgendwas
  jakakolwiek rzecz, dowolna rzecz

cokół /ˈʦ̑ɔkuw/ (n)
Sockel
  (sztuka) podstawa pomnika czy rzeźby

concept album (n)
Konzeptalbum
  album muzyczny ujednolicony tematycznie na płaszczyźnie instrumentalnej, kompozycyjnej, narracyjnej i lirycznej

coraz /ˈʦ̑ɔras/ (adv)
immer
  słowo pozwalające wyrazić wzmaganie, nasilanie się czegoś; używane najczęściej w połączeniu z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym

corocznie (adv)
jährlich, alljährlich, jedes Jahr
  (powtarzając) co rok

coroczny /ʦ̑ɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
alljährlich
  powtarzający się co roku

coroner (n)
Coroner
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w systemie anglosaskim śledczy odpowiedzialny za wyjaśnienie nienaturalnych zgonów

cos /kɔˈsʲĩnus/ (symbol)
cos
  = (matematyka, matematyczny) cosinus

cosalit (n)
Bjelkit, Cosalit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczków;

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
wöchentlich, einwöchentlich, jeder Woche
  powtarzający się co tydzień

covidianin (n)
Covidianer
  (pejoratywnie, pejoratywny) (potocznie, potoczny) (neologizm) osoba, która podniosła profilaktykę COVID-19 do poziomu przekonania religijnego, robiąca wszystko z myślą o zapobieganiu COVID-19

covidiota (n)
Covidiot
  (pejoratywnie, pejoratywny) (potocznie, potoczny) (neologizm) osoba lekceważąca pandemię COVID-19 i związane z nią zalecenia medyczne

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
etwas, irgendwas
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić

crash test (n)
Crashtest
  (motoryzacja) test zderzeniowy, próba zderzeniowa pojazdu

credo (n)
Credo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańskie wyznanie wiary

croissant (n)
Croissant
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;

crêpe (n)
Crêpe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj cienkiego naleśnika, zwykle z mąki pszennej, czasem gryczanej;

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
cot, ctg
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cuchnąć /ˈʦ̑uxnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
stinken
  brzydko pachnieć, śmierdzieć

cud /ʦ̑ut/ (n)
Wunder, Mirakel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudny (adj)
wunderbar, wunderschön
  nadzwyczaj piękny, godny podziwu

cudotwórca (n)
Wundertäter
  osoba zdolna do czynienia cudów, wywoływania niewytłumaczalnych zjawisk

cudowne dziecko /ʦ̑uˈdɔvnɛ ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (idiom)
Wunderkind
  dziecko nieprzeciętnie zdolne, bardzo rozwinięte na swój wiek

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
wunderbar, wundervoll
  fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
Ausländer
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzoziemka (n)
Ausländerin
  kobieta, dziewczyna z innego kraju

cudzoziemski (adj)
fremdländisch
  pochodzący z obcego kraju, właściwy obcemu krajowi lub cudzoziemcom

cudzołożenie (n)
Ehebrechen, Ehebruch
  (przestarzałe, przestarzały) dopuszczanie się cudzołóstwa

cudzołożnik /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒʲɲik/ (n)
Ehebrecher
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna dopuszczający się cudzołóstwa

cudzołożny /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒnɨ/ (adj)
ehebrecherisch
  (przestarzałe, przestarzały) związany z cudzołóstwem, pozamałżeński; mający stosunki płciowe z cudzą żoną/mężem

cudzołóstwo /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwustfɔ/ (n)
Ehebruch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem;

cudzy /ˈʦ̑uʣ̑ɨ/ (adj)
fremd
  należący do kogoś innego

cudzysłów /ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf/ (n)
Anführungszeichen
  każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;

cugle /ˈʦ̑uɡlɛ/ (n)
Zügel
  (jeździectwo, jeździecki) rzemienne pasy służące do kierowania koniem

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
Zucker
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
Puderzucker
  (spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;

cukier trzcinowy (n)
Rohrzucker
  (spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);

cukier wanilinowy /ˈʦ̑ucɛr ˌvãɲilʲĩˈnɔvɨ/ (n)
Vanillinzucker
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) mieszanka cukru z waniliną lub z etylowaniliną;

cukier waniliowy /ˈʦ̑ucɛr ˌvãɲiˈlʲjɔvɨ/ (n)
Vanillezucker
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) mieszanka cukru z wanilią lub z ekstraktem waniliowym;

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
Bonbon
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernia /ʦ̑uˈcɛrʲɲa/ (n)
Konditorei
  (cukiernictwo) (handel, handlowy) miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

cukiernica /ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Zuckerdose
  naczynie, w którym podaje się cukier;

cukiernik /ʦ̑uˈcɛrʲɲik/ (n)
Konditor, Zuckerbäcker
  (zawód, zawodowy, zawodowo) rzemieślnik zajmujący się wytwarzaniem ciast i słodyczy

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
Zucchini
  (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrownia /ʦ̑uˈkrɔvʲɲa/ (n)
Zuckerfabrik
  fabryka cukru

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
Diabetes, Zuckerkrankheit
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzycowy /ˌʦ̑ukʃɨˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
diabetisch
  (medycyna, medyczny) związany z cukrzycą; wywołany cukrzycą

cuma /ˈʦ̑ũma/ (n)
Schiffstau
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża;

cunnilingus (n)
Cunnilingus
  (seksuologia, seksuologiczny) stymulacja kobiecych narządów płciowych językiem i ustami;

curling (n)
Curling
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;

curriculum vitae (n)
Curriculum Vitae
  (urzędowy) (biurowość, biurowy) życiorys (zawodowy);

cwancygier /ʦ̑fãnˈʦ̑ɨɟɛr/ (n)
Zwanziger
  (dawniej, dawny) moneta austriacka (= 20 grajcarów);

cwaniak (n)
Schlaukopf, Schlawiner, Schlitzohr
  (potocznie, potoczny) osoba potrafiąca radzić sobie w każdej sytuacji jak najmniejszym wysiłkiem, a nierzadko kosztem innych

cwany (adj)
gerissen, schlau, schlitzohrig
  umiejący działać sprytnie, przebiegle, wykorzystując każdą okazję, by osiągnąć swój cel

cyber-
cyber-, kyber-
  (potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)

cyberatak /ˌʦ̑ɨbɛrˈatak/ (n)
Cyberangriff, Cyberattacke
  (kryminologia, kryminologiczny) atak dokonywany za pośrednictwem internetu

cyberkultura (n)
Netzkultur
  (neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.;

cybernauta (n)
Cybernaut
  futurystyczny podróżnik po cyberprzestrzeni

cybernetyka (n)
Kybernetik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
Cyberraum
  (przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery

cyborg (n)
Cyborg
  organizm, którego procesy życiowe są realizowane lub wspomagane przez urządzenia techniczne;

cyborium (n)
Ziborium
  (architektura, architektoniczny) obudowa ołtarza w kształcie baldachimu opartego na czterech kolumnach;
Ziborium, Hostiengefäß
  (kościelny) puszka, naczynie do przechowywania hostii oraz komunikantów

cyc /ʦ̑ɨʦ̑/ (n)
Titte
  (grubiański, grubiańsko) pierś kobieca, rzadziej zwierzęca

cyceroński (adj)
ciceronisch
  związany z rzymskim mówcą i politykiem Cyceronem; taki jak w jego dziełach

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
Apfelwein
  (spożywczy) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;

cyferblat /ʦ̑ɨˈfɛrblat/ (n)
Zifferblatt
  tarcza zegara

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
Ziffer
  (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
  symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)
Ziffer, Zahlzeichen
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

cyganologia (n)
Tsiganologie, Zigeunerkunde, Zigeunerwissenschaft
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Cyganach/Romach;

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
Zigarre
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cyjan (n)
Cyan Zyan
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, silnie trujący gaz o ostrym zapachu migdałowym
  (chemia, chemiczny) jednowartościowy rodnik złożony z atomów węgla i azotu
  blady, spłowiały odcień koloru niebieskiego

cyjanek (n)
Zyanid
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;
Zyankali
  (potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) cyjanek potasu;

cyjanek potasu (n)
Kaliumcyanid
  (chemia, chemiczny) silna trucizna, nieorganiczny związek chemiczny z grupy cyjanków, sól potasowa kwasu cyjanowodorowego;

cyjankali /ˌʦ̑ɨjãŋˈkalʲi/ (n)
Zyankali
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) cyjanek potasu, silnie trujący

cyjanometr (n)
Cyanometer
  (metrologia, metrologiczny) (historia, historyczny, historycznie) dawny, prosty przyrząd do określania odcieni barwy nieba

cyjon /ˈʦ̑ɨjɔ̃n/ (n)
Rothund
  (zoologia, zoologiczny) Cuon alpinus, azjatycki drapieżnik przypominający lisa i psa, zmieniający na zimę kolor sierści;

cykata (n)
Sukkade
  (spożywczy) oryginalnie, kandyzowana skórka owocu cytronu stosowana jako dodatek cukierniczy do ciast i deserów

cykl /ʦ̑ɨkl̥/ (n)
Zyklus
  szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo

cykl biogeochemiczny (n)
Stoffkreislauf
  zamknięty obieg pierwiastków w przyrodzie

cykliczny (adj)
zyklisch
  dotyczący cyklu, należący do cyklu

cyklina /ʦ̑ɨkˈlʲĩna/ (n)
Ziehklinge
  (technologia, technika, techniczny) płytka o ostrych krawędziach do wygładzania drewna;

cyklon /ˈʦ̑ɨklɔ̃n/ (n)
Zyklon
  (meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;
  (chemia, chemiczny) nazwa dwóch trujących środków chemicznych; (zobacz) cyklon A, (zobacz) cyklon B
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odpylania gazów metodą wirową;

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
Chicorée, Wegwarte
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

cylinder /ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr/ (n)
Messzylinder
  (chemia, chemiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;
Zylinder
  (technologia, technika, techniczny) część maszyny tłokowej, w której porusza się tłok;
  sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;

cylinder miarowy (n)
Messzylinder
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) (metrologia, metrologiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;

cylindryczny /ˌʦ̑ɨlʲĩnˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
zylindrisch, zylinderförmig
  taki, który ma kształt cylindra

cymes (n)
Zimmes
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wspólna nazwa kilku potraw żydowskich, najczęściej rodzaj deseru z marchewki ze słodkimi dodatkami;

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
Zinn
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;
  (potocznie, potoczny) naczynia i inne wyroby z cyny (1.1); (zobacz) też cyna w Encyklopedii staropolskiej

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
Zimt
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynamonowiec kamforowy (n)
Kampferbaum
  (botanika, botaniczny) Cinnamomum camphora, gatunek drzewa należący do rodziny wawrzynowatych;

cynfolia /ʦ̑ɨ̃nˈfɔlʲja/ (n)
Zinnfolie
  cienki, cynowy arkusz

cyngiel /ˈʦ̑ɨ̃ŋʲɟɛl/ (n)
Streber
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba z rodzaju Zingel, z rodziny okoniowatych;

cynia /ˈʦ̑ɨ̃ɲja/ (n)
Zinnie
  (botanika, botaniczny) Zinnia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
Zynismus
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
Zink
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cynkowy (adj)
zinken
  dotyczący cynku

cynober /ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr/ (n)
Zinnober
  jeden z odcieni koloru czerwonego;

cynocefal (n)
Kynokephale
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczna istota o ludzkim ciele i psiej głowie;

cynować (v)
verzinnen
  pokrywać cyną

cynowy (adj)
zinnen, zinnern
  związany z cyną, dotyczący cyny

cypel /ˈʦ̑ɨpɛl/ (n)
Zipfel
  (geografia, geograficzny) wybiegnięcia terytorium państwa w głąb innych państw sąsiednich

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
Zypresse
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;

cyraneczka /ˌʦ̑ɨrãˈnɛʧ̑ka/ (n)
Krickente
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas crecca, gatunek średniego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

cyranka /ʦ̑ɨˈrãnka/ (n)
Knäkente
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
Zirkel
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
Zirkonium, Zirconium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;
Zirkon
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów;

cyrkowy /ʦ̑ɨrˈkɔvɨ/ (adj)
Zirkus, zirzensisch
  związany z cyrkiem, dotyczący cyrku

cyrkulacja (n)
Umlauf, Zirkulation
  obieg zamknięty

cyrulik (n)
Bader
  (dawniej, dawny) fryzjer wykonujący również proste zabiegi medyczne;

cyrylicki (adj)
kyrillisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cysters (n)
Zisterzienser
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Roberta z Molesme;

cytacja /ʦ̑ɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Zitat
  (przestarzałe, przestarzały) dosłowne przytoczenie w mowie lub tekście cudzych słów

cytadela /ˌʦ̑ɨtaˈdɛla/ (n)
Zitadelle
  (wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
Zitat
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytogenetyczny (adj)
zytogenetisch
  (biologia, biologiczny) związany z cytogenetyką

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
Zytologie, Zellbiologie, Zellenlehre
  (biologia, biologiczny) nauka o komórce;

cytologiczny (adj)
zytologisch
  (biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii

cytoplazma (n)
Zytoplasma, Cytoplasma
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytotoksyczność (n)
Zytotoxizität
  cecha tego, co cytotoksyczne

cytować /ʦ̑ɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
zitieren
  dokładnie przytaczać w swojej wypowiedzi lub tekście słowa innej wypowiedzi lub fragmentu tekstu

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
Zither
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytrusowy /ˌʦ̑ɨtruˈsɔvɨ/ (adj)
Zitrus-
  związany z cytrusem

cytryn /ˈʦ̑ɨtrɨ̃n/ (n)
Citrin
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
Zitronenbaum, Zitrone
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce;
Zitrone
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce
Ente
  (środowiskowy) (motoryzacja) citroën

cytrynian (n)
Citrat, Zitrat
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu cytrynowego;

cytrynowy /ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
Zitronen-
  związany z cytryną, dotyczący cytryny

cywil /ˈʦ̑ɨvʲil/ (n)
Zivilist
  (wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Zivilisation, Kultur
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilizowany (adj)
zivilisiert
  korzystający ze zdobyczy cywilizacji

cywilizować (v)
zivilisieren
  szerzyć cywilizację

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
zivil
  nie należący do wojska
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami

cyzjojan /ʦ̑ɨˈzʲjɔ̇jãn/ (n)
Cisiojanus
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny wierszowany kalendarz o charakterze mnemotechnicznym;

cza-cza /ˈʧ̑a‿ʧ̑a/ (n)
Cha-Cha-Cha
  (choreografia, choreograficzny) południowoamerykański szybki taniec rozpowszechniony obecnie na całym świecie;

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
Tschador
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czadyjski /ʧ̑aˈdɨjsʲci/ (adj)
tschadisch
  odnoszący się do państwa Czad

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
Nachen
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) łódź kozacka;
Kiebitz
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czajniczek /ʧ̑ajˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
Teekanne
  mały czajnik, np. do zaparzania herbaty

czajnik /ˈʧ̑ajɲik/ (n)
Teekessel, Wasserkessel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
Mütze
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
Reiher
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae Leach, duży ptak brodzący;

czapli /ˈʧ̑aplʲi/ (adj)
Reiher
  związany z czaplą, dotyczący czapli

czaprak (n)
Schabracke, Satteldecke
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj kapy zakładanej na konia pod siodło, chroniącej grzbiet zwierzęcia, krótszej od kropierza, czasem ozdobnej;

czara (n)
Schale
  owalne płytkie naczynie służące do picia win i miodów

czarcie koło (n)
Feenkreis
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
Schwarzes Loch, schwarzes Loch
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata (n)
schwarzer Tee
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna jagoda /ˈʧ̑arna jaˈɡɔda/ (n)
Heidelbeere, Blaubeere, Bickbeere, Schwarzbeere, Waldbeere, Wildbeere
  (botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem;
  owoc czarnej jagody (1.1)

czarna magia /ˈʧ̑arna ˈmaɟja/ (n)
schwarze Magie
  (ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
schwarzes Schaf
  (przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
schwarze Johannisbeere, Aalbeere
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc tego krzewu

czarna skrzynka (n)
Flugschreiber, Black Box
  (lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;
Black Box
  (matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany, gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej

czarna śmierć (n)
schwarzer Tod
  (historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;

czarniak /ˈʧ̑arʲɲak/ (n)
Köhler
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius virens, europejska i kanadyjska ryba atlantycka;

czarniawy /ʧ̑arʲˈɲavɨ/ (adj)
schwärzlich
  mający kolor zbliżony do czarnego, prawie czarny, ciemny

czarno-biały /ˌʧ̑arnɔ‿ˈbʲjawɨ/ (adj)
schwarzweiß, schwarz-weiß, monochrom
  (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy
schwarz-weiß, schwarzweiß
  taki, który ma dwa kolory: czarny i biały

czarnodruk (n)
Schwarzdruck
  (filatelistyka) czarne odbitki kolorowych znaczków pocztowych lub całostek wykonane dla próby, jako nowodruk, wtórnodruk albo odbitka ze skasowanej formy;

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
montenegrinisch
  dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnoksięstwo (n)
Hexenkunst
  praktyki magiczne

czarnoksiężnik (n)
Hexenmeister
  osoba zajmująca się czarami i zjawiskami nadprzyrodzonymi

czarnooki /ˌʧ̑arnɔˈːci/ (adj)
schwarzäugig
  taki, który ma czarne oczy

czarnoskóry /ˌʧ̑arnɔˈskurɨ/ (adj)
schwarz
  mający ciemny kolor skóry

czarnoskóry /ˌʧ̑arnɔˈskurɨ/ (n)
Schwarzer
  mężczyzna o ciemnym kolorze skóry, przedstawiciel czarnej rasy człowieka

czarnotek arabski (n)
Tristramstar
  (ornitologia, ornitologiczny) Onychognathus tristramii, gatunek ptaka z rodziny szpakowatych występujący od Egiptu po zachodni Półwysep Arabski;

czarnowron /ʧ̑arˈnɔvrɔ̃n/ (n)
Aaskrähe
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych;

czarnoziem /ʧ̑arˈnɔʑɛ̃m/ (n)
Schwarzerde
  (geologia, geologiczny) bardzo żyzna gleba wykształcona na lessach;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
schwarz
  mający najciemniejszy możliwy kolor
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny

czarny bez /ˈʧ̑arnɨ ˈbɛs/ (n)
Holderbusch, Schwarzer Holunder
  (botanika, botaniczny) Sambucus nigra, krzew lub niewielkie drzewo o kremowych lub różowawych kwiatach tworzących baldachogrona i ciemnofioletowych owocach wykorzystywanych na przetwory;
Holunderfrucht
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czarnego bzu (1.1)

czarny blok (n)
Schwarzer Block
  taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję;

czarny charakter /ˈʧ̑arnɨ xaˈraktɛr/ (idiom)
Bösewicht
  postać złego, negatywnego bohatera w filmie lub sztuce teatralnej

czarny humor /ˈʧ̑arnɨ ˈxũmɔr/ (n)
Galgenhumor, schwarzer Humor
  przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny;

czarny jak smoła (adj)
pechschwarz
  o czymś lub o kimś bardzo czarnym lub ciemnym

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
Schwarzmarkt
  (ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziej (n)
Magier, Hexer
  w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów

czarodziejka (n)
Zauberin
  (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary

czarować (v)
hexen, zaubern
  czynić czary
täuschen, vormachen
  (potocznie, potoczny) wprowadzać w błąd (w tym: prawić nieszczere komplementy)
bezaubern, entzücken
  wprowadzać w podziw

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Hexe
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

czarownik (n)
Zauberer
  mężczyzna zajmujący się czarami

czary /ˈʧ̑arɨ/ (n)
Hexerei, Zauber
  magiczne obrzędy

czas /ʧ̑as/ (n)
Tempus, Zeitform
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
Zeit
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
  chwila, moment, pora

czas leczy rany /ˈʧ̑as ˈlɛʧ̑ɨ ˈrãnɨ/ (proverb)
die Zeit heilt die Wunden
  po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
Präteritum
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
Futur
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
Präsens
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
Zeit ist Geld
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czas wolny (n)
Freizeit
  wolne od zajęć, pracy

czas zaprzeszły (n)
Plusquamperfekt, Vorvergangenheit
  (gramatyka) czas wyrażający m.in. czynność wcześniejszą niż inna czynność przeszła;

czasami /ʧ̑aˈsãmʲi/ (adv)
von Zeit zu Zeit
  (zobacz) czasem

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
manchmal, zuweilen, ab und zu
  niekiedy, co pewien czas

czasochłonny /ˌʧ̑asɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
zeitraubend
  wymagający poświęcenia dużo czasu

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
Zeitschrift
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
Raumzeit
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
Verb, Zeitwort, Verbum
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany;

czasownik dokonany /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (n)
perfektives Verb
  (gramatyka) czasownik, który opisuje czynność, o której z kontekstu wiadomo, że jest zakończona

czasownik duratywny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˌduraˈtɨvnɨ/ (n)
duratives Verb
  (gramatyka) czasownik niedokonany wyrażający czynność lub proces trwający

czasownik modalny /ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ/ (n)
Modalverb
  (gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności

czasownik niedokonany /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (n)
imperfektives Verb
  (gramatyka) czasownik, który opisuje czynność, o której z kontekstu nie wiadomo, czy jest zakończona

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
intransitives Verb
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik posiłkowy /ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/ (n)
Hilfsverb
  (gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
transitives Verb
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownik ułomny (n)
Defektivum, defektives Verb
  (gramatyka) czasownik, który nie tworzy pewnych form gramatycznych;

czasownik zwrotny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/ (n)
reflexives Verb, Reflexivverb
  (gramatyka) czasownik, który w języku polskim odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek „się”, a w innych językach przez odpowiednią końcówkę lub właściwy zaimek zwrotny

czasownikowy /ˌʧ̑asɔvʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
verbal
  związany z czasownikiem, dotyczący czasownika

czasowy /ʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
zeitlich, zeitweilig
  trwający przez krótki czas

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
Schädel, Kranium
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;

czaszkowy (adj)
kranial, Schädel
  (anatomia, anatomiczny) związany z czaszką, dotyczący czaszki

czat (n)
Chat
  (informatyka, informatyczny) internetowa rozmowa w formie pisemnych komunikatów

czatować /ʧ̑aˈtɔvaʨ̑/ (v)
lauern
  pilnować, śledzić kogoś z ukrycia
chatten
  porozumiewać się z kimś za pośrednictwem Internetu w czasie rzeczywistym przy pomocy klawiatury komputera

czciciel /ˈʧ̑ʲʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
Anbeter, Verehrer
  człowiek, który oddaje cześć komuś lub czemuś

czcigodny (adj)
ehrwürdig, verehrt
  taki, który zasługuje na wielki szacunek

czcionka /ˈʧ̑ʲʨ̑ɔ̃nka/ (n)
Letter
  (drukarstwo, drukarski) odlew z lustrzanym odbiciem znaku
Schrift
  (drukarstwo, drukarski) wygląd liter w druku
Schriftart
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) krój pisma użyty w tekście komputerowym

czecho-słowacki /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
tschecho-slowakisch
  dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją

czechosłowacki /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
tschechoslowakisch
  dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją

czeczeński (adj)
tschetschenisch
  dotyczący Czeczenii, Czeczenów

czeczeński (n)
Tschetschenisch
  język czeczeński

czeczotka /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka/ (n)
Birkenzeisig
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;

czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał /ˈʧ̑ɛɡɔ ˈjäɕ‿ːɛ ˌɲɛ‿naˈ<sup>w</sup>uʧ̑ɨ ˈtɛɡɔ ˈjãnʲ ɲɛ‿ˈbɛ̃ɲʥ̑ɛ ˈũmʲjaw/ (proverb)
was Hänschen nicht lernt, lernt Hans nimmermehr
  tego, czego ktoś nie nauczy się w młodości, tego na starość nie będzie umiał

czek /ʧ̑ɛk/ (n)
Scheck
  (bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;

czekan /ˈʧ̑ɛkãn/ (n)
Eispickel
  (sport, sportowy) rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie;

czekanie /ʧ̑ɛˈkãɲɛ/ (n)
Wartezeit
  (rzeczownik odczasownikowy) od czekać

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
warten
  o rzeczach, które są gotowe do użycia
  w grze w karty: nie podbijać stawki, ale nie zrezygnować z gry
warten, erwarten
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
  przerywać wykonywanie jakiejś czynności

czekista /ʧ̑ɛˈcista/ (n)
Tschekist
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) funkcjonariusz radzieckiej CzK

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
Schokolade
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czeladnik /ʧ̑ɛˈladʲɲik/ (n)
Geselle
  rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra

czeladź /ˈʧ̑ɛlaʨ̑/ (n)
Leibeigener
  (historia, historyczny, historycznie) dawna służba u magnatów i szlachty używana do posług w domu, jako straż w zamku, grodzie itp., a także towarzysząca swoim panom w wyprawach wojennych;

czelność (n)
Dreistigkeit, Frechheit
  (pejoratywnie, pejoratywny) bycie nadmiernie zuchwałym, odważyć się na coś wbrew przyjętym konwenansom

czeluść /ˈʧ̑ɛluɕʨ̑/ (n)
Abgrund, Schlund, Loch
  (książkowy) przepaść, głębia, jama

czepek /ˈʧ̑ɛpɛk/ (n)
Badekappe
  (sport, sportowy) gumowe lub płócienne nakrycie głowy pływaka;

czepek kąpielowy (n)
Badekappe
  osłona na włosy zakładana do ochrony przed zamoczeniem podczas kąpieli

czepek pływacki (n)
Badekappe
  (sport, sportowy) elastyczna osłona zakładana na włosy podczas pływania

czeremcha /ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa/ (n)
Traubenkirsche, Ahlkirsche
  (spożywczy) owoc czeremchy (1.1)
  (botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;

czeremcha zwyczajna (n)
Ahlkirsche, Elsenkirsche, Gewöhnliche Traubenkirsche, Sumpfkirsche
  (botanika, botaniczny) Padus avium Mill., gatunek drzewa lub dużego krzewu z rodziny różowatych;

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
Süßkirsche, Wilde Vogelkirsche
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego

czereśniówka (n)
Kirschgeist, Kirschwasser
  (spożywczy) napój alkoholowy przygotowany poprzez zalanie spirytusem owoców czereśni

czerniak (n)
Melanom
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki barwnikowej;

czernica /ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Reiherente
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

czernidłak kołpakowaty (n)
Schopf-Tintling
  (mikologia, mikologiczny) Coprinus comatus (O.F.Mull.) Pers., gatunek pospolitego grzyba z rodziny pieczarkowatych, którego starsze i zebrane owocniki rozkładają się na drodze autolizy;

czernidło (n)
Schwärze
  (przestarzałe, przestarzały) zaprawa do czarnienia
  barwnik nadający barwę czarną

czerstwy /ˈʧ̑ɛrstfɨ/ (adj)
altbacken
  o chlebie nieświeży, suchy
rüstig
  o człowieku krzepki, zdrowy, (Poznań) zdrowy, żwawy, młody

czerw /ʧ̑ɛrf/ (n)
Larve, Made
  larwa niektórych gatunków muchówek i błonkówek;
Brut
  (pszczelarstwo, pszczelarski) stadia rozwojowe pszczoły miodnej od jajeczka do wygryzającej się larwy

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
Juni, Brachet
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
Schildlaus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z nadrodziny pluskwiaków;

czerwień /ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Herz
  (termin karciany) kier (kolor w kartach)
Rot
  kolor czerwony
  czerwone ubranie
  czerwony barwnik, farba

czerwona kartka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka/ (n)
rote Karte, Rote Karte
  (sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;

czerwona porzeczka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
Rote Johannisbeere, Johannisbeere
  (botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych;
  owoc tego krzewu

czerwonawy /ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
rötlich
  w kolorze podobnym do czerwonego, o zabarwieniu bliskim czewieni lub częściowo czerwonym

czerwonka (n)
Ruhr
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna, której objawem jest krwawa biegunka

czerwono (adv)
rot
  z użyciem czerwonej barwy, z obecnością czerwieni

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
rot
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunistyczny, lewicowy

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
Roter
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunista, socjalista

czerwony jak burak /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈjaɡ ˈburak/ (adj)
knallrot
  zaczerwieniony na twarzy z powodu silnej emocji, najczęściej zawstydzenia

czerwony olbrzym /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
roter Riese
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;

czerwony śnieg (n)
Blutschnee, roter Schnee
  (meteorologia, meteorologiczny) (biologia, biologiczny) zakwit śniegu powodowany przez glony o czerwonej barwie;

czerń /ʧ̑ɛrʲɲ/ (n)
Schwarz
  czarny kolor

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
kämmen
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
tschechisch, Tschechisch
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
böhmisch
  związany z Czechami (krainą historyczną), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
Tschechisch, tschechisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
hallo
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych
tschüss tschüs
  (potocznie, potoczny) pożegnanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (n)
Ehre
  poważanie

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
Schluckauf
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czkać /ʧ̑kaʨ̑/ (v)
schlucksen
  wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę

czop /ʧ̑ɔp/ (n)
Spund, Zapfen
  (technologia, technika, techniczny) w bednarstwie: klin służący do zamykania beczki;
Zapfen
  (technologia, technika, techniczny) w budowie maszyn: część osi lub wału, na której osadzone jest łożysko lub sprzęgło

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
Zäpfchen, Suppositorium
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
Knoblauch
  (botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego

czosnek niedźwiedzi (n)
Bärlauch
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku czosnek niedźwiedzi (1.1)
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Allium ursinum L., gatunek rośliny z podrodziny czosnkowych, z rodziny amarylkowatych;
  (spożywczy) jarzyna z czosnku niedźwiedziego (1.2)

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
Panzer, Tank, Panzerkampfwagen
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
Stirn
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czterdziestoczterolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
Vierundvierzigjähriger
  mężczyzna mający czterdzieści cztery lata

czterdziestoczterolatka /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatka/ (n)
Vierundvierzigjährige
  kobieta mająca czterdzieści cztery lata

czterdziestoczteroletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierundvierzigjährig
  mający czterdzieści cztery lata
  trwający czterdzieści cztery lata

czterdziestodwulatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk/ (n)
Zweiundvierzigjähriger
  mężczyzna mający czterdzieści dwa lata

czterdziestodwulatka /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔdvuˈlatka/ (n)
Zweiundvierzigjährige
  kobieta mająca czterdzieści dwa lata

czterdziestodwuletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
zweiundvierzigjährig
  mający czterdzieści dwa lata
  trwający czterdzieści dwa lata

czterdziestodziewięciolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Neunundvierzigjähriger
  mężczyzna mający czterdzieści dziewięć lat

czterdziestodziewięciolatka /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Neunundvierzigjährige
  kobieta mająca czterdzieści dziewięć lat

czterdziestodziewięcioletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neunundvierzigjährig
  mający czterdzieści dziewięć lat
  trwający czterdzieści dziewięć lat

czterdziestojednolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk/ (n)
Einundvierzigjähriger
  mężczyzna mający czterdzieści jeden lat

czterdziestojednolatka /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatka/ (n)
Einundvierzigjährige
  kobieta mająca czterdzieści jeden lat

czterdziestojednoletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
einundvierzigjährig
  mający czterdzieści jeden lat
  trwający czterdzieści jeden lat

czterdziestolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
Vierzigjähriger
  osoba w wieku 40-49 lat

czterdziestolatka /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlatka/ (n)
Vierzigjährige
  kobieta mająca czterdzieści lat

czterdziestoletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierzigjährig
  mający czterdzieści lat
  trwający czterdzieści lat

czterdziestoośmiolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Achtundvierzigjähriger
  mężczyzna mający czterdzieści osiem lat

czterdziestoośmiolatka /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatka/ (n)
Achtundvierzigjährige
  kobieta mająca czterdzieści osiem lat

czterdziestoośmioletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtundvierzigjährig
  mający czterdzieści osiem lat
  trwający czterdzieści osiem lat

czterdziestopięciolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Fünfundvierzigjähriger
  mężczyzna mający czterdzieści pięć lat

czterdziestopięciolatka /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Fünfundvierzigjährige
  kobieta mająca czterdzieści pięć lat

czterdziestopięcioletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfundvierzigjährig
  mający czterdzieści pięć lat
  trwający czterdzieści pięć lat

czterdziestosiedmiolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Siebenundvierzigjähriger
  mężczyzna mający czterdzieści siedem lat

czterdziestosiedmiolatka /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatka/ (n)
Siebenundvierzigjährige
  kobieta mająca czterdzieści siedem lat

czterdziestosiedmioletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebenundvierzigjährig
  mający czterdzieści siedem lat
  trwający czterdzieści siedem lat

czterdziestosześciolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Sechsundvierzigjähriger
  mężczyzna mający czterdzieści sześć lat

czterdziestosześciolatka /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Sechsundvierzigjährige
  kobieta mająca czterdzieści sześć lat

czterdziestosześcioletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechsundvierzigjährig
  mający czterdzieści sześć lat
  trwający czterdzieści sześć lat

czterdziestotrzylatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
Dreiundvierzigjähriger
  mężczyzna mający czterdzieści trzy lata

czterdziestotrzylatka /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatka/ (n)
Dreiundvierzigjährige
  kobieta mająca czterdzieści trzy lata

czterdziestotrzyletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
dreiundvierzigjährig
  mający czterdzieści trzy lata
  trwający czterdzieści trzy lata

czterdzieści /ʧ̑tɛrʲˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑i/ (cardinalNumeral)
vierzig
  liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;

czternastolatek /ˌʧ̑tɛrnastɔˈlatɛk/ (n)
Vierzehnjähriger
  chłopak mający czternaście lat

czternastolatka /ˌʧ̑tɛrnastɔˈlatka/ (n)
Vierzehnjährige
  dziewczyna mająca czternaście lat

czternastoletni /ˌʧ̑tɛrnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierzehnjährig
  mający czternaście lat
  trwający czternaście lat

czterocyfrowy /ˌʧ̑tɛrɔʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
vierziffrig
  składający się z czterech cyfr, mający cztery cyfry

czterogodzinny /ˌʧ̑tɛrɔɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
vierstündig
  trwający cztery godziny

czterojęzyczny /ˌʧ̑tɛrɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
viersprachig
  posługujący się czterema językami

czterokołowy /ˌʧ̑tɛrɔkɔˈwɔvɨ/ (adj)
vierrädrig
  taki, który ma cztery koła

czterokrotnie /ˌʧ̑tɛrɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
viermal
  cztery razy

czterolatek /ˌʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
Vierjähriger
  chłopiec mający cztery lata

czterolatka /ˌʧ̑tɛrɔˈlatka/ (n)
Vierjährige
  dziewczynka mająca cztery lata

czteroletni /ˌʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierjährig
  mający cztery lata
  trwający cztery lata

cztery litery /ˈʧ̑tɛrɨ lʲiˈtɛrɨ/ (n)
Hintern
  (związek frazeologiczny) (eufemistycznie) dupa, pupa

czub (n)
Federhaube, Federschopf
  (zoologia, zoologiczny) kępka piór lub sierści na głowie
Schopf
  fryzura z uniesionymi włosami
Bug, Spitze
  szpiczasty koniec czegoś
Idiot
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba psychicznie chora

czubak czarny (n)
Dreifarbenweih
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Aviceda leuphotes, gatunek azjatyckiego ptaka z rodziny jastrzębiowatych

czubatka europejska (n)
Haubenmeise
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Lophophanes cristatus, gatunek sikorki wyróżniający się charakterystycznym czubkiem z piór na głowie;

czubrica (n)
Tschubitza, Tschubritza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bułgarska przyprawa z cząbru górskiego (Satureja montana);

czucie /ˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
Gefühl
  odbiór poprzez zmysły, reakcja na odbierane aspekty rzeczywistości

czuh /ʧ̑ux/ (n)
Chuj
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny języków majańskich;

czujnik (n)
Sensor, Fühler, Messfühler
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zdolne do wychwytywania zmian pewnej wielkości fizycznej, pomiaru wartości tejże albo sygnalizujące pojawienie się pewnego bodźca, sygnału;

czujność /ˈʧ̑ujnɔɕʨ̑/ (n)
Wachsamkeit
  zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo

czujny /ˈʧ̑ujnɨ/ (adj)
wachsam
  zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały

czule (adv)
zärtlich, liebevoll, zart
  w sposób czuły, przepełniony czułością

czulent /ˈʧ̑ulɛ̃nt/ (n)
Tscholent, Tschulent
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (etnografia, etnograficzny) potrawa kuchni żydowskiej, przyrządzana z wolno duszonego mięsa wołowego, fasoli, kaszy, ziemniaków, czasem jajek, spożywana w szabas;

czuwaski (adj)
tschuwaschisch
  związany z Czuwaszją lub Czuwaszami, dotyczący Czuwaszji lub Czuwaszów

czuwaski (n)
Tschuwaschisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język czuwaski;

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
fühlen, spüren
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku
riechen
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu węchu

czuć się jak ryba w wodzie /ˈʧ̑uʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈrɨba ˈv‿ːɔʥ̑ɛ/ (v)
sich fühlen wie Fisch im Wasser
  czuć się gdzieś bardzo dobrze, swobodnie

czuć się jak zbity pies /ˈʧ̑uʨ̑‿ɕɛ ˈjaɡ ˈzbʲitɨ ˈpʲjɛs/ (v)
sich wie ein geprügelter Hund fühlen
  czuć się sponiewieranym, odtrąconym; skrzywdzonym przez kogoś, komu ufało się

czułek (n)
Fühler
  (zoologia, zoologiczny) wyrostek czuciowy owada lub mięczaka;

czułość /ˈʧ̑uwɔɕʨ̑/ (n)
Zärtlichkeit
  uczuciowość, wrażliwość

czuły /ˈʧ̑uwɨ/ (adj)
liebevoll, zärtlich, gefühlvoll
  dokonywany z czułością, uczuciem, miłością, serdecznością
empfindlich
  o częściach ciała: wrażliwy na bodźce zewnętrzne
  o urządzeniach: łatwo reagujący, potrzebujący niewielkiego impulsu do zareagowania

czwarta władza /ˈʧ̑farta ˈvwaʣ̑a/ (n)
vierte Macht
  (przenośnie, przenośnia) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wolna, niezależna prasa i pozostałe środki masowej komunikacji;

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
Donnerstag
  czwarty dzień tygodnia

czwartkowy /ʧ̑fartˈkɔvɨ/ (adj)
Donnerstags
  związany z czwartkiem; dziejący się w czwartek

czwartoklasista (n)
Viertklässler
  (edukacja, edukacyjny) uczeń czwartej klasy

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
Quartär
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
Viereck
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworokątny (adj)
viereckig
  mający cztery kąty

czworonożny /ˌʧ̑fɔrɔ̃ˈnɔʒnɨ/ (adj)
vierbeinig
  mający cztery nogi

czworonóg /ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk/ (n)
Vierbeiner
  zwierzę czworonożne

czworościan (n)
Tetraeder
  (geometria) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
oder
  łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia
ob
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
wessen
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyjś /ʧ̑ɨjɕ/ (indefinitePronoun)
irgendjemand
  należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi

czyli /ˈʧ̑ɨlʲi/ (conjunction)
also
  …służący do konstruowania wyrażeń wyjaśniających

czyn /ʧ̑ɨ̃n/ (n)
Tat
  działanie, postępek, akt;

czynić /ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑/ (v)
machen, tun
  robić coś, wykonywać

czynnik /ˈʧ̑ɨ̃ɲːik/ (n)
Faktor
  (matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie
Agens
  przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek

czynność /ˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
Tätigkeit
  działanie, funkcjonowanie
Handlung
  wykonywanie, robienie czegoś

czyrak (n)
Furunkel
  (medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czysto (adv)
sauber
  w sposób czysty, bez zanieszczyszczeń

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
Reinheit
  (przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne
Sauberkeit, Reinheit
  cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne
Keuschheit, Reinheit
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
pur, sauber, rein
  pozbawiony brudu

czysty jak łza /ˈʧ̑ɨstɨ ˈjak ˈwza/ (adj)
lupenrein
  nieskazitelnie czysty

czyszczenie /ʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Reinigung
  (rzeczownik odczasownikowy) od czyścić

czytanie /ʧ̑ɨˈtãɲɛ/ (n)
Lesen
  zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
lesen
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
zwischen den Zeilen lesen
  domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
Lesesaal, Leseraum
  sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czytelniczy (adj)
Lese- Leser-
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) związany z czytelnikiem, czytelnictwem

czytelnik /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik/ (n)
Leser
  osoba, która czyta książki, gazety itp.
  osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni

czytnik książek elektronicznych (n)
E-Book-Lesegerät, E-Book-Reader, E-Reader, Lesegerät für elektronisch Buch
  (informatyka, informatyczny) urządzenie z wyświetlaczem służące do wyświetlania tekstów zapisanych w formie cyfrowej;

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
Fegefeuer, Purgatorium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyściuteńki /ˌʧ̑ɨɕʨ̑uˈtɛ̃ɲci/ (adj)
blitzblank
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: czysty

czyściutki /ʧ̑ɨɕˈʨ̑utʲci/ (adj)
blitzblank
  (zdrobniale) od: czysty

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
reinigen, säubern, putzen
  usuwać brud, zanieczyszczenia

czyżyk /ˈʧ̑ɨʒɨk/ (n)
Erlenzeisig, Zeisig
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu

czółenko /ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ/ (n)
Pumps
  (potocznie, potoczny) but damski w kształcie wyciętego, niesznurowanego pantofla
Weberschiffchen
  (zdrobniale) czółno

czółno (n)
Einbaum
  płaskodenna łódź, dłubaniem lub wypalaniem uzyskana z jednego pnia drzewa, napędzana wiosłami a z rzadka także drągami

cząber /ˈʧ̑ɔ̃mbɛr/ (n)
Bohnenkraut
  (botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z cząbru ogrodowego

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
oft, häufig
  (zobacz) częsty

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
Frequenz
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częstować (v)
anbieten
  dzielić się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność; podejmować poczęstunkiem
sich bedienen
  korzystać z poczęstunku

częstościomierz (n)
Frequenzzähler
  przyrząd wykorzystywany do mierzenia częstości;

częstość /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
Häufigkeit
  cecha tego, co jest częste

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
häufig
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

częściowo /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ/ (adv)
teilweise, zum Teil
  w jakiejś części, nie w całości

częściowy /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
teilweise, partiell
  odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
Teil
  fragment jakiejś całości
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
Wortart, Redeteil
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

człekopodobny (adj)
menschenähnlich
  podobny do człowieka, przypominający człowieka

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
Mitglied
  osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia
Glied
  część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt;
  (anatomia, anatomiczny) penis;

członkostwo (n)
Mitgliedschaft
  bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowieczeństwo (n)
Menschheit
  (przestarzałe, przestarzały) rodzaj ludzki
Menschlichkeit
  bycie człowiekiem

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
Mensch
  (antropologia, antropologiczny) Homo sapiens Linnaeus, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
Mann, Mensch
  ktoś, jakaś osoba

człowiek pekiński (n)
Peking-Mensch
  (zoologia, zoologiczny) (antropologia, antropologiczny) Homo erectus pekinensis Black, hominid, którego szczątki odkryto w Chinach;

człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˈsṭʃɛla ˈpãn‿buk ˈːulɛ ˈnɔɕi/ (proverb)
der Mensch denkt, Gott lenkt
  zamierzenia, plany nie zawsze udaje się zrealizować

człowiek śniegu (n)
Schneemensch
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach

córcia (n)
Töchterchen, Töchterlein
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (zdrobniale) od córka

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
Tochter
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
Fleck
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
Zoll
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

d-moll (n)
d-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z jednym bemolem)

dach /dax/ (n)
Dach
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dach nad głową /ˈdax nad‿ˈɡwɔvɔ̃w̃/ (n)
Obdach
  dom, mieszkanie

dachowiec (n)
verwilderte Katze, Streunerkatze
  (potocznie, potoczny) nierasowy, zdziczały, bezpański kot

dachowy /daˈxɔvɨ/ (adj)
Dach-
  dotyczący dachu, związany z dachem

dachówka /daˈxufka/ (n)
Dachziegel
  (budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;

dachówkowaty (adj)
in der Art von Dachziegel
  rozmieszczeniem, ułożeniem przypominający dachówkę

dachówkowy (adj)
Ziegel
  związany z dachówkami; wykonany z dachówek

dadaizm /daˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Dadaismus
  (sztuka) awangardowy kierunek literacko-artystyczny z lat 1916-1924;

dagerotyp (n)
Daguerreotypie
  (fotografia) fotografia wykonana za pomocą dagerotypii

dagerotypia (n)
Daguerreotypie
  (fotografia) (historia, historyczny, historycznie) pierwsza technika otrzymywania obrazów fotograficznych;

dahomejski (adj)
dahomeisch
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Dahomejem

daikon /daˈ<sup>j</sup>ikɔ̃n/ (n)
Daikon
  (zobacz) rzodkiew japońska

daimonion (n)
Daimonion
  (filozofia, filozoficzny) (starożytność) głos ducha opiekuńczego, ostrzegawczy głos wewnętrzny człowieka, który odradzał czynienia złych czynów i popełniania błędów;
  (mitologia grecka) półboska istota duchowa, która pośredniczy między światami bogów a ludzi

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
Dattel
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daktylowiec (n)
Dattelpalme
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Phoenix L., drzewo z rodziny arekowatych, o pierzastych liściach;

daktylowy (adj)
Dattel
  zawierający daktyle; mający smak daktyli
  związany z daktylami

dalej /ˈdalɛj/ (adv)
weiter
  nie przerywając, ciągle, wciąż

dalej /ˈdalɛj/ (interjection)
los, weiter
  wezwanie do rozpoczęcia czynności

daleki /daˈlɛci/ (adj)
fern, weit, entfernt
  taki, który jest w dużej odległości

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
langhin
  na znaczną odległość
weit, fern
  w znacznej odległości

daleko- /daˈlɛkɔ/
fern-
  w złożeniach wskazuje na daleki zasięg czegoś

dalekomorski (adj)
Hochsee
  odbywający się na pełnym morzu, z dala od lądu

dalekosiężny /ˌdalɛkɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
weit reichend
  sięgający dalekiej przyszłości; wybiegający daleko w przód

dalekowzroczny (adj)
weitsichtig
  dobrze widzący na dużą odległość

dalia /ˈdalʲja/ (n)
Dahlie
  (botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalibóg (adv)
fürwahr, wahrhaftig
  doprawdy

dalmatyka (n)
Dalmatik
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna diakonów;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Dalmatiner
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dalmatyński /ˌdalmaˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
dalmatisch
  związany z Dalmacją, dotyczący Dalmacji lub jej mieszkańców

dama /ˈdãma/ (n)
Dame
  (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
  dystyngowana kobieta

damski /ˈdãmsʲci/ (adj)
Dame
  przeznaczony dla kobiet

dandys /ˈdãndɨs/ (n)
Dandy, Pinkel
  mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich

dane /ˈdãnɛ/ (n)
Daten
  wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków

danie /ˈdãɲɛ/ (n)
Gericht, Speise
  pojedyncza potrawa składająca się na posiłek

danina (n)
Tribut, Abgabe
  (historia, historyczny, historycznie) świadczenie obowiązkowe w naturze albo pieniężne składane przez poddanych rządzącemu
Opfer
  coś składanego w ofierze

dantejski /dãnˈtɛjsʲci/ (adj)
dantesk
  taki, który budzi grozę, przeraża piekielnym widokiem

dantejskie sceny /dãnˈtɛjsʲcɛ ˈsʦ̑ɛ̃nɨ/ (idiom)
danteske Szenen
  zdarzenia wstrząsające, budzące zgrozę, a także zamieszanie, bałagan

dany /ˈdãnɨ/ (adj)
vorliegend
  ten, o którym się mówi; omawiany; ten, którego dotyczy sprawa

daremnie (adv)
vergebens, umsonst
  w sposób nie przynoszący rezultatów pomimo starań

daremność (n)
Nutzlosigkeit
  cecha tego, co daremne

daremny /daˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
vergeblich, müßig
  niedający żadnych wyników

darkroom /ˈdarkrũm/ (n)
Darkroom
  specjalne przyciemnione pomieszczenie do przypadkowych schadzek seksualnych w niektórych lokalach rozrywkowych;

darlingtonia kalifornijska (n)
Kobralilie
  (botanika, botaniczny) Darlingtonia californica, gatunek rośliny z rodziny kapturnicowatych;

darmo /ˈdarmɔ/ (adv)
gratis, umsonst
  bezpłatnie
umsonst
  na próżno

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
Darmstadtium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darmsztadzki (adj)
Darmstädter, darmstädtisch
  związany z Darmstadtem, dotyczący Darmstadtu

darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda /ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda/ (proverb)
einem geschenkten Gaul schaut man nicht ins Maul
  nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie

darować /daˈrɔvaʨ̑/ (v)
schenken
  dać komuś coś na własność
vergeben, verzeihen
  przebaczyć
erlassen
  zrezygnować z wzięcia, odebrania, wyegzekwowania czegoś

darowizna (n)
Schenkung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne przekazanie czegoś dobrowolnie i bezpłatnie
Gabe
  coś podarowanego bez zobowiązań

darwinista /ˌdarvʲĩˈɲista/ (n)
Darwinist
  zwolennik darwinizmu

darwinistyczny (adj)
darwinistisch
  związany z darwinizmem, teoriami Karola Darwina

darwinizm (n)
Darwinismus
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt

data /ˈdata/ (n)
Datum
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

datowanie (n)
Datieren, Datierung
  (rzeczownik odczasownikowy) od datować

dau /daw/ (n)
Dau
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tradycyjny arabski statek żaglowy lub łódź z ożaglowaniem łacińskim

dawać /ˈdavaʨ̑/ (v)
geben
  (zobacz) dać

dawać radę /ˈdavaʨ̑ ˈradɛ/ (v)
schaffen, zurechtkommen, klarkommen
  umieć coś zrobić, radzić sobie, nie mieć z czymś problemów

dawca /ˈdafʦ̑a/ (n)
Spender
  (medycyna, medyczny) osoba, od której pochodzi przeszczepiany organ
Spender, Geber
  ten, który daje

dawno /ˈdavnɔ/ (adv)
längst
  w odległych czasach
  od dłuższego czasu

dawny /ˈdavnɨ/ (adj)
alt, alter
  mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości

dawnymi czasy /davˈnɨ̃mʲi ˈʧ̑asɨ/ (adv)
in die alt Zeit
  dawniej, kiedyś, w dalekiej przeszłości

dać /daʨ̑/ (v)
geben
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś
sich lassen
  być możliwym do wykonania
sich unterkriegen lassen
  umożliwić komuś pokonanie się lub oszukanie

dać kosza /ˈdaʨ̑ ˈkɔʃa/ (v)
einen Korb geben
  nie dać szansy drugiej osobie (w sprawach miłosnych); odmówić komuś (np. przy oświadczynach)

dać wyraz /ˈdaʥ̑ ˈvɨras/ (v)
an den Tag legen, zum Ausdruck bringen
  wyrazić, ujawnić, okazać coś

dał Bóg dziecko, da i na dziecko /ˈdaw ˈbuɟ ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ ˈda ˌi‿na‿ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (proverb)
Gott macht Kinder, er wird sie gewiss auch ernähren
  nie trzeba się martwić o środki na utrzymanie i wychowanie dzieci

dbały /ˈdbawɨ/ (adj)
gepflegt
  taki, który dba o coś lub kogoś

de /dɛ/ (n)
De
  nazwa litery d / D

de facto /dɛ‿ˈfaktɔ/ (adv)
de facto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym

de iure (adv)
de jure
  formalnie, zgodnie z prawem

debata /dɛˈbata/ (n)
Debatte
  (książkowy) dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów

debel (n)
Doppel
  (sport, sportowy) gra parami;

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
Debüt
  wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

debiutancki (adj)
Debüt
  związany z osobą debiutanta

debiutować (v)
debütieren
  zaczynać coś oficjalnie; występować pierwszy raz; rozpoczynać karierę

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
beschließen, entscheiden, bestimmen, festlegen, festsetzen
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś

decydujący (adj)
entscheidend, ausschlaggebend
  przesądzający o czymś, przełomowy

decyhenr (n)
Dezihenry
  (fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) dziesiąta część henra

decymetr (n)
Dezimeter
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;

decymetrowy (adj)
dezimetrisch
  (fizyka, fizyczny) mający długość bliską jednej dziesiątej metra
  (fizyka, fizyczny) związany z długością rzędu jednej dziesiątej metra

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
Entscheidung, Entschluss
  rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle

dedukcja (n)
Deduktion
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków

deeskalacja (n)
Deeskalation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) ograniczenie nasilenia jakiegoś rozruchu, agresywnych działań zbrojnych

defekacja /ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Defäkation
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;

defekt /ˈdɛfɛkt/ (n)
Defekt
  (fizyka, fizyczny) (biologia, biologiczny) niedobór, brak;
Defekt, Panne, Störung
  uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
Defenestration, Fenstersturz
  (książkowy) wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

defensywa /ˌdɛfɛ̃w̃ˈsɨva/ (n)
Defensive
  (wojskowość, wojskowy) obronne działania wojskowe

defetyzm /dɛˈfɛtɨsm̥/ (n)
Defätismus
  (książkowy) niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką

defibrylator /ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr/ (n)
Defibrillator
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne służące do defibrylacji;

deficytowy /ˌdɛfʲiʦ̑ɨˈtɔvɨ/ (adj)
defizitär
  przynoszący większe straty niż zyski

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
Definition
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

definicyjny (adj)
definitorisch
  związany z definicją; stanowiący definicję

definiować /ˌdɛfʲĩˈɲɔvaʨ̑/ (v)
definieren
  objaśniać znaczenie jakiegoś wyrazu, terminu, pojęcia, formułować precyzyjną definicję

definitywnie /ˌdɛfʲĩɲiˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
definitiv
  w sposób definitywny, ostateczny, zdecydowany

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
Deflation
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

deflagracja (n)
Verpuffung, Deflagration
  (chemia, chemiczny) szybkie spalanie materiału wybuchowego, jednak przebiegające stosunkowo łagodnie w stosunku do detonacji;

defloracja (n)
Defloration, Entjungferung
  (medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej

defoliant /dɛˈfɔlʲjãnt/ (n)
Entlaubungsmittel
  (chemia, chemiczny) (biologia, biologiczny) substancja powodująca zrzucanie liści przez rośliny;

deformować (v)
verformen, verunstalten
  (pejoratywnie, pejoratywny) pozbawiać pierwotnego kształtu lub sensu

defragmentacja /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Defragmentierung
  (informatyka, informatyczny) proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania;

defragmentować /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
defragmentieren
  (informatyka, informatyczny) wykonywać defragmentację

degażówki /ˌdɛɡaˈʒufʲci/ (n)
Effilierschere
  (fryzjerstwo, fryzjerski) nożyczki fryzjerskie z ząbkowaną jedną lub obiema krawędziami tnącymi, służące do cieniowania włosów;

degradacja /ˌdɛɡraˈdaʦ̑ʲja/ (n)
Degradierung, Degradation
  zmiana czyjegoś stanowiska zawodowego na niższe

degradować /ˌdɛɡraˈdɔvaʨ̑/ (v)
degradieren
  tracić korzystne cechy

degrengolada /ˌdɛɡrɛ̃ŋɡɔˈlada/ (n)
Untergang
  (książkowy) zanik wartości moralnych lub estetycznych

deistka (n)
Deistin
  zwolenniczka deizmu

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Deismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

deja vu (n)
Déjà-vu
  wrażenie, że sytuacja, w której bierze się właśnie udział, już się kiedyś przydarzyła;

dekabrysta /ˌdɛkaˈbrɨsta/ (n)
Dekabrist
  (historia, historyczny, historycznie) członek lub zwolennik szlacheckiego ruchu rewolucyjnego, działającego w latach 20. XIX w. w Rosji, dążącego do zniesienia jedynowładztwa cara i zatarcia różnic klasowych;

dekabrystka /ˌdɛkaˈbrɨstka/ (n)
Dekabristin
  (historia, historyczny, historycznie) forma żeńska od: dekabrysta

dekada /dɛˈkada/ (n)
Dekade
  dziesięć lat
  dziesięć dni
  dziesięć miesięcy
  dziesięć tygodni

dekametr (n)
Dekameter
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Enthauptung
  ucięcie głowy;

dekartelizacja (n)
Dekartellisierung
  (ekonomia, ekonomiczny) podział karteli na mniejsze jednostki gospodarcze;

deklamacja (n)
Deklamation
  ekspresywne i wyraziste wyrecytowanie utworu literackiego

deklamacyjny (adj)
deklamatorisch
  (książkowy) związany z deklamacją; mający charakter, formę deklamacji

deklamatorski (adj)
deklamatorisch, rezitatorisch
  związany z deklamatorem; taki jak u deklamatora

deklamować /ˌdɛklãˈmɔvaʨ̑/ (v)
deklamieren, rezitieren, vortragen
  z ekspresją wygłaszać utwór literacki

deklaracja podatkowa /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja ˌpɔdatˈkɔva/ (n)
Steuererklärung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach;

deklarować (v)
deklarieren, erklären, aussprechen
  wypowiadać oficjalnie
sich bereit erklären
  wyrażać gotowość, przyrzekać pomoc

deklinacja /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Deklination
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;
  (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;

deklinacja mieszana /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja mʲjɛˈʃãna/ (n)
gemischte Deklination
  (gramatyka) rodzaj odmiany przez przypadki w gramatykach niektórych językow, np. niemieckim

deklinacja mocna /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja ˈmɔʦ̑na/ (n)
starke Deklination
  (gramatyka) rodzaj odmiany przez przypadki w gramatykach niektórych języków, np. niemieckim, islandzkim

deklinacja słaba /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja ˈswaba/ (n)
schwache Deklination
  (gramatyka) rodzaj odmiany przez przypadki w gramatykach niektórych językow, np. niemieckim, islandzkim

deklinacyjny (adj)
Deklination
  (gramatyka) związany z deklinacją, odmianą przez przypadki i liczby, przypadkowaniem

deklinować (v)
deklinieren
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmieniać przez przypadki

dekolt /ˈdɛkɔlt/ (n)
Dekolleté, Ausschnitt
  część ciała odsłonięta przez dekolt (1.1)
Ausschnitt, Dekolleté
  wycięcie w ubraniu (np. w sukni, swetrze, bluzce), odsłaniające szyję, czasem ramiona, piersi lub plecy

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
Schmuck
  element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

dekoracyjny /ˌdɛkɔraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
dekorativ
  związany z dekoracją, stanowiący dekorację

dekoratorski (adj)
Dekoration
  związany z osobą lub zawodem dekoratora

dekret /ˈdɛkrɛt/ (n)
Erlaß
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;

delegować (v)
delegieren
  wysyłać jako przedstawiciela celem wykonania określonego zadania

delektować się /ˌdɛlɛkˈtɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
genießen, sich delektieren, sich ergötzen
  odczuwać przyjemność, rozkoszować się, zachwycać się

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
Delphin
  (sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich;
Delphin, Delfin
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;

delikatesy /ˌdɛlʲikaˈtɛsɨ/ (n)
Delikatessengeschäft, Feinkostgeschäft
  (handel, handlowy) dobrze zaopatrzony sklep spożywczy z wykwintnymi artykułami;

delikatność /ˌdɛlʲiˈkatnɔɕʨ̑/ (n)
Zartgefühl
  cecha tego, co jest delikatne

delikatny /ˌdɛlʲiˈkatnɨ/ (adj)
zärtlich, leicht
  charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością
heikel
  skomplikowany
vorsichtig
  wymagający taktu, taktowny

delikt /ˈdɛlʲikt/ (n)
Delikt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykroczenie przeciw prawu

delta /ˈdɛlta/ (n)
Delta
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
Demagoge
  polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie
  (historia, historyczny, historycznie) przywódca ludowy w starożytnej Grecji

demagogia /ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/ (n)
Demagogie
  oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;

demagogiczny (adj)
demagogisch
  związany z demagogią; typowy dla demagoga; pokrętnie schlebiający masom

demiurg /ˈdɛ̃mʲjurk/ (n)
Demiurg
  (filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość
  (historia, historyczny, historycznie) w państwach doryckich starożytnej Grecji wysoki tytuł urzędniczy
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji urzędnik wysokiego szczebla
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek obdarzony niesamowitym talentem twórczym

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
Demografie, Demographie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demograficzny (adj)
demografisch, demographisch
  dotyczący demografii

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
Demokratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
Demokrat
  zwolennik demokracji

demokratka (n)
Demokratin
  zwolenniczka demokracji

demokratycznie /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
demokratisch
  zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
demokratisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demokratyzm (n)
Demokratismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyznawanie demokratycznych zasad

demolować /ˌdɛ̃mɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
demolieren
  świadomie niszczyć coś w sposób nieodwracalny

demon /ˈdɛ̃mɔ̃n/ (n)
Dämon
  (mitologia, mitologiczny) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demonizować /ˌdɛ̃mɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
dämonisieren, verteufeln
  wyolbrzymiać znaczenie czegoś złego

demonstracja /ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstraʦ̑ʲja/ (n)
Demo, Demonstration
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zbiorowe wystąpienie mające na celu wyrażenie protestu lub poparcia, zwykle głośne lub gwałtowne;
Demonstration
  czynność pokazywania czegoś
  (wojskowość, wojskowy) manewr taktyczny odciągający uwagę przeciwnika;

demonstracyjny (adj)
demonstrativ, ostentativ
  obliczony na efekt
demonstrativ
  służący do pokazania produktu, doświadczenia albo urządzenia

demonstrant /dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt/ (n)
Demonstrant
  uczestnik demonstracji

demonstrować /ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstrɔvaʨ̑/ (v)
demonstrieren
  brać udział w publicznym proteście, demonstracji
  okazywać w sposób ostentacyjny swoje uczucia, siłę, możliwości
  prezentować coś – urządzenie, towar lub działanie czegoś

demoskopia (n)
Demoskopie
  (socjologia, socjologiczny) badanie opinii publicznej

denar /ˈdɛ̃nar/ (n)
Denar
  srebrna moneta bita w starożytności i średniowieczu;

dendrochronologiczny (adj)
dendrochronologisch
  związany z dendrochronologią, dotyczący dendrochronologii

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
Dendrologie
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

dendrologiczny (adj)
dendrologisch
  (botanika, botaniczny) (leśnictwo) związany z dendrologią, wiedzą o drzewach

denerwować /ˌdɛ̃nɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
nerven
  działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej

denerwujący /ˌdɛ̃nɛrvuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
nervend, nervig
  wprowadzający w stan zdenerwowania, irytacji, wywołujący zdenerwowanie; dokuczliwy, wkurzający

denga (n)
Denguefieber
  (medycyna, medyczny) ostra wirusowa choroba przenoszona przez komary powodująca m.in. ból głowy, mięśni i stawów oraz charakterystyczną wysypkę;

denialista (n)
Leugner
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) osoba, która odrzuca określone ustalenia naukowe, zaprzecza faktom, hołduje zaklinaniu rzeczywistości

denializm (n)
Denialismus
  (społeczny) (psychologia, psychologiczny) postawa zaprzeczenia faktów i odrzucenia wiedzy naukowej

dennica /dɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
Boden
  (pszczelarstwo, pszczelarski) dolny element ula

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
Zahnarzt
  (zobacz) stomatolog;

dentystyczny /ˌdɛ̃ntɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
zahnärztlich
  związany z dentystą (stomatologiem) lub dentystyką (stomatologią)

denuncjacja /ˌdɛ̃nũnˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
Denunziation
  poufna skarga na kogoś naruszającego ustalony porządek

denuncjować /ˌdɛ̃nũnˈʦ̑ʲjɔvaʨ̑/ (v)
denunzieren
  donosić władzom poufnie o popełnieniu przez kogoś wykroczenia, potajemnie oskarżać o takie czyny lub poglądy

deontologiczny (adj)
deontologisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z deontologią; rozumiany w zakresie deontologii

departament /ˌdɛparˈtãmɛ̃nt/ (n)
Departement
  (administracja) jednostka organizacyjna ministerstwa lub innej instytucji,
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego w niektórych państwach,

depesza (n)
Depesche
  (telekomunikacja) tekst przesłany telegraficznie, blankiet z tym tekstem

depilator /ˌdɛpʲiˈlatɔr/ (n)
Haarentfernungsmittel
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd służący do usuwania owłosienia razem z cebulkami;

deponować (v)
deponieren, hinterlegen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie

deportacja /ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Deportation
  zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

deportować /ˌdɛpɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
deportieren
  zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości

depozyt (n)
Depositorium, Tresor
  (bankowość, bankowy) miejsce przechowywania wartościowych rzeczy
Depositum, Depot
  formalne przejęcie na przechowanie czegoś należącego do kogoś innego

deprecjacja /ˌdɛprɛˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
Depretiation
  (ekonomia, ekonomiczny) spadek wartości dobra lub usługi, zwykle pieniądza w systemie płynnych kursów walut;

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
Depression
  (ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie
  (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;
Tief
  (meteorologia, meteorologiczny) obszar obniżonego ciśnienia atmosferycznego
Depression, Senke
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;

deprymować /ˌdɛprɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
deprimieren
  wprawiać w stan zakłopotania, niepewności

deptak /ˈdɛptak/ (n)
Fußgängerzone
  ulica, aleja lub plac tylko dla pieszych

deputowany (n)
Abgeordneter
  wybrany członek parlamentu lub innego ciała wybieralnego w głosowaniu

deregulacja (n)
Deregulierung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zniesienie lub ograniczenie przepisów określających coś

dereniówka (n)
Dirndlbrand
  (spożywczy) nalewka z derenia

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
Hartriegel
  (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach
Kornelkirsche, Dürlitze, Hartriegel, Herlitze, Hirlnuss
  (spożywczy) drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego

derka /ˈdɛrka/ (n)
Pferdedecke
  (jeździectwo, jeździecki) okrycie dla konia

derkacz /ˈdɛrkaʧ̑/ (n)
Wachtelkönig
  (ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
Dermatologe, Hautarzt
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
Dermatologie
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;

dermatologiczny (adj)
dermatologisch, Haut
  (medycyna, medyczny) związany z dermatologią, dotyczący dermatologii

dermatoza /ˌdɛrmaˈtɔza/ (n)
Hautkrankheit
  (medycyna, medyczny) choroba skóry

dermografizm (n)
Dermographismus
  (medycyna, medyczny) zmiany skórne wywoływane przez zadrapanie, potarcie lub ucisk skóry;

derwisz /ˈdɛrvʲiʃ/ (n)
Derwisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

derywacja /ˌdɛrɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Derivation
  (językoznawstwo, językoznawczy) tworzenie nowych wyrazów przez dodanie lub usunięcie przedrostków i przyrostków;

derywat (n)
Derivat
  wyraz pochodny

des /dɛs/ (n)
Des
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk d obniżony o półton;

deseczka /dɛˈsɛʧ̑ka/ (n)
Brettchen
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: deska

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
Dessert, Nachspeise, Nachtisch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deses /ˈdɛsɛs/ (n)
Deses
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk d obniżony o cały ton;

deska do krojenia (n)
Schneidbrett, Schneidebrett
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia i przygotowywania żywności

deska do prasowania (n)
Bügelbrett
  specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
Skateboard
  (sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

despekt (n)
Despektion
  (przestarzałe, przestarzały) postępek uchybiający komu

desperat /dɛsˈpɛrat/ (n)
Verzweifelte
  człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
Despot
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;

despotyczny (adj)
despotisch, herrschsüchtig
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z despotyzmem jako formą rządów lub z despotą
herrisch
  (książkowy) narzucający własną wolę i wymagający od innych bezwzględnego posłuszeństwa

destalinizacja (n)
Entstalinisierung
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu;

destrukcyjny /ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
destruktiv, zerstörend, zerstörerisch
  mający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Destillation
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

destylowany (adj)
destilliert
  (chemia, chemiczny) poddany procesowi destylacji

desygnat /dɛˈsɨɡnat/ (n)
Denotat, Referent
  (językoznawstwo, językoznawczy) (logika, logiczny) dowolny obiekt, do którego zastosowanie danej nazwy ma sens;

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
Regen
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie

deszczomierz /dɛʃˈʧ̑ɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
Niederschlagsmesser, Regenmesser
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych;

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
regnerisch
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

deszczówka (n)
Regenwasser
  (potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu

detal /ˈdɛtal/ (n)
Einzelhandel
  (ekonomia, ekonomiczny) forma handlu, w małych ilościach, sprzedaż niehurtowa, bezpośrednio konsumentowi
Detail, Einzelheit
  szczegół, coś mało ważnego

detencja (n)
Abschiebehaft
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe umieszczenie w zamkniętym ośrodku pod nadzorem, np. w szpitalu psychiatrycznym, ośrodku dla uchodźców

detergent /dɛˈtɛrɡɛ̃nt/ (n)
Reinigungsmittel, Detergens
  (chemia, chemiczny) środek piorący, myjący lub czyszczący; (także, też) substancja chemiczna zawarta w takim środku;

determinizm (n)
Determinismus
  (filozofia, filozoficzny) teoria przyczynowo-skutkowa zakładająca, że ciąg określonych zdarzeń nieuchronnie prowadzi do danego skutku, rezultatu

detonować (v)
sprengen
  powodować wybuch
verdutzen
  wywoływać onieśmielenie
detonieren
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać dźwięki nieczysto
  rozrywać się z hukiem; ulegać eksplozji
sich genieren
  być lub stawać się speszonym

detronizacja (n)
Absetzung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pozbawienie monarchy jego władzy i tytułu;

detronizować (v)
entthronen
  pozbawiać panującego władzy monarszej

dewaluacja /ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
Devalvation
  (ekonomia, ekonomiczny) urzędowe obniżenie kursu danej waluty;

dewaluować /ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
devalvieren
  (ekonomia, ekonomiczny) urzędowo obniżać kurs danej waluty

dewanagari (n)
Devanagari
  (językoznawstwo, językoznawczy) pismo sylabiczne używane do zapisu m.in. sanskrytu i hindi;

dewiza (n)
Motto, Devise
  zasada postępowania, którą ktoś wyznaje

dewocjonalia /ˌdɛvɔʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲja/ (n)
Devotionalien
  (handel, handlowy) różne drobne przedmioty związane z kultem religijnym, zwykle te będące w obiegu handlowym;

dewon /ˈdɛvɔ̃n/ (n)
Devon
  (geologia, geologiczny) czwarty okres geologiczny ery paleozoicznej;

dewoński /dɛˈvɔ̃j̃sʲci/ (adj)
devonisch
  (geologia, geologiczny) dotyczący dewonu, występujący, powstały w dewonie

dezawuować /ˌdɛzavuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
desavouieren
  umniejszać wartość czegoś lub czyjeś zasługi

dezercja (n)
Fahnenflucht
  ucieczka z wojska

dezerter (n)
Deserteur
  (wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska

dezindustrializacja (n)
Deindustrialisierung
  zanikanie uprzemysłowienia;

dezinformacja (n)
Desinformation
  wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;

dezodorant /ˌdɛzɔˈdɔrãnt/ (n)
Deodorant, Deo
  (higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;

dezyderat /ˌdɛzɨˈdɛrat/ (n)
Desiderat
  żądanie, życzenie, postulat

dezynfekcja /ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
Desinfektion
  odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;

diabelski młyn /dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/ (n)
Riesenrad
  rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej

diabetyk /dʲjaˈbɛtɨk/ (n)
Diabetiker
  (medycyna, medyczny) osoba chora na cukrzycę

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
Teufel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł tasmański (n)
Beutelteufel, Tasmanischer Teufel
  (zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;

diablica (n)
Teufelin
  (folklor) (mitologia, mitologiczny) żeńska forma diabła
Teufelin, Drachen, Teufelsweib
  (przenośnie, przenośnia) zła kobieta

diachroniczny (adj)
diachronisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) uwarunkowany czasowo

diadem /ˈdʲjadɛ̃m/ (n)
Diadem
  złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;

diafazyczny (adj)
diaphasisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) uwarunkowany stylistycznie

diagnostyczny /ˌdʲjaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
diagnostisch, Diagnose, Früherkennung
  dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś

diagnostyka /dʲjaˈɡnɔstɨka/ (n)
Diagnostik
  (medycyna, medyczny) nauka o sposobach rozpoznawania chorób na podstawie przeprowadzonych badań (zarówno u ludzi, jak i u zwierząt);
  (psychologia, psychologiczny) proces oceny cech i stanów psychicznych człowieka dokonywany przez psychologa za pomocą metod psychologicznych, którymi najczęściej są testy psychologiczne, obserwacja psychologiczna i wywiad;

diagnoza /dʲjaˈɡnɔza/ (n)
Diagnose
  (medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby

diagnozować /ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
diagnostizieren
  wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
Diagramm
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakoński (adj)
diakonisch
  (kościelny) związany z osobą lub tytułem diakona

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
Dialekt
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dialektolog (n)
Dialektologe
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz dialektów

dialektologia (n)
Dialektologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o dialektach i gwarach;

dialektologiczny (adj)
dialektologisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z dialektologią, nauką o dialektach i gwarach

dialektyzm (n)
Dialektismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha lub element językowy właściwe jakiemuś dialektowi wernakularnemu;

dializa (n)
Dialyse
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
Dialog, Zwiegespräch
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
Diamant
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diametralnie /ˌdʲjãmɛˈtralʲɲɛ/ (adv)
diametral
  przeciwstawnie, krańcowo różnie

diamezyczny (adj)
diamesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) uwarunkowany środkiem przekazu

diapozytyw (n)
Lichtbild
  (fotografia) slajd, przezrocze

diastratyczny (adj)
diastratisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) uwarunkowany socjokulturowo

diatopiczny (adj)
diatopisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) uwarunkowany terytorialnie, regionalnie

dichlorodifenylotrichloroetan (n)
Dichlordiphenyltrichlorethan
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) wysokotoksyczny chemiczny związek organiczny z grupy chlorowanych węglowodorów, stosowany jako środek owadobójczy;

dickpic (n)
Dickpic
  fotografia penisa wysyłana przez Internet lub telefon

didaskalia /ˌdʲidaˈskalʲja/ (n)
Didaskalien
  wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
Diözese, Bistum
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

dieldryna (n)
Dieldrin
  (chemia, chemiczny) toksyczny związek chloroorganiczny o wzorze sumarycznym C12H8Cl6O, trwały w środowisku, używany, zwłaszcza dawniej, jako insektycyd;

dielektryczny /ˌdʲiɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
dielektrisch
  (fizyka, fizyczny) słabo lub w ogóle nie przewodzący ładunków elektrycznych

dielektryk /ˌdʲiɛˈlɛktrɨk/ (n)
Dielektrikum
  materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;

diereza (n)
Diärese, Diäresis
  (językoznawstwo, językoznawczy) w metryce: zbieżność granicy stopy akcentowej z granicą wyrazu;
Trema
  (termin typograficzny) diakryt w postaci dwóch kropek umieszczanych nad literą w celu zaznaczenia jej wymowy jako część oddzielnej sylaby;

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
Kost Diät Reisekosten Tagesgeld
  wynagrodzenie dzienne (za każdy dzień pracy) za pełnienie szczególnych funkcji (np. posła)

dietetyczny /ˌdʲjɛtɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
diätetisch
  (książkowy) o posiłku: niskokaloryczny, zdrowy
  (medycyna, medyczny) spełniający wymagania diety lub dietetyki albo z nimi związany

difalia /dʲiˈfalʲja/ (n)
Diphallie
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) wada wrodzona polegająca na posiadaniu podwójnego penisa

digitalizacja /ˌdʲiɟitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Digitalisierung
  (informatyka, informatyczny) przetwarzanie danych analogowych, pisanych do postaci cyfrowej, (także, też) rozpowszechnianie techniki cyfrowej;

dinar /ˈdʲĩnar/ (n)
Dinar
  (jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów;

dingo /ˈdʲĩŋɡɔ/ (n)
Dingo
  (zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
Dinosaurier, Dino
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
Diode
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

dioksyna (n)
Dioxin
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa chlorowanych dibenzodioksyn

diopsyd (n)
Diopsid
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, CaMg[Si2O6];

dip /dʲip/ (n)
Dip
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, pikantny sos lub krem do zamaczania przekąsek, podawany na zimno, przygotowany zwykle na bazie jogurtu, śmietany lub majonezu, czasem twarogu;

diplodok /dʲiˈplɔdɔk/ (n)
Diplodocus
  (paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury;

dirndl (n)
Dirndl, Dirndlkleid
  rodzaj stroju ludowego, pochodzącego z rejonu Alp;

dis /dʲis/ (n)
Dis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk d podwyższony o półton;

dis-moll /ˈdʲis‿mɔl/ (n)
dis-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku dis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

disis /ˈdʲisʲis/ (n)
Disis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk d podwyższony o cały ton;

ditionin (n)
Dithionit, Hydrosulfit, Hypodisulfit
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny będący solą lub estrem kwasu ditionawego

ditlenek krzemu (n)
Siliciumdioxid
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym krzem występuje na IV stopniu utlenienia;

diuna /ˈdʲjũna/ (n)
Düne
  ruchoma wydma na wybrzeżu morskim powstała przez nawiewanie piasku

dla /dla/ (preposition)
für, zu
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa adresata uczuć wykonawcy czynności

dla chcącego nic trudnego /ˌdla‿xʦ̑ɔ̃nˈʦ̑ɛɡɔ ˈɲiʦ̑ trudˈnɛɡɔ/ (proverb)
wo ein Wille ist, ist auch ein Weg; wollen heißt können
  jeśli bardzo czegoś pragniemy, to nie jest problemem, abyśmy to zdobyli

dla świętego spokoju /ˌdla‿ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ spɔˈkɔju/ (adv)
um des lieben Friedens willen
  (potocznie, potoczny) bez przekonania, jedynie w celu uniknięcia konfliktów, zdenerwowania

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
warum, wieso
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
warum, wieso
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dlatego /dlaˈtɛɡɔ/ (conjunction)
also
  …używany w budowie podrzędnego zdania przyczynowego
deshalb, deswegen, weil
  …używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego

dmuchawiec /dmuˈxavʲjɛʦ̑/ (n)
Pusteblume
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) przekwitnięty kwiat mniszka lekarskiego

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
blasen, pusten
  wypuszczać powietrze z ust

dno /dnɔ/ (n)
Grund, Boden
  dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu

do /dɔ/ (n)
do
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna dźwięku C;

do /dɔ/ (preposition)
bis
  …określający końcowy punkt w czasie
nach, in, zu
  …określający końcowy punkt w przestrzeni

do greckich kalend /dɔ‿ˈɡrɛʦ̑ʲcix ˈkalɛ̃nt/ (adv)
bis zu den griechischen Kalenden
  (przenośnie, przenośnia) (przestarzałe, przestarzały) do bliżej nieokreślonego terminu w przyszłości

do grobowej deski /ˌdɔ‿ɡrɔˈbɔvɛj ˈdɛsʲci/ (adv)
bis in den Tod
  na zawsze, do śmierci

do góry (adv)
hoch, nach oben
  w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (adv)
auf dem Kopf
  dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do niczego /ˌdɔ‿ɲiˈʧ̑ɛɡɔ/ (adj)
unbrauchbar
  tandetny, kiepski, marny, lichy, nie nadający się do użytku, nie spełniający oczekiwanej funkcji

do przyjęcia (adj)
annehmbar
  taki, który można przyjąć, zaakceptować

do siego roku /dɔ‿ˈɕɛɡɔ ˈrɔku/ (idiom)
ein glückliches neues Jahr
  forma życzeń noworocznych, (dosłownie) do tego roku (obyśmy dożyli)

do trzech razy sztuka /dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/ (proverb)
aller guten Dinge sind drei
  trzecia próba czegoś będzie zapewne udana, za trzecim razem może się wreszcie powieść

do tyłu (adv)
nach hinten, rückwärts, hintenüber
  w kierunku tylnym, odwrotnym do poprzedniego lub właściwego

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
auf Wiedersehen, tschüss, tschau, auf Wiederhören, bis bald, bis später
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

do wyboru, do koloru (adv)
alles, was das Herz begehrt
  bardzo dużo i można wybierać według upodobania

doba /ˈdɔba/ (n)
Tag
  (jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)
Epoche
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyczny okres

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
Dobermann
  (kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobitność /dɔˈbʲitnɔɕʨ̑/ (n)
Nachdruck
  cecha tego, co jest dobitne, wyraziste, niepozostawiające wątpliwości

dobitny /dɔˈbʲitnɨ/ (adj)
glasklar
  wyraźny, który nie pozostawia wątpliwości

dobowy (adj)
Tag
  mający związek z dobą; trwający dobę

dobra /ˈdɔbra/ (n)
Gut, Güter
  (ekonomia, ekonomiczny) ogół środków, które mogą być wykorzystane, bezpośrednio lub pośrednio, do zaspokojenia potrzeb ludzkich;

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
gute Nacht
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobro /ˈdɔbrɔ/ (n)
Wohl
  czyjaś korzyść, zysk
Gut
  jedna z dwóch podstawowych wartości moralnych, przeciwieństwo zła;
  rzecz mająca wartość

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
Wohlstand, Wohlfahrt
  dobre warunki materialne

dobroczynność (n)
Wohltätigkeit, Mildtätigkeit
  działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym

dobroczynny /ˌdɔbrɔˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (adj)
wohltuend
  przynoszący korzyść, dobry, przydatny, wartościowy
karitativ, wohltätig
  służący pomocą osobom potrzebującym, wspierający potrzebujących

dobrodusznie (adv)
gutherzig, gutmütig
  w sposób dobroduszny

dobroduszny (adj)
gutmütig, gutherzig
  mający łagodne, życzliwe usposobienie

dobrodziejstwo (n)
Wohltat
  dobro komuś okazane

dobrotliwy /ˌdɔbrɔˈtlʲivɨ/ (adj)
gütig
  ktoś odznaczający się dobrocią i łagodnością

dobrowolnie /ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ/ (adv)
freiwillig, aus freien Stücken
  w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
freiwillig, gutwillig
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobroć /ˈdɔbrɔʨ̑/ (n)
Güte, Gütigkeit
  cecha postępowania odznaczająca się życzliwością

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
gut, interessant
  ciekawy, interesujący, wysokiej jakości
artig
  grzeczny
gut
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny
  korzystny
  o nastroju wesoły, radosny
  o zdrowiu, zmysłach zdrowy; szczególnie wyostrzony
  świetny, znakomity w swojej dziedzinie
gut, recht
  odpowiedni, pasujący do czegoś
gut, bequem
  pomyślny, udany
gut, schmackhaft
  smaczny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
guten Abend
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobry łotr (n)
der gut Räuber
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) postać z Nowego Testamentu, ukrzyżowany z Chrystusem nawrócony przed śmiercią

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
wohl
  uczciwie
gut
  w należyty sposób
  przyjemnie

dobudówka (n)
Anbau, Annexbau, Vorbau
  (budownictwo) dobudowana część budynku

docelowy (adj)
Ziel-
  prowadzący do celu
Bestimmungs-
  stanowiący cel przejściowy lub ostateczny

dochodzić do siebie (v)
sich erholen
  stawać się znowu zdrowym, sprawnym, wypoczętym

dochód /ˈdɔxut/ (n)
Einkommen
  (księgowość) suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;

dochód narodowy /ˈdɔxut ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
Nationaleinkommen
  (ekonomia, ekonomiczny) wartość wszystkich dóbr i usług wytworzonych przez obywateli danego kraju na jego terenie i za granicą, pomniejszona o amortyzację i podatki pośrednie (zwykle liczony w okresie roku kalendarzowego);

dociekać (v)
suchen
  (podniośle) badając coś, starać się dotrzeć do sedna sprawy; dochodzić prawdy
fließen
  ciekąc, dostawać się gdzieś

dodatek /dɔˈdatɛk/ (n)
Zusatz, Beilage, Zutat
  coś dodanego, dodatkowego

dodatkowo (adv)
obendrein, zusätzlich
  w sposób dodany do czegoś

dodatkowy /ˌdɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
zusätzlich
  dodany do istniejącej wcześniej reszty
  niekonieczny; taki, którego brak nie zmieniłby ostatecznych wniosków

dodawać /dɔˈdavaʨ̑/ (v)
addieren, aufsummieren, zusammenrechnen
  (matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować
hinzugeben
  dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość
hinzufügen
  dopowiadać coś, uzupełniać wypowiedź dodatkowymi zwrotami; nadmienić

dodo /ˈdɔdɔ/ (n)
Dodo
  (ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus;

dogmatyczny (adj)
dogmatisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z dogmatami religijnymi lub z dogmatyką
  oparty na dogmacie, niepodlegający dyskusji

dogodnie (adv)
günstig
  przynosząc korzyść
bequem
  w sposób odpowiadający czyimś potrzebom

dogodność (n)
Vorteil
  korzystna okoliczność
Annehmlichkeit, Bequemlichkeit
  warunki dające poczucie zaspokojenia potrzeb

dogrywka /dɔˈɡrɨfka/ (n)
Verlängerung
  (sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania

dogłębny (adj)
tief
  mocno odczuwalny
  przenikający głęboko, przez wiele warstw
gründlich, tief schürfend
  sięgający sedna

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
melken, anpumpen, ausnutzen
  (potocznie, potoczny) wykorzystywać kogoś finansowo
melken
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego

dojarka (n)
Melkmaschine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do mechanicznego dojenia zwierząt
Melkerin
  kobieta dojąca zwierzę mleczne

dojnica (n)
Melkeimer, Melkkübel
  naczynie, do którego doi się mleko

dojny (adj)
melk
  (rolnictwo, rolniczy) o samicach mlekodajnych zwierząt hodowlanych: mogący dawać mleko

dokazywać (v)
zustande bringen
  (książkowy) osiągać zamierzony cel
herumtollen
  (potocznie, potoczny) bawić się w sposób nieskrępowany, płatać figle

dokonać /dɔˈkɔ̃naʨ̑/ (v)
erschaffen, verwirklichen
  wykonać, stworzyć coś ważnego, istotnego dla jakiejś dziedziny
vollenden, abschließen
  zrobić coś do końca, wykonać jakąś funkcję, czynność

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
Doktor
  (potocznie, potoczny) (grzecznościowy) lekarz
  stopień naukowy;

doktor honoris causa (n)
Ehrendoktor
  (edukacja, edukacyjny) akademicki tytuł honorowy nadawany osobom szczególnie zasłużonym;

doktorant /dɔkˈtɔrãnt/ (n)
Doktorand
  osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora

doktorantka /ˌdɔktɔˈrãntka/ (n)
Doktorandin
  forma żeńska od: doktorant

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
Doktrin
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

doktryner (n)
Doktrinär
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba uporczywie trzymająca się wyznawanych doktryn, mająca skostniałe poglądy i hołdująca nieadekwatnym do rzeczywistości zasadom

doktrynerski (adj)
doktrinär
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) charakterystyczny dla doktrynera lub doktrynerstwa

doktrynerstwo (n)
Doktrinarismus
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) postawa polegająca na uporczywym trwaniu przy wyznawanych doktrynach, skostniałych poglądach, nieadekwatnych do rzeczywistości zasadach

dokuczać /dɔˈkuʧ̑aʨ̑/ (v)
quälen, ärgern
  sprawiać przykrość, kłopoty lub ból

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
Dokument, Unterlagen
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;
Ausweispapier, Papier
  pismo urzędowe stwierdzające tożsamość

dokumentacja /ˌdɔkũmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Dokumentation, Dokumentierung, Nachweis
  zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś

dokumentować (v)
dokumentieren, beurkunden
  składać dowody; zbierać i przedstawiać dokumenty na potwierdzenie czegoś
belegen, bezeugen
  stanowić dokument; potwierdzać daną sprawę

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
bis wann, wie lange
  … pytajny, służący do pytania o długość trwania jakiejś czynności
wohin
  … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
  … względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokądś /ˈdɔkɔ̃ntʲɕ/ (pronoun)
irgendwohin
  …w wyrażeniu zastępujący kierunek dokładnie nieznany, będący jednocześnie celem

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
präzise, genau, akkurat
  w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

dokładny /dɔˈkwadnɨ/ (adj)
genau, akkurat
  o człowieku: robiący coś starannie
genau, präzise, akkurat
  wykonany z dużą starannością

dola /ˈdɔla/ (n)
Los, Schicksal, in Glück und Unglück
  (książkowy) los, czyjeś obecne położenie, stan
Anteil
  (potocznie, potoczny) przypadająca komuś część zdobyczy, zarobku

dolar /ˈdɔlar/ (n)
Dollar
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolewać oliwy do ognia /dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa/ (v)
Öl ins Feuer gießen
  zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje

doliczać (v)
einrechnen, zuzählen
  dodać jakąś sumę do sumy obliczonej wcześniej

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
Tal, Senke
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
Hünengrab, Dolmen
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dolnoaustriacki (adj)
niederösterreichisch
  związany z Dolną Austrią, dotyczący Dolnej Austrii

dolnoniemiecki (adj)
niederdeutsch
  (językoznawstwo, językoznawczy) mający cechy dialektów dolnoniemieckich, wcale lub nieznacznie dotknięty drugą przesuwką spółgłoskową

dolnoniemiecki (n)
Niederdeutsch, Plattdeutsch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;

dolnopłat (n)
Tiefdecker
  (lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec jednopłatowy o skrzydłach umieszczonych stosunkowo nisko po bokach kadłuba

dolnoreński (adj)
niederrheinisch
  związany z dolnym biegiem Renu

dolnosaksoński (adj)
niedersächsisch
  związany z Dolną Saksonią, dotyczący Dolnej Saksonii

dolnosaksoński (n)
Niedersächsisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnosaksoński;

dolnołużycki /ˌdɔlnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci/ (adj)
niedersorbisch
  związany z Łużycami Dolnymi lub Dolnołużyczanami

dolnołużycki /ˌdɔlnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
Niedersorbisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnołużycki

dolny /ˈdɔlnɨ/ (adj)
unterer
  znajdujący się na dole

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
Haus, Wohnung
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa
Heim, Haus
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym

dom akademicki /ˈdɔ̃m ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (n)
Studentenwohnheim
  (edukacja, edukacyjny) budynek, w którym mieszkają studenci;

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
Waisenhaus, Kinderheim
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom handlowy (n)
Kaufhaus, Warenhaus
  (handel, handlowy) obiekt, w którym prowadzi się sprzedaż detaliczną produktów jednego producenta lub należących do jednej branży;

dom kultury (n)
Kulturhaus
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) instytucja prowadząca działalność społeczno-kulturalną;

dom pomocy społecznej (n)
Pflegeheim
  placówka świadcząca usługi bytowe, opiekuńcze, wspomagające i edukacyjne osobom wymagającym całodobowej opieki;
  siedziba domu pomocy społecznej (1.1)

dom poprawczy (n)
Jugendstrafanstalt
  instytucja resocjalizacyjna dla nieletnich

dom publiczny /ˈdɔ̃m puˈblʲiʧ̑nɨ/ (n)
Bordell
  dom, w którym jest uprawiana prostytucja;

dom starców /ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf/ (n)
Altenheim, Altersheim, Seniorenheim, Altenstift
  zakład, w którym mieszkają osoby stare i pozbawione opieki rodziny

dom towarowy (n)
Kaufhaus, Warenhaus
  (handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep;

dom wariatów (n)
Irrenhaus
  (potocznie, potoczny) zakład dla osób z zaburzeniami psychicznymi
  (potocznie, potoczny) brak ładu

dom zdrojowy (n)
Kurhaus
  siedziba domu zdrojowego (1.1)
  zakład lecznictwa wodami na terenie uzdrowiska

domagać się /dɔ̃ˈmaɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
brauchen, nach verlangen
  potrzebować
fordern
  wymagać, potrzebować, żądać, chcieć coś dla siebie

domek dla ptaków (n)
Vogelnistkasten
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) niewielka konstrukcja w kształcie budki z otworem, w której ptak może bezpiecznie założyć gniazdo

domena /dɔ̃ˈmɛ̃na/ (n)
Domäne
  (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna wyższa od królestwa;
  charakterystyczna część działalności, obszar zainteresowań, przestrzeń gdzie coś istnieje, jest dokonane lub ma jakąś własność
  (historia, historyczny, historycznie) posiadłość należąca do panujących na danym obszarze;
Domain, Domäne
  (informatyka, informatyczny) część adresu w internecie;

domieszka (n)
Zusatz, Additiv
  niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości

dominacja /ˌdɔ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Dominanz
  (książkowy) przeważanie, panowanie nad czymś

dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
Dominikaner
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek katolickiego zakonu męskiego, założonego przez św. Dominika;

dominikański /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃sʲci/ (adj)
dominikanisch
  odnoszący się do państwa Dominikana

domino /dɔ̃ˈmʲĩnɔ/ (n)
Domino
  gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek;
Domino, Dominostein
  kamień do gry w domino (1.1)

dominować /ˌdɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
dominieren, beherrshen
  panować nad czymś, nad kimś
dominieren
  przeważać nad czymś, nad kimś

domniemany /ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ/ (adj)
mutmaßlich
  oparty na przypuszczeniu

domofon /dɔ̃ˈmɔfɔ̃n/ (n)
Sprechanlage, Intercom
  urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;

domokrążca /ˌdɔ̃mɔˈkrɔ̃w̃ʃʦ̑a/ (n)
Hausierer
  (przestarzałe, przestarzały) osoba, która odwiedza różnych ludzi, by kupili sprzedawane przez nią towary

domowej roboty /dɔ̃ˈmɔvɛj rɔˈbɔtɨ/ (adj)
hausgemacht
  wytwarzany w warunkach małego gospodarstwa lub domu

domowy /dɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
häuslich, Haus
  związany z domem, dotyczący domu

domyślać (v)
ahnen, vermuten
  przewidywać coś pomimo niewystarczających danych

donatyzm (n)
Donatismus
  (historia, historyczny, historycznie) (teologia, teologiczny) rygorystyczna herezja wczesnochrześcijańska rozpowszechniona w północnoafrykańskich prowincjach Imperium Rzymskiego, odmawiającą apostatom możliwości powrotu na łono wspólnoty Kościoła;

donica /dɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
Blumentopf
  duża doniczka, naczynie do hodowania roślin ozdobnych

doniczka /dɔ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
Blumentopf
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;

donikąd /dɔ̃ˈɲikɔ̃nt/ (adv)
nirgendwohin
  do żadnego określonego miejsca

doniosły (adj)
bedeutsam, gewichtig
  o dużym znaczeniu

donos (n)
Anzeige
  poufne zgłoszenie do władz o dokonaniu przez kogoś wykroczenia, przestępstwa albo o złamaniu obowiązujących norm

donosiciel /ˌdɔ̃nɔˈɕiʨ̑ɛl/ (n)
Denunziant
  ten, kto donosi

donosić (v)
anzeigen, denunzieren
  (pejoratywnie, pejoratywny) zawiadamiać o czymś władze, przełożonych
mehr bringen
  (potocznie, potoczny) uzupełniać brakujące rzeczy
benachrichtigen, mitteilen
  powiadamiać o czymś
bringen, hinbringen, hintragen, tragen
  przynosić, dostarczać do określonego miejsca

donżon /ˈdɔ̃n͇ʒɔ̃n/ (n)
Schlossturm
  (architektura, architektoniczny) wieża lub baszta będąca częścią zamku, przeznaczona do obrony i zamieszkania;

doodbytniczy (adj)
rektal
  taki, który stosuje się wkładając do odbytu

dopalacz /dɔˈpalaʧ̑/ (n)
Nachbrenner
  (potocznie, potoczny) substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym
  (technologia, technika, techniczny) (lotnictwo, lotniczy) w silniku turboodrzutowym: urządzenie stosowane do spalania dodatkowego paliwa za turbiną w celu zwiększenia siły ciągu silnika;
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) urządzenie w układzie wydechowym silnika samochodowego umożliwiające utlenianie palnych składników spalin i zmniejszające ich toksyczność;

dopamina (n)
Dopamin
  (fizjologia, fizjologiczny) neurohormon, ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego;

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
Genitiv, Wesfall
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełniać (v)
erfüllen, erledigen, tun
  czynić powinności, by coś zakończyć
auffüllen, ergänzen
  uzupełniać do całości
geschehen, sich erfüllen
  stawać się realnym
sich ergänzen, zusammenpassen
  uzupełniać się nawzajem, tworząc odpowiednią całość

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (particle)
erst
  zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające

dopiero co (adv)
gerade, soeben, gerade erst, vorhin
  przed chwilą

dopisek (n)
Randbemerkung, Zusatz
  dodatkowa, krótka informacja dodana do uprzednio istniejącego tekstu

dopowiadać /ˌdɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
hinzufügen
  uzupełniać swoją wypowiedź o jakieś wyrażenie, zwrot; mówić coś jeszcze poza tym, co już się powiedziało; dodać parę słów
  uzupełniać, wyjaśniać coś swoim stanem

doprawdy (particle)
wirklich, wahrhaftig
  podkreślająca prawdziwość
tatsächlich, wirklich
  wyrażająca zdziwienie

dopuszczalny /ˌdɔpuʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
zulässig
  dozwolony, tolerowany w jakiejś sytuacji pod jakimś warunkiem

dopóki /dɔˈpuci/ (conjunction)
bis
  jeśli zdanie podrzędne jest przeczące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym zakończy się (zakończyła się) dopiero, gdy zajdzie lub zaszła sytuacja opisana w zdaniu podrzędnym po usunięciu przeczenia
solange
  jeśli zdanie podrzędne jest twierdzące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym trwa tak długo, jak długo prawdziwe jest zdanie podrzędne

dopóty dzban wodę nosi, dopóki mu się ucho nie urwie /dɔˈputɨ ˈʣ̑bãn ˈvɔdɛ ˈnɔɕi dɔˈpuci‿mu‿ɕɛ ˈuxɔ ɲɛ‿ˈurvʲjɛ/ (proverb)
der Krug geht so lange zum Brunnen, bis er bricht
  każdy ma swoje granice wytrzymałości

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
Nebenfluss, Zufluss
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora
Zufluss, Zufuhr
  czynność docierania cieczy, energii itp. do określonego miejsca

dorada /dɔˈrada/ (n)
Goldbrasse, Dorade
  (ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach;

doradca (n)
Berater, Ratgeber
  osoba udzielająca porad

dorastać (v)
groß werden, heranwachsen
  osiągać właściwy właściwy stan rozwoju
erwachsen werden
  stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

dorobkiewicz (n)
Emporkömmling
  (pogardliwie, pogardliwy) osoba bogata lub o wysokiej pozycji społecznej osiągniętej z wykorzystaniem sprzyjających okoliczności

dorosłość (n)
Erwachsenenalter
  cecha tego, co dorosłe

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
erwachsen, Erwachsener
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (n)
Erwachsene, Erwachsener
  dorosła (1.1) osoba

dorożka /dɔˈrɔʃka/ (n)
offen Kutsche
  lekki, rekreacyjny pojazd konny, często wynajmowany na przejażdżki;

dorsz /dɔrʃ/ (n)
Dorsch, Kabeljau
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

dortmundczyk (n)
Dortmunder
  mieszkaniec Dortmundu

dortmundka (n)
Dortmunderin
  mieszkanka Dortmundu

dortmundzki (adj)
Dortmunder
  odnoszący się do Dortmundu, związany z Dortmundem

doręczać (v)
zustellen
  dostarczać do kogoś i oddawać do jego rąk; przekazywać osobiście

dosięgać (v)
erreichen
  sięgając gdzieś, dotykać lub chwytać coś
einholen
  wykonując ruch, zbliżać się do kogoś lub czegoś

doskonale /ˌdɔskɔ̃ˈnalɛ/ (adv)
ausgezeichnet
  świetnie, w doskonały sposób

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
Vollkommenheit
  szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia;

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
prima
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

dostarczać /dɔˈstarʧ̑aʨ̑/ (v)
liefern
  sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś

dostateczny (adj)
genügend, zulänglich
  występujący w wystarczającym stopniu

dostawa /dɔˈstava/ (n)
Lieferung
  dostarczenie towaru np. do sklepu

dostawać /dɔˈstavaʨ̑/ (v)
bekommen, kriegen
  stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

dostawca /dɔˈstafʦ̑a/ (n)
Lieferant
  (handel, handlowy) osoba lub instytucja zajmująca się dostarczaniem towarów lub usług dla klientów

dostać kosza (v)
einen Korb bekommen
  otrzymać odmowną odpowiedź po wyrażeniu propozycji matrymonialnej

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
Würdenträger
  osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostojny (adj)
würdevoll, ehrwürdig, erhaben, hoch
  pełen godności i powagi, zasługujący na poważanie

dostosowywać (v)
anpassen, angleichen
  sprawiać, że coś staje się odpowiednie
sich anpassen
  zmieniać się tak, by być odpowiednim

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
Zugang
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępność (n)
Zugänglichkeit
  możliwość dostania się do czegoś, możliwość dojścia gdzieś
Aufgeschlossenheit, Umgänglichkeit, Zugänglichkeit
  łatwość nawiązania kontaktu z inną osobą
Verfügbarkeit, Vorhandensein, Lieferbarkeit
  łatwość zdobycia czegoś
Verständlichkeit
  łatwość zrozumienia

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
erreichbar
  (telekomunikacja) (o człowieku) taki, z którym łatwo nawiązać kontakt (stale lub przez ograniczony czas)
verfügbar, vorhanden
  możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
buchstäblich, wörtlich
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dosłowny /dɔˈswɔvnɨ/ (adj)
buchstäblich, wörtlich
  znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia

dotacja /dɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Subvention
  zaopatrzenie; wyposażenie w środki finansowe; darowizna; bezzwrotna pomoc finansowa w celu popierania jakiejś działalności

dotrzymywać (v)
halten, einhalten
  spełniać zobowiązania
aufheben
  trzymać do określonego czasu

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
betreffen
  mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotyczący (adj)
-technisch, betreffend
  mający bezpośrednie powiązanie

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
Berührung
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
beleidigen, kränken
  (przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś
berühren
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego
  (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie

dotykowy /ˌdɔtɨˈkɔvɨ/ (adj)
taktil
  dotyczący dotyku bądź wrażeń związanych z dotykiem

dowcip /ˈdɔfʲʨ̑ip/ (n)
Witz
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

dowcipnie (adv)
humorvoll, witzig
  w sposób dowcipny

dowcipny (adj)
witzig, lustig
  pełen dowcipu
witzig, humorvoll
  umiejący mówić i pisać żartobliwie i z humorem, lubiący żarty i dowcipy

downshifting (n)
Downshifting
  styl życia osób uciekających od tego, co krytycy nazywają wyścigiem szczurów, styl, który kładzie nacisk na równowagę między czasem wolnym a pracą, jednocześnie koncentrując cele życiowe na samorealizacji i budowaniu osobistych relacji zamiast pochłaniającej wszystko pogoni za sukcesem ekonomicznym

dowód /ˈdɔvut/ (n)
Beweis
  (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;
Ausweis
  dokument potwierdzający przynależność (potocznie, potoczny) dowód osobisty
Beweis, Nachweis
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
Personalausweis
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowództwo (n)
Kommandostelle
  miejsce urzędowania dowódcy
Führung, Kommando
  stanowisko i władza dowódcy
Kommandostelle, Stab
  zespół dowódców; dowódca wraz ze sztabem

doznać /ˈdɔznaʨ̑/ (v)
erleiden, empfinden, erfahren, verspüren
  odczuć, poczuć, przeżyć coś, doświadczyć czegoś

dozować /dɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
dosieren
  wydzielać coś określonymi porcjami

dozwolony /ˌdɔzvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
erlaubt
  dopuszczalny, akceptowalny, zgodny z obowiązującymi zasadami

dozór (n)
Aufsicht, Wachdienst
  ludzie wyznaczeni do dozoru (1.1)
Aufsicht
  sprawowanie pieczy nad kimś lub nad czymś

dołączać (v)
beilegen, anfügen
  uzupełniać o coś
dazustoßen
  stawać się uczestnikiem lub elementem czego

dośrodkowanie (n)
Flanke
  (sport, sportowy) w piłce nożnej i innych grach zespołowych: podanie piłki ze skrzydła do środka pola

dośrodkowy (adj)
zentripetal
  skierowany do środka

doświadczalny /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑alnɨ/ (adj)
experimentell
  taki, który służy w doświadczeniu, przeznaczony do doświadczeń

doświadczać (v)
erfahren
  doznawać czegoś

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Erfahrung, Erlebnis
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

doświadczony /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
erfahren
  mający doświadczenie

dość /dɔɕʨ̑/ (indefiniteCardinalNumeral)
genug
  tyle, ile być powinno, wystarczająco dużo
ziemlich
  w pewnym stopniu; w sposób wystarczający, w miarę

dość /dɔɕʨ̑/ (interjection)
genug
  wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania

dożylny (adj)
intravenös
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożynki /dɔˈʒɨ̃nʲci/ (n)
Erntedankfest
  (etnografia, etnograficzny) (rolnictwo, rolniczy) doroczny festyn organizowany administracyjnie z okazji zakończenia żniw;

dożywotni /ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi/ (adj)
lebenslang, lebenslänglich
  taki, który potrwa do końca czyjegoś życia

dożywotnio (adv)
lebenslang
  do końca życia

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
Leiter
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

drabinka /draˈbʲĩnka/ (n)
Sprossenwand
  (sport, sportowy) rodzaj przyrządu gimnastycznego podobnego do drabiny

drachma /ˈdraxma/ (n)
Drachme
  (historia, historyczny, historycznie) moneta w starożytnej Grecji;
  (jednostka monetarna) nowożytna waluta Grecji w latach 1832-2002

drag queen (n)
Drag Queen
  artysta rewiowy, kabaretowy lub estradowy w kobiecym emploi, w charakterystycznym groteskowym stylu;

dragoman /draˈɡɔ̃mãn/ (n)
Dragoman
  (przestarzałe, przestarzały) tłumacz, przewodnik i pośrednik między cudzoziemcami a mieszkańcami Bliskiego Wschodu;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
Dragoner
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny

drakunkuloza (n)
Dracontiasis, Dracunculose, Drakunkulose
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba wywoływana przez nitkowca podskórnego;

dramat /ˈdrãmat/ (n)
Drama
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;
  utwór literacki, którego akcja przedstawiona jest w formie dialogów i monologów, przeznaczony do wystawienia na scenie

dramatyczny (adj)
dramatisch
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
Wolkenkratzer
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapak (n)
Katzenbaum
  zabawka dla kota, często połączona z budkami, do których zwierzę może wchodzić, lub/i legowiskiem

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
Raubtier
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drawit /ˈdravʲit/ (n)
Dravit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

drań /drãɲ/ (n)
Ratte, eine miese Ratte
  (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna podły, niegodziwy, zły, nikczemny

drażliwość /draʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
Gereiztheit
  cecha tego, kto jest drażliwy, kogo łatwo rozdrażnić

drejdel (n)
Dreidel
  (żydowski) czworoboczny bączek do uprawiania tradycyjnej gry hazardowej na słodycze w święto Chanuka;

drelich /ˈdrɛlʲix/ (n)
Drillichzeug
  (potocznie, potoczny) odzież z drelichu (1.1)
Drillich
  (włókiennictwo) mocna tkanina używana do produkcji odzieży roboczej i pokrowców

dren (n)
Drain
  (elektryczność) jedna z elektrod w tranzystorze polowym
  (medycyna, medyczny) rurka mająca odprowadzać płyny poza ciało chorego
Entäwsserungsrohr
  (technologia, technika, techniczny) rura odprowadzająca wody gruntowe

drenaż (n)
Drainage
  (medycyna, medyczny) odprowadzanie z organizmu płynów ustrojowych (np. ropy, krwi, żółci) za pomocą drenów; sączkowanie;
  (technologia, technika, techniczny) sieć kanałów podziemnych (drenów) służąca do osuszania i regulowania stopnia wilgotności gleby;
Drainage, Entwässerung
  (technologia, technika, techniczny) osuszanie gleby za pomocą drenów umieszczanych pod powierzchnią ziemi; drenowanie

dreptać /ˈdrɛptaʨ̑/ (v)
trippeln
  chodzić szybko i drobnymi krokami

dress code (n)
Kleiderordnung, Dresscode, Bekleidungsvorschrift
  zbiór zasad dotyczących ubioru w określonej sytuacji, grupie zawodowej, firmie;

dressing /ˈdrɛsʲĩŋk/ (n)
Dressing
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zimny sos do sałatek i surówek, zwykle na bazie oliwy

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
Schauder
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

dreszczowiec /drɛʃˈʧ̑ɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Thriller
  rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne;

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
Holzhaus
  (potocznie, potoczny) drewniany budynek
Holzschuh
  but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewniany /drɛvʲˈɲãnɨ/ (adj)
hölzern, Holz-
  wykonany z drewna

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
Xylem, Holz
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę;
Holzstück
  kawałek drewna (1.2)
Holz, Bauholz
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drewnopochodny /ˌdrɛvnɔpɔˈxɔdnɨ/ (adj)
Holzderivat, Holzwerkstoff
  taki, w którego skład wchodzi drewno; będący efektem przerobu drewna

drezdenka /drɛzˈdɛ̃nka/ (n)
Dresdnerin
  mieszkanka Drezna

drezdeńczyk /drɛzˈdɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Dresdner
  mieszkaniec Drezna

drgnięcie /ˈdrʲɟɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Regung
  szybkie, drobne i nieznaczne, prawie niewidoczne poruszenie się

drink /drʲĩŋk/ (n)
Drink
  (spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp.

drobiazg /ˈdrɔbʲjask/ (interjection)
keine Ursache
  nie ma problemu!

drobiazg /ˈdrɔbʲjask/ (n)
Kleinigkeit
  coś drobnego, małego, niewielkiego
Lappalie
  coś o niewielkim znaczeniu

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
Kleingeld
  (potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

drobnomieszczański (adj)
kleinbürgerlich
  związany z drobnomieszczaństwem

drobnomieszczaństwo (n)
Kleinbürgertum
  (socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;

drobny /ˈdrɔbnɨ/ (adj)
zierlich
  taki, którego budowa jest delikatna, słabo rozwinięta; taki, który ma niewielkie rozmiary, objętość
klein
  taki, który prowadzi działalność przedsiębiorczą na małą skalę; jest realizowany w niewielkim zakresie
fein
  taki, który składa się z małych części

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
Weg, Straße
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;
Weg
  podróżowanie
  (fizyka, fizyczny) długość toru ciała lub punktu;
  sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie)

droga ekspresowa /ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/ (n)
Kraftfahrstraße, Schnellstraße, Schnellverkehrsstraße
  droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
Kreuzweg
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;
  (plastyka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szereg czternastu kaplic lub obrazów, przy których się odprawia drogę krzyżową (1.3)

drogeria (n)
Drogerie
  (handel, handlowy) sklep prowadzący sprzedaż kosmetyków, prostych środków leczniczych i sanitarnych oraz produktów chemicznych do użytku domowego;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
lieb, teuer
  bliski uczuciowo
teuer
  posiadający wysoką cenę

drogi oddechowe (n)
Atemwege
  (anatomia, anatomiczny) jama nosowa, jama ustna, gardło, krtań, tchawica i oskrzela

drogo sprzedać swoją skórę /ˈdrɔɡɔ ˈspʃɛdaʨ̑ ˈsfɔjɔ̃w̃ ˈskurɛ/ (v)
seine Haut teuer verkaufen
  najczęściej w odniesieniu do realiów jakiejś rywalizacji: wprawdzie ulec jakiemuś przeciwnikowi, ale po walce, honorowo, nie rezygnować do końca w przegranym pojedynku
  niechętnie, pod pewnymi warunkami zgodzić się na coś niekorzystnego dla siebie

drogowskaz /drɔˈɡɔfskas/ (n)
Wegweiser
  tabliczka lub tabliczki, najczęściej na słupie, stawiane w pobliżu drogi i wskazujące kierunek, w jakim trzeba się udać, by osiągnąć wymieniony na tabliczce cel oraz dodatkowo odległość lub czas tej podróży;

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
Dromedar
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

dron /drɔ̃n/ (n)
Drohne
  bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych

dront dodo (n)
Dronte
  (ornitologia, ornitologiczny) Raphus cucullatus Linnaeus, wymarły gatunek dużego ptaka z rodziny gołębiowatych;

drop /drɔp/ (n)
Großtrappe
  (ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających;

drozd /drɔst/ (n)
Drossel
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
Hefe
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie

drożdżówka /drɔʒˈʤ̑ufka/ (n)
Hefestückchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe, słodkie pieczywo drożdżowe;

druga strona medalu /ˈdruɡa ˈstrɔ̃na mɛˈdalu/ (idiom)
die Kehrseite der Medaille
  inny (zwykle negatywny) aspekt danej sprawy, kwestii

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Zweiter Weltkrieg
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

drugie danie (n)
Hauptgericht
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) w Polsce główne danie obiadowe, podawane po zupie

drugie śniadanie /ˈdruɟjɛ ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
Znüni, zweites Frühstück
  lekki posiłek pomiędzy śniadaniem a obiadem, zwykle jedzony w przerwie od codziennych zajęć, poza domem;

drugoklasista (n)
Zweitklässler
  (edukacja, edukacyjny) uczeń drugiej klasy

drugoplanowy (adj)
Neben-, nebensächlich
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) odgrywający mniej istotną rolę
  mniej ważny
Hintergrund-
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (sztuka) położony poza pierwszym planem

druhna (n)
Brautjungfer
  (etnografia, etnograficzny) kobieta towarzysząca pannie młodej podczas ślubu

druk /druk/ (n)
Druck
  (drukarstwo, drukarski) proces drukowania
  (biurowość, biurowy) często lm druki: pismo, akta, formularz
  (drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1)

drukarka /druˈkarka/ (n)
Drucker
  urządzenie służące do drukowania

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
Druckerei
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukarz /ˈdrukaʃ/ (n)
Drucker
  człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni;

drukowanie /ˌdrukɔˈvãɲɛ/ (n)
Drucken
  wykonywanie odbitek przy pomocy prasy drukarskiej albo drukarki

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
drucken
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce
  dawać coś do druku, publikować

drumla /ˈdrũmla/ (n)
Maultrommel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut /drut/ (n)
Stricknadel, Nadel
  (rękodzieło, rękodzielniczy) przyrząd do robótek ręcznych;
Draht
  (technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;

drużak (n)
Nachschwarm
  (pszczelarstwo, pszczelarski) drugi rój w roku

drużyna /druˈʒɨ̃na/ (n)
Gruppe, Halbzug
  (wojskowość, wojskowy) mały oddział piechoty;
Mannschaft, Team
  zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania

drwal /drval/ (n)
Holzfäller, Holzhauer, Holzknecht
  człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;

drwalnia /ˈdrvalʲɲa/ (n)
Holzschuppen, Brennholzschuppen, Holzunterstand
  (budownictwo) pomieszczenie do rąbania i przechowywania drewna (obecnie najczęściej na opał)

drwina /ˈdrvʲĩna/ (n)
Hohn, Spott
  wyśmianie w sposób dotkliwy czyichś poglądów, zachowań lub obyczajów, z reguły mające na celu pogardzenie kimś i wywyższenie się ponad niego

drwić /drvʲiʨ̑/ (v)
spotten
  szydzić z kogoś, wyśmiewać, kpić, lekceważyć kogoś lub coś

dryblować /drɨˈblɔvaʨ̑/ (v)
dribbeln
  (sport, sportowy) poruszać się w sposób mający na celu zmylenie i ominięcie przeciwnika

dryl /drɨl/ (n)
Drill
  (zoologia, zoologiczny) Mandrillus leucophaeus, gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

drzewica białolica (n)
Witwenpfeifgans
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocygna viduata, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych, zamieszkujący rozległe obszary półkuli południowej

drzewko szczęścia (n)
Geldbaum, Pfennigbaum
  (botanika, botaniczny), (potocznie, potoczny) Crassula ovata, grubosz jajowaty

drzewny (adj)
Baum-
  (botanika, botaniczny) dotyczący drzewa czy drzew

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
Baum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca drzewo (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo genealogiczne /ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
Stammbaum, Familienstammbaum
  graf przedstawiający koligacje rodzinne;

drzewo iglaste /ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/ (n)
Nadelbaum
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzewo oliwne (n)
Ölbaum
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych o jadalnych owocach dających oliwę oraz którego drewno jest cenione ze względu na stopień twardości i szlachetny wygląd;

drzeworyt (n)
Holzschnitt
  (sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;
  (sztuka) odbitka uzyskana techniką drzeworytu (1.1)

drzeworytnik (n)
Xylograph, Hotzschneider, Xylograf
  (sztuka) artysta zajmujący się drzeworytnictwem

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
Tür, Türe
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
  zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać

dręczyć /ˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
drangsalieren, foltern, piesacken, quälen, zwiebeln
  męczyć, nękać; sprawiać komuś dyskomfort, ból fizyczny lub psychiczny

drżenie /ˈdrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Zittern
  (rzeczownik odczasownikowy) od drżeć

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
zittern
  trząść się, drgać, dygotać

drżączka (n)
Zittergras
  (botanika, botaniczny) Briza L., rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych o sercowatych kłosach, drżących przy najlżejszym podmuchu wiatru;

dubbing /ˈdabʲĩŋk/ (n)
Synchronisierung
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej;

dubbingować /ˌdabʲĩŋˈɡɔvaʨ̑/ (v)
synchronisieren
  (telewizja, telewizyjny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) podkładać głos do filmu tłumaczonego z innego języka

dubeltówka /ˌdubɛlˈtufka/ (n)
Doppelbüchse, zweiläufige Flinte
  (łowiectwo, łowiecki) popularna, gładkolufowa, śrutowa broń myśliwska o dwóch równoległych – w pionie lub poziomie – lufach;

dubn /dupn̥/ (n)
Dubnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
Gespenst
  (staropolski) odwaga
Seele, Geist, Gemüt
  dusza ludzka
Geist
  istota, treść, charakter czegoś
  zapał, entuzjazm
Geist, Phantom
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;

duch czasu /ˈdux ˈʧ̑asu/ (idiom)
Zeitgeist
  atmosfera umysłowa charakterystyczna dla jakieś epoki, okresu historycznego

duchowny /duˈxɔvnɨ/ (adj)
geistlich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z duchowieństwem

duchowny /duˈxɔvnɨ/ (n)
Geistlicher
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba sprawująca posługę duchową, religijną

duchowość /duˈxɔvɔɕʨ̑/ (n)
Spiritualität
  to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka

dudek /ˈdudɛk/ (n)
Wiedehopf
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dudziarz /ˈduʥ̑aʃ/ (n)
Dudelsackspieler, Dudelsackpfeifer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na dudach

duet /ˈdu<sup>w</sup>ɛt/ (n)
Duett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny złożony z dwóch osób

duisburczyk (n)
Duisburger
  mieszkaniec Duisburga; osoba z tego miasta

duisburka (n)
Duisburgerin
  mieszkanka Duisburga; kobieta z tego miasta

duisburski (adj)
Duisburger
  związany z Duisburgiem, dotyczący Duisburga

dukat /ˈdukat/ (n)
Dukat
  (historia, historyczny, historycznie) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.;

dukt (n)
Schneise, Waldweg
  (leśnictwo) leśna droga podziałowa powstała po wycięciu pasa drzew
Duktus, Schriftzug
  (przestarzałe, przestarzały) ogólny wygląd liter w piśmie odręcznym lub w druku, (także, też) sposób rysowania

dulka /ˈdulka/ (n)
Dolle
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji;

duma /ˈdũma/ (n)
Stolz
  poczucie osobistej godności
  zbyt wysokie mniemanie o sobie
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
stolz stolz
  wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu

dumny jak paw /ˈdũmnɨ ˈjak ˈpaf/ (adj)
eitel wie ein Pfau
  bardzo dumny

dunajskoszwabski (adj)
Donauschwäbisch
  (przymiotnik) od Szwaba dunajskiego

dunkel /ˈdũŋkɛl/ (n)
Dunkelbier
  (spożywczy) ciemne piwo pszeniczne

duopol (n)
Duopol, Dyopol
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie na rynku tylko dwóch konkurujących na tym samym polu podmiotów gospodarczych;

dupa /ˈdupa/ (n)
Arsch
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupczyć /ˈdupʧ̑ɨʨ̑/ (v)
ficken
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)

dupek /ˈdupɛk/ (n)
Arschloch
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

duplikacja (n)
Duplikation
  (genetyka) aberracja chromosomowa polegająca na podwojeniu fragmentu chromosomu;
  dwukrotne zwiększenie ilości czegoś

dur /dur/ (n)
Typhus
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna;

dur brzuszny (n)
Bauchtyphus, Typhus
  (medycyna, medyczny) ostra, bakteryjna choroba zakaźna wywoływana przez pałeczkę duru brzusznego (Salmonella typhi), przenoszona drogą pokarmową;

dur powrotny (n)
Rückfallfieber
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna wywoływana przez krętki z rodzaju Borrelia, objawiająca się m.in. wysoką gorączką nawrotową;

durszlak /ˈdurʃlak/ (n)
Durchschlag
  (gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) dziurkowana miska do odcedzania

dusza /ˈduʃa/ (n)
Seele
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, osoba
Seele, Geist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

duszno /ˈduʃnɔ/ (adv)
schwül
  tak, że odczuwamy trudności w oddychaniu

duszność (n)
Atemnot
  (medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;
Schwüle
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest duszne

duszpasterstwo (n)
Seelsorge
  zorganizowana działalność Kościoła, polegająca na głoszeniu zasad wiary i celebrowaniu liturgii;

duszpasterz (n)
Priester, Seelsorger
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny, któremu powierzono obowiązki względem grupy wiernych

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
dänisch, Dänisch
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
Dänisch, dänisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Danii;

duńskojęzyczny /ˌdũj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
dänischsprachig
  posługujący się językiem duńskim
  spisany, stworzony w języku duńskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem duńskim

duża litera /ˈduʒa lʲiˈtɛra/ (n)
Großbuchstabe
  (językoznawstwo, językoznawczy) litera pisana tak, jak na początku zdania albo nazwiska

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
viel
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
groß
  mający znaczne, wielkie rozmiary
  mający wiele elementów
  mający znaczne nasycenie domyślnej cechy, wysoki

duży pokój /ˈduʒɨ ˈpɔkuj/ (n)
Wohnzimmer
  zazwyczaj największy i najbardziej reprezentacyjny pokój w mieszkaniu służący jako pokój gościnny lub salon

dwa ognie /ˈdva ˈɔɟɲɛ/ (idiom)
Völkerball
  (sport, sportowy) gra zespołowa polegająca na zbijaniu piłką przez matkę i jej drużynę członków przeciwnej drużyny;

dwoistość (n)
Dualität
  składanie się z dwóch części, aspektów

dwojaki /dvɔˈjäci/ (numeral)
zweierlei
  taki, który ma dwa typy, dwie postaci, odmiany, formy

dworski /ˈdvɔrsʲci/ (adj)
höfisch
  dotyczący dworu królewskiego, książęcego lub arystokratycznego

dworzanin (n)
Höfling
  (historia, historyczny, historycznie) osoba będąca członkiem świty arystokraty, należąca do dworu;

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
Bahnhof
  miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dwu- /dvu/ (prefix)
Zwei-, zwei-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających dwukrotne wystąpienie czegoś

dwuaktowy /ˌdvu<sup>w</sup>akˈtɔvɨ/ (adj)
zweiaktig
  o utworze scenicznym: mający dwa akty

dwuaktówka (n)
Zweiakter
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sztuka złożona z dwóch aktów

dwubarwny /dvuˈbarvnɨ/ (adj)
zweifarbig
  (książkowy) składający się z dwóch kolorów

dwubiegunowy /ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
zweipolig
  taki, który ma dwa bieguny

dwucalowy /ˌdvuʦ̑aˈlɔvɨ/ (adj)
zweizöllig
  mający długość, szerokość lub średnicę wynoszącą dwa cale

dwucyfrowy /ˌdvuʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
zweistellig
  składający się z dwóch cyfr

dwucylindrowy /ˌdvuʦ̑ɨlʲĩnˈdrɔvɨ/ (adj)
zweizylindrig
  (technologia, technika, techniczny) składający się z dwóch cylindrów

dwuczęściowy /ˌdvuʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
zweiteilig
  składający się z dwóch części, podzielony na dwie części

dwuczłonowy /ˌdvuʧ̑wɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
zweigliedrig
  składający się z dwóch członów

dwudniowy /dvuˈdʲɲɔvɨ/ (adj)
zweitägig
  trwający dwa dni

dwudrzwiowy /dvuˈḍʒvʲjɔvɨ/ (adj)
mit ein Doppeltür
  mający dwoje drzwi lub jedne drzwi o dwóch skrzydłach

dwudzielny /dvuˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
zweiteilig
  dzielący się na dwie części, idący dwoma torami

dwudziestoczterolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
Vierundzwanzigjähriger
  mężczyzna mający dwadzieścia cztery lata

dwudziestoczterolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatka/ (n)
Vierundzwanzigjährige
  kobieta mająca dwadzieścia cztery lata

dwudziestoczteroletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierundzwanzigjährig
  mający dwadzieścia cztery lata
  trwający dwadzieścia cztery lata

dwudziestodwulatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk/ (n)
Zweiundzwanzigjähriger
  mężczyzna mający dwadzieścia dwa lata

dwudziestodwulatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔdvuˈlatka/ (n)
Zweiundzwanzigjährige
  kobieta mająca dwadzieścia dwa lata

dwudziestodwuletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
zweiundzwanzigjährig
  mający dwadzieścia dwa lata
  trwający dwadzieścia dwa lata

dwudziestodziewięciolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Neunundzwanzigjähriger
  mężczyzna mający dwadzieścia dziewięć lat

dwudziestodziewięciolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Neunundzwanzigjährige
  kobieta mająca dwadzieścia dziewięć lat

dwudziestodziewięcioletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neunundzwanzigjährig
  mający dwadzieścia dziewięć lat
  trwający dwadzieścia dziewięć lat

dwudziestojednolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk/ (n)
Einundzwanzigjähriger
  mężczyzna mający dwadzieścia jeden lat

dwudziestojednolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatka/ (n)
Einundzwanzigjährige
  kobieta mająca dwadzieścia jeden lat

dwudziestojednoletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
einundzwanzigjährig
  mający dwadzieścia jeden lat
  trwający dwadzieścia jeden lat

dwudziestolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
Zwanzigjähriger
  osoba w wieku 20-29 lat

dwudziestolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatka/ (n)
Zwanzigjährige
  kobieta mająca dwadzieścia lat

dwudziestoletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
zwanzigjährig
  mający dwadzieścia lat
  trwający dwadzieścia lat

dwudziestoośmiolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Achtundzwanzigjähriger
  mężczyzna mający dwadzieścia osiem lat

dwudziestoośmiolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatka/ (n)
Achtundzwanzigjährige
  kobieta mająca dwadzieścia osiem lat

dwudziestoośmioletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtundzwanzigjährig
  mający dwadzieścia osiem lat
  trwający dwadzieścia osiem lat

dwudziestopięciolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Fünfundzwanzigjähriger
  mężczyzna mający dwadzieścia pięć lat

dwudziestopięciolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Fünfundzwanzigjährige
  kobieta mająca dwadzieścia pięć lat

dwudziestopięcioletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfundzwanzigjährig
  mający dwadzieścia pięć lat
  trwający dwadzieścia pięć lat

dwudziestosiedmiolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Siebenundzwanzigjähriger
  mężczyzna mający dwadzieścia siedem lat

dwudziestosiedmiolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatka/ (n)
Siebenundzwanzigjährige
  kobieta mająca dwadzieścia siedem lat

dwudziestosiedmioletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebenundzwanzigjährig
  mający dwadzieścia siedem lat
  trwający dwadzieścia siedem lat

dwudziestosześciolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Sechsundzwanzigjähriger
  mężczyzna mający dwadzieścia sześć lat

dwudziestosześciolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Sechsundzwanzigjährige
  kobieta mająca dwadzieścia sześć lat

dwudziestosześcioletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechsundzwanzigjährig
  mający dwadzieścia sześć lat
  trwający dwadzieścia sześć lat

dwudziestotrzylatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
Dreiundzwanzigjähriger
  mężczyzna mający dwadzieścia trzy lata

dwudziestotrzylatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatka/ (n)
Dreiundzwanzigjährige
  kobieta mająca dwadzieścia trzy lata

dwudziestotrzyletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
dreiundzwanzigjährig
  mający dwadzieścia trzy lata
  trwający dwadzieścia trzy lata

dwudziestowieczny /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
das 20 Jahrhundert, das Jh., das zwanzigster Jahrhundert
  wywodzący się z dwudziestego wieku; taki, który miał miejsce lub żył w dwudziestym wieku

dwudziestościan (n)
Ikosaeder, Zwanzigflach, Zwanzigflächner
  (geometria) wielościan o dwudziestu ścianach

dwuetapowy /ˌdvu<sup>w</sup>ɛtaˈpɔvɨ/ (adj)
zweistufig
  odbywający się w dwóch etapach, realizowany w dwóch etapach

dwugarbny /dvuˈɡarbnɨ/ (adj)
zweihöckerig
  mający dwa garby (najczęściej o wielbłądzie)

dwugodzinny /ˌdvuɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
zweistündig
  mający dwie godziny, istniejący od dwóch godzin
  trwający dwie godziny

dwugłowy /dvuˈɡwɔvɨ/ (adj)
zweiköpfig
  mający dwie głowy

dwuizbowy /ˌdvu<sup>j</sup>izˈbɔvɨ/ (adj)
aus zwei Kammer bestehend
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) składający się z dwóch izb parlamentarnych
aus zwei Zimmer bestehend
  złożony z dwóch izb, pomieszczeń

dwujęzyczność (n)
Zweisprachigkeit
  (językoznawstwo, językoznawczy) posługiwanie się dwoma językami

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
zweisprachig, bilingual
  o człowieku: mówiący w dwóch językach
  napisany w dwóch językach
  zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami

dwukierunkowy /ˌdvucɛrũŋˈkɔvɨ/ (adj)
in beiden Richtungen
  działający, odbywający się w dwóch kierunkach, mający dwa kierunki

dwukołowy /ˌdvukɔˈwɔvɨ/ (adj)
zweirädrig
  taki, który ma dwa koła

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
Doppelpunkt, Kolon
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwukrotnie /dvuˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
zweimal
  dwa razy

dwukrotny /dvuˈkrɔtnɨ/ (adj)
zweimalig
  odbywający się/powtarzający się dwa razy

dwukółka /dvuˈkuwka/ (n)
zweirädriger Wagen
  (przestarzałe, przestarzały) pojazd konny na dwóch kołach

dwulatka /dvuˈlatka/ (n)
Zweijährige
  dziewczynka mająca dwa lata

dwuletni /dvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
zweijährig
  mający dwa lata
  trwający dwa lata

dwumasztowiec /ˌdvũmaˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Zweimaster
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający dwa maszty

dwumian (n)
Binom
  (matematyka, matematyczny) suma lub różnica dwóch jednomianów;

dwumiesięczny /ˌdvũmʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
zweimonatig
  będący w wieku dwóch miesięcy
  trwający dwa miesiące

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
Zwölffingerdarm, Duodenum
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastokąt (n)
Zwölfeck
  (geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwunastolatek /ˌdvũnastɔˈlatɛk/ (n)
Zwölfjähriger
  chłopiec mający dwanaście lat

dwunastolatka /ˌdvũnastɔˈlatka/ (n)
Zwölfjährige
  dziewczynka mająca dwanaście lat

dwunastoletni /ˌdvũnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
zwölfjährig
  mający dwanaście lat
  trwający dwanaście lat

dwupłat /ˈdvupwat/ (n)
Doppeldecker
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;

dwuramienny /ˌdvurãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
zweiarmig
  (fizjologia, fizjologiczny) posiadający dwa ramiona

dwusieczna /dvuˈɕɛʧ̑na/ (n)
Winkelhalbierende
  (matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;

dwusilnikowy /ˌdvuɕilʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
zweimotorig
  (technologia, technika, techniczny) wyposażony w dwa silniki, posiadający dwa silniki

dwuszereg /dvuˈʃɛrɛk/ (n)
Doppelreihe
  podwójny szereg; dwa szeregi ustawione równolegle do siebie

dwutlenek (n)
Dioxid
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
Kohlendioxid, Kohlenstoffdioxid
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwutomowy /ˌdvutɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
zweibändig
  składający się z dwóch tomów, zawarty w dwóch tomach, wydany w dwóch tomach

dwutorowy /ˌdvutɔˈrɔvɨ/ (adj)
zweigleisig
  taki, który ma dwa tory

dwuwarstwowy /ˌdvuvarˈstfɔvɨ/ (adj)
zweischichtig
  mający dwie warstwy, ułożony dwiema warstwami

dwuwymiarowy /ˌdvuvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/ (adj)
zweidimensional
  taki, który istnieje w dwóch wymiarach (najczęściej: długość i szerokość)

dwuznacznie (adv)
zweideutig
  w sposób dwuznaczny

dwuznaczny /dvuˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
zweideutig
  zawierający dwa znaczenia, możliwy do interpretowania na dwa różne sposoby

dwuzębny /dvuˈzɛ̃mbnɨ/ (adj)
zweizähniger
  (książkowy) o przedmiotach mający dwa zęby (ostrza)

dybuk /ˈdɨbuk/ (n)
Dibbuk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość;

dychotomia /ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
Dichotomie
  (filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć

dychotomiczny (adj)
dichotom, dichotomisch
  dwojaki, dwuczęściowy, dwudzielny

dydaktyczny /ˌdɨdakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
didaktisch
  związany z dydaktyką

dyftong /ˈdɨftɔ̃ŋk/ (n)
Diphthong, Zwielaut
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek;

dyftongizacja /ˌdɨftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Diphthongierung
  (fonetyka, fonetyczny) proces przekształcania się samogłoski w dyftong;

dygnitarz /dɨɟˈɲitaʃ/ (n)
Würdenträger
  ktoś piastujący wysoki urząd

dykcja /ˈdɨkʦ̑ʲja/ (n)
Diktion
  sposób wymawiania wyrazów i zdań

dyktafon /dɨkˈtafɔ̃n/ (n)
Diktafon, Diktiergerät
  (elektronika, elektroniczny) przenośny magnetofon lub urządzenie cyfrowe z wbudowanym mikrofonem, umożliwiające nagrywanie dźwięku;

dyktando (n)
Diktat
  (edukacja, edukacyjny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
Diktator
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik nadzwyczajny w republice rzymskiej, któremu przyznawano czasową władzę absolutną dla zapobieżenia kryzysowi;

dyktatorski (adj)
diktatorisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyktatorem lub z dyktaturą

dyktatura (n)
Diktatur, Gewaltherrschaft
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dyktować (v)
diktieren
  mówić lub odczytywać tekst komuś, by go zapisał
  kierować zachowaniem
  zmuszać kogoś do przyjęcia jakichś warunków

dyl /dɨl/ (n)
Diele
  (budownictwo) podłużny prostokątny kawałek materiału, zwłaszcza drewna, wzmacniający konstrukcję budowli

dyletancki /ˌdɨlɛˈtãnʦ̑ʲci/ (adj)
dilettantisch
  właściwy dyletantowi i dyletantyzmowi / dyletanctwu

dyletant /dɨˈlɛtãnt/ (n)
Dilettant
  człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania

dyliżans /dɨˈlʲiʒãw̃s/ (n)
Kutsche, Postkutsche
  czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;

dym /dɨ̃m/ (n)
Rauch, Qualm
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymisja /dɨ̃ˈmʲisʲja/ (n)
Rücktritt
  zwolnienie kogoś ze stanowiska, złożenie z urzędu; rezygnacja (ustąpienie) z zajmowanego stanowiska

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
rauchen, qualmen
  wydzielać dym

dynamika /dɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
Dynamik
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
Dynamit
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynamo /dɨ̃ˈnãmɔ/ (n)
Dynamo, Dynamomaschine
  (elektryczność) prądnica, zwykle rowerowa

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
Dynastie, Herrscherhaus
  ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
Kürbis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;

dyplom /ˈdɨplɔ̃m/ (n)
Diplom
  dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy

dyplomacja (n)
Diplomatie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi
Verhandlungsgeschick
  (przenośnie, przenośnia) umiejętność osiągania celu w trudnych warunkach relacji, bez urażania innych

dyplomata /ˌdɨplɔ̃ˈmata/ (n)
Diplomat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa

dyplomatka /ˌdɨplɔ̃ˈmatka/ (n)
Diplomatin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wysoka urzędniczka zajmująca się sprawami zagranicznymi lub działająca za granicą
Aktentasche
  (potocznie, potoczny) szykowna teczka, zwykle na dokumenty

dyplomatyczny /ˌdɨplɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
diplomatisch, Diplomaten-
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyplomacją lub dyplomatą

dyrektywa (n)
Direktive
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulacja prawna, zarządzenie dot. danej kwestii

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
Dirigent
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek, który lubi rozkazywać ludziom

dyrygować /ˌdɨrɨˈɡɔvaʨ̑/ (v)
dirigieren
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kierować zespołem muzycznym, podczas wykonywania jakiegoś utworu

dysertacja /ˌdɨsɛrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Dissertation
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa, zwykle pisana w celu otrzymania stopnia naukowego

dysfagia (n)
Dysphagie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie połykania;

dysforia /dɨsˈfɔrʲja/ (n)
Dysphorie
  (psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;

dysforyczny (adj)
dysphorisch
  związany z dysforią, dotyczący dysforii

dysfotyczny (adj)
dysphotisch
  (ekologia, ekologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) o świetle rozproszonym, pozbawionym wartości dla rozwoju roślin przeprowadzających fotosyntezę

dysfunkcja (n)
Dysfunktion, Fehlfunktion
  nieprzystosowanie czegoś do pełnienia swojej funkcji

dysfunkcyjność (n)
Dysfunktionalität
  cecha tego, co dysfunkcyjne

dysfunkcyjny (adj)
dysfunktional
  charakteryzujący się dysfunkcją, nieprzystosowany do pełnienia określonych funkcji lub pełniący je nieprawidłowo

dyshonor (n)
Beleidigung, Kränkung
  (książkowy) ujma dla honoru

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
Festplatte
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskalkulia /ˌdɨskalˈkulʲja/ (n)
Dyskalkulie, Rechenschwäche
  (medycyna, medyczny) zaburzenie umiejętności matematycznych;

dyskietka /dɨsʲˈcɛtka/ (n)
Diskette
  (informatyka, informatyczny) przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych;

dyskont (n)
Discounter, Discountgeschäft, Discountladen
  (handel, handlowy) sklep samoobsługowy o ograniczonym asortymencie, oferujący towar w niższych cenach niż konkurencja;

dyskrazyt (n)
Antimonsilber, Dyskrasit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy antymonków, antymonek srebra, srebrzystobiały, metaliczny minerał;

dyskretny /dɨsˈkrɛtnɨ/ (adj)
diskret
  zachowujący tajemnice i taktowny
  (matematyka, matematyczny) przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru
  taki, który nie rzuca się w oczy

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Diskriminierung
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować (v)
diskriminieren, benachteiligen
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
Diskussion, Erörterung, Auseinandersetzung, Debatte, Wortstreit
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dyskutant /dɨsˈkutãnt/ (n)
Diskussionsredner, Diskussionsteilnehmer, Dis­ku­tant
  osoba biorąca udział w dyskusji, zabierająca głos w dyskusji

dyskutować /ˌdɨskuˈtɔvaʨ̑/ (v)
diskutieren
  prowadzić dyskusję

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
Dyslexie, Legasthenie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dyslektyczny (adj)
legasthenisch
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) dotyczący dysleksji lub dyslektyka

dysmorfofobia (n)
Dysmorphophobie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dysonans /dɨˈsɔ̃nãw̃s/ (n)
Dissonanz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki zagrane razem lub po sobie, lecz nie dające wrażenia harmonijnego współbrzmienia
  (przenośnie, przenośnia) brak zgodności, rozbieżność

dyspareunia (n)
Dyspareunie
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) dysfunkcja seksualna polegająca na odczuwaniu bólu podczas stosunku płciowego;

dyspensa /dɨsˈpɛ̃w̃sa/ (n)
Dispens
  (kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego;

dysplazja (n)
Dysplasie
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowość budowy tkanki, narządu lub organizmu polegająca na niewłaściwych proporcjach ich części;

dyspozytornia /ˌdɨspɔzɨˈtɔrʲɲa/ (n)
Befehlsraum
  pomieszczenie, z którego kieruje się ruchem wszelkiego rodzaju pojazdów

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
Dysprosium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dystans /ˈdɨstãw̃s/ (n)
Distanz, Strecke
  (sport, sportowy) wymierzony odcinek drogi, na którym odbywają się wyścigi
Distanz
  odległość np. między dwoma punktami, przedmiotami, miejscowościami
  (socjologia, socjologiczny) stosunek do kogoś lub czegoś charakteryzujący się chłodnym, ostrożnym i nieufnym podejściem

dystocja barkowa (n)
Schulterdystokie
  (medycyna, medyczny) komplikacja położnicza, w której po wyłonieniu się główki płodu dalszy poród jest utrudniony poprzez zahaczenie się barku płodu za łuk łonowy;

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
Dystopie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;

dystrofia (n)
Dystrophie
  (medycyna, medyczny) zaburzenia w odżywianiu tkanki, narządu lub całego organizmu prowadzące do zmian zwyrodnieniowych;

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
Dissident
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant;
  osoba, która odsunęła się od grupy, do której należała

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
Düse
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dyszel /ˈdɨʃɛl/ (n)
Deichsel
  drąg łączący przednią część wozu, sań, bryczki itp. z zaprzęgiem konnym lub ciągnikiem;

dytyramb (n)
Dithyrambos
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) oda albo pieśń pochwalna o charakterze patetycznym, wzniosłym, niekiedy tragicznym, wywodząca się ze starożytnej Grecji;

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
Teppich
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywanik /dɨˈvãɲik/ (n)
Läufer
  mały kawałek dywanu, najczęściej do położenia w łazience lub obok łóżka

dywiz /ˈdɨvʲis/ (n)
Bindestrich, Divis, Hyphen
  (drukarstwo, drukarski) znak graficzny w postaci krótkiej poziomej kreski biegnącej na wysokości średniej linii pisma lub nieco poniżej tej linii; stosowany przy dzieleniu wyrazu między wierszami oraz przy łączeniu wyrazów wieloczłonowych;

dyzenteria (n)
Dysenterie
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka

dyżur /ˈdɨʒur/ (n)
Dienst
  pełnienie obowiązków społecznych lub zawodowych w przedziale czasu, na określonych warunkach

dzban /ʣ̑bãn/ (n)
Krug
  naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;
  zawartość dzbana (1.1)

dzeta /ˈʣ̑ɛta/ (n)
Zeta
  nazwa szóstej litery alfabetu greckiego, ζ;

dziabka (n)
Hacke
  (Poznań) motyka

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
Opa, Großvater
  (potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku
Strohmann, Tisch
  (termin karciany) w brydżu: wymyślony gracz, który zastępuje brakującego partnera
Großvater, Opa
  ojciec ojca
  ojciec matki

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
Nussknacker
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

dziadkowie /ʥ̑atˈkɔvʲjɛ/ (n)
Großeltern
  (potocznie, potoczny) rodzice rodziców; babcia i dziadek

dziać /ʥ̑äʨ̑/ (v)
passieren, los sein
  odbywać się, mieć miejsce, zdarzać się

dział /ʥ̑aw/ (n)
Teilung
  (dawniej, dawny) podział, zwłaszcza majątku
Teil
  część czasopisma poświęcona określonym zagadnieniom
Abteilung
  część instytucji
  część wystawy, sklepu poświęcona określonym zagadnieniom
Anteil
  część własności przypadająca komuś z podziału
Teil, Gebiet
  dziedzina, np. nauki, gospodarki itp.

działalność /ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑/ (n)
Tätigkeit
  zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

działanie /ʥ̑aˈwãɲɛ/ (n)
Operation
  (matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa;
Operation, Tun
  zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
funktionieren, arbeiten
  aktywnie uczestniczyć, pracować
  być sprawnym, funkcjonować
wirken
  wywoływać określony efekt (o leku)

działka /ˈʥ̑awka/ (n)
Kleingarten, Schrebergarten
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (potocznie, potoczny) ogród działkowy
Grundstück, Land
  wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
Geschütz
  (wojskowość, wojskowy) broń palna dużego kalibru, która miotająca pociski na znaczne odległości;

dziczyzna /ʥ̑iˈʧ̑ɨzna/ (n)
Wildbret
  (spożywczy) mięso z ubitej zwierzyny łownej

dzida (n)
Spieß
  (wojskowość, wojskowy) dawna broń, lekka włócznia złożona z długiego drzewca zakończonego strzałkowatym ostrzem

dziecinnie (adv)
albern
  w sposób charakterystyczny dla dziecka

dziecinny /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
kindlich, infantil
  właściwy dziecku, taki jak u dziecka
kindisch, infantil
  zachowujący się jak dziecko

dzieciobójca /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujʦ̑a/ (n)
Kindesmörder
  (książkowy) zabójca dziecka lub dzieci

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
Infantizid, Kindstötung
  (książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dziecięcy /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
kindlich, Kinder, Kindes
  przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
Kindheit, Kinderzeit
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
Kind
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;

dziecko szczęścia /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a/ (n)
Glückskind
  osoba, która ma stałe powodzenie w życiu

dziedziczyć /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
erben
  otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci
  być uprawnionym do takiego otrzymania
  o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
Definitionsbereich, Definitionsmenge
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;
Gebiet, Bereich
  sfera czyjejś aktywności

dziedziniec /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
Innenhof, Vorhof
  wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków;

dziegieć /ˈʥ̑ɛ̇ɟɛ̇ʨ̑/ (n)
Holzteer
  ciemnobrunatna, gęsta ciecz otrzymywana w procesie suchej destylacji drewna o intensywnym zapachu, mająca właściwości grzybobójcze i antyseptyczne, dawniej używana także do impregnacji płótna i skóry, uszczelniania beczek, itp.;

dzieje /ˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (n)
Geschichte
  ogół zdarzeń, które wydarzyły się dawniej

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
dividieren
  (matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.;
teilen, trennen
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości

dzielna (n)
Dividend
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Stadtviertel
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnie (adv)
mutig, tapfer
  odznaczając się odwagą
tüchtig, wacker
  wykazując sporą sprawność

dzielny /ˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
mutig, tapfer
  nie poddający się przeciwnościom

dziennie /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
täglich, am Tag
  w ciągu dnia; dotyczy ilości czegoś

dziennik /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik/ (n)
Tageszeitung
  (drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie
Klassenbuch
  (edukacja, edukacyjny) zeszyt, w którym przechowuje się oceny i listy obecności uczniów
Nachrichten
  (telewizja, telewizyjny) informacyjny program telewizyjny, radiowy
Logbuch
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (morski) księga, w której odnotowywane są dane żeglugi oraz wydarzenia, jakie zaszły na okręcie (łodzi, statku) podczas żeglugi
Tagebuch
  notatki zapisywane codziennie
  (administracja) księga urzędowa do prowadzenia codziennych zapisów
  (księgowość) księga, w której notowane są codziennie operacje finansowe

dziennikarka /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarka/ (n)
Journalistin
  kobieta zajmująca się dziennikarstwem

dziennikarski (adj)
journalistisch
  związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
Journalismus
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarstwo śledcze (n)
Enthüllungsjournalismus
  typ dziennikarstwa niezależnie odkrywającego, badającego i ujawniającego patologie ważne z punktu widzenia opinii publicznej

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
Journalist
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dzierzba /ˈʥ̑ɛʒba/ (n)
Würger
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;

dzierżawca (n)
Pächter
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba użytkująca mienie lub prawo majątkowe oddane w dzierżawę w zamian za czynsz

dziesięciobój (n)
Zehnkampf
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciocentówka /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʦ̑ɛ̃nˈtufka/ (n)
Zehncentstück
  (numizmatyka, numizmatyczny) moneta o nominale dziesięciu centów

dziesięciogodzinny /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
zehnstündig
  trwający dziesięć godzin

dziesięciokrotnie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
zehnmal
  dziesięć razy

dziesięciokąt (n)
Zehneck
  (geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych)

dziesięciolatek /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Zehnjähriger
  dziecko w wieku dziesięciu lat

dziesięciolatka /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Zehnjährige
  dziewczynka mająca dziesięć lat

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
zehn Jahrestag
  dziesiąta rocznica (w latach)
Jahrzehnt
  okres dziesięciu lat

dziesięcioletni /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
zehnjährig
  mający dziesięć lat
  trwający dziesięć lat

dziewanna /ʥ̑ɛˈvãnːa/ (n)
Königskerze
  (botanika, botaniczny) Verbascum L., roślina z rodziny trędownikowatych, uprawiana dla okazałych kwiatostanów;

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
Mädchen
  młoda, niezamężna kobieta
  (przestarzałe, przestarzały) żeńska pomoc domowa
Freundin, Mädchen
  partnerka, nieformalna narzeczona

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
Jungfrau, Maid
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo (n)
Jungfräulichkeit, Unberührtheit
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewięciogodzinny /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
neunstündig
  trwający dziewięć godzin

dziewięciojęzyczny /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
neunsprachig
  posługujący się dziewięcioma językami

dziewięciokąt (n)
Neuneck
  (geometria) wielokąt o dziewięciu bokach

dziewięciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Neunjähriger
  chłopiec mający dziewięć lat

dziewięciolatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Neunjährige
  dziewczynka mająca dziewięć lat

dziewięcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neunjährig
  mający dziewięć lat
  trwający dziewięć lat

dziewiętnastolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlatɛk/ (n)
Neunzehnjähriger
  mężczyzna w wieku dziewiętnastu lat

dziewiętnastolatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlatka/ (n)
Neunzehnjährige
  kobieta mająca dziewiętnaście lat

dziewiętnastoletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neunzehnjährig
  mający dziewiętnaście lat
  trwający dziewiętnaście lat

dziewiętnastowieczny /ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
das 19 Jahrhundert, das Jh., das neunzehnter Jahrhundert
  taki, który wydarzył się lub żył w dziewiętnastym wieku; taki, który pochodzi z dziewiętnastego wieku

dziewiętnaście /ˌʥ̑ɛvʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
neunzehn
  liczba 19

dziewięćdziesięcioczterolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
Vierundneunzigjähriger
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt cztery lata

dziewięćdziesięcioczterolatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatka/ (n)
Vierundneunzigjährige
  kobieta mająca dziewięćdziesiąt cztery lata

dziewięćdziesięcioczteroletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierundneunzigjährig
  mający dziewięćdziesiąt cztery lata
  trwający dziewięćdziesiąt cztery lata

dziewięćdziesięciodwulatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk/ (n)
Zweiundneunzigjähriger
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dwa lata

dziewięćdziesięciodwulatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatka/ (n)
Zweiundneunzigjährige
  kobieta mająca dziewięćdziesiąt dwa lata

dziewięćdziesięciodwuletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
zweiundneunzigjährig
  mający dziewięćdziesiąt dwa lata
  trwający dziewięćdziesiąt dwa lata

dziewięćdziesięciodziewięciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Neunundneunzigjähriger
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat

dziewięćdziesięciodziewięciolatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Neunundneunzigjährige
  kobieta mająca dziewięćdziesiąt dziewięć lat

dziewięćdziesięciodziewięcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neunundneunzigjährig
  mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat
  trwający dziewięćdziesiąt dziewięć lat

dziewięćdziesięciojednolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/ (n)
Einundneunzigjähriger
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt jeden lat

dziewięćdziesięciojednolatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatka/ (n)
Einundneunzigjährige
  kobieta mająca dziewięćdziesiąt jeden lat

dziewięćdziesięciojednoletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
einundneunzigjährig
  mający dziewięćdziesiąt jeden lat
  trwający dziewięćdziesiąt jeden lat

dziewięćdziesięciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Neunzigjähriger
  osoba w wieku 90-99 lat

dziewięćdziesięciolatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Neunzigjährige
  kobieta mająca dziewięćdziesiąt lat

dziewięćdziesięcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neunzigjährig
  mający dziewięćdziesiąt lat
  trwający dziewięćdziesiąt lat

dziewięćdziesięcioośmiolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Achtundneunzigjähriger
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt osiem lat

dziewięćdziesięcioośmiolatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatka/ (n)
Achtundneunzigjährige
  kobieta mająca dziewięćdziesiąt osiem lat

dziewięćdziesięcioośmioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtundneunzigjährig
  mający dziewięćdziesiąt osiem lat
  trwający dziewięćdziesiąt osiem lat

dziewięćdziesięciopięciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Fünfundneunzigjähriger
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt pięć lat

dziewięćdziesięciopięciolatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Fünfundneunzigjährige
  kobieta mająca dziewięćdziesiąt pięć lat

dziewięćdziesięciopięcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfundneunzigjährig
  mający dziewięćdziesiąt pięć lat
  trwający dziewięćdziesiąt pięć lat

dziewięćdziesięciosiedmiolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Siebenundneunzigjähriger
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt siedem lat

dziewięćdziesięciosiedmiolatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka/ (n)
Siebenundneunzigjährige
  kobieta mająca dziewięćdziesiąt siedem lat

dziewięćdziesięciosiedmioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebenundneunzigjährig
  mający dziewięćdziesiąt siedem lat
  trwający dziewięćdziesiąt siedem lat

dziewięćdziesięciosześciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Sechsundneunzigjähriger
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt sześć lat

dziewięćdziesięciosześciolatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Sechsundneunzigjährige
  kobieta mająca dziewięćdziesiąt sześć lat

dziewięćdziesięciosześcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechsundneunzigjährig
  mający dziewięćdziesiąt sześć lat
  trwający dziewięćdziesiąt sześć lat

dziewięćdziesięciotrzylatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
Dreiundneunzigjähriger
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt trzy lata

dziewięćdziesięciotrzylatka /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatka/ (n)
Dreiundneunzigjährige
  kobieta mająca dziewięćdziesiąt trzy lata

dziewięćdziesięciotrzyletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
dreiundneunzigjährig
  mający dziewięćdziesiąt trzy lata
  trwający dziewięćdziesiąt trzy lata

dzieło /ˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
Werk
  efekt pracy twórczej

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
Kunstwerk
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Tag
  okres od świtu do zmierzchu
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
guten Morgen, guten Tag, grüß Gott
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzień trzech wiedźm /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈṭʃɛγ ˈvʲjɛ̇ʨ̑m̥/ (n)
Hexensabbat
  (ekonomia, ekonomiczny) dzień, w którym wygasają kontrakty terminowe i na giełdach notuje się wysoką zmienność, zwłaszcza w ostatniej godzinie notowań;

dzień wypłaty (n)
Zahltag
  stały dzień tygodnia lub miesiąca, w którym pracownicy otrzymują wynagrodzenie

dzik /ʥ̑ik/ (n)
Wildschwein, Eber
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
wild
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dziki lokator /ˈʥ̑ici lɔˈkatɔr/ (n)
Hausbesetzer, Wohnungsbesetzer
  (potocznie, potoczny) osoba, która zajęła lokal bez zgody właściciela

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
Schnabeltier
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzioborożec /ˌʥ̑ɔbɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
Nashornvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
heute
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

dzisiejszy /ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ/ (adj)
heutig
  ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach
  taki, który wydarzył się dziś

dziupla /ˈʥ̑upla/ (n)
Baumhöhle
  otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
Nest
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejscowość biedna, położona z dala od cywilizacji
Loch
  otwór powstały wskutek uszkodzenia
  (przenośnie, przenośnia) gwara radiowa niepożądana cisza na antenie
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa

dziurawiec /ʥ̑uˈravʲjɛʦ̑/ (n)
Johanniskraut
  (botanika, botaniczny) Hypericum L., liczący około 370 gatunków rodzaj roślin z rodziny dziurawcowatych;

dziurkacz biurowy /ˈʥ̑urkaʤ̑ bʲjuˈrɔvɨ/ (n)
Locher, Bürolocher
  (biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach;

dziwić (v)
wundern
  powodować odczucie zdumienia

dziwka /ˈʥ̑ifka/ (n)
Hure, Schlampe, Luder, Flittchen, Bitch
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
seltsam, merkwürdig, sonderbar, bizarr
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziób /ʥ̑up/ (n)
Bug, Schiffsbug
  (morski) przednia część kadłuba statku;
Schnabel
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;
Pockennarbe
  zwykle w lm ślad na skórze po przebytej ospie

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
Zahnfleisch
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dziąsłowy (adj)
alveolar
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
Specht
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
Schwarzspecht
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięcioł duży /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ/ (n)
Buntspecht
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła;

dzięcioł trójpalczasty /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌtrujpalˈʧ̑astɨ/ (n)
Dreizehenspecht
  (ornitologia, ornitologiczny) Picoides tridactylus, gatunek średniej wielkości dzięcioła gnieżdżący się w północno-wschodniej części Europy oraz w górskich lasach Europy Środkowej;

dzięcioł zielony /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
Grünspecht
  (ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;

dzięgiel /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
Engelwurz
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju dzięgli (1.1)
  (botanika, botaniczny) Angelica L., rodzaj bylin z rodziny selerowatych;

dzięgiel litwor (n)
Arznei-Engelwurz
  (botanika, botaniczny) Angelica archangelica L., gatunek rośliny z rodziny selerowatych o własnościach leczniczych i jadalnych;

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (interjection)
danke
  (potocznie, potoczny) dziękuję, dziękujemy

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (n)
Dank
  (podniośle) podziękowania

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
dank
  …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
danken
  (dosłownie) składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/ (interjection)
danke
  zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
danke schön, danke sehr
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
Glocke
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
Schelle
  (termin karciany) jeden z kolorów karcianych
Glocke, Klingel, Schelle
  (zdrobniale) od: dzwon
  dźwięk dzwonka (1.2-3), sygnał dzwonkiem (1.2-3)
Glöckchen
  mały dzwon
Glocke
  przedmiot przypominający kształtem dzwon
Klingel, Schelle
  urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze

dzwonek rowerowy /ˈʣ̑vɔ̃nɛk ˌrɔvɛˈrɔvɨ/ (n)
Fahrradklingel
  mechaniczny sygnalizator dźwiękowy przy rowerze;

dzwoniec /ˈʣ̑vɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Grünling
  (ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla;

dzwonić /ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
anrufen
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefonować, próbować nawiązać połączenie telefoniczne
klingeln, läuten
  o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk
  wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka

dzwonki /ˈʣ̑vɔ̃ŋʲci/ (n)
Glockenspiel, Kinderxylophon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny, w którym dźwięk wydobywa się przez uderzanie pałeczkami w metalowe płytki;

dzwonnik /ˈʣ̑vɔ̃ɲːik/ (n)
Glöckner
  człowiek mający za zadanie dzwonienie dzwonem kościelnym w dzwonnicy;

dół /duw/ (n)
Vertiefung, Loch
  dziura wykopana w ziemi
Unterteil
  najniższa część czegoś, np. budynku, obrazu, krajobrazu, terenu
Tiefpunkt
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zły stan psychiki

düsseldorfczyk (n)
Düsseldorfer
  mieszkaniec Düsseldorfu; osoba z tego miasta

düsseldorfka (n)
Düsseldorferin
  mieszkanka Düsseldorfu; kobieta z tego miasta

düsseldorfski (adj)
Düsseldorfer
  związany z Düsseldorfem (miastem w Niemczech)

dąb /dɔ̃mp/ (n)
Eiche, Eichbaum
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)
Eiche
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
Eichenholz
  drewno dębu (1.2)

dąb bezszypułkowy (n)
Traubeneiche
  (systematyka) (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus petraea (Matt.) Liebl., gatunek drzewa z rodziny bukowatych;

dąb biały (n)
Amerikanische Weiß-Eiche
  (systematyka) (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus alba L., gatunek północnoamerykańskiego drzewa z rodziny bukowatych;

dąb czerwony (n)
Roteiche
  (systematyka) (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus rubra L., gatunek północnoamerykańskiego drzewa z rodziny bukowatych;

dąb korkowy /ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ/ (n)
Korkeiche
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek;

dąb szypułkowy (n)
Stieleiche
  (systematyka) (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus robur L., pospolity gatunek drzewa z rodziny bukowatych, z owocami (tj. żołędziami) osadzonymi na długiej szypułce;

dąbrowa (n)
Eichenhain, Eichenwald
  (leśnictwo) las lub zagajnik porośnięty przeważnie dębem

dążenie /dɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Streben
  (książkowy) chęć realizacji jakiegoś zamiaru, pragnienia

dążyć /ˈdɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
streben
  działać w kierunku realizacji danego celu

dębina (n)
Eichenholz
  dębowe drewno
Eichenwald
  dębowy las

dębowy /dɛ̃mˈbɔvɨ/ (adj)
Eiche
  składający się z dębu

dętka /ˈdɛ̃ntka/ (n)
Schlauch
  (motoryzacja) gumowy torus wypełniony powietrzem, znajdujący się wewnątrz opony;

dęty (adj)
Blas-
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) o instrumencie: taki w którym źródłem dźwięku jest drgający wewnątrz słup powietrza

dławigad afrykański /dwaˈvʲiɡat ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
Nimmersatt
  (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria ibis Linnaeus, duży ptak z rodziny bocianowatych;

dławigad amerykański /dwaˈvʲiɡat ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
Waldstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria americana Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

dławigad indyjski /dwaˈvʲiɡat ĩnˈdɨjsʲci/ (n)
Buntstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria leucocephala Pennant, duży ptak z rodziny bocianowatych;

dławigad malajski /dwaˈvʲiɡat maˈlajsʲci/ (n)
Milchstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria cinerea Raffles, duży ptak z rodziny bocianowatych;

dławigady /ˌdwavʲiˈɡadɨ/ (n)
Nimmersatte
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria, rodzaj ptaków z rodziny bocianowatych;

dławisz (n)
Baumwürger
  (botanika, botaniczny) Celastrus L. rodzaj roślin z rodzaju dławiszowców;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
Handfläche, Handteller, Handinnenseite
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
lang
  trwający znaczny czas
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  (żartobliwie) o człowieku: wysoki

długo /ˈdwuɡɔ/ (adv)
lange
  przez, na znaczny czas

długobrody (adj)
mit lang Bart
  mający długą brodę

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
Kugelschreiber
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długoręki (adj)
langarmig
  taki, który ma długie ręce

długoszpar (n)
Riesenhai
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cetorhinus maximus Gunnerus, ryba morska o masywnym, wrzecionowatym ciele z podrodziny długoszparowatych;

długoszyi (adj)
langhalsig
  mający długą szyję

długoterminowy (adj)
langfristig
  trwający długo; przewidziany na długi okres lub mający odległy termin realizacji

długouchy (adj)
langohrig
  mający długie uszy

długowieczność (n)
Langlebigkeit
  długie trwanie
  długie życie;

długowieczny (adj)
langlebig
  długo żyjący lub mający długo żyć, długo trwający

długowłosy /ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ/ (adj)
langhaarig
  (książkowy) mający długie włosy
  (kynologia, kynologiczny) mający długą sierść

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
Länge
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;
  o czasie: czas trwania czegoś

długość fali /ˈdwuɡɔɕʨ̑ ˈfalʲi/ (n)
Wellenlänge
  (fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań;

długość geograficzna (n)
geographische Länge
  jedna ze współrzędnych geograficznych, kąt dwuścienny zawarty między półpłaszczyzną południka 0, a półpłaszczyzną południka przechodzącego przez dany punkt na powierzchni Ziemi;

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
Meißel, Beitel, Stemmeisen
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dłużny (adj)
Schuld-
  opiewający na określony dług; stanowiący dług

dźinizm /ˈʥ̑ĩɲism̥/ (n)
Jainismus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.;

dźwigacz /ˈʥ̑vʲiɡaʧ̑/ (n)
Atlas
  (anatomia, anatomiczny) kręg szyjny, na którym opiera się czaszka;

dźwignia /ˈʥ̑vʲiɟɲa/ (n)
Hebel
  (technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka
  (fizyka, fizyczny) jedna z maszyn prostych, których zadaniem jest uzyskanie działania większej siły przez zastosowanie mniejszej siły;

dźwięczeć (v)
klingen, tönen
  wydawać dźwięk

dźwięczny (adj)
klangvoll, sonor, wohlklingend, wohllautend
  o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu
stimmhaft
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
Klang, Schall
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dźwiękonaśladowczy /ˌʥ̑vʲjɛ̃ŋkɔ̃naɕlaˈdɔfʧ̑ɨ/ (adj)
lautmalerisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) naśladujący dźwięki lub odgłosy natury

dźwiękonaśladownictwo (n)
Lautmalerei
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (zobacz) onomatopeja

dżakfrut /ˈʤ̑akfrut/ (n)
Jackfrucht
  (spożywczy) (botanika, botaniczny) ogromny, jadalny owoc chlebowca różnolistnego;

dżamahirijja /ˌʤ̑ãmaxʲiˈrʲijːa/ (n)
Dschamahirija
  państwo ludu, człon oficjalnej nazwy Libii;

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Regenwurm
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżdżownica ziemna (n)
gemeiner Regenwurm
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lumbricus terrestris L., gatunek pospolitego skąposzczeta z rodziny dżdżownicowatych, drążącego korytarze w ziemi;

dżelada /ʤ̑ɛˈlada/ (n)
Dschelada
  (zoologia, zoologiczny) Theropithecus gelada, małpa afrykańska o charakterystycznym bujnym owłosieniu górnej części tułowia i ramion;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
Fruchtaufstrich, Marmelade
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżentelmen /ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n/ (n)
Ehrenmann, Gentleman
  mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie,

dżihadysta /ˌʤ̑ʲixaˈdɨsta/ (n)
Dschihadist
  zwolennik dżihadyzmu, wojownik dżihadu

dżihadyzm /ʤ̑ʲiˈxadɨsm̥/ (n)
Dschihadismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rewolucyjny neofundamentalizm islamski, który dżihad uważa za indywidualny obowiązek islamisty i postrzega go jako jeden z filarów islamu

dżin (n)
Dschinn, Flaschengeist
  (mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie
Gin
  (spożywczy) anglosaski alkohol gatunkowy o smaku i zapachu jałowca

dżinn /ʤ̑ʲĩn/ (n)
Dschinn
  (mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi

dżins /ʤ̑ʲĩw̃s/ (n)
Denim
  (włókiennictwo) (krawiectwo) mocna, bawełniana tkanina o skośnym splocie, klasycznie barwiona błękitem indygo, stosowana głównie do produkcji odzieży oraz toreb;

dżinsy /ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ/ (n)
Jeans, Jeanshose
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) spodnie z dżinsu;

dżizja (n)
Dschizya
  (ekonomia, ekonomiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) podatek pogłówny nakładany dawniej na innowierców w krajach muzułmańskich;

dżokej /ˈʤ̑ɔkɛj/ (n)
Jockey
  (jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżoker /ˈʤ̑ɔkɛr/ (n)
Jocker
  (termin karciany) dodatkowa karta w talii, używana w niektórych grach, zastępująca dowolną inną kartę

dżonka (n)
Dschunke
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu;

dżudo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
Judo
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
Pest
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
Dschungel, Urwald
  wilgotny las tropikalny;

e- /i/ /ɛ/ (prefix)
E-
  cząstka o znaczeniu elektroniczny, dodawana do wyrazów oznaczających różne czynności, informująca, że są one dokonywane za pośrednictwem elektronicznych mediów (zwłaszcza za pośrednictwem internetu), lub wskazująca różne przedmioty funkcjonujące dzięki elektronice

e-book (n)
E-Book
  (informatyka, informatyczny) książka elektroniczna, utwór literacki w wersji elektronicznej;

e-książka (n)
E-Buch
  (informatyka, informatyczny) książka elektroniczna, utwór literacki w wersji elektronicznej;

e-mail /ˈĩmɛjl/ (n)
E-Mail
  (informatyka, informatyczny) usługa wysyłania elektronicznych wiadomości;
  (informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem e-maila (1.1)
  (informatyka, informatyczny) adres, na który wysyła się wiadomości w e-mailu (1.1)

e-moll /ˈɛ‿mɔl/ (n)
e-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)

easter egg (n)
Easter Egg
  (informatyka, informatyczny) ukryta przed użytkownikiem funkcja lub treść zawarta w interaktywnych produktach cyfrowych;

ebonit (n)
Ebonit, Hartgummi
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo /ˈɛxɔ/ (n)
Echo, Widerhall
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echolalia /ˌɛxɔˈlalʲja/ (n)
Echolalie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;

echolokacja (n)
Echoortung
  (zoologia, zoologiczny) metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego;

echosonda (n)
Echolot
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiarów podwodnych wykorzystujące echolokację;

edamski (adj)
Edamer
  związany z Edamem, dotyczący Edamu

edometr /ɛˈdɔ̃mɛtr̥/ (n)
Ödometer
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru ściśliwości i sprężystości gruntu;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
Eiderente
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edycja (n)
Ausgabe, Edition
  wydanie, publikacja

edykt (n)
Edikt
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawa królewska
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w starożytnym Rzymie rozporządzenie urzędowe lub cesarskie

edytor tekstu /ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu/ (n)
Textverarbeitungsprogramm
  (informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu

edytować /ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
editieren
  (informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera

efekt /ˈɛfɛkt/ (n)
Effekt, Ergebnis
  osiągnięcie, wynik
Effekt, Eindruck
  wrażenie

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
Treibhauseffekt
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efekt domina /ˈɛfɛɡd ːɔ̃ˈmʲĩna/ (n)
Dominoeffekt
  (przenośnie, przenośnia) określenie sytuacji, w której jedno zdarzenie uruchamia szereg następujących po sobie, wynikających jedno z drugiego zdarzeń, zazwyczaj gwałtownych, niemożliwych do opanowania

efektywność (n)
Effektivität, Effizienz
  bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku

efektywny /ˌɛfɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
effektiv, tatsächlich
  (statystyka, statystyczny) o estymatorze: dający mały rozrzut szacunków (a więc i posiadający małą wariancję)
effektiv, effizient
  skuteczny, wydajny

efemeryczność (n)
Kurzlebigkeit, Vergänglichkeit
  cecha tego, co jest efemerycze, krótkotrwałe

efemeryczny /ˌɛfɛ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
ephemer
  taki, który szybko przemija

efod (n)
Efod
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rodzaj dalmatyki noszonej przez arcykapłanów w starożytnym Izraelu;

egalitarny /ˌɛɡalʲiˈtarnɨ/ (adj)
egalitär
  (filozofia, filozoficzny) zgodny z zasadami egalitaryzmu; dążący do równości, równouprawnienia

egalitaryzm (n)
Egalitarismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egida /ɛˈɟida/ (n)
Aigis
  (mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;
Ägide
  (przenośnie, przenośnia) opieka, patronat

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
ägyptisch
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egipskie ciemności /ɛˈɟipsʲcɛ ʨ̑ɛ̃mˈnɔɕʨ̑i/ (n)
ägyptische Finsternis
  (przenośnie, przenośnia) bardzo ciemno, nieprzenikniona ciemność

egiptologia /ˌɛɟiptɔˈlɔɟja/ (n)
Ägyptologie
  (archeologia, archeologiczny) nauka badająca historię i kulturę starożytnego Egiptu;

egiryn (n)
Aegirin
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);

ego /ˈɛɡɔ/ (n)
Ego
  (psychologia, psychologiczny) świadoma część osobowości;

egocentryczny /ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
egozentrisch
  związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata

egoista /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
Egoist
  osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych

egoistycznie /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
egoistisch
  w sposób egoistyczny

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
egoistisch
  charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egoizm /ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Egoismus
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne;
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) dbanie tylko o siebie, o własną wygodę

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
Prüfung, Examen
  (edukacja, edukacyjny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzamin wstępny /ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ/ (n)
Aufnahmeprüfung, Zulassungsprüfung
  (edukacja, edukacyjny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia

egzaminować /ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
examinieren
  (przenośnie, przenośnia) badać, obserwować, wypytywać
in prüfen, prüfen
  przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi

egzarchat (n)
Exarchat
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału administracyjnego w cesarstwie bizantyńskim znajdująca się pod zarządem egzarchy
  (historia, historyczny, historycznie) urząd namiestnika w cesarstwie bizantyńskim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obszar położony poza głównym terenem działania danego Kościoła poddany władzy kanonicznej przedstawiciela patriarchy;

egzegeza (n)
Exegese
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;

egzekutywa (n)
Exekutive
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza wykonawcza w państwie

egzekwować /ˌɛɡzɛˈkfɔvaʨ̑/ (v)
fordern, verlangen
  wymagać wykonania czegoś

egzemplarz /ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/ (n)
Exemplar
  jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów

egzonim /ɛɡˈzɔ̃ɲĩm/ (n)
Exonym, Exonymon
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje;

egzoplaneta (n)
Exoplanet, extrasolarer Planet
  (astronomia, astronomiczny) planeta położona poza Układem Słonecznym, najczęściej w innym układzie planetarnym;

egzorcyzm (n)
Exorzismus
  (kościelny) obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy;

egzorfina (n)
Exorphin
  (biochemia, biochemiczny) ogólna nazwa związku organicznego, peptydu opioidowego o właściwościach morfinopodobnych, podobnego w działaniu do endorfin a pochodzącego głównie z mąki pszennej

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
Exosphäre
  (meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
exotisch
  typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzystować /ˌɛɡzɨˈstɔvaʨ̑/ (v)
existieren
  być, istnieć

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
Einsteinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

eis /ɛjs/ (n)
Eis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e podwyższony o półton;

eisis /ˈɛjsʲis/ (n)
Eisis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e podwyższony o cały ton;

ejakulacja /ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Ejakulation
  (fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia);

ejakulat (n)
Ejakulat
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

eklerka /ɛkˈlɛrka/ (n)
Liebesknochen, Eclair
  (spożywczy) (cukiernictwo) podłużne ciastko z parzonego ciasta, po przecięciu na dwie części napełniane bitą śmietaną lub kremem, zwykle polewane czekoladą;

eklezjologia (n)
Ekklesiologie
  (teologia, teologiczny) teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła;

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
Ekliptik
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

ekogroszek (n)
Nusskohle
  paliwo stałe produkowane z dobrej jakości węgla kamiennego lub brunatnego przeznaczone do produkcji energii cieplnej w kotłach grzewczych

ekolog /ɛˈkɔlɔk/ (n)
Ökologe
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią
Umweltschützer
  (potocznie, potoczny) działacz społeczny, aktywista na rzecz ekologii; ekologista

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
Ökologie
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekologicznie /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ökologisch
  w sposób ekologiczny, szanując środowisko naturalne

ekologiczny /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ökologisch
  (biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody

ekologizm (n)
Ökologismus
  (socjologia, socjologiczny) ruch społeczny propagujący ochronę środowiska, odbudowę zniszczonego przez człowieka krajobrazu naturalnego oraz styl życia zgodny z naturą

ekonometryczny (adj)
ökonometrisch
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z ekonometrią, dotyczący ekonometrii

ekonomia /ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
Wirtschaftswissenschaft, Ökonomie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;

ekonomicznie (adv)
wirtschaftlich, ökonomisch
  (ekonomia, ekonomiczny) odnosząc się do ekonomii, ekonomiki
sparsam, wirtschaftlich, ökonomisch
  (podniośle) bez większego nakładu środków i wysiłku

ekonomista (n)
Wirtschaftswissenschaftler
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
Ökosystem
  (ekologia, ekologiczny) fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekoton (n)
Ökoton
  (ekologia, ekologiczny) strefa przejściowa między co najmniej dwoma ekosystemami;

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
Schirm, Bildschirm
  budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.
Bildschirm
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
Schirm, Leinwand
  ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy

ekscelencja /ˌɛksʦ̑ɛˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Exzellenz
  tytuł honorowy nadawany biskupom w Kościołach katolickich oraz ministrom i ambasadorom (tytuł dożywotni)

ekscentryczny /ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
exzentrisch
  dziwaczny, odbiegający od normy

ekscentryk (n)
Exzentriker
  (psychologia, psychologiczny) człowiek odbiegający od norm w zachowaniu, ubiorze, itp.

eksces (n)
Exzess
  wybryk naruszający spokój albo porządek publiczny

ekscytacja (n)
Exzitation
  stan silnego ożywienia

ekshibicjonista /ˌɛksxʲibʲiʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
Exhibitionist
  mężczyzna, który obnaża się w miejscach publicznych;

ekshibicjonistka /ˌɛksxʲibʲiʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka/ (n)
Exhibitionistin
  kobieta, która obnaża się w miejscach publicznych

ekshibicjonizm /ˌɛksxʲibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
Exhibitionismus
  (seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;

ekshumacja (n)
Exhumierung, Exhumation
  wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;

eksklawa (n)
Exklave
  (administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym;

ekskluzywny /ˌɛkskluˈzɨvnɨ/ (adj)
exklusiv
  elegancki lub luksusowy
  odróżniający się od ogółu lub spoza pewnego kręgu
  przeznaczony dla ograniczonej liczby osób

ekskomunika /ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/ (n)
Exkommunikation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;

ekskomunikować /ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
exkommunizieren
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła

ekslibris (n)
Exlibris
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) znak własnościowy wklejany na wewnętrznej okładce książki;

eksmisja (n)
Zwangsräumung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe usunięcie kogoś wraz z dobytkiem i domownikami z nieruchomości lub lokalu na podstawie wyroku sądowego albo decyzji administracyjnej w celu wydania tych rzeczy wierzycielowi;

ekspansja /ɛksˈpãw̃sʲja/ (n)
Expansion
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zajmowanie przez państwo nowych terytoriów
Ausdehnung
  rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze

ekspata (n)
Expat
  (socjologia, socjologiczny) specjalista wysokiej klasy, który dobrowolnie opuścił ojczyznę celem pracy za granicą

ekspedycja /ˌɛkspɛˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
Expedition
  wyprawa zorganizowana w określonym celu; (także, też): grupa osób biorąca w niej udział

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
Experte
  specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
Experiment, Versuch
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;
Experiment
  pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu

eksperymentalny /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
experimentell
  związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy

eksperymentowanie /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃ntɔˈvãɲɛ/ (n)
Experimentieren
  prowadzenie eksperymentów

eksperymentować (v)
experimentieren
  przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań

eksplikować /ˌɛksplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
explizieren
  (książkowy) wyjaśniać, tłumaczyć, interpretować, uzasadniać

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
explodieren
  z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
Explosion
  rozerwanie się z hukiem;

eksplozywny (adj)
explosiv
  (rzadki, rzadko używany) wybuchowy

eksponat /ɛksˈpɔ̃nat/ (n)
Exponat
  przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie itp.

eksponować (v)
herausstellen, hervorheben
  wystawiać na pierwszy plan
belichten
  (fotografia) wystawiać kliszę fotograficzną na działanie światła
ausstellen
  wystawiać na pokaz

eksport /ˈɛkspɔrt/ (n)
Export
  sprzedaż towarów lub wywóz krajowego kapitału za granicę albo świadczenie usług zagranicznemu klientowi

eksporter (n)
Exporteur
  (handel, handlowy) osoba lub firma zajmująca się wysyłką towaru za granicę

eksportowy /ˌɛkspɔrˈtɔvɨ/ (adj)
Export
  (ekonomia, ekonomiczny) dotyczący eksportu, przeznaczony do sprzedaży za granicę

ekspozycja /ˌɛkspɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
Exposition, Belichtung
  (fotografia) naświetlanie błony fotograficznej, kliszy lub filmu
Lage
  (geografia, geograficzny) położenie, usytuowanie czegoś (np. budynku, terenu) względem stron świata
  (meteorologia, meteorologiczny) położenie stoku w stosunku do promieni słonecznych lub wiatru; wystawa
Ausstellung, Exposition
  (książkowy) prezentacja, wystawienie czegoś na pokaz; pokaz, wystawa
Exposition
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w formie sonatowej: pierwsza część utworu, w której następuje prezentacja dwóch kontrastujących tematów, w dalszych częściach poddawanych przetworzeniom
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w fudze: pierwsze przeprowadzenie tematu we wszystkich głosach (zaczynając od jednego i powtarzając kolejno w pozostałych)

ekspres /ˈɛksprɛs/ (n)
Expresszug
  szybszy pociąg osobowy o wysokim standardzie poruszający się między dużymi miastami;

ekspresja /ɛksˈprɛsʲja/ (n)
Ausdruck, Expression
  wyraziste i sugestywne wyrażanie (uzewnętrznianie) uczuć

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
Expressionismus
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekspresyjny (adj)
expressiv
  odznaczający się siłą wyrazu

ekstensywny /ˌɛkstɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/ (adj)
extensiv
  rozciągły, obszerny, obfity ilościowo

ekstrakcja /ɛksˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
Extraktion
  (chemia, chemiczny) wyodrębnianie składnika lub składników mieszaniny;
  (stomatologia, stomatologiczny) zabieg usunięcia zęba;

ekstrakt (n)
Auszug, Extrakt
  produkt sporządzony poprzez zagęszczanie

ekstrawagancki /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
extravagant
  taki, który jest przejawem ekstrawagancji

ekstremalnie /ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ/ (adv)
extrem
  w sposób ekstremalny

ekstremalny /ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ/ (adj)
extrem
  krańcowy, skrajny

ekstremista /ˌɛkstrɛ̃ˈmʲista/ (n)
Extremist
  osoba o skrajnych, radykalnych poglądach

ekstremistyczny (adj)
extremistisch
  dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
Extremismus
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

ekstynkcja /ɛksˈtɨ̃ŋkʦ̑ʲja/ (n)
Extinktion
  (fizyka, fizyczny) miara zmniejszania się intensywności światła przechodzącego przez ośrodek

eksykator /ˌɛksɨˈkatɔr/ (n)
Exsikkator
  rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;

eksżona /ɛɡzˈʒɔ̃na/ (n)
Ex-Frau
  była żona

ekumena (n)
Ökumene
  (geografia, geograficzny) obszar stale zamieszkany i wykorzystywany gospodarczo przez człowieka

ekumenicznie (adv)
ökumenisch
  właściwie dla ekumenizmu

ekumeniczny (adj)
ökumenisch
  (książkowy) powszechny, otwarty
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ekumenizmem, dotyczący ekumenizmu

ekwadorski /ˌɛkfaˈdɔrsʲci/ (adj)
ecuadorianisch
  odnoszący się do państwa Ekwador

ekwilibrystyka /ˌɛkfʲilʲiˈbrɨstɨka/ (n)
Äquilibristik
  zachowywanie równowagi w trudnych warunkach, np. na linie

ekwipunek /ˌɛkfʲiˈpũnɛk/ (n)
Ausrüstung
  rzeczy, które stanowią czyjeś wyposażenie na wyprawę lub podróż

elamicki (adj)
elamisch
  (starożytność) związany z Elamem lub Elamitami, dotyczący Elamu lub Elamitów

elastycznie (adv)
flexibel
  (przenośnie, przenośnia) dostosowując się do warunków, do okoliczności

elastyczny /ˌɛlaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
flexibel
  (przenośnie, przenośnia) łatwo się przystosowujący
  (fizyka, fizyczny) giętki, sprężysty

elbait /ɛlˈba<sup>j</sup>it/ (n)
Elbait
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

elegancja /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
Eleganz
  dobry smak w ubiorze i zachowaniu

elegancki /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
elegant
  dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją

elegijny /ˌɛlɛˈɟijnɨ/ (adj)
elegisch
  (książkowy) właściwy elegii
  smutny, żałobny

elektorat (n)
Wählerschaft
  ogół wyborców

elektrochemia (n)
Elektrochemie
  (chemia, chemiczny) dział chemii fizycznej zajmujący się badaniem zależności między zjawiskami elektrycznymi a reakcjami chemicznymi;

elektrochirurgia (n)
Elektrochirurgie
  (medycyna, medyczny) metoda chirurgiczna, w której do przecinania tkanek używany jest galwanokauter

elektrofor (n)
Elektrophor
  (technologia, technika, techniczny) (fizyka, fizyczny) prosty przyrząd do wytwarzania ładunków elektrycznych przez pocieranie, stosowany w dydaktyce;

elektroforeza (n)
Elektrophorese
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu naładowanych cząstek w kierunku jednej z elektrod;

elektrolit /ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/ (n)
Elektrolyt
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;

elektrolityczny (adj)
elektrolytisch
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem

elektroliza /ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/ (n)
Elektrolyse
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego

elektromagnetyzm (n)
Elektromagnetismus
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych

elektrometalurgia (n)
Elektrometallurgie
  (technologia, technika, techniczny) wydobywanie metali z rud lub oczyszczanie ich przy użyciu prądu elektrycznego;

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
Elektron
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
elektronisch
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektroniczny papieros (n)
Elektrische Zigarette
  elektroniczny zamiennik papierosa tytoniowego pozwalający na inhalację par płynnych substancji aromatycznych;

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
Elektronik
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektronowolt /ˌɛlɛktrɔ̃ˈnɔvɔlt/ (n)
Elektronenvolt, Elektronvolt
  (fizyka, fizyczny) jednostka energii;

elektronowy (adj)
Elektronen-
  (fizyka, fizyczny) związany z elektronami

elektrostatyczny (adj)
elektrostatisch
  (fizyka, fizyczny) związany z elektrostatyką, dotyczący elektrostatyki

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
Kraftwerk, Elektrizitätswerk
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektrownia wodna /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna/ (n)
Wasserkraftwerk
  (technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną;

elektrum (n)
Elektron, Elektrum
  (mineralogia, mineralogiczny) naturalnie występujący stop złota i srebra, dawniej używany do wybijania monet;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Elektrizität
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
  (potocznie, potoczny) prąd elektryczny

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
elektrisch
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryczny pastuch (n)
Elektrozaun
  (rolnictwo, rolniczy) ogrodzenie pod niskim napięciem, wykorzystywane na pastwiskach do zabezpieczania przed wychodzeniem zwierząt hodowlanych poza jego teren;

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
Elektriker, Elektrotechniker
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

elektryzować /ˌɛlɛktrɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
elektrisieren
  (fizyka, fizyczny) nadawać czemuś ładunek elektryczny (zwykle przez pocieranie)
  wzbudzać duże zainteresowanie, ekscytować

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
Element
  część składowa

elementarny /ˌɛlɛ̃mɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
elementar
  podstawowy, najprostszy

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
Abecedarium, Abc-Buch, Fibel
  (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

elewacja /ˌɛlɛˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Elevation
  (astronomia, astronomiczny) wysokość ciała niebieskiego podawana w stopniach; kąt zawarty między horyzontem a prostą skierowaną do ciała niebieskiego

elf /ɛlf/ (n)
Elf
  istota fantastyczna;

elfi (adj)
elbisch
  (fantasy) związany z elfami, wykonany przez nie; taki jak u elfów

eliminacja (n)
Elimination
  usuwanie, często drogą selekcji

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
Ellipse
  (geometria) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;

elita /ɛˈlʲita/ (n)
Elite, Oberschicht
  grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
  wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elitarny /ˌɛlʲiˈtarnɨ/ (adj)
elitär
  dostępny tylko dla niektórych osób

elizja (n)
Elision
  (językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;

elka /ˈɛlka/ (n)
Fahrschulauto, Fahrschulwagen
  (potocznie, potoczny) pojazd do nauki jazdy oznakowany literą L

elohista (n)
Elohist
  (biblijny) autor elohistycznej warstwy tekstu Starego Testamentu

elokwencja (n)
Eloquenz, Beredsamkeit, Redegewandtheit
  umiejętność pięknego wysławiania się

elżbietański (adj)
elisabethanisch
  związany z okresem panowania królowej Elżbiety I w Anglii, dotyczący okresu jej panowania

emalia (n)
Zahnschmelz
  (anatomia, anatomiczny) (stomatologia, stomatologiczny) twarda substancja pokrywająca zewnętrzną część zęba
Emailfarbe, Schmelzfarbe
  (budownictwo) (sztuka) malarski wyrób lakierowy, zawierający mniej pigmentu oraz spoiwo wyższej jakości, dający gładsze i trwalsze powłoki
Email, Emaille
  (technologia, technika, techniczny) masa szklista do pokrywania wyrobów głównie metalowych w celach dekoracyjnych lub ochronnych

emancypacja /ˌɛ̃mãnʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
Emanzipation
  (społeczny) uwolnienie się od zależności i zdobycie lepszej pozycji w strukturze społecznej

embargo /ɛ̃mˈbarɡɔ/ (n)
Embargo
  zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;

emblemat /ɛ̃mˈblɛ̃mat/ (n)
Emblem
  kompozycja plastyczna symbolizująca coś, np. organizację, ideę

emblematyczny (adj)
emblematisch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z emblematem – gatunkiem literackim
  taki, który coś symbolizuje

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Embryologie
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;

embriologiczny (adj)
embryologisch
  (biologia, biologiczny) związany z embriologią, dotyczący embriologii

embrionalny (adj)
embryonal
  (biologia, biologiczny) zarodkowy

ementaler (n)
Emmentaler
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj szwajcarskiego sera podpuszczkowego, twardego, dojrzewającego, o słodkim smaku

emerytowany /ˌɛ̃mɛrɨtɔˈvãnɨ/ (adj)
auf in Rente, emeritiert, pensioniert
  będący na emeryturze; otrzymujący emeryturę

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
Rente, Pension
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emfaza (n)
Emphase
  przesada w mówieniu polegająca na nadmiernym pokazywaniu uczuć

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
Auswanderung, Emigration
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emigrować /ˌɛ̃mʲiˈɡrɔvaʨ̑/ (v)
auswandern, emigrieren
  wyjeżdżać z kraju ojczystego w celu osiedlenia się w obcym państwie

eminencja (n)
Eminenz
  tytuł przysługujący kardynałom, wielkiemu mistrzowi Zakonu Maltańskiego, niektórym patriarchom i metropolitom prawosławnym, w Polsce również prymasowi;

eminentny (adj)
eminent
  (książkowy) wybitny, znakomity

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
Emir
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
Emirat
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium podległe władzy emira

emitować /ˌɛ̃mʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
ausgeben, emittieren
  (ekonomia, ekonomiczny) wypuszczać na rynek papiery wartościowe lub pieniądze
emittieren, ausstrahlen
  (fizyka, fizyczny) wysyłać promieniowanie lub cząstki
ausstrahlen, senden
  nadawać program radiowy lub telewizyjny
emittieren, freisetzen
  wypuszczać coś do atmosfery

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
Emotion, Empfindung
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

emocjonalnie (adv)
emotionell
  w sposób dotyczący emocji, z zaangażowaniem emocji

emocjonalność (n)
Emotionalität
  cecha tego, co jest emocjonalne

emotikon /ˌɛ̃mɔˈtʲikɔ̃n/ (n)
Emoticon
  (informatyka, informatyczny) (telekomunikacja) znak graficzny powstały z różnych symboli literowych i znaków dostępnych na klawiaturze, zwykle wyrażający czyjeś emocje;

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
Empathie, Einfühlungsvermögen
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empiria (n)
Empirie
  (filozofia, filozoficzny) poznanie za pomocą doświadczenia

empiryczny /ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
empirisch
  (filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim

empora (n)
Empore
  (architektura, architektoniczny) galeria nad przedsionkiem lub nawą kościoła;

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
Emus
  (ornitologia, ornitologiczny) (systematyka) gatunek dużego ptaka australijskiego, Dromaius novaehollandiae;
Emu
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku emu (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

en bloc (adv)
en bloc
  (książkowy) w całości, całkowicie, całościowo, nie dzieląc

encefalografia (n)
Enzephalografie
  (medycyna, medyczny) ogólna nazwa kilku różnych metod badania mózgu;

encefalopatia (n)
Enzephalopathie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;

encyklika (n)
Enzyklika, Encyclica
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalny papieski dokument doktrynalny w formie orędzia skierowany do biskupów i wiernych;

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
Enzyklopädie, Encyklopädie
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

encyklopedyczny /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
enzyklopädisch
  związany z encyklopedią, dotyczący encyklopedii

endemicznie (adv)
endemisch
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) na sposób endemiczny

endemiczny (adj)
endemisch
  występujący tylko na określonym obszarze

endemit (n)
Endemit
  (biologia, biologiczny) takson występujący tylko na danym obszarze;

endogamia (n)
Endogamie
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) praktyka i reguła kulturowa nakazująca zawieranie małżeństw wewnątrz własnej społeczności;

endogenny (adj)
endgogen
  (biologia, biologiczny) (geologia, geologiczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) pochodzący z wewnątrz

endokrynolog /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃ˈnɔlɔk/ (n)
Endokrinologe
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób gruczołów wydzielania wewnętrznego
Endokrinologin
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka endokrynologii

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
Endokrinologie
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy

endokrynologiczny (adj)
endokrinologisch
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z endokrynologią, dotyczący endokrynologii

endometrioza (n)
Endometriose
  (medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endonim /ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
Endonym
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka;

endoskop (n)
Endoskop
  (medycyna, medyczny) wziernik medyczny służący do oglądania wewnętrznych ścian narządów;

endoskopia (n)
Endoskopie
  (medycyna, medyczny) oglądanie jam ciała za pomocą wziernika;

enerdowiec (n)
Ossi
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) obywatel byłego NRD

energetyczny (adj)
energetisch
  dotyczący energetyki

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
Energie
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  entuzjazm, chęć do działania

energia jądrowa /ɛ̃ˈnɛrʲɟja jɔ̃nˈdrɔva/ (n)
Kernenergie, Kernkraft
  (fizyka, fizyczny) energia wydzielana podczas reakcji jądrowej;

energiczny /ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
energisch
  taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy

enklawa /ɛ̃ŋˈklava/ (n)
Enklave
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa;

enklityka (n)
Enklitikon
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz niemający własnego akcentu i tworzący całość akcentową z wyrazem go poprzedzającym;

enoturystyka (n)
Enotourismus
  (turystyka, turystyczny) (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) aktywność polegająca na odwiedzaniu miejsc związanych z produkcją wina

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
Enthalpie
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entalpia swobodna /ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna/ (n)
Gibbs-Energie
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa;

ententa /ãnˈtãnta/ (n)
Entente
  (historia, historyczny, historycznie) podczas pierwszej wojny światowej: państwa walczące z państwami centralnymi
  (historia, historyczny, historycznie) porozumienie Francji, Rosji i Wielkiej Brytanii utworzone w latach 1904-1907;

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
Entomologie, Insektenkunde
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entomologiczny /ˌɛ̃ntɔ̃mɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
entomologisch
  (biologia, biologiczny) związany z entomologią, dotyczący entomologii

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
Entropie
  (fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

entuzjastka /ˌɛ̃ntuˈzʲjastka/ (n)
Enthusiastin
  kobieta pełna entuzjazmu, chęci i wiary w możliwość zrealizowania jakiejś idei; kobieta żywo poruszona, pobudzona jakąś ideą

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
Enthusiasmus, Begeisterung
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

environment (n)
Environment
  (sztuka) typ działania artystycznego, w którym widz doznaje wrażeń z otaczającej go zmodyfikowanej przestrzeni;

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
Enzym
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

epi- /ˈɛpʲi/
epi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: zewnętrzny, poprzedzający coś, następujący po czymś, położony nad czymś

epicentrum (n)
Epizentrum
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epicki (adj)
episch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z epiką

epidemiczny (adj)
epidemisch, Epidemie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) związany z epidemią, dotyczący epidemii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Epidemiologie
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epidemiologiczny (adj)
epidemiologisch
  (medycyna, medyczny) związany z epidemiologią, dotyczący epidemiologii

epidot (n)
Epidot
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH);

epifora /ˌɛpʲiˈfɔra/ (n)
Epiphora
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jedna z figur stylistycznych polegająca na powtórzeniu słowa lub zwrotu na końcu kilku następujących po sobie wersów lub zdań

epigenetyczny (adj)
epigenetisch
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) związany z dziedzicznością pozagenową, dotyczący dziedziczności pozagenowej

epigenetyka (n)
Epigenetik
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) badanie dziedziczności pozagenowej;

epigraf /ɛˈpʲiɡraf/ (n)
Epigraf, Epigraph
  (historia, historyczny, historycznie) napis wykuty w kamieniu lub wycięty w drewnie, stanowiący element architektury, pomnika, nagrobka;

epigramat /ˌɛpʲiˈɡrãmat/ (n)
Epigramm
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór poetycki mający charakter satyryczny bądź dydaktyczny;
  (historia, historyczny, historycznie) krótki wierszowany napis umieszczany na nagrobkach i pomnikach (zwłaszcza w starożytności)

epik (n)
Epiker, Erzähler
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) twórca epiki

epika (n)
Epik
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj literacki;

epikleza (n)
Epiklese
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa liturgiczna odmawiana przez prezbitera podczas eucharystii, wzywająca Boga do uświęcenia darów chleba i wina oraz uczestników zgromadzenia;

epikryza (n)
Epikrise
  (medycyna, medyczny) podsumowanie danych z postępowania lekarskiego wraz z zaleceniami dalszego leczenia;

epikureizm /ˌɛpʲikuˈrɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Epikureismus
  (filozofia, filozoficzny) jeden z kierunków filozoficznych;

epikurejczyk (n)
Epikureer
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik epikureizmu

epileptyczny (adj)
epileptisch
  (medycyna, medyczny) związany z padaczką (epilepsją), dotyczący padaczki

epileptyk (n)
Epileptiker
  (medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na epilepsję

epilog /ɛˈpʲilɔk/ (n)
Epilog
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) końcowa część utworu informująca o dalszych losach bohaterów już po zamknięciu akcji;

epistaza (n)
Epistase
  (biologia, biologiczny) (genetyka) jeden z rodzajów współdziałań pomiędzy genami polegający na ścisłym wpływie produktu genu epistatycznego na ekspresję produktów jednego lub więcej genów (zwanych hipostatycznymi);

epistemiczny (adj)
epistemisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z poznawaniem, z wiedzą o czymś

epistemologia (n)
Epistemologie
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się relacjami między poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością;

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
Epitaph, Grabinschrift
  inskrypcja nagrobna;

epizodyczny (adj)
Neben-
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) występujący w epizodach
episodisch, episodenhaft
  pojawiający się rzadko i nieregularnie

epoka /ɛˈpɔka/ (n)
Epoche, Zeitalter
  (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;

epolet /ɛˈpɔlɛt/ (n)
Epaulette
  (wojskowość, wojskowy) naramiennik ozdobiony taśmą lub sznurem złotym lub srebrnym, często z frędzlami, w niektórych armiach z umieszczonymi oznakami stopnia wojskowego

eponim /ɛˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
Eponym
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej;

epsilon /ɛpˈsʲilɔ̃n/ (n)
Epsilon
  nazwa piątej litery alfabetu greckiego, ε;

era /ˈɛra/ (n)
Ära, Zeitrechnung
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.

eradykacja (n)
Eradikation
  (medycyna, medyczny) całkowite wyeliminowanie choroby zakaźnej na całym świecie

erb /ɛrp/ (n)
Erbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erekcja /ɛˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
Erektion, Ständer
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;

erem (n)
Einsiedelei, Eremitage, Ermitage
  klasztor;

eremita /ˌɛrɛ̃ˈmʲita/ (n)
Eremit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik żyjący w odosobnieniu;

eremitorium (n)
Eremitorium
  siedziba eremity;

erfurcki (adj)
Erfurter
  związany z Erfurtem, dotyczący Erfurtu

erfurtczyk (n)
Erfurter
  mieszkaniec Erfurtu

ergo (conjunction)
ergo
  (książkowy) więc, a więc, zatem

ergofobia (n)
Ergophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) fobia pracy, irracjonalny lęk przed pracą

ergoterapeuta (n)
Ergotherapeut
  (medycyna, medyczny) terapeuta prowadzący terapię zajęciową w rodzaju ergoterapia

erogenny /ˌɛrɔˈɡɛ̃nːɨ/ (adj)
erogen
  w odniesieniu do okolicy ciała, której stymulacja powoduje podniecenie seksualne

erotyczny /ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
erotisch
  dotyczący erotyki, seksu

erotyka /ɛˈrɔtɨka/ (n)
Erotik
  ogół tego, co erotyczne, związane z erotyzmem, tematyką miłosną

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
Erosion
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

ersatz (n)
Ersatz
  namiastka jakiejś rzeczy lub podróbka, coś zastępczego, gorszej jakości

erudycja /ˌɛruˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
Erudition
  rozległy zasób książkowej wiedzy; gruntowne wykształcenie

erudyta /ˌɛruˈdɨta/ (n)
Erudit
  człowiek posiadający szeroką wiedzę

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
Eruption
  (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;
  (astronomia, astronomiczny) wybuch gazu na Słońcu

erytrocyt /ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt/ (n)
Erythrozyt
  (medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;

erzjański (adj)
ersjanisch
  związany z Erzjanami, dotyczący Erzjan

erzjański (n)
Ersjanisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język (dialekt) erzjański;

es /ɛs/ (n)
Es
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e obniżony o półton;

es-moll /ˈɛs‿mɔl/ (n)
es-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku es (w zapisie nutowym z sześcioma bemolami)

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
Eschatologie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

esej /ˈɛsɛj/ (n)
Essay
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora;

esencjonalnie (adj)
kräftig
  (chemia, chemiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bez rozcieńczania
essenziell
  (przenośnie, przenośnia) zawierając treść czego, istotę rzeczy

eses /ˈɛsɛs/ (n)
Eses
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e obniżony o cały ton;

esesman /ɛˈsɛsmãn/ (n)
SS-Mann
  (potocznie, potoczny) członek SS, paramilitarnej elitarnej formacji hitlerowskich Niemiec

eskalacja (n)
Eskalation
  stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

eskapada /ˌɛskaˈpada/ (n)
Eskapade
  (książkowy) niebezpieczna, wesoła, swawolna, lekkomyślna wyprawa; wycieczka z przygodami

eskapizm (n)
Eskapismus
  (psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego

eskorta /ɛˈskɔrta/ (n)
Eskorte
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę

espadryla (n)
Espadrille
  lekki, miękki płócienny pantofel na sznurkowej podeszwie;

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
Esperanto
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

esperantysta /ˌɛspɛrãnˈtɨsta/ (n)
Esperantist
  osoba mówiąca językiem esperanto lub propagująca go

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
Espresso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

esseński (adj)
Essener
  związany z Essen (miastem w Niemczech)

ester (n)
Ester
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny powstający w wyniku działania kwasu na alkohol lub fenol;

esteta /ɛˈstɛta/ (n)
Ästhet
  człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna

estetycznie /ˌɛstɛˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ästhetisch
  w sposób estetyczny, staranny

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ästhetisch
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
Ästhetik
  ładny, gustowny wygląd czegoś
  (filozofia, filozoficzny) (sztuka) nauka o pięknie;
  subiektywne kryteria piękna

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
estnisch, Estnisch
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (n)
Estnisch, estnisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Estonii;

estragon /ɛˈstraɡɔ̃n/ (n)
Estragon
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) bylica draganek
  (spożywczy) aromatyczna przyprawa z suchego lub świeżego ziela estragonu (1.1)

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
Östrogen, Estrogen
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

estrogenowy (adj)
östrogen
  (biochemia, biochemiczny) dotyczący estrogenu

estuarium /ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
Ästuar
  (geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

eta /ˈɛta/ (n)
Eta
  nazwa siódmej litery alfabetu greckiego współczesnego i ósmej alfabetu starogreckiego, η;

etalon /ɛˈtalɔ̃n/ (n)
Etalon
  wzorzec, wzór jednostki miary przeznaczony do zachowania lub odtworzenia jednostki miary;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
Äthanol, Ethanol
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

eteryczny /ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
etherisch, ätherisch
  (chemia, chemiczny) związany z eterami, bliski ich właściwościom
ätherisch
  (książkowy) delikatny, subtelny

etiologiczny (adj)
ätiologisch
  (medycyna, medyczny) związany z etiologią, dotyczący etiologii

etiopski /ɛˈtʲjɔpsʲci/ (adj)
äthiopisch
  odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
Etüde
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ethnisch
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etola /ɛˈtɔla/ (n)
Pelzstola
  rodzaj szala lub krótkiej pelerynki, zwykle z miękkiego futra; narzutka futrzana na ramiona noszona do sukien wieczorowych

etologiczny /ˌɛtɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ethologisch
  (biologia, biologiczny) związany z etologią, dotyczący etologii

etopozyd /ˌɛtɔˈpɔzɨt/ (n)
Etoposid
  (medycyna, medyczny) półsyntetyczna pochodna podofilotoksyny o działaniu cytostatycznym;

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
etruskisch
  dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
Etruskisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Etrusków;

etycznie (adv)
ethisch
  w sposób zgodny z etyką

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ethisch
  związany z etyką, dotyczący etyki
  zgodny z zasadami etyki

etyk (n)
Ethiker
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie etyki

etykieta /ˌɛtɨˈcɛta/ (n)
Etikett
  nalepka na produkcie zawierająca jego nazwę, zawartość, cenę itp.
Etikette
  zbiór norm i zasad panujących w określonej grupie społecznej lub środowisku;

etylen /ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
Ethylen
  (chemia, chemiczny) (zobacz) eten

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
Etymologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;
  (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu

etymologia ludowa /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja luˈdɔva/ (n)
Volksetymologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) analiza pochodzenia wyrazów oparta na skojarzeniach zamiast na naukowych metodach badawczych;

etymologiczny (adj)
etymologisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii

etymon /ɛˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
Etymon
  (językoznawstwo, językoznawczy) podstawa etymologiczna wyrazu lub związku wyrazowego

eucharystia /ɛw.xa.rɨˈsti.a/ (n)
Eucharistie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porządek celebracji liturgicznej w chrześcijaństwie, inaczej msza;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie eucharystyczne, konsekrowana hostia i wino;

eucharystyczny /ˌɛwxarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
eucharistisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią

eufemistyczny (adj)
euphemistisch
  unikający użycia drażliwych słów poprzez zastąpienie ich wyrażeniami delikatniejszymi lub wymijającymi

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
Euphemismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, które jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

eugeniczny /ˌɛwɡɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
eugenisch
  (biologia, biologiczny) związany z eugeniką, dotyczący eugeniki

eugenika /ɛwˈɡɛ̃ɲika/ (n)
Eugenik
  (biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone;

eukaliptus (n)
Eukalyptus
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eukariont (n)
Eukaryot
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa eukariontów
  (biologia, biologiczny) organizm zbudowany z komórek posiadających jądro komórkowe z chromosomami

euklidesowy (adj)
euklidisch, Euklides-
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dotyczący pewników, których autorem został Euklides, starożytny grecki matematyk

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
Eunuch
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec

eurazjatycki /ˌɛwrazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
eurasisch
  związany Eurazją, dotyczący Eurazji, pochodzący z Eurazji

eureka /ɛwˈrɛka/ (interjection)
heureka
  „znalazłem!”, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia lub znalezieniu rozwiązania problemu

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
Euro
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

eurocent /ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
Cent
  (potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
Europium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europeizacja (n)
Europäisierung
  czynienie czegoś europejskim, nadawanie cech europejskich;

europeizować (v)
europäisieren
  czynić coś europejskim

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
europäisch
  dotyczący Europy

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
Sterbehilfe
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

eutrofizacja (n)
Eutrophierung
  (ekologia, ekologiczny) proces stopniowego wzbogacania zbiornika wodnego w substancje pokarmowe wskutek wzmożonego ich dopływu

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
Evakuierung
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewakuowanie (n)
Evakuieren
  (rzeczownik odczasownikowy) od ewakuować

ewakuować /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
evakuieren
  przemieszczać ludzi, zwierzęta, mienie z niebezpiecznego miejsca

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
Evangelium
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewangeliarz (n)
Evangeliar, Evangelienbuch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna z podzielonymi na perykopy ewangeliami;

ewangelicki (adj)
evangelisch
  związany z ewangelicyzmem

ewangelista (n)
Evangelist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czterech autorów kanonicznych ewangelii;

ewangelistarz (n)
Evangelistar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna zawierająca tylko perykopy ewangeliczne przeznaczone do odczytania podczas mszy;

ewentualny /ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
eventuell
  przypuszczalny, możliwy

ewidentny /ˌɛvʲiˈdɛ̃ntnɨ/ (adj)
evident
  (książkowy) oczywisty, widoczny, wyraźny, nie budzący wątpliwości

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
Evolution
  (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś

ewolucjonista /ˌɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
Evolutionist
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji
  zwolennik ewolucjonizmu

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
Evolutionismus
  (biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

ewolucyjny (adj)
evolutionär
  związany z ewolucją

ex situ (adv)
ex situ
  poza swoim pierwotnym, naturalnym położeniem, miejscem

eyeliner (n)
Eyeliner
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) specjalna kredka lub tusz do malowania kresek na brzegach powiek;

ezoteryczny /ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
esoterisch
  tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych

f-moll (n)
f-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z czterema bemolami)

fabryczny (adj)
Fabrik-
  związany z fabryką

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
Fabrik, Werk
  produkcyjny zakład przemysłowy

fabrykant /faˈbrɨkãnt/ (n)
Fabrikant
  (przestarzałe, przestarzały) właściciel fabryki

fabularny (adj)
Spiel-, erzählend
  mający fabułę; oparty na fikcyjnej opowieści

facebookowicz (n)
Facebook-Nutzer
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) użytkownik Facebooka

facelia /faˈʦ̑ɛlʲja/ (n)
Büschelblume, Büschelschön, Phacelia, Phazelie
  (botanika, botaniczny) Phacelia, rodzaj roślin jednorocznych lub bylin z rodziny faceliowatych;

facelia błękitna /faˈʦ̑ɛlʲja bwɛ̃ŋʲˈcitna/ (n)
Büschelschön, Rainfarn-Phazelie
  (botanika, botaniczny) Phacelia tanacetifolia, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z Kalifornii;

facet /ˈfaʦ̑ɛt/ (n)
Macker
  (potocznie, potoczny) mężczyzna

fachowiec /faˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Fachmann
  specjalista w jakiejś dziedzinie

fachowo (adv)
fachlich
  z fachową wiedzą

facjata /faˈʦ̑ʲjata/ (n)
Dachkammer
  mieszkalne pomieszczenie na poddaszu, zwykle nadbudowane i posiadające odrębne zadaszenie

fact-checking (n)
Faktencheck
  (społeczny) (publikatory) proces weryfikowania informacji przez dokładne sprawdzanie faktów;

fagocista (n)
Fagottist, Fagottspieler
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
Fagott
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fair play (n)
Fairplay, Fair Play
  uczciwa rywalizacja w sporcie

fajans /ˈfajãw̃s/ (n)
Fayence
  (technologia, technika, techniczny) (rzemiosło, rzemieślniczy) materiał ceramiczny wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany;

fajerka /faˈjɛrka/ (n)
Herdring
  żeliwne kółko zakrywające otwór w płycie pieca

fajerwerk (n)
Feuerwerk
  ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne

fajka /ˈfajka/ (n)
Schnorchel
  (sport, sportowy) rurka używana do nurkowania, pozwalająca na oddychanie bez unoszenia głowy nad powierzchnię wody;
Pfeife, Tabakspfeife
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajka pokoju /ˈfajka pɔˈkɔju/ (n)
Friedenspfeife
  symbol pogodzenia się, pojednania

fajrant /ˈfajrãnt/ (n)
Feierabend
  (potocznie, potoczny) koniec dnia pracy lub przerwa w pracy

fajtłapa (n)
Tollpatsch, Tölpel, Trampel
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba niezdarna

faks /faks/ (n)
Fax
  (technologia, technika, techniczny) (biurowość, biurowy) (dawniej, dawny) (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) urządzenie przesyłające wiadomość za pomocą łącza telefonicznego;

fakt /fakt/ (n)
Tatsache, Fakt
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktoria (n)
Faktorei
  (historia, historyczny, historycznie) placówka handlowa w odległej prowincji albo kolonii, w krajach kolonialnych umiejscawiana zwykle na wybrzeżu i ufortyfikowana;

faktura /fakˈtura/ (n)
Rechnung, Faktura
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;
Tonsatz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sposób łączenia równocześnie brzmiących melodii;

faktycznie (adv)
tatsächlich, faktisch
  zgodnie z faktami, z rzeczywistością

faktyczny /fakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
faktisch, tatsächlich
  oparty na faktach

fakultatywny (adj)
fakultativ
  (książkowy) dobrowolny, pozostawiony do wyboru

fala /ˈfala/ (n)
Welle
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;
Welle, Woge
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
  (wojskowość, wojskowy) (socjologia, socjologiczny) zjawisko tworzenia się nielegalnej hierarchii wśród żołnierzy, gdzie żołnierze o krótszym stażu służby są podporządkowani i niejednokrotnie poniżani przez żołnierzy o dłuższym stażu służby;

falafel (n)
Falafel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;

falanster (n)
Phalanstère
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) utopijne osiedle dla spółdzielczej wspólnoty socjalistycznej francuskiego ideologa Charlesa Fouriera;

falcować /falˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
falzen
  (drukarstwo, drukarski) składać arkusz drukarski w strony przyszłej publikacji;

falcownik /falˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
Falzapparat
  element rolowej maszyny drukarskiej składający wstęgę papieru w grzbiety

falerneński /ˌfalɛrˈnɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Falerner
  dotyczący ziemi falerneńskiej

falisty /faˈlʲistɨ/ (adj)
wellenartig, wellenförmig, wellig
  powyginany w kształcie fal, układający się w fale, przypominający pod jakimkolwiek względem falę

falliczny (adj)
phallisch
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallus /ˈfalːus/ (n)
Phallus
  (anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności

falochron /faˈlɔxrɔ̃n/ (n)
Wellenbrecher
  konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;

falowód /faˈlɔvut/ (n)
Wellenleiter
  (technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi;

falset (n)
Falsett
  wysoki rejestr głosu ludzkiego

falsyfikacja /ˌfalsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Fälschung
  fałszerstwo, podrobienie czegoś

familijny /ˌfãmʲiˈlʲijnɨ/ (adj)
familiär
  (przestarzałe, przestarzały) dotyczący rodziny

famotydyna /ˌfãmɔtɨˈdɨ̃na/ (n)
Famotidin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy antagonistów receptorów histaminowych H2;

fanart (n)
Fan-Art, Fanart
  (sztuka) działalność artystyczna w środowisku fanów;

fanatyczka (n)
Fanatikerin
  żarliwa zwolenniczka idei lub religii

fanatycznie /ˌfãnaˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
fanatisch
  w sposób fanatyczny, w sposób właściwy fanatykowi

fanatyczny (adj)
fanatisch
  charakteryzujący się fanatyzmem

fanatyk /fãˈnatɨk/ (n)
Fanatiker
  żarliwy zwolennik idei lub religii

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
Fanatismus
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fandango /fãnˈdãŋɡɔ/ (n)
Fandango
  (choreografia, choreograficzny) hiszpański taniec ludowy w rytmie ostro wybijanym kastanietami i z towarzyszeniem gitary;

fandom /ˈfãndɔ̃m/ (n)
Fandom
  (socjologia, socjologiczny) subkultura, społeczność aktywnych fanów, zwykle fanów fantastyki, rzadziej mangi, anime czy RPG;

fanfara (n)
Fanfare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótki utwór grany najczęściej na trąbce rozpoczynający uroczystości;

fanklub /ˈfãŋklup/ (n)
Fanklub
  nieformalne zrzeszenie fanów;

fantasta (n)
Fantast
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto wierzy w fantazje, nierealne przedsięwzięcia

fantastka (n)
Fantastin
  kobieta, która żyje w świecie fantazji

fantastycznie /ˌfãntaˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
super, toll
  (potocznie, potoczny) wspaniale, wyjątkowo, bardzo dobrze
fantastisch
  w sposób fantastyczny; nierealnie, przedziwnie

fantastyczny /ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
fantastisch
  (potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny

fantastyka naukowa (n)
Science-Fiction
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;

fantazjować (v)
fantasieren
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć improwizacje
fantasieren, träumen
  wyobrażać sobie wiele rzeczy

fanzin /ˈfãnzʲĩn/ (n)
Fanzine
  amatorskie pismo wydawane przez miłośników jakiegoś tematu, przeznaczone dla osób o podobnych zainteresowaniach;

fara /ˈfara/ (n)
Parochialkirche, Pfarrkirche
  (przestarzałe, przestarzały) (kościelny) (administracja) główny kościół parafialny w mieście;

farad /ˈfarat/ (n)
Farad
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
Pharao
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

faraoński (adj)
pharaonisch
  mający związek z faraonem

farba /ˈfarba/ (n)
Farbe, Lack
  (budownictwo) (sztuka) mieszanina barwników służąca do malowania

farbiarnia /farˈbʲjarʲɲa/ (n)
Färbereihaus
  zakład lub dział, w którym farbuje się tkaniny lub przędzę

farbiarz (n)
Färber
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (zawód, zawodowy, zawodowo) rzemieślnik farbujący tkaniny

farbowanie /ˌfarbɔˈvãɲɛ/ (n)
Färben, Färbung
  (rzeczownik odczasownikowy) od farbować

farbownik lekarski (n)
Gemeine Ochsenzunge
  (botanika, botaniczny) Anchusa officinalis L., gatunek miododajnej rośliny z rodziny ogórecznikowatych o własnościach leczniczych i trujących w większej ilości;

farciarz (n)
Glückspilz
  (potocznie, potoczny) człowiek, który ma szczęście, któremu coś się udało

farcić się /ˈfarʲʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
Schwein haben
  (potocznie, potoczny) (środowiskowy) szczęścić się

farelka /faˈrɛlka/ (n)
Luftheizer, Luftheizgerät
  (potocznie, potoczny) termowentylator, pokojowy ogrzewacz powietrza

farma /ˈfarma/ (n)
Bauernhof, Farm
  (rolnictwo, rolniczy) gospodarstwo rolne w krajach anglosaskich;

farma wiatrowa (n)
Windpark
  (technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności

farmaceutyczny /ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pharmazeutisch
  związany z farmacją

farmaceutyk /ˌfarmaˈʦ̑ɛwtɨk/ (n)
Arznei, Medizin
  substancja wyprodukowana przez przemysł farmaceutyczny

farmakodynamika (n)
Pharmakodynamik
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział farmakologii badający mechanizmy działania leków oraz reakcje organizmu na nie;

farmakokinetyka (n)
Pharmakokinetik
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział farmakologii badający zmiany stężenia substancji w ustroju, zwłaszcza leków i ich metabolitów, w miarę upływu czasu;

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
Pharmakologie
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farmakologiczny /ˌfarmakɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
pharmakologisch
  związany z farmakologią, dotyczący farmakologii

farmakopea (n)
Arzneibuch
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) urzędowy spis leków zatwierdzonych do użycia w danym państwie, zawierający m.in. opis ich składu, właściwości oraz zalecenia dotyczące zastosowania;

farsa /ˈfarsa/ (n)
Farce
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lekka komedia o żywej akcji;

fart /fart/ (n)
Dusel, Schwein
  (potocznie, potoczny) szczęście

faryzeusz /ˌfarɨˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
Pharisäer
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei uznający jedynie prawo pisane (Torę);
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek obłudny

fasa /ˈfasa/ (n)
Fass
  duże naczynie z drewnianych klepek do przechowywania produktów;
  w garbarstwie: naczynie wkopane w ziemię używane do garbowania skór, kadź
  zawartość fasy (1.1)

fasada /faˈsada/ (n)
Fassade
  (architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku;
  (przenośnie, przenośnia) coś pozornego, tylko na pokaz
  (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego;
  (socjologia, socjologiczny) sposób kreowania własnego wizerunku przez jednostkę w trakcie interakcji społecznej, mający na celu manipulacje wrażeniami jakie odnosi partner interakcji;

fascynacja (n)
Faszination
  bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś

fascynujący (adj)
faszinierend, bezaubernd, einnehmend, fesselnd, gewinnend, hochinteressant
  wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę

fasola /faˈsɔla/ (n)
Bohne
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona lub całe strąki fasoli (1.1); (także, też) potrawa z nich przyrządzona

fasolka szparagowa /faˈsɔlka ˌʃparaˈɡɔva/ (n)
Spargelbohne
  (botanika, botaniczny) (spożywczy) odmiana fasoli o jadalnych całych strąkach

fasolówka (n)
Bohnensuppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z fasoli

fason /ˈfasɔ̃n/ (n)
Fasson, Zuschnitt
  (krawiectwo) kształt obuwia lub ubioru
Fasson
  (przenośnie, przenośnia) sposób bycia jakiejś osoby

fast food (n)
Fastfood, Fast Food
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;

fastnachtsspiel (n)
Fastnachtsspiel
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj farsy lub krotochwili wystawianej w Niemczech w czasie zapustów w XV-XVI wieku;

faszysta /faˈʃɨsta/ (n)
Faschist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu

faszystowski /ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
faschistisch
  związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
Faschismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatalista /ˌfataˈlʲista/ (n)
Fatalist
  osoba, która wierzy w fatalizm, przeznaczenie; ma świadomość nieuchronności losu

fatamorgana (n)
Fata Morgana
  zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;

fatum /ˈfatũm/ (n)
Schicksal
  nieuchronny los, zwłaszcza zły

fatwa /ˈfatfa/ (n)
Fetwa
  w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;

faul /fawl/ (n)
Foul
  (sport, sportowy) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry;

fauna /ˈfawna/ (n)
Fauna
  (biologia, biologiczny) ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym;

faustowski (adj)
faustisch
  (książkowy) pragnący zdobyć wiedzę za wszelką cenę, zwłaszcza tajemnicę nieśmiertelności

faux pas (n)
Fauxpas
  nieumyślne naruszenie niepisanych reguł danej społeczności

fauxbourdon (n)
Fauxbourdon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika kompozytorska, powstała w szkole burgundzkiej, oparta na równoległym prowadzeniu trzech głosów, w której do najniższego (cantus firmus) dopisywano dwa wyższe: środkowy o tercję wyżej i najwyższego o sekstę wyżej;

faworek /faˈvɔrɛk/ (n)
Raderkuchen
  kruche ciastko w kształcie zawiniętej wstążki;

faworyt (n)
Favorit
  ktoś lubiany, faworyzowany
  (sport, sportowy) osoba lub drużyna typowana na zwycięzcę w zawodach
  (sport, sportowy) zwierzę typowane na zwycięzcę w wyścigach

faworyzować /ˌfavɔrɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
favorisieren
  wyróżniać kogoś, darzyć szczególnymi względami

faza /ˈfaza/ (n)
Phase, Stufe, Abschnitt
  miejsce, etap

fał /faw/ (n)
Fall
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do podnoszenia czegoś (np. żagla, drzewca);

fałd /fawt/ (n)
Fale
  zagięcie, załamanie materiału, skóry lub innej powierzchni

fałszerstwo (n)
Fälschung, Fälschen
  wykonanie podróbki

fałszerz (n)
Fälscher
  osoba, która coś fałszuje

fałszywy /fawˈʃɨvɨ/ (adj)
falsch
  sztuczny, podrobiony

fałszywy przyjaciel /fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (idiom)
falscher Freund
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
Föderation, Bund
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

federacyjny (adj)
föderal
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z federacją, dotyczący federacji, mający charakter federacji

federalny (adj)
föderal
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) dotyczący państwa będącego federacją lub związany z organami i strukturami tej federacji

fedora /fɛˈdɔra/ (n)
Fedora, Fedorahut
  (odzieżownictwo) fason kapelusza z rondem, początkowo kobiecego, później męskiego, z wklęsłą fałdą na środku;

fejk (n)
Fake
  (neologizm) (potocznie, potoczny) coś, co jest zmanipulowane lub spreparowane, tylko z pozoru wyglądające na prawdziwe (np. zdjęcie) lub markowe ((na przykład) buty / koszulka / telefon), w rzeczywistości jednak sfałszowane

fekalia /fɛˈkalʲja/ (n)
Fäkalien
  odchody ludzkie gromadzące się w kanalizacji i szambach;

felczer /ˈfɛlʧ̑ɛr/ (n)
Feldscher
  (dawniej, dawny) chirurg wojskowy nieposiadający wykształcenia lekarskiego

feldfebel (n)
Feldwebel
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) stopień podoficerski odpowiadający starszemu sierżantowi (m.in. w dawnym wojsku w Polsce, NRD, RFN)

feldmarszałek (n)
Feldmarschall
  (wojskowość, wojskowy) w niektórych krajach: najwyższy stopień wojskowy

felerny (adj)
fehlerhaft, mangelhaft
  (najczęściej o przedmiocie) mający wady albo braki

felga /ˈfɛlɡa/ (n)
Felge, Autofelge
  element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę

felieton (n)
Feuilleton
  (publikatory) krótki utwór publicystyczny;

felietonista (n)
Feuilletonist
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) autor felietonu lub ich cyklu

felietonowy (adj)
feuilletonistisch
  związany z felietonem; charakterystyczny dla felietonu

feminista /ˌfɛ̃mʲĩˈɲista/ (n)
Feminist
  zwolennik feminizmu

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
Feminismus
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenek /ˈfɛ̃nɛk/ (n)
Fennek, Wüstenfuchs
  (zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;

feng shui (n)
Feng-Shui
  (filozofia, filozoficzny) w tradycyjnej filozofii chińskiej: odmiana geomancji, sztuka harmonizacji życia ze swoim otoczeniem, planowania w celu osiągnięcia zgodności ze środowiskiem naturalnym;

fenig /ˈfɛ̃ɲik/ (n)
Pfennig
  (dawniej, dawny) (jednostka monetarna) setna część marki niemieckiej;

fenkuł (n)
Fenchel
  (botanika, botaniczny) Foeniculum vulgare, roślina warzywna, o białych, mięsistych łodygach;
  (spożywczy) jarzyna z fenkułu (1.1)

fenomenalizm (n)
Phänomenalismus
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;

fenomenalny /ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃ˈnalnɨ/ (adj)
phänomenal
  niezwykły, wyjątkowy, zjawiskowy
fantastisch
  wyjątkowy, wspaniały, fantastyczny, niesłychany

fenotyp (n)
Phänotyp
  (biologia, biologiczny) zespół wszystkich dostrzegalnych cech organizmu będący wynikiem współdziałania czynników dziedzicznych oraz warunków środowiska;

ferm /fɛrm/ (n)
Fermium
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermentacja /ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Fermentation
  (biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;

fermentowanie /ˌfɛrmɛ̃ntɔˈvãɲɛ/ (n)
Gähren, Gährung
  poddawanie lub uleganie fermentacji

fermentować /ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
gären
  ulegać procesowi fermentacji
  powodować fermentację, poddawać fermentacji

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
Fermion
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

ferrari /fɛrˈːarʲi/ (n)
Ferrari
  (motoryzacja) samochód marki Ferrari;

ferrofluid /ˌfɛrːɔˈflu<sup>j</sup>it/ (n)
Ferrofluid
  substancja magnetyczna w postaci płynu;

fes /fɛs/ (n)
Fes
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f obniżony o półton;

feses /ˈfɛsɛs/ (n)
Feses
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f obniżony o cały ton;

festiwal /fɛˈstʲival/ (n)
Festival
  impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem

festyn /ˈfɛstɨ̃n/ (n)
Volksfest
  publiczna impreza urządzona w związku z jakąś uroczystością

feta /ˈfɛta/ (n)
Feta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj greckiego sera (zwykle owczego), o słonym smaku;
Party
  huczna uroczystość

fetysz (n)
Fetisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) magiczny przedmiot będący obiektem kultu, amulet, talizman
  (seksuologia, seksuologiczny) obiekt, sytuacja lub działanie wzmacniające satysfakcję seksualną

feudalizm (n)
Feudalismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

feudalny (adj)
feudal
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do feudalizmu, związany z feudalizmem

fi /fʲi/ (n)
Phi
  nazwa dwudziestej pierwszej litery alfabetu greckiego, φ;

fibromialgia (n)
Fibromyalgie
  (medycyna, medyczny) przewlekła, niezapalna choroba reumatyczna tkanek miękkich charakteryzujące się rozległym bólem;

fidel /ˈfʲidɛl/ (n)
Fidel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument smyczkowy z grupy chordofonów;

fidybus /fʲiˈdɨbus/ (n)
Fidibus
  (dawniej, dawny) podłużny zwitek papieru albo cienkie drewienko służące do zapalania fajki, papierosa lub cygara

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (adj)
fidschianisch
  odnoszący się do państwa Fidżi

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (n)
Fidschi
  język urzędowy Fidżi,

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
Feige
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figiel /ˈfʲiɟɛl/ (n)
Faxen, Schabernack, Streich
  coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki

figowiec /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Feigenbaum, Feige
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych;

figowy /fʲiˈɡɔvɨ/ (adj)
Feige
  związany z figami, dotyczący fig

figura /fʲiˈɡura/ (n)
Gemeine Figur, Heroldsbilder
  (heraldyka, heraldyczny) szeroko pojęte godła herbowe/mobilia
Figur, ein hohes Tier
  (potocznie, potoczny) znana osobistość
Figur
  (sztuka) odwzorowana w rzeźbie lub malarstwie postać zwierzęcia lub człowieka
  (książkowy) bohater utworu literackiego
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni
  (potocznie, potoczny) osobnik, typ
  (sport, sportowy) (choreografia, choreograficzny) sekwencja ruchów tworząca całość w sportach akrobatycznych i tańcach
  (termin karciany) starsze karty w talii: as, król, dama, walet;
  kształt ciała
  przydrożny posąg, kapliczka
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa dźwięków o charakterze ornamentu
  (szachy, pojęcie szachowe) starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec

figura retoryczna /fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na/ (n)
rhetorische Figur
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń;

figura szachowa (n)
Schachfigur
  (szachy, pojęcie szachowe) każda bierka używana w grze w szachy, z wyjątkiem piona

figuralny (adj)
figural
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) na wiele głosów
figural, figürlich
  (sztuka) przedstawiający figury albo pojedynczą postać ludzką lub zwierzęcia

figurować (v)
verzeichnet sein
  być gdzieś zamieszczonym lub wymienionym

fikcyjne małżeństwo (n)
Scheinehe
  małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie

filantrop (n)
Philanthrop
  człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących

filantropijny (adj)
philanthropisch
  związany z filantropią

filatelistyczny (adj)
philatelistisch
  dotyczący filatelistyki, związany z filatelistyką

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
Philatelie
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filc /fʲilʦ̑/ (n)
Filz
  materiał ze zbitej wełny,

filcowy (adj)
filzen
  wykonany z filcu

filharmonia /ˌfʲilxarˈmɔ̃ɲja/ (n)
Philharmonie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instytucja organizująca koncerty muzyki poważnej, posiadająca własny skład muzyków

filia /ˈfʲilʲja/ (n)
Filiale, Zweiggeschäft
  (zarządzanie) oddział przedsiębiorstwa, uczelni lub urzędu znajdujący się w innym miejscu niż centralny

filipika /ˌfʲilʲiˈpʲika/ (n)
Philippika
  stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie;

filipino /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɔ/ (n)
Filipino
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny dialekt języka tagalskiego

filipiński /ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃sʲci/ (adj)
philippinisch
  związany z Filipinami, odnoszący się do państwa Filipiny

filister (n)
Philister
  (książkowy) człowiek o ciasnych ambicjach, gustach czy poglądach

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
Tasse
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)
Tasse, Becher
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje

film /fʲilm/ (n)
Film
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
  (fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna

film dokumentalny (n)
Dokumentarfilm, Dokumentation
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) dzieło filmowe utrzymane w gatunku filmu dokumentalnego (1.1)

film grozy (n)
Horrorfilm
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (zobacz) horror

film niemy (n)
Stummfilm
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filmoteka /ˌfʲilmɔˈtɛka/ (n)
Videothek
  skatalogowany zbiór materiałów filmowych; także prywatna kolekcja filmów

filmować /fʲilˈmɔvaʨ̑/ (v)
filmen
  nagrywać coś kamerą filmową

filmowiec (n)
Filmemacher
  (potocznie, potoczny) (telewizja, telewizyjny) człowiek pracujący w branży filmowej

filolog /fʲiˈlɔlɔk/ (n)
Philologe
  specjalista w dziedzinie filologii
Philologin
  specjalistka w dziedzinie filologii

filologiczny /ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
philologisch
  (przymiotnik) od: filologia

filosemityzm (n)
Philosemitismus
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) postawa polegająca na pozytywnym stosunku do Żydów i kultury żydowskiej;

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
Philosoph, Philosophin
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii
Philosoph
  (przenośnie, przenośnia) (ironicznie) człowiek przemądrzały

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
Philosophie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
philosophisch
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filozofka /ˌfʲilɔˈzɔfka/ (n)
Philosophin
  kobieta filozof

filozofować (v)
philosophieren
  (filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię

filtr /fʲiltr̥/ (n)
Filter
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji

filtrować (v)
filtern, trennen
  będąc filtrem, zatrzymywać szkodliwe czynniki
filtern
  oczyszczać, przepuszczając przez filtr

finalizować /ˌfʲĩnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
abschließen
  doprowadzać coś do końca (finału)

finanse (n)
Finanzwesen, Finanz
  ogół spraw związanych z pieniędzmi, kosztami, płaceniem

finansować (v)
finanzieren
  dostarczać finansów

finansowo (adv)
finanziell
  pod względem finansów, pieniędzy

finansowy /ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
finanziell
  dotyczący finansów

finał /ˈfʲĩnaw/ (n)
Finale, Schlusssatz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
Finale, Schlussrunde
  (sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
Finale
  koniec, zakończenie

finisz /ˈfʲĩɲiʃ/ (n)
Spurt
  (sport, sportowy) najbardziej zacięty, ostatni odcinek wyścigu, biegu, rozgrywający się tuż przed metą

finlandyzacja /ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Finnlandisierung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;

finwal (n)
Finnwal
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku płetwal zwyczajny, Balaenoptera physalus;

fiolet (n)
Violett
  kolor fioletowy;

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
violett
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka lub w kolorze powstałym przez zmieszanie barwnika czerwonego i niebieskiego;

fiord /fʲjɔrt/ (n)
Fjord
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
Veilchen
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

fiołek alpejski /ˈfʲjɔwɛk alˈpɛjsʲci/ (n)
Alpenveilchen
  (botanika, botaniczny) gatunek rośliny należący do rodziny fiołkowatych;

firana (n)
Gardine
  (środowiskowy) (handel, handlowy) ozdobna zasłona na okno z półprzezroczystej tkaniny

firanka /fʲiˈrãnka/ (n)
Gardine
  ozdobny, przezroczysty materiał wieszany w oknie

firma /ˈfʲirma/ (n)
Firma
  (potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo

fis /fʲis/ (n)
Fis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f podwyższony o półton;

fis-moll /ˈfʲis‿mɔl/ (n)
fis-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku fis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

fisharmonia (n)
Harmonium
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny z grupy instrumentów dętych klawiszowych;

fisis /ˈfʲisʲis/ (n)
Fisis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f podwyższony o cały ton;

fiskus /ˈfʲiskus/ (n)
Fiskus, Staatskasse
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skarb państwa;

fiszka /ˈfʲiʃka/ (n)
Merkzettel
  mała kartka z informacją
Lernkarte Fiche
  znaczek do płacenia w czasie gry, wymieniany na pieniądze

fitness /ˈfʲitnɛs/ (n)
Fitness
  (sport, sportowy) rekreacyjne ćwiczenia gimnastyczne wykonywane na specjalnych przyrządach i pod okiem instruktora;

fitopatologiczny (adj)
phytopathologisch
  (botanika, botaniczny) związany z fitopatologią, dotyczący fitopatologii, chorób roślin

fitoterapia (n)
Phytotherapie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny i farmakologii zajmujący się stosowaniem ziół w lecznictwie

fitotoksyczność (n)
Phytotoxizität
  cecha tego, co jest toksyczne dla roślin

fizjologia (n)
Physiologie
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizjologiczny (adj)
physiologisch
  odnoszący się do naturalnych czynności organizmu

fizjoterapeuta /ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/ (n)
Physiotherapeut
  (medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii

fizjoterapia (n)
Physiotherapie
  (medycyna, medyczny) metoda leczenia usprawniającego poprzez stymulowania organizmu bodźcami fizycznymi

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
physisch, physikalisch
  dostępny zmysłom
physikalisch
  związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
Physik
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fizylier (n)
Füsilier
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty uzbrojony w strzelbę skałkową (fuzję) w armiach XVII-XIX wieku; w okresie napoleońskim żołnierz lekkiej piechoty;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
finnisch
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
Finnisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Finów;

flaga /ˈflaɡa/ (n)
Flag
  (informatyka, informatyczny) specjalne, dodatkowe pole wyróżniające w rekordzie, pliku lub rejestrze
Flagge, Fahne
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flamandzki (adj)
flämisch, Flämisch
  odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii

flamandzki (n)
Flämisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii

flamaster /flãˈmastɛr/ (n)
Filzstift, Filzschreiber
  rodzaj pióra wypełnionego tuszem i mającego kawałek filcu zamiast stalówki

flaming /ˈflãmʲĩŋk/ (n)
Flamingo
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu;

flanela /flãˈnɛla/ (n)
Flanell
  (włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;

flausz (n)
Flausch
  rodzaj grubej i bardzo miękkiej tkaniny wełnianej lub bawełnianej;

flauta /ˈflawta/ (n)
Windstille, Flaute
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sytuacja na morzu, gdy brak wiatru;

flażka /ˈflaʃka/ (n)
Fähnchen
  (rzadki, rzadko używany) (zdrobniale) od flaga

flażolet (n)
Flageolett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielka piszczałka z ustnikiem dzióbkowym;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk wydobywany z instrumentu, np. przez delikatne przeciągnięcie smyczkiem;

flecista /flɛˈʨ̑ista/ (n)
Flötist
  muzyk, który gra na flecie

flegmatyczny /ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
phlegmatisch
  odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny

flejtuch /ˈflɛjtux/ (n)
Kugelpflaster, Schusspflaster
  kawałek cienkiej tkaniny, służący do owinięcia kuli w czarnoprochowej broni odprzodowej, brudzący się przy ładowaniu i wystrzale;

fleksitarianin (n)
Flexitarier
  osoba stosująca dietę z ograniczeniem produktów mięsnych, zasadniczo jarską

fleksyjny (adj)
Flexions-, flektierend
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) dotyczący fleksji

flensburski (adj)
Flensburger
  związany z Flensburgiem, dotyczący Flensburga

flesz (n)
Blitzlicht
  (fotografia) lampa błyskowa aparatu fotograficznego

flet /flɛt/ (n)
Flöte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
Querflöte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
Panflöte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

fleuta (n)
Fleute
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) holenderski, XVI-wieczny statek żaglowy;

flibustier (n)
Flibustier
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) członek społeczności piratów pochodzenia angielskiego, francuskiego i holenderskiego w XVII wieku na Wielkich Antylach;

flirtować (v)
flirten
  uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci

flisak /ˈflʲisak/ (n)
Flossfahrer
  (dawniej, dawny) fleisak, człowiek spławiający tratwami drewno i inne towary

flora /ˈflɔra/ (n)
Flora, Pflanzenwelt
  (botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

floren (n)
Floren
  (numizmatyka, numizmatyczny) trzynastowieczna złota moneta florencka;

florencki /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
florentinisch
  związany z Florencją, dotyczący Florencji

florentczyk /flɔˈrɛ̃nṭʧ̑ɨk/ (n)
Florentiner
  mieszkaniec Florencji, osoba wywodząca się z Florencji

florentynka (n)
Florentinerin
  mieszkanka Florencji

floruit /ˈflɔru<sup>j</sup>it/ (preposition)
bl., blühen
  (książkowy) określenie poprzedzające datę lub przedział dat dla wskazania, kiedy dana osoba bądź też organizacja czy szkoła była aktywna;

florysta /flɔˈrɨsta/ (n)
Florist
  ktoś, kto zajmuje się układaniem kwiatów

florystyka (n)
Floristik
  (botanika, botaniczny) dział geografii roślin i geobotaniki systematyzujący florę danego obszaru

flota /ˈflɔta/ (n)
Flotte
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zbiór jednostek pływających;

flotylla (n)
Flottille
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) jednostka wojskowa występująca w marynarce wojennej odpowiadająca dywizji piechoty.

flukonazol (n)
Fluconazol
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwgrzybiczy;

fluktuacja /ˌfluktuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
Fluktuation
  zmienność, płynność, niestałość, falowanie, zmienność nasilenia, odstępstwo od średniej statystycznej lub od normy;

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
Fluor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fluorek (n)
Fluorid
  (chemia, chemiczny) sól kwasu fluorowodorowego;

fluorek sodu (n)
Natriumfluorid
  (chemia, chemiczny) sól kwasu fluorowodorowego i sodu;

fluorescencja (n)
Fluoreszenz
  (fizyka, fizyczny) samorzutne świecenie niektórych substancji pod wpływwem różnych czynników (jak np. światło, promienie katodowe, promieniowanie nadfioletowe, promienie rentgenowskie) trwające dopóty, dopóki działają te czynniki

fluoryt (n)
Fluorit
  (mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
Phobie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

fok /fɔk/ (n)
Fock
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jeden z żagli pierwszego masztu;

foka /ˈfɔka/ (n)
Robbe, Seehund
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

fokmaszt (n)
Fockmast
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pierwszy maszt od strony dziobu jednostek pływających, które posiadają co najmniej dwa maszty;

folder /ˈfɔldɛr/ (n)
Ordner, Verzeichnis
  (informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog
Faltblatt, Faltprospekt, Folder
  rodzaj druku reklamowego lub informacyjnego;

folia /ˈfɔlʲja/ (n)
Folie
  cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach;

folia bąbelkowa (n)
Luftpolsterfolie, Knallfolie
  folia z tworzywa sztucznego z bąbelkami powietrza stosowana do opakowywania kruchych przedmiotów;

folkloryzm (n)
Folklorismus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązywanie w sztuce i literaturze do elementów folklorystycznych;

folusznik (n)
Tuchwalker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wstępnie przygotowujący i czyszczący z tłuszczów i klejów tkaniny wełniane;

folwark /ˈfɔlvark/ (n)
Vorwerk
  (dawniej, dawny) duże, samodzielne gospodarstwo rolne wraz z kompleksem budynków gospodarczych i mieszkalnych, a należące do dworu lub do właściciela ziemskiego;

fon /fɔ̃n/ (n)
Phon, Fon
  (fizyka, fizyczny) jednostka poziomu głośności

fondue (n)
Fondue
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
Phonem
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyczny (adj)
phonetisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
Phonetik
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

foniatria /fɔ̃ˈɲatrʲja/ (n)
Foniatrie, Phoniatrie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem i zaburzeniami wydawania głosu (przez człowieka);

fonografia /ˌfɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
Phonographie, Tonaufnahme, Tonaufzeichnung
  zapisywanie dźwięków na nośnikach danych np. płytach kompaktowych albo kasetach mangetofonowych

fonograficzny (adj)
Tonträger, phonographisch
  (technologia, technika, techniczny) związany z fonografem, dotyczący fonografu
phonographisch
  związany z fonografią, dotyczący fonografii

fonologia /ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
Phonologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi;

fonologiczny (adj)
phonologisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonologią, dotyczący fonologii

fonometr /fɔ̃ˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
Phonometer
  (akustyka, akustyczny) przyrząd do mierzenia natężenia dźwięku

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
Springbrunnen, Brunnen
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

fontaź (n)
Fontange
  (fryzjerstwo, fryzjerski) (historia, historyczny, historycznie) ozdoba kobiecej fryzury z koronek i wstążek wysoko upiętych nad czołem
Bandschleife
  fantazyjna kokarda noszona zamiast klasycznego krawata
Franse, Staubwedel
  frędzla (frędzel) przy czepku

ford /fɔrt/ (n)
Ford
  (motoryzacja) samochód marki Ford

foremka /fɔˈrɛ̃mka/ (n)
Förmchen
  (zdrobniale) od: forma
  zabawka do robienia babek z piasku
Backform
  odpowiednio ukształtowany przedmiot do nadawania kształtu ciastu, glinie itp.

foremny /fɔˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
regelmäßig
  (geometria) dla wielokątów: taki, którego wszystkie kąty wewnętrzne są równe, a boki równej długości;
  (geometria) dla wielościanów: ograniczony jednakowymi wielokątami foremnymi (1.1), którego wszystkie kąty dwuścienne są równe;
ebenmäßig, wohlgeformt
  (książkowy) o prawidłowym, regularnym kształcie; kształtny, zgrabny

forhend (n)
Vorhand
  (sport, sportowy) (w tenisie ziemnym, tenisie stołowym, badmintonie i speed-ballu) odbicie z prawej strony rakietą trzymaną w prawej ręce;

forma /ˈfɔrma/ (n)
Form
  zewnętrzny kształt
  kondycja fizyczna osoby
  sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś

forma sonatowa /ˈfɔrma ˌsɔ̃naˈtɔva/ (n)
Sonatenform
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trzyczęściowa forma muzyczna składająca się z ekspozycji, przetworzenia i repryzy, występująca jako pierwsza część sonaty, koncertu czy symfonii;

formacja /fɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Formation
  (geologia, geologiczny) jednostka podstawowa w litostratygrafii
  (wojskowość, wojskowy) samodzielny oddział wojskowy
  grupa ludzi, których łączą określone poglądy

formalista /ˌfɔrmaˈlʲista/ (n)
Formalist
  człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania

formalnie (adv)
formell
  zgodnie z przepisami

formator (n)
Formateur
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityk wybrany przez głowę państwa do sformowania rządu koalicyjnego, po wyborach parlamentarnych lub upadku poprzedniego gabinetu;

formatować /ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑/ (v)
formatieren
  (drukarstwo, drukarski) (poligrafia) (informatyka, informatyczny) nadawać czemuś jakiś format, kształt
  (informatyka, informatyczny) przystosowywać nośnik danych do pracy przez odpowiednie ustalenie jego systemu plików
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) kasować zawartość dysku

formikarium (n)
Formicarium
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) sztuczne mrowisko;

formoterol /ˌfɔrmɔˈtɛrɔl/ (n)
Formoterol
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwastmatyczny;

formować /fɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
formen
  nadawać czemuś określoną formę, kształt

formularz /fɔrˈmulaʃ/ (n)
Formular
  blankiet jakiegoś dokumentu do wypełnienia

formuła /fɔrˈmuwa/ (n)
Formel
  przepis na daną czynność, sposób funkcjonowania czegoś
  kategoria wyścigów samochodowych

formułować (v)
formulieren, abfassen
  określać coś jasno i treściwie, ujmować w ścisłe wyrażenie
ausdrücken
  wyrażać opinię, życzenia słowami
abgefasst werden, formuliert werden
  być formułowanym (1.1)

fornir /ˈfɔrʲɲir/ (n)
Furnier
  cienkie płaty drewna uzyskiwane przez skrawanie;

fornirować (v)
furnieren
  (technologia, technika, techniczny) okładać wyroby stolarskie fornirem

forsa /ˈfɔrsa/ (n)
Kohle, Moneten
  (potocznie, potoczny) pieniądze

fort /fɔrt/ (n)
Fort
  (wojskowość, wojskowy) budowla obronna

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
Festung
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
Flügel, Klavier
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fortepianowy (adj)
Klavier-
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z fortepianem

forum /ˈfɔrũm/ (n)
Forum
  miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
  spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat
  (informatyka, informatyczny) (zobacz) forum dyskusyjne;

fory /ˈfɔrɨ/ (n)
Vorteil, Vorzug
  dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
Phosphor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan (n)
Phosphat
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fosforoorganiczny (adj)
phosphororganisch
  (chemia, chemiczny) o związku organicznym: zawierający fosfor;

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
Sessel, Lehnstuhl
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotogeniczny (adj)
fotogen
  korzystnie wyglądający na zdjęciach

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
Fotograf, Fotografin, Photograph
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
Foto, Bild
  nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym

fotograficzny /ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
fotografisch, photographisch
  związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
fotografieren
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotokopia /ˌfɔtɔˈkɔpʲja/ (n)
Fotokopie
  (biurowość, biurowy) kopia dokumentu, druku, rękopisu itp. uzyskana techniką fotograficzną

fotomodel /ˌfɔtɔ̃ˈmɔdɛl/ (n)
Fotomodell
  model pozujący do zdjęć

fotomodelka /ˌfɔtɔ̃mɔˈdɛlka/ (n)
Fotomodell
  modelka pozująca do zdjęć

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
Fotomontage
  (fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
Photon
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotorealizm (n)
Fotorealismus
  (sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;

fotosynteza (n)
Photosynthese
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fototropizm /ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥/ (n)
Pflanzenbewegung, Phototropismus
  (botanika, botaniczny) zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę;

fotowoltaiczny /ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
fotovoltaisch, photovoltaisch
  (przymiotnik) związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną

fotowoltaika /ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>ika/ (n)
Fotovoltaik
  (technologia, technika, techniczny) (elektryczność) dziedzina nauki i techniki zajmująca się przetwarzaniem światła energii słonecznego na energię elektryczną;

fowizm (n)
Fauvismus
  (sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł

foyer (n)
Foyer
  (książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów;

frachtowiec (n)
Frachter
  (marynarka) statek handlowy przewożący towary drogą morską np. masowiec, kontenerowiec, drobnicowiec.

fragment /ˈfraɡmɛ̃nt/ (n)
Fragment
  wyodrębniona część czegoś

frajda /ˈfrajda/ (n)
Freude, Spaß, Vergnügen
  (potocznie, potoczny) radość, uciecha z czegoś

frajer /ˈfrajɛr/ (n)
Kotzbrocken
  (potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane

frajerski (adj)
dumm
  (potocznie, potoczny) ujawniający fakt bycia nowicjuszem
naiv
  (potocznie, potoczny) świadczący o byciu naiwniakiem

frak /frak/ (n)
Frack
  część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki o połach obciętych z przodu i wydłużonych z tyłu;

frakowy (adj)
Frack
  związany z frakiem, dotyczący fraka; stanowiący część fraka

framuga /frãˈmuɡa/ (n)
Leibung
  (budownictwo) rama okna lub drzwi
Nische
  (budownictwo) wnęka w murze do osadzenia okna lub drzwi;

franciszkanin (n)
Franziskaner
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu;

franciszkański /frãɲˈʨ̑iʃkaɨ̃j̃sʲci/ (adj)
franciszäisch, franziszeisch
  (historia, historyczny, historycznie) mający związek z panowaniem cesarza Franciszka II Habsburga
franziskanisch
  związany z franciszkanami lub franciszkankami, dotyczący franciszkanów lub franciszkanek

franciszkański /frãɲˈʨ̑iʃkaɨ̃j̃sʲci/ (possessiveAdjective)
franziskanisch
  należący do franciszkanów lub franciszkanek, będący ich własnością

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
französisch, Französisch
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
Französisch, französisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuskojęzyczny /frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
französischsprachig, Französisch sprechend
  posługujący się językiem francuskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim
französischsprachig
  spisany, stworzony w języku francuskim

frank /frãŋk/ (n)
Franc, Franken
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frankfurcki (adj)
Frankfurter, frankfurtisch
  związany z Frankfurtem nad Menem
  związany z Frankfurtem nad Odrą

frankfurtczyk (n)
Frankfurter
  mieszkaniec Frankfurtu

frankfurterka /ˌfrãŋkfurˈtɛrka/ (n)
Frankfurter
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienka, parzona kiełbaska z mielonego mięsa, podawana najczęściej na gorąco;

frankfurtka (n)
Frankfurterin
  mieszkanka Frankfurtu

frankijski /frãŋʲˈcijsʲci/ (adj)
fränkisch
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) - średniow. właściwy Frankom, związany z Frankami (germańskim plemieniem)

franko-prowansalski (n)
Frankoprovenzalisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język franko-prowansalski;

frankofon (n)
Frankofoner
  ktoś, kto mówi po francusku i żyje w społeczności posługującej się tym językiem, szczególnie w miejscu, w którym mówi się dwoma lub więcej językami

frankoński (adj)
fränkisch
  związany z Frankonią lub Frankończykami

frans /frãw̃s/ (n)
Francium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

frascati /frasˈʦ̑atʲi/ (n)
Frascati
  wytrawne, białe wino pochodzące z Castelli Romani

fraternizacja /ˌfratɛrʲɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Verbrüderung, Fraternisation
  bratanie się, zaprzyjaźnianie się, zwłaszcza niestosowne i niewłaściwe ze względu na osoby lub okoliczności

frazeologia (n)
Phraseologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób wyrażeń;

frazeologiczny (adj)
phraseologisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z frazeologią, dotyczący frazeologii

frazeologizm /ˌfrazɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
Phraseologismus
  (zobacz) związek frazeologiczny

frazes /ˈfrazɛs/ (n)
Phrase
  często powtarzane, wyszukane powiedzenie, pozbawione jednak głębszego sensu

freediving (n)
Apnoetauchen, Freitauchen
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu i aktywności polegająca na nurkowaniu na wstrzymanym oddechu;

freemium (n)
Freemium
  (handel, handlowy) model biznesowy sprzedaży usługi lub produktu, w którym rozdaje się darmową wersję podstawową i nakłania do kupna opcjonalnej, pełnej wersji premium;

fregata /frɛˈɡata/ (n)
Fregattvögel, Fregattvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;
Vollschiff, Fregatte
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;

frekwencja /frɛˈkfɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Frequenz
  (fizyka, fizyczny) częstotliwość
  częstotliwość dziania się czegoś
Anwesenheit, Besucherzahl
  liczba osób biorących udział w jakimś zdarzeniu / znajdujących się w jakimś miejscu

fresk /frɛsk/ (n)
Fresko, Freske
  (sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką fresku (1.1)
Freskomalerei
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
Frettchen
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frez /frɛs/ (n)
Fräser
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie skrawające do obróbki powierzchni

frezarka /frɛˈzarka/ (n)
Fräsmaschine
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do obróbki płaszczyzn, powierzchi kształtowych, wgłębień itp. za pomocą frezu;

frezja /ˈfrɛzʲja/ (n)
Freesie
  (botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty;

frezować /frɛˈzɔvaʨ̑/ (v)
fräsen
  (maszynoznawstwo) obrabiać coś mechanicznie przy użyciu frezarki

friulski /ˈfrʲjulsʲci/ (adj)
furlanisch
  charakterystyczny dla regionu Friuli-Wenecja Julijska, związany lub wywodzący się z regionu Friuli-Wenecja Julijska

friulski /ˈfrʲjulsʲci/ (n)
Furlanisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język friulski;

frontalny (adj)
frontal
  czołowy, przedni

fronton (n)
Giebeldreieck
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

froterować /ˌfrɔtɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
bohnern
  polerować zapastowaną podłogę froterką lub miękką tkaniną

fruczak gołąbek /ˈfruʧ̑aɡ ːɔˈwɔ̃mbɛk/ (n)
Taubenschwänzchen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Macroglossum stellatarum, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych;

fruktoza (n)
Fruchtzucker, Fructose, Fruktose
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja (n)
Frustration, Frust, Verdrossenheit
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frustrować (v)
frustrieren
  wywoływać frustrację u kogoś

frutarianizm (n)
Fruganismus, Fruitarismus
  sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

fryderycjański (adj)
friederizianisch
  (historia, historyczny, historycznie) mający związek z panowaniem cesarza Fryderyka II Wielkiego

frygijski (adj)
phrygisch
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii

frytkownica (n)
Fritteuse
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

frywolny /frɨˈvɔlnɨ/ (adj)
frivol
  świadczący o frywolności

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
Friseur, Frisör
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzjerka /frɨˈzʲjɛrka/ (n)
Friseurin, Friseuse, Frisörin, Frisöse
  forma żeńska od: fryzjer

fryzura /frɨˈzura/ (n)
Frisur
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski (adj)
friesisch, Friesisch
  dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

fryzyjski (n)
Friesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie

frędzel /ˈfrɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
Franse
  (krawiectwo) zwisający fragment materiału przymocowany do tkaniny

fuga /ˈfuɡa/ (n)
Fuge
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj formy muzycznej;
  (budownictwo) spoina w murze pomiędzy cegłami lub między płytkami ceramicznymi ułożonymi na ścianie lub podłodze

fugas /ˈfuɡas/ (n)
USBV
  (wojskowość, wojskowy) improwizowany ładunek wybuchowy, prowizoryczna mina lądowa;

fugowanie (n)
Fugen
  (rzeczownik odczasownikowy) od fugować

fuj (interjection)
pfui, igitt
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fuksja /ˈfuksʲja/ (n)
Fuchsie
  (botanika, botaniczny) Fuchsia L., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych;
Fuchsia
  fioletowo-czerwony kolor

ful /ful/ (n)
Fulfulde
  (językoznawstwo, językoznawczy) język regionu Afryki Zachodniej używany przez ludy Fula;

fuldzki (adj)
Fuldaer, fuldaisch, fuldisch
  związany z Fuldą, dotyczący Fuldy

fundamentalista /ˌfũndãmɛ̃ntaˈlʲista/ (n)
Fundamentalist
  człowiek rygorystycznie przestrzegający jakichś zasad, norm, zwłaszcza w dziedzinie religii i polityki

fundamentalizm (n)
Fundamentalismus
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundamentalny /ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
grundlegend
  podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy

fundator /fũnˈdatɔr/ (n)
Gründer, Stifter
  ktoś, kto coś ufundował lub dał czemuś początek;

fundować (v)
schmeißen
  (potocznie, potoczny) zapraszać i płacić za poczęstunek
stiften
  zakładać i opłacać instytucje

funikular (n)
Standseilbahn
  kolej szynowa, a zarazem kolej linowa, w której ruch pojazdu wywołany jest liną napędową, i o stale przymocowanym do niej wagonem

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
Funktion
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;

funkcja stanu /ˈfũŋkʦ̑ʲja ˈstãnu/ (n)
Zustandsgröße
  (fizyka, fizyczny) funkcja zależna wyłącznie od stanu układu

funkcja wzajemnie jednoznaczna (n)
Bijektion
  (matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny;

funkcjolekt (n)
Funktiolekt
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana językowa wydzielona ze względu na funkcję, jaką spełnia w procesie porozumiewania się między ludźmi

funkcjonalność /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
Funktionalität
  cecha tego, co jest funkcjonalne

funkcjonalny (adj)
praktisch, bequem, funktional
  bardziej użytkowy niż estetyczny
funktional
  związany z funkcjonowaniem

funkcjonariusz /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
Funktionär
  (administracja) pracownik służb państwowych, zwykle mundurowych np. policji lub służby więziennej;

funkcjonariuszka (n)
Beamtin
  (administracja) pracowniczka służb państwowych, zwykle mundurowych, np. policji lub SOK-u

funkcjonować /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
funktionieren
  działać, wykonywać czynności w sposób właściwy

funt /fũnt/ (n)
Pfund
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw

funta kłaków niewarte /ˈfũnta ˈkwakufʲ ɲɛˈvartɛ/ (idiom)
keinen Pfifferling wert, keinen roten Heller wert
  (potocznie, potoczny) bezwartościowe, nic niewarte, do niczego

fura /ˈfura/ (n)
Fuhre
  pojazd ciągnięty przez konie;

furan (n)
Furan
  (chemia, chemiczny) ciekły, łatwopalny węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C4H4O, mający zapach zbliżony do chloroformu;

furażerka /ˌfuraˈʒɛrka/ (n)
Schiffchen
  miękka podłużna czapka bez daszka;

furia /ˈfurʲja/ (n)
Furie
  uosobienie złości, wściekłości, gniewu
Raserei
  złość, wściekłość, gniew

furman /ˈfurmãn/ (n)
Fuhrmann
  człowiek powożący zaprzęgiem konnym, zwykle furmanką

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
Furosemid
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

furunkuł (n)
Furunkel
  (medycyna, medyczny) czyrak, zgorzel

fuszerka (n)
Pfusch
  praca wykonana źle, niedbale czy świadomie z błędami

futbol /ˈfudbɔl/ (n)
Football
  (sport, sportowy) (zobacz) piłka nożna

futbol amerykański /ˈfudbɔl ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
American Football
  (sport, sportowy) sport drużynowy, w którym uczestniczą dwa jedenastoosobowe zespoły

futbolówka (n)
Fußball
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) piłka używana podczas gry w futbol

futerał /fuˈtɛraw/ (n)
Futteral
  ochronne opakowanie do przechowywania przedmiotów, które mogą ulec uszkodzeniu

futro /ˈfutrɔ/ (n)
Pelz, Fell
  (krawiectwo) wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan
Pelz
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) odzież (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść
Fell, Haar
  (zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu

futrzany (adj)
aus Pelz, pelzen
  zrobiony z futra

futsalowiec /ˌfutsaˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Futsalspieler
  sportowiec uprawiający futsal

futurologia /ˌfuturɔˈlɔɟja/ (n)
Futurologie, Zukunftsforschung
  dziedzina wiedzy zajmująca się przyszłością, próbująca opisać dalszy rozwój ludzkości, cywilizacji i technologii

futurystyczny /ˌfuturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
futuristisch
  (sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu
  taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
Futurismus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

fuzel (n)
Fuselöl
  (chemia, chemiczny) oleista, lotna, trująca ciecz o nieprzyjemnym smaku i zapachu, uboczny produkt fermentacji alkoholowej

fuzja /ˈfuzʲja/ (n)
Fusion
  (fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe
Büchse
  rodzaj długiej broni strzeleckiej z zamkiem skałkowym, wynalezionej w II połowie XVII wieku we Francji; dziś potoczna nazwa strzelby myśliwskiej;

fąfel (n)
Fratz, Kleine, Knirps
  (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) małe dziecko

g-moll (n)
g-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)

gabardyna /ˌɡabarˈdɨ̃na/ (n)
Gabardine
  (włókiennictwo) tkanina o splocie skośnym, najczęściej wełniana, używana do szycia płaszczy, garniturów itp.

gabardynowy (adj)
Gabardine-
  (włókiennictwo) uszyty z tkaniny z przędzy czesankowej, o skośnym splocie

gabinet /ɡaˈbʲĩnɛt/ (n)
Kabinett
  (przenośnie, przenośnia) rada ministrów
Sprechzimmer
  lokal przeznaczony do wykonywania specjalistycznego zawodu
Arbeitszimmer
  pokój przeznaczony do pracy umysłowej

gabinet cieni (n)
Schattenkabinett
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skład rządu formowany przez opozycyjną partię, gotowy do przejęcia władzy po wyborach;

gabinet osobliwości (n)
Kuriositätenkabinett, Wunderkammer
  prywatna kolekcja dzieł sztuki, okazów biologicznych, numizmatów, starożytnych artefaktów, egzotycznych przedmiotów i innych nietuzinkowych eksponatów

gablota /ɡaˈblɔta/ (n)
Schaukasten, Vitrine
  oszklona szafka, w której są umieszczane eksponaty lub towary

gaboński /ɡaˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
gabunisch
  odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce

gacek (n)
Langohrfledermaus
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Plecotus, rodzaj wielkouchego nietoperza z podrodziny mroczków;

gad /ɡat/ (n)
Kriechtier, Reptil
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadanina /ˌɡadãˈɲĩna/ (n)
Geschwätz, Gefasel, Gewäsch
  (potocznie, potoczny) mówienie o czymś nieważnym, błahym

gadatliwy /ˌɡadaˈtlʲivɨ/ (adj)
gesprächig, geschwätzig, redselig, schwatzhaft
  taki, który dużo i chętnie mówi

gadać jak najęty /ˈɡadaʨ̑ ˈjak naˈjɛ̃ntɨ/ (idiom)
wie ein Buch reden, wie ein Wasserfall reden
  (potocznie, potoczny) mówić, gadać bez ustanku, bez zająknienia

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
Gadolinium
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gadożer /ɡaˈdɔʒɛr/ (n)
Schlangenadler
  (ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;

gaduła /ɡaˈduwa/ (n)
Plappertasche
  osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi

gadzinówka (n)
Hetzblatt
  (historia, historyczny, historycznie) (gwara, gwarowe) konspiracyjno-partyzancka: polskojęzyczna gazeta wydawana przez Niemców w czasie okupacji

gafa (n)
Bock, Schnitzer
  nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gafel (n)
Gaffel
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ukośne drzewce stawiane razem z żaglem gaflowym;

gag /ɡak/ (n)
Gag
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych

gaj /ɡaj/ (n)
Hain
  (książkowy) niewielki las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących

gajowy /ɡaˈjɔvɨ/ (n)
Waldhüter
  (leśnictwo) pracownik nadleśnictwa opiekujący się określoną częścią lasu

gajówka /ɡaˈjufka/ (n)
Gartengrasmücke
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;

gal /ɡal/ (n)
Gallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galabija (n)
Dschallabija
  arabskie ubranie męskie, rodzaj długiej, białej szaty albo płaszcza z rękawami;

galaktyczny (adj)
galaktisch
  związany z galaktyką, dotyczący galaktyki

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
Galaxie
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galanteria /ˌɡalãnˈtɛrʲja/ (n)
Galanteriewaren
  drobne dodatki do ubrań
Galanterie
  wyszukana uprzejmość w stosunku do kogoś

galanteryjny (adj)
galant
  (dawniej, dawny) lub (rzadki, rzadko używany) odnoszący się do galanterii, powiązany z galanterią (grzecznością, wytwornością)

galareta /ˌɡalaˈrɛta/ (n)
Gallert, Gallerte
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa w postaci stałej, półprzezroczystej masy, robiona z kości, ryb lub owoców, czasem z dodatkiem żelatyny

galas /ˈɡalas/ (n)
Gallapfel
  (botanika, botaniczny) narośl na liściach roślin, spowodowana przez złożenie w nich owadzich jaj;

galeon /ɡaˈlɛɔ̃n/ (n)
Galeone
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) XVI-XVII-wieczny, żaglowy statek wojenny albo handlowy, cechujący się wysoką zwężającą się ku górze nadbudówką rufową oraz galionem - figurą na dziobie okrętu, z reguły uosabiającą jego nazwę;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
Galeere
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galeria /ɡaˈlɛrʲja/ (n)
Galerie
  (sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum
Galerie, Gemäldegalerie, Kunstgalerie
  (sztuka) miejsce, w którym prezentuje się i sprzedaje dzieła sztuki

galernik /ɡaˈlɛrʲɲik/ (n)
Galeerensklave, Galeerensträfling
  (historia, historyczny, historycznie) wioślarz, przykładowo więzień lub niewolnik, pracujący przymusowo na galerze

galicyjski /ˌɡalʲiˈʦ̑ɨjsʲci/ (adj)
galizisch
  dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)

galicyzm /ɡaˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
Gallizismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego;

galijski (adj)
gallisch
  związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów

galijski (n)
Gallische
  (językoznawstwo, językoznawczy) kontynentalny język celtycki używany od VI wieku p.n.e. najdalej do V wieku n.e.;

galisyjski (adj)
galicisch
  związany z Galicją, dotyczący Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)

galisyjski (n)
Galicisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język galisyjski (galicyjski);

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
Gallone
  (jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;
Tresse
  naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach;

galop /ˈɡalɔp/ (n)
Galopp
  (jeździectwo, jeździecki) szybki, trzytaktowy chód konia;

galopować (v)
galoppieren
  (jeździectwo, jeździecki) (zoologia, zoologiczny) biec galopem
beeilen
  (potocznie, potoczny) spieszyć się w wykonywaniu czegoś
rauschen
  następować szybko po sobie; dziać się prędko

galwaniczny (adj)
galvanisch
  (chemia, chemiczny) (elektryczność) (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) związany z galwanizmem, dotyczący galwanizmu

galwanizacja (n)
Galvanisierung
  (technologia, technika, techniczny) powlekanie wyrobu metalowego warstwą innego metalu

galwanometr (n)
Galvanometer
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru słabego prądu elektrycznego

gambijski /ɡãmˈbʲijsʲci/ (adj)
gambisch
  odnoszący się do Gambii, państwa w Afryce

gambit /ˈɡãmbʲit/ (n)
Gambit
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

gambit hetmański (n)
Damengambit
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe rozpoczynające się od posunięć 1. d4 d5 2. c4;

gambit królewski (n)
Königsgambit
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe, rozpoczynające się od ruchów: 1. e4 e5 2. f4;

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
Gamet
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

gametangium /ˌɡãmɛˈtãŋʲɟũm/ (n)
Gametangium
  (biologia, biologiczny) organ lub komórka, w którym są wytwarzane gamety;

gamma /ˈɡãmːa/ (n)
Gamma
  nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego, γ;

gamoń /ˈɡãmɔ̃ɲ/ (n)
Gimpel, Tölpel
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) człowiek nierozgarnięty, niezaradny

ganc pomada (adv)
das ist mir Wurst, ganz egal
  zupełnie wszystko jedno, całkiem bez różnicy, obojętnie

gandawski (adj)
Genter
  związany z Gandawą, dotyczący Gandawy

ganek /ˈɡãnɛk/ (n)
Gang
  przybudówka przed wejściem do budynku, składająca się z daszka wspartego na słupach i schodów

gap /ɡap/ (n)
Gaffer, Schaulustiger
  osoba bezmyślnie patrząca na pewne wydarzenie, zjawisko

gapić się /ˈɡapʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
starren, glotzen
  (potocznie, potoczny) uporczywie się przyglądać, wpatrywać się

gapowicz /ɡaˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
Schwarzfahrer
  pasażer podróżujący bez biletu

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
Garage
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb /ɡarp/ (n)
Buckel, Gibbus
  (medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
Höcker, Buckel
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem

garbarstwo /ɡarˈbarstfɔ/ (n)
Gerberhandwerk
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wyprawianie skór;

garbarz /ˈɡarbaʃ/ (n)
Gerber
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór

garbowanie (n)
Gerben
  (rzeczownik odczasownikowy) od garbować

garbus /ˈɡarbus/ (n)
Bucklige
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek z garbem (kifozą)
Käfer
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) jeden z modeli samochodu marki Volkswagen

garderoba /ˌɡardɛˈrɔba/ (n)
Garderobe
  ogół odzieży, ubrań, które się posiada
  pomieszczenie służące do przechowywania odzieży
  (dawniej, dawny) pomieszczenie w którym przechowywano ubrania i w którym przebywały służące zajmujące się nimi
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w teatrze, pokój w którym ubierają i charakteryzują się aktorzy

gardziel (n)
Rachen, Kehle, Schlund
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) odpowiednik gardła u zwierząt; rzadziej określenie ludzkiego gardła
Schlucht, Engpass
  (przenośnie, przenośnia) wąskie przejście
Gicht
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) część gaźnika, gdzie zachodzi rozpylenie paliwa przez rozpylacz

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
Kehle, Rachen, Hals, Gurgel, Schlund
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

gardłowy (adj)
guttural, kehlig
  (anatomia, anatomiczny) związany z gardłem, dotyczący gardła

garncarski (adj)
Töpfer, töpferisch
  dotyczący garncarstwa albo garncarza

garncarstwo /ɡarn̥ˈʦ̑arstfɔ/ (n)
Töpferei
  rzemiosło zajmujące się ręcznym wyrobem naczyń glinianych;

garncarz /ˈɡarn̥ʦ̑aʃ/ (n)
Töpfer
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne
Rosttöpfer
  (ornitologia, ornitologiczny) Furnarius rufus, gatunek małych ptaków o szarordzawym upierzeniu, które budują gniazda z gliny, wyglądające jak gliniane garnki;

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
Topf, Kochtopf
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnela /ɡarˈnɛla/ (n)
Granat
  (zoologia, zoologiczny) Crangon crangon, krewetka żyjąca w wodach przybrzeżnych północnego Atlantyku

garnirować /ˌɡarʲɲiˈrɔvaʨ̑/ (v)
garnieren
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ozdabiać jedzenie (np. zieleniną)

garnirunek /ˌɡarʲɲiˈrũnɛk/ (n)
Garnierung
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przybranie potrawy, dodatki ją zdobiące

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
Anzug
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

garnizon (n)
Garnison
  (wojskowość, wojskowy) oddział wojska stacjonujący w danym miejscu

garota /ɡaˈrɔta/ (n)
Garotte, Garrotte
  broń mająca postać cienkiego paska materiału lub linki do uchwycenia oburącz i zaciśnięcia na szyi ofiary;

garum (n)
Garum, Liquamen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (historia, historyczny, historycznie) słony sos o wyrazistym smaku, sporządzany ze sfermentowanych ryb i wielu przypraw; podstawowy składnik wykwintnej kuchni starożytnego Rzymu;

garłacz (n)
Wasserspeier
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny dachowej, rozpowszechnione w budownictwie gotyku i renesansu;

garść /ɡarʲɕʨ̑/ (n)
Handvoll
  ilość mieszcząca się w garści (1.1)

gasidło (n)
Kerzenlöscher, Löschhütchen, Dochtlöscher, Flammentöter
  narzędzie do gaszenia świec w formie metalowego stożka niejednokrotnie umocowywanego na kiju;

gasić /ˈɡaɕiʨ̑/ (v)
ausmachen, ausschalten
  (technologia, technika, techniczny) wyłączać urządzenie
löschen
  o wapnie palonym: łączyć z wodą
  przerywać palenie

gaskoński /ɡaˈskɔ̃j̃sʲci/ (adj)
gaskognisch
  związany z Gaskonią lub Gaskończykami, dotyczący Gaskonii

gasnąć /ˈɡasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
erlöschen
  o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę

gastarbajter /ˌɡastarˈbajtɛr/ (n)
Gastarbeiter
  obcokrajowiec będący czasowo na emigracji zarobkowej (często jako tania siła robocza) w kraju wysoko rozwiniętym

gastronomia /ˌɡastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
Gastronomie
  działalność produkcyjno-usługowa, obejmująca prowadzenie restauracji, barów itp.
  sztuka przyrządzania potraw

gastronomiczny /ˌɡastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
gastronomisch
  związany z gastronomią, dotyczący gastronomii

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
Art, Spezies
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
Sorte, Art
  odmiana czegoś, typ, rodzaj

gaucho (n)
Gaucho
  południowoamerykański konny pasterz;

gawial (n)
Gavial, Gharial
  (zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
Saatkrähe
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus Linnaeus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gawęda (n)
Erzählung, Geschichte
  (książkowy) opowiadanie, opowieść, pogadanka
Plauderei, Unterhaltung
  (książkowy) swobodna, towarzyska rozmowa

gawędziarz (n)
Erzähler, Plauderer
  autor lub znawca gawęd, łatwo i z zamiłowaniem opowiadający anegdoty, różne historie

gawędzić (v)
plaudern
  (przestarzałe, przestarzały) prowadzić opowiastkę

gaz /ɡas/ (n)
Gas
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
  (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
Treibhausgas
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz do dechy /ˈɡaz dɔ‿ˈdɛxɨ/ (n)
Vollgas
  (środowiskowy) (motoryzacja) pedał gazu wciśnięty do końca

gaz musztardowy /ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/ (n)
Senfgas, Gelbkreuz
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego

gaz spalinowy /ˈɡas ˌːpalʲĩˈnɔvɨ/ (n)
Rauchgas
  gaz powstający w wyniku spalania

gaz syntezowy /ˈɡas ˌːɨ̃ntɛˈzɔvɨ/ (n)
Synthesegas
  gaz, w którego skład wchodzi głównie para wodna oraz tlenek węgla

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
Edelgas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny ostatniej, 18 grupy układu okresowego;

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
Erdgas
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gaza (n)
Gaze
  (włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana

gazeciarz /ɡaˈzɛʨ̑aʃ/ (n)
Zeitungsverkäufer
  (handel, handlowy) człowiek, który sprzedaje lub dostarcza gazety

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
Gazelle
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
Zeitung
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gazowany (adj)
karbonisiert, kohlensäurehaltig
  (spożywczy) nasycony dwutlenkiem węgla

gałeczka rogowa (n)
gemeine Kugelmuschel
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Sphaerium corneum L., gatunek pospolitego małża słodkowodnego z rodziny kulkówkowatych;

gałka /ˈɡawka/ (n)
Knopf, Griff
  mały, kulisty przedmiot lub kuliste zakończenie przedmiotu
Kugel
  porcja lodów w kształcie kulki
Knopf, Knauf
  regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
Muskatnuss
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
Ast, Zweig
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu
Zweig
  (przenośnie, przenośnia) dział gospodarki, nauki itp.

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
Feuerlöscher
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gaźnik (n)
Vergaser
  (motoryzacja) urządzenie do wytwarzania mieszanki paliwa i powietrza w silnikach spalinowych z zapłonem iskrowym

gaża /ˈɡaʒa/ (n)
Gage
  wynagrodzenie za pracę artysty scenicznego (aktora, muzyka)

gbur /ɡbur/ (n)
Flegel
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko

gburowaty (adj)
rüpelhaft, grob, rauh, ruppig, flegelhaft, lümmelhaft
  zachowujący się w sposób niegrzeczny, szorstki

gdański /ˈɡdãj̃sʲci/ (adj)
Danziger
  związany z Gdańskiem, dotyczący Gdańska

gdańszczanin /ɡdãj̃ʃˈʧ̑ãɲĩn/ (n)
Danziger
  mieszkaniec Gdańska

gdańszczanka /ɡdãj̃ʃˈʧ̑ãnka/ (n)
Danzigerin
  mieszkanka Gdańska

gderać (v)
meckern
  (potocznie, potoczny) narzekać w sposób nużący i męczący

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
als, wenn
  …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdy kota nie ma, myszy harcują /ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈʦ̑ujɔ̃w̃/ (proverb)
wenn die Katze aus dem Hause ist, tanzen die Mäuse (auf dem Tisch)
  kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp.

gdyby /ˈɡdɨbɨ/ (conjunction)
wenn
  …wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
wohin
  (potocznie, potoczny) służący do tworzenia pytań o kierunek
wo
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (pronoun)
irgendwo, wo
  gdzieś (miejsce nie określone bliżej)
wo
  …względny, zastępujący określenie miejsca

gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą /ˈɟʥ̑ɛ ˈdrva ˈrɔ̃mbʲjɔ̃w̃ ˈtãm ˈvʲjurɨ ˈlɛʦ̑ɔ̃w̃/ (proverb)
wo gehobelt wird, da fallen Späne
  uczestnicząc biernie, choć niekoniecznie świadomie w jakiejś nieprzyjemnej sytuacji, często ponosi się jej przykre konsekwencje

gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta /ˈɟʥ̑ɛ ˈdvuxʲ‿ɕɛ ˈbʲijɛ ˈtãm ˈṭʃɛʨ̑i kɔˈʒɨsta/ (proverb)
wenn zwei sich streiten, freut sich der Dritte
  z rywalizacji dwóch osób może skorzystać ktoś inny

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
woanders
  do innego miejsca
woanders, anderswo
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
viele Köche verderben den Brei
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdzie pieprz rośnie /ˈɟʥ̑ɛ ˈpʲjɛpʃ ˈrɔɕɲɛ/ (adv)
wo der Pfeffer wächst
  (przenośnie, przenośnia) bardzo daleko, w nieznane miejsce

gdziekolwiek /ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk/ (indefinitePronoun)
irgendwo, wo auch immer
  (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce

gdzieniegdzie /ɟʥ̑ɛ̇̃ˈɲɛ̇ɟʥ̑ɛ/ (adv)
stellenweise
  w niektórych miejscach

gdzieś /ɟʥ̑ɛ̇ɕ/ (indefinitePronoun)
etwa, zirka
  (potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości
irgendwo
  w pewnym miejscu

gej /ɡɛj/ (n)
Schwuler
  homoseksualny mężczyzna;

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
Geisha
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gejzer /ˈɡɛjzɛr/ (n)
Geysir
  (geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
Gecko
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

gelotologia (n)
Gelotologie
  terapia śmiechem;

gen /ɡɛ̃n/ (n)
Gen
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

gender (n)
Gender
  (psychologia, psychologiczny) (gender studies) zespół zachowań, norm i wartości, które są przypisane przez kulturę do każdej z płci; szerzej: zbiór wzorów zachowań, wyobrażeń i oczekiwań społecznych, a także norm, które są związane z płcią biologiczną, wyznaczający funkcje pełnione przez jednostkę w społeczeństwie i kulturze wraz ze statusem tej jednostki i przysługującymi jej prawami;

genderqueer (adj)
genderqueer
  nie będący ani kobietą, ani mężczyzną, wykraczający ze swoją płcią poza to rozróżnienie

genealog (n)
Genealoge
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) historyk badający dzieje rodów z uwzględnieniem koligacji

generacja (n)
Generation
  ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku

generalicja (n)
Generalität
  (wojskowość, wojskowy) korpus generałów

generator /ˌɡɛ̃nɛˈratɔr/ (n)
Generator
  (elektryczność) prądnica, szczególnie o dużej mocy;
  urządzenie, które coś wytwarza (generuje)

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
General
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) główny przełożony w niektórych zakonach katolickich;

generować (v)
erzeugen, generieren, hervorbringen
  (fizyka, fizyczny) wytwarzać pewien nośnik energii albo przekształcać jakąś postać energii w inną
  (językoznawstwo, językoznawczy) tworzyć nieskończony zbiór zdań za pomocą skończonej liczby zasad gramatycznych
  (technologia, technika, techniczny) wytwarzać pewne wielkości fizyczne lub matematyczne
generieren
  być miejscem wytwarzania, przyczyną czegoś

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
genetisch
  (biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
Genetik
  dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

genewczyk /ɡɛ̃ˈnɛfʧ̑ɨk/ (n)
Genfer
  mieszkaniec Genewy

genewski /ɡɛ̃ˈnɛfsʲci/ (adj)
Genfer, genferisch
  dotyczący Genewy, związany z Genewą

genialność /ɡɛ̃ˈɲalnɔɕʨ̑/ (n)
Genialität
  cecha tego, co genialne

genitalia /ˌɡɛ̃ɲiˈtalʲja/ (n)
Genitalien, Geschlechtsorgan
  (anatomia, anatomiczny) narządy płciowe;

geniusz /ˈɡɛ̃ɲjuʃ/ (n)
Genius
  (mitologia rzymska) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) duch sprawujący pieczę nad człowiekiem, społecznością lub miejscem
Genie
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
  czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent

genuenka /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃nka/ (n)
Genuesin
  mieszkanka Genui, kobieta pochodząca z tego miasta

genueńczyk /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Genuese
  mieszkaniec Genui, osoba pochodząca z Genui

genueński /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃j̃sʲci/ (adj)
genuesisch, Genueser
  dotyczący Genui, związany z Genuą, pochodzący z Genui

geocentryczny (adj)
geozentrisch
  (astronomia, astronomiczny) używający Ziemi jako punktu odniesienia

geoda (n)
Geode
  (mineralogia, mineralogiczny) wnęka w masie skalnej, której ściany obrośnięte są minerałem;

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
Geodäsie, Vermessungskunde
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geofit (n)
Geophyt
  (botanika, botaniczny) ziemnopączkowa roślina z organami wegetatywnymi odnawiającymi się pod ziemią;

geofizyk (n)
Geophysiker
  naukowiec zajmujący się geofizyką

geofizyka (n)
Geophysik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
Erdkunde, Geographie, Geografie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
geographisch, geografisch
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geolog /ɡɛˈɔlɔk/ (n)
Geologe
  (edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii
Geologin
  (edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalistka w dziedzinie geologii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
Geologie
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geologiczny /ˌɡɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
geologisch
  związany z geologią

geomancja /ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja/ (n)
Geomantie
  niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogródków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu;

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
Geometrie
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geometryczny /ˌɡɛɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
geometrisch
  (matematyka, matematyczny) dotyczący geometrii

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
Geomorphologie
  (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geopolityczny /ˌɡɛɔpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
geopolitisch
  dotyczący położenia geograficznego danego obszaru, które wpływa na jego sytuację polityczną

geopolityka (n)
Geopolitik
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

geosfera (n)
Geosphäre
  (geologia, geologiczny) powłoka globu ziemskiego;

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
Gepard
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

gerbera /ɡɛrˈbɛra/ (n)
Gerbera
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1)
  (botanika, botaniczny) Gerbera, rodzaj bylin z rodziny astrowatych;
  kwiat gerbery (1.1)

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
Geriatrie, Altersheilkunde
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
Germanium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germanista /ˌɡɛrmãˈɲista/ (n)
Germanist
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) znawca języka, literatury i kultury niemieckiej

germanistka (n)
Germanistin
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) znawczyni języka, literatury i kultury niemieckiej

germanistyka (n)
Germanistik
  (edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim

germanizacja (n)
Germanisierung
  narzucanie lub dobrowolne przyswajanie kultury niemieckiej i języka niemieckiego

germanizować (v)
germanisieren
  (książkowy) narzucać kulturę i język niemiecki
  nadawać czemuś charakter niemiecki

germanofilstwo (n)
Germanophilie
  (pejoratywnie, pejoratywny) faworyzowanie tego, co niemieckie; zauważalna przychylność Niemcom

gerundiwum (n)
Gerundiv
  (językoznawstwo, językoznawczy) łaciński imiesłów bierny czasu przyszłego, który określa czynność, jaka powinna zostać wykonana

ges /ɡɛs/ (n)
Ges
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk g obniżony o półton;

geses /ˈɡɛsɛs/ (n)
Geses
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk g obniżony o cały ton;

gest /ɡɛst/ (n)
Geste, Gebärde
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

gestagen (n)
Gestagen
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy, hormon podtrzymujący ciążę

gestykulować /ˌɡɛstɨkuˈlɔvaʨ̑/ (v)
gestikulieren
  poruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi, pokazania czegoś, dania komuś jakiegoś znaku

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
Getto, Ghetto
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

getyńczyk (n)
Göttinger
  mieszkaniec Getyngi

getyński (adj)
Göttinger, göttingisch
  związany z Getyngą, dotyczący Getyngi

ghański /ˈɡãj̃sʲci/ (adj)
ghanaisch
  odnoszący się do państwa Ghana

giaur /ɟawr/ (n)
Giaur
  (etnografia, etnograficzny) ((pejoratywnie, pejoratywny)) muzułmańskie określenie innowiercy, szczególnie chrześcijanina

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
Gibbon
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

gibraltarski (adj)
gibraltarisch
  związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru

giez /ɟɛs/ (n)
Dasselfliege
  (zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
Börse
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

giełdowy /ɟɛwˈdɔvɨ/ (adj)
Börsen-
  (przymiotnik) od: giełda

gigaherc (n)
Gigahertz
  (jednostka miary) jednostka częstotliwości równa miliardowi herców

gigant /ˈɟiɡãnt/ (n)
Gigant
  (mitologia grecka) każdy z olbrzymów o wężowych splotach zamiast nóg, synów Uranosa i Gai;
Riese, Gigant
  (zobacz) olbrzym
Gewaltiges
  (przenośnie, przenośnia) coś (także organizacja) dużego i silnego

gigantomania (n)
Gigantomanie
  mania budowania rzeczy gigantycznych, ponad potrzeby

gil /ɟil/ (n)
Gimpel, Dompfaff
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;
Rotz, Schnodder
  (potocznie, potoczny) śluzowy wyciek z nosa

gildia /ˈɟildʲja/ (n)
Gilde
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowiecznej Europie stowarzyszenie o charakterze obronnym, religijnym lub towarzyskim, w szczególności łączące interesy kupców i innych grup zawodowych;

gilotyna /ˌɟilɔˈtɨ̃na/ (n)
Fallbeil, Guil­lo­ti­ne
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;

giluszek /ɟiˈluʃɛk/ (n)
Meisengimpel
  (ornitologia, ornitologiczny) Carpodacus sibiricus, gatunek ptaków z rodzaju Carpodacus

gimbus /ˈɟĩmbus/ (n)
Schulbus
  (potocznie, potoczny) autobus szkolny

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
Gymnastik, Turnen
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
Frauenarzt, Gynäkologe
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
Gynäkologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekologiczny /ˌɟĩnɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
gynäkologisch
  (medycyna, medyczny) związany z ginekologią, dotyczący ginekologii

ginekolożka (n)
Frauenärztin, Gynäkologin
  (potocznie, potoczny) lekarka specjalistka w zakresie ginekologii

ginekomastia /ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/ (n)
Gynäkomastie
  (medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem

gips /ɟips/ (n)
Gips
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;

gipsowy /ɟipˈsɔvɨ/ (adj)
Gips
  wykonany z gipsu

gis /ɟis/ (n)
Gis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk g podwyższony o półton;

gis-moll /ˈɟis‿mɔl/ (n)
gis-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku gis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

gisis /ˈɟisʲis/ (n)
Gisis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk g podwyższony o cały ton;

gitara /ɟiˈtara/ (n)
Gitarre
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
Elektrogitarre, E-Gitarre
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
Gitarrist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

gitarzystka /ˌɟitaˈʒɨstka/ (n)
Gitarrenspielerin, Gitarristin
  kobieta, która gra na gitarze

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Glaziologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

gladiator /ɡlaˈdʲjatɔr/ (n)
Gladiator
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;

glan /ɡlãn/ (n)
Springerstiefel
  (środowiskowy) (młodzieżowy) wysoki sznurowany but na grubej podeszwie, wzorowany na obuwiu wojskowym, noszony przez subkultury młodzieżowe

glarneński (adj)
glarnerisch
  związany z Glarusem, dotyczący Glarusu, pochodzący z Glarusu (miasta lub kantonu w Szwajcarii)

glaukofan (n)
Glaukophan
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;

gleba /ˈɡlɛba/ (n)
Boden
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych;

gleboznawstwo (n)
Bodenkunde
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (rolnictwo, rolniczy) nauka o glebach;

gliko-
glyco-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cukrem

glin /ɡlʲĩn/ (n)
Aluminium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
Ton, Lehm
  (geologia, geologiczny) skała osadowa i materiał ceramiczny;
Bulle
  (potocznie, potoczny) policjant

gliniany /ɡlʲĩˈɲãnɨ/ (adj)
irden
  sformowany, ulepiony z gliny

glinka (n)
Tonerde
  (geologia, geologiczny) gleba złożona z gliny
Ton
  (geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa, koloru od jasnoszarego do brunatnoczerwonego

glissando (n)
Glissando
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkie, płynne przejście przez szereg kolejnych dźwięków instrumentu, wywołane np. przez szybkie przesunięcie palca wzdłuż struny, po klawiszach lub przez wyciągnięcie rury puzonu;

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Globalisierung
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalna wioska (n)
globales Dorf
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) glob ziemski jako wspólne miejsce zamieszkania dzięki mediom elektronicznym;

globalne ocieplenie /ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ/ (n)
globale Erwärmung
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;

globtroter /ɡlɔpˈtrɔtɛr/ (n)
Globetrotter
  (książkowy) osoba dużo podróżująca, zwiedzająca wiele miejsc

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
Globus
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glon /ɡlɔ̃n/ (n)
Alge
  Algae, rodzaj organizmów wodnych;

gloryfikować (v)
verherrlichen
  (książkowy) wysławiać, podnosić czyjeś zasługi, zalety

glosa (n)
Glosse
  uwaga, objaśnienie lub tłumaczenie trudniejszego zwrotu bądź wyrazu, dopisane ręcznie przez czytelnika lub kopistę danej książki zwykle między wierszami tekstu lub na marginesie

glosariusz (n)
Glossar
  słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glottochronologia (n)
Glottochronologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) metoda przybliżonego określania czasu rozpadu prajęzyka jakiejś rodziny na odrębne języki;

gluko-
gluko-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cukrem

glukometr /ɡluˈkɔ̃mɛtr̥/ (n)
Blutzuckermessgerät
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do automatycznego pomiaru poziomu glukozy we krwi

glukoza (n)
Glukose, Glucose
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

glutaminian /ˌɡlutãˈmʲĩɲãn/ (n)
Glutamat
  (chemia, chemiczny) sól kwasu glutaminowego
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) substancja wzmacniająca smak i zapach potraw, będąca glutaminianem (1.1)

gluten /ˈɡlutɛ̃n/ (n)
Gluten, Klebereiweiß
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmach /ɡmax/ (n)
Gebäude
  okazały budynek w którym znajduje się zwykle ważna instytucja

gmatwanina (n)
Durcheinander, Verworrenheit
  (przenośnie, przenośnia) coś w natłoku, trudne do ogarnięcia
Gewirr, Wirrwarr
  coś w bezładzie, pomieszaniu, poplątaniu

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
Gemeinde
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gminny (adj)
Gemeinde, Kommunal, kommunal
  (urzędowy) związany z gminą – jednostką administracyjną, urzędem

gnać /ɡnaʨ̑/ (v)
rasen, rennen
  pędzić, spieszyć się, jechać bardzo szybko
rennen
  szybko biec, by dogonić kogoś lub coś
antreiben
  (potocznie, potoczny) pospieszać do działania
treiben
  popędzać, zaganiać dokądś zwierzęta, rzadziej ludzi

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
Gneis
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniadosz (n)
Brauner
  (jeździectwo, jeździecki) (hipologia, hipologiczny) gniady koń

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
Steckdose
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjnie przystosowany do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.;
Nest
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gniazdo słowotwórcze (n)
Wortbildungsnest
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa wyrazów powiązanych słowotwórczo, wywodzących się etymologicznie od tego samego leksemu

gnicie (n)
Faulung
  (biologia, biologiczny) proces rozkładu materii ożywionej pod wpływem drobnoustrojów

gnida /ˈɟɲida/ (n)
Nisse, Läusenüsse
  jajo wszy;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
Zorn, Ingrimm
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gniewać (v)
erbosen, ärgern
  wywoływać w kimś gniew
sich ärgern, sich aufregen
  czuć gniew
miteinander im Streit liegen, sich zanken
  żyć w niezgodzie

gnieździć się (v)
hausen, zusammengedrängt wohnen
  (potocznie, potoczny) mieszkać w ciasnocie
sich breit machen
  (przenośnie, przenośnia) (psychologia, psychologiczny) zajmować miejsce jako dane uczucie, stan emocjonalny
nisten
  (zoologia, zoologiczny) budować gniazdo czy legowisko, zamieszkiwać je; mieć gniazdo, siedlisko

gnić /ɟɲiʨ̑/ (v)
degenerieren
  (przenośnie, przenośnia) ulegać degeneracji
faulen, verfaulen
  ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów

gnojówka /ɡnɔˈjufka/ (n)
Jauche
  (rolnictwo, rolniczy) przefermentowane płynne odchody zwierzęce stosowane jako nawóz organiczny;

gnomonika (n)
Gnomonik
  sztuka budowania zegarów słonecznych;

gnostycyzm (n)
Gnostizismus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;

gnostyczny (adj)
gnostisch
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z gnostycyzmem, dotyczący gnostycyzmu

gnu /ɡnu/ (n)
Gnu
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnój /ɡnuj/ (n)
Dung, Mist
  (rolnictwo, rolniczy) nawóz zwierzęcy; stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;

gnębić (v)
bedrängen, quälen
  powodować zły stan psychiczny
unterdrücken, knechten
  znęcać się psychicznie lub fizycznie nad kim lub nad czym
sich quälen
  trwać w złym stanie psychicznym

gobelin /ɡɔˈbɛlʲĩn/ (n)
Gobelin
  (sztuka) ozdobna tkanina, naśladująca malowidło, stosowana do ozdoby ścian

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
Name
  (przestarzałe, przestarzały) nazwisko
Würde
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
Stunde
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  (edukacja, edukacyjny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna
Uhr, Stunde
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy

godzina lekcyjna (n)
Unterrichtsstunde
  (edukacja, edukacyjny) (uczniowskie) lekcja

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
Ausgangssperre, Polizeistunde
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godzinowy (adj)
stündlich, Stunden-
  odnoszący się do godziny

godło /ˈɡɔdwɔ/ (n)
Wahrzeichen, Wappen
  (heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej;

goista /ɡɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
Gospieler
  (potocznie, potoczny) osoba grająca w go

goić (v)
heilen
  (medycyna, medyczny) powodować wyleczenie uszkodzeń skórnych lub śluzówkowych, np. zabliźnianie ran
  (potocznie, potoczny) przyczyniać się do dobrostanu duchowego, psychicznego
abheilen
  (medycyna, medyczny) ulegać gojeniu

goj /ɡɔj/ (n)
Goi
  (potocznie, potoczny) określenie używane przez żydów w stosunku do innowierców, np. chrześcijan;

gol /ɡɔl/ (n)
Tor
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golf /ɡɔlf/ (n)
Golf
  (dawniej, dawny) zatoka morska
Rollkragen
  (odzieżownictwo) rodzaj wysokiego kołnierza z dzianiny, który otula szyję;
Rollkragenpullover
  (odzieżownictwo) sweter lub bluzka z golfem (1.1)
Golf
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;

golfista /ɡɔlˈfʲista/ (n)
Golfer
  (sport, sportowy) ktoś, kto uprawia golf

golić /ˈɡɔlʲiʨ̑/ (v)
rasieren
  usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze

golonka /ɡɔˈlɔ̃nka/ (n)
Hachse
  (spożywczy) część szynki z kością goleniową;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z golonki (1.1)

golteria (n)
Scheinbeeren
  (botanika, botaniczny) rodzaj rośliny z rodziny wrzosowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

golusieńki /ˌɡɔluˈɕɛ̇̃ɲci/ (adj)
splitternackt
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: goły

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
Gondel
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;
  (lotnictwo, lotniczy) kosz balonu lub sterowca

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Läufer
  (szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

gonić /ˈɡɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
jagen, verfolgen
  biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać

gont (n)
Schindel
  (budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;

googlować /ɡuɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
googeln, googlen
  (potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google

gorczyca /ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
Senf
  (botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych;
Senf, Senfkorn, Senfsamen
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew

gorgonzola /ˌɡɔrɡɔ̃w̃ˈzɔla/ (n)
Gorgonzola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski ser podpuszczkowy, miękki, poprzerastany zielononiebieskimi żyłkami pleśni, o ostrym smaku;

goryczka wiosenna (n)
Frühlings-Enzian, Herrgottsliechtli, Himmelsbläueli, Himmelsstengel, Rauchfangkehrer, Schusternagerl
  (botanika, botaniczny) Gentiana verna L., gatunek rośliny z rodziny goryczkowatych;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
Gorilla
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;

gorzelnia /ɡɔˈʒɛlʲɲa/ (n)
Brennerei
  zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych;

gorzelniany /ˌɡɔʒɛlʲˈɲãnɨ/ (adj)
Brennerei, brennen
  dotyczący gorzelnictwa, odnoszący się do gorzelnictwa, związany z gorzelnictwem

gorzkawy /ɡɔʃˈkavɨ/ (adj)
bitterlich
  o lekko, względnie gorzkim smaku; dosyć gorzki

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
bitter
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny

gorzko (adv)
bitterlich
  w gorzkim smaku

gorąco /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
heiß
  (potocznie, potoczny) niebezpiecznie
  bardzo ciepło, upalnie
  serdecznie, wylewnie

gorąco /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ/ (n)
Hitze
  wysoka temperatura, upał

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
heiß
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
Fieber
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego
Fieber, Temperaturerhöhung, erhöhte Temperatur
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;

gorączka Lassa (n)
Lassafieber
  (medycyna, medyczny) ostra wirusowa gorączka krwotoczna, występująca w państwach zachodniej Afryki i powodująca wiele przypadków śmierci;

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
Goldrausch
  nagły pęd do poszukiwania złota

goshenit /ɡɔˈʃɛ̃ɲit/ (n)
Goshenit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, bardzo czysta i przezroczysta odmiana berylu;

gospel (n)
Gospel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki chrześcijańskiej, wywodzący się z pieśni Afroamerykanów;

gospoda (n)
Gasthaus
  dom zajezdny
Wirtshaus
  jadłodajnia wiejska lub stylizowana na taki charakter

gospodarczy /ˌɡɔspɔˈdarʧ̑ɨ/ (adj)
wirtschaftlich
  związany z gospodarką, dotyczący gospodarki

gospodarka /ˌɡɔspɔˈdarka/ (n)
Wirtschaft
  całokształt działalności gospodarczej
  (potocznie, potoczny) gospodarstwo rolne
  gospodarowanie, zarządzanie czymś

gospodarka pasieczna (n)
Betriebsweise
  (pszczelarstwo, pszczelarski) ogół metod, technologii, środków i sprzętu, jakich pszczelarz używa przy pracy z pszczołami

gospodarować (v)
wirtschaften
  prowadzić gospodarkę danego miejsca lub miejscowości
  prowadzić gospodarstwo rolne
bewirtschaften, verwalten
  zarządzać posiadanymi środkami

gospodarz /ɡɔsˈpɔdaʃ/ (n)
Hausmeister
  (administracja) osoba sprawująca opiekę nad budynkiem mieszkalnym
Wirt
  (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
  osoba przyjmująca gości
Bauer
  (rolnictwo, rolniczy) rolnik posiadający własne gospodarstwo

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
Hausfrau
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gotajski (adj)
Gothaer
  związany z Gothą (Gotą), dotyczący Gothy, pochodzący z Gothy (miasta w Niemczech)

gotowanie /ˌɡɔtɔˈvãɲɛ/ (n)
Kochen
  (rzeczownik odczasownikowy) od gotować

gotowany (adj)
gekocht
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie gotowania

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
kochen
  przyrządzać ciepłą potrawę

gotowość (n)
Bereitschaft
  stan pełnego przygotowania do czegoś
Bereitschaft, Bereitwilligkeit
  zamiar, skłonność, zdecydowanie

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
fertig, bereit
  skończony, wykonany
  chętny i zdolny do zrobienia czegoś
  przygotowany do czegoś, na coś

gotyk /ˈɡɔtɨk/ (n)
Gotisch
  rodzaj pisma łacińskiego używany w krajach Europy Zachodniej w późnym średniowieczu

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
Bargeld
  pieniądze w postaci banknotów lub monet

gouda /'ɡɔwda/ (n)
Gouda
  (spożywczy) gatunek twardego, dojrzewającego sera podpuszczkowego, produkowanego z krowiego mleka;

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
Taube, Tauber
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołąbek /ɡɔˈwɔ̃mbɛk/ (n)
Kohlroulade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z ryżu i mielonego mięsa zawiniętego w liście kapusty;
Täubling
  (mikologia, mikologiczny) Russulaceae, grzyb blaszkowy należący do rodziny gołąbkowatych;

gołębi /ɡɔˈwɛ̃mbʲi/ (adj)
Tauben-
  (zoologia, zoologiczny) charakterystyczny dla gołębia, dotyczący gołębia, odnoszący się do gołębia, związany z gołębiem

gołębnik /ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/ (n)
Taubenhaus
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi

gościniec /ɡɔɕˈʨ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
Gasthof, Gaststätte
  (gastronomia) zajazd, pensjonat, karczma
Souvenir
  (przestarzałe, przestarzały) i (Białystok) podarunek z podróży
Landstraße
  szeroka droga

gościnność (n)
Gastfreundschaft, Gastfreundlichkeit, Gastlichkeit
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gościnny /ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
gastfreundlich
  chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
Gast, Besucher, Besucherin
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
Nelke
  (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
  kwiat goździka (1.1)
Nelke, Gewürznelke
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;

gra /ɡra/ (n)
Spiel
  zabawa według ustalonych reguł;
  (sport, sportowy) mecz
  granie na instrumencie

grab /ɡrap/ (n)
Hainbuche
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
  drewno grabu (1.1)

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
Totengräber
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
Harke, Rechen, Heurechen
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

grabić /ˈɡrabʲiʨ̑/ (v)
plündern
  (książkowy) odbierać coś komuś siłą, łupić
harken
  zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
Spieler
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
Gon, Neugrad
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego;
Hagel
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
  (przenośnie, przenośnia) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradient /ˈɡradʲjɛ̃nt/ (n)
Gradient
  płynne przejście jednego koloru w drugi

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
Hagelschlag
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu

graf /ɡraf/ (n)
Graf
  (historia, historyczny, historycznie) osoba nosząca tytuł grafa (1.1)
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł szlachecki w dawnych Niemczech, Holandii, Belgii, Luksemburgu, Austrii, odpowiednik hrabiego;
Graph, Graf
  (matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;

grafem (n)
Graphem
  najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;

grafficiarz (n)
Graffitisprayer, Sprayer
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) osoba malująca graffiti

graffiti /ɡrafˈfʲitʲi/ (n)
Graffiti
  (sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;

graficiarz /ɡraˈfʲiʨ̑aʃ/ (n)
Graffitisprayer, Sprayer
  (sztuka) ktoś, kto zajmuje się wykonywaniem graffiti

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
Graphit
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafitowy (adj)
grafitisch, graphitisch
  wykonany z grafitu
grafitfarben, grafitgrau, graphitfarben, graphitgrau
  koloru podobnego do grafitu

grafologia /ˌɡrafɔˈlɔɟja/ (n)
Grafologie, Graphologie
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

grafologiczny (adj)
grafologisch, graphologisch
  związany z grafologią, dotyczący grafologii

grafomania (n)
Graphomanie
  mania pisania książek, zwłaszcza autobiograficznych

grajcar /ˈɡrajʦ̑ar/ (n)
Kreuzer
  (dawniej, dawny) drobna moneta niemiecka lub austriacka

gram /ɡrãm/ (n)
Gramm
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatycznie (adv)
grammatisch, grammatikalisch
  (gramatyka) zgodnie z regułami gramatyki

gramatyczny /ˌɡrãmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
grammatisch
  dotyczący gramatyki, związany z gramatyką
  zgodny z regułami gramatyki

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
Grammatiker
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
Grammatik, Sprachlehre
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;

gramatyka normatywna (n)
normative Grammatik
  (językoznawstwo, językoznawczy) gramatyka skupiająca się na dyktowaniu norm gramatycznych;

gramatyka opisowa (n)
deskriptive Grammatik
  (językoznawstwo, językoznawczy) neutralny opis stanu systemu językowego w jednej wyróżnionej epoce jego rozwoju;

gramofon /ɡrãˈmɔfɔ̃n/ (n)
Grammophon, Plattenspieler
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;

granat /ˈɡrãnat/ (n)
Granatapfel, Grenadine
  (spożywczy) owoc granatowca
Granate
  (wojskowość, wojskowy) pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym;

granat karabinowy /ˈɡrãnat ˌkarabʲĩˈnɔvɨ/ (n)
Gewehrgranate
  granat przeznaczony do miotania przy pomocy garłacza

granat nasadkowy /ˈɡrãnat ˌnasatˈkɔvɨ/ (n)
Gewehrgranate
  (wojskowość, wojskowy) granat przeznaczony do miotania przy pomocy granatnika nasadkowego;

granatnik (n)
Granatwerfer
  (wojskowość, wojskowy) broń palna mająca długą lufę, służąca do wystrzeliwania granatów;

granatowa policja (n)
blaue Polizei
  (historia, historyczny, historycznie) formacja policyjna działająca w Generalnym Gubernatorstwie, podległa niemieckim władzom okupacyjnym;

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Granatapfel
  (botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
marineblau
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

grand prix (n)
Grand Prix
  (sport, sportowy) główna nagroda

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
Grenze, Gemerke, Gemarkung
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;
Grenzwert, Grenze
  (matematyka, matematyczny) wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja;

graniczyć /ɡrãˈɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
grenzen
  (w odniesieniu do uczuć, stanu fizycznego lub psychicznego) być bliskim, być podobnym, przypominać
angrenzen, grenzen
  mieć wspólną granicę, sąsiadować

granitowy (adj)
graniten
  dotyczący granitu, wykonany z granitu

granola /ɡrãˈnɔla/ (n)
Granola, Knuspermüsli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;

granulocyt (n)
Granulozyt
  (biologia, biologiczny) leukocyt posiadający ziarnistości w cytoplazmie i segmentowane jądro komórkowe, biorący udział w reakcji odpornościowej organizmu;

granulopoeza (n)
Granulopoese
  (biologia, biologiczny) proces powstawania i specjalizowania się granulocytów w szpiku kostnym;

grappa /ˈɡrapːa/ (n)
Grappa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)

grasica (n)
Thymus, Bries
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

gratis /ˈɡratʲis/ (adv)
gratis, kostenlos
  bezpłatnie, darmo, darmowo, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; (potocznie, potoczny) na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko

gratulacje (interjection)
gratuliere
  wyrażenie uznania wypowiadane z okazji czyjegoś sukcesu lub radosnego wydarzenia

gratulacje (n)
Gratulation, Glückwunsch
  wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby

gratulować /ˌɡratuˈlɔvaʨ̑/ (v)
gratulieren, beglückwünschen
  składać wyrazy uznania

grawer (n)
Graveur, Stecher
  osoba zajmująca się grawerstwem, czyli wykonywaniem rysunków na materiałach twardych

grawerować (v)
gravieren, eingravieren, stechen
  żłobić rysunki powierzchniach z materiałów twardych, zwłaszcza metalowych

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Gravitation
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
gravitativ
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton (n)
Graviton
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grazki (adj)
Grazer
  (rzadki, rzadko używany) związany z Grazem, dotyczący Grazu, pochodzący z Grazu

grać /ɡraʨ̑/ (v)
spielen
  brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
  o przedmiocie: wydawać dźwięki
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego
  być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie

grać na nerwach /ˈɡraʨ̑ na‿ˈnɛrvax/ (v)
auf die Nerven fallen, auf die Nerven gehen, nerven
  drażnić, denerwować kogoś

grać pierwsze skrzypce /ˈɡraʨ̑ ˈpʲjɛrfʃɛ ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (v)
erste Geige spielen
  (przenośnie, przenośnia) być najważniejszym, mieć decydujący głos

grać w otwarte karty /ˈɡraʥ̑ v‿ɔtˈfartɛ ˈkartɨ/ (v)
mit offenen Karten spielen
  (przenośnie, przenośnia) być szczerym, mówić całą prawdę

grań /ɡrãɲ/ (n)
Grat
  (geologia, geologiczny) (geografia, geograficzny) grzbiet górski o bardzo stromych zboczach, zwykle wąski i skalisty
  ostre zetknięcie się ścian lub innych płaszczyzn

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
griechisch, Griechisch
  związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
Griechisch, griechisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Greków i po części Cypryjczyków;

gregoriański /ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
gregorianisch
  odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; ,

greifswaldzki (adj)
Greifswalder
  związany z Greifswaldem, dotyczący Greifswaldu

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
Grapefruit, Pampelmuse
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

grenlandzki /ɡrɛ̃nˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
grönländisch
  od Grenlandia

grill /ɡrʲil/ (n)
Grill
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przenośny ruszt do pieczenia potraw
Grill, Kühlergrill
  (środowiskowy) (motoryzacja) atrapa przednia pod maską

grillowanie /ˌɡrʲilɔˈvãɲɛ/ (n)
Grillen
  (rzeczownik odczasownikowy) od grillować

grizzly (n)
Grizzly
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos horribilis Ord, duży drapieżny ssak występujący w Ameryce Północnej, podgatunek niedźwiedzia brunatnego;

grobla /ˈɡrɔbla/ (n)
Deich
  wał ziemny zbudowany w celu spiętrzenia wody lub rozdzielenia stawów;

grobowa cisza /ɡrɔˈbɔva ˈʨ̑iʃa/ (n)
Grabesruhe
  złowroga cisza, pełna napięcia emocjonalnego

grobowiec /ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Gruft
  okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;

groch /ɡrɔx/ (n)
Erbse
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

groch z kapustą /ˈɡrɔx s‿kaˈpustɔ̃w̃/ (n)
Erbsen mit Kohl
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjne jarskie danie wigilijne z gotowanego żółtego grochu, kiszonej kapusty i grzybów;
Kraut und Rüben, wirres Durcheinander
  (przenośnie, przenośnia) coś chaotycznego, bezładnie zmieszanego

grochowy (adj)
Erbse
  związany z grochem, dotyczący grochu; zawierający groch

grochówka /ɡrɔˈxufka/ (n)
Erbsensuppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem;

grof (n)
Graf
  (Śląsk Cieszyński) hrabia, graf

grog /ɡrɔk/ (n)
Grog
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier;

grom /ɡrɔ̃m/ (n)
Donner
  (książkowy) piorun

gromada gwiazd (n)
Sternhaufen
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem;

gromadzić /ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
sammeln, häufen, versammeln
  składać, zbierać w jednym miejscu
sich scharen, sich versammeln
  zbierać się w gromadę
sich häufen
  zbierać się w większej ilości

grono /ˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
Traube
  (potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce
Gruppe
  grupa ludzi połączonych jakimś wyróżnikiem, np. wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp.

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
Hermelin
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea Linnaeus, niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;

gros /ɡrɔ/ /ɡrɔs/ (n)
Gros
  (przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki;
  (książkowy) zdecydowana większość

grosz /ɡrɔʃ/ (n)
Groschen
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego;
  (historia, historyczny, historycznie) miedziana lub srebrna moneta różnej wartości, bita w krajach Europy
  (historia, historyczny, historycznie) setna część szylinga austriackiego
  lm nieznacząca suma; kwota nieprzedstawiająca większej wartości

grot /ɡrɔt/ (n)
Pfeilspitze
  (wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych;
Großsegel
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najważniejszy żagiel na dowolnej jednostce pływającej o napędzie żaglowym;

grota /ˈɡrɔta/ (n)
Grotte
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groteska (n)
Groteske
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór literacki, muzyczny lub plastyczny cechujący się silną deformacją i skarykaturyzowaniem świata przedstawionego, niejednolitością, absurdalnością, czy wreszcie mieszaniem fantastyki z rzeczywistością;

grotmaszt (n)
Großmast
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) główny maszt statku żaglowego;

groźba /ˈɡrɔʑba/ (n)
Bedrohung
  zagrożenie; coś, co zagraża
Drohung, Bedrohung
  zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.

groźny /ˈɡrɔʑnɨ/ (adj)
bedrohlich, erschreckend, gefährlich
  taki, który wzbudza strach

gruba berta /ˈɡruba ˈbɛrta/ (n)
Dicke Bertha
  (potocznie, potoczny) niemiecki ciężki moździerz oblężniczy używany podczas I wojny światowej;

gruba ryba /ˈɡruba ˈrɨba/ (n)
großes Tier
  (przenośnie, przenośnia) ktoś bardzo ważny

grubiański /ɡruˈbʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
grob, rüpelhaft
  (przestarzałe, przestarzały) ordynarny, niekulturalny, chamski, prostacki

grubiaństwo (n)
Grobheit, Rüpelhaftigkeit
  przejaw bycia ordynarnym, źle wychowanym

grubo (adv)
dick
  dając lub nakładając grubą warstwę
  prezentując nadmierną tuszę
grob
  dając niedrobne kawałki
maßlos
  w dużym stopniu

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
Kernbeißer
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość (n)
Dicke
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
dick, fett
  otyły

gruchot (n)
Klapperkiste
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) zniszczony, zużyty, stary przedmiot, np. pojazd
Gepolter
  silny odgłos uderzających o siebie lub o coś albo rozpadających się przedmiotów; mocny huk

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
Drüse
  (anatomia, anatomiczny) narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Dezember, Julmond
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grunge (n)
Grunge
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostry, dynamiczny podgatunek rocka alternatywnego z mocno zniekształconym, „brudnym” brzmieniem gitar, zapoczątkowany w latach 80. XX w.;

grunt /ɡrũnt/ (n)
Grund
  (budownictwo) substancja silnie wiążąca się z podłożem, pełniąca funkcję podkładu przy tynkowaniu, malowaniu, politurowaniu itp., a także w malarstwie, jako podkład pod malowidło; także wyschnięta warstwa tej substancji;
  dno jakiegoś akwenu (rzeki, morza, stawu, strumienia)
Grundlage, Grundsatz
  (przenośnie, przenośnia) zasada, podstawa (najczęściej używane we frazeologizmach)
Grundbesitz, Grundstück
  obszar stanowiący czyjąś własność (najczęściej występujące w liczbie mnogiej)
Boden
  powierzchnia Ziemi lub innej planety, teren
Boden, Grunt
  warstwa gleby, która znajduje się przy powierzchni i można ją uprawiać

gruntować /ɡrũnˈtɔvaʨ̑/ (v)
grundieren
  pokrywać jakąś powierzchnię gruntem, warstwą podkładową

grupa /ˈɡrupa/ (n)
Gruppe
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze

grupa funkcyjna (n)
funktionellen Gruppe
  (chemia, chemiczny) ugrupowanie atomów występujące w cząsteczce związku organicznego, decydujące o podstawowych własnościach chemicznych związku;

grupa karboksylowa (n)
Carboxygruppe
  (chemia, chemiczny) jednowartościowa grupa funkcyjna, składająca się z jednego atomu węgla, dwóch atomów tlenu i jednego atomu wodoru;

grupa krwi (n)
Blutgruppe
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grupa nominalna /ˈɡrupa ˌnɔ̃mʲĩˈnalna/ (n)
Nominalgruppe
  (językoznawstwo, językoznawczy) jednostka składniowa, której centralnym elementem jest rzeczownik lub zaimek rzeczowny

grupa śmierci /ˈɡrupa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
Todesgruppe
  (sport, sportowy) grupa w rozgrywkach, której drużyny/uczestnicy prezentują podobny, wysoki poziom i każdy z nich może być upatrywany w roli faworyta

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
Birnbaum, Birne
  (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
Folterbirne
  (historia, historyczny, historycznie) jedno z narzędzi tortur w kształcie gruszki (1.1)
Birne
  (spożywczy) owoc gruszy;
  przedmiot w kształcie gruszki (1.1) lub ją przypominający

gruyère (n)
Greyerzer, Greyerzer Käse
  (spożywczy) jeden z rodzajów szwajcarskiego, dojrzewającego sera;

gruz /ɡrus/ (n)
Schutt
  odłamki rozkruszonego muru, cegły, kamienia itp.

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
georgisch, Georgisch
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
Tuberkulose
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gryczany (adj)
Buchweizen-
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) z ziaren gryki

gryf /ɡrɨf/ (n)
Greif
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;
Griffbrett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu muzycznego, na którym rozpięte są struny;

grylaż /ˈɡrɨlaʃ/ (n)
Grillage
  (cukiernictwo) mieszanina cukru i palonych orzechów, migdałów itp., stosowana w cukiernictwie jako nadzienie;

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
Grimasse
  wykrzywienie twarzy

grymuar (n)
Grimoire
  (historia, historyczny, historycznie) (ezoteryka) (fantasy) księga wiedzy magicznej;

grynicki (adj)
Greenwicher
  (geografia, geograficzny) związany z Greenwich, dotyczący Greenwich

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
Grünspan
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
Grippe, Influenza
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
Nagetier, Nager
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryzoński (adj)
Graubündner, graubündnerisch
  związany z Gryzonią albo Gryzonami

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
beißen
  zatapiać w czymś zęby

grzaniec (n)
Glühbier
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grzane piwo, często z przyprawami
Glühwein
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grzane wino, często z przyprawami

grzałka /ˈɡʒawka/ (n)
Tauchsieder
  zanurzane w wodzie, proste kuchenne urządzenie elektryczne do przygotowywania wrzątku

grzbietopłat (n)
Schulterdecker
  (lotnictwo, lotniczy) samolot jednopłatowy o skrzydłach umieszczonych na wysokości górnej powierzchni kadłuba

grzebać /ˈɡʒɛbaʨ̑/ (v)
wühlen
  rozgarniać, np. ziemię

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Kamm
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;
  (ornitologia, ornitologiczny) mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów

grzebiące (n)
Hühnervögel
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Galliformes, rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;

grzech /ɡʒɛx/ (n)
Sünde
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
Klapperschlange
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzeczność /ˈɡʒɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Kompliment
  grzeczności uprzejme słowa i gesty, komplementy
Gefallen, Gefälligkeit
  przysługa
Höflichkeit, Gefälligkeit
  uprzejmy sposób zachowania

grzeczny /ˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
brav
  o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry
höflich
  taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości

grzejnik (n)
Heizkörper
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do ogrzewania pomieszczeń

grzesznica /ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Sünderin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej

grzesznik /ˈɡʒɛʃʲɲik/ (n)
Sünder
  ktoś, kto grzeszy

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
sündigen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny

grzmieć (v)
donnern
  o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot
dröhnen
  wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
Mykose, Pilzkrankheit
  (potocznie, potoczny) grzybica, choroba wywoływana przez grzyby (1.1) pasożytnicze
Pilz
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu
Greis, Knacker
  (pogardliwie, pogardliwy) ktoś stary, niedołężny

grzyb słomkowy (n)
Chinesischer Champignon
  (spożywczy) nazwa młodego, nierozwiniętego owocnika pochwiaka wielkopochwowego, Volvariella volvacea

grzybica (n)
Mykose, Pilzkrankheit, Pilzerkrankung
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby;

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
Mähne
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywka /ˈɡʒɨfka/ (n)
Pony
  (fryzyjski) włosy przycięte tak, że spadają na czoło

grzywna (n)
Geldbuße, Bußgeld
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

grzęda /ˈɡʒɛ̃nda/ (n)
Hühnerstange
  poziomy drążek w kurniku, na którym może odpoczywać ptactwo domowe

grób /ɡrup/ (n)
Grab
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

gród /ɡrut/ (n)
Stadt
  (przestarzałe, przestarzały) lub (książkowy) miasto
Burg
  prehistoryczna lub średniowieczna osada obronna otoczona wałem;

grążel żółty (n)
Gelbe Teichrose
  (botanika, botaniczny) Nuphar lutea L., gatunek wodnej byliny z rodziny grzybieniowatych o własnościach trujących;

guacamole (n)
Guacamole
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
Gouverneur
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernatorstwo (n)
Gouvernement
  (administracja) prowincja zarządzana przez gubernatora

gubernia (n)
Gubernia
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;

gudźarati /ˌɡuʥ̑aˈratʲi/ (n)
Gudscharatisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków nowoindyjskich, którym posługuje się ponad 46 mln mówiących – głównie mieszkańców Indii, stanu Gudźarat;

gujański /ɡuˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
guyanisch
  odnoszący się do Gujany, państwa

gulasz (n)
Gulasch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj mięsnego ragoût;

gulden /ˈɡuldɛ̃n/ (n)
Gulden
  (jednostka monetarna) obecna lub dawna waluta państw i obszarów o germańskich korzeniach, m.in. Holandii i jej terytoriów zależnych;

gulenista (n)
Gülenist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) zwolennik lub członek ruchu opozycyjnego Fethullaha Gülena, tureckiego dysydenta

guma /ˈɡũma/ (n)
Gummitwist
  gumka bieliźniana służąca do skakania przez nią, także sama zabawa polegająca na skakaniu przez gumę
Gummi
  rodzaj rozciągliwego tworzywa;

guma do żucia (n)
Kaugummi
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
Radiergummi
  (edukacja, edukacyjny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;
Gummiband
  (handel, handlowy) rozciągliwa, gumowa taśma, służąca do związywania przedmiotów; (zobacz) gumka recepturka

gumno /ˈɡũmnɔ/ (n)
Tenne
  klepisko

gupik (n)
Guppy
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Poecilia reticulata, gatunek południowoamerykańskiej ryby z rodziny piękniczkowatych;

guru /ˈɡuru/ (n)
Guru
  (przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;

gust /ɡust/ (n)
Geschmack
  poczucie piękna i harmonii

gustowny /ɡuˈstɔvnɨ/ (adj)
geschmackvoll
  będący w dobrym guście, wykwintny, wytworny, elegancki

gutacja (n)
Guttation
  (biologia, biologiczny) zjawisko wydzielania kropel wodnych przez rośliny poprzez wypotniki;

guwernantka (n)
Gouvernante
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) nauczycielka domowa, wychowawczyni dzieci w zamożnych rodzinach

guziec /ˈɡuʑɛʦ̑/ (n)
Warzenschwein
  (zoologia, zoologiczny) Phacochoerus F. Cuvier, przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
Knopf
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gułag /ˈɡuwak/ (n)
Gulag
  system obozów pracy przymusowej w ZSRR;

gwara /ˈɡvara/ (n)
Mundart
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa terytorialna, odmienna od przyjętego języka standardowego;

gwarant (n)
Garant, Garantiegeber
  ten, który daje gwarancję

gwardian (n)
Guardian
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony niektórych męskich domów zakonnych;

gwardzista (n)
Gardist, Gardesoldat
  (wojskowość, wojskowy) członek gwardii

gwarowy (adj)
mundartlich
  dotyczący gwary

gwatemalski /ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci/ (adj)
guatemaltekisch
  odnoszący się do państwa Gwatemala

gwałciciel /ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
Vergewaltiger
  osoba dopuszczająca się gwałtu

gwałcić /ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑/ (v)
vergewaltigen
  zmuszać do stosunku płciowego
  (książkowy) naruszać siłą zasady lub normy

gwałt /ɡvawt/ (n)
Vergewaltigung, Notzucht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwałtowny /ɡvawˈtɔvnɨ/ (adj)
gewaltsam, stürmisch
  nagły, szybki

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
Stern, Star
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
Star, Stern
  sławna osobistość w danym środowisku

gwiazda Dawida (n)
Davidstern, Davidsstern
  (żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela;

gwiazda betlejemska (n)
Weihnachtsstern
  (systematyka) (botanika, botaniczny) gatunek rośliny krzewiastej z rodziny wilczomleczowatych, hodowanej w celach ozdobnych;

gwiazda herrnhucka (n)
Herrnhuter Stern
  ozdoba bożonarodzeniowa w kształcie gwiazdy

gwiazdka /ˈɡvʲjastka/ (n)
Sternchen
  mała gwiazda, np. ozdoba, zabawka

gwiazdkowy (adj)
weihnachtlich
  składający się z gwiazdek

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
Sternbild
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwinejski /ɡvʲĩˈnɛjsʲci/ (adj)
guineisch
  odnoszący się do państwa Gwinea

gwint (n)
Gewinde, Schraubengewinde
  (technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek

gwizd (n)
Pfeifen
  (ornitologia, ornitologiczny) głos niektórych ptaków
Pfeifen, Pfiff
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
pfeifen
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwoli /ˈɡvɔlʲi/ (preposition)
willen
  (dawniej, dawny) według woli, zgodnie z wolą
  (podniośle) (przestarzałe, przestarzały) przyimek wskazujący na cel czynności lub przyczynę jej wykonania

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
Nagel
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gwóźdź do trumny /ˈɡvuʑʥ̑ dɔ‿ˈtrũmnɨ/ (n)
Nagel zum Sarg, Sargnagel
  (potocznie, potoczny) coś pogarszającego ostatecznie sytuację, przypieczętowującego porażkę

gynocentryczny (adj)
gynozentrisch
  związany z gynocentryzmem

gyros /ˈɡɨrɔs/ (n)
Gyros
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodząca się z Grecji potrawa, składająca się z opiekanego mięsa, pomidorów, cebuli i sosu tzatziki, często podawana zawinięta w placek;

góra /ˈɡura/ (n)
Berg, Gebirge
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;
Höhe
  wyżej znajdująca się część czegoś

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
Eisberg
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

górnictwo (n)
Bergbau
  dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górniczy (adj)
bergbaulich
  związany z górnictwem, dotyczący górnictwa

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
Bergmann, Bergarbeiter
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

górnoaustriacki (adj)
oberösterreichisch
  związany z Górną Austrią, dotyczący Górnej Austrii

górnoreński (adj)
oberrheinisch
  związany z górnym biegiem Renu

górnołużycki /ˌɡurnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
Obersorbisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język górnołużycki (1.1);

górnośląski (adj)
oberschlesisch
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Górnego Śląska, związany z Górnym Śląskiem, pochodzący z Górnego Śląska, właściwy Górnemu Śląskowi

górny /ˈɡurnɨ/ (adj)
obere, Ober-
  taki, który jest na pewnej wysokości, w górze

górski /ˈɡursʲci/ (adj)
montan
  związany z górami, dotyczący gór

góry (n)
Gebirge
  (geografia, geograficzny) teren o pofałdowanej powierzchni przekraczającej 300 m różnicy wysokości;

górzysty /ɡuˈʒɨstɨ/ (adj)
bergig, gebirgig
  pełen gór, wzniesień, pokryty górami

gówniany /ɡuvʲˈɲãnɨ/ (adj)
beschissen
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) kiepski, marny, tandetny, kiczowaty, bezwartościowy

gówniarz /ˈɡuvʲɲaʃ/ (n)
Rotzjunge, Scheißkerl
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie, pogardliwy) dziecko, chłopiec

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
Scheiße, Kacke
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego

gównoburza (n)
Shitstorm
  (środowiskowy) (grubiański, grubiańsko) zażarta dyskusja, w której argumenty merytoryczne nie mają znaczenia

gąbczasty /ɡɔ̃mpˈʧ̑astɨ/ (adj)
schwammartig, schwammig
  mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
Schwamm
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
Schwamm, Badeschwamm
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;

gągoł /ˈɡɔ̃ŋɡɔw/ (n)
Schellente
  (ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
Raupe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;
  (motoryzacja) (technologia, technika, techniczny) metalowa taśma umieszczana na spodzie niektórych pojazdów zastępująca koła i umożliwiająca im poruszanie się w trudnym terenie

gąsior /ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/ (n)
Gänserich, Ganter
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi
Glasballon, Korbflasche, Ballon, Ballonflasche
  pękate naczynie szklane z wąską szyjką służące do przechowywania płynów oraz do produkcji win lub nalewek;

gąszcz /ɡɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
Dickicht
  (przenośnie, przenośnia) nieuporządkowane zbiorowisko przedmiotów, osób, faktów, zjawisk
  gęste skupienie drzew lub krzewów

gęgać /ˈɡɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
schnattern
  o gęsiach: wydawać głos

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
Gänsehaut
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęsiarka (n)
Gänsehirtin
  (rolnictwo, rolniczy) dziewczyna, która zajmuje się pasieniem gęsi

gęsiarnia (n)
Gänsestall
  pomieszczenie przeznaczone do hodowli gęsi

gęsiarz (n)
Gänsehirt, Gänsehirte
  (rolnictwo, rolniczy) chłopiec, który pasa gęsi

gęsię (n)
Gössel
  pisklę gęsi

gęsto (adv)
dicht, dick
  w sposób zwarty, spoisty, zawiesisty

gęstość liczbowa (n)
Partikeldichte, Teilchendichte
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) wielkość określająca liczbę obiektów (np. cząstek, gwiazd) przypadających na jednostkę objętości;

gęstość zaludnienia /ˈɡɛ̃w̃stɔʑʥ̑ ˌzaludʲˈɲɛ̇̃ɲa/
Bevölkerungsdichte
  (statystyka, statystyczny) miara przyporządkowująca populację do powierzchni, podawana zazwyczaj w liczbie osób na km²;

gęsty /ˈɡɛ̃w̃stɨ/ (adj)
dick
  (o płynach) skondensowany
dicht
  (o włosach lub sierści) bujny
  (o splotach) mający bardzo drobne oczka
  (przenośnie, przenośnia) taki, który jest intensywny lub zdarza się często
dicht, dick
  taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
Gans
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej gęsi (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona

gładki /ˈɡwatʲci/ (adj)
glatt
  mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości

gładkość /ˈɡwatkɔɕʨ̑/ (n)
Glätte
  cecha tego, co jest gładkie

gładzik /ˈɡwaʥ̑ik/ (n)
Touchpad
  (potocznie, potoczny) touchpad
Schlichtfeile
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj pilnika o drobnych nacięciach (20–45 na cm)

gładzić (v)
streicheln, streichen
  przesuwać po czymś delikatnie ręką
glätten, polieren, schleifen
  usuwać drobne nierówności, czynić powierzchnię gładką
die Sünde verzeihen, vernichten
  (dawniej, dawny) zabijać, unicestwiać
sich streicheln, sich streichen
  głaskać samego siebie

głagolica /ˌɡwaɡɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
Glagoliza
  (językoznawstwo, językoznawczy) najstarszy alfabet słowiański;

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
streichen
  łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głasnost /ˈɡwasnɔst/ (n)
Glasnost
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
hungrig, Hunger haben
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głodny jak wilk /ˈɡwɔdnɨ ˈjaɡ ˈvʲilk/ (adj)
einen Bärenhunger haben, hungrig wie ein Wolf
  bardzo głodny

głodować /ɡwɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
hungern
  nie jeść zupełnie lub jeść zbyt mało

głos /ɡwɔs/ (n)
Stimme, Votum
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
Stimme
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  zdanie, osąd, opinia
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
  prawo / pozwolenie przemawiania

głosiciel (n)
Verfechter, Verkünder
  (podniośle) osoba głosząca coś, upowszechniająca jakieś przekonania

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
Abstimmung
  wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
stimmen, wählen
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
Kopf, Haupt
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
Haupt
  (przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś

głowa mała /ˈɡwɔva ˈmawa/ (idiom)
da schnallst du ab
  używane w sytuacji, gdy coś wydaje się niepojęte, nie do zaakceptowania

głowa państwa (n)
Staatsoberhaupt
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba sprawująca najwyższą władzę w kraju

głowienka /ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/ (n)
Tafelente
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;

głownia /ˈɡwɔvʲɲa/ (n)
Klinge
  (wojskowość, wojskowy) główna część broni siecznej przeznaczona do cięcia lub kłucia;

głowonóg (n)
Kopffüßer
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków;

głową muru nie przebijesz /ˈɡwɔvɔ̃w̃ ˈmuru ˌɲɛ‿pʃɛˈbʲijɛʃ/ (proverb)
mit dem Kopf durch die Wand wollen
  nie warto walczyć z przeciwnościami w beznadziejnej sytuacji

głośnia (n)
Glottis
  (anatomia, anatomiczny) aparat głosowy położony wewnątrz jamy pośredniej krtani

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
Lautsprecher
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośny /ˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
laut
  taki, który jest dobrze słyszalny

głubczycki /ɡwupˈʧ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
Leobschützer
  od Głubczyce

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
taubstumm
  niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
Taubheit, Gehörlosigkeit
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
taub, gehörlos
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głupawka /ɡwuˈpafka/ (n)
Lachanfall
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) niekontrolowany napad śmiechu; stan bezmyślnej wesołości – często zaraźliwej

głupek /ˈɡwupɛk/ (n)
Dummkopf
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś głupi

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
sinnlos, dumm
  bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu
ungeschickt
  kłopotliwy, niezręczny
naiv, dumm
  naiwny, łatwowierny, dający się wykorzystywać
dumm, töricht, albern
  niemądry, ograniczony intelektualnie

głupi jak but /ˈɡwupʲi ˈjaɡ ˈbut/ (adj)
dumm wie Bohnenstroh
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) bardzo, beznadziejnie głupi

głupiec /ˈɡwupʲjɛʦ̑/ (n)
Dummkopf, Depp
  osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna

głupio (adv)
dumm
  w niemądry sposób

głupota /ɡwuˈpɔta/ (n)
Dummheit
  niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
Auerhuhn
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;

głód /ɡwut/ (n)
Hunger
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;

główka /ˈɡwufka/ (n)
Spermienkopf
  (biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom

główkować (v)
köpfen
  (sport, sportowy) odbijać piłkę głową

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
haupt-
  taki, który pełni najważniejszą rolę, jest najistotniejszy

głąbiasty (adj)
Strunk-
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który ma duży głąb

głębia /ˈɡwɛ̃mbʲja/ (n)
Tiefe
  odległość od powierzchni do dna

głębina (n)
Tiefe
  szczególnie głęboka cześć zbiornika wodnego

głębinowy (adj)
Tief-, Tiefsee-
  związany ze znaczną głębokością

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
tief
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
tief, zutiefst
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
Tiefe
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

h-moll (n)
h-Moll
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z dwoma krzyżykami)

haarlemski (adj)
Haarlemer
  związany z Haarlemem, dotyczący Haarlemu, pochodzący z Haarlemu

habilitacja (n)
Habilitation
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora;
  (potocznie, potoczny) stopień naukowy uzyskany w procedurze habilitacji (1.1)
Habilitationsschrift
  (potocznie, potoczny) rozprawa naukowa wymagana podczas procedury habilitacji (1.1), rozprawa habilitacyjna

habit /ˈxabʲit/ (n)
Kutte
  ubiór zakonny;

hadron /ˈxadrɔ̃n/ (n)
Hadron
  (fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;

hadżdż (n)
Hadsch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańska pielgrzymka do świątyni Al-Kaba w Mekce;

hafciarka (n)
Stickmaschine
  (technologia, technika, techniczny) maszyna do haftowania
Stickerin
  kobieta zajmująca się hafciarstwem

hafciarski (adj)
Stick-
  związany z haftem

hafn /xafn̥/ (n)
Hafnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haftka /ˈxaftka/ (n)
Haftel
  rodzaj drucianej zapinki składającej się z haczyka (konika) i uszka; (zobacz) też haftka w Encyklopedii staropolskiej

haftować /xafˈtɔvaʨ̑/ (v)
sticken
  (rękodzieło, rękodzielniczy) (włókiennictwo) wyszywać igłą wzór na materiale

hagiografia (n)
Hagiographie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;

hagiologia (n)
Hagiologie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) hagiografia, zbiór przekazów opisującego żywot świętego
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naukowe badania nad żywotami świętych

hagioskop (n)
Hagioskop
  (architektura, architektoniczny) (kościelny) element budowli sakralnej w formie wąskiego otworu pozwalającego na oglądanie ołtarza tak, by widzieć najważniejszą część liturgii – podniesienie

haik (n)
Haik
  (krawiectwo) arabska szata owijająca całe ciało

haiku /xaˈ<sup>j</sup>iku/ (n)
Haiku
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;

haitański /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃sʲci/ (adj)
haitianisch
  odnoszący się do państwa Haiti

hajs /xajs/ (n)
Kohle
  (slangowo) pieniądze

hak /xak/ (n)
Haken
  przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp.

haktywizm (n)
Hacktivismus
  (informatyka, informatyczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) atakowanie systemów komputerowych lub sieci z pobudek politycznych;

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
Hellebarde
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halabardnik (n)
Hellebardenträger, Hellebardier, Hellebardist
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pieszy żołnierz, względnie strażnik albo gwardzista, uzbrojony w halabardę

halerz (n)
Heller
  (jednostka monetarna) setna część korony czeskiej

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
Heilbutt
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halka /ˈxalka/ (n)
Unterrock
  (krawiectwo) część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;

halo /ˈxalɔ/ (interjection)
hallo
  wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu

halo /ˈxalɔ/ (n)
Halo, Lichthof
  zjawisko optyczne, świetlista otoczka widoczna wokół tarczy słonecznej lub księżycowej;

halogenowy (adj)
Halogen
  (chemia, chemiczny) związany z halogenem, dotyczący halogenu; zawierający halogeny

halsztacki (adj)
Hallstatt, Hallstätter
  (archeologia, archeologiczny) związany z okresem halsztackim (lub kulturą halsztacką);
Hallstätter
  (geografia, geograficzny) związany z miejscowością Hallstatt

halucynacja /ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Halluzination
  (psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;

halucynogen (n)
Halluzinogen
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja wywołująca halucynacje

hamada /xãˈmada/ (n)
Hammada
  (geografia, geograficzny) pustynia kamienista i / lub skalna;

hamak /ˈxãmak/ (n)
Hängematte
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburczyk (n)
Hamburger
  mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
Hamburger
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamburka (n)
Hamburgerin
  mieszkanka Hamburga; kobieta pochodząca z Hamburga

hamburski /xãmˈbursʲci/ (adj)
Hamburger, hamburgisch
  związany z Hamburgiem

hamować /xãˈmɔvaʨ̑/ (v)
bremsen
  zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca
  powstrzymywać od czegoś

hamulcowy (adj)
Brems-
  (technologia, technika, techniczny) odnoszący się do hamulca

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
Bremse
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamulec ręczny /xãˈmulɛʦ̑ ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
Handbremse
  (motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie;

hamza (n)
Hamza
  arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe;

hanacki (adj)
hanakisch
  odnoszący się do morawskiego regionu etnicznego Hany

handel /ˈxãndɛl/ (n)
Handel, Kommerz
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi (n)
Menschenhandel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handicapizm (n)
Ableismus, Disablismus
  (socjologia, socjologiczny) dyskryminacja, niechęć, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne;

handlarz /ˈxãndlaʃ/ (n)
Händler
  osoba zajmująca się drobnym handlem

handlowiec (n)
Händler, Kaufmann
  (handel, handlowy) człowiek zajmujący się handlem

handlowy /xãnˈdlɔvɨ/ (adj)
Handels
  związany z handlem, odnoszący się do handlu

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
Hangar
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

hangul /ˈxãŋɡul/ (n)
Hangeul
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet koreański;

hanowerczyk (n)
Hannoveraner
  mieszkaniec Hanoweru (miasta)

hanowerka (n)
Hannoveranerin
  mieszkanka Hanoweru (miasta w Niemczech)

hanowerski (adj)
Hannoveraner, hannoverisch, hannoversch, hannöverisch, hannöversch
  związany z Hanowerem, dotyczący Hanoweru

hantel (n)
Hantel
  (sport, sportowy) ciężarek gimnastyczny do trzymania w jednej ręce;

hanzeatycki /ˌxãw̃zɛaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
hanseatisch
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący hanzy, należący do hanzy

hapaks legomenon (n)
Hapaxlegomenon
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) słowo lub wyrażenie użyte tylko raz w danym dziele lub całej twórczości autora;

haploidalny (adj)
haploid
  (biologia, biologiczny) mający tylko jeden garnitur chromosomowy

happener (n)
Happenist
  (sztuka) artysta, który zajmuje się happeningiem

happening /ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/ (n)
Happening
  (sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;

haptyczny /xapˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
haptisch
  (technologia, technika, techniczny) dotykowy – cecha urządzeń komunikujących się, wchodzących w interakcję poprzez dotyk, wibrację, szorstkość itp.

harcap (n)
Soldatenzopf
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) warkocz noszony w XVII i XVIII w. przez mężczyzn;

harcerstwo /xarˈʦ̑ɛrstfɔ/ (n)
Pfadfinderbewegung
  polski młodzieżowy ruch społeczny i wychowawczy;

harcerz /ˈxarʦ̑ɛʃ/ (n)
Pfadfinder
  (harcerski) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej

hardliner (n)
Hardliner
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieprzejednany zwolennik twardego postępowania w określonej opcji politycznej, przeciwnik reform i kompromisów

hardware (n)
Hardware
  (informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera

harfa /ˈxarfa/ (n)
Harfe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harfista /xarˈfʲista/ (n)
Harfenspieler
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na harfie

harissa (n)
Harissa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostra pasta używana jako przyprawa w kuchni Maghrebu, wytwarzana z papryki chili i czosnku, często z innymi przyprawami i z dodatkiem oliwy, czasem także pomidorów;

harmider (n)
Krach, Trubel
  hałas w połączeniu z zamieszaniem

harmoniczny (adj)
harmonisch
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zbudowany według zasad harmonii muzycznej

harmonijka ustna /ˌxarmɔ̃ˈɲijka ˈustna/ (n)
Mundharmonika
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielki, ustny instrument, w którym dźwięk wyzwalany jest przez wciągane i wydmuchiwane przez muzyka powietrze poruszające podczas ruchu metalowe blaszki umieszczone wewnątrz;

harmonizować (v)
harmonisieren
  łączyć w zgodną całość
harmonieren
  pozostawać w harmonii

harmonogram /ˌxarmɔ̃ˈnɔɡrãm/ (n)
Zeitplan
  opis kolejności i czasu trwania kolejnych etapów jakiegoś przedsięwzięcia;

harować /xaˈrɔvaʨ̑/ (v)
schuften, ackern
  ciężko pracować

harować jak wół /xaˈrɔvaʨ̑ ˈjaɡ ˈvuw/ (v)
wie ein Pferd arbeiten
  (związek frazeologiczny) (potocznie, potoczny) bardzo ciężko pracować

harpagon (n)
Geizhals, Harpagon
  (książkowy) wielki skąpiec

harpunnik (n)
Harpunier
  (morski) wielorybnik używający harpuna

has /xas/ (n)
Hassium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

hashtag (n)
Hashtag
  (informatyka, informatyczny) element strony internetowej funkcjonujący jako znacznik, słowo lub wyrażenie poprzedzone znakiem #;

haszymidzki (adj)
haschemitisch
  związany z dynastią Haszymidów, dotyczący dynastii Haszymidów

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
Haschisch, Hasch
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
Passwort, Kennwort
  tajny wyraz lub ciąg znaków
Kennwort
  znak, sygnał do działania

hau /xaw/ (interjection)
wuff, wau
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
Haubitze
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

haueryt (n)
Hauerit
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarczków, siarczek manganu;

hawajski /xaˈvajsʲci/ (adj)
hawaiianisch
  związany z Hawajami, dotyczący Hawajów

hawierz /ˈxavʲjɛʃ/ (n)
Hauer
  (gwara, gwarowe) (górnictwo, górniczy) górnik

hazard /ˈxazart/ (n)
Glücksspiel
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
Glücksspieler, Wetter
  człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy

hałas /ˈxawas/ (n)
Lärm
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwie (adv)
geräuschvoll, laut, lärmend, wild, übermütig
  wywołując hałas

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
lärmig
  powodujący hałas

heavy metal (n)
Heavy Metal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki);

heban /ˈxɛbãn/ (n)
Ebenholz
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebraizm /xɛˈbra<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Hebraismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka hebrajskiego;

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
hebräisch, Hebräisch
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
Hebräisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonista (n)
Hedonist
  zwolennik hedonizmu

hedonistyczny (adj)
hedonistisch
  właściwy hedonizmowi lub/i hedonistom

hedonizm (n)
Hedonismus
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemon /xɛˈɡɛ̃mɔ̃n/ (n)
Hegemon
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca, człowiek mający władzę i przewagę nad innymi

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
Hegemonie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

heidelberski (adj)
Heidelberger
  związany z Heidelbergiem (miastem w Niemczech)

hejt /xɛjt/ (n)
Hasskommentar
  (neologizm) (potocznie, potoczny) obraźliwy lub pełen agresji komentarz zamieszczony w Internecie

hekele (n)
Häckele
  (Górny Śląsk) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta śledziowa z ogórkami kiszonymi, jajkiem i cebulą;

heksametr (n)
Hexameter
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa

heksogen (n)
Hexogen
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, silny materiał wybuchowy;

hektar /ˈxɛktar/ (n)
Hektar
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hektolitr (n)
Hektoliter
  (jednostka miary) jednostka objętości równa 100 litrom

hektyczny /xɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
hektisch
  gorączkowy

hel /xɛl/ (n)
Helium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

helgolandzki (adj)
Helgoländer
  (geografia, geograficzny) związany z Helgolandem (wyspą na Morzu Północnym)

heliocentryczny (adj)
heliozentrisch
  (astronomia, astronomiczny) związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia

heliocentryzm (n)
Heliozentrismus
  (astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Słońca we wszechświecie;

helleński (adj)
hellenisch
  związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów

helota (n)
Helote
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) członek warstwy ludności niewolniczej w społeczeństwie Lacedemonu (Sparty); stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty

hematoksylina (n)
Hä­ma­to­xy­lin
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny o wzorze C16H14O6 mający niebieski kolor, używany do barwienia niektórych struktur komórkowych;

hematologia (n)
Hämatologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się krwią i układem krwiotwórczym;

hematyt (n)
Hämatit
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemiceluloza (n)
Hemicellulose
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd bliski chemicznie i strukturalnie celulozie, budujący ścianę komórkową roślin;

hemisfera (n)
Hemisphäre
  (książkowy) półkula

hemodynamika (n)
Hämodynamik
  (medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

hemofilia (n)
Bluterkrankheit, Hämophilie
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemofobia (n)
Blutphobie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią

hemoglobina (n)
Hämoglobin
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu

hemoglobinuria (n)
Hämoglobinurie
  (medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;

hemoliza /ˌxɛ̃mɔˈlʲiza/ (n)
Hämolyse
  (biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;

henr /xɛ̃nr/ (n)
Henry
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H;

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
Heparin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

hepatektomia (n)
Hepatektomie
  (medycyna, medyczny) całkowite lub częściowe usunięcie wątroby

hepatologiczny (adj)
hepatologisch
  (medycyna, medyczny) związany z hepatologią, dotyczący hepatologii

hepatotoksyczność (n)
Hepatotoxizität
  cecha substancji chemicznej polegająca na zdolności zaburzania funkcji lub uszkadzania komórek wątroby albo całej wątroby

heptagram (n)
Heptagramm
  (geometria) figura w kształcie regularnej siedmioramiennej gwiazdy

heptarchia (n)
Heptarchie
  (historia, historyczny, historycznie) grupa wczesnośredniowiecznych królestw anglosaskich na terenie Anglii

heptatonika (n)
Heptatonik
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) skala złożona z siedmiu kolejnych dźwięków w obrębie oktawy

herajon (n)
Heraion
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) świątynia grecka, miejsce kultu Hery;

heraldyczny /ˌxɛralˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
heraldisch
  dotyczący heraldyki

heraldyka (n)
Heraldik
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herb /xɛrp/ (n)
Wappen
  (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
  (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;

herbaciarnia /ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa/ (n)
Teehaus
  (gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty

herbarium (n)
Herbarium, Herbar
  (botanika, botaniczny) zielnik z ułożonymi i opisanymi roślinami;

herbata /xɛrˈbata/ (n)
Tee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z suszu (1.2);
  susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3)
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2);
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z innych ziół i owoców

herbatnik /xɛrˈbatʲɲik/ (n)
Biskuit
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suche, dość twarde ciastko pszenne w kształcie ząbkowanego prostokąta, podawane zwykle do herbaty lub kawy;

herbicyd /xɛrˈbʲiʦ̑ɨt/ (n)
Herbizid
  (biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;

herbowy (adj)
Wappen
  dotyczący herbów, związany z herbem, herbami

herc /xɛrʦ̑/ (n)
Hertz
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz;

hercegowiński (adj)
herzegowinisch
  związany z Hercegowiną, dotyczący Hercegowiny

heretycki /ˌxɛrɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
häretisch, ketzerisch
  (przenośnie, przenośnia) sprzeczny z poglądami ogółu
ketzerisch, häretisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący heretyka, herezji

heretyk /xɛˈrɛtɨk/ (n)
Häretiker
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) zwolennik herezji

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
Häresie, Ketzerei
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;
  (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów

herezjarcha (n)
Häresiarch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) założyciel lub przywódca ruchu religijnego uznanego za heretycki przez denominację, z której ruch ten się wydzielił;

hermeneutyczny /ˌxɛrmɛ̃nɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
hermeneutisch
  związany z hermeneutyką, dotyczący hermeneutyki

hermeneutyka (n)
Hermeneutik
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

hermetycznie (adv)
hermetisch
  (technologia, technika, techniczny) bez dostępu powietrza

hermetyczny (adj)
luftdicht
  (technologia, technika, techniczny) bardzo dokładnie zamknięty, nieprzepuszczający powietrza
geschlossen
  odporny na wpływy z zewnątrz
Geheim-
  zrozumiały dla małego grona ludzi

heroiczny (adj)
heroisch
  (książkowy) pełen odwagi i poświęcenia

heroizm (n)
Heldenmut
  postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami.

heros (n)
Heros
  (mitologia grecka) postać o nadludzkich przymiotach, zrodzona ze związku człowieka i boga
Held, Heroe
  (przenośnie, przenośnia) ktoś bohaterski

heses /ˈxɛsɛs/ (n)
Heses
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk h obniżony o cały ton;

heski /ˈxɛsʲci/ (adj)
hessisch
  od Hesja

heterogenny (adj)
heterogen
  zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualista /ˌxɛtɛrɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
Heterosexueller
  osoba o orientacji heteroseksualnej

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
heterosexuell
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
Hetman
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy;
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) przywódca Kozaków
Dame
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

hetycki (adj)
hethitisch
  (starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

hetycki (n)
Hethitisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;

hetytolog (n)
Hethitologe
  specjalista w dziedzinie hetytologii

hetytologia (n)
Hethitologie
  (antropologia, antropologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka badająca historię i kulturę starożytnego państwa Hetytów

heurystyczny (adj)
heuristisch
  związany z heurystyką; oparty na heurystyce

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
Heuristik
  (logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hełm /xɛwm/ (n)
Helm
  zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;

hełmiatka /xɛwˈmʲjatka/ (n)
Kolbenente
  (ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
Hyazinthe
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;
  (potocznie, potoczny) kwiat hiacynta (1.1)

hidźra /ˈxʲiʥ̑ra/ (n)
Hijra
  osoba trzeciej płci na subkontynencie indyjskim;

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
Hidschab, Hijab
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
Aasgeier
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) człowiek zyskujący kosztem innych ludzi
Hyäne
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hiena brunatna (n)
Schabrackenhyäne
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena brunnea Thunberg, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hiena cmentarna /ˈxʲjɛ̃na ʦ̑mɛ̃nˈtarna/ (n)
Grabschänder
  człowiek okradający groby;

hienołak /xʲjɛ̃ˈnɔwak/ (n)
Werhyäne
  (fantasy) człowiek, którego jedną z form jest hiena
  (mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w hienę lub hiena ukrywająca się pod postacią człowieka

hierarchia /xʲjɛˈrarxʲja/ (n)
Hierarchie
  układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

hieratyczny /ˌxʲjɛraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
hieratisch
  właściwy uroczystemu rytuałowi (np. religijnemu)

hierofant (n)
Hierophant
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan w starożytnej Grecji, który wprowadzał adeptów w tajniki kultu misteryjnego

hieroglif /xʲjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
Hieroglyphe
  starożytne egipskie pismo obrazkowe;

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
Hygiene
  dbanie o czystość ciała

higienicznie /ˌxʲiɟɛ̇̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
hygienisch
  w sposób higieniczny, zgodny z higieną

higieniczny (adj)
hygienisch
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
Hygroskopie, Hygroskopizität
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

higroskopijny (adj)
hygroskopisch
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) szybko i łatwo wchłaniający (absorbujący) wodę z otoczenia, najczęściej w postaci pary wodnej

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
Hindi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Hinduismus
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hinduski /xʲĩnˈdusʲci/ (adj)
hinduistisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z hinduizmem
indisch
  pochodzący z Indii, dotyczący Indii lub Hindusów

hiobowa wieść /xʲjɔˈbɔva ˈvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
Hiobsbotschaft
  zła, tragiczna, okropna, przerażająca wiadomość czy informacja

hiperamonemia (n)
Hyperammonämie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie metaboliczne objawiające się zwiększonym ponad dopuszczalny poziom stężeniem amoniaku w surowicy krwi;

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
Hyperbel
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;

hipergrafia (n)
Hypergraphie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania

hiperonim /ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm/ (n)
Hyperonym, Oberbegriff
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;

hiperpoprawność (n)
Hyperkorrektur
  (językoznawstwo, językoznawczy) mylne lub przesadne stosowanie odczuwanych norm językowych (zwłaszcza zasad języka standardowego);

hiperrzeczywistość (n)
Hyperrealität
  (filozofia, filozoficzny) postmodernistyczna rzeczywistość zapośredniczona przez symulacje, rezultat mieszania się rzeczywistości społecznej z medialną do zatarcia granic rozróżnialności;

hiperseksualność (n)
Hypersexualität
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;

hipertermia /ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja/ (n)
Hyperthermie
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;

hipertonia (n)
Hypertonie
  (medycyna, medyczny) nadciśnienie tętnicze
  (medycyna, medyczny) patologiczny stan wzmożonego napięcia mięśni szkieletowych

hipertroficzny (adj)
hypertroph
  dotyczący hipertrofii; nadmiernie rozwinięty, przerosły, rozrośnięty

hiperwitaminoza (n)
Hypervitaminose
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie;

hipnagogiczny (adj)
hypnagogisch
  taki, który towarzyszy zasypianiu

hipnotyczny (adj)
hypnotisch
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) związany z hipnozą

hipochondria (n)
Hypochondrie
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipochondryczny /ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
hypochondrisch
  związany z hipochondrią lub hipochondrykami

hipochondryk /ˌxʲipɔˈxɔ̃ndrɨk/ (n)
Hypochonder
  człowiek mający hipochondrię; wmawiający sobie, że jest na coś chory

hipoglikemia (n)
Hypoglykämie
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokorystyk (n)
Hypokoristikum
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz pieszczotliwy;

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
Hypokrit
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
Heuchelei, Hypokrisie
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipologia /ˌxʲipɔˈlɔɟja/ (n)
Hippologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym;

hiponim /xʲiˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
Hyponym, Unterbegriff
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

hiponimia (n)
Hyponymie
  (językoznawstwo, językoznawczy) relacja między wyrazem o treści bardzo szczegółowej i zakresie węższym a wyrazem o treści bardziej ogólnej i szerszym zakresie;

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
Flusspferd, Nilpferd
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hiposmia (n)
Hyposmie
  zmniejszona zdolność do wyczuwania zapachów;

hipoteczny (adj)
hypothekarisch
  związany z hipoteką, dotyczący hipoteki

hipoteka /ˌxʲipɔˈtɛka/ (n)
Hypothek, Grundpfand
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipotetyczny (adj)
hypothetisch
  oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
Hypothese
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

hippodamejski (adj)
Hippodamische
  związany z, dotyczący lub będący autorstwa Hippodamosa z Miletu

hipsometryczny (adj)
hypsometrisch
  związany z hipsometrią, dotyczący hipsometrii

hirsutyzm /xʲirˈsutɨsm̥/ (n)
Hirsutismus
  (medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;

hirudoterapia /ˌxʲirudɔtɛˈrapʲja/ (n)
Blutegelbehandlung
  kwestionowana naukowo „terapia”, stosująca pijawki do „leczenia” z wielu chorób;

his /xʲis/ (n)
His
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk h podwyższony o półton;

hisis /ˈxʲisʲis/ (n)
Hisis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk h podwyższony o cały ton;

hista (n)
Geschi
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) historia jako przedmiot szkolny
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) lekcja historii

histerektomia (n)
Hysterektomie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

histereza /ˌxʲistɛˈrɛza/ (n)
Hysterese
  zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;

histeria /xʲiˈstɛrʲja/ (n)
Hysterie
  (psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

histeryczny (adj)
hysterisch
  właściwy histerii

histeryk /xʲiˈstɛrɨk/ (n)
Hysteriker
  człowiek cierpiący na histerię; taki, który ma ataki histerii

histogram /xʲiˈstɔɡrãm/ (n)
Histogramm
  (matematyka, matematyczny) wykres słupkowy ukazujący rozkład empiryczny danej cechy, np. jasności pikseli na fotografii cyfrowej;

histologia (n)
Histologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

histologiczny (adj)
histologisch
  (biologia, biologiczny) związany z histologią, dotyczący histologii

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
Geschichte, Erzählung
  krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia
Geschichte, Geschichtswissenschaft
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;

historiografia (n)
Histographie, Geschichtsschreibung
  piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych

historiozofia /ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/ (n)
Geschichtsphilosophie
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
historisch, geschichtlich
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
Historiker, Geschichtsforscher
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów
Historikerin, Geschichtsforscher
  specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
spanisch, Spanisch
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
Spanisch, spanisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hiszpańskojęzyczny /xʲiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
spanischsprachig
  posługujący się językiem hiszpańskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim
  spisany, stworzony w języku hiszpańskim

hit /xʲit/ (n)
Schlager, Hit
  utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie

hitlerowski /ˌxʲitlɛˈrɔfsʲci/ (adj)
hitlerisch
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Hitlerem, hitleryzmem lub hitlerowcami, dotyczący Hitlera, hitleryzmu lub hitlerowców

hitleryzm /xʲiˈtlɛrɨsm̥/ (n)
Hitlerismus
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu;

hobbit /ˈxɔbbʲit/ (n)
Hobbit
  (fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) niewielka istota ze świata fantastyki charakteryzująca się niskim wzrostem i krępą budową ciała;

hobby /ˈxɔbbʲi/ (n)
Hobby
  pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie

hochsztapler (n)
Hochstapler
  oszust i aferzysta na dużą skalę

hodować /xɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
züchten
  zapewniać żywym organizmom (zwierzętom, roślinom, bakteriom) odpowiednie warunki do wzrostu, rozwoju i rozmnażania

hodowca /xɔˈdɔfʦ̑a/ (n)
Züchter
  osoba prowadząca hodowlę (zwierząt, roślin)

hodowla /xɔˈdɔvla/ (n)
Zucht Zuchtbetrieb
  (rolnictwo, rolniczy) gospodarstwo dokonujące takich czynności w celach zarobkowych

hodowlany /ˌxɔdɔvˈlãnɨ/ (adj)
Zucht
  związany z hodowlą, dotyczący hodowli

hojność (n)
Großzügigkeit
  cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni

hokeista /ˌxɔkɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
Hockeyspieler
  (sport, sportowy) zawodnik grający w hokej

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
Hockey
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokus-pokus /ˌxɔkuˈs‿pɔkus/ (n)
Hokuspokus
  magiczna formuła, którą posługiwano się jako zaklęciem (często w baśniach)

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (adj)
holländisch, niederländisch
  związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
Holländisch, Niederländisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny język Holandii;

holistyczny (adj)
holistisch
  całościowy, ogólny

holm /xɔlm/ (n)
Holmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

holocen /xɔˈlɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Holozän
  (geologia, geologiczny) najmłodsza epoka dziejów Ziemi;

hologram (n)
Hologramm
  (optyka, optyczny) fotografia laserowa zapisana jako dwufalowy obraz interferencyjny, postrzegana jako dwa odrębne obrazy trójwymiarowe

holonim /xɔˈlɔ̃ɲĩm/ (n)
Holonym
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo oznaczające całość złożoną z pewnych części, np. „armia” w stosunku do słowa „dywizja”;

holsztyński (adj)
holsteinisch
  związany z Holsztynem, dotyczący Holsztynu

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
Hummer
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) danie z homara (1.1)

homarzec /xɔ̃ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
Kaisergranat, Langustine
  (zoologia, zoologiczny) Nephrops norvegicus, gatunek homara ceniony ze względu na walory smakowe;

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
Homöopathie
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
Homöostase, Selbstregulation
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homiletyczny (adj)
homiletisch
  związany z homiletyką, dotyczący homiletyki

homiletyka (n)
Homiletik
  (teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;

homilia (n)
Homilie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tekst wygłoszonej homilii (1.1)
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;

hominid (n)
Hominide
  (zoologia, zoologiczny) (antropologia, antropologiczny) małpa z rzędu ssaków naczelnych

homo- /ˈxɔ̃mɔ/
homo-, Homo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity

homofon (n)
Homofon
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz dźwiękowo identyczny z innym lub innymi wyrazami, odmienny jednak pod względem pisowni i treści, np. morze i może

homogeniczność (n)
Homogenität
  cecha tego, co homogeniczne; cecha tych, którzy są homogeniczni

homologacja /ˌxɔ̃mɔlɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
Homologation
  orzeczenie o zdatności sprzętu i pozwolenie na jego produkcję oraz sprzedaż;

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
Homonym
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homonimiczny (adj)
gleichnamig
  (językoznawstwo, językoznawczy) tak samo brzmiący, ale mający inny rodowód i znaczenie

homoseksualista /ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
Homosexueller
  (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
Homosexualität
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
homosexuell
  związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

honduraski /ˌxɔ̃nduˈrasʲci/ (adj)
honduranisch
  odnoszący się do państwa Honduras

hongkoński (adj)
Hongkonger
  związany z Hongkongiem, dotyczący Hongkongu

hoplita /xɔˈplʲita/ (n)
Hoplit
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze;

horda /ˈxɔrda/ (n)
Horde
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
  (książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
Hormon
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

hormonozależny /ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
hormonabhängig
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
Horoskop
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

horrendalny /ˌxɔrːɛ̃nˈdalnɨ/ (adj)
horrend
  oburzający, straszny, okropny

horror punk (n)
Horrorpunk
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny, łączący cechy punk rocka i gotyckiego rocka, inspirowany stylistyką horroru;

hortensja /xɔrˈtɛ̃w̃sʲja/ (n)
Hortensie
  (botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1)

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
Horizont
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;

horyzontalny /ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ/ (adj)
horizontal
  taki, który ma poziomy kierunek

hosanna (interjection)
hosianna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hospicjum (n)
Hospiz, Hospizdienst
  (medycyna, medyczny) zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym;

hossa (n)
Hausse
  (ekonomia, ekonomiczny) zwyżka cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie;

hostia /ˈxɔstʲja/ (n)
Hostie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;

hot dog /ˈxɔd ˈːɔk/ (n)
Hotdog
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
Hotel
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hotspot /ˈxɔtspɔt/ (n)
Hotspot
  (informatyka, informatyczny) publiczny punkt dostępu do internetu za pośrednictwem sieci bezprzewodowej;

hoży /ˈxɔʒɨ/ (adj)
drall
  (dawniej, dawny) taki, który wygląda dobrze, zdrowo, pięknie, młodo, jest silny i urodziwy

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
Graf
  tytuł szlachecki;

hrabianka /xraˈbʲjãnka/ (n)
Grafentochter
  córka hrabiego

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
Gräfin
  żona hrabiego

hrabstwo /ˈxrapstfɔ/ (n)
Grafschaft
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
  (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych

hucpa /ˈxuʦ̑pa/ (n)
Chuzpe
  bezczelność; wulgarne, bezczelne, często rozbudowane w formie oszustwo

huczka (n)
Rausche, Rauschzeit
  (łowiectwo, łowiecki) okres godowy u dzików;

hufnal /ˈxufnal/ (n)
Hufnagel
  gwóźdź o niemal kwadratowym przekroju służący do przybijania podkowy koniowi;

hugenot (n)
Hugenotte
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek wspólnoty Kościoła francuskich ewangelików reformowanych;

hulajnoga /ˌxulajˈnɔɡa/ (n)
Roller
  (transport, transportowy) prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi

hulk (n)
Hulk
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stary okręt wycofany z normalnej eksploatacji, zwykle przycumowany na stałe do nabrzeża i służący np. jako magazyn lub koszary;

humanista /ˌxũmãˈɲista/ (n)
Humanist
  przedstawiciel humanizmu

humanistyczny (adj)
humanistisch
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z naukami o człowieku w relacjach społecznych

humanitarnie (adv)
humanitär
  w sposób humanitarny

humanitarny /ˌxũmãɲiˈtarnɨ/ (adj)
humanitär
  szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu

humanizm (n)
Humanismus
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością

humbug /ˈxũmbuk/ (n)
Humbug
  (przestarzałe, przestarzały) rozpropagowana nieprawda; głośna sprawa, która okazała się nieprawdą

humerał (n)
Amikt, Humerale
  (kościelny) element stroju liturgicznego w katolicyzmie w formie płóciennej chusty;

hummus (n)
Hummus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
Stimmung, Laune
  chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry
Humor
  zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości

humorystyczny (adj)
humoristisch
  dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
Hurrikan, Orkan
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

huraganowy (adj)
orkanartig
  związany z huraganem

hurrapatriotyzm /ˌxurːapaˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
Hurrapatriotismus
  patriotyzm naiwny i niemądry w swej formie, często przesadny

hurtowy (adj)
Großhandels-
  (handel, handlowy) kupowany i sprzedawany na dużą skalę, po niższej cenie niż w handlu detalicznym

hurysa (n)
Huri
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;

husaria (n)
Hussaria
  (wojskowość, wojskowy) lekka formacja kawaleryjska w XVI-wiecznej Polsce;

husarz /ˈxusaʃ/ (n)
Flügelhusar
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny, skrzydlaty kawalerzysta husarii, elitarnej jazdy z XVI-XVII w.;

husycki /xuˈsɨʦ̑ʲci/ (adj)
hussitisch
  związany z husytami lub husytyzmem

husyta /xuˈsɨta/ (n)
Hussit
  (historia, historyczny, historycznie) zwolennik husytyzmu

huta /ˈxuta/ (n)
Glashütte
  chemiczny zakład przemysłowy, który zajmuje się produkcją szkła lub wyrobów szklanych;
Hütte
  zakład metalurgiczny, w którym wytapia się stal, aluminium lub inne metale

hutnictwo (n)
Hüttenindustrie, Hüttenwesen
  dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem metali i ich stopów, szkła, jak również ich przeróbką plastyczną;

hutnik /ˈxutʲɲik/ (n)
Hüttenarbeiter
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik huty metalu pracujący przy piecu
Glashüttenarbeiter
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik huty szkła formujący szkło

huzar (n)
Husar
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej;

huński (adj)
hunnisch
  związany z Hunami, dotyczący Hunów

huśtanie /xuɕˈtãɲɛ/ (n)
Schaukeln
  (rzeczownik odczasownikowy) od huśtać

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
Schwankung
  (przenośnie, przenośnia) gwałtowne zmiany, wahania; zmienność
Schaukel, Wippe
  przyrząd do bujania dzieci;

huśtawka cen (n)
Preisschwankungen
  (ekonomia, ekonomiczny) częste i nagłe, niespodziewane zmiany cen

huśtać /ˈxuɕtaʨ̑/ (v)
schaukeln
  wprawiać w ruch wahadłowy

hybristofilia (n)
Hybristophilie
  (seksuologia, seksuologiczny) pociąg seksualny ukierunkowany na przestępców;

hybryda /xɨ.ˈbrɨ.da/ (n)
Hybride
  (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę powstałe ze skrzyżowania osobników należących do dwóch różnych odmian, ras lub gatunków;
hybride Bildung
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz złożony z elementów pochodzących z dwóch różnych języków;
Gemisch
  (książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie

hycel /ˈxɨʦ̑ɛl/ (n)
Abdecker, Hundefänger
  (potocznie, potoczny) osoba zajmująca się wyłapywaniem bezpańskich psów;

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
Hydrant
  urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydrauliczny /ˌxɨdrawˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
hydraulisch
  zawierający sprężoną ciecz lub poruszany za jej pomocą

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
Klempner
  robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydraulika (n)
Hydraulik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii;

hydrochinon (n)
Hydrochinon
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;

hydrodynamiczny (adj)
hydrodynamisch
  związany z hydrodynamiką, dotyczący hydrodynamiki

hydrografia /ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/ (n)
Hydrografie
  (geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego

hydroliza /ˌxɨdrɔˈlʲiza/ (n)
Hydrolyse
  (chemia, chemiczny) rozkład substancji chemicznych pod wpływem wody;

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
Hydrologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydrometeorologiczny (adj)
hydrometeorologisch
  związany z hydrometeorologią, dotyczący hydrometeorologii

hydronim /xɨˈdrɔ̃ɲĩm/ (n)
Hydronym
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna zbiornika wodnego, rzeki, jeziora itp.;

hydroplan /xɨˈdrɔplãn/ (n)
Wasserflugzeug
  samolot, który może lądować na wodzie i startować z niej;

hydrostatyczny (adj)
hydrostatisch
  (fizyka, fizyczny) związany z hydrostatyką, dotyczący hydrostatyki

hydrostatyka /ˌxɨdrɔˈstatɨka/ (n)
Hydrostatik
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
Hymne
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

hype (n)
Hype
  (slangowo) moda na coś, szum wokół czegoś; zainteresowanie czymś w danym okresie

hyś /xɨɕ/ (n)
Fimmel
  (potocznie, potoczny) utracony rozum

hyź (n)
Fimmel
  (potocznie, potoczny) utracony rozum

i /i/ (conjunction)
und
  …łączący słowa i zdania równorzędne
  …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)

i tak
sowieso
  mimo to, mimo wszystko
also
  … służąca do podsumowania poprzedzającej myśli

i tak dalej (adv)
und so weiter
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

i w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu /ˌi‿f‿paˈrɨʒu ɲɛ‿ˈzrɔbʲjɔ̃w̃ ˈz‿ɔfsa ˈrɨʒu/ (proverb)
auch in Paris macht man nicht aus Hafergrütz ein Reisgericht
  pewne rzeczy są niemożliwe do zrobienia

iberyjski (adj)
iberisch
  (geografia, geograficzny) związany z Iberią, krainą w zachodniej Europie, oddzielonej od niej Pirenejami lub z mieszkańcami tej krainy - Iberami (Iberyjczykami), pochodzący z niej lub wykonywany na sposób taki jak w Iberii

ibis /ˈibʲis/ (n)
Ibis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ich /ix/ (pronoun)
ihr
  3. (osoba) lm

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Ichthyologie, Fischkunde
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

id /it/ (n)
Es, Id
  (psychologia, psychologiczny) w psychoanalizie impulsywny komponent osobowości (jeden z trzech komponentów, obok ego i superego)

idealista /ˌidɛaˈlʲista/ (n)
Idealist
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu

idealistka /ˌidɛaˈlʲistka/ (n)
Idealistin
  (filozofia, filozoficzny) zwolenniczka idealizmu
  kobieta kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami
Fantastin, Schwärmerin
  kobieta mająca skłonność do idealizowania rzeczywistości

idealistyczny (adj)
idealistisch
  gorliwie służący wzniosłej idei
  (filozofia, filozoficzny) związany z idealizmem

idealnie (adv)
ideal
  w sposób bliski ideałowi

idealny /ˌidɛˈalnɨ/ (adj)
ideal
  taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny

identyczny /ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
identisch
  dokładnie taki sam

ideografia (n)
Ideographie
  (językoznawstwo, językoznawczy) przedstawianie informacji za pomocą ideogramów

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
Ideogramm
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
Ideologie
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ideologisch
  związany z ideologią, mający cechy ideologii

ideowy (adj)
ideell
  oddany określonej idei
ideologisch
  związany z pewną ideą, ideologią

idiolekt /iˈdʲjɔlɛkt/ (n)
Idiolekt
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór indywidualnych cech mowy danego rozmówcy;

idiomatyczny (adj)
idiomatisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem

idiopatyczny (adj)
idiopathisch
  (medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże;

idiosynkratyczny (adj)
idiosynkratisch
  związany z idiosynkrazją

idiosynkrazja (n)
Idiosynkrasie
  cecha, która wyróżnia kogoś lub coś spośród innych ludzi bądź obiektów

idiota /iˈdʲjɔta/ (n)
Idiot
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi, tępak

idiotyczny /ˌidʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
idiotisch
  (pospolicie) nieprzemyślany, bezmyślny, głupi

idiotyzm (n)
Idiotie, Dummheit
  (grubiański, grubiańsko) coś głupiego, nieroztropnego
Idiotie
  (medycyna, medyczny) (przestarzałe, przestarzały) upośledzenie umysłowe w stopniu znacznym;

ido /ˈidɔ/ (n)
Ido
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;

idol /ˈidɔl/ (n)
Idol, Abgott
  osoba, którą się podziwia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa

idylliczny /ˌidɨlˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
idyllisch
  pogodny, beztroski, sielankowy

iglicznia /iɡˈlʲiʧ̑ʲɲa/ (n)
Grasnadel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) europejska ryba morska, u której ikra i młode znajduje się w komorze lęgowej na ciele;

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
Iglu
  kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

ignam (n)
Yamswurzel
  (botanika, botaniczny) (zobacz) pochrzyn

ignorancja /ˌiɡnɔˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
Unwissenheit, Ignoranz
  brak wiedzy na jakiś ważny temat

ignorant /iɡˈnɔrãnt/ (n)
Ignorant
  człowiek wykazujący ignorancję, odznaczający się brakiem elementarnej wiedzy

ignorować /ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
ignorieren, hinwegsehen
  pomijać, nie zwracać uwagi

igrać z ogniem /ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m/ (idiom)
mit dem Feuer spielen
  niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować

igrzyska olimpijskie /iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/ (n)
Olympische Spiele
  (sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;

igła /ˈiɡwa/ (n)
Nadel
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych
  (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej
Injektionsnadel
  (medycyna, medyczny) podłużny metalowy pręcik pusty w środku wbijany w ciało w czasie wykonywania zastrzyku;

igława /iɡˈwava/ (n)
Araukarie
  (botanika, botaniczny) rodzaj drzew iglastych z rodziny araukariowatych

ikarowy lot (n)
ikarische Spiele
  śmiałe bądź ryzykowne przedsięwzięcie, zakończone porażką, a nawet tragedią

ikona /iˈkɔ̃na/ (n)
Ikone Icon
  (informatyka, informatyczny) niewielki obrazek widoczny na ekranie, symbolizujący określony plik, folder, aplikację lub program i stanowiący odsyłacz uruchamiający je;
Ikone
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikonografia (n)
Ikonografie, Ikonographie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikra /ˈikra/ (n)
Rogen, Laich, Fischrogen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
wie viel, wieviel
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
wie viel
  używany do pytania o wielkość

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
wie viel, wieviel
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
wie viel
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś

ileus (n)
Darmverschluss
  (medycyna, medyczny) stan niedrożności jelita

iloczyn /iˈlɔʧ̑ɨ̃n/ (n)
Produkt
  (matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego

iloraz /iˈlɔras/ (n)
Quotient
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilościowy (adj)
quantitativ, Menge, mengenmäßig
  dotyczący ilości

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
Menge, Quantität
  liczba określająca objętość lub masę;

ilustrator /ˌiluˈstratɔr/ (n)
Illustrator, Zeichner
  osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami

ilustrować (v)
illustrieren
  opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem

iluzja (n)
Illusion
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

iluzjonista (n)
Illusionist, Zauberkünstler
  (sztuka) człowiek wykorzystujący efekt złudzenia w czasie swoich występów

iluzoryczny /ˌiluzɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
illusorisch
  złudny, pozorny

im /ĩm/ (conjunction)
je desto
  im… tym – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej

imadło /ĩˈmadwɔ/ (n)
Schraubstock
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
Ingwer
  (botanika, botaniczny) Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imieniny /ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ/ (n)
Namenstag
  dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu;

imienniczka /ˌĩmʲjɛ̇̃ɲˈːiʧ̑ka/ (n)
Namensvetterin
  kobieta lub dziewczyna mająca takie samo imię lub nazwisko, jak inna osoba

imiennik /ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
Namensvetter
  ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba

imienny (adj)
Nominal-
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący części mowy odmieniającej się przez przypadki
namentlich
  związany z imieniem i nazwiskiem; wskazujący kogoś z imienia i nazwiska; zawierający nazwisko

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
Partizip, Mittelwort
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imiesłów przymiotnikowy przeszły /ĩˈmʲjɛswuf ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
Partizip Perfekt, Perfektpartizip
  (gramatyka) imiesłów, który określa podmiot zdania jako cel innej czynności, która została wykonana na podmiocie przed czynnością orzeczenia zdania

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
Einwanderung, Immigration, Zuwanderung
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigracyjny /ˌĩmʲiɡraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
Einwanderung
  związany z imigracją, należący do niej

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
Einwanderer, Immigrant, Zuwanderer
  osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrować (v)
immigrieren
  przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia

imitacja (n)
Imitation
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika polifoniczna polegająca na powtórzeniu melodii z jednego głosu przez inny;
  czynność polegająca na udawaniu, naśladowaniu czegoś; naśladowanie
  rzecz udająca, naśladująca inną rzecz

imitować /ˌĩmʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
imitieren
  naśladować coś lub kogoś

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
Nomen, Namenwort, Nennwort
  (przestarzałe, przestarzały) rzeczownik (imię rzeczowne), przymiotnik (imię przymiotne), liczebnik (imię liczbowe), zaimek lub imiesłów;
Name
  imię (1.1) i nazwisko
Name, Vorname
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;

immanentny (adj)
immanent, innewohnend
  (książkowy) taki, który nie wynika z działań zewnętrznych, tkwiący w naturze czegoś; zawarty w czymś

immatrykulacja /ˌĩmːatrɨkuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Immatrikulation
  (edukacja, edukacyjny) (studencki) wpisanie kogoś w poczet studentów uczelni wyższej
  uroczystość przyjęcia studentów na pierwszy rok studiów

immoralizm /ˌĩmːɔˈralʲism̥/ (n)
Immoralismus
  nieuznawanie norm moralnych

immunitet /ˌĩmːũˈɲitɛt/ (n)
Immunität
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom

immunologia /ˌĩmːũnɔˈlɔɟja/ (n)
Immunologie
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

immunosupresja (n)
Immunsuppression
  (medycyna, medyczny) spowalnianie procesu, podczas którego wytwarzane są przeciwciała i komórki odpornościowe, najczęściej farmakologicznie, za pomocą leków immunosupresyjnych;

immunoterapia (n)
Immuntherapie
  (medycyna, medyczny) leczenie mające na celu podniesienie lub osłabienie naturalnej odporności organizmu;

impeachment (n)
Amtsenthebungsverfahren, Impeachment
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

imperialista /ˌĩmpɛrʲjaˈlʲista/ (n)
Imperialist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik imperializmu

imperialistyczny (adj)
imperialistisch
  dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata

imperializm (n)
Imperialismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium

impertynencja /ˌĩmpɛrtɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Impertinenz
  obraźliwe, aroganckie lub niekulturalne słowa czy zachowanie skierowane wobec kogoś

impertynent /ˌĩmpɛrˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
Flegel
  osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Implementierung
  (publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

implikować (v)
implizieren
  przypisywać coś komuś

imponować /ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
imponieren
  wzbudzać w kimś uznanie, podziw

imponujący (adj)
imposant, bewundernswert, imponierend
  godny podziwu z powodu rozmiarów
beeindruckend, eindrucksvoll
  wzbudzający uznanie i zachwyt

importer (n)
Importeur
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub podmiot gospodarczy, który sprowadza towary z zagranicy

importować (v)
importieren
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impotencja /ˌĩmpɔˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Impotenz
  (medycyna, medyczny) niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego;

impotent /ĩmˈpɔtɛ̃nt/ (n)
Impotenter
  ktoś cierpiący na impotencję

impresja (n)
Impression
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór, obraz lub film o charakterze subiektywnym i nastrojowym

impresjonista (n)
Impressionist
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawiciel impresjonizmu, osoba tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia

impresjonistka (n)
Impressionistin
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawicielka impresjonizmu, kobieta tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia

impresjonistyczny (adj)
impressionistisch
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) związany z impresjonizmem, dotyczący impresjonizmu
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) charakterystyczny dla impresjonizmu

impresjonizm (n)
Impressionismus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

impreza /ĩmˈprɛza/ (n)
Party
  (potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie

improwizacja (n)
Improvisation
  komponowanie muzyki, pisanie utworów, wygłaszanie przemówień pod wpływem chwili i bez przygotowania

improwizować (v)
improvisieren, extemporieren, fantasieren
  prezentować, wykonywać coś bez przygotowania

impuls /ˈĩmpuls/ (n)
Nervenimpuls
  (fizjologia, fizjologiczny) krótki stan przewodzony poprzez włókno mięśniowe albo nerwowe
Impuls
  (fizyka, fizyczny) zmiana wielkości trwająca w bardzo krótkim czasie
  (przenośnie, przenośnia) podnieta, pobudka do działania

impulsywny /ˌĩmpulˈsɨvnɨ/ (adj)
impulsiv
  taki, który szybko i wyraziście reaguje na bodźce; taki, który jest porywczy

in flagranti (adv)
in flagranti
  na gorącym uczynku

in situ (adv)
in situ
  w swoim pierwotnym, naturalnym położeniu, miejscu

inaczej /ĩˈnaʧ̑ɛj/ (adv)
anders
  w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
Eröffnung
  (podniośle) uroczyste rozpoczęcie lub otwarcie czegoś ((na przykład) działalności, przedsięwzięcia)
Amtseinführung, Inauguration
  (zwłaszcza) (dawniej, dawny) uroczystość mianowania kogoś na wysokie stanowisko ((na przykład) koronacja)

incydent /ĩnˈʦ̑ɨdɛ̃nt/ (n)
Zwischenfall, Vorfall
  nagłe, krótkotrwałe, nieoczekiwane, zwykle nieprzyjemne w skutkach wydarzenie

ind /ĩnt/ (n)
Indium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indagować /ˌĩndaˈɡɔvaʨ̑/ (v)
ausfragen, befragen
  (książkowy) przeprowadzać indagację, wypytywać kogoś o coś, dopytywać się, badać, zasypywać pytaniami

indeks /ˈĩndɛks/ (n)
Studienbuch
  (edukacja, edukacyjny) (studencki) książeczka studenta, w której pracownicy uczelni wyższej odnotowują wyniki egzaminów, zaliczenia, zaliczenie semestru itp.;
Index
  (statystyka, statystyczny) liczba względna charakteryzująca zmiany poziomu zjawiska zachodzące w pewnym czasie
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) miernik koniunktury giełdowej obrazujący zmiany cen akcji
  (informatyka, informatyczny) dane pozwalające szybko przeszukiwać bazę danych według określonej kolumny lub ich zbioru
Verzeihnis
  uporządkowany spis, np. pojęć, terminów, nazwisk, przytoczonych lub omówionych w danej książce;

indeterminizm (n)
Indeterminismus
  (filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
indianisch
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeuropäisch, indogermanisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Indoktrination
  natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indolencja /ˌĩndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Indolenz
  (książkowy) bezradność, bezczynność, brak reakcji na sytuację

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
indonesisch, Indonesisch
  odnoszący się do państwa Indonezja

indris /ˈĩndrʲis/ (n)
Indri
  (zoologia, zoologiczny) owocożerna małpiatka madagaskarska;

indukcyjny (adj)
Induktions-
  (filozofia, filozoficzny) oparty na metodzie indukcji
  (fizyka, fizyczny) dotyczący zjawiska indukcji

industrializacja (n)
Industrialisierung
  uprzemysłowienie

indygo (n)
Indigoblau, Indigo
  kolor ciemnobłękitny

indygokarmin /ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn/ (n)
Indigokarmin
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
indisch
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
Truthahn, Puter
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualista (n)
Individualist
  człowiek niezależny i przekorny, mający poczucie odrębności osobistej, niechętnie podporządkowujący się, działający samodzielnie
  (filozofia, filozoficzny) (socjologia, socjologiczny) zwolennik indywidualizmu

indywidualnie (adv)
individuell
  występując osobno

indywidualny /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
individuell
  osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny
  właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty

infant /ˈĩnfãnt/ (n)
Infant
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł przysługujący dzieciom rodziny królewskiej w Hiszpanii i Portugalii;

infekować (v)
infizieren
  (medycyna, medyczny) wywoływać infekcję

infiltracja /ˌĩnfʲilˈtraʦ̑ʲja/ (n)
Infiltration
  przesączanie się, przenikanie cieczy lub gazu przez kanaliki i pory jakiegoś ciała stałego
  trudno zauważalne przedostawanie się, przenikanie do środowiska obcych wpływów, oddziaływań

infinitezymalny /ˌĩnfʲĩɲitɛzɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
infinitesimal
  nieskończenie mały

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
Inflation
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

influencer (n)
Influencer
  (neologizm) osoba mająca wpływ na opinie i decyzje innych, zwykle twórca internetowy o znacznym rozgłosie posiadający znaczne grono odbiorców

influencerka (n)
Influencerin
  (środowiskowy) kobieta popularna, mająca duży wpływ na opinie i decyzje innych, zwykle twórczyni internetowa o znacznym rozgłosie posiadająca znaczne grono odbiorców

infoboks /ĩnfɔˈbɔks/ (n)
Infobox
  (neologizm) (informatyka, informatyczny) wyróżniona ramką część artykułu w Wikipediach i projektach siostrzanych, zawierająca najważniejsze informacje dla czytelnika

infografika (n)
Informationsgrafik
  (edukacja, edukacyjny) (poligrafia) ilustracja z niewielką ilością tekstu wyjaśniająca jakieś zagadnienie

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Information, Auskunft
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informator (n)
Informant
  osoba udzielająca informacji
Broschüre
  broszura zawierająca informacje

informatyk /ˌĩnfɔrˈmatɨk/ (n)
Informatiker
  człowiek zajmujący się zawodowo informatyką

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
Informatik
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

informować /ˌĩnfɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
informieren
  przekazywać wiadomość i objaśniać

infradźwięk (n)
Infraschall
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt niskiej by być słyszalną dla człowieka (zależnie od definicji poniżej 16 albo 20 Hz);

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
Infrastruktur
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

inhalacja /ˌĩnxaˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Inhalation
  (medycyna, medyczny) wdychanie pary wodnej, gazów lub substancji w celach leczniczych;

inhalator (n)
Inhaler, Inhalator
  (medycyna, medyczny) sprzęt służący do inhalacji i terapii dróg oddechowych;

inhumacja (n)
Inhumation
  (książkowy) pogrzebanie zmarłego w ziemi

inicjalizować /ˌĩɲiʦ̑ʲjalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
initialisieren
  nadawać czemuś stan początkowy; rozpoczynać coś

iniekcja (n)
Injektion
  (medycyna, medyczny) zastrzyk

inkasować /ˌĩŋkaˈsɔvaʨ̑/ (v)
abkassieren
  pobierać pieniądze

inkorporacja /ˌĩŋkɔrpɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
Anschluss, Einverleibung, Inkorporation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wcielenie, włączenie do jakiejś całości, zwłaszcza jednego terytorium w innego państwa

inkryminować /ˌĩŋkrɨ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
beschuldigen, inkriminieren
  (książkowy) obwiniać, stawiać zarzuty

inkubator /ˌĩŋkuˈbatɔr/ (n)
Brutkasten, Inkubator
  (medycyna, medyczny) urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach;
Brutapparat
  (zootechnika, zootechniczny) urządzenie do sztucznego wylęgu piskląt

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
Inkunabel
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inkwizycja /ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
Inquisition
  (historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;

inkwizytor (n)
Inquisitor
  (historia, historyczny, historycznie) członek sądu inkwizycyjnego

innowacyjny (adj)
innovativ, neuartig
  dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego

innsbrucki (adj)
Innsbrucker
  związany z Innsbruckiem, dotyczący Innsbrucka, pochodzący z Innsbrucka

inny /ˈĩnːɨ/ (adj)
ander
  odmienny, wyglądający, zachowujący się inaczej niż zwykle
ander, anderer
  w użyciu rzeczownikowym ktoś inny (2.1), coś innego

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
ander, anderer
  nie ten, jakiś odmienny

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
mit anderen Worten, anders sagen
  inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inscenizacja /ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Inszenierung
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wystawienie utworu dramatycznego na scenie

inscenizator /ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzatɔr/ (n)
Regisseur
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba odpowiedzialna za przygotowanie i organizację spektaklu;

insektarium (n)
Insektarium
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wiwarium przeznaczone do hodowli owadów lub stawonogów;

inseminacja /ˌĩw̃sɛ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Insemination
  (zootechnika, zootechniczny) sztuczne zapłodnienie poprzez wprowadzenie do dróg rodnych samicy nasienia pobranego od samca;

inserat /ĩw̃ˈsɛrat/ (n)
Anzeige, Inserat
  (przestarzałe, przestarzały) ogłoszenie opublikowane w prasie

insider (n)
Insider
  osoba posiadająca informacje niedostępne dla większości innych ze względu na przynależność do danej organizacji lub instytucji

inskrypcja /ĩw̃ˈskrɨpʦ̑ʲja/ (n)
Inschrift
  trwały, pamiątkowy napis zwykle wykuty w kamieniu, czasem wyryty w metalu lub drewnie

inspektor /ĩw̃ˈspɛktɔr/ (n)
Inspekteur
  stopień oficerski w policji
Inspektor, Inspekteur
  urzędnik, który kontroluje pracę instytucji dokonując inspekcji

inspiracja /ˌĩw̃spʲiˈraʦ̑ʲja/ (n)
Inspiration
  natchnienie, twórczy zapał, wena

inspirować (v)
inspirieren
  dostarczać natchnienia
sich inspirieren
  czerpać natchnienie

instalacja /ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Installation
  (sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
  (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
Anlage, Installation
  (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość

instalator (n)
Installateur
  (technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację

instalować /ˌĩw̃staˈlɔvaʨ̑/ (v)
installieren
  (technologia, technika, techniczny) montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach
  (informatyka, informatyczny) umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał

instancja (n)
Instanz
  (administracja) dany stopień organizacyjny w układzie podległych sobie instytucji

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
Instrument, medizinisch Instrument
  (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
Instrument, Musikinstrument
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
Mittel, Instrument
  (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu
Instrument, Werkzeug
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie
Instrument, Meßinstrument
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;

instrument muzyczny (n)
Musikinstrument
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instrumentalista /ˌĩw̃strũmɛ̃ntaˈlʲista/ (n)
Instrumentalist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, grający na instrumencie

instytucja /ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
Institution
  zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw

instytucjonalny /ˌĩw̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
institutionell
  związany z instytucją, właściwy instytucji, instytucjonalności

instytut /ĩw̃ˈstɨtut/ (n)
Institut
  nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulinooporność /ˌĩw̃sulʲĩnɔːˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
Insulinresistenz
  (medycyna, medyczny) zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszeniu czułości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby i innych tkanek organizmu na insulinę;

insynuacja (n)
Unterstellung
  osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli, często nie wprost, a z użyciem aluzji

intarsja /ĩnˈtarsʲja/ (n)
Intarsie
  (sztuka) metoda zdobnicza polegająca na zdobieniu przedmiotów drewnianych innymi gatunkami drewna;

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
Integration
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

integralność (n)
Integrität
  nierozdzielność, związek całości

integralny /ˌĩntɛˈɡralnɨ/ (adj)
integral
  nierozerwalnie związany z czymś

intelekt /ĩnˈtɛlɛkt/ (n)
Intellekt
  zdolność człowieka do myślenia, zdobywania wiedzy, wyciągania logicznych wniosków, korzystania z posiadanej wiedzy i doświadczenia

intelektualizacja (n)
Intellektualisierung
  (psychologia, psychologiczny) jeden z mechanizmów obronnych polegający na uciekaniu od rzeczywistych przykrych zdarzeń do przestrzeni abstrakcyjnej, dzięki czemu następuje ich odrealnienie

intelektualizm (n)
Intellektualismus
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym

intelektualnie (adv)
intellektuell
  pod względem intelektualnym

intelektualny /ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
intellektuell
  dotyczący intelektu lub intelektualistów

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Intelligenz
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
intelligent
  odznaczający się inteligencją

intencja /ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Absicht
  chęć, zamiar

intensja (n)
Intension
  (językoznawstwo, językoznawczy) (filozofia, filozoficzny) znaczenie danego słowa, wyrażenia lub innego symbolu, jego sens, semantyczny aspekt;

intensyfikacja /ˌĩntɛ̃w̃sɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Intensivierung
  sprawianie, że coś jest intensywniejsze, silniejsze; nasilenie czegoś

intensywność /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɔɕʨ̑/ (n)
Intensität
  stopień nasilenia czegoś; natężenie

intensywny /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/ (adj)
intensiv
  natężony, mocny, nasycony

interaktywny /ˌĩntɛrakˈtɨvnɨ/ (adj)
interaktiv
  (książkowy) o sprzęcie, programie komputerowym: wymagający czynnego udziału człowieka, reagujący na akcje użytkownika, umożliwiający jego wpływ na przebieg wydarzeń, formę dzieła

intercepcja (n)
Interzeption
  (hydrologia, hydrologiczny) chwilowe zatrzymanie wody opadowej na powierzchni liści, pędów, konarów i pni roślin albo obiektów abiotycznych takich jak dachy budynków, drogi;

interdyscyplinarny /ˌĩntɛrdɨsʦ̑ɨplʲĩˈnarnɨ/ (adj)
interdisziplinär
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dotyczący kilku dyscyplin naukowych

interes /ĩnˈtɛrɛs/ (n)
Geschäft, Laden
  (potocznie, potoczny) (ekonomia, ekonomiczny) firma, działalność gospodarcza
Interesse, Nutzen
  korzyść, pożytek
Angelegenheit, Anliegen
  sprawa (do załatwienia)

interesować /ˌĩntɛrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
interessieren
  wzbudzać zainteresowanie, ciekawić
sich interessieren
  być ciekawym czegoś, mieć zainteresowanie (hobby)

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
interessant
  ciekawy, zajmujący

interferencja (n)
Interferenz
  (fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;

interferon (n)
Interferon, Interferone
  (biochemia, biochemiczny) rodzaj białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki organizmu w odpowiedzi na pojawienie się patogenów, np. wirusów, bakterii, pasożytów, komórek nowotworowych;

interfiks /ĩnˈtɛrfʲiks/ (n)
Interfix
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący między dwoma wyrazami, międzyrostek;

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
Interlingua
  (językoznawstwo, językoznawczy) międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

interlinia /ˌĩntɛrˈlʲĩɲja/ (n)
Zeilenabstand
  odstęp między wierszami, liniami;

internacjonalizm (n)
Internationalismus
  współpraca, solidarność międzynarodowa

internalizować /ˌĩntɛrnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
internalisieren
  (psychologia, psychologiczny) przyjmować za swoje własne, narzucane z zewnątrz postawy, poglądy, normy lub wartości

internat (n)
Internat
  (edukacja, edukacyjny) zakład mieszczący mieszkania przeznaczone dla młodzieży uczącej się poza miejscem zamieszkania

internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (n)
Internet
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa (medium);

internetowy /ˌĩntɛrnɛˈtɔvɨ/ (adj)
Internet
  dotyczący internetu; korzystający z internetu; umieszczony w internecie; wykorzystujący do działania internet

internować /ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑/ (v)
internieren
  osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego
  pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie

interpelacja (n)
Anfrage
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pisemne zapytanie kierowane do członka rządu przez parlamentarzystę

interpolacja /ˌĩntɛrpɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Interpolation
  (matematyka, matematyczny) przybliżanie funkcji za pomocą innej funkcji, zwykle wielomianu, tak aby były sobie równe w zadanych punktach;

interpretacja /ˌĩntɛrprɛˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Interpretation, Deutung
  wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie;

interpretować /ˌĩntɛrprɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
interpretieren
  rozumieć coś na swój sposób

interpunkcja /ˌĩntɛrˈpũŋkʦ̑ʲja/ (n)
Interpunktion, Zeichensetzung
  (językoznawstwo, językoznawczy) użycie znaków przestankowych w piśmie;

interseksualizm /ˌĩntɛrsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
Intersexualität
  (anatomia, anatomiczny) posiadanie cielesnych cech obu płci

interview /ĩnˈtɛrvʲju/ (n)
Interview
  wywiad przeprowadzony przez dziennikarza

interwał /ĩnˈtɛrvaw/ (n)
Intervall
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między wysokościami dwóch dźwięków;

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Intervention
  wejście pomiędzy, mieszanie się do czegoś, aby osiągnąć zamierzony cel

interwenient /ˌĩntɛrˈvɛ̃ɲɛ̃nt/ (n)
Intervenient
  (przestarzałe, przestarzały) osoba, która interweniuje

interweniować /ˌĩntɛrvɛ̃ˈɲɔvaʨ̑/ (v)
intervenieren
  mieszać się w sprawy kogoś innego lub innego kraju, w celu uzyskania określonego efektu

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Intonation
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;

intonować /ˌĩntɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
intoniern
  (językoznawstwo, językoznawczy) mówić, odpowiednio akcentując i modulując głos

intranet (n)
Intranet
  (informatyka, informatyczny) wewnętrzna sieć komputerowa organizacji przeznaczona dla wąskiej grupy osób, np. pracowników;

intratny /ĩnˈtratnɨ/ (adj)
lukrativ, einträglich
  przynoszący zysk

introligator /ˌĩntrɔlʲiˈɡatɔr/ (n)
Buchbinder
  (drukarstwo, drukarski) (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw;

intronizacja (n)
Inthronisation
  wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego

intruz (n)
Eindringling
  człowiek niemile widziany w danym miejscu

intryga /ĩnˈtrɨɡa/ (n)
Intrige
  chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu

intrygant (n)
Intrigant
  człowiek czyniący intrygi, działający podstępnie przeciwko komuś

intrygować (v)
intrigieren
  robić intrygi, knuć spiski

intuicja /ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja/ (n)
Intuition
  (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;

intuicyjność (n)
Intuitivität
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest intuicyjne

intuicyjny /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
intuitiv
  wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji

intymność (n)
Intimität
  cecha tego, co jest intymne, osobiste; osobisty charakter

inulina (n)
Inulin
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwalida /ˌĩnvaˈlʲida/ (n)
Invalider
  osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia

inwektywa (n)
Invektive
  zniewaga, obelga

inwencja /ĩnˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Erfindungsgabe
  cecha kogoś, kto jest pomysłowy i wynajduje rzeczy nowe, oryginalne

inwentaryzacja /ˌĩnvɛ̃ntarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Inventur
  spisywanie inwentarza

inwentaryzować (v)
inventarisieren
  ujmować coś w inwentarz, spis rzeczowy i ilościowy

inwentarz /ĩnˈvɛ̃ntaʃ/ (n)
Inventar
  trwałe składniki majątku danej osoby fizycznej lub prawnej

inwersja (n)
Inversion
  odwrócenie naturalnej lub zwyczajnej kolejności w czymś

inwestor /ĩnˈvɛstɔr/ (n)
Investor
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji

inwestować /ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
investieren
  dokonywać inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
Investition
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inwokacja /ˌĩnvɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Invokation
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) apostrofa

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
Ingenieur, Ingenieurin
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

inżynieria /ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/ (n)
Ingenieurwissenschaft
  nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi

iperyt bromowy /iˈpɛrɨd brɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
Bromlost
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów, bromowy analog iperytu siarkowego, parzący bojowy środek trujący stosowany bez powodzenia w czasie I wojny światowej;

ipsylon /ipˈsɨlɔ̃n/ /ipˈsʲilɔ̃n/ (n)
Ypsilon
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dwudziestej litery alfabetu greckiego, υ;

iracki /iˈraʦ̑ʲci/ (adj)
irakisch
  odnoszący się do państwa Irak

iranistyka /ˌirãˈɲistɨka/ (n)
Iranistik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem języków irańskich i irańskiego obszaru kulturowego (Afganistan, Iran oraz Tadżykistan)

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
iranisch
  odnoszący się do państwa Iran

ircha (n)
Sämischleder
  rodzaj zamszu

irga /ˈirɡa/ (n)
Zwergmispel
  (botanika, botaniczny) Cotoneaster, rodzaj roślin z rodziny różowatych;

irga Dielsa /ˈirɡa ˈdʲilsa/ (n)
Diels Zwergmispel, Graue Felsenmispel f, Graue Zwergmispel f
  (botanika, botaniczny) Cotoneaster dielsianus, gatunek krzewu ozdobnego z rodziny różowatych

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
irisch, Irisch
  odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
Ironie
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironicznie /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ironisch
  używając ironii; pozornie szczerze/prawdziwie

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ironisch
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

ironizować /ˌirɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
ironisieren
  mówić o czymś w sposób ironiczny / z ironią

irracjonalny /ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
irrationell, irracional
  sprzeczny z rozumem, rozsądkiem

iryd /ˈirɨt/ (n)
Iridium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irygacja (n)
Bewässerung, Irrigation
  (rolnictwo, rolniczy) sztuczne nawadnianie pól;

irys /ˈirɨs/ (n)
Schwertlilie
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) kosaciec, roślina kwiatowa;

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
irritieren, ärgern, aufregen
  drażnić, denerwować kogoś
ärgern, sich aufregen
  denerwować się, wpadać w irytację

iskać /ˈiskaʨ̑/ (v)
lausen
  usuwać pasożyty żyjące we włosach ludzi lub sierści zwierząt poprzez wyszukiwanie i łapanie (wyskubywanie) ich palcami

iskierka /iˈsʲcɛrka/ (n)
Fünkchen
  (zdrobniale) od: iskra

iskra /ˈiskra/ (n)
Funke
  rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

islam /ˈislãm/ (n)
Islam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamistyczny /ˌislãmʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
islamistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący islamizmu lub islamisty, związany z islamizmem lub islamistą

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Islamisierung
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
Islamismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
Islamophobie
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
isländisch, Isländisch
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
Isländisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Islandii;

istm (n)
Isthmus
  (geologia, geologiczny) (geografia, geograficzny) wąski pas lądu pomiędzy dwoma morzami

istnienie /iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Existenz, Dasein, Bestehen, Vorhandensein
  bycie, trwanie, występowanie, egzystencja

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
existieren, bestehen
  być, występować w rzeczywistości

istota /iˈstɔta/ (n)
Wesen
  stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać
  coś, co jest zasadnicze w jakiejś sprawie; podstawa, sedno danej sprawy

istotnie /iˈstɔtʲɲɛ/ (adv)
erheblich, wesentlich
  w znaczącym i/lub znacznym stopniu

istotnie /iˈstɔtʲɲɛ/ (particle)
tatsächlich, wirklich
  …potwierdzająca rację tego, co ktoś wcześniej oznajmił

istotność (n)
Wesentlichkeit
  to, co stanowi istotę sprawy

istotny /iˈstɔtnɨ/ (adj)
wesentlich, essenziell, wichtig
  taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny
wirklich, reel
  taki, który jest prawdziwy, rzeczywisty

istryjski (adj)
istrisch
  związany z Istrią, dotyczący Istrii

iteratiwum (n)
Iterativum
  (językoznawstwo, językoznawczy) czasownik, który wyraża powtarzanie się określonej czynności

iterb /ˈitɛrp/ (n)
Ytterbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
Yttrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

iwa /ˈiva/ (n)
Salweide
  (botanika, botaniczny) Salix caprea L., gatunek roślin z rodziny wierzbowatych;

izba niższa /ˈizba ˈɲiʃːa/ (n)
Unterhaus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy

izba przyjęć (n)
Notaufnahme
  (medycyna, medyczny) oddział szpitalny, który zajmuje się przyjmowaniem pacjentów i pomocą doraźną;

izba wytrzeźwień /ˈizba vɨˈṭʃɛʑvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Ausnüchterungszelle
  budynek lub pomieszczenie, w którym zatrzymywane są tymczasowo osoby nietrzeźwe, zakłócające spokój;

izba wyższa /ˈizba ˈvɨʃːa/ (n)
Oberhaus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego zatwierdzający ustawy

izerski (adj)
Iser-, iserisch
  związany z rzeką Izerą, dotyczący rzeki Izery

izobata (n)
Isobathe
  (geografia, geograficzny) krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowej głębokości;

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
Isoglosse
  (językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izohalina (n)
Isohaline
  (geografia, geograficzny) krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowym zasoleniu;

izohieta (n)
Isohyete
  (metrologia, metrologiczny) linia łącząca na mapie punkty o takich samych wartościach sum opadów;

izokoszta /ˌizɔˈkɔʃta/ (n)
Isokostengerade, Isokostenlinie
  (ekonomia, ekonomiczny) linia obrazująca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych, których koszt całkowity jest taki sam;

izokwanta /ˌizɔˈkfãnta/ (n)
Isoquante
  (ekonomia, ekonomiczny) linia przedstawiająca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych pozwalające osiągnąć dany rozmiar produkcji;

izolator (n)
Isolator, Nichtleiter
  materiał izolujący

izolinia (n)
Isolinie
  linia na mapie łącząca punkty o jednakowych wartościach danej cechy;

izomer (n)
Isomer
  (chemia, chemiczny) jeden z dwóch lub większej liczby związków chemicznych o tym samym składzie atomowym, różniących się połączeniami lub ułożeniem atomów;

izometryczny (adj)
isometrisch
  (matematyka, matematyczny) taki, który nie zmienia odległości między punktami

izoterma /ˌizɔˈtɛrma/ (n)
Isotherme
  (meteorologia, meteorologiczny) linia łącząca na mapie punkty o tej samej temperaturze;

izoton (n)
Isoton
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) każdy z pierwiastków chemicznych mający taką samą liczbę neutronów w jądrze, lecz różne liczby protonów;

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
Isotop
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelicki (adj)
israelitisch
  (przestarzałe, przestarzały) żydowski

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
israelisch
  odnoszący się do państwa Izrael

iść /iɕʨ̑/ (v)
gehen
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
  udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo
  idzie, szło radzić sobie

iść jak po maśle (v)
laufen gehen wie am Schnürchen
  odbywać się sprawnie i bez kłopotów

iść spać /ˈiɕʨ̑ ˈspaʨ̑/ (v)
schlafen gehen
  udawać się na sen

ja /ja/ (n)
Ich
  jaźń, jestestwo
  (psychologia, psychologiczny) świadomość własnej osobowości, myślenia, poznawania

ja /ja/ (personalPronoun)
ich
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłecznik /jabˈwɛʧ̑ʲɲik/ (n)
Apfelkuchen
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto z jabłkami
Apfelwein
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) słabe wino z jabłek

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
Kniescheibe
  (potocznie, potoczny) rzepka w kolanie
Adamsapfel
  (potocznie, potoczny) wystająca grdyka u mężczyzn, jabłko Adama
Apfel
  (spożywczy) owoc jabłoni
  przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający
Reichsapfel
  złota kula z krzyżem, symbol władzy królewskiej;

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
Adamsapfel
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłko niezgody /ˈjapkɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ /ˈjapw̥kɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ (n)
Zankapfel, Erisapfel
  rzecz, sprawa, która skłóca, poróżnia dane osoby

jabłoniowy /ˌjabwɔ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
Apfel-, Apfelbaum-
  składający się z jabłoni

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
Apfelbaum
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
Jacht, Yacht, Jachtschiff
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jad /jadɨ/ /jat/ (n)
Gift
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) (zoologia, zoologiczny) substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;

jad trupi (n)
Leichengift
  (biochemia, biochemiczny) ptomaina, alkaloid powstający w procesach gnilnych ciał organicznych zawierających białko

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
essbar, genießbar
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć

jadeit /jaˈdɛ<sup>j</sup>it/ (n)
Jadeit
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał w różnych odcieniach zieleni, rzadziej biały, połyskliwy, używany w jubilerstwie;

jadwiżanka /ˌjadvʲiˈʒãnka/ (n)
Hedwigschwester
  członkini żeńskiego zakonu Zgromadzenie Sióstr Świętej Jadwigi;

jadłodajnia /ˌjadwɔˈdajɲa/ (n)
Speisegaststätte
  (gastronomia) miejsce, w którym daje się posiłki, często tanie lub darmowe

jaggery (n)
Jaggery
  (spożywczy) nierafinowany cukier palmowy o żółtej barwie produkowany tradycyjnie w Indiach

jagielloński (adj)
jagiellonisch
  związany z Jagiełłą lub wywodzącą się od niego dynastią, dotyczący Jagiełły lub wywodzącej się od niego dynastii

jaglica (n)
Trachom
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;

jagniątko /jäɟˈɲɔ̃ntkɔ/ (n)
Lämmchen
  (zdrobniale) od: jagnię

jagnić się (v)
lammen
  (zoologia, zoologiczny) o owcy rodzić młode, wydawać na świat jagnię

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
Lamm
  (zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
Lammfleisch
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
Beere
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jagodzianka /ˌjaɡɔˈʥ̑ãnka/ (n)
Blaubeerbrötchen, Heidelbeerbrötchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drożdżówka nadziewana jagodami

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
Jaguar
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jajeczkować (v)
ovulieren
  (fizjologia, fizjologiczny) uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Rührei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
Ei
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko Kolumba /ˈjäjkɔ kɔˈlũmba/ (idiom)
das Ei des Kolumbus
  (książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia;

jajko na twardo /ˈjäjkɔ na‿ˈtfardɔ/ (n)
hartgekochtes Ei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko ugotowane do całkowitego ścięcia się zawartości;

jajko sadzone /ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ/ (n)
Spiegelei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania, ze ściętym białkiem i półpłynnym żółtkiem

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
Eierstock
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
Ei
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;

jajorodny (adj)
ovipar, eierlegend
  (zoologia, zoologiczny) odznaczający się rozwojem zarodkowym w jaju poza organizmem matki

jajowaty /ˌjäjɔˈvatɨ/ (adj)
eiförmig
  kształtem przypominający ptasie jajo

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
Eileiter
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (conjunction)
wie
  …wprowadzający porównanie
  …łączący zdania wtrącone
als
  …wyłączający z zaprzeczonego zdania dany element

jak /jak/ (n)
Yak, Jak
  (zoologia, zoologiczny) Bos grunniens, ssak z rodziny pustorożców;

jak /jak/ (preposition)
wie
  …wprowadzający porównanie

jak /jak/ (pronoun)
wie
  …używany w pytaniach o sposób lub stan
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
wenn
  …używany w zdaniach zależnych w znaczeniu: jeśli, jeżeli

jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie /ˈjak ˈːuba ˈbɔɡu ˈtaɡ ˈbuk ˈːubʲjɛ/ (proverb)
wie du mir, so ich dir; wie man in den Wald hineinruft, so schallt es heraus
  jak uczynisz komuś, tak on uczyni tobie

jak amen w pacierzu /ˈjak ˈãmɛ̃n f‿paˈʨ̑ɛʒu/ (adv)
wie das Amen in der Kirche
  (potocznie, potoczny) coś bardzo pewnego, co na pewno nastąpi

jak cholera /ˈjak xɔˈlɛra/ (adv)
wie der Teufel
  (potocznie, potoczny) bardzo, mocno, dużo, intensywnie

jak cię widzą, tak cię piszą /ˈjäc‿ʨ̑ɛ ˈvʲiʣ̑ɔ̃w̃ ˈtac‿ʨ̑ɛ ˈpʲiʃɔ̃w̃/ (proverb)
Kleider machen Leute
  ludzi często ocenia się po ich wyglądzie i zachowaniu

jak leci
wie geht's
  (potocznie, potoczny) …otwierający rozmowę i będący pytaniem o sytuację obecną w życiu rozmówcy

jak po maśle (idiom)
wie am Schnürchen
  (potocznie, potoczny) bardzo sprawnie, bez problemów i komplikacji
  (potocznie, potoczny) bez trudu, bez wysiłku, bezproblemowo

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
wie geht es dir, wie geht es Ihnen, wie geht's
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz /ˈjak ˈsɔbʲjɛ pɔˈɕʨ̑ɛlɛʃ ˈtac‿ɕɛ ˈvɨɕpʲiʃ/ (proverb)
wie man sich bettet, so liegt man
  sami mamy wpływ na to, co się dzieje w naszym życiu, na jego jakość

jak słoń w składzie porcelany /ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (adv)
wie ein Elefant im Porzellanladen
  w sposób niezręczny, nieumiejętny

jak trwoga, to do Boga /ˈjak ˈtr̥fɔɡa ˈtɔ dɔ‿ˈbɔɡa/ (proverb)
Not lehrt beten
  niektórych ludzi dopiero krytyczna sytuacja skłania do modlitwy

jak u Pana Boga za piecem /ˈjak u‿ˈpãna ˈbɔɡa za‿ˈpʲjɛʦ̑ɛ̃m/ (adv)
wie Gott in Frankreich, wie Gott in Frankreich leben
  bezpiecznie, beztrosko, wygodnie, szczęśliwie

jaka /ˈjaka/ (n)
Jacke
  (Poznań) wierzchnie okrycie
  (staropolski) kaftan

jaka matka, taka córka /ˈjaka ˈmatka ˈtaka ˈʦ̑urka/ (proverb)
wie die Mutter, so die Tochter
  córka, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jej matka

jaka praca, taka płaca /ˈjaka ˈpraʦ̑a ˈtaka ˈpwaʦ̑a/ (proverb)
wie die Arbeit, so der Lohn
  za ciężką pracę można spodziewać się godziwej zapłaty

jakby /ˈjaɡbɨ/ (conjunction)
falls
  (potocznie, potoczny) oznaczający, że warunek występujący w zdaniu podrzędnym jest z założenia nieprawdziwy, a zdarzenie w zdaniu nadrzędnym ma charakter hipotetyczny

jakby /ˈjaɡbɨ/ (particle)
als ob
  …oznaczająca, że wyrażony w zdaniu pogląd może nie jest prawdziwy, ale jest bliski prawdy

jaki /ˈjäci/ (pronoun)
welcher, wie, was für ein
  …służący do pytania o cechę wyrażoną zwykle w przymiotniku
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych dotyczących cechy

jaki ojciec, taki syn /ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n/ (proverb)
wie der Vater, so der Sohn
  syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec

jakim prawem (interjection)
mit welchem Recht
  emocjonalne wyrażenie zaskoczenia i jednocześnie protestu, niezgody na coś

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
irgendein, ein
  bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
als
  używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jakobin (n)
Jakobiner
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w czasie rewolucji francuskiej: członek lewicowego klubu politycznego dążącego do radykalnych zmian i wprowadzenia republiki;

jakoby (conjunction)
dass
  łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym i również podający w wątpliwość treść, o której jest mowa w przyłączanym zdaniu

jakoby (particle)
angeblich
  informująca, że mówiący przytacza cudzy sąd i podaje w wątpliwość jego prawdziwość

jakoś /ˈjakɔɕ/ (particle)
etwa
  mniej więcej, około

jakoś /ˈjakɔɕ/ (pronoun)
irgendwie
  w pewien, nie do końca określony, sposób

jakościowy (adj)
qualitativ
  odnoszący się do jakości, związany z jakością

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
Qualität
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (adj)
jakutisch
  związany z Jakucją lub Jakutami, dotyczący Jakucji lub Jakutów

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (n)
Jakutisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język jakucki;

jama bębenkowa /ˈjãma ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
Paukenhöhle
  (anatomia, anatomiczny) część ucha środkowego będąca przestrzenią powietrzną pomiędzy błoną bębenkową a ścianą kostną;

jamajka /jãˈmajka/ (n)
Jamaika-Rum
  rodzaj rumu

jamajski /jãˈmajsʲci/ (adj)
jamaikanisch
  odnoszący się do państwa Jamajka
  odnoszący się do wyspy Jamajka

jamb /jãmp/ (n)
Jambus
  (językoznawstwo, językoznawczy) w wersyfikacji antycznej: stopa, miara wierszowa złożona z sylaby krótkiej i długiej;

jamnik /ˈjãmʲɲik/ (n)
Dachshund, Dackel
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy jamnik (1.1)
Dackel, Dachshund
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;

jamraj /ˈjãmraj/ (n)
Bandikut
  (zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;

janczarski (adj)
Janitschar
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) związany z janczarami, dotyczący janczarów

japok (n)
Yapok
  (zoologia, zoologiczny) Chironectes minimus Zimmermann, amerykański torbacz o ziemno-wodnym trybie życia;

japonistka /ˌjapɔ̃ˈɲistka/ (n)
Japanologin
  forma żeńska od: japonista

japonistyka (n)
Japanologie
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Japonię

japonizm /jaˈpɔ̃ɲism̥/ (n)
Japanismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka japońskiego;

japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
Flip-Flop
  (potocznie, potoczny) klapek z paskiem pomiędzy dużym palcem a palcem obok;

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
japanisch, Japanisch
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
Japanisch, japanisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Japonii;

japońskojęzyczny /jaˈpɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
japanischsprachig
  posługujący się językiem japońskim
  spisany, stworzony w języku japońskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem japońskim

jard (n)
Yard
  brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra

jarmułka (n)
Kippa, Jarmulke
  okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;

jarmuż /ˈjarmuʃ/ (n)
Grünkohl
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
Joch
  (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;
  (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów

jarzynowa (n)
Gemüsesuppe
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z jarzyn, najczęściej różnych

jarzynowy (adj)
Gemüse-
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z warzyw
  związany z warzywami, dotyczący warzyw

jarząb brekinia (n)
Elsbeere
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sorbus torminalis L., gatunek drzewa z rodziny różowatych, występującego w Europie, Azji Mniejszej, na Kaukazie i w Afryce Północnej;

jarząb mączny (n)
Echte Mehlbeere, Mehlbeere
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sorbus aria Crantz, gatunek drzewa z rodziny różowatych;

jarząb pospolity (n)
Vogelbeere
  (botanika, botaniczny) Sorbus aucuparia L., gatunek ozdobnej rośliny wieloletniej z rodziny różowatych rosnącej jako drzewo lub krzew z pomarańczowoczerwonymi owocami, z których m.in. wyrabia się korale;

jarząbek /jaˈʒɔ̃mbɛk/ (n)
Haselhuhn
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia Linnaeus, gatunek eurazjatyckiego ptaka łownego zamieszkującego gęste starodrzewy;

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
Eberesche, Vogelbeere, Vogelbeerbaum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
Vogelbeere
  owoc jarzębiny (1.1)

jasełka /jaˈsɛwka/ (n)
Krippenspiel
  widowisko o Bożym Narodzeniu wzorowane na średniowiecznych misteriach franciszkańskich;

jaskier /ˈjasʲcɛr/ (n)
Hahnenfuß
  (botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju jaskier (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
Höhle, Grotte
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskiniowiec /ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Höhlenmensch
  (antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini

jaskra (n)
Glaukom, grüner Star
  (medycyna, medyczny) przewlekłe schorzenie oka spowodowane wzmożonym ciśnieniem śródgałkowym;

jaskrawo (adv)
grell
  dając intensywny, jasny kolor
hell
  rażąc w oczy
klar, krass
  w sposób bardzo oczywisty; mocno uwydatniając

jaskrawobiały /ˌjaskravɔˈbʲjawɨ/ (adj)
knallweiß
  biały o intensywnym, jasnym odcieniu

jaskrawożółty /ˌjaskravɔˈʒuwtɨ/ (adj)
grellgelb, knallgelb
  żółty o intensywnym, jasnym odcieniu

jaskrawy /jasˈkravɨ/ (adj)
krass
  (przenośnie, przenośnia) bardzo wyraźny, dobitny; skrajny
hell
  o kolorze: intensywny
  o przedmiocie: mający intensywny kolor
  o świetle: mocno świecący, rażący oczy

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
Schwalbe
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasmundzki (adj)
Jasmunder
  związany z Jasmundem, dotyczący Jasmundu (półwyspu na wyspie Rugii)

jasne (interjection)
klar
  …wyrażający aprobatę, potwierdzenie wcześniejszej wypowiedzi

jasne (n)
Helles
  porcja jasnego piwa

jasne jak słońce (idiom)
sonnenklar
  (potocznie, potoczny) oczywiste, niebudzące wątpliwości

jasnobeżowy /ˌjasnɔbɛˈʒɔvɨ/ (adj)
hellbeige
  beżowy o jasnym odcieniu

jasnobrązowy /ˌjasnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
hellbraun
  kolor brązowy o jasnym odcieniu

jasnobłękitny /ˌjasnɔbwɛ̃ŋʲˈcitnɨ/ (adj)
hellblau
  mający kolor błękitny o jasnym odcieniu

jasnoczerwony /ˌjasnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
hellrot
  w kolorze czerwonym o niezbyt intensywnym nasyceniu / odcieniu

jasnoniebieski /ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
hellblau
  mający kolor niebieski o jasnym odcieniu

jasnopomarańczowy /ˌjasnɔpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
hellorange
  mający kolor pomarańczowy o jasnym odcieniu

jasnoróżowy /ˌjasnɔruˈʒɔvɨ/ (adj)
hellrosa
  mający kolor różowy o jasnym odcieniu

jasnoskóry (adj)
hellhäutig
  o jasnej skórze, karnacji

jasnoszary /ˌjasnɔˈʃarɨ/ (adj)
hellgrau
  w kolorze szarym o jasnym odcieniu

jasnowidz /jasˈnɔvʲiʦ̑/ (n)
Hellseher
  (ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasnowidzenie (n)
Hellseherei, Hellsehen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasnowłosy /ˌjasnɔˈvwɔsɨ/ (adj)
hellhaarig
  mający jasne włosy

jasnozielony /ˌjasnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
hellgrün
  mający kolor zielony o jasnym odcieniu

jasność /ˈjasnɔɕʨ̑/ (n)
Leuchtkraft
  (astronomia, astronomiczny) ilość energii świetlnej wysyłanej przez ciało niebieskie w jednostce czasu;
Klarheit
  czystość, dźwięczność głosu
  przejrzystość, zrozumiałość i klarowność
Helligkeit
  światło wysyłane przez źródło światła
  cecha tego, co jest jasne
  delikatny, słabo nasycony odcień

jasnożółty /ˌjasnɔˈʒuwtɨ/ (adj)
hellgelb
  mający kolor żółty o jasnym odcieniu

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
klar
  (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
hell
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony
  o kolorze: mało intensywny

jasny jak słońce /ˈjasnɨ ˈjak ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (adj)
sonnenklar
  oczywisty, ewidentny, zrozumiały, bardzo łatwy do zrozumienia

jaspis /ˈjaspʲis/ (n)
Jaspis
  (mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany kamień z jaspisu (1.1)

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
Habicht
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
Eidechse
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jaszczurka zwinka (n)
Zauneidechse
  (herpetologia, herpetologiczny) Lacerta agilis Linnaeus, gatunek jaszczurki z rodziny jaszczurek właściwych;

jatka /ˈjatka/ (n)
Schlachtbank
  (przenośnie, przenośnia) bójka zakończona krwawo
Fleischbank, Scharren
  sklep z mięsem, zwłaszcza prymitywny

jatrogenny /ˌjatrɔˈɡɛ̃nːɨ/ (adj)
iatrogen
  (medycyna, medyczny) będący szkodliwym, niekorzystnym następstwem leczenia

jawa /ˈjava/ (n)
Realität, Wirklichkeit
  rzeczywistość

jawność (n)
Öffentlichkeit
  cecha tego, co jawne

jawny /ˈjavnɨ/ (adj)
explizit
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) wprost widoczny w zapisie

jaz /jas/ (n)
Wehr
  (technologia, technika, techniczny) zapora, tama;

jazda /ˈjazda/ (n)
Fahrt
  przenoszenie się z miejsca na miejsce, przebywanie drogi za pomocą różnych środków lokomocji; poruszanie się, posuwanie się środków lokomocji

jazda indywidualna na czas /ˈjazda ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alna na‿ˈʧ̑as/ (n)
Einzelzeitfahren
  (sport, sportowy) w kolarstwie: konkurencja, gdzie zawodnicy startując pojedynczo i nie mogąc korzystać z pomocy innych muszą jak najszybciej przejechać określony odcinek;

jazgarz /ˈjazɡaʃ/ (n)
Kaulbarsch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych;

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
Jazz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jazzband (n)
Jazzband
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół wykonujący muzykę jazzową

jazzman (n)
Jazzer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk jazzowy

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
Almosen
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałmużnik (n)
Almosenier
  (dawniej, dawny) urzędnik rozdający jałmużnę w imieniu władcy
  osoba rozdająca jałmużnę

jałmużnik papieski (n)
päpstlich Almosenier
  (kościelny) urząd arcybiskupa udzielającego w imieniu papieża wsparcia osobom potrzebującym;

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Wacholder
  (botanika, botaniczny) Juniperus, roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych;

jałówka /jaˈwufka/ (n)
Färse, Kalbin, Kalbe, Sterke
  (zootechnika, zootechniczny) młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów

jaśnieć (v)
strahlen
  (przenośnie, przenośnia) być wyraźnie widocznym ze względu na swoje zalety
glänzen, leuchten, strahlen
  dawać wyraźnie jasny blask
blass werden, heller werden
  tracić natężenie barwy

jebadełko /ˌjɛbaˈdɛwkɔ/ (n)
Klemmkeilentferner, Klemmkeillöser
  (potocznie, potoczny) (środowiskowy) (sport, sportowy) urządzenie do wyjmowania kostek i innych metalowych elementów sprzętu wspinaczkowego ze skał, umieszczonych uprzednio celem założenia asekuracji;

jebadło /jɛˈbadwɔ/ (n)
Matratzengruft
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) sypialnia

jechać /ˈjɛxaʨ̑/ (v)
schlittern
  (potocznie, potoczny) o butach, sankach: ślizgać się
fahren
  o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia
  o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne

jechać na jednym wózku /ˈjɛxaʨ̑ na‿ˈjɛdnɨ̃m ˈvusku/ (v)
in einem Boot sitzen
  o osobach, które są w podobnej sytuacji, mają podobny problem, dzielą ten sam los

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
eins, ein
  liczba 1

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (n)
Eins
  cyfra 1

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (pronoun)
allein
  sam, pojedynczy, bez nikogo/niczego innego

jeden za drugim (adv)
Stück für Stück
  pojedynczo i bez przerw

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego (idiom)
einer für alle, alle für einen
  zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność

jedenastka /ˌjɛdɛ̃ˈnastka/ (n)
Elf
  (sport, sportowy) (potocznie, potoczny) skład graczy w piłkę nożną
  tramwaj, autobus itp. oznaczony numerem 11

jedenastolatek /ˌjɛdɛ̃nastɔˈlatɛk/ (n)
Elfjähriger
  chłopiec mający jedenaście lat

jedenastolatka /ˌjɛdɛ̃nastɔˈlatka/ (n)
Elfjährige
  dziewczynka mająca jedenaście lat

jedenastoletni /ˌjɛdɛ̃nastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
elfjährig
  mający jedenaście lat
  trwający jedenaście lat

jedlina /jɛˈdlʲĩna/ (n)
Tannenholz
  drewno z jodły
Tannenwald
  las jodłowy
Tannengrün, Tannenzweige
  ścięte gałęzie jodły

jedna jaskółka nie czyni wiosny /ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ/ (proverb)
eine Schwalbe macht noch keinen Sommer
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu

jedna jaskółka wiosny nie czyni /ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
eine Schwalbe macht noch keinen Sommer
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów

jednak /ˈjɛdnak/ (conjunction)
jedoch
  …łączy dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego

jednakowo /ˌjɛdnaˈkɔvɔ/ (adv)
gleich
  tak samo, identycznie, w taki sam sposób

jednakowy /ˌjɛdnaˈkɔvɨ/ (adj)
gleich
  taki sam, identyczny

jednakże /jɛdˈnaɡʒɛ/ (conjunction)
jedoch
  wzmocniona forma spójnika jednak

jednoaktówka /ˌjɛdnɔakˈtufka/ (n)
Einakter
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór dramatyczny zbudowany z jednego aktu

jednoczesność (n)
Gleichzeitigkeit
  cecha tego, co jednoczesne, co odbywa się w tym samym czasie

jednoczesny /ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
gleichzeitig
  odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili

jednocześnie /ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
gleichzeitig
  w tej samej chwili, w jednym czasie
gleichzeitig zugleich
  zarazem, również (sygnalizuje kontrast w opisie czegoś)

jednoczyć (v)
vereinen, vereinigen, konsolidieren
  łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei
sich verbünden, sich vereinen, sich vereinigen
  łączyć się z kimś do wspólnego działania wokół jakiejś idei

jednogodzinny /ˌjɛdnɔɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
einstündig
  trwający jedną godzinę

jednogłośnie (adv)
einstimmig, einhellig, einmütig
  bez ani jednego głosu sprzeciwu; wszystkimi głosami

jednogłośny /ˌjɛdnɔˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
einstimmig
  jednomyślny

jednojęzyczny /ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
einsprachig
  napisany w jednym języku
  posługujący się jednym językiem

jednokolorowy (adj)
einfarbig, uni
  mający jeden kolor

jednokomórkowiec /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Einzeller
  (biologia, biologiczny) organizm składający się tylko z jednej komórki

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
einzellig
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednokondygnacyjny (adj)
eingeschossig
  taki, który ma tylko jedną kondygnację

jednolatek /ˌjɛdnɔˈlatɛk/ (n)
Einjähriger
  chłopiec mający jeden rok

jednolatka /ˌjɛdnɔˈlatka/ (n)
Einjährige
  dziewczynka mająca jeden rok

jednoletni /ˌjɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
einjährig
  mający jeden rok
  trwający jeden rok

jednomyślny (adj)
einhellig, einstimmig, einmütig
  bez różnic w przekonaniach

jednonogi /ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
einbeinig
  mający jedną nogę

jednooczny (adj)
einäugig, monokular
  taki, który ma jedno oko

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
einäugig
  taki, który ma jedno oko

jednopiętrowy /ˌjɛdnɔpʲjɛ̃nˈtrɔvɨ/ (adj)
einstöckig
  mający tylko parter i jedno piętro

jednopłat (n)
Eindecker, Monoplan
  (lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;

jednoraki /ˌjɛdnɔˈraci/ (numeral)
einerlei
  jednakowy, jednolity, jednorodny, jednego typu, rodzaju

jednorazowy /ˌjɛdnɔraˈzɔvɨ/ (adj)
einmalig
  zachodzący, mający miejsce jeden raz

jednoroczny /ˌjɛdnɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
einjährig
  mający lub trwający jeden rok

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
Einhorn
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednoręki /ˌjɛdnɔˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
einarmig, einhändig
  mający jedną rękę

jednoręki bandyta (n)
einarmiger Bandit
  (potocznie, potoczny) automat do gier hazardowych, w którym po wrzuceniu monet i pociągnięciu za dźwignię z boku maszyny na bębnach lub ekranie dobierane są symbole w losowych konfiguracjach, przynosząc wygraną po wylosowaniu określonego układu symboli;

jednosilnikowy (adj)
einmotorig
  (technologia, technika, techniczny) wyposażony w jeden silnik, posiadający jeden silnik

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
Individuum
  (książkowy) osoba, pojedynczy osobnik
Einheit
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zapis w którym podawana jest dana wartość
  placówka określonej instytucji
Teil
  część całości

jednostka astronomiczna (n)
Astronomische Einheit
  (jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednostka urojona (n)
imaginäre Einheit
  (matematyka, matematyczny) liczba, której kwadrat stanowi -1;

jednostkowy (adj)
gegenständlich
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący tego, co da się wyodrębnić jako jedna sztuka
individuell
  dotyczący jednego bytu (osoby, rzeczy, itp.)
sporadisch, vereinzelt
  dotyczący jednego zdarzenia, wyjątkowej sytuacji
Einzel-, Stück-
  odnoszący się do określonej wartości danej wielkości

jednostronicowy (adj)
einseitig
  mieszczący się na jednej stronie, składający się z jednej strony, zawierający jedną stronę

jednotygodniowy /ˌjɛdnɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
1-wöchig, einwöchig
  będący w wieku jednego tygodnia
  trwający jeden tydzień

jednowymiarowy (adj)
eindimensional
  (matematyka, matematyczny) mający tylko jeden wymiar, rozpatrywany w jednym wymiarze

jednoznacznie (adv)
eindeutig
  w sposób jednoznaczny, jasny, niebudzący wątpliwości

jednoznaczność (n)
Eindeutigkeit
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest jednoznaczne; cecha tych, którzy są jednoznaczni

jednoznaczny /ˌjɛdnɔˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
eindeutig
  niebudzący wątpliwości, pewny, definitywny, zdecydowany

jednym słowem /ˈjɛdnɨ̃m ˈswɔvɛ̃m/ (adv)
mit ein Wort
  (związek frazeologiczny) nie rozwodząc się nad jakimś tematem, nie rozwlekając zagadnienia

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
Seide
  (włókiennictwo) tkanina z jedwabiu (1.1);
  (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;

jedwabnik /jɛdˈvabʲɲik/ (n)
Seidenspinner
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab;
Feinschlichtfeile
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj pilnika o drobnych nacięciach (35,5–67 na cm)

jedwabnik morwowy (n)
Maulbeerspinner, Seidenspinner
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombyx mori, gatunek nocnego motyla z rodziny prządkowatych, wykorzystywanego do pozyskiwania przędzy na jedwab;

jedwabny /jɛdˈvabnɨ/ (adj)
seiden
  dotyczący jedwabiu, związany z jedwabiem

jedwabny szlak (n)
Seidenstraße
  (historia, historyczny, historycznie) dawny szlak handlowy łączący Chiny z Europą i Bliskim Wschodem, którym transportowano towary, m.in. jedwabie;

jedynaczka /ˌjɛdɨ̃ˈnaʧ̑ka/ (n)
Einzelkind
  osoba płci żeńskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyne dziecko rodziny

jedynak /jɛˈdɨ̃nak/ (n)
Einzelkind
  osoba płci męskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyny syn rodziny

jedynie /jɛˈdɨ̃ɲɛ/ (particle)
nur, lediglich
  …komunikująca, że czegoś jest mniej niż spodziewała się osoba mówiąca
  …ograniczająca wypowiedziany sąd do wymienionych obiektów i stanów rzeczy

jedynka /jɛˈdɨ̃nka/ (n)
Einzelzimmer
  (hotelarstwo) pokój przeznaczony dla jednej osoby, z jednym łóżkiem

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
einzig
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Essen
  coś, co można jeść; żywność, pokarm
  spożywanie pokarmu

jegier (n)
Jäger
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej piechoty, przeznaczonej do zwiadów, potyczek czy wreszcie zadań strzelców wyborowych, rekrutowanej pierwotnie z myśliwych, gajowych i leśników

jego /ˈjɛɡɔ/ (pronoun)
sein
  3. (osoba) lp, rodzaj męski
  3. (osoba) lp, rodzaj nijaki

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
ihr
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
Hirsch
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito grube (n)
Dickdarm
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelito ślepe (n)
Blinddarm
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka

jelitowy /ˌjɛlʲiˈtɔvɨ/ (adj)
intestinal
  (przymiotnik) od jelito

jelonek rogacz /jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
Hirschkäfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;

jemeński /jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
jemenitisch
  odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
Mistel
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
Seidenschwanz
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jemiołuszka zwyczajna (n)
Seidenschwanz
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Chlidonias hybrida, gatunek ptaka z rodziny jemiołuszek

jenajski (adj)
jenaisch
  związany z Jeną, dotyczący Jeny (miasta w Niemczech)

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
Gefangener, Gefangene
  osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jenot azjatycki (n)
Enok, Marderhund
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Nyctereutes procyonoides, gatunek drapieżnego ssaka rodziny psowatych;
  (zoologia, zoologiczny) osobnik drapieżnika z gatunku jenotów azjatyckich (1.1)

jer /jɛr/ (n)
Bergfink
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jeremiada /ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/ (n)
Jeremiade
  biadolenie, lament, skarga

jerzyk /ˈjɛʒɨk/ (n)
Mauersegler
  (ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;

jesiennie /jɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
herbstlich
  typowo dla jesieni

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
herbstlich
  mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
Herbst
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
Esche, Eschenholz
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
Stör
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jesiotr adriatycki /ˈjɛ̇ɕɔtr̥ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (n)
Adriatischer Stör
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser naccarii Bonaparte, dwuśrodowiskowa ryba z rodziny jesiotrowatych;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
noch
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
  …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej
  w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo
  …podkreślająca odległość (w czasie lub przestrzeni) jakiegoś wydarzenia już

jesziwa (n)
Jeschiwa, Yeshiva
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyższa szkoła rabinacka;

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
See
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jezuicki (adj)
jesuitisch
  dotyczący zakonu jezuitów albo członka tego zakonu
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) postępujący w sposób przebiegły, przewrotny i obłudny lub świadczący o przebiegłości, przewrotności i obłudzie

jezuita (n)
Jesuit
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek przebiegły, przewrotny, obłudny
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu katolickiego noszącego oficjalną nazwę Towarzystwa Jezusowego;

jezuityzm (n)
Jesuitentum, Jesuitismus
  zakłamany i przewrotny sposób postępowania przypisywany jezuitom

jezyd (n)
Je­si­de, Je­zi­de
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jezydyzmu

jezydka (n)
Jesidin, Jezidin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni jezydyzmu

jezydzki (adj)
je­si­disch, je­zi­disch
  związany z jezydyzmem i jezydami, dotyczący jezydyzmu

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one /ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/ (proverb)
mit den Wölfen heulen; wes Brot ich ess, des Lied ich sing
  jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
essen
  przyjmować pokarmy

jeść obiad (v)
zu Mittag essen
  spożywać południowy posiłek

jeść śniadanie /ˈjɛ̇ɕʨ̑ ɕɲaˈdãɲɛ/ (v)
frühstücken
  spożywać posiłek w godzinach porannych

jeździectwo (n)
Reitsport
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu konnego z wyjątkiem wyścigów konnych

jeździć /ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑/ (v)
reiten
  poruszać się na grzbiecie konia
fahren
  przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji

jeż /jɛʃ/ (n)
Igel
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeż wschodni (n)
Nördlicher Weißbrustigel
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Erinaceus roumanicus Barrett-Hamilton, gatunek ssaka z rodziny jeżowatych;

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
wenn, falls
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
Stachelschwein
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
Brombeere
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
Brombeere, Brombeerstrauch
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
Jiddisch, jiddisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Żydów aszkenazyjskich;

jidyszowy (adj)
jiddisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka jidysz, związany z językiem jidysz

jidyszystyka (n)
Jiddistik
  (edukacja, edukacyjny) studia uniwersyteckie w dziedzinie jidyszystyki (1.1)
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki badająca język jidysz i literaturę tworzoną w tym języku, a także ogólnie kulturę z nim związaną

jidyszyzm /jiˈdɨʃɨsm̥/ (n)
Jiddischismus
  (historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (żydowski) nurt kulturowy uznający jidysz za język narodowy Żydów i dążący do rozwoju świeckiej kultury żydowskiej w oparciu o ten język;
Jiddismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka jidysz;

joannita (n)
Johanniter
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z katolickiego zakonu uznanego oficjalnie przez papieża Paschalisa II w 1113 roku;

jod /jɔt/ (n)
Jod, Iod
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodoform (n)
Jodoform
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilu, środek antyseptyczny o silnym zapachu;

jodyna /jɔˈdɨ̃na/ (n)
Iodtinktur
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do dezynfekcji – roztwór jodu i jodku potasu w etanolu;

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
Tanne, Tannenbaum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

jodła koreańska (n)
Korea-Tanne
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Abies koreana E. H. Wilson, gatunek drzewa z rodziny sosnowatych, pochodzący z górzystych terenów Korei Południowej;

jodłować /jɔdˈwɔvaʨ̑/ (v)
jodeln
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset;

jodłowy /jɔdˈwɔvɨ/ (adj)
Tanne
  będący częścią jodły
  składający się z jodły
  wykonany z drewna lub innej części jodły

joga /ˈjɔɡa/ (n)
Yoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogging (n)
Jogging
  (sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogin (n)
Yogi
  buddyjski lub hinduistyczny asceta uprawiający jogę;

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
Joghurt, Jogurt, Yoghurt, Yogurt
  (spożywczy) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

jol /jɔl/ (n)
Yawl
  (marynarka) żaglowiec mający dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; tylny maszt jest mocno przesunięty do tyłu i niższy od przedniego;

jon /jɔ̃n/ (n)
Ion
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Ionisation
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

jonizować (v)
ionisieren
  (fizyka, fizyczny) powodować jonizację

jonowy (adj)
ionisch
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) związany z jonem lub jonami, dotyczący jonu lub jonów

jordanit (n)
Jordanit
  (mineralogia, mineralogiczny) czarny, metaliczny minerał z grupy siarkosoli

jordański /jɔrˈdãj̃sʲci/ (adj)
jordanisch
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania

jota /ˈjɔta/ (n)
Jota
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dziewiątej litery alfabetu greckiego, ι;

jowialny (adj)
fröhlich, jovial, heiter
  (książkowy) radosny, o życzliwym usposobieniu

joński (adj)
ionisch
  (geografia, geograficzny) dotyczący Morza Jońskiego
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Jonii

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
Juwelier
  osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubilerstwo (n)
Juwelierberuf, Juwelierhandwerk
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wyrób biżuterii i innych przedmiotów ozdobnych poprzez obróbkę metali szlachetnych i cennych kamieni

jubileusz /ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
Jubiläum
  ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś

judaistyka (n)
Judaistik
  (edukacja, edukacyjny) studia uniwersyteckie w dziedzinie judaistyki (1.1)
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki badająca kulturę i religię żydowską

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Judaismus, Judentum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

judasz /ˈjudaʃ/ (n)
Spion, Türspion
  (budownictwo) przyrząd optyczny umożliwiający sprawdzenie, czy ktoś stoi po drugiej stronie drzwi

judaszowe srebrniki /ˌjudaˈʃɔvɛ srɛˈbrʲɲici/ (n)
Silberblätter
  (botanika, botaniczny) Lunaria annua L., roślina z gatunku miesiącznica roczna;

judeochrześcijanin /ˌjudɛɔxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
Judenchrist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w pierwszych wiekach chrześcijaństwa: Żyd wyznający chrześcijaństwo, ale zachowujący tradycyjne obrzędy i zwyczaje wedle prawa mojżeszowego

judeochrześcijanka /ˌjudɛɔxʃɛɕʨ̑iˈjãnka/ (n)
Judenchristin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma żeńska od: judeochrześcijanin

judeochrześcijański /ˌjudɛɔxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
judenchristlich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący judeochrześcijan

judo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
Judo
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

jugosłowiański /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
jugoslawisch
  związany z Jugosławią, dotyczący Jugosławii

jujuba /jüˈjuba/ /ʒuˈʒuba/ (n)
Jujube
  (botanika, botaniczny) Ziziphus, ciernisty krzew lub drzewko o żółtych, drobnych kwiatach i często jadalnych owocach;

juk /juk/ (n)
Satteltasche
  każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła

juliański /juˈlʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
julianisch
  autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara
  z czasów Juliusza Cezara

junk food (n)
Junk Food
  produkty wysoko przetworzone, kaloryczne, o wysokiej zawartości tłuszczy i cukrów oraz sztucznych ulepszaczy i barwników, ale ubogie w substancje odżywcze;

junkier (n)
Junker
  (historia, historyczny, historycznie) pruski szlachcic, właściciel majątku ziemskiego; junkrzy często służyli jako oficerowie w armii pruskiej;

jura /ˈjura/ (n)
Jura
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

jurajski /juˈrajsʲci/ (adj)
Jura-
  (geologia, geologiczny) dotyczący jury, występujący, powstały w jurze

jury (n)
Jury
  grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie

juta /ˈjuta/ (n)
Jute
  (botanika, botaniczny) Corchorus L., roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
morgen
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
Morgen, morgen
  dzień następny w stosunku do obecnego

jutrzejszy /juˈṭʃɛjʃɨ/ (adj)
morgig
  odnoszący się do jutra

jutrzenka /juˈṭʃɛ̃nka/ (n)
Morgenröte
  (książkowy) (poetycki, poetycko) poranna jasność przed pojawieniem się słońca

jutyjski (adj)
jütisch
  związany z Jutami, dotyczący Jutów

już /juʃ/ (particle)
nicht mehr
  …określająca granicę między przeszłością a przyszłością
schon, bereits
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

józefiński (adj)
josephinisch
  (historia, historyczny, historycznie) związany z panowaniem Józefa II Habsburga;

jąderko (n)
Nucleolus
  (biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
Hoden, Testikel
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;

jądro komórkowe (n)
Zellkern
  (biochemia, biochemiczny) (biologia, biologiczny) organellum zawierające większość materiału genetycznego komórki;

jąkać (v)
stottern
  (rzadki, rzadko używany) mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały
  mówić przerywanymi sylabami, powtarzanymi głoskami, z powodu zdenerwowania lub wady wymowy

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Gerste
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
Gerstenkorn, Hordeolum
  (potocznie, potoczny) grudka na powiece, powstała wskutek infekcji;
Gerste, Gerstenkorn
  (spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)

jędrny /ˈjɛ̃ndrnɨ/ (adj)
kernig, prall
  twardy i sprężysty

jędza (n)
Hexe
  (książkowy) brzydka, zgarbiona starucha z bajki, będąca uosobieniem złych mocy
Hausdrachen, Hexe
  (pejoratywnie, pejoratywny) kłótliwa, złośliwa kobieta

jęk /jɛ̃ŋk/ (n)
Stöhnen
  żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia
  żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp.

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
Kehlbalken
  (budownictwo) w konstrukcji dachu: element poziomy łączący krokwie;
Eintagsfliege
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

języczek (n)
Adermooslinge
  Arrhenia, rodzaj grzybów z rodziny gąskowatych

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
Zunge, Sprache
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
Sprache, Zunge
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
Zunge
  część buta osłaniająca stopę pod sznurówką
Sprache
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie

język kreolski (n)
Kreol, Kreolsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) uproszczona mowa powstała w wyniku kontaktu grup posługujących się wzajemnie niezrozumiałymi językami, w odróżnieniu od pidżynu charakteryzująca się ustabilizowanym systemem gramatycznym i dobrze wypracowanym słownictwem, służąca danemu społeczeństwu jako język etniczny;

język literacki (n)
Literatursprache, Schriftsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) staranniejszy rejestr języka, używany głównie w piśmie (forma języka stawiana w opozycji do standardowej mowy potocznej)
  (językoznawstwo, językoznawczy) język standardowy, język ogólny (odmiana języka przeciwstawiana niskoprestiżowym dialektom i socjolektom)

język liturgiczny (n)
Liturgiesprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) język używany w liturgii

język mieszany (n)
Mischsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa powstała na skutek wymieszania dwóch lub większej liczby języków;

język migowy /ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/ (n)
Gebärdensprache, Zeichensprache
  język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi

język misyjny (n)
Missionssprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) język wybrany lub utworzony do prowadzenia w nim działalności misjonarskiej lub misyjnej

język monocentryczny (n)
monozentrische Sprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) język, któremu można przypisać tylko jedną formę standardową;

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
Fremdsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ogólny (n)
Gemeinsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół środków językowych akceptowanych i rozumianych przez ogół użytkowników języka (nieobejmujący żargonizmów czy też terminów właściwych dla określonej dziedziny wiedzy)

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
Muttersprache, Erstsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język osobniczy (n)
Individualsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór indywidualnych cech mowy danego rozmówcy;

język pidżynowy (n)
Pidgin, Pidginsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa pomocnicza powstała w wyniku kontaktu grup posługujących się wzajemnie niezrozumiałymi językami, charakteryzująca się uproszczoną strukturą gramatyczną i ograniczonym słownictwem, służąca danemu społeczeństwu jako drugi język;

język pisany (n)
Schriftsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) reprezentacja języka mówionego za pomocą pisma;

język pluricentryczny (n)
plurizentrische Sprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zobacz) język policentryczny

język policentryczny (n)
polyzentrische Sprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) język, któremu można przypisać więcej niż jedną formę standardową;

język regionalny (n)
Regionalsprache
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (językoznawstwo, językoznawczy) mowa tradycyjnie używana na terenie państwa przez mniejszą liczebnie od reszty grupę obywateli, różniąca się od oficjalnego języka urzędowego oraz niebędąca ani dialektem oficjalnego języka tego państwa, ani językiem migrantów;

język sakralny (n)
Sakralsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) język tekstów i ceremonii religijnych

język standardowy (n)
Standardsprache, Einheitssprache, Hochsprache, Literatursprache, Schriftsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) prestiżowa odmiana danego języka, pełniąca funkcję normy ogólnoetnicznej, stawiana w opozycji do wernakularnych form języka

język wernakularny (n)
Vernakularsprache, Vernakulärsprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) niestandardowy język określonej populacji;

językowy /ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (adj)
sprachlich, linguistisch
  związany z językiem

językoznawca /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafʦ̑a/ (n)
Sprachwissenschaftler, Sprachwissenschaftlerin
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalista w zakresie językoznawstwa

językoznawczo (adv)
sprachwissenschaftlich
  w sposób odnoszący się do językoznawstwa

językoznawczy /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafʧ̑ɨ/ (adj)
sprachwissenschaftlich
  dotyczący językoznawstwa, nauki o języku

językoznawstwo /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/ (n)
Linguistik, Sprachwissenschaft
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;

kabanos /kaˈbãnɔs/ (n)
Kabanossi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienka, wędzona kiełbasa z mięsa wieprzowego;

kabardyjski (adj)
Kabardinisch
  dotyczący Kabardii albo Kabardyjczyków

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
Kabarett
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) budynek ze sceną wystawiającą kabarety (1.1)
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa osób przygotowujących kabarety (1.1)
  płaskie naczynie z przegródkami
Kabarett, Cabaret
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców (i tym podobne, i temu podobne);

kabaretki (n)
Netzstrumpf
  rodzaj ażurowych pończoch tworzących siatkę o widocznych oczkach

kabel /ˈkabɛl/ (n)
Kabellänge
  (budownictwo) rodzaj liny, w której druty prowadzone są równolegle;
Kabel
  (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;

kabergolina /ˌkabɛrɡɔˈlʲĩna/ (n)
Cabergolin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek dopaminergiczny hamujący laktację, będący pochodną ergoliny;

kabestan (n)
Spill
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie ułatwiające wybieranie lub luzowanie lin pod obciążeniem (np. kotwic);

kablówka /kaˈblufka/ (n)
Kabelfernsehen
  (potocznie, potoczny) telewizja kablowa

kabulczyk /kaˈbulʧ̑ɨk/ (n)
Kabuler
  mieszkaniec Kabulu

kabulka /kaˈbulka/ (n)
Kabulerin
  mieszkanka Kabulu

kabulski /kaˈbulsʲci/ (adj)
Kabuler
  odnoszący się do miasta Kabul

kabura (n)
Holster, Pistolentasche, Halfter
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac /kaʦ̑/ (n)
Kater, Katzenjammer
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kacerz /ˈkaʦ̑ɛʃ/ (n)
Ketzer
  (przestarzałe, przestarzały)/(dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od religii rzymskokatolickiej (w szczególności protestant); w okresie reformacji synonim heretyka, bezbożnika
Kescher
  (rybołówstwo, rybacki) sieć do połowu ryb i raków

kacheksja (n)
Kachexie
  (medycyna, medyczny) stopniowe wyniszczanie i ubytek masy ciała wskutek choroby lub jako efekt przyjmowania leków

kaczeniec /kaˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Sumpfdotterblume
  (botanika, botaniczny) Caltha palustris, knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
Urinflasche
  (medycyna, medyczny) naczynie do oddawania moczu bez wstawania z łóżka
Ente
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso lub potrawa z kaczki (1.1)

kaczka dziennikarska /ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska/ (n)
Zeitungsente, Ente
  (publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa;

kaczka krzyżówka (n)
Stockente
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

kaczor /ˈkaʧ̑ɔr/ (n)
Erpel, Enterich
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki

kaczuszka /kaˈʧ̑uʃka/ (n)
Zwergente
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Nettapus
Entchen, Entlein
  (zdrobniale) od: kaczka
  mała kaczka
  zabawka w formie kaczki

kaczę /ˈkaʧ̑ɛ/ (n)
Entenküken, Entlein
  (ornitologia, ornitologiczny) pisklę kaczki

kadi (n)
Kadi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sędzia muzułmański

kadm /katm̥/ (n)
Cadmium, Kadmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadra (n)
Stab
  (wojskowość, wojskowy) jednostka organizacyjna wojska złożona z zawodowych oficerów, chorążych i podoficerów, będąca trzonem dla dalszych uzupełnień
Personal, Belegschaft, Mitarbeiterstab
  zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki

kaduceusz /ˌkaduˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
Hermesstab
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) laska opleciona dwoma wężami, pochylającymi ku sobie łby, niekiedy przewiązana wstążkami, zakończona parą skrzydeł lub wieńcem; atrybut bogów: greckiego Hermesa i greckiej Irydy oraz rzymskiego Merkurego; emblemat pokoju i handlu;

kadzidełko /ˌkaʥ̑iˈdɛwkɔ/ (n)
Räucherstäbchen
  patyczek pokrytego substancją, która żarząc się wydziela zapach

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
Weihrauch
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadzielnica /ˌkaʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Weihrauchfass
  (kościelny) naczynie do spalania kadzidła;

kadłub /ˈkadwup/ (n)
Rumpf
  główny element konstrukcyjny łączący w całość pozostałe części, zespoły i podzespoły; trzon konstrukcji;

kafar /ˈkafar/ (n)
Keffer
  maszyna do wbijania pali w grunt;

kafeteria /ˌkafɛˈtɛrʲja/ (n)
Cafeteria
  stołówka, samoobsługowa restauracja

kafetiera tłokowa (n)
Pressstempelkanne
  szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty

kaflarstwo /kafˈlarstfɔ/ (n)
Kachelerzeugung, Kachelfabrikation
  dział rzemiosła związany z wyrobem kafli

kaflarz /ˈkaflaʃ/ (n)
Kachelmacher
  rzemieślnik wytwarzający kafle, trudniący się kaflarstwem

kaftan bezpieczeństwa /ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
Zwangsjacke
  bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych;

kaganek /kaˈɡãnɛk/ (n)
Öllampe
  mała lampka w kształcie miseczki (glinianej lub metalowej) z dziobkiem i uchwytem, wypełnionej tłuszczem, najczęściej olejem;

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
Maulkorb
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kahał (n)
Judengemeinde
  (żydowski) (administracja) żydowska gmina wyznaniowa;

kainowe piętno /ˌka<sup>j</sup>ĩˈnɔvɛ ˈpʲjɛ̃ntnɔ/ (idiom)
Kainsmal, Kainszeichen
  (biblijny) znamię, którym Bóg oznaczył Kaina, zabójcę swojego brata Abla

kairczyk /kaˈ<sup>j</sup>irʧ̑ɨk/ (n)
Kairener, Kairoer
  mieszkaniec Kairu

kairka /kaˈ<sup>j</sup>irka/ (n)
Kairenerin, Kairoerin
  mieszkanka Kairu

kairski /kaˈ<sup>j</sup>irsʲci/ (adj)
Kairener, Kairoer
  odnoszący się do Kairu, związany z Kairem

kajak /ˈkajak/ (n)
Kajak, Paddelboot
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajakarka /ˌkajaˈkarka/ (n)
Kajakfahrerin
  (sport, sportowy) zawodniczka uprawiająca kajakarstwo lub kobieta, która pływa kajakiem

kajakarstwo /ˌkajaˈkarstfɔ/ (n)
Kajaksport
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu i forma rekreacji, która polega na pływaniu kajakiem lub kanadyjką;

kajman /ˈkajmãn/ (n)
Kaiman
  (zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;

kajuta /kaˈjuta/ (n)
Kabine, Kajüte
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;

kajzerka /kajˈzɛrka/ (n)
Kaisersemmel, Kaiserbrötchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj bułki z charakterystycznymi nacięciami na wierzchu;

kakadu /kaˈkadu/ (n)
Kakadu
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
Kakao
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;

kakofonia /ˌkakɔˈfɔ̃ɲja/ (n)
Kakophonie, Kakofonie, Katzenmusik
  nieprzyjemne połączenie dźwięków;

kaktus /ˈkaktus/ (n)
Kaktee, Kaktus
  (botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalabryjski /ˌkalaˈbrɨjsʲci/ (adj)
kalabrisch
  związany z Kalabrią, wywodzący się z Kalabrii

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
Blumenkohl, Karfiol
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafiorowy (adj)
Blumenkohl-
  związany z kalafiorem; taki jak kalafior; zawierający kalafior

kalafonia /ˌkalaˈfɔ̃ɲja/ (n)
Kolophonium
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;

kalambur (n)
Kalauer
  żartobliwa gra słów podobnych pod względem brzmienia, ale różniących się znaczeniowo

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
Kohlrabi
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo, jadalna bulwa pędowa kalarepy (1.1)

kalcyt /ˈkalʦ̑ɨt/ (n)
Calcit, Kalkspat, Kalzit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, składnik skał osadowych;

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
Caldera
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kalectwo (n)
Gebrechen
  niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej

kaleczyć (v)
verletzen, verstümmeln
  uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
Kaleidoskop
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleka /kaˈlɛka/ (n)
Krüppel, Behinderter
  człowiek dotknięty kalectwem
Behinderte
  kobieta dotknięta kalectwem

kaleki (adj)
verkrüppelt, fehlerhaft
  częściowo zniszczony
ungelenk
  daleki od wzorca; z błędami
behindert, verkrüppelt
  obarczony kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
Terminkalender
  plan zawierający ustalone terminy; terminarz
Kalender
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;
  spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);

kalendarz adwentowy (n)
Adventskalender, Adventkalender, Weihnachtskalender
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalendy /kaˈlɛ̃ndɨ/ (n)
Kalenden
  (historia, historyczny, historycznie) pierwszy dzień każdego miesiąca w kalendarzu rzymskim;

kalenica /ˌkalɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
Dachfirst
  (architektura, architektoniczny) najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych;

kaliber /kaˈlʲibɛr/ (n)
Kaliber
  (wojskowość, wojskowy) średnica otworu lufy w milimetrach

kalif /ˈkalʲif/ (n)
Kalif
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat /kaˈlʲifat/ (n)
Kalifat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
Californium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kalifornijski /ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci/ (adj)
kalifornisch
  związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
Kalligrafie, Kalligraphie
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kalina /kaˈlʲĩna/ (n)
Schneeball
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;

kalistenika (n)
Calisthenics, Kalisthenie
  (sport, sportowy) rodzaj treningu siłowego, wykonywanego w oparciu o ćwiczenia wykorzystujące ciężar własnego ciała

kalkulacja (n)
Kalkulation
  (handel, handlowy) ustalanie kosztów na jednostkę towarów lub usług

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
Taschenrechner
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;
Kalkulator
  pracownik, który zajmuje się wykonywaniem kalkulacji;

kalmar /ˈkalmar/ (n)
Kalmar
  (zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zwierzę z gatunku kalmarów (1.1); zwykle w lm

kalomel (n)
Ka­lo­mel
  (chemia, chemiczny) chlorek rtęci(I), biała, słabo rozpuszczalna w wodzie substancja używana m.in. jako środek antyseptyczny lub przeczyszczający;

kaloryfer /ˌkalɔˈrɨfɛr/ (n)
Sixpack, Waschbrettbauch
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) wyraziste mięśnie brzucha
Heizkörper, Gliederheizkörper
  element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna

kalosz /ˈkalɔʃ/ (n)
Gummistiefel
  gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą;

kamasja /kãˈmasʲja/ (n)
Prärielilie
  (botanika, botaniczny) Camassia, rodzaj roślin cebulowych;

kamasz /ˈkãmaʃ/ (n)
Boot
  męski but z krótką cholewą i elastycznymi bokami

kambodżański /ˌkãmbɔˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
kambodschanisch
  odnoszący się do państwa Kambodża

kambr /kãmpr̥/ (n)
Kambrium
  (geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;

kambuz /ˈkãmbus/ (n)
Kombüse, Kabuse, Schiffsküche
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kuchnia na statku;

kamea (n)
Kamee
  (sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
Chamäleon
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;

kamelia (n)
Kamelie
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju kamelii (1.1)
  kwiat kamelii (1.2)

kamera /kãˈmɛra/ (n)
Filmkamera, Kamera
  urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kameralność (n)
Gemütlichkeit
  cecha czego, polegająca na byciu przeznaczonym dla małej liczby osób i dawaniu poczucia spokoju czy łagodności
intim Atmosphäre
  warunki tworzące intymny nastrój

kamerdyner (n)
Butler
  starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kamerling /kãˈmɛrlʲĩŋk/ (n)
Camerlengo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: kardynał, który od śmierci papieża do czasu wybrania nowego zarządza Kościołem i państwem Watykan;

kameruński /ˌkãmɛˈrũj̃sʲci/ (adj)
kamerunisch
  odnoszący się do państwa Kamerun

kamerzysta /ˌkãmɛˈʒɨsta/ (n)
Kameramann
  ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
Kampfer, Campher
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kami (n)
Kami
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo lub duch stanowiący obiekt kultu w shinto;

kamica żółciowa (n)
Cholelithiasis, Gallensteinleiden
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na powstawaniu kamieni żółciowych w drogach żółciowych;

kamieniarski (adj)
Steinmetz-
  związany z kamieniarzami lub kamieniarstwem

kamieniarz (n)
Steinhauer, Steinmetz
  rzemieślnik, który zajmuje się obróbką kamieni

kamieniołom (n)
Steinbruch
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Stein
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
  (medycyna, medyczny) złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody
Stein, Kesselstein
  twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;

kamień budowlany (n)
Baustein
  (budownictwo) kamień używany w budownictwie

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
Meilenstein
  (związek frazeologiczny) bardzo ważny, przełomowy moment
Meilenstein, Kilometerstein
  słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;

kamień młyński (n)
Mühlstein
  (technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień nazębny (n)
Zahnstein
  (stomatologia, stomatologiczny) twardy osad powstający na powierzchni zębów;

kamień półszlachetny (n)
Halbedelstein
  (jubilerstwo, jubilerski) względnie pospolity minerał jubilerski o niższej jakości i wartości

kamień szlachetny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
Edelstein
  (jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie;

kamień szlifierski /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlʲiˈfʲjɛrsʲci/ (n)
Schleifstein
  twardy materiał ścierny, stanowiący roboczą część maszyn szlifujących

kamień winny (n)
Weinstein
  (chemia, chemiczny) (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) kwaśny winian potasu;

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
Grundstein
  (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś
  obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne

kamień żółciowy (n)
Gallenstein
  (medycyna, medyczny) złóg powstały w wyniku odkładania się składników żółci;

kamizelka /ˌkãmʲiˈzɛlka/ (n)
Weste
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki

kamlot /ˈkãmlɔt/ (n)
Kamelhaar, Kamelott
  (włókiennictwo) miękka tkanina o splocie skośnym, przeznaczona na okrycia zewnętrzne, dawniej tkana z wełny wielbłądziej lub koziej, obecnie także z mieszanki wełny koziej z jedwabiem lub wełny owczej z bawełną

kampanologia (n)
Campanologie, Kampanologie, Glockenkunde
  nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;

kamper /ˈkãmpɛr/ (n)
Wohnmobil
  (motoryzacja) samochód kempingowy;

kamrat /ˈkãmrat/ (n)
Kamerad
  towarzysz, kompan

kamuflaż /kãˈmuflaʃ/ (n)
Tarnung
  (zoologia, zoologiczny) czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami;

kanadyjka /ˌkãnaˈdɨjka/ (n)
Kanadier
  łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
kanadisch
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalia /kãˈnalʲja/ (n)
Kanaille, Canaille
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa

kanapka /kãˈnapka/ (n)
Sandwich
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (handel, handlowy) kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami
Schnitte, Stulle
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ;

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
Kanarienvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanaryjski (adj)
kanarisch
  (geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi

kanał /ˈkãnaw/ (n)
Rinnstein
  koryto podziemne odprowadzające nieczystości i wodę deszczową
Kanal
  wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

kancelaria /ˌkãnʦ̑ɛˈlarʲja/ (n)
Kanzlei
  (urzędowy) komórka organizacyjna zajmująca się pismami urzędowymi;

kancerofobia (n)
Karzinophobie
  (medycyna, medyczny) chorobliwy lęk przed rakiem

kancerogeneza (n)
Karzinogenese
  (medycyna, medyczny) mechanizm tworzenia się nowotworów

kanciasty /kãɲˈʨ̑astɨ/ (adj)
kantig
  taki, który ma kanty

kanclerz (n)
Kanzler Kanzlerin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech

kandelabr (n)
Kandelaber
  stojący kilkuramienny świecznik;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
Kandidat
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kandydatura (n)
Kandidatur
  bycie kandydatem do czegoś lub kogoś

kandydować /ˌkãndɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
kandidieren
  być kandydatem do czegoś, ubiegać się o coś, pretendować do czegoś, starać się o coś

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
Känguru
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kangurowiec (n)
Buschkänguru
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Dorcopsis Schlegel, rodzaj ssaka z podrodziny kangurów, obejmujący gatunki zasiedlające Nową Gwineę oraz okoliczne wyspy;

kania /ˈkãɲa/ (n)
Parasolpilz, Schirmpilz
  (mikologia, mikologiczny) Macrolepiota procera, grzyb jadalny o długim, cienkim trzonie i dużym kapeluszu pokrytym łuskami;
Milan
  (ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibal /kãˈɲibal/ (n)
Kannibale
  człowiek, który jada ludzkie mięso
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek okrutny, krwiożerczy

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
Kannibalismus
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanibalizowanie (n)
Kannibalisieren
  (rzeczownik odczasownikowy) od kanibalizować

kanikuła /ˌkãɲiˈkuwa/ (n)
Hundstage
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce znajduje się w gwiazdozbiorze Psa, czyli od 22 czerwca do 23 sierpnia

kanion /ˈkãɲjɔ̃n/ (n)
Canyon, Cañon
  (geografia, geograficzny) dolina rzeczna o wąskim dnie i stromych, skalistych zboczach;

kanister /kãˈɲistɛr/ (n)
Benzinkanister, Kanister
  (motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;

kankan /ˈkãŋkãn/ (n)
Cancan
  (choreografia, choreograficzny) francuski, kabaretowy taniec rewiowy;

kanonada (n)
Kanonade
  (wojskowość, wojskowy) silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska

kanoniczny (adj)
kanonisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kanonami, odnoszący się do kanonów

kanonier (n)
Kanonier
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz obsługujący działo, szeregowiec artylerii

kanonierka /ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
Kanonenboot
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości

kanonik (n)
Kanoniker
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;

kanonizacja /ˌkãnɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Heiligsprechung, Kanonisation, Kanonisierung
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;

kanonizować (v)
heiligsprechen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kanopa /kãˈnɔpa/ (n)
Kanope
  (sztuka) (archeologia, archeologiczny) cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.);
  (sztuka) (archeologia, archeologiczny) popielnica etruska, wykonana z brązu lub gliny

kant /kãnt/ (n)
Beschiss
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) oszustwo
Kante
  brzeg lub krawędź o ostrym załomie

kantabryjski (adj)
kantabrisch
  związany z Kantabrią, dotyczący Kantabrii, pochodzący z Kantabrii

kanton /ˈkãntɔ̃n/ (n)
Kanton
  kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;
  jednostka podziału administracyjnego we Francji;
  jednostka podziału administracyjnego Luksemburga;

kantor /ˈkãntɔr/ (n)
Kantor, Sänger
  (dawniej, dawny) biuro poczty
Wechselstube, Kantor, Sänger
  miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną

kantoński (adj)
kantonesisch, Kantonesisch
  związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)

kantoński (n)
Kantonesisch, kantonesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;

kantyna /kãnˈtɨ̃na/ (n)
Kantine
  bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
Kaolin
  (geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapa /ˈkapa/ (n)
Pferdedecke
  (jeździectwo, jeździecki) derka służąca do przykrywania konia, często ozdobna
Tagesdecke
  ozdobne nakrycie na posłanie, często we wzory

kapadocki (adj)
kappadokisch, kappadozisch
  związany ze Kapadocją, dotyczący Kapadocji, pochodzący z Kapadocji

kaparowate (n)
Kaperngewächse
  (botanika, botaniczny) Capparaceae Juss., rodzina roślin należąca do rzędu kapustowców;

kapać /ˈkapaʨ̑/ (v)
tropfen
  o cieczy spadać kroplami

kapecytabina (n)
Capecitabin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) syntetyczny lek doustny z grupy antymetabolitów, pochodna fluoropirymidyny, stosowany m.in. w chemioterapii raka piersi i okrężnicy

kapela /kaˈpɛla/ (n)
Kapelle
  (etnografia, etnograficzny) ludowy zespół muzyczny
Band, Rockband, Rockgruppe
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) każdy inny zespół muzyczny, zwłaszcza amatorski i rockowy

kapelan (n)
Kaplan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

kapelmistrz /kaˈpɛlmʲisṭʃ/ (n)
Kapellmeister
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk kierujący chórem, kapelą lub orkiestrą, dyrygent

kapelusik /ˌkapɛˈluɕik/ (n)
Hütchen
  (zdrobniale) od: kapelusz
  mały kapelusz

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
Hut
  (odzieżownictwo) rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapelusznik (n)
Hutmacher
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy

kaper (n)
Kaper
  (historia, historyczny, historycznie) armator lub dowódca, również członek załogi uzbrojonego statku handlowego, walczący na własny koszt i ryzyko w służbie swego mocodawcy prowadzącego wojnę na morzu;

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
Patschen, Reifenpanne
  (potocznie, potoczny) przedziurawiona opona pneumatyczna lub dętka
Pantoffel, Hausschuh, Patschen
  obuwie używane tylko w domu

kapilarność (n)
Kapilarität
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest kapilarne

kapitalista /ˌkapʲitaˈlʲista/ (n)
Kapitalist
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem

kapitalistyczny /ˌkapʲitalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
kapitalistisch
  związany z kapitalizmem i kapitalistami, właściwy kapitalizmowi

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
Kapitalismus
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
Kapitän, Hauptmann
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę
Hauptmann, Kapitän
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;

kapitał /kaˈpʲitaw/ (n)
Kapital
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
  (ekonomia, ekonomiczny) osoby lub instytucje dysponujące wielkimi sumami pieniędzy
  (przenośnie, przenośnia) niematerialna wartość, zasób do wykorzystania

kapitel /kaˈpʲitɛl/ (n)
Kapitell
  (architektura, architektoniczny) ozdobne zwieńczenie kolumny lub pilastra;

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Kapitulation
  zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
Kapelle
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kapo /ˈkapɔ/ (n)
Kapo
  (historia, historyczny, historycznie) więzień pełniący funkcję dozorcy w nazistowskich obozach koncentracyjnych;

kappa /ˈkapːa/ (n)
Kappa
  nazwa dziesiątej litery alfabetu greckiego, κ;

kapral /ˈkapral/ (n)
Korporal
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kaprys /ˈkaprɨs/ (n)
Capriccio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w XVI-XVII w.: instrumentalny utwór muzyczny oparty na swobodnej improwizacji;
Laune
  chwilowa zachcianka, dziwactwo
  nagła, niespodziewana zmiana jakiegoś zjawiska

kapsaicyna (n)
Capsaicin
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsel /ˈkapsɛl/ (n)
Kapsel, Kronenkorken, Schamottekapsel
  metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;

kapsułka /kapˈsuwka/ (n)
Kapsel
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;

kapsyd (n)
Capsid, Kapsid
  (biologia, biologiczny) białkowa osłonka genomu wirusa;

kaptur /ˈkaptur/ (n)
Kapuze, Kappe
  (krawiectwo) część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy;

kapturka /kapˈturka/ (n)
Mönchsgrasmücke
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia atricapilla, gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewkowatych;

kapucyn /kaˈpuʦ̑ɨ̃n/ (n)
Kapuziner
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu braci kapucynów;

kapusta /kaˈpusta/ (n)
Kohl
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapusta kiszona (n)
Sauerkraut
  (spożywczy) półprodukt spożywczy z szatkowanej kapusty: przyprawionej, zasolonej i poddanej fermentacji z udziałem bakterii mlekowych;

kaput /ˈkaput/ (interjection)
kaputt
  (potocznie, potoczny) słowo oznaczające koniec, klęskę

kapłon (n)
Kapaun
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej;

kara /ˈkara/ (n)
Strafe
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara cielesna /ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna/ (n)
Körperstrafe, Züchtigung
  kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
Todesstrafe
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
Gewehr
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
Maschinengewehr
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
Karabiner
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karabinier (n)
Karabinier
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w dawnych armiach europejskich: wyborowy żołnierz piechoty i kawalerii

karaczan madagaskarski (n)
Madagaskar-Fauchschabe
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Gromphadorhina portentosa, gatunek owada występującego w deszczowych lasach na Madagaskarze;

karaczan wschodni (n)
Bäckerschabe, Gemeine Küchenschabe, Kakerlak, Kakerlake
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, synantropijny gatunek owada z rodziny karaczanowatych;

karagen (n)
Carrageen
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) rodzaj polisacharydów ekstrahowanych z czerwonych wodorostów, naturalna substancja o wielorakim zastosowaniu w przemyśle spożywczym;

karaibski /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲci/ (adj)
karibisch
  dotyczący Karaibów (obszaru) lub Morza Karaibskiego

karaim (n)
Karäer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca karaimizmu

karaka /kaˈraka/ (n)
Karacke
  (marynarka) typ dawnego statku transportowego;

karakuł /kaˈrakuw/ (n)
Karakulschaf
  (zoologia, zoologiczny) owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki;

karalny /kaˈralnɨ/ (adj)
strafbar
  taki, który podlega karze

karaluch /kaˈralux/ (n)
Schabe, Kakerlake, Kakerlak, Küchenschabe
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karanie /kaˈrãɲɛ/ (n)
Bestrafen, Strafen
  (rzeczownik odczasownikowy) od karać

karaoke /ˌkaraˈɔkɛ/ (n)
Karaoke
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach

karapaks /kaˈrapaks/ (n)
Carapax
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twarda grzbietowa powłoka zewnętrzna ciała niektórych zwierząt;

kararyjczyk (n)
Carrarer
  mieszkaniec Carrary

kararyjka (n)
Carrarerin
  mieszkanka Carrary

kararyjski (adj)
carrarisch
  związany z Carrarą, dotyczący Carrary

karawaka (n)
Caravaca-Kreuz, Kreuz von Caravaca
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański krzyż z dwoma poprzeczkami (prawidłowo z górną nieco krótszą) stawiany w miejscu publicznym w związku z epidemią lub noszony jako talizman chroniący od chorób zakaźnych;

karawan (n)
Leichenwagen
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
Karawane
  wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawanseraj (n)
Karawanserei
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
strafen, bestrafen
  wymierzać karę

karaś /ˈkaraɕ/ (n)
Giebel, Karausche
  (systematyka) (ichtiologia, ichtiologiczny) Carassius carassius Linnaeus, gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;

karb /karp/ (n)
Kerbe, Scharte
  małe nacięcie

karbidówka (n)
Karbidlampe
  (technologia, technika, techniczny) lampa gazowa, w której paliwem jest węglik wapnia, po nawodnieniu wydzielający palny acetylen;

karbon /ˈkarbɔ̃n/ (n)
Karbon
  (geologia, geologiczny) piąty okres geologiczny paleozoiku;

karbowaniec (n)
Karbowanez
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta na Ukrainie w latach 1918–1920, 1942–1944, 1992–1996;

karbunkuł /karˈbũŋkuw/ (n)
Karbunkel
  (medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie
Karfunkel, Karfunkelstein
  (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat)

karbunkułowy /ˌkarbũŋkuˈwɔvɨ/ (adj)
Karbunkel
  (medycyna, medyczny) (przymiotnik) od karbunkuł
Karfunkel, karfunkelrot
  (przestarzałe, przestarzały)/(poetycki, poetycko) (przymiotnik) od karbunkuł

karcer (n)
Karzer
  (więziennictwo, więzienny) karna cela więzienna bez pryczy i często bez okna

karcić (v)
tadeln
  udzielać nagany

karczma /ˈkarʧ̑ma/ (n)
Wirtshaus
  gospoda na wsi;

karczmarz (n)
Gastwirt
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna prowadzący karczmę

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
Artischocke
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

karczowanie (n)
Rodung
  (rzeczownik odczasownikowy) od karczować

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
Kardamom
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców kardamonu (1.1)

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
Kardiologe, Kardiologin
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego
Kardiologin
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka kardiologii

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Kardiologie
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardiologiczny /ˌkardʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
kardiologisch
  związany z kardiologią, dotyczący kardiologii

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
Kardinal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
  (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;

karelski (adj)
karelisch
  związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karelski (n)
Karelisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język karelski;

karencja (n)
Karrenzzeit, Sperrfrist
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) okres, który musi upłynąć, zanim coś będzie mogło bądź musiało nastąpić

kariatyda /ˌkarʲjaˈtɨda/ (n)
Karyatide
  (architektura, architektoniczny) podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms;

kariera /karʲˈjɛra/ (n)
Karriere
  osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym

karimata (n)
Isomatte, Isoliermatte
  (turystyka, turystyczny) rodzaj lekkiej maty turystycznej wykonanej z pianki, stosowanej jako izolacja między podłożem a śpiworem;

kariotyp (n)
Karyotyp
  (biologia, biologiczny) zestaw chromosomów właściwy dla danego organizmu;

kark /kark/ (n)
Genick, Nacken
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karkonoski /ˌkarkɔ̃ˈnɔsʲci/ (adj)
Riesengebirgs-, riesengebirgisch
  dotyczący Karkonoszy, związany z Karkonoszami, pochodzący z Karkonoszy

karkołomny (adj)
halsbrecherisch, wagemutig, waghalsig
  taki, który grozi śmiercią, kalectwem, połamaniem karku

karlica /karˈlʲiʦ̑a/ (n)
Zwergin
  osoba płci żeńskiej o niedoborze wzrostu;

karlista (n)
Karlist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik karlizmu, tradycjonalistycznego i prokatolickiego ruchu politycznego w Hiszpanii;

karlowarski (adj)
Karlsbader
  związany z Karlowymi Warami, dotyczący Karlowych Warów

karma /ˈkarma/ (n)
Karma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;
Futter
  pokarm dla zwierząt

karmaniola /ˌkarmãˈɲɔla/ (n)
Carmagnole
  francuska marszowa pieśń rewolucyjna, grywana też w czasie egzekucji;

karmienie /karˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Fütterung
  (rzeczownik odczasownikowy) od karmić, nazwa czynności bezpośredniego podawania żywności

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
stillen
  (u samic ssaków) żywić potomstwo własnym mlekiem
füttern
  dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

karmić piersią (v)
stillen, säugen
  (fizjologia, fizjologiczny) żywić potomstwo mlekiem pochodzącym z własnego gruczołu piersiowego

karmnik /ˈkarmʲɲik/ (n)
Vogelhäuschen
  (ornitologia, ornitologiczny) drewniana konstrukcja do karmienia ptaków
Schweinekoben
  (zootechnika, zootechniczny) część chlewu z przeznaczeniem do tuczenia świń

karnawał /karˈnavaw/ (n)
Karneval, Fasching
  okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;
Fasching, Karneval
  w krajach Ameryki Łacińskiej i Południowej pochody i masowe zabawy pod koniec karnawału (1.1) na ulicach miast

karniowski (adj)
Jägerndorfer
  odnoszący się do miasta Karniów

karnizm (n)
Karnismus
  (socjologia, socjologiczny) system przekonań, zachowań lub ideologia, która przyzwala człowiekowi na jedzenie określonych zwierząt

karo /ˈkarɔ/ (n)
Karo
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;

karoliński (adj)
karolingisch
  (geografia, geograficzny) związany z Karoliną Północną lub Karoliną Południową, pochodzący z Karoliny Północnej lub Karoliny Południowej, występujący na terenie Karoliny Północnej lub Karoliny Południowej

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
Karosserie
  wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karoten (n)
Carotin, Karotin
  (biochemia, biochemiczny) jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujące w wielu roślinach, m.in. marchwi;

karotenoid /ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
Carotinoide, Karotinoide
  (biochemia, biochemiczny) substancja z grupy organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze;

karp /karp/ (n)
Karpfen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karpacki /karˈpaʦ̑ʲci/ (adj)
Karpaten-, karpatisch
  dotyczący Karpat, związany z Karpatami, pochodzący z Karpat

karta /ˈkarta/ (n)
Registerkarte
  (informatyka, informatyczny) element interfejsu graficznego programu umożliwiający przeglądanie kilku elementów podrzędnych w jednej formatce lub oknie
Postkarte
  (zobacz) karta pocztowa

karta do gry /ˈkarta dɔ‿ˈɡrɨ/ (n)
Spielkarte
  (termin karciany) (sport, sportowy) papierowa lub plastikowa karta z symbolem z jednej strony, służąca do gier karcianych;

karta do głosowania (n)
Stimmzettel
  (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kartka papieru służąca do tajnego głosowania w wyborach

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
Kreditkarte
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pamięci (n)
Speicherkarte
  (informatyka, informatyczny) niewielki, przenośny półprzewodnikowy nośnik danych stosowany m.in. w aparatach fotograficznych i smartfonach;

kartel /ˈkartɛl/ (n)
Kartell
  (ekonomia, ekonomiczny) układ przedsiębiorstw, mający na celu zmonopolizowanie pewnej gałęzi gospodarki;

kartka /ˈkartka/ (n)
Karte
  bon towarowy na artykuły deficytowe
Blatt, Zettel
  luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony

kartofel /karˈtɔfɛl/ (n)
Kartoffel
  (zobacz) ziemniak

kartoflanka /ˌkartɔfˈlãnka/ (n)
Kartoffelsuppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa jarzynowa z dużą ilością pokrojonych w kostkę ziemniaków
Kartoffelmehl
  (spożywczy) mąka ziemniaczana

kartograf /karˈtɔɡraf/ (n)
Kartograf, Kartograph
  specjalista w zakresie kartografii; rysownik map

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
Kartographie
  nauka o tworzeniu map;

kartograficzny /ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kartografisch
  dotyczący kartografii

karton /ˈkartɔ̃n/ (n)
Pappe
  gruby, sztywny papier
Pappkarton, Pappschachtel
  tekturowe pudełko

kartuz (n)
Kartäuser, Kartäusermönch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Brunona z Kolonii;

kartuzja (n)
Kartause
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor kartuzów;

karuk /ˈkaruk/ (n)
Hausenblase
  klej otrzymywany z pęcherzy rybnych, odpadków skór, rogów, kości zwierzęcych;

karuna (n)
Karuna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jedna koncepcji miłości w buddyzmie i dźinizmie, która opiera się o empatię i okazywanie dobroci cierpiącym;

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
Karussell, Ringelspiel
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

karwiński (adj)
Karwiner
  odnoszący się do miasta Karwina

karyjski (adj)
karisch
  związany z Karią, dotyczący Karii

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
Zerrbild, Karikatur
  humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

karykaturzysta (n)
Karikaturist
  (sztuka) rysownik karykatur, autor karykatur

karyncki (adj)
Kärntener, Kärntner, kärtnerisch
  związany z Karyntią, dotyczący Karyntii

karzeł /ˈkaʒɛw/ (n)
Zwerg
  (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
  (astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;

karłowatość (n)
Zwergwuchs
  bycie karłowatym, bycie karłem

kasa /ˈkasa/ (n)
Kasse
  stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności
  (potocznie, potoczny) pieniądze
  miejsce przechowywania pieniędzy

kaseton /kaˈsɛtɔ̃n/ (n)
Kassette
  (architektura, architektoniczny) modułowe zagłębienie w konstrukcji stropu zazwyczaj zdobione;

kaskada /kaˈskada/ (n)
Kaskade
  (geografia, geograficzny) rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni;

kaskader (n)
Stuntman
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasownik /kaˈsɔvʲɲik/ (n)
Stempel
  (filatelistyka) stempel, pieczęć itp. unieważniająca znak wartościowy
Entwerter Auflösungszeichen
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak umieszczany przed nutą, anulujący działanie innych znaków chromatycznych – krzyżyka i bemola;

kasowy (adj)
Kassen-
  odnoszący się do kasy

kasta /ˈkasta/ (n)
Kaste
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet (n)
Schlagring
  rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastrat /ˈkastrat/ (n)
Kastrat
  mężczyzna, który został poddany kastracji
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak poddany kastracji przed mutacją, by nadal mógł śpiewać sopranem lub altem
  (weterynaria, weterynaryjny) (zootechnika, zootechniczny) samiec zwierzęcia, który został poddany kastracji

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
kastrieren
  usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
Offizierskasino
  (wojskowość, wojskowy) lokal gastronomiczny w koszarach wojskowych lub na terenie garnizonu przeznaczony dla wojskowych i ich rodzin;
Spielbank, Kasino
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kasza /ˈkaʃa/ (n)
Brei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kaszy (1.1)
Grütze, Grieß
  (spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;

kasza gryczana /ˈkaʃa ɡrɨˈʧ̑ãna/ (n)
Buchweizengrütze
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kasza z gryki

kasza jaglana /ˈkaʃa jaɡˈlãna/ (n)
Hirsegrütze
  (spożywczy) obłuszczone ziarniaki prosa zwyczajnego, kasza z łuskanego ziarna prosa

kasza jęczmienna (n)
Gerstengrütze
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kaszy jęczmiennej (1.1)
  (spożywczy) rodzaj kaszy wyrabianej z ziarna jęczmienia zwyczajnego;

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
Pottwal
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszanka /kaˈʃãnka/ (n)
Blutwurst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
Husten
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
husten
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kaszmir (n)
Kaschmir, Kaschmirwolle
  (włókiennictwo) miękka tkanina z wełny kóz kaszmirskich;

kaszta /ˈkaʃta/ (n)
Setzkasten
  (drukarstwo, drukarski) szuflada zecerska z przegródkami (króbkami), zawierającymi czcionki i justunek;

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
Kastanie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)
  nasienie kasztanowca
Fuchs
  (jeździectwo, jeździecki) koń o maści kasztanowej – rudobrązowej sierści, skórze oraz takiej samej grzywie i ogonie

kasztanowy /ˌkaʃtãˈnɔvɨ/ (adj)
kastanienbraun
  mający kolor rudawobrązowy, taki jak kolor owocu kasztanowca

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (adj)
Kaschubisch
  odnoszący się do Kaszub lub Kaszubów

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (n)
Kaschubisch, kaschubisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;

kat /kat/ (n)
Scharfrichter, Henker
  osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

kataforeza (n)
Kataphorese
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu dodatnio naładowanych cząstek w kierunku katody

kataklizm (n)
Naturkatastrophe
  gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie

katakumby /ˌkataˈkũmbɨ/ (n)
Katakombe
  cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy;

katalityczny /ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
katalytisch
  (chemia, chemiczny) związany z katalizą, dotyczący katalizy, polegający na katalizie

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
Verzeichnis
  spis zawartości biblioteki
  (informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
katalanisch, Katalanisch
  związany z Katalonią

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
Katalanisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katana /kaˈtãna/ (n)
Katana, Samuraischwert
  rodzaj miecza japońskiego;

katar /ˈkatar/ (n)
Schnupfen
  (medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;
Katharer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek ruchu religijnego zwanego kataryzmem;

katarynka (n)
Drehorgel, Leierkasten
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

kataster (n)
Kataster
  (geodezja, geodezyjny) wykonywany dla celów podatkowych spis obiektów i oszacowanie przychodów

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
Katastrophe
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katechetka /ˌkatɛˈxɛtka/ (n)
Katechetin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (edukacja, edukacyjny) kobieta stanu duchownego lub świeckiego nauczająca zasad religii chrześcijańskiej

katecheza (n)
Katechese
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczanie zasad wiary chrześcijańskiej;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (edukacja, edukacyjny) lekcja lub wykład zasad wiary chrześcijańskiej

katechon (n)
Katechon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijna siła powstrzymującą nadejście antychrysta i czasów apokalipsy;

katechumen /ˌkatɛˈxũmɛ̃n/ (n)
Katechumene
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba przygotowująca się do przyjęcia chrztu

katechumenka /ˌkatɛxũˈmɛ̃nka/ (n)
Katechumenin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma żeńska od: katechumen

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
Dom, Kathedrale
  (kościelny) główny kościół diecezji;
Lehrstuhl
  szeroki stół wykładowcy, podium pod tym stołem

kategorycznie /ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
kategorisch
  w sposób kategoryczny

kategoryczny /ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
kategorisch
  zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu

katgut (n)
Katgut
  (medycyna, medyczny) biodegradowalna nić chirurgiczna wykonana z jelit zwierząt lub tworzywa sztucznego, które po kilku tygodniach ulegają rozpuszczeniu i wchłonięciu przez organizm operowanego;

katharewusa (n)
Katharevousa
  (językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;

kation /ˈkatʲjɔ̃n/ (n)
Kation
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

katiusza (n)
Katjuscha
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) zbiorcza nazwa kilku typów radzieckich samobieżnych wyrzutni rakietowych wprowadzonych w czasie drugiej wojny światowej;

katoda /kaˈtɔda/ (n)
Kathode, Katode
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katol /ˈkatɔl/ (n)
Kathole
  (pogardliwie, pogardliwy) katolik

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
katholisch
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
Katholizismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
Katholik
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

katorga (n)
Zwangsarbeit
  (historia, historyczny, historycznie) zesłanie na Syberię, często związane z ciężką niewolniczą pracą
Plackerei, Schufterei
  (przenośnie, przenośnia) ciężka praca, zwłaszcza fizyczna
Plackerei
  (przenośnie, przenośnia) wielkie cierpienie lub trudna do zniesienia sytuacja

katorżnik (n)
Zwangsarbeiter
  (historia, historyczny, historycznie) ktoś odbywający karę katorgi

katowicki /ˌkatɔˈvʲiʦ̑ʲci/ (adj)
Kattowitzer
  odnoszący się do Katowic, związany z Katowicami

katowiczanin /ˌkatɔvʲiˈʧ̑ãɲĩn/ (n)
Kattowitzer
  mieszkaniec Katowic

katowiczanka /ˌkatɔvʲiˈʧ̑ãnka/ (n)
Kattowitzerin
  mieszkanka Katowic

katownia (n)
Folterkammer
  sala tortur

kaukaski /kawˈkasʲci/ (adj)
kaukasisch
  wywodzący się z Kaukazu

kawa /ˈkava/ (n)
Kaffee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (spożywczy) ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój
Kaffeepflanze, Kaffee
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Coffea L., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
Ritter
  (przestarzałe, przestarzały) rycerz
  mężczyzna, który otrzymał dany order
Junggeselle
  mężczyzna, który nigdy nie był żonaty

kawaleria /ˌkavaˈlɛrʲja/ (n)
Kavallerie
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno;

kawalkada /ˌkavalˈkada/ (n)
Kavalkade, Reiterzug, Konvoi, Reitertrupp
  grupa jeźdźców albo pojazdów jadących gdzieś razem

kawalkator (n)
Bereiter
  (dawniej, dawny) ujeżdżacz koni wierzchowych, często również trener i nauczyciel jazdy konnej;

kawał /ˈkavaw/ (n)
Jux
  (potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka

kawał z brodą /ˈkavaw ˈz‿brɔdɔ̃w̃/ (n)
Witz mit Bart
  stary, powszechnie znany kawał, który przestał śmieszyć

kawałek /kaˈvawɛk/ (n)
Stück
  fragment pewnej całości

kawiarka /kaˈvʲjarka/ (n)
Espressokanne
  ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
Café, Kaffeehaus
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
Kaviar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja (n)
Kavitation
  (fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka /ˈkafka/ (n)
Dohle
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kawka zwyczajna (n)
Dohle
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus monedula Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny krukowatych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kawka zwyczajna (1.1)

kawosz /ˈkavɔʃ/ (n)
Kaffeetrinker
  amator picia kawy; osoba często pijąca kawę

kawoszka (n)
Kaffeetrinkerin
  miłośniczka kawy, amatorka kawy, kobieta pijąca kawę bardzo często

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (adj)
kasachisch
  odnoszący się do Kazachów lub Kazachstanu

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (n)
kasachisch Sprache
  język urzędowy Kazachstanu

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
Predigt, Strafpredigt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca
Predigen
  (rzeczownik odczasownikowy) od kazać

kazarka egipska (n)
Nilgans
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Alopochen aegyptiaca Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

kazirodztwo (n)
Inzest, Blutschande
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja (n)
Prediger
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kaznodzieja nienawiści (n)
Hassprediger
  osoba siejąca publicznie ideologiczną nienawiść, często podbudowaną religijnie

kazuar /kaˈzu<sup>w</sup>ar/ (n)
Kasuar
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;

kazuar hełmiasty /kaˈzu<sup>w</sup>ar xɛwˈmʲjastɨ/ (n)
Helmkasuar
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius casuarius, zagrożony wyginięciem gatunek australijskiego kazuara;

kał /kaw/ (n)
Kot, Stuhl
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
Tintenfass
  niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
Lache, Pfütze
  mokra plama, rozlana ciecz
Pfütze, Lache
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

kaźń /kaɕɲ̊/ (n)
Tortur
  cierpienia fizyczne, męka (zwykle: zadawane uwięzionym)
Exekution, Hinrichtung
  wykonanie kary śmierci

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
jeder
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
Daumen
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

kebab /ˈkɛbap/ (n)
Döner, Dönerkebab
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

keczua (n)
Quechua
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Indian Keczua;

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
Ketchup
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kefaloforia (n)
Cephalophore
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hagiografii postać męczennika trzymającego w rękach własną ściętą głowę;

keks /kɛks/ (n)
Rührkuchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto biszkoptowe z bakaliami;

kelner /ˈkɛlnɛr/ (n)
Kellner, Ober
  osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
Kellnerin
  osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kelwin /ˈkɛlvʲĩn/ (n)
Kelvin
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K;

kemalistyczny (adj)
kemalistisch
  związany z kemalizem, dotyczący kemalizmu

kenijski /kɛ̃ˈɲijsʲci/ (adj)
kenianisch
  odnoszący się do państwa Kenia

kenoza (n)
Kenosis
  (teologia, teologiczny) wcielenie jako dobrowolne, zbawcze samouniżenie się Chrystusa, poprzez wyrzeczenie się atrybutów Bożych;
  (teologia, teologiczny) zstąpienie Ducha Świętego i jego przebywanie w Kościele

kenozoiczny /ˌkɛ̃nɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
känozoisch
  (geologia, geologiczny) dotyczący kenozoiku, występujący, powstały w kenozoiku

kenozoik /ˌkɛ̃nɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Känozoikum
  (geologia, geologiczny) najmłodsza era w dziejach Ziemi;

keratynocyt /ˌkɛratɨ̃ˈnɔʦ̑ɨt/ (n)
Keratinozyt
  komórka naskórka pochodzenia ektodermalnego biorąca udział w procesie keratynizacji;

ket /kɛt/ (n)
Cat, Kat
  żaglowiec mający jeden maszt, oraz jeden żagiel skośny;

keyboard /ˈcibɔrt/ (n)
Keyboard
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy;

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
Kibbuz
  izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kicać /ˈciʦ̑aʨ̑/ (v)
hoppeln
  o zającu, króliku: skakać z ugiętych nóg drobnymi skokami

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
niesen
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kichnięcie (n)
Niesen
  gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

kici, kici (interjection)
Miez, Miez
  …służąca do nawoływania kota

kick boxing (n)
Kickboxen, Kickboxing
  (sport, sportowy) rodzaj sztuki walki

kicz /ciʧ̑/ (n)
Kitsch
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiczowaty /ˌciʧ̑ɔˈvatɨ/ (adj)
kitschig
  (sztuka) taki, który jest wyrazem kiczu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
wann, als
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
wann, wenn
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia

kiedy indziej /ˈcɛdɨ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
andermal
  w jakimś innym czasie, przy innej okazji

kiedykolwiek /ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/ (adv)
je, jemals
  w dowolnym, nieokreślonym czasie

kiedyś /ˈcɛdɨɕ/ (indefinitePronoun)
einmal
  w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kielich /ˈcɛlʲix/ (n)
Kelch
  naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce;

kieliszek /cɛˈlʲiʃɛk/ (n)
Glas
  zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;

kielnia /ˈcɛlʲɲa/ (n)
Kelle, Maurerkelle
  narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;

kiepsko (adv)
miserabel, schlecht, schlimm
  (potocznie, potoczny) dając bardzo słaby efekt czy wrażenie
  (potocznie, potoczny) z poczuciem braku sił i zdrowia

kier /cɛr/ (n)
Herz
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru

kiermasz /ˈcɛrmaʃ/ (n)
Kirmes
  (kościelny) uroczystość poświęcenia kościoła;

kierować /cɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
richten
  czynić kogoś lub coś adresatem jakiejś wypowiedzi
steuern
  obracać coś w jakimś kierunku
fahren
  sterować pojazdem lub grupą pojazdów
führen, leiten
  udzielać wskazówek, zawierać wskazówki
leiten, führen
  wydawać komuś polecenia

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
Fahrer
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Lenkrad, Steuer
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierownictwo /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Geschäftsführung
  zespół osób stojących na czele jakiejś instytucji, organizacji itp.

kierownik /cɛˈrɔvʲɲik/ (n)
Leiter
  osoba wydająca innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
Richtung
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel
  w naukach artystycznych i technice: temat lub grupa tematów, którymi dana osoba się zajmuje, cel, do którego dąży

kierunkowskaz /ˌcɛrũŋˈkɔfskas/ (n)
Blinker, Blinkleuchte
  (motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się

kiesa /ˈcɛsa/ (n)
Geldbörse
  (dawniej, dawny) woreczek wykorzystywany do przechowywania pieniędzy lub kosztowności

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
Tasche
  (krawiectwo) (odzieżownictwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
Taschengeld
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Taschendieb
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kieszonkowy /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
Tasche
  dotyczący kieszonki, związany z kieszonką
  o małym rozmiarze, mogącym pomieścić się w kieszeni

kieł /cɛw/ (n)
Eckzahn, Fangzahn
  (zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

kiełb /cɛwp/ (n)
Gründling
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drobna europejska ryba słodkowodna;

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
Wurst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kiełbaska /cɛwˈbaska/ (n)
Würstchen
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: kiełbasa

kiełek (n)
Keimling
  (botanika, botaniczny) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk

kij /cij/ (n)
Stock
  długi patyk;

kij bejsbolowy (n)
Baseballschläger
  (sport, sportowy) pałka używana do odbijania piłki podczas gry w baseball

kij hokejowy (n)
Hockeyschläger
  (sport, sportowy) przyrząd do popychania krążka podczas gry w hokej

kij w mrowisko (idiom)
ein Stich ins Wespennest
  coś, co burzy daną strukturę i wywołuje zamęt

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
Bleuel
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie w postaci kija, deszczułki lub drewnianej łopatki używane dawniej do prania w rzece lub jeziorze, a także do obijania lnu;
Kaulquappe
  (zoologia, zoologiczny) larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;

kiksja (n)
Schlangenmaul, Tännelkräuter
  (botanika, botaniczny) Kickxia, rodzaj roślin należący do rodziny babkowatych;

kikut /ˈcikut/ (n)
Stumpf, Stummel, Amputationsstumpf
  (anatomia, anatomiczny) odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
einige, mehrere, ein paar, etliche
  oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników niemęskoosobowych (kobiet, zwierząt lub rzeczy)

kilkakrotnie (adv)
etliche Mal
  szereg razy

kilo- /ˈcilɔ/
Kilo-
  (fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

kilobajt /ciˈlɔbajt/ (n)
Kilobyte
  (jednostka miary) (informatyka, informatyczny) jednostka informacji lub pojemności pamięci komputera równa 1 024 bajtom

kilobit /ciˈlɔbʲit/ (n)
Kilobit
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji równa 210 bitów;

kilof /ˈcilɔf/ (n)
Spitzhacke
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.;

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
Kilogramm
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kiloherc (n)
Kilohertz
  (metrologia, metrologiczny) jednostka częstotliwości równa tysiącowi herców

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
Kilometer
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilonka (n)
Kielerin
  mieszkanka Kilonii

kilowatogodzina /ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
Kilowattstunde
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny;

kilowolt /ciˈlɔvɔlt/ (n)
Kilovolt
  (fizyka, fizyczny) 1000 woltów

kilończyk (n)
Kieler
  mieszkaniec Kilonii

kiloński (adj)
Kieler
  związany z Kilonią, dotyczący Kilonii

kilt /cilt/ (n)
Kilt
  (etnografia, etnograficzny) krótka spódniczka w kratkę, tradycyjny strój górali szkockich;

kilwater /cilˈvatɛr/ (n)
Kielwasser
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kimchi (n)
Kimchi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie albo półprodukt przygotowany z fermentowanych lub kiszonych warzyw według tradycyjnej receptury koreańskiej;

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
Kimono
  (odzieżownictwo) tradycyjny strój japoński;

kindżał (n)
Handschar, Kandschar
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj długiego sztyletu pochodzenia tureckiego albo kaukaskiego o ostrzu obosiecznym, prostym albo zakrzywionym

kinematografia (n)
Kinematografie
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) technika i sztuka kręcenia filmów; także: przemysł filmowy, twórczość filmowa

kinematyka /ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka/ (n)
Kinematik
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał;

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
Kino, Lichtspielhaus
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy

kinoman /cĩˈnɔ̃mãn/ (n)
Cineast
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) miłośnik kina, filmu

kiosk /cɔsk/ (n)
Kiosk
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kipa (n)
Kippa
  (etnografia, etnograficzny) tradycyjne żydowskie nakrycie głowy dla mężczyzn; kusa czapeczka obejmująca czubek głowy

kipiel (n)
Brandung
  wzburzona i spieniona woda

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
Kirgisische, kirgisisch Kirgisisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kiribatyjski /ˌcirʲibaˈtɨjsʲci/ (adj)
kiribatisch
  związany z Kiribati, dotyczący Kiribati

kirkut /ˈcirkut/ (n)
jüdisch Friedhof
  cmentarz żydowski;

kirys /ˈcirɨs/ (n)
Kürass
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) tułowiowa część zbroi;

kirysek Sterby (n)
Sterbas Panzerwels
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Corydoras sterbai, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych;

kirysek brodaty (n)
Schabrackenpanzerwels
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scleromystax barbatus, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych;

kirysek czaprakowy (n)
Schabrackenpanzerwels
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scleromystax barbatus, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych;

kirysek pomarańczowokolcowy (n)
Sterbas Panzerwels
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Corydoras sterbai, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych;

kirysek trójpręgi (n)
Dreibinden-Panzerwels
  (systematyka) (ichtiologia, ichtiologiczny) Corydoras trilineatus Cope, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych;

kiszonka (n)
Silage
  (zootechnika, zootechniczny) składnik paszy dla zwierząt przygotowywany z zielonki, ziemniaków lub wysłodków w procesie kiszenia;

kit /cit/ (n)
Kitt
  masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.

kitel /ˈcitɛl/ (n)
Kittel
  lekkie ubranie ochronne noszone w pracy lub w celach higienicznych;

kiur /cjur/ (n)
Curium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;
Curie
  (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka radioaktywności;

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
Kiwi
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
Syphilis
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

kiślica /ciɕˈlʲiʦ̑a/ (n)
Sauerbrut
  (weterynaria, weterynaryjny) (pszczelarstwo, pszczelarski) choroba bakteryjna czerwiu pszczelego;

kiść /ciɕʨ̑/ (n)
Büschel
  pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów

klacz /klaʧ̑/ (n)
Stute
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klagenfurcki (adj)
Klagenfurter
  związany z Klagenfurtem, dotyczący Klagenfurtu, pochodzący z Klagenfurtu

klakier /ˈklacɛr/ (n)
Claquer
  osoba opłacona przez artystę, która za wynagrodzenie wyraża zachwyt nad jego dziełem

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
Hupe
  (motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klamka /ˈklãmka/ (n)
Klinke, Türdrücker, Türgriff
  dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie

klamka zapadła /ˈklãmka zaˈpadwa/ (idiom)
es gibt kein Zurück mehr
  o sytuacji, w której coś zostało przesądzone lub została podjęta ostateczna decyzja

klamkomanetka /ˌklãmkɔ̃mãˈnɛtka/ (n)
Bremsschaltgriff
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm na kierownicy roweru umożliwiający zmianę biegów (przerzutek) i użycie hamulców, złożony tylko z jednej dźwigni

klan /klãn/ (n)
Clan
  (historia, historyczny, historycznie) patriarchalny klan (1.1) z silnym przywódcą w dawnej Irlandii i Szkocji;
  wielopokoleniowa rodzina, której członkowie są silnie ze sobą związani;
  związek osób wspierających się i mających wspólne interesy

klang (n)
Klang
  (Górny Śląsk) dźwięk, brzmienie

klank (n)
Klang
  (Górny Śląsk) dźwięk, brzmienie

klapek /ˈklapɛk/ (n)
Flipflop
  lekkie obuwie składające się z samej podeszwy i paska na palce;

klarnecista /ˌklarnɛˈʨ̑ista/ (n)
Klarinettist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klarnecie

klarnecistka /ˌklarnɛˈʨ̑istka/ (n)
Klarinettistin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta grająca na klarnecie

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
Klarinette
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klarnetowy /ˌklarnɛˈtɔvɨ/ (adj)
Klarinetten-
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przymiotnik od rzeczownika → klarnet

klasa /ˈklasa/ (n)
Klasse
  (edukacja, edukacyjny) grupa dzieci w szkole
  dobry styl
  pewien zbiór spełniający dane kryteria
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych
  pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje
  standard środków lokomocji, np. kolei, samolotów; środek lokomocji tego standardu
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie pojęcia zbioru na dowolne kolekcje obiektów spełniających pewien warunek;
  (botanika, botaniczny) jednostka podziału świata roślin

klaser /ˈklasɛr/ (n)
Briefmarkenalbum
  (filatelistyka) specjalny album do przechowywania kolekcji znaczków pocztowych, pocztówek, etykiet itp.;

klaskać /ˈklaskaʨ̑/ (v)
klatschen
  wielokrotnie uderzać dłonią o dłoń, zwykle wyrażając w ten sposób uznanie

klaster (n)
Cluster
  (biologia, biologiczny) grupa sąsiadujących genów, kodujących blisko spokrewnione białka;
  (chemia, chemiczny) struktura nadcząsteczkowa;
  (fizyka, fizyczny) zgrupowanie materii hadronowej;
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) grupa połączonych jednostek komputerowych;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielodźwiękowe współbrzmienie zbudowane z bardzo małych interwałów;
  (ekonomia, ekonomiczny) (zarządzanie) skoncentrowana geograficznie grupa przedsiębiorstw, instytucji i organizacji powiązanych ze sobą siecią zależności;
  (informatyka, informatyczny) podstawowa jednostka przechowywania danych w systemie plików;
  (wojskowość, wojskowy) element pola minowego składający się z ustawionych według schematu min;

klasy (n)
Hickelkasten
  zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

klasycyzm (n)
Klassizismus
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;

klasycznie (adv)
klassisch
  (ironicznie) w sposób, którego by się nie chciało
  w sposób typowy, zgodnie z przyjętym wzorcem
  w sposób zgodny z antycznymi kanonami piękna

klasyczny /klaˈsɨʧ̑nɨ/ (adj)
klassisch
  związany z kulturą starożytnych Greków lub Rzymian
  tradycyjny, uznawany za doskonały w poprzednim okresie
  wyróżniający się harmonią i dobrymi proporcjami

klasyfikować (v)
einordnen, klassifizieren
  dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
Kloster
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły

klasztorny /klaˈʃtɔrnɨ/ (adj)
klösterlich
  związany z klasztorem, dotyczący klasztoru

klasztorny /klaˈʃtɔrnɨ/ (possessiveAdjective)
klösterlich
  należący do klasztoru, będący jego własnością

klatka /ˈklatka/ (n)
Einzelbild
  (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pojedynczy, nieruchomy obraz na kliszy
Käfig
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
Brustkorb, Thorax
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klatka schodowa /ˈklatka sxɔˈdɔva/ (n)
Treppenhaus
  biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody;

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
Klaustrophobie, Raumangst
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klauza (n)
Klause
  budowla hydrotechniczna, przeznaczona do piętrzenia wód rzeki lub potoku w celu okresowej poprawy ich spławności;

klauzula /klawˈzula/ (n)
Klausel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym;

klauzura (n)
Klausur
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zamknięta dla niezakonników część klasztoru;

klawesyn /klaˈvɛsɨ̃n/ (n)
Cembalo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
Klaviatur, Tastatur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych
Tastatur
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków

klawiatura numeryczna /ˌklavʲjaˈtura ˌnũmɛˈrɨʧ̑na/ (n)
numerisch Tastatur
  część klawiatury komputera zawierająca pogrupowane klawisze z cyframi;

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
Taste
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

klecha /ˈklɛxa/ (n)
Pfaffe Küster
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) nauczyciel wiejski

kleisty (adj)
klebrig, dickflüssig, glitschig, sämig, zähflüssig
  o właściwościach klejenia się, ciągnący się

klej /klɛj/ (n)
Klebstoff, Leim, Kleister
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klej w sztyfcie (n)
Klebestift
  klej w owalnym plastikowym pojemniku z obrotowym dozowaniem

klejnot (n)
Kleinod, Schmuckstück, Juwel, Edelstein
  (jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień lub wyrób jubilerski

kleks (n)
Klecks
  plama atramentu lub tuszu na papierze

klementynka (n)
Clementine
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc klementynki (1.1)

klepisko (n)
Dreschplatz
  rodzaj powierzchni wykonanej z ubitej, wyschniętej gliny, zazwyczaj spełniało rolę podłogi w chatach lub stodołach;

klepka /ˈklɛpka/ (n)
Daube, Parkettbrett
  rodzaj niedużej deski z trwałego drewna, która po odpowiedniej obróbce jest używana w robocie bednarskiej lub do wykładania podłóg

klepsydra /klɛpˈsɨdra/ (n)
Sanduhr
  przyrząd do odmierzania czasu, składający się z dwóch połączonych ze sobą identycznych, szklanych naczyń, w którym woda lub piasek przechodzą przez wąski kanalik łączący;

kleptokracja (n)
Kleptokratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy złodziei, osób skorumpowanych;

kleptomania /ˌklɛptɔ̃ˈmãɲja/ (n)
Kleptomanie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;

kler /klɛr/ (n)
Klerus
  ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju

kleryk /ˈklɛrɨk/ (n)
Seminarist, Kleriker
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) student seminarium duchownego;

klerykalizm (n)
Klerikalismus
  tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

klerykalny (adj)
klerikal
  związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
Zecke
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

kleszczak /ˈklɛʃʧ̑ak/ (n)
Klaffschnabel
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący z rodzaju Anastomus Bonnaterre;

kleszczak afrykański /ˈklɛʃʧ̑ak ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
Mohrenklaffschnabel
  (ornitologia, ornitologiczny) Anastomus lamelligerus Temminck, duży ptak z rodziny bocianowatych;

kleszczak azjatycki /ˈklɛʃʧ̑ak ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (n)
Silberklaffschnabel
  (ornitologia, ornitologiczny) Anastomus oscitans Boddaert, duży ptak z rodziny bocianowatych;

kleszcze /ˈklɛʃʧ̑ɛ/ (n)
Zange
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie z uchwytami służące do chwytania przedmiotów

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
Kunde
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej
Client
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer

klientela /ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla/ (n)
Kundschaft
  ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.

klientka /klʲiˈ<sup>j</sup>ɛ̃ntka/ (n)
Kundin
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kobieta kupująca, nabywająca towary lub usługi

klif /klʲif/ (n)
Klippe
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klikać /ˈklʲikaʨ̑/ (v)
klicken
  (informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
Klima
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

klimatologiczny (adj)
klimatologisch
  związany z klimatologią, dotyczący klimatologii

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Klimatisierung, Klimaanlage
  automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klin /klʲĩn/ (n)
Keil, Zwickel
  (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
  kształt tej maszyny

klinga /ˈklʲĩŋɡa/ (n)
Klinge
  ostrze broni siecznej

klingeryt (n)
Klingerit
  (technologia, technika, techniczny) materiał uszczelniający ze sprasowanych włókna azbestowego z klejem kauczukowym, mający zastosowanie w urządzeniach pracujących pod wysokim ciśnieniem i w wysokiej temperaturze

klinicysta (n)
Kliniker
  (medycyna, medyczny) lekarz mający praktykę w klinice, oddziale, w pracy szpitalnej

kliniczny (adj)
klinisch
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

klinika /ˈklʲĩɲika/ (n)
Klinik
  (medycyna, medyczny) (edukacja, edukacyjny) specjalistyczny oddział szpitalny działający przy uczelni lub instytucie naukowym;
  (architektura, architektoniczny) budynek będący siedzibą kliniki (1.1)

klinowy (adj)
Keil-
  składający się z klinów lub wykonany za pomocą klina
  w kształcie klina

klipa (n)
Klippe
  (numizmatyka, numizmatyczny) moneta nieokrągła, obcięta w formie kwadratu lub innego wielokąta;

klistron /ˈklʲistrɔ̃n/ (n)
Klystron
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wytwarzania mikrofal;

klitoridektomia (n)
Klitoridektomie
  chirurgiczne usunięcie łechtaczki; obrzezanie dziewcząt polegające na usunięciu łechtaczki

kliwer (n)
Klüver
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) trójkątny przedni żagiel

kloc /klɔʦ̑/ (n)
Klotz
  gruby pniak

klon /klɔ̃n/ (n)
Klon
  (biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;
Ahorn
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klon jawor /ˈklɔ̃nʲ ˈjavɔr/ (n)
Berg-Ahorn, Bergahorn
  (botanika, botaniczny) Acer pseudoplatanus L., gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych

klon jesionolistny /ˈklɔ̃nʲ ˌjɛ̇ɕɔ̃nɔˈlʲistnɨ/ (n)
Eschen-Ahorn
  (botanika, botaniczny) Acer negundo, gatunek drzewa pochodzącego z Ameryki z rodziny mydleńcowatych

klon kłosowy /ˈklɔ̃ŋ kwɔˈsɔvɨ/ (n)
Vermont-Ahorn
  (botanika, botaniczny) Acer spicatum, gatunek drzewa pochodzącego z Ameryki Północnej z rodziny mydleńcowatych

klon okrągłolistny /ˈklɔ̃n ˌɔkrɔ̃ŋɡwɔˈlʲistnɨ/ (n)
Weinblatt-Ahorn
  (botanika, botaniczny) Acer circinatum, gatunek drzewa pochodzącego z Ameryki z rodziny mydleńcowatych

klonazepam (n)
Clonazepam
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) anksjolityk z grupy benzodiazepin o silnym, długotrwałym działaniu;

klops /klɔps/ (n)
Klops
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsna kulka duszona w sosie;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) fiasko, niepowodzenie

klosz /klɔʃ/ (n)
Glocke
  rodzaj kroju spódnicy, sukni albo spodni rozszerzających się ku dołowi na kształt dzwonu
Lampenschirm
  szklana osłona na żarówkę

kloszard /ˈklɔʃart/ (n)
Clochard
  odziany w łachy żebrak, często bezdomny

klown (n)
Clown
  komik cyrkowy

klub /klup/ (n)
Klub, Lokal
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) rodzaj lokalu rozrywkowego
Klub, Club, Verein
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny (n)
Nachtklub, Nightclub
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klub sportowy (n)
Sportklub, Sportverein
  (sport, sportowy) podstawowa jednostka organizacyjna realizująca cele i zadania w zakresie różnych dyscyplin sportu;

klubokawiarnia (n)
Kulturcafé, Kulturzentrum
  typ lokalu będący połączeniem klubu z kawiarnią

klucz /kluʧ̑/ (n)
Schlüssel, Notenschlüssel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
Schlüssel
  przyrząd do otwierania zamka;
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
  kod do szyfru;
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
  (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
Engländer, Franzose
  (technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;

klucz wiolinowy (n)
Violinschlüssel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umieszczany na pięciolinii znak graficzny wyznaczający położenie nuty g;

klucznica (n)
Schlüsselschrank
  szafka lub gablotka na klucze

kluska /ˈkluska/ (n)
Kloß
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gotowana potrawa z ciasta z dodatkiem mąki i innych składników, podawana do zup lub jako podstawa drugiego dania;

kluza /ˈkluza/ (n)
Klüse
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) otwór w burcie statku do przeciągania cum, łańcucha kotwicznego itp.;

klątwa (n)
Fluchen
  (dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów
Bann
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kara wyłączenia kogoś ze wspólnoty wiernych
Fluch
  życzenie komuś nieszczęścia

kląć /klɔ̃ɲʨ̑/ (v)
fluchen, schimpfen
  używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych
schwören
  przysięgać, zaklinać się

klęcie /ˈklɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Fluchen
  (rzeczownik odczasownikowy) od kląć

klęczeć /ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
knien
  mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji

klękać /ˈklɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
niederknien, knien
  zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich

klępa /ˈklɛ̃mpa/ (n)
Elchkuh
  (łowiectwo, łowiecki) samica łosia

klęska /ˈklɛ̃w̃ska/ (n)
Niederlage
  fatalna przegrana w bitwie
Katastrophe
  wielkie nieszczęście, niepowodzenie lub zniszczenie

kmin rzymski /ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci/ (n)
Kreuzkümmel
  (botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku kminu rzymskiego (1.1)
  (spożywczy) przyprawa z nasion kminu rzymskiego (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku

knaga /ˈknaɡa/ (n)
Klampe, Klampfe
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okucie występujące powszechnie na pokładach jednostek pływających lub doków, służące do unieruchamiania różnych lin olinowania ruchomego;

knajpa /ˈknajpa/ (n)
Kneipe
  (potocznie, potoczny) gorszy typ restauracji

knebel /ˈknɛbɛl/ (n)
Knebel
  (książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;

knot /knɔt/ (n)
Docht
  część świecy lub lampy naftowej w postaci sznurka lub taśmy bawełnianej nasączonej paliwem płynnym

knować /ˈknɔvaʨ̑/ (v)
aushecken
  planować, obmyślać potajemnie coś złego, knuć spisek

knuć (v)
aushecken, im Schilde führen
  skrycie planować działania przeciw komu

knykieć /ˈknɨcɛ̇ʨ̑/ (n)
Fingerglied
  (anatomia, anatomiczny) człon palca ręki (zginający się)
Kondylus
  (anatomia, anatomiczny) wyrostek kostny przy nasadzie kości długich, będący elementem stawu i miejscem przyczepu ścięgien

koala /kɔˈala/ (n)
Koala
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
Koalition
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

koalicyjka /ˌkɔalʲiˈʦ̑ɨjka/ (n)
Portepee
  (wojskowość, wojskowy) wąski, skórzany pasek zakładany przez pierś do galowego munduru, dawniej równoważący ciężar broni, współcześnie tylko ozdobny;

koati /kɔˈatʲi/ (n)
Südamerikanischer Nasenbär
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak o ruchliwym ryjku;

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
Kobalt, Cobalt
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobaltyn (n)
Cobaltit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu;

kobiecość (n)
Weiblichkeit
  cecha tego, co kobiece

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
weiblich
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
Frau, Weib
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

koblencjanin (n)
Koblenzer
  mieszkaniec Koblencji

koblencjanka (n)
Koblenzerin
  mieszkanka Kolbencji

koblencki (adj)
Koblenzer, koblenzisch
  związany z Koblencją, dotyczący Koblencji

kobra /ˈkɔbra/ (n)
Kobra
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

koburski (adj)
Coburger
  związany z Coburgiem (Koburgiem) (miastem w Niemczech)

kobyła /kɔˈbɨwa/ (n)
Stute
  (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia

koc /kɔʦ̑/ (n)
Decke, Wolldecke
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

koc elektryczny (n)
Heizdecke, Heizkissen
  okrycie z wkładem grzejnym zasilanym elektrycznie

kochanek /kɔˈxãnɛk/ (n)
Liebhaber, Geliebter, Lover
  mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński

kochanie /kɔˈxãɲɛ/ (interjection)
Liebling
  zwrot do osoby, której chce się okazać uczucie sympatii

kochanie /kɔˈxãɲɛ/ (n)
Liebe, Lieben
  (rzeczownik odczasownikowy) od kochać
Liebling
  osoba ukochana

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
Liebhaberin, Geliebte
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochany /kɔˈxãnɨ/ (adj)
lieb
  taki, który jest darzony przez kogoś miłością
geliebt
  taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią

kochany /kɔˈxãnɨ/ (n)
Liebe
  osoba bliska, darzona miłością

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
lieben
  odczuwać miłość do kogoś
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
  być w kimś zakochanym
  odczuwać odwzajemnioną miłość do kogoś
Liebe machen
  odbywać stosunek seksualny z kimś

koci /ˈkɔ.ʨ̑i/ (possessiveAdjective)
Katzen-
  należący do kota

kociak /ˈkɔʨ̑ak/ (n)
Mieze
  (przenośnie, przenośnia) ładna dziewczyna o kokieteryjnym wyglądzie i zachowaniu
Kätzchen
  młody kot

kocie łby /ˈkɔʨ̑ɛ ˈwbɨ/ (n)
Kopfsteinpflaster
  (potocznie, potoczny) bruk z kamieni polnych, otoczaków;

kocimiętka (n)
Katzenminze
  (botanika, botaniczny) Nepeta, bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
Kessel
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody)
  duże naczynie metalowe z pokrywą;

kocioł parowy /ˈkɔʨ̑ɔw paˈrɔvɨ/ (n)
Dampfkessel
  urządzenie służące do wytwarzania pary wodnej;

kocur /ˈkɔʦ̑ur/ (n)
Kater
  samiec kota

kocz (n)
Kutsche
  (dawniej, dawny) rodzaj czterokołowego resorowanego pojazdu konnego;

koczkodan /kɔʧ̑ˈkɔdãn/ (n)
Meerkatze
  (zoologia, zoologiczny) Cercopithecus, niewielka afrykańska małpa;

kod /kɔt/ (n)
Code, Kode
  system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
Strichcode, Barcode, Balkencode
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy (n)
Postleitzahl
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kod źródłowy /ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ/ (n)
Quellcode, Quelltext
  (informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;

koda /ˈkɔda/ (n)
Abschluss
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie kompozycji muzycznych zawierające zwięzłe powtórzenie głównych tematów

kodeina (n)
Kodein
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny;

kodeks karny (n)
Strafgesetzbuch, StGB
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów regulujących odpowiedzialność karną obywateli danego kraju

kodować (v)
kodieren
  szyfrować używając kodu

koedukacyjny /ˌkɔɛdukaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
koedukativ
  (pedagogika, pedagogiczny) odnoszący się do koedukacji, przeznaczony do wspólnej edukacji obu płci

koewolucja (n)
Coevolution, Koevolution
  (biologia, biologiczny) proces współzależnej ewolucji dwóch lub kilku gatunków;

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Koffein, Coffein
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kofeinowy /ˌkɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ/ (adj)
koffeinhaltig
  dotyczący kofeiny, zawierający kofeinę

kofta (n)
Köfte
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z tradycyjnej kuchni hinduskiej, kaukaskiej, bliskowschodniej i bałkańskiej, rodzaj pulpetów z mielonego mięsa z dodatkami, przyrządzanych również w wersji wegańskiej

kogel-mogel /ˌkɔɟɛl‿ˈmɔɟɛl/ /ˌkɔɡɛl‿ˈmɔɡɛl/ (n)
Zuckerei
  (potocznie, potoczny) zamieszanie, chaos, zamęt

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
Hahn
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) samiec innych kurowatych, np. bażanta, głuszca;
Blaulicht
  (potocznie, potoczny) (technologia, technika, techniczny) migająca lampa sygnalizacyjna, która jest umieszczana m.in. na pojazdach uprzywilejowanych
Kampfhahn, Streithahn, Streithammel
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) człowiek czupurny, zadziorny
Gockel
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) mężczyzna mający dużą sprawność seksualną

koherencja (n)
Kohärenz
  wewnętrzna spójność np. tekstu, poglądów, wypowiedzi

koherentny /ˌkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
kohärent
  będący spójną całością

kohorta /kɔˈxɔrta/ (n)
Kohorte
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu;

kojec (n)
Laufgitter
  zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy;

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
Kojote, Präriewolf
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kojotołak /ˌkɔjɔˈtɔwak/ (n)
Werkojote
  (folklor) (fantasy) człowiek, którego jedną z form jest kojot

kok /kɔk/ (n)
Haarknoten, Dutt
  (fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Kokain
  silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

kokardka (n)
Schleifchen
  (krawiectwo) ozdoba w kształcie małej kokardy

kokieteryjnie /ˌkɔcɛtɛˈrɨjɲɛ/ (adv)
kokett
  w sposób mający wywołać zainteresowanie, obliczony na spodobanie się

kokieteryjny (adj)
kokett
  zachowujący się zalotnie

kokietować /ˌkɔcɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
kokettieren
  starać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil

kokon (n)
Kokon
  (zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt;

kokoryczka wielokwiatowa (n)
Vielblütige Weißwurz
  (botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka, występującej w Europie, Azji i Ameryce Północnej;

kokos /ˈkɔkɔs/ (n)
Kokospalme
  (botanika, botaniczny) palma kokosowa (kokos właściwy, Cocos nucifera L.);
Kokosnuss
  (spożywczy) owoc palmy kokosowej

kokosowy /ˌkɔkɔˈsɔvɨ/ (adj)
Kokos, Kokosnuss
  związany z palmą kokosu lub jej owocem

kokpit /ˈkɔkpʲit/ (n)
Cockpit
  (lotnictwo, lotniczy) pomieszczenie dla pilotów statku powietrznego;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zagłębienie dla załogi w pokładzie jachtu;

koks /kɔks/ (n)
Koks
  (technologia, technika, techniczny) stały produkt suchej destylacji węgla;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
Cocktail
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

koktajl Mołotowa /ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva/ (n)
Molotowcocktail
  (potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną;

kolaborant (n)
Kollaborateur, Quisling
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba współpracująca z nieakceptowaną przez daną społeczność władzą, zwłaszcza okupacyjną

kolaborantka (n)
Kollaborateurin
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta współpracująca z nieakceptowaną przez daną społeczność władzą, zwłaszcza okupacyjną

kolaborować (v)
kollaborieren
  współpracować, zwykle w pejoratywnym znaczeniu

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Abendessen, Abendbrot
  posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia

kolacyjny (adj)
zum Abendessen, zur Abendbrotszeit
  związany z kolacją

kolagen (n)
Kollagen
  (biochemia, biochemiczny) białko włókienkowe stanowiące główny składnik tkanki łącznej kręgowców, nadający jej elastyczność;

kolagenaza (n)
Kollagenase
  (biochemia, biochemiczny) enzym proteolityczny mający zdolność rozkładania kolagenu

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
Knie
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
Radsport
  (sport, sportowy) forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolaż (n)
Collage
  (sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

kolbowaty (adj)
kolbenförmig
  tworzący kształt kolby

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
Ameisenigel, Schnabeligel
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus, żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
Kettenpanzer, Ringelpanzer
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę;

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
Ohrring
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
Kollege, Kamerad, Freund
  towarzysz pracy, nauki lub zabawy

kolegialny (adj)
kollegial
  odnoszący się do kolegium, mający związek z kolegium

kolegium (n)
Kardinalskollegium
  (kościelny) ogół kardynałów Kościoła katolickiego;

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
Reihe
  następstwo zdarzeń według ustalonego porządku
Eisenbahn, Bahn
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolej zębata (n)
Zahnradbahn
  (kolejnictwo) kolej mogąca pokonywać trasę o dużych nachyleniach dzięki dodatkowej szynie zębatej, na którą oddziałują zębate koła napędowe i hamujące;

kolejarz /kɔˈlɛjaʃ/ (n)
Eisenbahner
  pracownik kolei

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
Warteschlange
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych;
Schmalspurbahn
  (potocznie, potoczny) lokalny środek transportu obsługiwany przez wagony, np. kolej podmiejska, metro, kolejka górska, kolejka linowa, kolejka wąskotorowa
Runde
  (potocznie, potoczny) porcja alkoholu wypijana z daną grupą osób
Platz in die Warteschlange
  miejsce w uporządkowanej grupie ludzi, w szeregu, w kolejce (1.1)
Schlange, Warteschlange
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;
Modelleinsenbahn
  zabawka będąca modelem pociągu lub złożona z wagoników

kolejka górska (n)
Achterbahn
  urządzenie rozrywkowe w formie konstrukcji z wysokimi wzniesieniami, stromiznami i ostrymi zakrętami, po której poruszają się wagoniki z pasażerami;

kolejność /kɔˈlɛjnɔɕʨ̑/ (n)
Reihenfolge, Folge
  uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy

kolejny /kɔˈlɛjnɨ/ (adj)
folgend, seriell
  następny po tym, który jest teraz; przyszły

kolejowy /ˌkɔlɛˈjɔvɨ/ (adj)
Bahn
  związany z kolejnictwem (koleją); taki, który dotyczy kolejnictwa, pociągów

kolekcja /kɔˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
Sammlung
  zbiór przedmiotów tego samego typu, gromadzonych zwykle z powodu ich wartości (artystycznej, historycznej itp.)
  zestaw projektów jakiejś firmy na dany sezon

kolekcjonować /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
sammeln
  zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję

kolektyw (n)
Arbeitsgemeinschaft, Kollektiv
  (książkowy) grupa osób związanych wspólną pracą czy inną działalnością, mających ten sam cel
Kollektivlinse
  (optyka, optyczny) dalsza od oka soczewka okularu w urządzeniu optycznym, np. mikroskopie

kolektywizacja (n)
Kollektivierung
  nadawanie czemuś formy kolektywnej;

kolektywizm (n)
Kollektivismus
  (socjologia, socjologiczny) przeciwstawiany indywidualizmowi pogląd akcentujący rolę wspólnot, grup i zbiorowości;

kolektywny /ˌkɔlɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
kollektiv
  zbiorowy, zespołowy, wspólny; oparty na takim działaniu

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
Koriander
  (botanika, botaniczny) Coriandrum L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koleżanka /ˌkɔlɛˈʒãnka/ (n)
Freundin
  towarzyszka nauki lub zabawy
Kollegin
  towarzyszka pracy

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
Kolibri
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolka (n)
Dorn, Stachel
  (botanika, botaniczny) kłujący wyrostek roślinny
Stichling
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drobna ryba z rodziny ciernikowatych
Seitenstechen, Seitenstiche
  (medycyna, medyczny) kłucie w boku
Kolik, Krampf
  (medycyna, medyczny) silne, napadowe bóle w jamie brzusznej

kolmatacja (n)
Anschlämmen, Flutdüngung, Kolmatage, Kolmatieren
  (melioratywnie, melioratywny) sposób sztucznego podnoszenia poziomu gruntu przez wykorzystanie osadzających się namułów niesionych przez wodę

kolodium (n)
Kollodium
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) roztwór nitrocelulozy w mieszaninie alkoholu i eteru, po rozlaniu szybko schnący oraz tworzący bezbarwną warstewkę, o wielu zastosowaniach, np. jako opatrunek, klej albo lakier

koloid (n)
Kolloid
  (potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) niejednorodna mieszanina tworząca układ dwóch substancji, w którym jedna z nich jest rozproszona w drugiej

kolokacja /ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Kollokation
  (językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;

kolokwializm /ˌkɔlɔˈkfʲjalʲism̥/ (n)
Kolloquialismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie potoczne, używane tylko w swobodnej rozmowie;

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
Kolonie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;
  (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;
  ludzka jednostka osadnicza;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
Kolonialismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonialny /ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/ (adj)
Kolonial-, kolonial
  związany z terytorium kolonii, dotyczący terytorium kolonii

kolonie /kɔˈlɔ̃ɲjɛ/ (n)
Kolonie, Lager
  grupowy pobyt wypoczynkowy dzieci lub młodzieży, zorganizowany poza miejscem ich stałego zamieszkania;

kolonizować (v)
kolonisieren
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonka (n)
Kölnerin
  mieszkanka Kolonii (miasta w Niemczech)

kolonoskop /ˌkɔlɔ̃ˈnɔskɔp/ (n)
Kolonoskop, Koloskop
  (medycyna, medyczny) urządzenie do przeprowadzania kolonoskopii w zakresie diagnostyki i niewielkich zabiegów;

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
Koloskopie, Darmspiegelung
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
Tinktur
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
Farbe
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;
  (termin karciany) symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;
  (zobacz) kolory

koloratka /ˌkɔlɔˈratka/ (n)
Halskragen
  (krawiectwo) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biały, sztywny kołnierzyk noszony przez duchownych chrześcijańskich;

koloratura (n)
Koloratur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ozdabianie partii wokalnej elementami wirtuozowskimi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiew ozdobiony elementami wirtuozowskimi

kolorowanka /ˌkɔlɔrɔˈvãnka/ (n)
Malbuch
  książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami;

kolorowy /ˌkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
farbig
  będący w jakimś kolorze innym niż czarny i biały
bunt, kunterbunt
  wielobarwny, pełen różnych kolorów

koloryzować /ˌkɔlɔrɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
schönen
  dodawać do narracji szczegóły w celu jej ubarwienia

kolos na glinianych nogach /ˈkɔlɔs ˌna‿ɡlʲĩˈɲãnɨx ˈnɔɡax/ (n)
Koloss auf tönernen Füßen
  (książkowy) coś pozornie mocnego, potężnego, wielkiego, a w rzeczywistości małego, słabego, nieznacznego

kolosalny /ˌkɔlɔˈsalnɨ/ (adj)
kolossal
  bardzo duży; wielki

kolończyk (n)
Kölner
  mieszkaniec Kolonii

koloński (adj)
Kölner
  związany z Kolonią, dotyczący Kolonii

kolumbarium /ˌkɔlũmˈbarʲjũm/ (n)
Columbarium, Kolumbarium
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;
Kolumbarium
  (współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych
  (współcześnie) pomieszczenie na urny przy krematorium

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
Säule, Kolonne
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;
Kolumne
  (drukarstwo, drukarski) obszar strony ograniczony jej zadrukowaną powierzchnią;
  pionowy rząd liczb, liter, wyrazów
Säule
  pomnik składający się z kolumny (1.1) i umieszczonej na niej figury
Rubrik
  stała rubryka w czasopiśmie
Kolonne
  uformowana grupa osób lub pojazdów wojskowych

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
Weihnachtslied
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

kolędnik /kɔˈlɛ̃ndʲɲik/ (n)
Sternsinger
  (etnografia, etnograficzny) osoba, która kolęduje, chodzi po kolędzie

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
Moskito, Mücke
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombajn /ˈkɔ̃mbajn/ (n)
Kombine, Erntemaschine, Vollerntemaschine
  (rolnictwo, rolniczy) wieloczynnościowa maszyna rolnicza do zmechanizowanego zbierania plonów

kombi /ˈkɔ̃mbʲi/ (n)
Kombi
  (motoryzacja) samochód z nadwoziem typu kombi (1.1)
  (motoryzacja) typ nadwozia

kombinacja (n)
Kombination
  łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania

kombinat /kɔ̃mˈbʲĩnat/ (n)
Kombinat
  (zarządzanie) zespół kilku zakładów przemysłowych powiązanych organizacyjnie i technologicznie;

kombinerki (n)
Kombinationszange
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne, rodzaj szczypiec o uniwersalnym zastosowaniu;

kombinować (v)
kombinieren
  łączyć różne części w spójną całość

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
Komödie, Lustspiel
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;
Komödie
  o obłudnym zachowaniu kogoś, kto odgrywa jakąś rolę, aby odnieść korzyści

komediant (n)
Comedian
  (dawniej, dawny) osoba grająca różne postaci zawodowo
Komödiant
  człowiek udający, zachowujący się nienaturalnie czy niepoważnie

komediodramat (n)
Dramedy, Comedy-Drama, Comedydrama
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dzieło sceniczne łączące elementy komedii i dramatu;

komediowy (adj)
Komödien-
  dotyczący komedii

komedogenny /ˌkɔ̃mɛdɔˈɡɛ̃nːɨ/ (adj)
komedogen
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zatykający pory skóry, przyczyniający się do powstawania zaskórników

komenda (n)
Kommando
  krótki, słowny rozkaz natychmiastowego podjęcia lub zaprzestania czegoś, wydany przez dowódcę, zwierzchnika, itp.

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
Kommentar
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś
  objaśnienie lub uzupełnienie jakiegoś tekstu bądź grafiki zamieszczone przez autora

komentator /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
Kommentator
  osoba, która komentuje coś

komentatorka /ˌkɔ̃mɛ̃ntaˈtɔrka/ (n)
Kommentatorin
  forma żeńska od: komentator

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
kommentieren
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercyjny /ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
kommerziell
  nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
Komet, Schweifstern
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komfort /ˈkɔ̃w̃fɔrt/ (n)
Komfort
  ogólnie warunki zapewniające spokój, wygodę i elegancję

komfortowy /ˌkɔ̃w̃fɔrˈtɔvɨ/ (adj)
bequem, komfortabel
  sprawiający, że czujemy się bardzo wygodnie

komiczny /kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
komisch
  taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny

komiega /kɔ̃ˈmʲjɛɡa/ (n)
Komegge
  (dawniej, dawny) statek flisacki do spławiania zboża

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
Comic
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
Schornstein, Schlot
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
Balaklava, Skimütze, Wollmütze
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
Schornsteinfeger, Kaminkehrer
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisariat /ˌkɔ̃mʲiˈsarʲjat/ (n)
Kommissariat, Polizeirevier
  jednostka organizacyjna policji pełniąca funkcje w określonym terenie
Polizeirevier, Kommissariat
  lokal, w którym urzędują pracownicy policji

komisarz (n)
Kommissar
  urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

komitet /ˈkɔ̃mʲitɛt/ (n)
Komitee, Ausschuss
  grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

komiśniak /kɔ̃ˈmʲiɕɲak/ (n)
Kommissbrot, Kommißbrot
  (przestarzałe, przestarzały) ciemny razowy chleb przydzielany dawniej żołnierzom;

komnata /kɔ̃mˈnata/ (n)
Gemach
  pomieszczenie mieszkalne w pałacu lub rezydencji, zwykle pełne przepychu;

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
Kommode
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
Gaskammer
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

komoryjski /ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/ (adj)
komorisch
  odnoszący się do państwa Komory

kompaktowy (adj)
CD-
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odnoszący się do kompaktu (CD)

kompan /ˈkɔ̃mpãn/ (n)
Kumpan
  (potocznie, potoczny) towarzysz wspólnych przedsięwzięć, zwłaszcza rozrywek

komparatystyka (n)
Komparatistik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki, zajmująca się badaniami porównawczymi – ustalaniem zależności, pokrewieństw, analogii;

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
Kompass
  (geografia, geograficzny) przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompendium /kɔ̃mˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
Kompendium
  książka zawierająca zwięzły wykład podstawowych wiadomości z danej dziedziny wiedzy;

kompetentny (adj)
kompetent, zuständig, sachkundig
  uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje

kompilacja /ˌkɔ̃mpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Kompilation
  dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat
  wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat)

kompilator /ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr/ (n)
Kompilirer, Kompilator
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji;

kompleks /ˈkɔ̃mplɛks/ (n)
Komplex
  (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość
  (psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego;
  zespół zjawisk lub cech, które są grupowane w całość

kompleks Elektry /ˈkɔ̃mplɛks ɛˈlɛktrɨ/ (n)
Elektrakomplex
  (psychologia, psychologiczny) podświadoma skłonność płciowa córki do ojca (występująca u dziewczynek w wieku 3-6 lat) i strach przed odwetem matki; uczucie wrogości wobec matki;

kompleks niższości (n)
Minderwertigkeitskomplex
  (psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;

kompleksowość (n)
Komplexität
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest kompleksowe; cecha tych, którzy są kompleksowi

kompleksowy (adj)
komplex
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (budownictwo) tworzący kompleks, należący do kompleksu
ganzheitlich
  obejmujący wszystkie elementy, tworząc zwarty kompleks

komplement (n)
Komplement
  (biologia, biologiczny) układ dopełniacza
Kompliment
  grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała

komplementariusz (n)
Komplementär
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (zarządzanie) aktywny wspólnik w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, który ponosi odpowiedzialność bez ograniczenia za zobowiązania spółki wobec jej wierzycieli

kompletny /kɔ̃mˈplɛtnɨ/ (adj)
komplett
  cały, będący w komplecie

komplikacja (n)
Komplizierung
  dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń

komplikować (v)
komplizieren
  czynić bardziej złożonym, trudniejszym
sich komplizieren
  stawać się bardziej złożonym, trudniejszym

komponent (n)
Komponente, Bestandteil
  część składowa, element

komponować /ˌkɔ̃mpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
komponieren
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć utwór muzyczny
  tworzyć; układać w całość z danych elementów, tak aby poszczególne elementy ze sobą współgrały

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
Kompost
  produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompozycja /ˌkɔ̃mpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
Komposition, Gestaltung, Gesteck
  ogół składników wraz ze sposobem, w jaki tworzą całość

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
Komponist, Tondichter, Tonsetzer, Kompositeur, Tonkünstler, Tonschöpfer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompresja /kɔ̃mˈprɛsʲja/ (n)
Verdichtung
  (fizyka, fizyczny) zagęszczenie, sprężenie czegoś, zmniejszenie, redukcja zajmowanej przez coś przestrzeni;

kompromis /kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/ (n)
Kompromiss
  sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

kompromisowy (adj)
Kompromiss-
  dotyczący kompromisu

kompromitować /ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
kompromittieren
  o człowieku szkodzić czyjejś opinii, narażać na wstyd lub śmieszność

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
Computer, Rechner
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;

komputer osobisty (n)
Personalcomputer
  (informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;

komputerowy /ˌkɔ̃mputɛˈrɔvɨ/ (adj)
Computer
  dotyczący komputera, związany z komputerem

komputeryzacja (n)
Computerisierung
  (informatyka, informatyczny) wprowadzanie używania komputerów do przedsiębiorstw, szkół i urzędów;

komuna /kɔ̃ˈmũna/ (n)
Kommunismus
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) komunizm, socjalizm
Kommune
  wspólnota ludzi żyjących razem w oparciu o dzielenie się pracą i własnością;

komunalny (adj)
Kommunal-, kommunal
  (urzędowy) podlegający samorządowi miejskiemu

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Kommunikation, Verkehr
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;

komunikacyjny /ˌkɔ̃mũɲikaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
Verkehr, kommunikativ
  związany z komunikacją, dotyczący komunikacji

komunikat /ˌkɔ̃mũˈɲikat/ (n)
Bekanntmachung
  wiadomość przekazywana przez nadawcę odbiorcy; wymieniana informacja.

komunikator /ˌkɔ̃mũɲiˈkatɔr/ (n)
Kommunikationsprogramm
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy pozwalający na przesyłanie natychmiastowych komunikatów pomiędzy komputerami;

komunikować (v)
mitteilen
  przekazywać wiadomość
kommunizieren
  mieć kontakt

komunista /ˌkɔ̃mũˈɲista/ (n)
Kommunist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu

komunistka /ˌkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
Kommunistin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka komunizmu

komunistyczny /ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
kommunistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
Kommunismus
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komunizować (v)
kommunisieren
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wprowadzać lub upowszechniać komunizm

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
Zelle
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;
Handy
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefon komórkowy
Abstellkammer
  małe pomieszczenie, pokój

komórka jajowa (n)
Eizelle
  (biologia, biologiczny) komórka rozrodcza żeńska

komórka macierzysta (n)
Stammzelle, Mutterzelle
  (biologia, biologiczny) komórka względnie niewyspecjalizowana, z której podczas pojedynczego podziału powstają: identyczna komórka potomna i nieco bardziej zróżnicowana komórka potomna

komża (n)
Chorhemd
  (kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach;

koncentracja /ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtraʦ̑ʲja/ (n)
Konzentration
  (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) skupienie uwagi

koncentrat (n)
Konzentrat
  artykuł zawierający więcej składników wartościowych niż wyjściowy
Erzkonzentrat
  produkt wzbogacenia niskoprocentowych kopalin użytecznych

koncentrować /ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtrɔvaʨ̑/ (v)
konzentrieren
  skupiać, zbierać coś w jedno miejsce, w jeden punkt

koncentryczny /ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
konzentrisch
  skierowany ku środkowi, ku określonemu punktowi; współśrodkowy

koncepcja /kɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
Konzeption
  ogólny plan działania, rozwiązania jakiegoś problemu
  (dawniej, dawny) (medycyna, medyczny) zajście w ciążę

koncern /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrn/ (n)
Konzern
  (ekonomia, ekonomiczny) zjednoczenie przedsiębiorstw o odrębnej osobowości prawnej;

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
Konzert
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

koncert życzeń /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrd ˈʒɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
Wunschkonzert
  audycja telewizyjna bądź radiowa, podczas której przekazywane są nadesłane życzenia dla solenizantów, jubilatów itp. przeplatane piosenkami

koncertmistrz (n)
Konzertmeister
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) główny instrumentalista danej grupy instrumentów w orkiestrze symfonicznej, najczęściej pierwszy skrzypek

koncertować (v)
konzertieren
  występować z repertuarem muzyki poważnej

koncesja (n)
Konzession, Gewerbeschein
  (urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej

konchiologia /ˌkɔ̃nxʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Konchyliologie, Weichtierkunde
  (zoologia, zoologiczny) nauka o muszlach;

koncyliaryzm /ˌkɔ̃nʦ̑ɨˈlʲjarɨsm̥/ (n)
Konziliarismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna w Kościele katolickim, zakładająca wyższość soboru nad papieżem;

koncypować (v)
konzipieren
  (książkowy) wymyślać, obmyślać coś

kondemnacja (n)
Kondemnation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) uznanie statku za niezdolny do żeglugi i niewart naprawy

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
Kondensationsreaktion
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
Kondensator
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondolencje /ˌkɔ̃ndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲjɛ/ (n)
Kondolenz, Beileid
  (książkowy) wyrażanie żalu z powodu czyjejś śmierci, wyrazy współczucia składane komuś, kto stracił bliską osobę

kondominium /ˌkɔ̃ndɔ̃ˈmʲĩɲũm/ (n)
Kondominium
  terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw;

kondor /ˈkɔ̃ndɔr/ (n)
Kondor
  (ornitologia, ornitologiczny) wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny

kondotier (n)
Condottiere
  (historia, historyczny, historycznie) we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.: dowódca armii najemników, sprzedający jej usługi miastom albo dworom książęcym

kondukt /ˈkɔ̃ndukt/ (n)
Trauertug
  (książkowy) orszak pogrzebowy, grono ludzi uroczyście towarzyszących zmarłemu w drodze na cmentarz

kondycja /kɔ̃nˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
Form, Kondition
  forma fizyczna, wytrzymałość na wysiłek fizyczny
Lage, Zustand
  ogólny stan czegoś

kondygnacja /ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Etage, Geschoß
  poziom w budynku

koneser (n)
Kenner
  znawca w jakiejś dziedzinie (zwykle także jej miłośnik), zwłaszcza w przypadku jedzenia lub sztuki

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
Gießkanne
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfederacja /ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
Konföderation
  (historia, historyczny, historycznie) w dawnej Polsce związek szlachty zawierany dla osiągnięcia doraźnych celów;
Staatenbund, Konföderation
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie osób fizycznych lub osób prawnych (również państw) w celu wspólnego działania

konferencja /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Konferenz
  zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

konferencja naukowa /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja ˌna<sup>w</sup>uˈkɔva/ (n)
wissenschaftliche Konferenz
  spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

konfesjonał (n)
Beichtstuhl
  (kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

konfetti /kɔ̃nˈfɛttʲi/ (n)
Konfetti
  drobno pocięte kawałki papieru, najczęściej różnobarwne krążki, rzucane na uczestników głównie karnawałowej zabawy;

konfiguracja (n)
Konfiguration
  układ elementów wchodzących we wzajemne relacje

konfigurować /ˌkɔ̃nfʲiɡuˈrɔvaʨ̑/ (v)
konfigurieren
  przystosowywać jakieś urządzenie do pożądanej pracy

konfirmacja /ˌkɔ̃nfʲirˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Konfirmation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) u protestantów: uroczyste przyjęcie do gminy kościelnej chłopców i dziewcząt połączone z egzaminem i błogosławieństwem pastora;

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
konfiszieren
  dokonywać konfiskaty

konfitura /ˌkɔ̃nfʲiˈtura/ (n)
Konfitüre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce smażone w syropie cukrowym;

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
Konflikt
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności

konformizm (n)
Konformismus
  (socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) bezkrytyczne podporządkowywanie się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie;

konfrontacja (n)
Gegenüberstellung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednoczesne stawienie się świadków lub świadków i oskarżonego w celu oceny sprzeczności w zeznaniach
Konfrontation
  konflikt między wrogimi stronami
Konfrontation, Gegenüberstellung
  porównanie ze sobą, zestawiając cechy wspólne i rozbieżne

konfucjanizm (n)
Konfuzianismus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

kongregacja (n)
Kongregation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (administracja) jednostka administracji Stolicy Apostolskiej odpowiadająca świeckiemu ministerstwu

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
Kognak, Cognac
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Ende, Schluss
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  okoliczności końca (1.2)
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
Spitze, Ende
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

koniec świata /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ʲ ˈɕfʲjata/ (n)
Ende der Welt
  (potocznie, potoczny) miejsce bardzo odległe
Weltuntergang
  chwila, w której zostanie zniszczona Ziemia, zginą wszyscy ludzie; w chrześcijaństwie i innych religiach: Sąd Ostateczny;

konieczność /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Notwendigkeit
  coś, czego nie można uniknąć

konieczny /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (adj)
unerlässlich
  taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

konik morski /ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/ (n)
Seepferdchen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus, przypominająca kształtem konika szachowego;

konina /kɔ̃ˈɲĩna/ (n)
Pferdefleisch
  (spożywczy) mięso końskie;

koniokrad /kɔ̃ˈɲɔkrat/ (n)
Pferdedieb
  złodziej koni

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
Beugung, Konjugation
  (biologia, biologiczny) bezpośrednie przekazywanie DNA z jednej komórki do drugiej.
Konjugation, Beugung
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

koniunktura (n)
Konjunktur
  ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny)

konkatedra (n)
Konkathedrale
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) druga katedra ordynariusza diecezji

konklawe /kɔ̃ŋˈklavɛ/ (n)
Konklave
  (kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia.

konkludować /ˌkɔ̃ŋkluˈdɔvaʨ̑/ (v)
schlussfolgern
  (przestarzałe, przestarzały) podsumowywać np. wypowiedź, formułować ostateczne wnioski, wnioskować

konkordat /kɔ̃ŋˈkɔrdat/ (n)
Konkordat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) układ pomiędzy Stolicą Apostolską a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła katolickiego w danym państwie;

konkretnie (adv)
konkret
  w sposób dokładnie określony

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
Konkubine
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkubinat /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩnat/ (n)
Konkubinat
  związek dwóch osób, podobny do małżeństwa, ale nieformalny z powodu braku rejestracji cywilnej bądź religijnego usankcjonowania;

konkurencja /ˌkɔ̃ŋkuˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Konkurrenz
  (ekonomia, ekonomiczny) ubieganie się o nabywców towarów i usług przez różne firmy z tej samej branży

konkurencyjny (adj)
Konkurrenz
  mający znamiona konkurencji
konkurrenzfähig, wettbewerbsfähig
  mogący swobodnie konkurować w sferze ekonomicznej

konkurować (v)
anhalten, werben
  (przestarzałe, przestarzały) ubiegać się o rękę panny
konkurrieren, Konkurrenz machen, im Wettstreit stehen
  robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo

konkurs /ˈkɔ̃ŋkurs/ (n)
Ausschreibung
  (administracja) sformalizowana procedura wyboru kandydata na jakieś stanowisko
Wettbewerb
  (sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony

konkurs piękności /ˈkɔ̃ŋkurs pʲjɛ̃ŋkˈnɔɕʨ̑i/ (n)
Schönheitswettbewerb
  impreza, w czasie której jury wybiera najpiękniejszą spośród zgłoszonych uczestniczek;

konno /ˈkɔ̃nːɔ/ (adv)
reiten
  o sposobie poruszania się: na koniu

konopie /kɔ̃ˈnɔpʲjɛ/ (n)
Hanf
  (botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1);
  (włókiennictwo) włókno uzyskiwane z konopi (1.2)

konował /kɔ̃ˈnɔvaw/ (n)
Quacksalber
  (pogardliwie, pogardliwy) zły, kiepski lekarz

konsekrować (v)
konsekrieren, weihen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać konsekracji

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
Konsens, Einvernehmen
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwacja (n)
Erhaltung, Wartung, Konservieren
  (technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem;

konserwant (n)
Konservierungsmittel, Konservierungsstoff
  (chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;

konserwatyzm /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/ (n)
Konservatismus, Konservativismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)
Konservativismus
  postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

konserwować /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
konservieren, einmachen, einwecken, haltbar machen, schonen
  chronić coś przed zniszczeniem za pomocą odpowiednich środków; utrzymywać we właściwym stanie

konsjerż (n)
Concierge
  dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji

konspekt /ˈkɔ̃w̃spɛkt/ (n)
Konspekt
  zarys, plan, szkic wykładu, utworu

konspirować (v)
verheimlichen
  trzymać w ukryciu
konspirieren
  zmawiać się w ukryciu przeciwko komuś, np. obecnej władzy
sich verstellen
  ukrywać swoje zamiary lub tożsamość; otaczać się tajemnicą

konstancjański (adj)
Konstanzer
  związany z Konstancją, dotyczący Konstancji (miasta w Niemczech)

konstantynopolitańczykowianeczka /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃nɔpɔlʲitãj̃n͇ʧ̑ɨkɔvʲjãˈnɛʧ̑ka/ (n)
jung Bewohnerin von Konstantinopel
  sztucznie utworzone słowo, mające być w zamierzeniu najdłuższym wyrazem polskim i oznaczające rzekomo: młoda mieszkanka miasta Konstantynopol ((współcześnie) Stambuł)

konsternacja /ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Bestürzung
  stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji

konstrukcja /kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
Konstruktion
  układ elementów, sposób ich powiązania
  proces budowania, konstruowania
  (matematyka, matematyczny) metoda wykreślania figur geometrycznych określonym sposobem, określonymi przyrządami

konstrukcyjny /ˌkɔ̃w̃strukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
Konstruktion
  dotyczący konstrukcji, związany z konstrukcją

konstruktywistyczny /ˌkɔ̃w̃struktɨvʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
konstruktivistisch
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący konstruktywizmu, związany z konstruktywizmem

konstruktywizm (n)
Konstruktivismus
  (sztuka) kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1913 roku w Rosji i głoszący syntezę sztuki, nauki i wiedzy technicznej;

konstruowanie /ˌkɔ̃w̃stru<sup>w</sup>ɔˈvãɲɛ/ (n)
Konstruktion
  (rzeczownik odczasownikowy) od konstruować

konstruować /ˌkɔ̃w̃struˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
konstruieren, bauen
  budować, tworzyć konstrukcję

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
Konstitution, Verfassung
  (biologia, biologiczny) stan organizmu zwierzęcia uwarunkowany jakością tkanek, czynnością narządów wewnętrznych i regulacyjną działalnością gruczołów dokrewnych;
Verfassung, Konstitution, Grundgesetz
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konstytucjonalista /ˌkɔ̃w̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
Verfassungsrechtler, Staatsrechtler
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik zajmujący się naukowo lub w praktyce prawem konstytucyjnym

konstytucjonalistka /ˌkɔ̃w̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
Staatsrechtlerin, Verfassungsrechtlerin
  prawniczka zajmująca się naukowo lub w praktyce prawem konstytucyjnym

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
konstitutionell, verfassungsmäßig
  dotyczący konstytucji
verfassungsmäßig, konstitutionell
  zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

konsul /ˈkɔ̃w̃sul/ (n)
Konsul
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;

konsulat /kɔ̃w̃ˈsulat/ (n)
Konsulat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

konsultacja /ˌkɔ̃w̃sulˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Konsultation
  zasięganie opinii u specjalisty lub rzeczoznawcy

konsument (n)
Konsument
  (handel, handlowy) nabywca lub użytkownik towarów, usług, zasobów lub dóbr;
  (biologia, biologiczny) organizm odżywiający się substancjami organicznymi;

konsumować (v)
konsumieren, verzehren
  spożywać, jeść

konsystencja /ˌkɔ̃w̃sɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Konsistenz
  poziom określonych cech fizycznych (gęstość, twardość, lepkość) danej substancji; spoistość

konsystorz /kɔ̃w̃ˈsɨstɔʃ/ (n)
Konsistorium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) w Kościele katolickim kuria biskupia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dawny sąd prezbiterialny przy kurii biskupiej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościołach protestanckich rada diecezji lub całego Kościoła
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie kardynałów pod przewodnictwem papieża

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
Steckdose
  gniazdo sieci elektrycznej
Kontakt
  zetknięcie się

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
Kontext
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;
Zusammenhang
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń

kontemplacja /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplaʦ̑ʲja/ (n)
Kontemplation, Meditation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w mistycyzmie: wewnętrzna modlitwa
Betrachtung
  skupienie, rozmyślanie, pogrążenie w myślach

konterfekt (n)
Konterfei
  (przestarzałe, przestarzały) portret, wizerunek

kontestacja /ˌkɔ̃ntɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
Protestbewegung
  protest, manifestowanie sprzeciwu wobec czegoś; podanie w wątpliwość

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
Konto
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;

kontrabanda /ˌkɔ̃ntraˈbãnda/ (n)
Konterbande
  nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa;

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
Kontrabass
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrahent /kɔ̃nˈtraxɛ̃nt/ (n)
Kontrahent
  każda ze stron zawierających umowę

kontrakt /ˈkɔ̃ntrakt/ (n)
Kontrakt, Vertrag
  umowa dotycząca jakiegoś przedsięwzięcia lub czyjegoś zatrudnienia

kontraktowy /ˌkɔ̃ntrakˈtɔvɨ/ (adj)
Vertrags
  dotyczący kontraktu, związany z kontraktem

kontrast /ˈkɔ̃ntrast/ (n)
Gegensatz, Kontrast
  (książkowy) sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)
Kontrast
  (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu

kontrastować (v)
kontrastieren
  być kontrastem dla czegoś; odznaczać się w zestawieniu z czym

kontrasygnata (n)
Contrasignatur, Gegenzeichnung
  (administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wymóg złożenia podpisu pod aktem prawnym przez drugą osobę w celu potwierdzenia jego ważności;

kontratenor /ˌkɔ̃ntraˈtɛ̃nɔr/ (n)
Countertenor
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos męski wykorzystujący rejestr falsetowy;

kontrfaktyczny (adj)
kontrafaktisch
  (filozofia, filozoficzny) taki, który odnosi się do zdarzeń potencjalnych lub nierzeczywistych

kontrgambit (n)
Gegengambit
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe, w którym czarne poświęcają jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
Kontrolle, Prüfung
  sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi

kontroler /kɔ̃nˈtrɔlɛr/ (n)
Kontrolleur
  osoba kontrolująca, sprawdzająca coś

kontrolka /kɔ̃nˈtrɔlka/ (n)
Kontroll-Lampe, Kontrolllampe
  lampka sygnalizacyjna, która umożliwia kontrolę pracy jakiegoś urządzenia

kontrolować /ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
kontrollieren
  sprawdzać, czy coś działa tak, jak powinno, czy jest takie, jak powinno być

kontrowanie (n)
Kontrieren
  (rzeczownik odczasownikowy) od kontrować

kontrowersja (n)
Kontroverse, Meinungsverschiedenheit
  niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki

kontrowersyjny /ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ/ (adj)
kontrovers
  wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje

kontrreformacja /ˌkɔ̃ntr̥rɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Gegenreformation
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele;

kontrrewolucja /ˌkɔ̃ntr̥rɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
Konterrevolution
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) działania stanowiące reakcję w stosunku do rewolucji;

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
Abwehr, Spionageabwehr
  instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontryfał (n)
englisches Zinn
  (dawniej, dawny) stop miedzi z cyną

kontumacja /ˌkɔ̃ntũˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Kontumaz
  (dawniej, dawny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niepojawienie się oskarżonego na rozprawie, co powoduje zaoczne wydanie wyroku

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
Kontur, Umriss
  linia, zarys kształtu

konturówka /ˌkɔ̃ntuˈrufka/ (n)
Konturenstift
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk w formie ołówka, sztyftu lub pędzelka, służący do obrysowania oczu lub ust;

kontuzja /kɔ̃nˈtuzʲja/ (n)
Kontusion, Quetschung
  (medycyna, medyczny) (sport, sportowy) uraz jakiejś części ciała powodujący jej częściową lub pełną niesprawność

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
Kontinent, Erdteil
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynentalny /ˌkɔ̃ntɨ̃nɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
kontinental
  dotyczący kontynentu

kontynuacja (n)
Fortsetzung, Fortführung
  dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
fortsetzen
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
Konurbation
  zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
Maiglöckchen
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., roślina z rodziny szparagowatych o białych kwiatach i intensywnym zapachu;

konwalia majowa (n)
Maiglöckchen
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Convallaria majalis L., gatunek rośliny z rodziny szparagowatych;

konwencja /kɔ̃nˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Abkommen, Konvention
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa międzynarodowa

konwencjonalnie (adv)
konventionell
  w sposób konwencjonalny

konwencjonalny /ˌkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
konventionell
  zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity

konwent /ˈkɔ̃nvɛ̃nt/ (n)
Konvent
  spotkanie członków jakiejś instytucji bądź organizacji, na którym podejmuje się decyzje w istotnych kwestiach

konwertyta /ˌkɔ̃nvɛrˈtɨta/ (n)
Konvertit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która zmieniła jedno z wyznań chrześcijańskich na inne

konwisarz (n)
Kannengießer
  (historia, historyczny, historycznie) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się wyrobem i obróbką przedmiotów z cyny oraz spiżu;

konwój /ˈkɔ̃nvuj/ (n)
Konvoi
  (wojskowość, wojskowy) poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;

kooperacja /ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
Kooperation, Zusammenarbeit
  współpraca, współdziałanie

koordynacja (n)
Koordination
  organizowanie i planowanie wspólnych działań

koordynować (v)
koordinieren
  kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopa /ˈkɔpa/ (n)
Schock
  (jednostka miary) (przestarzałe, przestarzały) 60 sztuk;

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
Bergwerk, Grube, Mine
  (górnictwo, górniczy) zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

kopalny (adj)
fossil, versteinert
  wydobywany z ziemi jako bogactwo naturalne
fossil
  zachowany pod ziemią, pochodzący z dawnych epok geologicznych

koparka /kɔˈparka/ (n)
Bagger
  (maszynoznawstwo) maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
kicken, treten
  uderzać kogoś / coś nogą
buddeln, fördern, graben
  wydobywać minerały lub płody rolne z ziemi przy pomocy narzędzi lub maszyn
graben, ausheben, buddeln
  wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny

kopenhaski /ˌkɔpɛ̃nˈxasʲci/ (adj)
Kopenhagener
  odnoszący się do miasta Kopenhaga

kopenhażanin /ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãɲĩn/ (n)
Kopenhagener
  mieszkaniec Kopenhagi

kopenhażanka /ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãnka/ (n)
Kopenhagenerin
  mieszkanka Kopenhagi

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
Dill
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
Copernicium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

kopernikański (adj)
kopernikanisch
  związany z kopernikanizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Kopernika

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
Briefumschlag, Umschlag, Kuvert
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopertowy (adj)
Kuvert-
  związany z kopertami, dotyczący kopert

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
Lanze
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj białej broni o długim drzewcu, do walki konno;
Kopie
  przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (biurowość, biurowy) nie oryginał dokumentu

kopiować /kɔˈpʲjɔvaʨ̑/ (v)
kopieren
  powielać coś (zwykle materiał drukowany lub dane komputerowe), przepisywać, wykonywać kopię czegoś; powtarzać czyjeś zachowanie

kopnięcie /kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Fußtritt
  cios zadany nogą

kopnąć w kalendarz /ˈkɔpnɔ̃ɲʨ̑ f‿kaˈlɛ̃ndaʃ/ (v)
den Löffel abgeben, ins Gras beißen
  (związek frazeologiczny) (żartobliwie) (ironicznie) umrzeć

kopolimer (n)
Copolymer
  (chemia, chemiczny) polimer, któreg łańcuchy zawierają dwa lub więcej rodzajów merów;

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (adj)
koptisch
  (antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (n)
Koptisch, koptisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich

kopulacja (n)
Begattung, Kopulation, Paarung
  (fizjologia, fizjologiczny) cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie

kopulować /ˌkɔpuˈlɔvaʨ̑/ (v)
kopulieren
  (fizjologia, fizjologiczny) odbywać stosunek seksualny

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
Kuppel, Schild
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopytnik pospolity (n)
Gewöhnliche Haselwurz
  (botanika, botaniczny) Asarum europaeum L., gatunek byliny z rodziny kokornakowatych, jedyny gatunek kopytnika w Europie;

kopytny (adj)
behuft
  taki, który ma kopyta

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
Huf
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
Borke, Rinde
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny
Kora
  (wojskowość, wojskowy) nepalska szabla o jednosiecznej, zakrzywionej głowni;

koral /ˈkɔral/ (n)
Koralle, Blumentier
  (biologia, biologiczny) koralowiec
коралл
  (jubilerstwo, jubilerski) drobny element w postaci kulki itp., wykonany z koralowiny
Koralle
  (mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców;

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
koreanisch, Koreanisch
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
Korken
  (potocznie, potoczny) zakrętka od butelki;
Kork
  zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału

korekta /kɔˈrɛkta/ (n)
Korrektur
  poprawienie błędu lub niedoskonałości, dorównanie do stanu prawidłowego

korektor /kɔˈrɛktɔr/ (n)
Korrektor
  osoba sprawdzająca i poprawiająca tekst pod kątem redakcyjnym przed oddaniem go do druku;
Abdeckstift
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk przeznaczony do ukrywania wad skóry;
Equalizer
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie poprawiające usterki, np. zniekształcenia dźwięku;
Tintenkiller, Tintenlöscher
  przyrząd piśmienniczy służący do zamalowywania błędów na kartce papieru;

korelacja /ˌkɔrɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Korrelation
  (statystyka, statystyczny) zależność zmiennych losowych;

korelować /ˌkɔrɛˈlɔvaʨ̑/ (v)
korrelieren
  mieć związek, być powiązanym, współzależeć

korespondent (n)
Korrespondent
  ktoś kto koresponduje

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
Trudeln
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji lotniczej;
Korkenzieher
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

korkowiec /kɔrˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Korkbaum
  (botanika, botaniczny) Phellodendron Rupr., rodzaj drzew z rodziny rutowatych
Tote Meerhand
  (zoologia, zoologiczny) Alcyonium palmatum, gatunek koralowca, koral korkowiec;
Korkenpistole
  pistolet-zabawka do strzelania z korków

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
Kormoran
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornak (n)
Mahut
  osoba pracująca ze słoniami

kornet /ˈkɔrnɛt/ (n)
Kornett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument blaszany, podobny do trąbki;

kornijski (n)
Kornisch, kornische Sprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

kornik /ˈkɔrʲɲik/ (n)
Borkenkäfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący pod korą chrząszcz, ksylofag;

koromysło (n)
Tragjoch, Joch
  nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
Krone
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  monarchia
  (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech

korona cierniowa (n)
Dornenkrone
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieniec upleciony z cierni, który według Nowego Testamentu został włożony Jezusowi na głowę przez żołnierzy rzymskich;

koronacja (n)
Krönung
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronasceptyk (n)
Coronaskeptiker
  (potocznie, potoczny) osoba negująca epidemię koronawirusa

koronawirus (n)
Coronavirus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus z podrodziny Coronavirinae powodujący infekcje układu oddechowego;

koroniec /kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Krontaube
  (ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór;

koroniec siodłaty (n)
Blaubrust-Krontaube, Blauschopf-Krontaube, Krontaube
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku koroniec siodłaty (1.1)

koronkowy /ˌkɔrɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
kunstvoll, meisterhaft
  (przenośnie, przenośnia) misterny (tak jak koronka)
Spitzen-
  wykonany z koronki

koronować (v)
krönen
  przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego
sich krönen lassen
  stawać się władcą poprzez akt koronacji

korozja (n)
Korrosion
  proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;

korporacyjny (adj)
Körperschafts-, korporatistisch
  dotyczący korporacji

korpulencja /ˌkɔrpuˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Korpulenz
  (rzadki, rzadko używany) poważna nadwaga będąca wynikiem nadmiernego nagromadzenia tłuszczu w organizmie

korpulentny /ˌkɔrpuˈlɛ̃ntnɨ/ (adj)
korpulent
  o człowieku: odznaczający się nadwagą, o tęgiej budowie ciała

korpus gniazdowy (n)
Brutraum, Brutzarge
  (pszczelarstwo, pszczelarski) element ula wielokorpusowego, w którym mieści się gniazdo rodziny pszczelej

korpus miodowy (n)
Honigraum, Honigzarge
  (pszczelarstwo, pszczelarski) element ula wielokorpusowego, z którego pszczelarz odbiera pszczołom miód

korrida /kɔrˈrʲida/ (n)
Stierkampf, Corrida
  (etnografia, etnograficzny) widowisko polegające na walce toreadorów z bykiem, popularne przede wszystkim w Hiszpanii;

korsarz (n)
Korsar
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pirat na usługach państwa;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rodzaj jachtu żaglowego;

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
korsisch
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

kort /kɔrt/ (n)
Court
  (sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

kortyzon (n)
Cortison Kortison
  (biochemia, biochemiczny) hormon kory nadnercza z grupy steroidów, nieaktywny biologicznie

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
Korruption
  nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta (n)
Korvette
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

koryfeusz (n)
Koryphäe
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim;
  (przenośnie, przenośnia) (podniośle) lider, przodownik nowych działań w jakimś środowisku, zwłaszcza artystycznym lub naukowym

korygować (v)
korrigieren
  przeprowadzać korektę, poprawiać błędy w tekście
berichtigen, beseitigen
  usuwać niedokładności

koryncki /kɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
korinthisch
  (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto w starożytnej Grecji)
  (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto-państwo, polis w starożytnej Grecji)
  od Korynt (miasto w obecnej Grecji)

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
Korridor, Flur, Gang
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

korytarz życia (n)
Rettungsgasse
  metoda stworzenia możliwości przejazdu dla pojazdów uprzywilejowanych poprzez rozsunięcie się jadących lub stojących w korku pojazdów do krawędzi drogi wielojezdniowej

koryto /kɔˈrɨtɔ/ (n)
Flußbett
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce płynięcia rzeki, jej biegu; może być inne od jej obecnego przebiegu
Trog
  podłużny pojemnik przeznaczony do pojenia i karmienia zwierząt domowych

koryto kablowe /kɔˈrɨtɔ kaˈblɔvɛ/ (n)
Kabelkanal
  (technologia, technika, techniczny) listwa z kanałem wewnętrznym do przeprowadzenia wiązki kabli

korzec (n)
Scheffel
  (dawniej, dawny) naczynie odmierzające korce (1.1)
  (dawniej, dawny) dawna jednostka objętości, stosowana przy ciałach sypkich;

korzenić się (v)
wurzeln
  (botanika, botaniczny) rozwijać system korzeniowy; zapuszczać korzenie

korzenny (adj)
Gewürz-, Kräuter-, würzig
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawiony korzeniami; pachnący taką przyprawą

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
Wurzel
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;
  (anatomia, anatomiczny) element organu tkwiący wewnątrz innej części ciała

korzystanie /ˌkɔʒɨˈstãɲɛ/ (n)
Benutzung, Gebrauch
  (rzeczownik odczasownikowy) od korzystać

korzystać /kɔˈʒɨstaʨ̑/ (v)
profitieren, Nutzen ziehen
  uzyskiwać z czegoś korzyści
benutzen, gebrauchen
  używać czegoś

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
günstig
  przychylny, pochlebny
  o cenach: niski
  przynoszący korzyść
günstig, vorteilhaft
  sprzyjający

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
Vorteil
  zysk, pożytek

kos /kɔs/ (n)
Amsel
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
Sense
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosarz /ˈkɔsaʃ/ (n)
Weberknecht
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;

kosiarka /kɔˈɕarka/ (n)
Mähmaschine
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) urządzenie mechaniczne do koszenia, głównie trawy;

kosiarz (n)
Mäher
  ten, kto używa kosy; osoba ścinająca kosą

kosić /ˈkɔɕiʨ̑/ (v)
mähen
  ścinać wysoką trawę lub zboże – kosą lub maszynowo

kosmetyczka /ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑ka/ (n)
Kosmetikerin
  kobieta, która wykonuje zabiegi kosmetyczne;
Kulturtasche
  torebka, saszetka do noszenia / przechowywania kosmetyków

kosmetyczny /ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kosmetisch
  służący do pielęgnacji ciała, utrzymania urody

kosmetyk /kɔsˈmɛtɨk/ (n)
Kosmetik, Kosmetikum
  substancja, produkt przeznaczony do pielęgnacji, oczyszczania, ochrony i upiększania ciała lub włosów

kosmita /kɔsˈmʲita/ (n)
Außerirdischer
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.;

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
Kosmologie
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmologiczny (adj)
kosmologisch
  związany z kosmologią, dotyczący kosmologii

kosmonauta /ˌkɔsmɔ̃ˈnawta/ (n)
Kosmonaut
  człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej

kosmonautka /ˌkɔsmɔ̃ˈnawtka/ (n)
Kosmonautin
  kobieta, która wzięła udział w podróży kosmicznej

kosmopolita /ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/ (n)
Kosmopolit, Weltbürger
  człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe

kosmopolityczny (adj)
kosmopolitisch
  nieczujący związku z żadnym państwem (miejscem) w szczególności

kosmos /ˈkɔsmɔs/ (n)
Kosmos
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery;

kosmyk (n)
Haarbüschel
  niewielki pukiel włosów

kosodrzewina /ˌkɔsɔḍʒɛˈvʲĩna/ (n)
Bergkiefer
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (systematyka) Pinus mugo Turra, gatunek drzewa lub krzewu iglastego należący do rodziny sosnowatych, rosnący w górach, powyżej górnej granicy lasu;

kosowski (adj)
kosovarisch
  odnoszący się do Kosowa

kostarykański /ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
costa-ricanisch
  odnoszący się do Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej

kostium /ˈkɔstʲjũm/ (n)
Kostüm
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać

kostka /ˈkɔstka/ (n)
Fußknöchel, Knöchel
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;
Plektrum
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mała płytka, którą gra się na niektórych instrumentach strunowych

kostka Rubika /ˈkɔstka ruˈbʲika/ (n)
Zauberwürfel
  zabawka logiczna o kształcie sześcianu;

kostka do gry (n)
Würfel, Spielwürfel
  niewielki wielościan, najczęściej sześcian, z umieszczonymi na poszczególnych bokach liczbami, wykorzystywany w grach planszowych, fabularnych i hazardowych w celu wygenerowania losowych wyników

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
Leichenhaus
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kostrzewa (n)
Schwingel
  (botanika, botaniczny) Festuca L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

kostucha /kɔˈstuxa/ (n)
Schnitter, Sensenmann, Gevatter Tod
  (potocznie, potoczny) personifikacja śmierci zabierająca ludzi w zaświaty, przedstawiana jako szkielet, zwykle z atrybutami takimi jak kosa, klepsydra czy kaptur

kosz /kɔʃ/ (n)
Papierkorb
  (informatyka, informatyczny) folder systemowy do przechowywania usuniętych plików
Abfalleimer, Mülleimer, Abfallkorb
  pojemnik na odpady
Korb
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego
  jakikolwiek pojemnik przypominający kosz (1.1)

koszary /kɔˈʃarɨ/ (n)
Kaserne
  teren i budynki, w których kwaterują żołnierze

koszatka (n)
Baumschläfer
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju (1.1)

koszerny (adj)
koscher
  taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków

koszka /ˈkɔʃka/ (n)
Bienenkorb
  (pszczelarstwo, pszczelarski) (dawniej, dawny) ul wykonany ze słomy

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
Albtraum, Alptraum
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszmarny /kɔʃˈmarnɨ/ (adj)
albtraumhaft
  bardzo zły, tragiczny; taki, jak w koszmarze

koszt /kɔʃt/ (n)
Kosten
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
kosten
  mieć jakąś cenę w pieniądzu

koszula /kɔˈʃula/ (n)
Hemd
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszula nocna (n)
Nachthemd, Nightshirt
  (krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu;

koszulka /kɔˈʃulka/ (n)
Rückseite
  (termin karciany) tylna strona karty do gry
T-Shirt, Shirt
  ubranie z rękawami lub bez noszone na tułowiu

koszyczek /kɔˈʃɨʧ̑ɛk/ (n)
Blütenkorb, Blütenkörbchen
  (botanika, botaniczny) typ kwiatostanu groniastego, w którym kwiaty są gęsto osadzone na dnie kwiatowym;
Gretchenfrisur, Kranzfrusur
  (fryzyjski) fryzura z zaplecionym naokoło głowy koszyczkiem
Haarkranz
  (fryzyjski) warkocz pleciony naokoło głowy
Körbchen
  (pszczelarstwo, pszczelarski) zagłębienie na zewnętrznej powierzchni goleni tylnej nogi pszczoły-robotnicy, w którym składany jest pyłek kwiatowy
Körbchen, Körblein
  mały koszyk

koszyk /ˈkɔʃɨk/ (n)
Korb
  mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów

koszyk wielkanocny /ˈkɔʃɨɡ ˌvʲjɛlkãˈnɔʦ̑nɨ/ (n)
Weihekorb
  przyozdobiony koszyk zawierający pokarmy święcone w Wielką Sobotę w kościołach katolickich

koszykarz /kɔˈʃɨkaʃ/ (n)
Korbflechter, Korbmacher
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyplatający kosze i koszyki
Basketballer, Basketballspieler
  (sport, sportowy) sportowiec grający w koszykówkę

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
Basketball
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
Katze, Kater
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;

kot bengalski /ˈkɔd bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (n)
Leopardkatze
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus bengalensis Kerr, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w środkowej, wschodniej i południowej Azji, na Filipinach i na wyspach Archipelagu Sundajskim;
Bengal-Katze
  (zoologia, zoologiczny) hybryda kota bengalskiego (1.1) z kotem domowym;

kot domowy (n)
Hauskatze
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris catus Linnaeus, udomowiony gatunek ssaka z rzędu drapieżnych w rodzinie kotowatych;

kot pampasowy (n)
Pampaskatze
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus colocolo Molina, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Południowej;

kot perski /ˈkɔt ˈpɛrsʲci/ (n)
Perserkatze
  (felinologia, felinologiczny) rasa kota domowego o długich włosach;

kotek /ˈkɔtɛk/ (n)
Kätzchen
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

kotek cętkowany (n)
Fischkatze
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus viverrinus Bennett, gatunek drapieżnych ssaków z rodziny kotowatych, występujących w lasach południowo-wschodniej Azji;

kotka /ˈkɔtka/ (n)
Katze
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
Koteletten
  (Górny Śląsk) baki, bokobrody
Kotelett
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotlet mielony /ˈkɔtlɛt mʲjɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
Frikadelle, Bulette
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z mięsa mielonego, zwykle wieprzowego, z dodatkiem bułki, cebuli i jaj

kotlet schabowy (n)
Schweinskotelett
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) popularna potrawa wieprzowa kuchni polskiej, panierowany kotlet z cienko ubitego schabu

kotlina (n)
Becken
  (geografia, geograficzny) teren otoczony górami;

kotowate (n)
Katze
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Felidae, rodzina ssaków z rzędu drapieżnych;

kotołak (n)
Werkatze
  (fantasy) człowiek, którego jedną z form jest kot
Katzenmensch, Werkatze
  (mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w kota lub kot ukrywająca się pod postacią człowieka

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
Anker
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kotwicznik (n)
Ankerknecht
  (dawniej, dawny) (marynarka) marynarz zawiadujący na okrętach kotwicą i linami
Ankerschmied
  (dawniej, dawny) (rzemiosło, rzemieślniczy) kowal wykuwający kotwice

kotylion (n)
Kotillon
  tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);

kowadełko /ˌkɔvaˈdɛwkɔ/ (n)
Amboss
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych u ssaków;

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
Amboss
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
Schmied
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;
Feuerwanze
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pyrrhocoris apterus, pospolity pluskwiak o charakterystycznym czerwono-czarnym wzorze na odwłoku;

kowariancja /ˌkɔvarʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
Kovarianz
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) iloczyn współczynnika korelacji i odchyleń standardowych korelowanych zmiennych losowych;

koza /ˈkɔza/ (n)
Ziege, Geiß
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

koza śnieżna /ˈkɔza ˈɕɲɛʒna/ (n)
Bergziege, Schneeziege
  (zoologia, zoologiczny) gatunek dużego ssaka z rodziny krętorogich;

kozak /ˈkɔzak/ (n)
Stiefel
  wysoki but damski ze skóry

kozi /ˈkɔʑi/ (adj)
ziegen
  dotyczący kozy, odnoszący się do kozy (o zwierzęciu)

kozica /kɔˈʑiʦ̑a/ (n)
Gämse
  (zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;

kozieradka (n)
Bockshornklee, Siebenzeit, Ziegenhorn
  (botanika, botaniczny) Trigonella, rodzaj aromatycznych roślin z rodziny bobowatych, używanych jako przyprawa i w celach leczniczych;
Bockshornklee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z nasion kozieradki pospolitej (Trigonella foenum-graecum)

koziorożec (n)
Steinbock
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;

koziorożec alpejski /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑ alˈpɛjsʲci/ (n)
Alpensteinbock
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozioł /ˈkɔʑɔw/ (n)
Bock
  stojak do piłowania drewna;

kozioł odbojowy /ˈkɔʑɔw ˌɔdbɔˈjɔvɨ/ (n)
Prellbock, Pufferwehr
  element umieszczony na końcu toru kolejowego, tak aby uniemożliwić wyjechanie z niego;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
Sündenbock, Karnickel
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;

kozioł oporowy /ˈkɔʑɔw ˌɔpɔˈrɔvɨ/ (n)
Prellbock, Pufferwehr
  element umieszczony na końcu toru kolejowego, tak aby uniemożliwić wyjechanie z niego;

kozioł skalny /ˈkɔʑɔw ˈskalnɨ/ (n)
Alpensteinbock
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozioł śnieżny /ˈkɔʑɔwʲ ˈɕɲɛʒnɨ/ (n)
Bergziege, Schneeziege
  (zoologia, zoologiczny) gatunek dużego ssaka z rodziny krętorogich;

koziołek /kɔˈʑɔwɛk/ (n)
Kitz
  (zoologia, zoologiczny) młody lub mały kozioł
Überschlag
  ćwiczenie fizyczne z przewrotem ciała

kozodój (n)
Ziegenmelker
  (ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) lelek kozodój

kozłek /ˈkɔzwɛk/ (n)
Baldriane
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny kozłkowatych;

kozłek lekarski /ˈkɔzwɛk lɛˈkarsʲci/ (n)
echter Baldrian
  (botanika, botaniczny) gatunek zbiorowy obejmujący kilka do kilkunastu gatunków (podgatunków) o podobnym działaniu leczniczym;

kołacz /ˈkɔwaʧ̑/ (n)
Kalatsch
  (folklor) (spożywczy) rodzaj obrzędowego pieczywa, pierwotnie o okrągłym kształcie;

kołatać (v)
klappern
  (książkowy) uderzać za pomocą kołatki w drzwi
  wydawać głuchy odgłos poprzez uderzanie

kołatka /kɔˈwatka/ (n)
Klopfer, Türklopfer
  (potocznie, potoczny) często ozdobny przedmiot, zazwyczaj metalowy, przymocowany przy drzwiach wejściowych służący do stukania;

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
Kolchos
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołczan /ˈkɔwʧ̑ãn/ (n)
Köcher
  podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;

kołek (n)
Dübel
  (budownictwo) drewniany lub plastikowy walec wciskany do ściany, w który wkręcana jest śruba

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
Kragen
  część ubrania otaczająca szyję;

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
Kreis
  określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach
  (potocznie, potoczny) linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg
  (geometria) okrąg wraz z odciętym wewnątrz niego fragmentem płaszczyzny;
Rad
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło podbiegunowe /ˈkɔwɔ ˌpɔdbʲjɛɡũˈnɔvɛ/ (n)
Polarkreise
  (geografia, geograficzny) równoleżnik o szerokości geograficznej 66°33 na pólkuli północnej i południowej;

koło ratunkowe /ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ/ (n)
Rettungsring
  przyrząd w postaci obręczy z lekkiego materiału, służący do ratowania tonącej osoby;

koło wodne (n)
Wasserrad
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii;

koło zębate /ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/ (n)
Zahnrad
  (mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;

kołodziej /kɔˈwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
Stellmacher
  (historia, historyczny, historycznie) (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów;

kołowrót (n)
Winde, Haspel, Seilwinde
  (mechanika) drewniana oś z korbą, np. do wyciągania ze studni wiadra z wodą
Drehkreuz
  (mechanika) urządzenie zapewniające przepuszczanie ludzi po jednej osobie

kołpak (n)
Kalpak, Kolpak
  (historia, historyczny, historycznie) wysoka czapka bez daszka o cylindrycznym lub stożkowatym kształcie, futrzana lub obszyta futrem, noszona w średniowieczu przez Tatarów, popularna w Polsce od XV do XIX w.;
Radkappe
  (motoryzacja) wypukła pokrywa osłaniająca np. piastę koła samochodowego od zewnętrznej strony, piastę śmigła w samolocie itp.;

kołtun /ˈkɔwtũn/ (n)
Weichselzopf
  kłąb włosów sklejonych łojem;

kołtuństwo (n)
Spießbürgertum
  (książkowy) (pogardliwie, pogardliwy) mentalność, moralność i postawa właściwa kołtunowi
Spießbürgerlichkeit
  (książkowy) (pogardliwie, pogardliwy) zbiorowość ludzi zacofanych, ciemnych i nietolerancyjnych

kołysanka /ˌkɔwɨˈsãnka/ (n)
Wiegenlied, Berceuse
  piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
Wiege
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
Seitpferd, Pferd
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
Pferd, Springer
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
Pferd
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
Pferdestärke
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

koń trojański /ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/ (idiom)
Trojanisches Pferd
  (przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp

koń zimnokrwisty (n)
Kaltblut
  (jeździectwo, jeździecki) (rolnictwo, rolniczy) koń silny, masywny o spokojnym temperamencie;

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
Glied, Gliedmaße
  (anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
enden, beenden
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

końcóweczka /ˌkɔ̃j̃nʦ̑uˈvɛʧ̑ka/ (n)
Endchen
  (zdrobniale) od końcówka

końcówka /kɔ̃j̃nˈʦ̑ufka/ (n)
Endung
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) końcowy element wyrazu podlegający odmianie

koński /ˈkɔ̃j̃sʲci/ (possessiveAdjective)
Pferde-
  należący do konia

kośba (n)
Mahd, Mähen
  (rzadki, rzadko używany) koszenie traw, zbóż

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
die Würfel sind gefallen
  (książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościec /ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
Skelett, Knochenbau, Knochengerüst
  (anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt

kościelny /kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (adj)
kirchlich
  związany z regułami określonego kościoła (instytucji)

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
Kirche
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia chrześcijańska;

kościół parafialny (n)
Parochialkirche, Pfarrkirche
  (kościelny) (administracja) jedyna lub główna świątynia w danej parafii;

kościół słupowy (n)
Stabkirche
  (architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach;

koślawy /kɔɕˈlavɨ/ (adj)
krakelig, säbelbeinig
  (anatomia, anatomiczny) kątem skierowany do wewnątrz, osią odchylony na zewnątrz od osi symetrii ciała
schief
  krzywego kształtu, ze zniekształceniem

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
Knochen, Bein
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
Speicher
  (elektronika, elektroniczny) (potocznie, potoczny) układ scalony
Würfel
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość gnykowa (n)
Zungenbein
  (anatomia, anatomiczny) kość w obrębie szyi zawieszona poniżej żuchwy;

kość guziczna (n)
Steißbein
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek kręgosłupa człowieka;

kość krzyżowa /ˈkɔɕʨ̑ kʃɨˈʒɔva/ (n)
Kreuzbein
  (anatomia, anatomiczny) dolny odcinek kręgosłupa powstały ze zrośnięcia pięciu kręgów krzyżowych;

kość skroniowa (n)
Schläfenbein
  (anatomia, anatomiczny) parzysta kość położona po bokach i u dołu mózgoczaszki, ochronna dla ucha;

kość strzałkowa (n)
Wadenbein, Fibula
  (anatomia, anatomiczny) kość po stronie bocznej goleni, łącząca się z piszczelą;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
Elfenbein
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlak /ˈkɔʑlak/ (n)
Bockbier
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj mocnego piwa;
Raufuß
  (mikologia, mikologiczny) (zobacz) koźlarz
Ziegenböckchen, jung Zigenbock
  (potocznie, potoczny) (zoologia, zoologiczny) koziołek, koźlę

koźlarz babka /ˈkɔʑlaʒ ˈbapka/ (n)
Gemeiner Birkenpilz
  (botanika, botaniczny) Leccinum scabrum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o brązowej barwie kapelusza i czarnych kosmkach na trzonie;

koźlarz czerwony /ˈkɔʑlaʃ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
Weißstielige Rotkappe
  (mikologia, mikologiczny) Leccinum aurantiacum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o czerwonej barwie kapelusza;

koźlę (n)
Kitz
  (zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej
  (zoologia, zoologiczny) młode mniejszych zwierząt kopytnych, np. sarny, muflona, kozicy

kożuch /ˈkɔʒux/ (n)
Pelz, Schafspelz
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) wyprawiona skóra zwierzęca o długim włosie; ciepła odzież wierzchnia z takiej skóry (najczęściej włosem do wewnątrz)

kożusznik /kɔˈʒuʃʲɲik/ (n)
Kürschner
  rzemieślnik wyrabiający kożuchy

kpina /ˈkpʲĩna/ (n)
Hohn, Spott
  drwina, szyderstwo, żart

kpić (v)
spotten, verspotten, verarschen, verhöhnen
  odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić

krab /krap/ (n)
Krabbe
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;
  (architektura, architektoniczny) w gotyku ozdoba w kształcie liścia lub pąka

kraciasty (adj)
kariert
  o wzorze w kratę

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
Diebstahl
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraina /kraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Land, Reich
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, często wymyślone, związane z jakimiś postaciami, wspomnieniami itp.
  (przenośnie, przenośnia) sfera czyichś doznań, uczuć, myśli
Land
  obszar wydzielony ze względu na jakąś cechę, np. wspólną historię, cechy środowiska, itp.;

kraina mlekiem i miodem płynąca /kraˈ<sup>j</sup>ĩna ˈmlɛcɛ̃m i‿ˈmʲjɔdɛ̃m pwɨ̃ˈnɔ̃nʦ̑a/ (n)
Land, wo Milch und Honig fließt
  miejsce, w którym jest wszystkiego pod dostatkiem

kraiński (adj)
Krainer
  związany z Krainą, dotyczący Krainy

kraj /kraj/ (n)
Land
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
Land, Staat
  państwo

kraj związkowy /ˈkraj zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (n)
Bundesland
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa części składowej federacji w Niemczech i Austrii;

krajacz do sera /ˈkrajaʤ̑ dɔ‿ˈsɛra/ (n)
Käsehobel
  (zobacz) [[krajacz, do, ser]]

krajcar (n)
Kreuzer
  grajcar – moneta srebrna, bita od XIII wieku, początkowo w Tyrolu. Od XVI wieku moneta zdawkowa w krajach habsburskich (równa 1/60 złotytego reńskiego, w latach 1857 – 1892 1/100 reńskiego);

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
Landschaft
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;
  (sztuka) przedstawienie malarskie widoku natury
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) fakty, wydarzenia charakterystyczne dla jakichś zjawisk, tworzące je

krajowy /kraˈjɔvɨ/ (adj)
Land-, Landes-, Länder-, ländisch
  związany z konkretnym krajem; uzyskany, wytworzony w tym kraju, dziejący się wewnątrz kraju

krakelura (n)
Krakelee
  (sztuka) (konserwatorstwo, konserwacja zabytków) siateczka spękań, która tworzy się z czasem na powierzchni obrazów olejnych, fresków, szkliwionej ceramiki;

kraken (n)
Krake
  (mitologia, mitologiczny) legendarny potwór morski zatapiający statki, zwykle przedstawiany jako ogromna ośmiornica;

krakowianin /ˌkrakɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Krakauer
  mieszkaniec Krakowa

krakowski /kraˈkɔfsʲci/ (adj)
krakauisch
  związany z Krakowem, dotyczący Krakowa
  charakterystyczny dla Krakowa lub krakowian, mający cechy lub właściwości przypisywane Krakowowi lub krakowianom

krakowski targ /kraˈkɔfsʲci ˈtark/ (n)
nach längerem Feilschen
  kompromis

krambambula (n)
Krambambuli
  (dawniej, dawny) rodzaj słodkiej wódki ziołowej, kresowej nalewki przyrządzanej z różnych składników roślinnych;

kran /krãn/ (n)
Hahn
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

kraniec /ˈkrãɲɛʦ̑/ (n)
Ende, Rand
  (książkowy) koniec, granica czegoś

kranioplastyka (n)
Kranioplastik
  (medycyna, medyczny) operacja mająca na celu skorygowanie zniekształceń czaszki

kranówka (n)
Leitungswasser
  (potocznie, potoczny) woda prosto z kranu, zwykle do picia

krasnolud (n)
Zwerge
  (mitologia, mitologiczny) (folklor) podobna do niskiego człowieka istota z mitologii nordyckiej i germańskiej;
  przedstawiciel fantastycznej rasy pochodzącej od krasnoludów (1.1)

krasomówca /ˌkrasɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
Redekünstler, gewandt Redner
  osoba, która potrafi pięknie przemawiać, po mistrzowsku włada słowem

krater /ˈkratɛr/ (n)
Krater
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;

kraul /krawl/ (n)
Kraul
  (sport, sportowy) sposób pływania polegający na naprzemiennych, zagarniających ruchach rąk oraz nóg pracujących jak nożyce;

krawat /ˈkravat/ (n)
Krawatte, Schlips
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawcowa /krafˈʦ̑ɔva/ (n)
Schneiderin
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
Schneider
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
Bordstein, Bordkante, Randstein, Kantenstein
  (budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

krańcowy (adj)
extrem, krass
  maksymalnie odbiegający od głównego nurtu, normy
End-
  znajdujący się na krańcu czego

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
stehlen, klauen, entwenden, erbeuten
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacja /krɛˈaʦ̑ʲja/ (n)
Schöpfung
  akt tworzenia czegoś
Robe
  elegancki i oryginalny strój, szczegół stroju lub uczesania o walorach artystycznych, zwykle kobiecy
Rolle
  rola aktora w filmie lub w sztuce teatralnej, zwykle oryginalny lub wybitny sposób odtworzenia postaci

kreacjonista (n)
Kreationist
  zwolennik kreacjonizmu

kreator (n)
Schöpfer
  (książkowy) autor czegoś, twórca
Assistent
  (informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury

kreatynina /ˌkrɛatɨ̃ˈɲĩna/ (n)
Kreatinin
  (biochemia, biochemiczny) bezwodnik kreatyny, metabolit stanowiący parametr do oceny wydolności nerek;

kreatywność (n)
Kreativität
  cecha tego, co kreatywne; cecha tych, którzy są kreatywni

kreda /ˈkrɛda/ (n)
Kreide, Tafelkreide
  (edukacja, edukacyjny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
Kreide
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
  (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);

kredka /ˈkrɛtka/ (n)
Augenbrauenstift, Konturenstift
  ołówek kosmetyczny do obrysowywania powiek, ust
Buntstift, Farbstift, Stift
  ołówek z kolorowym grafitem służący do rysowania lub pisania

kredyt /ˈkrɛdɨt/ (n)
Kredit
  (ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie

krem /krɛ̃m/ (n)
Creme, Kreme
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;
Creme
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj deseru;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) (spożywczy) masa do przekładania ciast i ciastek

krem do golenia (n)
Rasiercreme
  (fryzjerstwo, fryzjerski) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja do wyrabiania pianki do golenia

krem do opalania /ˈkrɛ̃m ˌdɔ‿ːpaˈlãɲa/ (n)
Sonnencreme
  krem do ochrony przed słońcem

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Feuerbestattung, Kremation
  forma pogrzebu obejmująca kremację (1.1)

krematorium /ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/ (n)
Krematorium
  budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;

kremowy /krɛ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
creme, cremefarben
  bladożółty
cremig
  zawierający krem lub zrobiony z kremu

kremski (adj)
Kremser
  związany z Kremsem, dotyczący Kremsu (Krems an der Donau)

kres /krɛs/ (n)
Ende, Grenze, Rand
  granica pewnej przestrzeni
Ende
  koniec, schyłek czegoś

kreska /ˈkrɛska/ (n)
Strich, Häkchen
  (potocznie, potoczny) (edukacja, edukacyjny) znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski
Strich
  zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa

kreskówka /krɛˈskufka/ (n)
Zeichentrickfilm
  film rysunkowy, zazwyczaj przeznaczony dla dzieci

kresy /ˈkrɛsɨ/ (n)
Grenzmark
  (historia, historyczny, historycznie) pogranicze, zwłaszcza dawne polskie pogranicze wschodnie

kret /krɛt/ (n)
Maulwurf
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kreteński /krɛˈtɛ̃j̃sʲci/ (adj)
kretisch
  dotyczący Krety, związany z Kretą, pochodzący z Krety

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
Dummkopf, Depp, Trottel
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny
Kretin
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem

krew /krɛf/ (n)
Blut
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;
  (przenośnie, przenośnia) pokrewieństwo, linia rodowa

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
Garnele
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)

krewna /ˈkrɛvna/ (n)
Verwandte
  osoba płci żeńskiej mająca z kimś wspólnego przodka

krewniaczka (n)
Verwandte
  kobieta będąca w relacji

krewniak (n)
Verwandter
  osoba będąca w relacji pokrewieństwa

krewny /ˈkrɛvnɨ/ (n)
Verwandter
  człowiek mający z kimś wspólnego przodka

kreślić /ˈkrɛɕlʲiʨ̑/ (v)
darstellen, skizzieren
  przekazywać ustnie lub pisemnie opis czegoś
schnörkeln, zeichnen
  rysować kreski, linie
zeichnen
  wykonywać ręcznie rysunek techniczny
durchstreichen, streichen
  zamazywać coś napisanego

krnowski (adj)
Jägerndorfer, Krnover
  związany z miastem Krnów (Karniów), dotyczący Krnowa

krochmal (n)
Stärke, Kartoffelstärke
  (chemia, chemiczny) roztwór wodny skrobii roślinnej
Stärke
  (rzadki, rzadko używany) (chemia, chemiczny) węglowodan złożony z merów glukozy, główne źródło energii u człowieka i wielu innych organizmów
Wäschesteife, Wäschestärke, Kartoffelmehl, Kartoffelstärke
  mączka do usztywniania tkanin, najczęściej ziemniaczana

krochmalenie /ˌkrɔxmaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Stärken
  (rzeczownik odczasownikowy) od krochmalić

krocze (n)
Perineum, Damm
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

krogulczy /krɔˈɡulʧ̑ɨ/ (adj)
Sperber
  odnoszący się do krogulca, należący do krogulca lub wyglądający jak u krogulca

krogulec /krɔˈɡulɛʦ̑/ (n)
Sperber
  (ornitologia, ornitologiczny) zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych;

kroić /ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
schneiden
  oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia

krok /krɔk/ (n)
Schritt
  (choreografia, choreograficzny) sposób ułożenia nóg w tańcu
  (przenośnie, przenośnia) postęp w jakiejś dziedzinie
  (krawiectwo) część spodni między nogawkami
  etap, faza
  niewielki dystans, (także, też) (przenośnie, przenośnia)
Maßnahme, Schritt
  (przenośnie, przenośnia) działanie w określonym celu
Schritt, Tritt
  przestawienie nogi, by wykonać ruch
  sposób poruszania się przez kroki (1.1), chód

krokiet /ˈkrɔcɛt/ (n)
Krokette
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
Krokodil
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;
Krokodilleder
  (potocznie, potoczny) wyprawiona skóra krokodyla (1.1)

krokodylek /ˌkrɔkɔˈdɨlɛk/ (n)
Krokodilklemme
  (elektryczność) rodzaj zakończenia przewodu (zacisku) w postaci dwóch dociskających się ramion, umożliwiającego wygodne łączenie obwodów

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
Schrittzähler, Pedometer, Schrittmesser
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

krokosz barwierski (n)
Färberdistel
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych, występującej na Bliskim Wschodzie i Indiach, uprawianej już w starożytności jako roślina farbierska i oleista;
Färberdistel, Saflor
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokoszów barwierskich (1.1)

krokus /ˈkrɔkus/ (n)
Krokus
  (botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną;
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1)

krokus uprawny (n)
Safran
  (botanika, botaniczny) Crocus sativus, gatunek rośliny z rodzaju szafran, roślina przyprawowa;

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
Scheibe, Schnitte, Brotschnitte
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kronika /ˈkrɔ̃ɲika/ (n)
Chronik
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;

kropielnica (n)
Weihwasserbecken
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie na wodę święconą zwykle umieszczane przy wejściu

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
Punkt
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:
  małe wypełnione kółko, plamka

kropkowany /ˌkrɔpkɔˈvãnɨ/ (adj)
gepunktet
  pokryty kropkami

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
Tropfen
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

kropla drąży skałę /ˈkrɔpla ˈdrɔ̃w̃ʒɨ ˈskawɛ/ (proverb)
ein steter Tropfen höhlt den Stein
  długie i wytrwałe działania przynoszą w końcu oczekiwane wyniki

kropla w morzu /ˈkrɔpla ˈv‿mɔʒu/ (idiom)
ein Tropfen auf den heißen Stein
  bardzo mała, całkowicie niewystarczająca ilość czegoś

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
der Tropfen, der das Fass zum überlaufen bringt; der Tropfen, der das Fass zum Überlaufen bringt
  dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.

kroplomierz /krɔˈplɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
Tropfenzähler
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do odmierzania, dozowania kropli

kroplówka /krɔˈplufka/ (n)
Tropf
  (medycyna, medyczny) zabieg medyczny polegający na podawaniu płynów kroplami – dożylnie, podskórnie lub doodbytniczo – np. krwiozastępczych, krwiopochodnych, krwi, soli fizjologicznej z lekami;

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
Webstuhl, Webmaschine
  (włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krosta /ˈkrɔsta/ (n)
Pustel
  (medycyna, medyczny) wykwit na skórze, zawierający ropę lub płyn surowiczy;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
Kuh
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;

krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje /ˈkrɔva ˈktura ˈduʒɔ ˈrɨʧ̑ɨ ˈmawɔ ˈmlɛka ˈdajɛ/ (proverb)
Hunde die bellen, beißen nicht; die Kuh die am meisten brüllt, gibt am wenigsten Milch; große Worte und nichts dahinter
  z przechwałek niewiele wynika

krowi /ˈkrɔvʲi/ (adj)
Kuh
  pochodzący od krowy, odnoszący się do krowy

krtaniowy (adj)
Kehlkopf-
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący krtani

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
Kehlkopf, Larynx
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchość (n)
Brüchigkeit, Zerbrechlichkeit
  cecha tego, co kruche i łamliwe

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
Kreuzzug
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (każda) wyprawa wojenna inicjowana przez papiestwo przeciwko muzułmanom, poganom lub przeciwnikom Kościoła (także heretykom)

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
Kruzifix
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;

kruczoczarny /ˌkruʧ̑ɔˈʧ̑arnɨ/ (adj)
rabenschwarz
  (książkowy) mający kolor czarny, taki jak kolor pióra kruka; bardzo czarny, intensywnie czarny

kruk /kruk/ (n)
Rabe, Kolkrabe
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;
Feuerkrücke, Krücke
  (regionalizm, regionalny) (gwara, gwarowe) pogrzebacz

kruk krukowi oka nie wykole /ˈkruk ːruˈkɔvʲi ˈɔka ˌɲɛ‿vɨˈkɔlɛ/ (proverb)
eine Krähe hackt der anderen kein Auge aus
  osoby znające się, zaprzyjaźnione i podobne do siebie, osoby należące do tej samej grupy interesów, do tej samej grupy zawodowej nie będą robiły sobie krzywdy

kruk zwyczajny (n)
Kolkrabe
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kruk zwyczajny (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

krupa /ˈkrupa/ (n)
Graupe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kasza wyprodukowana poprzez obłuszczenie i ewentualne polerowanie ziarna, zachowująca jego kształt
Graupel
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny;

krupier (n)
Croupier
  pracownik kasyna, który odpowiada za grę przy stole

krupniczy /krupʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
graupen
  związany z krupiarzami, należący do krupiarzy (wytwórców krup)
  związany z wytwarzaniem krup

krupnik /ˈkrupʲɲik/ (n)
Gerstensuppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa na wywarze mięsno-jarzynowym, z ziemniakami, zasypana kaszą;

krupon (n)
Croupon
  (rzemiosło, rzemieślniczy) najgrubsza i najbardziej wartościowa część surowej skóry bydlęcej lub świńskiej, oddzielana od grzbietu;

kruszarka /kruˈʃarka/ (n)
Brecher
  (technologia, technika, techniczny) maszyna rozdrabniająca wykorzystująca proces kruszenia do wytwarzania kruszywa

kruszonka /kruˈʃɔ̃nka/ (n)
Streusel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rozdrobniona masa z mąki, masła, i cukru pokrywająca niektóre wypieki

kruszyna /kruˈʃɨ̃na/ (n)
Kreuzdorn
  (botanika, botaniczny) Frangula, rodzaj krzewów z rodziny szakłakowatych;
Krümel
  okruch, drobny odłamek
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe, drobne, wątłe dziecko

kruszyna pospolita /kruˈʃɨ̃na ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
Faulbaum, Pulverholz, Schusterholz
  (botanika, botaniczny) Frangula alnus, gatunek pospolitego w Polsce krzewu z rodziny szakłakowatych;

kruszyć (v)
zerbröckeln, zerkrümeln
  zmieniać ciało stałe na drobne kawałki
bröckeln, bröseln, zerfallen
  ulegać kruszeniu

krużganek /kruʒˈɡãnɛk/ (n)
Kreuzgang
  (architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec;

krwawienie (n)
Blutung
  tracenie krwi

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
bluten
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawnik pospolity (n)
Gemeine Schafgarbe, Gewöhnliche Schafgarbe, Schafgarbe
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Achillea millefolium L., gatunek roślin z rodziny astrowatych;

krwiak (n)
Hämatom, Bluterguss
  (medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie krwi w organizmie;

krwinka /ˈkr̥fʲĩnka/ (n)
Blutkörperchen
  (biologia, biologiczny) komórka krwi

krwinka biała (n)
weißes Blutkörperchen, Lymphozyt
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) krwinka odpowiadająca za ochronę ustroju

krwinka czerwona (n)
rotes Blutkörperchen
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) element komórkowy krwi, nadający jej barwę czerwoną dzięki barwnikowi hemoglobinie, służący przenoszeniu tlenu do komórek ciała

krwiobieg (n)
Blutkreislauf
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) układ krwionośny

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
Blutspender
  (medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiodawczyni /ˌkr̥fʲjɔdafˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
Blutspenderin
  kobieta oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiodawstwo /kr̥fʲjɔˈdafstfɔ/ (n)
Blutspende
  (medycyna, medyczny) oddawanie własnej krwi na cele medyczne;

krwiomocz /ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑/ (n)
Hämaturie
  (medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu

krwiopijca /kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a/ (n)
Blutsauger
  ten, który pije krew
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) ten, który wyzyskuje innych

krwioplucie (n)
Bluthusten, Blutspucken, Hä­mo­p­toe, Hä­mo­p­ty­se, Hä­mo­p­ty­sis
  (medycyna, medyczny) odpluwanie wydzieliny zmieszanej z krwią;

krwiożerczy /kr̥fʲjɔˈʒɛrʧ̑ɨ/ (adj)
blutdürstig, blutrünstig
  o zwierzętach: żywiący się mięsem lub krwią upolowanych istot żywych

krwistoczerwony /ˌkr̥fʲistɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
blutrot
  (książkowy) mający kolor czerwony bliski odcieniowi koloru krwi; intensywnie czerwony

krwisty (adj)
medium
  taki, który zawiera krew
blutrot
  zaczerwieniony od napływu krwi

kryjówka /krɨˈjufka/ (n)
Versteck
  miejsce bezpiecznego ukrycia czegoś; miejsce, gdzie ktoś ukrywa się

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
Cricket, Kricket
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryminalista /ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲista/ (n)
Krimineller
  osoba, która dopuściła się przestępstwa kryminalnego

kryminalistka /ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲistka/ (n)
Kriminelle
  kobieta, która popełnia przestępstwa

kryminalistyczny (adj)
forensisch
  dotyczący kryminalistyki

kryminalistyka /ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲistɨka/ (n)
Kriminalistik
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o metodach i sposobach wykrywania przestępstw i ich sprawców;

kryminalny /ˌkrɨ̃mʲĩˈnalnɨ/ (adj)
kriminell
  odnoszący się do przestępstwa, związany z popełnieniem przestępstwa

kryminał /krɨ̃ˈmʲĩnaw/ (n)
Krimi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o tematyce kryminalnej, związanej z przestępstwem

kryminologia /ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
Kriminologie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);

krymskotatarski /ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci/ (adj)
krimtatarisch
  odnoszący się do Tatarów krymskich

krymskotatarski /ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci/ (n)
Krimtatarisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język krymskotatarski;

kryolit (n)
Kryolith
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady halogenków;

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
Krypta, Gruft
  podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptografia (n)
Kryptografie, Kryptographie
  umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

kryptologia (n)
Kryptologie
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę);

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
Krypton
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

kryptonim (n)
Deckname, Kryptonym, Tarnname
  złożenie liter i cyfr albo wyraz, który ukrywa nazwę czegoś lub czyjeś nazwisko

krystaliczny /ˌkrɨstaˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kristallklar
  tak czysty i przezroczysty jak kryształ
Kristall, kristallin
  taki, który występuje pod postacią kryształu

krystalizacja (n)
Kristallisation
  proces tworzenia się kryształów

kryterium (n)
Kriterium
  obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru
  (sport, sportowy) wyścig kolarski po zamkniętym torze

krytyczny /krɨˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kritisch
  surowo lub negatywnie oceniający kogoś lub coś

krytyk /ˈkrɨtɨk/ (n)
Kritiker, Kritikerin
  osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
Kritik, Tadel
  surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykantka /ˌkrɨtɨˈkãntka/ (n)
Kritikerin
  forma żeńska od: krytykant

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
kritisieren, begutachten
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
Krise
  zła sytuacja (trwająca dłużej)

kryzys wieku średniego (n)
Midlife-Crisis
  (psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;

kryć /krɨʨ̑/ (v)
decken
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, hokeju itp.: pilnować przeciwnika, starając się uniemożliwić mu skuteczną grę, zdobywanie punktów, bramek
  osłaniać kogoś lub coś przed odpowiedzialnością, karą
decken, begatten
  (zoologia, zoologiczny) o zwierzętach: zapładniać
verstecken, verbergen
  przechowywać w ukryciu
verbergen, verheimlichen
  taić coś w myślach, w sekrecie

krzak /kʃak/ (n)
Strauch, Busch
  (botanika, botaniczny) krzew

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
Silizium, Silicium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemień (n)
Feuerstein
  (geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;

krzepki (adj)
rüstig
  silny fizycznie, pełen tężyzny

krzepkość (n)
Robustheit, Stärke
  cecha tego, kto jest krzepki, pełen tężyzny

krzepnąć (v)
gerinnen
  (fizjologia, fizjologiczny) przechodzić z postaci płynnej krwi w stałą
aushärten
  (fizyka, fizyczny) zmieniać się ze stanu ciekłego w galaretowaty czy stały

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
Stuhl
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krzesło elektryczne /ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
elektrischer Stuhl
  (elektryczność) (technologia, technika, techniczny) (więziennictwo, więzienny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci;

krzew ozdobny /ˈkʃɛf ɔˈzdɔbnɨ/ (n)
Zierstrauch
  krzew o dużych walorach estetycznych

krztusiec /ˈkʃtuɕɛʦ̑/ (n)
Keuchhusten
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności;

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
schreien
  mówić lub wołać bardzo głośno

krzyk /kʃɨk/ (n)
Schrei
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzykacz (n)
Schreier
  osoba wygłaszająca szumne frazesy
Schreier, Schreihals
  skory do krzyku

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
Kurve, Linie
  (geometria) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywe zwierciadło /ˈkʃɨvɛ zvʲjɛrʲˈʨ̑adwɔ/ (n)
Zerrspiegel
  lustro o pofalowanej powierzchni, dające skrzywiony obraz

krzywica (n)
Rachitis
  (medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;

krzywomierz (n)
Kurvimeter, Kurvenmesser, Meßrädchen
  przyrząd służący do mierzenia długości linii krzywych (zwłaszcza na mapie); urządzenie ma kółko, które należy prowadzić po mierzonej linii, a jego liczba obrotów przeliczana jest na odległość;

krzywonogi /ˌkʃɨvɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
krummbeinig, schiefbeinig
  mający krzywe nogi

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
Meineid
  złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzywousty (adj)
schiefmund, schiefmündig
  mający krzywe, asymetryczne usta

krzywy /ˈkʃɨvɨ/ (adj)
krumm
  wygięty, powyginany, nieprosty

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
Kreuz
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)
  (anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności

krzyż morowy (n)
Pestkreuz
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż chrześcijański stawiany w związku z epidemią – jako wotum błagalne lub dla upamiętnienia ofiar

krzyżak /ˈkʃɨʒak/ (n)
Kreuzspinne
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) Araneus diadematus, pająk, na którego grzbiecie znajduje się krzyż;
Kreuzstück
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd z dwóch skrzyżowanych części
Kreuzschlitzschraubendreher
  (technologia, technika, techniczny) śrubokręt o końcówce w kształcie krzyża

krzyżmał (n)
Ölgefäß
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie na olej krzyżma

krzyżmo (n)
Chrisam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów;

krzyżowiec (n)
Kreuzritter, Kreuzzügler
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżyk /ˈkʃɨʒɨk/ (n)
Kreuz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu;

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
Stockente
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki;
Kreuzworträtsel
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

krój (n)
Form
  (drukarstwo, drukarski) styl czcionki
Zuschneiden
  (krawiectwo) krojenie materiału lub jego technika
Schnitt, Zuschnitt
  (krawiectwo) styl, wygląd, fason ubrania

król /krul/ (n)
König
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba najważniejsza w danej dziedzinie

król strzelców /ˈkrul ˈsṭʃɛlʦ̑uf/ (n)
Torschützenkönig
  (sport, sportowy) zawodnik, który w pewnym okresie lub na danych zawodach zdobył najwięcej bramek;

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
Reich, Königreich
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);
Königreich, Reich
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
königlich
  mający związek z królem lub królową

królik /ˈkrulʲik/ (n)
Kaninchen
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;
klein König
  (pejoratywnie, pejoratywny) władca małego państwa

królobójca (n)
Königsmörder
  zabójca króla

królowa /kruˈlɔva/ (n)
Königin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  żona króla
Dame
  (termin karciany) dama

królować (v)
herrschen, regieren
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprawować władzę królewską
dominieren, vorherrschen
  zajmować najwyższą, najważniejszą pozycję
überragen
  znajdować się wyżej od innych obiektów

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
kurz
  mający małą długość
  trwający niedługo
  zwięzły, wyrażający treść w niewielu słowach

krótkonogi /ˌkrutkɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
kurzbeinig
  mający krótkie nogi

krótkotrwały /ˌkrutkɔˈtr̥fawɨ/ (adj)
kurzlebig, vergänglich
  trwający przez krótki czas

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Kurzsichtigkeit, Myopie
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krótkowzroczny (adj)
kurzsichtig
  (medycyna, medyczny) cierpiący na krótkowzroczność, widzący nieostro odległe przedmioty
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) nieumiejący przewidywać

krótkowłosy /ˌkrutkɔˈvwɔsɨ/ (adj)
kurzhaarig
  (książkowy) mający krótkie włosy
  (zoologia, zoologiczny) mający krótką sierść

krówka /ˈkrufka/ (n)
Kuhchen, Kuhlein
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj miękkiego cukierka otrzymywanego z mleka i cukru

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
Kreuzer
  (wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

krążownik liniowy /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik lʲĩˈɲjɔvɨ/ (n)
Schlachtkreuzer
  (wojskowość, wojskowy) klasa dużych okrętów artyleryjskich, która wykształciła się w okresie poprzedzającym I wojnę światową jako połączenie cech krążowników i pancerników;

krążownik przeciwlotniczy /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik ˌpʃɛʨ̑ivlɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
Flugabwehrkreuzer
  (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa dużych okrętów artyleryjskich, podklasa krążowników lekkich, których przeznaczeniem była ochrona zespołów okrętów przed atakami lotnictwa;

krążyć /ˈkrɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
kreisen, zirkulieren
  robić okrążenie, obieg

kręcić /ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
drehen
  obracać coś
kräuseln, winden
  zwijać

kręcony (adj)
lockig
  (fryzjerstwo, fryzjerski) wijący się, układający się w lok

kręcz (n)
Schiefhals
  (medycyna, medyczny) bolesny przykurcz mięśni szyjnych powodujący odchylenie głowy i szyi w stronę barku;

kręg (n)
Wirbel, Wirbelknochen
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel (n)
Kegel
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgielnia /krɛ̃ŋʲˈɟɛlʲɲa/ (n)
Kegelbahn
  budynek lub hala do gry w kręgle

kręgle (n)
Bowling
  (sport, sportowy) gra polegająca na strącaniu kulami ciężkich butelkowatych pionów;

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
Wirbelsäule, Rückgrat
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Wirbeltier
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krępy (adj)
stämmig
  niski i mocno zbudowany

krętek (n)
Spirochäte
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) typ Gram-ujemnych bakterii o spiralnym kształcie;

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
Wendehals
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

ksenofob (n)
Fremdenhasser
  osoba negatywnie, wrogo nastawiona do obcokrajowców oraz tego, co obce, pochodzące z zagranicy

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
Xenophobie, Fremdenfeindlichkeit
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenofobiczny (adj)
xenophob
  związany z ksenofobią; stanowiący przejaw ksenofobii

kserograf /ksɛˈrɔɡraf/ (n)
Xerographiegerät
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych

kserokopia (n)
Xerokopie
  (biurowość, biurowy) kopia dokumentu sporządzona przy użyciu kserokopiarki

kserokopiarka (n)
Fotokopierer, Fotokopiergerät, Photokopiergerät
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych;

ksi /ksʲi/ (n)
Xi
  czternasta litera alfabetu greckiego, ξ;

ksieni (n)
Äbtissin
  (przestarzałe, przestarzały) przełożona klasztoru żeńskiego

ksiądz /cɕɔ̃nʦ̑/ (n)
Priester, Pfarrer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;

ksiądz dwa razy kazania nie mówi /ˈcɕɔ̃nʣ̑ ˈdva ˈrazɨ kaˈzãɲa ɲɛ‿ˈmuvʲi/ (proverb)
der Pfarrer predigt nur einmal
  wypowiadane w sytuacji, gdy ktoś nie chce drugi raz powtarzać tego, co właśnie powiedział

książeczka żeglarska (n)
Seefahrtbuch
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (administracja) państwowy dokument zawodowy marynarzy pracujących w marynarce handlowej, który potwierdza tożsamość, dokumentuje przebieg pracy oraz umożliwia przekraczanie granic morskich i pobyt we wszystkich portach świata;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
Buch
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka elektroniczna (n)
E-Buch, E-Book, elektronisches Buch
  (informatyka, informatyczny) e-book, utwór literacki w wersji elektronicznej;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
Kochbuch
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książka telefoniczna /ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
Telefonbuch
  spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
Fürst, Prinz
  wysoki tytuł szlachecki
Prinz, Fürst
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla;

książę z bajki /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ ˈz‿bajci/ (n)
Märchenprinz
  (żartobliwie) nieosiągalny ideał partnera wymarzony przez młodą osobę

książęcy (adj)
fürstlich, herzoglich
  odnoszący się do księcia, związany z księciem

księga /ˈcɕɛ̃ŋɡa/ (n)
Buch
  opasła książka

księga wieczysta /ˈcɕɛ̃ŋɡa vʲjɛˈʧ̑ɨsta/ (n)
Grundbuch
  urzędowy rejestr określający stan prawny nieruchomości;

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
Buchhandlung, Buchladen
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgarstwo (n)
Buchhandel
  (handel, handlowy) handel książkami

księgarz (n)
Buchhändler
  (handel, handlowy) sprzedawca w księgarni

księgi (n)
Blättermagen, Buchmagen
  (anatomia, anatomiczny) trzeci z przedżołądków przeżuwaczy;

księgowość /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (n)
Buchhaltung
  (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;
  (ekonomia, ekonomiczny) (administracja) dział biura, przedsiębiorstwa, instytucji, którego zadaniem jest prowadzenie ksiąg rachunkowych

księgowy /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
Buchhalter
  (księgowość) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
Herzogtum
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;
Fürstentum
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
Prinzessin, Fürstin
  córka księcia i/lub księżnej

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
Mond
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;
Mond, Satellit
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część

ksylen /ˈksɨlɛ̃n/ (n)
Xylol, Dimethylbenzol
  (chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny używany głównie jako rozpuszczalnik;

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
Xylitol
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
Xylophon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

ksylometazolina /ˌksɨlɔ̃mɛtazɔˈlʲĩna/ (n)
Xylometazolin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek sympatykomimetyczny, pochodna imidazoliny;

kształcenie (n)
Ausbildung
  przekazywanie komuś wiedzy lub/i umiejętności, nauczanie

kształcić (v)
bilden, schulen
  przekazywać swoją wiedzę lub/i umiejętności

kształt /kʃtawt/ (n)
Form, Gestalt
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kształtować /kʃtawˈtɔvaʨ̑/ (v)
bilden, formen
  nadawać kształt rzeczom

kształty (n)
Figur
  figura, sylwetka człowieka

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
wer
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
wer
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto nie ma w głowie, ten ma w nogach /ˈktɔ ˈɲɛ‿ma ˈv‿ɡwɔvʲjɛ ˈtɛ̃n ˈma ˈv‿nɔɡax/ (proverb)
was man nicht im Kopf hat, hat man in den Beinen / Füßen; was man nicht im Kopf hat, muss man in den Beinen / Füßen haben
  jeśli ktoś nie ma dobrej pamięci, musi często wracać po to, o czym zapomniał

kto pierwej do młyna przyniesie, temu pierwej zmielą /ˈktɔ ˈpʲjɛrvɛj dɔ‿ˈmwɨ̃na pʃɨ̃ˈɲɛ̇ɕɛ ˈtɛ̃mu ˈpʲjɛrvɛj ˈzmʲjɛlɔ̃w̃/ (proverb)
wer zuerst kommt, mahlt zuerst
  kto się pośpieszy, ten prędzej zyska

kto pierwszy, ten lepszy (proverb)
wer zuerst kommt, mahlt zuerst
  pierwszy więcej korzysta; im prędzej ktoś coś zrobi lub gdzieś się znajdzie, tym prędzej osiągnie swój cel

kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada /ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada/ (proverb)
wer anderen eine Grube gräbt, fällt selbst hinein
  intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi

kto późno przychodzi, sam sobie szkodzi /ˈktɔ ˈpuʑnɔ pʃɨˈxɔʥ̑i ˈsãm ˈsɔbʲjɛ ˈʃkɔʥ̑i/ (proverb)
Wer zu spät kommt, den bestraft das Leben
  osoba spóźniona musi się liczyć z tym, że poniesie jakąś stratę

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
Morgenstund hat Gold im Mund, der frühe Vogel fängt den Wurm
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto sieje wiatr, ten zbiera burzę /ˈktɔ ˈɕɛ̇jɛ ˈvʲjatr̥ ˈtɛ̃n ˈzbʲjɛra ˈbuʒɛ/ (proverb)
wer Wind sät, wird Sturm ernten
  kto wywołuje zamęt, niezgodę, może sam paść ofiarą swoich poczynań

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha /ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa/ (proverb)
gebranntes Kind scheut das Feuer
  po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni

kto szuka, ten znajdzie /ˈktɔ ˈʃuka ˈtɛ̃n ˈznajʥ̑ɛ/ (proverb)
wer da sucht, der findet
  jeśli jest się wytrwałym w swoich postanowieniach, na pewno osiągnie się swój cel

kto z kim przestaje, takim się staje /ˈktɔ ˈsʲ‿cĩm pʃɛˈstajɛ ˈtacĩmʲ‿ɕɛ ˈstajɛ/ (proverb)
sage mir, mit wem du umgehst, und ich sage dir, wer du bist
  długie przebywanie z kimś powoduje upodobnienie się do niego, przejęcie czyichś zwyczajów, poglądów

ktokolwiek /ktɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
irgendwer, wer auch immer
  obojętnie, byle kto, bez znaczenia kto

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
jemand
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
welcher, der
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
welcher
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o sprecyzowanie elementu w danej grupie
der, das
  …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego

którędy (interrogativePronoun)
welchen Weg
  zaimek wprowadzający pytanie o drogę, którą coś lub ktoś się porusza

którędy (pronoun)
welchen Weg
  zaimek wprowadzający zdanie podrzędne dotyczące drogi, którą coś lub ktoś się porusza

ku /ku/ (preposition)
als, zu
  …wskazujący cel, efekt
in Richtung, nach, zu, gen
  …wskazujący kierunek

ku czci (adj)
Gedenk-
  taki, by uczcić pamięć kogoś lub czegoś

ku czci (adv)
zum Gedenken
  w celu uczczenia

kubański /kuˈbãj̃sʲci/ (adj)
kubanisch
  związany z państwem lub wyspą Kuba, dotyczący Kuby, pochodzący z Kuby

kubeczek /kuˈbɛʧ̑ɛk/ (n)
Becher
  rodzaj jednorazowego opakowania, w którym sprzedaje się płynne lub półpłynne artykuły spożywcze

kubek /ˈkubɛk/ (n)
Becher
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubek w kubek /ˈkubɛk ˈf‿kubɛk/ (adj)
aufs Haar
  identyczny

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
Kubismus
  (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;
  (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;

kuc /kuʦ̑/ (n)
Kleinpferd, Pony
  (zoologia, zoologiczny) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;

kucharka /kuˈxarka/ (n)
Köchin
  kobieta lub dziewczyna, która gotuje potrawy

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
Koch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchenka mikrofalowa (n)
Mikrowellenherd
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (technologia, technika, techniczny) piecyk kuchenny podgrzewający produkty przy pomocy energii mikrofal radiowych;

kuchmistrz /ˌkuxmʲiˈsṭʃ/ (n)
Küchenmeister
  mistrz sztuki kulinarnej

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
Küche
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  komplet mebli kuchennych
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.
  piec kuchenny

kucki /ˈkuʦ̑ʲci/ (n)
Hocke
  pozycja w przysiadzie

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
Pony
  (zoologia, zoologiczny) mały lub niedorosły kuc
Pferdeschwanz
  (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kufel /ˈkufɛl/ (n)
Humpen, Seidel
  grubościenne duże naczynie z uchem do picia piwa lub wina;

kufer /ˈkufɛr/ (n)
Kofferraum
  bagażnik samochodu osobowego lub autobusu
Truhe
  okuta skrzynia z wypukłym (rzadziej płaskim) wiekiem, dawniej do przewożenia, a obecnie do przechowywania rzeczy, głównie odzieży

kujon /ˈkujɔ̃n/ (n)
Streber
  (pogardliwie, pogardliwy) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia

kuku /ˈkuku/ (interjection)
kuckuck
  wyraz onomatopeiczny naśladujący odgłosy samca kukułki

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
Mais
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolba kukurydzy (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ziarno kukurydzy (1.1)

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
kikeriki
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (n)
Kikeriki
  (potocznie, potoczny) pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
Kuckuck
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kula /ˈkula/ (n)
Kugel
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby;
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej
Krücke
  (medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie;
Kugel, Ball
  każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)

kula ziemska (n)
Erdkugel, Erdball, Weltkugel
  (geografia, geograficzny) glob ziemski

kulebiak (n)
Kulebjak
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży pieczony pieróg z nadzieniem;

kuleć (v)
hinken
  utykać na nogę

kulig /ˈkulʲik/ (n)
Schlittenpartie
  (książkowy) (dawniej, dawny) zabawa zapustna połączona z objeżdżaniem na saniach domów sąsiedzkich, później także kawalkada sań jadących dla zabawy; (zobacz) też kulig w Encyklopedii staropolskiej;

kulik /ˈkulʲik/ (n)
Brachvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) Numenius, rodzaj dużego i cętkowanego, eurazjatyckiego ptaka z długim dziobem, z rodziny bekasowatych

kulinaria /ˌkulʲĩˈnarʲja/ (n)
Kochkunst
  ogół zagadnień związanych z przygotowywaniem potraw

kulinarny /ˌkulʲĩˈnarnɨ/ (adj)
kulinarisch
  taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw

kulisty /kuˈlʲistɨ/ (adj)
kugelförmig
  przypominający kształtem kulę

kulminacja /ˌkulmʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Kulmination
  (astronomia, astronomiczny) proces przejścia ciała niebieskiego poprzez płaszczyznę południka
  szczytowy punkt, najmocniejsze nasilenie jakiegoś procesu

kulminacyjny /ˌkulmʲĩnaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
Kulmination
  najwyższy, szczytowy pod względem napięcia uczuciowego, nasilenia, nagromadzenia jakichś zjawisk, przeżyć

kulomb /ˈkulɔ̃mp/ (n)
Coulomb
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;

kulometr /kuˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
Voltameter
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do pomiaru ładunku elektrycznego

kulomiot /kuˈlɔ̃mʲjɔt/ (n)
Kugelstoßer
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca pchnięcie kulą

kulon /ˈkulɔ̃n/ (n)
Triel
  (ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach;

kuloodporny (adj)
kugelsicher, schusssicher
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kult /kult/ (n)
Kult
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;
  (przenośnie, przenośnia) opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem

kultura /kulˈtura/ (n)
Kultur
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości
  umiejętność obcowania z ludźmi
  (biologia, biologiczny) sztuczna hodowla mikroorganizmów, komórek lub tkanek

kultura masowa (n)
Popkultur
  odmianą kultury, której podstawowym celem jest zaspokojenie potrzeb i gustów masowej publiczności;

kulturowy /ˌkultuˈrɔvɨ/ (adj)
kulturell
  dotyczący kultury

kulturysta (n)
Bodybuilder
  (sport, sportowy) mężczyzna uprawiająca kulturystykę

kulturystyka (n)
Bodybuilding, Körperkulturistik
  (sport, sportowy) kształtowanie sylwetki ciała poprzez ćwiczenia fizyczne wykonywane z obciążeniem;

kultywator (n)
Kultivator, Ackerfräse
  drapacz, narzędzie uprawowe do spulchniania roli bez jej odwracania oraz do niszczenia chwastów;

kum /kũm/ (interjection)
quak
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę

kumkwat /ˈkũmkfat/ (n)
Kumquat
  mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny

kumoterstwo (n)
Vetternwirtschaft
  popieranie się członków tej samej grupy, których łączą więzy pokrewieństwa lub inne

kumpel /ˈkũmpɛl/ (n)
Kumpel
  (potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel

kumpir (n)
Kumpir
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj fast foodu; duży, pieczony ziemniak z dodatkami, specjalność kuchni tureckiej

kuna /ˈkũna/ (n)
Marder
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kunowate (n)
Marder
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mustelidae G. Fischer, rodzina ssaków z rzędu drapieżnych

kunsztowny /kũw̃ˈʃtɔvnɨ/ (adj)
kunstvoll
  wytwornie ozdobiony, wykonany misternie, po mistrzowsku

kupaż /ˈkupaʃ/ (n)
Coupage
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) mieszanie różnych rodzajów wina w celu otrzymania napoju o pożądanych właściwościach

kupiec /ˈkupʲjɛʦ̑/ (n)
Kaufmann, Geschäftsmann
  ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

kupno /ˈkupnɔ/ (n)
Kauf
  nabywanie czegoś

kupowanie /ˌkupɔˈvãɲɛ/ (n)
Kaufen
  (rzeczownik odczasownikowy) od kupować

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
kaufen
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupować kota w worku /kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
Katze im Sack kaufen, die Katze im Sack kaufen
  kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno

kupryt /ˈkuprɨt/ (n)
Cuprit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;

kura /ˈkura/ (n)
Huhn, Henne
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kuracja /kuˈraʦ̑ʲja/ (n)
Kur
  szereg stosownie dobranych środków i zabiegów leczniczych lub farmaceutycznych dla poprawienia stanu zdrowia i urody

kurant (n)
Glockenspiel
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm wygrywający melodię umieszczany w zegarze lub innym urządzeniu

kuratela (n)
Vormundschaft, Pflegschaft
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opieka prawna, nadzór ustanowiony przez sąd
Herrschaft, Vorherrschaft
  (przenośnie, przenośnia) ciągłe kontrolowanie, przesadny nadzór

kurator sądowy (n)
Bewährungshelfer
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba wyznaczona przez sąd do sprawowania nadzoru nad kimś i realizacją przez niego orzeczeń;

kuraż /ˈkuraʃ/ (n)
Courage
  (przestarzałe, przestarzały) śmiałość, odwaga do wykonania czegoś

kurcz (n)
Krampf
  (medycyna, medyczny) bezwiedne nadmierne skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich, występujące pod wpływem działania różnych bodźców i często powodujące uczucie bólu;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
Hähnchen, Huhn
  większe kurczę (pisklę kury)
  (spożywczy) mięso z kurczaka (1.1)

kurdologia (n)
Kurdologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina akademicka skoncentrowana na kulturze, historii i języku Kurdów

kurdupel /kurˈdupɛl/ (n)
Zwerg
  (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) ktoś bardzo niski, krępy, przysadzisty

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
kurdisch, Kurdisch
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
Kurdisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurek /ˈkurɛk/ (n)
Ablasshahn Wetterhahn
  (meteorologia, meteorologiczny) wiatrowskaz na dachu w kształcie koguta
Hahn
  (technologia, technika, techniczny) element służący do ręcznego zamykania, otwierania lub regulacji przepływu w zaworze

kurhan /ˈkurxãn/ (n)
Hügelgrab
  (archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;

kurier /ˈkurʲjɛr/ (n)
Kurier
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości;

kurka /ˈkurka/ (n)
Pfifferling
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) Cantharellus cibarius, pieprznik jadalny, gatunek grzyba jadalnego;

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
Teichralle, Teichhuhn
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurkuma /kurˈkũma/ (n)
Kurkuma
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
Hühnerstall, Hühnerhaus
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
Rebhuhn
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs /kurs/ (n)
Kurs
  (edukacja, edukacyjny) cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie

kursor /ˈkursɔr/ (n)
Mauszeiger
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;
Cursor, Zeiger
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury

kurtaksa (n)
Kurtaxe
  (przestarzałe, przestarzały) opłata za pobyt w uzdrowisku

kurtka /ˈkurtka/ (n)
Jacke
  (krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
Vorhang
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurwa /ˈkurva/ (interjection)
Scheiße
  (wulgarnie, wulgaryzm) …powtarzany jako przekleństwo, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu;

kurwa /ˈkurva/ (n)
Hure, Nutte
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

kurz /kuʃ/ (n)
Staub
  pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

kurzawka /kuˈʒafka/ (n)
Treibsand
  (geologia, geologiczny) drobnoziarniste piaski lub mułki, przesycone wodą i łatwo ulegające upłynnieniu;
Bovist
  gatunek grzyba z rodziny pieczarkowatych;

kusić /ˈkuɕiʨ̑/ (v)
locken
  wystawiać na pokusę

kustodia (n)
Custodia, Kustodia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne służące do przechowywania hostii wystawianej w monstrancji
Kustodie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonna jednostka administracyjna niższa rangą od prowincji, zarządzana przez kustosza;

kustosz /ˈkustɔʃ/ (n)
Kustos
  (kościelny) zwierzchnik klasztorów stanowiących kustodię

kusza /ˈkuʃa/ (n)
Armbrust
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kuszetka (n)
Liegewagen
  (kolejnictwo) wagon kolejowy z miejscami do leżenia

kutia /ˈkutʲja/ (n)
Weihnachtsgrütze
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z pszenicy, maku, miodu i orzechów podawana jako danie na Wigilię;

kuwejcki /kuˈvɛjʦ̑ʲci/ (adj)
kuwaitisch
  odnoszący się do państwa Kuwejt

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
Cousin, Vetter
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
Cousine, Kusine
  córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
man muss das Eisen schmieden, solange es heiß ist
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kułak (n)
Kulak
  (historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie, pogardliwy) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

kuśnierz (n)
Kürschner
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem odzieży, galanterii ze skóry oraz futra

kuśtykać (v)
humpeln
  iść kulejąc

kuźnia /ˈkuʑɲa/ (n)
Schmiede
  (technologia, technika, techniczny) wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie
  warsztat kowala;
  (architektura, architektoniczny) dom z warsztatem kowala

kwa /kfa/ (interjection)
quak
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) odgłos wydawany przez kaczkę

kwadrans /ˈkfadrãw̃s/ (n)
Viertel, Viertelstunde
  czwarta część godziny, 15 minut

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
Quadrat
  (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny;
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby;
Konkordanz
  (potocznie, potoczny) dom, mieszkanie

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
quadratisch
  (matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia
  (matematyka, matematyczny) związany z kwadratem, dotyczący kwadratu

kwadrylion /kfaˈdrɨlʲjɔ̃n/ (n)
Quadrillion
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024;

kwakać /ˈkfakaʨ̑/ (v)
quaken
  o kaczce: wydawać charakterystyczne odgłosy

kwalifikacyjny (adj)
Bewerbungs-
  dokonujący oceny

kwalifikator /ˌkfalʲifʲiˈkatɔr/ (n)
Angabe
  informacja, zwykle w postaci skrótu, podawana przed niektórymi definicjami w słowniku lub encyklopedii, określająca zakres użycia danego wyrazu lub jego charakter

kwalifikować (v)
qualifizieren
  czynić odpowiednim, powołanym do czegoś
zuordnen
  przyporządkowywać do określonej kategorii w oparciu o ściśle ustalone kryteria
sich qualifizieren
  być przydatnym, upoważnionym do czegoś

kwantowy laser kaskadowy /kfãnˈtɔvɨ ˈlasɛr ˌkaskaˈdɔvɨ/ (n)
Quantenkaskadenlaser
  (fizyka, fizyczny) unipolarny laser półprzewodnikowy, emitujący promieniowanie w zakresie średniej i dalekiej podczerwieni;

kwantyfikator /ˌkfãntɨfʲiˈkatɔr/ (n)
Quantor
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) termin na oznaczenie zwrotów: dla każdego, istnieje takie i im pokrewnych

kwantyfikator ogólny /ˌkfãntɨfʲiˈkatɔr ɔˈɡulnɨ/ (n)
Allquantor
  (logika, logiczny) kwantyfikator mówiący, że dane twierdzenie (funkcja zdaniowa) jest prawdziwe przy dowolnej wartości zmiennej

kwarantanna (n)
Quarantäne
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwarc /kfarʦ̑/ (n)
Quarz
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;

kwark /kfark/ (n)
Quark
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
Vierteljahr, Quartal
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwartet /ˈkfartɛt/ (n)
Quartett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków

kwas /kfas/ (n)
Säure
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas abietynowy /ˈkfas ˌabʲjɛtɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
Abietinsäure
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów żywicznych, żółte ciało stałe występujące naturalnie w żywicach drzew iglastych;

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
Acrylsäure
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas askorbinowy /ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ/ (n)
Ascorbinsäure
  (biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu;

kwas azelainowy (n)
Azelainsäure
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
Salpetersäure
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas butanowy (n)
Butansäure
  (chemia, chemiczny) powszechny związek organiczny, kwas monokarboksylowy z czterema atomami węgla

kwas cerotynowy (n)
Cerotinsäure, Hexacosansäure
  (chemia, chemiczny) nasycony kwas tłuszczowy występujący w wosku pszczelim i karnaubie;

kwas chlebowy (n)
Kwass
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezalkoholowy napój otrzymywany przez fermentację chleba lub słodu zbożowego;

kwas chlorogenowy /ˈkfas ˌxlɔrɔɡɛ̃ˈnɔvɨ/ (n)
Chlorogensäure
  (biochemia, biochemiczny) ester kwasu kawowego i kwasu chinowego, naturalny przeciwutleniacz występujący w roślinach, głównie w zielonych liściach i owocach, m.in. kawowca, głogu, w karczochach i pokrzywie;

kwas cytrynowy (n)
Zitronensäure, Citronensäure
  (chemia, chemiczny) dodatek do żywności stosowany jako naturalna substancja zakwaszająca

kwas deoksyrybonukleinowy (n)
Desoxyribonukleinsäure
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych

kwas fluorowodorowy (n)
Fluorwasserstoffsäure, Flusssäure
  (chemia, chemiczny) kwas beztlenowy będący roztworem fluorowodoru w wodzie, bezbarwna, żrąca ciecz o ostrym zapachu;

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
Folsäure
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas krotonowy /ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
Crotonsäure
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;

kwas masłowy (n)
Buttersäure
  (biochemia, biochemiczny) kwas tłuszczowy, organiczny związek chemiczny występujący w zjełczałym maśle i nadający lekko gorzki posmak wielu rodzajom serów;

kwas melisowy (n)
Melissinsäure
  (biochemia, biochemiczny) nasycony kwas tłuszczowy o wzorze sumarycznym C30H60O2;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
Milchsäure
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas mrówkowy /ˈkfas mrufˈkɔvɨ/ (n)
Ameisensäure
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas karboksylowy, silnie żrący i redukujący;

kwas octowy /ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
Essigsäure, Äthanosäure
  (chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
Schwefelsäure
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas solny (n)
Salzsäure
  (chemia, chemiczny) silnie żrący kwas nieorganiczny, będący m.in. ważnym czynnikiem trawiennym zwierząt, odczynnikiem laboratoryjnym czy środkiem przemysłowym

kwas syryngowy /ˈkfas ˌːɨrɨ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
Syringasäure
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący związek organiczny, pochodna kwasu galusowego o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwutleniającym, wykorzystywana w syntezie chemicznej oraz w badaniach archeologicznych;

kwas szczawiowy (n)
Oxalsäure
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas dikarboksylowy;

kwas węglowy /ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (n)
Kohlensäure
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasica (n)
Azidose, Acidose
  (medycyna, medyczny) stan zwiększonej kwasowości krwi;

kwasica metaboliczna (n)
metabolische Azidose
  (medycyna, medyczny) stan zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, w którym pH krwi spada poniżej 7,35;

kwasowość (n)
Säuregehalt
  (chemia, chemiczny) cecha roztworów elektrolitów, charakteryzujących się przewagą stężenia jonów wodorowych nad stężeniem jonów wodorotlenowych; właściwość zawierania kwasu w swoim składzie

kwatera /kfaˈtɛra/ (n)
Quartier
  mieszkanie lub inne pomieszczenie wynajmowane lub zajęte na pobyt czasowy

kwazar /ˈkfazar/ (n)
Quasar
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
sauer
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu
sauer, herb
  (dosłownie) mający cierpki smak
sauer, bitter
  (przenośnie, przenośnia) pokazujący niezadowolenie

kwestionariusz (n)
Fragebogen
  arkusz zawierający szereg pytań dotyczących konkretnego zagadnienia

kwestionowanie /ˌkfɛstʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
Beanstandung
  (rzeczownik odczasownikowy) od kwestionować

kwestionować /ˌkfɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
hinterfragen
  zaprzeczać czemuś, wątpić w słuszność czegoś

kwiaciarka /kfʲjäˈʨ̑arka/ (n)
Blumenverkäuferin
  (handel, handlowy) kobieta, która sprzedaje kwiaty

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
Blumenladen, Blumengeschäft
  (handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiat /kfʲjat/ (n)
Blume, Blüte
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
Blume, Topfblume
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa

kwiat paproci (n)
Farnblüte
  (mitologia słowiańska) mityczny kwiat mający zakwitać raz w roku podczas przesilenia letniego;

kwiaton (n)
Kreuzblume
  (architektura, architektoniczny) detal architektoniczny w kształcie stylizowanego kwiatu charakterystyczny dla gotyku i neogotyku;

kwiatowy /kfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
Blüten-
  dotyczący kwiatów

kwiczeć /ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑/ (v)
qieksen, quieken
  o człowieku: wydawać ostre dźwięki, o wysokim tonie
quieken
  o świni: wydawać charakterystyczny głos

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
Wacholderdrossel
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus pilaris, niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
April, Ostermond
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwiecień plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ ˈplɛʨ̑ɛ̇̃ɲ ˈbɔ pʃɛˈplata ˈtrɔxɛ ˈʑĩmɨ ˈtrɔxɛ ˈlata/ (proverb)
April, April, der macht, was er will April, April, der weiß nicht, was er will
  w kwietniu występuje duża zmienność pogodowa (szybka zmiana pogody, np. z ciepłego słonecznego dnia na zimny i pochmurny)

kwiecisty (adj)
blumig
  o sposobie wypowiedzi: bogaty w ozdobniki, wyszukane formy wypowiedzi
geblümt, mit Blumenmuster
  ozdobiony kolorowym wzorem kwiatowym

kwinta (n)
Quinte, Quint
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał pięciu tonów między dźwiękami

kwintal /ˈkfʲĩntal/ (n)
Doppelzentner
  jednostka masy równa 100 kg, stosowana w obrocie rolniczym;

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Quintessenz, Inbegriff
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwintet (n)
Quintett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów lub pięć głosów
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków lub śpiewaków

kwintet smyczkowy (n)
Streichquintett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa instrumentów smyczkowych w orkiestrze
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków grających na instrumentach smyczkowych

kwit (n)
Quittung
  pisemny dowód otrzymania czegoś lub zaświadczenie upoważniające do odbioru czegoś

kwitnienie (n)
Blüte, Blühen
  (botanika, botaniczny) okres dojrzałości u roślin nasiennych, w którym dochodzi do wytwarzania kwiatów

kwitnący (adj)
glänzend, hervorragend
  (przenośnie, przenośnia) w doskonałej formie; wyglądający zdrowo

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
blühen
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty
blühen, florieren
  (przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować

kwoka /ˈkfɔka/ (n)
Glucke
  kura będąca w okresie lęgowym

kworum /ˈkfɔrũm/ (n)
Quorum
  liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji

kynofobia (n)
Canophobie, Kynophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed psami

kószka /ˈkuʃka/ (n)
Bienenkorb
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pleciony ze słomy kosz, używany jako ul dla pszczół

kózka (n)
Geißlein, Zicklein
  (zdrobniale) od: koza

kądziel (n)
Faserband
  (włókiennictwo) pęk włókien umocowany na krążku przęślicy lub kołowrotka;

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
Bad, Baden
  kąpanie kogoś, kąpanie się

kąpielówki /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci/ (n)
Badehose
  krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli

kąt /kɔ̃nt/ (n)
Winkel
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi
Blickwinkel, Gesichstswinkel
  (przenośnie, przenośnia) punkt widzenia, aspekt
Ecke
  przestrzeń w okolicy styku dwóch prostopadłych ścian

kąt ostry (n)
spitzer Winkel
  (geometria) (matematyka, matematyczny) kąt ściśle zawierający się w pewnym kącie prostym

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
rechter Winkel
  (geometria) kąt równy 90 stopni;

kąt rozwarty (n)
stumpfer Winkel
  (geometria) (matematyka, matematyczny) kąt ściśle zawarty w pewnym kącie półpełnym, lecz nie będący ani ostrym, ani prostym

kąt wpisany (n)
Umfangswinkel
  (geometria) kąt, którego wierzchołek leży na okręgu i którego ramiona wyznaczają cięciwy tego okręgu wychodzące z wierzchołka kąta;

kąt środkowy (n)
Mittelpunktswinkel, Zentriwinkel
  (geometria) kąt, którego wierzchołek leży w środku okręgu i którego ramiona wyznaczają promienie tego okręgu;

kąśliwy (adj)
bissig
  (przenośnie, przenośnia) sprawiający przykrość

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
lügen
  świadomie mówić nieprawdę

kłamać jak najęty /ˈkwãmaʨ̑ ˈjak naˈjɛ̃ntɨ/ (v)
lügen, dass sich die Balken biegen
  kłamać z wielką łatwością

kłamać jak z nut /ˈkwãmaʨ̑ ˈjaɡ ˈz‿nut/ (v)
lügen, dass sich die Balken biegen
  celowo i bez wahania kłamać, oszukiwać

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
Lügner
  mężczyzna lub chłopiec, który kłamie

kłamliwy /kwãmˈlʲivɨ/ (adj)
verlogen, unwahr
  taki, który jest pełen kłamstwa
lügnerisch, lügenhaft, falsch
  taki, który kłamie

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
Lüge
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłamstwo ma krótkie nogi /ˈkwãmstfɔ ˈma ˈkrutʲcɛ ˈnɔɟi/ (proverb)
Lügen haben kurze Beine
  kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw

kłamstwo oświęcimskie (n)
Holocaustleugnung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (historia, historyczny, historycznie) praktyka negowania holokaustu, upowszechnianie opinii, że znane fakty na temat Holocaustu są wyolbrzymione lub nieprawdziwe;

kłodzki /ˈkwɔʦ̑ʲci/ (adj)
Glatzer
  związany z Kłodzkiem, dotyczący Kłodzka

kłopot /ˈkwɔpɔt/ (n)
Problem
  przykra sytuacja, wymagająca reakcji

kłopotać (v)
bemühen, plagen
  sprawiać kłopot

kłopotliwy /ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/ (adj)
verfänglich
  sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie

kłos /kwɔs/ (n)
Ähre
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;
Fischgrätenzopf, Fischgrätzopf
  (fryzyjski) rodzaj warkocza przypominający kłos (1.1)

kłosek /ˈkwɔsɛk/ (n)
Ährchen
  (botanika, botaniczny) kwiatostan charakterystyczny dla traw
Fischgrätenzopf, Fischgrätzopf
  (fryzyjski) rodzaj warkocza przypominający kłos

kłosowiec /kwɔˈsɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Agastache
  (botanika, botaniczny) Agastache, rodzaj roślin należących do rodziny jasnotowatych;

kłusak /ˈkwusak/ (n)
Traber
  (jeździectwo, jeździecki) koń przyuczony do bardzo szybkiego kłusa

kłusować (v)
traben
  (jeździectwo, jeździecki) biec kłusem
  (jeździectwo, jeździecki) jechać kłusem
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bardzo szybko biec
wildern
  (łowiectwo, łowiecki) nielegalnie polować na zwierzynę lub łowić ryby

kłusownictwo (n)
Wilddieberei, Wilderei, Wildern
  (łowiectwo, łowiecki) nielegalne łowienie zwierząt

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
Wilderer, Wilddieb, Jagdfrevler, Wildfrevler, Wildschütz
  (łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłuć /kwuʨ̑/ (v)
stechen
  przebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym
  (o owadach) żądlić
  wywoływać uczucie ostrego bólu

kłócić /ˈkwuʨ̑iʨ̑/ (v)
streiten, sich streiten, sich zanken
  toczyć spór, spierać się

kłódka /ˈkwutka/ (n)
Vorhängeschloss, Schloss
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłódka miłości /ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i/ (n)
Liebesschloss
  kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary;

kłąb (n)
Thenar
  (anatomia, anatomiczny) zespół mięśni, część dłoni u człowieka;
Traube
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) skupisko pszczół otaczające królową;
Widerrist
  (zoologia, zoologiczny) miejsce między karkiem i grzbietem u dużych ssaków;
Schwade, Schwaden
  gęsta zawiesina unosząca się w powietrzu tworząc obły kształt
Knäuel
  zbite, obłe, splątane nagromadzenie czegoś

kłąb rojowy (n)
Schwarmtraube
  (pszczelarstwo, pszczelarski) grono pszczół skupiających się po wyjściu roju poza ulem (np. na gałęzi) w celu odczekania, aż pszczoły zwiadowczynie znajdą miejsce na nowe gniazdo;

kłąb zimowy (n)
Wintertraube
  (pszczelarstwo, pszczelarski) grono pszczół zwarcie skupionych obok siebie w celu ogrzania gniazda w czasie zimy;

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
Rhizom, Wurzelstock
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
Rhizom
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

kłębek /ˈkwɛ̃mbɛk/ (n)
Knäuel
  przędza (np. nić) zwinięty w kulkę

kłębek nerwów /ˈkwɛ̃mbɛk ˈnɛrvuf/ (n)
Nervenbündel
  osoba bardzo nerwowa

kłębiasty (adj)
geballter
  kształtem przypominający kłąb

laba /ˈlaba/ (n)
Nichtstun, süßes Nichtstun
  (potocznie, potoczny) czas wolny

labilny /laˈbʲilnɨ/ (adj)
labil
  zmienny, niestały, niestabilny, chwiejny

labioplastyka (n)
Labioplastik
  (medycyna, medyczny) zabieg korekty wyglądu lub wielkości warg sromowych;

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
Labyrinth
  (budownictwo) układ krzyżujących się korytarzy i pomieszczeń, w którym trudno znaleźć wyjście;

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
Laborant
  pracownik laboratorium

laborantka /ˌlabɔˈrãntka/ (n)
Laborantin
  pracownica laboratorium

laboratoryjnie /ˌlabɔratɔˈrɨjɲɛ/ (adv)
laboratorisch
  w warunkach laboratoryjnych, metodami laboratoryjnymi

laboratoryjny /ˌlabɔratɔˈrɨjnɨ/ (adj)
laboratorisch
  związany z laboratorium, dotyczący laboratorium

labrys /ˈlabrɨs/ (n)
Labrys
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) topór obosieczny używany na Krecie w drugim tysiącleciu p.n.e. jako broń i symbol religijny;

lachociąg (n)
Schwanzlutscher
  (wulgarnie, wulgaryzm) osoba wykonująca na mężczyźnie seks oralny

laguna /laˈɡũna/ (n)
Lagune
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

lahar /ˈlaxar/ (n)
Lahar
  (geologia, geologiczny) spływ błotny, w którym biorą udział przesycone wodą produkty erupcji wulkanicznej, przede wszystkim popiół wulkaniczny;

laicki (adj)
weltlich, Laien-
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwiązany z religią
laienhaft
  nacechowany brakiem kompetencji

laicyzm (n)
Laizismus
  koncepcja wykluczająca obecność religii w sferze publicznej, głosząca oddzielenie państwa od kościoła i propagująca świeckie podejście do obywateli oraz instytucji państwowych

lajkować /lajˈkɔvaʨ̑/ (v)
liken
  w Internecie: oznaczać czyjeś posty lub zdjęcia jako pozytywne, aprobować je, zazwyczaj poprzez kliknięcie odpowiedniego linku na stronie WWW

lak /lak/ (n)
Siegellack
  topliwa mieszanina kalafonii i innych substancji żywicznych, używana do odciskania pieczęci i do uszczelniania;

lakaza (n)
Laccase
  (biochemia, biochemiczny) enzym roślinny, charakterystyczny przede wszystkim dla grzybów rosnących na rozkładającym się drewnie

lakier /ˈlacɛr/ (n)
Lack
  (fryzjerstwo, fryzjerski) forma skrócona od lakier do włosów
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) forma skrócona od lakier do paznokci
Lack, Firnis
  (technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
Nagellack
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierek /laˈcɛrɛk/ (n)
Lackschuh
  but z błyszczącej, lakierowanej skóry

lakierować (v)
lackieren, mit Lack bedecken
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus /ˈlakmus/ (n)
Lackmus
  (chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

lakonicznie (adv)
lakonisch
  w sposób lakoniczny

laktacja /lakˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Laktation
  (biologia, biologiczny) wydzielanie mleka z sutków samicy ssaków w okresie karmienia;

laktator (n)
Muttermilchpumpe
  urządzenie pozwalające karmiącym kobietom na odciąganie mleka;

laktaza /lakˈtaza/ (n)
Lactase, Laktase
  enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
Laktose, Milchzucker
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lala /ˈlala/ (n)
Puppe
  (przenośnie, przenośnia) (slangowo) ładna dziewczyna

lalka /ˈlalka/ (n)
Puppe
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;
  (przestarzałe, przestarzały) (zoologia, zoologiczny) owadzia poczwarka

lalkarz /ˈlalkaʃ/ (n)
Puppenspieler
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) artysta teatralny zajmujący się animowaniem lalek

lama /ˈlãma/ (n)
Lama
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
  jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi

lamarkizm (n)
Lamarckismus
  (biologia, biologiczny) (historia, historyczny, historycznie) teoria zakładająca ewolucję gatunków pod wpływem środowiska zewnętrznego;

lambda /ˈlãmbda/ (n)
Lambda
  nazwa jedenastej litery alfabetu greckiego, λ;

lambdacyzm (n)
Lamb­da­zis­mus
  (medycyna, medyczny) wada wymowy polegająca na zastępowaniu głoski r głoską l;

lambrekin /lãmˈbrɛcĩn/ (n)
Lambrequin, Schabracke
  rodzaj krótkiej ozdobnej zasłony, firanki nad oknem, drzwiami zawieszonej na drążku lub ozdabiający baldachimy;

lameta (n)
Lametta
  cienka folia metalowa pocięta w paseczki, używana jako ozdoba choinkowa

lampa /ˈlãmpa/ (n)
Lampe, Leuchte
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampa naftowa (n)
Petroleumlampe
  urządzenie wytwarzające światło poprzez spalanie nafty;

lamparcica /ˌlãmparʲˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
Leopardin
  (zoologia, zoologiczny) samica lamparta

lampart /ˈlãmpart/ (n)
Leopard, Panther
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

lampka /ˈlãmpka/ (n)
Glas, Weinglas
  kieliszek

lampka oliwna (n)
Öllampe
  (historia, historyczny, historycznie) niewielkie naczynie gliniane lub metalowe z knotem wytwarzające światło poprzez spalanie oliwy

lamówka (n)
Besatz, Borte, Schrägband
  (krawiectwo) pasek materiału, tasiemka jako element wykończenia wyrobu, którym obszywany jest jego brzeg

lanca (n)
Lanze
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń kawalerii złożona z długiego drzewca z proporczykiem, z osadzonym nań metalowym grotem

lancet /ˈlãnʦ̑ɛt/ (n)
Lanzette
  mały nóż chirurgiczny o obustronnym ostrzu

landrynka /lãnˈdrɨ̃nka/ (n)
Lutschbonbon, Fruchtbonbon
  (spożywczy) twardy, lekko przeźroczysty, kolorowy cukierek do ssania;

landsbergit (pn)
Landsbergit, Moschellandsbergit
  (mineralogia, mineralogiczny) naturalny stop srebra i rtęci występujący często w złożach cynobru, rtęci i srebra;

langosz (n)
Langosch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) węgierska potrawa w formie pszenno-ziemniaczanego placka smażonego na głębokim oleju podawanego z różnymi dodatkami – na słono lub słodko;

langusta /lãŋˈɡusta/ (n)
Languste
  (zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza;

lanie /ˈlãɲɛ/ (n)
Prügel, Prügel beziehen bekommen
  (rzeczownik odczasownikowy) od lać (bić)

lankijski /lãŋʲˈcijsʲci/ (adj)
sri-lankisch
  odnoszący się do państwa Sri Lanka

lansować /lãw̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
lancieren
  promować, propagować, reklamować

lantan /ˈlãntãn/ (n)
Lanthan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
laotisch, Laotisch
  odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (n)
Laotisch
  język urzędowy Laosu;

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
Laparoskopie, laparoskopische Chirurgie
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

laparotomia /ˌlaparɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
Laparotomie, Bauchschnitt
  (medycyna, medyczny) operacyjne otwarcie jamy brzusznej, polegające na przecięciu skóry, mięśni i otrzewnej umożliwiające eksplorację wnętrza jamy brzusznej;

lapidarny /ˌlapʲiˈdarnɨ/ (adj)
lapidar
  zwięzły, treściwy, wyrazisty, lakoniczny

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
Lapislazuli
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

lapoński /laˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
lappländisch
  dotyczący Laponii, związany z Laponią, pochodzący z Laponii

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
Laptop
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa /ˈlarva/ (n)
Larve
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

laryngolog /ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk/ (n)
der HNO-Arzt, der Hals-Nasen-Ohren-Arzt
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła

laryngologiczny (adj)
laryngologisch
  (medycyna, medyczny) związany z laryngologią lub laryngologiem, dotyczący laryngologii lub laryngologa

laryngoskop (n)
Laryngoskop
  (medycyna, medyczny) przyrząd medyczny pozwalający obejrzeć wnętrze krtani;

las /las/ (n)
Wald, Forst
  gęste zbiorowisko drzew;

las deszczowy (n)
Regenwald
  (ekologia, ekologiczny) formacja roślinna wiecznie zielone lasów na obszarach o rocznej sumie opadów przekraczającej 2000 mm i wysokiej wilgotności;

lasek /ˈlasɛk/ (n)
Wäldchen
  (zdrobniale) od: las
  mały las

laser /ˈlasɛr/ (n)
Laser
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

laska /ˈlaska/ (n)
Blowjob, blasen
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) fellatio
Schwanz
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) penis
Braut, Mieze, Girl, Mädel
  (potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna
Stange
  jednostka czegoś (np. dynamitu, cynamonu)
Stab, Stock
  wydłużony przedmiot służący do podpierania się;

laski /ˈlasʲci/ (adj)
lachisch
  związany z Lachami, dotyczący Lachów

lassi (n)
Lassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej;

lasso /ˈlasːɔ/ (n)
Lasso
  (etnografia, etnograficzny) sznur lub rzemień zakończony samozaciskową pętlą, służący do chwytania zwierząt;

lastrykarz (n)
Fliesenleger
  (budownictwo) osoba zajmująca się lastrykowaniem

lasówka złotogłowa (n)
Pieperwaldsänger
  (ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki

latający spodek /ˌlataˈjɔ̃nʦ̑ɨ ˈspɔdɛk/ (n)
fliegende Untertasse
  (potocznie, potoczny) (zobacz) UFO

latarka /laˈtarka/ (n)
Taschenlampe
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
Laterne Leuchte
  lampa przeznaczona do wysyłania sygnałów świetlnych

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
Leuchtturm, Leuchtfeuer
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latarnia umarłych /laˈtarʲɲa ũˈmarwɨx/ (n)
Totenleuchte
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) kamienna budowla o znaczeniu mistycznym, w formie wieżyczki, stawiana dawniej przy cmentarzach i szpitalach;

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
Drachen
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
fliegen
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

laterański (adj)
lateranisch
  odnoszący się do Lateranu, związany z Lateranem

lato /ˈlatɔ/ (n)
Sommer, Hochsommer
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latoś (adv)
heuer
  (dawniej, dawny) dziś (gwara, gwarowe) (także (Śląsk Cieszyński)) w tym, bieżącym roku

latte macchiato (n)
Latte macchiato
  napój powstały przez powolne dolanie kawy espresso do gorącego, spienionego mleka, podawany w przeźroczystej szklance, pity przez słomkę lub podawany z długą łyżką;

latynista /ˌlatɨ̃ˈɲista/ (n)
Latinist
  znawca łaciny i kultury rzymskiej

latynizacja (n)
Latinisierung
  (książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej
  (książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi

latynizm /laˈtɨ̃ɲism̥/ (n)
Latinismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka łacińskiego;

latynoamerykański (adj)
lateinamerikanisch
  związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej

latyński /laˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
latinisch
  związany z Lacjum, Latynami (Latyńczykami)

laubzega (n)
Laubsäge
  (Śląsk Cieszyński) piłka do drewna

laureat (n)
Preisträger
  zdobywca nagrody

lawa /ˈlava/ (n)
Lave, Lava
  (geologia, geologiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
Lavendel
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

laweta /laˈvɛta/ (n)
Lafette
  (wojskowość, wojskowy) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
Lawine, Erdrutsch
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lazuryt /laˈzurɨt/ (n)
Lapislazuli
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

lać /laʨ̑/ (v)
gießen
  wykonywać odlew (np. dzwonu, pomnika)
  powodować, że ciecz wypływa z czegoś lub płynie
  (potocznie, potoczny) o deszczu: intensywnie padać

lać jak z cebra /ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra/ (v)
in Strömen regnen, wie aus Eimern schütten
  (potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu

lead (n)
Lead, Vorspann
  wstępna, wprowadzająca część artykułu prasowego, często wyróżniona pogrubioną czcionką;

lebioda /lɛˈbʲjɔda/ (n)
Gänsefuß, Melde, Weißer Gänsefuß
  (botanika, botaniczny) zwyczajowa nazwa komosy

lebiodka pospolita /lɛˈbʲjɔtka ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
Oregano
  (botanika, botaniczny) Origanum vulgare L., gatunek rośliny wieloletniej z rodziny jasnotowatych;

lecieć /ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
auf jemand stehen
  (potocznie, potoczny) (slangowo) być zakochanym, zauroczonym
laufen
  (potocznie, potoczny) płynąć, ciec
  (potocznie, potoczny) szybko biec
  o czasie szybko mijać
fliegen
  przemieszczać się w powietrzu
  podróżować samolotem

lecytyna (n)
Lecithine
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej

leczenie /lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Behandlung
  (rzeczownik odczasownikowy) od leczyć

leczniczy /lɛʧ̑ʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
Gesundheits
  pomagający wyzdrowieć

leczo (n)
Letscho
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) węgierska potrawa jednogarnkowa z pokrojonych na kawałki papryki, pomidorów i cebuli, często z dodatkiem boczku lub kiełbasy, duszonych z przyprawami;

leczyć /ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (v)
heilen
  przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby

legalizacja /ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Legalisierung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem

legalnie (adv)
legal, gesetzmäßig
  w sposób legalny; nie odchodząc od litery prawa

legalny /lɛˈɡalnɨ/ (adj)
legal, gesetzlich
  zgodny z prawem
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem

legat /ˈlɛɡat/ (n)
Legat
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pierwotnie wysłannik, później wysokiej rangi urzędnik lub dowódca legionu
  (kościelny) reprezentant papieża

legia cudzoziemska /ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska/ (n)
Fremdenlegion
  (wojskowość, wojskowy) w niektórych armiach, oddziały żołnierzy zawodowych składające się w części lub w całości z obcokrajowców;

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
Legion
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;

legionelloza (n)
Legionellose
  (medycyna, medyczny) choroba legionistów, bakteryjna choroba dróg oddechowych;

legitymacja /ˌlɛɟitɨ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Ausweis
  dokument potwierdzający tożsamość oraz przynależność do określonej grupy ludzi

legwan (n)
Leguan
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych

lejce /ˈlɛjʦ̑ɛ/ (n)
Zügel
  (hipologia, hipologiczny) rzemienne pasy służące do kierowania koniem

lejdejczyk (n)
Leidener
  mieszkaniec Lejdy

lejdejka (n)
Leidenerin
  mieszkanka Lejdy

lejdejski (adj)
Leidener
  związany z Lejdą, pochodzący z Lejdy, dotyczący Lejdy

lejek (n)
Trichter
  urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszenia średnicy strumienia cieczy;

lejtnant /ˈlɛjtnãnt/ (n)
Leutnant
  (wojskowość, wojskowy) oficerski stopień wojskowy, odpowiednik porucznika;

lekarka /lɛˈkarka/ (n)
Ärztin
  (potocznie, potoczny) kobieta pracująca jako lekarz

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
Medizin, Arznei
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
Arzt
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekarz chorób kobiecych /ˈlɛkaʃ ˈxɔrup kɔˈbʲjɛʦ̑ɨx/ (n)
Frauenarzt
  (zobacz) ginekolog

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
unterschätzen
  nie przywiązywać do czegoś wagi
verachten, nicht beachten
  traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania

lekceważąco /ˌlɛkʦ̑ɛvaˈʒɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
anmaßend, geringschätzig, gleichgültig, gönnerhaft, herablassend, respektlos
  w sposób lekceważący

lekceważący (adj)
respektlos, verächtlich, anmaßend, geringschätzig, gleichgültig, gönnerhaft
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
Stunde, Lehrstunde, Lektion
  (edukacja, edukacyjny) jednostka zajęć dydaktycznych
Lektion, Stunde
  (przenośnie, przenośnia) przykre doświadczenie będące przestrogą
Lektion
  rozdział w podręczniku

lekcjonarz (n)
Lektionar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna zawierająca czytania mszalne;

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
leicht
  o małej wadze, małym ciężarze
  o słabej sile, niskim natężeniu

lekki jak piórko /ˈlɛcːi ˈjak ˈpʲjurkɔ/ (adj)
federleicht
  bardzo lekki

lekkoatleta /ˌlɛkːɔaˈtlɛta/ (n)
Leichtathlet
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający lekkoatletykę

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
Leichtathletik, Athletik
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

lekkoduch (n)
Bruder Leichtfuß, Leichtfuß, Windhund
  (potocznie, potoczny) osoba lekkomyślna

lekkomyślnie (adv)
flott
  w sposób lekkomyślny

lekkomyślność /ˌlɛkːɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
Leichtsinn
  cecha kogoś, kto jest lekkomyślny, niepoważny, zbyt lekko coś traktujący

lekkomyślny (adj)
leichtsinnig
  o osobie: taki, który nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji własnych poczynań
  czyniony bez głębszego namysłu

leksem /ˈlɛksɛ̃m/ (n)
Lexem
  (językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia;

leksykalizacja (n)
Lexikalisierung
  (językoznawstwo, językoznawczy) rozbieżność między znaczeniem wyrazu a jego morfologiczną strukturą, która była uformowana przez znaczenie pierwotne;

leksykalny (adj)
lexikal, lexikalisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany ze słownictwem, dotyczący słownictwa

leksykografia (n)
Lexikografie
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników;
  tworzenie słowników, słownikarstwo
  zbiór słowników jakiegoś języka, regionu, okresu

leksykograficzny (adj)
lexikografisch, lexikographisch
  dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii

leksykon (n)
Lexikon
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lekt (n)
Lekt
  (językoznawstwo, językoznawczy) (rzadki, rzadko używany) swoista forma mowy

lektura (n)
Lektüre
  to, co ktoś czyta lub będzie czytał
  czynność czytania
  (edukacja, edukacyjny) pozycja książkowa przeznaczona czytania i omawiania w toku nauczania danego przedmiotu szkolnego;

lektyka /ˈlɛktɨka/ (n)
Sänfte, Tragsessel
  łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
Ziegenmelker
  (ornitologia, ornitologiczny) Caprimulgus europaeus; gatunek ptaków leśnych z rodziny Caprimulgus, o sztywnych piórach otaczających dziób;

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
Limonade, Limo
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
Lemur, Lemure
  (zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze;
  (mitologia rzymska) (zwykle lm) duch zmarłej osoby;

len /lɛ̃n/ (n)
Lein, Flachs
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion
Leinen
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina z lnu (1.2)

leningradczyk (n)
Leningrader
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Leningradu

leningradka (n)
Leningraderin
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Leningradu

leningradzki /ˌlɛ̃ɲĩŋˈɡraʦ̑ʲci/ (adj)
Leningrader
  związany z Leningradem, dotyczący Leningradu

leninowski /ˌlɛ̃ɲĩˈnɔfsʲci/ (adj)
leninistisch
  związany z Włodzimierzem Leninem albo leninizmem, właściwy dla leninizmu

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
Faulheit, Trägheit
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuch (n)
Faulenzer, Faulpelz, Tagedieb
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie)

leniuchować (v)
faulenzen, Däumchen drehen
  (potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
Faultier
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
faul
  charakteryzujący się lenistwem

lep na muchy (n)
Fliegenfänger, Fliegenpapier
  pułapka na muchy w postaci paska nasmarowanego lepką substancją wabiącą;

lepidopterologia /lɛˈpʲidɔˌptɛrɔˈlɔɟja/ (n)
Lepidopterologie, Schmetterlingskunde
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o motylach;

lepiej /ˈlɛpʲjɛ̇j/ (adv)
gut
  (zobacz) dobrze

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
besser spät als nie
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepić /ˈlɛpʲiʨ̑/ (v)
zusammenkleben
  sklejać coś, przyklejać

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
klebrig, viskos, zähflüssig, leimig, zäh
  mający właściwości kleju

lepkość (n)
Viskosität, Zähigkeit
  (fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego
Klebrigkeit
  zdolność lepienia się, bycie kleistym

leporello (n)
Leporello
  publikacja w formie tekturowej lub papierowej taśmy złożonej w harmonijkę, stosowana najczęściej do książek dla dzieci, reklam itp.;

leprozorium /ˌlɛprɔˈzɔrʲjũm/ (n)
Leprosorium, Leprastation
  izolowany zakład leczniczy dla chorych na trąd lub kolonia dla trędowatych;

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
besser ein Spatz in der Hand, als eine Taube auf dem Dach
  lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

leptospiroza (n)
Leptospirose
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odzwierzęca choroba bakteryjna wywoływana przez krętki z rodzaju Leptospira;

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
Lesbe, Lesbierin
  homoseksualna kobieta;

lesbijski (adj)
lesbisch
  dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom

lesbofobia (n)
Lesbophobie
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec lesbijek;

lesisty /lɛˈɕistɨ/ (adj)
bewaldet, waldig
  obfitujący w lasy, pokryty lasami

lesotyjski /ˌlɛsɔˈtɨjsʲci/ (adj)
lesothisch
  związany z Lesotho, odnoszący się do państwa Lesotho

less /lɛs/ (n)
Löss
  (geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego;

leszcz /lɛʃʧ̑/ (n)
Brachse, Brasse
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Abramis brama, eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

letalny (adj)
letal
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) prowadzący do śmierci

letarg (n)
Lethargie
  (medycyna, medyczny) stan pozornej śmierci, polegający na głębokim śnie, w którym zanikają reakcje na bodźce;

letargiczny (adj)
lethargisch
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) taki jak w letargu: senny, ospały, apatyczny, bezwładny
  (medycyna, medyczny) związany z letargiem, dotyczący letargu; właściwy letargowi

letni /ˈlɛtʲɲi/ (adj)
lauwarm
  o substancji: ciepły, lecz nie gorący
sommerlich
  taki, który odbywa się w lecie, odnosi się do lata; jest przystosowany do lata

leucyna (n)
Leucin
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kodowany aminokwas alifatyczny;

leucystyczny (adj)
leuzistisch
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) dotknięty leucyzmem

leukocyt (n)
Leukozyt
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) komórka krwi pełniąca funkcję ochronną;

lew /lɛf/ (n)
Lew
  (jednostka monetarna) bułgarska jednostka monetarna; 100 stotinek;
Löwe, Löwin
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;

lewa /ˈlɛva/ (n)
Stich
  (termin karciany) karty wzięte przez gracza na jednym etapie rozgrywki

lewada /lɛˈvada/ (n)
Mezair
  figura ujeżdżeniowa, polegająca na uniesieniu przednich nóg konia, przenosząc w ten sposób cały ciężar na zgięte tylne;

lewar (n)
Heber
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewarek /lɛˈvarɛk/ (n)
Heber
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) niezbyt dużych rozmiarów często poręczny rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
Linke
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy;

lewirat /lɛˈvʲirat/ (n)
Levirat
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwyczajowe prawo małżeńskie nakazujące poślubienie wdowy przez brata lub nawet przez spadkobiercę jej zmarłego męża (nawet jeśli jest żonaty), w celu zapewnienia ciągłości rodu, obowiązujące u ludów Azji (Arabów, Hindusów, Mongołów) oraz plemion afrykańskich;

lewkonia (n)
Levkoje
  (botanika, botaniczny) Matthiola R. Br., rodzaj roślin z rodziny kapustowatych;

lewkonia długopłatkowa (n)
Abendlevkoje
  (botanika, botaniczny) Matthiola longipetala DC., gatunek rośliny z rodziny kapustowatych o intensywnie pachnących o zmierzchu kwiatach;

leworęczny /ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
Linkshänder
  osoba leworęczna (1.1)

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
link
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka
  (potocznie, potoczny) o dokumentach, interesach: nielegalny

leń /lɛ̃ɲ/ (n)
Faulpelz, Faulenzer
  człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy

leśnictwo /lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Forstwirtschaft, Forstwesen, Forstwissenschaft
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną

leśniczy /lɛɕˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
Förster
  (leśnictwo) pracownik zajmujący się gospodarowaniem lasu, odpowiedzialny za obszar leśnictwa

leśny /ˈlɛɕnɨ/ (adj)
Forst, Wald
  odnoszący się do lasu, mający związek z lasem

leżak /ˈlɛʒak/ (n)
Liegestuhl
  rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport

leżeć /ˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
liegen
  zachowywać pozycję poziomą
  znajdować się

leżeć na sercu /ˈlɛʒɛʨ̑ na‿ˈsɛrʦ̑u/ (v)
auf dem Herzen liegen
  być bardzo ważnym, być przedmiotem troski

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
libanesisch
  odnoszący się do państwa Liban

liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (n)
Livree
  (historia, historyczny, historycznie) uniform używany przez służbę królewską i magnacką, a także urzędników dworskich
  (hotelarstwo) mundur używany przez służbę hotelarską

libertarianizm (n)
Libertarismus, Libertarianismus
  (filozofia, filozoficzny) doktryna uznająca wolność osobistą i wolność ekonomiczną za najwyższe wartości w polityce;

liberyjski /ˌlʲibɛˈrɨjsʲci/ (adj)
liberianisch
  odnoszący się do państwa Liberia

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
Libido
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

libijski /lʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
libysch
  odnoszący się do Libii

libretto /lʲiˈbrɛtːɔ/ (n)
Libretto
  tekst utworu muzycznego (opery, operetki, oratorium), scenariusz baletu lub pantomimy;

licealista /ˌlʲiʦ̑ɛaˈlʲista/ (n)
Gymnasiast
  (edukacja, edukacyjny) uczeń liceum

licealistka /ˌlʲiʦ̑ɛaˈlʲistka/ (n)
Gymnasiastin
  uczennica liceum

licealny (adj)
gymnasial
  dotyczący liceum

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Lizenz
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;

licencjat /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲjat/ (n)
Bachelor
  (edukacja, edukacyjny) w Polsce tytuł zawodowy przysługujący osobie, która ukończyła studia I stopnia

liceum /lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
Oberschule
  (edukacja, edukacyjny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;
Lyzeum
  (historia, historyczny, historycznie) szkoła filozoficzna założona przez Arystotelesa;
  (historia, historyczny, historycznie) szkoła przygotowująca do studiów uniwersyteckich od czasów humanizmu do XIX w.

lichenometria (n)
Lichenometrie
  metoda szacowania wieku budowli i badania zmian klimatycznych na podstawie porostów;

lichwa /ˈlʲixfa/ (n)
Wucher
  (pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze;

lichwiarski (adj)
wucherisch
  (pejoratywnie, pejoratywny) dotyczący lichwy albo lichwiarza

lichwiarz (n)
Wucherer, Kredithai
  (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek pożyczający pieniądze na wysoki procent

lichy /ˈlʲixɨ/ (adj)
miserabel
  (potocznie, potoczny) będący w złym stanie, złej jakości, w złym gatunku

lico /ˈlʲiʦ̑ɔ/ (n)
Vorderseite
  (budownictwo) zewnętrzna powierzchnia niektórych przedmiotów
Frontseite, Stirnseite
  (budownictwo) zewnętrzna powierzchnia ściany albo bryły budynku
Angesicht, Antlitz
  (książkowy) (anatomia, anatomiczny) twarz, oblicze, policzek

licytacja /ˌlʲiʦ̑ɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Versteigerung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) publiczna sprzedaż, w której nabywcą zostaje oferujący najwyższą kwotę;
Reizung
  (termin karciany) zabieganie o pierwszeństwo w jakiejś fazie gry, o wzięcie, zagranie, wyjście;

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
Numerus
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa
Zahl, Anzahl
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
Anzahl, Zahl
  grupa o określonej liczebności
Zahl, Nummer
  zapis liczby (1.1)

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
Ordnungszahl, Kernladungszahl
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba całkowita /ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita/ (n)
Ganzzahl, ganze Zahl
  (matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
Plural, Mehrzahl
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba naturalna (n)
natürliche Zahl
  (matematyka, matematyczny) (rzadki, rzadko używany) liczba z ciągu 1, 2, 3, …
  (matematyka, matematyczny) liczba z ciągu 0, 1, 2, 3, …;

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
Primzahl
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba podwójna /ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna/ (n)
Dual
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
Einzahl, Singular
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczba porządkowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔva/ (n)
Ordinalzahl
  (matematyka, matematyczny) zwykle w lm: zbiór dobrze uporządkowany, będący kanonicznym reprezentantem pewnej klasy izomorficzności dobrych porządków
  (oficjalnie) liczba naturalna, używana do określenia pozycji w pewnej kolejności

liczba wymierna (n)
rationale Zahl
  (matematyka, matematyczny) liczba dająca się przedstawić jako ułamek liczb całkowitych;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
Zahlwort, Numerale
  (gramatyka) nazwa liczby

liczebnik główny (n)
Kardinalzahl
  (gramatyka) nazwa liczby całkowitej

liczebnik porządkowy (n)
Ordnungszahlwort
  (gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu

liczebnik zbiorowy (n)
Sammelzahlwort
  (gramatyka) nazwa liczby określająca liczność grupy elementów

liczebny (adj)
zahlenmäßig
  mogący być wyrażonym liczbami

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
zahlreich
  (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek
viel, eine Vielzahl von, zahlreich
  (tylko w lm.) występujący w dużej liczbie

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
zählen, rechnen
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
rechnen
  wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne
erwarten, rechnen mit, zumuten
  spodziewać się
erwägen
  brać pod uwagę, respektować

liechtensteiński /ˌlʲixtɛ̃w̃ˈʃtajj̃sʲci/ (adj)
Liechtensteiner, liechtensteinischer
  odnoszący się do państwa Liechtenstein

liga /ˈlʲiɡa/ (n)
Liga
  (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  zrzeszenie osób, organizacji lub państw

ligatura /ˌlʲiɡaˈtura/ (n)
Ligatur
  (językoznawstwo, językoznawczy) (termin typograficzny) znak będący połączeniem kilku liter, na przykład ß, æ, Æ;

liguryjski /ˌlʲiɡuˈrɨjsʲci/ (adj)
ligurisch
  związany z Ligurią, wywodzący się z Ligurii

likantropia (n)
Lykanthropie
  urojenie polegające na przekonaniu, że jest się zwierzęciem, zwłaszcza wilkiem
  (etnografia, etnograficzny) (mitologia, mitologiczny) wierzenie obecne w rozmaitych kulturach, zgodnie z którym człowiek może w określonych okolicznościach przeobrazić się w zwierzę, zwłaszcza w wilka

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
Likör
  słodki i mocny napój alkoholowy;

likoryna (n)
Lycorin
  (chemia, chemiczny) (botanika, botaniczny) trujący alkaloid stosowany również jako lek, występujący w roślinach z rodziny amarylkowatych

likwidacja /ˌlʲikfʲiˈdaʦ̑ʲja/ (n)
Liquidation
  pozbycie się
  (przenośnie, przenośnia) (eufemistycznie) zabicie

likwidator (n)
Liquidator
  urzędnik zajmujący się likwidacją przedsiębiorstwa
  osoba zajmująca się zabijaniem na zlecenie

lilak /ˈlʲilak/ (n)
Flieder
  (botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych;

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
Lilie
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;
  (potocznie, potoczny) kwiat lilii (1.1)

liliowy /lʲiˈlʲjɔvɨ/ (adj)
lila
  mający kolor jasnofioletowy lub różowoniebieski , taki jak kolor kwiatu lilaka pospolitego

lima /ˈlʲĩma/ (n)
Limette
  (botanika, botaniczny) krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe;

limakologia /ˌlʲĩmakɔˈlɔɟja/ (n)
Limakologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o ślimakach;

liman (n)
Liman
  (geografia, geograficzny) rodzaj płytkiej zatoki powstałej u ujścia rzeki do morza;

limba /ˈlʲĩmba/ (n)
Zirbelkiefer
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku sosna limba;

limbowy (adj)
Zirbelkiefern-
  (botanika, botaniczny) dotyczący limby

limburski /lʲĩmˈbursʲci/ (n)
Limburgisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język (dialekt) limburski;

limfa (n)
Lymphe
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn ustrojowy pośredniczący w wymianie składników między krwią i tkankami; chłonka;

limfatyczny (adj)
lymphatisch
  (anatomia, anatomiczny) związany z limfą, dotyczący limfy

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
Limit
  granica niemożliwa do przekroczenia

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
Limnologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limo /ˈlʲĩmɔ/ (n)
blau Auge
  (potocznie, potoczny) podbite oko

limuzyna (n)
Limousine
  (motoryzacja) luksusowy samochód;

lina /ˈlʲĩna/ (n)
Seil, Tau
  elastyczne cięgno z włókna lub drutów;

lincki (adj)
Linzer
  związany z Linzem, dotyczący Linzu, pochodzący z Linzu

lincz /lʲĩn͇ʧ̑/ (n)
Lynchen, Lynchjustiz
  (książkowy) rodzaj samosądu, wymierzenie przez tłum kary (szczególnie śmierci) na osobie posądzonej o przestępstwo bez przeprowadzenia sprawy sądowej

linczować /lʲĩn͇ˈʧ̑ɔvaʨ̑/ (v)
lynchen
  (książkowy) dokonywać linczu

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
Linguist
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca

lingwistka (n)
Linguistin
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalistka w zakresie lingwistyki

lingwistyczny (adj)
linguistisch
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
Linguistik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
Linie
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka
  trasa dla środków lokomocji

linia brzegowa /ˈlʲĩɲja bʒɛˈɡɔva/ (n)
Uferlinie
  (geografia, geograficzny) granica między obszarem lądowym a wodnym

linia kolejowa (n)
Bahnstrecke
  (kolejnictwo) droga kolejowa wraz z przyległym pasem gruntu i infrastrukturą umożliwiającą funkcjonowanie kolei;

linie lotnicze (n)
Fluggesellschaft
  (lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
Lineal
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

liniowiec /lʲĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Verkehrsflugzeug
  (lotnictwo, lotniczy) samolot regularnie kursujący między danymi punktami
Linienschiff
  (wojskowość, wojskowy) okręt liniowy, zwykle drewniany
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek regularnie kursujący między danymi punktami;

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
linear, Linien-
  mający związek z linią

link /lʲĩŋk/ (n)
Link, Verweis, Hyperlink
  (informatyka, informatyczny) odnośnik w dokumencie elektronicznym (np. na stronie WWW) prowadzący do innego dokumentu elektronicznego lub do innego miejsca w tym samym dokumencie

linoleum /ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
Linoleum
  (budownictwo) wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego stosowany do wykładania podłóg;

linoskoczek /ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
Seiltänzer
  cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie

lionka (n)
Lyonerin, Lyoneserin
  mieszkanka Lyonu

liończyk (n)
Lyoner, Lyoneser
  mieszkaniec Lyonu

lioński (adj)
Lyoner, lyonesich, lyonesisch
  związany z Lyonem, dotyczący Lyonu

lipa /ˈlʲipa/ (n)
Linde, Lindenbaum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., drzewo liściaste z podrodziny lipowatych;

lipid /ˈlʲipʲit/ (n)
Lipid
  (biochemia, biochemiczny) związek chemiczny tworzący cząsteczki hydrofobowe albo amfifilne, służący głównie do magazynowania energii lub jako substrat budulcowy komórek i tkanek;

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
Juli, Heuert
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Äsche
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;

lipodystrofia /ˌlʲipɔdɨˈstrɔfʲja/ (n)
Lipodystrophie
  (medycyna, medyczny) zespół zaburzeń charakteryzujących się miejscowym lub uogólnionym zanikiem, nieprawidłowym stanem lub rozmieszczeniem tkanki tłuszczowej;

liposukcja /ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja/ (n)
Fettabsaugung
  (medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej;

lipski /ˈlʲipsʲci/ (adj)
Leipziger, leipzigerisch
  związany z Lipskiem, dotyczący Lipska

lipszczanin (n)
Leipziger
  mieszkaniec Lipska

lipszczanka (n)
Leipzigerin
  mieszkanka Lipska

lira korbowa /ˈlʲira kɔrˈbɔva/ (n)
Drehleier
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny strunowy instrument smyczkowy z korbą i klawiszami;

liryczny /lʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
lyrisch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z liryką, lirykiem

liryka (n)
Lyrik
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj literacki;

lis /lʲis/ (n)
Fuchs
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik o wydłużonym tułowiu, krótkich łapach i długim, puszystym ogonie;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wyprawione futro z lisa (1.1) i innych zwierząt futerkowych, także boa z lisa (1.1)

lis polarny /ˈlʲis pɔˈlarnɨ/ (n)
Polarfuchs
  (zoologia, zoologiczny) ssak drapieżny z rodziny psowatych, zamieszkujący obszary na północ od koła podbiegunowego;

lisek (n)
Füchschen
  mały, młody lis

list /lʲist/ (n)
Brief
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano list (1.1)

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
offener Brief
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

list polecony (n)
Einschreibebrief
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) list przyjmowany za potwierdzeniem nadania, rejestrowany oraz doręczany adresatowi za pokwitowaniem odbioru

lista /ˈlʲista/ (n)
Liste
  elementy zapisane w kolejności

lista dyskusyjna /ˈlʲista ˌdɨskuˈsɨjna/ (n)
Mailingliste
  (informatyka, informatyczny) rodzaj grupy dyskusyjnej, gdzie wiadomości są rozsyłane e-mailami;

listek /ˈlʲistɛk/ (n)
Blatt, Blättchen
  (zdrobniale) od: liść
Kaugummistreifen
  płaskie opakowanie

listek figowy /ˈlʲistɛk fʲiˈɡɔvɨ/ (n)
Feigenblatt
  (związek frazeologiczny) skąpa przysłona nagości

listerioza (n)
Listeriose
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) bakteryjna odzwierzęca choroba zakaźna najczęściej wywoływana u ludzi przez spożycie zakażonej żywności;

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
Briefträger, Postbote, Zusteller
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
Nebelung, November, November Novämber
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listopadowy /ˌlʲistɔpaˈdɔvɨ/ (adj)
novemberisch
  mający miejsce, odbywający się w listopadzie

liszka /ˈlʲiʃka/ (n)
Raupe
  (potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) włochata gąsienica z twardą głową i licznymi odnóżami

lit /lʲit/ (n)
Lithium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litania (n)
Litanei
  (kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem;

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
Buchstabe, Letter
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
literarisch
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
Literatur
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu (n)
Sachliteratur
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literatura piękna (n)
Schöne Literatur
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół utworów literackich o charakterze artystycznym;

literaturoznawczy (adj)
literaturwissenschaftlich
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z literaturoznawstwem, dotyczący literaturoznawstwa

literaturoznawstwo /ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ/ (n)
Literaturwissenschaft
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;

literować (v)
buchstabieren
  podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa

literówka /ˌlʲitɛˈrufka/ (n)
Tippfehler
  błąd w pisaniu polegający na pomyleniu lub opuszczeniu liter w słowie

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
litauisch, Litauisch
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (n)
Litauisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) bałtyjski język używany przez Litwinów;

litkup /ˈlʲitkup/ (n)
Kauftrunk
  (dawniej, dawny) podarek pieniężny lub poczęstunek przy sprzedaży albo kupnie;

litograf (n)
Lithograph
  (sztuka) artysta, rzemieślnik stosujący technikę litografii

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
Lithographie
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
Lithographie, Steindruck
  (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)

litosfera /ˌlʲitɔˈsfɛra/ (n)
Lithosphäre
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej;

litościwy /ˌlʲitɔˈɕʨ̑ivɨ/ (adj)
barmherzig, mitleidig
  pełen litości, mający litość

litr /lʲitr̥/ (n)
Liter
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
Liturgie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

liturgiczny (adj)
liturgisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii

liverpoolski (adj)
Liverpooler
  odnoszący się do Liverpoolu, związany z Liverpoolem

lizak /ˈlʲizak/ (n)
Kelle
  (potocznie, potoczny) (kolejnictwo) przyrząd policjanta drogowego lub kolejarza służący do pomocy przy kierowaniu ruchem
Lolli, Lutscher
  twardy cukierek na patyku

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
lecken
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

lizbonka /lʲizˈbɔ̃nka/ (n)
Lissabonnerin
  mieszkanka Lizbony

lizbończyk /lʲizˈbɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Lissabonner
  mieszkaniec Lizbony

lizboński /lʲizˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Lissabonner, lissabonnisch
  odnoszący się do miasta Lizbona

lizol (n)
Lysol
  (chemia, chemiczny) środek dezynfekcyjny, roztwór krezolu surowego w mydle potasowym;

lizus /ˈlʲizus/ (n)
Schmeichler, Speichellecker
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) człowiek przesadnie lub sztucznie grzeczny, żeby uzyskać czyjeś względy

liściasty /lʲiɕˈʨ̑astɨ/ (adj)
Laub
  (botanika, botaniczny) mający liście, złożony z drzew lub krzewów mających liście

liścień /ˈlʲiɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Keimblatt, Kotyledone
  (biologia, biologiczny) pierwszy liść rośliny nasiennej;

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
Blatt
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

liść curry (n)
Curryblatt
  (spożywczy) przyprawa z liści krzewu Bergera koenigii L., stosowana w postaci świeżej, suszonej lub sproszkowanej

liść laurowy /ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
Lorbeerblatt
  (spożywczy) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa;

lniany /ˈlʲɲãnɨ/ (adj)
leinen
  wykonany z tkaniny wykonanej z lnu

lobbing (n)
Lobbyismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wywieranie wpływu przez zawodowych rzeczników interesów na władze publiczne;

lobbować (v)
lobbyieren
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) wywierać wpływ na władze publiczne w imieniu koncernów lub grup społecznych

lobby /ˈlɔbbʲi/ (n)
Lobby
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa nacisku (zwłaszcza w celu zmiany prawa zgodnie z czyimiś interesami)

locha /ˈlɔxa/ (n)
Sau
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni

lockdown (n)
Lockdown
  zakaz wyjścia, zakaz opuszczania danej strefy

lodowe kwiaty (n)
Eisblumen
  (przenośnie, przenośnia) wzory z powoli zamarzającej wody, powstające na szybie

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Gletscher, Ferner
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;
Eistaucher
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia immer, gatunek nura zamieszkującego tundrę Ameryki Północnej, Grenlandii i Islandii;

lodowy (adj)
Ice
  związany z lodem, dotyczący lodu

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
Eisbrecher
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody (n)
Eis, Eiscreme, Speiseeis
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodziarnia (n)
Eisdiele
  (handel, handlowy) miejsce sprzedaży lodów

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
Kühlschrank
  pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
Logarithmus
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

loggia (n)
Loggia
  (architektura, architektoniczny) otwarta zadaszona galeria lub balkon wzdłuż ściany budynku;

logiczny /lɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
logisch
  związany z logiką, zgodny z logiką

logika /ˈlɔɟika/ (n)
Logik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

logistyka (n)
Logistik
  (ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr;
  (wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska;
  (dawniej, dawny) logika matematyczna

logo /ˈlɔɡɔ/ (n)
Logo
  znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;

logopedyczny (adj)
logopädisch
  związany z logopedią, dotyczący logopedii

logować /lɔˈɡɔvaʨ̑/ (v)
anmelden, einloggen
  (informatyka, informatyczny) autoryzować się w systemie, najczęściej podając hasło
einloggen
  (informatyka, informatyczny) zapisywać jakieś informacje w specjalnym pliku-dzienniku

lojalność (n)
Loyalität
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni

lokaj (n)
Lakai
  człowiek usługujący w bogatym domu lub na dworze panującego

lokal /ˈlɔkal/ (n)
Lokal
  (potocznie, potoczny) pub, bar, restauracja, klub
Raum
  mieszkanie lub pomieszczenie użytkowe

lokal wyborczy (n)
Wahllokal
  miejsce oddawania głosów w wyborach

lokata (n)
Anlage, Einlage
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) zainwestowanie kapitału w przedsiębiorstwo, nieruchomość, w celu ochrony albo pomnożenia tej wartości
Platz
  pozycja zajmowana w klasyfikacji

lokator /lɔˈkatɔr/ (n)
Mieter
  ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
Lokomotive
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

loksodroma (n)
Loxodrome
  (nawigacja) (matematyka, matematyczny) linia krzywa na powierzchni kuli, przecinająca wszystkie południki pod tym samym kątem;

lombard /ˈlɔ̃mbart/ (n)
Leihhaus
  instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;

lombardzista (n)
Pfandleiher
  (potocznie, potoczny) właściciel lombardu, osoba pożyczająca pod zastaw

lombardzki /lɔ̃mˈbarʦ̑ʲci/ (adj)
lombardisch
  związany z Lombardią

lombr (n)
Lomber
  (dawniej, dawny) (termin karciany) gra karciana pochodzenia hiszpańskiego, rozpowszechniona w Europie w XVII wieku;

lomi-lomi (n)
Lomi Lomi, Lomi Lomi Nui
  rodzaj zabiegu masażu wywodzącego się z Haiti;

londynka /lɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
Londonerin
  mieszkanka Londynu

londyńczyk /lɔ̃nˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Londoner
  mieszkaniec Londynu

londyński /lɔ̃nˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
Londoner
  pochodzący z Londynu, dotyczący Londynu

longboard (n)
Longboard
  (sport, sportowy) deskorolka o dłuższym rozmiarze, pozwalająca rozwinąć większą prędkość;

longobardzki (adj)
langobardisch
  związany z Longobardami, dotyczący Longobardów

lont /lɔ̃nt/ (n)
Zündschnur, Lunte
  (wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika

lorandyt (n)
Lorándit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarkoarsenek talu, występujący głównie w złożu Allchar w Macedonii, w postaci koszenilowoczerwonych, drobnych, jednoskośnych kryształów

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
Lawrencium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lori /ˈlɔrʲi/ (n)
Lori
  (zoologia, zoologiczny) Loris, nadrzewna małpiatka azjatyckich i afrykańskich lasów tropikalnych prowadząca nocny tryb życia;

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
Fernglas
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych;

los /lɔs/ (n)
Schicksal
  fatum, przeznaczenie
  wydarzenia, bieg czyjegoś życia
Los
  mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej

lot /lɔt/ (n)
Flug
  przemieszczanie się w powietrzu lub w przestrzeni kosmicznej
  podróż, np. samolotem, balonem

lotaryński (adj)
lothringer
  związany z Lotaryngią, dotyczący Lotaryngii lub Lotaryńczyków

loteria /lɔˈtɛrʲja/ (n)
Lotterie
  gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie

lotnictwo /lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Luftfahrt, Flugwesen
  ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;

lotniczy /lɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
Luftfahrt, Flug
  związany z lotnictwem

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
Flughafen, Flugplatz, Flugfeld
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Flugzeugträger
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotniskowy (adj)
Flughafen
  związany z lotniskiem

lotny (adj)
gasförmig
  (fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący
ätherisch
  łatwo unoszący się w powietrzu

lotokot /lɔˈtɔkɔt/ (n)
Gleitflieger
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak południowoazjatycki posiadający umiejętność szybowania dzięki błonom ciągnącym się od szyi do ogona;

lozanka (n)
Lausannerin
  mieszkanka Lozanny

lozańczyk (n)
Lausanner
  mieszkaniec Lozanny

lozański (adj)
Lausanner
  związany z Lozanną, dotyczący Lozanny, pochodzący z Lozanny

loża (n)
Loge
  (architektura, architektoniczny) specjalne miejsce na widowni przeznaczone dla osobistości;
  miejsce spotkań masonerii

loża masońska (n)
Freimaurerloge
  podstawowa jednostka organizacyjna wolnomularstwa

lub /lup/ (conjunction)
oder
  spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;

lubczyk /ˈlupʧ̑ɨk/ (n)
Liebstöckel
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;

lubecki (adj)
Lübecker, lübeckisch
  związany z Lubeką, dotyczący Lubeki

lubeczanin (n)
Lübecker
  mieszkaniec Lubeki

lubeczanka (n)
Lübeckerin
  mieszkanka Lubeki

lubieżny /luˈbʲjɛʒnɨ/ (adj)
lüstern
  rozpustny, sprośny

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
mögen, gern lieb haben, gern schwimmen wandern
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lubuski (adj)
Lebuser
  związany z Lubuszem, dotyczący Lubusza (miasta w Niemczech)

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
Luzerne
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) jednoroczna lub dwuletnia bylina z rodziny bobowatych;

lucerneńczyk (n)
Luzerner
  (rzadki, rzadko używany) mieszkaniec Lucerny (miasta)

lucerneński (adj)
Luzerner, luzernisch
  związany z Lucerną, dotyczący Lucerny, pochodzący z Lucerny

lud /lut/ (n)
Volk
  zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem
  warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie

ludek (n)
Männchen
  człowieczek, ludzik

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
Bevölkerung
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludowy /luˈdɔvɨ/ (adj)
Volk
  pochodzący od ludu

ludowładczy (adj)
volksherrschaftlich
  związany z ludowładztwem, dotyczący ludowładztwa

ludowładztwo (n)
Volksherrschaft
  (książkowy) forma rządów sprawowanych przez wszystkich obywateli

ludożerca /ˌludɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
Menschenfresser
  człowiek zjadający mięso ludzkie

ludożerstwo /ˌludɔˈʒɛrstfɔ/ (n)
Menschenfresserei
  jedzenie mięsa ludzkiego przez innych ludzi

ludwisarz /ludˈvʲisaʃ/ (n)
Rotgießer
  rzemieślnik odlewający przedmioty z brązu, miedzi, mosiądzu lub spiżu;

ludzik (n)
Männchen
  figurka człowieka
  lekceważąco o człowieku

ludzki /ˈluʦ̑ʲci/ (adj)
menschlich
  odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka
  cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka

ludzkość /ˈluʦ̑kɔɕʨ̑/ (n)
Menschlichkeit
  natura człowieka, która jest utożsamiana z dobrymi cechami ludzi
Menschheit
  ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie

lufa /ˈlufa/ (n)
Lauf
  część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;

lufcik (n)
Kämpferfenster, Klappfenster
  otwieralna część w skrzydle okna umożliwiająca wietrzenie pomieszczenia

luka /ˈluka/ (n)
Lücke
  brak lub niedobór czegoś
  puste miejsce

luka w prawie (n)
Gesetzeslücke, Rechtslücke
  brak odpowiedniego przepisu prawnego, lub istnienie przepisu, który nie jest taki, jaki być powinien;

lukier /ˈlucɛr/ (n)
Zuckerguss
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) polewa używana do pokrywania wyrobów cukierniczych, sporządzana z roztopionego cukru pudru;

lukratywny (adj)
lukrativ, einträglich
  przynoszący spore zyski

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
Süßholz, Lakritze
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;
Lakritze, Lakritz
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
luxemburgisch, Luxemburgisch
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

luksus /ˈluksus/ (n)
Luxus
  warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;

luksusowy (adj)
Luxus, luxuriös
  taki, który jest przejawem luksusu, bogatego życia

lulek czarny (n)
Schwarze Bilsenkraut
  (botanika, botaniczny) Hyoscyamus niger L., gatunek rośliny z rodziny psiankowatych o własnościach leczniczych i trujących w większej ilości;

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
Hexenschuss
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lumpenproletariat (n)
Lumpenproletariat
  (socjologia, socjologiczny) (pogardliwie, pogardliwy) warstwa społeczna składająca się z miejskiej biedoty, ludzi trwale bezrobotnych żyjących na marginesie społeczeństwa;

lunatyk /lũˈnatɨk/ (n)
Schlafwandler
  (medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm

luneta (n)
Fernrohr, Perspektiv
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw;

lunula /lũˈnula/ (n)
Lunula
  (historia, historyczny, historycznie) noszona na szyi szczególnie w starożytności i w średniowieczu ozdoba w kształcie półksiężyca, symbol płodności
  (kościelny) (zobacz) melchizedek

lupa /ˈlupa/ (n)
Lupe
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lupinina /ˌlupʲĩˈɲĩna/ (n)
Lupinin
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkaloid występujący w łubinie o bardzo gorzkim smaku;

lusterko wsteczne /luˈstɛrkɔ ˈfstɛʧ̑nɛ/ (n)
Rückspiegel
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
Spiegel
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

lutenica (n)
Ljutenica
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bałkańska pasta z pomidorów i pieczonych papryk;

lutet /ˈlutɛt/ (n)
Lutetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutować /luˈtɔvaʨ̑/ (v)
löten
  (technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Lötkolben
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty /ˈlutɨ/ (n)
Februar, Feber, Hornung
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

luwijski (n)
Luwisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język luwijski;

luzytański (adj)
lusitanisch
  związany z Luzytanią lub Luzytanami, dotyczący Luzytanii lub Luzytanów

luzytański (n)
Lusitanisch
  (historia, historyczny, historycznie) (językoznawstwo, językoznawczy) język luzytański;

luński (adj)
lündish
  (dawniej, dawny) londyński, pochodzący z Londynu

lwi /lvʲi/ (adj)
Löwe
  związany z lwem, dotyczący lwa
löwenartig
  charakterystyczny dla lwa, mający cechy lwa

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
Löwe
  należący do lwa

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
Löwenanteil
  znaczna, większa część czegoś

lwiatka /ˈlvʲjatka/ (n)
Löwenäffchen
  (zoologia, zoologiczny) Leontopithecus, brazylijska małpa szerokonosa o bujnej grzywie

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
Löwin
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lwołak /ˈlvɔwak/ (n)
Werlöwe
  (fantasy) człowiek, którego jedną z form jest lew

lód /lut/ (n)
Eis
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
Eis, Speiseeis
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

lüneburski (adj)
Lüneburger
  związany z Lüneburgiem, dotyczący Lüneburga

ląd /lɔ̃nt/ (n)
Land
  obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądolód /lɔ̃nˈdɔlut/ (n)
Eisschild, Inlandeis
  gruba warstwa lodu pokrywająca duże obszary ziemi;

lądować /lɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
landen
  osiadać na czymś – z powietrza lub wody

lęk /lɛ̃ŋk/ (n)
Angst
  (psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny;

lękliwy /lɛ̃ŋkˈlʲivɨ/ (adj)
furchtsam, ängstlich
  (o osobach) skłonny do lęku, dający się łatwo nastraszyć

maca /ˈmaʦ̑a/ (n)
Matze
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski pszenny placek z przaśnego (niekwaszonego) ciasta, jadany przez Żydów podczas święta Paschy;

maccartyzm (n)
McCarthyismus
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajnie prawicowy kierunek polityki wewnętrznej Stanów Zjednoczonych w latach 50. XX wieku charakteryzujący się radykalnym zwalczaniem komunizmu i jego przedstawicieli w państwie;

machać /ˈmaxaʨ̑/ (v)
wedeln
  szybko, wahadłowo ruszać czymś

machinacja /ˌmaxʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Machenschaft
  podstępne działanie na czyjąś niekorzyść

maciejka (n)
Abendlevkoje
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) lewkonia długopłatkowa

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
Matrix
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macierzanka /ˌmaʨ̑ɛˈʒãnka/ (n)
Thymian
  (botanika, botaniczny) Thymus L., liczący 35 gatunków rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju macierzanek (1.1)

macierzyństwo /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/ (n)
Mutterschaft
  bycie matką

macka (n)
Tentakel, Fangarm
  (zoologia, zoologiczny) wyrostek ciała niektórych wodnych bezkręgowców, służący do chwytania lub rozpoznawania dotykiem

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
Stiefmutter
  żona ojca, ale nie matka;

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
Machete
  długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga (n)
Keule
  jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

madziaryzacja (n)
Madjarisierung, Magyarisierung
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucanie lub przyswajanie kultury węgierskiej i języka węgierskiego

madżong (n)
Mah-Jongg, Ma-Jongg
  chińska gra dla czterech graczy;

mafia /ˈmafʲja/ (n)
Mafia
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

mag /mak/ (n)
Magier
  (ezoteryka) osobnik, który wprawnie włada magią mistyczną

magdeburski /ˌmaɡdɛˈbursʲci/ (adj)
Magdeburger magdeburgisch
  związany z Magdeburgiem, dotyczący Magdeburga

magenta /maˈɡɛ̃nta/ (n)
Magenta
  barwa purpurowa;

magiczny /maˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
magisch
  związany z magią

magister /maˈɟistɛr/ (n)
Diplomingenieur, Magister
  (edukacja, edukacyjny) (studencki) osoba, która zdobyła tytuł magistra (1.1)
  (edukacja, edukacyjny) tytuł zawodowy nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia

magistrala (n)
Bus
  (informatyka, informatyczny) sieć wewnętrzna komputera przenosząca sygnały pomiędzy częściami urządzenia
Hauptleitung, Hauptstrang
  główny przewód danej instalacji
Hauptverkehrslinie, Magistrale
  główny szlak komunikacyjny, łącznościowy lub transportowy

magnat (n)
Magnat, Potentat
  (ekonomia, ekonomiczny) właściciel potężnego przedsiębiorstwa, który kontroluje poważną część rynku w określonej branży
Magnat
  (historia, historyczny, historycznie) szlachcic z arystokratycznego rodu, który ma wielki majątek

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
Magnet
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
Tonbandgerät
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetorecepcja (n)
Magnetsinn
  (biologia, biologiczny) zdolność organizmu do rozpoznawania kierunku pola magnetycznego;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
magnetisch
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
  taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym)

magnetyzm (n)
Magnetismus
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych;

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
Magnesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnezyt (n)
Magnesit
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady węglanów, składający się w głównej mierze ze związków magnezu;

magnituda (n)
Magnitude
  (geologia, geologiczny) (fizyka, fizyczny) liczbowa miara energii trzęsienia ziemi oparta na wielkości momentu sejsmicznego;

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
Magnolie
  (botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;

maharadża (n)
Maharadscha
  (historia, historyczny, historycznie) niezależny władca w Indiach i na Archipelagu Malajskim

mahometanin (n)
Mohammedaner
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu

mahometanizm /ˌmaxɔ̃mɛˈtãɲism̥/ (n)
Mohammedanismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) inne określenie islamu wywodzące się od imienia proroka Mahometa

mahonia /maˈxɔ̃ɲja/ (n)
Mahonie
  (botanika, botaniczny) Mahonia Nutt., rodzaj krzewów z rodziny berberysowatych;

mahoń /ˈmaxɔ̃ɲ/ (n)
Mahagonimöbel
  (potocznie, potoczny) mebel z mahoniu (1.1)
Mahagoni, Mahagoniholz
  drewno otrzymywane z mahoniowca
Mahagonirot
  kolor czerwonobrunatny
Mahagonibaum
  mahoniowiec

maisz (n)
Terzel
  (łowiectwo, łowiecki) (ornitologia, ornitologiczny) młody ptak szkolony do polowań

maj /maj/ (n)
Mai, Wonnemond
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
Mayonnaise, Majonäse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

majorkański (adj)
mallorquinisch
  związany z Majorką, dotyczący Majorki

majster (n)
Fachmann
  (potocznie, potoczny) dobry fachowiec
Meister
  osoba, która bezpośrednio nadzoruje pracę robotników w fabryce lub na budowie
Meister, Handwerksmeister
  samodzielny rzemieślnik, który prowadzi warsztat i szkoli uczniów

majsterkować /ˌmajstɛrˈkɔvaʨ̑/ (v)
basteln
  wykonywać ręczną pracę techniczną przy użyciu narzędzi, na ogół na własne potrzeby

majsterkowicz (n)
Heimwerker, Bastler, Tüftler
  (potocznie, potoczny) osoba lubiąca wytwarzanie lub naprawianie rzeczy za pomocą prostych narzędzi

majstersztyk /majˈstɛrʃtɨk/ (n)
Meisterstück
  (książkowy) coś wyjątkowo udanego, umiejętnie przeprowadzonego; osiągnięcie

majtek (n)
Schiffsjunge
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najniższy stopniem marynarz

majtki /ˈmajtʲci/ (n)
Höschen, Schlüpfer
  (krawiectwo) dolna część bielizny okrywająca biodra;

majuskuła /ˌmajuˈskuwa/ (n)
Majuskel
  (termin typograficzny) duża litera;

majątek /maˈjɔ̃ntɛk/ (n)
Vermögen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) stan posiadania

majątkowy /ˌmajɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
Vermögen
  dotyczący majątku

mak /mak/ (n)
Mohnblume, Mohn
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;
Mohnsamen
  (cukiernictwo) (spożywczy) nasiona maku (1.2)

makabryczny /ˌmakaˈbrɨʧ̑nɨ/ (adj)
makaber
  wywołujący przerażenie i odrazę, zazwyczaj przez sugestywne ukazanie agonii, śmierci lub rozkładu

makak /ˈmakak/ (n)
Makak
  (zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa;

makak japoński (n)
Japanmakak
  (zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
Nudel, Pasta
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makaronik (n)
Makrone
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj ciastka przyrządzanego z białek jaj, cukru pudru i mielonych migdałów;

makiaweliczny (adj)
machiavellistisch
  podstępny, przewrotny

makiawelizm /ˌmacaˈvɛlʲism̥/ (n)
Machiavellismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i strategia postępowania opisana przez Niccolò Machiavellego;

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
Make-up, Schminken
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
Schminke, Make-up
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makolągwa /ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/ (n)
Hänfling
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makowiec /maˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Mohnkuchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto przekładane masą ze zmielonego maku przyprawionego cukrem i bakaliami;

makrela /maˈkrɛla/ (n)
Makrele
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

makrofit (n)
Makrophyt
  przytwierdzona do dna zbiornika wodnego roślina naczyniowa bądź ramienica

makrosomia (n)
Makrosomie
  (medycyna, medyczny) nadmierny rozmiar ciała, nadmierna masa płodu w stosunku do wieku płodowego

maksimum /ˈmaksʲĩmũm/ (adv)
maximal
  w połączeniu z określeniem liczby: co najwyżej

maksimum /ˈmaksʲĩmũm/ (n)
Maximum
  największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość

maksyma (n)
Maxime
  (książkowy) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania

maksymalny /ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
maximal
  taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu)

makulatura /ˌmakulaˈtura/ (n)
Makulatur
  (drukarstwo, drukarski) arkusze zużyte podczas druku, arkusze z defektem
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bezwartościowe, mierne książki
Altpapier
  niepotrzebny, zużyty lub zniszczony papier przeznaczony do recyklingu;

makówka /maˈkufka/ (n)
Mohnkapsel
  (botanika, botaniczny) owoc maku w formie torebki z nasionami

malachit /maˈlaxʲit/ (n)
Malachit
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malajski /maˈlajsʲci/ (adj)
malaiisch, Malaiisch
  dotyczący Malajów (lub Malezji)

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
Malaiisch, Malaiische
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malakologia /ˌmalakɔˈlɔɟja/ (n)
Malakologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się mięczakami;

malakser (n)
Küchenmaschine
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) robot kuchenny do rozdrabniania, mieszania, wyrabiania ciasta i ubijania

malaria /maˈlarʲja/ (n)
Sumpffieber, malaria, Malaria
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarka /maˈlarka/ (n)
Kunstmalerin, Malerin
  (sztuka) artystka, która maluje obrazy

malarski (adj)
malerisch
  związany z malarstwem (dziedziną sztuki) lub malarzem, dotyczący tego malarstwa lub malarza
  związany z malarstwem (rodzajem rzemiosła) lub malarzem, dotyczący tego malarstwa lub malarza
  (przenośnie, przenośnia) nadający się na temat obrazu, dzieła sztuki ze względu na walory estetyczne

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
Malerei
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
Maler
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy
  (budownictwo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik, który maluje ściany i inne części budynku

malation (n)
Malathion
  (chemia, chemiczny) związek fosforoorganiczny o wzorze sumarycznym C10H19O6PS2, używany jako insektycyd, wykazujący się niską toksycznością wobec ludzi;

malawijski /ˌmalaˈvʲijsʲci/ (adj)
malawisch
  odnoszący się do państwa Malawi

malediwski /ˌmalɛˈdʲifsʲci/ (adj)
Malediven
  odnoszący się do państwa Malediwy

malezyjski /ˌmalɛˈzɨjsʲci/ (adj)
malaysisch
  odnoszący się do państwa Malezja

maleńki /maˈlɛ̃ɲci/ (adj)
kleinchen
  (zdrobniale) od: mały

malijski /maˈlʲijsʲci/ (adj)
malisch
  odnoszący się do państwa Mali

malina /maˈlʲĩna/ (n)
Himbeere, Himbeerstrauch
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej

malinica (n)
Frambösie
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna wywoływana przez krętka bladego, powodująca zmiany skórne oraz kostne;

malinowy /ˌmalʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
Himber-
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin
himbeerfarben, himbeerfarbig
  mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony

malowanie /ˌmalɔˈvãɲɛ/ (n)
Anstreichen, Anstrich
  nakładanie farby na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełnianie czegoś kolorem

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
färben
  (fryzjerstwo, fryzjerski) nakładać farbę na włosy
streichen
  (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
malen
  (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie
schminken
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) nakładać kolorowe kosmetyki na twarz (np.: szminkę na usta, tusz na rzęsy, cienie na powieki, róż na policzki itp.)
sich schminken
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) robić sobie makijaż
malen
  (o uczuciu, stanie ducha) ukazywać się, uwidaczniać się na twarzy lub w postawie człowieka

malowidło /ˌmalɔˈvʲidwɔ/ (n)
Gemälde
  obraz malowany farbami, zwłaszcza na ścianie

malowniczy (adj)
malerisch, pittoresk
  pełny walorów malarskich
farbig
  przedstawiający coś wyraźnie, w sposób barwny

maltańczyk /malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Malteser
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o białym włosie

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
maltesisch
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do państwa Malta
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (n)
Maltesisch, maltesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;

malutki /maˈlutʲci/ (adj)
winzig
  bardzo mały; (zdrobniale) od: mały

malutko /maˈlutkɔ/ (adv)
winzig
  bardzo mało

mama /ˈmãma/ (n)
Mutti, Mama
  (potocznie, potoczny) matka

mamba /ˈmãmba/ (n)
Mamba
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jadowitych, afrykańskich węży;

mameluk (n)
Mamluk
  (historia, historyczny, historycznie) niewolnik państwowy będący żołnierzem straży przybocznej władców egipskich; później członek warstwy panującej w Egipcie, Syrii i Delhi;

mamka /ˈmãmka/ (n)
Amme
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mammalogia /ˌmãmːaˈlɔɟja/ (n)
Mammalogie, Säugetierkunde, Theriologie
  (zoologia, zoologiczny) teriologia, dział zoologii zajmujący się ssakami;

mammografia /ˌmãmːɔˈɡrafʲja/ (n)
Mammographie
  (medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi;

mamusia /mãˈmuɕa/ (n)
Mütterchen
  (zdrobniale) matka

mamut /ˈmãmut/ (n)
Mammut
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius, wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

mandala /mãnˈdala/ (n)
Mandala
  motyw artystyczny, zwykle w kształcie okręgu, ze wpisanym kwadratem podzielonym na cztery trójkąty, który symbolizuje kosmos; jest używany w celach religijnych i w magii;

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
Mandarinenbaum, Mandarine
  (botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;
Mandarinenente
  (ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych;
Mandarine
  (spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce

mandaryński (adj)
Mandarin
  (historia, historyczny, historycznie) związany, odnoszący się do mandarynów

mandaryński (n)
Mandarin
  (językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński;

mandragora /ˌmãndraˈɡɔra/ (n)
Alraunen
  (botanika, botaniczny) Mandragora L., rodzaj roślin z rodziny psiankowatych;
Mandragora
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1), której ze względu na kształt korzeni przypominający postać ludzką, przypisywano dawniej lecznicze i magiczne własności

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
Model, Büste
  figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

manetka /mãˈnɛtka/ (n)
Schalthebel
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj dźwigni służącej do sterowania jakimś mechanizmem

manewr /ˈmãnɛfr̥/ (n)
Manöver, Finte, Winkelzug
  (przenośnie, przenośnia) zręczne posunięcie
Manöver
  (wojskowość, wojskowy) zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej;
  zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania

maneż (n)
Manege
  (jeździectwo, jeździecki) plac służący do ujeżdżania koni
  arena cyrkowa

manga /ˈmãŋɡa/ (n)
Manga
  japoński komiks;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
Mangan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
Mangobaum, Mango
  (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;
Mango
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)

mangostan (n)
Mangostane, Mangostanbaum
  (botanika, botaniczny) Garcinia mangostana L., wiecznie zielone drzewo tropikalne pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej;
Mangostane
  (spożywczy) ciemnofioletowy owoc mangostanu (1.2) o soczystym, słodkim i cierpkim miąższu przypominającym w smaku ananas i brzoskwinię

mangusta /mãŋˈɡusta/ (n)
Manguste
  (zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

mania prześladowcza (n)
Verfolgungswahn
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie

maniak /ˈmãɲak/ /ˈmãɲjak/ (n)
manisch Kranker
  (medycyna, medyczny) człowiek znajdujący się w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej
Besessener, Freak
  (potocznie, potoczny) człowiek ogarnięty jakąś obsesją, nadmiernie zaangażowany
Lockvogel
  (łowiectwo, łowiecki) wypchana skóra zabitego ptaka, służąca do manienia ptaków podczas polowania

maniakalny (adj)
manisch
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący manii i/lub maniaka

manicheizm (n)
Manichäismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) system religijno-filozoficzny, stworzony przez Maniego, zgodnie z którym podstawą bytu są dwie przeciwstawne siły: dobro i zło oraz światło i ciemność;

manichejczyk (n)
Manichäer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) zwolennik manicheizmu

manichejski /ˌmã.ɲi.ˈxɛj.sʲci/ (adj)
manichäischer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dotyczący manicheizmu lub manichejczyków, albo zawierający elementy przyjętej przez nich doktryny;

manierka (n)
Feldflasche
  płaska, blaszana butelka używana przez żołnierzy i skautów do przenoszenia płynów;

manifestacja /ˌmãɲifɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
Manifestation
  czynne publiczne wystąpienie dla wyrażenia swego stanowiska, protestu, sympatii, solidarności
  ostentacyjne okazywanie swoich uczuć, emocji

manifestant /ˌmãɲiˈfɛstãnt/ (n)
Manifestant
  uczestnik manifestacji

manifestantka (n)
Manifestantin
  kobieta biorąca udział w manifestacji

manikiur (n)
Maniküre
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg pielęgnacyjny na paznokcie u rąk

manikiurzystka (n)
Maniküre
  kobieta zajmująca się zawodowo pielęgnacją dłoni i paznokci u rąk

manipulacja /ˌmãɲipuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Manipulation
  celowe naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wywarcia wpływu na czyjeś poglądy, nastroje, reakcje
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) celowe nieuczciwe wykorzystywanie sytuacji dla osiągnięcia własnych celów, zysków

mankament /mãŋˈkãmɛ̃nt/ (n)
Fehler, Mangel
  wada, błąd jakiegoś przedmiotu; także uchybienie, usterka

mankiet /ˈmãŋʲcɛt/ (n)
Manschette
  (krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę

manko /ˈmãŋkɔ/ (n)
Manko
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) niedobór towarów lub pieniędzy w sklepie, kasie, magazynie itp. w stosunku do stanu wynikającego z ewidencji;

mannheimski (adj)
Mannheimer
  związany z Mannheimem (miastem w Niemczech)

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
Manometer, Druckmesser
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mansarda /mãw̃ˈsarda/ (n)
Mansarde
  pomieszczenie mieszkalne na strychu, pod dachem mansardowym;

mantuanka (n)
Mantuanerin
  mieszkanka Mantui

mantuańczyk (n)
Mantuaner
  mieszkaniec Mantuy

mantuański (adj)
Mantuaner, mantuanisch
  związany z Mantuą, dotyczący Mantui

manufaktura (n)
Manufaktur
  (historia, historyczny, historycznie) przedsiębiorstwo, w którym produkcja oparta jest na pracy ręcznej, charakterystyczne dla wczesnego kapitalizmu;

manul (n)
Manul, Pallaskatze
  (zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

manuskrypt /mãˈnuskrɨpt/ (n)
Manuskript
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie;
  (poligrafia) tekst (maszynopis lub rękopis) przygotowany do druku

maoizm (n)
Maoismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

maoryski (adj)
maorisch
  związany z Maorysami, dotyczący Maorysów

maoryski (n)
Maori
  (językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski;

mapa /ˈmapa/ (n)
Karte, Landkarte
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

mapa topograficzna /ˈmapa ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
topografische Karte
  dokładna mapa terenu, która szczegółowo przedstawia elementy jego powierzchni;

marabut /maˈrabut/ (n)
Marabu
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak padlinożerny z rodzaju Leptoptilos Lesson;

marabut afrykański /maˈrabut ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
Marabu
  (ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos crumeniferus Lesson, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

marabut indyjski /maˈrabut ĩnˈdɨjsʲci/ (n)
Argala-Marabu, Großer Adjutant
  (ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos dubius Gmelin, duży ptak z rodziny bocianowatych;

marabut jawajski /maˈrabutʲ jaˈvajsʲci/ (n)
Java-Marabu, Malaien-Storch, Sunda-Marabu
  (ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos javanicus Horsfield, duży ptak z rodziny bocianowatych;

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
Marathon
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
Möhre
  (botanika, botaniczny) Daucus L., rodzaj roślin z rodzaju selerowatych;

marder (n)
Marder
  (wojskowość, wojskowy) niemiecki gąsienicowy bojowy wóz piechoty

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
Margarine
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margiel /ˈmarʲɟɛl/ (n)
Mergel
  (geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;

marginalny /ˌmarʲɟĩˈnalnɨ/ (adj)
marginal
  mniej ważny

margines (n)
Seitenrand
  niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;

margrabia /marˈɡrabʲja/ (n)
Markgraf
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: zwierzchnik marchii

margrabstwo (n)
Markgrafschaft
  (historia, historyczny, historycznie) ziemie zarządzane przez margrabiego
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł i urząd margrabiego

marihuana /ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
Marihuana
  substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;

marimbafon (n)
Marimbaphon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odmiana ksylofonu z podwieszonymi rezonatorami

marina /maˈrʲĩna/ (n)
Marine
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) port dla jachtów;

mariologia /ˌmarʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Mariologie
  (teologia, teologiczny) dział teologii dogmatycznej, nauka o Maryi, Matce Jezusa Chrystusa;

mariologiczny (adj)
mariologisch
  (teologia, teologiczny) związany z mariologią

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
Marionette
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto jest czyimś bezwolnym narzędziem, kto ślepo wykonuje czyjeś polecenia

marka /ˈmarka/ (n)
Mark
  (dawniej, dawny) (jednostka monetarna) waluta, dawniej używana w Niemczech;
  (jednostka monetarna) jedna z walut, używana obecnie m.in. w Bośni i Hercegowinie;
Marke
  (handel, handlowy) znak na produktach danej firmy
  (handel, handlowy) jakość produktów danej firmy

marka samochodu (n)
Automarke, Kraftfahrzeugmarke
  (motoryzacja) znak firmowy samochodu nadawany przez producenta

markasyt (n)
Markasit
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, dwusiarczek żelaza;

marketing (n)
Marketing, Absatzwirtschaft
  (ekonomia, ekonomiczny) działania zorientowane wokół potrzeb konsumentów, polegające na ustaleniu wielkości produkcji oraz metod dystrybucji, sprzedaży i reklamy towarów;

markietan /marʲˈcɛtãn/ (n)
Marketender
  (historia, historyczny, historycznie) wędrowny handlarz poruszający się razem z wojskiem, sprzedający żołnierzom jedzenie, napoje i artykuły codziennego użytku;

markiz (n)
Marquis, Markgraf
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

marksistowski (adj)
marxistisch
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący marksizmu

marlin (n)
Marlin
  (potocznie, potoczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny żaglicowatych, Istiophoridae

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
Marmelade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
Marmor
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marmurek /marˈmurɛk/ (n)
Marmorkuchen
  rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka

marnieć (v)
eingehen, verkommen, verkümmern
  tracić wartość, stawać się marnym

marnotrawca /ˌmarnɔˈtrafʦ̑a/ (n)
Verschwender
  osoba, która wykorzystuje rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie nimi gospodaruje, jest rozrzutna

marnotrawienie /ˌmarnɔtraˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Verschwendung
  (rzeczownik odczasownikowy) od marnotrawić

marnotrawić /ˌmarnɔˈtravʲiʨ̑/ (v)
vergeuden, verschwenden
  nie wykorzystywać rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie gospodarować

marnotrawny /ˌmarnɔˈtravnɨ/ (adj)
verschwenderisch
  niewykorzystujący rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie gospodarujący, rozrzutny

marnotrawstwo /ˌmarnɔˈtrafstfɔ/ (n)
Verschwendung
  niewykorzystywanie rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędne gospodarowanie

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
verschwenden, vergeuden
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marny /ˈmarnɨ/ (adj)
mies, miserabel
  będący w złym stanie, o niewielkiej wartości
mickrig
  mały, drobny

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
marokkanisch
  odnoszący się do Maroka

mars /mars/ (n)
Mars
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce na maszcie, umożliwiające obserwację morza, osłonięte płótnem tworzy bocianie gniazdo;

marskość /ˈmarskɔɕʨ̑/ (n)
Zirrhose
  (medycyna, medyczny) stwardnienie narządu i związane z tym upośledzenie jego czynności

marsowy /marˈsɔvɨ/ (adj)
martialisch
  (książkowy) o twarzy, minie: groźny, srogi
  (przestarzałe, przestarzały) związany z wojną lub wojownikiem

marsylianin (n)
Marseiller
  mieszkaniec Marsylii

marsylianka /ˌmarsɨˈlʲjãnka/ (n)
Marseillerin
  mieszkanka Marsylii

marsylski (adj)
Marseiller
  związany z Marsylią, dotyczący Marsylii

marsz /marʃ/ (n)
Marsch
  przemieszczanie się, pochód wojsk;
  rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszalski /marˈʃalsʲci/ (adj)
marshallisch
  odnoszący się do Wysp Marshalla

marszalski /marˈʃalsʲci/ (n)
Marshallisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Wysp Marshalla,

marszand /ˈmarʃãnt/ (n)
Kunsthändler
  (książkowy) (sztuka) osoba handlująca dziełami sztuki

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
Marschall
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

marszczyć (v)
runzeln, rümpfen, zusammenziehen
  pokrywać zmarszczkami
fälteln
  powodować fałdki
sich fälteln
  ulegać zmarszczeniu, pokrywać się zmarszczkami

martwak (n)
Sequester
  (medycyna, medyczny) martwa tkanka oddzielona od tkanki żywej, najczęściej w kości

martwicze zapalenie powięzi (n)
nekrotisierende Fasziitis
  (medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn;

martwiczy (adj)
nekrotisch
  (medycyna, medyczny) związany z martwicą, miejscowym obumieraniem tkanek

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
tot
  taki, który umarł

martyrologia /ˌmartɨrɔˈlɔɟja/ (n)
Martyrium
  cierpienie i męczeństwo narodu lub wyznawców jakiejś religii;

marudzić (v)
labern, schwafeln
  (potocznie, potoczny) mówić w sposób rozwlekły i nudny
mäkeln, nörgeln
  (potocznie, potoczny) ukazywać kaprysy i wygłaszać narzekania
trödeln
  (potocznie, potoczny) robić opieszale

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
Jacke, Jakett
  (krawiectwo) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru
Kriegsmarine, Marine
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie
Marine
  ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
Kriegsmarine, Marine
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynata (n)
Marinade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych;

marynować (v)
marinieren
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
März
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Traum
  ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
  (przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego
Traum, Wunschtraum
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marzenie ściętej głowy /maˈʒɛ̃ɲɛ ˈɕʨ̑ɛ̃ntɛj ˈɡwɔvɨ/ (n)
Luftschloss
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, niedostępnego dla kogoś

marznący deszcz /marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑/ (n)
Eisregen, gefrierender Regen
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;

marzyciel (n)
Träumer
  ten, kto marzy

marzycielka /ˌmaʒɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
Träumerin
  forma żeńska od: marzyciel

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
träumen
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

marża (n)
Marge, Spanne
  (handel, handlowy) różnica między ceną sprzedaży a ceną produkcji lub zakupu towaru, umożliwiająca zysk

masa /ˈmasa/ (indefiniteCardinalNumeral)
Masse
  bardzo dużo czegoś, mnóstwo

masa /ˈmasa/ (n)
Masse
  (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;
  gęsta lub półpłynna substancja, także substancja skrzepnięta

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
kritische Masse
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masa perłowa /ˈmasa pɛrˈwɔva/ (n)
Perlmutt, Perlmutter
  ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków;

masakra /maˈsakra/ (n)
Massaker
  umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;

masarnia /maˈsarʲɲa/ (n)
Wurstwarenhandlung
  wytwórnia wędlin

mascara /maˈskara/ (n)
Mascara
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj tuszu do rzęs

mascarpone /ˌmaskarˈpɔ̃nɛ/ (n)
Mascarpone
  (spożywczy) miękki, tłusty, twarogowy ser deserowy, wytwarzany tradycyjnie ze śmietany we włoskiej Lombardii;

maselnica (n)
Stoßbutterfass
  urządzenie do wyrobu masła

maska /ˈmaska/ (n)
Haube
  część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik
Maske
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
Papageitaucher
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica Linnaeus, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

maskować (v)
maskieren, kaschieren, verbergen, verdecken
  (psychologia, psychologiczny) ukrywać prawdziwe stany wewnętrzne (zamiary, uczucia, itp.)
tarnen, verdecken
  (technologia, technika, techniczny) czynić niedostrzegalnym, niewidocznym, używając jakiejś techniki zasłaniania
sich verstellen
  (psychologia, psychologiczny) ukrywać swoje prawdziwe uczucia, usposobienie, zamiary, itp.
sich tarnen
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) zakrywać się czymś tak, aby nie być widocznym

mason /ˈmasɔ̃n/ (n)
Freimaurer
  członek masonerii, stowarzyszenia masońskiego

masoneria /ˌmasɔ̃ˈnɛrʲja/ (n)
Freimaurerei
  międzynarodowe, elitarne stowarzyszenie o specyficznych strukturach organizacyjnych, które swe pryncypia i idee wyraża za pośrednictwem rozbudowanej symboliki i rytuałów;

masorecki (adj)
masoretisch
  związany z masoretami, dotyczący masoretów

masować (v)
massieren
  wykonywać masaż
sich massieren lassen
  być masowanym (1.1)
sich massieren, sich massieren selbst sich massieren
  masować (1.1) swoje ciało

masowy /maˈsɔvɨ/ (adj)
massenhaft
  obejmujący, dotyczący dużej liczbę ludzi, zwierząt lub przedmiotów

mastektomia /ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
Mastektomie, Brustamputation
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi;

mastodont (n)
Mastodon
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) słoniopodobne zwierzę kopalne;

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
Masturbation, Selbstbefriedigung
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masyw /ˈmasɨf/ (n)
Massiv
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę

masywny (adj)
massiv, wuchtig
  o mocnej budowie i dużym ciężarze

maszerować (v)
marschieren
  iść miarowym, równym krokiem

maszkaron /maˈʃkarɔ̃n/ (n)
Fratzenkopf, Maskaron
  (architektura, architektoniczny) ozdobny detal architektoniczny w kształcie głowy;

maszt /maʃt/ (n)
Mast, Stange
  (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;
Mast
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;

masztalerz (n)
Stallmeister
  wykwalifikowany pracownik obsługujący konie w stadninach

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
Maschine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
Schreibmaschine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
Nähmaschine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
Lokomotivführer, Lokführer
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

maszynistka (n)
Maschinenschreiberin
  kobieta zawodowo pisząca na maszynie do pisania

maszynka do golenia /maˈʃɨ̃nka ˌdɔ‿ɡɔˈlɛ̃ɲa/ (n)
Rasierer
  narzędzie służące do usuwania w bezpieczny sposób owłosienia ciała

maszynowy (adj)
Maschinengewehr
  taki, który działa samoczynnie
Maschinen-, machinell
  wytworzony przez maszynę
Maschinen-
  związany z maszyną, dotyczący maszyny

masło /ˈmaswɔ/ (n)
Butter
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych

masło maślane /ˈmaswɔ maɕˈlãnɛ/ (n)
weißer Schimmel
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

masło orzechowe /ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/ (n)
Erdnussbutter
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;

mat /mat/ (n)
Maat
  (wojskowość, wojskowy) podoficer marynarki, odpowiednik kaprala w wojskach lądowych;
Matt
  (szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;
Mattheit
  przedmiot, powierzchnia bez połysku

matador /maˈtadɔr/ (n)
Matador
  (etnografia, etnograficzny) główny uczestnik korridy, toreador zadający bykowi ostatni cios szpadą;

matczyny /maṭˈʧ̑ɨ̃nɨ/ (adj)
mütterlich
  (książkowy) dotyczący matki, należący do matki, właściwy matce, charakteryzujący matkę

matecznik (n)
Rückzugsort
  (leśnictwo) niedostępne dla człowieka miejsce w naturze będące miejscem schronienia dzikich zwierząt
Königinzelle, Weiselzelle
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pociągnięta lub rozbudowana przez pszczoły robotnice komórka w gnieździe pszczelim, z której wygryza się pszczela matka
Versuchsfeld
  (rolnictwo, rolniczy) poletko doświadczalne

matecznik cichej wymiany (n)
Nachschaffungszelle
  (pszczelarstwo, pszczelarski) komórka w gnieździe pszczoły miodnej, w której rozwija się matka pszczela w sytuacji, gdy pszczoły chcą wymienić starą królową

matecznik ratunkowy (n)
Nachschaffungszelle
  (pszczelarstwo, pszczelarski) komórka w gnieździe pszczoły miodnej, w której rozwija się matka pszczela w sytuacji, gdy pszczoły stracą starą królową

matecznik rojowy (n)
Schwarmzelle
  (pszczelarstwo, pszczelarski) komórka w gnieździe pszczoły miodnej, w której rozwija się matka pszczela w sytuacji, gdy pszczoły chcą się roić

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
mathematisch, Mathematik
  związany z matematyką

matematyk /ˌmatɛ̃ˈmatɨk/ (n)
Mathematiker
  osoba zajmująca się zawodowo matematyką

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
Mathe, Mathematik
  (edukacja, edukacyjny) lekcja, wykład lub inne zajęcia z matematyki (1.1)
Mathematik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
Matratze
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materializm /ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
Materialismus
  kierowanie się w życiu względami materialnymi

materiał /maˈtɛrʲjaw/ (n)
Stoff, Gewebe
  to, z czego się szyje m.in. ubrania; tkanina, dzianina
Material
  to, z czego są wytwarzane przedmioty

materiał wybuchowy /maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (n)
Sprengstoff
  związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;

matka /ˈmatka/ (n)
Mutter
  rodzic płci żeńskiej;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
  (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo

matka pszczela (n)
Königin, Weisel
  (pszczelarstwo, pszczelarski) jedyna dojrzała płciowo samica w rodzinie pszczoły miodnej

matka trutowa (n)
drohnenbrütig Königin
  (pszczelarstwo, pszczelarski) niezapłodniona matka pszczela, składająca jaja z których wylęgają się wyłącznie trutnie

matkojebca /ˌmatkɔˈjɛpʦ̑a/ (n)
Mutterficker
  (wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny

matlockit (n)
Matlockit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy halogenków;

matma /ˈmatma/ (n)
Mathe
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) lekcja matematyki
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) przedmiot matematyki

matowy /maˈtɔvɨ/ (adj)
matt
  bez połysku
  bezdźwięczny, przytłumiony

matriarchat /maˈtrʲjarxat/ (n)
Matriarchat
  (socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;

matura /maˈtura/ (n)
Abitur, Maturität
  (edukacja, edukacyjny) egzamin zdawany po ukończeniu szkoły średniej;
Abiturzeugnis, Maturazeugnis, Maturitätszeugnis
  (edukacja, edukacyjny) świadectwo zdania matury (1.1)

maturalny (adj)
Abitur-
  dotyczący matury

maturzysta /ˌmatuˈʒɨsta/ (n)
Abiturient
  osoba, która przygotowuje się do matury; uczeń najwyższej klasy szkoły średniej

maturzystka /ˌmatuˈʒɨstka/ (n)
Abiturientin
  osoba płci żeńskiej, która przygotowuje się do matury; uczennica najwyższej klasy szkoły średniej

maucheryt (n)
Maucherit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków;

mauretański /ˌmawrɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
mauretanisch
  odnoszący się do Mauretanii, państwa w Afryce
  (architektura, architektoniczny) odnoszący się do stylu mauretańskiego

mauzer (n)
Mauser
  (wojskowość, wojskowy) broń palna produkcji albo systemu Mausera; w szczególności karabin powtarzalny lub pistolet

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
Mausoleum
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazidło /maˈʑidwɔ/ (n)
Liniment
  częściowo płynna substancja służąca do smarowania, wcierania

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
Masurka
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) stylizowany taneczny utwór muzyczny w takcie 3/4, oparty na mazurze, oberku lub kujawiaku;
Mazurka, Masurka
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) wiejska taneczna forma muzyczna często utożsamiana z oberkiem;
Osterkuchen
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (etnografia, etnograficzny) tradycyjne ciasto wielkanocne na cienkim kruchym spodzie, przykryte masą i odświętnie zdobione;
Feldsperling
  (ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla;

mazut (n)
Masut
  (chemia, chemiczny) oleista ciecz pozostała po destylacji ropy naftowej niskiej jakości, używana jako paliwo lub olej opałowy;

mała litera /ˈmawa lʲiˈtɛra/ (n)
Kleinbuchstabe
  (językoznawstwo, językoznawczy) litera pisana tak, jak w środku wyrazu; litera normalnej wielkości

mało /ˈmawɔ/ (adv)
wenig
  w niewielkim stopniu

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
wenig
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małokarpacki (adj)
kleinkarpatisch
  dotyczący Małych Karpat, związany z Małymi Karpatami, pochodzący z Małych Karpat

małoletni (adj)
minderjährig
  tak młody, że nie posiada pełni praw obywatelskich

małomówny /ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ/ (adj)
schweigsam, wortkarg
  taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy

małostkowość (n)
Kleinlichkeit
  cecha tego, co małostkowe; cecha tych, którzy są małostkowi

małowodzie (n)
Oligohydramnion
  (medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest za mała;

małpa /ˈmawpa/ (n)
Klammeraffe, at, at-Zeichen
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) znak @
Affe, Äffin
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

małpka /ˈmawpka/ (n)
klein Affe, Äffchen
  (zdrobniale) od: małpa

mały /ˈmawɨ/ (adj)
klein
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski
  występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą)

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
kleiner Finger
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małż /mawʃ/ (n)
Muschel
  (zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;

małżeński /mawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
ehelich
  dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
Ehe, Heirat
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;
Ehepaar, Eheleute
  dwie osoby będące w małżeństwie (1.1), małżonkowie

małżeństwo wymuszone (n)
Zwangsheirat
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;

małżonka /mawˈʒɔ̃nka/ (n)
Ehefrau, Gattin, Gemahlin
  (podniośle) cudza żona

małżowina uszna (n)
Ohrmuschel
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślak lepki /ˈmaɕlak ˈlɛpʲci/ (n)
Grauer Lärchen-Röhrling
  (mikologia, mikologiczny) Suillus viscidus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych;

maślak pstry /ˈmaɕlak ˈpstrɨ/ (n)
Sand-Röhrling
  (mikologia, mikologiczny) Suillus variegatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o oliwkowej barwie kapelusza;

maślak sitarz /ˈmaɕlac ˈɕitaʃ/ (n)
Kuh-Röhrling
  (mikologia, mikologiczny) Suillus bovinus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o dużych porach rurek;

maślak ziarnisty /ˈmaɕlaɟ ʑarʲˈɲistɨ/ (n)
Körnchen-Röhrling
  (mikologia, mikologiczny) Suillus granulatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych bez pierścienia;

maślak zwyczajny /ˈmaɕlaɡ zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
Butterpilz
  (mikologia, mikologiczny) Suillus luteus, pospolity, jadalny gatunek grzyba z rodziny maślakowatych;

maślak żółty /ˈmaɕlaɡ ˈʒuwtɨ/ (n)
Gold-Röhrling
  (mikologia, mikologiczny) Suillus grevillei, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o żółtej barwie kapelusza;

maślan (n)
Butyrat
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu masłowego;

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
Buttermilch
  (spożywczy) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany;

mdłości /ˈmdwɔɕʨ̑i/ (n)
Übelkeit
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wywołany przez czynniki fizyczne lub psychiczne poprzedzający wymioty;

me /mɛ/ (interjection)
meck
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) …naśladujący dźwięk wydawany przez kozę

meander /mɛˈãndɛr/ (n)
Mäander
  (architektura, architektoniczny) element dekoracyjny przypominający meandrującą rzekę;
Mäander, Krümmungsarm
  (geografia, geograficzny) zakole rzeki przypominające literę U;

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
Möbel, Möbelstück
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mecenas /mɛˈʦ̑ɛ̃nas/ (n)
Anwalt
  (potocznie, potoczny) adwokat, radca prawny, doradca podatkowy (tytuł umieszczany przed nazwiskiem);
Mäzen
  osoba lub instytucja, która finansuje artystę, rzadziej również naukowców (sprawuje mecenat);

mech /mɛx/ (n)
Moos
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechanicyzm (n)
Mechanismus, Mechanizismus
  (filozofia, filozoficzny) pogląd postulujący możliwość wyjaśnienia wszystkich zjawisk zachodzących w przyrodzie za pomocą praw i pojęć mechaniki;

mechanicznie (adv)
automatisch
  w sposób mechaniczny, podobnie jak maszyna
mechanisch
  w sposób mechaniczny, za pomocą maszyny

mechaniczny /ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
mechanisch
  związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki
  pozbawiony działania woli; automatyczny, machinalny
  związany z mechanizmem, dotyczący mechanizmu

mechanika kwantowa (n)
Quantenmechanik
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się badaniem zjawisk w skali mikroskopowej oraz nadprzewodnictwa i nadciekłości;

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
Mechanismus
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność
  (książkowy) grupa współdziałających wydarzeń, procesów lub zachowań

mechatronik (n)
Mechatroniker
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (technologia, technika, techniczny) technik specjalista w dziedzinie wdrażania i eksploatacji urządzeń i systemów automatyki

mechatronika /ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika/ (n)
Mechatronik
  dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki;

mecz /mɛʧ̑/ (n)
Spiel, Match
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
Moschee
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
Medaille
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalik /mɛˈdalʲik/ (n)
Medaille
  niewielki krążek z metalu do noszenia na szyi

medalistka /ˌmɛdaˈlʲistka/ (n)
Medalliengewinnerin
  (sport, sportowy) kobieta, która zdobyła medal

mediacja (n)
Vermittlung
  pośredniczenie w sporze, aby ułatwić stronom dojście do porozumienia

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
Median
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

mediewistyka (n)
Mediaevistik, Mediävistik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina historii zajmująca się zagadnieniami epoki średniowiecza;

mediolanka /ˌmɛdʲjɔˈlãnka/ (n)
Mailänderin
  mieszkanka Mediolanu

mediolańczyk /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Mailänder
  mieszkaniec Mediolanu

mediolański /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/ (adj)
mailändisch, Mailänder
  związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu

meduza /mɛˈduza/ (n)
Qualle
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
Medizin
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,

medycyna weterynaryjna (n)
Veterinärmedizin
  nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;

medyczny /mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
medizinisch, ärztlich
  (medycyna, medyczny) związany z medycyną, dotyczący medycyny

medyjski (adj)
medisch
  związany z Medią lub Medami, dotyczący Medii lub Medów

medykalizacja (n)
Medikalisierung
  (socjologia, socjologiczny) (medycyna, medyczny) proces, którego wynikiem jest zawłaszczenie określonych sfer życia społecznego przez przedstawicieli służby zdrowia, przez co stają się domeną medyczną oraz są traktowane wyłącznie w kategoriach problemów zdrowotnych;

medytować /ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
meditieren
  uprawiać medytację

megaduks (n)
Megas Doux
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień wojskowy, jeden z najwyższych urzędów w Cesarstwie Bizantyjskim w późnym jego okresie;

megaherc (n)
Megahertz
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka częstotliwości równa milionowi herców

megalodon (n)
Megalodon
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Carcharodon megalodon lub Carcharocles megalodon, prehistoryczny rekin, wymarły gatunek największej znanej ryby drapieżnej;

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
Meitnerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

mejoza /mɛˈjɔza/ (n)
Meiose
  (biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;

mekka /ˈmɛkːa/ (n)
Mekka
  (przenośnie, przenośnia) centrum zainteresowania lub działalności, cel dążeń i aspiracji, miłośników, znawców, hobbistów itd.

meklemburski (adj)
mecklenburgisch
  związany z Meklemburgią, dotyczący Meklemburgii

meksykańskość (n)
Mexikanischkeit, Mexikanität
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) cecha tego, co meksykańskie; meksykański charakter czegoś

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
Melancholie, Schwermut
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melancholijny (adj)
melancholisch
  wyrażający melancholię lub skłonny do niej

melancholik /ˌmɛlãnˈxɔlʲik/ (n)
Melancholiker
  człowiek cierpiący na melancholię
  człowiek o łagodnym, biernym usposobieniu i powolnych reakcjach uczuciowych;

melasa /mɛˈlasa/ (n)
Melasse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina /ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/ (n)
Melatonin
  (biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melchizedek /ˌmɛlxʲiˈzɛdɛk/ (n)
Lunula
  (kościelny) małe naczyńko w kształcie półksiężyca, w którym konsekrowana hostia jest umieszczana w monstrancji;

meldunek /mɛlˈdũnɛk/ (n)
Anmeldung
  (potocznie, potoczny) zapis w książce meldunkowej osoby mieszkającej w jakimś miejscu
Meldung
  oficjalnie przekazana informacja

melisa /mɛˈlʲisa/ (n)
Melisse, Zitronenmelisse
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Melissa officinalis L., roślina lecznicza o owłosionej łodydze i jajowatych liściach, kwitnąca na niebiesko lub różowo, mająca cytrynowym zapach, stosowana także jako przyprawa;

melizanosalata /ˌmɛlʲizãnɔsaˈlata/ (n)
Melizanosalata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grecka pasta z pieczonych bakłażanów

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
Melodie, Weise
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodramatyczny (adj)
melodramatisch
  dotyczący melodramatu

melodyczny (adj)
Melodie-, melodisch
  odnoszący się do melodyki

melodyjny (adj)
melodisch
  o przyjemnym brzmieniu

meloman /mɛˈlɔ̃mãn/ (n)
Musikfreund, Musikliebhaber
  miłośnik muzyki (w domyśle: klasycznej)

melomania /ˌmɛlɔ̃ˈmãɲja/ (n)
Melomanie
  zamiłowanie do muzyki, zwłaszcza klasycznej

melomanka /ˌmɛlɔ̃ˈmãnka/ (n)
Musikfreundin
  kobieta, która lubi słuchać muzyki

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
Melone, Honigmelone
  (spożywczy) jadalny owoc melona (1.1)

melonik /mɛˈlɔ̃ɲik/ (n)
Melone, Bowler, Glocke
  sztywny, półkolisty kapelusz męski

melonowy (adj)
Melon
  związany z melonami, dotyczący melonów, wykonany z melona

menażeria /ˌmɛ̃naˈʒɛrʲja/ (n)
Menagerie
  (historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) niecodzienne gatunki zwierząt w klatkach obwożone w celach pokazowych;

menażka /mɛ̃ˈnaʃka/ (n)
Henkelmann
  (harcerski) (wojskowość, wojskowy) lekki metalowy pojemnik służący do spożywania posiłków, czasami też do ich przygotowywania;

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
Mendelevium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendoweszka /ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka/ (n)
Filzlaus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda;

mendykant (n)
Bettelmönch
  (dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu mendykanckiego

menhir /ˈmɛ̃nxʲir/ (n)
Menhir, Hinkelstein
  (archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);

mennica (n)
Münze, Münzanstalt
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

mentalność (n)
Mentalität
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu (n)
Menü
  (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu
  zestaw dań składających się na posiłek
Menü, Speisekarte
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji

menzurka (n)
Mensur
  (chemia, chemiczny) (laboratoryjny, związany z laboratorium) cylindryczne szklane naczynie z podziałką, służące do pomiaru objętości cieczy

mercedes /mɛrˈʦ̑ɛdɛs/ (n)
Mercedes
  (motoryzacja) samochód marki Mercedes

merdać /ˈmɛrdaʨ̑/ (v)
wedeln
  o psie: machać ogonem najczęściej z radości

meronim /mɛˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
Meronym
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz oznaczający część pewnej całości, np. „dywizja” w stosunku do słowa „armia”;

meroplankton (n)
Meroplankton
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) organizmy wchodzące w skład planktonu tylko w stanie młodocianym lub larwalnym;

merowiński /ˌmɛrɔˈvʲĩj̃sʲci/ (adj)
merowingisch
  związany z Merowingami, dotyczący Merowingów

merytokracja (n)
Meritokratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

mesa /ˈmɛsa/ (n)
Messe
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce spożywania posiłków dla załogi i oficerów statku

meskalina /ˌmɛskaˈlʲĩna/ (n)
Meskalin
  (chemia, chemiczny) narkotyk z grupy alkaloidów fenyloetyloaminowych, silny enteogen;

meta /ˈmɛta/ (n)
Ziel
  (sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach

metaboliczny (adj)
metabolisch
  (biochemia, biochemiczny) związany z metabolizmem, dotyczący metabolizmu

metabolista (n)
Metabolist
  (architektura, architektoniczny) architekt projektujący w stylu metabolizmu

metabolistka (n)
Metabolistin
  (architektura, architektoniczny) architektka projektująca w stylu metabolizmu

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
Metabolismus
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) styl architektoniczny powstały w drugiej połowie XX wieku w Japonii;
Metabolismus, Stoffwechsel
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metadon (n)
Methadon
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C21H27NO, silny opioidowy lek przeciwbólowy;

metafizycznie (adv)
metaphysisch
  w sposób metafizyczny

metafizyczny /ˌmɛtafʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
metaphysisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków

metafizyka (n)
Metaphysik
  (filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu

metaforyczny (adj)
metaphorisch
  dotyczący metafory

metafraza (n)
Metaphrase
  (językoznawstwo, językoznawczy) tłumaczenie słowo w słowo;

metaklasa (n)
Metaklasse
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: klasa służąca do definiowania zachowań innych klas i ich instancji

metakognicja (n)
Metakognition
  (psychologia, psychologiczny) zdolność osobnicza do rozpoznawania własnych błędów w rozumowaniu, tzw. „myślenie o myśleniu”

metal /ˈmɛtal/ (n)
Metall
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
Metal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostra odmiana muzyki rockowej

metaliczny (adj)
metallisch
  (chemia, chemiczny) o cechach metalu lub zawierający w składzie metal

metalowy /ˌmɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
metallisch
  (chemia, chemiczny) związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu

metalurgiczny (adj)
metallurgisch, Metall-
  związany z metalurgią

metamfetamina (n)
Methamphetamin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;

metamidofos (n)
Methamidophos
  (chemia, chemiczny) toksyczny insektycyd fosforoorganiczny o wzorze sumarycznym C2H8NO2PS, pochodna acefatu

metamorfoza /ˌmɛtãmɔrˈfɔza/ (n)
Metamorphose
  przekształcenie się jednej formy, postaci, struktury w inną

metaxa (n)
Metaxa
  (spożywczy) rodzaj regionalnej greckiej wódki będącej mieszaniną destylatu i muskatu, w których maceruje się zioła;

metempsychoza (n)
Metempsychose
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
Meteor
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteorolog /ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/ (n)
Meteorologe
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (meteorologia, meteorologiczny) specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
Meteorologie, Wetterkunde
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteorologiczny /ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
meteorologisch, Wetter
  związany z meteorologią, dotyczący meteorologii

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
Meteorit
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

meteotsunami (n)
Meteotsunami
  (meteorologia, meteorologiczny) przybrzeżna fala morska pochodzenia meteorologicznego podobna do tsunami

metformina (n)
Metformin
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy;

metka /ˈmɛtka/ (n)
Mettwurst
  (spożywczy) surowa kiełbasa o konsystencji pasty;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
Methode
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu
  (informatyka, informatyczny) funkcja składowa klasy

metodologia /ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja/ (n)
Methodologie
  nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;

metonimia (n)
Metonymie
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr /mɛtr̥/ (n)
Meter
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr bieżący /ˈmɛdr bʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
laufender Meter
  (metrologia, metrologiczny) (handel, handlowy) (krawiectwo) (jednostka miary) w odniesieniu do rzeczy wielowymiarowych, długość boku, według którego jest ona mierzona, równa jednemu metrowi;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
Quadratmeter
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny (n)
Kubikmeter
  (jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metresa (n)
Mätresse
  (dawniej, dawny) kochanka i utrzymanka, zazwyczaj króla lub magnata

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
Untergrundbahn, Metro, U-Bahn
  (transport, transportowy) podziemna kolej miejska

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
Metronom
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
Metropole, Weltstadt
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metroseksualny /ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
metrosexuell
  o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii

metyl (n)
Methyl
  (chemia, chemiczny) wywodząca się z metanu grupa alkilowa o wzorze −CH3

metylofenidat (n)
Methylphenidat
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek o działaniu stymulującym, inhibitor zwrotnego wychwytu dopaminy i norepinefryny;

mewa /ˈmɛva/ (n)
Möwe
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mewka japońska (n)
Japanisches Mövchen
  (ornitologia, ornitologiczny) udomowiona forma mniszki białorzytnej;

mezalians (n)
Mesalliance
  małżeństwo z osobą niższego stanu;

mezoproterozoik /ˌmɛzɔprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Mesoproterozoikum
  (geologia, geologiczny) nazwa jednego z okresów geologicznych;

mezosfera /ˌmɛzɔˈsfɛra/ (n)
Mesosphäre
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą;

mezozoik /ˌmɛzɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Mesozoikum
  (geologia, geologiczny) jedna z er geologicznych;

mezuza (n)
Mesusa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;

mezzosopran (n)
Mezzosopran
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos żeński lub chłopięcy pomiędzy sopranem a altem

mezzosopranistka (n)
Mezzosopranistin
  kobieta, która śpiewa mezzosopranem

mgnienie oka /ˈmʲɟɲɛ̇̃ɲɛ ˈɔka/ (n)
Augenblick
  moment, chwila

mgła /mɡwa/ (n)
Hauch
  coś przejrzystego, lekkiego, zwiewnego
Nebel
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
Nebel
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mgłowy (adj)
Nebel
  związany z mgłą, dotyczący mgły

mi /mʲi/ (n)
mi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;
My
  jedna z nazw dwunastej litery alfabetu greckiego;

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
nämlich
  służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi
  służy wprowadzeniu wyliczenia

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
Nominativ
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
Nenner
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

miara /ˈmʲjara/ (n)
Maß
  rozmiar

miargyryt (n)
Miargyrit, Silberantimonglanz
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków;

miasteczko /mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
Städtchen
  (zdrobniale) od miasto
Städtchen, Kleinstadt
  małe miasto
Flecken, Marktgemeinde, Markt, Marktflecken
  prawno-administracyjna jednostka osadnicza o charakterze przejściowym między miastem a wsią

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
Stadt, Ort
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
Stadt
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
Stadt, Innenstadt, Stadtmitte
  (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)

miasto widmo (n)
Geisterstadt
  opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miasto-państwo /ˌmʲjastɔ‿ˈpãj̃stfɔ/ (n)
Stadtstaat
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności: zespół terenów i osiedli zgrupowanych wokół miast, mający charakter odrębnego państwa;

miastowy (n)
Städter
  (potocznie, potoczny) osoba z miasta

miau /mʲjaw/ (interjection)
miau
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miauczeć /ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑/ (v)
miauen, maunzen
  (zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos

miażdżyca /mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a/ (n)
Atherosklerose
  (medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;

miażdżycowy (adj)
arteriosklerotisch
  (medycyna, medyczny) właściwy miażdżycy, związany z miażdżycą

miażdżyć (v)
zerquetschen
  rozbijać na miazgę

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
Mizelle
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

miech /mʲjɛx/ (n)
Blasebalg
  (technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
Schwert
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
Damoklesschwert
  symbol niepewności losu, nawisłej groźby zatruwającej poczucie beztroski i każdą chwilę szczęścia;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
Lichtschwert
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

miecznik /ˈmʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
Schwertfisch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

miedza /ˈmʲjɛʣ̑a/ (n)
Feldrain
  wąski pas ziemi będący granicą między obszarami rolnymi, działkami budowlanymi;

miedziany /mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
kupferrot
  koloru miedzi
Kupfer, kupferig
  zawierający miedź lub zrobiony z miedzi

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
Kupfer
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
Platz, Position, Rang
  (sport, sportowy) ranga, pozycja
Platz, Raum
  miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
Platz, Ort, Stelle
  obszar lub punkt w przestrzeni
Platz, Sitzplatz
  wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś

miejsce pamięci (n)
Gedenkstätte
  budowla, cmentarz lub pozostałości po nich upamiętniające postaci lub wydarzenia historyczne

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
Lokativ
  (gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejscowość /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
Ortschaft, Ort
  jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą

miejscowy /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
lokal, örtlich
  związany z jakimś miejscem

miejscówka (n)
Platzkarte
  bilet uprawniający do zajęcia konkretnego siedzenia w środkach transportu publicznego

miejska legenda /ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
Großstadtlegenden, moderne Sagen
  pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców;

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
städtisch
  związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
Sandbank, Untiefe, Bank
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mielocyt (n)
Myelozyt
  (biologia, biologiczny) komórka powstająca z promielocytu w procesie granulopoezy, przekształcająca się w metamielocyt;

mielonka /mʲjɛˈlɔ̃nka/ (n)
Frühstücksfleisch
  (potocznie, potoczny) (spożywczy) konserwa zawierająca mięso mielone, sól, przyprawy i ewentualnie inne składniki typu konserwanty, zagęszczacze;

mienie /ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Gut, Habe
  ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność;

mienić (v)
sich halten
  (przestarzałe, przestarzały) być nazywanym przez siebie; uważać się za kogoś
flimmern, schillern
  dawać odblaski; puszczać refleksy świetlne
schillern
  zmieniać kolory lub odcienie barwy

mierniczy (adj)
Maß-, Mess-
  (metrologia, metrologiczny) związany z miernictwem; służący do mierzenia

miernik /ˈmʲjɛrʲɲik/ (n)
Lehre
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd pozwalający określić wartość mierzonej wielkości, zjawiska, cechy;

mierny /ˈmʲjɛrnɨ/ (adj)
mittelmäßig
  kiepski, marny

mierny /ˈmʲjɛrnɨ/ (n)
mangelhaft
  (edukacja, edukacyjny) jedna z ocen szkolnych, najniższa ocena zaliczająca

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
anprobieren
  (krawiectwo) zakładać na siebie ubranie lub obuwie, sprawdzając czy pasuje
messen
  liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
Monat
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
Flitterwochen
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesiączkować (v)
menstruieren
  (fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę

miesiączkowy (adj)
menstrual
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący miesiączki, menstruacji

miesięcznica (n)
Monat-Jubiläum
  (neologizm) dzień przypadający dokładnie miesiąc po jakimś fakcie, zdarzeniu

miesięcznie /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
monatlich
  w ciągu miesiąca; dotyczy ilości czegoś

miesięcznik /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
Monatsschrift
  czasopismo wydawane co miesiąc

miesięczny /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
monatlich
  związany z okresem jednego miesiąca

mieszadło (n)
Rührer
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do mieszania

mieszalnik (n)
Mischbehälter
  (hutnictwo, hutniczy) zbiornik do zlewania metali z pieców hutniczych
Mischer, Mischmaschine, Rührwerk
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do mieszania różnych substancji

mieszanie /mʲjɛˈʃãɲɛ/ (n)
Mischen
  mechaniczne łączenie ze sobą różnych składników lub elementów

mieszaniec /mʲjɛˈʃãɲɛʦ̑/ (n)
Mischling
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba pochodząca od rodziców różnych ras
  (biologia, biologiczny) osobnik powstały w wyniku skrzyżowania dwóch organizmów rodzicielskich należących do innych ras, odmian
  (kynologia, kynologiczny) pies nierasowy

mieszanina /ˌmʲjɛʃãˈɲĩna/ (n)
Mischung
  dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą

mieszanina piorunująca (n)
explosive Mischung
  (chemia, chemiczny) mieszanina wodoru i tlenu, wybuchająca pod wpływem ognia, iskry lub ogrzania

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
mischen
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)
  dodawać, łączyć pojęcia itp.

mieszczański (adj)
bürgerlich
  (historia, historyczny, historycznie) związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast

mieszczaństwo /mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ/ (n)
Bürgertum
  (historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast;

mieszczuch /ˈmʲjɛʃʧ̑ux/ (n)
Städter
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (pogardliwie, pogardliwy) osoba mieszkająca w mieście

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
Wohnung, Appartement
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
Einwohner, Bewohner
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkaniowy /ˌmʲjɛʃkãˈɲɔvɨ/ (adj)
Wohn-, Wohhnung
  odnoszący się do mieszkania, związany z mieszkaniem

mieszkanka /mʲjɛˈʃkãnka/ (n)
Bewohnerin, Einwohnerin
  kobieta na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
wohnen, leben
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

miewać /ˈmʲjɛvaʨ̑/ (v)
ab und zu haben
  mieć coś w pewnych odstępach czasu

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
anhaben, tragen
  być w coś ubranym
haben, besitzen
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
  dysponować środkami na wykonanie czegoś
bekommen
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia, że czynność jest wykonywana na czyjeś zlecenie
haben
  dążyć do oddania czegoś komuś
  czuć coś
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
müssen, brauchen, sollen
  musieć coś zrobić
es gehen
  (potocznie, potoczny) czuć się, być w jakimś stanie, nastroju
sich neigen
  zbliżać się, być bliskim
stehen
  znajdować się w pewnym stosunku, relacji do czegoś

mieć dość (v)
überhaben
  mieć wystarczająco dużo
überbekommen
  odczuwać przesyt, być znużonym czymś lub kimś

mieć głowę na karku /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ na‿ˈkarku/ (v)
ein heller Kopf sein
  być rozsądnym, zaradnym, umieć sobie radzić; myśleć trzeźwo

mieć lepkie ręce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈlɛpʲcɛ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
lange Finger haben
  być złodziejem, kleptomanem, mieć skłonność do kradzieży

mieć miejsce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (idiom)
stattfinden
  rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć

mieć na imię /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈĩmʲjɛ/ (v)
mit Vornamen heißen
  posiadać, nosić jakieś imię nadane aktem urodzenia

mieć na końcu języka /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈkɔ̃j̃nʦ̑u jɛ̃w̃ˈzɨka/ (v)
auf der Zunge liegen
  chcieć coś powiedzieć, ale powstrzymać się, zrezygnować w ostatniej chwili
  wiedzieć, co się chce powiedzieć, ale w danej chwili to umknęło; mieć wrażenie, że za chwilę się to przypomni

mieć na myśli (v)
meinen
  myśleć o kimś lub o czymś

mieć na oku /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈɔku/ (v)
auf dem Kieker haben
  być czymś zainteresowanym, upatrzyć sobie coś

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
hoffen
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

mieć nie po kolei w głowie (v)
Floh im Ohr haben
  (potocznie, potoczny) być niespełna rozumu, być szalonym, być chorym umysłowo lub zachowywać się w sposób właściwy osobie chorej umysłowo

mieć rację (v)
recht haben
  nie mylić się; powiedzieć coś, co jest słuszne, prawidłowe

mieć ręce i nogi /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ i‿ˈnɔɟi/ (v)
Hand und Fuss haben
  mieć sens, być poukładanym, uporządkowanym

mieć siano w głowie (v)
Stroh im Kopf haben
  (potocznie, potoczny) być głupim
  (potocznie, potoczny) być lekkomyślnym, niedojrzałym, niepoważnym

mieć w małym palcu /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈv‿mawɨ̃m ˈpalʦ̑u/ (v)
aus dem Effeff beherrschen, im kleinen Finger haben
  (potocznie, potoczny) umieć coś bardzo dobrze

mieć w nosie /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈv‿nɔɕɛ/ (v)
sich einen Dreck scheren
  (eufemistycznie) lekceważyć kogoś lub coś, nie interesować się, być obojętnym wobec kogoś lub czegoś

mieć łeb jak sklep /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈwɛpʲ ˈjak ˈsklɛp/ (v)
Grips im Kopf haben, ein helles Köpfchen sein
  (pospolicie) być sprytnym, przebiegłym, dawać sobie radę w każdym położeniu

migawka /mʲiˈɡafka/ (n)
Verschluss
  część aparatu fotograficznego służąca do odsłaniania na odpowiedni czas a następnie zasłaniania z powrotem materiału światłoczułego;

migdał /ˈmʲiɡdaw/ (n)
Mandel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;
  (anatomia, anatomiczny) (zobacz) migdałek
Mandelbaum
  (zobacz) migdałowiec

migotanie komór (n)
Herzkammerflimmern, Kammerflimmern
  (medycyna, medyczny) potencjalnie śmiertelna arytmia serca polegająca na braku koordynacji pracy komór serca, mogąca prowadzić do zatrzymania krążenia;

migotanie przedsionków /ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf/ (n)
Vorhofflimmern
  (medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca;

migotać (v)
flackern, flimmern
  świecić w sposób przerywany lub krótko

migotka /mʲiˈɡɔtka/ (n)
Nickhaut
  (anatomia, anatomiczny) trzecia powieka, przezroczysty fałd spojówki położony w przyśrodkowym kącie oka występujący u niektórych zwierząt;

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
Migräne
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mikoryza (n)
Mykorrhiza
  (botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) współżycie korzeni lub nasion roślin naczyniowych z grzybami;

mikołajki /ˌmʲikɔˈwajci/ (n)
Nikolaustag
  zwyczaj obdarowywania się drobnymi prezentami 6 (w dzień Świętego Mikołaja, patrona dzieci i ubogich) lub 5 grudnia (w wigilię);

mikro- /ˈmʲikrɔ/
Mikro
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych;
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem

mikrob /ˈmʲikrɔp/ (n)
Mikrobe
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) bardzo drobny, jednokomórkowy organizm

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Mikrobiologie
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrocefalia /ˌmʲikrɔʦ̑ɛˈfalʲja/ (n)
Mikrozephalie
  (medycyna, medyczny) wada rozwojowa charakteryzująca się nienaturalnie małymi wymiarami czaszki;

mikroflora (n)
Mikroflora
  (biologia, biologiczny) zespół roślinnych drobnoustrojów żyjących w danym środowisku;

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
Mikrofon, Mikrophon
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrometr (n)
Mikrometer
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;

mikroorganizm /ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/ (n)
Mikroorganismus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
Mikroskop
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy (n)
Elektronenmikroskop
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mikroskopijny /ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/ (adj)
mikroskopisch
  bardzo mały, w skali mikro

mikroskopowy (adj)
mikroskopisch
  (technologia, technika, techniczny) związany z mikroskopem

mikser /ˈmʲiksɛr/ (n)
Mixer
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie kuchenne, elektryczne lub ręczne, do mieszania produktów;

mikstura /mʲikˈstura/ (n)
Mixtur
  (medycyna, medyczny) płynny lek sporządzony z kilku składników

mila /ˈmʲila/ (n)
Meile
  (jednostka miary) jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
schweigen
  nie mówić, nie wydawać głosu

milczący (adj)
schweigsam
  nieodzywający się wcale lub wypowiadający się rzadko
stillschweigend
  przebiegający bez użycia słów

mile /ˈmʲilɛ/ (adv)
nett
  od przym. → miły

milenium /mʲiˈlɛ̃ɲũm/ (n)
Jahrtausend, Millennium
  okres tysiąca lat

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
Milliardär
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

miligram /mʲiˈlʲiɡrãm/ (n)
Milligramm
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka masy równa jednej tysięcznej grama

mililitr (n)
Milliliter
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
Millimeter
  tysięczna część metra;

milion /ˈmʲilʲjɔ̃n/ (n)
Million
  liczba o wartości: 1 000 000 = 106;

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
Millionär
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

milionerka (n)
Millionärin
  kobieta majętna, o majątku przekraczającym milion

militaryzm (n)
Militarismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

miliwolt /mʲiˈlʲivɔlt/ (n)
Millivolt
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) tysięczna część wolta

milleryt (n)
Millerit
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarczków, siarczek niklu;

mim /mʲĩm/ (n)
Pantomime
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) aktor występujący w pantomimie;

mimetyzm /mʲĩˈmɛtɨsm̥/ (n)
Mimese
  (biologia, biologiczny) upodabnianie się organizmu do otoczenia, np. barwą lub kształtem;

mimo /ˈmʲĩmɔ/ (adv)
vorbei
  (przestarzałe, przestarzały) obok, koło, nieopodal, mijając

mimo /ˈmʲĩmɔ/ (preposition)
bei
  (przestarzałe, przestarzały) obok, koło (w wyrażeniach oznaczających ruch)
trotz
  wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają

mimo że
obwohl, obgleich, obschon
  łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało

mimochodem /ˌmʲĩmɔˈxɔdɛ̃m/ (adv)
nebenbei
  przy okazji, od niechcenia, ubocznie

mimowolny /ˌmʲĩmɔˈvɔlnɨ/ (adj)
unwillkürlich
  niezależny od woli, powstały lub wykonany mimo woli

mimoza /mʲĩˈmɔza/ (n)
Mimose
  (botanika, botaniczny) rodzaj tropikalnych roślin, rozpowszechniony w Ameryce Południowej oraz na wyspach Oceanu Spokojnego;

mina /ˈmʲĩna/ (n)
Mine
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
Gesicht, Miene, Ausdruck
  wyraz twarzy

minarchizm (n)
Minarchismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna zakładająca istnienie państwa o jak najmniejszej roli rządu w życiu społecznym i politycznym obywateli;

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
Minarett
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

mineralny (adj)
mineralisch, Mineral-
  nie będący organicznym

mineralog /ˌmʲĩnɛˈralɔk/ (n)
Mineraloge
  (mineralogia, mineralogiczny) specjalista zajmujący się mineralogią

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
Mineralogie
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

mineralogiczny (adj)
mineralogisch
  dotyczący mineralogii

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
Mineral
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minerał towarzyszący /mʲĩˈnɛraw ˌtɔvaʒɨˈʃɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
Begleitmineral
  (mineralogia, mineralogiczny) składnik skał występujący rzadko i w ilościach śladowych

miniatura /ˌmʲĩɲaˈtura/ (n)
Miniatur
  krótki utwór literacki, sceniczny, filmowy, muzyczny itp.
  malowidło małego formatu, zwykle portret, często na kości słoniowej, masie perłowej lub porcelanie
  mały model czegoś lub kopia w pomniejszeniu
  ręcznie malowana ilustracja lub inicjał w średniowiecznym rękopisie

minimalista /ˌmʲĩɲĩmaˈlʲista/ (n)
Minimalist
  zwolennik minimalizmu

minimalistyczny /ˌmʲĩɲĩmalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
minimalistisch
  ograniczający się do minimum
  związany z minimalizmem

minimum /ˈmʲĩɲĩmũm/ (adv)
minimal
  w połączeniu z określeniem liczby: co najmniej

minimum /ˈmʲĩɲĩmũm/ (n)
Minimum
  najmniejsza możliwa, niezbędna lub wymagana ilość, wielkość

minispódniczka /ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
Minirock
  (krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
Minister, Ministerin
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

minister bez teki (n)
Minister ohne Geschäftsbereich, Minister ohne Portefeuille
  urzędnik będący członkiem rządu, ale niekierujący żadnym ministerstwem;

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
Ministerium
  (administracja) urząd państwowy, którego szefem jest minister;

ministra /mʲĩˈɲistra/ (n)
Ministerin
  (neologizm) kobieta minister

ministrant /mʲĩˈɲistrãnt/ (n)
Messdiener, Ministrant
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chłopiec pełniący funkcję pomocnika katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania mszy;

ministrantka (n)
Messdienerin, Ministrantin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dziewczyna pełniąca funkcję pomocniczki katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania liturgii

minjan (n)
Minjan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) w judaizmie: najmniejsza dopuszczalna liczba mężczyzn (tj. dziesięciu), wymagana do odbycia rytuałów religijnych;

minorycki (adj)
Minoriten-, minoritisch
  związany z minorytami, dotyczący minorytów

mintaj /ˈmʲĩntaj/ (n)
Pazifischer Pollack, Alaska-Pollack
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;

minus /ˈmʲĩnus/ (n)
Minus
  (termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera;
Nachteil
  ujemna cecha czegoś

minuskuła /ˌmʲĩnuˈskuwa/ (n)
Minuskel
  (termin typograficzny) mała litera;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
Minute
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;
  odległość pokonywana w ciągu minuty (1.1)

miocen /ˈmʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Miozän
  (geologia, geologiczny) pierwsza (starsza) epoka neogenu;

miodarka (n)
Honigschleuder
  (pszczelarstwo, pszczelarski) urządzenie do pozyskiwania miodu z plastra

miodnia (n)
Honigraum, Honigzarge
  (pszczelarstwo, pszczelarski) część gniazda rodziny pszczelej z plastrami z miodem

mion (n)
Myon
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego

miopatia (n)
Myopathie
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nieprawidłowym funkcjonowaniu włókien mięśniowych;

miotać /ˈmʲjɔtaʨ̑/ (v)
schleudern
  mocno i daleko rzucać

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
Besen
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

miotło-grabie /ˌmʲjɔtwɔ‿ˈɡrabʲjɛ/ (n)
Laubrechen
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) narzędzie stosowane w ogrodnictwie do grabienia liści, wykonane najczęściej ze stalowych prętów tworzących wachlarz długich sprężystych zębów

mioza (n)
Miosis
  (medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;

miriametr (n)
Myriameter
  (metrologia, metrologiczny) (rzadki, rzadko używany) jednostka długości równa dziesięciu tysiącom metrów

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
Myrrhe
  (botanika, botaniczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

mirt /mʲirt/ (n)
Myrte
  (botanika, botaniczny) Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa;

miscellanea /ˌmʲisʦ̑ɛlːãˈnɛa/ (n)
Miszellaneen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zbiór różnych tekstów, utworów, książek różnych autorów

mischling (n)
Mischling
  (historia, historyczny, historycznie) (obraźliwie) mieszaniec rasowy, osoba mająca żydowskich przodków; określenie używane w propagandzie, teorii rasowej i prawie nazistowskim w Niemczech;

miseczka /mʲiˈsɛʧ̑ka/ (n)
Körbchen
  każda z dwóch części stanika osłaniająca pierś
Schüsselchen, klein Schüssel
  mała miska

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
Mission
  posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rekolekcje służące pogłębianiu życia religijnego parafian

misjonarka (n)
Missionarin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta uczestnicząca w działalności misyjnej

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
Missionar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

miska /ˈmʲiska/ (n)
Schüssel
  mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;

misterium (n)
Mysterienspiel
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (historia, historyczny, historycznie) antyczny obrządek ku czci pogańskiego bóstwa w kulturze greckiej, hinduskiej lub egipskiej
Geheimnis
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) coś tajemniczego, niezrozumiałe zjawisko

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
Meister
  osoba najlepsza w czymś
  (rzemiosło, rzemieślniczy) najwyższy stopień kształcenia zawodowego;

mistrzostwa świata /mʲiˈsṭʃɔstfa ˈɕfʲjata/ (n)
Weltmeisterschaft
  (sport, sportowy) rozgrywki służące wyłonieniu najlepszego zawodnika lub drużyny na świecie w danej dyscyplinie

mistrzostwo Europy (n)
Europameisterschaft
  (sport, sportowy) najlepszy wynik zawodnika lub drużyny w Europie w danej dyscyplinie

mistyczny (adj)
mystisch
  związany z mistyką, mistycyzmem

mistyk (n)
Mystiker
  osoba doświadczająca stanów mistycznych
  wyznawca mistycyzmu

mistyka /ˈmʲistɨka/ (n)
Mystik
  duchowość opierająca się na mistycyzmie

miswak (n)
Miswak
  alternatywa szczoteczki do zębów z gałązki drzewa arakowego (Salvadora persica L.);

miszmasz /ˈmʲiʃmaʃ/ (n)
Mischmasch
  (potocznie, potoczny) mieszanina[potrzebne źródło]

mit /mʲit/ (n)
Mythos
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;

mitigal (n)
Mitigal
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) nazwa handlowa leku na świerzb

mitochondrium (n)
Mitochondrium
  (biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
Mythologie
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  nauka zajmująca się mitami

mitoza (n)
Mitose
  (biologia, biologiczny) proces podziału jądra komórkowego, w wyniku którego powstają dwie identyczne komórki;

mityczny /mʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
mythisch
  związany z mitem, mitologią

mizantrop (n)
Misanthrop
  (książkowy) ktoś stroniący od ludzi, czujący do nich niechęć lub wręcz wrogość

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
Misanthropie
  niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizantropijny (adj)
menschenfeindlich, misanthropisch
  charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom

mizofobia (n)
Mysophobie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed brudem;

mizofonia /ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/ (n)
Misophonie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na określone dźwięki objawiająca się złością i lękiem;

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
Misogynie
  patologiczne, silne uprzedzenie do kobiet;

miód /mʲjut/ (n)
Honig
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;
  (spożywczy) wywar z niektórych roślin z dodatkiem cukru i innych przypraw o konsystencji miodu (1.1)
Honigwein, Met
  (spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników;

miód pitny /ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/ (n)
Honigwein, Met
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;

miód sztuczny /ˈmʲjut ˈʃtuʧ̑nɨ/ (n)
Invertzuckercreme, Kunsthonig
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) stały lub ciekły, syntetyczny produkt spożywczy imitujący miód naturalny, wytwarzany z sacharozy lub syropu skrobiowego z użyciem barwników, aromatów i dodatków smakowych;

miąć /mʲjɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
knittern
  gnieść

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
Fleisch
  miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
Weichtier Weichling
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek miękki, uległy, bez charakteru

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
zwischen
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami
  …określający przedział czasowy
  …podkreślający pośredni charakter czegoś
  …używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
  …zaznaczający możliwość wyboru
  …używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego

między innymi (adv)
unter anderem
  fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa

międzyczas /mʲjɛ̃nˈʣ̑ɨʧ̑as/ (n)
Zwischenzeit
  (sport, sportowy) czas zawodnika na pewnym fragmencie wyścigu

międzykomórkowy (adj)
interzellular, interzellulär
  (biologia, biologiczny) dotyczący przestrzeni między komórkami

międzyludzki /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈluʦ̑ʲci/ (adj)
zwischenmenschlich
  odbywający się między ludźmi, mający miejsce pomiędzy ludźmi

międzylądowanie (n)
Zwischenlandung
  (lotnictwo, lotniczy) lądowanie w trakcie dłuższego lotu w celu zatankowania, wymiany pasażerów lub ładunku itp.

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
international
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzypaństwowy (adj)
zwischenstaatlich
  dotyczący wielu państw; zachodzący, odbywający się przy udziale różnych państw; złożony z wielu państw (ich przedstawicieli)

międzyplanetarny /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
interplanetar
  taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami

międzyrasowy (adj)
interrassisch
  odbywający się pomiędzy różnymi rasami

międzysezon (n)
Zwischensaison
  okres między dwoma sezonami

międzyżebrowy (adj)
interkostal
  znajdujący się między żebrami

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
weich
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

mięsień /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
Muskel
  (anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;

mięsień gruszkowaty (n)
Musculus piriformis
  (anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej;

mięsień sercowy /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ sɛrˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
Myokard, Herzmuskel
  (anatomia, anatomiczny) główna warstwa mięśniowa serca;

mięsny /ˈmʲjɛ̃w̃snɨ/ (adj)
Fleisch
  dotyczący mięsa
  zrobiony z mięsa, zawierający mięso

mięsny /ˈmʲjɛ̃w̃snɨ/ (n)
Metzgerei
  (potocznie, potoczny) sklep mięsny (1.2) (w którym sprzedaje się mięso)

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
Fleisch
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa (1.1)

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
Kanonenfutter
  (związek frazeologiczny) (wojskowość, wojskowy) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięso mielone /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
Hackfleisch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)

mięsożerca /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
Fleischfresser
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
Fleischfresser, fleischfressend
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
Minze
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

mięta pieprzowa (n)
Pfefferminze
  (botanika, botaniczny) Mentha × piperita

miętowy /mʲjɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
Pfefferminz
  (rzadki, rzadko używany) związany z miętą, dotyczący mięty
pfefferminzgrün
  taki, który ma kolor bladej, chłodnej zieleni

miętus /ˈmʲjɛ̃ntus/ (n)
Pfefferminz, Pfefferminzbonbon
  (spożywczy) (potocznie, potoczny) cukierek miętowy
Quappe, Aalquappe
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;

miętówka /mʲjɛ̃nˈtufka/ (n)
Pfefferminz, Pfefferminzbonbon
  (cukiernictwo) (spożywczy) cukierek o smaku miętowym
Pfefferminz
  (spożywczy) wódka lub likier o smaku miętowym

mięśniowy /mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
muskulär, Muskel
  dotyczący mięśni

miłorząb /mʲiˈwɔʒɔ̃mp/ (n)
Ginkgo
  (botanika, botaniczny) Ginkgo L., roślina drzewiasta z rodziny miłorzębowatych;

miłosiernie (adv)
barmherzig
  z litością, ze współczuciem

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
barmherzig
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłosny /mʲiˈwɔsnɨ/ (adj)
Liebes-, liebevoll
  dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś

miłośniczka /ˌmʲiwɔɕˈɲiʧ̑ka/ (n)
Liebhaberin
  forma żeńska od: miłośnik

miłośnik /mʲiˈwɔɕɲik/ (n)
Liebhaber
  wielbiciel, amator, fan czegoś

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
Liebe, Zuneigung
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;

miłość jest ślepa /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/ (proverb)
die Liebe ist blind
  osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha

miłość od pierwszego wejrzenia /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/ (n)
Liebe auf den ersten Blick
  zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miłość własna /ˈmʲiwɔʑʥ̑ ˈvwasna/ (n)
Selbstliebe
  poczucie własnej wartości, pewność siebie, miłość do samego siebie, kierowana pragnieniem własnego szczęścia (w pozytywnym znaczeniu)

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
angenehm, nett
  wywołujący przyjemne uczucie

miś /mʲiɕ/ (n)
Teddybär, Bär
  zabawka wyobrażająca misia (1.1);

miśnienka (n)
Meißenerin
  mieszkanka Miśni

miśnieńczyk (n)
Meißener
  mieszkaniec Miśni

miśnieński /mʲiɕˈɲɛ̇̃j̃sʲci/ (adj)
Meißener
  związany z Miśnią, dotyczący Miśni, pochodzący z Miśni

mjanmański (adj)
myanmarisch
  związany z Mjanmą lub Mjanmańczykami

mlecz /mlɛʧ̑/ (n)
Fischmilch, Milch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) nasienie samców ryb;
Löwenzahn
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) mniszek lekarski
  (botanika, botaniczny) Sonchus L., liczący około 60 gatunków rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju mleczy (1.1)

mleczarnia (n)
Molkerei, Meierei
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
Milchmann
  (potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
Milch
  (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm

mleko owsiane (n)
Hafermilch
  napój otrzymywany z ziaren owsa;

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
mahlen
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mnich /mʲɲix/ (n)
Mönch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich

mniej więcej /ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj/
mehr oder weniger, ungefähr, fast, nahezu
  szacunkowe podanie miary, wielkości

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
Minderheit, Minorität
  mniejsza część jakiejś całości
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludności różniąca się od większości mieszkańców danego państwa przynależnością narodową, rasową, wyznaniową itp.

mniemać /ˈmʲɲɛ̃maʨ̑/ (v)
annehmen, mutmaßen
  (książkowy) przypuszczać coś, wnioskować

mnisi (adj)
mönchisch
  związany z mnichem lub mniszką, dotyczący mnicha lub mniszki

mniszy (adj)
mönchisch
  związany z mnichem lub mniszką, dotyczący mnicha lub mniszki

mnogi /ˈmnɔɟi/ (adj)
zahlreich
  (książkowy) występujący w dużej ilości

mnogość /ˈmnɔɡɔɕʨ̑/ (n)
Menge
  (matematyka, matematyczny) zbiór
Vielfalt
  duża ilość czegoś

mobbing (n)
Mobbing
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uporczywe celowe znęcanie się, ośmieszanie, izolowanie lub zastraszanie, zwłaszcza w pracy lub szkole, przez jedną osobę (np. szefa), lub grupę kolegów;

mobilizacja /ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Mobilmachung, Aufgebot
  (wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej

moc /mɔʦ̑/ (n)
Kraft, Leistung
  (fizyka, fizyczny) ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach;
Kraft
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obowiązywanie jakiegoś prawa, ustawy
  siła, umiejętność, zdolność do wysiłku

mocja /ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
Motion, Movation
  (gramatyka) zmiana rodzaju gramatycznego rzeczownika przy pomocy przyrostka

mocno /ˈmɔʦ̑nɔ/ (adv)
kräftig, stark
  w sposób mocny

mocny /ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
stark
  wytrzymały

mocowanie (n)
Fixierung
  (rzeczownik odczasownikowy) od mocować

mocować /mɔˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
anbringen
  przytwierdzać coś do czegoś

mocz /mɔʧ̑/ (n)
Urin, Harn
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczan (n)
Urat
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu moczowego

mocznica (n)
Harnvergiftung, Urämie
  (medycyna, medyczny) stan zatrucia ustroju produktami przemiany materii (m.in. mocznikiem) jako przejaw zaawansowanej niewydolności nerek, powodujący wiele przykrych objawów, jak np. męczliwość, wymioty, wyniszczenie, bóle głowy, świąd, obrzęk płuc, krwawienia itd.;

moczopędny /ˌmɔʧ̑ɔˈpɛ̃ndnɨ/ (adj)
harntreibend
  taki, który wywołuje wydzielanie moczu lub zwiększenie jego objętości

moczowód (n)
Harnleiter, Ureter
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

model /ˈmɔdɛl/ (n)
Modell
  fizycznie istniejący wzór, prototyp jakiegoś obiektu
Model
  mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody
  mężczyzna pozujący artyście do zdjęcia, obrazu czy rzeźby

modelarz /mɔˈdɛlaʃ/ (n)
Modellbauer
  (technologia, technika, techniczny) osoba zajmująca się konstrukcją modeli samolotów, statków itp.; odtwarzaniem rzeczywistych obiektów w postaci pomniejszonej

modelka /mɔˈdɛlka/ (n)
Mannequin
  kobieta prezentująca stroje na pokazach mody

modem /ˈmɔdɛ̃m/ (n)
Modem
  (informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;

modenka (n)
Modenaerin
  mieszkanka Modeny

modernizacja /ˌmɔdɛrʲɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Modernisierung
  unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej

modernizm (n)
Modernismus
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) ogół kierunków awangardowych eksponujących rolę indywidualizmu w twórczości, nacechowany symbolizmem i estetyzmem;

modernizować (v)
modernisieren
  dokonywać modernizacji; czynić bardziej nowoczesnym
modernisiert werden
  ulegać modernizacji; stawać się nowoczesnym

modeńczyk (n)
Modenaer
  mieszkaniec Modeny

modeński (adj)
Modenaer, modenaisch
  związany z Modeną, dotyczący Modeny, wywodzący się z Modeny

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
Gottesanbeterin, Fangschrecke
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitewnik /ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik/ (n)
Gebetbuch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
Gebet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
beten
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modny /ˈmɔdnɨ/ (adj)
modisch
  będący w modzie, popularny; powszechny przez jakiś czas

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
Lärche
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Larix Mill., drzewo iglaste z rodzaju sosnowatych, o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę;
Lärche, Lärchenholz
  (technologia, technika, techniczny) drewno z modrzewia (1.1)

moduł (n)
Modul
  wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości

modyfikować /ˌmɔdɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
modifizieren, ändern, verändern
  wprowadzać zmiany

mogiła /mɔˈɟiwa/ (n)
Grab
  miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary

moguncjanin /ˌmɔɡũnˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
Mainzer
  mieszkaniec Moguncji

moguncjanka /ˌmɔɡũnˈʦ̑ʲjãnka/ (n)
Mainzerin
  mieszkanka Moguncji

moguncki (adj)
Mainzer, mainzisch
  związany z Moguncją, dotyczący Moguncji

mohel (n)
Mohel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski rytualny rzezak;

moher /ˈmɔxɛr/ (n)
Mohair, Mohär
  wełna z kóz angorskich;

moim zdaniem (adv)
meiner Meinung nach, meines Erachtens
  wyrażenie komunikujące, iż dana wypowiedź jest subiektywna; jest osobistą interpretacją danej sytuacji lub zdarzenia

mojito /mɔˈxʲi.tɔ/ (n)
Mojito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;

mojżeszowy /ˌmɔjʒɛˈʃɔvɨ/ (adj)
mosaisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dotyczący Mojżesza

mokasyn (n)
Mokassin
  krótki but wzorowany na indiańskim mokasynie (1.1)
  tradycyjny, skórzany indiański but o miękkiej cholewie;

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
nass, naß
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mol /mɔl/ (n)
Mol
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molekularny (adj)
molekular, Molekular-
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

moleskin (n)
Moleskin, Pilot
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana imitująca skórę;

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
Molybdän
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit (n)
Molybdänit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
Mole
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

moment /ˈmɔ̃mɛ̃nt/ (n)
Moment
  krótki odcinek czasu

monachijczyk /ˌmɔ̃naˈxʲijʧ̑ɨk/ (n)
Münchner
  mieszkaniec Monachium

monachijka /ˌmɔ̃naˈxʲijka/ (n)
Münchnerin
  mieszkanka Monachium

monachijski /ˌmɔ̃naˈxʲijsʲci/ (adj)
Münchner, münchnerisch
  związany z Monachium, dotyczący Monachium, pochodzący z Monachium

monakijczyk /ˌmɔ̃naˈcijʧ̑ɨk/ (n)
Monegasse
  mieszkaniec Monako (stolicy państwa Monako)

monakijski /ˌmɔ̃naˈcijsʲci/ (adj)
monegassisch
  odnoszący się do państwa Monako

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
Monarch, Monarchin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
Monarchie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

monarchini /ˌmɔ̃narˈxʲĩɲi/ (n)
Monarchin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma żeńska od: monarcha

monarchista /ˌmɔ̃narˈxʲista/ (n)
Monarchist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchizmu

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
Münze, Geldstück
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

monetarny (adj)
monetär
  (ekonomia, ekonomiczny) dotyczący pieniędzy, ich emisji, obiegu, pokrycia

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
mongolisch, Mongolisch
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

monit (n)
Mahnschreiben, Mahnbescheid
  (urzędowy) przypomnienie, że należy wypełnić jakiś zaległy obowiązek

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
Monitor
  (marynarka) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;
Bildschirm, Monitor
  (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
Einrad
  rower z jednym kołem

monodia /mɔ̃ˈnɔdʲja/ (n)
Monodie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem

monodram (n)
Monodrama
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramat, w którym występuje tylko jeden aktor;

monofizytyzm /ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥/ (n)
Monophysitismus
  (teologia, teologiczny) pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu;

monofobia /ˌmɔ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
Monophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed samotnością

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
Monophthong
  (językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monoftongizacja /ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Monophthongierung
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong;

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
Monogamie
  (socjologia, socjologiczny) życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem

monogamiczny (adj)
monogam
  (socjologia, socjologiczny) (biologia, biologiczny) związany z monogamią, mający charakter monogamii

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
Monografie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monogram /mɔ̃ˈnɔɡrãm/ (n)
Monogramm
  ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;

monokrotofos (n)
Monocrotophos
  (chemia, chemiczny) skrajnie toksyczny fosforoorganiczny insektycyd o wzorze sumarycznym C7H14NO5P

monolog (n)
Monolog, Selbstgespräch
  dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
Monopol
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monosacharyd (n)
Monosaccharid
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;

monoteista /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
Monotheist
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga

monoteistka /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
Monotheistin
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni jednego, jedynego boga

monoteistyczny /ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
monotheistisch
  związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Monotheismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monotematyczny (adj)
monothematisch
  dotyczący jednego tematu

monotlenek diwodoru (n)
Dihydrogenmonoxid
  (chemia, chemiczny) woda;

monotonia /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃ɲja/ (n)
Monotonie
  jednostajny, powtarzalny stan bez urozmaicenia

monotonny /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ/ (adj)
monoton, eintönig
  ciągle taki sam, bez urozmaicenia

monotyp (n)
Monotype
  (drukarstwo, drukarski) poligraficzna maszyna odlewnicza umożliwiająca skład tekstu i odlewanie czcionek;

monotypowy (adj)
monotypisch
  (biologia, biologiczny) (systematyka) związany z monotypem, dotyczący monotypu

monstera (n)
Fensterblatt, Monstera
  (botanika, botaniczny) Monstera Adans., pnącze z rodziny obrazkowatych o dużych, skórzastych liściach z głębokimi wcięciami;

monstrancja (n)
Monstranz
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monstrum /ˈmɔ̃w̃strũm/ (n)
Monster, Monstrum
  potwór

monsun /ˈmɔ̃w̃sũn/ (n)
Monsun
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

montaż /ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
Montage
  (maszynoznawstwo) (technologia, technika, techniczny) czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość;

montaż filmowy /ˈmɔ̃ntaʃ fʲilˈmɔvɨ/ (n)
Filmschnitt, Montage
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) techniczna operacja filmowa polegająca na połączeniu co najmniej dwóch oddzielnych ujęć;

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
montieren, zusammenbauen
  budować coś z części

mop /mɔp/ (n)
Wischmopp
  zmywak do podłogi na kiju;

mops /mɔps/ (n)
Mops
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów;

moralista /ˌmɔraˈlʲista/ (n)
Moralist
  człowiek wskazujący innym, jak mają postępować, głoszący surowe zasady moralne
  filozof lub pisarz zajmujący się zagadnieniami moralności

moralitet /ˌmɔraˈlʲitɛt/ (n)
Moralität
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) średniowieczny dramat moralizatorski;

moralizm (n)
Moralismus
  uważanie moralności jako najważniejszego dyktatu w życiu

moralnie /mɔˈralʲɲɛ/ (adv)
moralisch
  w sposób zgodny z moralnością

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
Moral, Moralität, Sittlichkeit
  zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

morawski /mɔˈravsʲci/ (adj)
mährisch
  związany z Morawami, dotyczący Moraw, pochodzący z Moraw

morał /ˈmɔraw/ (n)
Moral
  zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący

morda /ˈmɔrda/ (n)
Visage
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) twarz lub usta człowieka

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
Mörder, Mörderin
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morderczyni /ˌmɔrdɛrˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
Mörderin
  (książkowy) forma żeńska od morderca

morderstwo /mɔrˈdɛrstfɔ/ (n)
Mord, Bluttat
  celowe odebranie komuś życia

mordować /mɔrˈdɔvaʨ̑/ (v)
ermorden, morden, töten
  pozbawiać życia, zwłaszcza w okrutny sposób

mordwiński (adj)
mordwinisch
  związany z Mordwinami, dotyczący Mordwinów

mordwiński (n)
Mordwinisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język mordwiński;

morela /mɔˈrɛla/ (n)
Aprikose, Aprikosenbaum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
Aprikose, Marille
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa

morelowy /ˌmɔrɛˈlɔvɨ/ (adj)
apricot, aprikosenfarben
  mający kolor owocu moreli, różowy z odcieniem żółtawym

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
Moräne
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
Morphem
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
Morphin, Morphium
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfinista (n)
Morphinist
  osoba uzależniona od morfiny

morfinistka (n)
Morphinistin
  osoba płci żeńskiej uzależniona od morfiny

morfinizm (n)
Morphinismus
  uzależnienie polegające na nałogowym używaniu morfiny;

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
Morphologie
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

morfologicznie /ˌmɔrfɔlɔˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
morphologisch
  w sposób dotyczący morfologii

morfologiczny (adj)
morphologisch
  (biologia, biologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) (geologia, geologiczny) dotyczący morfologii

morganit /mɔrˈɡãɲit/ (n)
Morganit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, odmiana berylu;

moroszka /mɔˈrɔʃka/ (n)
Moltebeere, Multebeere, Multbeere
  (botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;

mors /mɔrs/ (n)
Walross
  (zoologia, zoologiczny) Odobenus rosmarus, gatunek ssaka morskiego;

morski /ˈmɔrsʲci/ (adj)
See
  związany z morzem, dotyczący morza

morszczuk /ˈmɔrʃʧ̑uk/ (n)
Seehecht
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merluccius merluccius, drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa;

mortadela /ˌmɔrtaˈdɛla/ (n)
Mortadella
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
Meer, See
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
Meer
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morze Marmara (pn)
Marmarameer
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
Tümmler, Schweinswal
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

morświn zwyczajny (n)
gewöhnlicher Schweinswal
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny morświnowatych;

mosiądz /ˈmɔɕɔ̃nʦ̑/ (n)
Messing
  stop miedzi z cynkiem;

mosiężny /mɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
Messing
  wykonany z mosiądzu

moskiewski /mɔˈsʲcɛfsʲci/ (adj)
Moskauer, moskowitisch
  (geografia, geograficzny) związany z miastem Moskwa, dotyczący miasta Moskwy

moskitiera /ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/ (n)
Moskitonetz
  zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);

moskow (n)
Moscovium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mc i liczbie atomowej 115;
  (geologia, geologiczny) drugi wiek pensylwanu (młodszy karbon), trwający od 311,7 ± 1,1 do 306,5 ± 1,0 mln lat temu;

moskwianin /mɔsˈkfʲjä̃ɲĩn/ (n)
Moskauer, Moskowiter
  mieszkaniec Moskwy

most /mɔst/ (n)
Brücke
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony (n)
Klappbrücke, Zugbrücke
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
Brustbein
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;
Brücke
  (stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej

moszcz /mɔʃʧ̑/ (n)
Most, Traubenmost
  (spożywczy) młode wino o niewielkiej zawartości alkoholu

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
Hodensack, Skrotum
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

motek /ˈmɔtɛk/ (n)
Knäuel
  pewna liczba kolisto namotanych pasm nici, przędzy zwiniętych luźno w podłużny pęczek

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
Motorrad
  (motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motornicza /ˌmɔtɔˈrʲɲiʧ̑a/ (n)
Straßenbahnfahrerin
  kobieta zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju;

motorniczy /ˌmɔtɔˈrʲɲiʧ̑ɨ/ (n)
Straßenbahnfahrer, Wagenfahrer, Wagenführer
  osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju;

motoryzacja /ˌmɔtɔrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Motorisierung
  ogół zagadnień związanych z pojazdami mechanicznymi

motoryzacyjny /ˌmɔtɔrɨzaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
Automobil
  dotyczący motoryzacji, samochodów

motorówka /ˌmɔtɔˈrufka/ (n)
Motorboot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem mechanicznym;

motowidło (n)
Haspel
  (włókiennictwo) przyrząd służący do odmierzania i zwijania w motki nici lub przędzy;

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
Hacke
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
Schmetterling, Falter
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rzędu motyli, Lepidoptera;

motylek (n)
Schmetterling, Schmetterlingsschwimmen
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich;

motylica wątrobowa (n)
großer Leberegel
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Fasciola hepatica L., gatunek pasożytniczego płazińca, bytującego ostatecznie w drogach żółciowych roślinożerców;

motywacja /ˌmɔtɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Motivation, Ermahnung
  coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji

motywować (v)
motivieren
  zachęcać do działania

motłoch (n)
Gesindel, Pöbel
  (pogardliwie, pogardliwy) tłum chuliganów, hołota

mowa /ˈmɔva/ (n)
Sprache
  język, zbiór słów i reguł gramatycznych
Rede
  przemówienie, wypowiedź;

mowa jest srebrem, a milczenie złotem /ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/ (proverb)
Reden ist Silber, Schweigen ist Gold
  chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mowa nienawiści (n)
Hassrede, Hetze, Hasssprache
  (socjologia, socjologiczny) (publikatory) wypowiedzi mające na celu znieważenie, wyszydzenie bądź poniżenie jakiejś osoby lub grupy osób;

mowa niezależna /ˈmɔva ˌɲɛzaˈlɛʒna/ (n)
direkte Rede
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) dosłowne przytoczenie czyichś słów wyodrębnione z narracji cudzysłowem lub myślnikiem;

mowa zależna /ˈmɔva zaˈlɛʒna/ (n)
indirekte Rede
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) przytoczenie czyichś słów w formie zdania podrzędnego podporządkowane narracji

moweina (n)
Mauveine
  (chemia, chemiczny) czerwonofioletowy barwnik z grupy barwników azynowych stosowany dawniej do barwienia jedwabiu i bawełny; pierwszy barwnik uzyskany syntetycznie

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
Mosaik
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mozolny /mɔˈzɔlnɨ/ (adj)
mühsam
  wymagający sporego wysiłku i dużo cierpliwości, pochłaniający wiele czasu

mozzarella (n)
Mozzarella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) biały, miękki, wilgotny ser o łagodnym smaku, dawniej wytwarzany z mleka bawolic, dziś – z mleka krowiego;

mozół (n)
Mühe, Mühsal
  praca wymagająca ogromnego wysiłku i dużego nakładu cierpliwości

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (adj)
moldauisch, moldawisch, Moldawien-
  odnoszący się do Mołdawii

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (n)
Moldauisch, Moldawisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mołdawii

moździerz /ˈmɔʑʥ̑ɛʃ/ (n)
Mörser
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
Mörser, Granatwerfer
  (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
vielleicht
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia
  …stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby

możliwie /mɔʒˈlʲivʲjɛ/ (adv)
möglichst
  w miarę możliwości; tak jak tylko się da; jak to tylko możliwe

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
Möglichkeit
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
möglich
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

można /ˈmɔʒna/ (v)
man dürfen, man können
  jest dozwolone; pozwala się na coś
man können
  jest możliwe do wykonania

możny /ˈmɔʒnɨ/ (adj)
mächtig
  o dużej mocy i wpływie

mp (acronym)
rm, st
  = (leśnictwo) metr przestrzenny;

mroczny /ˈmrɔʧ̑nɨ/ (adj)
düster
  (przenośnie, przenośnia) przepełniony cierpieniem, pełen tragizmu, smutku, grozy
düster, finster
  pogrążony w mroku

mrok /mrɔk/ (n)
Dunkelheit
  brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
Ameisenhaufen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;
  (przenośnie, przenośnia) zgromadzenie ludzi, zbiorowisko

mrozić (v)
einfrieren
  powodować zamrażanie; mocno ochładzać
gefrieren
  stawać się chłodniejszym

mruczenie (n)
Gemurmel
  (rzeczownik odczasownikowy) od mruczeć

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
blinken
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) szybko świecić światłami samochodu
blinken, funkeln, flackern
  (przenośnie, przenośnia) świecić nieregularnym, przerywanym światłem
blinzeln, zwinkern
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrówka /ˈmrufka/ (n)
Ameise
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówka rudnica (n)
rote Waldameise
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Formica rufa L., gatunek leśnego owada z rodziny mrówkowatych;

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
Ameisenbär
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrówkolew /mrufˈkɔlɛf/ (n)
Ameisenlöwe, Ameisenjunfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Myrmeleon, owad, którego larwy budują piaskowe pułapki na mrówki (którymi się żywią);

mrówkowanie /ˌmrufkɔˈvãɲɛ/ (n)
Einemsen
  (ornitologia, ornitologiczny) pielęgnacyjny zabieg ptasi polegający na sadowieniu się ptaka w pobliżu mrowiska w celu kontaktu z mrówkami i wydzielanym przez nie kwasem mrówkowym

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
Erdferkel
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz /mrus/ (n)
Frost, Reif
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
Messe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;
Messe, deutsch, evangelisch Messe, heilig Messe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;

msza święta (n)
heilig Messe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;

mszał (n)
Messbuch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najważniejsza księga liturgiczna w Kościele katolickim obrządku rzymskiego, zawierająca teksty stałych i zmiennych części mszy świętej;

mu /mu/ (interjection)
muh
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło

mucha /ˈmu.xa/ (n)
Fliege
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;
  krawat w kształcie kokardy, muszka;

mucha domowa (n)
Stubenfliege
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Musca domestica L., gatunek kosmopolitycznego owada z rodziny muchowatych;

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
Wulstling, Fliegenpilz
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor cytrynowy /muˈxɔ̃mɔr ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
Gelber Knollenblätterpilz
  (mikologia, mikologiczny) Amanita citrina Pers., gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o cytrynowej barwie kapelusza;

muchomor czerwonawy /muˈxɔ̃mɔr ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (n)
Perlpilz
  (mikologia, mikologiczny) Amanita rubescens Pers., jadalny gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych;

muchomor czerwony /muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
Fliegenpilz
  (mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;

muchomor jadowity /muˈxɔ̃mɔrʲ ˌjadɔˈvʲitɨ/ (n)
Kegelhütiger Knollenblätterpilz
  (mikologia, mikologiczny) Amanita virosa, śmiertelnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o białej barwie kapelusza;

muchomor mglejarka /muˈxɔ̃mɔr mɡlɛˈjarka/ (n)
Grauer Scheidenstreifling
  (mikologia, mikologiczny) Amanita vaginata, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o prążkowanej powierzchni kapelusza;

muchomor plamisty /muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ/ (n)
Pantherpilz
  (mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami;

muchomor sromotnikowy /muˈxɔ̃mɔr ˌsrɔ̃mɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
Grüner Knollenblätterpilz
  (mikologia, mikologiczny) Amanita phalloides, śmiertelnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o zielonkawej barwie kapelusza;

muchomor twardawy /muˈxɔ̃mɔr tfarˈdavɨ/ (n)
Grauer Wulstling
  (mikologia, mikologiczny) Amanita excelsa, Amanita spissa, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brązowej barwie kapelusza, z białoszarymi łatkami na powierzchni;

muchomor złotawy /muˈxɔ̃mɔr zwɔˈtavɨ/ (n)
Riesen-Scheidenstreifling
  (mikologia, mikologiczny) Amanita ceciliae, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brązowej barwie kapelusza, z grubymi łatkami na powierzchni;

muczeć (v)
muhen
  o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos

mudżahedin (n)
Mudschahed
  muzułmański bojownik uczestniczący w ruchu religijnym, społecznym lub wyzwoleńczym;

muezin /muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn/ (n)
Muezzin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę;

mufa (n)
Muffe
  (technologia, technika, techniczny) tuleja z wewnętrznym gwintem służąca do łączenia rur;

muffin (n)
Muffin
  (cukiernictwo) (spożywczy) rodzaj okrągłej babeczki;

mufka (n)
Muff
  rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

muflon (n)
Mufflon
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
Muggel
  (fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

mukormykoza (n)
Mukormykose
  (medycyna, medyczny) oportunistyczna choroba grzybicza wywoływana przez grzyby z rzędu Mucorales;

mukowiscydoza (n)
Mukoviszidose
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się zwiększoną lepkością śluzu wydzielanego przez gruczoły;

muli (adj)
Maultier-
  (zoologia, zoologiczny) związany z mułem, dotyczący muła (zwierzęcia)

mulit (n)
Mullit
  (mineralogia, mineralogiczny) (budownictwo) minerał odporny na wysokie temperatury, wykorzystywany do produkcji ceramicznych materiałów ogniotrwałych

multiinstrumentalista (n)
Multiinstrumentalist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na wielu instrumentach

multikulti (adj)
multikulti, multikulturell
  wielokulturowy

multikulti (n)
Multi-Kulti, Multikulti, Multikulturalismus
  multikulturalizm, wielokulturowość

multimedia /ˌmultʲĩˈmɛdʲja/ (n)
Multimedia
  media stanowiące połączenie kilku różnych form przekazu informacji np.: tekstu, dźwięku, grafiki, animacji, wideo;

multimilioner (n)
Multimillionär
  mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
Mumie
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mumio (n)
Mumijo
  (geologia, geologiczny) mineralna żywica o ciemnej barwie, której przypisuje się lecznicze właściwości;

mundur /ˈmũndur/ (n)
Uniform
  charakterystyczny, regulowany przepisami ubiór członków jakiejś organizacji, grupy lub formacji – zwykle militarnej;

mur /mur/ (n)
Mauer
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny
  (architektura, architektoniczny) murowane ogrodzenie, zwykle kamienne
  (przenośnie, przenośnia) poglądy, odczucia dzielące lub izolujące ludzi
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku

mur oporowy (n)
Stützmauer, Stützwand
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) konstrukcja, która powstrzymuje poziome parcie gruntu;

mural /ˈmural/ (n)
Fassadenmalerei Wandmalerei
  (sztuka) malowidło ścienne, najczęściej monumentalne, o charakterze artystycznym lub reklamowym;

muralista (n)
Muralist
  (sztuka) artysta plastyk, który tworzy murale

murarski (adj)
Maurer-
  (technologia, technika, techniczny) dotyczący murarza i jego pracy

murarstwo /muˈrarstfɔ/ (n)
Maurerhandwerk
  rzemiosło i rodzaj pracy zajmujące się głównie murowaniem – wznoszeniem ścian;

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
Maurer
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

murena (n)
Muräne
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba o wężowatym pokroju występująca w morzach ciepłych i gorących;

murowany (adj)
gemauert
  (budownictwo) zbudowany przez murowanie (z cegły, betonu lub kamienia)

murować /muˈrɔvaʨ̑/ (v)
mauern
  budować ściany przy pomocy kamieni lub cegieł łączonych zaprawą
  (przenośnie, przenośnia) (sport, sportowy) zastawiać wieloma zawodnikami własną bramkę

murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
Kuli
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pracująca intensywnie i ciężko bez adekwatnego wynagrodzenia
Braungebrannter
  (przenośnie, przenośnia) intensywnie opalony człowiek
Kuli, Neger
  człowiek pracujący anonimowo za kogoś

mus /mus/ (n)
Brei, Mus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanina przetartych owoców, cukru itp.
Zwang
  (potocznie, potoczny) przymus

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
müssen
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś
  zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami
brauchen, müssen
  potrzebować zrobić coś

muskaryna (n)
Muskarin
  (biochemia, biochemiczny) trujący alkaloid występujący w wielu grzybach;

muskać (v)
streifen
  dotykać delikatnie
sich streichen
  muskać samego siebie

muskowit /muˈskɔvʲit/ (n)
Muskovit, Antonit, Frauenglas, Kaliglimmer, Katzensilber, Muskowit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;

muskuł /ˈmuskuw/ (n)
Muskel
  mięsień

musli (n)
Müsli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka płatków zbożowych, suszonych owoców i bakalii

musować (v)
aufschäumen, moussieren
  (fizyka, fizyczny) wydzielać gaz jako ciecz

muszka /ˈmuʃka/ (n)
Fliege
  (zdrobniale) mucha; mała mucha
Korn
  jeden z elementów celownika mechanicznego;
Fliege, Schleife
  rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata;

muszka owocowa (n)
Fruchtflige, Obstfliege
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki owad zjadający drożdże z fermentujących owoców

muszkat (n)
Muskatnussbaum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Myristica fragrans Houtt., wiecznie zielone drzewo występujące na Molukach, z nasion pozyskuje się przyprawy;
Muskatwein
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) gatunek deserowego wina
Muskatnuss
  (handel, handlowy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jądro nasienia muszkatołowca

muszkatel (n)
Muskateller
  (botanika, botaniczny) (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) gatunek winorośli pochodzącej z rejonów śródziemnomorskich
Muskateller, Muskatellerwein
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) aromatyczne wino deserowe wytwarzane z różnych szczepów muszkatelu (1.1)

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
Muskete
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,

muszkieter (n)
Musketier
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz oddziałów specjalnych francuskiej gwardii królewskiej w XVII– i XVIII-wiecznej Francji;

muszla /ˈmuʃla/ (n)
Muschel
  skorupa małża lub ślimaka

muszla klozetowa (n)
Kloschüssel, Toilettenschüssel
  ceramiczne siedzisko, element wyposażenia ubikacji;

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
Senf
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

mutagenność (n)
Mutagenität
  cecha tego, co mutagenne, co powoduje mutacje w organizmach żywych

muu /ˈmuː/ (interjection)
muh
  onomatopeja imitująca odgłos wydawany przez bydło

muza /ˈmuza/ (n)
Muse
  (mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;
  (książkowy) kobieta będąca inspiracją, natchnieniem dla artysty
  (książkowy) talent twórczy, natchnienie twórcze, wena
  (książkowy) twórczość artystyczna, poetycka

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
Museum
  (turystyka, turystyczny) budynek muzeum (1.1)
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;

muzułman (n)
Muselmann
  (historia, historyczny, historycznie) (gwara, gwarowe) obozowa wycieńczony fizycznie i załamany psychicznie więzień hitlerowskiego obozu

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
Muslim, Moslem
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzułmański /ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
muslimisch
  związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
Musik, musikalisch
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
Musiker, Musikant
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
Musik
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji

muzykalny /ˌmuzɨˈkalnɨ/ (adj)
musikalisch
  uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę

muzykologia (n)
Musikwissenschaft
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muł /muw/ (n)
Maultier
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
Musselin
  (włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my /mɨ/ (n)
wir My
  nazwa dwunastej litery alfabetu greckiego, μ;

my /mɨ/ (personalPronoun)
wir
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mycie /ˈmɨʨ̑ɛ/ (n)
Waschen, Wäsche
  oczyszczanie czegoś wodą, czasami z dodatkiem jakichś środków

mycka /ˈmɨʦ̑ka/ (n)
Käppchen
  mała, okrągła czapeczka bez daszka, ściśle przylegająca do głowy

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
Trabi
  (środowiskowy) (motoryzacja) trabant
Seifenschale
  pojemnik na mydło

mydlarz /ˈmɨdlaʃ/ (n)
Seifenhändler
  (dawniej, dawny) właściciel sklepu z mydłem
Seifensieder
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba produkująca mydło

mydlić (v)
einseifen
  nacierać zmoczonym mydłem
sich einseifen
  mydlić samego siebie
schäumen
  rozpuszczać się jako mydło, tworząc mnóstwo piany

mydlić oczy (v)
blauen Dunst vormachen
  świadomie, celowo wprowadzać w błąd pozorami, okłamywać, oszukiwać

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
Seife
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

mydło do golenia (n)
Rasierseife
  (fryzjerstwo, fryzjerski) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) bryłka mydła używanego do wytwarzania pianki do golenia

myjnia /ˈmɨjɲa/ (n)
Autowaschanlage
  miejsce i urządzenia do mycia pojazdów

mykeński /mɨˈkɛ̃j̃sʲci/ (adj)
mykenisch
  dotyczący Myken

mykologia /ˌmɨkɔˈlɔɟja/ (n)
Mykologie
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem grzybów;

mylić /ˈmɨlʲiʨ̑/ (v)
sich täuschen, sich vertun, täuschen irren sich irren
  popełniać błędy

mylny /ˈmɨlnɨ/ (adj)
falsch, irrig
  wynikający z pomyłki, błędu

mysi ogonek /ˈmɨɕi ɔˈɡɔ̃nɛk/ (idiom)
Rattenschwänzchen
  (pogardliwie, pogardliwy) krótki, cienki warkocz, warkoczyk

mysikrólik /ˌmɨɕiˈkrulʲik/ (n)
Wintergoldhähnchen, Goldhähnchen
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;

mysz /mɨʃ/ (n)
Maus, Computermaus
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora
Maus
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych

mysz komputerowa (n)
Maus
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie wskazujące używane podczas pracy z interfejsem graficznym systemu komputerowego;

mysz morska (n)
Seemaus
  (zoologia, zoologiczny) Aphrodita aculeata, gatunek morskiej pierścienicy zaliczany do wieloszczetów;

myszka /ˈmɨʃka/ (n)
Maus
  (potocznie, potoczny) mysz komputerowa
Mäuschen, Mäuslein
  (zdrobniale) od mysz
Geburtsmal, Muttermal, Pigmentmal
  znamię

myszoskoczek /ˌmɨʃɔˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
Rennmaus
  (zoologia, zoologiczny) mały gryzoń z dłuższymi kończynami tylnymi, często trzymany jako zwierzę domowe

myszołów /mɨˈʃɔwuf/ (n)
Mäusebussard
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;

myć /mɨʨ̑/ (v)
waschen, putzen
  czyścić coś za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
Einfall
  (potocznie, potoczny) pomysł
Gedanke
  efekt pracy umysłu
  zbiór powiązanych idei

myślenie magiczne /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ maˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
Magisches Denken
  (psychologia, psychologiczny) rozumowanie, w którym myślenie jest tożsame z działaniem;

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
denken, glauben
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu
denken, finden, meinen
  mieć zdanie

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
Jäger
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

myślnik (n)
Gedankenstrich
  znak interpunkcyjny w postaci poziomej kreski, używany m.in. do wyodrębniania wtrąceń w wypowiedzi, zaznaczenia początku wypowiedzi w zapisie dialogu lub zastąpienia domyślnej części zdania w celu uniknięcia powtórzenia;

myślowy (adj)
ideell
  związany z myślami, dotyczący myśli

myślozbrodnia (n)
Gedankenverbrechen
  (neologizm) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zbrodnia, którą popełnia niepoprawnymi myślami obywatel podporządkowany wszechwładnemu ustrojowi; myślenie podniesione do rangi karygodnego występku;

móc /muʦ̑/ (modal)
können, dürfen
  być w stanie coś wykonać, zrobić
können
  mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się
dürfen, können
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś

mój /muj/ (pronoun)
mein, meine
  1. (osoba) lp

mól /mul/ (n)
Motte
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
Bücherwurm
  (potocznie, potoczny) owad żyjący w książkach;
Bücherwurm, Leseratte
  osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówca /ˈmufʦ̑a/ (n)
Sprecher, Redner
  człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania

mówi się /ˈmuvʲi‿ɕɛ/ (v)
man spricht
  znaczący tyle co: w danym środowisku funkcjonuje pewien zwrot, zdanie, powiedzenie lub określenie nadane komuś lub czemuś

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
sagen
  (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
sprechen, reden
  posługiwać się jakimś językiem
reden, sprechen
  rozmawiać
sagen, sprechen, reden
  używać mowy

mówić jak ślepy o kolorach (v)
wie der Blinde von der Farbe reden
  mówić o czymś, czego się nie rozumie, nie wie, nie zna

mówić na ty /ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ/ (v)
duzen
  zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”)

mówić trzy po trzy /ˈmuvʲiʨ̑ ṭʃɨ‿ˈpɔ‿ṭʃɨ/ (v)
faseln
  mówić bez sensu, pleść bzdury

mózg /musk/ (n)
Gehirn, Hirn
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

mózgownica (n)
Birne
  (potocznie, potoczny) mózg jako siedlisko rozumu

mózgowo-rdzeniowy (adj)
zerebrospinal
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem i rdzeniem kręgowym

mózgowy /muzˈɡɔvɨ/ (adj)
Gehirn, zerebral
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem, dotyczący mózgu

móżdżek (n)
Kleinhirn
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;
Hirn
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mózgu cielęcego lub wieprzowego

mączniak rzekomy (n)
Falscher Mehltau
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) choroba grzybowa;

mącznica /mɔ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Echte Bärentraube
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

mączny (adj)
mehligkochend
  zrobiony z mąki, zawierający mąkę

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
Weisheit, Klugheit
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
klug, weise
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
  przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony

mądry Polak po szkodzie /ˈmɔ̃ndrɨ ˈpɔlak pɔ‿ˈʃkɔʥ̑ɛ/ (proverb)
durch Schaden wird man klug
  o charakterystycznym dla Polaków uczeniu się na błędach już popełnionych zamiast przewidywania negatywnych skutków

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
Mehl
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka pszenna (n)
Weizenmehl
  (spożywczy) mąka wytwarzana z drobno zmielonych zieren pszenicy;

mąka żytnia (n)
Roggenmehl
  (spożywczy) mąka uzyskana z ziarna żyta;

mątewka /mɔ̃nˈtɛfka/ (n)
Quirl
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) proste narzędzie do mieszania i rozmącania mąki w wodzie lub śmietanie, wykonane z rosochatej gałązki;

mątwa /ˈmɔ̃ntfa/ (n)
Tintenfisch
  (zoologia, zoologiczny) Sepia, głowonóg o owalnym, spłaszczonym kształcie;

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
Ehemann, Mann
  mężczyzna będący w małżeństwie

męczennica /ˌmɛ̃n͇ʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
Passionsblume
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.2)
Märtyrerin
  kobieta, która zginęła za wiarę lub inną ideę

męczennik (n)
Märtyrer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczyć /ˈmɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
martern, quälen
  dokuczać
foltern
  zadawać męki, dręczyć

męczący (adj)
anstrengend
  powodujący zmęczenie fizyczne
  sprawiający, że czujemy się zmęczeni psychiczne

mędrzec /ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑/ (n)
Weise
  osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
Qual
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męski /ˈmɛ̃w̃sʲci/ (adj)
männlich
  (biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom
  (gramatyka) (zobacz) rodzaj męski
stattlich
  o mężczyźnie: atrakcyjny fizycznie w sposób stereotypowo kojarzony z mężczyzną

męskość /ˈmɛ̃w̃skɔɕʨ̑/ (n)
Männlichkeit
  (antropologia, antropologiczny) zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;

mętność (n)
Trübung
  cecha tego, co mętne

mężatka /mɛ̃w̃ˈʒatka/ (n)
verheiratet
  kobieta, która jest żoną

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
Mann, Männer
  dorosły człowiek płci męskiej;

mężny (adj)
mutig
  dzielny, waleczny, śmiały, odważny

młode /ˈmwɔdɛ/ (n)
Jungtier, Baby, Junge, Nachkomme
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej

młodociany (adj)
jugendlich, minderjährig
  taki, który wciąż nie posiada cech dorosłości

młodociany (n)
Minderjährige
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks karny) osoba, która w chwili popełnienia czynu zabronionego nie osiągnęła 21. roku życia i w chwili orzekania przed sądem pierwszej instancji nie osiągnęła 24. roku życia
Jugendliche
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks pracy) osoba, która ukończyła szesnaście, a nie ukończyła osiemnastu lat

młodoturek (n)
Jungtürke
  (historia, historyczny, historycznie) członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa;

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
Jugend
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
neu
  niedawno wyrosły
jung, jugendlich
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
Bub, Bursche, Junge, Kerlchen
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) o osobie młodszej od pozostałych
Bräutigam
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzieniec /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
Jüngling, jung Mann
  (książkowy) młody mężczyzna

młodzieńczy /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃j̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
jugendlich
  właściwy młodym ludziom

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
Jugend
  młodzi ludzie

młot /mwɔt/ (n)
Hammer
  (sport, sportowy) metalowa kula z rączką służąca do rzutów w konkurencji rzut młotem
  (technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek

młoteczek /mwɔˈtɛʧ̑ɛk/ (n)
Hammer
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element mechanizmu fortepianu i pianina, który uderza w strunę
Hämmerchen
  (zdrobniale) od: młotek
klein Hammer
  mały młotek

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
Hammer
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
Getriebe, Getue, Getümmel
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) nawał pracy, spraw do załatwienia; zamieszanie spowodowane tym nawałem
Gedränge
  (sport, sportowy) formacja zawodników w rugby
Mühle, Mühlhaus
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę
Mühle, Mühlwerk
  maszyna do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów

młyn wodny (n)
Wassermühle
  budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej;

młynarka /mwɨ̃ˈnarka/ (n)
Müllerin
  kobieta, która miele mąkę w młynie

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
Müller
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młynek /ˈmwɨ̃nɛk/ (n)
Mühle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do mielenia produktów spożywczych, np. pieprzu lub kawy
  (zdrobniale) od: młyn
  gra planszowa przeznaczona dla dwóch osób
  mały młyn

młynek do kawy (n)
Kaffeemühle
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do zmielenia ziaren kawy

młócić (v)
dreschen
  (rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

młódka (n)
jung Weib
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia)młoda kobieta, dziewczyna
Lusche
  (termin karciany) karta o niewielkiej wartości; marna karta
jung Vogel, nackt Vogel
  młoda samica nieposiadająca potomstwa

młóto /ˈmwutɔ/ (n)
Treber
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) odpadki powstałe przy produkcji piwa, używane po wyługowaniu jako pasza dla zwierząt;

mściciel /ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
Rächer
  osoba dokonująca zemsty, mszcząca się

mścicielka (n)
Rächerin
  kobieta dokonująca zemsty, mszcząca się

mściwie (adv)
rachsüchtig
  w sposób mściwy, z chęcią zemsty

mżawka /ˈmʒafka/ (n)
Sprühregen, Nieselregen
  (meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

mżysty (adj)
diesig, regnerisch
  (meteorologia, meteorologiczny) obfity w mżawkę

na /na/ (preposition)
auf, an
  …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem

na Boga (interjection)
um Gottes willen
  wykrzyknik wyrażający oburzenie
  wykrzyknik wyrażający zniecierpliwienie

na bezrybiu i rak ryba /ˌna‿bɛzˈrɨbʲju i‿ˈrak ˈrɨba/ (proverb)
in der Not frisst der Teufel Fliegen
  trzeba zadowolić się tym, co jest dostępne

na chybił trafił (adj)
wahllos
  losowy, przypadkowy, niezaplanowany

na chybił trafił (adv)
aufs Geratewohl
  losowo, przypadkowo

na co dzień /na ˈʦ̑ɔ‿ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adv)
täglich
  w sposób typowy dla zwykłego, powszedniego dnia

na czasie (adj)
in
  modny, spełniający pewne standardy

na czczo /na‿ˈʧ̑ːɔ/ (adv)
nüchtern
  przed zjedzeniem czegoś, o pustym żołądku

na głos (adv)
laut
  tak, że wyraźnie słychać

na jednej nodze /na‿ˈjɛdnɛj ˈnɔʣ̑ɛ/ (adv)
stante pede
  (potocznie, potoczny) bardzo szybko, natychmiast, jak najprędzej

na koszt firmy /na‿ˈkɔʃt ˈfʲirmɨ/ (adv)
aufs Haus
  o poczęstunku, który jest fundowany przez restauratora

na krzyż /na‿ˈkʃɨʃ/ (adv)
kreuzweise
  określenie dodawane przy opisywaniu małej ilości czegoś (np. żartobliwie ilość dróg na wsi)

na litość boską /na‿ˈlʲitɔʑʥ̑ ˈbɔskɔ̃w̃/ (interjection)
um Gottes willen
  wykrzyknik wyrażający oburzenie
  wykrzyknik wyrażający zniecierpliwienie

na miejscu
an Stelle, an Stelle von, anstelle
  … służąca do wskazania, że ktoś stawia siebie w sytuacji innej osoby: gdyby ktoś był kimś innym, w czyimś położeniu

na miejscu (adj)
angemessen, korrekt
  zgodny z normami obyczajowymi i etycznymi

na miejscu (adv)
vor Ort
  blisko, niedaleko, w pobliżu
  tam, dokąd się zmierza, u celu, w prawidłowym (docelowym) położeniu
  tam, gdzie się ktoś / coś znajduje, tam, gdzie się coś wydarzyło
angemessen, korrekt
  zgodnie z normami obyczajowymi i etycznymi

na miłość boską (interjection)
um Gottes willen, um Himmels willen
  wykrzyknik wyrażający oburzenie
  wykrzyknik wyrażający zniecierpliwienie
um Himmels willen
  wykrzyknik wyrażający przerażenie, błaganie

na ogół /na‿ˈɔɡuw/ (adv)
gewöhnlich
  zazwyczaj, przeważnie

na oko /na‿ˈɔkɔ/ (adv)
Pi mal Daumen
  (potocznie, potoczny) mniej więcej, w przybliżeniu

na pamięć /na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (adv)
auswendig
  w taki sposób, aby wiernie zapamiętać

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
sicher, sicherlich, bestimmt
  z całą pewnością, bez wątpliwości

na podstawie
anhand, auf der Basis von, auf der Grundlage von
  wyrażenie zaznaczające, co jest podstawą wykonania danej czynności, dzieła, utworu lub przedmiotu

na przekór
zum Trotz
  niezgodnie z czyjąś wolą; przeciw okolicznościom; na złość komuś

na przemian /na‿ˈpʃɛ̃mʲjãn/ (adv)
abwechselnd
  na zmianę, gdy coś jest przeplecione z czymś innym

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
zum Beispiel, beispielsweise
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (adv)
im Augenblick, im Moment
  tymczasem, póki coś się nie zmieni

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (interjection)
bis später, bis dann, bis denne
  (potocznie, potoczny) do zobaczenia wkrótce!

na rzecz
für
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

na stałe (adv)
dauerhaft
  na zawsze, na pobyt stały

na szczęście /na‿ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (adv)
zum Glück
  szczęśliwie, fartownie

na temat
zum Thema
  o czymś

na wiosnę (adv)
im Frühling
  w czasie trwania wiosny, po zimie

na wskroś /na‿ˈfskrɔɕ/ (adv)
durch
  (książkowy) na wylot, na przestrzał, przez
durch und durch
  (przenośnie, przenośnia) do głębi, całkowicie, zupełnie

na wynos /na‿ˈvɨ̃nɔs/ (adj)
zum Mitnehmen
  o daniach, napojach: taki, który można wziąć ze sobą

na własną rękę /na‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/ (adv)
auf eigene Faust, eigenverantwortlich
  samodzielnie, na własną odpowiedzialność

na zamówienie /ˌna‿zãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (adj)
auf einzelne Aufträge
  wykonywany dopiero wtedy, gdy ktoś złoży zamówienie

na zawsze (adv)
für immer und ewig
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
prost, prosit
  zwrot używany przed toastem
Gesundheit
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
draußen
  poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)

na zmianę (adv)
abwechselnd
  wykonując lub występując na przemian

na złodzieju czapka gore /ˌna‿zwɔˈʥ̑ɛ̇ju ˈʧ̑apka ˈɡɔrɛ/ (proverb)
das böse Gewissen verrät sich selbst, der Dieb hält jeden Busch für einen Büttel
  sytuacja, gdy winowajca dręczony wyrzutami sumienia boi się zdemaskowania, a jednak swoim zachowaniem wzbudza podejrzenia

na świętego Dygdy /ˌna‿ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈdɨɡdɨ/ (adv)
am Sankt-Nimmerleins-Tag
  (związek frazeologiczny) (potocznie, potoczny) (żartobliwie) nigdy, ponieważ nie ma dnia świętego Dygdy

nabawić (v)
führen
  doprowadzić kogoś do czegoś niedobrego
sich einfangen, sich holen
  sprowadzić na siebie coś niepożądanego

nabożeństwo (n)
Gottesdienst, Andacht
  (kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni;

nabycie (n)
Erwerb
  (handel, handlowy) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uzyskanie prawa majątkowego najczyściejszej prawa własności do jakiegoś dobra

nabywać (v)
erwerben, kaufen, erstehen
  (handel, handlowy) otrzymywać w posiadanie poprzez kupno lub wymianę
erwerben, sammeln
  dochodzić do czego

nabywca /naˈbɨfʦ̑a/ (n)
Käufer
  osoba, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno

nabój /ˈnabuj/ (n)
Patrone
  (wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;

nabór /'nabur/ (n)
Aufnahme, Einberufung, Rekrutierung
  przyjmowanie nowych osób w jakieś struktury

nabłonek (n)
Epithel
  (anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu

nachalny (adj)
aufdringlich
  (potocznie, potoczny) taki, który niegrzecznie domaga się czegoś
  (potocznie, potoczny) świadczący o czyimś natręctwie, czyjejś nachalności

nachodzki (adj)
Nachoder
  związany z Nachodem, dotyczący Nachoda

naciskać /naˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
drücken
  działać na coś siłą

naciągać (v)
spannen
  napinać przez ciągnięcie
betrügen, ausbeuten, ausnutzen, prellen
  osiągać co czyimś kosztem
herbeiziehen
  przedstawiać pewne sprawy nierzetelnie
aufziehen
  umieszczać coś na czymś lub na kimś, przeciągając to
ziehen
  o płynie nabierać właściwości

nacięcie (n)
Schnitt
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne przecięcie powłok na pewnym odcinku
Hieb
  (technologia, technika, techniczny) rowek, wgłębienie na pilniku
Kerbe
  efekt nacięcia (1.1)
Einschnitt, Schnitt
  wykonanie ostrym narzędziem przecięcia czegoś, wgłębienia, rowku, znaku

nacięcie krocza (n)
Dammschnitt, Episiotomie, Scheidendammschnitt
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalista /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
Nationalist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nacjonalizmu

nacjonalistyczny /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
nationalistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
Nationalismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

nacjonalizować /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
nationalisieren
  (ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego

naczelnik (n)
Leiter, Vorsteher
  osoba stojąca na czele instytucji lub organizacji

naczyniak krwionośny /naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
Hämangiom
  łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
Blutgefäß, Lymphgefäß
  (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
Gefäß, Geschirr
  rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia

naczynie krwionośne (n)
Blutgefäß, Ader
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

nad /nat/ (preposition)
gegen
  …nieodległy czas względem omawianego wyrażenia
über
  …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
an
  …położenie kogoś lub czegoś w okolicy omawianego wyrażenia
  …ruch kogoś lub czegoś w kierunku do okolicy omawianego wyrażenia
hinüber, über
  …ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia

nadajnik (n)
Sender
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zamieniające doprowadzone doń informacje na fale elektromagnetyczne i przesyłające je dalej do odbiornika

nadawać /naˈdavaʨ̑/ (v)
reden wie ein Wasserfall
  (potocznie, potoczny) dużo mówić
nachreden
  (potocznie, potoczny) obgadywać kogoś
senden, ausstrahlen
  emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób
verleihen, zuteilen
  rozdać coś wielu osobom
geben
  wyposażać w jakieś cechy
aufgeben
  zlecać wysłanie za pomocą poczty
sein gut eignen zu, sich eignen zu
  być do czegoś odpowiednim

nadawca /naˈdafʦ̑a/ (n)
Absender
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę

nadbagaż (n)
Übergepäck
  (turystyka, turystyczny) (lotnictwo, lotniczy) część bagażu lotniczego przekraczająca ciężarem granicę przewidzianą taryfą i z tego tytułu wymagająca dodatkowej opłaty

nadbitka (n)
Sonderabdruck, Sonderdruck
  (poligrafia) artykuł pochodzący z czasopisma lub pracy zbiorowej wydrukowany osobno z tego samego składu drukarskiego;

nadbudówka (n)
Achterdeck, Hinterdeck
  (marynarka) pomieszczenie na górnym pokładzie statku

nadchodzić /natˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
ankommen
  idąc, przybywać do określonego miejsca

nadczłowiek (n)
Übermensch
  (filozofia, filozoficzny) jednostka przewyższająca pod każdym względem wszystkich ludzi;

nadepnąć /naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
treten, auftreten
  przygnieść coś stopą; nastąpić na coś

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
Handwurzel, Handgelenk
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadgodzina /ˌnadɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
Überstunde
  (urzędowy) godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem

nadir /ˈnadʲir/ (n)
Nadir
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadizarski (adj)
Isar
  położony nad Izarą, żyjący nad Izarą

nadludzki /nadˈluʦ̑ʲci/ (adj)
übermenschlich
  taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość

nadmierny /nadˈmʲjɛrnɨ/ (adj)
übermäßig
  taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę

nadmuchiwać (v)
aufwirbeln
  dmuchając, gromadzić gdzieś coś lotnego
aufblasen
  dmuchając, napełniać gazem, powietrzem

nadnaturalny /ˌnadnatuˈralnɨ/ (adj)
übernatürlich
  który wykracza ponad to, co jest naturalne

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
Nebenniere
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadrzeczny (adj)
Fluss-, Ufer-, Wasser-
  bliski rzece, położony przy rzece

nadstępka (n)
Kielschwein
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element szkieletu żaglowca, belka przymocowana od góry do stępki na części jej długości rozkładająca ciężar masztu;

nadtlenek wodoru /natˈːlɛ̃nɛɡ vɔˈdɔru/ (n)
Wasserstoffperoxid
  (chemia, chemiczny) syropowata, bezbarwna ciecz; nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków; jedna z reaktywnych form tlenu;

nadużycie (n)
Missbrauch
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadwaga /nadˈvaɡa/ (n)
Übergewicht
  nadmierna waga czegoś
  (medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;

nadwozie (n)
Karosserie, Aufbau
  część górna pojazdu;

nadwyżka (n)
Überschuss, Überhang
  ilość lub liczba czegoś ponad to, co planowane albo konieczne

nadwzroczność (n)
Übersichtigkeit, Weitsichtigkeit
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadymać /naˈdɨ̃maʨ̑/ (v)
aufblähen
  powodować rozszerzanie czegoś przez napełnianie pod ciśnieniem gazem, względnie cieczą
  napełniać gazem lub cieczą samego siebie
  (potocznie, potoczny) przebiec, przejechać rowerem aż do zmęczenia

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
Hoffnung
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
Hoffnungsträger, Hoffnung
  osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia

nadziemny /nadʲˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
oberirdisch
  znajdujący się nad ziemią lub na powierzchni ziemi

nadzienie /naˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Füllung
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa, którą nadziewa się mięso, paszteciki, pierogi itp., zwykle z mielonego mięsa, warzyw, białego sera
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa, którą wypełnia się słodycze

nadzorca (n)
Aufseher
  ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś

nadzorować /ˌnadzɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
beaufsichtigen, überwachen, kontrollieren
  sprawować kontrolę nad czymś

nadzwyczaj /nadˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
außergewöhnlich
  w sposób wyjątkowy, ponadprzeciętny

nadzwyczajnie /ˌnadzvɨˈʧ̑ajɲɛ/ (adv)
außerordentlich
  w sposób niezwykły, nadzwyczajny, nieprzeciętny; bardzo

naftalen /naˈftalɛ̃n/ (n)
Naphthalin
  (chemia, chemiczny) węglowodór występujący w temperaturze pokojowej w postaci białych i krystalicznych płatków;

nagana /naˈɡãna/ (n)
Tadel
  upomnienie za niewłaściwe postępowanie lub za wykroczenie

naganiacz /naˈɡãɲaʧ̑/ (n)
Promoter, Werber
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) osoba zajmująca się nakłanianiem lub zmuszaniem innych osób do jakichś działań;
Treiber
  (środowiskowy) (łowiectwo, łowiecki) osoba naganiająca zwierzynę w kierunku stanowisk myśliwych podczas polowania

naganny (adj)
tadelnswert, sträflich
  taki, który zasługuje na naganę

nagelbank (n)
Nagelbank
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) na żaglowcu: belka z otworami, w które wkładane są nagle – kołki mocujące liny żagli

nagi /ˈnaɟi/ (adj)
nackt
  bez ubrania, rozebrany do naga

nagietek /naˈɟɛtɛk/ (n)
Ringelblume
  (botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

nagietek polny (n)
Acker-Ringelblume
  (botanika, botaniczny) Calendula arvensis, jednoroczna roślina zielna, jednopienna, o żółtych lub pomarańczowych kwiatach;

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
plötzlich
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

naglący (adj)
dringend
  wymagający natychmiastowych działań

nagość /ˈnaɡɔɕʨ̑/ (n)
Nacktheit
  brak ubrania na ciele

nagradzać (v)
belohnen
  przekazywać zadośćuczynienie za trudy, poniesione straty
belohnen, auszeichnen
  przyznawać nagrodę

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
Aufnahme
  zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagrobek /naˈɡrɔbɛk/ (n)
Grabstein
  trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
Preis, Belohnung
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagromadzać (v)
sammeln
  zbierać wiele w jednym miejscu
sich versammeln
  zbierać się w dużej liczbie lub ilości

nagromadzenie (n)
Akkumulation, Anhäufung, Ansammlung
  zebranie dużej ilości czegoś w jednym miejscu

nagrywarka /ˌnaɡrɨˈvarka/ (n)
Brenner
  (informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD;

nagłos /ˈnaɡwɔs/ (n)
Anlaut
  (językoznawstwo, językoznawczy) początek wyrazu wypowiedzianego (fonem lub sylaba)

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
plötzlich, jäh
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
Schlagzeile, Überschrift
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

nagłówkowy (adj)
Header-, Kopf-, Überschrift-
  (drukarstwo, drukarski) (informatyka, informatyczny) odnoszący się do nagłówka

naigrawać się (v)
spotten, sich lustig machen, verspotten
  złośliwie żartować z kogoś lub czegoś

naiwniactwo (n)
Einfalt
  bycie naiwnym, łatwowiernym

naiwniak /naˈ<sup>j</sup>ivʲɲak/ (n)
Trottel
  (potocznie, potoczny) człowiek naiwny i łatwowierny

naiwność /naˈ<sup>j</sup>ivnɔɕʨ̑/ (n)
Naivität
  bycie naiwnym, nadmierna szczerość, łatwowierność

naj- /naj/ (prefix)
-st, am
  …służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków

najada (n)
Najade
  (mitologia grecka) nimfa wód lądowych, wodospadów, potoków, strumieni, źródeł rzek, jezior,

najciężej pierwszy krok zrobić /najˈʨ̑ɛ̃w̃ʒɛj ˈpʲjɛrfʃɨ ˈkrɔɡ ˈzrɔbʲiʨ̑/ (proverb)
aller Anfang ist schwer
  oddaje trudność rozpoczęcia czegoś dla osób nie mających doświadczenia w danej dziedzinie

najczęściej /najˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ̇j/ (adv)
gewöhnlich
  zwykle

najem (n)
Miete
  oddanie komuś albo przyjęcie od kogoś określonej własności za umówioną zapłatę do czasowego użytkowania

najemnik /naˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
Lohnarbeiter
  (rzadki, rzadko używany) pracownik, pracujący zwykle dorywczo dla różnych pracodawców, pracownik najemny
Söldner
  (wojskowość, wojskowy) wynajęty za pieniądze, niezależny żołnierz;

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
zuerst, zunächst, zuallererst
  przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

najądrze (n)
Nebenhoden
  (anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

naklejać (v)
aufkleben
  przymocowywać coś na powierzchni czegoś za pomocą substancji klejącej

nakrycie /naˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
Abdecken, Bedecken, Verdecken
  (rzeczownik odczasownikowy) od nakryć
Bedeckung, Decke
  coś, co okrywa, zasłania, osłania
Gedeck
  naczynia i sztućce na stole

nakręcać (v)
drehen
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) realizować film
aufdrehen
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) powodować wzrost lub nasilenie się czegoś
  kręcąc mocować coś na gwintowanym przedmiocie
aufrollen
  okręcać lub nawijać coś wokół czegoś
aufziehen
  uruchamiać jakieś urządzenie (lub podtrzymywać jego działanie), kręcąc pokrętłem naciągającym sprężynę wewnątrz tego urządzenia

naktuz (n)
Kompasshaus, Kompasshäuschen
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska szafka stanowiąca podstawę kompasu okrętowego;

nakład /ˈnakwat/ (n)
Auflage, Auflagenhöhe
  liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma

nakłaniać (v)
bewegen, überreden
  wywierać na kogoś wpływ, by coś wykonał

nalewka /naˈlɛfka/ (n)
Tinktur
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roślinny wyciąg alkoholowy stanowiący lekarstwo
Fruchtlikör, Likör
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) alkoholowy napój przygotowany z owoców, ziół, korzeni, zalanych spirytusem

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
Pfannkuchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
man sollen
  (tylko forma bezosobowa) należy = wypada, powinno się
angehören, gehören
  być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru
gehören, dazugehören
  być w posiadaniu czyimś

należny /naˈlɛʒnɨ/ (adj)
zustehend
  (książkowy) należący się komuś lub czemuś; przysługujący

należy /naˈlɛʒɨ/ (v)
es gehören sich, man müssen, man sollen
  powinno się; warto, trzeba, wypada

nalot /ˈnalɔt/ (n)
Razzia
  (potocznie, potoczny) niespodziewana akcja policji lub służb specjalnych polegająca na wkroczeniu do domu lub lokalu w celu przeprowadzenia kontroli, rewizji, aresztowania przestępców itp.
Luftangriff
  (wojskowość, wojskowy) atak powietrzny samolotów lub helikopterów na określony cel;

namibijski /ˌnãmʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
namibisch
  odnoszący się do państwa Namibia

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
Zelt
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

namiętność /nãˈmʲjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
Leidenschaft
  (przenośnie, przenośnia) (poetycki, poetycko) bardzo silne zainteresowanie daną dziedziną, problematyką
  stan uczuciowy występujący z wielką siłą, w szczególności w odniesieniu do miłości fizycznej

namiętny /nãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
leidenschaftlich
  świadczący o pożądaniu
  żarliwy, pełen pasji, zamiłowania do czegoś

nandu /ˈnãndu/ (n)
Nandu
  (ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
Nanometer
  jednostka długości równa jednej miliardowej metra

napad /ˈnapat/ (n)
Überfall
  atak, napaść, zaatakowanie; napadnięcie na kogoś

napadowa nocna hemoglobinuria (n)
Paroxysmale nächtliche Hämoglobinurie
  (medycyna, medyczny) rzadkie schorzenie erytrocytów objawiające się brakiem czynników broniących przed ich rozpadem;

napalm /ˈnapalm/ (n)
Napalm
  (chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa;

napalony /ˌnapaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
geil
  (potocznie, potoczny) podniecony seksualnie
scharf
  (potocznie, potoczny) rozentuzjazmowany

napar /ˈnapar/ (n)
Aufguss, Aufguß
  spożywczy, leczniczy lub kosmetyczny płyn otrzymywany po zalaniu ziela (niekiedy owoców, kwiatów) gorącą wodą;

naparstek /naˈparstɛk/ (n)
Fingerhut
  (krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;
  (przenośnie, przenośnia) bardzo mało, odrobinę

napisać /naˈpʲisaʨ̑/ (v)
schreiben
  wyrazić coś słowami na piśmie

napisy (n)
Nachspann
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) lista twórców filmu wyświetlana zwykle na jego zakończenie
Untertitel
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) tekst wyświetlany na ekranie podczas projekcji filmu lub nadawania programu telewizyjnego w celu przetłumaczenia dialogów lub udostępnienia ich osobom niedosłyszącym;

napisy końcowe /naˈpʲisɨ kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɛ/ (n)
Nachspann
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dodawana na końcu filmu, programu telewizyjnego itp., lista nazwisk aktorów obsady i osób zaangażowanych w produkcję

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
Trinkgeld
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napięcie /naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Spannung
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) różnica potencjałów pola elektrycznego; (potocznie, potoczny) potencjał takiego pola względem Ziemi lub innego znanego punktu odniesienia

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
Vorhaut, Penisvorhaut
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

napoleoński (adj)
napoleonisch
  dotyczący życia i polityki Napoleona, charakterystyczny, typowy dla Napoleona, taki jak u Napoleona

naprawczy (adj)
Reparatur
  służący do naprawy; podejmowany aby coś naprawić; związany z naprawą

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
wirklich
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością

naprawiać /naˈpravʲjäʨ̑/ (v)
reparieren, ausbessern
  likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności
verbessern
  polepszać stan czegoś

naprzeciw /naˈpʃɛʨ̑if/ (adv)
gegenüber
  po drugiej stronie, po przeciwnej stronie

naprzeciw /naˈpʃɛʨ̑if/ (preposition)
gegenüber
  po drugiej stronie, po przeciwnej stronie

naprzód /ˈnapʃut/ (adv)
vorwärts
  do przodu, przed siebie

napuszony (adj)
aufgeblasen, eingebildet, überheblich
  pełen pychy
schwülstig, geschraubt
  rażący przesadą, sztucznością

napój /ˈnapuj/ (n)
Getränk, Trunk
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napływać (v)
kommen
  (psychologia, psychologiczny) powstawać w psychice, rodzić się w świadomości
eingehen, eintreffen
  być dostarczanym gdzieś
einfließen, heranströmen
  docierać gdzieś, unosząc się nad ziemią
  płynąc, gromadzić się gdzieś
strömen, herbeiströmen
  przybywać tłumnie

naradzać /naˈraʣ̑aʨ̑/ (v)
sich beraten
  rozmawiając, uzgadniać coś

narastać (v)
wachsen
  (biologia, biologiczny) powiększać się lub powstawać, rosnąc
anwachsen, wachsen, zunehmen
  zwiększać swoje wymiary, intensywność, liczbę

naraz /ˈnaras/ (adv)
plötzlich gleichzeitig
  jednocześnie, razem

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
Skilauf, Skisport
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narciarz /ˈnarʲʨ̑aʃ/ (n)
Skifahrer
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
Narzissen
  (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
Narzisse
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju narcyz (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat narcyza (1.2)
Narziss, Narzisst
  (książkowy) mężczyzna zakochany w samym sobie

narcyzm (n)
Narzissmus
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

nard /nart/ (n)
Narde
  (botanika, botaniczny) nazwa roślin z rodzaju kozłek, głównie kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis), nardu celtyckiego (Valeriana celtica), a także nardu indyjskiego (Nardostachys Jatamansi), znanych od starożytności, stosowanych do produkcji pachnideł oraz jako składnik mieszanek leczniczych

narkolepsja (n)
Narkolepsie
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkoman /narˈkɔ̃mãn/ (n)
Drogenabhängiger, Drogensüchtiger, Rauschgiftsüchtiger
  osoba uzależniona od narkotyków

narkomania /ˌnarkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
Drogensucht, Rauschgiftsucht, Sucht
  nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków;

narkomanka /ˌnarkɔ̃ˈmãnka/ (n)
Drogenabhängige, Drogensüchtige, Rauschgiftsüchtige
  kobieta uzależniona od narkotyków

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
Droge, Rauschgift
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
Nationalität, Volkszugehörigkeit
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
national
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) akcentujący w polityce wartość swojego narodu

narodowy socjalizm /ˌnarɔˈdɔvɨ sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
Nationalsozialismus
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) nazizm;

narodzenie (n)
Geburt, Weihnachten
  (rzeczownik odczasownikowy) od narodzić

narodziny /ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
Geburt
  akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka

narożnik /naˈrɔʒʲɲik/ (n)
Ecke
  (sport, sportowy) miejsce na ringu przeznaczone do odpoczynku zawodnika
Ecksofa
  narożna kanapa lub sofa

narracyjny (adj)
erzählerisch, Erzähl-, narratorisch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przedstawiający sobą występujące po kolei zdarzenia; stanowiący narrację

nartnik /ˈnartʲɲik/ (n)
Wasserläufer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodziny Gerridae, nartnikowatych, z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, który potrafi chodzić po powierzchni wody

narty wodne /ˈnartɨ ˈvɔdnɛ/ (n)
Wasserski
  (sport, sportowy) sprzęt sportowy składający się z jednej lub dwóch desek podobnych do nart śniegowych, tylko szerszych, z uchwytami na nogi, służący do ślizgania się po wodzie, będąc przyczepionym do motorówki

naruszać /naˈruʃaʨ̑/ (v)
verletzen
  zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu

naruszenie /ˌnaruˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Verletzung
  (rzeczownik odczasownikowy) od naruszyć

narybek /naˈrɨbɛk/ (n)
Nachwuchs
  (przenośnie, przenośnia) nowa, młoda kadra w jakimś środowisku

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
Verlobte
  kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narzeczony (n)
Bräutigam
  mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narzekać /naˈʒɛkaʨ̑/ (v)
beschweren
  mówić w sposób wyrażający niezadowolenie

narzucać /naˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
überwerfen
  pośpiesznie ubierać się w coś, okrywać sobie ramiona
aufladen, hineinschaufeln, hineinwerfen
  rzucać przedmioty na jakąś powierzchnię
aufzwingen, aufhalsen
  zmuszać kogoś do akceptacji czegoś
sich aufdrängen
  być nachalnym, zmuszać kogoś do przebywania ze sobą

narzuta (n)
Tagesdecke
  nakrycie na łóżko, tapczan, kanapę, często ozdobne

narząd płciowy (n)
Geschlechtsorgan
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) narząd służący organizmowi do rozrodu

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
Instrumental, Instrumentalis
  (gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
Werkzeug
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy służący do wykonywania danej czynności lub zadania

naród /ˈnarut/ (n)
Nation, Volk
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

naręcze (n)
Armvoll
  tyle, ile uda się unieść na rękach

nasieniowód (n)
Samenleiter
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder

nasienny (adj)
Samen-, Saat-, samentragend
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący nasienia męskiego
Saat-
  (botanika, botaniczny) związany z nasionami

nasilenie (n)
Steigerung, Verstärkung
  (rzeczownik odczasownikowy) od nasilić, intensyfikacja, wzrost
Kraft, Stärke
  siła jakiegoś zjawiska

nasiono /naˈɕɔ̃nɔ/ (n)
Samen, Samenkorn
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych składający się z zarodka, tkanki zapasowej i łupiny nasiennej;

nasięźrzał (n)
Natternzunge
  (botanika, botaniczny) Ophioglossum L. rodzaj roślin z rodziny nasięźrzałowatych (Ophioglossaceae);

nastawa ołtarzowa (n)
Altarretabel
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tylna dekoracja ołtarza kościelnego ustawiana na mensie;

nastawać (v)
anbrechen, eintreten, kommen
  zaczynać być w jakimś czasie

nastawienie /ˌnastaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Einstellung
  element konfiguracji jakiegoś urządzenia
Einstellung zu
  osobisty stosunek co czegoś

nastawić /naˈstavʲiʨ̑/ (v)
anstellen, einschalten
  włączyć coś

nastawnia /naˈstavʲɲa/ (n)
Stellwerk
  (kolejnictwo) budynek z urządzeniami sterowania ruchem kolejowym;

nastawny (adj)
einstellbar, regulierbar
  możliwy do nastawienia

nastolatek /ˌnastɔˈlatɛk/ (n)
Jugendlicher, Teenager
  chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

nastrojowy (adj)
Stimmungs-, stimmungsvoll
  dający miły, intymny nastrój

nastrój /ˈnastruj/ (n)
Lust
  (potocznie, potoczny) chęć na coś
Stimmung
  (psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny;
  wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca

nastrój rojowy (n)
Schwarmstimmung
  (pszczelarstwo, pszczelarski) stan fizjologiczny rodziny pszczelej w okresie poprzedzającym wyjście roju

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
nachher
  później, w chwili następnej

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
nächster, folgend
  mający nastąpić, kolejny

następować /ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
auftreten, drauftreten
  idąc wchodzić, trafiać na coś
ereignen, geschehen
  zdarzać się, stać się, odbywać się, dochodzić do skutku

następujący (adj)
folgend, nachstehend
  taki, który następuje, który będzie zaraz wymieniony

nasycony (adj)
gesättigt, saturiert
  (chemia, chemiczny) zawierający największą ilość czystej substancji
intensiv, satt
  (sztuka) pełen wyraźnego koloru
satt
  pełen czego; będący w stanie sytości

nasz /naʃ/ (pronoun)
unser
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
Halskette, Halsband
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natarczywy (adj)
zudringlich
  żądający coś w sposób natrętny

native speaker (n)
Muttersprachler
  osoba posługująca się danym językiem jako językiem ojczystym

native speakerka (n)
Muttersprachlerin
  kobieta korzystająca z konkretnego języka jako języka ojczystego

natrzeć uszu /ˈnaṭʃɛʨ̑ ˈuʃu/ (v)
den Kopf waschen
  (przenośnie, przenośnia) skarcić kogoś, udzielić komuś reprymendy

natura /naˈtura/ (n)
Naturalien
  (dawniej, dawny) produkty stanowiące środek płatniczy
Natur
  przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka;
  ogół cech człowieka lub zwierzęcia

naturalistyczny (adj)
naturalistisch
  właściwy naturalizmowi, charakteryzujący się naturalizmem

naturalizm /ˌnatuˈralʲism̥/ (n)
Naturalismus
  (filozofia, filozoficzny) kierunek usiłujący tłumaczyć wszystkie zjawiska działaniem praw natury;
  (książkowy) uwypuklenie czegoś brutalnego
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek powstały we Francji w XIX w., zakładający jak najwierniejsze ukazywanie życia, podkreślający czynniki biologiczne towarzyszące człowiekowi; ;
  (pedagogika, pedagogiczny) kierunek oparty na założeniu, że pracę wychowawczą należy przystosować do psychologicznej natury dziecka
  (socjologia, socjologiczny) kierunek zakładający, że społeczeństwo jest integralną częścią przyrody, a jej prawa rządzą procesami społecznymi;

naturalnie /ˌnatuˈralʲɲɛ/ (adv)
natürlich
  w sposób naturalny, zgodnie z naturą

naturalny /ˌnatuˈralnɨ/ (adj)
natürlich
  charakterystyczny dla natury

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
sofort, gleich, direkt, augenblicklich, dalli, fix
  bardzo szybko, bez zwłoki

natychmiastowy (adj)
sofortig
  dziejący się natychmiast, bardzo szybko po jakimś wydarzeniu

natykać (v)
begegnen, stoßen
  spotykać niespodziewanie

nauczanie /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ãɲɛ/ (n)
Lehren
  (rzeczownik odczasownikowy) od nauczać

nauczka (n)
Lehre, Warnung
  przestroga na przyszłość powstała w wyniku przykrego doświadczenia

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
Lehrer
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
Lehrerin
  (edukacja, edukacyjny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
Wissenschaft
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;
Lernen
  proces uczenia (siebie lub kogoś)

nauki społeczne /naˈ<sup>w</sup>uci spɔˈwɛʧ̑nɛ/ (n)
Sozialwissenschaft
  nauki zajmujące się społeczeństwem, badające z różnych punktów widzenia zjawiska i procesy społeczne;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Wissenschaftler, Wissenschaftlerin
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
wissenschaftlich
  związany z nauką

nautyczny (adj)
nautisch
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) związany z nautyką, dotyczący nautyki

nawadnianie /ˌnavadʲˈɲä̃ɲɛ/ (n)
Bewässerung
  (rzeczownik odczasownikowy) od nawadniać

nawarski (adj)
navarresisch
  związany z Nawarrą, dotyczący Nawarry, pochodzący z Nawarry

nawarzyłeś piwa, to musisz je teraz wypić /ˌnavaˈʒɨwɛɕ ˈpʲiva ˈtɔ ˈmuɕiʃʲ‿jɛ ˈtɛraz ˈvɨpʲiʨ̑/ (proverb)
die Suppe, die man sich einbrockt, muss man auch auslöffeln; man muss die Suppe auslöffeln, die man sich eingebrockt hat
  należy ponosić odpowiedzialność za swoje czyny

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
sogar, selbst
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
Klammer
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
  (termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)

nawiedzać (v)
heimsuchen
  pojawiać się jako dramatyczna sytuacja zewnętrzna
ergreift, überkommt
  pojawiać się w świadomości

nawierzchnia /naˈvʲjɛʃxʲɲa/ (n)
Belag, Oberfläche
  górna część drogi, placu, chodnika;

nawigator /ˌnavʲiˈɡatɔr/ (n)
Navigator
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) oficer na pokładzie statku lub samolotu zajmujący się nawigacją
Navi, Navigationsgerät
  urządzenie wyznaczające trasę, położenie

nawozić (v)
düngen
  (rolnictwo, rolniczy) wzbogacać glebę nawozem
anfahren
  wożąc, zbierać co w jakimś miejscu

nawracać (v)
bekehren
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pobudzać wiarę przez przyjęcie nowej religii lub poprzez powrót do życia zgodnego z zasadami swojej wiary
wenden
  kierować do poprzedniej drogi, w uprzednie miejsce
umkehren, wenden
  zmieniać kierunek na poprzedni
sich bekehren
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pobudzać własną wiarę przez przyjęcie nowej religii lub poprzez powrót do życia zgodnego z zasadami swojej wiary; stawać się religijnym

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
Gewohnheit, Angewohnheit
  (psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
einander, gegenseitig
  o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego
gleichfalls
  przy podziękowaniu za życzenia używany do życzenia tego samego życzącemu

nawóz /ˈnavus/ (n)
Dünger
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;

nazarejczyk (n)
Nazarener
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (dawniej, dawny) Jezus Chrystus

nazewnictwo (n)
Namenkunde
  (językoznawstwo, językoznawczy) ogół nazw własnych, tj. osobowych i miejscowych oraz dział językoznawstwa zajmujący się nimi

naziemny (adj)
oberirdisch
  (botanika, botaniczny) rosnący nad powierzchnią ziemi
Boden-
  o umiejscowieniu na powierzchni ziemi

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
Nazismus
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa /ˈnazva/ (n)
Name
  wyraz lub termin określający coś

nazwa własna /ˈnazva ˈvwasna/ (n)
Eigenname
  (zobacz) rzeczownik własny

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
Nachname, Name, Familienname
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie (n)
Mädchenname, Geburtsname
  nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
nennen
  określać nazwą, mianem
heißen
  nosić dane imię, nazwisko lub nazwę, być znanym pod tym imieniem

nałóg /ˈnawuk/ (n)
Sucht
  (medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem;

naśladowanie (n)
Nachahmung, Nachahmen
  wzorowanie się w postępowaniu, działaniu na zachowaniu innych, postępowanie w sposób podobny jak robią coś inni

naśladować /ˌnaɕlaˈdɔvaʨ̑/ (v)
nachahmen
  powtarzać po kimś jakąś czynność

neandertalczyk /ˌnɛãndɛrˈtalʧ̑ɨk/ (n)
Neandertaler
  (paleoantropologia, paleoantropologiczny) Homo neanderthalensis, wymarły gatunek z rodzaju człowiek (Homo) lub podgatunek człowieka rozumnego;

neandertalski /ˌnɛãndɛrˈtalsʲci/ (adj)
Neandertaler
  (dosłownie) związany z Neandertalem

neapolitanka /ˌnɛapɔlʲiˈtãnka/ (n)
Neapelerin, Neapolitanerin
  mieszkanka Neapolu

neapolitańczyk /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Neapeler, Neapolitaner, Neapler
  mieszkaniec Neapolu

neapolitański /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
Neapolitaner, neapolitanisch
  związany z Neapolem lub neapolitańczykami

nefrektomia (n)
Nephrektomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie nerki;

nefrolog /nɛfˈrɔlɔk/ (n)
Nephrologe
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób nerek

negacja /nɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
Negation
  zaprzeczenie, przeciwieństwo

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
negativ
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy

negować /nɛˈɡɔvaʨ̑/ (v)
verneinen, bestreiten
  zaprzeczać

nekrofobia /ˌnɛkrɔˈfɔbʲja/ (n)
Nekrophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed zwłokami, śmiercią

nekrolog /nɛˈkrɔlɔk/ (n)
Nachruf
  notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;

nekromancja (n)
Totenbeschwörung, Nekromantie
  (ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;

nekromania (n)
Nekromanie
  (psychologia, psychologiczny) fascynacja śmiercią i zmarłymi

nekromantka (n)
Nekromantin
  (fantasy) osoba płci żeńskiej posiadająca moc animacji, ożywiania trupów

nekropolia (n)
Nekropole
  (książkowy) wielki i zwykle zabytkowy cmentarz, na którym pochowane są słynne osoby i znane rody

nektar /ˈnɛktar/ (n)
Nektar
  (botanika, botaniczny) (pszczelarstwo, pszczelarski) słodki sok wydzielany przez kwiaty
  (mitologia grecka) napój bogów dający im nieśmiertelność
Fruchtnektar, Nektar
  (spożywczy) gęsty napój z przecieru owocowego

nektarynka /ˌnɛktaˈrɨ̃nka/ (n)
Nektarinenbaum
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Prunus persica var. nucipersica, Prunus persica var. nectarina odmiana brzoskwini zwyczajnej o owocach z gładką skórką;
Nektarine
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1)

nekton (n)
Nekton
  (ekologia, ekologiczny) zespół organizmów aktywnie pływających w zbiornikach wodnych

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
Neodym
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neogen /nɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
Neogen
  (geologia, geologiczny) drugi okres ery kenozoicznej;

neogotycki (adj)
neogotische
  wykorzystujący elementy charakterystyczne dla gotyku

neoliberalizm (n)
Neoliberalismus
  (ekonomia, ekonomiczny) nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę;

neolit /nɛˈɔlʲit/ (n)
Jungsteinzeit, Neolithikum
  (historia, historyczny, historycznie) końcowy okres epoki kamienia

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
Neologismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
Neon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

neonatolog /ˌnɛɔ̃naˈtɔlɔk/ (n)
Neonatologe
  (medycyna, medyczny) lekarz, specjalista neonatologii
Neonatologin
  (medycyna, medyczny) lekarka, specjalistka neonatologii

neonatologia /ˌnɛɔ̃natɔˈlɔɟja/ (n)
Neonatologie
  (medycyna, medyczny) specjalizacja medyczna zajmująca się noworodkami, ich rozwojem, schorzeniami i wadami rozwojowymi;

neonazista /ˌnɛɔ̃naˈʑista/ (n)
Neonazi, Neonazist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neonazizmu

neonazistowski (adj)
neonazistisch
  związany z neonazizmem, dotyczący neonazizmu

neoplatoński /ˌnɛɔplaˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
neuplatonisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z neoplatonizmen lub neoplatonikami, dotyczący neoplatonizmu lub neoplatoników

neoproterozoik /ˌnɛɔprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Neoproterozoikum
  (geologia, geologiczny) ostatnia, najmłodsza era (lub eratem) proterozoiku, trwająca 1000 – 542 milionów lat temu;

neowagina (n)
Neovagina
  (medycyna, medyczny) wagina uformowana w procesie korekty płci, w przypadku niewykształcenia się pochwy w wyniku zaburzeń rozwoju seksualnego albo podczas rekonstrukcji defektów (po operacji nowotworu, urazie)

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
Neptunium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerd /nɛrt/ (n)
Nerd
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;

nerecznica samcza (n)
Echte Wurmfarn
  (botanika, botaniczny) Dryopteris filix-mas L., gatunek paproci z rodziny nerecznicowatych;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
Niere
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerw /nɛrf/ (n)
Nerv
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;

nerwiakowłókniak (n)
Neurofibrom
  (medycyna, medyczny) guzek lub guz o charakterze nowotworu łagodnego;

nerwowo /nɛrˈvɔvɔ/ (adv)
nervös
  w sposób nerwowy, zdradzający zdenerwowanie/poddenerwowanie/niepokój

nerwus /ˈnɛrvus/ (n)
Hitzkopf
  (potocznie, potoczny) człowiek nerwowy, łatwo wpadający w gniew

nerytyczny (adj)
neritisch
  (biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) odnoszący się do strefy płytkich wód przybrzeżnych

nestor /ˈnɛstɔr/ (n)
Nestorpapagei
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o barwnym upierzeniu i metalicznym połysku;

nestorianin (n)
Nestorianer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca, zwolennik doktryny nestorianizmu

nestorianka (n)
Nestorianerin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni, zwolenniczka doktryny nestorianizmu

netto /ˈnɛtːɔ/ (adv)
netto
  o cenie, pensji itp.: po odliczeniu wszelkich dodatkowych kosztów

neurastenia (n)
Neurasthenie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;

neurochirurgia /ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja/ (n)
Neurochirurgie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;

neuroleptyk (n)
Neuroleptikum
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic

neurolog /nɛwˈrɔlɔk/ (n)
Neurologe
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu nerwowego
Neurologin
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka neurologii

neurologia /ˌnɛwrɔˈlɔɟja/ (n)
Neurologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego;

neurologiczny (adj)
neurologisch
  (medycyna, medyczny) dotyczący neurologii

neuron /ˈnɛwrɔ̃n/ (n)
Neuron
  (anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;

neuropatia /ˌnɛwrɔˈpatʲja/ (n)
Neuropathie
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy dotykający nerwy, zaburzający przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych, wywołujący ból, drętwienie, mrowienie, uczucie palenia i osłabienia kończyn;

neuropatyczny (adj)
neuropathisch
  związany z neuropatią

neurotoksyna (n)
Nervengift
  (biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy;

neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego (n)
Wachstumsfaktor BDNF
  białko wydzielane przez neurony, będące jednym z czynników wzrostu nerwów;

neutralizować (v)
neutralisieren
  czynić neutralnym, nieszkodliwym

neutralność /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɔɕʨ̑/ (n)
Neutralität
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
neutral
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
Neutron
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

newralgia /nɛvˈralʲɟja/ (n)
Neuralgie
  (medycyna, medyczny) nerwoból

newsroom (n)
Newsdesk, Newsroom
  pomieszczenie telewizyjnej redakcji programów informacyjnych;

ni /ɲi/ (n)
Ny
  nazwa trzynastej litery alfabetu greckiego, „ν”;

ni pies, ni wydra /ˈɲi ˈpʲjɛsʲ ˈɲi ˈvɨdra/ (idiom)
weder Fisch noch Fleisch
  (potocznie, potoczny) coś o czym trudno powiedzieć coś konkretnego, czego nie można określić znanymi pojęciami

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
nichts
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

nicielnica /ˌɲiʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Weblitze
  część krosna tkackiego, rodzaj ramy ze strunami, przez które przewleka się nitki osnowy;

nicień (n)
Fadenwurm, Nematode
  (zoologia, zoologiczny) Nematoda, pasożyt o wydłużonym, obłym ciele;

nicość (n)
Nichts
  pustka, brak, nieistnienie czegoś

nicpoń /ˈɲiʦ̑pɔ̃ɲ/ (n)
Schlingel, Taugenichts
  człowiek bezwartościowy, lekkomyślny

niczym /ˈɲiʧ̑ɨ̃m/ (conjunction)
wie
  …przyłączający wyraz lub wyrażenie, które określają podstawę porównania

niczym /ˈɲiʧ̑ɨ̃m/ (preposition)
wie
  …przyłączający wyraz, który określa podstawę porównania

niderlandzki /ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
niederländisch
  związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów

nie /ɲɛ/ (particle)
nicht, nicht wahr
  (potocznie, potoczny) używana na końcu frazy, w celu wyrażenia chęci potwierdzenia jej prawdziwości przez współrozmówcę lub otrzymania aprobaty; często stosowana wraz ze zmianą intonacji
nicht
  wyraża zakaz
nicht, kein
  zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
nein, nee
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie (być) /ˈɲɛ‿bɨʨ̑/ (v)
es gibt kein
  forma pomocnicza, wyrażenie nie ma w czasie przyszłym, przeszłym i trybie przypuszczającym

nie bez kozery (adv)
nicht ohne Grund
  mając jakiś cel; nie bez przyczyny

nie chwal dnia przed zachodem słońca /ˈɲɛ‿xfal ˈdʲɲa ˌpʃɛd‿zaˈxɔdɛ̃m ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (proverb)
man soll den Tag nicht vor dem Abend loben
  nie ciesz się z pozytywnych efektów zbyt wcześnie, bo możesz zapeszyć

nie cierpieć zwłoki /ɲɛ‿ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʥ̑ ˈzvwɔci/ (v)
keinen Aufschub dulden
  (książkowy) o sprawach, problemach: wymagać szybkiego załatwienia

nie ma /ˈɲɛ‿ma/ (v)
es gibt kein, nicht da sein, weg sein
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie istnieje
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie znajduje się w danym miejscu

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
wo Rauch ist, muss auch Feuer sein
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma róży bez kolców /ˈɲɛ‿ma ˈruʒɨ bɛs‿ˈkɔlʦ̑uf/ (proverb)
keine Rose ohne Dornen
  nie ma radości bez smutku; wszystko ma zalety i wady

nie ma za co (interjection)
keine Ursache, nichts zu danken
  odpowiedź na „dziękuję”
keine Ursache
  odpowiedź na „przepraszam”

nie mieć bladego pojęcia /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʥ̑ blaˈdɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑a/ (v)
keine blasse Ahnung haben, keinen blassen Schimmer haben
  całkowicie nie posiadać wiedzy, informacji na określony temat lub w określonej sprawie

nie mieć zielonego pojęcia /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʥ̑ ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑a/ (v)
keine blasse Ahnung haben, keinen blassen Schimmer haben
  nic nie wiedzieć o czymś, zupełnie sobie czegoś nie wyobrażać

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
Rom ist auch nicht an einem Tag erbaut worden
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie pozostawać dłużnym (v)
nichts schuldig bleiben
  postępować wobec kogoś w podobny sposób, w jaki ta osoba zachowuje się wobec niego

nie samym chlebem człowiek żyje /ɲɛ‿ˈsãmɨ̃m ˈxlɛbɛ̃m ˈʧ̑wɔvʲjɛɡ ˈʒɨjɛ/ (proverb)
der Mensch lebt nicht vom Brot allein
  człowiek, oprócz podstawowych potrzeb materialnych, ma także wyższe potrzeby — duchowe

nie szata zdobi człowieka /ɲɛ‿ˈʃata ˈzdɔbʲi ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (proverb)
das Ross wird nicht nach dem Sattel beurteilt
  nie należy oceniać ludzi po stroju czy wyglądzie, a po charakterze

nie ucz księdza pacierza
die Nachtigall singen lehren wollen
  nie pouczaj kogoś, kto jest w jakiejś dziedzinie specjalistą

nie ucz ojca dzieci robić
die Nachtigall singen lehren wollen
  nie pouczaj kogoś, kto jest w jakiejś dziedzinie specjalistą

nie widzieć dalej niż czubek własnego nosa /ɲɛ‿ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʥ̑ ˈdalɛj ˈɲiʃ ˈʧ̑ubɛɡ vwasˈnɛɡɔ ˈnɔsa/ (v)
nicht über die eigene Nasenspitze hinaussehen
  mieć ograniczone horyzonty, zainteresowania

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
es ist nicht alles Gold, was glänzt
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie wywołuj wilka z lasu /ˌɲɛ‿vɨˈvɔwuj ˈvʲilka ˈz‿lasu/ (proverb)
man soll die schlafenden Hunde nicht wecken
  nie przewiduj pesymistycznie, bo się sprawdzi

nie zasypiać gruszek w popiele /ˌɲɛ‿zaˈsɨpʲjäʥ̑ ˈɡruʃɛk f‿pɔˈpʲjɛlɛ/ (v)
die Gelegenheit nicht unbenutzt lassen
  nie zaniedbywać spraw wymagających załatwienia
  wykorzystywać każdą nadarzającą się okazję, sposobność

nie- /ɲɛ/ (prefix)
in-, nicht, un-
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon czasowników pochodnych od podstaw dziś rzadkich lub nieużywanych
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon nielicznych zaimków i liczebników mających inne znaczenie z przeczeniem „nie” i bez przeczenia (w tym drugim przypadku pisane osobno)
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przysłówków złożonych utworzonych od zaprzeczonych przymiotników, od imiesłowów czynnych lub od imiesłowów biernych
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon rzeczowników złożonych…
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon wyrazów pochodnych, utworzonych za pomocą różnych sufiksów od innych wyrazów połączonych z „nie-” lub od wyrazów podstawowych, które mają „nie-” w swoim składzie słowotwórczym
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon złożonych imiesłowów przymiotnikowych
un-, in-, nicht
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…

nieakcentowany (adj)
unbetont, unakzentuiert
  (językoznawstwo, językoznawczy) niebędący pod akcentem

nieakceptowalny (adj)
inakzeptabel, unannehmbar
  taki, który jest niemożliwy do zaakceptowania

nieaktywny /ˌɲɛakˈtɨvnɨ/ (adj)
inaktiv
  taki, który nie działa, nie jest aktywny/włączony do działania

niebakteryjny (adj)
abakteriell
  niemający związku z bakteriami; nie powodowany przez bakterie

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
Gefahr, Not
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpiecznie /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
gefährlich
  tak, iż jest to groźnym, ryzykownym

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
gefährlich
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebiański (adj)
himmlisch
  budzący zachwyt, podziw
Himmel
  związany z mitycznym niebem, dotyczący tego nieba

niebiańskie pnie /ɲɛˈbʲjä̃j̃sʲcɛ ˈpʲɲɛ/ (n)
Himmelsstämme
  dziesięciostopniowy system cykliczny używany w chińskiej filozofii, alchemii i astrologii;

niebieskawy /ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ/ (adj)
bläulich
  w kolorze podobnym do niebieskiego

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
blau
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebieski ptak /ɲɛˈbʲjɛsʲci ˈptak/ (n)
Schmarotzer
  (przenośnie, przenośnia) ktoś lekkomyślny, nieodpowiedzialny, żyjący z pracy innych

niebiesko (adv)
blau
  z użyciem niebieskiej barwy, z obecnością niebieskości

niebieskooki /ˌɲɛbʲjɛskɔˈːci/ (adj)
blauäugig
  taki, który ma niebieskie oczy

niebinarny (adj)
nichtbinär
  taki, który nie identyfikuje się z żadną z dwóch podstawowych płci

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
Himmel, Luft
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
Himmel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

nieboszczyk /ɲɛˈbɔʃʧ̑ɨk/ (n)
Verstorbene
  człowiek zmarły

niebywały (adj)
außergewöhnlich, ungewöhnlich
  taki, który prawie się nie zdarza

niech będzie pochwalony Jezus Chrystus (interjection)
gelobt sei Jesus Christus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) katolickie pozdrowienie

niech nie wie lewica, co czyni prawica /ˈɲɛxʲ ˈɲɛ‿vʲjɛ lɛˈvʲiʦ̑a ˈʦ̑ɔ ˈʧ̑ɨ̃ɲi praˈvʲiʦ̑a/ (proverb)
die linke Hand weiß nicht, was die rechte tut; die rechte Hand weiß nicht, was die linke tut; lass deine linke Hand nicht wissen, was die rechte tut
  dobre czyny nie potrzebują rozgłosu

niech odpoczywa w pokoju (interjection)
er ruhe in Frieden, möge er in Frieden ruhen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) katolicki akt strzelisty do Boga za zmarłą osobę

niechcący /ɲɛˈxʦ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (adv)
unabsichtlich, ohne Absicht
  nieumyślnie, niezamierzenie, przypadkowo, nieświadomie

niechętny /ɲɛˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
lustlos
  nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; (także, też) wyrażający niechęć, brak entuzjazmu

niechęć /ˈɲɛxɛ̃ɲʨ̑/ (n)
Unlust
  brak chęci, pragnienia czegoś
Abneigung
  uprzedzenie, brak pozytywnych uczuć wobec jakiejś osoby lub rzeczy

niecierpek (n)
Springkräuter
  (botanika, botaniczny) Impatiens, rodzaj roślin zielnych z rodziny niecierpkowatych;
Springkraut
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

niecierpliwie /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivʲjɛ/ (adv)
ungeduldig
  okazując brak cierpliwości, z niecierpliwością

niecierpliwość /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
Ungeduld
  brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś

niecierpliwy /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
ungeduldig
  taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości

nieczuły (adj)
herzlos
  pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych

nieczystości (n)
Abfälle, Unrat
  brudy, śmieci, odchody

niedaleki (adj)
nahe
  niezbyt oddalony w czasie
unweit
  położony w niedużej odległości

niedaleko /ˌɲɛdaˈlɛkɔ/ (adv)
in der Nähe, unweit
  dość blisko, niezbyt daleko

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
der Apfel fällt nicht weit vom Stamm
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedawny (adj)
kürzlich, neu, neulich
  taki, który pochodzi z nieodległej przeszłości

niedbałość (n)
Nachlässigkeit, Schlampigkeit
  brak dbałości o co
Lässigkeit
  cecha bycia lekceważącym w stylu, zachowaniu

niedbały (adj)
nachlässig, unordentlich
  wykonujący coś niedokładnie
lässig, salopp
  wyrażający lekceważenie
schlampig
  świadczący o braku staranności

niedoczas (n)
Zeitnot
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja w partii szachowej, kiedy jednemu lub obydwojgu graczom grozi przegrana z powodu przekroczenia limitu czasu

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
Blutarmut
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedokrwistość Addisona-Biermera (n)
Morbus Biermer
  (medycyna, medyczny) (zobacz) niedokrwistość złośliwa

niedokrwistość złośliwa /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔʑʥ̑ zwɔɕˈlʲiva/ (n)
perniziöse Anämie
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunologiczna, niedokrwistość niedoborowa wywołana zaburzeniem wchłaniania witaminy B12

niedokładnie /ˌɲɛdɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
ungenau
  w sposób niedokładny

niedokładny (adj)
flüchtig, ungenau, vage
  niezawierający wielu elementów
nachlässig, schlampig
  wykonany niedbale
oberflächlich, ungenau
  wykonujący coś bez dbałości o dokładność

niedopałek /ˌɲɛdɔˈpawɛk/ (n)
Kippe, Zigarettenstummel
  niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu

niedorozwinięty (adj)
geistig behindert, geistig zurückgeblieben
  (potocznie, potoczny) (psychologia, psychologiczny) opóźniony lub zahamowany w rozwoju umysłowym
unterentwickelt, unausgebildet, verkümmert
  nie w pełni rozwinięty; niecałkowicie ukształtowany

niedoskonały (adj)
unvollkommen
  niepozbawiony wad; posiadający słabe strony

niedotlenienie (n)
Sauerstoffmangel
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wynikły z niedostarczenia organizmowi dostatecznej ilości tlenu

niedoświadczony (adj)
unerfahren
  niemający doświadczenia w określonej dziedzinie

niedożywienie /ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Unterernährung
  nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów

niedrożność (n)
Verschluss
  zator, brak drożności – swobodnego przepływu w przewodzie, rurze itd.

niedużo /ɲɛˈduʒɔ/ (adv)
wenig
  niewiele, mało

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
Sonntag
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedzielny /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
sonntäglich
  (przenośnie, przenośnia) odświętny
sonntäglich, Sonntag
  odbywający się w niedzielę (niedziele), nawiązujący do niedzieli

niedźwiedzia przysługa /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑a pʃɨˈswuɡa/ (n)
Bärendienst
  przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć

niedźwiedzica /ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
Bärin
  (zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia

niedźwiedziówka kaja (n)
brauner Bär
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Arctia caja, gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych;

niedźwiedziówka krasa (n)
Augsburger Bär
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pericallia matronula, gatunek motyla z podrodziny niedźwiedziówkowatych;

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
Bär
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź biały /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲjawɨ/ (n)
Eisbär, Polarbär
  (zoologia, zoologiczny) (zobacz) niedźwiedź polarny

niedźwiedź brunatny (n)
Braunbär
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos Linnaeus, duży drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych;

niedźwiedź grizli (n)
Grizzlybär
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos horribilis Ord, duży drapieżny ssak występujący w Ameryce Północnej, podgatunek niedźwiedzia brunatnego;

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
Eisbär, Polarbär
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

niedźwiedź szary (n)
orso grigio
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos horribilis Ord, duży drapieżny ssak występujący w Ameryce Północnej, podgatunek niedźwiedzia brunatnego;

nieestetyczny /ˌɲɛːstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
unästhetisch
  niezgodny z wymaganiami estetyki

nieetyczny /ˌɲɛːˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
unethisch
  niezgodny z etyką

niegodny (adj)
unwürdig
  nie zasługujący na co lub na kogo

niegodziwy (adj)
niederträchtig
  taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości

niegospodarność (n)
Missmanagement, Misswirtschaft
  zarządzanie czymś w sposób przynoszący straty przez nieuczciwość lub nieumiejętność

niegroźny (adj)
harmlos
  nieszkodliwy, który nie stanowi zagrożenia dla nikogo ani niczego

niegrzeczny /ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
unartig
  o dziecku: nieposłuszny

nieistotny /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ/ (adj)
irrelevant, vernachlässigbar
  bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy

niejednoznaczny (adj)
mehrdeutig
  o więcej niż jednym znaczeniu; dający się interpretować różnorako
missverständlich, nicht eindeutig
  taki, który wzbudza wątpliwości

niekoherentny /ˌɲɛkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
inkohärent
  niespójny, wewnętrznie sprzeczny lub odmienny; nielogiczny

niekompetentny /ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ/ (adj)
inkompetent, unfähig
  nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

niekonstytucyjność /ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑/ (n)
Verfassungswidrigkeit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodność z konstytucją

niekonstytucyjny /ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
verfassungswidrig
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z konstytucją

niekonwencjonalny /ˌɲɛkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
unkonventionell
  taki, który wykracza poza ustalone schematy

niekorzystny (adj)
ungünstig, nachteilig
  taki, który przynosi straty

niektóry /ɲɛˈkturɨ/ (indefinitePronoun)
mancher
  niektórzy, niektóre w użyciu rzeczownikowym pewne osoby
  pewien należący do jakiegoś zbioru, ale nie każdy

niekulturalny (adj)
unkultiviert
  cechujący się brakiem kultury

nielegalność /ˌɲɛlɛˈɡalnɔɕʨ̑/ (n)
Illegalität
  cecha tego, co nielegalne; sprzeczność z prawem

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
illegal
  niezgodny z prawem
gesetzwidrig illegal
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób niezgodny z prawem

nieletni (n)
Jugendlicher
  w prawie karnym: osoba, która w momencie popełnienia czynu zabronionego nie ukończyła 17. roku życia

nieliczny /ɲɛˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
wenig, klein, nicht zahlreich, vereinzelt
  który nie jest liczny, którego nie jest dużo

nielogiczny (adj)
unlogisch
  sprzeczny z prawidłami logiki

nielot (n)
flugunfähiger Vogel
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak, który nie lata;

nieludzki /ɲɛˈluʦ̑ʲci/ (adj)
unmenschlich
  nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi

niema (n)
Stumme
  kobieta, która nie jest w stanie mówić

niemal /ˈɲɛ̃mal/ (particle)
fast, beinahe, schier, ziemlich
  partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było.

niemały (adj)
beachtlich
  taki, który nie jest mały w odniesieniu do rozmiaru lub znaczenia

niemczyć (v)
eindeutschen
  nadawać czemuś charakter niemiecki

niemetal /ɲɛ̃ˈmɛtal/ (n)
Nichtmetall
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny, który nie wykazuje żadnych właściwości metalicznych, np. nie przewodzi prądu elektrycznego;

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
deutsch, Deutsch
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
Deutsch, deutsch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemieckojęzyczny /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
deutschsprachig
  posługujący się językiem niemieckim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim
  spisany, stworzony w języku niemieckim

niemieć /ˈɲɛ̃mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
verstummen
  tracić mowę, umiejętność wysłowienia się

niemiłosiernie (adv)
unbarmherzig
  w sposób niemiłosierny

niemiłosierny /ˌɲɛ̃mʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
unbarmherzig
  (książkowy) pozbawiony miłosierdzia, nieodczuwający litości ani współczucia

niemiły /ɲɛ̃ˈmʲiwɨ/ (adj)
unbehaglich
  wywołujący nieprzyjemne uczucie

niemniej jednak
nichtsdestoweniger
  …przyłączająca zdanie lub wyrażenie, którego treść nie jest zgodna z tym, co można by wywnioskować z wcześniejszego kontekstu

niemowlę /ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/ (n)
Baby, Säugling
  małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;

niemożliwość (n)
Unmöglichkeit
  cecha tego, co niemożliwe

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
unmöglich
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemuzykalny (adj)
unmusikalisch
  taki, który nie ma zdolności muzycznych

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
stumm
  taki, który nie może mówić

niemądry /ɲɛ̃ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
töricht
  mający małą wiedzę, niezbyt mądry

nienaganny (adj)
tadellos
  (książkowy) niedający powodu do jakichkolwiek zarzutów

nienaprawialny (adj)
irreparabel
  taki, którego nie można naprawić

nienarodzony /ˌɲɛ̃narɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
ungeboren
  taki, który się (jeszcze) nie narodził/urodził

nienaruszony (adj)
komplett, unangetastet, unberührt, unversehrt
  taki, który nie został naruszony, zachował się w stanie pierwotnym

nienasycony (adj)
ungesättigt
  (chemia, chemiczny) posiadający atomy węgla połączone z innymi atomami wiązaniami wielokrotnymi
unbändig, übermäßig
  niemogący się nasycić; niepotrafiący najeść się do syta
unersättlich, maßlos
  nieznający umiaru; stale pragnący więcej

nienaturalny /ˌɲɛ̃natuˈralnɨ/ (adj)
unnatürlich
  taki, który nie wynika z praw natury

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
hassen
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawistny (adj)
verhasst
  budzący nienawiść
hasserfüllt
  wyrażający nienawiść

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
Hass
  silna niechęć, awersja, wrogość

nienormalność (n)
Abnormität, Anomalie
  odchylenie od normy

nienormalny /ɲɛnɔrˈmalnɨ/ (adj)
abnorm
  taki, który odbiega od pewnej normy

nieobecni nie mają racji /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑ʲɲi ɲɛ‿ˈmajɔ̃w̃ ˈraʦ̑ʲji/ (proverb)
Abwesende sind immer im Unrecht, die Abwesenden haben immer Unrecht
  zdanie lub interes osoby nieobecnej nie są brane pod uwagę

nieobecność /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Abwesenheit
  brak kogoś w jakimś miejscu
  (przenośnie, przenośnia) brak uwagi, brak koncentracji
  (urzędowy) opuszczenie lekcji, zajęć, dnia pracy itp.

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
abwesend
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa
  (przenośnie, przenośnia) będący myślami gdzie indziej

nieoczekiwanie /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (adv)
unerwartet
  nagle, niespodziewanie

nieoczekiwany /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ/ (adj)
unerwartet
  taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się

nieodmienny /ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
unflektiert
  (gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same

nieodparty (adj)
unbestreitbar, unwiderlegbar
  taki, którego nie sposób odeprzeć
unwiderstehlich
  taki, któremu nie da się oprzeć

nieodpowiedni /ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
unpassend, ungebührlich
  niewłaściwy, niespełniający warunków

nieodpowiedzialność (n)
Verantwortungslosigkeit, Unverantwortlichkeit
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nieodpowiedzialne; cecha tych, którzy są nieodpowiedzialni

nieodpowiedzialny /ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
unverantwortlich
  taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać
  będący wynikiem, świadectwem takiej postawy

nieodpłatny (adj)
gebührenfrei, kostenlos
  bez pobierania opłaty

nieodwołalnie (adv)
unabänderlich, unumstößlich, unwiederbringlich
  bez odwołania, bezpowrotnie

nieodwołalny (adj)
unwiderruflich
  niemogący być odwołanym, cofniętym

nieodwracalnie (adv)
unumkehrbar
  w sposób nieodwracalny

nieodwracalny (adj)
irreversibel, unumkehrbar
  taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu

nieodzowny /ˌɲɛɔdˈzɔvnɨ/ (adj)
wesentlich, unentbehrlich
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; konieczny, niezastąpiony

nieoficjalny (adj)
inoffiziell
  taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości

nieograniczony /ˌɲɛɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
unbegrenzt, uneingeschränkt
  nie mający żadnych ograniczeń, niczym nie skrępowany

nieokreślony /ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (adj)
unbestimmt
  niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony

nieokrzesany /ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ/ (adj)
ungehobelt
  nieposiadający ogłady towarzyskiej

nieopłacalny (adj)
unrentabel
  taki, który nie pokrywa poniesionych kosztów i przynosi straty

nieorganiczny (adj)
anorganisch
  powstający bez konieczności udziału organizmów żywych

nieosiągalny /ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
unerreichbar
  taki, którego nie da się osiągnąć

nieostrożny /ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
unvorsichtig
  taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa

nieparzysty /ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/ (adj)
ungerade
  (matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (n)
behindert Behinderter
  osoba niepełnosprawna (1.1)

niepełny (adj)
unvollständig
  nieobejmujący całości
nicht voll
  niewypełniony po brzegi

niepoczytalny (adj)
unzurechnungsfähig, übergeschnappt
  taki, który nie jest zdolny do kierowania swoim postępowaniem z powodu zaburzeń psychicznych

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
Unabhängigkeit, Selbständigkeit, Selbstständigkeit
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodobny (adj)
unähnlich
  niewykazujący podobieństwa

niepodważalny (adj)
unwiderlegbar
  taki, którego nie da się podważyć

niepodzielny /ˌɲɛpɔˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
nicht teilbar
  (matematyka, matematyczny) niemożliwy do podzielenia bez reszty
unteilbar
  nie dający się podzielić, nie do podziału
ungeteilt
  taki, który nie jest dzielony z kimś; należący do tylko jednej osoby; wyłączny

niepogoda /ˌɲɛpɔˈɡɔda/ (n)
Schlechtwetter, Unwetter
  zła, nieprzyjemna pogoda

niepogrzebany (adj)
unbegraben
  nie będący pochowanym, zasypanym w ziemi

niepojęty (adj)
unbegreiflich, unerfindlich, unerklärlich
  niedający się pojąć; trudny lub niemożliwy do wyjaśnienia

niepokojący (adj)
beunruhigend, besorgniserregend
  wzbudzający niepokój; zakłócający spokój

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
Unruhe
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

niepoprawny (adj)
unkorrekt
  niezgodny częściowo lub zupełnie z ustalonymi regułami
unverbesserlich
  taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić

nieporadny (adj)
unbeholfen, ungeschickt
  niepotrafiący sobie poradzić
ungelenk, ungewandt
  świadczący o braku radzenia sobie

nieporządny (adj)
unordentlich
  cechujący się brakiem porządku

nieporównywalny (adj)
unvergleichlich
  nie dający się porównać, zbyt różny/odmienny

nieposłuszny (adj)
ungehorsam
  odznaczający się nieposłuszeństwem

niepotrzebnie /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbʲɲɛ/ (adv)
unnötig, überflüssig
  w sposób niepotrzebny

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
unnötig
  taki, który nie jest potrzebny

niepowodzenie /ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Misserfolg, Fehlschlag
  przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka

niepowstrzymany (adj)
unaufhaltsam
  niedający się powstrzymać, powściągnąć

nieprawda /ɲɛˈpravda/ (n)
Unwahrheit
  coś co jest niezgodne z prawdą

nieprawdopodobny /ˌɲɛpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
unwahrscheinlich
  pozbawiony cech prawdopodobieństwa, niedający się uznać za prawdziwy

nieproporcjonalnie (adv)
unverhältnismäßig
  w sposób nieproporcjonalny

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
intransitiv
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzeciętny (adj)
überdurchschnittlich
  taki, który się wyróżnia

nieprzekupność (n)
Unbestechlichkeit
  (książkowy) cecha tego, co jest nieprzekupne; cecha tych, którzy są nieprzekupni

nieprzemakalny /ˌɲɛpʃɛ̃maˈkalnɨ/ (adj)
wasserdicht
  nieprzepuszczający wody ani wilgoci

nieprzemyślany (adj)
unbedacht, unüberlegt
  poczyniony bez głębszego zastanowienia

nieprzerwanie (adv)
ununterbrochen
  bez przerwy, ciągle, przez cały czas

nieprzerwany (adj)
ununterbrochen
  trwający bez przerwy

nieprzetworzony (adj)
unbehandelt
  taki, który nie został przetworzony

nieprzewidywalny /ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/ (adj)
unvorhersehbar
  taki, którego nie da się przewidzieć

nieprzychylny (adj)
abweisend, unfreundlich
  nastawiony nieżyczliwie; świadczący o czyjejś niechęci
ungünstig
  niezgodny z czyimś oczekiwaniem

nieprzygotowany /ˌɲɛpʃɨɡɔtɔˈvãnɨ/ (adj)
unvorbereitet
  taki, który zaniedbał przygotowań

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
unfreundlich, feindlich, feindselig, antagonistisch
  nastawiony niechętnie, wrogo
Schlecht-, unfreundlich
  taki, który nie sprzyja, stanowiący przeszkodę

nieprzyjemnie /ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
unangenehm
  w sposób nieprzyjemny, niemiło

nieprzyjemność (n)
Unannehmlichkeit, Ungemach, Widerwärtigkeit
  nieprzyjemna sytuacja albo rzecz

nieprzyjemny /ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
unangenehm
  sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia
  zachowujący się w sposób niemiły dla otoczenia

nieprzystępny (adj)
reserviert, unzugänglich
  (psychologia, psychologiczny) zachowujący dystans w relacjach z ludźmi
unzugänglich
  taki, do którego trudno dotrzeć
hermetisch, unverständlich
  zbyt zawiły; trudny do zrozumienia

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
bewusstlos, besinnungslos, ohnmächtig, nicht gewahr
  taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoitość (n)
Unanständigkeit, Anstößigkeit, Anzüglichkeit
  brak przyzwoitości
Unanständigkeit
  coś nieprzyzwoitego, budzącego oburzenie i zgorszenie

nieprzyzwoity /ˌɲɛpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
unanständig
  niezgodny z powszechnymi zasadami moralnymi (często w kontekście seksualnym)

nieraz /ˈɲɛras/ (adv)
manchmal
  czasami, niekiedy

nierealny /ˌɲɛrɛˈalnɨ/ (adj)
irreal
  taki, który nie istnieje w rzeczywistości

nieregularny (adj)
unregelmäßig
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) taki, który nie podlega danej regule, odbiega od niej
irregulär
  (wojskowość, wojskowy) nienależący do wojsk stałych, formowany doraźnie
irregulär, unregelmäßig
  pojawiający się, działający, występujący w nierównych odstępach czasu

nierozerwalnie (adv)
untrennbar
  w sposób trwały

nierozerwalny (adj)
untrennbar
  taki, który nie daje się rozerwać; trwale wiążący

nierozsądny (adj)
unklug, unvernünftig
  bez rozsądku

nierozłączka /ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
Unzertrennlichen
  (ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;

nierytmiczny (adj)
arhythmisch, arrhythmisch, unregelmäßig, unrythmisch
  niemający rytmu, nieregularny

nierzadko (adv)
nicht selten, recht häufig
  dość często

nierząd (n)
Prostitution, Unzucht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyny seksualne niezgodne z normami obyczajowymi i moralnymi

nierób (n)
Nichtstuer, Faulenzer, Faulpelz
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek stroniący od pracy

nieróbstwo (n)
Faulenzerei
  (książkowy) uchylanie się od pracy, obowiązków

nierówność /ɲɛˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
Unebenheit
  brak równości powierzchni, brak gładkości
Ungleichheit
  brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema liczbami lub funkcjami wskazująca, która z nich jest mniejsza lub większa od drugiej;

nierówny /ɲɛˈruvnɨ/ (adj)
ungleich
  inny, różniący się pod względem wielkości, siły, natężenia
  mający zmienne tempo
uneben, unregelmäßig
  niemający równej, gładkiej, jednolitej powierzchni

niesforny (adj)
widerborstig
  nieposłuszny, niegrzeczny, niezdyscyplinowany
  o włosach: trudny do ułożenia

nieskończony /ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
unendlich, endlos
  niemający końca, niekończący się

nieskromny /ɲɛˈskrɔ̃mnɨ/ (adj)
unanständig
  bez oznak zawstydzenia
überheblich
  zarozumiały

niespodzianka /ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka/ (n)
Überraschung
  coś, czego się ktoś nie spodziewa

niespodziewany /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãnɨ/ (adj)
überraschend
  zdarzenie, którego się nie spodziewano; rzecz zaskakująca, nieoczekiwana, nagła

niespokojnica (n)
Zänterin, unruhig Weib
  (dawniej, dawny) kobieta niespokojna, kłótliwa

niespokojnik (n)
Unruhestifter, Zänter, unruhiger Kopf
  (dawniej, dawny) człowiek niespokojny, powodujący zamęt, niepokój

niespokojność (n)
Unruhe
  brak spokoju w życiu publicznym, zamieszki, rozruchy
  niepokój, zaniepokojenie, zdenerwowanie

niespokojny /ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/ (adj)
fahrig, wirr
  będący ciągle w ruchu, wciąż podejmujący nowe działania
ruhelos
  nerwowy
stürmisch, unruhig
  pełen niepokoju, zamętu, niebezpieczeństw
besorgt, beunruhigt
  przejęty niepokojem, lękiem, troską

niesprawiedliwy /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
ungerecht, unfair
  taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości

niespójny (adj)
durchlässig, locker
  niebędący zwartą całością
inkohärent, unzusammenhängend
  nieukładający się w logiczną całość

niestaranny (adj)
nachlässig, nicht sorgfältig
  niedokładający starań, aby wykonać coś dobrze

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
leider, unglücklicherweise
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

niestosowność /ˌɲɛstɔˈsɔvnɔɕʨ̑/ (n)
Unangemessenheit
  brak stosowności; cecha tego, co jest niestosowne

niestrawiony /ˌɲɛstraˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
unverdaut
  nie uległy trawieniu

nieszczelny (adj)
undicht
  mający szczeliny, przepuszczający coś

nieszczęsny (adj)
unglückselig
  przynoszący same straty albo przykrości
unglücklich
  taki, którego napotkało nieszczęście, pokrzywdzony przez los

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
ein Unglück kommt selten allein
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęście /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
Unglück
  przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie

nieszczęśliwie (adv)
unglücklich
  w sposób sprowadzający nieszczęście
erbärmlich, unglücklich
  w sposób wzbudzający litość

nieszkodliwy (adj)
harmlos, unschädlich, gefahrlos
  niestanowiący zagrożenia

nieszpory (n)
Vesper
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z godzin kanonicznych w Liturgii godzin;

niesłuszny (adj)
ungerechtfertigt, unzulässig
  niemający uzasadnienia

niesłychany /ˌɲɛswɨˈxãnɨ/ (adj)
unerhört
  taki, o którym nie słyszano, nadzwyczajny

niesłyszalny /ˌɲɛswɨˈʃalnɨ/ (adj)
unhörbar
  taki, którego nie da się usłyszeć

nietakt (n)
Fauxpas, Taktlosigkeit
  (podniośle) niewłaściwy postępek wynikający z braku dobrych manier; brak taktu

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
Intoleranz
  brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś

nietolerancyjny (adj)
intolerant
  wykazujący się brakiem tolerancji

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
Fledermaus
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nietrwały (adj)
verderblich
  krótko nadający się do użytku
kurzlebig, unbeständig, unstet, unecht
  nie trwający długo

nietykalny (adj)
unantastbar
  taki, którego coś chroni, nie można go tknąć

nietypowy /ˌɲɛtɨˈpɔvɨ/ (adj)
atypisch, untypisch
  inny niż powszechnie spotykany, nie należący do żadnego typu

nieubłagany (adj)
unerbittlich
  niedający się ubłagać
  niedający się powstrzymać albo zmienić; taki, przeciw któremu nic nie można poradzić

nieudany /ɲɛuˈdanɨ/ (adj)
fehlgeschlagen
  taki, który nie udał się, nie spełnił oczekiwań

nieudolny (adj)
unfähig
  nie potrafiący dobrze czegoś zrobić
nichtsnutzig, misslungen, missraten
  świadczący o braku radzenia sobie

nieufny /ɲɛˈ<sup>w</sup>ufnɨ/ (adj)
misstrauisch, argwöhnisch
  niemający zaufania do kogoś lub czegoś, mający sceptyczne usposobienie
argwöhnisch, misstrauisch
  wyrażający niedowierzanie, świadczący o niedowierzaniu

nieumyślny (adj)
unabsichtlich
  wyrządzony bez uprzedniego zamysłu

nieunikniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/ (adj)
unvermeidbar, unvermeidlich
  taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść

nieupoważniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>upɔvaʒʲˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
unbefugt, unerlaubt, unberechtigt
  taki, który nie posiada oficjalnego pozwolenia na zrobienie czegoś

nieuprzejmy (adj)
unhöflich, unfreundlich
  niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości

nieurodzajny (adj)
nicht ertragreich
  cechujący się brakiem urodzaju
unfruchtbar, karg
  wydający niski plon

nieustanny (adj)
anhaltend, unaufhörlich
  taki, który nie ustaje, trwający ciągle

nieustraszony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ/ (adj)
furchtlos, unerschrocken
  dzielny, nie ulegający strachowi

nieuważny (adj)
unaufmerksam, unkonzentriert
  wykazujący brak uwagi
unüberlegt
  świadczący o braku uwagi

nieuzasadniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>uzasadʲˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
unbegründet
  nie mający uzasadnienia, nie mający usprawiedliwienia

niewart złamanego grosza /ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ˈɡrɔʃa/ (adj)
keinen roten Heller wert, keinen Pfifferling wert
  (potocznie, potoczny) oceniany negatywnie, niezasługujący na zaufanie, bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego

niewart złamanego szeląga /ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ʃɛˈlɔ̃ŋɡa/ (adj)
keinen roten Heller wert, keinen Pfifferling wert
  (książkowy) oceniany jako bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego

nieważność (n)
Unwichtigkeit
  cecha tego, co nieważne; cecha tych, którzy są nieważni

nieważny /ɲɛˈvaʒnɨ/ (adj)
ungültig
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bez mocy prawnej
unwichtig, belanglos
  niemający znaczenia; bez znaczenia; bez wpływu na cokolwiek

niewdzięczność /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Undankbarkeit
  brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
undankbar
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewerbalny (adj)
nonverbal
  (psychologia, psychologiczny) wyrażony innymi środkami niż słowa

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
unglaublich, unglaubwürdig
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidoczny /ˌɲɛvʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
unsichtbar, verborgen
  taki, którego nie widać

niewidzialność (n)
Unsichtbarkeit
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niewidzialne; cecha tych, którzy są niewidzialni

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
unsichtbar
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiedza /ɲɛˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
Unwissenheit, Ignoranz
  brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie

niewiele /ɲɛˈvʲjɛlɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
wenig, nicht viel
  nieduża ilość kogoś lub czegoś

niewielki /ɲɛˈvʲjɛlʲci/ (adj)
klein
  taki, który jest mały w rozmiarze, objętości lub fizycznym nasileniu
unwesentlich
  taki, który ma małe znaczenie lub wartość

niewierność /ɲɛˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
Untreue
  cecha tego, co jest niewierne, tego kto jest niewierny; sprzeniewierzenie się czemuś
  zdrada, bycie niewiernym

niewierny (adj)
untreu
  taki, który nie dochował wierności w małżeństwie lub innym związku

niewierny (n)
Ungläubige
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś innej wiary religijnej

niewierny Tomasz /ɲɛˈvʲjɛrnɨ ˈtɔ̃maʃ/ (n)
ungläubiger Thomas
  o człowieku, który nie uwierzy w coś, póki tego nie zobaczy, nie dotknie

niewierzący /ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
Ungläubiger
  osoba bezwyznaniowa; ktoś, kto nie jest wyznawcą żadnej religii

niewierzący /ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (participleAdjective)
ungläubig
  (teologia, teologiczny) w kontekście wiary, wyznania: który nie wyznaje żadnej religii, niereligijny

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
unschuldig
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Sklaverei
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolniczy /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
sklavisch
  dotyczący niewolnika lub niewolnictwa

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
Sklave
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy (adj)
gefeit, unempfänglich
  niepodatny na działanie
unempfindlich, unsensibel, abgestumpft
  pozbawiony wrażliwości

niewybaczalny /ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
unverzeihlich
  taki, którego nie można wybaczyć

niewybredny (adj)
anspruchslos, nicht wählerisch
  niebędący wybrednym; nieprzywiązujący wagi do wyboru czegoś; taki, któremu łatwo dogodzić
genügsam, grob
  w złym guście

niewydolność serca (n)
Herzinsuffizienz
  (medycyna, medyczny) choroba serca, w sytuacji gdy nie jest ono w stanie pompować krwi tak, by zachować organizm w równowadze metabolicznej

niewygodny (adj)
unbequem
  o odzieży sprawiający uczucie dyskomfortu, uciskający

niewykształcony /ˌɲɛvɨkʃtawˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
ungebildet
  niemający wykształcenia

niewykwalifikowany (adj)
ungelernt, unqualifiziert
  niemający kwalifikacji, odpowiedniego wykształcenia lub przygotowania

niewyobrażalny /ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
unvorstellbar
  (książkowy) niedający się wyobrazić

niewypłacalność (n)
Insolvenz, Zahlungsunfähigkeit
  (ekonomia, ekonomiczny) sytuacja, kiedy dłużnik nie ma możliwości spłaty swoich zobowiązań z posiadanego majątku;

niewypłacalny (adj)
zahlungsunfähig, bankrott
  (ekonomia, ekonomiczny) taki, który nie ma możliwości spłaty swoich długów z posiadanego majątku

niewyraźnie (adv)
unwohl
  (potocznie, potoczny) ukazując własny stan jako niezbyt właściwy, co budzi zaniepokojenie
undeutlich, unklar
  w sposób niewyraźny, niezbyt oczywisty

niewyraźny /ˌɲɛvɨˈraʑnɨ/ (adj)
schwammig
  taki, któremu brakuje wyrazistości, niezbyt dobrze widzialny, słyszalny lub odczuwalny

niewystarczający (adj)
unzureichend, ungenügend, unzulänglich
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewód /ˈɲɛvut/ (n)
Schleppnetz
  (rybołówstwo, rybacki) rodzaj sieci rybackiej;

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
zweifellos
  od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia

niezachwiany (adj)
unerschütterlich
  taki, który nie zmienia swoich przekonań, nie daje się zachwiać

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Unzufriedenheit
  brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezadowolony /ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
unzufrieden
  odczuwający niezadowolenie

niezależny /ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
selbständig, selbstständig
  samodzielny, niepodporządkowany, niebędący w zależności od nikogo ani niczego

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
Vergissmeinnicht
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1)

niezapominajka leśna (n)
Wald-Vergissmeinnicht
  (botanika, botaniczny) Myosotis sylvatica, gatunek rośliny z rodziny ogórecznikowatych;

niezapomniany (adj)
unvergesslich
  taki, którego nie można zapomnieć

niezaprzeczalnie /ˌɲɛzapʃɛˈʧ̑alʲɲɛ/ (adv)
unbestreitbar
  z pewnością, w sposób nie podlegający dyskusji

niezawodny (adj)
zuverlässig
  taki, który nie zawodzi

niezbędny /ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
unentbehrlich, notwendig, wesentlich
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

niezdara (n)
Töffel, Tölpel
  (lekceważąco, lekceważący) osoba niezręczna albo niezaradna

niezdatny (adj)
untauglich
  (przestarzałe, przestarzały) nie będący zdolnym do czego
untauglich, ungeeignet
  taki, który nie nadaje się do czegoś

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (adv)
unentschlossen
  w sposób niezdecydowany

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (n)
Unentschlossenheit
  nieumiejętność podjęcia decyzji

niezdecydowany (adj)
unentschlossen
  taki, który nie podjął decyzji, nie wybrał czegoś
  wskazujący na brak pewności siebie
  wskazujący na brak zajęcia jednoznacznego stanowiska w jakiejś kwestii

niezdolność /ɲɛˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
Unfähigkeit
  brak zdolności do zrobienia czegoś, brak umiejętności

niezdolny (adj)
unfähig
  niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

niezgodny /ɲɛˈzɡɔdnɨ/ (adj)
widersprüchlich
  taki, który jest w sprzeczności z czymś

niezgrabny (adj)
eckig, klobig
  który ma nieproporcjonalne kształty, o brzydkiej figurze

niezidentyfikowany obiekt latający (n)
unidentifiziertes Flugobjekt
  obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

nieziemski (adj)
fantastisch, himmlisch
  niczym niepodobny do tego, co ziemskie

niezliczony (adj)
unzählig, zahllos
  niedający się zliczyć, bardzo liczny

niezmienny /ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
unveränderlich
  taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany

niezmiernie (adv)
außerordentlich, äußerst, unermesslich
  w sposób niezmierny; bardzo, wielce, intensywnie

niezmierzony (adj)
immens, riesig, unermesslich, ungeheuer
  tak duży, że trudno zmierzyć, określić wielkość

nieznaczny (adj)
unbedeutend
  nie posiadający większego znaczenia
unerheblich, unwesentlich
  prawie niewidoczny

nieznośnie (adv)
unerträglich
  nie do zniesienia

nieznośny /ɲɛˈznɔɕnɨ/ (adj)
unerträglich
  o człowieku: nieprzyjemny w obejściu, w zachowaniu
unerträglich, unausstehlich
  taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący

niezrozumiały /ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
unklar
  (przenośnie, przenośnia) niedający się zinterpretować, niejasny
unverständlich
  niedający się zrozumieć

niezrównoważony (adj)
unbeständig
  (psychologia, psychologiczny) pozbawiony równowagi psychicznej; niepanujący nad sobą

niezręcznie (adv)
ungeschickt, unpassend
  w sposób niestosowny
unbeholfen, ungeschickt
  w sposób niezręczny

niezupełnie (adv)
unvollständig
  nie całkiem, nie w pełni, nie do końca

niezwykle /ɲɛˈzvɨklɛ/ (adv)
äußerst, außergewöhnlich
  bardzo, silnie, mocno, intensywnie
ungewöhnlich
  w sposób niezwykły, nietypowy

niezwykłość (n)
Besonderheit
  cecha tego, co niezwykłe

niezwykły /ɲɛˈzvɨkwɨ/ (adj)
ungewöhnlich, unüblich
  rzadko spotykany, nietypowy
außergewöhnlich
  wyróżniający się, wybitny

niezwłocznie /ɲɛˈzvwɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
unverzüglich, stante pede
  bez zwłoki, natychmiast

niezłomnie (adv)
standhaft, unerschütterlich, ungebrochen
  w sposób niezwyciężony

niezłomny (adj)
standhaft, unerschütterlich, ungebrochen
  taki, którego nie można zwyciężyć

niezły /ˈɲɛzwɨ/ (adj)
nicht schlecht, ziemlich gut
  mający dość dobry charakter

nieładny (adj)
unschön
  taki, który nie jest ładny; pozbawiony urody
  niezgodny z normami obyczajowymi; wywołujący dezaprobatę

niełupka /ɲɛˈwupka/ (n)
Achäne
  (botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;

nieślubny (adj)
unehelich
  taki, który nie jest usankcjonowany ślubem

nieśmiało /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ/ (adv)
schüchtern
  z wahaniem, bez śmiałości czy pewności siebie

nieśmiertelnik (n)
Erkennungsmarke, Hundemarke
  (wojskowość, wojskowy) metalowy identyfikator żołnierski noszony na szyi

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
Unsterblichkeit
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
unsterblich
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświadomość (n)
Ahnungslosigkeit
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) stan braku świadomości czy przytomności
Unwissenheit, Unkenntnis
  brak uświadamiania sobie lub wiedzy o czym

nieświadomy (adj)
ahnungslos
  powstający lub istniejący bez czyjejś świadomości

nieświeży (adj)
alt, altbacken, hart, nicht frisch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który utracił świeżość
nicht frisch
  o zauważalnych cechach zbyt długiego używania
unangenehmer
  odbierany przez zmysł powonienia jako pozbawiony świeżości
matt, müde
  źle wyglądający

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
tragen
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nieźle /ˈɲɛ̇ʑlɛ/ (adv)
nicht schlecht
  w miarę dobrze, całkiem dobrze

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
unverheiratet, alleinstehend
  zwykle o mężczyźnie: niemający żony

nieżywy /ɲɛˈʒɨvɨ/ (adj)
leblos, tot
  pozbawiony życia, martwy

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
nie, niemals
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdzie /ˈɲiɟʥ̑ɛ/ (adv)
nirgendhin, nirgendwohin
  do żadnego miejsca
nirgends, nirgendwo
  w żadnym miejscu

nigerski /ɲiˈɡɛrsʲci/ (adj)
nigrisch
  odnoszący się do państwa Niger

nigeryjski /ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/ (adj)
nigerianisch
  odnoszący się do państwa Nigeria

nihilizm (n)
Nihilismus
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nihon (n)
Nihonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nh i liczbie atomowej 113;

nikab /ˈɲikap/ (n)
Niqab
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) element stroju noszonego przez muzułmanki jako zasłona na twarz (często chusta), lecz nie wymagany przez islam;

nikaraguański /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
nicaraguanisch
  odnoszący się do państwa Nikaragua

nikczemnie (adv)
niederträchtig
  w sposób nikczemny

nikczemność (n)
Gemeinheit, Niederträchtigkeit
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nikczemne; cecha tych, którzy są nikczemni

nikczemny /ɲikˈʧ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
niederträchtig, verworfen
  podły, niegodziwy, zły; postępujący źle lub świadczący o złym, niegodziwym postępowaniu

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
Nickel
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikielin (n)
Nickelin, Kupfernickel, Rotnickelkies
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady arsenków o metalicznym połysku i miedzianoczerwonym kolorze;

nikielina (n)
Nickelin
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi i niklu

nikielinowy (adj)
Nickelin-
  (hutnictwo, hutniczy) związany z nikieliną

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
Nikotin, Nicotin
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikt /ɲikt/ (pronoun)
niemand, keiner
  żadna osoba

nikły (adj)
schwach, schwindend gering, verschwindend gering, winzig
  słabo zauważalny; o niewielkim natężeniu

nimfomania /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja/ (n)
Nymphomanie
  (medycyna, medyczny) chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet;

niniejszy /ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ/ (pronoun)
vorliegend
  (książkowy) ten oto właśnie

niniejszym /ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ̃m/ (adv)
hiermit
  (urzędowy) tym oto aktem (pismem, wystąpieniem)

ninja /ˈɲĩn͇ʤ̑a/ (n)
Ninja
  japoński wojownik, specjalizujący się w zamachach i szpiegostwie;

niob /ɲɔp/ (n)
Niob
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
niedrig, flach
  mający mały wymiar w pionie
niedrig
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

nisko /ˈɲiskɔ/ (adv)
niedrig
  na niedużej wysokości

niskokaloryczny /ˌɲiskɔkalɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
kalorienarm
  mający/dostarczający małą ilość kalorii

niskotłuszczowy /ˌɲiskɔtwuʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
fettarm
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o niskiej zawartości tłuszczu

niskowrzący (adj)
niedrigsiedend
  (technologia, technika, techniczny) wrzący w (stosunkowo) niskiej temperaturze

nisza (n)
Nische
  (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby
  (architektura, architektoniczny) odrębna część większego pomieszczenia, powstała poprzez załamanie i cofnięcie ściany
Nische, Spalte
  (geologia, geologiczny) zagłębienie w skale

niszczyciel /ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
Zerstörer
  ten, kto niszczy
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających;

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
zerstören, vernichten, verwüsten
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

niuton /ˈɲutɔ̃n/ (n)
Newton
  (fizyka, fizyczny) jednostka siły w układzie SI;

niweczyć (v)
zerstören, vereiteln
  pozbawiać wartości, obracać wniwecz

nizina /ɲiˈʑĩna/ (n)
Niederung, Tiefland
  (geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

nić /ɲiʨ̑/ (n)
Faden, Zwirn
  cienkie włókno używane np. do szycia

nić Ariadny /ˈɲiʨ̑ arʲˈjadnɨ/ (idiom)
Ariadnefaden
  coś, co pomaga wybrnąć z kłopotów; kluczowy element będący rozwiązaniem problemu

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
als
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

niż /ɲiʃ/ (n)
Tief, Tiefdruckgebiet
  (meteorologia, meteorologiczny) ośrodek niskiego ciśnienia atmosferycznego;

no to co /ˈnɔ ˈtɔ ˈʦ̑ɔ/
na und
  (potocznie, potoczny) sygnalizuje, że mówca uważa dane zdarzenie lub argument za nieistotne, lub ma do niego lekceważący stosunek

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
Nobelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noblistka /nɔˈblʲistka/ (n)
Nobelpreisträgerin
  kobieta, która otrzymała Nagrodę Nobla

noc /nɔʦ̑/ (n)
Nacht
  okres od zmierzchu do świtu;

nocami (adv)
nachts
  w każdą noc

nocebo /nɔˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
Nocebo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) negatywne, niepożądane objawy zjawiska zwanego placebo, objawy uboczne;

nocleg (n)
Nachtquartier, Nachtunterkunft
  miejsce nocnego wypoczynku poza domem
Übernachtung
  spanie nocą poza miejscem zamieszkania

nocna zmiana /ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna/ (n)
Nachtschicht
  okres czasu pracy przebiegający w nocy

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
Töpfchen
  naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
nächtlich, Nacht-
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
Nachteule, Nachtmensch
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

noga /ˈnɔɡa/ (n)
Bein
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;
  element budowy mebla

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
Hosenbein
  (krawiectwo) część spodni okrywająca nogę

nokaut (n)
K. o., Knock-out
  (sport, sportowy) w sportach walki: cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek;

nokautować (v)
ausknocken
  (sport, sportowy) uniemożliwiać rywalowi dalszą walkę poprzez zadanie unieszkodliwiającego ciosu

noktowizor /ˌnɔktɔˈvʲizɔr/ (n)
Infrarotgerät, Nachtfernrohr, Nachtsichtgerät
  urządzenie umożliwiające widzenie w ciemności;

nokturn (n)
Nocturne
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalna forma muzyczna inspirowana nastrojem nocy;

nomada /nɔ̃ˈmada/ (n)
Nomade
  (etnografia, etnograficzny) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce;

nomarcha (n)
Nomarch
  (historia, historyczny, historycznie) zarządzający nomem w starożytnym Egipcie

nominacja (n)
Nominierung, Ernennung, Berufung, Ruf
  oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie
Nominierung, Berufung
  zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska

nominalny (adj)
nominal, Nominal-
  (ekonomia, ekonomiczny) wyrażony wartością przypisaną czemuś, ale niekoniecznie zgodną ze stanem rzeczy
Nominal-
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z częścią mowy odmieniającą się przez przypadki
formell, nominell
  istniejący tylko z nazwy dla pełnienia danej funkcji, lecz niekoniecznie realnie ją wykonujący

nominować /ˌnɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
nominieren
  oficjalnie powołać kogoś na stanowisko

nomofobia /ˌnɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
Nomophobie
  (psychologia, psychologiczny) (neologizm) chorobliwy strach przed brakiem dostępu do telefonu komórkowego;

nomokracja (n)
Nomokratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny opierający się na respektowaniu prawa

nonkonformista /ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista/ (n)
Nonkonformist
  ten, kto nie zgadza się z powszechnie panującymi opiniami i wyraża jawnie swój sprzeciw wobec nich

nonkonformizm (n)
Nonkonformismus
  (socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) postawa sprzeciwu wobec zasad, norm i opinii obowiązujących w danym środowisku;

nonszalancja (n)
Nonchalance
  bezceremonialne, niedbałe zachowywanie się połączone z lekceważącym stosunkiem do ludzi i przyjętych norm

nonszalancki (adj)
nonchalant, gleichgültig
  (książkowy) świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco

nora /ˈnɔra/ (n)
Loch
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) obskurne, podejrzane, zaniedbane mieszkanie lub lokal
Bau, Höhle, Loch
  (zoologia, zoologiczny) podziemne schronienie zwierząt

nordycki /nɔrˈdɨʦ̑ʲci/ (adj)
nordisch
  (książkowy) północnoeuropejski;

norka (n)
Nerz
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;

norma /ˈnɔrma/ (n)
Norm
  ogólnie przyjęta zasada;

norma językowa (n)
Sprachnorm
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób realizacji określonego systemu językowego zgodny ze zwyczajem panującym w danej wspólnocie komunikatywnej;

normalizować (v)
normalisieren
  doprowadzać do normalnego stanu
normen, normieren
  opracowywać oraz wprowadzać jednolite normy w danej dziedzinie
sich normalisieren
  powracać do normalnego stanu

normalność (n)
Normalität
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

normalny /nɔrˈmalnɨ/ (adj)
normal
  zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne

normatywny (adj)
normativ
  (językoznawstwo, językoznawczy) określający zewnętrzne normy bądź zalecenia językowe
  określający obowiązujące normy

nornica /nɔrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Rötelmäus
  (zoologia, zoologiczny) drobny, pospolity gryzoń półkuli północnej, prowadzący głównie nocny tryb życia

nornik zwyczajny (n)
Feldmaus
  (zoologia, zoologiczny) Microtus arvalis Pallas, gryzoń z rodziny chomikowatych występujący w Eurazji poza strefą tropikalną;

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
norwegisch, Norwegisch
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
Norwegisch, norwegisch
  język urzędowy Norwegii;

norweskojęzyczny /nɔrˈvɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
norwegischsprachig
  spisany, stworzony w języku norweskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem norweskim
  taki, który posługuje się językiem norweskim

norymberczyk (n)
Nürnberger
  mieszkaniec Norymbergi

norymberka (n)
Nürnbergerin
  mieszkanka Norymbergi

norymberski (adj)
Nürnberger
  związany z Norymbergą, dotyczący Norymbergi

nos /nɔs/ (n)
Nase
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
Flugzeugbug, Flugzeugkopf
  dziób samolotu
Spitze, Nase
  koniec buta

nosacizna (n)
Rotz
  (weterynaria, weterynaryjny) przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych;

nosacz sundajski (n)
Nasenaffe
  (zoologia, zoologiczny) Nasalis larvatus Wurmb, wielkonosa małpa występująca na Borneo;

nosiwoda /ˌnɔɕiˈvɔda/ (n)
Wasserträger
  ten, kto nosi wodę w wiadrach

nosić /ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
tragen
  o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie
  fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
Nashorn, Rhinozeros
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nosorożec jawajski (n)
Java-Nashorn
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros sondaicus Desmarest, ssak z rodziny nosorożcowatych, zagrożony wyginięciem;

nosowy /nɔˈsɔvɨ/ (adj)
nasal
  (fonetyka, fonetyczny) o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową
nasal, Nase
  (przymiotnik) od nos

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
Nostalgie, Sehnsucht
  tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym

nostalgiczny /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
nostalgisch
  (książkowy) taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

nostryfikacja (n)
Nostrifikation, Nostrifizierung
  (urzędowy) uznanie zagranicznego dyplomu, tytułu lub stopnia naukowego za równoważny z jego odpowiednikiem w danym kraju;

nostryfikować (v)
nostrifizieren
  (urzędowy) uznać lub uznawać zagraniczny dyplom, tytuł lub stopień naukowy za równoważny z jego odpowiednikiem w danym kraju

nosze (n)
Bahre, Trage
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

noszenie /nɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Tragen
  (rzeczownik odczasownikowy) od nosić

noszowicki (adj)
Noschowitzer
  związany z gminą Noszowice, dotyczący gminy Noszowice

nosówka /nɔˈsufka/ (n)
Staupe
  (weterynaria, weterynaryjny) groźna choroba zakaźna psów;

notacja /nɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Notation
  pewien ściśle określony sposób zapisu
  zbiór znaków notacji (1.1)

notarialny (adj)
notariell
  odnoszący się do notariusza lub notariatu, związany z notariuszem lub notariatem

notariusz (n)
Notar
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron

notatka /nɔˈtatka/ (n)
Merkzettel, Notizzettel
  kartka zawierająca notatkę (1.1-2)
Notiz
  krótki tekst, mający na celu przypomnienie jakiejś informacji
  robocze, odręczne zapiski, np. z wykładów, z pracy koncepcyjnej

notesik /nɔˈtɛɕik/ (n)
Notizblock
  mały notes

nowator /nɔˈvatɔr/ (n)
Neuerer
  wprowadzający jakąś nowość, coś nowego w określonej dziedzinie

nowela (n)
Novelle
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawa częściowo zmieniająca albo uzupełniająca obowiązującą ustawę
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki pisany prozą i mający prostą zwięzłej fabule

nowelizacja (n)
Novelle, Änderung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przyjęcie nowej lub odnowionej ustawy;

nowicjat /nɔˈvʲiʦ̑ʲjat/ (n)
Noviziat
  okres próbny kandydata do zakonu;

nowicjusz (n)
Novize
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat

nowiutki /nɔˈvʲjutʲci/ (adj)
nagelneu
  nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany

nowobogacki (adj)
neureich
  (pejoratywnie, pejoratywny) od niedawna wzbogacony i ostentacyjnie to ukazujący

nowobogacki (n)
Neureicher
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba, która niedawno się wzbogaciła, a wciąż niemająca dobrego smaku, obycia

nowoczesny /ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
modern
  charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny

nowofundland (n)
Neufundländer
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie;

nowogrecki /ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
neugriechisch
  związany z Grecją nowożytną, dotyczący Grecji nowożytnej

nowogrecki /ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
Neugriechisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze;

nowogwinejski (adj)
neuguineisch
  związany z Nową Gwineą, dotyczący Nowej Gwinei, pochodzący z Nowej Gwinei

nowokaledoński (adj)
neukaledonisch
  związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii

nowomowa (n)
Neusprech
  język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

noworodek /ˌnɔvɔˈrɔdɛk/ (n)
Neugeborenes
  człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;

nowotworowy /ˌnɔvɔtfɔˈrɔvɨ/ (adj)
tumorartig
  związany z nowotworem

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
Neoplasma
  (medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

nowozelandzki /ˌnɔvɔzɛˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
neuseeländisch
  odnoszący się do państwa Nowa Zelandia

nowożytny /ˌnɔvɔˈʒɨtnɨ/ (adj)
neuzeitlich
  od nowożytność: należący do nowożytności, określający nowożytność, używany w związku z nowożytnością

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
neu
  istniejący od niedawna
  taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego

nowy porządek świata (n)
Neue Weltordnung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) teoria spiskowa tłumacząca istotne zmiany w polityce międzynarodowej rzekomą zmową „zakonspirowanej elity globalnej władzy” przejmującej rządzenie państwami;

nozdrze /ˈnɔzḍʒɛ/ (n)
Nasenloch, Nüster
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa

nozologia (n)
Nosologie, Krankheitslehre
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób;

nośnik danych (n)
Datenträger
  (informatyka, informatyczny) przedmiot fizyczny, na którym możliwe jest zapisanie informacji i ich odczytywanie;

nośny (adj)
aussagekräftig, treffend
  (potocznie, potoczny) taki, który jest zrozumiały dla odbiorcy
tragend
  (technologia, technika, techniczny) dający możliwość przejęcia przez materiał lub konstrukcję obciążeń zewnętrznych
tragend, weitreichend
  mający duży zasięg; docierający daleko
tragfähig
  przeznaczony do przenoszenia daleko
Lege-
  zdolny do znoszenia jaj

nożownik (n)
Messerschmied
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik produkujący noże
Messerstecher
  morderca posługujący się nożem

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
Schere
  małe nożyce;

nożyczki do paznokci (n)
Nagelschere
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) narzędzie służące do obcinania paznokci u rąk i u stóp

nuda /ˈnuda/ (n)
Langeweile, tote Hose
  stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudności (n)
Brechreiz
  (medycyna, medyczny) mdłości, stan poprzedzający wymioty

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
langweilig
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nudysta /nuˈdɨsta/ (n)
Nudist
  osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą

nudystka /nuˈdɨstka/ (n)
Nudistin
  forma żeńska od: nudysta

nudzić /ˈnuʥ̑iʨ̑/ (v)
langweilen
  powodować nudę
sich langweilen
  odczuwać nudę

nukleon (n)
Nukleon, Kernbaustein, Kernbestandteil
  (fizyka, fizyczny) proton lub neutron;

nuklid (n)
Nuklid
  (fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numer /ˈnũmɛr/ (n)
Nummer
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru

numer identyfikacji podatkowej /ˈnũmɛr ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲji ˌpɔdatˈkɔvɛj/ (n)
Steuernummer, Umsatzsteuer-Identifikationsnummer
  (administracja) kod służący do identyfikacji podatników

numerować /ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
numerieren
  nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
numerisch, zahlenmäßig
  składający się z liczb lub cyfr

numizmatyczny (adj)
numismatisch
  związany z numizmatyką

numizmatyk (n)
Numismatiker, Münzensammler
  specjalista w dziedzinie numizmatyki

numizmatyka (n)
Münzkunde, Münzwissenschaft, Numismatik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (historia, historyczny, historycznie) nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem monet i medali;

nunatak /nũˈnatak/ (n)
Nunatak
  (geologia, geologiczny) wzniesienie wystające nad powierzchnię lodowca lub lądolodu i zewsząd otoczone przez pokrywę lodową;

nuncjusz /ˈnũnʦ̑ʲjuʃ/ (n)
Nuntius
  dyplomatyczny przedstawiciel Watykanu

nur /nur/ (n)
Seetaucher
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;
Tauchen
  skok do wody

nurek /ˈnurɛk/ (n)
Taucher
  człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
tauchen
  pływać pod powierzchnią wody

nurt /nurt/ (n)
Strömung
  strumień wody w rzece na jej środku, który płynie szybciej niż reszta

nuta /ˈnuta/ (n)
Note
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

nutacja (n)
Nutation
  (fizyka, fizyczny) zjawisko drgania osi obrotu ciała poddanego precesji;
  (botanika, botaniczny) ruch roślin powodowany przez nierówny wzrost ich boków powodujący ich wygięcie

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
Biberratte
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nuworysz /nuˈvɔrɨʃ/ (n)
Neureicher
  (książkowy) (lekceważąco, lekceważący) albo (pogardliwie, pogardliwy) osoba, która dorobiła się majątku lub pozycji społecznej, ale nie jest akceptowana przez nowe środowisko

nużyca (n)
Räude
  (weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;

nużyć (v)
ermatten, ermüden
  wywoływać znudzenie lub wyczerpanie swoją jednostajnością
matt werden, müde werden
  odczuwać zmęczenie, ulegać stopniowemu wyczerpaniu

nużący (adj)
ermüdend, langatmig, langwierig
  wywołujący znużenie

nyktofobia /ˌnɨktɔˈfɔbʲja/ (n)
Nyktophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;

nylon /ˈnɨlɔ̃n/ (n)
Nylon
  (włókiennictwo) tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch;

nypel (n)
Nippel
  (technologia, technika, techniczny) rurka gwintowana zewnętrznie z dwóch stron, używana jako złączka w połączeniach rurowych;
Nippel, Speichennippel
  (technologia, technika, techniczny) tulejka mosiężna z przewężeniem z jednej strony i gwintowanym wewnętrznie kołnierzem z drugiej, łącząca obręcz koła roweru ze szprychą;

nów /nuf/ (n)
Neumond
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
Messer
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

nóż do masła /ˈnuʒ dɔ‿ˈmaswa/ (n)
Buttermesser
  nóż służący do smarowania masłem lub innymi smarowidłami

nóż sprężynowy (n)
Springmesser, Schnappmesser
  składany nóż zawierający schowaną w rękojeści głownię, która wysuwa się po uruchomieniu mechanizmu sprężynowego, zwykle za pomocą przycisku;

nęcić /ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
locken, ködern
  działać przyciągająco

nędza /ˈnɛ̃nʣ̑a/ (n)
Elend, Not
  stan ubóstwa w najwyższym stopniu, brak środków do życia

nędzny /ˈnɛ̃nʣ̑nɨ/ (adj)
miserabel
  niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony

nękać /ˈnɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
quälen, plagen
  dręczyć, trapić

o /ɔ/ (preposition)
über, von
  …wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

o chlebie i wodzie (adv)
von Brot und Wasser leben
  (przenośnie, przenośnia) o życiu w biedzie w tak ciężkich warunkach, że w minimalnym stopniu zostają zaspokojone jedynie podstawowe potrzeby takie jak jedzenie i picie

o czasie /ɔ‿ˈʧ̑aɕɛ/ (adv)
pünktlich
  we właściwym (zaplanowanym) momencie

o ile
soweit, sofern, soviel
  łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, które wyraża warunek treści

o mały włos /ɔ‿ˈmawɨ ˈvwɔs/ (adv)
um Haaresbreite
  omal, niewiele brakowało

o wilku mowa /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva/ (idiom)
wenn man vom Teufel spricht
  wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach

oaza /ɔˈaza/ (n)
Oase
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

obaj /ˈɔbaj/ (collective)
beide
  dwie konkretne osoby określone rzeczownikiem rodzaju męskoosobowego; i jeden, i drugi

obawiać się /ɔˈbavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
fürchten
  mieć obawę, bać się czegoś

obchodzić /ɔpˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
herumgehen
  krążyć, chodzić wokół, przechodzić przez jakiś obiekt; przejść jakąś przestrzeń, teren, pomieszczenie
feiern
  świętować, uczcić jakąś rocznicę, radosne wydarzenie, sukces

obchód (n)
Visite, Begehung, Rundgang
  kontrolne obejście danego miejsca

obcinak (n)
Rohrabschneider
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do przecinania rur

obcinać /ɔpʲˈʨ̑ĩnaʨ̑/ (v)
schneiden, abschneiden
  skracać komuś włosy, zwykle nadając im jakąś fryzurę
abschneiden
  tnąc skracać coś lub oddzielać coś od czegoś
kürzen, beschneiden, senken
  zmniejszyć ilość pieniędzy na jakiś cel

obcisły /ɔpʲˈʨ̑iswɨ/ (adj)
eng
  o ubraniu: ściśle przylegający do ciała, ciasno opinający

obciążenie /ˌɔpʲʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Belastung, Last
  (ekonomia, ekonomiczny) obarczenie kogoś kwotą do zapłaty
Belastung
  (przenośnie, przenośnia) okoliczność stanowiąca utrudnienie
Last, Belastung, Beanspruchung
  ciężar spoczywający na kimś lub czymś

obcojęzyczny /ˌɔpʦ̑ɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
anderssprachig, fremdsprachig, fremdsprachlig
  odnoszący się do innego języka
  posługujący się językiem obcym

obcowanie (n)
Verkehr
  (rzadki, rzadko używany) (seksuologia, seksuologiczny) odbywanie stosunku płciowego
  przebywanie z kimś, kontaktowanie się

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (adj)
ortsfremd
  nienależący do jakiegoś kręgu

obcęgi (n)
Zange
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obdarzać (v)
beschenken
  dawać w darze; przekazywać komuś coś cennego
schenken
  okazywać komuś pozytywne uczucie

obecnie /ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ/ (adv)
zur Zeit, aktuell, derzeit, jetzt, nun
  teraz, aktualnie, w tym momencie

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
gegenwärtig, jetzig
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
anwesend
  osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili

obejmować /ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
umfassen, beinhalten
  mieścić w sobie
erfassen, fassen
  o umyśle, pamięci: rozumieć coś, pojmować coś, przypominać sobie
umarmen
  otaczać ramionami
übernehmen
  rozpoczynać sprawowanie funkcji, urzędu, stanowiska itp.
erfassen
  rozprzestrzeniać, rozszerzać

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
Obelisk
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

oberiba (n)
Kohlrabisuppe
  (Górny Śląsk) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna śląska zupa z kalarepy gotowana na rosole

oberwanie chmury /ˌɔbɛˈrvãɲɛ ˈxmurɨ/ (n)
Wolkenbruch
  (potocznie, potoczny) krótkotrwałe, gwałtowne i bardzo obfite opady deszczu

oberża (n)
Gasthaus
  (przestarzałe, przestarzały) dom zajezdny przy głównym trakcie, w którym podróżny mógł zatrzymać się na posiłek i nocleg

obeznany (adj)
bewandert, vertraut
  znający się dobrze na czymś

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
Mittagessen
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiecujący /ˌɔbʲjɛʦ̑uˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
Erfolg versprechend, aussichtsreich
  dobrze się zapowiadający, dający duże nadzieje, rokujący nadzieje

obiecywać /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑/ (v)
versprechen
  mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę

obiecywać gruszki na wierzbie /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʥ̑ ˈɡruʃʲci na‿ˈvʲjɛʒbʲjɛ/ (v)
das Blaue vom Himmel versprechen
  składać obietnice bez pokrycia

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
Objekt
  rzecz fizycznie istniejąca
  (informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury
  osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
  teren będący wydzieloną, logiczną całością, zwłaszcza miejsce publiczne, budowla

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
Objektiv
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obiektywność (n)
Objektivität
  cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność

obiektywny /ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
objektiv
  odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń

obieraczka /ˌɔbʲjɛˈraʧ̑ka/ (n)
Schälmaschine
  (potocznie, potoczny) przyrząd służący do obierania warzyw ze skóry

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
schälen
  usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.
wählen, erkiesen
  wybierać kogoś na stanowisko, funkcję drogą głosowania

obierka (n)
Schale
  pozostałość po obieraniu jarzyny

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Versprechen, Versprechung
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

obieżyświat /ˌɔbʲjɛˈʒɨɕfʲjat/ (n)
Weltenbummler
  ktoś wiele podróżujący, włóczący się po świecie

obijać (v)
beziehen, verkleiden
  pokrywać materiałem
anschlagen, anstoßen
  powodować obrażenia, uszkadzać, uderzając o coś
widerhallen
  o dźwięku odbić się od jakiejś przeszkody
angeschlagen werden, angestoßen werden, eine Macke bekommen
  ulec uszkodzeniu, uderzając o coś
herumhängen, herumlungern
  (potocznie, potoczny) unikać pracy

objawiać /ɔbʲˈjavʲjäʨ̑/ (v)
offenbaren, bekunden, zeigen, äußern
  dawać wyraz czemuś; ukazywać, ujawniać coś
sich offenbaren, sich zeigen, sich äußern
  ujawniać się dając określone objawy, znaki

objazd /ˈɔbʲjast/ (n)
Umleitung
  (motoryzacja) tymczasowa trasa wyznaczona w celu ominięcia miejsca zablokowanego przez roboty drogowe lub wypadek
Rundfahrt, Rundreise
  objeżdżanie, odwiedzanie
Umfahren, Umfahrung
  objeżdżanie, omijanie (np. korka)
Tour
  objeżdżanie, występy

objazdowy (adj)
Umleitungs-
  służący do omijania czegoś
Wander-
  taki, który jeździ z miejsca do miejsca

objaśniać /ɔbʲˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
aufklären, erläutern
  czynić coś zrozumiałym dla kogoś

objęcie /ɔbʲˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Umarmung, in die Arm nehmen, umarmen
  otoczenie rękami, uścisk
Antritt, Besteigung, Übernahme
  przyjęcie wysokiego stanowiska, funkcji, tronu

objętościowy (adj)
Volumen-
  odnoszący się do objętości

oblegać (v)
belagern
  (wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie
umringen
  otaczać gromadnie

obliczanie /ˌɔblʲiˈʧ̑ãɲɛ/ (n)
Berechnung
  (rzeczownik odczasownikowy) od obliczać

oblicze /ɔbˈlʲiʧ̑ɛ/ (n)
Antlitz
  (książkowy) twarz jakiejś osoby i jej wyraz

obliczenie (n)
Berechnung
  (rzeczownik odczasownikowy) od obliczyć

oblig (n)
Schuldschein
  (ekonomia, ekonomiczny) pisemne uznanie długu

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Belagerung
  (wojskowość, wojskowy) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obmawiać (v)
besprechen
  (przestarzałe, przestarzały) poddawać analizie, dyskusji
lästern, schlecht machen
  mówić złośliwe rzeczy o kimś
einander schlecht machen, sich schlecht machen, über einander lästern
  obmawiać jeden drugiego

obmyć (v)
abwaschen
  usunąć zanieczyszczenie z powierzchni przy użyciu cieczy

obniżyć /ɔbʲˈɲiʒɨʨ̑/ (v)
niedriger machen
  uczynić coś niższym
erniedrigen, herabsetzen, senken
  uczynić coś tańszym
herunterschrauben, verringern
  uczynić coś łatwiejszym

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
Schlüsselbein
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojętnie /ˌɔbɔˈjɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
egal, neutral
  w sposób dowolny, nieistotny, bez różnicy; wszystko jedno jak
teilnahmslos
  w sposób nie wyrażający zainteresowania, bez przejęcia

obojętność /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
Neutralität
  (chemia, chemiczny) nie uleganie przemianom chemicznym
Gleichgültigkeit
  brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś

obok /ˈɔbɔk/ (preposition)
neben
  w niedużej odległości

obol (n)
Obolus
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) drobna moneta w starożytnej Grecji;

obora /ɔˈbɔra/ (n)
Kuhstall, Stall
  budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania

obosieczny /ˌɔbɔˈɕɛʧ̑nɨ/ (adj)
zweischneidig
  (przenośnie, przenośnia) niebezpieczny dla obu stron konfliktu, mogący zwrócić się przeciwko obu stronom
  mający ostrze z obu stron

obostrzenie (n)
Beschränkung, Einschränkung
  przepis, zarządzenie czyniące surowszymi dotychczasowe prawa, zakazy

obowiązany (adj)
verpflichtet
  mający obowiązek do robienia czegoś

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
Pflicht
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obowiązek szkolny (n)
Schulpflicht
  (edukacja, edukacyjny) wymóg poddania się procesowi edukacji powszechnej;

obowiązkowo (adv)
obligatorisch, unbedingt
  (potocznie, potoczny) bez względu na cokolwiek

obowiązkowy /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/ (adj)
pflichtbewusst
  (o człowieku) dobrze wywiązujący się z obowiązków
Pflicht
  będący czyimś obowiązkiem

obowiązujący (adj)
geltend, rechtswirksam
  który ma moc prawną
geltend
  stanowiący normę, wypływający z ustalonego zwyczaju

obowiązywać /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
gelten
  być czyimś obowiązkiem, obejmować kogoś mocą prawną

obozować (v)
zelten, kampieren
  przebywać gdzieś, rozbiwszy tam obóz

obrabiarka /ˌɔbraˈbʲjarka/ (n)
Werkzeugmaschine
  maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów;

obrabiać /ɔbˈrabʲjäʨ̑/ (v)
schlecht reden
  (potocznie, potoczny) mówić o kimś pejoratywnie podczas jego nieobecności
beklauen, erleichtern
  (potocznie, potoczny) zabierać komuś jego rzeczy
bearbeiten
  nadawać kształt
umsäumen
  wykańczać materiał

obraz /ˈɔbras/ (n)
Bild, Gemälde
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
  widok na ekranie urządzenia
  wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia

obraza /ɔbˈraza/ (n)
Beleidigung
  urażenie czyjejś godności osobistej

obrazek /ɔbˈrazɛk/ (n)
Bildchen
  (zdrobniale) od obraz

obrazować (v)
darstellen, vorzeigen
  być obrazem czego
darstellen, schildern
  pokazywać obraz czego

obrazowy (adj)
anschaulich, bildlich, bildhaft
  oddziałujący na wyobraźnię

obraźliwie /ˌɔbraʑˈlʲivʲjɛ/ (adv)
beleidigend, erniedrigend
  w sposób sprawiający przykrość

obrażać /ɔbˈraʒaʨ̑/ (v)
beleidigen, kränken
  sprawiać komuś przykrość

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
Verteidigung, Wehr
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją
  (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;

obrona sycylijska (n)
Sizilianische Verteidigung
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe rozpoczynające się od ruchów 1. e4 c5;

obrotnica /ˌɔbrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Drehscheibe
  (kolejnictwo) urządzenie służące do zmiany kierunku pojazdu dokonywanej przez obrót platformy, na której pojazd stoi;

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
Verteidiger, Rechtsanwalt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej
Verteidiger
  osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny

obroża /ɔbˈrɔʒa/ (n)
Halsband
  taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus /ˈɔbrus/ (n)
Tischdecke, Tischtuch, Decke
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
Beschneidung, Zirkumzision
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzezać /ɔbˈʒɛzaʨ̑/ (v)
beschneiden
  (książkowy) u mężczyzn: dokonać zabiegu usunięcia części napletka w celach leczniczych, higienicznych bądź estetycznych, a u żydów, muzułmanów oraz niektórych ludów afrykańskich i australijskich także ze względów rytualnych

obrzeże /ɔbˈʒɛʒɛ/ (n)
Rand Rand
  okolice kończącego się zjawiska czy czynności

obrzydliwość (n)
Abscheulichkeit
  cecha tego, co obrzydliwe

obrzydliwy /ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ/ (adj)
widerlich
  (książkowy) budzący odrazę

obrzęd /ˈɔbʒɛ̃nt/ (n)
Ritual, Zeremonie, Brauch
  uporządkowany akt o znaczeniu symbolicznym, element uroczystości, wynikający z tradycji

obrzęk (n)
Ödem
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obrzęk naczynioruchowy (n)
Angioödem
  (medycyna, medyczny) choroba skóry i błon śluzowych charakteryzująca się występowaniem ograniczonych obrzęków;

obróbka /ɔbˈrupka/ (n)
Bearbeitung, Behandlung
  proces nadawania obiektowi założonych właściwości;

obrączka /ɔbˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
Ehering, Trauring
  (jubilerstwo, jubilerski) (zobacz) obrączka ślubna;
Ring
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba najczęściej wykonana ze szlachetnego metalu w formie kółka bez oczka noszona na palcu

obrączka ślubna (n)
Ehering, Trauring
  (jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu, zazwyczaj bez oczka, noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa;

obręcz /ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
Reifen
  sztywny pas z połączonymi końcami, opasujący coś

obsceniczność /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Obszönität
  cecha tego, co obsceniczne, bezwstydne, wulgarne

obsceniczny /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
obszön
  nieprzyzwoity, nieodpowiedni do pokazywania w miejscach publicznych

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Beobachtung
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów
  (medycyna, medyczny) okres spędzany przez pacjenta w szpitalu, w którym poddawany jest badaniom
Beobachtung, Bemerkung
  sformułowanie powstałe w wyniku obserwacji (1.1)

obserwatorium astronomiczne (n)
Sternwarte
  (astronomia, astronomiczny) miejsce lub budowla do obserwacji ciał i zjawisk na nieboskłonie;

obserwować /ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
überwachen
  (informatyka, informatyczny) otrzymywać informacje o określonych zdarzeniach
bemerken, beobachten
  spostrzegać
beobachten, betrachten
  uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś

obsesyjny (adj)
obsessiv
  właściwy obsesji, taki, jak w obsesji

obskurancki (adj)
obskurantisch, obskurantistisch
  (książkowy) charakterystyczny dla obskuranta i obskurantyzmu

obskurant (n)
Obskurant
  (książkowy) osoba o wstecznych poglądach, przeciwnik postępu i wszelkich nowinek

obskurantka (n)
Obskurantin
  (książkowy) kobieta o wstecznych poglądach, przeciwniczka postępu i wszelkich nowinek

obszar /ˈɔpʃar/ (n)
Gebiet, Raum
  ograniczona część powierzchni, zwykle dużych rozmiarów
Gebiet
  zakres jakiejś działalności

obszerny /ɔpˈʃɛrnɨ/ (adj)
geräumig, ausgedehnt weit, groß
  dużych rozmiarów

obsługiwać /ˌɔpswuˈɟivaʨ̑/ (v)
bedienen
  wykonywać usługi na rzecz kogoś lub na rzecz jakiegoś przedsięwzięcia

obudzić /ɔˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
aufwachen
  przestać spać, zakończyć sen, wyrwać się ze snu

obupłciowy (adj)
zwitterhaft
  (biologia, biologiczny) mający cechy obu płci

oburzać (v)
empören, entrüsten
  wywoływać oburzenie – wzbudzać sprzeciw połączony z gniewem

oburzony /ˌɔbuˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
empört, entrüstet
  odczuwający oburzenie
  wyrażający oburzenie

oburęczny /ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
beidhändig
  posługujący się z równą sprawnością obiema rękami

obustronny (adj)
beidseitig, doppelseitig
  występujący po obydwu stronach
gegenseitig, beiderseitig
  zachodzący pomiędzy dwiema stronami relacji

obuwie /ɔˈbuvʲjɛ/ (n)
Schuhwerk, Fußbekleidung
  wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami

obwarzanek /ˌɔbvaˈʒãnɛk/ (n)
Brezel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób piekarniczy w kształcie pierścienia uformowanego z wałka skręconego w spiralę, wykonany z ciasta parzonego (obwarzonego) przed pieczeniem;

obwieszczenie (n)
Bekanntmachung
  oficjalna informacja podana do publicznej wiadomości na ogół w formie pisemnej

obwodnica /ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Umgehungsstraße
  droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie;

obwoluta /ˌɔbvɔˈluta/ (n)
Buchumschlag
  (drukarstwo, drukarski) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) papierowa lub plastikowa ochronna okładka zakładana na właściwą okładkę książki;

obwód /ˈɔbvut/ (n)
Schaltung
  (elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd;
Umfang
  (geometria) długość brzegu figury geometrycznej;
Rand
  brzeg, krawędź, otaczająca coś z każdej strony, obejmująca obiekt zwykle w poziomie

oby /ˈɔbɨ/ (particle)
mögen, sollen
  wyrażenie nadziei, że coś się stanie

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
Bürger
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelka /ˌɔbɨvaˈtɛlka/ (n)
Bürgerin
  kobieta związana z krajem oficjalnymi prawami i obowiązkami

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
Staatsbürgerschaft, Staatsangehörigkeit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
Oboe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz /ˈɔbus/ (n)
Lager
  wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje

obóz dla uchodźców (n)
Flüchtlingslager
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obóz zagłady (n)
Vernichtungslager
  miejsce zbiorowej eksterminacji ludzi;

obóz śmierci (n)
Todeslager
  miejsce zbiorowej eksterminacji ludzi;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
Wolke
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

obłączek (n)
Lunula
  (anatomia, anatomiczny) białawy obszar luźnej skóry w kształcie półksiężyca u nasady paznokcia;

obłąkanie (n)
Verrücktheit, Wahnsinn
  zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność

obłąkany (adj)
verrückt, geisteskrank, wahnsinnig, geistesgestört
  będący w stanie obłąkania

obłęd /ˈɔbwɛ̃nt/ (n)
Wahnsinn
  choroba psychiczna, szaleństwo, mania
Durcheinander, Verwirrung
  wielkie zamieszanie, szaleństwo

obżarstwo /ɔbˈʒarstfɔ/ (n)
Gefräßigkeit, Völlerei
  nadmierne spożywanie pokarmów

ocaleć (v)
überleben, überstehen
  uniknąć unicestwienia; nie przepaść; nie zginąć

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
Ozean, Weltmeer
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceanarium /ˌɔʦ̑ɛãˈnarʲjũm/ (n)
Ozeaneum
  instytucja badająca i prezentująca florę i faunę morską;

oceaniczny (adj)
ozeanisch
  dotyczący oceanu, związany z oceanem

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
Ozelot
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju ocelotów (1.1)

ocena /ɔˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
Note, Schulnote
  (edukacja, edukacyjny) nota dawana uczniowi lub studentowi
Bewertung, Einschätzung, Meinung
  opinia kogoś o czymś lub kimś
Bewertung
  oszacowanie wartości czegoś

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
Essig
  (spożywczy) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5-10%, czasem z domieszkami smakowymi lub aromatyzującymi;

ocet balsamiczny (n)
Balsamessig
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty ocet o ciemnej barwie powstający z zagęszczonego moszczu winogronowego poddanego długotrwałemu dojrzewaniu w drewnianych beczkach

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
Lust
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochotnik (n)
Freiwilliger
  ktoś dobrowolnie zgłaszający się do udziału w czymś

ochra /ˈɔxra/ (n)
Ocker
  barwa żółtobrunatna

ochrona /ɔxˈrɔ̃na/ (n)
Schutz
  dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu
  służba odpowiedzialna za bezpieczeństwo
  rzecz, która przed czymś chroni

ochrona środowiska (n)
Umweltschutz
  (ekologia, ekologiczny) ogół działań, których celem jest wykorzystanie zasobów środowiska naturalnego ograniczając jednocześnie negatywne wpływy działalności człowieka;

ochrowy (adj)
ocker
  koloru ochry, koloru żółtobrunatnego

ochrypły (adj)
heiser, rau
  (medycyna, medyczny) taki, który ochrypł

ochładzać /ɔxˈwaʣ̑aʨ̑/ (v)
abkühlen, kühlen
  obniżać temperaturę czegoś

ociekacz (n)
Abtropfgestell, Trockengestell
  (technologia, technika, techniczny) przedmiot do samoczynnego osączania mokrych naczyń i/lub sztućców po ich umyciu

ocieplanie (n)
Erwärmung
  (rzeczownik odczasownikowy) od ocieplać

ocieplenie /ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ/ (n)
Erwärmung
  (rzeczownik odczasownikowy) od ocieplić

ociągać (v)
abziehen
  (łowiectwo, łowiecki) zdejmować skórę ze zwierzęcia
zögern
  robić coś zbyt powolnie, niechętnie, wahając się

octan /ˈɔktãn/ (n)
Azetat
  (chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;

octowy /ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
Essig
  (przymiotnik) od ocet

oczarowywać (v)
bezaubern
  wywoływać u kogo uczucie fascynacji, urzeczenia

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
erwarten
  spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś

oczeret (n)
Teichbinsen
  (botanika, botaniczny) Schoenoplectus Rchb., rodzaj roślin kłączowych z rodziny ciborowatych;
Röhricht
  (dawniej, dawny) szuwary

oczerniać (v)
anschwärzen
  rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczko /ˈɔʧ̑kɔ/ (n)
Auge
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) zawiązek pędu, w stanie spoczynku
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) pączek w bulwie ziemniaka
  kropka na kostce do gry
Ausflugsloch, Einflugsloch
  (pszczelarstwo, pszczelarski) otwór w ulu umożliwiający pszczołom opuszczanie ula i powracanie do niego
Äugchen, Äugelchen, Äugelein, Äuglein
  (zdrobniale) od: oko
Masche
  dziura w pończosze lub rajstopach

oczny /ˈɔʧ̑nɨ/ (adj)
ophthalmisch
  dotyczący oka, związany z okiem, oczami

oczodół /ɔˈʧ̑ɔduw/ (n)
Augenhöhle, Orbita
  (anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;

oczopląs (n)
Augenzittern, Nystagmus
  (medycyna, medyczny) mimowolne drganie gałek ocznych wywołane chorobą lub wadą wzroku;

oczyszczalnia ścieków /ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑alʲɲa ˈɕʨ̑ɛkuf/ (n)
Kläranlage
  zespół urządzeń i obiektów technologicznych służących do usuwania zanieczyszczeń z odpadów płynnych;

oczyszczanie /ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑ãɲɛ/ (n)
Reinigung, Säuberung
  (rzeczownik odczasownikowy) od oczyszczać

oczyszczać /ɔˈʧ̑ɨʃʧ̑aʨ̑/ (v)
putzen
  usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości

oczytany (adj)
belesen
  taki, który przeczytał wiele książek

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
offensichtlich, offenbar
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
selbstverständlich, natürlich
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
von, seit, ab
  …tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś
von, vor
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot
als
  …tworzący konstrukcje porównawcze dwóch pojęć

od Adama i Ewy /ˌɔd‿aˈdãma i‿ˈɛvɨ/ (idiom)
bei Adam und Eva anfangen
  od początku

od czasu do czasu /ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu/ (adv)
ab und zu, von Zeit zu Zeit
  co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często

od dawna (adv)
schon lange, seit Langem
  od dłuższego czasu

od dziecka (adv)
von Kind an, von Kind auf
  od dawna, od czasu gdy się miało kilka lat

od małego (adv)
von klein auf
  od młodości

od niedawna (adv)
seit kurzem
  od krótkiego czasu

od razu /ɔd‿ˈrazu/ (adv)
gleich, sofort
  bez namysłu
sofort
  bez zwłoki, natychmiast, z miejsca

od ręki /ɔd‿ˈrɛ̃ŋʲci/ (adv)
umgehend
  bez czekania, zaraz, natychmiast
sofort freihändig
  bez korzystania z przyrządów ułatwiających rysowanie, kreślenie itp.

od wielkiego dzwonu /ˌɔd‿vʲjɛlʲˈcɛɡɔ ˈʣ̑vɔ̃nu/ (adv)
alle Jubeljahre einmal
  rzadko, tylko przy szczególnej okazji, w szczególnych przypadkach

oda /ˈɔda/ (n)
Ode
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj utworu muzycznego podobnego do kantaty

odaliska /ˌɔdaˈlʲiska/ (n)
Odaliske
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim

odbiegać (v)
weglaufen
  biegnąc, oddalać się skądś
abkommen, abschweifen, abweichen
  odchodzić od przedmiotu sprawy

odbijacz /ɔdˈbʲijaʧ̑/ (n)
Fender
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu;

odbiorczyni (n)
Empfängerin
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba płci żeńskiej upoważniona do odbioru listu, przesyłki itp.

odbudowywać (v)
wiederaufbauen
  budować ponownie; odświeżać budowle
wiederherstellen
  przywracać do poprzedniego stanu
aufgefüllt werden, wiederkehren
  powracać do swojego poprzedniego stanu

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
After, Anus
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbytnica /ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Mastdarm, Rektum
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków;

odbywać /ɔdˈbɨvaʨ̑/ (v)
stattfinden
  mieć miejsce, dziać się, dokonywać się

odchody połogowe (n)
Wochenfluss, Lochien
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Nuance
  nieznaczna różnica lub cecha trudno postrzegalna
Farbton
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru

odcinać /ɔtʲˈʨ̑ĩnaʨ̑/ (v)
abschneiden
  tnąc, oddzielać coś od jakiejś całości

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
Folge, Serie
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno
Strecke, Segment
  (geometria) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;
Strecke
  fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2)
Abschnitt
  fragment większej całości, odcięty od niej

odcisk /ˈɔtʲʨ̑isk/ (n)
Abdruck
  odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
Fingerabdruck
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

odcięta (n)
Abszisse
  (geometria) jedna ze współrzędnych, wykreślana na osi poziomej i oznaczana symbolem x

odczuwalny (adj)
spürbar
  dający się odczuć, wyczuwalny

odczuwać /ɔṭˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
empfinden, fühlen
  reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów

odczyt (n)
Lesung
  sprawdzenie wartości zarejestrowanej na przyrządzie pomiarowym
Referat, Vortrag
  wykład publicznie wygłoszony zwykle na temat popularnonaukowy

odczytywać /ˌɔṭʧ̑ɨˈtɨvaʨ̑/ (v)
ablesen
  czytać tekst zapisany nieznanymi znakami lub zapisany niewyraźnie
  zapoznawać się ze wskazaniami urządzenia pomiarowego
vorlesen
  publicznie czytać na głos

oddalać (v)
abweisen, verwerfen, ablehnen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nie uwzględniać czyich pretensji, żądań
entfernen
  zwiększać odległość pomiędzy danymi jednostkami
abfahren, abfliegen, ablegen, auslaufen, sich entfernen, wegfahren
  zwiększać własną odległość od czego lub kogo

oddalenie (n)
Abweisung, Zurückweisung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odrzucenie (np. wniosku, protestu)
Entfernung
  odległość

oddanie /ɔdˈːãɲɛ/ (n)
Rückgabe, Abgabe
  (rzeczownik odczasownikowy) od oddawać
Hingabe, Engagement
  wierność, poświęcenie określonej sprawie, idei lub osobie

oddany (adj)
ergeben
  gotów do poświęceń dla kogoś lub czegoś; wierny, lojalny, przywiązany

oddawać /ɔdˈːavaʨ̑/ (v)
zurückgeben
  dawać coś komuś z powrotem, zwracać właścicielowi

oddech /ˈɔdːɛx/ (n)
Atem, Atemzug
  pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc

oddechowy (adj)
respiratorisch, Atem-
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący oddechu i oddychania

oddychanie /ˌɔdːɨˈxãɲɛ/ (n)
Atmung, Atmen
  (rzeczownik odczasownikowy) od oddychać

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
atmen
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddział /ˈɔdʲʥ̑aw/ (n)
Zweigstelle
  odrębna i samodzielnie działająca część jakiejś organizacji lub urzędu

oddziaływać /ˌɔdʲʥ̑aˈwɨvaʨ̑/ (v)
einwirken
  wpływać, powodować skutek

oddzielnie (adv)
getrennt
  nie razem, osobno

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
Subtraktion
  (matematyka, matematyczny) jedno z czterech podstawowych działań arytmetycznych, działanie odwrotne do dodawania;

odejmować /ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
subtrahieren, abziehen
  (matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania;

odgadnąć /ɔdˈɡadnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
erraten
  aspekt dokonany od: odgadywać

odgadywać (v)
erraten
  starać się przeniknąć, poznać; myśleć, że samemu rozpoznano sytuację; próbować przewidzieć
lösen
  znajdować rozwiązanie poprzez rozumowanie

odgałęzienie (n)
Abzweigung, Abbiegung, Abzweig, Nebenzweig
  część odchodząca w bok od trzonu

odgradzać (v)
abzäunen, abgrenzen, abtrennen
  ogradzając, oddzielać coś od czegoś

odjeżdżać /ɔdʲˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
abfahren
  jadąc, oddalać się

odkorkować (v)
entkorken
  otworzyć coś zamknięte na korek

odkorkowywać (v)
entkorken
  otwierać coś zamknięte na korek

odkrycie /ɔtˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
Entdeckung
  napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej

odkrywca (n)
Entdecker
  ktoś, kto coś odkrywa

odkryć /ˈɔtkrɨʨ̑/ (v)
entdecken
  aspekt dokonany od: odkrywać

odkrztuszać (v)
abhusten
  kaszląc, usuwać z dróg oddechowych zalegającą w nich wydzielinę

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
Staubsauger
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odkurzać /ɔtˈkuʒaʨ̑/ (v)
staubsaugen, Staub saugen
  odkurzaczem usuwać kurz, brud, śmieci itd.
abstauben, entstauben, Staub wischen
  usuwać kurz

odkład (n)
abgelagert Treibgut
  (hydrologia, hydrologiczny) powierzchniowe nagromadzenie materiału naniesionego strumieniem wody lub powietrza
Ableger
  (pszczelarstwo, pszczelarski) celowo wydzielona przez pszczelarza część plastrów z istniejącej rodziny pszczelej np. w celu utworzenia nowej

odkładanie (n)
Anlandung, Anreicherung
  (hydrologia, hydrologiczny) proces akumulacji rumowiska przez płynącą wodę w rzekach i zbiornikach
Ablegen
  (rzeczownik odczasownikowy) od odkładać

odkładać /ɔtˈkwadaʨ̑/ (v)
den Hörer auflegen
  (telekomunikacja) odkładać słuchawkę przerywać rozmowę telefoniczną
zurücklegen, ablegen
  kłaść na bok rzeczy, które trzymało się w ręku
zurücklegen
  oszczędzać pieniądze lub inne zasoby na określony cel
aufschieben, verschieben
  przenosić na późniejszy termin
sich ablagern
  o mule, tłuszczu, osadzie: gromadzić się w coraz większej ilości

odległość /ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
Abstand, Entfernung, Distanz, Weite
  długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami

odległy /ɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
entfernt
  znajdujący się daleko

odlew /ˈɔdlɛf/ (n)
Abguss
  przedmiot powstały z wypełnienia formy płynną masą, która po zakrzepnięciu, wyschnięciu lub wypaleniu przyjmuje kształt tej formy

odlewać (v)
abgießen, weggießen
  oddzielać płyn od cząstek stałych
abgießen
  usuwać płyn z naczynia, lejąc go w jakieś miejsce
  wykonywać przedmiot poprzez wlewanie ciekłego surowca do specjalnej formy
pinkeln, pissen
  (wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz

odlewnia (n)
Gießerei
  (technologia, technika, techniczny) zakład przemysłowy lub jego dział, w którym wytwarzane są odlewy;

odludny (adj)
abgelegen, abgeschieden, menschenleer
  znajdujący się daleko od skupisk ludzi

odma opłucnowa (n)
Pneumothorax
  (medycyna, medyczny) obecność powietrza lub innych gazów w jamie opłucnej;

odmawiać /ɔdˈmavʲjäʨ̑/ (v)
beten, sprechen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wypowiadać słowa modlitwy
absagen
  nie zgadzać się

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
Beugung, Flexion, Abart
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.

odmiana językowa (n)
Sprachform, Sprachvariante, Sprachvarietät
  swoista forma mowy (regiolekt, socjolekt, język standardowy (i tym podobne, i temu podobne));

odmienność (n)
Andersartigkeit, Unterschiedlichkeit, Verschiedenheit
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest odmienne; cecha tych, którzy są odmienni

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
verschieden, heterodox, andersgläubig, fremd, ungleich, ungleichartig
  różny

odmowa /ɔdˈmɔva/ (n)
Ablehnung, Absage
  niewyrażenie zgody

odmówić posłuszeństwa (v)
im Stich lassen
  o człowieku: nie wykonać rozkazu, polecenia

odnaleźć /ɔdˈnalɛɕʨ̑/ (v)
finden
  trafić na to, czego się szuka

odnawiać /ɔdˈnavʲjäʨ̑/ (v)
erneuern, renovieren
  ponownie nadawać wygląd nowości, tak by coś wyglądało znów jak nowe

odnieść /ˈɔdʲɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
zurückbringen
  przynieść coś z powrotem; dostarczyć coś, aby to oddać

odnośnie do /ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ/
in Bezug auf
  (urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś

odnośnik (n)
Verweis
  (informatyka, informatyczny) element nawigacyjny dokumentu elektronicznego odsyłający do innego dokumentu
Anmerkung, Verweis
  przypis opatrzony znakiem (1.1)
Verweisungszeichen
  znak graficzny w postaci gwiazdki, litery, liczby lub znaku alternatywnego, umieszczony w publikacji, odsyłający czytelnika do opatrzonego takim samym znakiem przypisu

odontologia (n)
Odontologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (stomatologia, stomatologiczny) nauka badająca budowę, rozwój, fizjologię i patologię zębów

odpad /ˈɔtpat/ (n)
Abfall
  pozostałość po zużyciu czegoś lub resztka jakiegoś surowca odrzucana przy produkcji (najczęściej w liczbie mnogiej);

odpadać (v)
abfallen, abbröckeln
  oddzielać się od miejsca przymocowania
durchfallen
  przestawać brać udział wskutek przegrania, wyeliminowania

odpierać (v)
zurückweisen
  bronić się skutecznie przed zarzutami
abwehren, parieren
  bronić się w sposób skuteczny przed ciosami, napaścią
zurückwerfen, zurückschlagen
  używać siły do odsunięcia niebezpieczeństwa; zmuszać do odwrotu
herauswaschen
  usuwać plamy z czego, piorąc to
von Flecken gesäubert werden
  tracić brud w wyniku prania

odpisać (v)
abschreiben
  (przestarzałe, przestarzały) pisząc, skopiować coś, ręcznie sporządzić odpis
abschmieren, abschreiben
  (uczniowskie) ściągnąć
zurückschreiben
  napisać coś w odpowiedzi, udzielić pisemnej odpowiedzi

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
Ruhe
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
ausruhen, rasten
  przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporność /ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
Immunität
  (medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami
Widerstandsfähigkeit, Widerstandskraft
  zdolność do przeciwstawienia się; brak wrażliwości

odporny /ɔtˈpɔrnɨ/ (adj)
immun, abgehärtet, beständig
  mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
entsprechen
  być równoważnym czemuś
antworten, beantworten
  udzielać odpowiedzi

odpowiedni /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
angemessen, entsprechend
  spełniający wymagane warunki

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
Verantwortung, Haftung
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
verantwortlich
  przeznaczony do poniesienia konsekwencji
  będący przyczyną
  kierujący czymś
  mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
  poważnie traktujący swoje obowiązki
  przeznaczony do pewnej czynności

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
Antwort
  reakcja na pytanie

odprawiać (v)
halten, tun
  czynić coś według ustalonego wcześniej protokołu lub zwyczaju
entlassen, feuern
  dać komuś wypowiedzenie, zwolnić kogoś
zurückschicken, abschicken
  odsyłać kogoś, nie zrobiwszy tego, o co prosił
abfertigen
  poddawać kontroli celnej

odpukać w niemalowane drewno /ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/ (idiom)
auf Holz klopfen
  pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy

odpust (n)
Ablass
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy;

odpuszczanie (n)
Anlassen
  (technologia, technika, techniczny) proces obróbki cieplnej np. stali, szkła;

odpuszczać (v)
sparen
  ulegać rezygnacji z czegoś
vergeben, verzeihen
  uwalniać od ciążącej winy lub obowiązku

odpychający (adj)
abstoßend, widerlich, düster aussehend, schmierig
  taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie

odpychać (v)
wegstoßen, zurückstoßen
  oddalać pchnięciem
abstoßen, abstoßend wirken
  powodować niechęć
sich abstoßen
  (fizyka, fizyczny) oddalać się od siebie
  oddalać siebie skądś pchnięciem

odpłacać taką samą monetą /ɔtˈpwaʦ̑aʨ̑ ˈtakɔ̃w̃ ˈsãmɔ̃w̃ mɔ̃ˈnɛtɔ̃w̃/ (v)
mit gleicher Münze heimzahlen
  odwzajemniać się komuś w taki sam sposób w odwet za coś złego

odpłacić pięknym za nadobne /ɔtˈpwaʨ̑iʨ̑ ˈpʲjɛ̃ŋknɨ̃m ˌza‿naˈdɔbnɛ/ (v)
Gleiches mit Gleichem vergelten, mit gleicher Münze heimzahlen
  odpłacić się tym samym, odwzajemnić się w ten sam sposób

odpływ /ˈɔtpwɨf/ (n)
Abfluss
  ujście, otwór, przez który odpływa skądś woda

odra /ˈɔdra/ (n)
Masern
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odradzać (v)
abraten
  radząc, namawiać do zrezygnowania z czegoś
wiederbeleben, erneuern
  powodować istnienie lub działanie na nowo
sich regenerieren
  (biologia, biologiczny) tworzyć się znowu jako część organizmu
sich erneuern
  zaczynać swoje istnienie lub działanie na nowo

odrażający /ˌɔdraʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
schauderhaft
  wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny

odruch (n)
Reflex
  (fizjologia, fizjologiczny) reakcja ustroju na bodziec, przebiegająca za pośrednictwem układu nerwowego

odruchowo (adv)
reflexartig
  w sposób odruchowy

odrysowywać (v)
abzeichnen
  rysując, kopiować coś

odrywać (v)
abreißen
  odłączać część od danej całości poprzez ciągnięcie lub szarpanie
absetzen, wegnehmen
  powodować, że coś nie styka się z czymś
abhalten
  przerywać komuś jakąś czynność, zajmując czym innym
sich ablösen, abgehen
  być oddzielanym od całości, odłączać się
losreißen
  przestawać coś robić, zajmując się czym innym; robić przerwę w pracy

odrzucenie (n)
Ablehnung, Abstoßung, Abstoßungsreaktion, Ausschlagung, Erbausschlagung Erbschaftsausschlagung, Haftungsablehnung
  (rzeczownik odczasownikowy) od odrzucić

odrzutowiec (n)
Düsenflugzeug, Jet, Strahlflugzeug
  (lotnictwo, lotniczy) samolot, który ma silnik odrzutowy – wykorzystujący energię odrzutu gazów spalinowych;

odróżniać /ɔdˈruʒʲɲäʨ̑/ (v)
unterscheiden
  identyfikować odmienne rodzaje czegoś

odróżnienie (n)
Distinktion, Unterscheidung, im Unterschied zu
  (rzeczownik odczasownikowy) od odróżnić

odsprzedaż (n)
Weiterverkauf, Wiederverkauf
  sprzedaż czegoś uprzednio kupionego lub nabytego, zwykle w celu osiągnięcia zysku

odstawić na boczny tor /ɔtˈstavʲiʨ̑ na‿ˈbɔʧ̑nɨ ˈtɔr/ (v)
aufs Abstellgleis schieben
  pozbawić dotychczasowego znaczenia, wpływu, uczynić mało ważnym

odstraszać (v)
abschrecken
  strasząc, wywoływać czyjąś rezygnację z czegoś

odstęp /ˈɔtstɛ̃mp/ (n)
Abstand
  odległość między dwoma przedmiotami, obiektami lub dwiema osobami
  odległość w czasie między jakimiś wydarzeniami

odstępnik /ɔtˈstɛ̃mpʲɲik/ (n)
Abstandshalter Leertaste
  klawisz spacji w maszynie do pisania

odstępować (v)
überlassen, abtreten
  oddawać coś komuś (bez zapłaty)
abtreten
  przekazywać coś, odsprzedając to na dogodnych warunkach
zurücktreten
  odchodzić niedaleko
absehen, zurücktreten
  odchodzić od postanowień
verlassen
  zostawiać kogoś samego

odstępstwo /ɔtˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
Abweichung
  postępowanie sprzeczne z panującą normą

odsuwać (v)
verdrängen
  przestawać o czymś myśleć lub coś czynić
abrücken, wegschieben
  sunąc czym, oddalać to na niewielką odległość
aufziehen, zurückschieben
  sunąc, przemieszczać coś, co stanowi przeszkodę
wegrücken
  oddalać się na niewielką odległość

odsyłać (v)
verweisen
  kierować w jakieś miejsce lub do jakiejś osoby
zurückschicken
  wysyłać z powrotem

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
Schadenersatz, Entschädigung, Wiedergutmachung, Ersatz
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odsączać (v)
abgießen, abseihen
  oddzielać ciecz od części stałych przez sączenie
abgeseiht werden
  być odsączanym

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
Gegengift, Gegenmittel
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;

odtwarzacz (n)
Player
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy umożliwiający odtwarzanie dźwięku lub obrazu i dźwięku

odtwarzać /ɔtˈːfaʒaʨ̑/ (v)
wiederherstellen
  ponownie tworzyć

odtylcówka (n)
Hinterlader
  broń palna nabijana od strony nasady lufy;

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
ab hier, von hier aus
  od tego miejsca
von nun an, ab jetzt
  od tej chwili, od teraz

odwadniać (v)
entwässern, dehydrieren
  odprowadzać nadmiar wody

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
Mut
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odwar (n)
Dekokt
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wyciąg wodny z kłączy, korzeni, kory lub ziela, wymagających dłuższego gotowania;

odważnik /ɔdˈvaʒʲɲik/ (n)
Gewicht
  przedmiot służący do pomiaru masy innych przedmiotów na wadze szalkowej;

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
mutig
  taki, który ma odwagę
  taki, który jest wynikiem działania odwagi, świadczy o czyjejś odwadze

odwet (n)
Vergeltung
  odwzajemnienie za zło

odwiedzanie (n)
Besuchen
  (rzeczownik odczasownikowy) od odwiedzać

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
besuchen
  składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś
  pójść, udać się, wybrać się dokądś

odwiedziny /ˌɔdvʲjɛ̇ˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
Besuch
  czyjeś przybycie do kogoś, aby zobaczyć się z nim
  wizyta u chorego w szpitalu

odwieszanie (n)
Abhängen
  (rzeczownik odczasownikowy) od odwieszać

odwilż /ˈɔdvʲilʃ/ (n)
Tauwetter
  (meteorologia, meteorologiczny) ocieplenie w zimie połączone z topnieniem śniegu

odwołanie /ˌɔdvɔˈwãɲɛ/ (n)
Abberufung
  zwrócenie się osoby nieakceptującej decyzji jakichś władz do wyższej instancji o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę lub uchylenie wydanej decyzji

odwracalny (adj)
reversibel, umkehrbar
  taki, który daje się odwrócić, zdolny do powrotu do stanu pierwotnego

odwrotnie /ɔdˈvrɔtʲɲɛ/ (adv)
gegensätzlich
  przeciwnie
umgekehrt
  w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót

odwrotność /ɔdˈvrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
Kehrwert
  (matematyka, matematyczny) liczba, która pomnożona przez daną niezerową liczbę daje jeden;

odwrotny /ɔdˈvrɔtnɨ/ (adj)
umgekehrt
  odbywający się w przeciwnym kierunku
  stanowiący drugą stronę czegoś

odwrót (n)
Rückzug
  (wojskowość, wojskowy) wycofanie się wojska

odwłok /ˈɔdvwɔk/ (n)
Hinterleib
  (zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów

odwłokowy (adj)
Abdominal, abdominal
  (zoologia, zoologiczny) związany z odwłokiem, dotyczący odwłoka

odyniec /ɔˈdɨ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Keiler
  (łowiectwo, łowiecki) stary samiec samotnie żyjący, najczęściej w odniesieniu do dzika, a rzadziej żubra

odyseja /ˌɔdɨˈsɛja/ (n)
Oddyssee
  (książkowy) długa podróż pełna wydarzeń i przygód

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
Kleidung, Kleider
  ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odznaka /ɔdˈznaka/ (n)
Abzeichen
  znak przynależności do czegoś, np. organizacji, noszony na ubraniu
Abzeichnung, Orden
  znak wyróżniający kogoś zasłużonego, nagrodzonego, noszony na ubraniu

odzwierciedlać (v)
reflektieren
  dawać zwierciadlany obraz
widerspiegeln
  przedstawiać dokładnie
sich widerspiegeln
  być wyrażanym

odzysk (n)
Recycling, Wiederverwertung
  pozyskiwanie lub pozyskanie surowców wtórnych

odzywać się (v)
reden, sagen
  mówić, zwykle w odpowiedzi do czego
sich melden
  pojawiać się lub występować ponownie
ertönen, vernehmbar sein
  wydawać dźwięk, być słyszalnym

odłamek (n)
Splitter, Sprengstück
  (wojskowość, wojskowy) część pocisku oderwana w czasie wybuchu
Splitter, Bruchstück
  mała część odłamana od całości

odłożyć (v)
auflegen
  (telekomunikacja) odłożyć słuchawkę przerwać rozmowę telefoniczną
zurücklegen
  oszczędzić pieniądze lub inne zasoby na określony cel
ablegen, zurücklegen
  położyć na bok lub na miejsce coś, co przestało być potrzebne
verschieben, aufschieben
  przenieść na późniejszy termin
sich ablagern
  o mule, tłuszczu, osadzie: zgromadzić się

odłóg (n)
Brache, Brachfeld
  (rolnictwo, rolniczy) nieuprawiany grunt orny

odłącznik /ɔdˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
Trenner
  (elektryczność) łącznik tworzący widoczną przerwę między stykami

odśrodkowy (adj)
Zentrifugal-, zentrifugale
  skierowany od środka czegoś w kierunku zewnętrznym

odświeżać (v)
auffrischen
  czynić ponownie świeżym, przywrócić nowy lub nadać pożądany stan czemuś
  powracać do czegoś po przerwie i czynić na nowo aktualnym
sich erfrischen
  doprowadzać siebie do pożądanego stanu

odświętny (adj)
feierlich
  (przenośnie, przenośnia) odznaczający się czymś niecodziennym
festlich
  przeznaczony na święto

odźwierny (n)
Pförtner, Portier, Schweizer
  (przestarzałe, przestarzały) osoba pełniąca służbę przy wejściu, drzwiach, bramie

odżywać /ɔḍˈʒɨvaʨ̑/ (v)
erneuern
  (przenośnie, przenośnia) odnawiać się, zjawiać się ponownie
beleben
  odzyskiwać siły (fizyczne, psychiczne), dawną sprawność; wracać do życia

odżywczy /ɔḍˈʒɨfʧ̑ɨ/ (adj)
Nähr-
  taki, który służy do odżywiania; pożywny

odżywianie /ˌɔḍʒɨˈvʲjä̃ɲɛ/ (n)
Ernährung
  (rzeczownik odczasownikowy) od odżywiać

odżywka do włosów (n)
Spülung
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

ofensywny (adj)
offensiv, Offensive
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) wyrażający ofensywę

oferent (n)
Offerent
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja składająca ofertę

oferować /ˌɔfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
offerieren
  proponować coś, składać ofertę

oferta /ɔˈfɛrta/ (n)
Angebot, Offerte
  (potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje

offline (adv)
offline
  (informatyka, informatyczny) poza Internetem

offset /ˈɔfsɛt/ (n)
Offsetdruck
  (drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego;

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
Niete
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) człowiek, który nie umie sobie radzić, jest niezdarny
Opfergabe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar składany bogom lub duchom przez grupę ludzi
  datek, podarowanie jakiejś kwoty (najczęściej na cele dobroczynne)
Opfer
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku
  poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś

ofiara losu /ɔˈfʲjara ˈlɔsu/ (n)
Tollpatsch, Tölpel
  osoba, której nigdy nic nie wychodzi, nic się nie udaje

ofiara spokojna (n)
Dankopfer
  (dawniej, dawny) ofiara dziękczynna, ofiara pojednania

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
offiziell, amtlich
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oftalmologia /ˌɔftalmɔˈlɔɟja/ (n)
Ophthalmologie
  (medycyna, medyczny) (zobacz) okulistyka

oftalmoskopia (n)
Ophthalmoskopie
  (medycyna, medyczny) badanie dna oka, przeprowadzane za pomocą oftalmoskopu;

oganeson (n)
Oganesson
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Og i liczbie atomowej 118;

ogarniać /ɔˈɡarʲɲäʨ̑/ (v)
ergreifen, überkommen
  (książkowy) o uczuciu, emocji, wrażeniu: zawładnąć kimś, stać się silnie odczuwanym
umgeben
  (książkowy) otaczać
aufräumen
  (potocznie, potoczny) niezbyt dokładnie porządkować, sprzątać
sich ausbreiten, übergreifen
  o wojnie, pożarze, buncie: rozprzestrzeniać się w kolejne miejsca

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
Hengst
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
Feuer
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;

ogląd (n)
Besichtigung, Betrachtung
  obejrzenie czego w celu zrozumienia sprawdzanej rzeczy

oglądactwo (n)
Voyeurismus
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie seksualne charakteryzujące się skłonnością do oglądania innych ludzi podczas zachowań seksualnych;

oglądać /ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
beobachten, betrachten, besichtigen, fernsehen, glotzen
  przypatrywać się komuś lub czemuś

ognie świętego Elma /ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma/ (n)
Elmsfeuer
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego;

ognioodporny (adj)
feuerfest
  niewrażliwy, niepodatny na działanie ognia

ogniowy (adj)
Feuer-
  odnoszący się do ognia

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
Fokus, Brennpunkt
  (optyka, optyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie;
Feuer, Herd
  ułożony, płonący stos drewna

ognistoczerwony (adj)
feuerrot
  koloru intensywnie czerwonego

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
Schlange
  (potocznie, potoczny) długa kolejka
Schwanz, Schweif
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  końcowa część jakiegoś przedmiotu

ogonek /ɔˈɡɔ̃nɛk/ (n)
Schwänzchen
  (zdrobniale) od: ogon

ogonowy (adj)
kaudal, Schwanz-
  związany z ogonem, dotyczący ogona

ogr /ɔkr̥/ (n)
Oger
  legendarne stworzenie;

ograniczanie /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ãɲɛ/ (n)
Begrenzung, Beschränkung, Einschränkung
  (rzeczownik odczasownikowy) od ograniczać

ograniczenie /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Beschränkung, Einschränkung
  norma, przepis, zarządzenie krępujące czyjąś swobodę działania

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
beschränkt
  o człowieku, jego umyśle: taki, który ma wąskie horyzonty myślowe lub jest mało inteligentny, ma ciasny umysł
begrenzt, beschränkt
  taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogrodnictwo /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Gartenbau
  (rolnictwo, rolniczy) uprawa drzew owocowych, roślin ozdobnych i warzyw
  (potocznie, potoczny) dział uczelni rolniczej zajmujący się takimi uprawami
Gartenbau, Gartenbaukunde
  dział rolnictwa zajmujący się takimi uprawami

ogrodnictwo partyzanckie (n)
Guerilla Gardening
  forma akcji bezpośredniej polegająca na prowadzeniu ogrodnictwa na terenach, do których nie ma się prawa własności, zwykle w przestrzeni publicznej miast;

ogrodniczka /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
Gärtnerin
  kobieta, dziewczyna pracująca w ogrodzie

ogrodniczki (n)
Latzhose
  (potocznie, potoczny) (krawiectwo) rodzaj spodni z charakterystycznym karczkiem z przodu i szalkami;

ogrodniczy (adj)
Garten-
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) związany z ogrodnictwem, dotyczący ogrodnictwa

ogrodnik /ɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
Gärtner
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem

ogrodzenie /ˌɔɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Umzäunung
  przeszkoda ogradzająca jakiś teren, np. w postaci płotu, parkanu, muru

ogromnie /ɔˈɡrɔ̃mʲɲɛ/ (adv)
außerordentlich, ungeheuer
  bardzo, mocno, w wysokim stopniu

ogromny /ɔˈɡrɔ̃mnɨ/ (adj)
riesig, riesengroß
  mający bardzo duży rozmiar

ogryzek /ɔˈɡrɨzɛk/ (n)
Apfelrest
  ogryziony, niedojedzony kawałek czegoś (np. jabłka)

ogrzewanie /ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/ (n)
Heizung
  urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło

ogrzewczy (adj)
Heiz-
  przeznaczony do ogrzewania

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
Garten
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród zimowy (n)
Wintergarten
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wydzielona i mocno przeszklona część budynku wypełniona wieloma wyeksponowanymi całorocznymi roślinami;

ogród zoologiczny /ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
Tierpark
  teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;

ogólnie /ɔˈɡulʲɲɛ/ (adv)
allgemein
  powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy
generell
  w sposób pozbawiony wnikania w szczegóły

ogólnodostępny (adj)
allgemein nutzbar, allgemein zugänglich, benutzbar, öffentlich
  dostępny dla wszystkich

ogólnokrajowy /ˌɔɡulnɔkraˈjɔvɨ/ (adj)
landesweit
  dotyczący całego kraju

ogólnokształcący (adj)
allgemeinbildend
  (edukacja, edukacyjny) kształcący w zakresie wiedzy ogólnej

ogólnoświatowy /ˌɔɡulnɔɕfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
weltweit
  dotyczący całego świata

ogólny /ɔˈɡulnɨ/ (adj)
allgemein, generell
  nieuwzględniający szczegółów
  zbierający w całość
allgemein
  powszechny, często występujący

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
Gurke
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;

ogół /ˈɔɡuw/ (n)
Allgemeinheit, Öffentlichkeit
  pewna całość; zbiór zjawisk, przedmiotów

ogółem (adv)
insgesamt, alles in allem, en bloc, zusammen
  uwzględniając całość, wszystkie elementy

ogłoszenie /ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Bekanntmachung
  (rzeczownik odczasownikowy) od ogłosić
Anzeige, Annonce, Inserat
  pisemny komunikat umieszczony w miejscu publicznym lub wiadomość rozpowszechniona przez środki masowego przekazu

ogłoszeniodawca (n)
Inserent
  podmiot zlecający rozpowszechnianie ogłoszenia

ohar /ˈɔxar/ (n)
Brandgans
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;

ohydnie /ɔˈxɨdʲɲɛ/ (adv)
abscheulich
  w sposób ohydny; wstrętnie

ohydny /ɔˈxɨdnɨ/ (adj)
scheußlich, abscheulich, widerlich
  obrzydliwy, budzący wstręt

oj /ɔj/ (interjection)
na
  …wyrażający napomnienie, reprymendę albo pogróżkę
ach, ah, oh, oje
  …wyrażający spontaniczną reakcję, zaskoczenie

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
Vater, Pater
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
Pate, Taufpate
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną

ojcojebca /ˌɔjʦ̑ɔˈjɛpʦ̑a/ (n)
Vaterficker
  (wulgarnie, wulgaryzm) mężczyzna penertujący analnie własnego ojca

ojcostwo /ɔjˈʦ̑ɔstfɔ/ (n)
Vaterschaft
  bycie ojcem

ojcowski /ɔjˈʦ̑ɔfsʲci/ (adj)
väterlich
  dotyczący ojca
  właściwy ojcu

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
Stiefvater
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczysty /ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
heimatlich
  dotyczący ojczyzny, charakteryzujący ojczyznę, wywodzący się z ojczyzny

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
Vaterland, Heimat
  kraj, w którym ktoś się urodził;

ojej /ɔˈjɛ̇j/ (interjection)
ach du liebes bisschen!
  …wyrażający zniecierpliwienie, przestrach, podziw, często wzmacniający wypowiedź

ojkofobia (n)
Oikophobie
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) odrzucanie rodzimej kultury i apologia obcych systemów wartości;

okamgnienie /ˌɔkãmʲɟˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Augenblick
  bardzo krótki czas, jak mrugnięcie okiem, chwila

okap /ˈɔkap/ (n)
Dachvorsprung, Traufe
  (architektura, architektoniczny) dolna krawędź dachu, która wystaje poza obrys budynku;

okapi /ɔˈkapʲi/ (n)
Okapi
  (zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okaryna /ˌɔkaˈrɨ̃na/ (n)
Okarina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;

okazały (adj)
prächtig
  odznaczający się przepychem
  mający imponujące rozmiary

okazja /ɔˈkazʲja/ (n)
Gelegenheit, Anlass
  sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś

okazja czyni złodzieja /ɔˈkazʲja ˈʧ̑ɨ̃ɲi zwɔˈʥ̑ɛ̇ja/ (proverb)
Gelegenheit macht Diebe
  możliwość szybkiego, nieoczekiwanego wzbogacenia się jest pokusą do kradzieży

okazywać /ˌɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
sich als herausstellen
  dawać się poznać jako ktoś lub coś; odnosić określony rezultat
sich zeigen
  stawać się oczywistym

okienko /ɔˈcɛ̃nkɔ/ (n)
Türchen, Türlein
  (zdrobniale) od okno
Schalter
  miejsce, stoisko w urzędach lub biurach, przy którym są obsługiwani klienci
Freistunde Fenster
  otwór adresowy w kopercie

okienny /ɔˈcɛ̃nːɨ/ (adj)
Fenster
  (przymiotnik) od okno

oklepany (adj)
abgedroschen, banal
  za bardzo znany z powodu wielokrotnego powtarzania

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
Fenster
  oszklony otwór w ścianie
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (przenośnie, przenośnia) (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra

oko /ˈɔkɔ/ (n)
Auge
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
  (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
  w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;
Auge, Fettauge
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) krążek tłuszczu na powierzchni płynu

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
Auge um Auge, Zahn um Zahn
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

okolica /ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
Gegend
  obszar wokół czegoś

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Umstand, Gegebenheit
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
ungefähr, näherungsweise, etwa
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
ungefähr, näherungsweise, circa
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

około- /ɔˈkɔwɔ/ (prefix)
zirkum-
  określa cechę czegoś, co znajduje się lub ma miejsce dookoła przedmiotu określanego przez przymiotnik

okołobiegunowy /ˌɔkɔwɔbʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
zirkumpolar
  (geografia, geograficzny) właściwy okolicom bieguna

okołoporodowy /ˌɔkɔwɔpɔrɔˈdɔvɨ/ (adj)
perinatal
  taki, który ma miejsce w okresie porodu oraz bezpośrednio przed nim lub po nim

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
Barsch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis Linnaeus, słodkowodna ryba drapieżna;

okra /ˈɔkra/ (n)
Okra
  (botanika, botaniczny) Abelmoschus moschatus Medik., roślina jednoroczna o wyprostowanych pędach o wysokości jednego metra i żółtych kwiatach, stosowana jako roślina ozdobna, warzywo i zioło;

okradać (v)
bestehlen
  przywłaszczać sobie czyjąś własność

okres /ˈɔkrɛs/ (n)
Periode
  (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem
  (geologia, geologiczny) część podziału historii Ziemi, podzielona na epoki;
  (matematyka, matematyczny) dla funkcji okresowej: przedział zmiennej niezależnej, w którym zmienna zależna (wartości funkcji) przyjmuje te same wartości, co w każdym przedziale odległym o całkowitą wielokrotność długości tego przedziału;
Zeit, Periode
  przedział czasu, czas trwania czegoś

okres godowy (n)
Paarungszeit
  (zoologia, zoologiczny) okres łączenia się w pary i przystępowania do rozrodu u zwierząt;

okresowy /ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (adj)
periodisch
  cyklicznie powtarzający się
vorübergehend, zeitweilig
  trwający lub mający trwać tylko przez pewien czas, chwilowy

określać /ɔˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
bestimmen
  definiować, ustalać cechy czegoś

określenie /ˌɔkrɛɕˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Bestimmung
  wyrażenie charakteryzujące lub nazywające przedmiot bądź osobę

okropny /ɔˈkrɔpnɨ/ (adj)
ungeheuerlich
  (potocznie, potoczny) intensywny, olbrzymi (często w negatywnym kontekście)
schrecklich, furchtbar
  wywołujący strach, odrzucający

okruch /ˈɔkrux/ (n)
Krümel, Bruchstück
  mały, odkruszony kawałek czegoś

okruszyna (n)
Krume, Krümel
  (zdrobniale) od okruch

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
grausam
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrytonasienne /ɔˈkrɨtɔnaˈɕɛ̃nːɛ/ (n)
Bedecktsamer
  (botanika, botaniczny) gromada roślin naczyniowych

okrąg /ˈɔkrɔ̃ŋk/ (n)
Kreis
  (geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu);

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
rund, kreisförmig
  mający kształt okręgu, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okrążać (v)
umgehen
  obchodzić, objeżdżać itd. coś kręgiem lub łukiem
umzingeln, einkreisen
  rozstawiać się dookoła kogoś (czegoś), szczelnie odcinając go (to) od świata
umkreisen
  zataczać kręgi wokół kogoś albo czegoś

okrążenie (n)
Runde
  droga, trasa, którą ktoś przebył dookoła czegoś

okręcik (n)
Schiffchen
  (zdrobniale) od okręt

okręg /ˈɔkrɛ̃ŋk/ (n)
Bezirk, Kreis
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach, zwykle odpowiadająca polskiemu powiatowi; obszar geograficzny o takiej wielkości

okręt /ˈɔkrɛ̃nt/ (n)
Kriegsschiff
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa;

okręt liniowy /ˈɔkrɛ̃nt lʲĩˈɲjɔvɨ/ (n)
Linienschiff
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) okręt wojenny wystarczająco duży, by walczyć w linii bojowej;

okręt podwodny (n)
Unterseeboot, U-Boot, Tauchboot, Uboot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okręt pustyni (n)
Wüstenschiff
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) wielbłąd

okręt wojenny (n)
Kriegsschiff
  (marynarka) uzbrojony statek wchodzący w skład sił zbrojnych państwa;

okrężnica (n)
Grimmdarm, Kolon
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego
Wasserfedern
  (botanika, botaniczny) Hottonia L., rodzaj roślin wodnych z rodziny pierwiosnkowatych

oksydaza (n)
Oxidase, Oxydase
  (biochemia, biochemiczny) enzym katalizujący przenoszenie atomu wodoru na tlen, tworząc wodę lub nadtlenek wodoru;

oksydoreduktaza (n)
Oxidoreduktase, Oxydoreduktase
  (biochemia, biochemiczny) enzym katalizujący reakcje redoks;

oksyetylenowanie (n)
Ethoxylierung
  (chemia, chemiczny) proces przyłączenia tlenku etylenu do związków organicznych prowadzone w obecności katalizatorów;

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
Oxymoron
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;

oktawa /ɔkˈtava/ (n)
Oktave
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej
  przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu

oktobas (n)
Oktobass
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy przypominający ogromny kontrabas i grający od niego o oktawę niżej;

okular /ɔˈkular/ (n)
Okular
  (optyka, optyczny) rodzaj soczewki optycznej – w układzie optycznym ta, która znajduje się przy oku patrzącego;

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
Brille
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
Sonnenbrille
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okulista /ˌɔkuˈlʲista/ (n)
Augenarzt
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu

okulistka /ˌɔkuˈlʲistka/ (n)
Augenärztin
  forma żeńska od: okulista

okultysta (n)
Okkultist
  zwolennik okultyzmu

okultyzm (n)
Okkultismus
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup /ˈɔkup/ (n)
Lösegeld
  pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
Besatzung, Okkupation
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okupant /ɔˈkupãnt/ (n)
Besatzungsmacht
  podmiot zajmujący zbrojnie terytorium innego państwa

okład (n)
Umschlag
  (medycyna, medyczny) opatrunek

okładzina (n)
Belag
  (technologia, technika, techniczny) wierzchnia warstwa ściany lub innej powierzchni nakładana dla zabezpieczenia jej lub ozdoby

olbrot (n)
Walrat
  (chemia, chemiczny) (zoologia, zoologiczny) półpłynna substancja występująca w głowie kaszalota

olcha /ˈɔlxa/ (n)
Erle
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., drzewo z rodziny brzozowatych, rosnące na terenach podmokłych;

oleander /ˌɔlɛˈãndɛr/ (n)
Oleander
  (botanika, botaniczny) Nerium, krzew lub niskie drzewo o lancetowatych, skórzastych, wiecznie zielonych liściach oraz dużych, białych, różowych lub czerwonych kwiatach zebranych w baldachogrona;

olej /ˈɔlɛj/ (n)
Öl
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej palmowy (n)
Palmöl
  (spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;

olej rycynowy (n)
Rizinusöl
  olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej ryżowy (n)
Reiskeimöl, Reisöl
  (spożywczy) olej spożywczy uzyskiwany z plew ryżu;

olej sezamowy (n)
Sesamöl
  (spożywczy) olej tłoczony z ziaren sezamu;

olej słonecznikowy /ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
Sonnenblumenöl
  olej wytwarzany z nasion słonecznika;

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
ätherisches Öl
  mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

olejny /ɔˈlɛjnɨ/ (adj)
ölig, Öl-
  związany z farbami sporządzanymi na olejach

olewać (v)
pfeifen
  (pospolicie) nie przejmować się czymś lub kimś, wykazując lekceważenie

oligarcha (n)
Oligarch
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) często (pejoratywnie, pejoratywny) bardzo zamożny człowiek mający wpływ na politykę

oligarchia /ˌɔlʲiˈɡarxʲja/ (n)
Oligarchie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;

oligocen /ˌɔlʲiˈɡɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Oligozän
  (geologia, geologiczny) najmłodsza epoka paleogenu

oligopol /ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/ (n)
Oligopol
  (ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;

oliwa sprawiedliwa zawsze na wierzch wypływa (proverb)
nichts ist so fein gesponnen, es kommt doch alles an die Sonnen
  prawda zawsze wyjdzie na jaw

oliwiarka (n)
Ölkanne
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik z oliwą służący do oliwienia

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
Olivenbaum, Ölbaum
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;
Olive
  (spożywczy) owoc oliwki (1.1)

om /ɔ̃m/ (n)
Ohm
  (jednostka miary) (elektryczność) jednostka oporu elektrycznego;

ombudsman (n)
Ombudsmann
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) niezależny urzędnik powoływany przez parlament, do którego obywatele mogą odwoływać się w sprawach naruszania praw i wolności po wyczerpaniu innych możliwości prawnych;

ombudsmanka (n)
Ombudsfrau
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kobieta ombudsman

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
Synkope
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
Omega
  (językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta czwarta litera alfabetu greckiego, ω;

omijać /ɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
scheuen
  okrążyć coś, żeby do tego nie podejść, nie zbliżać się; przejść obok czegoś nie zatrzymując się

omikron /ɔ̃ˈmʲikrɔ̃n/ (n)
Omikron
  nazwa piętnastej litery alfabetu greckiego, ο;

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
Omelett, Omelette
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omnibus /ɔ̃mʲˈɲibus/ (n)
Pferdomnibus, Omnibus
  (motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd;

omowy /ɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
ohmsch
  (fizyka, fizyczny) spełniający pierwsze prawo Ohma, taki w którym natężenie płynącego prądu jest wprost proporcjonalne do przyłożonego napięcia;

omułek /ɔ̃ˈmuwɛk/ (n)
Miesmuschel
  (zoologia, zoologiczny) przybrzeżny małż mórz europejskich i Oceanu Atlantyckiego;

omyłka (n)
Fehler, Irrtum, Versehen
  sprawa niezamierzona a niewłaściwa

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
er
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
sie
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onager /ɔ̃ˈnaɡɛr/ (n)
Onager
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty;
Asiatischer Esel
  (zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny;

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
Onanie
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

onanizować /ˌɔ̃nãɲiˈzɔvaʨ̑/ /ˌɔ̃nãɲiˈzɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
onanieren, wichsen
  (seksuologia, seksuologiczny) zaspokajać popęd płciowy przez pobudzanie narządów płciowych

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
sie
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
sie
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onigiri (n)
Onigiri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjne danie japońskie w formie ryżowych bryłek z wytrawnym nadzieniem i dodatkami;

onim (n)
Onym
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna

onkolog /ɔ̃ŋˈkɔlɔk/ (n)
Onkologe
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób nowotworowych
Onkologin
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka onkologii

onkologia /ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/ (n)
Onkologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami
  (medycyna, medyczny) forma skrócona od oddział onkologiczny (kliniki, szpitala (i tym podobne, i temu podobne))

onkostatyczny (adj)
onkostatisch
  (medycyna, medyczny) powstrzymujący rozwój nowotworu

online (adv)
online
  (informatyka, informatyczny) za pomocą Internetu

ono /ˈɔ̃nɔ/ (personalPronoun)
es
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj nijaki

onomastyka /ˌɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
Onomastik
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (osobowych i geograficznych);

onomatopeja /ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/ (n)
Onomatopöie, Lautmalerei
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
Ontologie
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

ontologiczny /ˌɔ̃ntɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ontologisch
  (przymiotnik) od ontologia

onuca /ɔ̃ˈnuʦ̑a/ (n)
Fußtuch
  (odzieżownictwo) pas tkaniny do owijania stopy stosowany zamiast skarpety;

onyks (n)
Onyx
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej;

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
Oologie
  (ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

op-art (n)
Op-Art
  (sztuka) kierunek w plastyce i sztuce użytkowej opierający się na oddziaływanie na oko odbiorcy, nie zaś na jego intelekt czy emocje;

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
Abtei
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opad /ˈɔpat/ (n)
Niederschlag
  (meteorologia, meteorologiczny) spadająca na ziemię woda w postaci ciekłej lub stałej;

opal /ˈɔpal/ (n)
Opal
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z opalu (1.1) mineralnego

opalać /ɔˈpalaʨ̑/ (v)
sonnen, bräunen
  poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
Sonnenbräune, Bräune
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opalony (adj)
sonnengebräunt
  taki, który się opalił

opancerzony (adj)
Panzer-
  pokryty pancerzem, zabezpieczeniem przed atakiem z zewnątrz

opanowany (adj)
beherrscht, gelassen
  będący wyrazem opanowania
gelassen, gefasst
  taki, który panuje nad swoim zachowaniem

oparcie /ɔˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
Lehne, Rückenlehne
  część mebla służąca do podtrzymywania pleców

opasać (v)
mästen
  karmić intensywnie

opaska (n)
Band
  wstążka / taśma / bandaż

opasły (adj)
fett, gemästet
  (zootechnika, zootechniczny) dobrze wykarmiony
fett, übergewichtig
  zbyt dobrze odżywiony; z otyłością
dick
  znacznych rozmiarów

opat /ˈɔpat/ (n)
Abt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatka (n)
Äbtissin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona monasteru mniszek

opatrunek (n)
Verband
  (medycyna, medyczny) materiał do zabezpieczania i leczenia uszkodzeń ciała
Verbinden
  (medycyna, medyczny) zakładanie opatrunku w znaczeniu (1.1)

opatrunkowy (adj)
Verband-, Verbands-
  (medycyna, medyczny) związany z opatrywaniem, z opatrunkiem

opawicki (adj)
Troplowitzer, Tropplowitzer
  związany ze wsią Opawica, dotyczący wsi Opawica

opawski (adj)
Troppauer
  związany z miastem Opawa, dotyczący miasta Opawa

opał /ˈɔpaw/ (n)
Heizmaterial, Heizstoff
  to, czym pali się w piecu, aby ogrzać pomieszczenie; materiał do opalania

opcja /ˈɔpʦ̑ʲja/ (n)
Option
  jedna z możliwości do wyboru

opera /ˈɔpɛra/ (n)
Oper, Opernhaus
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
Oper
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

opera mydlana /ˈɔpɛra mɨˈdlãna/ (n)
Seifenoper
  (telewizja, telewizyjny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) długi, „tasiemcowy” serial telewizyjny o niewyszukanej fabule, nadawany najczęściej wczesnym popołudniem

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
Operation
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
  działania skierowane na wykonanie określonego zadania

operator /ˌɔpɛˈratɔr/ (n)
Betreiber
  (telekomunikacja) przedsiębiorstwo świadczące usługi telekomunikacyjne
Operator
  (matematyka, matematyczny) funkcja; najczęściej określenie funkcji przekształcającej funkcję w funkcję

operetka (n)
Operette
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze
Operette, Operettenhaus, Operettentheater
  miejsce wystawiania operetki (1.1)

operować /ˌɔpɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
operieren
  (medycyna, medyczny) przeprowadzać operację chirurgiczną
einsetzen, verwenden
  posługiwać się czymś
mit arbeiten, über verfügen
  (finanse, finansowy) dokonywać transakcji finansowych
operieren
  (wojskowość, wojskowy) przeprowadzać akcję bojową
handeln
  działać w jakimś miejscu, na jakimś terenie

opieka /ɔˈpʲjɛka/ (n)
Vormundschaft
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadzór prawny nad osobą małoletnią
Pflege, Sorge, Obhut
  dbanie o kogoś lub coś;

opiekun klienta (n)
AM, Account-Manager
  osoba odpowiedzialna za bezpośredni kontakt z klientem – w agencji reklamowej, banku itp.;

opiekuńczy (adj)
fürsorglich
  sprawujący opiekę

opieprz (n)
Rüffel
  (pospolicie) ostre zwymyślanie kogoś

opierać /ɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
widerstehen
  przeciwstawiać się, stawiać opór

opinać (v)
umgeben, umspannen
  otaczać coś czymś przywierającym
spannen
  przylegać ciasno
  ściśle przylegać

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
Gutachten
  orzeczenie fachowca na jakiś temat
Meinung, Ansicht
  sąd, zdanie na jakiś temat
Ruf
  zdanie innych ludzi na temat danej osoby, renoma, reputacja

opinia publiczna /ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na/ (n)
Öffentlichkeit, öffentlich Meinung
  reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości;

opis /ˈɔpʲis/ (n)
Beschreibung
  określenie podstawowych cech czegoś

opisać /ɔˈpʲisaʨ̑/ (v)
beschreiben
  aspekt dokonany od: opisywać

opisowy (adj)
beschreibend
  mający charakter opisu

opisywać /ˌɔpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
beschreiben
  przekazywać informacje w sposób słowny, dawać opis
beschreiben, beschriften
  zaopatrywać coś w opis

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
Opium
  wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opiłować (v)
abfeilen, raspeln
  obciąć piłą lub wygładzić powierzchnię pilnikiem

opodatkowanie (n)
Besteuerung
  (ekonomia, ekonomiczny) nałożenie podatku lub podatków

opodatkować (v)
besteuern
  (ekonomia, ekonomiczny) nałożyć podatek, obłożyć, obciążyć podatkiem

opolski /ɔˈpɔlsʲci/ (adj)
Oppelner
  od Opole

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
Reifen
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oponent /ɔˈpɔ̃nɛ̃nt/ (n)
Opponent
  ten, kto się przeciwstawia komuś lub czemuś, ma odmienną opinię

opornik /ɔˈpɔrʲɲik/ (n)
Widerstand
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny zamieniający energię elektryczną w ciepło;

oporny (adj)
widerspenstig, unfolgsam, widerstrebend
  niepoddający się żadnym wpływom
festsitzend, widerspenstig
  taki, który stawia opór

oportunista /ˌɔpɔrtũˈɲista/ (n)
Opportunist
  (książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści

oportunistyczny (adj)
opportunistisch
  (medycyna, medyczny) związany z zakażeniem u osobników z obniżoną odpornością
  związany z oportunizmem, charakteryzujący się oportunizmem

oportunizm /ˌɔpɔrˈtũɲism̥/ (n)
Opportunismus
  postawa moralna człowieka kierującego się w swym postępowaniu nie powszechnie przyjętymi zasadami, lecz tym, co w danej sytuacji jest dla niego korzystne;

opos (n)
Opossum
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju (1.1)

opowiadanie /ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
Erzählung, Kurzgeschichte
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór epicki
Erzählung
  coś, co zostało opowiedziane

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
erzählen
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować
aussprechen
  być za czymś, popierać coś, być zwolennikiem jakiegoś poglądu, działania

opowieść /ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
Erzählung
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
Opposition
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) partia, stronnictwo przeciwne rządowi lub większości parlamentarnej;

oprawa (n)
Gestaltung, Rahmen
  elementy towarzyszące czemuś (np. wydarzeniu) i uatrakcyjniające je
Einband, Umschlag
  okładka książki, zeszytu itp.
Rahmen
  to, w czym dany przedmiot jest osadzony

oprawca /ɔˈprafʦ̑a/ (n)
Scharfrichter
  osoba torturująca lub mordująca z czyjegoś polecenia

opresja (n)
Unterdrückung
  trudna sytuacja

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
Software
  (informatyka, informatyczny) ogół programów komputerowych

opryskliwy (adj)
barsch, schroff
  odpowiadający nieuprzejmie

opryszczka (n)
Herpes, Fieberbläschen
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

oprócz /ˈɔpruʧ̑/ (preposition)
außer
  oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze, poza, z wyłączeniem, nie licząc

oprócz tego /ˈɔpruʧ̑ ˈtɛɡɔ/
außerdem
  wprowadza uzupełnienie wypowiedzi, nową informację o czymś

optometrysta (n)
Optometrist
  (medycyna, medyczny) mężczyzna, specjalista medyczny wykonujący pomiary parametrów układu wzrokowego

optyk /ˈɔptɨk/ (n)
Optiker
  rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary
  sprzedawca okularów

optyka (n)
Optik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymalny /ˌɔptɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
optimal
  najlepszy

optymista /ˌɔptɨ̃ˈmʲista/ (n)
Optimist
  człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymistyczny /ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
optimistisch
  pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie

optymizm /ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
Optimismus, Zuversicht
  wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów

opuchlizna (n)
Anschwellung
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejsce obrzmiałe

opus /ˈɔpus/ (n)
Opus
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) oznaczenie w kolejności chronologicznej dzieła danego kompozytora

opuszczenie (n)
Auslassung, Senkung, Verlassenheit
  (rzeczownik odczasownikowy) od opuścić

opuszczony (adj)
verlassen, einsam
  taki, którego opuszczono
verlassen, menschenleer, vernachlässigt
  zniszczony wskutek zaniedbania

opór /ˈɔpur/ (n)
Widerstand
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  w lm przeszkody, utrudnienia

opóźniać (v)
verspäten, verzögern, verlangsamen, zurückbleiben
  powodować zwolnienie tempa robienia lub osiągnięcia czego
in Verzug kommen im Verzug sein
  wykonywać nie na czas

opóźnienie /ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Verspätung
  odsunięcie zdarzenia w czasie
Rückstand
  stan umysłowy będący efektem zbyt wolnego rozwoju

opętanie (n)
Besessenheit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stan bycia owładniętym przez demona;

opłacalność (n)
Rentabilität, Einträglichkeit
  (ekonomia, ekonomiczny) cecha, tego co przynosi zysk i jest opłacalne

opłacalny (adj)
einträglich, profitabel, rentabel
  taki, który się opłaca i przynosi zysk albo oszczędność

opłakiwać /ˌɔpwaˈcivaʨ̑/ (v)
beklagen, beweinen
  płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś

opłata /ɔˈpwata/ (n)
Gebühr, Abgabe
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłatek /ɔˈpwatɛk/ (n)
Oblate
  rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej;

opłucna (n)
Pleura
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;

opłukiwać (v)
abspülen
  umywać przez polewanie cieczą

oracz (n)
Ackermann
  ten, kto orze pole

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
Orang-Utan
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

oranżada /ˌɔrãw̃ˈʒada/ (n)
Orangeade
  napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat

oranżeria /ˌɔrãw̃ˈʒɛrʲja/ (n)
Orangerie
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) szklarnia służąca do hodowli egzotycznych roślin, np. pomarańcz, cytryn, pełniąca rolę wypoczynkową;

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
pflügen
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
Umlaufbahn, Orbit
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orbitalny (adj)
orbital
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie

orchestra (n)
Orchestra
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) centralna, najczęściej okrągła część starożytnego teatru;

orchestrion /ɔrˈxɛstrʲjɔ̃n/ (n)
Orchestrion
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj mechanicznej szafy grającej;

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
Orchidee
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

ordalia /ɔrˈdalʲja/ (n)
Gottesurteil
  (historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży;

ordowik /ɔrˈdɔvʲik/ (n)
Ordovizium
  (geologia, geologiczny) drugi okres geologiczny paleozoiku;

ordynator /ˌɔrdɨ̃ˈnatɔr/ (n)
Chefarzt
  (medycyna, medyczny) lekarz, który kieruje oddziałem szpitala
Chefärztin
  (medycyna, medyczny) lekarka, która kieruje oddziałem szpitala

ordynować (v)
verordnen, verschreiben
  (medycyna, medyczny) przepisywać leki, kurację (i tym podobne, i temu podobne)
verordnen, vorschreiben
  dyktować sposób postępowania

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
Behörde, Organ
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;
Organ
  część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego

organella (n)
Organell, Organelle
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) struktura występująca w cytoplazmie komórki, wyspecjalizowana do pełnienia określonej funkcji;

organista /ˌɔrɡãˈɲista/ (n)
Orgelspieler
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na organach;

organistka /ˌɔrɡãˈɲistka/ (n)
Organistin, Orgelspielerin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na organach

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Organisation
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizacja pozarządowa /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva/ (n)
Nichtregierungsorganisation, NGO
  stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
Organismus, Lebewesen
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;

organizować /ˌɔrɡãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
organisieren, veranstalten
  porządkować, zbierać, zakładać coś; układać coś w pewną całość podległą określonym normom

organmistrz /ɔrˈɡãnmʲisṭʃ/ (n)
Orgelbauer
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik budujący lub naprawiający organy

organy (n)
Orgel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
Orgasmus, Höhepunkt
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
Orgie
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orgon (n)
Orgon
  (ezoteryka) mistyczna energia stanowiąca uniwersalną siłę życiową wpływającą na organizmy i zjawiska kosmiczne;

orientacja (n)
Orientierung
  umiejętność rozpoznawania określonych miejsc i kierunków w terenie

orientacja seksualna (n)
sexuelle Orientierung
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

orientalistyka /ˌɔrʲjɛ̃ntaˈlʲistɨka/ (n)
Orientalistik
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturach Orientu;

orientować (v)
richten
  nadawać określone położenie, kierunek
unterrichten
  pomagać w rozeznaniu w czymś
auskennen
  mieć rozeznanie w czymś
sich orientieren, sich zurechtfinden
  potrafić określić własne położenie

origami /ˌɔrʲiˈɡãmʲi/ (n)
Origami
  (sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

ork /ɔrk/ (n)
Ork
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą;

orka /ˈɔrka/ (n)
Knochenarbeit, Plackerei
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ciężka bądź wyczerpująca praca
Pflügen
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby;
Schwertwal, Killerwal, Orca
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca L., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orka na ugorze /ˈɔrka ˌna‿uˈɡɔʒɛ/ (n)
Sisyphusarbeit
  ciężka, mozolna praca, bez szans na osiągnięcie szybkiego efektu

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
Orchester
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orkisz /ˈɔrʲciʃ/ (n)
Dinkel
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Triticum spelta L., pszenica orkisz, gatunek rośliny zbożowej z rodziny wiechlinowatych

orlicki (adj)
Adler-, adlerisch
  związany z rzeką Orlicą, dotyczący rzeki Orlicy

orlik /ˈɔrlʲik/ (n)
Malaienadler
  (ornitologia, ornitologiczny) Ictinaetus malayensis, ptak z rodziny jastrzębiowatych, z rodzaju Ictinaetus;

ornitofobia (n)
Ornitophobie
  lęk przed ptakami

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
Ornithologe
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
Ornithologin, Ornithologe
  (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ornitologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
Ornithologie, Vogelkunde
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
Gebirgsbildung, Orogenese
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

orogeniczny (adj)
gebirgsbildend
  (geologia, geologiczny) dotyczący orogenezy, górotwórczości

orografia /ˌɔrɔˈɡrafʲja/ (n)
Orografie
  (geografia, geograficzny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o górach

ort /ɔrt/ (n)
Ort
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) srebrny pieniądz w obiegu w XVII wieku;

ortodoksyjny /ˌɔrtɔdɔˈksɨjnɨ/ (adj)
orthodox
  (o doktrynie, ideologii) ściśle wierny zasadom

ortodonta (n)
Kieferorthopäde
  (stomatologia, stomatologiczny) stomatolog, specjalista w zakresie ortodoncji (leczenia wad zgryzu)

ortodroma (n)
Orthodrome
  (nawigacja) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najkrótsza droga pomiędzy dwoma punktami na powierzchni kuli biegnąca po jej powierzchni; fragment koła wielkiego;

ortoepia /ˌɔrtɔˈɛpʲja/ (n)
Orthoepie
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o normach wymowy

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
Rechtschreibung, Orthographie
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

ortolan /ɔrˈtɔlãn/ (n)
Ortolan
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza hortulana Linnaeus, gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny trznadli;

ortopeda /ˌɔrtɔˈpɛda/ (n)
Orthopäde
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii

ortopedyczny /ˌɔrtɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
orthopädisch
  związany z ortopedią lub ortopedami

oryginalność (n)
Originalität
  cecha tego, co jest oryginalne

oryginał /ˌɔrɨˈɟĩnaw/ (n)
Original
  rzecz powstała jako pierwsza
  (potocznie, potoczny) osoba o ekscentrycznym wyglądzie lub zachowaniu

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
Nuss
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzech laskowy (n)
Haselnuss
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny

orzech włoski (n)
Walnuss
  (spożywczy) jadalne nasiono z drzewa orzecha włoskiego (1.2)

orzech ziemny /ˈɔʒɛγʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
Erdnuss, Arachisnuss, Aschantinuss, Kamerunnuss
  (botanika, botaniczny) Arachis hypogaea, brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona;

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Prädikat
  (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu
Entscheid, Spruch
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozstrzygnięcie danej sprawy przez organ państwa działający w ramach swej kompetencji
Befund
  jakaś opinia, osąd, ekspertyza

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
Adler, Aar
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;

orzeł cesarski (n)
Östliche Kaiseradler
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila heliaca Savigny, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący stepy strefy umiarkowanej od południowo-wschodniej Europy po Bajkał oraz od Bliskiego Wschodu po Azję Środkową;

orzeł przedni (n)
Steinadler
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila chrysaetos Linnaeus, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych;

orzeł stepowy (n)
Steppenadler
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila nipalensis Hodgson, duży wędrowny ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący stepy południowo-wschodniej Europy i Azji;

orłowski (adj)
Orjoler, orjolisch
  związany z Orłem, dotyczący Orła, miasta w Rosji
Orlauer, orlauisch
  związany z Orłową, dotyczący Orłowej

osa /ˈɔsa/ (n)
Wespe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osa pospolita (n)
gemeine Wespe
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula vulgaris L., gatunek agresywnej błonkówki z rodziny osowatych o powszechnym występowaniu;

osadzanie (n)
Einbettung
  (rzeczownik odczasownikowy) od osadzać

oschły (adj)
kühl, reserviert
  nieskłonny do przeżywania i okazywania uczuć
kühl
  świadczący o braku skłonności do przeżywania i okazywania uczuć

oscyloskop /ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp/ (n)
Oszilloskop
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;

osetnik (n)
Zitronengirlitz, Zitronenzeisig
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis citrinella, gatunek ptaka z rodziny łuszczakowatych;

osetyjski /ˌɔsɛˈtɨjsʲci/ (adj)
ossetisch
  (przymiotnik) od Osetia, Osetyjczyk

osełka (n)
Schleifstein, Wetzstein, Abziehstein
  narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiadać (v)
absinken
  iść w dół pod własnym ciężarem
sich ansiedeln, sich niederlassen
  obierać sobie miejsce zamieszkania, siedzibę
bedecken, sich legen
  zbierać się na czym poprzez opadanie nań

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
Neubauviertel
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osiedle typu miejskiego (n)
Siedlung städtischen Typs
  (administracja) pośredni między miastem a wsią status jednostki osadniczej, w której ludność w dużej mierze nie zajmuje się działalnością rolniczą, np. osiedla przyfabryczne

osiemdziesięcioczterolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
Vierundachtzigjähriger
  mężczyzna mający osiemdziesiąt cztery lata

osiemdziesięcioczterolatka /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatka/ (n)
Vierundachtzigjährige
  kobieta mająca osiemdziesiąt cztery lata

osiemdziesięcioczteroletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierundachtzigjährig
  mający osiemdziesiąt cztery lata
  trwający osiemdziesiąt cztery lata

osiemdziesięciodwulatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk/ (n)
Zweiundachtzigjähriger
  mężczyzna mający osiemdziesiąt dwa lata

osiemdziesięciodwulatka /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatka/ (n)
Zweiundachtzigjährige
  kobieta mająca osiemdziesiąt dwa lata

osiemdziesięciodwuletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
zweiundachtzigjährig
  mający osiemdziesiąt dwa lata
  trwający osiemdziesiąt dwa lata

osiemdziesięciodziewięciolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Neunundachtzigjähriger
  mężczyzna mający osiemdziesiąt dziewięć lat

osiemdziesięciodziewięciolatka /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Neunundachtzigjährige
  kobieta mająca osiemdziesiąt dziewięć lat

osiemdziesięciodziewięcioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neunundachtzigjährig
  mający osiemdziesiąt dziewięć lat
  trwający osiemdziesiąt dziewięć lat

osiemdziesięciojednolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/ (n)
Einundachtzigjähriger
  mężczyzna mający osiemdziesiąt jeden lat

osiemdziesięciojednolatka /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatka/ (n)
Einundachtzigjährige
  kobieta mająca osiemdziesiąt jeden lat

osiemdziesięciojednoletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
einundachtzigjährig
  mający osiemdziesiąt jeden lat
  trwający osiemdziesiąt jeden lat

osiemdziesięciolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Achtzigjähriger
  osoba w wieku 80-89 lat

osiemdziesięciolatka /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Achtzigjährige
  kobieta mająca osiemdziesiąt lat

osiemdziesięcioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtzigjährig
  mający osiemdziesiąt lat
  trwający osiemdziesiąt lat

osiemdziesięcioośmiolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Achtundachtzigjähriger
  mężczyzna mający osiemdziesiąt osiem lat

osiemdziesięcioośmiolatka /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatka/ (n)
Achtundachtzigjährige
  kobieta mająca osiemdziesiąt osiem lat

osiemdziesięcioośmioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtundachtzigjährig
  mający osiemdziesiąt osiem lat
  trwający osiemdziesiąt osiem lat

osiemdziesięciopięciolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Fünfundachtzigjähriger
  mężczyzna mający osiemdziesiąt pięć lat

osiemdziesięciopięciolatka /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Fünfundachtzigjährige
  kobieta mająca osiemdziesiąt pięć lat

osiemdziesięciopięcioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfundachtzigjährig
  mający osiemdziesiąt pięć lat
  trwający osiemdziesiąt pięć lat

osiemdziesięciosiedmiolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Siebenundachtzigjähriger
  mężczyzna mający osiemdziesiąt siedem lat

osiemdziesięciosiedmiolatka /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka/ (n)
Siebenundachtzigjährige
  kobieta mająca osiemdziesiąt siedem lat

osiemdziesięciosiedmioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebenundachtzigjährig
  mający osiemdziesiąt siedem lat
  trwający osiemdziesiąt siedem lat

osiemdziesięciosześciolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Sechsundachtzigjähriger
  mężczyzna mający osiemdziesiąt sześć lat

osiemdziesięciosześciolatka /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Sechsundachtzigjährige
  kobieta mająca osiemdziesiąt sześć lat

osiemdziesięciosześcioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechsundachtzigjährig
  mający osiemdziesiąt sześć lat
  trwający osiemdziesiąt sześć lat

osiemdziesięciotrzylatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
Dreiundachtzigjähriger
  mężczyzna mający osiemdziesiąt trzy lata

osiemdziesięciotrzylatka /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatka/ (n)
Dreiundachtzigjährige
  kobieta mająca osiemdziesiąt trzy lata

osiemdziesięciotrzyletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
dreiundachtzigjährig
  mający osiemdziesiąt trzy lata
  trwający osiemdziesiąt trzy lata

osiemnastolatek /ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatɛk/ (n)
Achtzehnjähriger
  chłopak mający osiemnaście lat

osiemnastolatka /ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatka/ (n)
Achtzehnjährige
  kobieta mająca osiemnaście lat

osiemnastoletni /ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtzehnjährig
  mający osiemnaście lat
  trwający osiemnaście lat

osika /ɔˈɕika/ (n)
Espe, Zitterpappel
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
Esel, Eselin
  (zoologia, zoologiczny) Equus asinus Linnaeus, zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
Esel
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek
  (potocznie, potoczny) uparty człowiek

osiągalny /ˌɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
erreichbar, greifbar
  możliwy do osiągnięcia

osiągać /ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
erreichen
  docierać do określonego miejsca
  uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy

osiągnięcie /ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Erreichen
  (rzeczownik odczasownikowy) od osiągnąć
Leistung
  coś, co zostało osiągnięte

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Anklage
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skarga wnoszona do sądu, akt oskarżenia
Beschuldigung, Anschuldigung
  zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

oskijski (adj)
oskisch
  związany z Oskami, dotyczący Osków

oskijski (n)
Oskisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język oskijski;

oskoła (n)
Birkensaft
  (spożywczy) sok z brzozy;

oskrzele (n)
Bronchie
  (anatomia, anatomiczny) parzysty narząd rurowaty położony poniżej tchawicy, stanowiący część dolnych dróg oddechowych, rozgałęziający się dychotomicznie

oslowski (adj)
Osloer
  związany z Oslo, dotyczący Oslo

osm /ɔsm̥/ (n)
Osmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osmotyczny /ˌɔsmɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
osmotisch
  oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
Person
  pojedynczy człowiek, ktoś
  (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
  bohater dramatu

osoba fizyczna /ɔˈsɔba fʲiˈzɨʧ̑na/ (n)
natürliche Person
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wobec prawa: każdy człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci;

osoba prawna /ɔˈsɔba ˈpravna/ (n)
juristische Person
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego;

osobistość /ˌɔsɔˈbʲistɔɕʨ̑/ (n)
Persönlichkeit, Prominente
  osoba wybitna, ważna i wpływowa

osobisty /ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (adj)
persönlich
  dokonany przez daną osobę
  intymny, dostępny tylko dla najbliższych
personal
  odnoszący się do pojedynczej osoby
persönlich, privat
  stanowiący własność danej osoby

osobiście /ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
persönlich, selbst
  we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa

osobliwość (n)
Besonderheit
  immanentny, niezwykły, oryginalny charakter kogoś lub czegoś

osobliwy (adj)
kurios, eigenartig, absonderlich
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobnik /ɔˈsɔbʲɲik/ (n)
Einzelwesen
  (biologia, biologiczny) jednostkowy okaz gatunku;

osobowość /ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑/ (n)
Persönlichkeit
  (psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;

osobłoski (adj)
Hotzenplotzer
  odnoszący się do wsi Osobłoga

osocze (n)
Plasma
  (biologia, biologiczny) zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki

ospa (n)
Pocken
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wspólna nazwa kilku różnych wirusowych chorób zakaźnych objawiających się wysypką

ospa wietrzna (n)
Windpocken
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ossuarium /ˌɔsːuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
Beinhaus
  budowla lub pomieszczenie ze szczątkami zmarłych, często w obrębie cmentarza

ostaniec /ɔˈstãɲɛʦ̑/ (n)
Zeugenberg
  (geologia, geologiczny) odosobnione wzniesienie będące pozostałością dawnej powierzchni zniszczonej w wyniku wietrzenia, erozji i denudacji;

ostatecznie /ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
letztlich, schließlich
  całkowicie, zupełnie, w sposób ostateczny lub do końca

ostateczny /ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
letzte
  (książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny
  (książkowy) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy

ostatek /ɔˈstatɛk/ (n)
Rest
  to, co pozostało

ostatki /ɔˈstatʲci/ (n)
Fastnachtszeit, Vorfastenzeit
  ostatnie dni karnawału

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
letzte
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostentacyjny /ˌɔstɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
ostentativ
  (książkowy) robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę

osteoblast (n)
Osteoblast
  (biologia, biologiczny) komórka wytwarzająca osseinę i kontrolująca jej mineralizację;

osteoklast (n)
Osteoklast
  (biologia, biologiczny) wielojądrzasta komórka zdolna do resorpcji tkanki kostnej;

osteoklastogeneza (n)
Osteoklastogenese
  (biologia, biologiczny) proces powstawania osteoklastów w szpiku

osteoliza (n)
Osteolyse
  (medycyna, medyczny) patologiczna resorpcja tkanki kostnej przez osteoklasty

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
Osteoporose
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
Scherbengericht
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnych Atenach rodzaj tajnego głosowania, podczas którego wolni obywatele typowali osoby podejrzane o dążenie do tyranii i zasługujące na wygnanie z miasta na 10 lat;
  wykluczenie, bojkot kogoś z danej grupy lub z danego środowiska

ostrawski (adj)
Ostrauer
  odnoszący się do miasta Ostrawa

ostrość (n)
Schärfe
  (fotografia) wyrazistość szczegółów obrazu
  przejaw bycia ostrym (jak nóż)
Härte, Schärfe
  surowość sądów
Schärfe, Klarheit
  wyrazistość widzenia, słuchu, węchu

ostrożność (n)
Vorsicht, Behutsamkeit, Umsicht
  zdolność do działania z rozwagą

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
vorsichtig, behutsam
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności
vorsichtig
  zrobiony, powzięty z rozwagą, uważnie, oględnie; będący wyrazem czyjejś rozwagi

ostrożny optymizm /ɔˈstrɔʒnɨ ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
verhalten Optimismus
  umiarkowany optymizm, liczący się z możliwością negatywnego rozwiązania sprawy, która początkowo wydaje się być na dobrej drodze

ostrożny pesymizm /ɔˈstrɔʒnɨ pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
verhalten Pessimismus
  umiarkowany pesymizm, liczący się z możliwością pozytywnego rozwiązania sprawy, która początkowo wydaje się najgorszym z możliwych scenariuszy

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
scharf, pikant
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
spitz, scharf
  (matematyka, matematyczny) o kącie; o czymś, co ma kształt kąta: mniejszy niż 90°
scharf
  o obrazie: z dobrze widocznymi zarysami przedmiotów, wyraźny
  o amunicji: stosowany do zabijania
stechend
  o zapachu: intensywny, zwykle nieprzyjemny
scharf, spitz
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie
  o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
Auster
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
Austernfischer
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrzarka /ɔˈsṭʃarka/ (n)
Schleifstein
  urządzenie mechaniczne służące do ostrzenia części roboczych narzędzi skrawających

ostrzał /ˈɔsṭʃaw/ (n)
Beschuss
  (wojskowość, wojskowy) strzelanie do kogoś, prowadzenie ognia skierowanego na jakiś cel; ostrzeliwanie

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
Schneide, Klinge
  część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzegać /ɔˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
warnen
  informować o potencjalnym niebezpieczeństwie

ostrzenie /ɔˈsṭʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Spitzen
  (rzeczownik odczasownikowy) od ostrzyć

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
schärfen, wetzen
  czynić ostrym (krawędź czegoś)
spitzen
  czynić ostrym (wierzchołek czegoś)

ostygnąć (v)
erkalten
  stać się zimniejszym lub całkowicie zimnym, stracić ciepło

osuszać (v)
trocknen
  powodować, że coś staje się suche; usuwać ciecz
trockenlegen
  pozbawiać wilgoci
sich abtrocknen
  osuszać siebie; pozbawiać siebie wilgoci

osuwisko /ˌɔsuˈvʲiskɔ/ (n)
Erdrutsch
  (geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania;

oswojony /ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ/ (adj)
zahm
  o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość

oszałamiać (v)
überwältigen
  wywierać silne wrażenie
berauschen, betäuben
  wywoływać stan częściowej utraty przytomności; wprowadzać w stan zamroczenia

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
Speer
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczerstwo /ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ/ (n)
Verleumdung, Diffamierung
  kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
Sparsamkeit, Ersparnis
  cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszczędzać /ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
sparen
  zużywać w niewielkiej ilości

oszukańczy /ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
betrügerisch, falsch, schnwindlerisch
  opierający się na oszustwie, nieuczciwości

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
betrügen, schwindeln, trügen
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów
betrügen
  mówić komuś nieprawdę, kłamać
schwindeln, betrügen, trügen
  celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry

oszust /ˈɔʃust/ (n)
Betrüger, Gauner
  ten, kto oszukuje

oszustka /ɔˈʃustka/ (n)
Betrügerin
  osoba płci żeńskiej, która oszukuje

oszustwo /ɔˈʃustfɔ/ (n)
Betrug, Täuschung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej;

osłabienie (n)
Unwohlsein
  (medycyna, medyczny) stan złego samopoczucia fizycznego
Schwäche
  (rzeczownik odczasownikowy) od osłabić

osłomuł /ɔsˈwɔ̃muw/ (n)
Maulesel
  (zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;

osłuchiwać /ˌɔswuˈxʲivaʨ̑/ (v)
abhorchen
  badać kogoś, słuchając wydawanych dźwięków przez niektóre narządy, np. stetoskopem

osłupiały (adj)
perplex
  bardzo zaskoczony, zdumiony, zdziwiony

otaczać /ɔˈtaʧ̑aʨ̑/ (v)
umgeben
  rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)
  zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)
  (przenośnie, przenośnia) gromadzić wokół siebie pewne przedmioty lub pewnych ludzi

otchłań /ˈɔtxwãɲ/ (n)
Abgrund
  realna pusta, ogromna, głęboka lub wręcz bezdenna przestrzeń

otocjon /ɔˈtɔʦ̑ʲjɔ̃n/ (n)
Löffelhund
  (zoologia, zoologiczny) ssak afrykański przypominający psa i lisa, z charakterystycznymi długimi uszami;

otoczenie /ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Umgebung
  łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron
  ludzie, z którymi ma się najczęstsze kontakty, którzy są najbardziej znaczący

otologia (n)
Otologie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) specjalizacja zajmująca się fizjologią uszu i leczeniem ich chorób;

otrzewna (n)
Bauchfell
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otrzymywać /ˌɔṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
bekommen, erhalten, kriegen
  dostawać, być odbiorcą
erhalten
  uzyskiwać, osiągać, wyprodukować coś z czegoś

otrębowy (adj)
Kleie
  związany z otrębami, dotyczący otrębów; zawierający otręby

otręby /ɔˈtrɛ̃mbɨ/ (n)
Kleie
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw;

otucha /ɔˈtuxa/ (n)
Zuversicht, Mut
  nadzieja wynikająca z przekonania, że będzie lepiej

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (adv)
ehrlich, offen
  w sposób otwarty, szczery, uczciwy, jawny

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (n)
Eröffnung
  (szachy, pojęcie szachowe) początkowa faza partii szachów;
Beginn
  uroczystość założenia, uruchomienia czegoś

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
offen
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
  o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
  o sklepie: czynny, działający
  ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami
  o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć
  (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
öffnen, aufmachen
  powodować, że coś przestaje być zamknięte

otwór /ˈɔtfur/ (n)
Loch, Öffnung
  dziura lub wgłębienie
Öffnung
  wylot przewodu
  wlot przewodu

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
Fettsucht, Adipositas
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

otyły /ɔˈtɨwɨ/ (adj)
fettleibig
  o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze

outing (n)
Outing
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) mówienie, często publiczne, o czyjejś orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej bez zgody tej osoby;

overturyzm (n)
Overtourism
  (turystyka, turystyczny) zjawisko przesycenia jakiegoś miejsca, destynacji ruchem turystycznym ponad możliwości jego obsługi lub wywołujący dużą uciążliwość dla mieszkańców

owad /ˈɔvat/ (n)
Insekt
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadożer palmowy (n)
Höhlenweihe
  (ornitologia, ornitologiczny) Polyboroides typus, gatunek ptaka drapieżnego;

owadożerny /ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
insektenfressend
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami

owal /ˈɔval/ (n)
Oval
  (geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;

owalny /ɔˈvalnɨ/ (adj)
oval
  przypominający kształtem owal

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
Schaf
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczarek niemiecki /ɔfˈʧ̑arɛc ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
deutscher Schäferhund
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa należąca do grupy owczarków;

owczarz (n)
Schafhirte, Schäfer
  hodowca owiec

owczy pęd (n)
Herdentrieb
  (przenośnie, przenośnia) bezrefleksyjne, ślepe i bezkrytyczne naśladowanie innych, działanie pod wpływem instynktu stadnego

owieczka /ɔˈvʲjɛʧ̑ka/ (n)
Schäfchen
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: owca
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek chrześcijańskiej wspólnoty religijnej
  młoda owca

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
Hafer, Haber
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena L., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owijać (v)
umwickeln
  otaczać szczelnie, osłaniać dookoła

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
Frucht, Obst
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo
Frucht
  (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań

owoce morza /ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa/ (n)
Meeresfrüchte, Frutti di Mare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże

owocnia /ɔˈvɔʦ̑ʲɲa/ (n)
Perikarp
  (botanika, botaniczny) część owocu, powstająca ze ściany zalążni;

owocowy /ˌɔvɔˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
fruchtig, Frucht, Obst
  taki, który jest zrobiony z owoców, smakuje lub pachnie jak owoc

owsianka /ɔfʲˈɕãnka/ (n)
Haferbrei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owszem /ˈɔfʃɛ̃m/ (particle)
doch, ja
  odpowiedź twierdząca, potwierdzająca słowa rozmówcy (także na pytanie z partykułą nie)

owulacja (n)
Ovulation
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

owłosienie /ˌɔvwɔˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Behaarung, Fell, Haarwuchs
  włosy na ciele człowieka lub zwierzęcia

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
schmücken, zieren
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
Schmuck, Zierde
  coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

ozdobnik /ɔˈzdɔbʲɲik/ (n)
Verzierung
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki upiększające, dające urozmaicenie, ożywiające, uzupełniające melodię

ozdobny /ɔˈzdɔbnɨ/ (adj)
dekorativ, ornamental, schmückend
  stanowiący ozdobę; o cechach właściwych ozdobie

ozdrowieniec /ˌɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
Genesener
  (medycyna, medyczny) (książkowy) osoba, która wraca do zdrowia po jakiejś chorobie

oziębienie (n)
Abkühlung
  (fizyka, fizyczny) spadek temperatury

oziębły (adj)
eiskalt
  odnoszący się z rezerwą

oznaczać /ɔzˈnaʧ̑aʨ̑/ (v)
bedeuten
  wyrażać określoną treść

oznajmiać (v)
ankündigen, mitteilen
  podawać wiadomość w sposób oficjalny, uroczysty lub zdecydowany

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
Ozon
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ozonosfera (n)
Ozonschicht
  warstwa zwiększonej koncentracji ozonu w stratosferze Ziemi;

ołomuniecki (adj)
Olmützer
  odnoszący się do czeskiego miasta Ołomuniec

ołowiany /ˌɔwɔˈvʲjãnɨ/ (adj)
bleiern
  wykonany z ołowiu, związany z ołowiem, dotyczący ołowiu

ołowica (n)
Bleivergiftung
  (medycyna, medyczny) zatrucie ołowiem

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
Altar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołtarzowy (adj)
Altar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ołtarzem; będący częścią wyposażenia ołtarza

ołów /ˈɔwuf/ (n)
Blei
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
Bleistift, Stift
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
Achse
  centralna linia danego układu
  (matematyka, matematyczny) prosta, na której wyróżniono zwrot i punkt O zwany zerowym oraz ustalono odcinek jednostkowy;
  (technologia, technika, techniczny) element mechanizmu lub maszyny, służący utrzymaniu w określonym położeniu osadzonych na osi (1.1) wirujących elementów;

ościsty /ɔɕˈʨ̑istɨ/ (adj)
grätig
  (ichtiologia, ichtiologiczny) o rybie: mająca dużo ości

ośle ucho /ˈɔɕlɛ ˈuxɔ/ (n)
Eselsohr
  zagięty róg książki;

oślepiać (v)
blenden
  poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie
  pozbawiać wzroku
blind machen, verblenden
  pozbawiać rozumu, uniemożliwiać panowanie nad sobą

ośmiogodzinny /ˌɔɕmʲjɔɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
achtstündig
  trwający osiem godzin

ośmiokąt (n)
Achteck, Oktagon, Oktogon
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna mająca osiem kątów;

ośmiokątny (adj)
achteckig
  taki, który ma osiem kątów; mający kształt ośmiokąta

ośmiolatek /ˌɔɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Achtjähriger
  chłopiec mający osiem lat

ośmiolatka /ˌɔɕmʲjɔˈlatka/ (n)
Achtjährige
  dziewczynka mająca osiem lat

ośmioletni /ˌɔɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtjährig
  mający osiem lat
  trwający osiem lat

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
Krake, Oktopus, Tintenfisch
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

ośmiotysięczny (adj)
achttausendste
  będący ostatnim elementem zbioru wielkości ośmiu tysięcy

ośnik /ˈɔɕɲik/ (n)
Zugmesser
  ręczne narzędzie do strugania i korowania drewna,

ośrodek kultury (n)
Kulturzentrum
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) instytucja prowadząca działalność społeczno-kulturalną

oświadczać /ɔɕˈfʲjaṭʧ̑aʨ̑/ (v)
erklären
  komunikować w podniosły lub formalny sposób

oświadczenie /ˌɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Erklärung, Angabe
  oficjalna wypowiedź przedstawiająca czyjś punkt widzenia, stan wiedzy o czymś lub wolę oświadczającego
Erklärung
  pismo zawierające oświadczenie (1.1)

oświecać (v)
aufklären, bilden
  (podniośle) szerzyć oświatę; zwiększać poziom wiedzy i kultury
aufklären
  (podniośle) uświadamiać coś komuś
erhellen, erleuchten
  (przestarzałe, przestarzały) rzucać światło
sich bilden
  (podniośle) poszerzać swoją wiedzę i kulturę
erleuchtet werden
  (przestarzałe, przestarzały) być otaczanym światłem

oświetlać /ɔɕˈfʲjɛtlaʨ̑/ (v)
beleuchten, erhellen, erleuchten
  rzucać, kierować na coś światło

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
Granne
  (botanika, botaniczny) ostry, sztywny wyrostek u plewki ziaren kłosa
Gräte, Fischgräte
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożaglowanie (n)
Segelwerk, Takelwerk
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) określony zespół żagli na statku żaglowym

ożenić /ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
verheiraten
  dać komuś kobietę za żonę, spowodować zawarcie związku małżeńskiego z kobietą
heiraten
  zawrzeć związek małżeński z kobietą

ożywiać (v)
beleben
  pobudzać, wywoływać ożywienie
  sprawiać, że coś stanie się intensywniejsze
wiederbeleben
  przywracać do życia

paca (n)
Reibebrett
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (budownictwo) narzędzie murarskie w formie krótkiej deski z rękojeścią do wyrównywania zaprawy na murze

pacha /ˈpaxa/ (n)
Achselhöhle, Achsel
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym;

pachnieć /ˈpaxʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
riechen, duften
  wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny

pachnolit (n)
Pachnolith Pyroconit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków, jednowodny heksafluoroglinian sodowo-wapniowy;

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
Leiste Blattachsel
  (botanika, botaniczny) miejsce między górną stroną nasady liścia a łodygą

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
Patient
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

packa /ˈpaʦ̑ka/ (n)
Fliegenklatsche
  przyrząd do zabijania much

pacyficzny (adj)
pazifisch
  zamieszkujący Pacyfik, związany z Pacyfikiem

pacyfikacja /ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Befriedung
  tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej;

pacyfistyczny (adj)
pazifistisch
  dotyczący pacyfizmu lub związany z pacyfistami

pacyfizm (n)
Pazifismus
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

paczka /ˈpaʧ̑ka/ (n)
Paket
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;

paczka papierosów (n)
Zigarettenpackung, Zigarettenschachtel
  papierowe opakowanie zawierające najczęściej 20 papierosów

paczkomat (n)
Packstation, Paketautomat, Paketstation
  (potocznie, potoczny) automat do nadawania i odbioru paczek;

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
Epilepsie
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padaczkowy /ˌpadaʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
epileptisch
  (medycyna, medyczny) związany z padaczką (epilepsją)

padalec /paˈdalɛʦ̑/ (n)
Blindschleiche
  (zoologia, zoologiczny) Anguis, rodzaj beznogiej jaszczurki;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
regnen, hageln, schneien
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
fallen
  w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą
  zlatywać, lecieć w dół
  ginąć gwałtowną śmiercią
  o terytorium: ulegać przed siłami nieprzyjaciela
  o zwierzętach: zdychać
  z podmiotem nieżywotnym nastąpić, wybrać cel, zostać wylosowanym

padać jak muchy /ˈpadaʨ̑ ˈjak ˈmuxɨ/ (v)
sterben wie die Fliegen
  (przenośnie, przenośnia) umierać, ginąć masowo

paderborneński (adj)
Paderborner
  związany z Paderbornem, dotyczący Paderbornu (miasta w Niemczech)

padewczyk (n)
Paduaner
  mieszkaniec miasta Padwy

padewka (n)
Paduanerin
  mieszkanka Padwy; kobieta z tego miasta

padewski (adj)
paduanisch
  odnoszący się do Padwy, związany z Padwą

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
Aas, Kadaver
  zwierzęce zwłoki

padlinożerca /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
Aasfresser
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną

padlinożerny /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
aasfressend, aasfressig, nekrophag
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się padliną

paella (n)
Paella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
Hügel
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

pagórkowaty /ˌpaɡurkɔˈvatɨ/ (adj)
hügelig
  nierówny; taki, który jest pokryty pagórkami

paisley (n)
Paisleymuster
  delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji

pajac /ˈpajaʦ̑/ (n)
Hampelmann
  figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka

pajacyk /paˈjaʦ̑ɨk/ (n)
Hampelmann
  ćwiczenie gimnastyczne wykonywane w podskoku, z wykonaniem rozkroku i klaśnięciem nad głową

pajda /ˈpajda/ (n)
Knast
  (potocznie, potoczny) duża kromka chleba

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
Spinne
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczak (n)
Spinnentier, Arachnide
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę bezkręgowe z sześcioma nogami i odwłokiem

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
Spinnennetz, Spinngewebe, Gespinst
  sieć tkana przez pająka

pak lodowy /ˈpak lɔˈdɔvɨ/ (n)
Packeis
  (meteorologia, meteorologiczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wieloletni, dryfujący, drobny lód morski;

pakamera /ˌpakãˈmɛra/ (n)
Packkammer, Packraum
  pomieszczenie, w którym przechowywane i pakowane są towary

pakiet /ˈpacɛt/ (n)
Paket
  (informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu;
Paket, Packen
  kilka rzeczy spakowanych razem

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
pakistanisch
  związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

pakowacz (n)
Packer, Verpacker
  mężczyzna, który trudni się pakowaniem;

pakować /paˈkɔvaʨ̑/ (v)
einpacken, packen, verpacken
  umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku
packen
  umieszczać przed podróżą swoje rzeczy w torbach, walizkach itp.

pakuły /paˈkuwɨ/ (n)
Werg
  (technologia, technika, techniczny) włókno konopne lub lniane do uszczelniania połączeń hydraulicznych i jako wyściółka tapicerska;

pal /pal/ (n)
Pfahl
  gruby słup osadzony w gruncie, pełniący zwykle funkcję konstrukcyjną
  (historia, historyczny, historycznie) narzędzie kaźni w formie zaostrzonego słupa, na którego wbijano skazańca

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
Heizer
  ktoś, kto zawodowo pali w piecu;
Raucher
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palaczka /paˈlaʧ̑ka/ (n)
Raucherin
  kobieta, która pali (np. papierosy, tytoń, opium itp.)

palant /ˈpalãnt/ (n)
Schlagball
  (sport, sportowy) zespołowa gra na punkty z użyciem drewnianego kija i gumowej piłeczki;

palatynacki (adj)
Pfälzer, pfälzisch
  związany z Palatynatem, dotyczący Palatynatu

palauski (adj)
Palauer, palauisch
  związany z Palau, dotyczący Palau

palearktyczny (adj)
paläarktisch
  (geografia, geograficzny) (zoologia, zoologiczny) związany z Palearktyką, dotyczący Palearktyki

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
Finger, Zehe
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
Zeigefinger
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

paleciak (n)
Hubwagen
  (potocznie, potoczny) ręczny wózek do przewożenia palet wyposażony w podnośnik hydrauliczny;

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Verbrennung
  proces spalania, palenia się
Rauchen
  zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

paleoantropolog (n)
Paläoanthropologe
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz zajmujący się opisaniem ewolucji człowieka

paleobotanika /ˌpalɛɔbɔˈtãɲika/ (n)
Paläobotanik
  (botanika, botaniczny) nauka o roślinach kopalnych;

paleocen (n)
Paläozän
  (geologia, geologiczny) najstarsza epoka paleogenu

paleofitologia /ˌpalɛɔfʲitɔˈlɔɟja/ (n)
Paläophytologie
  (botanika, botaniczny) (zobacz) paleobotanika

paleogen /ˌpalɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
Paläogen
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku;

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
Paläografie, Paläographie
  badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleolit /ˌpalɛˈɔlʲit/ (n)
Altsteinzeit, Paläolithikum
  (archeologia, archeologiczny) epoka w dziejach ludzkości, trwająca od ok. 5-3 mln r. p.n.e. do ok. 10000 r. p.n.e.;

paleontolog /ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk/ (n)
Paläontologe
  (biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych
Paläontologin
  specjalistka z zakresu paleontologii

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
Paläontologie
  (biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

paleontologiczny (adj)
paläontologisch
  (biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii

paleoproterozoik /paˈlɛɔˌprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Paläoproterozoikum
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

paleozoik /ˌpalɛɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Paläozoikum
  (geologia, geologiczny) era w dziejach Ziemi;

paleozoologia /ˌpalɛɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
Paläozoologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o zwierzętach kopalnych;

palermianin (n)
Palermer
  mieszkaniec Palermo; osoba z tego miasta

palermianka (n)
Palermerin
  mieszkanka Palermo; kobieta z tego miasta

palermski (adj)
palermisch, palermitanisch
  związany z Palermo, dotyczący Palermo

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
palästinensisch
  związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

paletka /paˈlɛtka/ (n)
Schläger, TT-Schläger
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) rakietka do gry w tenisa stołowego

paliatywny (adj)
palliativ
  uśmierzający ból lub łagodzący objawy choroby, lecz nieusuwający jej przyczyn

palilalia (n)
Palilalie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab;

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
Palimpsest
  (historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
Palindrom
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

palisada (n)
Palisade
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) obronne ogrodzenie z pali, często zaostrzonych

paliusz (n)
Pallium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) element liturgicznego stroju metropolity;

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
Treibstoff, Brennstoff, Kraftstoff, Sprit
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
brennen
  niszczyć coś za pomocą ognia
rauchen
  wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
heizen
  dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień

palić za sobą mosty /ˈpalʲiʥ̑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ/ (v)
die Brücken hinter sich abbrechen
  (książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie

pallad /ˈpalːat/ (n)
Palladium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palladianizm /ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥/ (n)
Palladianismus
  (sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach;

palma /ˈpalma/ (n)
Palme
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;
  (przenośnie, przenośnia) zwycięstwo, pierwszeństwo w czymś
Palmenzweig, Palmzweig
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwykle zdobiona gałązka lub ich pęk poświęcana w Niedzielę Palmową;

palnik /ˈpalʲɲik/ (n)
Flamme
  część kuchenki gazowej, w której wytwarza się płomień, na której stawia się naczynia do gotowania
Brenner
  urządzenie wytwarzające płomień, służące do spawania metali

palpitacja (n)
Herzklopfen, Palpitation
  (medycyna, medyczny) zbyt szybkie bicie serca;

paluch /ˈpalux/ (n)
großer Zeh, Großzehe
  (anatomia, anatomiczny) duży palec u nogi;

paluszek (n)
Fischtäbchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) panierowane rybne filety w małych, podłużnych porcjach;

pamięciowy /ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
Gedächtnis-
  związany z pamięcią

pamiętać /pãˈmʲjɛ̃ntaʨ̑/ (v)
gedenken
  przechowywać informacje w pamięci i potrafić je odtwarzać

pamiętliwy (adj)
nachtragend, nachträgerisch
  pamiętający długo urazy, doznane krzywdy, przykrości itp.

pamiętnik (n)
Tagebuch
  wspomnienia spisywane przez kogoś, zwykle na własne potrzeby

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
Erinnerung, Gedächtnis
  fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
Gedächtnis, Speicher
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;
  (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;

pamięć USB (n)
USB-Stick
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

pan /pãn/ (n)
Herr
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników
  z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy
Herrchen
  właściciel psa
Herr, Sie
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
Bräutigam
  mężczyzna w dniu swojego ślubu

panamski /pãˈnãmsʲci/ (adj)
panamaisch
  odnoszący się do państwa Panama

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
Gürteltier
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
Schlachtschiff
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
Panzer
  (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;

pancerzownica /ˌpãnʦ̑ɛʒɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Panzerfaust
  (wojskowość, wojskowy) ręczna broń przeciwpancerna

panda /ˈpãnda/ (n)
Panda
  (zoologia, zoologiczny) panda mała
  (zoologia, zoologiczny) panda wielka

panda wielka (n)
Pandabär
  (zoologia, zoologiczny) Ailuropoda melanoleuca David, drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych występujący w Azji;

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Pandeismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
Pandemie
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

panegiryczny (adj)
panegyrisch
  dotyczący panegiryku

pangermanizm (n)
Pangermanismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nacjonalistyczna doktryna polityczna postulująca zjednoczenie wszystkich ludów germańskich

pangram /ˈpãŋɡrãm/ (n)
Pangramm
  (językoznawstwo, językoznawczy) zdanie, w którym zostały użyte wszystkie litery alfabetu;

panhelleński (adj)
panhellenisch
  dotyczący wszystkich Greków, obejmujący wszystkich Greków

pani /ˈpãɲi/ (n)
Frau
  bogini
  pracodawczyni dla służby
  władczyni
Frauchen
  właścicielka psa
Frau, Sie
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panienka /pãˈɲɛ̃nka/ (n)
jung Dame
  (dawniej, dawny) córka chlebodawców
Nutte
  (eufemistycznie) o prostytutce
Fräulein
  młoda dziewczyna

panierować (v)
panieren
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce

panika /ˈpãɲika/ (n)
Stampede, Panik
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

panleukopenia /ˌpãnlɛwkɔˈpɛ̃ɲa/ (n)
Panleukopenie
  (weterynaria, weterynaryjny) wysoce zaraźliwa, wirusowa choroba kotowatych przebiegająca z objawami zapalenia układu pokarmowego i leukopenią;

panna /ˈpãnːa/ (n)
Fräulein
  dziewczyna, młoda kobieta
Fräulein, Jungfrau
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)

panna cotta (n)
Pannacotta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) delikatny deser kuchni włoskiej zrobiony ze śmietany podgrzanej z żelatyną i różnymi dodatkami;

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
Panorama, Rundblick, Rundgemälde
  rozległy, szeroki widok

panować /pãˈnɔvaʨ̑/ (v)
beherrschen
  podporządkowywać coś sobie, mieć władzę nad czymś
herrschen
  występować, pojawiać się
  być panem, przywódcą czegoś
  być panem, władcą kraju, królestwa

panpsychizm (n)
Panpsychismus
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panseksualizm (n)
Pansexualität
  (filozofia, filozoficzny) (seksuologia, seksuologiczny) postrzeganie wszelkich zjawisk w świecie przez pryzmat seksualny

panseksualny (adj)
pansexuell
  (psychologia, psychologiczny) dotyczący panseksualizmu

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
Panslawismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteistyczny (adj)
pantheistisch
  właściwy panteizmowi

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Pantheismus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

panterołak /ˌpãntɛˈrɔwak/ (n)
Werpanther
  (fantasy) człowiek, którego jedną z form jest pantera

pantofel /pãnˈtɔfɛl/ (n)
Pantoffel
  (regionalizm, regionalny) rodzaj obuwia noszonego w domu
Slịpper
  rodzaj lekkiego, płytkiego, wsuwanego buta

pantoflarz /pãnˈtɔflaʃ/ (n)
Pantoffelheld
  mężczyzna potulny, ulegający kobiecie

pantograf /pãnˈtɔɡraf/ (n)
Pantograf
  przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
Stromabnehmer
  przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;

pantoprazol (n)
Pantoprazol
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej;

papa /ˈpapa/ (n)
Papa, Papi, Vati
  (przestarzałe, przestarzały) tata
Fresse
  (potocznie, potoczny) często (obraźliwie) usta
Dachpappe, Pappe
  materiał budowlany stosowany do wykonywania izolacji fundamentów, posadzek, ścian piwnic i pokryć dachowych;

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
Papier
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument

papier jest cierpliwy /ˈpapʲjɛrʲ ˈjɛstʲ ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (proverb)
Papier ist geduldig
  na papierze można napisać wszystko bez ryzyka natychmiastowych konsekwencji

papier milimetrowy (n)
Millimeterpapier
  arkusz papieru kreślarskiego z naniesioną siatką milimetrową

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
Toilettenpapier, Klopapier
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier wartościowy /ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
Wertpapier
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;

papier ścierny /ˈpapʲjɛrʲ ˈɕʨ̑ɛrnɨ/ (n)
Schleifpapier
  jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne;

papier śniadaniowy (n)
Butterbrotpapier
  specjalny papier do zawijania kanapek

papiernia (n)
Papierfabrik, Papiermühle
  zakład wytwarzający papier

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
Zigarette
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papierosowy /ˌpapʲjɛrɔˈsɔvɨ/ (adj)
Zigaretten
  dotyczący papierosa

papierowy /ˌpapʲjɛˈrɔvɨ/ (adj)
papieren
  wykonany z papieru

papierośnica /ˌpapʲjɛrɔɕˈɲiʦ̑a/ (n)
Zigarettenetui
  mały, elegancki pojemnik do trzymania papierosów.

papieski /paˈpʲjɛsʲci/ (adj)
päpstlich
  związany z papieżem lub papiestwem, dotyczący papieża lub papiestwa

papiestwo (n)
Papsttum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd papieża, forma rządów papieża

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
Papst
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papieżyca (n)
Päpstin
  legendarna kobieta wyświęcona na papieża

papirologia (n)
Papyrologie
  nauka, która zajmuje się badaniem i odczytywaniem rękopisów;

papirus /paˈpʲirus/ (n)
Papyrus
  (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  materiał pisarski, wyrabiany z włókien papirusu (1.1);
  zwój lub dokument spisany na papirusie (1.2)

papista (n)
Papist
  osoba zagorzale popierająca papieża

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
Farn
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z kladu monilofitów;

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
Paprika, spanischer Pfeffer
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa;

papuga /paˈpuɡa/ (n)
Papagei
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny papug (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka /paˈpuʃka/ (n)
Sittich
  (zdrobniale) od: papuga

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
Wellensittich
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para /ˈpara/ (n)
Dampf, Wasserdampf
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;
Paar
  dwie osoby, darzące się uczuciem
  dwa przedmioty stanowiące komplet
  określenie niektórych przedmiotów, składających się z dwóch takich samych części
  dwie osoby występujące wspólnie, np. w grze, w tańcu

para wodna /ˈpara ˈvɔdna/ (n)
Wasserdampf
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) woda w gazowym stanie skupienia;

parabola /ˌparaˈbɔla/ (n)
Parabel
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przypowieść, alegoria;

paracetamol /ˌparaʦ̑ɛˈtãmɔl/ (n)
Paracetamol
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym;

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
Paradigma
  (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
Paradigma, Muster
  (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

paradygmatyczny /ˌparadɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
paradigmatisch
  dotyczący paradygmatu, właściwy paradygmatowi

parafia /paˈrafʲja/ (n)
Pfarre, Pfarrei
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;
Pfarrgemeinde
  ogół mieszkańców parafii (1.1)

parafianin /ˌparaˈfʲjä̃ɲĩn/ (n)
Gemeindemitglied
  (kościelny) członek wspólnoty parafialnej

parafraza (n)
Paraphrase
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi

paragon /paˈraɡɔ̃n/ (n)
Kassenzettel, Kassenbon
  (księgowość) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar

paragraf /paˈraɡraf/ (n)
Paragraphenzeichen, Paragrafenzeiche
  (potocznie, potoczny) znak paragrafu (1.1) §
Paragraf
  podstawowa jednostka redakcyjna tekstu prawnego (z wyjątkiem ustaw nieokreślanych mianem kodeksów), oznaczana w tekście symbolem §;

paragwajski /ˌparaˈɡvajsʲci/ (adj)
paraguayisch
  odnoszący się do państwa Paragwaj

paralela (n)
Parallele
  cechy podobne, analogiczne

paralipsa (n)
Paralipse
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zwróceniu uwagi na przedmiot wypowiedzi poprzez zapowiedź pominięcia go lub stwierdzenie, że nie jest on warty uwagi;

paraliż /paˈralʲiʃ/ (n)
Lähmung, Paralyse
  utrata możliwości ruchu spowodowana uszkodzeniem układu nerwowego

paraliżować (v)
lahmlegen
  utrudniać swobodne funkcjonowanie czegoś

paranoja (n)
Paranoia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;

parapet /paˈrapɛt/ (n)
Fensterbank, Fensterbrett
  fragment deski lub innego tworzywa umieszczony poziomo tuż pod oknem na zewnątrz lub wewnątrz pomieszczenia

parapetówka /ˌparapɛˈtufka/ (n)
Einzugsfeier
  (potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania

paraplegia /ˌparaˈplɛɟja/ (n)
Querschnittlähmung
  (medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;

parasol /paˈrasɔl/ (n)
Sonnenschirm
  przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
Regenschirm
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parasolka /ˌparaˈsɔlka/ (n)
Schirm, Damenschirm, Knirps
  mały, rozkładany parasol dla kobiet

parawan (n)
Paravent, Wandschirm
  rozstawialna segmentowa ścianka wydzielająca część pomieszczenia;

parazonium (n)
Parazonium
  (historia, historyczny, historycznie) ozdobny sztylet z czasów starożytnego Rzymu noszony do celów reprezentacyjnych i ceremonialnych, reprezentujący status społeczny właściciela;

parazytologia /ˌparazɨtɔˈlɔɟja/ (n)
Parasitologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;

parcie /ˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
Druck
  (fizyka, fizyczny) siła oddziałująca na powierzchnię zanurzonego ciała;

parczelina trójlistkowa /ˌparʧ̑ɛˈlʲĩna ˌtrujlʲiˈstkɔva/ (n)
Kleeulme
  (botanika, botaniczny) Ptelea trifoliata, gatunek krzewu lub małego drzewa ozdobnego z rodziny rutowatych;

pardubicki (adj)
Pardubitzer
  związany z miastem Pardubice, dotyczący miasta Pardubice

pardwa /ˈpardva/ (n)
Schneehuhn
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa górska /ˈpardva ˈɡurska/ (n)
Alpenschneehuhn
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa mszarna /ˈpardva ˈm̥ʃarna/ (n)
Moorschneehuhn
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa szkocka (n)
Schottische Moorschneehuhn
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus scotica, podgatunek pardwy mszarnej, występujący na Wyspach Brytyjskich

pareidolia (n)
Pareidolie
  (psychologia, psychologiczny) błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;

paremiologia /ˌparɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Parömiologie, Sprichwortforschung
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) nauka o przysłowiach zajmująca się ich pochodzeniem, znaczeniem oraz porównywaniem ich wersji w różnych językach;

parentyfikacja (n)
Parentifikation, Parentifizierung
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) zjawisko psychosocjologiczne polegające na odwróceniu ról w rodzinie, gdy dziecko pełni rolę opiekuna, partnera i powiernika wobec swojego rodzica lub rodzeństwa;

parerga /paˈrɛrɡa/ (n)
Parerga
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół ubocznej, drobnej twórczości literackiej danego autora, niezaliczana do jego twórczości podstawowej

parestezja (n)
Parästhesie
  (medycyna, medyczny) przykre wrażenie czuciowe, zwykle odbierane jako mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry, będące objawem uszkodzeniem układu nerwowego;

park /park/ (n)
Park
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
Nationalpark
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

park rozrywki (n)
Freizeitpark, Vergnügungspark
  (turystyka, turystyczny) teren z atrakcjami i punktami gastronomicznymi

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
Parkplatz
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parkowanie /ˌparkɔˈvãɲɛ/ (n)
Parken
  (motoryzacja) zatrzymywanie pojazdu na postoju, parkingu lub w innym przeznaczonym do tego miejscu

parkować /parˈkɔvaʨ̑/ (v)
parken
  zostawiać pojazd na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania pojazdu lub innym wolnym miejscu

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
Parlament
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
  gmach, w którym obraduje parlament (1.1)

parlamentariusz (n)
Parlamentär
  (wojskowość, wojskowy) posłaniec wysyłany przez walczące strony w celu negocjacji;

parlamentarny /ˌparlãmɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
parlamentarisch
  dotyczący parlamentu, związany z parlamentem

parlamentaryzm (n)
Parlamentarismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów z parlamentem mającym władzę ustawodawczą i sprawującym ją nad rządem;

parmenka (n)
Parmaerin, Parmesanerin
  mieszkanka Parmy

parmezan /parˈmɛzãn/ (n)
Parmesan, Parmesankäse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;

parmeńczyk (n)
Parmaer, Parmesaner
  mieszkaniec Parmy

parmeński (adj)
parmaisch, parmesanisch
  związany z Parmą, dotyczący Parmy

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
Parodie
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

parodiować (v)
parodieren
  dokonywać parodii czegoś

paroksyton (n)
Paroxytonon
  (fonetyka, fonetyczny) akcent na przedostatniej sylabie wyrazu;

paronim /paˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
Paronym
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz kojarzący się z innym ze względu na podobieństwo brzmienia, ale odmienny pod względem znaczeniowym;

paronomazja (n)
Paronomasie
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zestawienie wyrazów podobnie brzmiących o różnych znaczeniach;

parowar /paˈrɔvar/ (n)
Dampfgarer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie lub urządzenie służące do gotowania na parze;

parowiec (n)
Dampfschiff
  (przestarzałe, przestarzały) statek z napędem parowym;

parowozownia (n)
Betriebshof
  (kolejnictwo) zespół pomieszczeń, warsztatów oraz torów przystosowanych do obsługi technicznej i napraw parowozów;

parowóz /paˈrɔvus/ (n)
Dampflok, Dampflokomotive
  (kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy

parszywiec /parˈʃɨvʲjɛʦ̑/ (n)
Schuft, Schurke
  (obraźliwie) człowiek podły

parszywy /parˈʃɨvɨ/ (adj)
räudig
  (potocznie, potoczny) podły, zły, nędzny

partaczyć /parˈtaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
pfuschen
  robić coś byle jak, nieudolnie, źle

partenogeneza (n)
Parthenogenese
  (biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej;

parter /ˈpartɛr/ (n)
Erdgeschoss, Parterre
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia /ˈpartʲja/ (n)
Partisanengruppe
  (historia, historyczny, historycznie) (dawniej, dawny) oddział partyzancki, nieregularny oddział zbrojny;
Partie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fragment utworu przeznaczony do wykonywania przez odpowiednią grupę instrumentów, wykonawców
  (szachy, pojęcie szachowe) (termin karciany) w niektórych grach: rozgrywka, mecz
  (handel, handlowy) określona ilość czegoś dostarczanego, wysyłanego, itp., zwykle towarów; określona ilość jakiejś produkcji wytworzonej na fabryce, w przedsiębiorstwie
Partie, Heirat
  (przestarzałe, przestarzały) kandydat na męża; kandydatka na żonę
Gruppe, klein Schar
  (przestarzałe, przestarzały) stronnictwo, ugrupowanie, grupa osób powiązanych ze sobą w jakiś sposób
Partei
  (zobacz) partia polityczna

partia angielska (n)
englische Eröffnung
  (szachy, pojęcie szachowe) debiut szachowy rozpoczynający się od ruchu 1. c4;

partia hiszpańska (n)
Spanische Partie
  (szachy, pojęcie szachowe) debiut szachowy rozpoczynający się od ruchów 1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Gb5;

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
politische Partei
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partia włoska (n)
Giuoco Piano, Italienische Partie
  (szachy, pojęcie szachowe) debiut szachowy rozpoczynający się od ruchów 1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Gc4 Gc5;

partnerstwo (n)
Partnerschaft
  równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami

party /ˈpartɨ/ (n)
Fete
  (książkowy) przyjęcie towarzyskie

partyjski (adj)
parthisch
  związany z Partami lub Partią, dotyczący Partów lub Partii

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
Partikel
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

partytura /ˌpartɨˈtura/ (n)
Partitur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą;
Regiefassung
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) egzemplarz sztuki teatralnej, opatrzony komentarzami reżysera lub inscenizatora odnośnie wystawienia dzieła

partyzana /ˌpartɨˈzãna/ (n)
Partisane
  (historia, historyczny, historycznie) broń drzewcowa o długim, obosiecznym grocie, używana w zachodniej Europie od XV w.;

partyzant /parˈtɨzãnt/ (n)
Partisan
  (wojskowość, wojskowy) uczestnik konspiracyjnej walki zbrojnej na tyłach nieprzyjaciela; żołnierz oddziału partyzanckiego

partyzantka (n)
freiberufliche Tätigkeit
  (przenośnie, przenośnia) niezorganizowana działalność prowadzona na własną rękę
Guerillakrieg, Partisanenkrieg
  (wojskowość, wojskowy) forma walki zbrojnej z ukrycia
Partisanin
  kobieta partyzant
Partisanenabteilung
  oddziały partyzantów

paryski /paˈrɨsʲci/ (adj)
Pariser, pariserisch
  związany z Paryżem, dotyczący Paryża

parytet /paˈrɨtɛt/ (n)
Parität
  zasada równości proporcji dwóch lub więcej wielkości, określana prawnie a priori;

parzystokopytny /paˈʒɨstɔkɔˈpɨtnɨ/ (adj)
Paarhufer
  (zoologia, zoologiczny) mający parzystą liczbę palców zwieńczonych kopytami

parów (n)
Erosionsrinne, Schlucht
  (geografia, geograficzny) rodzaj suchej doliny o niezbyt stromych zboczach;

parówka /paˈrufka/ (n)
Bockwurst
  (spożywczy) tania kiełbasa z przemielonej masy mięsno-kostno-tłuszczowej, spożywana zwykle na gorąco;

parę /ˈparɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
ein paar
  kilka; niewielka liczba czegoś

pas /pas/ (n)
Spur
  (motoryzacja) wydzielona część jezdni, przeznaczona do jazdy pojazdów w jednym kierunku i ze zbliżoną prędkością; długa droga;
Gurt
  (technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości
Gürtel
  część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;
Streifen
  długi rząd czegoś
Taille
  miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1)

pas bezpieczeństwa (n)
Sicherheitsgurt, Gurt
  pas, który zabezpiecza przed urazem w razie wypadku;

pas planetoid (n)
Asteroidengürtel
  (astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;

pas startowy /ˈpas ːtarˈtɔvɨ/ (n)
Landepiste, Startbahn
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów

pasat /ˈpasat/ (n)
Passat, Passatwind
  (meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) stały, ciepły wiatr wiejący w strefie międzyzwrotnikowej w kierunku równika;

pasawczyk (n)
Passauer
  mieszkaniec Pasawy, ktoś pochodzący z Pasawy

pasawski (adj)
Passauer
  związany z Pasawą, dotyczący Pasawy

pasać (v)
hüten
  paść zwierzęta co pewien czas, wiele razy
weiden
  korzystać wielokrotnie z pastwiska, jeść tam trawę

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
Passagier, Fahrgast
  osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pasażerski (adj)
Passagier
  taki, który służy do przewozu pasażerów

paschał /ˈpasxaw/ (n)
Osterkerze
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeca poświęcona w Wigilię Paschalną z charakterystycznymi greckimi literami Α i Ω (alfa i omega);

paser /ˈpasɛr/ (n)
Hehler
  osoba handlująca kradzionymi rzeczami

paserstwo (n)
Hehlerei
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na skupie, przechowywaniu lub sprzedaży rzeczy kradzionych;

pasieka /paˈɕɛka/ (n)
Bienenstand, Imkerei
  (pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
Stiefsohn
  syn męża lub żony pochodzący z wcześniejszego małżeństwa

pasierbica /ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a/ (n)
Stieftochter
  córka małżonka z innego małżeństwa

pasikonik /ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik/ (n)
Laubheuschrecke
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad;

pasja /ˈpasʲja/ (n)
Wut
  gniew
Leidenschaft, Passion
  silne zainteresowania, zamiłowanie

pasjans /ˈpasʲjãw̃s/ (n)
Patience
  (termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;

paskal /ˈpaskal/ (n)
Pascal
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

paskudny /paˈskudnɨ/ (adj)
fies
  zły, przykry, nieznośny

pasmajtki /pasˈmajtʲci/ (n)
Miederhöschen
  (potocznie, potoczny) majtki z pasem do pończoch

pasmanteria /ˌpasmãnˈtɛrʲja/ (n)
Kurzwarengeschäft
  sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi
Kurzwaren
  wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki)

pasmanteryjny (adj)
Kurzwaren-
  dotyczący pasmanterii

pasować /paˈsɔvaʨ̑/ (v)
passen
  być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się
  przypadać do gustu
  (termin karciany) wycofywać się z dalszej licytacji przez powiedzenie słowa „pas”
  być odpowiednim do czyichś potrzeb

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
Parasit, Schmarotzer
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;
Schmarotzer, Parasit
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba wykorzystująca innych dla osiągnięcia własnych korzyści

pasożytniczy (adj)
parasitär, Schmarotzer-, parasitisch, schmarotzerhaft
  (biologia, biologiczny) dotyczący pasożytów

pasożytować (v)
schmarotzen
  (biologia, biologiczny) żyć kosztem innego organizmu, nie uśmiercając go gwałtownie lub wcale
  (przenośnie, przenośnia) żyć cudzym kosztem

passus /ˈpasːus/ (n)
Passus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fragment tekstu, wyjątek z jakiejś książki, zazwyczaj jakiś szczególny

pasta /ˈpasta/ (n)
Paste, Zahnpaste
  substancja o stałej, ale kleistej konsystencji; coś, czym można smarować

pasta do butów (n)
Schuhcreme, Schuhpaste, Schuhwichse
  (chemia, chemiczny) półpłynna substancja służąca do nabłyszczania, impregnacji i poprawiania wyglądu obuwia;

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
Zahnpaste, Zahnpasta
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pastel /ˈpastɛl/ (n)
Pastellbild
  (sztuka) obraz namalowany pastelami (1.1)
Pastellmalerei
  (sztuka) technika malowania pastelem (1.1);
Pastell
  środek rysunkowy i malarski w postaci miękkiego sztyftu, kredki lub ołówka;

pastelista (n)
Pastellmaler
  (sztuka) artysta malarz wykonujący obrazy w technice pastelu

pastelistka (n)
Pastellmalerin
  (sztuka) artystka malarka wykonująca obrazy w technice pastelu

pasterka /paˈstɛrka/ (n)
Christmette, Christmesse, Weihnachtsmesse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) msza odprawiana w noc Bożego Narodzenia

pasternak (n)
Pastinake, Pastinak
  (botanika, botaniczny) Pastinaca L., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
Pastinake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń tej rośliny

pasteryzacja /ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Pasteurisierung, Pasteurisation
  (spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;

pasterz /ˈpastɛʃ/ (n)
Hirte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun
  (zootechnika, zootechniczny) osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
Pastiche
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastor /ˈpastɔr/ (n)
Pastor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;

pastorał (n)
Krummstab, Bischofsstab
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobna zakrzywiona laska noszona podczas liturgii przez biskupów, opatów i infułatów uprzywilejowanych jako atrybut ich urzędu;

pastuszy /paˈstuʃɨ/ (adj)
Hirten-
  (przestarzałe, przestarzały) lub (poetycki, poetycko) od pastuch

pastylka /paˈstɨlka/ (n)
Pastille
  lek w postaci małego krążka

pasy /ˈpasɨ/ (n)
Zebrastreifen
  (potocznie, potoczny) przejście dla pieszych o wyglądzie białych pasów na jezdni

pasywność /paˈsɨvnɔɕʨ̑/ (n)
Passivität
  (książkowy) bierna postawa, brak aktywności
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) stan metalu, w którym następuje zahamowanie jego reakcji z agresywnym środowiskiem, co chroni go przed korozją elektrochemiczną

pasywny (adj)
passiv
  który nie wykazuje chęci działania

pasza /ˈpaʃa/ (n)
Pascha
  (historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik wojskowy lub cywilny w Imperium Osmańskim; także tytuł tego dostojnika;
Futter
  (zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;

paszkwil /ˈpaʃkfʲil/ (n)
Schmähschrift
  publikacja brukająca czyjąś reputację;

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
Pass Paß, Reisepaß, Reisepass
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

paszportówka (n)
Brustbeutel
  niewielka, płaska torebka do zawieszenia na szyi, rodzaj portfela

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
Pastete
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka
hässliches Entlein
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) brzydka dziewczyna
Salat, Schlamassel
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
Foie Gras, Gänseleberpastete
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

pasztetowa (n)
Leberwurst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski, głównie do smarowania kanapek; pasztet z podrobów i resztek mięsnych w formie kiełbasy;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
Afghanisch, Pashto, Sprache die Afghan
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Pasztunów;

patagoński /ˌpataˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
patagonisch
  od Patagonia

patat (n)
Batate, Süßkartoffel
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych o jadalnych bulwach, rosnąca w rejonie międzyzwrotnikowym

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
Pfanne, Bratpfanne
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patent /ˈpatɛ̃nt/ (n)
Patent
  dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;
  dokument stwierdzający nabycie uprawnień do działalności związanej z żeglugą;

patentowany leń /ˌpatɛ̃ntɔˈvãnɨ ˈlɛ̃ɲ/ (idiom)
fauler Sack
  osoba wyjątkowo leniwa

patetyczny /ˌpatɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pathetisch
  poważny, doniosły, uroczysty

patio /ˈpatʲjɔ/ (n)
Patio
  (architektura, architektoniczny) niewielki dziedziniec wewnątrz domu, z wejściami do pomieszczeń, często z krużgankami, zwykle w architekturze hiszpańskiej i portugalskiej;

patolog (n)
Pathologe
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w zakresie patologii

patologizacja (n)
Pathologisierung
  pogarszanie się jakości

patriarcha /paˈtrʲjarxa/ (n)
Patriarch
  (biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
  (przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie

patriarchalny /ˌpatrʲjarˈxalnɨ/ (adj)
patriarchal
  związany z patriarchatem, dotyczący patriarchatu
  związany z patriarchą, dotyczący patriarchy

patriarchat (n)
Patriarchat
  godność i władza patriarchy

patriota /paˈtrʲjɔta/ (n)
Patriot
  człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej

patriotka /paˈtrʲjɔtka/ (n)
Patriotin
  kobieta kochająca swoją ojczyznę, gotowa do poświęceń dla niej

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
patriotisch
  taki, którego cechuje patriotyzm
  związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
Patriotismus
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patrolog (n)
Patrologe
  (teologia, teologiczny) specjalista w dziedzinie patrologii

patrologia (n)
Patrologie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teologia, teologiczny) nauka zajmująca się życiem i twórczością Ojców Kościoła oraz piśmiennictwem starochrześcijańskim;

patrolować (v)
patrouillieren
  wykonywać obchód kontrolowanego terenu

patrontasz (n)
Patronentasche
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) torba na ładunki do broni palnej, używana przez piechotę w XVIII - XIX wieku

patroszyć (v)
ausnehmen
  usuwać trzewia z martwego zwierzęcia

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
schauen, ansehen
  kierować wzrok na coś lub na kogoś

patrzeć jak cielę na malowane wrota /ˈpaṭʃɛʨ̑ ˈjäc ˈʨ̑ɛlɛ ˌna‿malɔˈvãnɛ ˈvrɔta/ (v)
dastehen wie der Ochse vor dem Scheunentor, glotzen wie ein abgestochenes Kalb, gucken wie ein Schwein ins Uhrwerk
  patrzeć w bezmyślnym zdumieniu

patyna /paˈtɨ̃na/ (n)
Patina
  rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu;

paw /paf/ (n)
Pfau
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju pawi (1.1)

paw indyjski (n)
Blauer Pfau
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku paw indyjski (1.1)

paw niebieski (n)
Blauer Pfau
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku paw niebieski (1.1)

paw zwyczajny (n)
Blauer Pfau
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku paw zwyczajny (1.1)

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
Pavian
  (zoologia, zoologiczny) Papio, małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
Nagel, Fingernagel
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur /ˈpazur/ (n)
Kralle, Klaue
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
Palast, Schloss
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałeczki /paˈwɛʧ̑ʲci/ (n)
Essstäbchen, Stäbchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) azjatycki przyrząd do nabierania jedzenia;

pałka teleskopowa (n)
Teleskopschlagstock
  rodzaj składanej broni obuchowej wykonanej z lekkiego i mocnego metalu, zakończonej kulką;

państewko (n)
Zwergstaat
  (zdrobniale) od: państwo

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
Staat, Reich
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;
Frau und Herr
  tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa
Sie, mein Dame und Herr, sehr geehrt Dame und Herr
  zwrot grzecznościowy względem grupy, w której są zarówno kobiety, jak i mężczyźni

państwo w państwie (n)
ein Staat im Staate
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której wewnątrz jednej oficjalnej struktury organizacyjnej powstaje nieoficjalnie inna struktura, która sprawuje faktyczną władzę

państwowość /pãj̃ˈstfɔvɔɕʨ̑/ (n)
Staatlichkeit, Staatswesen
  zespół właściwości cechujących państwo; (także, też) odrębność, niezależność państwowa

państwowy /pãj̃ˈstfɔvɨ/ (adj)
staatlich, Staat
  będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem

pańszczyzna /pãj̃ˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
Frondienst, Leibeigenschaft
  (historia, historyczny, historycznie) bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu;

paść ofiarą /ˈpaɕʨ̑ ɔˈfʲjarɔ̃w̃/ (v)
zum Opfer fallen
  zostać zaatakowanym, stać się ofiarą czegoś lub kogoś

paź królowej (n)
Schwalbenschwanz
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Papilio machaon Linnaeus, gatunek motyla dziennego z rodziny paziowatych;

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
Oktober, Gilbhart
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchać /pxaʨ̑/ (v)
schicken
  (potocznie, potoczny) wysyłać
drängen, treiben
  (przenośnie, przenośnia) namawiać do czegoś
schieben
  przesuwać coś przed sobą napierając z tyłu
quetschen
  wkładać niedbale, wpychać siłą
stoßen
  zadawać cios bronią, dźgać
drängen
  przedzierać się, tłoczyć się
  starać się o coś, dążyć do czegoś

pchli targ /ˈpxlʲi ˈtark/ (n)
Flohmarkt, Trödelmarkt
  (handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów;

pchnięcie kulą /ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
Kugelstoßen
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła /pxwa/ (n)
Floh
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pech /pɛx/ (n)
Pech, Unglück
  niepomyślny zbieg okoliczności

pechowiec (n)
Pechvogel
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto ma pecha

pedagog /pɛˈdaɡɔk/ (n)
Pädagoge
  nauczyciel, wychowawca

pedagogiczny (adj)
pädagogisch
  związany z pedagogiką, wychowawczy

pedagogika /ˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
Pädagogik
  nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;

pedant /ˈpɛdãnt/ (n)
Pedant
  człowiek bardzo dokładny, przywiązujący dużą wagę do porządku

pedantyczny /ˌpɛdãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pedantisch
  skrajnie, nadmiernie dokładny

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
Pedal, Fußhebel
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
Schwuchtel, Schwule, schwule Truffel, schwuler Messdiener
  (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści

pederasta /ˌpɛdɛˈrasta/ (n)
Päderast
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) homoseksualista

pederastia /ˌpɛdɛˈrastʲja/ (n)
Päderastie
  (dawniej, dawny) kontakty erotyczne dojrzałych mężczyzn z dojrzewającymi chłopcami;

pediatria /pɛˈdʲjatrʲja/ (n)
Pädiatrie, Kinderheilkunde
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pedikiurzystka /ˌpɛdʲicuˈʒɨstka/ (n)
Fußpflegerin
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kobieta wykonująca pedikiur zawodowo

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
Pädophilie
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pedokracja (n)
Pädokratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy młodych, niedoświadczonych osób

pejoratywnie /ˌpɛjɔraˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
pejorativ
  w negatywny sposób

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
pejorativ
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pejs (n)
Peies, Schläfenlocke
  (żydowski) długie pasmo włosów wyrastających ze skroni, noszone przez wyznawców tradycyjnego judaizmu, zwłaszcza przez chasydów;

pejzaż /ˈpɛjzaʃ/ (n)
Landschaft
  (sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz

pekinka /pɛˈcĩnka/ (n)
Pekingerin
  mieszkanka Pekinu

pekińczyk /pɛˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Pekinger
  mieszkaniec Pekinu
Pekinese
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku;

pektorał (n)
Pektorale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z relikwią noszony przez katolickich duchownych na piersi;

pelargonia /ˌpɛlarˈɡɔ̃ɲja/ (n)
Geranie
  (botanika, botaniczny) Pelargonium, popularna roślina doniczkowa

peleton /pɛˈlɛtɔ̃n/ (n)
Peloton
  (sport, sportowy) najliczniejsza zwarta grupa kolarzy jadących w wyścigu;

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
Pelikan
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

peloid /pɛˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
Peloid
  naturalny twór geologiczny stosowany jako tworzywo lecznicze; powstaje przy udziale wody i mikroorganizmów

pelota /pɛˈlɔta/ (n)
Pelota
  (sport, sportowy) rodzaj tenisa popularnego wśród Basków, rozgrywanego na boisku ze ścianą, o którą odbijana jest piłka;

pendrive (n)
USB-Stick
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
Penis, Glied
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

penologia (n)
Pönologie
  nauka zajmująca się ogólnymi zaganieniami dotyczącymi kary

pensja /ˈpɛ̃w̃sʲja/ (n)
Gehalt
  płaca za wykonaną pracę wypłacana w równych odstępach czasu, dotycząca jakiegoś okresu

pensum (n)
Lehrdeputat
  (zawód, zawodowy, zawodowo) ustalona liczba godzin pracy nauczyciela lub wykładowcy

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
Pentagramm
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pentatonika (n)
Pentatonik
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) każda skala zawierająca pięć dźwięków w oktawie;

pepsyna (n)
Pepsin
  (biochemia, biochemiczny) czynna postać pepsynogenu, enzym trawienny występujący w soku żołądkowym;

peptyd /ˈpɛptɨt/ (n)
Peptid
  (biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów

per se /ˈpɛr ˈse/
per se
  (książkowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sam z siebie, sam przez się

percepcja (n)
Perzeption
  (fizjologia, fizjologiczny) odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów

perfekcjonista /ˌpɛrfɛkʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
Perfektionist
  człowiek dążący do doskonałości

performancja (n)
Performanz
  (językoznawstwo, językoznawczy) rzeczywiste posługiwanie się językiem, w odróżnieniu od znajomości języka;

perfumeria /ˌpɛrfũˈmɛrʲja/ (n)
Parfümerie
  sklep sprzedający perfumy i często również inne kosmetyki

perfumować (v)
parfümieren
  skrapiać perfumami, aplikować perfumy

pergamin (n)
Pergament
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania
Backpapier, Fettpapier
  papier nieprzepuszczający wilgoci ani tłuszczu

pergamoński (adj)
pergamenisch
  związany z Pergamonem, dotyczący Pergamonu

pergola /pɛrˈɡɔla/ (n)
Pergola
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;

perhydrol /pɛrˈxɨdrɔl/ (n)
Perhydrol
  (chemia, chemiczny) silnie utleniający, 30-procentowy roztwór wodny nadtlenku wodoru

periodyk /pɛrʲˈjɔdɨk/ (n)
Periodikum
  czasopismo o regularnej częstotliwości ukazywania się;

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
Lappentaucher
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perkoz dwuczuby /ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ/ (n)
Haubentaucher
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów;

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
Schlagzeuger
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji

perliczka /pɛrˈlʲiʧ̑ka/ (n)
Helmperlhuhn, Perlhuhn
  (ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;

perlit (n)
Perlit
  (geologia, geologiczny) minerał, wieloskładnikowa skała pochodzenia wulkanicznego, zawierająca kilka procent wody;

perm /pɛrm/ (n)
Perm
  (geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej;

permakultura (n)
Permakultur
  (ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;

permanencja (n)
Permanenz
  cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

permanentność (n)
Permanenz
  cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

peron /ˈpɛrɔ̃n/ (n)
Bahnsteig
  (kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego

peronizm /pɛˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
Peronismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;

perpetuum mobile (n)
Perpetuum mobile
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny, modelowy mechanizm, który raz wprawiony w ruch, pracowałby w nieskończoność bez potrzeby dostarczania energii;

perski /ˈpɛrsʲci/ (adj)
persisch, Persisch
  dotyczący Persji, pochodzący z Persji

perski /ˈpɛrsʲci/ (n)
Persisch, Persische
  język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;

personel /pɛrˈsɔ̃nɛl/ (n)
Personal, Personalstärke
  zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji

personifikacja /ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Personifikation, Personifizierung, Verkörperung
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich;

perswazja /pɛrsˈfazʲja/ (n)
Zureden
  nakłanianie, tłumaczenie, przekonywanie kogoś do czegoś

persyflaż (n)
Persiflage
  (książkowy) złośliwość ukryta pod pozorem uprzejmości

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
Kakilm Persimonenbaum
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)
Persimone
  (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;

peruka /pɛˈruka/ (n)
Perücke
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
peruanisch
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja (n)
Perversion
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy
Perversität, Pervertiertheit
  zachowania wbrew przyjętym obyczajom, mające za zadanie szokować

perwersyjny (adj)
abartig
  właściwy perwersji, charakteryzujący się odchyleniem reakcji psychicznych w sferze seksualnej

perydot /pɛˈrɨdɔt/ (n)
Peridot
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, krzemian magnezu i żelaza;

peryfrastyczny (adj)
Periphrasen-
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) określający coś za pomocą peryfrazy

peryfraza /ˌpɛrɨˈfraza/ (n)
Periphrase
  (językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy jakiegoś zjawiska przez bardziej lub mniej rozbudowane jego opisanie

perygeum (n)
Erdnähe, Perigäum
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołoziemskiej, który znajduje się najbliżej Ziemi

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
Perihel
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

perykopa (n)
Perikope
  (biblijny) określony fragment tekstu biblijnego odczytywanego podczas liturgii lub badanego przez biblistę;

peryskop /pɛˈrɨskɔp/ (n)
Periskop
  urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;

peryskopowy (adj)
Periskop-
  (optyka, optyczny) dotyczący peryskopu

perz /pɛʃ/ (n)
Quecke
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju perzów (1.1)

perzyna (n)
Brandstätte, Loderasche
  (dawniej, dawny) coś właśnie niszczone albo już zniszczone przez pożar

perła /ˈpɛrwa/ (n)
Perle
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny pochodzenia organicznego z pereł (1.1)

pescowegetarianizm (n)
Pescetarismus
  dieta polegająca na niejedzeniu mięsa czerwonego i drobiu, a akceptowaniu ryb i owoców morza;

peso /ˈpɛsɔ/ (n)
Peso
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów, głównie południowoamerykańskich;

pestycyd /pɛˈstɨʦ̑ɨt/ (n)
Pestizid
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;

pesymista /ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/ (n)
Pessimist
  człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy

pesymizm /pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
Pessimismus
  tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;

peszmerg (n)
Peschmerga
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kurdyjski bojownik walczący w partyzantce i powstaniach o niepodległość Kurdystanu;

peszyć (v)
verwirren, verstören
  wprawiać w zakłopotanie

pet /pɛt/ (n)
Kippe
  (potocznie, potoczny) resztka wypalonego papierosa

petarda (n)
Petarde
  (historia, historyczny, historycznie) ładunek wybuchowy używany dawniej do wysadzania bram lub mostów

petent /ˈpɛtɛ̃nt/ (n)
Petent, Interessent
  człowiek ubiegający się o coś, składający swoją prośbę, podanie w urzędzie, sądzie itp.

petrografia /ˌpɛtrɔˈɡrafʲja/ (n)
Petrografie
  (geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał;

petting (n)
Petting
  (książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego

petycja /pɛˈtɨʦ̑ʲja/ (n)
Petition
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (adj)
sicher
  całkowicie przekonany o słuszności

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (pronoun)
gewiss
  określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
Gewissheit
  całkowite przekonanie o czymś

pewność siebie (n)
Selbstsicherheit, Selbstbehauptung, Selbstbewusstsein
  (psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny /ˈpɛvnɨ/ (adj)
sicher, zuverlässig
  godny zaufania, sprawdzony
sicher
  nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi
  gwarantujący bezpieczeństwo, bezpieczny
  gwarantujący trwałość i stałość, zdecydowany, stanowczy, niezachwiany
überzeugt, sicher
  o człowieku: całkowicie przekonany o czymś, mający silne przeświadczenie

pewny siebie (adj)
selbstsicher, von sich überzeugt
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
Vollmond
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część
Fülle
  punkt kulminacyjny, szczyt czegoś, najwyższy stan

pełnoletniość (n)
Volljährigkeit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulowany przepisami status prawny osoby, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku;

pełnomocnictwo /ˌpɛwnɔ̃mɔʦ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Bevollmächtigung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument potwierdzający czyjeś prawo do działania w imieniu kogoś innego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do działania w czyimś imieniu, wydane przez tę osobę

pełnomocnik (n)
Bevollmächtigter, Beauftragter
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu

pełnorejowiec /ˌpɛwnɔrɛˈjɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Vollschiff
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe

pełnoziarnisty /ˌpɛwnɔʑarʲˈɲistɨ/ (adj)
Vollkorn-
  (spożywczy) zawierający niełuskane ziarna zbóż

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
voll
  wypełniony w największym możliwym stopniu

pełzać (v)
kriechen, krabbeln
  o ludziach poruszać się wolno, dotykając nieomal brzuchem podłoża lub na czworaka
kriechen
  o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża
  (pejoratywnie, pejoratywny) zachowywać się w sposób szczególnie uległy
  o roślinach rozrastać się po podłożu

pi /pʲi/ (n)
Pi
  (matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy;
  nazwa szesnastej litery alfabetu greckiego, π;

pi razy oko /ˈpʲi ˈrazɨ ˈɔkɔ/ (adv)
Pi mal Daumen, Pi mal Schnauze
  (potocznie, potoczny) w przybliżeniu, około

piaff (n)
Piaffe
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj chodu, w którym koń kłusuje w miejscu, w dużym zebraniu, wysoko unosząc przednie kończyny;

piana /ˈpʲjãna/ (n)
Schaum
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

piana z białek (n)
Eischnee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt kulinarny z roztrzepanych białek jaj

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
Klavier, Piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
Pianist
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianka do golenia (n)
Rasierschaum
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja z pęcherzykami powietrza rozsmarowywana na skórze podczas golenia w celu zapobieżenia podrażnieniu;

piano nobile (n)
Beletage
  (architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa);

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
Sand
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Strandhafer
  (botanika, botaniczny) Ammophila Host, roślina z rodziny wiechlinowatych;
Sandkasten, Sandkiste
  (gry i zabawy) wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;
Sandbox
  (informatyka, informatyczny) środowisko testowe w programowaniu komputerowym;

piasta /ˈpʲjasta/ (n)
Nabe, Radnabe
  (technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;

piaszczysty /pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
sandig
  usypany z piasku, pełen piasku

piać /pʲjäʨ̑/ (v)
krähen
  (ornitologia, ornitologiczny) o kogucie wydawać charakterystyczny koguci głos

picie /ˈpʲiʨ̑ɛ/ (n)
Trinken
  spożywanie płynów

piec /pʲjɛʦ̑/ (n)
Ofen
  budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
backen
  poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
Infanterie, Fußvolk
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

piecuszek /pʲjɛˈʦ̑uʃɛk/ (n)
Fitis
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;

piecza (n)
Obhut, Pflege
  (książkowy) obejmowanie opieką

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
Champignon
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
Braten
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony (adj)
gebraten, gebacken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczywo /pʲjɛˈʧ̑ɨvɔ/ (n)
Backware
  (spożywczy) ogólnie o produktach spożywczych wypiekanych na bazie mąki

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
Siegel, Stempel
  znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności
Siegel
  środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu

pieg /pʲjɛk/ (n)
Sommersprosse
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piegowaty /ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ/ (adj)
sommersprossig
  pokryty piegami

piegża /ˈpʲjɛɡʒa/ (n)
Klappergrasmücke
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;

piekarka (n)
Bäckerin
  kobieta, która pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
Bäckerei, Backstube
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
Bäckerei
  sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze

piekarnik /pʲjɛˈkarʲɲik/ (n)
Backofen
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wbudowane w trzon kuchenny lub wolno stojące domowe urządzenie do pieczenia, głównie ciast i potraw mięsnych;

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
Bäcker, Bäckerin
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekielny /pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ/ (adj)
höllisch
  dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle
  (przenośnie, przenośnia) o dużej intensywności, cholerny
  (przenośnie, przenośnia) nieznośny, bardzo zły, denerwujący, cholerny

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
Hölle
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień

pielgrzym (n)
Pilger, Wallfahrer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu

pielgrzymować (v)
pilgern, wallfahren
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wędrować do miejsca kultu lub kogoś, komu się chce oddać cześć

pielucha /pʲjɛˈluxa/ (n)
Windel
  niegdyś niewielki kawałek płótna lub podobnego materiału, dziś specjalny rodzaj jednorazowej bielizny służącej do przewijania, najczęściej niemowląt

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
Krankenschwester, Krankenpflegerin
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarstwo (n)
Krankenpflege
  profesja polegająca na opiekowaniu się chorymi

piemoncki /pʲjɛ̃ˈmɔ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
piemontesisch, piemontisch
  związany z Piemontem, dotyczący Piemontu, wywodzący się z Piemontu

piemontyt (n)
Piemontit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
Geld
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieniądze /pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ/ (n)
Geld
  lm od: pieniądz

pieniądze nie śmierdzą /pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ ɲɛ‿ˈɕmʲjɛrʣ̑ɔ̃w̃/ (proverb)
Geld stinkt nicht
  pieniądze bez względu na sposób ich zarobienia są tak samo chętnie przyjmowane

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
Pfeffer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)

pieprz kajeński /ˈpʲjɛpʃ kaˈjɛ̇̃j̃sʲci/ (n)
Cayennepfeffer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bardzo ostra przyprawa otrzymywana ze świeżych lub suszonych owoców papryki odmiany Cayenne;

pieprzniczka /pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka/ (n)
Pfefferstreuer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu

pieprzyć /ˈpʲjɛpʃɨʨ̑/ (v)
pfeffern
  dodawać pieprzu do jedzenia

pierdolić /pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑/ (v)
ficken, bumsen
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać seks ze sobą nawzajem

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
furzen, pupsen
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

pieriestrojka /ˌpʲjɛrʲjɛˈstrɔjka/ (n)
Perestroika
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (publikatory) (historia, historyczny, historycznie) nieoficjalna nazwa reform w ZSRR w II połowie lat 1980;

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
Lebkuchen, Pfefferkuchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

piersiówka /pʲjɛrʲˈɕufka/ (n)
Flachmann
  niewielki, płaski, najczęściej metalowy pojemnik na alkohol, noszony w wewnętrznej kieszeni

pierwak (n)
Hauptschwarm, Vorschwarm
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pierwszy rój w roku

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
Element
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
Wurzel
  (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;
  (matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji;

pierwiastek chemiczny /pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
chemisches Element
  zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
  taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
Primel
  (botanika, botaniczny) Primula L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
Zilpzalp, Weidenlaubsänger
  (ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny

pierworódka (n)
Erstgebärende, Primipara
  (medycyna, medyczny) kobieta, która po raz pierwszy rodzi dziecko

pierworództwo (n)
Majorat
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół praw i przywilejów pierworodnego potomka męskiego
  bycie pierworodnym synem

pierwotniak /pʲjɛrˈvɔtʲɲak/ (n)
Protozoon, Urtier
  (zoologia, zoologiczny) mikroskopijnej wielkości zwierzę jednokomórkowe

pierwsza komunia (n)
erste Kommunion
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęcie pierwszy raz sakramentu eucharystii w katolicyzmie

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
Erste Hilfe
  (medycyna, medyczny) pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwszeństwo /pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
Vorfahrt, Vorrang
  prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś

pierwszoklasista /ˌpʲjɛrfʃɔklaˈɕista/ (n)
Abc-Schütze, Erstklässler
  (edukacja, edukacyjny) uczeń klasy pierwszej

pierwszoligowy (adj)
erstklassig
  (sport, sportowy) należący do pierwszej ligi, grający, występujący w pierwszej lidze

pierwszorzędny /ˌpʲjɛrfʃɔˈʒɛ̃ndnɨ/ (adj)
erstklassig
  najlepszej jakości

pierwszy /ˈpʲjɛrfʃɨ/ (adj)
Primzahl
  (matematyka, matematyczny) niemający nietrywialnych dzielników

pierze /ˈpʲjɛʒɛ/ (n)
Gefieder, Federn
  (ornitologia, ornitologiczny) w ogólności, pióra i puch pokrywające ptaka
spärlich Haar
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) włosy słabe, rzadkie

pierzga (n)
Bienenbrot
  (pszczelarstwo, pszczelarski) sfermentowany i zakonserwowany w komórkach plastra pyłek;

pierzyna /pʲjɛˈʒɨ̃na/ (n)
Federbett
  element pościeli składający się z tkaniny (wsypy) grubo wypełnionej pierzem, służący do okrywania ciała podczas snu

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
Brust
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia
  (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso z przedniej części tułowia drobiu

pierścień /ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Ring
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;
  krąg naokoło czegoś

pies /pʲjɛs/ (n)
Hund
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;

pies do towarzystwa /ˈpʲjɛz ˌdɔ‿tɔvaˈʒɨstfa/ (n)
Begleithund
  najczęściej mały pies o łagodnym charakterze trzymany jako pupil, towarzysz człowieka

pies domowy (n)
Haushund
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris Linnaeus, gatunek ssaka drapieżnego z rodziny psowatych, udomowiona forma wilka szarego;

pies na baby (n)
Schürzenjäger
  (związek frazeologiczny) (żartobliwie) mężczyzna uganiający się za kobietami

pies ozdobny /ˈpʲjɛs ɔˈzdɔbnɨ/ (n)
Begleithund
  (kynologia, kynologiczny) mały pies o gładkiej, często dłuższej sierści (lub włosie) trzymany jako zwierzę domowe, pupil

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
Hütehund
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
Diensthund, Polizeihund
  pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

pies pracujący /ˈpʲjɛs ˌpraʦ̑uˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
Gebrauchshund
  (kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony do wypełniania określonych zadań polegających na współpracy z człowiekiem

pies przewodnik /ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
Blindenhund, Blindenführhund
  pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym

pies towarzyszący /ˈpʲjɛs ˌtɔvaʒɨˈʃɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
Servicehund
  pies specjalnie przeszkolony do pomocy niepełnosprawnym;

piesek /ˈpʲjɛsɛk/ (n)
Hündchen, Hundi
  (zdrobniale) od pies
Hundi, Hündchen
  mały pies
  zabawka wyobrażająca psa

piesek preriowy /ˈpʲjɛsɛk prɛˈrʲjɔvɨ/ (n)
Präriehund
  (zoologia, zoologiczny) Cynomys, niewielki, północnoamerykański ssak z rodziny wiewiórkowatych;

pieskie życie /ˈpʲjɛsʲcɛ ˈʒɨʨ̑ɛ/ (idiom)
Hundeleben
  życie nędzne, pełne wyrzeczeń i trudności

piestrak jadalny (n)
Deutsche Trüffel, Stachelsporige Mäandertrüffel, Weiße Trüffel
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Choiromyces meandriformis Vittad., gatunek grzyba z rodziny truflowatych;

piesza (n)
Fußgängerin
  kobieta, która porusza się na własnych nogach

pieszczota /pʲjɛʃˈʧ̑ɔta/ (n)
Liebkosung
  czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś

pieszo /ˈpʲjɛʃɔ/ (adv)
zu Fuß, per pedes
  idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
Fußgänger
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
Petersilie
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Bienenstock
  (pszczelarstwo, pszczelarski) (zasiedlona) rodzina pszczela (np. ul wraz ze znajdującymi się w nim pszczołami lub dzikie gniazdo)
Stamm, Baumstamm
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić (v)
liebkosen
  tulić, głaskać okazując czułość

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
Lied
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigułka gwałtu (n)
Vergewaltigungsdroge
  substancja psychoaktywna wywołująca senność oraz kilkugodzinną amnezję, wykorzystywana do wymuszonego stosunku seksualnego;

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
Quitte
  (botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach;
Quitte, Quittenbaum
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pigwowiec (n)
Zierquitte
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewu o skórzastych liściach i aromatycznych owocach

pigwowiec japoński (n)
Japanische Zierquitte
  (botanika, botaniczny) Chaenomeles japonica, gatunek rośliny wieloletniej z rodziny różowatych;

pijaczka /pʲiˈjaʧ̑ka/ (n)
Säuferin, ein versoffenes Huhn
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta notorycznie nadużywająca alkoholu

pijak /ˈpʲijak/ (n)
Säufer, Trinker
  (potocznie, potoczny) osoba będąca pod wpływem alkoholu
Trinker, Säufer
  osoba nadużywająca alkoholu

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
betrunken, besoffen
  pod wpływem alkoholu

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (n)
Betrunkener
  osoba nietrzeźwa

pijany jak bela /pʲiˈjãnɨ ˈjaɡ ˈbɛla/ (adj)
voll wie ein Fass sein
  (przenośnie, przenośnia) kompletnie pijany

pijany jak świnia /pʲiˈjãnɨ ˈjäc ˈɕfʲĩɲa/ (adj)
besoffen wie ein Schwein, voll sein wie ein Schwein
  (pospolicie) zupełnie, kompletnie pijany

pijany w sztok /pʲiˈjãnɨ ˈf‿ʃtɔk/ (adj)
besoffen wie ein Schwein
  zupełnie, kompletnie pijany

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
Blutsauger, Blutegel
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych
Blutegel, Egel
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;

pijawka lekarska (n)
medizinischer Blutegel
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Hirudo medicinalis L., gatunek bezkręgowca z rodziny pijawkowatych, wykorzystywany w hirudoterapii;

pijaństwo (n)
Besäufnis, Saufgelage
  libacja alkoholowa
Trunksucht
  nałogowe nadużywanie alkoholu
Betrunkenheit
  nietrzeźwość, stan upojenia alkoholowego

pik /pʲik/ (n)
Pik
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;

pika /ˈpʲika/ (n)
Spieß
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;

pikantny /pʲiˈkãntnɨ/ (adj)
pikant, würzig
  ostry w smaku, mający dużo drażniących język przypraw

pikardyjski (adj)
picardisch
  dotyczący Pikardii lub Pikardyjczyków
  pochodzący z Pikardii lub wytworzony na tamtejszy sposób

pikielhauba (n)
Pickelhaube
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj hełmu wojskowego lub policyjnego, zazwyczaj wykonanego ze skóry i zakończonego grotem, stosowanego m.in. w wojsku Cesarstwa Niemieckiego;

pikieta /pʲiˈcɛta/ (n)
Pikett, Piquet, Piket, Rummelpikett
  jedna ze starych gier karcianych dla dwóch osób, pochodząca z Francji;

pikinier (n)
Pikenier
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz walczący przy użyciu piki (czasem kosy);

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
Pixel
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

piktogram /pʲikˈtɔɡrãm/ (n)
Piktogramm
  pojęcie przedstawione obrazem;

pilaster /pʲiˈlastɛr/ (n)
Pilaster
  (architektura, architektoniczny) filar ustawiony przy ścianie lub częściowo w nią wtopiony, nieznacznie występujący przed lico ściany;

pilates (n)
Pilates
  (sport, sportowy) system ćwiczeń mający na celu rozciągnięcie i uelastycznienie wszystkich mięśni ciała;

pilch (n)
Bilch
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) popielica

pilnik /ˈpʲilʲɲik/ (n)
Feile
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;

pilnować /pʲilˈnɔvaʨ̑/ (v)
bewachen, warten
  sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

pilność (n)
Eifer, Fleiß
  cecha bycia pilnym; przykładanie się do czegoś; staranność w wykonywaniu czego

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
Pilot
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem
Lotse
  (marynarka) osoba, która pokazuje i nadzoruje drogę w porcie wodnym
Reiseleiter
  osoba odpowiedzialna za przebieg wycieczki
Pilotfilm
  (potocznie, potoczny) (telewizja, telewizyjny) odcinek serialu telewizyjnego wprowadzony na próbę
Grindwal, Indische Grindwal, Kurzflossen-Grindwal, Pilotwal
  (potocznie, potoczny) (zoologia, zoologiczny) Globicephala macrorhyncus, (zobacz) grindwal krótkopłetwy (gatunek walenia)
Fernbedienung
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do sterowania na odległość sprzętem elektronicznym lub maszyną;

pilotka /pʲiˈlɔtka/ (n)
Pilotin
  (potocznie, potoczny) (lotnictwo, lotniczy) kobieta prowadząca statek powietrzny
Reiseleiterin
  (turystyka, turystyczny) kobieta opiekująca się turystami podczas wycieczki, dbająca o ich zakwaterowanie, program itp.

pilzneński (adj)
Pilsener, Pilsner, pilsenisch, pilsnisch
  odnoszący się do Pilzna, związany z Pilznem

pinakiel /pʲĩˈnacɛl/ (n)
Fiale
  (architektura, architektoniczny) mała wieżyczka umieszczona na filarze przypory, często dekorowana elementami roślinnymi (np. w zwieńczeniu – kwiatonem), figurami i innymi ozdobnikami;

pinakoteka /ˌpʲĩnakɔˈtɛka/ (n)
Pinakothek
  galeria, zbiór obrazów i dzieł sztuki

pinasa (n)
Pinassschiff
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) XVII-wieczny okręt żaglowy, często obecny w składzie flot wojennych;

pinczer (n)
Pinscher
  (kynologia, kynologiczny) przedstawiciel grupy ras europejskich psów kontynentalnych o proporcjonalnej, kwadratowej sylwetce, małych wymaganiach, obdarzonych inteligencją, czujnością oraz odpornością na choroby;

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
Pinguin
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pingwin Humboldta (n)
Humboldt-Pinguin
  (ornitologia, ornitologiczny) osobnik z gatunku pingwin Humboldta (1.1)

pingwin peruwiański (n)
Humboldt-Pinguin
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku pingwin peruwiański (1.1)

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
Bauer
  (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;
kleiner Fisch, Bauer
  (przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę

pionier /ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/ (n)
Pionier
  ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje

pionowy /pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
senkrecht, vertikal
  prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
Blitz
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
Blitzableiter
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
Lied, Song
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarka /ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka/ (n)
Sängerin
  artystka, która śpiewa piosenki

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
Sänger
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piperazyna (n)
Piperazin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) heterocykliczny związek organiczny o wzorze sumarycznym C4H10N2;

pipeta /pʲiˈpɛta/ (n)
Pipette
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy;

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
Pyramide
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej
  (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;
  (potocznie, potoczny) przedmiot lub sterta czegoś przypominająca kształtem, wyglądem piramidę (1.1)
  (sport, sportowy) ćwiczenie akrobatyczne, w którym kilku, kilkunastu ćwiczących tworzy figurę w kształcie stożka

piramida demograficzna (n)
Bevölkerungspyramide
  schemat przedstawiający zróżnicowanie płci i wieku mieszkańców danego obszaru (państwa, miasta itd.)

pirargyryt (n)
Pyrargyrit, Antimonsilberblende
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
Pirat, Seeräuber
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

pirat drogowy /ˈpʲirad ːrɔˈɡɔvɨ/ (n)
Raser
  osoba, która podczas jazdy samochodem w znaczący sposób ignoruje i przekracza przepisy kodeksu drogowego, stwarzając zagrożenie dla siebie i innych użytkowników drogi

pirenejski /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci/ (adj)
pyrenäisch
  związany z Pirenejami, dotyczący Pirenejów

pirofyllit (n)
Pyrophyllit
  minerał z gromady krzemianów;

piroliza /ˌpʲirɔˈlʲiza/ (n)
Pyrolyse
  (chemia, chemiczny) proces rozkładu termicznego substancji prowadzony poprzez poddawanie ich działaniu wysokiej temperatury, ale bez kontaktu z tlenem i innymi czynnikami utleniającymi;

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
Pyromanie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pirostilpnit (n)
Pyrostilpnit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, o czerwonej lub czerwonobrunatnej barwie i diamentowym połysku;

pirotechnik (n)
Pyrotechniker, Feuerwerker
  specjalista w dziedzinie pirotechniki

pirotechnika (n)
Pyrotechnik
  dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

pirs /pʲirs/ (n)
Pier
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sztuczny półwysep portowy wyposażony w urządzenia do cumowania;

piryt /ˈpʲirɨt/ (n)
Pyrit, Eisenkies, Schwefelkies
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;

pisanie /pʲiˈsãɲɛ/ (n)
Schreiben
  (rzeczownik odczasownikowy) od pisać

pisanina (n)
Geschreibsel
  (lekceważąco, lekceważący) nędzny, marny utwór pisany
Schreiberei
  (lekceważąco, lekceważący) przydługie, nudnawe pisanie

pisanka /pʲiˈsãnka/ (n)
Osterei
  (etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy;

pisarka /pʲiˈsarka/ (n)
Schriftstellerin
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
Schriftsteller, Autor
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
schreiben
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
  tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę

pisemnie /pʲiˈsɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
schriftlich
  na piśmie, za pomocą pisma

pisemny /pʲiˈsɛ̃mnɨ/ (adj)
schriftlich
  odbywający się na piśmie, wyrażony na piśmie

pisk /pʲisk/ (n)
Piepen
  cienki, przenikliwy dźwięk

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
Küken, Junge
  (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
Zeitschrift
  czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści
Schreiben
  nota, dokument na jakiś temat
Schrift
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;
  sposób pisania

pismo kufickie (n)
Kufi, kufische Schrift
  odmiana pisma arabskiego o zgeometryzowanych kształtach;

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
Pistazie
  owoc drzewa pistacjowego
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny nanerczowatych;

pistacja właściwa (n)
Pistazienbaum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku pistacja właściwa (1.1)
Pistazie
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Pistacia vera L., gatunek niewielkich drzew z rodziny nanerczowatych;

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
Pistole
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
Maschinenpistole
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

pistolet samopowtarzalny /pʲiˈstɔlɛt ˌsãmɔpɔftaˈʒalnɨ/ (n)
Selbstladepistole
  krótka, samopowtarzalna broń palna zasilana z magazynka innego niż rewolwerowy

pistolet wiązkowy /pʲiˈstɔlɛd vʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (n)
Bündelrevolver
  krótka, powtarzalna broń palna wyposażona w wiązkę kilku luf obracających się podczas strzelania

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
Pissoir, Urinbecken
  muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco
Pissoir
  męska ubikacja publiczna wyposażona w pisuary (1.1)

piszczałka /pʲiʃˈʧ̑awka/ (n)
Pfeife
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część składowa wielu instrumentów muzycznych
Hirtenflöte, Rohrflöte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy dęty instrument muzyczny w postaci długiej, wąskiej rurki z otworami z boku

pita /ˈpʲita/ (n)
Pittabrot
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągły placek chlebowy z mąki pszennej lub jęczmiennej powszechny na Bliskim Wschodzie;

pitagorejczyk (n)
Pythagoreer
  (filozofia, filozoficzny) kultywator pitagoreizmu

pitagorejski (adj)
pythagoreisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z pitagoreizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Pitagorasa

pitaja (n)
Drachenfrucht, Pitahaya, Pitaya
  (spożywczy) jadalny owoc kaktusów z rodzajów Hylocereus i Stenocereus, o różowej, czerwonej lub żółtej skórce;

pitawal (n)
Pitaval
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) publikacja zawierająca publicystycznie opracowany zbiór sprawozdań z głośnych rozpraw sądowych w sprawach kryminalnych, rzadziej innych;

pitekantrop (n)
Affenmensch, Pithecanthropus
  (zoologia, zoologiczny) (antropologia, antropologiczny) Homo erectus Dubois, hominid z epoki środkowego plejstocenu, potrafiący posługiwać się ogniem;

piuska /ˈpʲjuska/ (n)
Pileolus
  płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;

piwiarnia /pʲiˈvʲjarʲɲa/ (n)
Bierkneipe, Bierlokal, Bierstube, Stehbierhalle
  lokal, w którym sprzedaje się piwo

piwko /ˈpʲifkɔ/ (n)
Bierchen
  (zdrobniale) piwo

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Keller, Kellergeschoß, Sockelgeschoß, Souterrain
  podziemne piętro budynku
Keller
  pomieszczenie przeznaczone do przechowywania wina, piwa i innych trunków

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
Bier
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

piwonia /pʲiˈvɔ̃ɲja/ (n)
Pfingstrose, Päonie, Klatschrose
  (botanika, botaniczny) Paeonia L., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych;
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju piwonii (1.1)
Pfingstrose, Klatschrose
  kwiat piwonii (1.2)

piwowar /pʲiˈvɔvar/ (n)
Bierbrauer
  osoba zajmująca się warzeniem piwa

pizanka (n)
Pisanerin
  mieszkanka Pizy

pizańczyk (n)
Pisaner
  mieszkaniec Pizy

pizański (adj)
Pisaner, pisanisch
  związany z Pizą, dotyczący Pizy, pochodzący z Pizy

pizda /ˈpʲizda/ (n)
Fotze
  (wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy
Schlappschwanz
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) niezdara, ciamajda
Arschloch
  (wulgarnie, wulgaryzm) (seksuologia, seksuologiczny) męski odbyt (jako obiekt seksualny)
Maulfotze
  (wulgarnie, wulgaryzm) usta

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
Pizza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
Pizzeria
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
Federkasten, Federmappe, Federtasche, Mäppchen, Federmäppchen, Federbüchse
  zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
Feder
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
  przyrząd do pisania

piąta kolumna /ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna/ (n)
Fünfte Kolonne
  (potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni;

piąte koło u wozu /ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/ (n)
ein fünftes Rad am Wagen, das fünfte Rad am Wagen
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
Freitag
  piąty dzień tygodnia

piątoklasista /ˌpʲjɔ̃ntɔklaˈɕista/ (n)
Fünftklässler
  (edukacja, edukacyjny) uczeń piątej klasy

pić /pʲiʨ̑/ (v)
trinken
  spożywać płyny
trinken, saufen
  pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pięciogodzinny /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
fünfstündig
  trwający pięć godzin

pięciojęzyczny /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
fünfsprachig
  posługujący się pięcioma językami

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
Fünfeck, Pentagon
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Fünfjähriger
  chłopiec mający pięć lat

pięciolatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Fünfjährige
  dziewczynka mająca pięć lat

pięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfjährig
  mający pięć lat
  trwający pięć lat

pięciolinia (n)
Notensystem
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych linii, który służy do zapisu muzyki;

pięciolistkowy (adj)
fünfblättrig
  (botanika, botaniczny) posiadający pięć listków

piędź /pʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
Spanne
  (historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) dawna miara długości równa odległości od końca kciuka do końca palca środkowego lub małego rozpostartej dłoni dorosłego mężczyzny (ok. 8 cali);

pięknie /ˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ/ (adv)
schön
  w piękny sposób, posiadając dużo piękna

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
Schönheit
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
schön
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
Ferse
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy

pięta Achillesa /ˈpʲjɛ̃nta ˌːxʲilˈːɛsa/ (n)
Achillesferse
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) czuły punkt, miejsce słabości;

piętka /ˈpʲjɛ̃ntka/ (n)
Brotkante, Brotkanten, Kanten, Knust, Ranft
  (spożywczy) kromka chleba odkrojona z początku lub końca bochenka chleba
klein Ferse
  (zdrobniale) od: pięta

piętnastolatek /ˌpʲjɛtnastɔˈlatɛk/ (n)
Fünfzehnjähriger
  chłopak w wieku piętnastu lat

piętnastolatka /ˌpʲjɛtnastɔˈlatka/ (n)
Fünfzehnjährige
  dziewczyna mająca piętnaście lat

piętnastoletni /ˌpʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfzehnjährig
  mający piętnaście lat
  trwający piętnaście lat

piętnaście /pʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
fünfzehn
  liczba 15

piętnówka kapustnica (n)
Kohleule
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mamestra brassicae Linnaeus, motyl z rodziny sówkowatych;

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
Etage, Stockwerk, Stock, Geschoß, Geschoss
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięćdziesiątnica (n)
Quinquagesima
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Popielcem (tj. przed Wielkim Postem)

pięćdziesięcioczterolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
Vierundfünfzigjähriger
  mężczyzna mający pięćdziesiąt cztery lata

pięćdziesięcioczterolatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatka/ (n)
Vierundfünfzigjährige
  kobieta mająca pięćdziesiąt cztery lata

pięćdziesięcioczteroletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierundfünfzigjährig
  mający pięćdziesiąt cztery lata
  trwający pięćdziesiąt cztery lata

pięćdziesięciodwulatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk/ (n)
Zweiundfünfzigjähriger
  mężczyzna mający pięćdziesiąt dwa lata

pięćdziesięciodwulatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatka/ (n)
Zweiundfünfzigjährige
  kobieta mająca pięćdziesiąt dwa lata

pięćdziesięciodwuletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
zweiundfünfzigjährig
  mający pięćdziesiąt dwa lata
  trwający pięćdziesiąt dwa lata

pięćdziesięciodziewięciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Neunundfünfzigjähriger
  mężczyzna mający pięćdziesiąt dziewięć lat

pięćdziesięciodziewięciolatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Neunundfünfzigjährige
  kobieta mająca pięćdziesiąt dziewięć lat

pięćdziesięciodziewięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neunundfünfzigjährig
  mający pięćdziesiąt dziewięć lat
  trwający pięćdziesiąt dziewięć lat

pięćdziesięciojednolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/ (n)
Einundfünfzigjähriger
  mężczyzna mający pięćdziesiąt jeden lat

pięćdziesięciojednolatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatka/ (n)
Einundfünfzigjährige
  kobieta mająca pięćdziesiąt jeden lat

pięćdziesięciojednoletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
einundfünfzigjährig
  mający pięćdziesiąt jeden lat
  trwający pięćdziesiąt jeden lat

pięćdziesięciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Fünfzigjähriger
  osoba w wieku 50-59 lat

pięćdziesięciolatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Fünfzigjährige
  kobieta mająca pięćdziesiąt lat

pięćdziesięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfzigjährig
  mający pięćdziesiąt lat
  trwający pięćdziesiąt lat

pięćdziesięcioośmiolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Achtundfünfzigjähriger
  mężczyzna mający pięćdziesiąt osiem lat

pięćdziesięcioośmiolatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatka/ (n)
Achtundfünfzigjährige
  kobieta mająca pięćdziesiąt osiem lat

pięćdziesięcioośmioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtundfünfzigjährig
  mający pięćdziesiąt osiem lat
  trwający pięćdziesiąt osiem lat

pięćdziesięciopięciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Fünfundfünfzigjähriger
  mężczyzna mający pięćdziesiąt pięć lat

pięćdziesięciopięciolatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Fünfundfünfzigjährige
  kobieta mająca pięćdziesiąt pięć lat

pięćdziesięciopięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfundfünfzigjährig
  mający pięćdziesiąt pięć lat
  trwający pięćdziesiąt pięć lat

pięćdziesięciosiedmiolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Siebenundfünfzigjähriger
  mężczyzna mający pięćdziesiąt siedem lat

pięćdziesięciosiedmiolatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka/ (n)
Siebenundfünfzigjährige
  kobieta mająca pięćdziesiąt siedem lat

pięćdziesięciosiedmioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebenundfünfzigjährig
  mający pięćdziesiąt siedem lat
  trwający pięćdziesiąt siedem lat

pięćdziesięciosześciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Sechsundfünfzigjähriger
  mężczyzna mający pięćdziesiąt sześć lat

pięćdziesięciosześciolatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Sechsundfünfzigjährige
  kobieta mająca pięćdziesiąt sześć lat

pięćdziesięciosześcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechsundfünfzigjährig
  mający pięćdziesiąt sześć lat
  trwający pięćdziesiąt sześć lat

pięćdziesięciotrzylatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
Dreiundfünfzigjähriger
  mężczyzna mający pięćdziesiąt trzy lata

pięćdziesięciotrzylatka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatka/ (n)
Dreiundfünfzigjährige
  kobieta mająca pięćdziesiąt trzy lata

pięćdziesięciotrzyletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
dreiundfünfzigjährig
  mający pięćdziesiąt trzy lata
  trwający pięćdziesiąt trzy lata

pięściak /ˈpʲjɛ̃w̃ɕʨ̑ak/ (n)
Faustkeil
  (archeologia, archeologiczny) paleolityczne narzędzie przeważnie z krzemienia lub twardej skały mające kształt migdałowaty, sercowaty lub owalny;

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
Faust
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
Säge
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;

piławski (adj)
Pillauer
  (geografia, geograficzny) związany z Piławą (inna nazwa: Bałtyjsk)

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
Ball, Kugel
  (sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych
Säge
  (technologia, technika, techniczny) piła ręczna o małych rozmiarach

piłka do metalu (n)
Bügelsäge, Eisensäge
  (technologia, technika, techniczny) ręczne narzędzie z brzeszczotem zamocowanym na ramie, służąca do cięcia metalowych przedmiotów

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
Fußball
  (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1)
Fußball, Fussball
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
Handball
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłka wodna (n)
Wasserball
  (sport, sportowy) gra zespołowa rozgrywana piłką w basenie;

piłkarski /pʲiwˈkarsʲci/ (adj)
Fußball-
  dotyczący piłki nożnej (piłkarzy i piłkarstwa)

piłkarz /ˈpʲiwkaʃ/ (n)
Fußballspieler
  (sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną

piłkarz ręczny (n)
Handballspieler
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający piłkę ręczną

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
Tischfußball, Kicker
  gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piłkowany /ˌpʲiwkɔˈvãnɨ/ (adj)
gesägt
  (botanika, botaniczny) posiadający krawędź z ostro zakończonymi, pochylonymi, drobnymi wcięciami i klapkami

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
Schlafanzug
  strój, który zakłada się, idąc spać;

piżama party (n)
Pyjamaparty
  przyjęcie nocne z uczestniczącymi w piżamach

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
Bisamratte
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

plac /plaʦ̑/ (n)
Platz
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plac budowy (n)
Baustelle, Bau
  miejsce, w którym prowadzone są prace budowlane: konstrukcyjne lub rozbiórkowe;

plac zabaw /ˈplaʣ̑ ˈzabaf/ (n)
Spielplatz
  niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;

placebo /plaˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
Placebo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia;

placek ziemniaczany (n)
Kartoffelpuffer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) prosta potrawa przygotowywana ze startych ziemniaków smażonych na tłuszczu;

plaga /ˈplaɡa/ (n)
Plage
  (przenośnie, przenośnia) coś dokuczliwego i trudnego do opanowania
  masowe, groźne zjawisko, szerzące się i trudne do opanowania

plagiator /plaˈɟatɔr/ (n)
Plagiator
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka lub osoba przypisująca sobie prawa autorskie do utworu, którego nie jest autorem

plagionit (n)
Plagionit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków;

plakat /ˈplakat/ (n)
Plakat
  wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś

plakietka /plaˈcɛtka/ (n)
Plakettchen, Plakette
  (zdrobniale) od: plakieta

plama /ˈplãma/ (n)
Fleck
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś
  część powierzchni jakiegoś przedmiotu różniąca się kolorem lub walorem od tła

plama słoneczna /ˈplãma swɔ̃ˈnɛʧ̑na/ (n)
Sonnenfleck
  (astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca;

plamić (v)
beflecken, beschmutzen
  robić plamy
beflecken
  okrywać hańbą

plan /plãn/ (n)
Plan
  to, co chcemy zrobić
  odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety

plan B (n)
Plan B
  opcja zapasowa w sytuacji niepowodzenia jakiegoś przedsięwzięcia

plan miasta /ˈplãn ˈmʲjasta/ (n)
Stadtplan
  mapa miasta zawierająca nazwy ulic i rozmieszczenie obiektów;

plandeka (n)
Plane
  nieprzemakalna płachta do nakrywania czegoś

planeta /plãˈnɛta/ (n)
Planet, Wandelstern
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata /plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/ (n)
Zwergplanet
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
Planetarium
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planetka (n)
Kleinplanet
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające Słońce, mniejsze od planety

planetoida /ˌplãnɛˈtɔjda/ (n)
Planetoid
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach – od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające gwiazdę centralną;

planować /plãˈnɔvaʨ̑/ (v)
planen
  zamierzać
  obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości
  tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Plantage
  obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym

plaster /ˈplastɛr/ (n)
Pflaster, Wundschnellverband, Verbandpflaster
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany
Bienenwabe, Wabe
  (pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych
Scheibe
  płaski, szeroki płat, często odkrojony od pewnej całości

platan /ˈplatãn/ (n)
Platane
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Platanus, wysokie drzewo o dużych, pachnących liściach i kwiatach zebranych w kuliste główki, z rodziny platanowatych;

platoniczny (adj)
platonisch
  o uczuciu: oparty na skłonności duchowej, pozbawiony pierwiastka zmysłowego, seksualnego

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
Platin
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

playboy (n)
Playboy
  hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym

plaża /ˈplaʒa/ (n)
Strand
  (turystyka, turystyczny) brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plażowicz /plaˈʒɔvʲiʧ̑/ (n)
Sonnenanbeter
  (potocznie, potoczny) osoba opalająca się na plaży

plebania /plɛˈbãɲja/ (n)
Pfarrhaus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny

plebs (n)
Pöbel
  ogół ludzi niewykształconych i niezamożnych, mających obojętny stosunek do kultury

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
Rucksack
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecionka /plɛˈʨ̑ɔ̃nka/ (n)
Geflecht
  rzecz wykona z zaplecionych włókien

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
Rücken
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;

plejstocen /plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Pleistozän
  (geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu;

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
Tribus
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyki roślin i zwierząt;
Volksstamm, Stamm
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

pleonastyczny (adj)
pleonastisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z pleonazmem, dotyczący pleonazmu

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
Pleonasmus
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleń /plɛɲ/ (n)
Heerwurm
  pełznąca masa złożona z mnóstwa larw muchówki z gatunku ziemiórki pleniówki;

pleść /plɛɕʨ̑/ (v)
flechten
  łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą

pleśń (n)
Schimmel
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
Datei
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;
Bündel
  pęk papierów (dokumentów, banknotów)

pliocen /ˈplʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Pliozän
  (geologia, geologiczny) młodsza epoka neogenu

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
Bachstelze, Stelze
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

pliszka siwa /ˈplʲiʃka ˈɕiva/ (n)
Bachstelze
  (ornitologia, ornitologiczny) Motacilla alba, najczęściej spotykany w Polsce gatunek pliszki;

plomba (n)
Plombe
  (stomatologia, stomatologiczny) wypełnienie dentystyczne w zębie

plon /plɔ̃n/ (n)
Ernte, Ertrag
  zysk z roślin uprawnych: ziaren, warzyw, owoców
  (przenośnie, przenośnia) konsekwencja, wynik, zysk, który jest wynikiem jakiegoś działania

plotka /ˈplɔtka/ (n)
Gerücht
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

plotkarka /plɔtˈkarka/ (n)
Klatsche
  kobieta zajmująca się plotkami, rozsiewająca plotki

plotkarz /ˈplɔtkaʃ/ (n)
Klatschmaul
  osoba zajmująca się plotkami

plotkować /plɔtˈkɔvaʨ̑/ (v)
klatschen, tratschen
  opowiadać, roznosić plotki

plucha /ˈpluxa/ (n)
Matschwetter, Regenwetter
  pogoda dżdżysta, deszczowa, nieprzyjemna od wilgoci

plugawy (adj)
unflätig, derb, ordinär
  budzący głęboki wstręt

plurale tantum (n)
Pluraletantum
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rzeczownik występujący w danym znaczeniu wyłącznie w liczbie mnogiej;

pluskać /ˈpluskaʨ̑/ (v)
plätschern
  o cieczy: chlapać, wydając odgłos
  kąpać się w płytkiej wodzie, rozchlapując ją

pluskolec /pluˈskɔlɛʦ̑/ (n)
Rückenschwimmer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pluskwiak wodny pływający na grzbiecie;

pluskwa /ˈpluskfa/ (n)
Wanze
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;

pluskwiak /ˈpluskfʲjak/ (n)
Schnabelkerfe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach;

plusz (n)
Plüsch
  (włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną

pluszowy miś /pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ/ (n)
Teddy, Teddybär
  zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu

plutokracja (n)
Plutokratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
Plutonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;
Zug
  (wojskowość, wojskowy) pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów)

pluwiometr (n)
Pluviometer
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych

plwocina /pl̥fɔˈʨ̑ĩna/ (n)
Auswurf
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania

plądrować /plɔ̃nˈdrɔvaʨ̑/ (v)
plündern
  przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie

plątanina /ˌplɔ̃ntãˈɲĩna/ (n)
Gewirr
  jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg

pneumatyczny /ˌpnɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pneumatisch
  zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą

pniarek obrzeżony (n)
Rotrandiger Baumschwamm
  (mikologia, mikologiczny) Fomitopsis pinicola, gatunek grzyba z rodziny pniarkowatych, będącego pasożytem drzew;

pnącze (n)
Kletterpflanze, Schlingpflanze
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o długich pędach, wijąca się ku górze;

po /pɔ/ (preposition)
je
  każdy dokładnie (tyle samo)
bis
  niewiele ponad
an
  o rozpoznawaniu: według
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część przed przyimkiem ma miejsce ze strony określonej przez część za przyimkiem
auf
  w danym języku
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem jest materią, wzdłuż której odbył się ruch
nach
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności

po angielsku (adv)
auf Englisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku angielskim

po czym /ˈpɔ‿ʧ̑ɨ̃m/
danach, daraufhin
  a następnie, później zaś

po królewsku (adv)
edel, königlich, vornehm
  w sposób godny, wyszukany

po moim trupie /pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ/ (interjection)
über meine Leiche
  nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie

po polsku /pɔ‿ˈpɔlsku/ (adv)
auf Polnisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku polskim

po portugalsku (adv)
auf Portugiesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku portugalskim

po prostu /pɔ‿ˈprɔstu/ (adv)
einfach
  bezpośrednio, otwarcie, w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie
  zwyczajnie, w sposób oczywisty, bez uzasadniania
einfach, nur
  tylko, jedynie, nic więcej

po turecku /ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (adv)
im Kreuzsitz, im Schneidersitz, im Türkensitz
  o siadzie: ze skrzyżowanymi nogami

po włosku (adv)
auf Italienisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku włoskim

pobieżny (adj)
flüchtig
  wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści

pobić /ˈpɔbʲiʨ̑/ (v)
schlagen, dreschen, einschlagen, prügeln
  zadać wiele ciosów, uderzyć kogoś lub coś wiele razy

poblask (n)
Abglanz
  (książkowy) odbicie światła

pobliski (adj)
nahegelegen
  znajdujący się w pobliżu, w niewielkiej odległości

poborca (n)
Einnehmer
  urzędnik ściągający należności

pobożne życzenie /pɔˈbɔʒnɛ ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (idiom)
frommer Wunsch
  marzenie, pragnienie, życzenie, którego nie da się zrealizować, urzeczywistnić

pobożność /pɔˈbɔʒnɔɕʨ̑/ (n)
Frömmigkeit
  cecha tego, co pobożne lub tego, kto pobożny; religijność, oddanie wierze religijnej

pobożny /pɔˈbɔʒnɨ/ (adj)
fromm
  taki, który żyje zgodnie z zasadami religii

pobrzeże (n)
Küste, Küstenland
  (geografia, geograficzny) ląd na brzegu morza, jeziora lub rzeki

pobudka /pɔˈbutka/ (interjection)
aufstehen
  hasło używane przy budzeniu

pobudka /pɔˈbutka/ (n)
Weckruf
  sygnał wzywający do obudzenia się, do wstawania

pobudzenie (n)
Anregung, Stimulation, Agitation
  (rzeczownik odczasownikowy) od pobudzić

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
Aufenthalt, Aufenthaltsort
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pobór (n)
Wehrpflicht
  (administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej;

pocałować w dupę /ˌpɔʦ̑aˈwɔvaʥ̑ ˈv‿dupɛ/ (v)
lecke mich am Arsch
  w trybie rozkazującym, (wulgarnie, wulgaryzm) (zobacz) pocałować w nos

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
Kuss
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pochlebca (n)
Schmeichler
  człowiek pochlebiający komu

pochlebiać (v)
schmeicheln
  chwalić przesadnie

pochlebny (adj)
schmeichelhaft
  (podniośle) wyrażający pozytywną opinię, uznanie
schmeichlerisch
  taki, który przymila się, schlebia komuś

pochlebstwo (n)
Schmeichelei
  nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochodna /pɔˈxɔdna/ (n)
Abkömmling
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny pochodzący od innego związku;
Ableitung
  (matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego;

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
Fackel, Pechfackel, Teerfackel
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodny (adj)
abgeleitet
  taki, który pochodzi od czego

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Abstammung, Abkunft
  wywodzenie się z czegoś

pochodzić /pɔˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
stammen
  mieć coś za miejsce swojego pochodzenia, za źródło, przyczynę, wywodzić się skądś

pochopnie (adv)
voreilig
  w sposób nieprzemyślany, zbyt szybko

pochopny (adj)
voreilig, vorschnell
  zbyt szybki, nieprzemyślany

pochować (v)
beerdigen
  pogrzebać

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
Scheide, Vagina
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
Scheide, Saya
  futerał na broń białą;

pochwalać (v)
billigen, gutheißen
  uznawać za dobre, słuszne, właściwe

pochwalić (v)
loben
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uwielbić, uczcić
  wyrazić o kimś lub o czymś pozytywną opinię

pochwała /pɔxˈfawa/ (n)
Lob
  pochwalenie kogoś lub czegoś

pochwiak jedwabnikowy (n)
Wolliger Scheidling
  (mikologia, mikologiczny) Volvariella bombycina (Schaeff.) Singer, rzadki, jadalny gatunek grzyba z rodziny łuskowcowatych

pochwowy (adj)
vaginal
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący pochwy

pochwycić (v)
erfassen
  chwycić szybko

pochód /ˈpɔxut/ (n)
Zug
  uroczyste, grupowe przejście, zwykle ulicami miasta

pochówek (n)
Begräbnis, Beerdigung
  pogrzebanie zmarłego

pochłaniać /pɔˈxwãɲäʨ̑/ (v)
verschlungen
  kosztować dużo pieniędzy lub czasu
fordern
  o żywiołach, wojnach, itp. spowodować śmierć wielu ofiar, lub inne straty
verschlingen
  szybko i dużo czytać
aufsaugen, absorbieren, aufnehmen, schlucken
  wchłaniać, wciągać, zasysać
aufzehren
  zaabsorbować czyjąś uwagę
schlingen, verschlingen
  łapczywie zjeść lub wypić

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
Nachwuchs, Sprössling
  (potocznie, potoczny) dziecko
Trost, Aufmunterung
  to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocierać (v)
reiben
  przesuwać z naciskiem, powodując tarcie
sich reiben
  pocierać siebie samego

pocieszenie (n)
Trost
  (rzeczownik odczasownikowy) od pocieszyć

pocisk manewrujący /ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
Marschflugkörper
  (wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
Zug, Bahn
  (transport, transportowy) (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;
Trieb
  pragnienie, pożądanie kogoś lub czegoś

pociąg pocztowy /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
Postzug
  pociąg używany do przewozu przesyłek pocztowych, a w niektórych przypadkach do sortowania poczty

pociągający (adj)
anziehend, attraktiv
  wzbudzający zainteresowanie

pociągać (v)
anziehen
  być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym
ziehen
  wielokrotnie ciągnąć za coś

pociągnięcie (n)
Vorgehen
  czyn będący kolejnym krokiem danego planu

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
schwitzen
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku
  (przenośnie, przenośnia) trudzić się, wysilać się
  (przenośnie, przenośnia) o szkle i innych materiałach: skraplać na sobie wilgoć lub wydzielać ją z siebie

poczdamczyk (n)
Potsdamer
  mieszkaniec, lub ktoś pochodzący z Poczdamu

poczdamka (n)
Potsdamerin
  mieszkanka Poczdamu

poczdamski /pɔʤ̑ˈdãmsʲci/ (adj)
Potsdamer
  związany z Poczdamem, dotyczący Poczdamu, pochodzący z Poczdamu

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
Wartezimmer, Warteraum
  miejsce dla osób, które czekają

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
Post, Postamt
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
Post
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
  korespondencja, listy

poczta elektroniczna (n)
E-Mail, elektronische Post
  (informatyka, informatyczny) przesyłanie wiadomości drogą internetu

pocztowy /pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
postalisch
  związany z pocztą, dotyczący poczty

pocztówka /pɔʧ̑ˈtufka/ (n)
Postkarte
  karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;

poczucie humoru /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru/ (n)
Sinn für Humor
  umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś

poczwarka /pɔʧ̑ˈfarka/ (n)
Puppe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

poczwórny (adj)
vierfach
  powtórzony cztery razy
  składający się z czterech jednostek, podobnych elementów

poczytalność (n)
Zurechnungsfähigkeit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) możliwość rozpoznania znaczenia swego czynu lub pokierowania swoim postępowaniem

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
Anfang, Beginn
  to, od czego się coś zaczyna

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
anfänglich
  stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

początkujący (n)
Anfänger
  osoba początkująca (1.1)

poczęcie /pɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Empfängnis
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) zajście kobiety w ciążę

pod /pɔt/ (preposition)
unter
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia
vor
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś przed lub w okolicy omawianego wyrażenia
  …wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku do lub w jego okolicę omawianego wyrażenia
runter, unter
  …wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku dołu omawianego wyrażenia
gegen
  …wskazujący ruch lub położenie kogoś lub czegoś w kierunku przeciwnym do omawianego wyrażenia

pod egidą /ˌpɔd‿ɛˈɟidɔ̃w̃/ (idiom)
unter der Ägide
  pod opieką, pod patronatem

pod gołym niebem /pɔd‿ˈɡɔwɨ̃mʲ ˈɲɛbɛ̃m/ (adv)
unter freiem Himmel
  na świeżym powietrzu, na zewnątrz budynku, bez zadaszenia

podanie /pɔˈdãɲɛ/ (n)
Sage, Volksmärchen, Volkssage
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie;
Angabe, Aufschlag, Pass, Zuspiel
  (sport, sportowy) przekazanie piłki w grach zespołowych
Gesuch, Antrag, Bewerbung, Bewerbungsschreiben
  pismo z prośbą skierowane do władz;

podarować (v)
schenken
  dać jako prezent, dar
vergeben, verzeihen
  dokonać przebaczenia

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
Steuer
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatek kościelny /pɔˈdatɛk ːɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (n)
Kirchensteuer
  (ekonomia, ekonomiczny) podatek pobierany na rzecz kościoła, np. w formie odpisu;

podatek od dochodów kapitałowych /pɔˈdatɛk ˌɔd‿ːɔˈxɔduf ˌkapʲitaˈwɔvɨx/ (n)
Kapitalertragsteuer
  (ekonomia, ekonomiczny) (zobacz) podatek od zysków kapitałowych

podatek od zysków kapitałowych /pɔˈdatɛk ɔd‿ˈzɨskuf ˌkapʲitaˈwɔvɨx/ (n)
Kapitalgewinnsteuer
  (ekonomia, ekonomiczny) podatek od odsetek z lokat, pożyczek, dywidend itp.;

podatkowy /ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
steuerlich
  związany z podatkami lub systemem poboru podatków

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
Steuerzahler
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podać /ˈpɔdaʨ̑/ (v)
reichen
  przekazać coś komuś do rąk

podbródek /pɔdˈbrudɛk/ (n)
Kinn
  (anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg

podcast (n)
Podcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podchodzić /pɔtˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
herankommen, herangehen
  zbliżać się do czegoś, zmniejszać dystans pomiędzy sobą a jakimś obiektem

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
während
  …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

podczas gdy /ˈpɔṭʧ̑az ˈɡdɨ/
während
  natomiast, kiedy, za to

podczerwień /pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Infrarot
  (optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
infrarot
  (optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
Dachgeschoss
  (budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

podejmować /ˌpɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
aufnehmen
  (przestarzałe, przestarzały) unieść coś
  kontynuować czyjąś czynność (również własną)
empfangen
  gościć
realisieren, verwirklichen
  wprowadzać coś w życie
abheben
  wziąć coś własnego (lub jego część), co znajduje się u kogoś
annehmen
  zgadzać się na zrobienie czegoś

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (adj)
verdächtig
  taki, którego się o coś podejrzewa, posądzony o coś
  budzący podejrzenia; niepewnego pochodzenia, o niepewnych intencjach itp.

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (n)
Verdächtiger
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Verdacht, Argwohn
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzliwość (n)
Argwohn
  cecha tego, kto jest podejrzliwy; nieufność, niedowierzanie

podejrzliwy (adj)
argwöhnisch, misstrauisch
  skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie

podejźrzon (n)
Rautenfarne
  (botanika, botaniczny) Botrychium Sw. rodzaj roślin z rodziny nasięźrzałowatych (Ophioglossaceae);

podest /ˈpɔdɛst/ (n)
Podest
  podwyższenie dla mówcy, recytatora itp.
  pozioma płaszczyzna między kondygnacjami schodów

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
Sohle
  dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami
  (potocznie, potoczny) spodnia część stopy

podgorzałka /ˌpɔdɡɔˈʒawka/ (n)
Moorente
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję;

podiebradzki (adj)
Podiebrader, podiebradisch
  związany z Podiebradami, dotyczący Podiebradów

podkarmiaczka (n)
Futtereinrichtung, Futtergefäß, Futtergeschirr, Futtertrog, Fütterer
  (pszczelarstwo, pszczelarski) naczynie lub konstrukcja ulowa do podawania pszczołom pokarmu

podkast (n)
Podcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja w formie radiowej umieszczona w internecie z kanałem RSS umożliwiającym subskrybowanie przez słuchaczy

podkaster (n)
Podcaster
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) osoba tworząca podkasty

podkasterka (n)
Podcasterin
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) kobieta tworząca podkasty

podklasa (n)
Unterklasse, Subklasse
  (systematyka) kategoria systematyczna niższa od klasy

podkolanówka /ˌpɔtkɔlãˈnufka/ (n)
Kniestrumpf
  długa skarpetka sięgająca do kolana

podkoszulek /ˌpɔtkɔˈʃulɛk/ (n)
Unterhemd
  krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
Hufeisen
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkreślać /pɔtˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
unterstreichen
  (przenośnie, przenośnia) kłaść w wypowiedzi nacisk na pewien fakt
  zaznaczać tekst, rysując pod nim kreskę

podkurzacz (n)
Smoker
  (pszczelarstwo, pszczelarski) przyrząd do odymiania pszczół w celu ich uspokojenia;

podkładać (v)
unterlegen
  (sztuka) dawać tło, ilustrację z innej dziedziny sztuki do jakiegoś utworu
legen, unterlegen
  kłaść, wkładać coś pod coś innego
unterjubeln, unterschieben
  umieszczać potajemnie
sich hineinmanövrieren
  stawiać się w niekorzystnej sytuacji poprzez własną nieostrożność

podkładka pod mysz (n)
Mauspad
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podlotek (n)
Backfisch
  (potocznie, potoczny) dorastająca dziewczyna, między dwunastym a szesnastym rokiem życia

podmenu (n)
Untermenü
  (informatyka, informatyczny) menu podrzędne w stosunku do innego

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
Subjekt
  (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś

podmokły /pɔdˈmɔkwɨ/ (adj)
feucht, vernässt
  nasiąknięty wodą

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Gaumen
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podniecenie (n)
Erregung, Aufregung, Erregtheit
  (rzeczownik odczasownikowy) od podniecić

podniecony (adj)
aufgeregt, gespannt
  (książkowy) będący w stanie pobudzenia emocjonalnego
erregt
  (seksuologia, seksuologiczny) taki, który jest w stanie podniecenia zmysłowego; gotowy do reakcji seksualnej

podniesienie /ˌpɔdʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Elevation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (kościelny) część mszy, w czasie której kapłan podnosi hostię i kielich, ukazując wiernym materię sakramentu;
Hochheben
  (rzeczownik odczasownikowy) od podnieść

podnóże /pɔdˈnuʒɛ/ (n)
Fuß
  miejsce u spodu czegoś, co się wznosi

podnóżek (n)
Fußstütze
  mebel lub element jakiegoś układu, na którym można wygodnie oprzeć nogi, zmniejszając ich obciążenie

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
gefallen
  odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
Ähnlichkeit
  zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobno /pɔˈdɔbnɔ/
angeblich
  wyraz komunikujący, że mówiący dystansuje się od wyrażanego sądu, nie jest pewien co do jego prawdziwości; jak mówią, jak się zdaje

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
ähnlich
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd
  (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;

podologia (n)
Podologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się diagnozą i leczeniem chorób stóp oraz stawu skokowo-goleniowego;

podpalenie /ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Brandstiftung
  umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru;

podpaska (n)
Binde, Damenbinde
  (higiena, higieniczny) chłonny wkład zewnętrznie pochłaniający krew menstruacyjną

podpierać /pɔtˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
stützen
  dawać podparcie, aby coś nie przewróciło się, nie opadło
  wzmacniać jakąś tezę

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
Unterschrift
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpisywać /ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
unterzeichnen, unterschreiben
  składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie

podporucznik /ˌpɔtpɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
Podporutschik
  najniższy stopień oficerski

podporządkowywać (v)
unterwerfen
  czynić zależnym od czegoś
unterordnen
  poddawać czyjejś władzy
Anordnungen folgen, sich Anordnungen fügen
  stosować się do czegoś
sich unterordnen
  uznawać czyjąś władzę

podpuszczka /pɔtˈpuʃʧ̑ka/ (n)
Lab
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (spożywczy) enzym trawienny wchodzący w skład soku żołądkowego, powodujący ścinanie się białka mleka, używany w mleczarstwie do produkcji serów;

podpułkownik /ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/ (n)
Oberstleutnant
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;

podpłomyk /pɔtˈpwɔ̃mɨk/ (n)
Fladenbrot
  rodzaj prymitywnego pieczywa w postaci małego placka;

podrabiać (v)
fälschen, nachmachen
  wykonywać kopię czegoś mającą uchodzić za oryginał

podrażnienie (n)
Reizung
  (medycyna, medyczny) powierzchniowy stan zapalny wywołany przez czynnik drażniący
Erregung, Gereiztheit
  (psychologia, psychologiczny) stan wywołanego czymś, przez kogoś zdenerwowania

podrobiony (adj)
nachgemacht
  będący imitacją czegoś; niebędący oryginalnym

podrostek (n)
Halbwüchsiger
  (potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) kilkunastolatek

podrywać /pɔdˈrɨvaʨ̑/ (v)
angeln
  (potocznie, potoczny) zagadywać inną osobę i starać się zainteresować ją sobą w celach romantycznych lub erotycznych; uwodzić
hochreißen
  szybko coś/kogoś unosić

podrzucać /pɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
hochwerfen, werfen
  rzucać coś w górę na niezbyt dużą wysokość
unterschieben
  zostawiać coś komuś ukradkiem

podrzynać (v)
ansägen
  ciąć, rżnąc od spodu

podrząd (n)
Unterordnung
  (biologia, biologiczny) (systematyka) kategoria systematyczna niższa od rzędu; grupa powstała z podzielenia rzędu na niższe;

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
Reise, Ausflug
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
Blaukehlchen
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
Globetrotter, Weltenbummler, Weltreisender
  ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżny /pɔdˈruʒnɨ/ (n)
Reisender
  osoba, która podróżuje lub udaje się w podróż

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
reisen, fahren
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
Lehrbuch, Handbuch
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podskakiwać (v)
aufmucken
  (potocznie, potoczny) występować gwałtownie przeciw czemu lub komu
rütteln, holpern
  dokonywać ruchy w górę, wyraźnie odbijając się od podłoża
steigen
  powiększać się szybko i znacznie
heranspringen, hinspringen
  udawać się gdzieś szybko
hochspringen
  wykonywać skok niezbyt wysoko

podstarzały (adj)
bejahrt
  taki, który się podstarzał; niecałkiem stary

podstawa /pɔtˈstava/ (n)
Grundlage
  to, na czym coś stoi

podstawowy /ˌpɔtstaˈvɔvɨ/ (adj)
Grund
  główny, elementarny

podstęp /ˈpɔtstɛ̃mp/ (n)
Hinterlist
  przemyślane działanie mające na celu oszukanie kogoś

podstępnie /pɔtˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
hinterlistig
  w sposób podstępny

podstępny /pɔtˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
hinterlistig
  działający przebiegle, skrycie, z chytrymi intencjami

podsumowanie (n)
Zusammenfassung
  krótkie, ogólne przedstawienie jakiejś sprawy

podsycać (v)
anfachen, anstacheln
  zwiększać intensywność czego

podsychać (v)
abtrocknen
  schnąć pomału, z wierzchu, częściowo

podszewka /pɔṭˈʃɛfka/ (n)
Futter
  (krawiectwo) cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania

podsłuch /ˈpɔtswux/ (n)
Abhöranlage, Abhörgerät
  urządzenie, którym wykonywany jest podsłuch (1.1) lub (1.2);

podsłuchiwacz (n)
Lauscher
  osoba podsłuchująca, mająca zwyczaj podsłuchiwania

podsłuchiwać (v)
lauschen
  słuchać czyjejś rozmowy

podtlenek /pɔtˈːlɛ̃nɛk/ (n)
Suboxid
  (chemia, chemiczny) związek różnych pierwiastków z tlenem

podtopienie (n)
Hochwasser, Überschwemmung
  (hydrologia, hydrologiczny) częściowe zalanie obszaru lub zabudowań

podtorze (n)
Unterbau
  (kolejnictwo) budowla geotechniczna będąca nasypem lub przekopem wraz z urządzeniami ją zabezpieczającymi i odwadniającymi, na której jest ułożona nawierzchnia toru kolejowego;

podtytuł (n)
Untertitel
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) tytuł uzupełniający, umieszczany po tytule właściwym

poduszeczka /ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka/ (n)
Nadelkissen
  miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek
Stempelkissen
  miękka podkładka z tuszem do nasączania stempli

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
Pulvinar
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu, największe, tylne, jądro wzgórza;
Stempelkissen
  umieszczony w pudełeczku kawałek materiału nasycony tuszem lub wodą, przeznaczony do zwilżania przykładanych do niego pieczątek lub palca
Kissen, Kopfkissen
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
Airbag, Luftsack
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Luftkissenfahrzeug, Hovercraft
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwajać (v)
verdoppeln, verzweifachen
  zwiększać dwukrotnie
sich verdoppeln
  zwiększać się dwukrotnie

podwieczorek /ˌpɔdvʲjɛˈʧ̑ɔrɛk/ (n)
Vesperbrot
  posiłek między obiadem a kolacją

podwijać /pɔdˈvʲijäʨ̑/ (v)
hochkrempeln
  zginać coś - zawijać część materiału / rzeczy do / za krawędź

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
Strumpfband
  opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwyższać /pɔdˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
verstärken
  osiągać powiększenie w liczbie, osiągać większe nasilenie
erhöhen
  sprawiać, że coś jest wyższe, zwiększać wysokość

podwójnie (adv)
doppelt, doppelt so viel
  dwa razy tyle

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
doppelt, zweifach
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części

podwórko /pɔdˈvurkɔ/ (n)
Hof
  przestrzeń przydomowa ogrodzona lub otoczona zabudowaniami

podwórze /pɔdˈvuʒɛ/ (n)
Hof
  plac obok domu, najczęściej otoczony ogrodzeniem i zabudowaniami

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (adj)
untergeben, unterstellt, untertan
  podlegający komuś, pozostający pod czyjąś władzą

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (n)
Untergebene, Befehlsempfänger, Untergebener
  osoba podległa komuś, czyjś pracownik

podzbiór (n)
Teilmenge, Untermenge
  zbiór w obrębie innego zbioru

podzespół (n)
Baugruppe
  (technologia, technika, techniczny) części zmontowane ze sobą

podział /ˈpɔʥ̑aw/ (n)
Teilung, Aufteilung, Verteilung
  podzielenie czegoś na dwie lub więcej części

podzielać (v)
teilhaben
  przeżywać wspólnie; brać wspólnie w czymś udział
teilen
  wyrażać te same przekonania

podziemny /pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
unterirdisch
  znajdujący się pod powierzchnią ziemi

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
Bewunderung
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziwiać /pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑/ (v)
bewundern
  darzyć podziwem

podziękowanie /ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ/ (n)
Dank, Danksagung
  (rzeczownik odczasownikowy) od podziękować

podzwrotnikowy (adj)
subtropisch
  leżący w pobliżu zwrotnika, właściwy dla strefy zwrotnika

podążać /pɔˈdɔ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
nacheilen
  (książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
Diele, Fußboden, Boden
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podłoże /pɔdˈwɔʒɛ/ (n)
Nährboden
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) pożywka dla bakterii;
Hintergrund
  przyczyna
Boden
  spodnia warstwa

podły /ˈpɔdwɨ/ (adj)
miserabel, schäbig
  (potocznie, potoczny) w złym gatunku, kiepskiej jakości, w złym stanie
gemein, niederträchtig
  pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę
gemein
  wynikający z czyjejś niegodziwości

podświadomość (n)
Unterbewusstsein
  (psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;

podświadomy (adj)
unterbewusst
  taki, który odbywa się bez udziału świadomości

podżegać (v)
anstiften, aufhetzen, aufwiegeln
  wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego

poeta /pɔˈɛta/ (n)
Dichter, Poet
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetka /pɔˈɛtka/ (n)
Dichterin
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
Poesie, Dichtung
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

pofarcić się (v)
Schwein haben
  (potocznie, potoczny) (środowiskowy) poszczęścić się

poganiać (v)
antreiben
  zmuszać do szybkiego udania się w określonym kierunku
rennen
  udawać się prędko dokądś

poganin /pɔˈɡãɲĩn/ (n)
Heide
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

poganka /pɔˈɡãnka/ (n)
Heidin
  kobieta wyznająca religię inną niż jedna z dużych, monoteistycznych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
Verachtung, Geringschätzung
  uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogardliwie /ˌpɔɡarˈdlʲivʲjɛ/ (adv)
abfällig, verächtlich
  w sposób pogardliwy; z pogardą, bez szacunku

pogardliwy /ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
geringschätzig, verächtlich
  wyrażający pogardę

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
heidnisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
Heidentum
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogląd /ˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
Meinung, Anschauung
  sąd, opinia na określony temat

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
Wetter
  chwilowy stan atmosfery

pogorzelec (n)
Abgebrannter
  człowiek, który stracił mieszkanie i mienie na skutek pożaru

pogotowie /ˌpɔɡɔˈtɔvʲjɛ/ (n)
Krankenwagen, Rettungswagen
  (potocznie, potoczny) karetka
Alarmbereitschaft, Bereitschaft
  alarm
Bereitschaftsdienst, Bergwacht, Rettungsdienst, medizinisch Notdienst, technisch Bereitschaftsdienst
  instytucja pomagająca w krytycznej sytuacji

pogranicze /ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
Grenzland, Grenzgebiet
  obszar przy granicy dzielącej przestrzenie

pogrom /ˈpɔɡrɔ̃m/ (n)
Pogrom
  masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej

pogromca (n)
Dompteur
  treser dzikich zwierząt

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
Bestattung, Beerdigung
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

pogrzebacz (n)
Schüreisen, Schürhaken, Feuerhaken
  narzędzie w kształcie pręta zakończonego hakiem, służące do podnoszenia fajerek w piecu i przekładania węgli w jego palenisku;

pogrzebowy /ˌpɔɡʒɛˈbɔvɨ/ (adj)
Beerdigung
  związany z pogrzebem, pochówkiem
düster
  smutny, ponury

pogróżka /pɔˈɡruʃka/ (n)
Drohung
  groźba, zapowiedź zrobienia komuś czegoś złego, postraszenie kogoś karą, wyrządzeniem krzywdy, zemstą itp.

pogłoska /pɔˈɡwɔska/ (n)
Gerücht
  rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona

pogłębiać (v)
vertiefen, erweitern, ausfeilen
  (przenośnie, przenośnia) czynić gruntowniejszym, bardziej dokładnym
festigen, verschärfen
  (przenośnie, przenośnia) powodować nasilenie
vertiefen
  powodować stanie się głębszym
ausgefeilt werden, sich vertiefen
  (przenośnie, przenośnia) stawać się bardziej gruntownym, dokładniejszym
auseinander klaffen, sich verschärfen
  (przenośnie, przenośnia) stawać się bardziej wyraźnym
sich vertiefen
  stawać się głębszym

poidło (n)
Tränke
  naczynie, koryto do pojenia zwierząt

pointer /ˈpɔjntɛr/ (n)
Pointer
  rasa psów myśliwskich; pies należący do tej rasy;

pointylizm (n)
Pointillismus
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

poić /ˈpɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
tränken, betrunken machen, zu trinken geben
  podawać napój

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
auftauchen
  nadejść, zaistnieć, okazać się
erscheinen, auftauchen
  stawać się widocznym, jawnym

pojawić się /pɔˈjavʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
erscheinen
  (zobacz) pojawiać się

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
Fahrzeug
  (potocznie, potoczny) samochód
Fahrzeug, Gefährt
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojechać /pɔˈjɛxaʨ̑/ (v)
abfahren, wegfahren
  (potocznie, potoczny) o środkach lokomocji, transportu: wyruszyć w drogę w jakimś kierunku; odjechać z miejsca, gdzie się zatrzymał
fahren
  udać się dokądś jakimś pojazdem, lub na zwierzęciu

pojedynczy /ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
einzeln
  taki, który jest tylko jeden; osobny

pojedynek (n)
Duell, Zweikampf
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
Behälter, Gefäß
  zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojemność /pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
Kapazität
  parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić

pojezierze /ˌpɔjɛ̇ˈʑɛʒɛ/ (n)
Seenplatte
  (geografia, geograficzny) płaski lub pagórkowaty obszar polodowcowy, na którym występuje wiele jezior

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
übermorgen, Übermorgen
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pojęcie /pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Begriff
  termin, określenie, hasło, nazwa czegoś istniejącego tylko w myśli

pojętny /pɔˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
gelehrig
  inteligentny, szybko pojmujący

pokal /ˈpɔkal/ (n)
Pokal
  naczynie do piwa z nóżką;

pokaranie /ˌpɔkaˈrãɲɛ/ (n)
Bestrafung
  (rzeczownik odczasownikowy) od pokarać

pokarać /pɔˈkaraʨ̑/ (v)
bestrafen
  (książkowy) ukarać kilku ludzi po kolei

pokarm /ˈpɔkarm/ (n)
Nahrung
  pożywienie organizmów żywych danego gatunku (w szczególności człowieka);

pokarmowy (adj)
gastral
  dotyczący pokarmu

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
zeigen
  dawać możliwość zobaczenia czegoś
  wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś
  demonstrować, dawać komuś możliwość nauczenia się poprzez wykonywanie danej czynności
  wskazywać w jakimś kierunku

poker /ˈpɔkɛr/ (n)
Poker
  (termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;

pokląskwa /pɔˈklɔ̃w̃skfa/ (n)
Braunkehlchen
  (ornitologia, ornitologiczny) Saxicola rubetra, niewelki ptak wędrowny z rzędu wróblowatych, na wiosnę i w lecie często spotykany na łąkach;

pokojowy /ˌpɔkɔˈjɔvɨ/ (adj)
friedlich
  dotyczący porozumienia lub zgody

pokojówka /ˌpɔkɔˈjufka/ (n)
Zimmerfrau, Zimmermädchen
  (hotelarstwo) pracownica hotelu odpowiedzialna za sprzątanie pokoi

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
Bescheidenheit, Demut
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokornie (adv)
demütig
  w sposób pokorny

pokorny (adj)
bescheiden, demütig, unerwürfig, untertänig
  nie wywyższający się, skromny

pokos (n)
Schwade
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) pas, wał skoszonej roślinności, zwykle trawy lub zboża;

pokrewieństwo /ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
Affinität
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (biologia, biologiczny) podobieństwo właściwości
Affinität, Seelenverwandtschaft
  (przenośnie, przenośnia) odczuwane podobieństwo poglądów i charakteru do kogoś
Verwandtschaft
  relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka

pokrewny /pɔˈkrɛvnɨ/ (adj)
verwandt
  wykazujący podobieństwo do kogoś lub czegoś pod jakimś względem

pokrywać /pɔˈkrɨvaʨ̑/ (v)
decken, begleichen
  (handel, handlowy) płacić, zapewniać całkowite finansowanie danej części
bedecken
  nanosić coś na coś

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
Brennnessel, Nessel, Brennessel
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokrzywa zwyczajna (n)
Große Brennnessel
  (botanika, botaniczny) Urtica dioica L., gatunek pospolitej rośliny z rodziny pokrzywowatych, o zdolnościach parzących i wielu właściwościach leczniczych;

pokuta /pɔˈkuta/ (n)
Buße
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy;

pokutnica /ˌpɔkutʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Büßerin
  kobieta odbywająca pokutę

pokutnik /pɔˈkutʲɲik/ (n)
Büßer
  człowiek odprawiający pokutę

pokutny /pɔˈkutnɨ/ (adj)
reuig
  związany z pokutą, dotyczący pokuty

pokutować /ˌpɔkuˈtɔvaʨ̑/ (v)
büßen
  odprawiać pokutę

pokwitowanie /ˌpɔkfʲitɔˈvãɲɛ/ (n)
Quittung
  potwierdzenie odbioru czegoś

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
Zimmer, Raum
  (budownictwo) część mieszkania, izba
Frieden, Friede
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
Frieden, Ruhe, Friede
  (przestarzałe, przestarzały) spokój
Zimmer
  (turystyka, turystyczny) pomieszczenie wynajęte w hotelu

pokój gościnny /ˈpɔkuj ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (n)
Gästezimmer
  w domku, w rezydencji: dodatkowy pokój dla ewentualnych gości, którzy zdecydują się przenocować
Wohnzimmer
  w mieszkaniu: duży pokój, salon

pokój jednoosobowy /ˈpɔkuj ˌːɛdnɔːsɔˈbɔvɨ/ (n)
Einzelzimmer
  pokój przeznaczony dla jednej osoby, z jednym łóżkiem

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
Deck Bord Bord Schicht
  warstwa określonej kopaliny zalegająca pomiędzy warstwami innych kopalin

pokłon /ˈpɔkwɔ̃n/ (n)
Verbeugung
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pochylenie obrazu w procesji katolickiej na Kaszubach;
  niskie pochylenie głowy lub całego tułowia na znak oddania czci

pokłosie /pɔˈkwɔɕɛ/ (n)
Frucht
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) skutek czyjegoś działania
Nachlese, Ährenlese
  czynność zbierania kłosów po żeńcach

polacca (n)
Polacker
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) śródziemnomorski dwumasztowiec lub trójmasztowiec z ożaglowaniem typu łacińskiego lub skośnego;

polana /pɔˈlãna/ (n)
Lichtung
  pozbawione drzew miejsce w lesie;

polano /pɔˈlãnɔ/ (n)
Scheit
  (przestarzałe, przestarzały) kawał drewna przeznaczony na opał

polar /ˈpɔlar/ (n)
Fleecejacke, Vliesjacke
  (potocznie, potoczny) okrycie (kurtka lub bluza) uszyta z polaru (1.1)
Fleece
  (włókiennictwo) lekka i bardzo ciepła dzianina używana do szycia ubrań, szczególnie sportowych i turystycznych;

polarny /pɔˈlarnɨ/ (adj)
polar
  (geografia, geograficzny) właściwy terenom podbiegunowym lub znajdujący się na tych terenach

polder /ˈpɔldɛr/ (n)
Polder
  (geografia, geograficzny) depresyjny teren nadmorski stale osuszany i otoczony wydmami lub groblami w celu zabezpieczenia przed zalaniem, występujący głównie w Holandii i w Niemczech

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
Feld
  (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
  (geometria) miara płaskiej powierzchni ograniczonej;
  miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym
  dziedzina
Feld, Acker
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;

pole karne (n)
Strafraum
  (sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad

pole minowe (n)
Minenfeld
  (wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami;

polecać /pɔˈlɛʦ̑aʨ̑/ (v)
empfehlen
  przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle

polegać /pɔˈlɛɡaʨ̑/ (v)
beruhen
  na czymś działać według jakiejś reguły, zasady
verlassen
  na czymś opierać się na czymś, ufać czemuś
  na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania

polemika /pɔˈlɛ̃mʲika/ (n)
Polemik
  dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji

polerować /ˌpɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
polieren, ausfeilen
  (przenośnie, przenośnia) nanosić poprawki w celu ulepszenia czegoś
polieren
  czyścić, nadawać czemuś połysk przez pocieranie

poli-
poly-
  (ekologia, ekologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wąski, lecz względnie wysoki zakres tolerancji na dany czynnik
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
Polyamorie
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

polibazyt (n)
Polybasit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli;

polichóralność (n)
Mehrchörigkeit
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika komponowania, która polega na dialogowaniu między sobą dwóch lub więcej chórów;

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
Polizei
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;
  (potocznie, potoczny) grupa policjantów

policja drogowa (n)
Verkehrspolizei
  (administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
Polizist
  funkcjonariusz policji

policjantka /ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka/ (n)
Polizistin
  kobieta, która pracuje w policji

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
Wange, Backe
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa
Ohrfeige
  (przenośnie, przenośnia) obraza
  uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1)

poliester (n)
Polyester
  (chemia, chemiczny) syntetyczny polimer zawierający w łańcuchu wiązania estrowe;

polietylen (n)
Polyethylen, Polyäthylen
  (chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny otrzymywany przez polimeryzację etenu;

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
Polygamie
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poligamista (n)
Polygamist
  mężczyzna praktykujący poligamię

poliglota /ˌpɔlʲiˈɡlɔta/ (n)
Polyglotte
  osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami

poligon /pɔˈlʲiɡɔ̃n/ (n)
Polygon
  (geodezja, geodezyjny) obszar ograniczony liniami prostymi
  (przestarzałe, przestarzały) (geometria) wielobok
Schießplatz, Truppenübungsplatz
  (wojskowość, wojskowy) wydzielony obszar służący do ćwiczeń wojskowych

poligynia /ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja/ (n)
Polygynie
  forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami;

polikondensacja (n)
Polykondensation
  (chemia, chemiczny) reakcja polimeryzacji, podczas której oprócz polimerów powstają inne związki chemiczne o małej masie atomowej;

polimorficzny (adj)
polymorphisch
  mający różne postaci

polimorfizm (n)
Polymorphie, Polymorphismus
  (biologia, biologiczny) zjawisko szczególnego zróżnicowania budowy osobników i przystosowania do pełnienia określonych ról w społeczeństwie;
  (chemia, chemiczny) zjawisko występowania różnych odmian krystalograficznych tej samej substancji chemicznej. Występuje ono wtedy, gdy ta sama substancja może występować w dwóch lub nawet kilku formach krystalicznych;
  (informatyka, informatyczny) mechanizmy pozwalające programiście używać wartości, zmiennych i podprogramów na kilka różnych sposobów;

polineuropatia (n)
Polyneuropathie
  (medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

polipektomia /ˌpɔlʲipɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
Polypektomie
  (medycyna, medyczny) zabieg usunięcia polipa;

poliptyk (n)
Polyptychon
  (sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;

polis /ˈpɔlʲis/ (n)
Polis
  (historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami;

polisacharyd /ˌpɔlʲisaˈxarɨt/ (n)
Polysaccharid
  (biochemia, biochemiczny) sacharyd będący polimerem zbudowanym z więcej niż 10 częsteczek monosacharydów;

polisyndeton (n)
Polysyndeton
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na łączeniu wielu części wypowiedzi tym samym spójnikiem;

poliszynel /ˌpɔlʲiˈʃɨ̃nɛl/ (n)
Pulcinella
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) typ komicznej postaci z francuskiego commedia dell'arte – z garbem, w charakterystycznej czarnej masce z haczykowatym nosem;

politechnika /ˌpɔlʲiˈtɛxʲɲika/ (n)
technische Universität
  uczelnia wyższa o statusie uniwersyteckim i profilu technicznym;

politeistka (n)
Polytheistin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta wyznająca politeizm, wierząca w wielu bogów

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Polytheismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politeja (n)
Politie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój wyrożniony przez Arystotelesa, w założeniach charakteryzujący się rządami (wielu) obywateli dla dobra ogółu;

politolog (n)
Politologe, Politikwissenschaftler
  specjalista w dziedzinie politologii

politologia /ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/ (n)
Politologie
  nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;

politura (n)
Politur
  spirytusowy roztwór szelaku używany w meblarstwie do wykańczania powierzchni drewna; .

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
politisch
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
Politiker, Politikerin
  osoba zajmująca się polityką
Politikerin
  kobieta zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
Politik
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
Politik, Grundsatz
  system odgórnie wprowadzonych zasad

polny /ˈpɔlnɨ/ (adj)
Feld
  związany z polem walki, dotyczący pola walki
  związany z polem, dotyczący pola, znajdujący się w polu

polo /ˈpɔlɔ/ (n)
Polo
  (sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;
  (motoryzacja) model samochodu marki Volkswagen Polo;
Poloshirt
  koszulka z krótkim rękawem i miękkim kołnierzykiem

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
Polonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonez /pɔˈlɔ̃nɛs/ (n)
Polonäse, Polonaise
  (choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4;

polonistyka /ˌpɔlɔ̃ˈɲistɨka/ (n)
Polonistik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą polską i językiem polskim

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
Jagd
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny
  (przenośnie, przenośnia) zorganizowany pościg za określonymi ludźmi w celu ich ujęcia lub zabicia

polowanie na czarownice /ˌpɔlɔˈvãɲɛ ˌna‿ʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑ɛ/ (idiom)
Hexenjagd
  (przenośnie, przenośnia) szukanie kogoś, na kogo można zrzucić odpowiedzialność za coś i ukarać go

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
jagen
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
polnisch, Polnisch
  odnoszący się do Polski lub Polaków
polnisch
  odnoszący się do polszczyzny

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
Polnisch, polnisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

polskojęzyczny /ˌpɔlskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
polnischsprachig
  posługujący się językiem polskim
  spisany, stworzony w języku polskim
  taki, którego członkowie posługują się językiem polskim

polszczyzna /pɔlˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
Polnisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język polski

poltergeist (n)
Poltergeist
  niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu

polędwica /ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a/ (n)
Lende
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z grzbietu zwierzęcia

pomadka (n)
Lippenstift
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk do malowania ust

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
helfen
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
Orange, Apfelsine
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce

pomarańczowieć (v)
orange werden
  przybierać pomarańczową barwę

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
orange, Orange
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie
orange
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomazaniec (n)
Gesalbter
  (książkowy) ktoś wybrany na króla, namaszczony na urząd

pomelo /pɔ̃ˈmɛlɔ/ (n)
Pampelmuse
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pomarańczy olbrzymiej

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
Messung
  (metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomiarowy (adj)
Mess-, Vermessung
  związany z lub służący do pomiaru

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
Tomate, Paradeiser
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)

pomidorowa (n)
Tomatensuppe
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa, której głównym składnikiem są pomidory; często podawana z makaronem, ryżem, kluskami lub w postaci kremu;

pomidorówka /ˌpɔ̃mʲidɔˈrufka/ (n)
Tomatensuppe
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa pomidorowa;

pomierzyć /pɔ̃ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
anprobieren
  włożyć na siebie lub na kogoś wiele czegoś, jedno po drugim, sprawdzając, czy ma odpowiedni rozmiar
messen
  zmierzyć kolejno wiele rzeczy

pomieszanie z poplątaniem /ˌpɔ̃mʲjɛˈʃãɲɛ ˌs‿pɔplɔ̃nˈtãɲɛ̃m/ (n)
Mischmasch
  (potocznie, potoczny) chaos, zamęt

pomieszczenie /ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Raum
  (budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu

pomijać /pɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
auslassen
  nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć
übergehen
  nie uwzględniać czegoś

pomnażać (v)
multiplizieren
  (matematyka, matematyczny) wykonywać działanie mnożenia
vermehren
  czynić większą ilość lub liczbę czegoś
sich vermehren
  stawać się liczniejszym, większym

pomniejszać (v)
verringern, verkleinern
  czynić coś mniejszym w rozmiarach, liczbie, natężeniu
vermindern, herabsetzen
  czynić mniej znaczącym; uznawać za mniej wartościowego

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
Denkmal
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomnik przyrody /ˈpɔ̃mʲɲik pʃɨˈrɔdɨ/ (n)
Naturdenkmal
  okaz przyrody (drzewo, skała itp.) prawnie chroniony ze względu na jego walory przyrodnicze, estetyczne lub historyczne;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
Hilfe, Beistand
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pomocnica (n)
Mittelfeldspielerin
  (sport, sportowy) kobieta piłkarz lub hokeistka grająca w pomocy
Helferin, Gehilfin
  kobieta pomagająca w czymś, wyręczająca kogoś

pomocnictwo (n)
Beihilfe
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umyślne przestępstwo lub wykroczenie polegające na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego;

pomocny /pɔ̃ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
gefällig
  (o osobach) taki, który pomaga w czymś

pomocy /pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (interjection)
Hilfe
  wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia

pomologiczny (adj)
pomologisch
  (agrotechnika, agrotechniczny) związany z pomologią, dotyczący pomologii

pomorski /pɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
pommern
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Pomorza; pochodzący z Pomorza;

pompa ciepła /ˈpɔ̃mpa ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
Wärmepumpe
  (fizyka, fizyczny) teoretyczna maszyna cieplna, która wymusza przepływ ciepła z obszaru o niższej temperaturze do obszaru o temperaturze wyższej;

pompatyczny (adj)
pompös
  przesadnie wystawny, uroczysty i ceremonialny
  zachowujący się z nadmierną powagą i podniosłością

pompejańczyk (n)
Pompejaner, Pompejer
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Pompejów; osoba z tego miasta

pompejański (adj)
pompejanisch, pompejisch
  związany z Pompejami, dotyczący Pompejów, pochodzący z Pompejów

pompka /ˈpɔ̃mpka/ (n)
Pumpe
  (mechanika) niewielkie urządzenie do pompowania, najczęściej wody lub powietrza

pompon /ˈpɔ̃mpɔ̃n/ (n)
Pompon
  przyszywana ozdoba z włóczki w formie puszystej kulki;

pompować (v)
aufpumpen
  wtłaczać dokądś
auspumpen
  wydobywać skądś

pompownia (n)
Pumpstation, Pumpwerk
  (budownictwo) (technologia, technika, techniczny) pomieszczenie, w którym znajdują się pompy

pompowy (adj)
Pumpen-
  (technologia, technika, techniczny) dotyczący pompy

pomroka (n)
Dämmerung
  (podniośle) prawie całkowita albo zupełna ciemność
Dunkel
  (przenośnie, przenośnia) przeszkoda w dotarciu, poznaniu, zrozumieniu czegoś

pomrozić (v)
einfrieren
  spowodować zamrożenie wielu rzeczy
erfrieren lassen
  uczynić zmarzniętymi kolejno wiele roślin, zwierząt lub osób

pomruk (n)
Grollen, Donner
  niski, głuchy dźwięk wydawany przez człowieka, zwierzęta lub przyrodę nieożywioną
Murren, Brummen
  niski, przytłumiony szmer głosu człowieka wyrażającego niezadowolenie

pomrów błękitny (n)
Blauschnegel
  (zoologia, zoologiczny) Bielzia coerulans, gatunek ślimaka z rodziny pomrowiowatych, osiągającego długość 100–140 mm;

pomysł /ˈpɔ̃mɨsw̥/ (n)
Idee
  myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu

pomyśleć /pɔ̃ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
nachdenken
  myśleć przez jakiś czas, zastanawiając się nad czymś

pomyślność /pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
Wohlergehen
  sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń

pomyślny (adj)
gut, zufrieden stellend, zufriedenstellend
  niebędący złym, negatywnym

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
über
  …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości
  …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia

poncz (n)
Bowle, Punsch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników;

pond (n)
Pond
  (przestarzałe, przestarzały) (fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) jednostka siły odpowiadająca jednemu gramowi

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
Montag
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
weil, da, denn
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

poniżać (v)
erniedrigen, herabwürdigen
  uwłaczać czyjejś godności

poniżenie (n)
Demütigung, Erniedrigung
  stan bycia poniżonym, odbierania komuś godności

ponor /ˈpɔ̃nɔr/ (n)
Ponor
  (geologia, geologiczny) na obszarach krasowych miejsce wpływu wód potoku lub rzeki pod powierzchnię terenu;

ponowny /pɔ̃ˈnɔvnɨ/ (adj)
erneut
  występujący po raz kolejny

ponton /ˈpɔ̃ntɔ̃n/ (n)
Ponton
  (technologia, technika, techniczny) szczelna konstrukcja utrzymująca się na wodzie;
  (technologia, technika, techniczny) zatapialny zbiornik służący np. do wydobywania wraków;
Schlauchboot
  nadmuchiwana łódź o płaskim dnie;

pontyfik (n)
Pontifex
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan w starożytnym Rzymie, który należał do kolegium czuwającego nad formalną stroną kultu religijnego;

pontyfikał /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikaw/ (n)
Pontifikale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna używana przez katolickich biskupów;

pontyjski (adj)
pontisch
  związany z Pontem, dotyczący Pontu

ponuro /pɔ̃ˈnurɔ/ (adv)
düster, finster
  …od przym. → ponury

ponury /pɔ̃ˈnurɨ/ (adj)
düster, finster, trübe
  pełen smutku, przygnębienia

pop /pɔp/ (n)
Pop
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odmiana muzyki rozrywkowej, rytmiczna i melodyjna, wykorzystująca zwykle instrumenty elektroniczne

pop-music (n)
Popmusik
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odmiana muzyki rozrywkowej

popadać (v)
verfallen
  znaleźć się w trudnym położeniu
geraten
  zostać opanowanym przez negatywne uczucia

popadia (n)
Popenfrau
  żona popa

poparzenie (n)
Brandwunde, Verbrennung
  (medycyna, medyczny) obrażenie skóry wskutek działania wysokiej tempteratury lub substancji żrącej

popcorn (n)
Popcorn
  prażona kukurydza

popelina /ˌpɔpɛˈlʲĩna/ (n)
Popelin, Popeline
  (włókiennictwo) rodzaj tkaniny o splocie płóciennym;

popełnić /pɔˈpɛwʲɲiʨ̑/ (v)
begehen, verüben
  zrobić coś złego

popielato (adv)
aschgrau
  w barwie jasnoszarej

popielaty /ˌpɔpʲjɛˈlatɨ/ (adj)
aschgrau
  mający kolor jasnoszary, taki jak kolor popiołu

popielcowy /ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
Ascher
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Popielcem, odbywający się w Popielec

popielica (n)
Garten-Zinerarie
  (botanika, botaniczny) Pericallis × hybrida, mieszaniec roślin z rodziny astrowatych;
Siebenschläfer, Bilch
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju popielic (1.1)

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
Aschenbecher
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popielnik (n)
Aschkasten
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik pod komorą paleniskową pieca lub kotła;

popierać /pɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
unterstützen
  udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
Büste
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popijać (v)
nippen, langsam trinken
  pić małymi łykami, wolno
schlucken
  pić po przełknięciu czegoś
sich beduseln
  (potocznie, potoczny) pić nierzadko alkohol

popisywać (v)
sich aufspielen
  czynić na pokaz; robić co, żeby zwrócić czyjąś uwagę

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
Asche
  szary proszek pozostający po spaleniu czegoś

poplecznik (n)
Handlanger
  ktoś, kto kogoś popiera; zwolennik, stronnik

popojutrze (adv)
überübermorgen
  za trzy dni, dwa dni po jutrze

poporodowy (adj)
postnatal, postpartal
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) następujący po porodzie, związany z okresem po porodzie

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
Nachmittag
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawa /pɔˈprava/ (n)
Verbesserung, Korrektur, Berichtigung
  zmiana stanu czegoś na lepszy; ulepszenie, poprawienie

poprawiać /pɔˈpravʲjäʨ̑/ (v)
verbessern
  czynić coś lepszym, doskonalszym
berichtigen, korrigieren, zurechtmachen
  usuwać błędy, np. z tekstu

poprawność (n)
Korrektheit, Richtigkeit
  zgodność z normami

poprawność polityczna /pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
politische Korrektheit
  (socjologia, socjologiczny) norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy;

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
korrekt
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprowadzić (v)
zeichnen
  (geometria) narysować linię
führen
  pójść z kimś lub czymś wyznaczając trasę przez lub do jakiegoś miejsca
  (architektura, architektoniczny) nakreślić kierunek budowy
lenken
  zająć się kierowaniem pojazdem
leiten
  zająć się przewodniczeniem czegoś

poprzeczny /pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (adj)
quer
  ułożony poziomo, prostopadle do czegoś

poprzednio /pɔˈpʃɛdʲɲɔ/ (adv)
vorher
  przed określonym czasem

poprzedzać /pɔˈpʃɛʣ̑aʨ̑/ (v)
vorangehen
  być, poruszać się przed kimś, czymś
einleiten
  umieszczać, robić coś przed czymś

poprzez /ˈpɔpʃɛs/ (preposition)
durch
  …dołączający osobę, instytucję lub rzecz, z której ktoś/coś korzysta; której ktoś używa; za pomocą czegoś, za pośrednictwem czegoś
  …dołączający obszar, przez który z trudem ktoś/coś przemieszcza się

popularnonaukowy (adj)
populärwissenschaftlich
  prezentujący naukę w sposób przystępny dla niespecjalistów

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
Popularität, Beliebtheit
  bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

popularny /ˌpɔpuˈlarnɨ/ (adj)
populär, beliebt
  taki, który jest powszechnie używany; znany ogółowi społeczeństwa, cieszący się uznaniem; ceniony
populär
  taki, który jest stworzony, przedstawiony w sposób przystępny i zrozumiały dla ogółu

populista /ˌpɔpuˈlʲista/ (n)
Populist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba wyznająca populizm, głosząca poglądy i tezy populistyczne

populistyczny /ˌpɔpulʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
populistisch
  (pejoratywnie, pejoratywny) związany ze spełnianiem oczekiwań większości społeczeństwa w celu uzyskania jego poparcia, zdobycia lub utrzymania władzy, bez względu na koszty i realność składanych obietnic

popychać (v)
anstiften
  skłaniać kogoś do działania
sich drängen, sich schubsen
  przesuwać siebie nawzajem poprzez pchanie

popyt /ˈpɔpɨt/ (n)
Nachfrage, Bedarf
  (ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie

popędzać (v)
drängen
  skłaniać do pośpiesznego wykonywania czegoś
jagen, treiben
  zmuszać do ruchu w określonym kierunku

popłoch (n)
Eselsdistel
  (botanika, botaniczny) Onopordum, rodzaj roślin o długiej kolczastej łodydze, liściach z kolcami i purpurowych kwiatach zebranych w kuliste koszyczki
Panik
  nagły strach, który wywołuje nieracjonalne zachowanie, obezwładnia

por /pɔr/ (n)
Lauch, Porree
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;
Pore
  bardzo mały otwór

pora /ˈpɔra/ (n)
Zeit
  pewien okres, czas trwania czegoś
Zeit, Moment
  stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
Jahreszeit
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

pora sucha /ˈpɔra ˈsuxa/ (n)
Trockenzeit
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jedna z dwóch pór roku w klimacie podzwrotnikowym charakteryzująca się bardzo niskimi opadami atmosferycznymi;

porada /pɔˈrada/ (n)
ärztlich Beratung
  konsultacja u specjalisty (np. lekarza, prawnika)
Rat, Ratschlag
  wskazówka, zalecenie komuś czegoś

poradnia /pɔˈradʲɲa/ (n)
Eheberatungsstelle, medizinische Beratungsstelle
  instytucja wyspecjalizowana w udzielaniu porad z określonej dziedziny

poranek /pɔˈrãnɛk/ (n)
Morgen
  pora dnia następująca po nocy

porażenie prądem elektrycznym (n)
Stromschlag, elektrischer Schlag
  nagły przepływ prądu elektrycznego przez ciało żywego organizmu;

porażka /pɔˈraʃka/ (n)
Niederlage
  przegrana bitwa
  poważne niepowodzenie

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
Porzellan
  materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

porcelanowy /ˌpɔrʦ̑ɛlãˈnɔvɨ/ (adj)
hell, zart
  o cerze: gładki, biały, jasny; blady, lecz w atrakcyjny sposób
Porzellan-, porzellanen
  wykonany z porcelany

porcja /ˈpɔrʦ̑ʲja/ (n)
Portion
  określona ilość (płynu, pokarmu, leku) przeznaczona np. do spożycia, użycia

poriomania (n)
Poriomanie
  (psychologia, psychologiczny) popęd do włóczęgi i podróży, często przy ograniczonej świadomości swoich czynów;

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
Pornografie
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pornographisch, pornografisch
  związany z pornografią, dotyczący pornografii

pornokracja (n)
Pornokratie, Mätressenherrschaft
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

porodówka /ˌpɔrɔˈdufka/ (n)
Entbindungsstation
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) szpitalny oddział położniczy lub izba porodowa

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Fehlgeburt
  (fizjologia, fizjologiczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

poronić (v)
Fehlgeburt haben
  (medycyna, medyczny) urodzić przedwcześnie martwy płód

porowatość (n)
Porosität
  cecha tego, co jest porowate, co ma pory

porowaty (adj)
porös
  posiadający małe otwory (pory) na powierzchni
  o ciele stałym mający pory wewnątrz swojej struktury

poroże (n)
Geweih
  (łowiectwo, łowiecki) oba rogi samca jeleniowatych

porsche /ˈpɔrʃɛ/ (n)
Porsche
  (motoryzacja) samochód marki Porsche

port /pɔrt/ (n)
Port, Schnittstelle
  (informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń;
Hafen
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
  (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)
Flughafen
  port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych

portal /ˈpɔrtal/ (n)
Portal
  (architektura, architektoniczny) ozdobne obramowanie otworu drzwiowego;
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (fantasy) (ezoteryka) bezpośrednie przejście do innego świata, rzeczywistości, wymiaru lub miejsca
Portal, Internetportal
  (informatyka, informatyczny) rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce;

portier /ˈpɔrtʲjɛr/ (n)
Portier
  (urzędowy) osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.)

portmonetka (n)
Portemonnaie
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

porto /ˈpɔrtɔ/ (n)
Porto
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) wzmacniane wino portugalskie;
  (handel, handlowy) koszt opłaty za przewóz, przesyłkę towaru

portowy /pɔrˈtɔvɨ/ (adj)
Hafen-
  związany z portem, dotyczący portu

portrecista /ˌpɔrtrɛˈʨ̑ista/ (n)
Porträtist, Porträtmaler
  artysta (malarz, rysownik, fotografik) wykonujący portrety

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
Porträt, Bildnis
  (sztuka) dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób

portret pamięciowy /ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
Phantombild
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw;

portretować /ˌpɔrtrɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
porträtieren
  sporządzać portret (plastyczny lub literacki) osoby lub grupy osób

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
portugiesisch, Portugiesisch
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
Portugiesisch, portugiesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Portugalii;

portugał (n)
Portugalöser
  (dawniej, dawny) (numizmatyka, numizmatyczny) potoczna nazwa złotej monety wielodukatowej, używanej w handlu europejskim w XVI-XVII wieku, bitej na wzór monet portugalskich także w Polsce;

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
Oberleutnant, Leutnant
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;
Oberleutnant
  (wojskowość, wojskowy) oficer mający stopień wojskowy porucznika (1.1)

poruszać /pɔˈruʃaʨ̑/ (v)
bewegen
  wprawiać coś w ruch
sich bewegen
  zmieniać miejsce przebywania, przenosić się z jednego miejsca na drugie

poruszać się jak słoń w składzie porcelany /pɔˈruʃaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (v)
sich wie ein Elefant im Porzellanladen benehmen verhalten
  zachowywać się w sposób niedelikatny, poruszać się niezgrabnie, niezręcznie, niszcząc delikatne rzeczy

poruszenie /ˌpɔruˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Erregung
  (książkowy) stan wzburzenia spowodowany jakimiś wydarzeniami, informacją itp.
Berührung
  (rzeczownik odczasownikowy) od poruszyć

porwanie /pɔˈrvãɲɛ/ (n)
Entführung, Kidnapping
  działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

poryw (n)
Anwandlung, Drang
  gwałtowne uczucie lub zapał
Stoß
  nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury

porywacz /pɔˈrɨvaʧ̑/ (n)
Entführer
  człowiek, który dokonał porwania, uprowadził (porwał) kogoś

porywać /pɔˈrɨvaʨ̑/ (v)
entführen
  uprowadzać kogoś lub coś wbrew czyjejś woli

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
Johannisbeere, Ribisel
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) owoc porzeczki (1.1)

porzeczka krwista /pɔˈʒɛʧ̑ka ˈkr̥fʲista/ (n)
Blutjohannisbeere
  (botanika, botaniczny) Ribes sanguineum, gatunek krzewu ozdobnego należący do rodziny agrestowatych;

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
Saubermachen
  czynność sprzątania, porządkowania
Ordnung, Reihe
  kolejność czegoś
Ordnung
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu

porządek dzienny /pɔˈʒɔ̃ndɛɟ ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (n)
Tagesordnung
  (urzędowy) ustalony plan zebrania, konferencji; lista spraw, mających stanowić przedmiot obrad

porządek dziobania (n)
Hackordnung, Hackliste
  (przenośnie, przenośnia) (socjologia, socjologiczny) hierarchia społeczna w określonej grupie, która określa prawdopodobieństwo doświadczenia agresji ze strony członków grupy;

porządkować /ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔvaʨ̑/ (v)
aufräumen, Ordnung machen
  doprowadzać do ładu
ordnen
  układać według określonego planu, np. w określonej kolejności

porządkowy /ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
Ordnung
  dotyczący robienia lub zaprowadzania porządku
  znajdujący się w jakimś porządku, kolejności

poród /ˈpɔrut/ (n)
Geburt, Entbindung
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
Vergleich, Vergleichung
  (rzeczownik odczasownikowy) od porównać

porównawczy (adj)
vergleichend, Vergleichs-
  opierający się na porównaniu
Vergleichs-
  służący do porównywania

porównywalny (adj)
vergleichbar
  na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
vergleichen
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręcz /ˈpɔrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
Brüstung, Geländer
  balustrada balkonu
Lehne
  boczny uchwyt ławki, niekiedy krzesła lub fotela
Barren
  poręcze (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny z dwóch równoległych żerdzi;
Geländer, Handlauf
  uchwyt biegnący wzdłuż schodów

poręczać (v)
bürgen
  dawać urzędowe potwierdzenie czyjejś wypłacalności
  brać na siebie odpowiedzialność za kogoś lub za coś

poręczyciel (n)
Bürge
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności

posag /ˈpɔsak/ (n)
Mitgift, Aussteuer
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

poselstwo (n)
Gesandtschaft
  misja dyplomatyczna

poseł /ˈpɔsɛw/ (n)
Gesandter
  (administracja) (urzędowy) dyplomata wysłany do innego państwa z oficjalną misją
Abgeordneter
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek Sejmu lub innego parlamentu;

posiadacz /pɔˈɕadaʧ̑/ (n)
Besitzer, Inhaber
  ktoś, kto coś ma, posiada

posiadaczka /ˌpɔɕaˈdaʧ̑ka/ (n)
Besitzerin
  kobieta, która coś ma, posiada

posiadanie /ˌpɔɕaˈdãɲɛ/ (n)
Besitz
  (rzeczownik odczasownikowy) od posiadać

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
besitzen
  (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
Gut, Anwesen, Grundstück, Liegenschaft
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiedzenie /ˌpɔɕɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Sitzung
  zebranie jakiegoś gremium

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
Mahlzeit
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

posiłki /pɔˈɕiwʲci/ (n)
Verstärkung
  (wojskowość, wojskowy) wsparcie

poskramiać (v)
bezähmen, bändigen, zähmen
  czynić uległym, łagodnym, pohamowanym
mäßigen, beherrschen, zügeln, bezähmen
  ograniczać lub wytłumiać nadmierne odczucia albo uczucia

posmak (n)
Beigeschmack
  charakter czegoś
  wrażenie dziwności smaku pokarmu lub napoju
Beigeschmack, Nachgeschmack
  mało intensywny smak czegoś

posoczniczy (adj)
septisch
  (medycyna, medyczny) związany z posocznicą, dotyczący posocznicy

posoka (n)
Schweiß
  (łowiectwo, łowiecki) krew rannego zwierzęcia

pospiesznie (adv)
hastig, eilig
  w sposób pospieszny

pospolity /ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (adj)
gewöhnlich
  jeden z wielu, zwyczajny
  wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany

posrebrzać /pɔˈsrɛbʒaʨ̑/ (v)
versilbern
  pokrywać coś warstwą srebra
  sprawiać, że coś nabiera srebrnego koloru lub połysku

possa (n)
Posse
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (dawniej, dawny) lekki utwór sceniczny o błahej treści

post /pɔst/ (n)
Fasten
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
  czas obowiązywania postu (1.1)
Post
  (informatyka, informatyczny) wiadomość na grupie dyskusyjnej lub forum

postapokaliptyczny (adj)
post-apocalyptisch
  taki, który nastąpił po apokalipsie, wydarzeniu katastroficznym

postaw /ˈpɔstaf/ (n)
Kern
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka miary sukna

postawa /pɔˈstava/ (n)
Statur
  czyjaś budowa ciała

postawić /pɔˈstavʲiʨ̑/ (v)
stellen
  stawiając, umieścić coś lub kogoś na czymś

postać /ˈpɔstaʨ̑/ (n)
Gestalt
  określenie istoty, wyglądu, sylwetki
  bohater utworu literackiego, filmu
  zewnętrzna forma, kształt czegoś

postać literacka /ˈpɔstaʨ̑ ˌlʲitɛˈraʦ̑ka/ (n)
literarische Gestalt
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjna osoba świata przedstawionego w dowolnym dziele literackim;

poster /ˈpɔstɛr/ (n)
Poster
  plakat, afisz, zwłaszcza reklamowy lub muzyczny

postkomunistyczny (adj)
postkommunistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący postkomunizmu, okresu po upadku komunizmu w danym państwie

postkomunizm (n)
Postkommunismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres po upadku komunizmu w państwach bloku komunistycznego;

postprodukcja (n)
Postproduktion
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postrach (n)
Schrecken
  obiekt lub zjawisko budzące strach
Angst, Furcht, Schrecken
  stan ogarniającego strachu, wzbudzanego przez kontakt z czymś lub kimś nieprzyjemnym lub niosącym zagrożenie

postulować /ˌpɔstuˈlɔvaʨ̑/ (v)
postulieren
  proponować lub domagać się czegoś

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
Fortschritt
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowanie /ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/ (n)
Verhalten, Verhaltung
  (rzeczownik odczasownikowy) od postępować
Verfahren
  określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)

postępowy /ˌpɔstɛ̃mˈpɔvɨ/ (adj)
fortschrittlich
  postępujący, narastający
  wyrażający postęp; też: będący zwolennikiem postępu

posyłać (v)
platzieren
  kierować coś dokądś szybkim ruchem
schicken
  polecać komuś udanie się gdzieś dla załatwienia czegoś
schicken, senden
  przekazywać za pośrednictwem

poszerzać /pɔˈʃɛʒaʨ̑/ (v)
erweitern
  (przenośnie, przenośnia) zwiększać zakres czegoś, uzupełniać o coś lub kogoś
erweitern, ausdehnen
  robić coś szerszym, obszerniejszym
sich erweitern
  robić się szerszym samemu

poszetka /pɔˈʃɛtka/ (n)
Einstecktuch
  chustka wkładana do górnej kieszeni marynarki (brustaszy);

poszetować (v)
pochieren
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) podgrzewać bez doprowadzania do wrzenia, tak by białko mięsa lub jajek nie ścięło się do końca

poszewka (n)
Bezug
  (krawiectwo) wymienialne pokrycie na pościel

poszlaka /pɔˈʃlaka/ (n)
Indiz, Spur
  fakt nieudowodniony, który jednak przemawia za określoną interpretacją czegoś

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
Suchender
  osoba, która czegoś poszukuje

poszukiwanie /ˌpɔʃuciˈvãɲɛ/ (n)
Suche
  (rzeczownik odczasownikowy) od poszukiwać

poszum (n)
Rauschen
  (książkowy) stały, cichy szum

poszyty (adj)
verdeckelt
  (pszczelarstwo, pszczelarski) zasklepiony, zamknięty w komórkach plastra woskowym wieczkiem (plaster miodu)

posągowo (adv)
statuenhaft
  stojąc mocno jak posąg
majestätisch
  w sposób majestatyczny, niczym posąg

posłaniec /pɔˈswãɲɛʦ̑/ (n)
Bote
  (książkowy) albo (podniośle) osoba posłana przez kogoś w celu przekazania wiadomości albo wykonania jakiejś misji

posłowie /pɔˈswɔvʲjɛ/ (n)
Nachwort
  uwagi od wydawcy lub autora umieszczane na końcu książki;

posłuch (n)
Gehorsam
  poddawanie się czyimś wymaganiom
Geltung
  uznawanie czyjego autorytetu

posługiwać /ˌpɔswuˈɟivaʨ̑/ (v)
bedienen
  wykonywać za kogoś pracę
  (książkowy) używać czegoś przy wykonywaniu jakiejś czynności lub do osiągania jakiegoś celu

posłuszeństwo (n)
Gehorsam
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
gehorsam, folgsam
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
Schweiß
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potakiwacz /ˌpɔtaˈcivaʧ̑/ (n)
Jasager
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) o kimś, kto nie wychyla się z własnym zdaniem i wszystkim potakuje

potamologia /ˌpɔtãmɔˈlɔɟja/ (n)
Potamologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o rzekach, strumieniach i potokach;

potas /ˈpɔtas/ (n)
Kalium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potaż /ˈpɔtaʃ/ (n)
Pottasche
  (chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
nachher, dann, daraufhin
  później, w chwili następnej

potencjalny /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
potentiell, potenziell
  możliwy do zrealizowania, osiągnięcia

potencjał /pɔˈtɛ̃nʦ̑ʲjaw/ (n)
Potential
  (fizyka, fizyczny) miara energii potrzebnej do przeniesienia jednostkowego ładunku (np. ładunku elektrycznego lub masy) z nieskończoności do danego punktu
Potential, Leistungsfähigkeit, Potenzial
  tkwiący w kimś lub czymś zasób możliwości

potocznie /pɔˈtɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
umgangssprachlich
  (językoznawstwo, językoznawczy) w sposób codzienny, powszechny, nieformalny, swobodny

potoczny /pɔˈtɔʧ̑nɨ/ (adj)
umgangssprachlich
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie;

potok /ˈpɔtɔk/ (n)
Bach
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku;

potomstwo /pɔˈtɔ̃mstfɔ/ (n)
Nachkommen
  (książkowy) dzieci w stosunku do rodziców

potop /ˈpɔtɔp/ (n)
Flut
  (hydrologia, hydrologiczny) powódź powstała na rozległych terenach
  (przenośnie, przenośnia) duże ilości czegoś

potrawa /pɔˈtrava/ (n)
Gericht, Speise
  posiłek stworzony z jadalnych składników

potrawka (n)
Frikassee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pokrojone i ugotowane w sosie mięso

potrzask /ˈpɔṭʃask/ (n)
Tellereisen
  (łowiectwo, łowiecki) rodzaj pułapki kłusowniczej na zwierzęta w formie ostrych i silnych szczęk zatrzaskujących się po nadepnięciu;

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
Bedarf
  cel jakiegoś działania
Bedürfnis, Not, Drang, Notfall
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (particle)
man brauchen
  = trzeba

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (v)
man brauchen
  tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś

potrzebny /pɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
nötig, notwendig
  taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny

potrzebny jak dziura w moście /pɔˈṭʃɛbnɨ ˈjäɟ ˈʥ̑ura ˈv‿mɔɕʨ̑ɛ/ (adj)
nötig wie ein Loch im Kopf
  (potocznie, potoczny) niepotrzebny, zbędny, bezużyteczny, a wręcz szkodliwy

potrzebny jak umarłemu kadzidło /pɔˈṭʃɛbnɨ ˈjak ˌũmarˈwɛ̃mu kaˈʥ̑idwɔ/ (adj)
nötig wie ein Loch im Kopf
  (potocznie, potoczny) niepotrzebny, zbędny, bezużyteczny

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
brauchen, bedürfen
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrząsać (v)
schütteln
  wstrząsać czymś wiele razy, poruszać gwałtownie

potwal (n)
Pottwal
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, duży morski ssak z rodziny kaszalotowatych;

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Bestätigung
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potworność (n)
Ungeheuerlichkeit
  cecha bycia potwornym
Grauen
  rzecz odrażająca, przerażające zjawisko

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
Ungeheuer, Monster
  straszny stwór

potwór z Loch Ness /ˈpɔtfur ˈz‿lɔx ˈnɛs/ (n)
Ungeheuer von Loch Ness
  domniemane, legendarne zwierzę ze szkockiego jeziora;

potyliczny (adj)
okzipital
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący potylicy

potępiać /pɔˈtɛ̃mpʲjäʨ̑/ (v)
verurteilen
  nie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym

potężny /pɔˈtɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
mächtig
  o wielkiej mocy

pouczający (adj)
belehrend, lehrerhaft
  (pejoratywnie, pejoratywny) chcący na siłę być wzorem
lehrreich, erhebend
  mogący być wzorem; taki, który kształtuje zachowania

poufność (n)
Vertraulichkeit
  cecha tego, co poufne; cecha tych, którzy są poufni

powab /ˈpɔvap/ (n)
Anmut, Charme, Liebreiz, Reiz
  ogół cech wywołujący miłe wrażenie

powabnica piaskowa (n)
Sand-Goldwespe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Hedychrum nobile, gatunek owadów z rodzaju Hedychrum

powalać /pɔˈvalaʨ̑/ (v)
legen
  przewracać kogoś lub coś na ziemię

powałka (n)
Innendeckel
  (pszczelarstwo, pszczelarski) wewnętrzny daszek w ulu

poważać /pɔˈvaʒaʨ̑/ (v)
achten
  darzyć szacunkiem, uznaniem

poważność (n)
Ernsthaftigkeit
  cecha tego, co poważne; cecha tych, którzy są poważni

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
ernst
  budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
  o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
  mający uznanie u innych osób
  odpowiedzialny, godny zaufania

powiat /ˈpɔvʲjat/ (n)
Landkreis, Kreis
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa;

powiatowy /ˌpɔvʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
Bezirk, Kreis
  związany z powiatem, dotyczący powiatu

powidła /pɔˈvʲidwa/ (n)
Pflaumenmus
  (spożywczy) przetwór robiony głównie ze smażonych owoców, głównie śliwek z dodatkiem cukru;

powiedziałeś A, powiedz B /ˌpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑awɛɕ ˈa ˈpɔvʲjɛʣ̑ ˈbɛ/ (proverb)
wer A sagt, muss auch B sagen
  jeśli się coś zaczęło robić, należy rzecz dokończyć

powiedzieć /pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
sagen, reden, sprechen
  wyrazić coś słowami, oznajmić

powiedzieć sobie „tak” /pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈtak/ (v)
sich das Ja-Wort geben
  zawrzeć związek małżeński

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
Augenlid, Augendeckel
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzać (v)
betrauen, übertragen
  poddawać czyjejś opiece
anvertrauen
  wyznawać komuś coś w zaufaniu
beauftragen, betrauen
  zlecać komu sprawowanie określonej funkcji lub zrobienie czegoś
sich anvertrauen
  (podniośle) poddawać się komuś lub czemuś z ufnością

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
Fläche
  określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
  wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy
  (geometria) dwuwymiarowy odpowiednik krzywej
  (potocznie, potoczny) miara wielkości zbioru na płaszczyźnie, pole powierzchni
Fläche, Oberfläche
  zewnętrzna strona

powierzchowny (adj)
oberflächlich
  taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy

powiesić /pɔˈvʲjɛ̇ɕiʨ̑/ (v)
hängen
  umieścić coś zawieszając

powieszenie /ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Erhängen
  jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
Luft
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;
  w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią

powieścidło (n)
Schmöker
  (zgrubienie) (pogardliwie, pogardliwy) płytka powieść, bez wartości artystycznej

powieściopisarka /pɔˈvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔpʲiˈsarka/ (n)
Romanautorin, Romanschriftstellerin
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze powieści

powieściopisarz /ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ/ (n)
Romanautor, Romanschriftsteller
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) autor powieści

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
Roman
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powieść poetycka (n)
Versroman
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór epicko-liryczny;

powinien /pɔˈvʲĩɲɛ̃n/ (modal)
sollen
  wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił
  musieć
  wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie

powitanie /ˌpɔvʲiˈtãɲɛ/ (n)
Begrüßung, Empfang
  forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą;

powiązanie (n)
Verbindung
  (rzeczownik odczasownikowy) od powiązać

powlekać (v)
beziehen
  nakładać poszwy, poszewki na pościel
überziehen
  nakładać powłokę
bedeckt werden, eingehüllt werden
  okrywać się czym

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
verursachen, zur Folge haben
  być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
viel Glück
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
langsam
  wolno, z małą prędkością

powolność (n)
Langsamkeit
  cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie

powoływać (v)
ernennen, berufen
  wyznaczać do roli, stanowiska
einberufen
  wzywać do służby

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
Aufstand
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
Warschauer Aufstand
  (historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powstanie wielkopolskie /pɔˈfstãɲɛ ˌvʲjɛlkɔˈpɔlsʲcɛ/ (n)
Großpolnische Aufstand, Posener Aufstand
  (historia, historyczny, historycznie) zbrojne wystąpienie polskich mieszkańców Wielkopolski przeciwko państwu niemieckiemu, które wybuchło 27 grudnia 1918 roku;

powstaniec /pɔˈfstãɲɛʦ̑/ (n)
Aufständische
  uczestnik powstania zbrojnego, insurekcji

powstawać /pɔˈfstavaʨ̑/ (v)
aufstehen
  wstawać, podnosić się, stawać na nogi
entstehen
  wynikać z czegoś, być konsekwencją

powstańczy (adj)
aufständisch
  związany z powstaniem, dotyczący powstania

powstrzymywać /ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
abhalten
  pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś
zurückhalten
  zatrzymywać coś lub kogoś w miejscu
beherrschen
  rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś

powszechny /pɔˈfʃɛxnɨ/ (adj)
allgemein
  dotyczący większości osób, spraw; publiczny, ogólny
üblich
  ogólnie stosowany, często używany; codzienny

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
wiederholen
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił
sich wiederholen
  mówić lub robić po raz kolejny to samo

powtórny (adj)
erneut, wiederholt
  będący lub zrobiony po raz drugi

powtórzenie (n)
Wiederholung
  wykonanie czegoś powtórnie
  ponowne przejrzenie materiału do nauki

powód /ˈpɔvut/ (n)
Grund, Ursache
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego
Kläger
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ten, kto wnosi sprawę cywilną, kto oczekuje skutków prawnych;

powództwo (n)
Klage
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wniosek wniesiony do sądu o rozpoczęcie postępowania w jakiejś sprawie; wniesienie sprawy do sądu

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
Hochwasser, Flut
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;

powściągliwy (adj)
beherrscht
  potrafiący zachować opanowanie, mający umiar
dezent, zurückhaltend
  świadczący o powściągliwości, dokonany z rozwagą

poza /ˈpɔza/ (n)
Haltung
  postawa, stan ciała w danej chwili

poza /ˈpɔza/ (preposition)
außerhalb
  oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś pomieszczeniu, na zewnątrz

pozajelitowy (adj)
parenteral
  (medycyna, medyczny) taki, który pomija jelita, zachodzi poza nimi

pozakonkursowy (adj)
außer Wettbewerb, außerhalb des Wettbewerbs
  odbywający się poza konkursem

pozasądowy (adj)
außergerichtlich
  odbywający się bez udziału sądu

pozasłoneczny (adj)
extrasolar
  (astronomia, astronomiczny) znajdujący się poza Układem Słonecznym

pozaziemski (adj)
außerirdisch, extraterrestrisch
  pochodzący spoza Ziemi

pozbawiać /pɔˈzbavʲjäʨ̑/ (v)
aberkennen, entziehen
  zabierać, odbierać coś

pozbawienie wolności (n)
Freiheitsentziehung
  kara polegająca na zamknięciu skazanego w zakładzie karnym
Freiheitsberaubung
  odebranie komuś swobody wbrew jego woli

pozbywać (v)
begleichen, loswerden
  odsuwać od siebie

pozdrawiać /pɔˈzdravʲjäʨ̑/ (v)
grüßen
  witać

pozdrowienie /ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Gruß, Begrüßung
  słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
Niveau, Stand
  położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
Niveau, Grad, Stand
  stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy

poziom morza /ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa/ (n)
Meeresspiegel
  (geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości;

poziom troficzny (n)
Trophieniveau, Trophiestufe
  wszystkie organizmy zajmujące taką samą pozycję w łańcuchu pokarmowym

poziomka /pɔˈʑɔ̃mka/ (n)
Walderdbeere
  (botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach;

poziomo (adv)
waagerecht, horizontal
  równolegle do podłoża

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
horizontal, waagerecht
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

poznanie (n)
Erkenntnis, Erkundung
  (rzeczownik odczasownikowy) od poznać

poznać /ˈpɔznaʨ̑/ (v)
durchschauen
  domyślić się czegoś, przejrzeć kogoś
erkennen
  rozpoznać kogoś lub coś
bekennen machen
  zapoznać kogoś z kimś
kennenlernen
  zdobyć wiedzę o czymś zwłaszcza poprzez bezpośrednie doświadczenie

pozornie (adv)
anscheinend, scheinbar
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozorny /pɔˈzɔrnɨ/ (adj)
angeblich
  nieprawdziwy, ale sprawiający wrażenie prawdziwego

pozostawiać wiele do życzenia /ˌpɔzɔˈstavʲjäʥ̑ ˈvʲjɛlɛ ˌdɔ‿ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲa/ (v)
zu wünschen übrig lassen
  nie spełniać oczekiwań

pozostały /ˌpɔzɔˈstawɨ/ (adj)
übrig
  taki, który nie należy do grupy; stanowiący resztę

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
erlauben, zulassen, gestatten
  zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić

pozycja /pɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
Position, Stelle
  (sport, sportowy) miejsce zawodnika
Position, Stellung
  konkretne ułożenie ludzkiego ciała
Position
  położenie kogoś lub czegoś w przestrzeni określane za pomocą współrzędnych lub odległości od innych obiektów
  miejsce w jakimś spisie
  o urządzeniu: odpowiednie ustawienie działania, tryb działania

pozycja misjonarska (n)
Missionarsstellung
  (seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

pozyskiwać (v)
einnehmen, gewinnen
  przekonywać do siebie
erwerben
  stawać się posiadaczem czego

pozytywizm (n)
Positivismus
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny powstały we Francji w XIX wieku, rozumiejący naukę jako badanie faktów, a odrzucający wszelką metafizykę z myślenia naukowego
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (socjologia, socjologiczny) prąd umysłowy, literacki i społeczny w Polsce w latach 1863–1890, krytykujący romantyzm, propagujący zdobycze nauki i kult pracy

pozytywny /ˌpɔzɨˈtɨvnɨ/ (adj)
positiv
  przynoszący korzyści
  przychylnie nastawiony
  z potwierdzoną obecnością w badaniu

pozór /ˈpɔzur/ (n)
Anschein
  to, co jest widoczne na zewnątrz, nierzadko udane

poła (n)
Zeltverschluss
  jedna z dwóch rozsuwanych części namiotu
Schoß
  połowa części dolnej ubioru rozpinającego się z przodu

połabski (adj)
polabisch
  związany z Połabiem i Połabianami, dotyczący Połabia

połabski (n)
Polabisch
  język połabski;

połamania nóg (interjection)
Hals- und Beinbruch
  życzenie powodzenia wyrażone à rebours, mające zaklinać rzeczywistość; zwykle komuś, kto wychodzi na scenę

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
Hälfte
  jedna z dwóch równych części całości

połoz /ˈpɔwɔs/ (n)
Natter
  (zoologia, zoologiczny) gad z największej rodziny węży;

położenie /ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Lage
  miejsce znajdowania się czegoś
Lage, Situation
  warunki, w jakich znajduje się dana osoba lub obiekt

położnica (n)
Wöchnerin
  kobieta w okresie połogu

położnictwo (n)
Geburtshilfe, Obstetrik
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu
Wöchnerinnenstation
  (medycyna, medyczny) oddział szpitalny przeznaczony dla położnic

położnik /pɔˈwɔʒʲɲik/ (n)
Geburtshelfer
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zdrowiem kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu

położony /ˌpɔwɔˈʒɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
gelegen
  znajdujący się, usytuowany w danym miejscu
legen
  (zobacz) położyć

położyć /pɔˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
legen
  aspekt dokonany od: kłaść

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
Süden, Süd
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
Mittag
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
Meridian
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południk zerowy /pɔˈwudʲɲiɡ zɛˈrɔvɨ/ (n)
Nullmeridian
  (geografia, geograficzny) umowny, początkowy południk od którego liczy się długość geograficzną;

południowiec (n)
Südländer
  osoba z południa, z krajów na południu

południowo-wschodni /ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
südöstlich
  będący na południowym wschodzie

południowo-zachodni /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
südwestlich
  będący na południowym zachodzie

południowoafrykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
südafrikanisch
  odnoszący się do Republiki Południowej Afryki

południowoamerykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
südamerikanisch
  dotyczący Ameryki Południowej

południowoeuropejski (adj)
südeuropäisch
  odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową

południowofrancuski (adj)
südfranzösisch
  związany z południem Francji, taki jak na południu Francji; położony na południu Francji

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
südkoreanisch
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
südlich, Süd
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
Südosten
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
Südwesten, Südwest
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połykać (v)
schlucken
  przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny

połyskiwać (v)
schimmern, glänzen
  wyróżniać się połyskiem z otoczenia

połów /ˈpɔwuf/ (n)
Fang
  efekt łowienia
  czynność łowienia

połączenie /ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Zusammenschluss, Verbindung
  (rzeczownik odczasownikowy) od połączyć
Verbindung Anschluss
  możliwość rozmowy telefonicznej lub sama rozmowa

pościg (n)
Jagd
  (przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć
Verfolger
  grupa osób biorąca udział w gonitwie
Verfolgung, Verfolgungsjagd
  ściganie kogo lub czego

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
fasten
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
Gesäßbacke, Backe
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

poślizg (n)
Fristverlängerung, Galgenfrist
  (potocznie, potoczny) trwanie w wykonywaniu czego ponad zaplanowany czas
Gleiten, Rutschen
  ruch posuwisty po śliskiej powierzchni
Gleitung, Glätte
  zdolność ślizgania się

pośmiertny (adj)
postum
  zrobiony po czyjejś śmierci; zachodzący po śmierci

pośmiewisko (n)
Gespött
  obiekt kpin i szyderstw

pośpiech /ˈpɔɕpʲjɛx/ (n)
Eile
  spieszenie się, robienie czegoś szybko

pośrednictwo (n)
Vermittlung
  działalność strony trzeciej, która ma na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakiejś sprawy dotyczącej obu stron

pośredniczyć (v)
vermitteln
  dążyć do porozumienia stron, działać jako rozjemca

pośrednik (n)
Mittelsmann
  osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami

poświadczać /pɔˈɕfʲjaṭʧ̑aʨ̑/ (v)
bescheinigen, bestätigen
  potwierdzać prawdziwość, tożsamość, wiarygodność kogoś albo czegoś

poświadczenie (n)
Bescheinigung, Bestätigung
  potwierdzenie prawdziwości, wiarygodności, tożsamości

poświęcać /pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
opfern, spenden
  (książkowy) oddawać coś w ofierze; wyrzekać się czegoś dla czyjegoś dobra
heiligen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać poświęcenia; pokropić coś wodą święconą
widmen
  oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie
sich aufopfern
  rezygnować z czegoś dla czyjegoś dobra, dla jakiejś sprawy, dla kogoś

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
Brand, Feuer
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożarnictwo /ˌpɔʒarʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Feuerlöschordnung
  działalność związana z zabezpieczaniem się przed pożarami

pożegnalny (adj)
Abschieds-
  dotyczący chwili pożegnania

pożegnanie (n)
Abschied, Verabschiedung
  (rzeczownik odczasownikowy) od pożegnać

pożoga (n)
Feuersbrunst
  (książkowy) wielki ogień szerzący się na znacznej przestrzeni, wielki pożar

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
borgen, leihen
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
leihen, borgen
  dawać coś komuś na pewien czas

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
Darlehen, Anleihe
  danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;

pożyczkobiorczyni (n)
Darlehensnehmerin
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (bankowość, bankowy) kobieta, która wzięła pożyczkę; kobieta, której udzielono pożyczki
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta biorąca pożyczkę

pożytek /pɔˈʒɨtɛk/ (n)
Tracht
  (pszczelarstwo, pszczelarski) nektar, pyłek lub spadź zbierane przez pszczoły
Nutzen
  korzyść

pożywienie /ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Nahrung
  jedzenie, pokarm, strawa

pożywny /pɔˈʒɨvnɨ/ (adj)
nahrhaft
  posilny, wzmacniający, sycący

pożądanie /ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
Begierde
  pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś

pożądany (adj)
erwünscht
  taki, jakiego ktoś oczekuje

pożądliwy (adj)
begehrlich, begierig, gierig
  będący wyrazem pożądania

ppk (acronym)
PALR
  = (wojskowość, wojskowy) przeciwpancerny pocisk kierowany;

pra- /pra/
ur-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z czymś bardzo odległym w czasie lub z pierwotną formą bądź pierwszym wystąpieniem czegoś

prababcia /praˈbapʲʨ̑a/ (n)
Urgroßmutter
  matka dziadka lub babci

prababka /praˈbapka/ (n)
Urgroßmutter
  matka dziadka lub babki

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
Werk, Arbeit
  artykuł, tekst lub dzieło plastyczne
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
Arbeit
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
  (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;
  funkcjonowanie czegoś

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
Hausaufgabe
  (edukacja, edukacyjny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

praca tuczy, bieda uczy /ˈpraʦ̑a ˈtuʧ̑ɨ ˈbʲjɛda ˈuʧ̑ɨ/ (proverb)
Armut lehrt Künste, Armut lehrt geigen
  dzięki pracy można się wzbogacić; bieda uczy pokory i zaradności

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
Arbeitgeber
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracoholizm /ˌpraʦ̑ɔˈxɔlʲism̥/ (n)
Arbeitssucht
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) uzależnienie od wykonywania pracy;

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
arbeiten
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracowity /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ/ (adj)
arbeitsam, fleißig
  taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością

pracownica /ˌpraʦ̑ɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Arbeiterin
  kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy

pracownica seksualna (n)
Sexarbeiterin
  kobieta, która świadczy płatne usługi seksualne (określenie neutralne, nieniedeprecjonujące)

pracowniczka (n)
Arbeiterin
  kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
Arbeiter, Arbeitnehmer, Beschäftigter
  osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

pracownik seksualny (n)
Sexarbeiter
  mężczyzna, który świadczy płatne usługi seksualne (określenie neutralne, niedeprecjonujące)

praczka /ˈpraʧ̑ka/ (n)
Waschfrau, Wäscherin
  kobieta zawodowo piorąca

pradolina /ˌpradɔˈlʲĩna/ (n)
Urstromtal
  (geografia, geograficzny) rozległa dolina o szerokim i płaskim dnie, biegnąca mniej więcej równolegle do czoła lądolodu;

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
Urgroßvater, Urgrossvater
  ojciec dziadka lub babci

pragermański /ˌpraɡɛrˈmãj̃sʲci/ (adj)
urgermanisch
  dotyczący Pragermanów, związany z Pragermanami

pragmatyczny (adj)
pragmatisch
  oparty na przyczynowych związkach wydarzeń
  wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść

pragmatyzm (n)
Pragmatismus
  postawa polegająca na faktycznej ocenie możliwości i podejmowaniu takich działań, które gwarantują skuteczność

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Durst
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;

pragnąć /ˈpraɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
dürsten
  (oficjalnie) chcieć czegoś, mieć pragnienie, życzyć sobie

prajęzyk (n)
Ursprache
  język, z którego wywodzą się inne języki;

praktykant (n)
Praktikant, Lehrling, Referendar
  ktoś, kto odbywa praktykę zawodową

praktykować (v)
praktizieren
  stosować coś w praktyce

pralas (n)
Urwald
  las pierwotny

pralka /ˈpralka/ (n)
Waschmaschine
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
Wäscherei
  miejsce, w którym pierze się odzież

pramatka /prãˈmatka/ (n)
Urmutter
  (podniośle) pierwsza kobieta, która zapoczątkowała ludzkość, dany naród lub ród; kobieta, której są one potomstwem

pranie /ˈprãɲɛ/ (n)
Prügel
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bicie kogoś
Wäsche, Waschen, Waschgang
  czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.;
Wäsche
  porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych

pranie pieniędzy (n)
Geldwäsche
  (kryminologia, kryminologiczny) działania zmierzające do wprowadzenia do legalnego obrotu pieniędzy z nielegalnych źródeł;

praojciec /praˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
Urvater
  pierwszy mężczyzna, który zapoczątkował ludzkość, dany naród lub ród; mężczyzna, którego są one potomstwem

praojczyzna (n)
Urheimat
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwotna siedziba ludów posługujących się językami danej rodziny językowej lub prajęzykiem

prapradziad /praˈpraʥ̑at/ (n)
Ururgroßvater
  ojciec pradziada
  ojciec prababci

prasa /ˈprasa/ (n)
Presse
  (publikatory) ogół czasopism
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji, wykonania odbitki;

praska do ziemniaków /ˈpraska ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
Kartoffelpresse
  ręczny przyrząd do robienia ziemniaczanego purée

praski /ˈprasʲci/ (adj)
Prager, pragisch
  związany z Pragą, dotyczący Pragi (stolicy Czech)

prasować /praˈsɔvaʨ̑/ (v)
bügeln
  wygładzać tkaninę za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prasłowiański (adj)
urslawisch
  związany z Prasłowianami lub z prasłowiańszczyzną, dotyczący Prasłowian lub prasłowiańszczyzny
  mający cechy przypisywane Prasłowianom

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
Menschenrecht, Menschenrechte
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawa kobiet (n)
Frauenrechte
  uprawnienia i wolności należące do kobiet i dziewcząt w danych społeczeństwach;

prawa miejskie (n)
Stadtrecht
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór praw dotyczący mieszkańców miasta, szczególnie istotny w średniowieczu;

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
Tierrechte
  idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda /ˈpravda/ (n)
Wahrheit
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
Wahrscheinlichkeit
  (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia prawdopodobieństwa (1.1);
  szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobnie /ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
wahrscheinlich, vermutlich
  przypuszczalnie, być może

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
wahrscheinlich, voraussichtlich
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwie /pravʲˈʥ̑ivʲjɛ/ (adv)
echt
  w sposób prawdziwy

prawdziwość /pravʲˈʥ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
Authentizität, Echtheit
  zgodność z prawdą, z rzeczywistością

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
wirklich, wahr
  rzeczywisty
wahr
  zgodny z prawdą

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
wahre Freunde erkennt man in der Not
  szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawidło /praˈvʲidwɔ/ (n)
Regel
  (przestarzałe, przestarzały) zasada, przepis, norma zapewniająca prawidłowość czegoś
Schuhspanner
  (rzemiosło, rzemieślniczy) przyrząd służący do utrzymywania pierwotnego kształtu przedmiotów, np. butów, kapeluszy itp.

prawidłowy /ˌpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
korrekt
  bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)
  zgodny z przyjętymi prawidłami lub założeniami
  dobrze uformowany, foremny
  słuszny, odpowiedni, właściwy (pasujący do danej sytuacji)

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
fast, nahezu, beinahe
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawniczka (n)
Juristin, Rechtsanwältin
  kobieta prawnik

prawniczy (adj)
juristisch
  dotyczący prawa lub prawników

prawnie /ˈpravʲɲɛ/ (adv)
rechtmäßig
  w myśl przepisów prawa, zgodnie z prawem

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
Jurist, Rechtswissenschaftler
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca wykształcenie prawnicze
Juristin
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta posiadająca wykształcenie prawnicze

prawnuczka /praˈvnuʧ̑ka/ (n)
Urenkelin, Urenkelkind, Urenkeltochter
  córka wnuka lub wnuczki

prawnuk /ˈpravnuk/ (n)
Urenkel, Urenkelkind, Urenkelsohn
  syn wnuczki lub wnuka

prawny /ˈpravnɨ/ (adj)
Recht
  taki, który dotyczy prawa, wywodzi się z prawa, jest z nim zgodny
juristisch, rechtlich
  taki, który zajmuje się prawem jako nauką; jest stosowany w tej dziedzinie

prawo /ˈpravɔ/ (n)
Recht, Gesetz
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
Führerschein, Führerausweis
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo jest po to, aby je omijać (proverb)
jedes Gesetz können umgehen werden
  przysłowie wyrażające pogląd, że czasami można nie przestrzegać przepisów prawa

prawo międzynarodowe /ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɛ/ (n)
Völkerrecht
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych;

prawo ziemi /ˈpravɔ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
Territorialprinzip
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo mówiące o nabywaniu obywatelstwa (lub innych praw) przez osobę, która urodziła się na danym terenie (na terenie obowiązywania prawa)

prawo zwyczajowe /ˈpravɔ ˌzvɨʧ̑aˈjɔvɛ/ (n)
Gewohnheitsrecht
  (socjologia, socjologiczny) zbiór stosowanych norm prawnych ukształtowanych w toku historii i uważanych przez jakąś społeczność lub grupę za obowiązujące;

prawodawca (n)
Gesetzgeber
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) lub (historia, historyczny, historycznie) osoba lub instytucja, która ustanawia prawa albo doprowadziła do ich spisania i kodyfikacji

prawomocny (adj)
rechtskräftig
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) posiadający moc prawną

prawoskrętny /ˌpravɔˈskrɛ̃ntnɨ/ (adj)
rechtsgängig
  obrócony / obracający się w prawą stronę

prawoznawstwo (n)
Rechtswissenschaft
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ogół wiedzy o prawie

prawoślaz (n)
Eibisch
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny ślazowatych;

prawoślaz lekarski (n)
Echter Eibisch
  (botanika, botaniczny) Althaea officinalis, gatunek roślina zielnej należący do rodziny ślazowatych;

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
außen, rechts
  (krawiectwo) (o stronie tkaniny, odzieży): przeznaczony do noszenia na danej stronie
rechts konservativ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawicowy, konserwatywny
edel, ehrlich
  o człowieku: uczciwy, szlachetny
rechts, recht
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prawybory (n)
Vorwahl
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wstępne wybory, które odbywają się na niewielkim obszarze kraju i są organizowane w ramach kampanii wyborczej jako rodzaj sondażu

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
Praseodym
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prałat /ˈprawat/ (n)
Prälat
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyższy dostojnik w Kościele katolickim;

prażanin /praˈʒãɲĩn/ (n)
Prager
  mieszkaniec Pragi

prażanka /praˈʒãnka/ (n)
Pragerin
  mieszkanka Pragi

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
braten, prallen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

preambuła (n)
Präambel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uroczysty wstęp do aktu prawnego;

precel (n)
Brezel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj obwarzanka o charakterystycznym kształcie zbliżonym do ósemki;

precesja /prɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
Präzession
  (astronomia, astronomiczny) ruch osi obrotu Ziemi na skutek przyciągania przez Księżyc i Słońce
  (fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała;

precyzja /prɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
Präzision
  dokładność, staranność

precyzować (v)
präzisieren
  określać dokładnie, z precyzją
klar werden
  stawać się dokładnie określonym

precyzyjny /ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjnɨ/ (adj)
präzise
  charakteryzujący się precyzją, dokładnością; taki, który dba o szczegóły

predylekcja /ˌprɛdɨˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
Vorliebe
  (książkowy) skłonność do kogoś lub czegoś

preeklampsja (n)
Präeklampsie
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych o nieznanej etiologii, występujący u kobiet ciężarnych po dwudziestym tygodniu ciąży lub podczas połogu, mogący doprowadzić do zgonu

prefekt /ˈprɛfɛkt/ (n)
Präfekt
  (historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik (m.in. naczelnik prowincji, policji miejskiej) w starożytnym Rzymie;

prefektura /ˌprɛfɛkˈtura/ (n)
Präfektur
  teren działania prefekta
  godność prefekta
  urząd prefekta

preferować /ˌprɛfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
bevorzugen
  dawać komuś/czemuś pierwszeństwo, preferencje

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
Präfix, Vorsilbe
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

prehistoryczny (adj)
prähistorisch, vorgeschichtlich, urgeschichtlich
  związany z prehistorią, dotyczący prehistorii

prekambr /ˈprɛkãmpr̥/ (n)
Präkambrium
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów w dziejach Ziemi;

prekariat /prɛˈkarʲjat/ (n)
Prekariat
  (ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;

prekognicja /ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
Präkognition
  zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;

prekursor /prɛˈkursɔr/ (n)
Vorläufer
  osoba, która w danej dziedzinie wyprzedza innych, zwiastuje jakiś nowy kierunek, okres itp.

premia (n)
Prämie
  dodatkowe wynagrodzenie pracownika, będące nagrodą za jego pracę

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
Premierminister, Ministerpräsident, Kanzler, Premier
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
Erstaufführung, Premiere
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

prenatalny (adj)
pränatal
  (medycyna, medyczny) związany z życiem płodowym, dotyczący życia płodowego

prenumerata /ˌprɛ̃nũmɛˈrata/ (n)
Abonnement
  przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas

prenumerator /ˌprɛ̃nũmɛˈratɔr/ (n)
Abonnent
  osoba, która wykupiła prenumeratę

prenumerować (v)
abonnieren
  otrzymywać jakąś publikację regularnie przez określony czas

preparat /prɛˈparat/ (n)
Präparat
  obiekt biologiczny zakonserwowany celem badań lub dydaktyki
  substancja lub mieszanina związków przygotowana do konkretnego zastosowania

preppers (n)
Prepper
  osoba, która przygotowuje się na wypadek wojny, klęsk żywiołowych, katastrof itp. – gromadzi zapasy żywności, leków, materiałów, szkoli się z technik surwiwalowych, niekiedy również szykuje broń i buduje prywatny schron

preria (n)
Prärie
  (geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;

presja /ˈprɛsʲja/ (n)
Druck
  nacisk, przymus wywierany na kogoś w celu zmuszenia go do czegoś

preskryptywizm (n)
Präskriptivismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) dążność do nakreślania norm lub zaleceń językowych z zamiarem wywarcia wpływu na użytkowników języka, aby trzymali się proponowanych środków;

preskryptywny (adj)
präskriptiv
  (językoznawstwo, językoznawczy) formułujący zewnętrzne normy bądź zalecenia językowe
  dyktujący prawidła, metody bądź sposoby postępowania

presokratyk (n)
Vorsokratiker
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) (filozofia, filozoficzny) filozof zaliczany do nurtu greckiej filozofii przedsokratejskiej, działający przed Sokratesem

prestiż /ˈprɛstʲiʃ/ (n)
Prestige
  (socjologia, socjologiczny) znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu;

pretor /ˈprɛtɔr/ (n)
Prätor
  (starożytność) jeden z ważniejszych urzędników w starożytnym Rzymie;

pretorianin (n)
Prätorianer
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) członek gwardii pretoriańskiej - elitarnej formacji zbrojnej w starożytnym Rzymie i straży osobistej cesarzy;

pretura /prɛˈtura/ (n)
Prätur
  urząd pretora w starożytnym Rzymie

prewencyjny /ˌprɛvɛ̃nˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
präventiv
  służący zapobieganiu, prewencji

prezencja (n)
Präsenz
  wygląd i sposób zachowania się jakiejś osoby, zazwyczaj atrakcyjny

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
Geschenk
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
Kondom, Präservativ, Präser
  (seksuologia, seksuologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
Präsident Stadtpräsident
  (administracja) w Polsce najwyższy przedstawiciel samorządu w miastach liczących ponad 100 tysięcy mieszkańców;
Präsident, Präsidentin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentka (n)
Präsidentin
  (rzadki, rzadko używany) kobieta prezydent

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
Präsidentschaft
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd, tytuł lub funkcja prezydenta

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
Priorität
  pierwszeństwo przysługujące czemuś

priorytetowy (adj)
vorrangig
  mający pierwszeństwo

pro-choice (n)
Pro-Choice
  ogół ruchów społecznych i organizacji, które opowiadają się za legalizacją aborcji;

probiotyk /prɔˈbʲjɔtɨk/ (n)
Probiotikum
  podawane doustnie wyselekcjonowane kultury bakteryjne lub drożdży, najczęściej pałeczki kwasu mlekowego, których zadaniem jest korzystne dla zdrowia działanie w przewodzie pokarmowym, poprzez immunomodulację oraz zachowywanie prawidłowej flory fizjologicznej;

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
Problem
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

problematyczny /ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
problematisch
  budzący zastrzeżenia lub niepewny

problematyka (n)
Problematik
  ogół problemów związanych z jakąś dziedziną

probówka (n)
Reagenzglas
  (chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

proca /ˈprɔʦ̑a/ (n)
Schleuder
  broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski;

procedura /ˌprɔʦ̑ɛˈdura/ (n)
Verfahren, Vorgehen, Vorgehensweise, Prozedur
  określone reguły postępowania w jakiejś sprawie

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
Prozent
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
Prozess
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
  (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie

procesja /prɔˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
Prozession
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu;

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
Prozessor
  (informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

proch /prɔx/ (n)
Pulver, Schießpulver
  proch strzelniczy
Staub, Asche, Pulver
  rozdrobniona, sypka substancja

proch strzelniczy /ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
Schießpulver
  materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej;

prochy /ˈprɔxɨ/ (n)
Asche
  stałe produkty rozkładu lub spopielenia zwłok

prodiż /ˈprɔdʲiʃ/ (n)
Backhaube
  elektryczne urządzenie do pieczenia w postaci metalowego naczynia z pokrywą z przezroczystym otworem;

producent /prɔˈduʦ̑ɛ̃nt/ (n)
Produzent
  (biologia, biologiczny) organizm wytwarzający związki pokarmowe z prostych substancji nieorganicznych
  osoba lub firma zajmująca się produkcją, wytwarzaniem, wyrobem towarów skierowanych do sprzedaży

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
Produktion
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkcyjny (adj)
fruchtbar
  związany z produkcją, dotyczący produkcji

produkować /ˌprɔduˈkɔvaʨ̑/ (v)
produzieren
  tworzyć, wytwarzać coś, często w masowych ilościach

produkt /ˈprɔdukt/ (n)
Produkt
  (chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego;
  rezultat pracy twórczej
  rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa
  w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku;
  (lekceważąco, lekceważący) o osobie uznanej za ukształtowaną w wyniku pewnego procesu

produkt krajowy brutto /ˈprɔdukt kraˈjɔvɨ ˈbrutːɔ/ (n)
Bruttoinlandsprodukt
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wartości dóbr i usług finalnych wytworzonych na terytorium danego kraju w danym okresie, najczęściej rocznym;

produktywność (n)
Produktivität
  (ekonomia, ekonomiczny) wielkość efektu produkcyjnego uzyskanego z danych nakładów, wyrażona za pomocą wartości ułamka, w którym licznik zawiera wielkość produkcji, a mianownik – wielkość poniesionych na nią nakładów;

profanacja /ˌprɔfãˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Entweihung
  znieważenie rzeczy lub miejsca otaczanych powszechnym szacunkiem; zbezczeszczenie czegoś

profanować (v)
entweihen, schänden, herabwürdigen
  (podniośle) popełniać profanację

profaza (n)
Prophase
  (biologia, biologiczny) pierwsze stadium mitozy, w którym dochodzi m.in. do kondensacji chromatyny i zaniku jąderka;

profesjonalista (n)
Profi
  osoba mająca bardzo duże umiejętności w danej dziedzinie

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
Professor
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;
  (edukacja, edukacyjny) nazwa stanowiska pracy na uczelniach wyższych i w instytucjach naukowych;

profesorski (adj)
professoral
  związany z osobą lub tytułem profesora, dotyczący profesora

profil /ˈprɔfʲil/ (n)
Profil
  (informatyka, informatyczny) zbiór ustawień, które dostosowują wygląd ekranu i zachowanie komputera do osobistych preferencji
Kontur, Profil
  linia obwodząca zarys, kontur czegoś
Profil, Seitenansicht
  twarz widziana z boku; także: jej wizerunek;

profilaktyczny (adj)
prophylaktisch
  (medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom

profilaktyka przedekspozycyjna (n)
Präexpositionsprophylaxe
  (medycyna, medyczny) lek, kuracja stosowana profilaktycznie przed ekspozycją, narażeniem na czynnik chorobotwórczy wywołujący AIDS

profit /ˈprɔfʲit/ (n)
Gewinn, Profit
  (finanse, finansowy) zysk

prognoza /prɔˈɡnɔza/ (n)
Prognose, Vorhersage
  przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach

prognoza pogody (n)
Wettervorhersage, Wetterbericht
  (meteorologia, meteorologiczny) przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
Programm
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
  plan działań
  odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio

program komputerowy (n)
Computerprogramm
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu konkretnych zadań;

program telewizyjny (n)
Fernsehprogramm
  (telewizja, telewizyjny) telewizyjna produkcja audiowizualna, podstawowa jednostka ramówek stacji telewizyjnych;

programista /ˌprɔɡrãˈmʲista/ (n)
Programmierer
  (informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych;

programistka /ˌprɔɡrãˈmʲistka/ (n)
Programmiererin
  forma żeńska od: programista

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
Programmierung
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;
Programmieren
  (rzeczownik odczasownikowy) od programować

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
programmieren
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

progresywny (adj)
fortschrittlich, progressiv, Progressiv-
  nastawiony na rozwój lub w trakcie rozwoju, wzrostu

projekcja /prɔˈjɛkʦ̑ʲja/ (n)
Projektion
  (psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
Projekt
  (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu
Plan, Entwurf
  plan działania lub postępowania
Entwurf, Design, Bauzeichnung
  szkic, makieta, dokumentacja przedstawiający pomysł na wykonanie czegoś

projektor (n)
Projektor
  (technologia, technika, techniczny) aparat do rzutowania obrazów na ekran;

projektować (v)
projektieren
  opracowywać projekt

prokaina (n)
Procain
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny związek organiczny, miejscowy anestetyk stosowany między innymi w stomatologii;

prokariont (n)
Prokaryot
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa prokariontów
  (biologia, biologiczny) mikroorganizm, najczęściej jednokomórkowy, którego komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych

prokrastynacja (n)
Prokrastination
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później;

prokreacja (n)
Zeugung, Fortpflanzung
  (biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
Staatsanwalt, Ankläger
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariat /ˌprɔlɛˈtarʲjat/ (n)
Proletariat
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją
Unterschicht, Proletariat
  (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna

proletariusz /ˌprɔ.lɛ.ˈtar.ʲjuʃ/ (n)
Proletarier
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotnie członek grupy społecznej w Republice Rzymskiej, utożsamiany z ostatnią na zgromadzeniu ludowym, najbiedniejszą klasą majątkową obywateli;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek proletariatu, klasy społecznej składającej się z robotników najemnych, zwłaszcza tych zatrudnionych w przemyśle; najuboższej warstwy społeczeństwa;

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
Prolog
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom /prɔ̃m/ (n)
Fähre, Fährschiff
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

prom kosmiczny (n)
Raumfähre
  (astronautyka, astronautyczny) statek kosmiczny o wielokrotnym wykorzystaniu

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
Promethium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promieniowanie /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ/ (n)
Strahlung
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało;

promieniować (v)
ausstrahlen, strahlen
  (fizyka, fizyczny) wytwarzać i wysyłać strumień cząstek lub fal; emitować energię
ausstrahlen
  (medycyna, medyczny) rozchodzić się z chorego miejsca do przyległej okolicy
  wywierać wpływ na środowisko
strahlen, sprühen, strotzen
  okazywać w sposób wyraźnie zauważalny dobre emocje

promienny (adj)
strahlend
  wyrażający radość i szczęście

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Radius, Halbmesser
  (geometria) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
Strahl
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała

promil (n)
Promillezeichen
  (drukarstwo, drukarski) symbol promila (1.1)
Promille
  (matematyka, matematyczny) jedna tysięczna część jakiejś wielkości

promiskuityzm (n)
Promiskuität
  (seksuologia, seksuologiczny) dążenie do kontaktów seksualnych bez więzi uczuciowych;

promotor (n)
Betreuer, Doktorvater
  pracownik naukowy kierujący pracą dyplomową

promować /prɔ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
fördern promovieren
  dawać uczniowi prawo do przejścia do następnej klasy

prompter /ˈprɔ̃mptɛr/ (n)
Prompter
  (telewizja, telewizyjny) urządzenie służące do wyświetlania tekstu czytanego przez prezentera telewizyjnego czy inną osobę przemawiającą publicznie lub stojącą przed kamerą;

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
Propaganda
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propedeutyka /ˌprɔpɛˈdɛwtɨka/ (n)
Propädeutik
  wstęp do czegoś, wprowadzenie, przygotowanie

propolis (n)
Propolis
  (zoologia, zoologiczny) kit pszczeli, balsamiczna substancja wyrabiana przez pszczoły

proponować /ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
vorschlagen
  zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)

proporcjonalny (adj)
proportional, verhältnismäßig
  mający lub wyrażający określony stosunek do jakiejś wielkości
proportioniert
  o proporcjach zgodnych z kanonem piękna

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
Vorschlag
  coś, co się komuś proponuje

proprium (n)
Proprium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część liturgii podlegająca zmianie zależnie od kalendarza liturgicznego;

proroctwo /prɔˈrɔʦ̑tfɔ/ (n)
Prophezeiung
  przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
Prophet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prorokować /ˌprɔrɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
prophezeien
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić proroctwa

prorządowy /ˌprɔʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
regierungsfreundlich, regierungstreu
  popierający politykę rządu

prosecco (n)
Prosecco
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) półwytrawne białe wino musujące produkowane w północno-wschodnich Włoszech;

prosektorium (n)
Prosektorium
  (medycyna, medyczny) miejsce, w którym przeprowadza się sekcje zwłok;

prosiątko (n)
Ferkelchen, Ferklein
  (zdrobniale) od prosię

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
bitten
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

prosię /ˈprɔɕɛ/ (n)
Ferkel
  (zoologia, zoologiczny) młoda świnia, do ok. 12 tygodnia życia (później: warchlak)

prosperować /ˌprɔspɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
prosperieren
  dobrze, pomyślnie rozwijać się, kwitnąć; mieć szczęście w tworzeniu czegoś

prosta /ˈprɔsta/ (n)
Gerade
  (geometria) (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;

prostak /ˈprɔstak/ (n)
Tor
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski

prostata /prɔˈstata/ (n)
Prostata, Vorsteherdrüse
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia;

prostatektomia (n)
Prostatektomie
  (medycyna, medyczny) wycięcie gruczołu krokowego

prosto /ˈprɔstɔ/ (adv)
aufrecht, gerade
  równo pionowo, bez przekrzywień i pochylania się
einfach
  w nieskomplikowany sposób
geradeaus, von
  w prostej linii

prostoduszny (adj)
bieder
  odznaczający się prostotą, szczerością i łatwowiernością; (także, też): świadczący o takich cechach

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
Rechteck
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
rechteckig, rechtwinklig
  mający kształt prostokąta

prostopadle (adv)
senkrecht
  tworząc z daną prostą lub płaszczyzną kąt prosty

prostopadłościan /ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn/ (n)
Quader, Rechtflach
  (geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami;

prostota /prɔˈstɔta/ (n)
Einfachheit
  ogół cech charakterystycznych dla czegoś nieskomplikowanego, niezawiłego

prostować (v)
gleichrichten
  (fizyka, fizyczny) przekształcać ze zjawiska zmieniającego się w czasie w stałe
aufrichten, gerade biegen, strecken
  nadawać czemuś nierównemu kształt prosty
berichtigen, richtig stellen
  dokonywać korekty; usuwać pomyłki, wady
sich aufrichten
  stawać się prostym

prostownica (n)
Glätteisen, Haarglätter
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie do prostowania włosów

prostownik (n)
Strecker, Streckmuskel
  (anatomia, anatomiczny) mięsień służący do prostowania kręgosłupa lub stawu w kończynie;
Gleichrichter
  (elektronika, elektroniczny) układ lub element elektroniczny zamieniający prąd przemienny na prąd o stałym kierunku (w idealnym przypadku prąd stały);

prostracja /prɔˈstraʦ̑ʲja/ (n)
Erschöpfung
  (psychologia, psychologiczny) stan skrajnego wyczerpania psychicznego

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
aufrecht
  nie garbaty
gerade, offen
  niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku
einfach
  łatwy, o niewielkiej trudności
  niewykształcony; zwykły

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
Prostitution
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
Prostituierte, Dirne
  (książkowy) kobieta świadcząca usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
Pulver
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia (n)
Backpulver
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszek do prania (n)
Waschpulver
  (handel, handlowy) mieszanina rozdrobnionych substancji, służąca do usuwania zanieczyszczeń z ubrań;

proszę /ˈprɔʃɛ/
bitten schön, da haben Sie es, da sein Sie ja
  potwierdzenie wykonania prośby
Entschuldigung, Verzeihung
  zwrot używany zamiast wołacza, wraz z rzeczownikiem w dopełniaczu przy skierowaniu wypowiedzi do kogoś

protagonista /ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
Protagonist
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami
  bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę
  najwybitniejszy aktor w zespole
  odtwórca głównej roli

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
Protactium, Protactinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcja (n)
Protektion
  ochrona i pomoc płynąca od wpływowej osoby

protekcjonistyczny (adj)
protektionistisch
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z protekcjonizmem; realizujący politykę protekcjonizmu

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
Protektionismus
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protektorat /ˌprɔtɛkˈtɔrat/ (n)
Protektorat
  forma zależności politycznej, w której państwo posiadające własny ustrój uzależnione jest w swej polityce od państwa silniejszego (protektora);

protektoratowy (adj)
Protektorats-, protektoratisch
  związany z protektoratem, dotyczący protektoratu

proterozoik (n)
Proterozoikum
  (geologia, geologiczny) najdłuższy eon geologicznej skali czasu Ziemi, trwający od pojawienia się tlenu w atmosferze do rozwoju złożonych organizmów

protest /ˈprɔtɛst/ (n)
Protest
  demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś

protestancki /ˌprɔtɛˈstãnʦ̑ʲci/ (adj)
protestantisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z protestantami lub protestantyzmem

protestant /prɔˈtɛstãnt/ (n)
Protestant
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich
  (dawniej, dawny) uczestnik protestu

protestantka /ˌprɔtɛˈstãntka/ (n)
Protestantin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje protestantyzm

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
Protestantismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protestować /ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
protestieren, sich widersetzen
  wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza

protokolant /ˌprɔtɔˈkɔlãnt/ (n)
Protokollant
  osoba, która sporządza protokół ze spotkania, rozprawy itp.

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
Protokoll
  sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
Proton
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prototyp /prɔˈtɔtɨp/ (n)
Prototyp
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;

proustyt (n)
Proustit
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarkosoli, arsenowa sól srebra;

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
führen, leiten
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca
führen
  kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś
  (sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu
  (choreografia, choreograficzny) w tańcu: kierować partnerką
  tworzyć skutek czegoś
führen, fahren
  kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem)

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (adj)
provenzalisch, okzitanisch
  związany z Prowansją, dotyczący Prowansji

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (n)
Okzitanisch, Provenzalisch, okzitanisch Sprache, provenzalisch Sprache
  jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;

proweniencyjny (adj)
Provenienz-
  związany z proweniencją, dotyczący proweniencji

prowiant /ˈprɔvʲjãnt/ (n)
Proviant
  żywność, zapasy żywności

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
Provinz
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;
  obszar kraju oddalony od stolicy i większych miast

prowitamina /ˌprɔvʲitãˈmʲĩna/ (n)
Provitamin
  (biochemia, biochemiczny) związek chemiczny, który przekształca się w organizmie w witaminę w wyniku reakcji chemicznych;

prowokacja /ˌprɔvɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Provokation
  podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania
  podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody

prowokacyjny /ˌprɔvɔkaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
provokativ, provokatorisch
  zaczepny, mający charakter prowokacji

prowokator /ˌprɔvɔˈkatɔr/ (n)
Provokateur
  osoba dokonująca prowokacji

prowokatorka (n)
Provokateurin
  kobieta, która prowokuje; kobieta powodująca prowokację

prowokować /ˌprɔvɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
provozieren
  podburzać do czegoś
  wywoływać

prozaiczny (adj)
prosaisch
  zwyczajny, niewyszukany, mało interesujący

prozaik (n)
Prosaist, Prosaschriftsteller
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele

prozopagnozja /ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja/ (n)
Prosopagnosie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy;

prośba /ˈprɔʑba/ (n)
Bitte
  uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia

pruderyjny (adj)
prüde
  przesadnie wstydliwy

pruski /ˈprusʲci/ (adj)
preußisch
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Prus lub ich mieszkańców
prußisch
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do ludów bałtyjskich, które zamieszkiwały dawne Prusy

pruć /pruʨ̑/ (v)
trennen
  odczepiać rzeczy przyszyte do materiału (tkaniny)
  usuwać szwy; rozdzielać dwa materiały (tkaniny)

prycza /ˈprɨʧ̑a/ (n)
Pritsche
  prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe

prymas /ˈprɨ̃mas/ (n)
Primas, Primat
  (kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich;

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
Primatologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

prymicje (n)
Primiz
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uroczystości i zwyczaje związane z pierwszą mszą odprawianą przez neoprezbitera;

prymitywny /ˌprɨ̃mʲiˈtɨvnɨ/ (adj)
primitiv
  mający prostą, nieskomplikowaną formę lub budowę

prymka (n)
Kautabak, Mundtabak, Priem
  (przestarzałe, przestarzały) porcja sprasowanego tytoniu przeznaczonego do żucia

pryncypał /prɨ̃nˈʦ̑ɨpaw/ (n)
Auftraggeber
  (potocznie, potoczny) przełożony

pryskać /ˈprɨskaʨ̑/ (v)
spritzen
  (potocznie, potoczny) zraszać rośliny środkami chemicznymi
ausreißen, flitzen
  (potocznie, potoczny) szybko uciekać
platzen
  (przenośnie, przenośnia) o uczuciach, nastrojach: rozwiewać się, znikać, nagle przemijać
spritzen
  poruszać się w powietrzu w formie kropel lub drobnych cząstek
bersten, platzen
  pękać, rozpadać się na kawałki, niszczeć

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
Kleinigkeit, Kinderspiel
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś bardzo łatwego lub niezbyt ważnego
Pickel
  krosta

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
Dusche, Brause
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatka /prɨˈvatka/ (n)
Budenzauber
  (przestarzałe, przestarzały) młodzieżowa zabawa urządzana w prywatnym domu

prywatny /prɨˈvatnɨ/ (adj)
persönlich, privat
  będący czyjąś osobistą własnością
persönlich
  dotyczący czyichś osobistych spraw
  wynajęty do osobistego użytku
geschlossen, privat
  nie dla każdego dostępny
privat
  niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie)
  (informatyka, informatyczny) o dostępie ograniczonym do metod z tej samej klasy
  niereprezentujący żadnej instytucji

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Privatisierung
  (ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

pryzmatoid (n)
Prismatoid
  (geometria) wielościanu, którego wszystkie wierzchołki leżą na dwóch równoległych płaszczyznach;

przaśny /ˈpʃaɕnɨ/ (adj)
ungesäuert
  taki, który nie uległ fermentacji, niekwaśny

przebaczenie /ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Vergebung, Verzeihung
  odpuszczenie czyichś win

przebiegłość /pʃɛˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
Arglist
  cecha tego, kto jest przebiegły

przebiśnieg /pʃɛˈbʲiɕɲɛk/ (n)
Schneeglöckchen
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.

przebój (n)
Hit, Schlager
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych

przechadzać się (v)
spazieren, schlendern
  odbywać przechadzkę

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
transitiv
  (gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej

przechodzień /pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Passant
  osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przechodzić /pʃɛˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
gehen
  być przekazywanym, krążyć między obiektami lub osobami
vorbeigehen
  mijać określone obiekty
vergehen, vorübergehen
  minąć w czasie, stawać się przeszłością
führen, verlaufen
  o linii, szosie, szlaku: znajdować się
überqueren
  przebywać jakąś drogę
über gehen
  przekraczać coś w poprzek
durchmachen
  przeżywać coś
übergehen
  zmieniać stan

przechwalać (v)
hochloben, übermäßig loben
  (potocznie, potoczny) chwalić przesadnie; wyolbrzymiać zalety
prahlen, protzen
  chwalić się przesadnie

przeciekać (v)
durchsickern, hineinlaufen
  cieknąc, przenikać przez coś
undicht sein
  przepuszczać ciecz z powodu nieszczelności
durchsickern
  wydostawać się mimo zakazu; być nieoficjalnie ujawnianym

przecież /ˈpʃɛʨ̑ɛʃ/ (particle)
doch
  …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podważyć jej prawdziwość, słuszność

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
Komma, Beistrich
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;
Komma
  w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego

przeciw /ˈpʃɛʨ̑if/ (preposition)
gegen
  … używany do określenia celu czynności lub stanów związanych z walką lub grą z wyrażeniem stojącym za przyimkiem
  … używany do określenia celu działania czegoś
  … używany do wyrażenia poglądów lub stanowisk odmiennych wobec wyrażenia za przyimkiem

przeciw- /ˈpʃɛʨ̑if/ /ˈpʃɛʨ̑iv/ (prefix)
anti, gegen, wider
  …łączący się zwykle z rzeczownikami, przymiotnikami lub imiesłowami, tworzący wyrazy związane z walką z czymś lub cel działania, także wyrazy o cechach przeciwnych do wyrazu źródłowego

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
Antikörper
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwdepresyjny /ˌpʃɛʨ̑ivdɛprɛˈsɨjnɨ/ (adj)
antidepressiv
  działający przeciw depresji, używany przy leczeniu depresji, zapobiegający depresji

przeciwdziałanie (n)
Gegenwirkung
  (rzeczownik odczasownikowy) od przeciwdziałać

przeciwgorączkowy /ˌpʃɛʨ̑ivɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
antipyretisch
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw gorączce, używany przy leczeniu gorączki, zapobiegający gorączce

przeciwgrypowy /ˌpʃɛʨ̑ivɡrɨˈpɔvɨ/ (adj)
Anti-Grippe
  działający przeciw grypie, używany przy leczeniu grypy, zapobiegający grypie

przeciwhistaminowy (adj)
Antihistamin
  (medycyna, medyczny) hamujący przedostawanie się histaminy z krwi do tkanek

przeciwieństwo /ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
Gegensatz, Gegenteil
  odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym

przeciwnik /pʃɛˈʨ̑ivʲɲik/ (n)
Gegner
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę
  ten, kto jest czemuś przeciwny

przeciwny /pʃɛˈʨ̑ivnɨ/ (adj)
andere, gegen
  całkowicie różny
dagegen, gegen
  niezgadzający się na coś
Gegen-, gegnerisch
  o sprzecznych z kimś celach
entgegengesetzter
  skierowany w odwrotną stronę
gegenüberliegend, entgegengesetzt
  znajdujący się naprzeciw czegoś

przeciwprostokątna (n)
Hypotenuse
  (geometria) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwreumatyczny /ˌpʃɛʨ̑ivrɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antirheumatisch
  działający przeciw reumatyzmowi, używany przy leczeniu reumatyzmu, zapobiegający reumatyzmowi

przeciwskuteczny (adj)
kontraproduktiv
  wywołujący skutki przeciwne do zamierzonych

przeciwwaga (n)
Gegengewicht
  (technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego;

przeciwwirusowy /ˌpʃɛʨ̑ivvʲiruˈsɔvɨ/ (adj)
antiviral
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw wirusom, używany przy leczeniu chorób wywoływanych przez wirusy, zapobiegający rozwojowi wirusów

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
Zug, Zugluft
  strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przeciągać strunę /pʃɛˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ ˈstrũnɛ/ (v)
den Bogen überspannen
  przekraczać dozwolone granice w postępowaniu, pozwalać sobie na zbyt wiele, przesadzać w czymś

przecięcie /pʃɛˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Schnittpunkt
  miejsce, w którym coś się z czymś krzyżuje
Schnitt
  przecięte miejsce

przeciętność /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
Durchschnittlichkeit
  cecha tego, kto jest przeciętny; cecha tego, co jest przeciętne

przeciętny /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ/ (adj)
durchschnittlich
  (matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę;
durchschnittlich, gewöhnlich, normal, ordentlich
  niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną

przeczos /ˈpʃɛʧ̑ɔs/ (n)
Exkoriation
  (medycyna, medyczny) powierzchniowy, linijny ubytek w skórze uprzednio niezmienionej powstały np. wskutek drapania;

przeczucie /pʃɛˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
Vorahnung, Vorgefühl
  przewidzenie w oparciu o uczucia lub intuicje, a nie w oparciu o przesłanki racjonalne

przeczyszczający (adj)
Abführ-, abführend, purgativ
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wywołujący biegunkę, powodujący przeczyszczenie

przed /pʃɛt/ (preposition)
vor
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem
  …służący do opisania ruchu w kierunku miejsca znajdującego się przed (1.1) kimś lub czymś

przedawkowanie (n)
Überdosis
  zażycie zbyt dużej dawki, zazwyczaj w odniesieniu do leków lub narkotyków

przeddzień /ˈpʃɛdʲʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Vorabend
  (książkowy) dzień poprzedni, dzień poprzedzający

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
vor allem, zuallererst
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedgon (n)
Vorlauf
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) nienadająca się do spożycia frakcja destylatu alkoholowego, skraplająca się w niższej temperaturze i zawierająca poza etanolem domieszki aldehydu octowego, mrówczanu etylu, octanu etylu oraz metanolu

przedimek nieokreślony /pʃɛdʲˈĩmɛc ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
unbestimmter Artikel
  (gramatyka) przedimek, który stoi przed rzeczownikiem nieznanym z kontekstu

przedimek określony /pʃɛdʲˈĩmɛk ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
unbestimmt Artikel
  (gramatyka) przedimek, który stoi przed rzeczownikiem znanym z kontekstu

przedmaturalny (adj)
Vorabitur-
  zachodzący w okresie przed zdaniem matury

przedmieście /pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
Vorstadt, Vorort
  (urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
Fach
  (edukacja, edukacyjny) zajęcia edukacyjne w szkole, posiadające własną nazwę i opracowany program nauczania
Gegenstand
  cel czynności, obiekt (rzadziej człowiek lub istota żywa), na którym jest wykonywana czynność; (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rzecz, wobec której działania opisuje dane prawo
Gegenstand, Ding, Sache
  rzecz, obiekt nieożywiony

przedmiotowy (adj)
Objekt-
  (gramatyka) odnoszący się do przedmiotu czynności, tj. dopełnienia
sachlich
  dotyczący przedmiotu, materialnego wytworu rzeczywistości
objektiv
  odznaczający się rzeczowością, wynikający z obiektywizmu
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) stanowiący przedmiot prawa

przedmowa (n)
Vorrede, Vorwort, Einleitung, Geleitwort, Vorbericht
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu

przedni /ˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
vorder
  znajdujący się na przodzie

przedobrzyć /pʃɛˈdɔbʒɨʨ̑/ (v)
über das Ziel hinausschießen
  kierując się dobrymi intencjami, przesadzić w ulepszeniu czegoś

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
vorletzte, zweitletzte
  będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedpiekle (n)
Außenbezirk, Stadtrand
  miejsce odludne, położone na krańcach zamieszkanego terenu
Vorhölle
  przedsionek piekła
  wydarzenie albo miejsce przysparzające cierpienia, będące zapowiedzią, wstępem do czegoś znacznie bardziej nieprzyjemnego

przedpokój /pʃɛtˈpɔkuj/ (n)
Vorraum, Vorzimmer
  pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń

przedpołudnie /ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
Vormittag
  okres pomiędzy rankiem a południem

przedsionek (n)
Vorkammer
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory
Vorzimmer
  (architektura, architektoniczny) niewielkie pomieszczenie oddzielające wejście od wnętrza budynku

przedsionkowy (adj)
vestibulär
  (budownictwo) związany z przedsionkiem do pomieszczenia
vestibulär, vestibular
  (medycyna, medyczny) związany z przedsionkiem, dotyczący przedsionka

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
Unternehmer
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorczy (adj)
unternehmungslustig, agil, unternehmend
  zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny

przedsiębiorczyni (n)
Unternehmerin
  (ekonomia, ekonomiczny) kobieta prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
Unternehmen, Betrieb
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedsiębrać /pʃɛtʲˈɕɛ̃mbraʨ̑/ (v)
unternehmen
  podejmować jakieś działanie lub działalność

przedsięwzięcie /ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Vorhaben, Unternehmung, Aktivität
  zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana

przedstawiać /pʃɛtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
vorstellen
  podawać co do wiadomości, dawać do obejrzenia, do wglądu
vorstellen, darstellen
  zapoznawać kogoś z kimś, prezentować komuś kogoś
vorstellen
  podawać swoje nazwisko podczas poznawania kogoś, spotkania z kimś

przedstawiciel /ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl/ (n)
Vertreter
  osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś
  typowy członek danej grupy, typowy okaz danej kategorii

przedstawiciel handlowy (n)
Außendienstmitarbeiter
  (handel, handlowy) handlowiec odpowiedzialny za pozyskiwanie i obsługę klientów dla przedsiębiorstwa;

przedstawicielstwo (n)
Vertretung
  (handel, handlowy) pełnomocnictwo wydane komuś przez przedsiębiorstwo handlowe do występowania w jego interesach
  placówka reprezentująca za granicą rząd swego kraju
  zespół ludzi wyłonionych spośród określonej grupy, instytucji, itp., upoważniony do reprezentowania jej interesów
Repräsentierung
  występowanie w czyimś imieniu

przedstawienie /ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Darstellung, Vorstellung
  prezentacja czegoś
Aufführung, Vorstellung
  występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko

przedszkolak /pʃɛṭˈʃkɔlak/ (n)
Kindergartenkind
  dziecko chodzące do przedszkola, będące w wieku przedszkolnym

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
Kindergarten
  (edukacja, edukacyjny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedtakt (n)
Anakrusis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niepełny takt na początku utworu muzycznego

przedtem /ˈpʃɛtːɛ̃m/ (pronoun)
vorher, früh
  w czasie poprzedzającym jakieś wydarzenie; przed nastąpieniem czegoś

przedwczesność (n)
Vorzeitigkeit
  cecha tego, co przedwczesne

przedwczesny /pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
vorzeitig, frühzeitig
  pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie

przedwcześnie /pʃɛtˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
vorzeitig
  zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
vorgestern
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedwieczny (adj)
urzeitlich, urtümlich
  bardzo stary; taki, który istniał już przed wiekami

przedwiośnie /pʃɛdˈvʲjɔ̇ɕɲɛ/ (n)
Vorfrühling
  okres przejściowy między zimą a wiosną, zwiastujący nadejście wiosny

przedwojenny /ˌpʃɛdvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
Vorkriegs-
  pochodzący sprzed wojny; istniejący, mający miejsce przed wojną; poprzedzający wojnę; zazwyczaj w odniesieniu do II wojny światowej

przedział /ˈpʃɛʥ̑aw/ (n)
Abteil
  (kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon;

przedziałek /pʃɛˈʥ̑awɛk/ (n)
Scheitel
  linia oddzielająca włosy zaczesane na dwie strony

przegapić /pʃɛˈɡapʲiʨ̑/ (v)
verpassen, übersehen
  aspekt dokonany od: przegapiać

przegląd /ˈpʃɛɡlɔ̃nt/ (n)
Durchsicht
  czynność przeglądania czegoś w celu dokonania oceny, kontroli itp.

przeglądarka /ˌpʃɛɡlɔ̃nˈdarka/ (n)
Browser
  (informatyka, informatyczny) program do wyświetlania treści

przegonka (n)
Bienenflucht
  (pszczelarstwo, pszczelarski) konstrukcja ulowa umożliwiająca przemieszczanie się pszczół między korpusami ula tylko w jednym kierunku

przegrany (adj)
erledigt
  doznający niepowodzenia
verloren
  stanowiący porażkę

przegrywać /pʃɛˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
verlieren
  okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji

przegrzać /ˈpʃɛɡʒaʨ̑/ (v)
überhitzen
  aspekt dokonany od: przegrzewać

przegub (n)
Handgelenk
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) ruchome połączenie kości w kończynie, zwykle w odniesieniu do nadgarstka
Gelenk
  (technologia, technika, techniczny) ruchome połączenie dwóch części konstrukcyjnych pozwalające na ich obrót wokół osi

przejaw /ˈpʃɛjaf/ (n)
Anzeichen
  oznaka czegoś, zewnętrzny znak

przejawić /pʃɛˈjavʲiʨ̑/ (v)
erkennen lassen, zeigen
  okazać na zewnątrz
sich zeigen, zutage treten
  wyjść na jaw

przejezdny (adj)
auf der Durchreise
  będący przejazdem gdzieś; zatrzymujący się na chwilę gdzieś przed dalszą podróżą
passierbar
  nadający się do przejazdu

przejezdny (n)
Durchreisender
  osoba będąca gdzieś przejazdem

przejmujący (adj)
schmerzhaft, quälend
  wywołujący głębokie odczucie lub uczucie

przejęzyczenie /ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
falscher Zungenschlag
  (językoznawstwo, językoznawczy) mimowolny błąd językowy na poziomie wytwarzania wypowiedzi, np. w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę;

przejście /ˈpʃɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
Übergang
  (rzeczownik odczasownikowy) od przejść
  miejsce, przez które można przejść

przejście dla pieszych (n)
Fußgängerübergang, Zebrastreifen, Fußgängerüberweg
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przejście graniczne (n)
Grenzübergang
  (administracja) miejsce służące do przekraczania granicy państwa;

przejściowy (adj)
vorübergehend
  mający charakter krótkotrwały; taki, który przeminie

przejść do historii (v)
in die Geschichte eingehen, Geschichte schreiben
  zostać zapamiętanym ze względu na swoje czyny, cechy lub okoliczności

przekaz /ˈpʃɛkas/ (n)
Übertragung
  (technologia, technika, techniczny) przesył, przekazanie czegoś
Geldüberweisung, Überweisung
  pieniądze wysłane poprzez pocztę lub bank
Überweisung, Geldüberweisung
  wysłanie pieniędzy poprzez pocztę lub bank

przekaźnik /pʃɛˈkaʑɲik/ (n)
Relais
  (elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;

przekaźnik Buchholtza /pʃɛˈkaʑɲiɡ buxˈːɔlʦ̑a/ (n)
Buchholtzrelais, Buchholtzschutzrelais
  (technologia, technika, techniczny) przekaźnik gazowo-przepływowy

przekaźnik gazowo-przepływowy /pʃɛˈkaʑɲiɡ ˌːazɔvɔ‿pʃɛpwɨˈvɔvɨ/ (n)
Buchholtzrelais, Buchholtzschutzrelais
  (elektryczność) przekaźnik umieszczany na połączeniu kadzi transformatora i jego konserwatora, służący do wykrywania nagłego przepływu oleju lub gazów wynikłego ze zwarcia wewnętrznego wewnątrz kadzi

przekleństwo /pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ/ (n)
Fluch, Verfluchung
  klątwa, życzenie komuś źle
Fluch
  wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś

przeklinanie /ˌpʃɛklʲĩˈnãɲɛ/ (n)
Fluchen
  (rzeczownik odczasownikowy) od przeklinać

przeklinać /pʃɛˈklʲĩnaʨ̑/ (v)
fluchen
  kląć, używać wulgarnego słownictwa
verfluchen
  rzucać klątwę, życzyć źle

przeklęty (adj)
verdammt, verflucht
  tak trudny do zniesienia, że powodujący chęć przeklinania

przekonanie /ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
Überzeugung, Gesinnung, Zuversicht
  przeświadczenie o słuszności czegoś, sąd oparty na takim przeświadczeniu

przekonywać /ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
überzeugen
  zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności
sich überzeugen
  zmieniać swój stosunek do czegoś, dostrzegając słuszność, prawdziwość czegoś

przekop (n)
Durchstich
  (hydrologia, hydrologiczny) kanał hydrotechniczny;
Graben
  rów w ziemi wykopany celem połączenia jednego miejsca z innym

przekraczanie /ˌpʃɛkraˈʧ̑ãɲɛ/ (n)
Überschreitung
  (rzeczownik odczasownikowy) od przekraczać

przekraczać /pʃɛˈkraʧ̑aʨ̑/ (v)
überschreiten
  przewyższać
  przechodzić, przedostawać się przez coś
  naruszać obowiązujące zasady, łamać prawo

przekroczenie /ˌpʃɛkrɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Zuwiderhandlung Überschreitung, Übertretung
  (rzeczownik odczasownikowy) od przekroczyć

przekroczenie prędkości (n)
Geschwindigkeitsüberschreitung
  (motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekrój /ˈpʃɛkruj/ (n)
Querschnitt
  widok przedmiotu powstały w wyniku przecięcia

przekręcać (v)
verdrehen
  przedstawiać niewłaściwie, niezgodnie z rzeczywistością
drehen, umdrehen
  wykonywać obrót czegoś, przechylać na bok
abkratzen
  (potocznie, potoczny) ulegać śmierci
sich umdrehen, sich verdrehen
  być przekręcanym

przekształcać /pʃɛˈkʃtawʦ̑aʨ̑/ (v)
überführen
  zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę

przekształcenie /ˌpʃɛkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Umformung
  (matematyka, matematyczny) funkcja, zwykle z interpretacją geometryczną, przekształcająca zbiór na niego samego
Umbildung, Umgestaltung, Umwandlung
  (rzeczownik odczasownikowy) od przekształcić

przekupność (n)
Bestechlichkeit
  cecha tego, co przekupne; cecha tych, którzy są przekupni

przekupny /pʃɛˈkupnɨ/ (adj)
käuflich, bestechlich, korrupt
  dający się przekupić

przekupstwo (n)
Bestechung, Korruption
  uzyskiwanie korzyści poprzez przekazywanie komuś innej korzyści

przekupywać (v)
bestechen
  zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego

przekwitanie (n)
Wechseljahre
  (fizjologia, fizjologiczny) okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają
Abblühen, Verblühen
  (rzeczownik odczasownikowy) od przekwitać

przekwitać (v)
verblühen
  (fizjologia, fizjologiczny) tracić żeńskie zdolności rozrodcze; przechodzić klimakterium
vergehen
  (przenośnie, przenośnia) ulegać przemijaniu
verblühen, verwelken
  tracić kwiaty

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
Imbiss, Zwischenmahlzeit
  niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;

przekątna /pʃɛˈkɔ̃ntna/ (n)
Diagonale
  (geometria) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu

przekład (n)
Übersetzung
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło, tekst przetłumaczony z innego języka
Übersetzen
  proces tłumaczenia tekstu z jednego języka na inny

przekładalny (adj)
übersetzbar
  taki, który da się przełożyć

przekładać /pʃɛˈkwadaʨ̑/ (v)
umlegen
  kłaść w inne miejsce, przemieszczać coś z jednego miejsca na drugie
übersetzen
  tłumaczyć na inny język
verlegen, verschieben
  zmieniać termin na późniejszy

przekładnik /pʃɛˈkwadʲɲik/ (n)
Wandler
  (elektryczność) transformator służący do zamiany poziomu napięcia (przekładnik napięciowy) lub prądu (przekładnik prądowy) elektrycznego do mniejszego poziomu, używany do celów automatyki, pomiarów, rozliczeń itp.

przelecieć (v)
vergehen, überfliegen
  o czasie lub przestrzeni: minąć, przebyć
vögeln
  (wulgarnie, wulgaryzm) odbyć stosunek seksualny z kimś
überfliegen
  przeczytać szybko i pobieżnie

przelew /ˈpʃɛlɛf/ (n)
Überweisung
  (bankowość, bankowy) przeniesienie danej sumy środków pieniężnych z jednego rachunku (konta) na inny
Abtretung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przeniesienie wierzytelności z majątku pierwotnego wierzyciela (zbywcy, cedenta) do majątku osoby trzeciej (nabywcy, cesjonariusza) na podstawie umowy zawartej między tymi osobami;
Zession Überlauf
  wystąpienie z brzegów, przelanie

przelewać krew /pʃɛˈlɛvaʨ̑ ˈkrɛf/ (v)
Blut vergießen
  narażać swoje życie, poświęcać swoje życie lub zdrowie, brać udział w walce zbrojnej

przelot pospolity /ˈpʃɛlɔt ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
Echter Wundklee, Gemeiner Wundklee, Gewöhnlicher Wundklee, Tannenklee
  (botanika, botaniczny) Anthyllis vulneraria L., gatunek rośliny z rodziny bobowatych występujący w Europie, Azji Mniejszej i Afryce Północnej;

przelotny (adj)
flüchtig
  szybko przemijający, nietrwały

przemakalny (adj)
permeabel
  przepuszczający wodę

przemiana materii (n)
Stoffwechsel
  (biochemia, biochemiczny) ogół procesów biochemicznych i związanych z nimi przemian energetycznych zachodzących w komórkach żywych

przemieniać (v)
verwandeln
  zmieniać w co innego
sich verwandeln
  zmieniać się w co innego

przemieszczać /pʃɛ̃ˈmʲjɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
verlagern, verlegen
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu

przemieścić /pʃɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕʨ̑iʨ̑/ (v)
verlagern
  aspekt dokonany od: przemieszczać

przemijać (v)
vergehen
  kończyć się bezpowrotnie

przemilczeć /pʃɛ̃ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
verheimlichen, verschweigen
  aspekt dokonany od: przemilczać

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
Gewalt
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemoc domowa (n)
häusliche Gewalt
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;

przemożnie (adv)
enorm, entschieden, gewaltig, überwältigend
  (książkowy) w znaczny sposób

przemożny (adj)
entscheidend, gewaltig, riesig, überwältigend
  (książkowy) bardzo intensywny

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
Industrie
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysł zbrojeniowy /ˈpʃɛ̃mɨzw ˌzbrɔjɛ̇̃ˈɲɔvɨ/ (n)
Rüstungsindustrie
  dział gospodarki związany z produkcją wyposażenia dla wojska, broni, amunicji itp.;

przemysłowiec (n)
Industrieller
  właściciel zakładu przemysłowego

przemysłowy /ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
industriell
  dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle

przemyt (n)
Schmuggel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kryminologia, kryminologiczny) proceder przewozu przez granicę państwa zakazanych przedmiotów lub osób albo przewózu z pominięciem jego kontroli i opłat;

przemytniczka /ˌpʃɛ̃mɨtʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
Schmugglerin
  kobieta dokonująca przemytu, przemycająca coś przez granicę

przemytnik /pʃɛ̃ˈmɨtʲɲik/ (n)
Schmuggler
  osoba dokonująca przemytu, przemycająca coś

przemyśliwać (v)
überlegen, durchdenken, überdenken
  myśleć długo nad czym
nachdenken
  myśleć intensywnie przez dość długi czas

przemówienie /ˌpʃɛ̃muˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Ansprache
  oficjalna wypowiedź skierowana do jakiegoś gremium

przenajświętszy (adj)
sakrosankt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najbardziej święty

przeniesienie (n)
Verlagerung, Verlegung, Versetzung, Übertragung
  (rzeczownik odczasownikowy) od przenieść

przenosić /pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
übertragen, verlagern, versetzen
  przemieszczać coś niosąc
verlegen
  umieszczać coś lub kogoś w innym miejscu lub warunkach

przenoszenie /ˌpʃɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Übertragung
  (rzeczownik odczasownikowy) od przenosić

przenośnie /pʃɛ̃ˈnɔɕɲɛ/ (adv)
figürlich
  niedosłownie, obrazowo

przenośny /pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
übertragen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażony za pomocą metafory, będący przenośnią; niedosłowny
portabel, tragbar, mobil, beförderbar, transportierbar
  pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy

przeobrażenie /ˌpʃɛɔbraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Verwandlung
  przekształcenie formy, kształtu, postaci, charakteru czegoś w inny; całościowa zmiana

przeor (n)
Prior
  (kościelny) przełożony klasztoru (w niektórych zakonach męskich np. u dominikanów i bonifratrów)

przeorat (n)
Priorat
  (dawniej, dawny) (kościelny) teren podległy przeorowi lub przeoryszy
  (dawniej, dawny) (kościelny) urząd przeora lub przeoryszy

przepadać (v)
verpasst werden, vertan werden
  nie dochodzić do skutku
scheitern
  nie osiągać celu
verschwinden, abhanden kommen, verloren gehen, verschollen sein
  stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym
beschlagnahmt werden
  ulegać marnowaniu
verrückt sein
  bardzo lubić

przepaska /pʃɛˈpaska/ (n)
Lendenschurz, Lendentuch, Schamschürze
  (zobacz) przepaska biodrowa

przepaska biodrowa /pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva/ (n)
Lendenschurz, Lendentuch, Schamschürze
  skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka

przepaść /ˈpʃɛpaɕʨ̑/ (n)
Abgrund
  obszar obok stromej ściany góry

przepełniony /ˌpʃɛpɛwʲˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
überbelegt
  wypełniony ludźmi ponad normę

przepierka /pʃɛˈpʲjɛrka/ (n)
klein Wäsche
  (potocznie, potoczny) drobne pranie, najczęściej ręczne

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
Rezept
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy
Vorschrift
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada prawna

przepisywać (v)
verschreiben
  o lekarzu zalecać do stosowania
abschreiben
  pisać to samo powtórnie; sporządzać odpis

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
Wachtel
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepiękny /pʃɛˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
wunderschön, bildschön
  niezwykle, wyjątkowo piękny

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
Zwerchfell
  (anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
Vorhersage, Voraussage
  wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepracowanie (n)
Überarbeiten
  opracowanie czegoś na nowo
Überarbeitung
  zmęczenie spowodowane nadmierną pracą

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
Entschuldigung, Verzeihung, entschuldigen Sie
  uprzejme zwrócenie na siebie uwagi
tun ich Leid, Entschuldigung
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przepraszać /pʃɛˈpraʃaʨ̑/ (v)
Entschuldigung, um Verzeihung
  wyrażać żal za wyrządzoną przez siebie krzywdę

przeprawiać /pʃɛˈpravʲjäʨ̑/ (v)
überholen, übersetzen
  przechodzić, przenosić na przeciwną stronę przez rzekę, jezioro lub morze

przeprosiny (n)
Entschuldigung, feierliche Abbitte
  akt przeproszenia kogoś

przeprowadzać /ˌpʃɛprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
durchführen
  dążyć do realizacji jakiejś idei

przeprowadzka /ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka/ (n)
Umzug
  zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby

przepust /ˈpʃɛpust/ (n)
Durchlass
  rura przepuszczająca strumień lub wodę deszczową pod drogą, nasypem;

przepustowość (n)
Durchsatz, Kapazität
  cecha tego, co przepustowe

przepuszczalność (n)
Durchlässigkeit
  cecha tego, co przepuszczalne

przepych (n)
Pracht, Gepränge, Prunk, Staat
  ostentacyjne, widoczne bogactwo

przepychacz /pʃɛˈpɨxaʧ̑/ (n)
Ausgussreiniger, Pümpel, Saugglocke
  prosty przyrząd służący do mechanicznego przywracania drożności odpływom urządzeń sanitarnych;

przepływ /ˈpʃɛpwɨf/ (n)
Abfluss
  (hydrologia, hydrologiczny) objętość wody płynącej przez przekrój poprzeczny koryta cieku
Durchfluss, Durchströmung, Strömung
  przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego;

przepływ burzliwy /ˈpʃɛpwɨv buʒˈlʲivɨ/ (n)
turbulente Strömung
  (fizyka, fizyczny) przepływ płynu charakteryzujacy się występowaniem wirów

przepływać /pʃɛˈpwɨvaʨ̑/ (v)
durchfließen, durchschwimmen, hinüberschwimmen, vorbeiziehen
  pokonywać, przez długość lub szerokość, ciek albo zbiornik wodny

przepływomierz /ˌpʃɛpwɨˈvɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
Durchflussmesser, Strömungsmesser
  (hydrologia, hydrologiczny) (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiaru przepływu,

przerabiać (v)
durcharbeiten
  (potocznie, potoczny) zapoznawać się z pewną wiedzą zgodnie z wyznaczonym planem
umarbeiten, überarbeiten
  dokonywać pewnych zmian w gotowym przedmiocie celem przystosowania go do określonej funkcji
verarbeiten
  stosować surowiec do otrzymania produktu lub półproduktu

przeraźliwy (adj)
durchdringend, furchtbar, gellend
  o znacznej i niepokojącej intensywności

przerażający (adj)
fürchterlich, erschreckend
  taki, który budzi grozę, strach

przerażać (v)
entsetzen
  wzbudzać wielki strach

przerost (n)
Hypertrophie, Überwucherung
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) powiększenie tkanki lub narządu wskutek powiększenia poszczególnych komórek
Auswuchs, Übermaß
  nadmierne powiększenie rozmiarów; przesadne zwiększenie czegoś

przerwa /ˈpʃɛrva/ (n)
Pause
  czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole
Pause, Unterbrechung
  czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś

przerwanie ciąży (n)
Schwangerschaftsabbruch
  (medycyna, medyczny) usunięcie płodu lub zarodka

przerzut (n)
Metastase
  (medycyna, medyczny) rozsiew nowotworu, metastaza;

przeróbka (n)
Umarbeitung
  coś opracowane na nowo, w innej formie
Umänderung
  wprowadzenie określonych zmian celem ulepszenia czegoś

przerębel (n)
Eisloch
  otwór zrobiony w lodzie na jeziorze lub rzece

przesadnie /pʃɛˈsadʲɲɛ/ (adv)
überflüssig, übertrieben, überzogen
  w sposób przesadny; nadmiernie, zbytnio

przesadny /pʃɛˈsadnɨ/ (adj)
übertrieben
  taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
umpflanzen, verpflanzen
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wykopywać roślinę z ziemi lub wyjmować z doniczki, aby posadzić ją w innym miejscu lub innym pojemniku
umsetzen, übersetzen
  kazać komuś, aby siadł w innym miejscu
übertreiben
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości

przesiedleniec (n)
Umsiedler
  osoba, którą przesiedlono lub sama to uczyniła

przesilenie (n)
Sonnenwende, Solstitium
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesilenie letnie (n)
Sommersonnenwende
  (astronomia, astronomiczny) przesilenie przypadające na koniec czerwca (około 24.), gdy Słońce znajduje się najbliżej bieguna północnego

przesilenie zimowe (n)
Wintersonnenwende
  (astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej;

przesiąkliwość (n)
Durchlässigkeit
  cecha tego, co przesiąkliwe

przesięk (n)
Transsudat
  (medycyna, medyczny) płyn surowiczy przenikający z naczyń krwionośnych do jam ciała w następstwie ogólnej lub miejscowej zastoiny, zwiększonej przepuszczalności naczyń krwionośnych lub zmian w składzie białek krwi;

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
Isthmus, Landenge
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;
Fach
  (technologia, technika, techniczny) przestrzeń między nitkami osnowy, przez którą przechodzi czółenko

przestarzały /ˌpʃɛstaˈʒawɨ/ (adj)
veraltet, überholt
  taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju

przestawać /pʃɛˈstavaʨ̑/ (v)
verkehren
  (przestarzałe, przestarzały) obcować z kimś
aufhören
  przerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej

przestawiać (v)
umstellen
  zmieniać kolejność czegoś
umstellen, anders stellen
  zmieniać położenie czegoś
sich umstellen
  zaczynać stosować inny styl życia w jakiejś dziedzinie

przestawienie /ˌpʃɛstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Umstellung
  (rzeczownik odczasownikowy) od przestawić

przestraszony (adj)
erschrocken
  taki, który przestraszył się lub wyrażający przestrach

przestraszyć /pʃɛˈstraʃɨʨ̑/ (v)
erschrecken
  wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę

przestroga (n)
Warnung
  uwaga ostrzegająca przed czymś

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
warnen
  ostrzegać kogoś przed czymś
beachten, befolgen
  stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem

przestrzenny (adj)
räumlich
  dotyczący przestrzeni

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
Raum
  (fizyka, fizyczny) miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  określony obszar
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
Verbrecher, Krimineller
  osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępczyni /ˌpʃɛstɛ̃mpˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
Verbrecherin
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta, która popełniła przestępstwo

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
Verbrechen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przesunięcie ku czerwieni (n)
Rotverschiebung
  (fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) przesunięcie widma promieniowania elektromagnetycznego emitowanego przez ciało niebieskie w stronę większych długości fal na skutek efektu Dopplera, oddziaływania pola grawitacyjnego lub rozszerzania się wszechświata;

przesyt (n)
Übersättigung
  stan odczuwania nieprzyjemności w wyniku nadmiernego spożycia jedzenia lub picia
Überdruss
  stan przykrego poczucia nadmiaru wrażeń

przesyłka /pʃɛˈsɨwka/ (n)
Zusendung
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy

przeszczep /ˈpʃɛʃʧ̑ɛp/ (n)
Transplantat
  (medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała
Transplantation, Verpflanzung
  (medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
stören, behindern, hindern
  sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
Hindernis, Hürde
  (sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu
Hindernis, Barriere, Hürde, Hemmnis
  coś, co przeszkadza, utrudnia

przeszukiwanie /ˌpʃɛʃuciˈvãɲɛ/ (n)
Durchsuchung
  (rzeczownik odczasownikowy) od przeszukiwać

przeszukiwać (v)
absuchen, durchsuchen
  szukając, przeglądać dokładnie, zaglądać w wiele miejsc

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
Vergangenheit
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
Aberglaube
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;
  praktyki wynikające z przesądu (1.1)

przesądny /pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/ (adj)
abergläubisch
  wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów

przesądzać (v)
entscheiden, vorgreifen, vorschnell beurteilen
  osądzać z góry

przesłanka /pʃɛˈswãnka/ (n)
Prämisse, Voraussetzung
  okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś

przesłuchanie (n)
Verhör, Vernehmung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynność w procesie, która ujawnia wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka lub opinie biegłego
Abhörung
  spotkanie, na którym sprawdza się wiedzę i umiejętności kandydata ubiegającego się o coś albo w celu wyłonienia zwycięzcy jakiegoś konkursu

przesłuchiwać (v)
abfragen, abhören, anhören
  słuchając, sprawdzać co lub kogo
verhören, vernehmen
  wypytywać kogo w czasie śledztwa

przetarg /ˈpʃɛtark/ (n)
Ausschreibung
  sposób wyboru wykonawcy usługi lub produktu, polegający na wyborze najkorzystniejszej dla zamawiającego oferty;

przeto /ˈpʃɛtɔ/ (conjunction)
demzufolge, somit
  (książkowy) przyłącza wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim

przetransportować (v)
transportieren
  przewieźć coś lub kogoś przy pomocy środków transportu

przetrwanie /pʃɛˈtr̥fãɲɛ/ (n)
Überleben
  (rzeczownik odczasownikowy) od przetrwać

przetwarzanie (n)
Verarbeitung
  (rzeczownik odczasownikowy) od przetwarzać

przetwarzanie z parą wodną /ˌpʃɛtfaˈʒãɲɛ ˈs‿parɔ̃w̃ ˈvɔdnɔ̃w̃/ (n)
Dampfreformierung
  (technologia, technika, techniczny) proces stosowany w produkcji wodoru,

przetwarzać (v)
verarbeiten
  (informatyka, informatyczny) komputerowo opracowywać zebrane dane
umwandeln, verarbeiten
  zmieniać, nadając inne właściwości

przetłumaczalność (n)
Übersetzbarkeit
  cecha tego, co przetłumaczalne

przeuroczy (adj)
hinreißend, liebenswürdig
  niezwykle uroczy

przeważający (adj)
überwiegend, vorherrschend
  będący w większej ilości lub liczbie

przeważnie /pʃɛˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
meistens
  w przeważającej części

przewidywalny (adj)
vorhersagbar, vorhersehbar
  taki, który daje się przewidzieć

przewidywać /ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑/ (v)
vorsehen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) określać z góry konsekwencje, rodzaj postępowania
voraussehen
  prognozować przyszłe zdarzenia

przewina (n)
Delikt, Straftat
  (książkowy) niecny uczynek

przewlekły /pʃɛˈvlɛkwɨ/ (adj)
anhaltend, lang, langwierig
  (książkowy) trwający długo, ciągnący się, przewlekający się za długo
chronisch
  (medycyna, medyczny) o chorobie: mający długotrwały przebieg

przewodni (adj)
führend, Führer-, Führungs-
  przewodzący komu
Leit-
  stanowiący podstawę działania; wytyczający kierunek postępowania

przewodnictwo (n)
Übertragung
  (biologia, biologiczny) przekazywanie sygnału wywołanego w organizmie przez określony bodziec
Leitfähigkeit
  (fizyka, fizyczny) zjawisko przewodzenia ciepła, dźwięku lub prądu elektrycznego
Leitung, Führung, Vorsitz
  rola przewodniczenia, kierowania czymś

przewodniczka (n)
Führerin, Reiseführerin, Reiseleiterin
  (turystyka, turystyczny) kobieta zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.

przewodnicząca (n)
Vorsitzende
  kobieta przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
Führer, Leiter
  (turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
  osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę
Leiter
  (fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;
Reiseführer
  (turystyka, turystyczny) książka, ulotka, także nagranie audiowizualne, przeznaczone dla turystów, zawierające opis okolicy, ciekawe zabytki, mapy itp.;

przewoźnik /pʃɛˈvɔʑɲik/ (n)
Fährmann, Fuhrunternehmer
  człowiek trudniący się przewozem

przewrażliwiony /ˌpʃɛvraʒlʲiˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
überempfindlich
  (książkowy) nadmiernie wrażliwy, łatwo ulegający emocjom, przeczulony

przewrotka /pʃɛˈvrɔtka/ (n)
Fallrückzieher
  (sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;

przewrotnie (adv)
hinterhältig, hinterlistig
  w sposób przewrotny

przewrotny (adj)
falsch, hinterhältig, hinterlistig
  odznaczający się fałszem, obłudą

przewrót (n)
Umschwung in
  (książkowy) nagła, gwałtowna zmiana w czymś, radykalny zwrot
Looping, Salto
  (lotnictwo, lotniczy) figura akrobatyczna polegająca na przejściu samolotu z lotu poziomego w stromo wznoszący, następnie nawróceniu i zejściu lotem nurkowym na pierwotną wysokość, ale w kierunku przeciwnym
Umsturz, Umwälzung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagła zmiana władzy państwowej, często dokonywana przy użyciu wojska
Rolle, Überschlag
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na wykonaniu szybkiego obrotu ciała o 360° w płaszczyźnie pionowej

przewyższać /pʃɛˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
groß sein
  być wyższym od kogoś lub czegoś
hoch sein
  mieć większą liczbę czegoś
übertreffen
  prześcigać kogoś, być lepszym

przewód opadowy /ˈpʃɛvut ˌɔpaˈdɔvɨ/ (n)
Fallleitung
  przewód kierujący przepływ płynów w dół

przewód wznośny /ˈpʃɛvud ˈvznɔɕnɨ/ (n)
Steigleitung
  przewód kierujący przepływ płynów do góry

przez /pʃɛs/ (preposition)
lang
  …czasu trwania czynności
durch, über
  …drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności
durch
  …narzędzia użytego do wykonania czynności
  …operacji dzielenia (w matematyce)
aus, von
  …przyczyny wykonania czynności
von
  …wykonawcy czynności w formach strony biernej

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Erkältung, Verkühlung
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczać /pʃɛˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
bestimmen
  określać cel

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Bestimmung
  cel, dla którego służy dana rzecz
Schicksal
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

przezorność (n)
Umsicht, Vorsicht
  bycie przezornym

przezroczysty /ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
durchsichtig
  taki, który przepuszcza światło

przełowienie (n)
Überfischung
  (ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) ekstensywna, nadmierna i niekontrolowana eksploatacja łowisk, która doprowadza populacje poławianych gatunków zwierząt wodnych poniżej poziomu bezpiecznego dla ich odtworzenia;

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
Speiseröhre
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

przełykać (v)
hinunterschlucken, schlucken
  (fizjologia, fizjologiczny) przesuwać treść z jamy ustnej w kierunku żołądka
schlucken
  (przenośnie, przenośnia) przeżywać w milczeniu trudną sytuację

przełącznik /pʃɛˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
Umschalter
  (elektronika, elektroniczny) podzespół umożliwiający zmianę obwodu elektrycznego;

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
Laken, Betttuch, Bettlaken
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

przeżarty (adj)
überfressen
  (potocznie, potoczny) za bardzo opanowany przez co

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
Wiederkäuer
  (zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przeżuwać (v)
wiederkäuen
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) żuć powtórnie połknięty wcześniej pokarm
  (przenośnie, przenośnia) rozmyślać wielokrotnie na ten sam temat; przeżywać coś w sobie nieustannie
zerkauen
  (fizjologia, fizjologiczny) żując, rozdrabniać pokarm zębami

przeżycie /pʃɛˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
Erlebnis
  (rzeczownik odczasownikowy) od przeżyć

przeżyć /ˈpʃɛʒɨʨ̑/ (v)
erleben, verleben
  doświadczyć czegoś
überleben
  pozostać przy życiu

przodek /ˈpʃɔdɛk/ (n)
Vorfahr, Ahn
  ktoś, od kogo ktoś pochodzi

przy /pʃɨ/ (preposition)
bei
  …opisujący miejsce, niedaleko którego odbywa się czynność

przy kości (adv)
gut bei Leibe
  (przenośnie, przenośnia) gruby

przy nadziei (adj)
guter Hoffnung, in der Hoffnung, in guter Hoffnung
  (przestarzałe, przestarzały) (eufemistycznie) (podniośle) w ciąży

przy pomocy /ˌpʃɨ‿pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/
mithilfe
  korzystając z czyjejś pomocy

przybierać (v)
aufsetzen, annehmen
  nabierać cech
garnieren, schmücken, verzieren
  ozdabiać czymś
annehmen
  przyjmować imię, nazwisko lub pseudonim
anschwellen
  o rzece lub wodzie: podnosić swój poziom, wzbierać
zunehmen
  stawać się zasobniejszym w coś, intensywniejszym

przybijać /pʃɨˈbʲijäʨ̑/ (v)
abklatschen
  (potocznie, potoczny) uderzać dłonią w czyjąś dłoń
bedrücken, niederdrücken
  martwić kogoś czymś
anlegen
  o statku, łodzi: podpływać do brzegu lub nabrzeża
einschlagen
  wbijając gwóźdź, kołek itp., przytwierdzać coś

przybijać gwóźdź /pʃɨˈbʲijäʥ̑ ˈɡvuɕʨ̑/ (v)
nageln
  mocować gwóźdź silnymi uderzeniami młotka

przybity /pʃɨˈbʲitɨ/ (adj)
niedergeschlagen, bedrückt, deprimiert
  załamany, smutny, zmartwiony

przybliżać (v)
vergrößern, zoomen
  (optyka, optyczny) pokazywać w powiększeniu
näher rücken
  przesuwać coś bliżej
  skracać termin
sich nähern
  skracać dystans między czymś, kimś a sobą
heranziehen, nahen
  stawać się mniej odległym w czasie

przybliżenie /ˌpʃɨblʲiˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
ungefähre Zahl
  wielkość niezupełnie dokładna

przybliżony (adj)
ungefähr, annähernd, angenähert, approximal, überschläggig
  bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością

przybrany (adj)
Deck-
  przyjęty jako własny choć nieprawdziwy
Adoptiv-
  traktowany jako własny pomimo innego pochodzenia

przybytek (n)
Freudenhaus, Spielhölle
  (potocznie, potoczny) miejsce uciech
Gotteshaus
  budowla lub pomieszczenie mające charakter sakralny
Stätte
  miejsce, w którym uprawia się jakąś dziedzinę sztuki lub nauki

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
kommen
  przybywać dokądś
  o listach, wiadomościach: dochodzić do adresata

przychylny /pʃɨˈxɨlnɨ/ (adj)
geneigt, wohlwollend
  podchodzący z sympatią; dający, zapewniający dobre, korzystne warunki do czegoś; korzystny

przychód (n)
Einnahme
  (ekonomia, ekonomiczny) wpływy pieniężne osiągane w danym okresie

przyciasno (adv)
etwas zu eng
  nieco ciasno

przyciasny (adj)
etwas zu eng
  (potocznie, potoczny) trochę ciasny

przycisk /ˈpʃɨʨ̑isk/ (n)
Taste
  (informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp.
  część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem

przyczajony (adj)
getarnt, maskiert
  (przenośnie, przenośnia) taki, który skrywa myśli i zamiary i czeka na właściwy moment, by je ujawnić
lauernd
  taki, który się przyczaił i czyha w ukryciu

przyczepiać (v)
anhängen
  umocowywać coś na czym lub do czego jakąś techniką
im Griff haben
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) zajmować organizm
auszusetzen haben
  (potocznie, potoczny) mieć do kogo nieuzasadnione zarzuty czy żale
haften
  czepiając się czego lub kogo, zatrzymywać się na tym

przyczepka (n)
Beiwagen
  mała przyczepa, np. przy rowerze lub motocyklu

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
Ursache, Grund
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczółek (n)
Brückenkopf
  (wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przydatność /pʃɨˈdatnɔɕʨ̑/ (n)
Brauchbarkeit, Eignung, Nützlichkeit
  posiadanie zastosowania; cecha czegoś, co jest przydatne

przydomek (n)
Spitzname, Beiname
  dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby

przydomowy /ˌpʃɨdɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
an Haus liegen
  znajdujący się przy domu

przydzielać (v)
zuteilen
  kierować kogoś gdzieś do pracy na dane stanowisko
zuteilen, zuweisen
  oddawać w posiadanie albo użytkowanie

przygnębienie (n)
Niedergeschlagenheit, Bedrücktheit
  (psychologia, psychologiczny) obniżenie nastroju

przygnębiony /ˌpʃɨɡnɛ̃mˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
bedrückt, deprimiert
  będący w obniżonym nastroju, z poczuciem kłopotów

przygnębić (v)
bedrücken, beklemmen
  dać przygnębienie, wprowadzić kogoś w zły stan psychiczny; spowodować złe samopoczucie u kogoś

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
Abenteuer
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przygotowanie /ˌpʃɨɡɔtɔˈvãɲɛ/ (n)
Vorbereitung
  ((także, też) w lm) ogół czynności wykonanych z myślą o czymś, co ma nastąpić

przygotowany (adj)
vorbereitet
  będący gotów do czegoś

przygotowawczy (adj)
Vorbereitungs-
  służący przygotowaniu do czegoś

przygotowywać /ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
vorbereiten
  przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś

przygłupi (adj)
dämlich
  trochę głupi

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
Präposition, Verhältniswort
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
Freund
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
  osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem
  (eufemistycznie) mężczyzna będący z kimś w związku erotycznym

przyjacielski /ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci/ (adj)
freundschaftlich
  serdeczny, życzliwy, przyjazny
  dotyczący przyjaciela

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
Freundin
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazd (n)
Eintreffen
  dotarcie do jakiegoś miejsca
Ankunft
  przybycie pojazdu

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
freundlich
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia
  (przestarzałe, przestarzały) taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
Freundschaft
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjechać /pʃɨˈjɛxaʨ̑/ (v)
kommen, ankommen
  o człowieku: przybyć za pomocą pojazdu na kołach
  o pojeździe na kołach: przybyć

przyjemnie /pʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
angenehm
  w sposób przyjemny, z poczuciem przyjemności

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
Vergnügen, Freude
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjemny /pʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
angenehm, wohltuend
  sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
akzeptieren, annehmen
  akceptować wizytę/rozmowę; udzielać audiencji
einnehmen
  o lekach: zażywać
annehmen
  odbierać coś (rzecz, informację)
  dać pracę, zatrudniać
  z góry coś zakładać

przyjmować za dobrą monetę (v)
für bare Münze nehmen
  traktować czyjeś słowa, zamiary na serio, nie dostrzegając lub nie chcąc dostrzec fałszu, ironii lub podstępu

przyjęcie /pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Annahme, Empfang
  (rzeczownik odczasownikowy) od przyjąć
Empfang
  uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji
  reakcja na coś lub na kogoś

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
Gebot
  kategoryczne polecenie, nakaz

przykleić (v)
ankleben
  przytwierdzić klejem
sich aufdrängen
  (potocznie, potoczny) narzucić komuś swoje towarzystwo
festkleben, haften, hängen
  ulec przylepieniu, przylgnięciu do czegoś

przyklejać /pʃɨkˈlɛjäʨ̑/ (v)
ankleben
  umocowywać coś przy pomocy kleju lub taśmy klejącej
sich aufdrängen
  narzucać komuś własne towarzystwo
festkleben, haften, hängen
  ulegać przyczepieniu do czegoś lub kogoś

przykro mi (interjection)
es tut mir leid
  (dosłownie) wyraz współczucia wobec drugiego rozmówcy, zwykle w reakcji na jego nieszczęśliwe okoliczności

przykrywka (n)
Deckmantel
  (przenośnie, przenośnia) instytucja lub działanie mające na celu ukrycie prawdziwych intencji, celów, zamierzeń, itp.

przykurcz (n)
Kontraktur
  (medycyna, medyczny) zwyrodnienie mięśnia i stawu w wyniku obkurczenia włókien mięśniowych oraz więzadeł i struktur stawowych

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
Beispiel, Exempel
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem
  osoba (postępowanie) godne naśladowania
  osoba (rzecz, fakt), reprezentujący pewną klasę osób (rzeczy, faktów)

przykładać (v)
anlegen
  zbliżać obiekty do siebie aż do ich zetknięcia

przykładowo (adv)
beispielsweise
  na przykład

przylegać (v)
anliegen
  mieć bliski lub bezpośredni kontakt w położeniu

przylistek (n)
Nebenblatt
  (botanika, botaniczny) wyrostek u nasady liści

przylądek /pʃɨˈlɔ̃ndɛk/ (n)
Kap
  (geografia, geograficzny) fragment lądu wysunięty w kierunku dużego zbiornika wodnego;

przymiarka /pʃɨ̃ˈmʲjarka/ (n)
Anprobe
  przymierzanie ubrania u krawca, w celu dopasowania i dokonania poprawek

przymierzać /pʃɨ̃ˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
anprobieren
  (krawiectwo) zakładać ubranie w celu sprawdzenia czy pasuje

przymierze (n)
Allianz, Bündnis
  porozumienie pomiędzy stronami

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
Adjektiv, Eigenschaftswort
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymiotnik relacyjny (n)
Relationsadjektiv
  (gramatyka) przymiotnik odrzeczownikowy opisujący właściwość danego przedmiotu poprzez związek z rzeczownikiem od którego został utworzony; np.: złoty, drewniany, bawełniany

przymocowywać (v)
befestigen
  przyczepiać mocno

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
Zwang, Nötigung, Druck
  presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś

przymuszać (v)
zwingen
  wywierać nacisk na kogoś, by zrobił co wbrew woli
in den sauren Apfel beißen, sich zwingen
  robić co wbrew własnej woli

przynajmniej /pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
wenigstens
  najmniejszy akceptowalny zakres
mindestens
  nie mniej niż

przynosić /pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
bringen
  trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce

przynęta (n)
Köder
  (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
Fall, Kasus
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
Zufall
  losowe, nieplanowane wydarzenie
Fall
  przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
zufällig
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
zufällig
  będący wynikiem przypadku

przypalić (v)
anbrennen lassen
  spalić częściowo zewnętrzną część
anbrennen
  ulec przypaleniu

przypiekać (v)
rösten
  piekąc coś, powodować przyrumienienie tego z wierzchu
brennen
  tak mocno grzać, że mogą powstawać rumieńce
angebräunt werden, gebräunt werden
  ulegać przypiekaniu

przypisywać /ˌpʃɨpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
andichten
  wskazywać na związek między jakimiś pojęciami, osobami

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
erinnern
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
Gewürz, Würze
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przyprawiać /pʃɨ.ˈpra.vʲjäʨ̑/ (v)
würzen
  dodawać przyprawę do potrawy lub napoju

przyprawiać rogi /pʃɨˈpravʲjäʨ̑ ˈrɔɟi/ (v)
Hörner aufsetzen
  (potocznie, potoczny) o żonie: zdradzać męża; o mężu: zdradzać żonę

przyprostokątna (n)
Kathete
  (geometria) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;

przypuszczalnie (adv)
vermutlich
  prawdopodobnie, być może

przypuszczalny (adj)
mutmaßlich, vermeintlich, voraussichtlich, geschätzt, vermutet, vermutlich
  oparty na przypuszczeniu

przypuszczenie (n)
Mutmaßung, Vermutung
  to, co przypuszczamy, czego się domyślamy

przypływ (n)
Flut
  (hydrologia, hydrologiczny) podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
Natur
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
Nachsilbe, Suffix
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przyrzeczownikowy (adj)
adnominal
  (językoznawstwo, językoznawczy) łączący się z rzeczownikiem

przyrzekać (v)
versprechen, zusichern
  zapewniać słownie kogoś o zrobieniu czegoś

przyrznia (n)
Schneidlade
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem

przyrząd /ˈpʃɨʒɔ̃nt/ (n)
Gerät
  narzędzie, urządzenie

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
Hypophyse
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysiółek /pʃɨˈɕuwɛk/ (n)
Weiler
  małe skupisko domów znajdujące się poza wsią, ale należące do niej administracyjnie

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
Eid, Schwur
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
schwören
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przysparzać (v)
bereiten
  (książkowy) powodować powiększenie ilości lub liczby czegoś

przyspieszenie kątowe (n)
Winkelbeschleunigung
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa określająca zmianę prędkości kątowej ciała w jednostce czasu;

przyspieszeniomierz (n)
Beschleunigungsmesser, Beschleunigungssensor
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych;

przysposobić /ˌpʃɨspɔˈsɔbʲiʨ̑/ (v)
anpassen, vorbereiten
  (dawniej, dawny) przygotować coś do użytku
adoptieren
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przyjąć do rodziny cudze dziecko, uznając je za swoje
befähigen, vorbereiten
  wyszkolić kogoś w czymś lub uczynić kogoś zdatnym do czegoś

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
Haltestelle
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
Bushaltestelle
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystanek tramwajowy (n)
Strassenbahnhaltestelle
  miejsce, przy którym można wsiąść lub wysiąść z tramwaju

przystawać (v)
passen, zusammenpassen
  przylegać dokładnie do czegoś; być dopasowanym
zustimmen
  wyrażać zgodę na coś
anhalten, stehen bleiben
  stawać na krótko; zatrzymywać się na chwilę

przystawka /pʃɨˈstafka/ (n)
Vorspeise
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa serwowana zazwyczaj przed głównym daniem w formie przekąski;

przystosowanie /ˌpʃɨstɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
Anpassung, Akkommodation, Angleichung
  (rzeczownik odczasownikowy) od przystosować

przystosowywać (v)
anpassen, angleichen
  zmieniać coś odpowiednio do określonych wymagań
sich anpassen
  zmieniać się do nowych okoliczności

przysyłać /pʃɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
schicken
  dostarczać coś nieosobiście, pocztą lub przez posłańca

przyszywać (v)
nähen
  szyjąc, przytwierdzać coś do czegoś

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
Zukunft, Futur
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
nächst, demnächst
  następny, bliski w czasie
zukünftig, künftig
  ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości

przysłaniać /pʃɨˈswãɲäʨ̑/ (v)
abdecken
  częściowo zakrywać

przysłona /pʃɨˈswɔ̃na/ (n)
Blende, Diaphragma, Pessar, Zwerchfell
  (optyka, optyczny) (fotografia) układ regulujący wielkość otworu, przez który światło wpada do aparatu fotograficznego, kamery lub przyrządu optycznego

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
Sprichwort, Redensart
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
Adverb, Umstandswort
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przysłówkowy (adj)
adverbial, adverbiell, adverbal
  (gramatyka) o funkcji przysłówka

przytaczać (v)
anführen, vorbringen
  podawać w celu ukazania dowodów, faktów
zitieren
  przywoływać czyjąś wypowiedź, fragment tekstu
heranrollen
  tocząc, doprowadzać do danego miejsca

przytomność /pʃɨˈtɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
Bewusstsein
  stan pełnej świadomości
Geistesgegenwart
  zdolność do racjonalnego myślenia, rozsądna ocena sytuacji

przytulnie (adv)
gemütlich
  domowo, ciepło, wygodnie

przytulny (adj)
gemütlich, behaglich
  dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa

przytwierdzać (v)
befestigen
  przyłączać mocno coś do czegoś

przywilej /pʃɨˈvʲilɛj/ (n)
Privileg
  (książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;

przywiązywać /ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
anbinden
  przytwierdzać do czegoś sznurem, liną
binden
  wzbudzać coraz większą sympatię u kogoś

przywiązywać wagę /ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʥ̑ ˈvaɡɛ/ (v)
Gewicht beimessen
  uważać coś za ważne, istotne, znaczące; nadawać czemuś duże znaczenie

przywódca /pʃɨˈvutʦ̑a/ (n)
Anführer, Führer
  osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy

przyznawać /pʃɨzˈnavaʨ̑/ (v)
einräumen, zubilligen, zugestehen
  przydzielać coś komuś, dawać
gestehen, zugeben
  potwierdzać jakiś fakt odnośnie siebie samego

przyzwalać (v)
gestatten
  okazywać zgodę na coś

przyzwoicie /ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>iʨ̑ɛ/ (adv)
anständig
  w sposób przyzwoity

przyzwoitość (n)
Anstand, Korrektheit, Schicklichkeit, Dezenz
  przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych

przyzwolenie /ˌpʃɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Zustimmung
  pozwolenie, zgoda na coś

przyzwyczajać (v)
gewöhnen
  stopniowo powodować przyjmowanie czegoś za zwykłe, a nawet potrzebne; uczyć z czasem traktowania kogoś normalnie albo wywoływać potrzebę obecności tej osoby; kształtować nawyki
sich gewöhnen
  zaczynać traktować jako zwyczajne, a nawet potrzebne; nabierać przyzwyczajenia

przyzwyczajenie (n)
Angewohnheit, Gewohnheit
  to do czego ktoś się przyzwyczaił

przyłapywać (v)
ertappen
  nakrywać kogoś w sytuacji która jest wstydliwa lub naganna
sich ertrappen
  uświadamiać sobie robienie czegoś bezwiednie

przyłączać (v)
anlagern
  (chemia, chemiczny) wiązać ze sobą inny element i przez to nabierać nowych cech chemicznych
anschließen
  dodawać nową jednostkę do czegoś większego
sich anlagern
  (chemia, chemiczny) łączyć się ze sobą, zmieniając się pod względem chemicznym
sich anschließen, sich gesellen
  stawać się częścią danej grupy

przyśpieszać /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑/ (v)
beschleunigen
  zwiększać prędkość
  sprawiać, że coś dzieje się szybciej

przyśpieszenie /ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Akzeleration, Beschleunigung
  (fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu;

prząść (v)
spinnen, zwirnen
  (włókiennictwo) przerabiać kłąb włókna na przędzę

przędza /ˈpʃɛ̃nʣ̑a/ (n)
Garn
  (włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia;

przędziorek (n)
Spinnmilbe
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (arachnologia, arachnologiczny) roztocze o gruszkowatym korpusie z rodziny przędziorkowatych żerujące na roślinach

przęsło /ˈpʃɛ̃w̃swɔ/ (n)
Joch
  (budownictwo) fragment konstrukcji zawierający się między dwoma sąsiednimi podporami;

próba /ˈpruba/ (n)
Versuch
  usiłowanie dokonania czegoś
Probe
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu
  test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś

próbka /ˈprupka/ (n)
Probe, Pröbchen
  mała porcja czegoś przeznaczona do badań

próbny /ˈprubnɨ/ (adj)
Probe-, Versuchs-
  robiony na próbę

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
probieren
  odbywać próbę sztuki, sceny, występu
versuchen
  sprawdzać smak potrawy lub napoju
probieren, versuchen
  starać się coś zrobić

próchnica (n)
Humus
  (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;
Karies
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
Schwelle
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
Vakuum
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);

próżno (adv)
umsonst, vergebens, vergeblich
  (książkowy) bez oczekiwanego skutku

prąd /prɔ̃nt/ (n)
Strom, Strömung
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna
Strom
  strumień wody
Strömung
  tendencja, kierunek

prądnica /prɔ̃ndʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Generator
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) urządzenie do zamiany energii mechanicznej na elektryczną;

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
Stäbchen
  (anatomia, anatomiczny) światłoczuła komórka siatkówki oka;
Staubblatt, Staubgefäß
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
Geschwindigkeit
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;
  tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu
  (fizyka, fizyczny) wielkość skalarna wyrażająca przebytą drogę w jednostce czasu

prędkość kątowa (n)
Winkelgeschwindigkeit
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa określająca kąt obrotu ciała w jednostce czasu;

prędzej czy później /ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
früher oder später, über kurz oder lang
  w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)

pręga (n)
Streifen, Striemen
  długi i wąski ślad na czymś

psalm /psalm/ (n)
Psalm
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psamit /ˈpsãmʲit/ (n)
Psammit
  (geologia, geologiczny) zwięzła skała okruchowa lub luźny osad składające się z cząstek wielkości ziaren piasku;

psałterz (n)
Psalter, Psalterium
  zbiór psalmów

pseudoefedryna (n)
Pseudoephedrin
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
Pseudonym
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (n)
Psi
  dwudziesta trzecia litera alfabetu greckiego, ψ;

psia pogoda (n)
Hundewetter
  (związek frazeologiczny) brzydka pogoda

psie dni (n)
Hundstage
  (średniopolski) kanikuła, okres największych letnich upałów

psina /ˈpʲɕĩna/ (n)
Hundefleisch
  (potocznie, potoczny) (rzadki, rzadko używany) (spożywczy) mięso z psa

psota (n)
Streich
  coś dla jednej strony potencjalnie dowcipnego, a dla drugiej przykre, uciążliwe

psotny (adj)
schelmisch, schalkhaft
  taki, który psoci

pstry /pstrɨ/ (adj)
bunt, gescheckt, getüpfelt
  o rozmaitych barwach, wielokolorowy

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
Forelle
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso lub potrawa z pstrąga (1.1)

psu na budę (adj)
umsonst
  niepotrzebny, zbędny

psy szczekają, karawana idzie dalej /ˈpsɨ ʃʧ̑ɛˈkajɔ̃w̃ ˌkaraˈvãna ˈiʥ̑ɛ ˈdalɛj/ (proverb)
die Hunde bellen, die Karawane zieht weiter
  można krytykować pewne rzeczy, ale i tak nie ma się na nie wpływu

psychastenia (n)
Psychasthenie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
Psychiater, Psychiaterin
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
Psychiatrie, Seelenheilkunde
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;
Psychiatrie
  (medycyna, medyczny) forma skrócona od oddział psychiatryczny (kliniki, szpitala (i tym podobne, i temu podobne))

psychiatryczny (adj)
psychiatrisch
  związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii

psychiczny /psɨˈxʲiʧ̑nɨ/ (adj)
psychisch psychisch krank
  (potocznie, potoczny) o człowieku: chory psychicznie

psychiczny /psɨˈxʲiʧ̑nɨ/ (n)
Psycho
  mężczyzna chory psychicznie

psycho- /ˈpsɨxɔ/
psycho-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z psychiką

psychoanalityk (n)
Psychoanalytiker
  psycholog, który stosuje psychoanalizę w leczeniu swoich pacjentów

psychoanaliza (n)
Psychoanalyse
  (psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) metoda leczenia zaburzeń psychicznych oparta na założeniach psychoanalizy (1.1)

psychodeliczny (adj)
psychedelisch
  będący przejawem lub powodujący stan psychodeliczny (1.1-2)

psycholog /psɨˈxɔlɔk/ (n)
Psychologe
  (psychologia, psychologiczny) specjalista w dziedzinie psychologii
Psychologin
  (psychologia, psychologiczny) specjalistka w dziedzinie psychologii

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
Psychologie
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychologiczny /ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
psychologisch
  dotyczący psychologii

psycholożka (n)
Psychologin
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (psychologia, psychologiczny) kobieta, która specjalizuje się w dziedzinie psychologii

psychopata /ˌpsɨxɔˈpata/ (n)
Psychopath
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na psychopatię

psychopatia (n)
Psychopathie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;

psychosomatyczny (adj)
psychosomatisch
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało

psychoterapeuta (n)
Psychotherapeut
  specjalista w dziedzinie psychoterapii

psychoterapeutka (n)
Psychotherapeutin
  specjalistka w dziedzinie psychoterapii

psychotrop (n)
Psychopharmakon
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (potocznie, potoczny) lek psychotropowy

psychotyczny (adj)
psychotisch
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) właściwy psychozie, charakteryzujący się psychozą

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
Psychose
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;

pszczelarstwo /pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ/ (n)
Bienenzucht, Imkerei, Bienenhaltung
  (rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
Bienenzüchter, Imker
  (pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczeli /ˈpʃʧ̑ɛlʲi/ (adj)
Biene
  związany z pszczołą, dotyczący pszczoły

pszczeli /ˈpʃʧ̑ɛlʲi/ (possessiveAdjective)
Biene
  należący do pszczoły

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
Biene, Imme
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszczoła kraińska /ˈpʃʧ̑ɔwa kraˈ<sup>j</sup>ĩj̃ska/ (n)
Kärtner Biene
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera carnica, podgatunek pszczół miodnych;

pszczółka /ˈpʃʧ̑uwka/ (n)
Bienchen
  (zdrobniale) od: pszczoła

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
Weizen
  Triticum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  (rolnictwo, rolniczy) ziarno pszenicy (1.1)

pszenny /ˈpʃɛ̃nːɨ/ (adj)
Weizen-
  odnoszący się do pszenicy; pszeniczny
  zrobiony z ziarn pszenicy

ptactwo /ˈptaʦ̑tfɔ/ (n)
Vogel
  (książkowy) ogół ptaków lub ich grupa

ptak /ptak/ (n)
Vogel
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasi /ˈptaɕi/ (adj)
Vogel
  charakterystyczny dla ptaka, posiadający cechy ptaka

ptasi /ˈptaɕi/ (possessiveAdjective)
Vogel
  taki, który należy do ptaka

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
Geflügelpest
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

ptaszek /ˈptaʃɛk/ (n)
Vögelchen, Vogel
  mały ptak
Häkchen
  nazwa znaku ✓, służącego do zaznaczania wyboru

ptaszyna (n)
Vögelchen
  mały ptak

ptyś /ptɨɕ/ (n)
Windbeutel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kuliste ciastko z ciasta parzonego napełnione kremem bezowym lub bitą śmietaną;

publicystka (n)
Publizistin
  autorka artykułów, felietonów i reportaży ogłaszanych w prasie

publicystyka (n)
Publizistik
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jakakolwiek wypowiedź lub tekst polemiczny dotyczący aktualnych wydarzeń i problemów ogłaszany w mediach;

publicznie (adv)
öffentlich
  w sposób jawny, otwarty, publiczny, przy udziale osób trzecich

publiczny /puˈblʲiʧ̑nɨ/ (adj)
öffentlich
  taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi
  taki, który ma swoich świadków, odbywa się w sposób jawny

publikacja /ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
Publikation
  tekst ((na przykład) książka, artykuł) wydane drukiem
Veröffentlichung
  wydawanie jakiegoś tekstu drukiem

publikować /ˌpublʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
publizieren
  ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
Uhu
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar /ˈpuxar/ (n)
Pokal
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
Becher
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

puchnąć (v)
anschwellen, schwellen
  stawać się obrzękniętym

pucybut /puˈʦ̑ɨbut/ (n)
Schuhputzer, Schuhputzerin
  ktoś, kto odpłatnie zajmuje się czyszczeniem butów;

pudel /ˈpudɛl/ (n)
Pudel
  (kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

puder /ˈpudɛr/ (n)
Puder
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

pudło /ˈpudwɔ/ (n)
Kasten, Kiste
  (motoryzacja) (potocznie, potoczny) stary lub zepsuty pojazd
Kasten, Wagenkasten
  (motoryzacja) tylna część pojazdu do przewożenia osób lub towarów
alt Schachtel
  (obraźliwie) starsza kobieta
Knast
  (potocznie, potoczny) więzienie
Fehlschuss
  chybiony strzał
Kasten, Schachtel
  duże pudełko
  zawartość pudła (1.1)

puenta (n)
Pointe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) myśl kończąca czyjąś wypowiedź lub utwór literacki;

puk-puk (interjection)
klopf klopf
  onomatopeja naśladująca odgłos pukania, zwykle do drzwi

puklerz (n)
Buckler
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wypukła tarcza używana przez piechotę i jezdnych;

puknięty (adj)
bekloppt
  niespełna rozumu

pulchny (adj)
mollig, rundlich
  mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej
locker
  miękki jak gąbka, łatwo uginający się pod naciskiem

pulmonolog /ˌpulmɔ̃ˈnɔlɔk/ (n)
Pneumologe, Lungenarzt
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób układu oddechowego

pulmonologia /ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
Pneumologie
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc;

pulmonologiczny (adj)
pulmonologisch
  (medycyna, medyczny) dotyczący pulmonologii

pulpit /ˈpulpʲit/ (n)
Desktop
  (informatyka, informatyczny) podstawowy obszar roboczy w systemach operacyjnych, których powłoka graficzna oparta jest o tzw. okna;
Notenpult
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pochyła podstawka do podtrzymywania nut
Schreibpult
  pochyły blat w ławce szkolnej, biurku lub innym meblu
Lesepult, Pult, Schreibpult
  stolik do pisania z pochyłym blatem
Schaltpult
  urządzenie z blatem wyposażonym we wskaźniki i wyłączniki, służące do sterowania innymi urządzeniami

puls /puls/ (n)
Puls
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) miejsce na ciele, w którym wyczucie tętna jest łatwiejsze
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) częstotliwość z jaką uderza serce (następują skurcze i rozkurcze komór serca)

pulsować (v)
pulsieren, pulsen
  (fizjologia, fizjologiczny) ulegać skurczowi i rozkurczowi i wywoływać tętno
pulsieren, blinken
  (fizyka, fizyczny) zmieniać okresowo właściwości, np. napięcie, siłę, itp.
pulsieren
  być pełnym ruchu, aktywności

puma /ˈpũma/ (n)
Puma
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

pumeks /ˈpũmɛks/ (n)
Bims, Bimsstein
  (geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;

pumeksowy (adj)
Bimsstein
  związany z pumeksem; wykonany z pumeksu

pumpernikiel /ˌpũmpɛrʲˈɲicɛl/ (n)
Pumpernickel
  rodzaj ciemnego chleba wypiekanego z mąki żytniej, z dodatkiem miodu lub melasy;

punk rock /ˈpãŋk ˈrɔk/ (n)
Punk, Punkrock
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek rocka charakteryzujący się prostą muzyką i buntowniczymi tekstami;

punkt /pũŋkt/ (n)
Punkt
  (geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;

punkt widokowy (n)
Aussichtspunkt
  (turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę;

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
Standpunkt, Blickwinkel, Gesichtspunkt
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę; sposób oceniania i wyjaśniania jakichś zagadnień

punktualnie /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
pünktlich
  dokładnie o wyznaczonej porze, nie spóźniając się

punktualność /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
Pünktlichkeit
  wykonywanie czegoś w ściśle określonym czasie; umiejętność nie spóźniania się

punktualny /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
pünktlich
  przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności

pupa /ˈpupa/ (n)
Popo
  dziecięce pośladki, (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) każde inne

pupil /ˈpupʲil/ (n)
Liebling
  osoba, którą ktoś lubi bardziej od innych, wyróżnia ją

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
purpurn, purpurfarben, purpurfarbig
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

purpuryna (n)
Purpurin
  (chemia, chemiczny) organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej

puryfikaterz /ˌpurɨfʲiˈkatɛʃ/ (n)
Purifikatorium
  (kościelny) płócienna ściereczka używana w liturgii katolickiej do rytualnego oczyszczania (puryfikacji) naczyń mszalnych;

puryna (n)
Purin
  (biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny;

purée (n)
Püree
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;

pushback (n)
Push-Back
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) opresyjna i bezprawna praktyka wypychania osób próbujących przekroczyć granicę państwa z powrotem do punktu wyjścia

pustać /ˈpustaʨ̑/ (n)
Brachland
  pustkowie, nieużytki porośnięte niską roślinnością bez drzew

pustka (n)
Leere
  teren niezaludniony lub opuszczony, obszar niezagospodarowany

pustoszyć /puˈstɔʃɨʨ̑/ (v)
verwüsten, verheeren
  pozbawiać jakiś obszar lub pomieszczenie dóbr, zwykle używając przemocy

pustułka /puˈstuwka/ (n)
Turmfalke
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
leer
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
Wüste
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie (n)
Desertifikation, Verwüstung, Wüstenbildung
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszczyk /ˈpuʃʧ̑ɨk/ (n)
Waldkauz
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
Knast
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) więzienie
Dose
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puszka Pandory /ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ/ (n)
Büchse der Pandora
  (mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (przenośnie, przenośnia) pojemnik uwalniający nieszczęścia, plagi

putinizacja (n)
Putinisierung
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zmiany polityczne przynoszące autorytarną władzę i ograniczenia swobód obywatelskich w państwach demokratycznych

puzon (n)
Posaune
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

puzzle /ˈpuzlɛ/ (n)
Puzzle
  układanka składająca się z elementów o charakterystycznym kształcie, które należy dopasować, aby powstał obrazek;

pułapka /puˈwapka/ (n)
Falle
  kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
  urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
  zasadzka, podstęp

pułapka na myszy /puˈwapka na‿ˈmɨʃɨ/ (n)
Mausefalle
  proste mechaniczne urządzenie służące do łapania myszy na przynętę

pułk (n)
Regiment
  (wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
Oberst
  (wojskowość, wojskowy) wyższy stopień oficerski niższy od generała;

puścić bąka /ˈpuɕʨ̑iʥ̑ ˈbɔ̃ŋka/ (v)
pupsen
  (potocznie, potoczny) wypuścić przez odbyt gazy trawienne

puścić pawia /ˈpuɕʨ̑iʨ̑ ˈpavʲja/ (v)
die Fische füttern
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) zwymiotować

pycha /ˈpɨxa/ (n)
Hochmut
  nadmierne przekonanie o własnej doskonałości

pypeć /ˈpɨpɛʨ̑/ (n)
Pips
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj zgrubienia na języku u ptaków;

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
Pyrrhussieg
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pysk /pɨsk/ (n)
Schnauze
  (zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) o twarzy człowieka (policzkach, wargach itp.)

pyskówka /pɨˈskufka/ (n)
Krach
  (potocznie, potoczny) ordynarna kłótnia, ostra wymiana zdań

pyszałkowaty (adj)
prahlerisch, protzig
  właściwy pyszałkowi

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
Frage, Anfrage
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
rhetorische Frage
  (językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi — stosowane by wyrazić powątpiewanie;

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
fragen
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pyza /ˈpɨza/ (n)
Kartoffelkloß
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągła kluska z surowych tartych ziemniaków i mąki ziemniaczanej, zwykle z farszem mięsnym;

pyzaty /pɨˈzatɨ/ (adj)
pausbäckig
  (o policzkach) okrągły, wydatny

pył /pɨw/ (n)
Staub
  bardzo drobny proszek mogący unosić się w powietrzu

pójść /pujɕʨ̑/ (v)
gehen
  pieszo udać się w jakąś stronę
  poruszając się pieszo opuścić jakieś miejsce
  rozpocząć jakąś długotrwałą czynność, wstąpić do jakiejś instytucji, organizacji
  udać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności

pójść do Canossy /ˈpujʑʥ̑ ˌdɔ‿kãˈnɔsːɨ/ (v)
nach Canossa gehen
  być zmuszonym do ukorzenia się przed przeciwnikiem

pół /puw/ (numeralFraction)
halb
  jedna z dwóch równych części całości

półbut /ˈpuwbut/ (n)
Halbschuh
  pełny but z cholewką tylko do kostki;

półbóg /ˈpuwbuk/ (n)
Halbgott
  (mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika

półelf /puwɛlf/ (n)
Halbelb
  (fantasy) potomek przedstawicieli rasy elfów i ludzi;

półfinał (n)
Halbfinale
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półgodzinny (adj)
halbstündig
  trwający pół godziny

półka /ˈpuwka/ (n)
Fach, Regal
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów
Regal
  stojący mebel złożony z półek (1.1)

półkole (n)
Halbkreis
  (geometria) półokrąg, łuk stanowiący połowę obwodu koła;

półkolisty (adj)
halbrund, halbkreisförmig
  (geometria) o kształcie lub przekroju półkola

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
Halbmond, Mondsichel
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);
Mondsichel
  Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy

półkula /puwˈkula/ (n)
Halbkugel, Hemisphäre
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
Hemisphäre, Halbkugel
  (geometria) połowa kuli;
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;

półkulisty (adj)
halbkugelförmig, hemisphärisch
  o kształcie zbliżonym do półkuli

półnagi /puwˈnaɟi/ (adj)
halbnackt
  prawie nagi, w niekompletnym stroju

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
Mitternacht
  godzina 24:00
Norden, Nord
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północno-wschodni /ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
nordöstlich
  (geografia, geograficzny) (administracja) położony, znajdujący się na północnym wschodzie
  (meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) nadchodzący z północnego wschodu

północno-zachodni /ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
nordwestlich
  (geografia, geograficzny) będący na północnym zachodzie

północnoafrykański /ˌpuwnɔʦ̑nɔafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
nordafrikanisch
  dotyczący Afryki Północnej, dziejący się w Afryce Północnej

północnoamerykański (adj)
nordamerikanisch
  związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej

północnoangielski (adj)
nordenglisch
  związany z północną Anglią; położony lub odbywający się na północy Anglii

północnoeuropejski (adj)
nordeuropäisch
  odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną

północnofrancuski (adj)
nordfranzösisch
  związany z północą Francji, taki jak na południu Francji; położony na południu Francji

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
nordkoreanisch
  odnoszący się do Korei Północnej

północnokurdyjski (adj)
nordkurdisch
  związany z lub charakterystyczny dla północnych Kurdów, wywodzący się z Północnego Kurdystanu

północnoniemiecki (adj)
norddeutsch
  (geografia, geograficzny) związany z północną częścią Niemiec

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
nördlich, Nord-
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku
mitternächtlich
  odbywający się o północy (o godzinie 24:00), dotyczący tej północy

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
Nordosten
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
Nordwesten
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półpasiec /puwˈpaɕɛʦ̑/ (n)
Gürtelrose, Herpes Zoster
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;

półprodukt (n)
Halbfabrikat, Halbfertigprodukt
  niepełny produkt; produkt do dalszej obróbki

półprosta (n)
Strahl
  (geometria) każda z części prostej przedzielonej punktem umieszczonej na niej;

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
Halbleiter
  (fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półsamogłoska /ˌpuwsãmɔɡˈwɔska/ (n)
Halbvokal
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej

półton /ˈpuwtɔ̃n/ (n)
Nuance
  (książkowy) jeden z kolorów pośrednich między dwiema barwami podstawowymi
Halbton
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym;

półtora /puwˈtɔra/ (numeralFraction)
eineinhalb, anderthalb
  jeden/jedno i pół

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
Halbinsel
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

półwytrawny /ˌpuwvɨˈtravnɨ/ (adj)
halbtrocken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o napojach alkoholowych: mający smak pośredni między wytrawnym a półsłodkim

później /ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
spät dann
  potem, następnie

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
spät
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
spät
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa

pączek /ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
Berliner
  (cukiernictwo) (spożywczy) wypiek przypominający kształtem kulę, smażony w głębokim tłuszczu, często lukrowany lub posypywany cukrem;
Knöspchen, Knösplein, klein Knospe
  (zdrobniale) od: pąk

pąk /pɔ̃ŋk/ (n)
Knospe
  zawiązek liścia, pędu lub kwiatu na roślinie;

pęcherz (n)
Blase, Harnblase
  (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców
Blase
  wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia

pęcherz moczowy (n)
Harnblase, Blase
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk /pɛ̃w̃ˈxɛʒɨk/ (n)
Bläschen
  (anatomia, anatomiczny) mały narząd błoniasty w organizmach żywych;
  (technologia, technika, techniczny) mała wypukłość lub próżnia w odlewie
  (zdrobniale) od: pęcherz
  mała bańka gazu w cieczy

pęcherzyk żółciowy (n)
Gallenblase
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci;

pęd /pɛ̃nt/ (n)
Trieb
  (botanika, botaniczny) nadziemna część rośliny składająca się z łodygi, liści, pączków, kwiatów i owoców;
Impuls
  (fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę;
Schwall, Tempo
  szybkie posuwanie się naprzód, szybki ruch, szybki bieg
Trieb, Drang
  wewnętrzna potrzeba, zamiłowanie do czegoś, wzmożona chęć dążenia do czegoś

pędrak /ˈpɛ̃ndrak/ (n)
Engerling
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) typ oligopodialnej larwy owada w przeobrażeniu zupełnym, żyjącej w glebie, w kale zwierząt roślinożernych lub w próchnie;

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
Pinsel
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pędzel do golenia (n)
Rasierpinsel
  (higiena, higieniczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) pędzel używany do wyrabiania i nakładania pianki podczas golenia

pędzelek /pɛ̃nˈʣ̑ɛlɛk/ (n)
Haarbüschel
  (zoologia, zoologiczny) zakończenie uszu niektórych zwierząt w formie kępki włosów

pękać /ˈpɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
bersten
  przestawać być całym na skutek powstania rysy, szczeliny lub otworu

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
Nabel, Bauchnabel
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępek świata (n)
Nabel der Welt
  (przenośnie, przenośnia) najważniejsza osoba, rzecz, wydarzenie, miejsce itp.

pępowina (n)
Nabelschnur
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta (n)
Pinzette
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

pętla /ˈpɛ̃ntla/ (n)
Schleife
  (informatyka, informatyczny) blok kodu wykonywany wielokrotnie
Schlinge
  związany na powrót sznur lub drut

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
Lohn
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
zahlen, bezahlen
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś

płacz /pwaʧ̑/ (n)
Weinen
  wylewanie łez;

płaczący (adj)
Trauer-
  o drzewach o wiotkich, opadających do ziemi gałęziach

płakanie /pwaˈkãɲɛ/ (n)
Weinen
  (rzeczownik odczasownikowy) od płakać

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
weinen, heulen
  wylewać łzy, ronić łzy

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
flach
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień
  (przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny

płaskonos /pwaˈskɔ̃nɔs/ (n)
Löffelente
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas clypeata, gatunek kaczki z grupy kaczek pływających o charakterystycznej budowie dzioba, spotykany również w Polsce;

płaskostopie (n)
Plattfuß
  (medycyna, medyczny) zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień;

płaskowyż /pwaˈskɔvɨʃ/ (n)
Hochebene
  (geografia, geograficzny) obszar wysoko położony o płaskiej lub lekko falistej powierzchni i o stromych stokach;

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
Mantel, Pallium
  (anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;
Wappenmantel
  (heraldyka, heraldyczny) stosowany głównie w herbach monarszych i książęcych, element herbowy w formie płaszcza (1.1) lub peleryny okrywający tarczę herbową, często podbity futrem;
Mantel
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;

płaszcz ziemski /ˈpwaʒʤ̑ʲ ˈʑɛ̃msʲci/ (n)
Erdmantel
  warstwa Ziemi o grubości ok. 2900 km, leżąca pomiędzy skorupą a jądrem;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
Rochen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płaszczyk /ˈpwaʃʧ̑ɨk/ (n)
Deckmantel
  (przenośnie, przenośnia) pozór
Mäntelchen
  (zdrobniale) płaszcz

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
Ebene
  (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
Ohrläppchen
  (anatomia, anatomiczny) dolna część małżowiny usznej;
Blütenblatt, Blatt
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:
Schneeflocke
  kryształ śniegu
Flocke
  niewielki, płaski kawałek czegoś

płatki owsiane (n)
Haferflocke
  (spożywczy) płatki z owsa, wykorzystywane jako składnik potraw;

płatniczy (adj)
Zahlungs-
  (bankowość, bankowy) (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) związany z płaceniem

płatny /ˈpwatnɨ/ (adj)
kostenpflichtig
  taki, za który należy zapłacić

pława (n)
Schwimmer
  (rybołówstwo, rybacki) element sieci rybackiej służący do utrzymywanie jej we właściwej pozycji
Boje
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pływający, zakotwiczony znak nawigacyjny zaokrąglonego kształtu

płaz /pwas/ (n)
Amphibie, Lurch, Amphibium
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych;

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
Flosse
  (zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;

płetwa ogonowa (n)
Schwanzflosse, Afterflosse
  (zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych

płetwal błękitny (n)
Blauwal
  (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal, będącego największym współczesnym zwierzęciem;

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
Geschlecht
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płodność /ˈpwɔdnɔɕʨ̑/ (n)
Fruchtbarkeit
  (biologia, biologiczny) naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę

płodny (adj)
fruchtbar
  (książkowy) o gruncie: dający obfite plony
  (książkowy) o twórcy: tworzący dużo dzieł
fruchtbar, gebä̱rfähig
  zdolny do płodzenia potomstwa

płodzić (v)
schaffen
  (przenośnie, przenośnia) być twórcą czegoś
zeugen
  powodować powstanie istoty żywej poprzez akt zapłodnienia

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Flamme
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płomykówka (n)
Schleiereule
  (ornitologia, ornitologiczny) Tyto alba, średniej wielkości ptak z rodziny płomykówkowatych

płonąć /ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
brennen
  być trawionym przez ogień

płoszyć (v)
aufscheuchen, scheuen
  powodować ucieczkę

płot /pwɔt/ (n)
Zaun
  ogrodzenie domu lub gospodarstwa;

płotek /ˈpwɔtɛk/ (n)
Hürde
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich

płotka /ˈpwɔtka/ (n)
kleiner Fisch
  (przenośnie, przenośnia) osoba niewiele znacząca

płowy /ˈpwɔvɨ/ (adj)
fahlgelb, strohgelb
  żółty z odcieniem szarego

płoć /pwɔʨ̑/ (n)
Plötze
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;

płucnica islandzka /pwuʦ̑ʲˈɲiʦ̑a isˈlãnʦ̑ka/ (n)
isländisches Moos
  (botanika, botaniczny) Cetraria islandica, krzaczkowaty porost o widlasto rozgałęzionej, wznoszącej się plesze;

płucny (adj)
Lunge, pulmonal
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
Lunge
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
Pflug
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płycizna /pwɨˈʨ̑izna/ (n)
Untiefe
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) płytki obszar zbiornika wodnego lub rzeki

płyn /pwɨ̃n/ (n)
Fluid
  (fizyka, fizyczny) ciecz lub gaz;
Flüssigkeit
  substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona

płyn Lugola (n)
Iod-Kaliumiodid-Lösung, Lugolscher Lösung
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wodny roztwór czystego jodu w jodku potasu, do zastosowań leczniczych lub laboratoryjnych;

płyn do mycia naczyń (n)
Geschirrspülmittel
  (chemia, chemiczny) płynny środek czyszczący używany podczas zmywania naczyń

płynnie (adv)
fließend
  w sposób płynny, sprawnie

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
flüssig, liquid
  będący płynem
fließend, geläufig
  odznaczający się harmonijnym rytmem, swobodny, bez błędów, zahamowań
fließend
  zmienny, niestały, taki, którego nie można dokładnie określić
  taki, którego poszczególne fazy przechodzą łagodnie jedna w drugą
  łagodnie zaokrąglony

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
fließen
  o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku
vergehen, verfließen
  o czasie: upływać, mijać
schwimmen, fahren
  poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi

płyta /ˈpwɨta/ (n)
Platte
  (technologia, technika, techniczny) płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości
  element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony równolegle do mniejszego wymiaru

płyta gramofonowa (n)
Grammophonplatte, Schallplatte
  płyta z tworzywa sztucznego z zapisanym spiralnie w postaci rowka analogowym nagraniem dźwiękowym;

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
Hauptplatine, Motherboard
  (elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

płytka /ˈpwɨtka/ (n)
Fliese
  (budownictwo) ceramiczna, czworoboczna płyta do wykładania podłogi i ścian;
Plättchen
  (zdrobniale) od: płyta
  mała płyta

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
flach, oberflächlich
  (przenośnie, przenośnia) pozbawiony głębszych wartości; banalny
seicht, flach
  taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływ (n)
Tide, Gezeit
  (hydrologia, hydrologiczny) cyklicznie powtarzające się podnoszenie i opadanie poziomu wody w dużych zbiornikach wodnych spowodowane oddziaływaniem grawitacyjnym Ziemi z Księżycem i Słońcem

pływaczka /pwɨˈvaʧ̑ka/ (n)
Schwimmerin
  forma żeńska od: pływak

pływak /ˈpwɨvak/ (n)
Schwimmer
  (sport, sportowy) człowiek (zwłaszcza sportowiec) zajmujący się pływaniem

pływalnia /pwɨˈvalʲɲa/ (n)
Schwimmbad
  (sport, sportowy) obiekt sportowy przeznaczony do treningu pływania

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
schwimmen, fahren
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

quad /kwɔt/ (n)
Quad
  (motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

quadrivium (n)
Quadrivium
  (historia, historyczny, historycznie) (edukacja, edukacyjny) poziom wyższy kształcenia w średniowieczu obejmujący m.in. nauki matematyczne

queer (n)
queer
  osoba nieheteronormatywna lub należąca do mniejszości seksualnej, również taka, której nie obejmuje skrótowiec LGBT - np. aseksualna, poliamoryczna, interpłciowa, niebinarna

quiz /kwiz/ (n)
Quiz
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
Rhabarber
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna łodyga rabarbaru (1.1)

rabat /ˈrabat/ (n)
Rabatt, Nachlaß
  obniżka ceny

rabata /raˈbata/ (n)
Blumenbeet
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wąska grządka kwiatowa obramowująca trawnik

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
Rabbiner
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rabinacki (adj)
rabbinisch
  związany z rabinem, dotyczący rabina lub rabinatu

rabować /raˈbɔvaʨ̑/ (v)
rauben
  bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy

rabunek (n)
Raub
  zabranie siłą czyjejś własności

rabuś /ˈrabuɕ/ (n)
Räuber
  ten, który rabuje, kradnie

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
Lokum
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

rachityczny /ˌraxʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kümmerlich, rachitisch, verkümmert
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) (poetycki, poetycko) wykrzywiony, krzywy
rachitisch
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) wątły, chorowity
  (dawniej, dawny) mający objawy krzywicy

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
Rechnung
  obliczenie matematyczne
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową

rachunki /raˈxũŋʲci/ (n)
Rechnen
  (potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) (edukacja, edukacyjny) matematyka jako przedmiot w początkowym okresie nauczania

rachunkowy (adj)
Rechnungs-
  (księgowość) odnoszący się do obrotów finansowych, stanu majątku, itp.
Rechen-, rechnerisch
  (matematyka, matematyczny) dotyczący obliczeń; dokonywany rachunkiem

raciborski /ˌraʨ̑iˈbɔrsʲci/ (adj)
Ratiborer
  dotyczący Raciborza, związany z Raciborzem

racja /ˈraʦ̑ʲja/ (n)
Recht
  słuszność, prawda

racjonalizacja /ˌraʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Rationalisierung
  (psychologia, psychologiczny) mechanizm obronny polegający na szukaniu racjonalnych argumentów mających motywować własne czyny i postawy mające źródło w uczuciach i motywach, do których dana osoba nie chce się przed sobą przyznać
  (ekonomia, ekonomiczny) (rolnictwo, rolniczy) usprawnianie, zwiększenie wydajności, efektywności

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
rational
  opierający się na logicznym rozumowaniu

raczenica (n)
Ratschenitza
  (etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) bułgarski korowodowy taniec ludowy

raczyć /ˈraʧ̑ɨʨ̑/ (v)
bewirten, auftischen
  częstować
geruhen, belieben, sich bequemen, sich herablassen, würdigen
  łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często (ironicznie))
sich gütlich tun
  delektować się czymś, częstować się czymś

rad /rat/ (adj)
zufrieden
  będący w dobrym nastroju

rad /rat/ (n)
Radium
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;
Rad
  (fizyka, fizyczny) jednostka dawki pochłoniętej;

rad /rat/ (symbol)
rad
  symbol jednostki radian

rada /ˈrada/ (n)
Rat, Ratschlag
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
Rat, Sitzung
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radar /ˈradar/ (n)
Radar
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radar pozahoryzontalny /ˈradar ˌpɔzaxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ/ (n)
Überhorizontradar
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj urządzenia radiolokacyjnego;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
Radio, Radioapparat
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;
Rundfunk, Radio
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych

radioaktywność (n)
Radioaktivität
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioaktywny /ˌradʲjɔakˈtɨvnɨ/ (adj)
radioaktiv
  związany z radioaktywnością

radiometr (n)
Radiometer
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do wykrywania promieniowania elektromagnetycznego i określania jego intensywności;

radiometria (n)
Radiometrie
  (fizyka, fizyczny) dział nauki zajmujący się ilościowymi pomiarami energii promieniowania i wielkości fizycznych z nią związanych;

radioodbiornik /ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik/ (n)
Radioapparat
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego;

radiooperator (n)
Funker
  osoba obsługująca urządzenia radiowo-nadawcze i nadawczo-odbiorcze

radioteleskop (n)
Radioteleskop
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radiowy /raˈdʲjɔvɨ/ (adj)
Radio
  związany z radiem, charakterystyczny dla radia, przekazywany przez radio

radler (n)
Radler
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) napój stanowiący mieszankę jasnego piwa i innego napoju bezalkoholowego;

radny (n)
Rat, Ratsmitglied
  (urzędowy) członek rady gminy, rady miasta, rady powiatu lub sejmiku wojewódzkiego wybierany w wyborach samorządowych

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
radon, Radon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radosny /raˈdɔsnɨ/ (adj)
freudig, fröhlich
  taki, który charakteryzuje się radością, ma dobry humor; nie jest smutny

radować /raˈdɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
erfreuen, Freude bereiten
  (książkowy) sprawiać radość, zadowolenie
sich freuen
  (książkowy) czuć radość; okazywać wielkie zadowolenie

radośnie /raˈdɔɕɲɛ/ (adv)
fröhlich, mit Freude
  w sposób radosny, okazując radość, z radością

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
Freude
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykalizm (n)
Radikalismus
  postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne

radykalny /ˌradɨˈkalnɨ/ (adj)
radikal
  który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań

radzić /ˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
raten
  udzielać komuś rady

rafa /ˈrafa/ (n)
Riff
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafa koralowa /ˈrafa ˌkɔraˈlɔva/ (n)
Korallenriff
  rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali

ragoût (n)
Ragout
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) typ gęstej potrawy przygotowywanej z kawałków mięsa duszonych w sosie z warzywami i różnymi dodatkami;

raj /raj/ (n)
Paradies
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
Steueroase, Steuerparadies
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajca (n)
Ratsherr
  (historia, historyczny, historycznie) członek rady miejskiej

rajdowy (adj)
Rallye-
  (sport, sportowy) związany z rajdem (zawody sportowe)
Raid-
  (wojskowość, wojskowy) związany z rajdem rozumianym jako wysoce manewrowe działania bojowe

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
Strumpfhose
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
Steigeisen, Klettereisen
  (sport, sportowy) każdy z pary kolców alpinistycznych zakładanych na buty;
Krebs
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;

rak prostaty (n)
Prostatakrebs
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego rozwijający się w prostacie

rak płuc (n)
Lungenkrebs
  (medycyna, medyczny) zlokalizowany w płucach najczęstszy nowotwór złośliwy;

rakarz /ˈrakaʃ/ (n)
Schinder
  osoba, która łapie bezpańskie psy;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
Rakete
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;

rakieta śnieżna (n)
Schneeschuh
  nakładka na but pozwalająca chodzić po śniegu bez zapadania się;

rakotwórczość (n)
Kanzerogenität
  (medycyna, medyczny) przyczynianie się do zachorowania na raka

rakotwórczy (adj)
krebserregend, kanzerogen
  (medycyna, medyczny) przyczyniający się do powstawania raka

rama /ˈrãma/ (n)
Rahmen
  oprawa obrazu, lustra lub szyby

rambutan /rãmˈbutãn/ (n)
Rambutan
  (botanika, botaniczny) Nephelium lappaceum, drzewo owocowe o owłosionych owocach;
  owoc rambutanu (1.1)

ramiączko /rãˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ/ (n)
Träger
  (krawiectwo) pasek tkaniny podtrzymujący na ramionach część garderoby, np. bluzkę, stanik;

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
Arm
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
Schenkel
  (potocznie, potoczny) cała kończyna górna

rana /ˈrãna/ (n)
Wunde, Verletzung
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

ranga /ˈrãŋɡa/ (n)
Rang
  (statystyka, statystyczny) w najprostszej wersji numer kolejny obserwacji statystycznej w próbie po uporządkowaniu obserwacji według wartości jednej ze zmiennych

rannik /ˈrãɲːik/ (n)
Winterling
  (botanika, botaniczny) Eranthis, rodzaj bylin z rodziny jaskrowatych;

ranny ptaszek /ˈrãnːɨ ˈptaʃɛk/ (n)
Frühaufsteher
  (związek frazeologiczny) osoba, która wstaje bardzo wcześnie rano

rano /ˈrãnɔ/ (adv)
frühmorgens
  wcześnie w ciągu dnia

rano /ˈrãnɔ/ (n)
Morgen
  wczesna pora dnia

ransomware (n)
Erpressungssoftware
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu;

rap /rap/ (n)
Rap
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl w muzyce;

raper /ˈrapɛr/ (n)
Rapper
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap

rapier /ˈrapʲjɛr/ (n)
Rapier
  długa, prosta i obosieczna broń biała z koszem osłaniającym dłoń;

raport /ˈrapɔrt/ (n)
Bericht, Rapport
  szczegółowe sprawozdanie

rapowanie (n)
Rappen
  (rzeczownik odczasownikowy) od rapować

rapsod (n)
Rhapsode
  (dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) wędrowny śpiewak recytujący poematy epickie

raptem /ˈraptɛ̃m/ (adv)
plötzlich, unversehens, urplötzlich
  (potocznie, potoczny) nagle, znienacka
gerade mal, kaum
  (potocznie, potoczny) nie więcej niż

raptowny (adj)
ungestüm
  (książkowy) nieumiejący panować nad sobą
plötzlich, unerwartet
  (książkowy) pojawiający się znienacka; gwałtownie powstały

raróg /ˈraruk/ (n)
Saker, Sakerfalke
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug

raróg górski /ˈraruɡ ˈːursʲci/ (n)
Lannerfalke, Lanner
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco biarmicus, gatunek ptaka z rodziny sokołowatych;

ras el hanout (n)
Ras el-Hanout
  (spożywczy) ostra, korzenna mieszanka przypraw pochodząca z krajów Maghrebu, składająca się z kilkudziesięciu składników, dodawana do dań z kuskusu, kasz i mięsa;

rasa /ˈrasa/ (n)
Rasse
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasista /raˈɕista/ (n)
Rassist
  zwolennik rasizmu

rasistka /raˈɕistka/ (n)
Rassistin
  zwolenniczka rasizmu

rasistowski /ˌraɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
rassistisch
  związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
Rassismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

raszpla /ˈraʃpla/ (n)
Engelshai
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Squatina squatina, gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny raszplowatych; rekin o spłaszczonym ciele i dużych parzystych płetwach;
Raspel, Holzraspel, Raspelfeile
  (rzemiosło, rzemieślniczy) stalowy pilnik o grubych nacięciach

ratownik /raˈtɔvʲɲik/ (n)
Retter
  osoba niosąca pomoc w nagłej sytuacji
Bademeister
  osoba pilnująca bezpieczeństwa na kąpielisku
Rettungsassistent
  osoba uprawniona do udzielania pierwszej pomocy

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
Rettung
  pomoc w niebezpieczeństwie

ratunkowy (adj)
Rettung
  związany z ratunkiem

ratunku /raˈtũnku/ (interjection)
Hilfe
  wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
Rathaus
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikacja (n)
Ratifikation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy

ratyfikować (v)
ratifizieren
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy

ratyzbonka (n)
Regensburgerin
  mieszkanka Ratyzbony

ratyzbończyk (n)
Regensburger
  mieszkaniec Ratyzbony

ratyzboński (adj)
Regensburger
  związany z Ratyzboną, dotyczący Ratyzbony

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
einmal, mal, Mal
  pojedyncza realizacja czynności

raz na wozie, raz pod wozem /ˈras na‿ˈvɔʑɛ ˈras pɔd‿ˈvɔzɛ̃m/ (proverb)
heute oben, morgen unten
  znaczące tyle co: czasem w życiu dzieje się lepiej, czasem gorzej

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
zusammen
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

rdest ptasi /ˈrdɛst ˈptaɕi/ (n)
Vogelknöterich
  (botanika, botaniczny) Polygonum aviculare L., gatunek rośliny z rodziny rdestowatych o właściwościach leczniczych;

rdza /rʣ̑a/ (n)
Rost, Eisenrost
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzawiec (n)
Pollack
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius pollachius, gatunek ryby morskiej z rodziny dorszowatych;
Kalmück, Pollack, Steinköhler, Wrackfisch, gelbes Kohlmaul, helles Kohlmaul
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) ryba z gatunku rdzawiec (1.1)

rdzeń kręgowy (n)
Rückenmark
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała;

reagować /ˌrɛaˈɡɔvaʨ̑/ (v)
reagieren
  odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
Reaktion
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki

reakcjonista /ˌrɛakʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
Reaktionär
  (pejoratywnie, pejoratywny) przeciwnik jakichkolwiek zmian społecznych i politycznych

reakcyjny (adj)
Reaktions-
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) związany z reakcjami
reaktionär
  (pejoratywnie, pejoratywny) sprzeciwiający się wszelkim zmianom, przeciwny postępowi

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
Reaktor
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;
  (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;

realgar (n)
Realgar, Rubinschwefel
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;

realistyczny (adj)
realistisch
  oparty na trzeźwym patrzeniu na świat
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) odnoszący się do realizmu

realizacja /ˌrɛalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Verwirklichung
  doprowadzenie do wykonania czegoś

realizm (n)
Realismus
  postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim lub dziele sztuki; (także, też) kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku;

realizować /ˌrɛalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
realisieren, verwirklichen
  wcielać w życie, urzeczywistniać coś

realny /rɛˈalnɨ/ (adj)
real
  (ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen
reell
  rzeczywisty, możliwy do wykonania

reanimacja (n)
Wiederbelebung
  (medycyna, medyczny) przywrócenie do życia kogoś znajdującego się w stanie śmierci klinicznej poprzez zastosowanie zabiegów pobudzających czynność serca, układu krążenia i oddychania

rebelia /rɛˈbɛlʲja/ (n)
Rebellion
  zbrojny bunt przeciwko istniejącej władzy

rebeliancki /ˌrɛbɛˈlʲjãnʦ̑ʲci/ (adj)
rebellisch, aufständisch
  dotyczący rebelii lub rebeliantów

rebeliant /rɛˈbɛlʲjãnt/ (n)
Rebell
  uzbrojony bojownik buntujący się przeciwko istniejącej władzy;

rebetiko (n)
Rebetiko, Rembetiko
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;

recepcja /rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
Rezeption
  (hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
  (książkowy) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce

recepcjonista (n)
Rezeptionist
  osoba pracująca w recepcji, np. hotelu

recepcjonistka /ˌrɛʦ̑ɛpʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka/ (n)
Empfangsdame, Rezeptionistin
  kobieta, która pracuje w recepcji

receptor /rɛˈʦ̑ɛptɔr/ (n)
Rezeptor
  (biologia, biologiczny) wyspecjalizowana komórka lub narząd zmysłowy odbierający informacje z otoczenia;

recesja /rɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
Rezession
  (ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

rechotać /rɛˈxɔtaʨ̑/ (v)
wiehern
  (potocznie, potoczny) śmiać się chrapliwie lub bezmyślnie
quaken
  o żabie: wydawać charakterystyczny głos
wiehern
  (potocznie, potoczny) śmiać się chrapliwie lub bezmyślnie

recto (n)
Recto
  (termin typograficzny) pierwsza (prawa) strona karty;

recytacja (n)
Rezitation
  wydeklamowanie utworu literackiego

recytować (v)
rezitierten
  wygłaszać z pamięci utwór literacki

reda /ˈrɛda/ (n)
Reede
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;

redagować (v)
leiten
  kierować redakcją czasopisma, dzieła zbiorowego, decydując ostatecznie o jego treści i formie
redigieren, bearbeiten, ausarbeiten
  opracowywać dany tekst pod względem treści i stylu, na ogół w celu zamieszczenia w druku

redakcja (n)
Redaktion
  czynność poprawiania, korygowania tekstu pod względem merytorycznym i stylistycznym
  instytucja lub jej dział, który zajmuje się opracowywaniem publikacji, np. czasopism lub książek
  miejsce w którym pracują dziennikarze, redaktorzy

redaktor /rɛˈdaktɔr/ (n)
Redakteur
  pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

redaktorski (adj)
Redakteur-
  dotyczący redaktora

reducent (n)
Reduzent
  (ekologia, ekologiczny) organizm heterotroficzny, który rozkładając i redukując substancje organiczne powoduje ich mineralizację

redukować (v)
reduzieren
  (chemia, chemiczny) wprowadzać pierwiastek do mniejszej wartościowości wskutek przyłączania elektronów, poprzez odbieranie tlenu lub wprowadzanie wodoru
entlassen, feuern
  likwidować etaty pracownicze
reduzieren, verringern
  powodować zmniejszenie czego
reduziert werden
  (chemia, chemiczny) oddawać tlen lub przyjmować wodór
sich reduzieren
  stawać się mniejszym lub mniej licznym

reeksport /rɛˈːkspɔrt/ (n)
Reexport
  (ekonomia, ekonomiczny) powrotny eksport, wywóz towaru pochodzenia zagranicznego za granicę;

reelekcja (n)
Wiederwahl
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
Refektorium
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referat /rɛˈfɛrat/ (n)
Referat
  pisemne lub ustne opracowanie danego zagadnienia, często wygłaszane w gronie zainteresowanych osób

referencja /ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Referenz
  (informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
Referendum, Volksentscheid
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

reforma /rɛˈfɔrma/ (n)
Reform
  zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy;

reformacja /ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Reformation
  (historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim;

reformator /ˌrɛfɔrˈmatɔr/ (n)
Reformer
  ten, kto reformuje, dokonuje reformy

reformatorski (adj)
Reform-, reformerisch
  (podniośle) dotyczący reformowania albo reformatora

reformować (v)
reformieren
  dokonywać reformy

refren /ˈrɛfrɛ̃n/ (n)
Kehrreim, Refrain, Chor
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst

regaty /rɛˈɡatɨ/ (n)
Regatta, Regatten
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków;

regał /ˈrɛɡaw/ (n)
Regal
  mebel z półkami

regeneracja (n)
Sanierung
  odzyskiwanie zdrowia, sprawności, równowagi psychicznej itp.

regent /ˈrɛɡɛ̃nt/ (n)
Regent
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;

regiolekt (n)
Regiolekt
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt o zasięgu regionalnym;
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana językowa będąca formą przejściową między językiem standardowym a gwarą;

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
Region
  (książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi

regionalizm /ˌrɛɟɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
Regionalismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja rozwoju politycznego współczesnego państwa, która polega na dekoncentracji i decentralizacji władzy państwowej na niższe poziomy systemu politycznego;

regionalny /ˌrɛɟɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
regional
  (przymiotnik) od region

reglamentować (v)
reglementieren
  ograniczać produkcję lub sprzedaż pewnych artykułów

regresywny /ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
rückgängig
  mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy

regulacja (n)
Regelung, Regulierung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami
Regulierung
  podejmowanie działań w celu poprawy funkcjonowania lub przywrócenia czegoś
Einstellung, Regulierung
  sterowanie zmianą danej wielkości

regulamin (n)
Reglement, Ordnung
  (administracja) zbiór przepisów obowiązujących w danym miejscu, wśród członków jakiejś grupy

regularnie /ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ/ (adv)
regelmäßig, regulär
  w sposób regularny

regularny /ˌrɛɡuˈlarnɨ/ (adj)
regelmäßig
  (gramatyka) posiadający typową odmianę
  powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
Regel
  zasada, według której należy postępować

rehabilitacja /ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Rehabilitation, Rehabilitierung
  (książkowy) przywrócenie dobrego imienia, dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) unieważnienie wyroku i przywrócenie osobie skazanej niesłusznie utraconych przez nią praw;
Rehabilitation, Reha
  (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;

rehabilitować (v)
rehabilitieren
  przywracać utracone prawa i dobre imię; przywracać do czczi
  (medycyna, medyczny) przywracać sprawność
sicj rehabilitieren
  swoim postępowaniem odzyskiwać dobre imię
sich rehabilitieren
  (medycyna, medyczny) odzyskiwać sprawność dzięki szeregowi zabiegów

reimport /rɛˈ<sup>j</sup>ĩmpɔrt/ (n)
Reimport
  (ekonomia, ekonomiczny) wwóz własnego, przedtem wyeksportowanego towaru z zagranicy;

reja (n)
Rah
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poziome drzewce żaglowca;

rejestracja /ˌrɛjɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
Zulassung
  (potocznie, potoczny) tabliczka na samochodzie lub innym pojeździe, z numerem identyfikacyjnym; tablica rejestracyjna
Aufnahme
  (technologia, technika, techniczny) zapisywanie sygnału (np. audio lub wideo) za pomocą urządzeń technicznych
Empfang
  miejsce dokonywania rejestracji (1.1)
Anmeldung, Eintragung
  wpisywanie kogoś lub czegoś do rejestru

rejon /ˈrɛjɔ̃n/ (n)
Rajon, Bezirk
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego w ZSRR, a po jego rozpadzie w byłych republikach Rosji, Ukrainie, Białorusi, Azerbejdżanie, Gruzji, Łotwie, Litwie i Mołdawii;
Gebiet, Umgebung
  obszar, strefa, określona część

rejs (n)
Kreuzfahrt
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
Hai, Haifisch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
Werbung, Anzeige, Annonce, Reklameanzeige
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

reklamować /ˌrɛklãˈmɔvaʨ̑/ (v)
Reklame machen, Werbung machen, werben
  informować o towarach lub usługach, zachwalać je i sugerować ich kupno
beanstanden, reklamieren
  żądać naprawy, wymiany lub refundacji wadliwego towaru lub źle wykonanej usługi, często w ramach gwarancji lub rękojmi
für sich werben
  chwalić samego siebie powszechnie

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
Empfehlung
  (książkowy) pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna

rekonstrukcja (n)
Rekonstruktion
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekonwalescent /ˌrɛkɔ̃nvaˈlɛsʦ̑ɛ̃nt/ (n)
Rekonvaleszent
  (medycyna, medyczny) pacjent powracający do zdrowia po przebytej chorobie

rekord (n)
Datensatz, Satz
  (informatyka, informatyczny) fragment bazy danych
Rekord
  najlepszy wynik;

rekrut /ˈrɛkrut/ (n)
Rekrut
  (wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;

rekrutacja /ˌrɛkruˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Rekrutierung
  (wojskowość, wojskowy) nabór żołnierzy do służby wojskowej
  przyjmowanie pracowników do zakładów pracy, kandydatów na wyższe uczelnie, kandydatów do szkół itp.;

rektascensja /ˌrɛktaˈsʦ̑ɛ̃w̃sʲja/ (n)
Rektaszension
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych w układzie współrzędnych równikowych równonocnych;

rektor /ˈrɛktɔr/ (n)
Rektor
  (edukacja, edukacyjny) osoba zarządzająca uczelnią akademicką

rekwizyt /rɛˈkfʲizɨt/ (n)
Requisit
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry;

rela /ˈrɛla/ (n)
Reli
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) (edukacja, edukacyjny) religia (lekcja)
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) (edukacja, edukacyjny) religia (przedmiot)

relacja /rɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Bericht
  opis zdarzenia, wydarzenia, sytuacji

relatywnie /ˌrɛlaˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
relativ
  względnie

relewantny /ˌrɛlɛˈvãntnɨ/ (adj)
relevant
  ważny z czyjegoś punktu widzenia lub istotny w jakiejś sprawie

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
Religion
  (edukacja, edukacyjny) przedmiot nauczany w szkole, wpajający uczniom podstawy określonej wiary
Religion, Glaube
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
Religion, religiös
  dotyczący religii, opisujący religię
religiös, religiös Religion
  postępujący zgodnie z zasadami religii

relikt /ˈrɛlʲikt/ (n)
Relikt, Überbleibsel
  pozostałość, szczątek z minionych epok

relikwia (n)
Reliquie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

relikwiarz /rɛˈlʲikfʲjaʃ/ (n)
Reliquiar, Reliquienschrein
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot kultu służący do przechowywania relikwii, zazwyczaj bogato zdobiony;

reling (n)
Reling
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) barierka, która biegnie wokół pokładu statku;

remake (n)
Neuverfilmung, Remake
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty;

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
Remis, Unentschieden
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

remitent /rɛ̃ˈmʲitɛ̃nt/ (n)
Remittent
  (finanse, finansowy) pierwszy właściciel weksla

remiz /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
Beutelmeise
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda;

remiza /rɛ̃ˈmʲiza/ (n)
Feuerwache
  budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego;

ren /rɛ̃n/ (n)
Rhenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;

reneta (n)
Renette
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jabłko o charakterystycznym winno-kwaskowatym smaku i soczystym miąższu, owoc renety (1.1)

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
Rentier, Ren
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

renkloda (n)
Reneklode
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek śliwy o okrągłych, zielonożółtych, słodkich owocach
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) odmiana śliwki, owoc renklody (1.1)

renoma /rɛ̃ˈnɔ̃ma/ (n)
Ruf, Renommee
  sława, dobra opinia o kimś lub o czymś

renomowany (adj)
berühmt, renommiert
  mający renomę, szeroko rozpowszechnioną dobrą opinię, cieszący się uznaniem

renowacja /ˌrɛ̃nɔˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Renovierung
  odnowienie, odświeżenie, restauracja

renta /ˈrɛ̃nta/ (n)
Rente
  długoterminowe świadczenie z ubezpieczeń społecznych

rentgenowski (adj)
Röntgen-
  (fizyka, fizyczny) dotyczący promieni Röntgena
  (fizyka, fizyczny) generujący lub wykorzystujący do działania promienie Röntgena
  (fizyka, fizyczny) wykonany lub uzyskany za pomocą promieni Röntgena

rentowność (n)
Rentabilität
  (ekonomia, ekonomiczny) cecha tego, co rentowne, przynoszące nadwyżkę przychodów nad kosztami;

rentowny /rɛ̃nˈtɔvnɨ/ (adj)
rentabel
  przynoszący zysk

reparacje /ˌrɛpaˈraʦ̑ʲjɛ/ (n)
Reparatur
  odszkodowanie wojenne płacone zwycięzcy przez państwo zwyciężone;

repatriowanie (n)
Repatriieren
  (rzeczownik odczasownikowy) od repatriować

reperować (v)
reparieren
  przywracać stan użyteczności rzeczy uszkodzonej

replika /ˈrɛplʲika/ (n)
Replik
  powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału;

reportaż (n)
Reportage
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;

reportażysta (n)
Reporter
  autor reportaży

reportażystka (n)
Reporterin
  autorka reportaży

reporter /rɛˈpɔrtɛr/ (n)
Reporter
  dziennikarz przygotowujący materiały prasowe i sprawozdania z bieżących wydarzeń

represja /rɛˈprɛsʲja/ (n)
Repression, Unterdrückung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Repräsentation, Darstellung
  grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprezentant /ˌrɛprɛˈzɛ̃ntãnt/ (n)
Repräsentant
  osoba działająca w imieniu jakiejś grupy, reprezentująca kogoś lub coś

reprezentantka /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtãntka/ (n)
Repräsentantin, Vertreterin
  forma żeńska od: reprezentant (przedstawiciel grupy)

reprezentować /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
repräsentieren, vertreten
  występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem

reprodukcja /ˌrɛprɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
Reproduktion
  (ekonomia, ekonomiczny) ciągłe odtwarzanie środków produkcji w celu jej kontynuacji
Reproduktion, Abdruck
  (sztuka) kopia oryginału wykonana maszynowo
Fortpflanzung, Vermehrung
  rozmnażanie w celach hodowlanych

reprodukować (v)
fortpflanzen
  (zootechnika, zootechniczny) prowadzić rozpłód
vervielfältigen
  wykonywać reprodukcje

reprymenda /ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda/ (n)
Standpauke, Strafpredigt
  nagana, upomnienie, admonicja

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
Republik
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republikanin (n)
Republikaner
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik republiki lub republikanizmu, ktoś popierający republikańską formę rządu

republikanka (n)
Republikanerin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka republiki lub republikanizmu, kobieta popierająca republikańską formę rządu

reputacja /ˌrɛpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
Reputation
  opinia o kimś, dobre imię

resentyment /ˌrɛsɛ̃nˈtɨ̃mɛ̃nt/ (n)
Ressentiment
  skrywany żal lub uraza

respektować (v)
respektieren
  brać pod uwagę, mieć wzgląd na coś lub na kogoś, przestrzegać czegoś w swoim postępowaniu

respirator (n)
Beatmungsgerät, Respirator
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) urządzenie służące do mechanicznej wentylacji płuc chorego z zaburzeniami oddychania albo niezdolnego do samodzielnego oddychania;

restart /ˈrɛstart/ (n)
Neustart, Warmstart
  (informatyka, informatyczny) ponowne uruchomienie

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
Restaurierung
  (budownictwo) odnowienie, odbudowanie
Restaurant, Gaststätte
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

restrykcja (n)
Restriktion
  (książkowy) ograniczenie praw

restrykcyjny (adj)
restriktiv
  ograniczający, surowy

reszka /ˈrɛʃka/ (n)
Kopf
  (numizmatyka, numizmatyczny) strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety

reszta /ˈrɛʃta/ (n)
Rest
  elementy, które zostały
  (matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;

resztka /ˈrɛʃtka/ (n)
Rest
  (zdrobniale) od reszta

retarder /rɛˈtardɛr/ (n)
Retarder
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) (maszynoznawstwo) (zobacz) zwalniacz

retencja (n)
Wasserspeicherung
  (hydrologia, hydrologiczny) magazynowanie wody opadowej w ziemi i na jej powierzchni ziemi oraz w zbiornikach naturalnych i sztucznych

retoryka (n)
Rhetorik
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)

retroaktywny (adj)
rückwirkend
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz

retsina (n)
Retsina
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
Rheuma, Rheumatismus
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

rewanż (n)
Revanche, Vergeltung
  (sport, sportowy) powtórne spotkanie dające sposobność odegrania się
Revanche
  odwzajemnienie się komuś za coś nierzadko czymś podobnym

rewelacja (n)
Sensation
  coś niezwykłego, nowego, zdumiewającego

rewia (n)
Revue
  widowisko rozrywkowe o bogatej oprawie scenograficznej

rewizja (n)
Revision
  (drukarstwo, drukarski) ostateczna korekta tekstu drukarskiego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd wyższej instancji jako następstwo odwołania od orzeczeń sądu niższej instancji
Durchsuchung
  (kryminologia, kryminologiczny) ogół działań, których celem jest znalezienie dowodów domniemanego przestępstwa lub wykroczenia
Überprüfung, Revision
  kontrola urzędowa dokonywana w określonej instytucji
Revision, Veränderung
  ponowne rozpatrzenie pewnych poglądów, teorii, dokumentów itp. i dokonanie w nich zmian

rewolta /rɛˈvɔlta/ (n)
Revolte
  zbrojny spisek, bunt

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
Revolution
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany

rewolucja francuska /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska/ (n)
Französische Revolution
  (historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
Revolutionär
  uczestnik lub zwolennik rewolucji

rewolucyjnie (adv)
revolutionär
  w sposób rewolucyjny

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
revolutionär
  dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami

rewolwer /rɛˈvɔlvɛr/ (n)
Revolver, Drehpistole
  ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;

rewolwer wiązkowy /rɛˈvɔlvɛr vʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (n)
Bündelrevolver
  krótka, powtarzalna broń palna wyposażona w wiązkę kilku luf obracających się podczas strzelania;

rezerwa (n)
Reserve
  zapas czegoś
  ogół obywateli (rezerwistów), którzy mogą być powołani do wojska na okresowe ćwiczenia lub na wypadek wojny

rezerwat przyrody (n)
Naturschutzgebiet
  (ekologia, ekologiczny) obszarowa forma ochrony przyrody w Polsce;

rezerwować /ˌrɛzɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
reservieren
  zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie

rezerwuar /ˌrɛzɛrˈvu<sup>w</sup>ar/ (n)
Reservoir
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania cieczy lub gazów;

rezolucja /ˌrɛzɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
Resolution
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zbiorowa uchwała podjęta w wyniku obrad

rezolutny /ˌrɛzɔˈlutnɨ/ (adj)
resolut
  bystry, zaradny
  pewny siebie, wygadany

rezurekcja /ˌrɛzuˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
Auferstehung
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (rzadki, rzadko używany) zmartwychwstanie Chrystusa
Ostermesse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uroczyste nabożeństwo wielkanocne z procesją, obwieszczające zmartwychwstanie Chrystusa;

rezus (n)
Rhesusaffe
  (zoologia, zoologiczny) Macaca mulatta, gatunek małpy zamieszkującej obszar od Afganistanu po Chiny;

rezydencja /ˌrɛzɨˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Residenz
  wielki budynek mieszkalny o charakterze reprezentacyjnym

rezyliencja (n)
Resilienz
  (psychologia, psychologiczny) indywidualna zdolność do znoszenia przeciwności losu;

reżim (n)
Regime
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy
Ordnung
  ścisły tryb postępowania w określonym przypadku

rial /rʲjal/ (n)
Rial, Riyal
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów arabskich;

richelieu (n)
Richelieuarbeit
  (rzemiosło, rzemieślniczy) biały haft o dzierganych, ażurowych motywach z wyciętą pod nimi tkaniną;

riketsja (n)
Ri­ckett­sie
  (medycyna, medyczny) (mikrobiologia, mikrobiologiczny) Gram-ujemna bakteria z rodzaju Rickettsia wywołująca u ludzi i innych ssaków riketsjozy, przenoszona najczęściej przez kleszcze, pchły i wszy;

riksza /ˈrʲikʃa/ (n)
Rikscha
  dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka

ring /rʲĩŋk/ (n)
Ring
  (sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;

riposta /rʲiˈpɔsta/ (n)
schlagfertig Antwort
  szybka, cięta i trafna odpowiedź

ro /rɔ/ (n)
Rho
  nazwa siedemnastej litery alfabetu greckiego, ρ;

roast (n)
Roast
  (telewizja, telewizyjny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) forma rozrywki scenicznej, polegająca na komediowym szkalowaniu zaproszonego celebryty, pełna wulgaryzmów i głodnych kawałków;

robactwo (n)
Ungeziefer
  ogół bezkręgowców budzących odrazę, zwłaszcza pasożytów i szkodników

robaczek (n)
Würmchen
  (zdrobniale) od: robak

robaczywy (adj)
madig, wurmstichig
  pełen robaków lub nadjedzony przez robaki

robak /ˈrɔbak/ (n)
Wurm
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
  (informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;
  (medycyna, medyczny) pasożyt jelitowy wywołujący choroby u zwierząt i ludzi

robinia (n)
Robinie
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
machen, herstellen
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
machen, tun
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić sobie jaja (v)
auf den Arm nehmen
  (potocznie, potoczny) żartować, naśmiewać się, nabijać się

robić z igły widły /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/ (v)
aus einer Mücke einen Elefanten machen
  (potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać

robić z muchy słonia /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿muxɨ ˈswɔ̃ɲa/ (v)
aus einer Mücke einen Elefanten machen
  (rzadki, rzadko używany) wyolbrzymiać coś, mówić o czymś z przesadą

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
Roboter
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robota /rɔˈbɔta/ (n)
Arbeitsplatz
  (potocznie, potoczny) miejsce, w którym ktoś jest zatrudniony
Arbeit
  (potocznie, potoczny) zespół czynności podejmowanych w celu wykonania czegoś
  (potocznie, potoczny) działalność zarobkowa

robotnica /ˌrɔbɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Arbeiterin
  kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezpłodna samica pszczoły, mrówki lub termita, która wykonuje wszystkie prace

robotniczy /ˌrɔbɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
Arbeiter
  dotyczący robotników

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
Arbeiter
  pracownik wykonujący pracę fizyczną

robotyka /rɔˈbɔtɨka/ (n)
Robotik
  nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem;

rock /rɔk/ (n)
Rock
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Jahrestag
  dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;

rocznie /ˈrɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
jährlich
  w ciągu roku; dotyczy ilości czegoś

rocznik (n)
Jahrbuch
  czasopismo ukazujące się raz na rok
Baujahr
  określone rzeczy wytworzone w danym roku
Jahrgang
  wszystkie osoby urodzone w danym roku

roczny /ˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
jährlich
  trwający przez rok
  obejmujący czas roku

rod /rɔt/ (n)
Rhodium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodaczka (n)
Landsfrau
  kobieta należąca do ta samej narodowości, pochodząca z tego samego obszaru

rodak (n)
Landsmann
  człowiek pochodzący z tego samego narodu

rodeo (n)
Rodeo
  (sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków

rodnia /ˈrɔdʲɲa/ (n)
Archegonium Brutraum, Brutzarge
  (pszczelarstwo, pszczelarski) część gniazda rodziny pszczelej z plastrami z czerwiem

rododendron /ˌrɔdɔˈdɛ̃ndrɔ̃n/ (n)
Rhododendron
  (botanika, botaniczny) różanecznik

rodopsyna (n)
Rhodopsin
  (biochemia, biochemiczny) światłoczuły czerwony barwnik zawarty w pręcikach siatkówki;

rodowity (adj)
gebürtig
  urodzony w danym kraju, mieście, dzielnicy, pochodzący z danego kraju, miasta, dzielnicy

rodowód (n)
Stammbaum
  dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy
Genealogie, Ahnentafel, Geschlechterfolge
  dzieje rodu, wewnętrzne powiązania i graficzne przedstawienie go
Herkunft, Abstammung
  początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
Gattung, Genus
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
Genus, Geschlecht
  (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
Art
  typ, odmiana, gatunek

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
Maskulinum, männlich Geschlecht
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj męskoosobowy /ˈrɔʣ̑aj ˌmɛ̃w̃skɔːsɔˈbɔvɨ/ (n)
Personalmaskulinum
  (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria morfologiczna rzeczowników (w niektórych językach), odnoszących się do osób płci męskiej lub w liczbie mnogiej do osób płci męskiej i żeńskiej, decydująca o ich odmianie oraz o formie części mowy wchodzących z nimi w związki zgody i o formach łączących się z nimi czasowników

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
Neutrum, sächliches Geschlecht
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
Femininum, weibliches Geschlecht
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
Artikel
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik nieokreślony /rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
unbestimmt Artikel
  (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby)

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
bestimmt Artikel
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzeństwo /rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
Geschwister, Geschwisterkind
  brat (bracia), siostra (siostry);

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
Eltern, Elternteil
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
Eltern
  ojciec i matka

rodzicielski (adj)
elterlich
  związany z rodzicielstwem

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
Familie
  rodzice wraz z ich dziećmi
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;
  (socjologia, socjologiczny) grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo;

rodzina nuklearna (n)
Kernfamilie
  (socjologia, socjologiczny) rodzina składająca się z rodziców i dzieci;

rodzina patchworkowa /rɔˈʥ̑ĩna ˌpaʧ̑wɔrˈkɔva/ (n)
Patchworkfamilie
  rodzina, w której zgodnie żyją byli małżonkowie, ich obecni partnerzy oraz dzieci z tych związków

rodzina wyrazów /rɔˈʥ̑ĩna vɨˈrazuf/ (n)
Wortfamilie, Wortsippe
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa wyrazów zawierających ten sam rdzeń;

rodzinny /rɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
Familie, familiär
  związany z rodziną, dotyczący rodziny

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
gebären
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat
entstehen
  (przenośnie, przenośnia) powstawać, brać początek
gebären werden
  przychodzić na świat

rodzony (adj)
leiblich, vollbürtig
  bardzo blisko spokrewniony

rodzynek /rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk/ (n)
Rosine
  suszone winogrono

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
Roentgenium, Röntgenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogacz /ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
Rehbock
  (łowiectwo, łowiecki) dorosły samiec sarny
Hahnrei
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) zdradzany mąż

rogal /ˈrɔɡal/ (n)
Hörnchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo w kształcie półksiężyca;

rogatnica /ˌrɔɡatʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Drückerfisch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) popularna ryba akwariowa;

roić (v)
träumen
  rozmyślać, marzyć o czymś nierealnym
im Kopf herumgehen
  przychodzić do głowy
ausschlüpfen, schwärmen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wylatywać gromadnie, aby założyć nowe gniazdo
wimmeln
  występować licznie

rojliwy (adj)
schwarmlustig, schwarmtriebig
  (pszczelarstwo, pszczelarski) z natury szczególnie skłonny do rojenia się

rok /rɔk/ (n)
Jahr
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
Schaltjahr
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok szkolny /ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ/ (n)
Schuljahr
  (edukacja, edukacyjny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia;

rokitnik /rɔˈcitʲɲik/ (n)
Sanddorn
  (botanika, botaniczny) Hippophae L., rodzaj roślin krzewiastych z rodziny oliwnikowatych;

rokoko (n)
Rokoko
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) nurt stylistyczny w sztuce i literaturze europejskiej XVIII wieku, odznaczający się asymetrią oraz motywami egzotycznymi, lekkością i dekoracyjnością form;

rokować /rɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
besprechen, tagen, verhandeln
  prowadzić dyskusję dyplomatyczną mającą doprowadzić do osiągnięcia porozumienia między stronami rozmowy
unken, voraussagen
  zapowiadać charakter czegoś co ma nastąpić, przewidywać coś

rola /ˈrɔla/ (n)
Rolle
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
  funkcja, odpowiedzialność

rolka /ˈrɔlka/ (n)
Rolle
  szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
  zwinięty papier

rolmops /ˈrɔlmɔps/ (n)
Rollmops
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zawijany, marynowany płat śledziowy;

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Landwirtschaft, Ackerbau
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolniczy /rɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
landwirtschaftlich, Agrar-, Land-
  dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
Bauer, Landwirt
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

rolny /ˈrɔlnɨ/ (adj)
landwirtschaftlich
  związany z uprawą roli, pola

romansz /ˈrɔ̃mãw̃ʃ/ (n)
Romantsch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia;

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
romantisch
  (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

romantyk (n)
Romantiker
  (sztuka) artysta tworzący zgodnie z założeniami romantyzmu

romantyzm /rɔ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
Romantik
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;

romański (adj)
romanisch
  (sztuka) związany z europejskim stylem architektonicznym z X-XIII wieku

romb /rɔ̃mp/ (n)
Raute, Rhombus
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
Kreisverkehr, runder Platz
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;
Rondo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powracającym refrenem i kupletami;
Krempe, Hutkrempe
  brzeg kapelusza otaczający jego główkę

ronić /ˈrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
vergießen
  gubić, tracić coś
eine Fehlgeburt erleiden
  (medycyna, medyczny) rodzić martwy płód

rooibos (n)
Rooibos
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) uprawny krzew Aspalathus linearis, aspalatu prostego
Rooibostee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z suszu (1.2)
  (spożywczy) fernentowany susz z ziela krzewu (1.1) wykorzystywany do sporządzania napoju z jego naparu;

ropa /ˈrɔpa/ (n)
Eiter
  (medycyna, medyczny) wydzielina o żółtawym zabarwieniu wydobywająca się z zainfekowanej rany;

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
Erdöl, Petroleum
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć (v)
eitern, nässen
  (medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropny (adj)
Erdöl-
  (chemia, chemiczny) dotyczący ropy naftowej
eiternd
  (medycyna, medyczny) związany z wytwarzaniem ropy

ropociąg /rɔˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
Erdölleitung
  (technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu ropy naftowej

ropostek (n)
Hypopyon
  (medycyna, medyczny) obecność ropy w komorze przedniej oka;

ropowica /ˌrɔpɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
Phlegmone
  (medycyna, medyczny) zapalenie ropne w obrębie luźnej tkanki łącznej jakiejś okolicy ciała

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
Kröte
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

roraty /rɔˈratɨ/ (n)
Rorate
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim wczesna msza poranna ku czci Najświętszej Maryi Panny odprawiana w adwencie; ; (zobacz) też roraty w Encyklopedii staropolskiej

rosa /ˈrɔsa/ (n)
Tau, Schwitzwasser
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosnąć /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
wachsen
  o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
  powiększać swoje rozmiary, skalę
  o roślinach występować

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
Vielfraß, Bärenmarder
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rostbef /ˈrɔzdbɛf/ (n)
Roastbeef
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona
Roastbeef, flaches Roastbeef
  mięso z lędźwiowej części wołu

rosyjska ruletka /rɔˈsɨjska ruˈlɛtka/ (n)
russisches Roulette
  rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni;

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
russisch, russländisch
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
Russisch
  (potocznie, potoczny) (edukacja, edukacyjny) lekcja rosyjskiego (2.1)
Russisch, russisch
  (potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Rosji;

rosyjskojęzyczny /rɔˈsɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
russischsprachig
  posługujący się językiem rosyjskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem rosyjskim
  spisany, stworzony w języku rosyjskim

roszada /rɔˈʃada/ (n)
Rochade
  (szachy, pojęcie szachowe) ruch, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru;

roszczenie (n)
Anspruch, Forderung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do żądania od określonej osoby określonego świadczenia lub zaniechania działania;

roszczeniowość (n)
Anspruchsdenken, Anspruchshaltung
  cecha tego, kto jest roszczeniowy, kto ma dużo roszczeń

rosół /ˈrɔsuw/ (n)
Brühe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klarowna zupa na wywarze z kości i mięsa zazwyczaj z dodatkiem warzyw;

rota /ˈrɔta/ (n)
Rotte
  (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) oddział wojsk lądowych;

rotmistrz /ˈrɔtmʲisṭʃ/ (n)
Rittmeister
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski w kawalerii, będący odpowiednikiem rangi kapitana;

rotor /ˈrɔtɔr/ (n)
Rotor
  (technologia, technika, techniczny) ruchoma część maszyny lub urządzenia wykonująca ruch obrotowy, wirnik

rotterdamski (adj)
Rotterdamer
  związany z Rotterdamem, dotyczący Rotterdamu

rotyczny (adj)
rhotisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) cechujący się wymawianiem głoski [r]

router (n)
Router
  (informatyka, informatyczny) urządzenie sieciowe łączące ze sobą użytkowników różnych sieci, pełniące rolę węzła komunikacyjnego;

routing /ˈrutʲĩŋk/ (n)
Routing
  (informatyka, informatyczny) wyznaczanie trasy dla pakietu danych w sieci komputerowej, a następnie wysłanie go tą trasą;

rowek /ˈrɔvɛk/ (n)
Kimme
  (potocznie, potoczny) szczelina pomiędzy półdupkami

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
Fahrrad, Rad, Velo
  (transport, transportowy) jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rower górski /ˈrɔvɛr ˈɡursʲci/ (n)
Mountainbike
  (sport, sportowy) rower o szerokich oponach, wyposażony w amortyzację, przeznaczony do jazdy w trudnym, pagórkowatym terenie;

rowerowy /ˌrɔvɛˈrɔvɨ/ (adj)
Fahrrad-, Rad-
  dotyczący rowerów, tematycznie związany z rowerami, charakterystyczny dla rowerów, przeznaczony dla rowerów

rowerzysta /ˌrɔvɛˈʒɨsta/ (n)
Radfahrer, Radler, Fahrradfahrer
  osoba jadąca na rowerze;

rowerzystka /ˌrɔvɛˈʒɨstka/ (n)
Fahrradfahrerin, Radfahrerin, Radlerin
  kobieta, która jedzie na rowerze

rowkarka /rɔfˈkarka/ (n)
Sickenmaschine
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj walcarki do prac blacharsko-dekarskich;

rozanielać (v)
glückselig machen
  przejmować błogością; pogodnie nastrajać
aufstrahlen
  wpadać w zachwyt, błogostan

rozarium (n)
Rosarium, Rosengarten
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród lub jego część przeznaczona do hodowli róż;

rozbieg /ˈrɔzbʲjɛk/ (n)
Anlauf
  (sport, sportowy) krótki bieg przed próbą sportową albo ćwiczeniem gimnastycznym

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
Diskrepanz
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozbitek /rɔzˈbʲitɛk/ (n)
Schiffbrüchiger
  osoba ocalała z katastrofy statku;

rozbiór (n)
Teilung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) unicestwienie bytu politycznego państwa poprzez podział jego obszaru na części i włączenie ich w granice innych państw
Zerlegung
  podzielenie czegoś na poszczególne składowe
Analyse
  szczegółowe badanie, dociekanie

rozbrzmiewać (v)
ertönen
  dawać się słyszeć; wydawać dźwięki

rozbudowywać (v)
aufbauen
  doprowadzać do rozwoju czegoś
erweitern
  powiększać o nowe obiekty

rozbójnik (n)
Straßenräuber
  (przestarzałe, przestarzały) osoba parająca się rozbojem

rozcieńczać (v)
verdünnen, verwässern
  (chemia, chemiczny) zmniejszać stężenie roztworu, dodając rozpuszczalnik

rozcinać (v)
aufschneiden
  kalecząc, przecinać tkanki
aufschneiden, durchschneiden
  tnąc, dzielić całość na części

rozczarowanie /ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ/ (n)
Enttäuschen
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozczarować
Enttäuschung
  niespełnienie oczekiwań

rozdepka dunajska /rɔzˈdɛpka dũˈnajska/ (n)
Donau-Kahnschnecke
  (zoologia, zoologiczny) gatunek mięczaka żyjącego w Dunaju

rozdrabniać (v)
zerbröckeln
  dzielić na drobne części
zerkleinern
  dzielić na poszczególne części
zerbröckeln, zerfallen
  dzielić się samoistnie na małe części

rozdroże /rɔzˈdrɔʒɛ/ (n)
Scheideweg
  miejsce, w którym droga, ścieżka, szlak rozgałęzia się

rozdziawić /rɔʑˈʥ̑avʲiʨ̑/ (v)
aufsperren
  otwierać szeroko usta (pysk, dziób)

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
Kapitel, Abschnitt
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozdzielać /rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
teilen, zerteilen
  dokonywać podziału na części
trennen
  rozgraniczać różne sprawy, kwestie, rzeczy
  różnić ludzi w określonych kwestiach, powodować ich duchowy podział
  sprawiać, że różne osoby przestają się kłócić, bić itp.

rozdzierać (v)
zerreißen, aufreißen
  drąc, dzielić na części
brüllen, schreien
  (potocznie, potoczny) wydawać głośne dźwięki
aufreißen, platzen
  ulegać samoistnie rozdarciu

rozebrać /rɔˈzɛbraʨ̑/ (v)
zerlegen
  rozłożyć na części, rozmontować
ausziehen
  zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś
sich ausziehen
  zdjąć z siebie ubranie

rozedma (n)
Lungenemphysem, Emphysem
  (medycyna, medyczny) choroba płuc polegająca na zmniejszeniu ilości pęcherzyków płucnych przez nieprawidłowe powiększanie się ich skutkujące ich niszczeniem;

rozegrać (v)
austragen
  przeprowadzić grę aż do rozstrzygnięcia
spielen
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przebiec w określonych scenariuszem warunkach

rozejm (n)
Waffenstillstand
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozeta /rɔˈzɛta/ (n)
Rosette
  (architektura, architektoniczny) okrągłe okno w szczytach budowli lub nad portalami, charakterystyczne dla architektury gotyckiej;

rozeznanie (n)
Überblick, Übersicht
  orientacja w jakiejś sprawie, dziedzinie

rozgałęzienie /ˌrɔzɡawɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Verzweigung
  (botanika, botaniczny) miejsce na drzewie, w którym rozwidlają się konary
  (potocznie, potoczny) miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi

rozgniewany (adj)
wütend
  taki, który wyraża wzbierający gniew

rozgniewać (v)
verärgern
  wywołać u kogoś gniew

rozgoryczenie (n)
Verbitterung
  żal wywołany gorzkim doznaniem zawodu

rozgrzeszenie /ˌrɔzɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Absolution
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oczyszczenie z grzechów, odpuszczenie grzechów;

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
Seestern
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozgwieżdżony /ˌrɔzɡvʲjɛʒˈʤ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
gestirnt, ausgestirnt, sternhell, sternklar
  pokryty, usiany gwiazdami

rozjazd /ˈrɔzʲjast/ (n)
Weiche
  miejsce, w którym rozchodzą się tory wraz z jego oprzyrządowaniem;

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
Befehl, Kommando
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkazywać (v)
befehlen
  wydawać kategoryczne polecenia

rozklepywać (v)
ausschlagen
  (technologia, technika, techniczny) rozpłaszczać coś metalowego przez uderzanie młotem

rozkoszować /ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑/ /ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
ergötzen, genießen
  odczuwać dużą przyjemność, doznawać rozkoszy z jakiego powodu

rozkwit /ˈrɔskfʲit/ (n)
Blütezeit, Blüte
  (botanika, botaniczny) rozwijanie się pączka w kwiat
Blüte, Blütezeit, Aufschwung
  (przenośnie, przenośnia) pełnia rozwoju czegoś

rozkwitać /rɔsˈkfʲitaʨ̑/ (v)
aufblühen
  (botanika, botaniczny) rozwijać się z pąka w kwiat
  (przenośnie, przenośnia) osiągać pełnię rozwoju, świetności

rozkład jazdy /ˈrɔskwatʲ ˈjazdɨ/ (n)
Fahrplan
  lista z godzinami odjazdów i przyjazdów jakichś środków transportu w danym miejscu;

rozkładany /ˌrɔskwaˈdãnɨ/ (adj)
aufklappbar
  rozkładalny, mogący zostać rozłożonym

rozliczenie (n)
Abrechnung, Verrechnung
  (finanse, finansowy) uregulowanie wzajemnych zobowiązań między stronami umowy

rozmakać (v)
durchweichen
  stawać się miękkim przez nasiąkanie wodą

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
Rosmarin
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
reden, sprechen, unterhalten
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
Größe, Ausmaß
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozminowywanie (n)
Entminen, Entminung
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozminowywać

rozminowywać /ˌrɔzmʲĩnɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
entminen
  wykrywać i unieszkodliwiać miny wybuchowe

rozmnażanie /ˌrɔzmnaˈʒãɲɛ/ (n)
Vermehrung
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozmnażać

rozmokły (adj)
aufgeweicht, durchnässt, matschig
  taki, który rozmókł; zbyt mocno nasączony płynem

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
Gespräch
  ustna wymiana zdań

rozmowność (n)
Gesprächigkeit, Redseligkeit
  cecha bycia rozmownym, chętnym do rozmowy

rozmówki /rɔzˈmufʲci/ (n)
Sprachführer
  niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce

roznegliżowany /ˌrɔznɛɡlʲiʒɔˈvãnɨ/ (adj)
nackt
  rozebrany do bielizny, także nagi

rozpacz /ˈrɔspaʧ̑/ (n)
Verzweiflung
  silne uczucie wyrażające bezsilność i zwątpienie

rozpaczać (v)
verzweifeln
  pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć

rozpadać (v)
verfallen, zerfallen
  ulegać rozpadowi

rozpalać /rɔsˈpalaʨ̑/ (v)
entfachen, entflammen
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) czynić intensywnym jakieś uczucie
entfachen
  (przenośnie, przenośnia) pobudzać do działania
erwärmen
  bardzo silnie rozgrzewać
anzünden, anheizen
  powodować, że coś zacznie się palić

rozpieszczać (v)
verwöhnen, verhätscheln
  traktować zbyt pobłażliwie

rozpinać (v)
ausbreiten
  rozkładać coś złożonego
aufmachen, aufknöpfen
  rozłączać coś zapiętego
sich öffnen
  stawać się rozpiętym

rozpiętość /rɔsˈpʲjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
Spannweite
  odległość pomiędzy najdalszymi krańcami

rozpoczynanie (n)
Anfangen, Beginnen
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozpoczynać

rozpoczynać /ˌrɔspɔˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
anfangen, beginnen
  inicjować coś, dawać początek
  zaczynać się

rozpoczęcie /ˌrɔspɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Anfangen, Beginnen
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozpocząć: zapoczątkowanie czegoś, nadanie czemuś początku
Anfang, Beginn
  moment w którym coś się rozpoczyna

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
Eingriff
  (krawiectwo) rozcięcie w męskich majtkach
Hosenschlitz Schlitz
  (krawiectwo) rozcięcie w spódnicy

rozporządzenie /ˌrɔspɔʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Verordnung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny, stanowiący źródła powszechnie obowiązującego prawa, wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy;

rozpowiadać (v)
weitererzählen, weitersagen
  dzielić się wiadomościami z wszystkimi

rozpoznawczy (adj)
Erkennungs-
  dający sposobność rozpoznania
Aufklärungs-
  mający za cel rozpoznanie

rozpościerać (v)
ausbreiten, erstrecken
  rozkładać na dużej powierzchni coś przedtem złożonego
sich ausbreiten, sich erstrecken
  zajmować dużą powierzchnię lub przestrzeń

rozpraszać (v)
ausräumen, beseitigen
  przyczyniać się do ustąpienia niewłaściwych stanów psychicznych
zerstreuen
  rozpędzać na wszystkie strony
ablenken, stören
  uniemożliwiać skupienie się nad czym
sich auflösen
  (chemia, chemiczny) rozchodzić się w danym ośrodku
sich verziehen
  (meteorologia, meteorologiczny) ulegać ustąpieniu
sich verzetteln
  tracić uwagę
auseinander gehen, sich zerstreuen
  uciekać bezładnie, rozchodzić się w różnych kierunkach

rozprawa /rɔsˈprava/ (n)
Gerichtsverhandlung Verhandlung Abhandlung
  rodzaj pisemnej pracy naukowej

rozpromienić (v)
verklären
  uczynić jaśniejszym, rozświetlić

rozproszony (adj)
diffus, verstreut
  taki, który przyjmuje bezładne rozmieszczenie, na wszystkie strony; taki, którego elementy rozmieściły się daleko od siebie

rozprzestrzeniać (v)
verbreiten
  powodować występowanie czego w przestrzeni

rozpusta (n)
Ausschweifung, Sittenlosigkeit
  brak moralności w sferze seksualnej

rozpustnik /rɔsˈpustʲɲik/ (n)
Wüstling
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna oddający się rozpuście

rozpuszczalność (n)
Löslichkeit
  (chemia, chemiczny) maksymalna liczba gramów substancji rozpuszczonej w 100 g rozpuszczalnika: przy określonej temperaturze, ciśnieniu (w przypadku gazów) i rodzaju rozpuszczalnika;

rozpuszczalny (adj)
löslich
  taki, który można rozpuścić

rozpuszczony /ˌrɔspuʃˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
offen
  (fryzjerstwo, fryzjerski) luzem, niezwiązany
verzogen
  o dziecku: rozpieszczony, dostający od rodziców wszystko, co chce lub dopuszczający się nieposłuszeństwa

rozpęd (n)
Schwung
  nabieranie coraz większej szybkości

rozpłodowy (adj)
Zucht-
  przeznaczony do rozpłodu

rozpłód (n)
Tierzucht, Zucht
  rozmnażanie i uzyskiwanie potomstwa zwierząt hodowlanych

rozruchy (n)
Aufruhr, Unruhe
  burzliwe manifestacje i starcia uliczne

rozrywka /rɔzˈrɨfka/ (n)
Unterhaltung, Vergnügen
  działanie, które służy zabawie, przyjemności, wypoczynkowi

rozrzucać /rɔzˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
streuen, zerstreuen
  rzucać niedbale lub chaotycznie rzeczami

rozrzutnica (n)
Verschwenderin
  kobieta trwoniąca majątek

rozrzutny (adj)
verschwenderisch
  wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa

rozróżniać (v)
unterscheiden
  być świadomym różnic, dostrzegać różnice

rozsiewać (v)
verbreiten, übertragen
  być źródłem czego
säen, verbreiten
  czynić bardziej znanym
aussäen
  siejąc, rozmieszczać na znacznej przestrzeni

rozstaw (n)
Abstand
  (technologia, technika, techniczny) odległość między poszczególnymi, podobnymi częściami układu

rozstrojony (adj)
verstimmt
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) o instrumencie: ze źle wyregulowanymi strunami, wydający dźwięki o niewłaściwej wysokości

rozstrzelać (v)
erschießen
  zabić kogoś, strzelając z broni palnej; dokonać egzekucji w ten sposób

rozstrzelić /rɔsˈːṭʃɛlʲiʨ̑/ (v)
sperren
  rozdzielić coś, zwiększyć odstępy między elementami czegoś

rozszczepiać /rɔsˈʃʧ̑ɛpʲjäʨ̑/ (v)
spalten
  dzielić na elementy składowe

rozszerzać /rɔsˈʃɛʒaʨ̑/ (v)
verbreitern, vergrößern
  czynić szerszym

rozsądek /rɔsˈːɔ̃ndɛk/ (n)
Vernunft
  intelektualna cecha człowieka oznaczająca umiejętność działania i podejmowania decyzji;

rozsądny /rɔsˈːɔ̃ndnɨ/ (adj)
abgeklärt
  taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny

roztargnienie (n)
Zerstreutheit, Geistesabwesenheit
  nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
zerstreut, fahrig, zerfahren
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może się skoncentrować

roztocz (n)
Milbe
  (arachnologia, arachnologiczny) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców;

roztopy (n)
Schmelze
  (meteorologia, meteorologiczny) czas odwilży i topnienia śniegu
Schneematsch, Schneeschmelze
  błoto i kałuże powstałe w skutek odwilży

roztropność (n)
Umsicht, Vernunft
  działanie z namysłem

roztropny (adj)
umsichtig, vernünftig
  kierujący się rozsądkiem, a nie postępujący pochopnie

roztrzepany (adj)
schusselig
  skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
Lösung
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozum /ˈrɔzũm/ (n)
Verstand
  zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
verstehen, begreifen
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozumny /rɔˈzũmnɨ/ (adj)
vernünftig
  taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia

rozumowanie (n)
Gedankengang, Überlegung
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozumować

rozumować (v)
schlussfolgern, überlegen
  (psychologia, psychologiczny) rozpatrywać w myślach, wyciągając w tym czasie wnioski

rozwałkować (v)
ausrollen
  rozpłaszczyć przez wałkowanie

rozważanie /ˌrɔzvaˈʒãɲɛ/ (n)
Betrachtung
  (książkowy) wynik czyichś przemyśleń
Überlegung
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozważać

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
abwiegen, abwägen, auswägen
  (handel, handlowy) dzielić coś na części, ważąc je
überlegen, bedenken, erwägen
  (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozważny /rɔzˈvaʒnɨ/ (adj)
bedächtig
  postępujący ostrożnie, z namysłem, rozwagą
überlegt
  świadczący o rozwadze, roztropności

rozweselić /ˌrɔzvɛˈsɛlʲiʨ̑/ (v)
aufheitern, erfreuen, belustigen
  sprawić, że ktoś jest wesoły

rozwidlenie /ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ/ (n)
Gabelung
  miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi

rozwiedziony (adj)
geschieden
  taki, który się rozwiódł

rozwiedziony (n)
Geschiedener
  mężczyzna, który się rozwiódł

rozwielitka /ˌrɔzvʲjɛˈlʲitka/ (n)
Wasserfloh
  (zoologia, zoologiczny) organizm planktonowy z rzędu wioślarek (Cladocera), podgromady liścionogów (Phyllopoda)

rozwinięty /ˌrɔzvʲĩˈɲɛ̃ntɨ/ (adj)
entwickeln
  taki, który osiągnął odpowiedni stopień rozwoju, dobrze ukształtowany

rozwiązanie /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
Lösung
  (matematyka, matematyczny) wynik
  załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania

rozwlekły /rɔzˈvlɛkwɨ/ (adj)
breit, weitläufig, weitschweifig
  zawierający nadmiar treści, często niespójnej

rozwodzić (v)
scheiden
  udzielać komuś rozwodu
sich scheiden lassen
  dokonywać rozwodu, uzyskiwać rozwód

rozwolnienie (n)
Durchfall
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) wydalanie luźnego lub wodnistego stolca

rozwydrzenie /ˌrɔzvɨˈḍʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Garstigkeit
  wyjątkowo swobodne zachowanie świadczące o braku hamulców, rozpasanie

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
Scheidung, Ehescheidung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwój /ˈrɔzvuj/ (n)
Entwicklung, Fortschritt
  proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

rozłam (n)
Spaltung, Bruch
  utrata jedności

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
Pflanze, Gewächs
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślina doniczkowa (n)
Topfpflanze, Zimmerpflanze
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ozdobna roślina sadzona w rozmaitych naczyniach i uprawiana we wnętrzach mieszkalnych lub biurowych

roślina ozdobna (n)
Zierpflanze
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) rośliny hodowane ze względu na duże walory dekoracyjne

roślinny /rɔɕˈlʲĩnːɨ/ (adj)
pflanzlich
  taki, który jest rośliną lub jej częścią, składa się z roślin; jest charakterystyczny dla rośliny

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
Pflanzenfresser
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami
  (żartobliwie) wegetarianin, weganin

roślinożerny /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
pflanzenfressend
  (zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Spießente
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
Quecksilber, Hydrargyrum
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubaszny /ruˈbaʃnɨ/ (adj)
derb, grob, robust, roh
  prosty, dosadny, bezceremonialny, swobodny w sposobie zachowania, poufale żartobliwy, frywolny

rubel /ˈrubɛl/ (n)
Rubel
  (jednostka monetarna) waluta Rosji i niektórych krajów dawniej wchodzących w skład ZSRR, wcześniej używana w Cesarstwie Rosyjskim;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
Rubidium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubież /ˈrubʲjɛʃ/ (n)
Mark
  (wojskowość, wojskowy) pas terenu, na którym odbywają się operacje wojenne

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
Rubin
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z rubinu (1.1)

ruch /rux/ (n)
Bewegung
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego
  gest, ruszenie częścią ciała
Verkehr
  sposób poruszania się na drodze
Zug
  w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka

ruch oporu /ˈrux ɔˈpɔru/ (n)
Widerstand, Widerstandsbewegung
  formacja oddziałów utworzonych do walki przeciwko okupantowi lub rządowi kraju nie posiadającemu wystarczającej legitymacji do sprawowania władzy;

ruchliwy (adj)
lebhaft, quirlig
  będący w nieustannym ruchu

ruda /ˈruda/ (n)
Erz
  (geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali

rudawiec /ruˈdavʲjɛʦ̑/ (n)
Ortstein
  (geologia, geologiczny) twarda, rdzawa i żelazista warstwa gleby, utrudniająca przesiąkanie wody i hamująca rozwój korzeni;

rudawski (adj)
erzgebirgisch
  związany z Rudawami, dotyczący Rudaw

rudawy /ruˈdavɨ/ (adj)
rötlich
  zbliżony kolorem do rudego

rudera /ruˈdɛra/ (n)
Bruchbude
  stary, zniszczony, walący się budynek

rudowłosy /ˌrudɔvˈwɔsɨ/ (adj)
rothaarig
  mający rude włosy

rudy /ˈrudɨ/ (adj)
rot
  o człowieku lub zwierzęciu: mający rude (1.1) włosy (sierść)

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
Rotkehlchen
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rugby /ˈraɡbɨ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
Rugby
  (sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

ruja /ˈruja/ (n)
Brunst
  (zoologia, zoologiczny) okres wzmożonego popędu płciowego u samic niektórych ssaków

rulon (n)
Rolle
  cylindryczny zwój z czegoś płaskiego

rum /rũm/ (n)
Rum
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumianek /rũˈmʲjãnɛk/ (n)
Kamille
  (botanika, botaniczny) Matricaria L., roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumiany /rũˈmʲjãnɨ/ (adj)
rotwangig
  mający czerwony lub różowy kolor

rumienić (v)
bräunen
  przypiekać lub przysmażać na złocistobrązowo
erröten
  odczuwać wstyd

rumowisko (n)
Schutt
  nagromadzenie odłamków i fragmentów muru po zawaleniu się budynku

rumpel (n)
Helmstock, Pine
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najprostsze urządzenie sterowe służące do poruszania sterem jednostki pływającej, w postaci dźwigni przymocowanej do płetwy sterowej

rumpologia (n)
Rumpologie
  (ezoteryka) pseudonaukowa metoda wróżenia z pośladków

rumsztyk (n)
Rumpsteak
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) stek z mięsa wołowego;

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
rumänisch, Rumänisch
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
Rumänisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) urzędowy język Rumunii;

runiczny (adj)
runisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący run, związany z runami

runąć (v)
abstürzen
  gwałtownie upaść w wyniku działania siły ciężkości
einstürzen
  gwałtownie zawalić się
scheitern
  o planach: gdy nagle stają się niewykonalne

rupia /ˈrupʲja/ (n)
Rupie
  (jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rupieciarnia /ˌrupʲjɛ̇ˈʨ̑arʲɲa/ (n)
Rumpelkammer
  pomieszczenie, w którym składowane są rupiecie

rura /ˈrura/ (n)
Rohr, Röhre
  przewód do transportu płynów;

rurociąg /ruˈrɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
Rohrleitung
  (technologia, technika, techniczny) system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości;

rurowy (adj)
Rohr-
  (technologia, technika, techniczny) dotyczący rury

rusałka admirał /ruˈsawka ːdˈmʲiraw/ (n)
Admiral
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vanessa atalanta, gatunek motyla z rodziny rusałkowatych;

rusałka pawik (n)
Tagpfauenauge
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Aglais io L., gatunek motyla z rodziny rusałkowatych, o dużych, wielokolorowych plamkach na końcach skrzydeł („pawie oczka”);

rusałka pokrzywnik (n)
kleiner Fuchs
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Aglais urticae L., gatunek pospolitego motyla z rodziny rusałkowatych;

rusałka żałobnik (n)
Trauermantel
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Nymphalis antiopa L., gatunek motyla z rodziny rusałkowatych;

rusiński (adj)
ruthenisch, russinisch
  związany z Rusinami

rusofob /ruˈsɔfɔp/ (n)
Russophob
  (książkowy) człowiek nielubiący Rosjan i Rosji, ksenofobicznie traktujący sprawy rosyjskie

rusofobia /ˌrusɔˈfɔbʲja/ (n)
Russophobie
  (socjologia, socjologiczny) niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie

ruszać /ˈruʃaʨ̑/ (v)
rühren
  wprawiać w ruch lub utrzymywać w ruchu, powodować wykonanie ruchu
rücken
  wprawiać siebie w ruch lub w nim pozostawać, wykonywać ruch
sich rühren
  wykonywać jakieś działanie, rozpoczynać wykonywanie działania

ruszt /ruʃt/ (n)
Rost
  część urządzenia do spalania (pieca lub kotła), a także grilla, pod którą umieszcza się paliwo

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
Ruthenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford (n)
Rutherfordium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rwetes (n)
Rummel
  (potocznie, potoczny) hałas w połączeniu z bieganiną

ryba /ˈrɨba/ (n)
Fisch
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;
  (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;

ryba psuje się od głowy /ˈrɨba ˈpsujɛ‿ɕɛ ɔd‿ˈɡwɔvɨ/ (proverb)
der Fisch fängt am Kopf an zu stinken, der Fisch stinkt vom Kopf, der Fisch stinkt vom Kopf her, der Fisch stinkt vom Kopfe her
  korupcja (albo inne niekorzystne zjawisko) zaczyna się na szczytach władzy

rybaczek srokaty (n)
Graufischer
  (ornitologia, ornitologiczny) Ceryle rudis, gatunek ptaka z rodziny zimorodkowatych;

rybak /ˈrɨbak/ (n)
Fischer
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybik cukrowy /ˈrɨbʲik ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
Silberfischchen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lepisma saccharina, gatunek bezskrzydłego owada często spotykanego w łazienkach i innych pomieszczeniach domowych;

rybitwa /rɨˈbʲitfa/ (n)
Seeschwalbe
  (ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych;

rybka /ˈrɨpka/ (n)
Fischchen, Fischlein
  (zdrobniale) od: ryba

rybosom (n)
Ribosom
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organellum zbudowane z kwasu rybonukleinowego i białek, służące do produkcji białek w procesie translacji;

rybołów zwyczajny (n)
Fischadler
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, gatunek ptaka z rodziny rybołowów występujący również w Polsce;

rycerski /rɨˈʦ̑ɛrsʲci/ (adj)
ritterlich
  związany z rycerzem i rycerstwem

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
Ritter, Edelmann
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

ryczeć /ˈrɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
brüllen schreien
  o ludziach: wydawać donośny głos płacząc, śpiewając lub śmiejąc się
röhren
  o niektórych zwierzętach: wydawać przeciągły i donośny odgłos

rydwan /ˈrɨdvãn/ (n)
Streitwagen
  dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

rydz /rɨʦ̑/ (n)
Reizker
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny z gatunku Lactarius deliciosus, mleczaj rydz, z koncentrycznymi pasami na kapeluszu;

rygiel (n)
Riegel
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mechanizmu zamykającego, metalowy pręt lub sztabka wsuwane do odpowiedniego otworu lub skobla

rykowisko (n)
Brunft, Brunftzeit
  (łowiectwo, łowiecki) czas godów u jeleni
Brunftplatz
  (łowiectwo, łowiecki) miejsce walk jelenich w okresie godowym

rylec (n)
Kratzer, Schaber
  (archeologia, archeologiczny) narzędzie kamienne, zwykle krzemienne, używane przez ludzi pierwotnych do obróbki innych materiałów
Griffel
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny przyrząd do pisania na tabliczkach
Radiernadel, Stichel
  (technologia, technika, techniczny) wąskie, wydłużone narzędzie, zwykle stalowe i osadzone na drewnianej oprawce, służące do rytowania lub pisania

rymarz /ˈrɨ̃maʃ/ (n)
Riemer
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się wyrabianiem przedmiotów ze skóry

rynek /ˈrɨ̃nɛk/ (n)
Markt
  (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
Markt, Marktplatz, Ring
  wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;
  centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1)

rynkowy (adj)
Markt-
  (ekonomia, ekonomiczny) dotyczący rynku, tj. kupna i sprzedaży

rynna /ˈrɨ̃nːa/ (n)
Rinne
  (budownictwo) rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu:

rynsztok (n)
Gosse
  (przenośnie, przenośnia) środowisko ludzi zdemoralizowanych
Rinnstein, Gosse
  otwarty kanał, zwykle wzdłuż krawędzi jezdni, odprowadzający z ulicy wody opadowe i ściekowe

rysa (n)
Spalt
  podłużne pęknięcie powierzchni
Kratzer, Riss
  podłużny ślad, wgłębienie po zadrapaniu powierzchni

rysopis /rɨˈsɔpʲis/ (n)
Beschreibung
  opis szczegółów wyglądu człowieka (twarzy, znaków szczególnych itp.) używany zazwyczaj do ułatwiania odnajdywania osób poszukiwanych, zaginionych

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
zeichnen, malen
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia
kratzen
  robić rysy na jakiejś twardej powierzchni

rysownik /rɨˈsɔvʲɲik/ (n)
Zeichner
  ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
Zeichnung, Zeichnen
  to, co zostało narysowane;

ryt (n)
Ritus
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (antropologia, antropologiczny) ustalony obrządek
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z obrządków w rodzinie liturgicznej;

rytm /rɨtm̥/ (n)
Rhythmus
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
  określony porządek powtarzający się okresowo

rytualny /ˌrɨtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
rituell
  związany z rytuałem, dotyczący rytuału

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
Ritual
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal (n)
Rivale, Konkurrent, Nebenbuhler
  osoba, która konkuruje w czymś

rywalizować (v)
rivalisieren, wetteifern
  ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś

rywalka /rɨˈvalka/ (n)
Rivalin
  forma żeńska od: rywal

ryza /ˈrɨza/ (n)
Riese
  (leśnictwo) (technologia, technika, techniczny) przenośnik (np. w postaci rynny wyżłobionej w ziemi) służący do transportowania drewna ze stoków górskich
Ries
  (poligrafia) jednostka miary ilości papieru równa zwykle 500 arkuszom;

ryzalit (n)
Risalit
  (architektura, architektoniczny) fragment budynku wysunięty z lica elewacji na całej jego wysokości, od fundamentu po dach

ryzosfera (n)
Rhizosphäre
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) przestrzeń obejmująca glebę w zasięgu korzeni roślin wraz z zasiedlającymi ją organizmami;

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
Risiko
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryć /rɨʨ̑/ (v)
wühlen
  kopać, robić doły w ziemi

ryś /rɨɕ/ (n)
Luchs
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryż /rɨʃ/ (n)
Reis
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

ryż jaśminowy (n)
Jasmin-Reis
  (spożywczy) rodzaj białego ryżu pochodzącego z Tajlandii

ryżanin /rɨˈʒãɲĩn/ (n)
Rigaer
  mieszkaniec Rygi

ryżanka /rɨˈʒãnka/ (n)
Rigaerin
  mieszkanka Rygi

rzadki /ˈʒatʲci/ (adj)
dünn
  półpłynny, mający półpłynną konsystencję
  o elementach rozmieszczonych we względnie dużych odstępach
selten, rar
  zachodzący rzadko

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
selten
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzec /ʒɛʦ̑/ (v)
sagen
  (książkowy) (przestarzałe, przestarzały) mówić, odzywać się, komunikować coś
  (książkowy) powiedzieć, odezwać się, zakomunikować coś

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
Gegenstand
  sprawa, problem, zagadnienie
  temat, treść, wątek
Ding, Sache, Gegenstand
  wytwór materialny, przedmiot

rzeczka /ˈʒɛʧ̑ka/ (n)
Flüsschen
  (zdrobniale) mała rzeka

rzecznik (n)
Wortführer, Sprecher
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;

rzecznik prasowy /ˈʒɛʧ̑ʲɲik praˈsɔvɨ/ (n)
Pressesprecher
  osoba odpowiedzialna w firmie, urzędzie lub instytucji za kontakty z prasą

rzeczony (adj)
besagt
  ten, o którym wcześniej wspomniano

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
Substantiv, Hauptwort, Dingwort
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczownik odczasownikowy /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik ˌɔṭʧ̑asɔvʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
Gerundium
  (językoznawstwo, językoznawczy) rzeczownik utworzony od czasownika, zwykle będący nazwą czynności lub stanu; w niektórych językach może występować również w funkcji imiesłowu przysłówkowego współczesnego lub imiesłowu przymiotnikowego czynnego

rzeczownik własny /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ ˈvwasnɨ/ (n)
Eigenname
  (gramatyka) rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby lub innej istoty żywej, przedmiotu, miejsca lub obiektu geograficznego

rzeczownik zbiorowy /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ zbʲjɔˈrɔvɨ/ (n)
Kollektivum
  (gramatyka) rzeczownik, który określa zbiór przedmiotów jednostkowych

rzeczowy (adj)
konkret
  dotyczący treści (a nie strony formalnej)
Sach-, sachbezogen
  odnoszący się do rzeczy (a nie osób)

rzeczoznawca (n)
Sachverständiger, Gutachter
  osoba wydająca orzeczenia w sprawach dotyczących jego kompetencji, a niejasnych dla innych

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
Wirklichkeit, Realität
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
Fluss, Strom
  (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzekomo
vermeintlich
  tak, że coś przypomina, ale jest niewiarygodne lub nieprawdziwe

rzekomy (adj)
vermeintlich
  niebędący takim, za jakiego się go uważa

rzemienica /ˌʒɛ̃mʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
Tasmanische Scheinulme
  (botanika, botaniczny) Eucryphia lucida, rodzaj krzewów lub drzew z rodziny radziliszkowatych rosnących na Tasmanii

rzemieślniczka (n)
Handwerkerin
  kobieta uprawiająca rzemiosło

rzemieślniczy /ˌʒɛ̃mʲjɛ̇ɕl̥ʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
handwerklich
  odnoczący się do rzemieślnika lub rzemiosła

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
Handwerker
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
Handwerk
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności
Technik
  umiejętności warsztatowe artysty, obejmujące technikę tworzenia i znajomość formy dzieła

rzemiosło artystyczne /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ ˌartɨˈstɨʧ̑nɛ/ (n)
Kunstgewerbe, Kunsthandwerk
  dziedzina sztuk plastycznych, obejmująca wytwarzanie metodami rzemieślniczymi artystycznych przedmiotów o charakterze użytkowym

rzep /ʒɛp/ (n)
Klettverschluss
  (potocznie, potoczny) zapięcie z tkaniny velcro
Klette
  owoc łopianu, pokryty małymi haczykami, łatwo czepiający się ubrań i futer

rzepka (n)
Kniescheibe
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka
Rübchen
  (zdrobniale) od: rzepa

rzesza /ˈʒɛʃa/ (n)
Gewühl, Menschenmenge
  mnóstwo, duża liczba ludzi

rzeszanin (n)
Reichsländer
  mieszkaniec rzeszy (na przykład Rzeszy Niemieckiej)

rzeszowy (adj)
Reich -s-, reichisch
  związany z rzeszą, dotyczący rzeszy (np.: Rzeszy Niemieckiej lub Monarchii Austro-Węgierskiej)

rzetelność (n)
Redlichkeit
  cecha dokładnego wypełniania obowiązków

rześki (adj)
munter, rüstig
  pełen chęci do działania
frisch
  pełen orzeźwienia, świeżości

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
Massaker, Blutbad
  brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeźbiarski (adj)
Bildhauer-, bildhauerisch
  (sztuka) związany z rzeźbiarzem, rzeźbiarstwem

rzeźbiarstwo (n)
Bildhauerei, Skulptur
  (sztuka) sztuka tworzenia rzeźb

rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (n)
Bildhauer
  (sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki

rzeźnia /ˈʒɛʑɲa/ (n)
Schlachthaus, Schlachthof
  miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
Metzger, Fleischer, Schlachter
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa

rzeżucha /ʒɛˈʒuxa/ (n)
Schaumkraut Gartenkresse
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) nazwa pieprzycy siewnej (Lepidium sativum L.), rośliny zielnej z rodziny kapustowatych, stosowanej w kuchni;

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
Tripper, Gonorrhö
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzeżączkowy (adj)
gonorrhoisch
  (medycyna, medyczny) związany z rzeżączką, dotyczący rzeżączki

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
Radieschen
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bulwa rzodkiewki (1.1)

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
verlassen
  (potocznie, potoczny) zrezygnować ze związku z kimś
werfen
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu

rzucać perły przed wieprze /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/ (v)
Perlen vor die Säue werfen
  ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien

rzucać się w oczy /ˈʒuʦ̑aʨ̑‿ɕɛ ˈv‿ɔʧ̑ɨ/ (idiom)
auffallen
  być bardzo widocznym, razić, zwracać na siebie uwagę

rzut /ʒut/ (n)
Projektierung
  (geometria) odwzorowanie figury na płaszczyźnie lub innej powierzchni
Wurf
  wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą
  szybki, energiczny ruch ręki, nogi, głowy lub gwałtowny skok całego ciała
  (sport, sportowy) powalenie przeciwnika na ziemię – w sportach walki;

rzut dyskiem /ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/ (n)
Diskuswerfen
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
Strafstoß, Elfmeter
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut młotem /ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/ (n)
Hammerwurf, Hammerwerfen
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
Speerwurf
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
Wasserspeier, Abtraufe, Ansetztraufe
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
kotzen
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzygi /ˈʒɨɟi/ (n)
Kotze
  (grubiański, grubiańsko) wymiociny

rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
Römer
  mieszkaniec Rzymu

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
römisch
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rzymskokatolicki (adj)
römisch-katholisch
  związany z katolicyzmem i katolikami obrządku łacińskiego, dotyczący katolicyzmu i katolików obrządku łacińskiego

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
Ordnung, Ordo
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny;
Ordnung
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) pozycja względem przecinka dziesiętnego najstarszej cyfry w zapisie danej liczby
Regierung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;
Reihe
  grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim lub jeden obok drugiego

rządy (n)
Herrschaft, Regentschaft, Regierung
  sprawowanie władzy, władanie

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
regieren
  sprawować władzę, panować
regiert werden
  postępować według swojej woli, upodobania

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
Wimper, Augenwimper
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;
Wasserlinse
  (botanika, botaniczny) Lemna L., rodzaj roślin unoszący się na powierzchni wody;

róg /ruk/ (n)
Horn
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
  (anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego
  materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt
Horn, Geweih
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
Fühler
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) czułek ślimaka
Ecke
  miejsce styku dwóch ulic
  (sport, sportowy) miejsce i sposób wykonywania zagrania zwanego rzutem rożnym
Ecke, Winkel
  miejsce styku krawędzi jakiegoś przedmiotu

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (idiom)
Füllhorn
  (książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (n)
Füllhorn
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) ułamany róg kozy Amaltei nieustannie napełniający się płodami ziemi; atrybut bóstw greckich i rzymskich: Dionizosa, Ejrene, Fortuny, Plutona, Plutosa, Tyche oraz emblemat bogactwa i dostatku;

rój /ruj/ (n)
Schwarm, Volk
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pszczoły, osy, trzmiele i inne owady latające, które żyją w jednym gnieździe
Schar
  (przenośnie, przenośnia) duże nagromadzenie ruszających się osób
Schwarm
  duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków
  (pszczelarstwo, pszczelarski) część rodziny pszczelej opuszczająca wraz z królową gniazdo

rów /ruf/ (n)
Graben
  podłużny dół wykopany w ziemi

rówieśnik /ruˈvʲjɛ̇ɕɲik/ (n)
Altersgenosse
  osoba w tym samym wieku

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
Gleichung
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

równanie stanu /ruvˈnãɲɛ ˈstãnu/ (n)
Zustandsgleichung
  (technologia, technika, techniczny) (fizyka, fizyczny) równanie termodynamiczne opisujące stan substancji;

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
auch
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
Äquator
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równik niebieski (n)
Himmelsäquator
  (astronomia, astronomiczny) okrąg wielki zawarty w płaszczyźnie prostopadłej do osi obrotu sfery niebieskiej;

równikowy /ˌruvʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
äquatorial
  (geografia, geograficzny) dotyczący równika, związany z równikiem

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
Ebene
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równo /ˈruvnɔ/ (adv)
gleichmäßig
  jednakowo, równomiernie
  regularnie

równoboczny (adj)
gleichseitig
  (geometria) mający wszystkie boki równe

równoczesny (adj)
gleichzeitig
  odbywający się w tym samym czasie

równocześnie /ˌruvnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
gleichzeitig, zur gleichen Zeit
  w tym samym czasie; jednocześnie

równolegle /ˌruvnɔˈlɛɡlɛ/ (adv)
parallel
  o położeniu w przestrzeni: w sposób równo odległy na całej swojej długości

równoległobok /ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/ (n)
Parallelogramm
  (geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków;

równoległy /ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/ (adj)
parallel
  jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości

równoleżnik (n)
Breitenkreis
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równomierny (adj)
gleichmäßig
  taki, który występujący w równych odstępach czasu, w równych odległościach, ilościach

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
Tagundnachtgleiche
  (astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równonoc wiosenna /ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa/ (n)
Frühlingstagundnachtgleiche, Frühlingsäquinoktium
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;

równonocny (adj)
äqui­nok­ti­al
  (astronomia, astronomiczny) związany z równonocą, dotyczący równonocy

równoramienny (adj)
gleichschenklig
  (matematyka, matematyczny) mający ramiona równej długości

równorzędny (adj)
gleichberechtigt
  o takiej samej wartości pod jakimś względem

równouprawnienie (n)
Gleichberechtigung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw

równowaga /ˌruvnɔˈvaɡa/ (n)
Gleichgewicht
  stabilny stan jakiegoś układu

równoważny (adj)
gleichwertig
  mający równe znaczenie, równą wartość

równoważyć (v)
ausgleichen
  utrzymywać w równowadze
sich ausgleichen
  utrzymywać się w równowadze z czym innym

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
Gleichheit
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  cecha tego co jest równe, wyrównane, takie samo pod jakmiś względem (np. wielkości, wysokości)
Gleichheit, Gleichberechtigung
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)

równy /ˈruvnɨ/ (adj)
glatt
  posiadający gładką powierzchnię
gleich
  posiadający identyczną wartość

róż /ruʃ/ (n)
Rouge, Wangenrot
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk do malowania rumieńców w celu ożywienia kolorytu cery;
Rosa
  kolor różowy

róża /ˈruʒa/ (n)
Rose
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

róża francuska /ˈruʒa frãnˈʦ̑uska/ (n)
Essig-Rose
  (botanika, botaniczny) Rosa gallica, gatunek krzewu z rodziny różowatych występujący w południowej, wschodniej i centralnej Europie oraz w Turcji i na Kaukazie;

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
Rosenkranz
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw lub praktyk medytacyjnych w różnych religiach
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności;

różanka (n)
Bitterling
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rhodeus sericeus, ryba akwariowa z rodziny karpiowatych;

różdżka /ˈruʃʧ̑ka/ (n)
Zauberstab
  (mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Differenz, Unterschied
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
Unterschied
  to, czym się coś od czegoś różni

różniczkowalny /ˌruʒʲɲiʧ̑kɔˈvalnɨ/ (adj)
differenzierbar
  (matematyka, matematyczny) o funkcji: mający pochodną w danym punkcie

różnić /ˈruʒʲɲiʨ̑/ (v)
unterscheiden unterscheiden
  być różnym, innym od czegoś pod jakimiś względami

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
Vielfalt, Diversität, Vielfältigkeit
  cecha tego, co jest różnorodne

różnorodny /ˌruʒnɔˈrɔdnɨ/ (adj)
mannigfaltig
  składający się z wielu różnych, czasem przeciwstawnych elementów

różny /ˈruʒnɨ/ (adj)
verschieden, unterschiedlich
  charakteryzujący się odmiennością pewnych cech
  różniący się od kogoś lub czegoś

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
rosig
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zgodny z planami, zamierzeniami
rosa
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyca /ruˈʒɨʦ̑a/ (n)
Erysipeloid, Rotlauf, Schweinerotlauf
  (medycyna, medyczny) groźna dla ludzi zakaźna choroba świń wywoływana przez Erysipelothrix rhusopathiae, włoskowca różycy;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
Röteln
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rąbanie /rɔ̃mˈbãɲɛ/ (n)
Zerstücklung
  (rzeczownik odczasownikowy) od rąbać

rąbać /ˈrɔ̃mbaʨ̑/ (v)
hacken
  dzielić na części przy pomocy siekiery, topora lub maczety
fällen
  ścinać przy pomocy siekiery, topora lub maczety

rączka /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
Griff
  uchwyt, rękojeść

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
Hände hoch
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
Handtuch
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

rędzina (n)
rendzina
  (geologia, geologiczny) płytka gleba powstająca na skałach wapiennych;

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
Hand, Arm
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;

ręka rękę myje
eine Hand wäscht die andere
  sytuacja, w której osoby z jednego środowiska wzajemnie chronią swoje interesy, niekoniecznie w sposób uczciwy

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
Ärmel
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
Handschuh, Fäustling
  odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

rękojmia (n)
Zusicherung Gewährleistung
  (handel, handlowy) odpowiedzialność (za wady)
Bürgschaft
  poręczenie, gwarancja
Gewähr
  zapewnienie

rękopiśmienny (adj)
handschriftlich
  pisany ręcznie

rżenie /ˈrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Wiehern
  odgłos konia wydawany paszczą
  (przenośnie, przenośnia) śmiech przypominający rżenie (1.1)

rżeć /rʒɛʨ̑/ (v)
wiehern
  o koniu: wydawać charakterystyczny głos

rżysko /ˈrʒɨskɔ/ (n)
Stoppelfeld
  pole po skoszeniu rosnącego na nim zboża

saarski (adj)
Saarländer, saarländisch
  związany z Saarą, dotyczący Saary (kraju związkowego, krainy i rzeki)

sabataizm (n)
Sabbatianismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) religijny ruch mesjanistyczny w judaizmie, założony w połowie XVII wieku przez Szabetaja Cewi;

sabaudzki (adj)
savoyisch, Savoyer
  związany z Sabaudią lub Sabaudczykami, dotyczący Sabaudii

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
Sabotage
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sabotować /ˌsabɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
sabotieren
  stosować sabotaż

sad /sat/ (n)
Obstgarten
  ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sadhu (n)
Sadhu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduski wędrowny asceta;

sadysta (n)
Sadist, Sadistin
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadystyczny (adj)
sadistisch
  (seksuologia, seksuologiczny) przejawiający skłonność do sadyzmu w sferze erotyki
  cechujący się sadyzmem, okrucieństwem

sadyzm (n)
Sadismus
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadza /ˈsaʣ̑a/ (n)
Ruß
  stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel;

sadzać (v)
platzieren
  umieszczać na miejscach siedzących

sadzenie /saˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Pflanzung
  (rzeczownik odczasownikowy) od sadzić

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
pflanzen
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

safari /saˈfarʲi/ (n)
Safari
  afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta;

saffloryt (n)
Safflorit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady arsenków, arsenek kobaltu;

safian /ˈsafʲjãn/ (n)
Saffian
  cienka, wyprawiona, kolorowo barwiona skóra kozia;

sahib (n)
Sahib
  tytuł grzecznościowy w Indiach, odpowiednik polskiego „pan”, dawniej również tytuł grzecznościowy wobec Europejczyka w czasach kolonialnych;

sajgonka /sajˈɡɔ̃nka/ (n)
Frühlingsrolle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami;

sake /ˈsakɛ/ (n)
Sake
  (spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;

sakralny /saˈkralnɨ/ (adj)
sakral
  związany z kultem religijnym

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
Sakrament
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

sakramentarz (n)
Sacramentarium, Sakramentar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dawna księga liturgiczna w użyciu przed powstaniem mszału;

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
Saxophon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

saksofonista /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/ (n)
Saxophonist
  muzyk, który gra na saksofonie

saksoński /saˈksɔ̃j̃sʲci/ (adj)
sächsisch
  dotyczący Saksonii, związany z Saksonią

saksy /ˈsaksɨ/ (n)
Arbeitstou-ristik
  (historia, historyczny, historycznie) emigracja sezonowa Polaków do Niemiec na okres robót polowych

sakwojaż /saˈkfɔjaʃ/ (n)
Reisetasche
  (przestarzałe, przestarzały) torba podróżna, walizka

sala /ˈsala/ (n)
Saal
  przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;
  (przenośnie, przenośnia) ludzie zebrani w sali (1.1)

sala chorych /ˈsala ˈxɔrɨx/ (n)
Krankenzimmer
  (medycyna, medyczny) szpitalne pomieszczenie przeznaczone dla chorych

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
Salamander
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salamandra plamista (n)
Feuersalamander
  (herpetologia, herpetologiczny) Salamandra salamandra Linnaeus, jaszczurka o krępym ciele i czarnym ubarwieniu z żółtymi plamami, z wilgotną i błyszczącą skórą;

salami /saˈlãmʲi/ (n)
Salami, Salamiwurst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;

salaterka /ˌsalaˈtɛrka/ (n)
Salatschüssel
  naczynie służące do podawania jedzenia (najczęściej sałat, owoców)

salceson /salˈʦ̑ɛsɔ̃n/ (n)
Sülze, Sulz
  (spożywczy) rodzaj auszpiku lub gotowanej wędliny produkowanej z głowizny, podrobów i nóżek zawiniętych w żołądek lub pęcherz;

saldo /ˈsaldɔ/ (n)
Saldo
  (księgowość) suma wszystkich przychodów (strona „Ma”) pomniejszona o sumę wszystkich wydatków i strat (strona „Winien”) w danym okresie;

saletra (n)
Salpeter
  (chemia, chemiczny) azotan mający znaczenie techniczne

salina /saˈlʲĩna/ (n)
Saline
  zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych;

salmiak /ˈsalmʲjak/ (n)
Salmiakstein
  (technologia, technika, techniczny) kostka chlorku amonu do czyszczenia grotu lutownicy

salmonella /ˌsalmɔ̃ˈnɛlːa/ (n)
Salmonelle
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) bakteria wywołująca choroby układu pokarmowego;

salomonowy wyrok /ˌsalɔ̃mɔ̃ˈnɔvɨ ˈvɨrɔk/ (n)
salomonisch Urteil
  decyzja mądra, sprawiedliwa, często zaskakująca rozwiązaniem, kończąca spór w sposób uwzględniający interesy wszystkich stron

salomoński /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃sʲci/ (adj)
salomonisch
  odnoszący się do Wysp Salomona, wyspiarskiego państwa na Oceanie Spokojnym

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
Saal
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salonka /saˈlɔ̃nka/ (n)
Salonwagen
  (kolejnictwo) ekskluzywny wagon kolejowy z salonem;

salpingektomia (n)
Salpingektomie
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu jednego lub dwóch jajowodów

salsa /ˈsalsa/ (n)
Salsa
  (choreografia, choreograficzny) latynoamerykański taniec towarzyski o pochodzeniu karaibskim, tańczony do melodii salsy (1.2);
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zimny, często pikantny, sos ze zmiksowanych lub posiekanych warzyw albo owoców; specjalność kuchni meksykańskiej;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki o pochodzeniu karaibskim, w metrum 4/4, z rozbudowaną sekcją rytmiczną, bogatą sekcją dętą, rytmem wystukiwanym na klawesach oraz melodią wygrywaną zwykle na pianinie w zapętlonych frazach;

salsefia /salˈsɛfʲja/ (n)
Haferwurz
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Tragopogon porrifolius, jednoroczna lub dwuletnia roślina warzywna z rodziny astrowatych, o żółtawobiałych korzeniach, uprawiana w całej Europie;
  jadalny korzeń salsefii (1.1)

salwa /ˈsalva/ (n)
Salve
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie na komendę z wielu karabinów, armat lub dział

salwadorski /ˌsalvaˈdɔrsʲci/ (adj)
salvadorianisch
  odnoszący się do państwa Salwador

salzburski (adj)
Salzburger, salzburgisch
  związany z Salzburgiem, dotyczący Salzburga

sam /sãm/ (n)
ganz SB-Markt
  (potocznie, potoczny) (handel, handlowy) sklep samoobsługowy

sam /sãm/ (pronoun)
allein
  bez nikogo / niczego innego, będący jedyny
selbst
  podkreślenie: właśnie ten, a nie inny

samar /ˈsãmar/ (n)
Samarium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samba /ˈsãmba/ (n)
Samba
  (choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do samby (1.1)

samica /sãˈmʲiʦ̑a/ (n)
Weibchen
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
Männchen
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samobieżny (adj)
selbstfahrend
  (technologia, technika, techniczny) taki, który porusza się samodzielnie

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
Selbstmörder, Suizident
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójczy /ˌsãmɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
selbstmörderisch
  dotyczący samobójstwa lub samobójcy, mający na celu samobójstwo

samobójczyni (n)
Selbstmörderin
  kobieta celowo zabijająca samą siebie

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
Suizid, Selbstmord, Selbsttötung
  zabicie samego siebie;

samochodowy /ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ/ (adj)
Auto, Automobil
  związany z samochodem, dotyczący samochodu

samochwalstwo (n)
Eigenlob
  (książkowy) zachwalanie siebie

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
Auto, Wagen, Personenkraftwagen, Kraftfahrzeug, Kraftwagen, Lastkraftwagen
  (motoryzacja) (transport, transportowy) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samochód dostawczy /sãˈmɔxud ːɔˈstafʧ̑ɨ/ (n)
Lieferwagen
  (motoryzacja) odmiana samochodu osobowego lub lekkiego ciężarowego przeznaczona do przewozu niezbyt dużych ładunków

samochód osobowy /sãˈmɔxut ˌɔsɔˈbɔvɨ/ (n)
Personenkraftwagen, Pkw
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, silnikowy, o dopuszczalnej całkowitej masie do 3500 kg, zdolny do przewożenia do dziewięciu osób i niewielkiego bagażu;

samodzielnie /ˌsãmɔˈʥ̑ɛlʲɲɛ/ (adv)
selbstständig
  bez cudzej pomocy, o własnych siłach

samodzielność (n)
Selbständigkeit
  niezależność, uniezależnienie

samodzielny /ˌsãmɔˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
selbstständig
  radzący sobie bez cudzej pomocy

samogwałt (n)
Selbstbefriedigung
  (przestarzałe, przestarzały) zaspokajanie popędu płciowego poprzez stymulację własnych narządów płciowych

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
Vokal, Sebstlaut, Selbstlaut
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samoistny (adj)
eigenständig
  będący odrębną całością, niezwiązaną z niczym
spontan
  istniejący sam z siebie; powstały niezależnie od przyczyn zewnętrznych

samokrytycznie (adv)
selbstkritisch
  krytycznie w stosunku do samego siebie

samokrytyczny (adj)
autokritisch, selbstkritisch
  wyrażający taką ocenę, nacechowany samokrytycyzmem
selbstkritisch, autokritisch
  zdolny do krytycznej oceny samego siebie

samokrytyka (n)
Selbstkritik
  przyznanie się do błędów, najczęściej publiczne

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
Flugzeug
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samolubstwo (n)
Ichsucht, Selbstsucht
  egoizm, sobkostwo

samoobrona (n)
Selbstverteidigung
  (książkowy) obrona samego siebie

samoocena (n)
Selbsteinschätzung
  (psychologia, psychologiczny) ocenianie, postrzeganie samego siebie; ogólna postawa do siebie

samookaleczenie /ˌsãmɔːkalɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Selbstverstümmelung
  celowe okaleczenie samego / samej siebie;

samorządowy (adj)
Kommunal-, Selbstverwaltungs-
  (administracja) związany z samorządem

samosa (n)
Samosa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna potrawa indyjska, trójkątny pierożek smażony na głębokim oleju;

samospalenie /ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Selbstverbrennung
  samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;

samostanowienie /ˌsãmɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Selbstbestimmung
  decydowanie o własnym losie

samotna matka (n)
Alleinerziehende
  (socjologia, socjologiczny) kobieta wychowująca swoje dziecko sama, bez męża

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
Einsamkeit
  uczucie braku bliskich osób
  życie w odosobnieniu, z dala od innych ludzi

samotny /sãˈmɔtnɨ/ (adj)
einsam, alleine
  taki, który jest sam, żyje samotnie

samotny ojciec (n)
Alleinerziehender
  (socjologia, socjologiczny) mężczyzna wychowujący swoje dziecko sam, bez żony

samotrzeci /ˌsãmɔˈṭʃɛʨ̑i/ (adj)
selbdritt
  (dawniej, dawny) będący w towarzystwie dwóch osób, jeden z trzech

samouk /sãˈmɔ<sup>w</sup>uk/ (n)
Autodidakt Autodidaktin, Selbstlerner Selbstlernerin
  ktoś, kto uczy się samodzielnie, bez pomocy nauczyciela

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
Samowar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowola (n)
Eigenmächtigkeit
  czyn wyrażający samowolę (1.1)
Willkür
  postępowanie jedynie według własnej woli, bez liczenia się z innymi czy lekceważąc prawo

samowolny (adj)
eigenwillig
  postępujący według własnej woli, nie licząc się z innymi, z przepisami
eigenmächtig, willkürlich
  świadczący o samowolnej (1.1) postawie

samowyzwalacz (n)
Selbstauslöser
  (fotografia) mechanizm lub funkcjonalność oprogramowania aparatu fotograficznego pozwalająca na wyzwolenie spustu samoczynnie po określonym czasie;

samozatrudnienie (n)
Selbstständigkeit
  podjęcie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną na własny rachunek i odpowiedzialność;

samozwańczy (adj)
selbst ernannt
  dotyczący samozwańców, właściwy samozwańcom, będący samozwańcem

samoświadomość /ˌsãmɔɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
Selbstbewusstsein
  świadomość siebie, własnych doznań, emocji, potrzeb, myśli, swoich możliwości;

samuraj /sãˈmuraj/ (n)
Samurai
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandacz /ˈsãndaʧ̑/ (n)
Zander
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
Sandale, Sandale mit Zehenriemchen
  rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

saneczkarstwo /ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ/ (n)
Rodeln, Schlittensport
  (sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;

saneczkarz /sãˈnɛʧ̑kaʃ/ (n)
Rodler
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający saneczkarstwo

sango (n)
Sango
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Republice Środkowoafrykańskiej;

sangria /ˈsãŋɡrʲja/ (n)
Sangría, Sangria
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny hiszpański chłodny napój o krwistoczerwonej barwie, przygotowywany z wina i owoców wzmacnianych mocniejszym alkoholem;

sangwina /sãŋɡˈvʲĩna/ (n)
Rötel, Rötelstift
  miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania;

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
Schlitten
  pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;

sankcja (n)
Sanktion
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa

sanki /ˈsãnʲci/ (n)
Schlitten
  małe sanie do zaprzęgu

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
Sanktuarium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu;

sapioseksualizm (n)
Sapiosexualität
  (seksuologia, seksuologiczny) preferencja seksualna, w której główną rolę zajmuje intelekt

saprofit (n)
Saprophyt
  (ekologia, ekologiczny) (dawniej, dawny) organizm niezwierzęcy odżywiający się martwą materią organiczną
  (ekologia, ekologiczny) roślina odżywiająca się martwą materią organiczną (dzięki mikoryzie)

saprotrof (n)
Saprophyt
  (biologia, biologiczny) organizm odżywiający się martwą materią organiczną;

sardela /sarˈdɛla/ (n)
Sardelle
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych;

sardoniczny (adj)
sardonisch
  (książkowy) ironiczny, złośliwy

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
Sardine
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
sardisch, sardinisch
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sarin (n)
Sarin
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) bojowy środek trujący mający działanie paraliżujące;

sarisa (n)
Sarissa
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) włócznia starożytnej piechoty macedońskiej, długa na 4-6 m, składana na połowy łączone metalową tuleją;

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
Sarkasmus
  złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
Sarkophag
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarkoidoza /ˌsarkɔ<sup>j</sup>iˈdɔza/ (n)
Sarkoidose
  (medycyna, medyczny) uogólniona choroba ziarniniakowa, najczęściej zajmująca węzły chłonne wnękowe i płuca

sarkopenia /ˌsarkɔˈpɛ̃ɲa/ (n)
Sarkopenie
  (medycyna, medyczny) zanik masy mięśniowej wraz ze spadkiem siły mięśni

sarna /ˈsarna/ (n)
Reh
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
Rehfleisch
  mięso sarny

saski /ˈsasʲci/ (adj)
sächsisch
  związany z Sasami (dynastią Sasów), dotyczący Sasów

satanista (n)
Satanist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca satanizmu

satanizm (n)
Satanismus, Teufelsverehrung
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
Satellit, Trabant
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
Satellit, Satellitenstaat
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;

satelitarny (adj)
Satelliten-
  związany z satelitą

satrapa (n)
Satrap
  (starożytność) w Persji: zarządca prowincji;

satrapia (n)
Satrapie
  (starożytność) okręg administracyjny w starożytnym Iranie;

satyna /saˈtɨ̃na/ (n)
Satin
  (włókiennictwo) bawełniana lub jedwabna tkanina, zwykle błyszcząca z jednej strony; rodzaj atłasu;

satyr (n)
Satyr
  (mitologia grecka) grecki bożek płodności o koźlich nogach;
  (przenośnie, przenośnia) rozpustny mężczyzna

satyra /saˈtɨra/ (n)
Satire
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

satysfakcja /ˌsatɨˈsfakʦ̑ʲja/ (n)
Befriedigung, Zufriedenheit
  (książkowy) uczucie zadowolenia ze spełnienia pewnych oczekiwań

saudyjskoarabski (adj)
saudi-arabisch
  dotyczący Arabów saudyjskich i Arabii Saudyjskiej

sauna /ˈsawna/ (n)
Sauna
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

saunamistrz (n)
Saunameister
  osoba dbająca o gości sauny, stwarzająca im komfortowe warunki relaksu i prowadząca seanse saunowe

sawanna (n)
Savanne
  (geografia, geograficzny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
Lattich, Salat
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
Gartensalat, Salat
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałata lodowa (n)
Eisbergsalat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (botanika, botaniczny) pospolita nazwa sałaty kruchej, tj. odmiany sałaty siewnej

sałatka /saˈwatka/ (n)
Salat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka grecka (n)
Griechischer Salat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna sałatka kuchni greckiej, w skład której zwykle wchodzą: grubo pokrojone pomidory i świeże ogórki, czerwona cebula w plastrach, zielona, słodka papryka, oliwa, plaster sera feta i brązowe oliwki;

sałatka ziemniaczana (n)
Kartoffelsalat
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
Szene
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
  (przenośnie, przenośnia) publiczna awantura, kłótnia
Bühne
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;

scena łóżkowa /ˈsʦ̑ɛ̃na wuʃˈkɔva/ (idiom)
Bettszene
  scena erotyczna w filmie

scenariusz /sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
Drehbuch
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
Skeptizismus
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;

sceptyczka (n)
Skeptikerin, Zweiflerin
  kobieta sceptyczna, wątpiąca, niedowierzająca

sceptyczny (adj)
skeptisch
  wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś

sceptyk /ˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
Skeptiker
  człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający

schabowy /sxaˈbɔvɨ/ (n)
Karbonade
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet schabowy (1.1); czasem też o filecie z kurczaka przyrządzanym w podobny sposób;

schematyczny (adj)
schematisch
  przedstawiający coś w sposób uproszczony
  (pejoratywnie, pejoratywny) mało pomysłowy; zgodny z utartym myśleniem

schengeński (adj)
Schengener
  odnoszący się do wsi Schengen

schizma (n)
Schisma, Kirchenspaltung
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formalny rozdział między wyznawcami jednej religii;

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
Schizophrenie
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schizofreniczny /ˌsxʲizɔfrɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
schizophren
  (medycyna, medyczny) związany ze schizofrenią, właściwy schizofrenii lub schizofrenikom

schlebiać (v)
schmeicheln
  chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś

schnąć (v)
trocknen
  stawać się suchym; tracić wilgotność
vergehen
  (potocznie, potoczny) marnieć z powodu stanu uczuciowego
verdorren, vertrocknen
  marnieć z braku wody

schodkowy /sxɔtˈkɔvɨ/ (adj)
Stufe, stufig
  taki, który ma kształt schodków

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
Treppe, Stiege
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
Rolltreppe, Fahrtreppe
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

schorzenie /sxɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Erkrankung
  stan chorobowy lub nieprawidłowe funkcjonowanie danego organu

schowek /ˈsxɔvɛk/ (n)
Zwischenablage
  (informatyka, informatyczny) pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami
Versteck
  miejsce, gdzie coś można schować

schron /sxrɔ̃n/ (n)
Bunker
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj betonowej budowli obronnej lub ochronnej o przeznaczeniu militarnym;

schronienie /sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Zufluchtsort, Zuflucht, Versteck
  bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować

schronisko /sxrɔ̃ˈɲiskɔ/ (n)
Berghütte, Baude, Herberge
  budynek zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia, bazę noclegową i gastronomiczną;

schwytać /ˈsxfɨtaʨ̑/ (v)
fangen
  (książkowy) złapać

scjentologia (n)
Scientology
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna Kościoła scjentologicznego, ruchu religijnego założonego w 1951 r. w USA jako alternatywa dla psychologii;

scjentyzm (n)
Szientismus
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny uznający jedynie nauki przyrodnicze i eksperymentalne za zdolne do poznania i opisania rzeczywistości;

scrapbooking (n)
Scrapbooking
  metoda zdobienia stron albumów fotograficznych, rzadziej także kartek okolicznościowych, zaproszeń itp.; wykonywanie kolaży ze zdjęć i elementów ozdobnych;

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
Taschenmesser
  składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
Seaborgium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

secesja (n)
Abspaltung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego;
Sezession, Jugendstil, Sezessionsstil
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) jeden ze stylów w sztuce i kulturze przełomu XIX i XX wieku, przybierający wiele form, a będący wyrazem odejścia od tradycyjnych i akademickich kanonów artystycznych, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, giętkich i płynnych linii i asymetrii;

sediswakancja (n)
Sedisvakanz
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stan lub okres w którym stolica biskupia (w tym papieska) pozostaje nieobsadzony;

sedno /ˈsɛdnɔ/ (n)
Kern, Wesen
  (książkowy) istota czegoś

sedymentacja (n)
Sedimentation
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) osadzanie się na dnie naczynia cząstek ciała stałego rozproszonego w cieczy
  (geologia, geologiczny) opadanie materiału mineralnego lub szczątków organicznych prowadzące do powstania osadów

segregator /ˌsɛɡrɛˈɡatɔr/ (n)
Ordner
  (biurowość, biurowy) teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych;

seitan (n)
Seitan
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem”

sejf /sɛjf/ (n)
Tresor, Geldschrank
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejm /sɛjm/ (n)
Sejm
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z izb parlamentu w Polsce, Litwie i Łotwie;
Tag
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa parlamentu albo jednej z izb parlamentu

sejsmiczny /sɛjsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
seismisch
  dotyczący drgań i ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej, rozchodzący się we wnętrzu Ziemi

sejsmochronograf (n)
Seismochronograph
  (geologia, geologiczny) (technologia, technika, techniczny) chronograf mający za zadanie wyznaczenie dokładnego czasu wystąpienia wstrząsów

sejsmograf (n)
Seismograf, Seismograph
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej;

sejsmografia (n)
Seismografie, Seismographie
  (geologia, geologiczny) zbieranie danych, odczytów urządzeń (sejsmogramy) i opisów drgań skorupy ziemskiej, a zwłaszcza trzęsień ziemi

sejsmogram (n)
Seismogramm
  (geologia, geologiczny) zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem);

sejsmolog (n)
Seismologe, Erdbebenforscher, Seismiker
  (geologia, geologiczny) naukowiec zajmujący się sejsmologią
Seismologin
  (geologia, geologiczny) kobieta naukowiec zajmująca się sejsmologią

sejsmologia /ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/ (n)
Seismologie
  nauka o trzęsieniach ziemi;

sekretarz /sɛˈkrɛtaʃ/ (n)
Sekretär
  (ornitologia, ornitologiczny) Sagittarius serpentarius, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny sekretarzy;

seks /sɛks/ (n)
Geschlechtsverkehr, Sex
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seks oralny /ˈsɛks ɔˈralnɨ/ (n)
Oralverkehr
  zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami

seksbomba /sɛɡzˈbɔ̃mba/ (n)
Sexbombe
  (potocznie, potoczny) bardzo atrakcyjna fizycznie kobieta, o silnie działającej na zmysły, prowokującej urodzie;

seksistka (n)
Sexistin
  (rzadki, rzadko używany) kobieta stosująca seksizm, zwolenniczka seksizmu

seksistowski /ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
sexistisch
  związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
Sexismus
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksoholik (n)
Sexoholiker
  mężczyzna uzależniony od uprawiania seksu; mężczyzna, dla którego seks stał się rodzajem chorobliwego nałogu

seksować /sɛˈksɔvaʨ̑/ (v)
sexen
  określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych

seksowny /sɛˈksɔvnɨ/ (adj)
sexy
  atrakcyjny seksualnie, ponętny

seksta (n)
Sexte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dźwiękami równa ośmiu lub dziewięciu półtonom;

sekstant /ˈsɛkstãnt/ (n)
Sextant
  (astronomia, astronomiczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) optyczny przyrząd nawigacyjny stosowany niegdyś w żegludze;

sekstet (n)
Sextett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na sześć instrumentów lub sześć głosów;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół sześciu muzyków lub śpiewaków;

seksturystyka /ˌsɛkstuˈrɨstɨka/ (n)
Sextourismus
  turystyka, której celem jest wchodzenie w niezobowiązujące relacje seksualne z przedstawicielami danej społeczności lokalnej

seksualność (n)
Sexualität
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
sexuell, Sexual
  dotyczący seksu i popędu płciowego

sekta /ˈsɛkta/ (n)
Sekte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam jakiejś religii

sekularyzacja /ˌsɛkularɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Säkularisierung
  (kościelny) przejście osoby duchownej do stanu świeckiego
Säkularisierung, Säkularisation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie majątków spod władzy kościelnej pod władzę świecką
  (socjologia, socjologiczny) proces polegający na osłabianiu się wpływów kleru, kościołów lub religii na życie społeczne i upowszechnienie się świeckiego modelu życia

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
Sekunde
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/3600 stopnia
  (potocznie, potoczny) krótka chwila

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
Sekundant
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi
  (sport, sportowy) zwłaszcza w pięściarstwie i szachach: doradca i pomocnik zawodnika

sekwencja (n)
Sequenz
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) jednostka kompozycyjna filmu lub przedstawienia, stanowiąca zamknięty fragment akcji
Aufeinanderfolge, Kette
  (książkowy) występowanie czegoś jedno po drugim

sekwoja /sɛˈkfɔja/ (n)
Mammutbaum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych;

seledynowy /ˌsɛlɛdɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
mattgrün, zartgrün
  mający jasnozielony kolor;

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
Selen
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

selenografia /ˌsɛlɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
Selenografie
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka zajmująca się opisem powierzchni Księżyca;

selenologia /ˌsɛlɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
Selenologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (astronomia, astronomiczny) nauka o Księżycu

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
Sellerie
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selerowate (n)
Doldenblütler, Doldengewächse
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Apiaceae Lindl., rodzina roślin należąca do rzędu selerowców;

selfie (n)
Selfie
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

seligmannit (n)
Seligmannit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarczków;

semantyczny /ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
semantisch
  (informatyka, informatyczny) związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
Semantik
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych
  (filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością
  (informatyka, informatyczny) związki między instrukcjami, wyrażeniami itp. języka programowania a znaczeniem programu rozumianym jako zachowanie się komputera, systemu itp.

semazjologia /ˌsɛ̃mazʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Semasiologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o znaczeniu i zmianach znaczeń wyrazów

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
Semester, Halbjahr
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

semicki /sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
semitisch
  odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów

semicki /sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (n)
Semitisch, semitisch Sprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny języków afroazjatyckich wywodzący się z języka prasemickiego;

seminarium /ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm/ (n)
Seminar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych
  (studencki) (edukacja, edukacyjny) zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych

seminarium duchowne (n)
Priesterseminar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakład naukowo-wychowawczy przygotowujący kandydatów na duchownych;

seminarium nauczycielskie (n)
Lehrerseminar
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) zakład edukacyjny przygotowujący kandydatów na nauczycieli;

seminarzysta (n)
Seminarist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) student seminarium duchownego

semiotyka (n)
Semiotik
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa badający systemy znakowe;

sen /sɛ̃n/ (n)
Schlaf, Schlafen, Schlummer
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
Traum
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste

sen zimowy /ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/ (n)
Winterschlaf
  (biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
Senat
  (historia, historyczny, historycznie) organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
Senator
  członek izby wyższej parlamentu (senatu)

senegalski /ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/ (adj)
senegalesisch
  odnoszący się do państwa Senegal

senet (n)
Senet
  (historia, historyczny, historycznie) staroegipska gra planszowa;

senior /ˈsɛ̃ɲɔr/ (n)
Senior
  starsza osoba (wiekiem lub rangą)

seniorka (n)
Seniorin
  kobieta starsza wiekiem lub rangą

sennik /ˈsɛ̃ɲːik/ (n)
Traumbuch
  książka będąca zbiorem objaśnień snów

senność /ˈsɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
Schläfrigkeit
  potrzeba snu, pragnienie zaśnięcia

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
Schlaf-
  dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu
schläfrig
  taki, który chce spać; jest śpiący

sens /sɛ̃w̃s/ (n)
Sinn Sinn Sinn
  wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu

sensacyjny (adj)
sensationell
  wywołujący sensację

sentymentalny /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
sentimental
  przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości

separacja (n)
Absonderung, Isolierung
  (książkowy) oddzielenie od czegoś
Trennung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński

separatysta /ˌsɛparaˈtɨsta/ (n)
Separatist
  zwolennik separatyzmu

separatystyczny /ˌsɛparatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
separatistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z separatyzmem lub/i separatystami; właściwy separatyzmowi

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
Separatismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

separować (v)
trennen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uchylać wspólnotę małżeństwa wraz z zablokowaniem możliwości wstępowania w nowy związek małżeński
absondern, isolieren
  oddzielać od czego lub kogo
sich absondern
  odsuwać siebie od innych

sepsa /ˈsɛpsa/ (n)
Sepsis
  (medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;

sepulka /sɛˈpulka/ (n)
Sepulke, Specjalna:Książki/3-518-36959-8
  (książkowy) w twórczości Stanisława Lema: tajemniczy twór o nieznanym przeznaczeniu odgrywający ważną rolę w fikcyjnej cywilizacji Ardrytów;

ser /sɛr/ (n)
Käse
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

ser podpuszczkowy /ˈsɛr ˌpɔtpuʃʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
Labkäse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ser dojrzewający, otrzymywany przy użyciu podpuszczki, poddawany procesowi dojrzewania;

ser smażony (n)
Kochkäse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ser wytwarzany z dojrzałego zgliwiałego twarogu, smażony na maśle;

ser szwajcarski /ˈsɛr ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (n)
Schweizer Käse
  (przestarzałe, przestarzały) żółty ser

serafin (n)
Seraph, Seraf, Seraphin
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

seraj (n)
Serail
  (architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
serbisch, Serbisch
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
Herz
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt
  (przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś
  (przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej
  przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości

sercowaty (adj)
herzförmig
  przypominający kształtem serce

serdecznie /sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
aufrichtig
  naprawdę, całkowicie, bardzo
herzlich, warm
  w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie

serdeczność /sɛrˈdɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Herzlichkeit, Innigkeit
  życzliwość, serdeczny stosunek

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
herzlich
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serdeczny palec /sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
Ringfinger
  (anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki

serenada (n)
Serenade
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;

serendipity (n)
Serendipität
  zdolność, dar znajdowania wartościowych i miłych rzeczy, których się nie szukało

seria /ˈsɛrʲja/ (n)
Serie, Folge
  elementy lub wydarzenia następujące po sobie
  szereg jednakowych elementów

serial /ˈsɛrʲjal/ (n)
Serie
  film składający się z przynajmniej kilku odcinków

serio /ˈsɛrʲjɔ/ (adv)
seriös
  poważnie, bez żartów, prawdziwie, szczerze

sernik /ˈsɛrʲɲik/ (n)
Käsekuchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;

sernik na zimno /ˈsɛrʲɲik na‿ˈʑĩmnɔ/ (n)
Kalter Käsekuchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj sernika, który jest przygotowywany bez pieczenia i podawany schłodzony

serotonina (n)
Serotonin
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik regulujący ciśnienie krwi i działanie ośrodkowego układu nerwowego;

serotyp (n)
Serotyp
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) grupa w obrębie gatunku mikroorganizmu wyróżniająca się antygenami na powierzchni jej przedstawicieli;

serownia (n)
Käserei
  (przestarzałe, przestarzały) zakład produkcji serów

serpentyna /ˌsɛrpɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
Serpentine
  kręta droga, ścieżka;

serwatka (n)
Molke
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
Server
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serwerownia (n)
Serverraum
  (informatyka, informatyczny) specjalne, wydzielone pomieszczenie, w którym znajdują się serwery;

serweta /sɛrˈvɛta/ (n)
Tischdecke
  ozdobny obrus do nakrywania stołu

serwetka (n)
Serviette
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwilizm (n)
Servilismus
  (pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności

sesja /ˈsɛsʲja/ (n)
Prüfungsperiode
  (studencki) powtarzający się cyklicznie okres, w którym odbywają się egzaminy

sesja zdjęciowa (n)
Fotoshooting, Shooting, Fototermin
  (fotografia) spotkanie zorganizowane w celu zrobienia serii zdjęć

sesterc (n)
Sesterz
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denara;

seszelski /sɛˈʃɛlsʲci/ (adj)
seychellisch
  odnoszący się do Seszeli (państwa lub wysp)

seter szkocki /ˈsɛtɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (n)
Gordon Setter
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy wyżłów w typie seterów;

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
Jahreszeit
  (handel, handlowy) pora roku
Saison
  (rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych
  okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp.
Staffel
  (telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza

sezon ogórkowy (n)
Sauregurkenzeit, Sommerloch
  (publikatory) okres w porze letniej, gdy w mediach dominują błahe tematy i zmyślone newsy;

sezonowość (n)
Saisonabhängigkeit, Saisonalität
  (książkowy) cecha bycia sezonowym; występowanie w określonej porze

sfaleryt (n)
Sphalerit, Zinkblende
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
Sphinx
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;

sgraffito (n)
Sgraffito
  (sztuka) technika dekoracyjna (najczęściej ścian) polegająca na tworzeniu ozdobnego wzoru poprzez zdrapywanie warstw tynku;

shader (n)
Schattierer, Shader
  (informatyka, informatyczny) w grafice komputerowej: program komputerowy, zawierający zbiór instrukcji dla karty graficznej renderujący grafikę,

shih tzu (n)
Shih Tzu
  (kynologia, kynologiczny) rasa drobnych psów wywodzących się z Tybetu, trzymanych do towarzystwa;

shinto (n)
Shintoismus, Shinto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

siad /ɕat/ (n)
Sitz
  pozycja siedząca

siadać /ˈɕadaʨ̑/ (v)
sich setzen
  zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
Heu
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

siara /ˈɕara/ (n)
Kolostrum
  (zoologia, zoologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków;

siarczan /ˈɕarʧ̑ãn/ (n)
Sulfat
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego;

siarczek (n)
Sulfid
  (chemia, chemiczny) sól kwasu siarkowodorowego

siarka /ˈɕarka/ (n)
Schwefel, Sulfur
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
Schwefelwasserstoff
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siatkarz /ˈɕatkaʃ/ (n)
Volleyballspieler, Volleyballer
  (sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
Netzhaut, Retina
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
Volleyball
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
säen
  rzucać nasiona w glebę

siebie /ˈɕɛbʲjɛ/ (pronoun)
dich, sich, mich, euch, uns
  …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi biernikiem i dopełniaczem

sieczka (n)
Häcksel
  (rolnictwo, rolniczy) pocięta drobno słoma na paszę;

siedem grzechów głównych (n)
sieben Todsünden
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedemdziesięcioczterolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
Vierundsiebzigjähriger
  mężczyzna mający siedemdziesiąt cztery lata

siedemdziesięcioczterolatka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatka/ (n)
Vierundsiebzigjährige
  kobieta mająca siedemdziesiąt cztery lata

siedemdziesięcioczteroletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierundsiebzigjährig
  mający siedemdziesiąt cztery lata
  trwający siedemdziesiąt cztery lata

siedemdziesięciodwulatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk/ (n)
Zweiundsiebzigjähriger
  mężczyzna mający siedemdziesiąt dwa lata

siedemdziesięciodwulatka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatka/ (n)
Zweiundsiebzigjährige
  kobieta mająca siedemdziesiąt dwa lata

siedemdziesięciodwuletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
zweiundsiebzigjährig
  mający siedemdziesiąt dwa lata
  trwający siedemdziesiąt dwa lata

siedemdziesięciodziewięciolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Neunundsiebzigjähriger
  mężczyzna mający siedemdziesiąt dziewięć lat

siedemdziesięciodziewięciolatka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Neunundsiebzigjährige
  kobieta mająca siedemdziesiąt dziewięć lat

siedemdziesięciodziewięcioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neunundsiebzigjährig
  mający siedemdziesiąt dziewięć lat
  trwający siedemdziesiąt dziewięć lat

siedemdziesięciojednolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/ (n)
Einundsiebzigjähriger
  mężczyzna mający siedemdziesiąt jeden lat

siedemdziesięciojednolatka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatka/ (n)
Einundsiebzigjährige
  kobieta mająca siedemdziesiąt jeden lat

siedemdziesięciojednoletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
einundsiebzigjährig
  mający siedemdziesiąt jeden lat
  trwający siedemdziesiąt jeden lat

siedemdziesięciolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Siebzigjähriger
  osoba w wieku 70-79 lat

siedemdziesięciolatka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Siebzigjährige
  kobieta mająca siedemdziesiąt lat

siedemdziesięcioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebzigjährig
  mający siedemdziesiąt lat
  trwający siedemdziesiąt lat

siedemdziesięcioośmiolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Achtundsiebzigjähriger
  mężczyzna mający siedemdziesiąt osiem lat

siedemdziesięcioośmiolatka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatka/ (n)
Achtundsiebzigjährige
  kobieta mająca siedemdziesiąt osiem lat

siedemdziesięcioośmioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtundsiebzigjährig
  mający siedemdziesiąt osiem lat
  trwający siedemdziesiąt osiem lat

siedemdziesięciopięciolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Fünfundsiebzigjähriger
  mężczyzna mający siedemdziesiąt pięć lat

siedemdziesięciopięciolatka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Fünfundsiebzigjährige
  kobieta mająca siedemdziesiąt pięć lat

siedemdziesięciopięcioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfundsiebzigjährig
  mający siedemdziesiąt pięć lat
  trwający siedemdziesiąt pięć lat

siedemdziesięciosiedmiolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Siebenundsiebzigjähriger
  mężczyzna mający siedemdziesiąt siedem lat

siedemdziesięciosiedmiolatka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka/ (n)
Siebenundsiebzigjährige
  kobieta mająca siedemdziesiąt siedem lat

siedemdziesięciosiedmioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebenundsiebzigjährig
  mający siedemdziesiąt siedem lat
  trwający siedemdziesiąt siedem lat

siedemdziesięciosześciolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Sechsundsiebzigjähriger
  mężczyzna mający siedemdziesiąt sześć lat

siedemdziesięciosześciolatka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Sechsundsiebzigjährige
  kobieta mająca siedemdziesiąt sześć lat

siedemdziesięciosześcioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechsundsiebzigjährig
  mający siedemdziesiąt sześć lat
  trwający siedemdziesiąt sześć lat

siedemdziesięciotrzylatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
Dreiundsiebzigjähriger
  mężczyzna mający siedemdziesiąt trzy lata

siedemdziesięciotrzylatka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatka/ (n)
Dreiundsiebzigjährige
  kobieta mająca siedemdziesiąt trzy lata

siedemdziesięciotrzyletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
dreiundsiebzigjährig
  mający siedemdziesiąt trzy lata
  trwający siedemdziesiąt trzy lata

siedemnastokąt (n)
Siebzehneck
  (geometria) wielokąt o siedemnastu bokach

siedemnastolatek /ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlatɛk/ (n)
Siebzehnjähriger
  chłopak mający siedemnaście lat

siedemnastolatka /ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlatka/ (n)
Siebzehnjährige
  dziewczyna mająca siedemnaście lat

siedemnastoletni /ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebzehnjährig
  mający siedemnaście lat
  trwający siedemnaście lat

siedlisko (n)
Ansiedlung, Lebensraum, Wohnsitz
  (antropologia, antropologiczny) miejsce bytowania, zamieszkania
Lebensraum
  (ekologia, ekologiczny) całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów;
Seuchenherd
  miejsce pochodzenia i wylęgania zarazków

siedmiogodzinny /ˌɕɛdmʲjɔɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
siebenstündig
  trwający siedem godzin

siedmiokrotnie /ˌɕɛdmʲjɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
siebenfach
  siedem razy

siedmiolatek /ˌɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Siebenjähriger
  chłopiec mający siedem lat

siedmiolatka /ˌɕɛdmʲjɔˈlatka/ (n)
Siebenjährige
  dziewczynka mająca siedem lat

siedmioletni /ˌɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebenjährig
  mający siedem lat
  trwający siedem lat

siedziba /ɕɛ̇ˈʥ̑iba/ (n)
Sitz
  miejsce, w którym znajduje się jakaś instytucja, firma, organizacja

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
sitzen, hocken
  (potocznie, potoczny) przebywać w jakimś miejscu
sitzen
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
  (potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności

siedzieć jak na szpilkach /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˈjak na‿ˈʃpʲilkax/ (v)
wie auf Nadeln sitzen
  bardzo się denerwować, niecierpliwić

siedzieć jak na tureckim kazaniu /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˈjak ˌna‿tuˈrɛʦ̑ʲcĩm kaˈzãɲu/ (v)
böhmische Dörfer sein, ein Buch mit sieben Siegeln sein, nur Bahnhof verstehen
  (potocznie, potoczny) nie rozumieć nic z toczącej się rozmowy, nie wiedzieć, o czym mowa

siedzieć po turecku /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (v)
im Schneidersitz sitzen
  siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze

siedzący (adj)
Sitz-
  służący do siedzenia
sitzend
  taki, który wymaga siedzenia

sieja /ˈɕɛ̇ja/ (n)
Große Maräne, Großmaräne, Lavaret
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Coregonus, srebrzysta, przybrzeżna ryba bałtycka żyjąca również w niektórych jeziorach;

siekacz (n)
Schneidezahn
  (stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu

siekać /ˈɕɛkaʨ̑/ (v)
hacken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno kroić

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
Axt
  ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

siemię lniane /ˈɕɛ̃mʲjɛ ˈlʲɲãnɛ/ (n)
Leinsamen
  (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) nasiona lnu zwyczajnego

sienenka (n)
Sienesin
  (geografia, geograficzny) mieszkanka miasta Sieny

sieneńczyk (n)
Sienese
  współczesny mieszkaniec miasta Sieny

sieneński (adj)
Sieneser
  odnoszący się do Sieny, związany ze Sieną

siennik /ˈɕɛ̇̃ɲːik/ (n)
Strohsack
  duży płócienny worek wypełniony słomą (sieczką) lub sianem, służący za materac do spania;

siepacz /ˈɕɛpaʧ̑/ (n)
Scherge
  oprawca, bandyta, pozostający na czyichś usługach

sierociniec /ˌɕɛrɔˈʨ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
Kinderheim, Waisenhaus
  (przestarzałe, przestarzały) dom dla sierot

sierota /ɕɛˈrɔta/ (n)
Waise
  dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców

sierp /ɕɛrp/ (n)
Sichel
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierp i młot /ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/ (n)
Hammer und Sichel
  (historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
August, Ernting
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierść /ɕɛrʲɕʨ̑/ (n)
Fell, Haardecke
  (zoologia, zoologiczny) owłosienie ssaków;

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
Feldwebel, Sergeant
  stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

siew (n)
Saat
  (rolnictwo, rolniczy) umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby

siewca (n)
Säer, Sämann
  (rolnictwo, rolniczy) osoba siejąca ziarno w polu

siewka złota /ˈɕɛfka ˈzwɔta/ (n)
Goldregenpfeifer
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis apricaria Linnaeus, gatunek średniej wielkości ptaka występującego w północno-zachodniej Eurazji;

siewny (adj)
Saat-
  (rolnictwo, rolniczy) związany z siewem

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
Netz
  grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) elektroenergetyczna
  (przenośnie, przenośnia) pułapka
  połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś
Spinnengewebe
  pajęczyna
Netz, Netzwerk
  siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;

sigma /ˈsʲiɡma/ (n)
Sigma
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa osiemnastej litery alfabetu greckiego, σ;

sikhizm /ˈsʲikxʲism̥/ (n)
Sikhismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
Meise
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
Kohlmeise
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;

sikora sosnówka /ɕiˈkɔra sɔsˈnufka/ (n)
Tannenmeise
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus ater, ptak z rodziny sikor;

silikon (n)
Silikon
  (chemia, chemiczny) niepalny, syntetyczny związek polimerowy zawierający połączone atomy krzemu i węgla (w postaci grup alkilowych lub arylowych), cechujący się odpornością chemiczną, termiczną i na promieniowanie UV;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
Fakultät
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnie /ˈɕilʲɲɛ/ (adv)
stark
  z dużą siłą, mocno
  z dużym nasileniem, intensywnie

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
Motor, Triebwerk
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
stark
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy)
  intensywnie działający

silos /ˈsʲilɔs/ (n)
Silo
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
  (wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych;
  (rolnictwo, rolniczy) zbiornik do przygotowywania i przechowywania kiszonki na paszę

simens (n)
Siemens
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka przewodności elektrycznej w układzie SI, odwrotność oma;

sin /ˈsʲĩnus/ (symbol)
sin
  = (matematyka, matematyczny) sinus

singel (n)
Single
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótkie wydawnictwo muzyczne zawierające jeden lub więcej utworów zazwyczaj zapowiadające i promujące album;

singulare tantum (n)
Singularetantum
  (gramatyka) rzeczownik występujący jedynie w liczbie pojedynczej;

siniak /ˈɕĩɲak/ (n)
blauer Fleck, Veilchen
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu

sinica (n)
Blaualge
  (botanika, botaniczny) samożywny organizm z typu sinic
Zyanose
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy sygnalizujący problemy z naczyniami krwionośnymi

sinolog /sʲĩˈnɔlɔk/ (n)
Sinologe
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uczony w zakresie języka, kultury i historii Chin

sinologia /ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
Sinologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;

sinus /ˈsʲĩnus/ (n)
Sinus
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
Sattel, Reitsattel
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siorbać /ˈɕɔrbaʨ̑/ (v)
schlürfen
  (potocznie, potoczny) pijąc coś lub jedząc półpłynną potrawę, wydawać odgłos podobny do mlaśnięcia

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
Schwester
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
  zakonnica
  pielęgniarka

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
Nichte
  córka siostry

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Neffe
  syn siostry

sistrum (n)
Sistrum
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (historia, historyczny, historycznie) starożytny obrzędowy instrument muzyczny związany z kultem bogini Izydy;

sitowie (n)
Schilf
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju sitowie (1.1)
Simsen
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Scirpus L., rodzaj roślin z rodziny ciborowatych o płaskich i szorstkich liściach, kwiatostanach typu kłos;

siusiak /ˈɕüɕak/ (n)
Pimmel
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) (infantylnie) członek męski

siwowłosy (adj)
grauhaarig
  mający siwe włosy

siwy /ˈɕivɨ/ (adj)
grau
  (fryzjerstwo, fryzjerski) o włosach: mający naturalny białoszary kolor, najczęściej ze starości

siódmoklasista /ˌɕudmɔklaˈɕista/ (n)
Siebtklässler
  (edukacja, edukacyjny) uczeń siódmej klasy

się /ɕɛ/ (pronoun)
man
  …używany dla oznaczenia zbiorowości wykonującej czynność
es
  …używany jako forma bezosobowa
sich
  …używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków

siła /ˈɕiwa/ (n)
Kraft
  energia, zdolność do wysiłku
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;
  zdolność oddziaływania, wywierania wpływu

siła elektromotoryczna (n)
EMK, elektromotorische Kraft
  (fizyka, fizyczny) czynnik powodujący przepływ prądu w obwodzie będący równy różnicy potencjałów na końcówkach otwartego źródła prądu;

siła odśrodkowa (n)
Zentrifugalkraft
  (fizyka, fizyczny) siła w ruchu obrotowym, skierowana na zewnątrz od osi obrotu;

siła robocza (n)
Arbeitskraft
  (ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni

siła wyższa /ˈɕiwa ˈvɨʃːa/ (n)
höhere Gewalt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec;

siłownia /ɕiˈwɔvʲɲa/ (n)
Fitnessstudio
  (sport, sportowy) sala gimnastyczna z przyrządami do ćwiczenia mięśni

siły zbrojne (n)
Streitkräfte
  (wojskowość, wojskowy) całe wojsko danego państwa

skakać /ˈskakaʨ̑/ (v)
springen
  przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi)

skala Beauforta (n)
Beaufort-Skala
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) skala służąca do opisu siły wiatru;

skaleń /ˈskalɛ̃ɲ/ (n)
Feldspat
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał skałotwórczy, glinokrzemian potasu, sodu albo wapnia;

skalnica (n)
Steinbrech
  (botanika, botaniczny) Saxifraga L., drobna roślina z rodziny skalnicowatych;

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
Skalpell
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
Fossil
  (geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skamienieć /skãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̇ʨ̑/ (v)
versteinern
  zamienić się w kamień

skand /skãnt/ (n)
Scandium, Skandium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skandal /ˈskãndal/ (n)
Skandal
  zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje
  oburzenie i zgorszenie wywołane skandalem (1.1)

skandaliczny /ˌskãndaˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
skandalös
  stanowiący skandal, mający cechy skandalu
  taki, który wywołuje oburzenie, zgorszenie i przynosi wstyd

skandować (v)
skandieren
  rytmicznie wypowiadać słowa, dzieląc je na sylaby

skandynawistka /ˌskãndɨ̃naˈvʲistka/ (n)
Skandinavistin
  forma żeńska od: skandynawista

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
skandinavisch
  związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
Scanner
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do przebiegowego odczytywania: obrazu, kodu kreskowego lub magnetycznego, fal radiowych itp. do formy elektronicznej;
  urządzenie przeszukujące

skaningowy mikroskop tunelowy /ˌskãɲĩŋˈɡɔvɨ mʲiˈkrɔskɔp ˌtũnɛˈlɔvɨ/ (n)
Rastertunnelmikroskop
  (fizyka, fizyczny) rodzaj mikroskopu ze skanującą sondą;

skanować /skãˈnɔvaʨ̑/ (v)
scannen
  (technologia, technika, techniczny) czytać wartości punkt po punkcie
  wprowadzać do komputera dane za pomocą skanera

skarb /skarp/ (n)
Schatz
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  coś niezwykle wartościowego, drogocennego
  (archeologia, archeologiczny) znalezisko gromadne, złożone z celowo ukrytych przedmiotów
  (przestarzałe, przestarzały) majątek państwa
  osoba kochana, ceniona

skarpa (n)
Strebepfeiler
  (architektura, architektoniczny) murowana stroma podpora na zewnątrz budowli, wysoka przypora;
Böschung, Steilufer
  spadzisty stok, stroma ściana wału, nasypu lub wykopu, np. koryta rzeki;

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
Socke, Kniestrumpf
  okrycie (ubiór) stopy

skarżypyta /ˌskarʒɨˈpɨta/ (n)
Petze, Petzer
  (potocznie, potoczny) ktoś (zwykle dziecko), kto skarży na kogoś
Petzerin
  (potocznie, potoczny) dziewczynka, dziewczyna lub kobieta, która skarży na kogoś

skaut /skawt/ (n)
Pfadfinder
  (harcerski) członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej

skała /ˈskawa/ (n)
Fels, Gestein
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;
Fels, Felsen
  zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok

skałoczep /skaˈwɔʧ̑ɛp/ (n)
Gemeine Napfschnecke
  (zoologia, zoologiczny) mięczak żyjący na skałach

skecz (n)
Sketch
  krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość

skiba /ˈsʲciba/ (n)
Stulle
  grubo ukrojona kromka chleba

skierowanie /ˌsʲcɛrɔˈvãɲɛ/ (n)
Einweisung
  rodzaj pisemnego polecenia przyjęcia kogoś przez określoną placówkę

skinhead (n)
Skinhead
  męski członek kontrkultury skinhead (1.1)

skinienie /sʲcĩˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Nicken
  nieznaczne kiwnięcie głową, ręką lub palcem na znak czegoś, (rzeczownik odczasownikowy) od skinąć

skinąć (v)
nicken, winten
  uczynić ruch głową lub ręką na znak czegoś, zwłaszcza na znak zgody, przyzwolenia, powitania lub pożegnania;

skipass /ˈsʲcipas/ (n)
Skipass
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) karnet narciarski umożliwiający korzystanie z kilku wyciągów w obrębie kompleksu narciarskiego, czasem także z dodatkowych usług

sklep /sklɛp/ (n)
Geschäft, Laden
  (handel, handlowy) pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep kolonialny /ˈsklɛp ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/ (n)
Kolonialwarengeschäft, Kolonialwarenladen
  (dawniej, dawny) sklep zaopatrzony w towary spożywcze (jak kawa, herbata, ryż, przyprawy) sprowadzane z zamorskich krajów, głównie z kolonii

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
Schnapsladen, Spirituosengeschäft
  sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklep rybny /ˈsklɛp ˈrɨbnɨ/ (n)
Fischgeschäft, Fischladen
  sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Gewölbe
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

sklepik /ˈsklɛpʲik/ (n)
Mini-Markt
  (handel, handlowy) mały sklep

sklepikarz /sklɛˈpʲikaʃ/ (n)
Ladenbesitzer
  (handel, handlowy) właściciel sklepu, sklepiku; osoba prowadząca sklep, sklepik

sknocić /ˈsknɔʨ̑iʨ̑/ (v)
verbocken
  (potocznie, potoczny) zrobić coś źle; zawalić

skobel /ˈskɔbɛl/ (n)
Haspe
  zgięty pręt tworzący uszko, wbijany w drzwi, wieko skrzyni, w futrynę, w celu zawieszenia kłódki

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
Springer
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skoczkini /skɔʧ̑ʲˈcĩɲi/ (n)
Springerin
  (sport, sportowy) kobieta specjalizująca się w wykonywaniu skoków

skocznia narciarska (n)
Skisprungschanze
  (sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;

skoczny (adj)
Sprung-
  służący do skoków
lebhaft
  zachęcający do skoków, do tańca

skok /skɔk/ (n)
Sprung
  chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
Stabhochsprung
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok w dal (n)
Weitsprung
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna złożona z rozbiegu, odbicia się z jednej nogi z belki i wylądowania w piaskownicy

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
Hochsprung
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skoki narciarskie (n)
Skispringen
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy rywalizują o wykonanie najdłuższego skoku na nartach;

skomplikowany /ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ/ (adj)
kompliziert
  składający się z wielu elementów

skop /skɔp/ (n)
Hammel, Schöps
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany baran

skopek (n)
Hammellamm
  (zootechnika, zootechniczny) wytrzebione jagnię

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
Skorpion
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
Putamen
  (anatomia, anatomiczny) część mózgowia
Schild
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.
Scherbe
  kawałek rozbitego naczynia ceramicznego
Schale, Kruste
  twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu

skorupa ziemska /skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska/ (n)
Erdkruste
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery;

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
Krebstier
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
Lerche
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skończony /skɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
voll
  niespodziewający się niczego dobrego, niemogący liczyć na sukces; przegrany

skośny /ˈskɔɕnɨ/ (adj)
schräg
  taki, który tworzy z jakąś płaszczyzną lub linią kąt ostry

skraj /skraj/ (n)
Rand
  brzeg jakiejś płaszczyzny, jakiegoś obszaru
  (przenośnie, przenośnia) granica

skrajny /ˈskrajnɨ/ (adj)
äußerst
  będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skraplanie /skraˈplãɲɛ/ (n)
Kondensation
  (fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia z gazowego na ciekły

skraść (v)
stehlen
  bezprawnie zabrać ukradkiem

skrobia (n)
Stärke
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromność /ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
Schlichtheit
  cecha czegoś, co jest proste i pozbawione ozdób
Bescheidenheit
  cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
Schläfe
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skrucha /ˈskruxa/ (n)
Reue
  żal za popełnione błędy, krzywdy

skrytka pocztowa /ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva/ (n)
Postfach
  skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;

skrytobójca (n)
Meuchelmörder, Meuchler
  (książkowy) osoba, która popełnia skrytobójstwo; zabija podstępnie, zza węgła, z ukrycia

skrytobójstwo (n)
Meuchelmord
  morderstwo popełnione z ukrycia, tak, by sprawca pozostał nieznany

skryty (adj)
verschlossen
  niechętnie ujawniający własne przeżycia
heimlich
  utrzymywany w tajemnicy

skrywać (v)
verdecken
  czynić niewidocznym
verstecken
  trzymać w niewidocznym miejscu
verbergen, verheimlichen
  utrzymywać w tajemnicy
sich verstecken
  stawać się zasłoniętym przez coś

skrzat (n)
Kobold, Schrat
  (folklor) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bajkowy ludek

skrzek (n)
Laich
  (herpetologia, herpetologiczny) skupisko płazich jaj;

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
Flügel
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  (regionalizm poznański) fortepian
Flügel, Tragfläche
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  część samolotu tworząca siłę nośną;

skrzydłówka /skʃɨdˈwufka/ (n)
Flügelhorn
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego;

skrzynia /ˈskʃɨ̃ɲa/ (n)
Kasten, Kiste
  drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem;

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
Getriebe
  (motoryzacja) (mechanika) mechanizm umożliwiający zmianę przełożenia mocy wytwarzanej przez silnik napędzający pojazd lub inną maszynę;

skrzynka /ˈskʃɨ̃nka/ (n)
Kasten
  mała skrzynia
Briefkasten, Kasten
  metalowy, pocztowy pojemnik na korespondencję

skrzynka pocztowa (n)
Briefkasten
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp /skʃɨp/ (n)
Schachtelhalm
  Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzyp polny /ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/ (n)
Acker-Schachtelhalm, Katzenwedel
  (botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;

skrzypaczka /skʃɨˈpaʧ̑ka/ (n)
Violinistin, Geigenspielerin, Geigerin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na skrzypcach

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
Geige, Violine
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
Geiger, Violinist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach

skrzypieć (v)
quietschen, knirschen
  wydawać swoisty dźwięk, jaki powstaje przy tarciu niegładkich i suchych powierzchni

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
Kreuzung, Straßenkreuzung
  miejsce połączenia dwóch dróg;
Kreuzung
  produkt skrzyżowania (1.1) dwóch rzeczy

skrót /skrut/ (n)
Dateiverknüpfung, Verknüpfung
  (informatyka, informatyczny) plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku;
Abkürzung
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;
  droga krótsza od oficjalnej lub zalecanej

skrót myślowy /ˈskrut mɨɕˈlɔvɨ/ (idiom)
Gedankensprung
  (książkowy) uproszczenie wypowiedzi poprzez przedstawienie jej w postaci niekompletnej lub zastąpienie jej innym, krótszym określeniem, czasem prowadzące do nieporozumień

skrótowiec /skruˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Akronym, Kurzwort
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów;

skręcać /ˈskrɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
abbiegen
  zmieniać kierunek poruszania się

skrępowany /ˌskrɛ̃mpɔˈvãnɨ/ (adj)
befangen, verlegen
  (książkowy) zawstydzony, onieśmielony jakąś sytuacją

skunks /skũŋks/ (n)
Stinktier
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;

skupiać (v)
versammeln
  zbierać w jednym miejscu

skupisko /skuˈpʲiskɔ/ (n)
Anhäufung, Ansammlung
  nagromadzenie czegoś w jednym miejscu

skurwysyn /skurˈvɨsɨ̃n/ (n)
Hurensohn
  (wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie

skuteczność /skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Wirksamkeit, Wirkungsgrad
  cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni

skuteczny /skuˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
wirksam
  taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt

skutek /ˈskutɛk/ (n)
Wirkung, Folge, Resultat, Ausgang, Ergebnis
  wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja

skutkować /skutˈkɔvaʨ̑/ (v)
wirken
  przynosić określony skutek, prowadzić do jakiegoś efektu

skwarno (adv)
glühend heiß, tropisch
  (książkowy) bardzo gorąco

skyr (n)
Skyr
  (spożywczy) islandzki, tradycyjny produkt mleczny, rodzaj kwaszonego mleka;

skyrmion (n)
Skyrmion
  (fizyka, fizyczny) kwazicząstka, która charakteryzuje się tzw. ładunkiem topologicznym, będącą możliwie najmniejszym stabilnym zakłóceniem jednorodnego namagnesowania

skóra /ˈskura/ (n)
Haut
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
Leder, Fell, Pelz
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;
Hülle, Schale
  zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp.

skórka pomarańczowa /ˈskurka ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔva/ (n)
Orangenschale
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) skórka otaczająca pomarańczę
Orangenhaut
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) cellulit

skórny /ˈskurnɨ/ (adj)
Haut, dermal
  dotyczący skóry

skórzany /skuˈʒãnɨ/ (adj)
Leder-
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany ze skóry, obity skórą
  dotyczący wyrobów ze skóry

skąd /skɔ̃nt/ (particle)
ach wo
  wzmocnione nie

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
woher
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skąpiec /ˈskɔ̃mpʲjɛʦ̑/ (n)
Geizhals, Geiziger
  osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze

skąpstwo /ˈskɔ̃mpstfɔ/ (n)
Geiz
  niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
geizig, knauserig
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze

skład /skwat/ (n)
Aufstellung
  (sport, sportowy) zbiór wszystkich zawodników jednej drużyny podczas meczu
Lager
  miejsce gromadzenia (składowania) towarów, magazyn
Zusammensetzung
  zbiór elementów stanowiących dany przedmiot lub substancję

składanie /skwaˈdãɲɛ/ (n)
Zusammensetzung
  (rzeczownik odczasownikowy) od składać

składaniec (n)
Sammelableger, Sammelbrutableger
  (pszczelarstwo, pszczelarski) odkład utworzony z ramek z czerwiem pochodzących od kilku różnych rodzin pszczelich

składanka /skwaˈdãnka/ (n)
Zusammenstellung
  coś złożonego z kilku rzeczy, utworów

składać /ˈskwadaʨ̑/ (v)
bestehen
  mieć coś za swoje części

składka (n)
Beitrag
  (urzędowy) (administracja) obowiązkowa opłata związana z przynależnością do jakiejś organizacji lub instytucji najczęściej opłacana w regularnych odstępach czasu
Spende
  sposób opłacenia czegoś przez wiele osób, służącego wszystkim tym osobom, gdy każda z nich ponosi część kosztu (zwykle równą)
Lage
  zadrukowany arkusz papieru złożony zazwyczaj wielokrotnie, tworzący część książki

składnia /ˈskwadʲɲa/ (n)
Satzbau, Satzlehre
  (językoznawstwo, językoznawczy) funkcja wyrazu w zdaniu

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
Summand
  (matematyka, matematyczny) jeden z obiektów dodawanych dający sumę
Zutat, Bestandteil, Komponente
  część składowa czegoś

skłonność /ˈskwɔ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
Neigung
  upodobanie do czegoś

skłonny /ˈskwɔ̃nːɨ/ (adj)
geneigt, bereit
  taki, który zgadza się z czymś, ma chęć na coś

slajd /slajt/ (n)
Dia
  (fotografia) diapozytyw, małoobrazkowe przezrocze oprawione w tekturową lub plastikową ramkę, służące do rzutowania obrazu na ekran za pomocą rzutnika;

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
Slalom
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slang /slãŋk/ (n)
Slang
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej;

slawistyczny /ˌslavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
slawistisch
  związany ze slawistyką

slawistyka /slaˈvʲistɨka/ (n)
Slawistik
  dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię
  (edukacja, edukacyjny) studia w dziedzinie slawistyki (1.1)

slawizm /ˈslavʲism̥/ (n)
Slawismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z któregoś języka słowiańskiego;

slipy /ˈslʲipɨ/ (n)
Slip
  męskie, obcisłe majtki;

slumlord (n)
Bruchbudenvermieter, Schrottvermieter, Mietwucherer
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba, która wynajmuje komuś dom lub mieszkanie znajdujące się w biednej dzielnicy i złym stanie technicznym, często pobierając niesprawiedliwie wysoki czynsz

slums (n)
Slum
  (urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;

slup /slup/ (n)
Slup
  żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok;

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/ (interjection)
guten Appetit
  zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia

smaczny /ˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
schmackhaft, wohlschmeckend
  mający dobry smak; dobrze smakujący

smagać (v)
peitschen
  (meteorologia, meteorologiczny) gwałtownie napierać; ostro uderzać
  uderzać czymś długim oraz wiotkim
brandmarken
  wyrażać pogardę
sich peitschen
  smagać siebie nawzajem

smagławy (adj)
ein bisschen dunkel
  lekko smagły

smagły /ˈsmaɡwɨ/ (adj)
dunkelhäutig
  o oliwkowej cerze, ciemnej karnacji

smak /smak/ (n)
Geschmack, Geschmackssinn
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
Geschmack
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;
  (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
schmecken, kosten
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku
gut schmecken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawach, napojach itp.: być dobrym w smaku, być smacznym
schmecken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawach, napojach itp.: mieć smak

smar /smar/ (n)
Schmiermittel
  (technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów

smardz /smarʦ̑/ (n)
Morchel
  (biologia, biologiczny) rodzaj grzybów

smartfon /ˈsmartfɔ̃n/ (n)
Smartphone
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;

smażony (adj)
gebraten
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
braten
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia

smerf /smɛrf/ (n)
Schlumpf
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
Schnuller, Sauger
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;
Sauger
  nasadka na butelkę, dzięki której małe dzieci mogą z niej ssać;

smog /smɔk/ (n)
Smog
  (ekologia, ekologiczny) zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi;

smok /smɔk/ (n)
Drache
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoking /ˈsmɔcĩŋk/ (n)
Smoking
  męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
Pech, Teer
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smród /sm̥rut/ (n)
Gestank
  przykry zapach

smukły /ˈsmukwɨ/ (adj)
schlank
  taki, którego budowa lub sylwetka charakteryzuje się smukłością

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
Traurigkeit, Kummer
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
traurig, betrübt
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
Schlüsselband
  mały pasek zakończony karabińczykiem, uchwytem lub klipsem, używany do trzymania kluczy bądź telefonu
Hundeleine, Leine
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
Bogen
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

smyczek skaczący (n)
Springbogen
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywanie oddzielnie każdej nuty lekko podskakującym smyczkiem

snajper /ˈsnajpɛr/ (n)
Heckenschütze, Scharfschütze
  (wojskowość, wojskowy) strzelec wyborowy, żołnierz przeszkolony do zwalczania celów odległych i trudno dostępnych za pomocą pojedynczych strzałów ze specjalnego karabinu;

snob /snɔp/ (n)
Snob, Wichtigtuer
  osoba, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy

snobizm /ˈsnɔbʲism̥/ (n)
Snobismus
  naśladownictwo jakichś wzorców, na ogół bezkrytyczne

snop /snɔp/ (n)
Garbe
  (rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;
  (przenośnie, przenośnia) wiązka, strumień

snopowiązałka /ˌsnɔpɔvʲjɔ̃w̃ˈzawka/ (n)
Mähbinder
  (rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do zautomatyzowanego koszenia zboża, traw nasiennych i rzepaku, układania skoszonego materiału w snopy i wiązania ich sznurkiem;

snowboard (n)
Snowboard
  (sport, sportowy) szeroka deska mocowana do butów specjalnymi wiązaniami i służąca do zjeżdżania po śniegu;

snowboardzista /ˌsnɔwbɔrʲˈʥ̑ista/ (n)
Snowboarder, Snowboardfahrer
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na snowboardzie

snowboardzistka /ˌsnɔwbɔrʲˈʥ̑istka/ (n)
Snowboarderin, Snowboardfahrerin
  (sport, sportowy) kobieta jeżdżąca na snowboardzie

snoza (n)
Speiler
  (pszczelarstwo, pszczelarski) beleczka układana poziomo w gnieździe, od której pszczoły odbudowują plaster

snycerstwo /snɨˈʦ̑ɛrstfɔ/ (n)
Holzschnitzerei
  (książkowy) sztuka, artystyczne rzemiosło rzeźbienia w drewnie

sobie /ˈsɔbʲjɛ/ (pronoun)
sich
  …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi celownikiem i miejscownikiem

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
Samstag, Sonnabend
  szósty dzień tygodnia;

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
Doppelgänger, Doppelgängerin
  osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

soból /ˈsɔbul/ (n)
Zobel
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

sobą /ˈsɔbɔ̃w̃/ (pronoun)
sich
  …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi narzędnikiem

socjaldemokracja /ˌsɔʦ̑ʲjaldɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
Sozialdemokratie
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch społeczny, mający na celu budowę społeczeństwa i ustroju socjalistycznego poprzez demokratyczne reformy;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ogół partii socjaldemokratycznych

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
Sozialist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu

socjalistka /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲistka/ (n)
Sozialistin
  forma żeńska od: socjalista

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sozialistisch
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu
  związany z socjalizmem realnym, dotyczący państwa tzw. demokracji ludowej

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
Sozialismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjalizować (v)
sozialisieren, verstaatlichen
  (ekonomia, ekonomiczny) zmieniać własność środków produkcji z prywatnej na społeczną
mit dem Sozialismus sympathisieren
  być entuzjastą socjalizmu
sozialisieren
  poddawać procesowi socjalizacji
sich sozialisieren
  podlegać procesowi socjalizacji

socjalny (adj)
sozial
  związany z zaspokojeniem potrzeb bytowych członków społeczeństwa

socjolekt (n)
Soziolekt
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt o zasięgu środowiskowym;

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
Soziolinguistik
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjolog /sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk/ (n)
Soziologe
  (edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii
Soziologin
  (edukacja, edukacyjny) specjalistka w dziedzinie socjologii

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Soziologie, Gesellschaftskunde
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socjologiczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
soziologisch
  związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii

socjolożka (n)
Soziologin
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) specjalistka w dziedzinie socjologii

socynianin /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃ɲĩn/ (n)
Sozinianer, Sozinianist, Specjalna:Książki/8301030518
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
Linse, Erve
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczewka kontaktowa /sɔˈʧ̑ɛfka ˌkɔ̃ntakˈtɔva/ (n)
Kontaktlinse
  soczewka umieszczana bezpośrednio na rogówce oka, służąca najczęściej do korygowania wad wzroku, rzadziej w celach opatrunkowych lub kosmetycznych;

soczysty /sɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
saftig
  zawierający dużo soku, pełen soku

sofa /ˈsɔfa/ (n)
Sofa
  rodzaj niskiej kanapy

sogdyjski (adj)
sogdisch
  związany z Sogdianą, dotyczący Sogdiany

sojusznik /sɔˈjuʃʲɲik/ (n)
Verbündete
  państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy

sok /sɔk/ (n)
Saft
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sok żołądkowy /ˈsɔɡ ˌʒɔwɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
Magensaft
  (medycyna, medyczny) jeden z soków trawiennych;

sokoli wzrok /sɔˈkɔlʲi ˈvzrɔk/ (n)
Augen wie ein Luchs haben
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bardzo dobry wzrok

sokolniczka /ˌsɔkɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
Falknerin
  kobieta zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi

sokolnik /sɔˈkɔlʲɲik/ (n)
Falkner, Falkenjäger
  osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi

sokowirówka /ˌsɔkɔvʲiˈrufka/ (n)
Entsafter
  urządzenie służące do mechanicznego uzyskiwania soku z owoców lub warzyw

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
Falke
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sokół wędrowny (n)
Wanderfalke
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco peregrinus, duży ptak drapieżny z podrodziny sokołów spotykany na niemal wszystkich kontynentach (poza Antarktydą), rzadki w Polsce;

sola /ˈsɔla/ (n)
Seezunge
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;

solanka (n)
Lauge
  (spożywczy) roztwór soli używany do konserwacji żywności

solarny /sɔˈlarnɨ/ (adj)
solar
  związany ze słońcem, dotyczący słońca (jako zjawiska lub obiektu astronomicznego)

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
Solidarität
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solidarny (adj)
solidarisch
  wykazujący się solidarnością

solista /sɔˈlʲista/ (n)
Solotänzer
  (choreografia, choreograficzny) najwyższej klasy tancerz wykonujący główne role w spektaklu baletowym
Solist, Solosänger
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk wykonujący utwór muzyczny lub śpiewający pojedynczo

soliter (n)
Solitär
  samotnik, jednoosobowa gra logiczna, rodzaj łamigłówki
  (medycyna, medyczny) (zoologia, zoologiczny) tasiemiec, pasożyt w przewodzie pokarmowym człowieka i zwierząt;
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) samotne drzewo (krzew) w otwartym terenie, pełniące funkcję dekoracyjną;
  (urbanistyka, urbanistyczny) (architektura, architektoniczny) wolno stojący budynek, zwykle planowo wkomponowany w otoczenie;

solić /ˈsɔlʲiʨ̑/ (v)
salzen
  przyprawiać potrawy solą

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
Salzstreuer
  niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;
  niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli

solowy (adj)
Solo-
  wykonywany lub przeznaczony do wykonania przez jedną osobę

solurski (adj)
Solothurner
  związany z Solurą, dotyczący Solury

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
somalisch, Somali
  odnoszący się do państwa Somalia

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (n)
Somalisch
  język urzędowy Somalii

sombrero /sɔ̃mˈbrɛrɔ/ (n)
Sombrero
  (odzieżownictwo) (etnografia, etnograficzny) miękki kapelusz z szerokim rondem pochodzenia hiszpańskiego, noszony w krajach Ameryki Łacińskiej i Hiszpanii

somnambulik /ˌsɔ̃mnãmˈbulʲik/ (n)
Somnambuler
  (medycyna, medyczny) osoba wykonująca czynności (np. chodzenie, mówienie) nieświadomie podczas snu; lunatyk

sonant /ˈsɔ̃nãnt/ (n)
Sonant
  (językoznawstwo, językoznawczy) spółgłoska mogąca tworzyć sylabę,

sonda (n)
Umfrage
  (socjologia, socjologiczny) badanie opinii publicznej
Sonde
  przyrząd w postaci liny z ciężarkiem wykorzystywany do pomiaru głębokości akwenu

sondaż (n)
Umfrage Sondierung
  badanie i pomiar wykonywane za pomocą sondy

sondowanie (n)
Sondierung
  (rzeczownik odczasownikowy) od sondować

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
Sonett
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
Eiszapfen
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sopran /ˈsɔprãn/ (n)
Sopran
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;
Sopranist, Sopransänger
  (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

sopranistka /ˌsɔprãˈɲistka/ (n)
Sopranistin
  kobieta, która śpiewa sopranem

sos /sɔs/ (n)
Soße, Sauce
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
Sojasauce
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sos tatarski /ˈsɔs taˈtarsʲci/ (n)
Tatarensauce
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostry sos przyrządzany zwykle z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i drobno pokrojonych ogórków marynowanych lub kiszonych;

sosjerka /sɔˈsʲjɛrka/ (n)
Sauciere
  (gastronomia) naczynie z dzióbkiem lub dwoma, przeznaczone do podawania sosu;

sosna /ˈsɔsna/ (n)
Kiefer, Föhre
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;
Kiefer, Kieferholz
  drewno sosnowe

sosnowy /sɔsˈnɔvɨ/ (adj)
Kiefern-
  składający się z sosny
Kiefer-, Kiefern-
  wykonany z drewna lub innej części sosny

soteriologia /ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
Soteriologie
  (teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu;

soul (n)
Soul
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z gatunków muzycznych;

soundbar (n)
Soundbar
  (elektronika, elektroniczny) rodzaj głośnika o bardzo szerokiej i wąskiej obudowie;

sowa /ˈsɔva/ (n)
Eule, Uhu
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowiecki /sɔˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
sowjetisch
  radziecki, dotyczący Związku Radzieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich)

sowietolog (n)
Sowjetologe
  (edukacja, edukacyjny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalista w dziedzinie sowietologii

sowietologia (n)
Sowjetologie
  (edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR;

sowietologiczny (adj)
sowjetoglogisch
  związany z sowietologią

sołtys (n)
Schultheiß
  (historia, historyczny, historycznie) przedstawiciel feudała stojący na czele wsi lokowanej na prawie niemieckim

sośnina (n)
Kiefer, Kieferholz
  drewno z sosny

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
Spaziergang, Bummel
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacja /ˈspaʦ̑ʲja/ (n)
Leerzeichen
  (poligrafia) odstęp między wydrukowanymi lub wyświetlonymi wyrazami

spadać /ˈspadaʨ̑/ (v)
fallen
  lecieć bezwładnie w dół

spadek /ˈspadɛk/ (n)
Erbschaft
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;

spadkobierca /ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a/ (n)
Erbe
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
Fallschirm
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadź /spaʨ̑/ (n)
Honigtau
  gęsta, słodka ciecz składająca się z wydzieliny mszyc i czerwców oraz soków roślinnych, występująca na liściach i gałązkach niektórych drzew

spaghetti /spaˈɡɛttʲi/ (n)
Spaghetti
  (spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spakować (v)
packen, zusammenpacken
  zrobić z czegoś paczkę; ułożyć coś w czymś ułatwiającym przetransportowanie

spalić na panewce /ˈspalʲiʨ̑ ˌna‿pãˈnɛfʦ̑ɛ/ (v)
fehlschlagen, im Sand verlaufen
  (książkowy) nie udać się, zakończyć się klęską

spalony (n)
Abseits
  (sport, sportowy) sytuacja, podczas której zawodnik drużyny atakującej w momencie podania znajduje się bliżej bramki niż wszyscy zawodnicy drużyny przeciwnej

spaniel /ˈspãɲɛl/ (n)
Spaniel
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów myśliwskich lub pokojowych o falistej sierści i długich wiszących uszach

spartański /sparˈtãj̃sʲci/ (adj)
spartanisch
  charakteryzujący się surowością, wielką prostotą, skromnością
  dotyczący Sparty, związany ze Spartą

sparzyć /ˈspaʒɨʨ̑/ (v)
abbrühen, blanchieren, überbrühen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zalać lub opłukać coś wrzątkiem
verbrühen
  uszkodzić ciało, dotykając je czymś gorącym
sich verbrennen, sich verbrühen
  doznać poparzenia, podrażnić skórę i mieć objawy poparzenia lub takie, jak po dotknięciu gorącej rzeczy
sich die Finger verbrennen
  (przenośnie, przenośnia) doznać zawodu, zawieść się na czymś lub na kimś

spastyczny (adj)
spastisch
  (medycyna, medyczny) kurczowy, wywołany przez spazm

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
Schweißer
  robotnik zajmujący się spawaniem

spawalniczy (adj)
Schweiß-
  (technologia, technika, techniczny) związany ze spawalnictwem

spawać /ˈspavaʨ̑/ (v)
schweißen
  (technologia, technika, techniczny) łączyć coś techniką spawania

spazm (n)
Spasmus, Krampf
  (medycyna, medyczny) nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni

spać /spaʨ̑/ (v)
schlafen
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości
  (eufemistycznie) mieć stosunek płciowy

spać jak suseł /ˈspaʨ̑ ˈjak ˈsusɛw/ (v)
wie Dachs schlafen, wie ein Murmeltier schlafen, wie ein Stein schlafen
  spać mocnym, głębokim snem, z którego trudno wybudzić

spaść z nieba /ˈspaʑʥ̑ ˈzʲ‿ɲɛba/ (v)
wie aus den Wolken fallen
  zupełnie nieoczekiwanie, nagle, niespodziewanie wydarzyć się lub pojawić się gdzieś

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
Facharzt
  lekarz, który zajmuje się określonym działem medycyny; który ukończył dodatkowe studia podyplomowe
Spezialist, Fachmann
  osoba, która się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie

specjalistka /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲistka/ (n)
Spezialistin
  kobieta, która specjalizuje się w czymś, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie

specjalizacja (n)
Spezialisierung, Profilierung, Vertiefungsrichtung
  proces wyodrębniania się funkcji, kompetencji, zadań

specjalizować się (v)
sich spezialisieren
  (edukacja, edukacyjny) robić specjalizację; zdobywać wiedzę i umiejętności w jakiejś węższej dziedzinie nauki
  być znawcą, profesjonalistą w danej dziedzinie; zajmować się czymś profesjonalnie

specjalna operacja wojskowa (n)
militärische Spezialoperation
  (eufemistycznie) (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) propagandowe określenie rosyjskiej agresji na Ukrainę w lutym 2022 r.

specjalne prawa ciągnienia (n)
Sonderziehungsrecht
  (ekonomia, ekonomiczny) (jednostka monetarna) międzynarodowa jednostka obrachunkowa i umowna jednostka monetarna utworzona przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy;

specjalnie /spɛˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
besonders, speziell
  w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny

specjalność /spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑/ (n)
Spezialität
  czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością

specjalny /spɛˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
speziell, besonderer
  odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby

specyficzność (n)
Eigentümlichkeit
  (zobacz) specyfika

specyficzny /ˌspɛʦ̑ɨˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
spezifisch
  typowy jedynie dla jakiejś osoby, rzeczy, okresowi czasu albo miejscu (lub ich grupie)
  wyróżniający się na tle innych

specyfika (n)
Spezifik
  zespół cech wyróżniających

specyfikacja (n)
Aufstellung
  (handel, handlowy) szczegółowy spis informacji zawarty w dokumencie dołączanym do towaru

spektakularny /ˌspɛktakuˈlarnɨ/ (adj)
spektakuläre
  sprawiający duże wrażenie lub zwracający na siebie uwagę

speleolog (n)
Speläologe
  osoba eksplorująca jaskinie

spelunka (n)
Spelunke
  licha knajpa

sperma /ˈspɛrma/ (n)
Sperma
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spermacet (n)
Spermazet, Walrat
  (chemia, chemiczny) (zoologia, zoologiczny) półpłynna substancja występująca w głowie kaszalota;

spełniać /ˈspɛwʲɲäʨ̑/ (v)
erfüllen
  robić to, czego wymagają obowiązki, obietnice, czyjeś polecenia
  (matematyka, matematyczny) po podstawieniu do formy zdaniowej (np. równania), dawać w wyniku prawdę
  być zgodnym z wymaganiami
in Erfüllung gehen
  urzeczywistniać się

spichlerz /ˈspʲixlɛʃ/ (n)
Getreidespeicher
  (rolnictwo, rolniczy) budynek służący za magazyn zbóż

spichrz /spʲixʃ/ (n)
Speicher
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym przechowuje się ziarna zbóż;

spieniacz /ˈspʲjɛ̇̃ɲaʧ̑/ (n)
Schäumer
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do robienia piany, np. z mleka lub kawy

spijać śmietankę /ˈspʲijäʨ̑ ɕmʲjɛˈtãnkɛ/ (v)
absahnen
  (przenośnie, przenośnia) czerpać korzyści wynikające z działania, które zostało już wykonane

spin /spʲĩn/ (n)
Spin
  (fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki;

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
Büroklammer, Klammer
  wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spinel /ˈspʲĩnɛl/ (n)
Spinell
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zawierający tlenki metali, występujący w wielu barwnych odmianach;
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny z oszlifowanego spinelu (1.1)

spirala /spʲiˈrala/ (n)
Heizspirale
  (elektryczność) opornik zwinięty w helisę w którym zachodzi przemiana energii elektrycznej w ciepło
Spirale, Spirallinie
  (matematyka, matematyczny) krzywa płaska, która okrążając wielokrotnie punkt, jednocześnie oddala się od niego
Spirale
  (potocznie, potoczny) domaciczna wkładka antykoncepcyjna
  (lotnictwo, lotniczy) figura wyższego pilotażu, która polega na ruchu samolotu po linii śrubowej ze stopniowym zmniejszaniem wysokości;

spiralny /spʲiˈralnɨ/ (adj)
spiralförmig
  taki, który ma kształt spirali

spironolakton /ˌspʲirɔ̃nɔˈlaktɔ̃n/ (n)
Spironolacton
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający, oszczędzający potas, z grupy antagonistów aldosteronu;

spirski (adj)
Speyerer, speyerisch
  związany ze Spirą, dotyczący Spiry

spirulina /ˌspʲiruˈlʲĩna/ (n)
Spirulina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (spożywczy) preparat z sinic z rodzaju Arthrospira w formie proszku lub tabletek stosowany jako suplement diety;

spirytualistyczny /ˌspʲirɨtu<sup>w</sup>alʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
spiritualistisch
  związany ze spirytualizmem, dotyczący spirytualizmu

spirytus /spʲiˈrɨtus/ (n)
Sprit, Spiritus
  (spożywczy) (chemia, chemiczny) wysokoprocentowy roztwór wodny alkoholu etylowego;

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
Inhaltsverzeichnis, Inhalt
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spisek /ˈspʲisɛk/ (n)
Verschwörung, Komplott
  tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel

spiski (adj)
Zipser
  związany ze Spiszem, dotyczący Spisza, pochodzący ze Spisza

spiskować (v)
konspirieren
  knuć, planować spisek

spiskowiec (n)
Verschwörer
  uczestnik spisku

spiżarnia /spʲiˈʒarʲɲa/ (n)
Speisekammer, Vorratskamer, Vorratsraum
  (budownictwo) pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe

splajtować /splajˈtɔvaʨ̑/ (v)
pleitegehen
  (potocznie, potoczny) o firmie, przedsiębiorstwie, zakładzie: upaść, zbankrutować

splenektomia (n)
Splenektomie
  (medycyna, medyczny) zabieg całkowitego lub częściowego usunięcia śledziony;

spoczywać (v)
ruhen
  (podniośle) być pochowanym, mieć miejsce swojego pochówku

spod /spɔt/ (preposition)
unter hervor, von
  z miejsca poniżej czegoś
aus die Gegend von
  z miejsca w pobliżu np. miasta

spodek /ˈspɔdɛk/ (n)
Untertasse
  mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę

spodenki /spɔˈdɛ̃nʲci/ (n)
Höschen, klein Hose
  (zdrobniale) małe spodnie, małego rozmiaru
  (zdrobniale) od: spodnie
Shorts
  krótkie spodnie – sięgające do kolan lub ud

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
Hose
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spoiwo (n)
Bindemittel
  materiał łączący składniki całości
  (podniośle) czynnik łączący daną grupę

spojrzeć /ˈspɔjʒɛʨ̑/ (v)
blicken, hinsehen, schauen
  (książkowy) zwrócić wzrok na coś lub na kogoś, zerknąć, rzucić okiem

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
Bindehaut
  (anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
ruhig, still
  niedoznający i niepokazujący silnych uczuć

spokój /ˈspɔkuj/ (n)
Stille
  cisza, brak hałasu, rumorów
Ruhe, Ausgeglichenheit
  równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania
Frieden
  stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek

sponsor /ˈspɔ̃w̃sɔr/ (n)
Sponsor
  osoba, która finansuje jakieś przedsięwzięcie, wydarzenie kulturalne itp.

spontaniczność /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Spontanität
  żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu

spontaniczny (adj)
spontan
  działający odruchowo, bez innych wpływów

sporadyczny /ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
sporadisch
  pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu

sporofit (n)
Sporophyt
  (botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;

sport /spɔrt/ (n)
Sport
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sport narodowy /ˈspɔrt ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
Nationalsport
  (publikatory) dyscyplina sportu szczególnie popularna w danym kraju

sportowy /spɔrˈtɔvɨ/ (adj)
sportlich, Sport
  dotyczący sportu, związany ze sportem

sportsmenka (n)
Sportlerin
  (sport, sportowy) zawodniczka sportowa

spory /ˈspɔrɨ/ (adj)
recht groß, ziemlich groß
  całkiem duży, pokaźny; dość istotny

sporządzić /spɔˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
erstellen, machen
  (książkowy) wykonać, przygotować coś

sposobność (n)
Gelegenheit, Anlass
  sprzyjające warunki ku czemuś

spostrzegać (v)
bemerken, wahrnehmen, merken
  patrząc, zwracać uwagę na coś lub kogoś
bemerken, merken
  zdawać sobie sprawę
  zdawać sobie sprawę

sposób /ˈspɔsup/ (n)
Mittel, Abhilfe
  metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu
Art, Weise
  styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
Begegnung
  umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)
  rozgrywka sportowa

spotykać /spɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
treffen
  napotykać kogoś, widywać
sich treffen
  chodzić na spotkania z kimś

spowalnianie /ˌspɔvalʲˈɲä̃ɲɛ/ (n)
Verlangsamung
  (rzeczownik odczasownikowy) od spowalniać

spowiadać (v)
Beichte abnehmen, Beichte hören
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o duchownym: wysłuchiwać wyznania penitenta w sakramencie spowiedzi
beichten
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawać grzechy w spowiedzi

spowiednik /spɔˈvʲjɛdʲɲik/ (n)
Beichtvater
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny wysłuchujący spowiedzi;

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
Beichte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

spowolnienie /ˌspɔvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Verlangsamung
  (rzeczownik odczasownikowy) od spowolnić

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
Gesellschaft
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społecznictwo (n)
ehrenamtliche Tätigkeit
  (książkowy) udzielanie się społecznie, działalność społeczna

społeczny /spɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
gesellschaftlich
  dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem

społem (adv)
gemeinsam, miteinander
  (przestarzałe, przestarzały) do spółki

spożycie /spɔˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
Verbrauch
  (rzeczownik odczasownikowy) od spożyć; zużycie czegoś, konsumpcja

spożywczy /spɔˈʒɨfʧ̑ɨ/ (adj)
Speise-, Lebensmittel
  przydatny do spożywania, jedzenia, konsumpcji w płynie, lub jako pokarm stały

spożywczy /spɔˈʒɨfʧ̑ɨ/ (n)
Lebensmittelgeschäft, Lebensmittelladen
  sklep z artykułami spożywczymi (1.1)

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
durstig
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprasować (v)
pressen
  ścisnąć, spłaszczyć coś w prasie, pod ciężarem

sprawa /ˈsprava/ (n)
Sache, Angelegenheit
  to, co jest dla kogoś ważne

sprawca /ˈsprafʦ̑a/ (n)
Anstifter
  ten, który dokonuje czego

sprawczość (n)
Handlungsfähigkeit, Handlungsmacht, Handlungsvermögen
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) zdolność jednostki do skutecznego oddziaływania na otoczenie

sprawdzalny (adj)
verifizierbar, nachweisbar
  taki, który da się sprawdzić, możliwy do weryfikacji

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
kontrollieren, überprüfen, prüfen, inspizieren, revidieren
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe

sprawdzenie (n)
Kontrolle, Prüfung, Überprüfung
  (rzeczownik odczasownikowy) od sprawdzić

sprawdzian /ˈspravʲʥ̑ãn/ (n)
Klassenarbeit
  (edukacja, edukacyjny) zestaw zadań przeznaczonych do rozwiązania przez uczniów, studentów, kursantów itp. w celu zweryfikowania ich wiedzy i umiejętności w jakimś zakresie

sprawiać /ˈspravʲjäʨ̑/ (v)
sich besorgen
  (przenośnie, przenośnia) kupować
bereiten, verursachen
  powodować, by coś się stało

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
Gerechtigkeit, Justiz
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
gerecht
  o wyroku, prawie itp.: zgodny ze sprawiedliwością
  o człowieku: kierujący się zasadami sprawiedliwości

sprawność /ˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
Geschicklichkeit Funktionstüchtigkeit
  (technologia, technika, techniczny) zdolność do poprawnego działania (urządzenia)
Effizienz Wirkungsgrad Fähigkeit Abzeichen
  odznaka na mundurze harcerskim symbolizująca umiejętność lub wiedzę w jakimś zakresie
Fähigkeit Fertigkeit
  szybka i solidne wykonywanie jakichś czynności, zręczne działanie

sprawowanie /ˌspravɔˈvãɲɛ/ (n)
Betragen
  (rzeczownik odczasownikowy) od sprawować

sprawować /spraˈvɔvaʨ̑/ (v)
bekleiden
  wypełniać obowiązki, pełnić funkcję

sprawozdanie /ˌspravɔˈzdãɲɛ/ (n)
Bericht
  ustny bądź pisemny raport z jakiegoś wydarzenia lub działalności

sprostać (v)
bewältigen
  dać sobie radę
gleichkommen
  dorównać komuś lub czemuś

sprowadzać (v)
hinunterbringen, hinunterführen
  pomagać zejść z góry na dół
reduzieren, zurückführen
  powodować ograniczenie wypowiedzi
einführen, importieren
  przyczyniać się do przybycia kogo lub czego

sprośny /ˈsprɔɕnɨ/ (adj)
unanständig, schlüpfrig
  cechujący się brakiem przyzwoitości, wstydu; śmiały w dziedzinie seksu

sprzeciw /ˈspʃɛʨ̑if/ (n)
Widerspruch
  aktywne wyrażenie braku zgody na coś

sprzeczać się /ˈspʃɛʧ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
sich streiten
  mieć sprzeczkę, spór, drobną kłótnię z kimś, spierać się

sprzeczność (n)
Widerspruch
  stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzeczny /ˈspʃɛʧ̑nɨ/ (adj)
widersprüchlich
  niezgodny z czymś, przeciwstawny czemuś, różny, odmienny

sprzedajny (adj)
käuflich
  taki, który zrobi wiele i w sposób niegodziwy za korzyści materialne

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
verkaufen, veräußern
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze
sich verkaufen
  (przenośnie, przenośnia) komercjalizować się

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
Verkäufer
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedawczyni /ˌspʃɛdafˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
Verkäuferin
  (handel, handlowy) kobieta sprzedająca towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
Verkauf
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzyjający (adj)
hold
  tworzący odpowiednie warunki

sprzączka /ˈspʃɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
Schnalle
  element umieszczany na końcu paska, służący do spinania, zapinania;

sprzątacz /ˈspʃɔ̃ntaʧ̑/ (n)
Putzmann
  (zawód, zawodowy, zawodowo) mężczyzna, który zajmuje się sprzątaniem

sprzątać /ˈspʃɔ̃ntaʨ̑/ (v)
aufräumen, sauber machen, abräumen
  doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
Kupplung
  (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;

sprzężenie zwrotne (n)
Rückkopplung
  reakcja układu funkcjonalnego na efekt jego własnego działania, który to efekt wpływa na wydajność układu w kolejnych rundach działania;

sprzężenie zwrotne dodatnie (n)
Mitkopplung, positive Rückkopplung
  mechanizm samoregulacyjny układu funkcjonalnego, gdzie w wyniku odchylenia od optimum układ reaguje działaniem potęgującym takie odchylenie;

sprzężenie zwrotne ujemne (n)
Gegenkopplung, negative Rückkopplung
  mechanizm samoregulacyjny układu funkcjonalnego, gdzie w wyniku odchylenia od optimum układ reaguje działaniem niwelującym takie odchylenie;

spróchniały (adj)
verfault
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rozkładający się w próchno
kariös
  (stomatologia, stomatologiczny) zniszczały od próchnicy

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
Feder
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

sprężysty (adj)
elastisch
  (fizyka, fizyczny) zdolny do powrotu do wyjściowego kształtu po ustaniu działania siły odkształcającej
energisch, flink
  charakteryzujący się lekkością w ruchu
effektiv, straff
  taki, który działa sprawnie i szybko

spust /spust/ (n)
Abzug
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) (łowiectwo, łowiecki) metalowa dźwignia uruchamiająca wystrzał z broni palnej;

spycharka /spɨˈxarka/ (n)
Planierraupe, Bulldozer
  (budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd budowlany poruszający się na gąsienicach służący do wyrównywania terenu przez pchanie ziemi

spód /sput/ (n)
Unterseite
  dolna lub odwrotna strona czegoś

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Rock
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
Konjunktion, Bindewort
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spójność (n)
Kohäsion
  (chemia, chemiczny) przyciąganie się wzajemne atomów lub cząsteczek określonej substancji na skutek działania sił wewnętrznych
Kohärenz, Schlüssigkeit
  ścisłe przystawanie do siebie elementów czego

spór /spur/ (n)
Zwist, Kontroverse
  różnica zdań, stanowisk, interesów

spółdzielczy (adj)
kooperativ
  odnoszący się do spółdzielczości, związany ze spółdzielczością

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
Konsonant, Mitlaut
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka /ˈspuwka/ (n)
Gesellschaft
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj podmiotu prawnego z reguły powstały na mocy umowy wspólników;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
Aktiengesellschaft
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spółka cywilna (n)
Personalgesellschaft
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, do której wspólnicy mogą wnieść własności, inne prawa lub swoje własne usługi;

spółka jawna (n)
Kollektivgesellschaft, Offene Handelsgesellschaft
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka komandytowa (n)
Kommanditgesellschaft
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka komandytowo-akcyjna (n)
Kommanditgesellschaft auf Aktien
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (n)
Gesellschaft mit beschränkter Haftung
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka kapitałowa, której wspólnicy odpowiadają wobec wierzycieli jedynie do wysokości swoich udziałów;

spółka zależna /ˈspuwka zaˈlɛʒna/ (n)
Tochtergesellschaft
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, której minimum 50 procent akcji lub udziałów jest własnością innej spółki lub innego podmiotu

spóźniać się /ˈspuʑɲäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
sich verspäten
  być za późno, nie przychodzić na czas

spóźnienie (n)
Rückstand
  brak wykonania czegoś w porę
Verspätung
  przybycie po ustalonym czasie

spóźniony (adj)
verspätet
  mający miejsce, przybywający, udzielany za późno
  mający opóźnienie, przybywający po wyznaczonym terminie

spłaszczony (adj)
abgeflacht, verflacht
  uczyniony płaskim, pozbawiony wybrzuszeń

spławik (n)
Schwimmer
  (wędkarstwo) mały pływak wędkarski przyczepiony na żyłce, służący do regulacji głębokości umieszczenia przynęty oraz sygnalizacji brania;

spłoszyć (v)
aufscheuchen, scheuen
  spowodować ucieczkę

spłuczka (n)
Spülung, WC-Spülung
  (technologia, technika, techniczny) rezerwuar z wodą do spłukiwania muszli klozetowej wraz z syfonem

spłukany (adj)
pleite
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa

squat (n)
besetzt Haus
  opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;

sraczka /ˈsraʧ̑ka/ (n)
Dünnpfiff
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie

srać /sraʨ̑/ (v)
scheißen, kacken
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) (anatomia, anatomiczny) wypróżniać się przez otwór odbytniczy

srebrnik (n)
Silberling
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) polska moneta z czasów Stanisława Augusta Poniatowskiego;
  (starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) moneta żydowska;
Silberschmied
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wytwarzający wyroby ze srebra

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
Silber-
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra
silbern
  przypominający kolor srebra

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
Silber
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

srebrzysty /srɛˈbʒɨstɨ/ (adj)
silbern
  mający barwę i połysk srebra
silberhell
  o głosie lub śmiechu mający czyste, wysokie i wyraźne brzmienie

srogi /ˈsrɔɟi/ (adj)
hart, streng
  surowy, bez litości, niewyrozumiały

sroka /ˈsrɔka/ (n)
Elster
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srom /srɔ̃m/ (n)
Vulva
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

ssak /sːak/ (n)
Säugetier
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssanie /ˈsːãɲɛ/ (n)
Saugen
  (rzeczownik odczasownikowy) od ssać

ssać /sːaʨ̑/ (v)
saugen
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami
  o niemowlętach i młodych zwierzętach pić mleko z piersi matki
  powolne spożywanie twardego i rozpuszczalnego pod wpływem śliny pokarmu
  trzymać w ustach coś niejadalnego i obracać językiem
  (eufemistycznie) (grubiański, grubiańsko) robić fellatio, mieć stosunek oralny

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
Stabilität
  cecha tego, co stabilne

stabilny /staˈbʲilnɨ/ (adj)
stabil
  niezmieniający się przez dłuższy czas

staccato (adv)
staccato
  w sposób charakterystyczny dla techniki staccato (1.1)

staccato (n)
Stakkato
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika śpiewu lub gry na instrumentach muzycznych polegająca na ostrym oddzielaniu od siebie kolejnych dźwięków przez skracanie czasu ich trwania;

stacja /ˈstaʦ̑ʲja/ (n)
Station, Bahnhof, Bahnstation
  (kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
Tankstelle, Versorgungsanlage
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacja telewizyjna (n)
Fernsehsender
  (telewizja, telewizyjny) zespół pomieszczeń wraz z aparaturą do nadawania, przekazywania i odbierania sygnałów telewizyjnych;

stacyjka (n)
Magnetschalter, Zündschalter, Zündschloss
  (motoryzacja) przełącznik z zamkiem do uruchamiania silnika pojazdu przy pomocy klucza

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
Stadion
  (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;

stadnina (n)
Gestüt
  (zootechnika, zootechniczny) ośrodek zajmujący się hodowlą lub reprodukcją koni;

stado /ˈstadɔ/ (n)
Horde, Trupp
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) duża liczba ludzi (nawet nietworzących grupy)
Schwarm
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) gromada podobnych do siebie obiektów
Herde, Rudel, Schule, Schwarm, Meute, Pack
  (zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;

stadło (n)
Ehepaar
  (potocznie, potoczny) para małżeńska

stagflacja /stakfˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Stagflation
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Stagnation
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajnia /ˈstajɲa/ (n)
Pferdestall, Stall
  (zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stal /stal/ (n)
Stahl
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stal kortenowska (n)
Cortenstahl, Kortenstahl
  (technologia, technika, techniczny) stal konstrukcyjna o podwyższonej odporności na warunki atmosferyczne, na której powierzchni tworzy się samoczynnie ochronna warstwa tlenków, również o walorach dekoracyjnych

stalag (n)
Stalag, Stammlager
  (historia, historyczny, historycznie) niemiecki obóz dla jeńców wojennych (szeregowych i podoficerów) podczas II wojny światowej;

stalagmit /staˈlaɡmʲit/ (n)
Stalagmit
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;

stalaktyt /staˈlaktɨt/ (n)
Stalaktit
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy w kształcie sopla, zwisający ze stropu jaskini;

stalinista /ˌstalʲĩˈɲista/ (n)
Stalinist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik Józefa Stalina, stalinizmu lub członek stalinowskiego aparatu władzy

stalinowski (adj)
stalinistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze stalinizme albo z postacią radzieckiego przywódcy Józefa Stalina

stalker (n)
Stalker, Verfolger
  (kryminologia, kryminologiczny) osoba prześladująca swoją ofiarę poprzez śledzenie jej i utrudnianie życia

stalówka /staˈlufka/ (n)
Federspitze
  końcowa, robocza część pióra;

stan /stãn/ (n)
Staat, Zustand
  (administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych;
Zustand, Stand
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój

stan cywilny /ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (n)
Familienstand
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;

stan wyjątkowy /ˈstãn ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
Notstand
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek wewnętrznych zagrożeń państwa;

standaryzacja /ˌstãndarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Standardisierung
  proces wprowadzania jednakowych norm w danej dziedzinie (najczęściej w przemyśle)

stanowisko /ˌstãnɔˈvʲiskɔ/ (n)
Stelle, Stellung
  pozycja w hierarchii zawodowej
  miejsce wykonywania czynności, miejsce postoju, pobytu
Standpunkt
  punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś

stanowić /stãˈnɔvʲiʨ̑/ (v)
bilden, darstellen
  być zasadniczym powodem, czynnikiem decydującym
bilden
  składać się na coś, tworzyć coś

stanąć słupka /ˈstãnɔ̃ɲʨ̑ ˈswupka/ (v)
Männchen machen
  o małych zwierzętach: wznieść się na tylne łapy

stara (interjection)
Alte
  (potocznie, potoczny) zwracając się do dobrej znajomej

stara (n)
Alte, Olle
  (potocznie, potoczny) matka
Alte
  (potocznie, potoczny) przełożona, szefowa

stara miłość nie rdzewieje /ˈstara ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɲɛ‿rʣ̑ɛˈvʲjɛ̇jɛ/ (proverb)
alte Liebe rostet nicht
  miłość, zwłaszcza przeżyta w młodości, nie przemija z upływem czasu

stara panna (n)
alte Jungfer
  niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

staranie /staˈrãɲɛ/ (n)
Bemühung
  działanie w kierunku realizacji pewnego zamiaru, pragnienia

starannie /staˈrãɲːɛ/ (adv)
sorgfältig, akurat, ordentlich
  w sposób staranny, dokładny, schludny; z dbałością o szczegóły

staranność (n)
Genauigkeit, Sorgfalt
  cecha bycia starannym

starczać (v)
genügen, reichen
  być w wystarczającej ilości albo liczbie

starczowzroczność (n)
Presbyopie, Alterssichtigkeit
  (medycyna, medyczny) wada wzroku polegająca na niewyraźnym widzeniu na bliskie odległości spowodowanym zmniejszoną zdolnością akomodacji oka, zwykle wynikającą ze starzenia się;

starczy /ˈstarʧ̑ɨ/ (adj)
Alters-, greisenhaft
  właściwy starcowi

starczy /ˈstarʧ̑ɨ/ (interjection)
es reichen
  używany do przerwania czyjegoś działania

staroangielski /ˌstarɔãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
altenglisch
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Anglii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Anglii

starodrzew (n)
Altholz
  (leśnictwo) drzewostan o końcowej żywotności

staroegipski /ˌstarɔɛˈɟipsʲci/ (adj)
altägyptisch
  żyjący/mający miejsce w starożytnym Egipcie lub pochodzący/wywodzący się z niego

starofrancuski /ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
altfranzösisch
  żyjący/mający miejsce w dawnej Francji lub pochodzący/wywodzący się z niej

starofrancuski /ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci/ (n)
Altfranzösisch, Altfranzösische
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii;

starogrecki /ˌstarɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
altgriechisch
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Grecji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Grecji

starogrecki /ˌstarɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
Altgriechisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język starogrecki;

staromiejski (adj)
Altstadt-
  dotyczący najstarszej części miasta, dzielnicy

staromodny (adj)
altmodisch
  odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

staroniderlandzki /ˌstarɔ̃ɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
altniederländisch
  używany, powstały, dziejący się w dawnych Niderlandach; pochodzący, wywodzący się z dawnych Niderlandów

staroniemiecki /ˌstarɔ̃ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
altdeutsch
  używany, powstały, dziejący się w dawnych Niemczech; pochodzący, wywodzący się z dawnych Niemiec

staronordyjski (adj)
altnordisch
  związany z językami, zwyczajami lub czasami staronordyjskimi, dotyczący języków, zwyczajów lub czasów staronordyjskich

staronordyjski (n)
Altnordisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język staronordyjski;

staroobrzędowiec (n)
Altgläubiger, Raskolnik
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek odłamu cerkwi prawosławnej nieuznającego siedemnastowiecznej reformy liturgicznej patriarchy Nikona;

starorzecze /ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
Altwasser
  (geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;

starorzymski (adj)
altrömisch
  związany z starożytnym Rzymem, dotyczący starożytnego Rzymu

starosaksoński (adj)
altsächsisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka starosaksońskiego (1.1)

starosaksoński (n)
Altsächsisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język zachodniogermański używany przez Anglów i Sasów we wczesnym średniowieczu, przodek języka średnio-dolno-niemieckiego;

starosłowiański (adj)
altslawisch
  związany z dawnymi Słowianami, istniejący w dawnych słowiańskich czasach

staroturecki /ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
alttürkisch
  odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.;

staroturecki /ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
Alttürkisch
  język staroturecki (1.2), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski;

staroturkijski (adj)
alttürkisch
  odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.;

staroturkijski (n)
Alttürkisch
  język staroturkijski (1.1), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski;

staroświecki (adj)
altmodisch, mittelalterlich, überholt
  wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
Alter
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
Altertum, Antike
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;

starożytny /ˌstarɔˈʒɨtnɨ/ (adj)
antik, altertümlich
  związany ze starożytnością, dotyczący starożytności

start-up (n)
Start-up
  (ekonomia, ekonomiczny) nowo założone przedsiębiorstwo z szansą na szybki i dochodowy rozwój;

staruch (n)
alt Knacker
  (pogardliwie, pogardliwy) stary człowiek

staruszek /staˈruʃɛk/ (n)
Greis, Opa
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) z sympatią lub współczuciem o starym mężczyźnie

stary /ˈstarɨ/ (adj)
alt
  mający wiele lat, niemłody
  nieaktualny, nieważny
  o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia

stary /ˈstarɨ/ (n)
Alte
  (potocznie, potoczny) stary (1.1) człowiek

starzec /ˈstaʒɛʦ̑/ (n)
Alter
  stary mężczyzna

starzeć się /ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ/ (v)
altern
  o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym
verfallen
  tracić aktualność
veralten
  tracić świeżość

starówka /staˈrufka/ (n)
Altstadt
  (turystyka, turystyczny) zwykle najstarsza, zabytkowa część miasta;

stateczek (n)
Schiffchen
  (zdrobniale) od statek

statek /ˈstatɛk/ (n)
Schiff
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
  każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;

statek kosmiczny (n)
Raumschiff, Weltraumschiff
  (astronautyka, astronautyczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

statek pożarniczy (n)
Löschboot, LB
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) specjalna ratownicza jednostka pływająca przeznaczona do gaszenia pożarów na statkach oraz na obszarze portu lub stoczni;

statut /ˈstatut/ (n)
Satzung
  (administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny stanowiący zbiór przepisów dotyczących podmiotu prawa publicznego lub prywatnego;

statystyczny /ˌstatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
statistisch
  odnoszący się do statystyki (nauki)

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
Statistik
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw /staf/ (n)
Gelenk
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
Teich
  (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
Ellbogengelenk
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;

stawa (n)
Bake
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stały znak nawigacyjny umocowany na lądzie lub w dnie akwenu;

stawać /ˈstavaʨ̑/ (v)
ausreichen
  (przestarzałe, przestarzały) wystarczać
stehen bleiben
  przestawać działać
aufrichten
  unosić się w kierunku pionowym
werden
  przechodzić w inny stan, zmieniać się; zostawać kimś, czymś
geschehen
  tylko w (aspekt dokonany): wydarzyć się, mieć miejsce, nastąpić

stawiać /ˈstavʲjäʨ̑/ (v)
errichten
  budować
stellen
  tak przemieszczać przedmiot, by stał

stawiać pod ścianą (v)
in die Enge treiben
  (przenośnie, przenośnia) powodować, że ktoś znajdzie się w trudnej sytuacji, bez możliwości wyboru

staza (n)
Stauschlauch, Tourniquet
  (środowiskowy) (medycyna, medyczny) opaska uciskowa (np. gumowa rurka, pasek), wykorzystywana do zatrzymania przepływu krwi w kończynie

stać /staʨ̑/ (v)
kosten
  (przestarzałe, przestarzały) (potocznie, potoczny) kosztować, mieć jakąś cenę
stehen
  o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych
  (potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym)
  o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać
  znajdować się w jakimś miejscu
(sich) leisten können
  tylko w bezokol. mieć na coś dość pieniędzy

stała /ˈstawa/ (n)
Konstante
  symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość;

stałocieplny (adj)
Warmblut-, warmblütig
  (biologia, biologiczny) utrzymujący stałą temperaturę niezależnie od temperatury otoczenia

stały /ˈstawɨ/ (adj)
Stamm-
  bywający gdzieś często

stearyna (n)
Stearin
  (chemia, chemiczny) biała lub żółtawa substancja, będąca mieszaniną kwasu palmitynowego, kwasu stearynowego oraz nieznacznej ilości kwasów nienasyconych, stosowana m.in. do produkcji świec, mydeł, past, a także w farmacji i przemyśle;

stegozaur (n)
Stegosaurus
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Stegosaurus, rodzaj dinozaura żyjącego w późnej jurze na terenie zachodniej Ameryki Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju stegozaur (1.1)

stek /stɛk/ (n)
Steak
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;

stekowiec (n)
Kloakentier
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, w którego budowie anatomicznej przewody moczowe i płciowe uchodzą do steku

stela (n)
Stele
  (archeologia, archeologiczny) (sztuka) w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca czyny władcy

stelmach /ˈstɛlmax/ (n)
Stellmacher
  (dawniej, dawny) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik, który zajmuje się wyrobem kół i innych części wozów, powozów, bryczek, sań itp.

stempel /ˈstɛ̃mpɛl/ (n)
Patrize
  narzędzie współpracujące z matrycą, które wywiera nacisk na materiał w procesie tłoczenia lub kucia
Stempel, Siegel
  przyrząd, który służy do odbijania wzoru lub tekstu;

stenografia /ˌstɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
Kurzschrift, Stenographie
  sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy;

step /stɛp/ (n)
Stepptanz
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tańca;
Steppe
  (geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

ster /stɛr/ (n)
Ruder, Steuerruder, Steuer
  (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;

sterburta (n)
Steuerbord
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) prawa burta statku patrząc z rufy na dziób

sterczeć /ˈstɛrʧ̑ɛʨ̑/ (v)
abstehen
  wystawać poza jakąś powierzchnię, stać na sztorc

stereotyp /ˌstɛrɛˈɔtɨp/ (n)
Stereotyp
  (socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;

stermaszt (n)
kreuzmast
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylny maszt co najmniej trójmasztowca o ożaglowaniu rejowym

sternik (n)
Steuermann
  (sport, sportowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żeglarz kierujący danym obiektem pływającym

sterownik /stɛˈrɔvʲɲik/ (n)
Treiber
  (informatyka, informatyczny) program obsługujący urządzenia podłączone do komputera

sterylizacja (n)
Sterilisation
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) niszczenie drobnoustrojów i ich zarodników za pomocą czynników fizycznych i chemicznych przeprowadzane w celach antyseptycznych, do konserwacji produktów żywnościowych itp.;
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) pozbawianie płodności (zwykle podczas zabiegu chirurgicznego) przy jednoczesnym zachowaniu czynności hormonalnej gruczołów płciowych

sterylizować (v)
sterilisieren
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) niszczyć mikroorganizmy i ich spory
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) pozbawiać płodności

sterylny /stɛˈrɨlnɨ/ (adj)
steril
  idealnie czysty i pozbawiony drobnoustrojów

stewardesa /ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/ (n)
Stewardess, Flugbegleiterin, Flight-Attendant
  (lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;
Stewardess
  (morski) członkini załogi statku obsługująca pasażerów;

stoa /ˈstɔa/ (n)
Stoa
  (architektura, architektoniczny) starogrecka wydłużona hala kolumnowa, którą zamykała z tyłu ściana, często zdobiona malowidłami;

stochastyczny (adj)
stochastisch
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
Werft
  zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stodoła /stɔˈdɔwa/ (n)
Scheune
  (architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.

stojan /ˈstɔjãn/ (n)
Stator
  (mechanika) nieruchoma część silnika elektrycznego lub prądnicy, wewnątrz której obraca się wirnik

stokłosa (n)
Trespe
  (botanika, botaniczny) bromus L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

stolarka (n)
Tischlerei
  (budownictwo) ogół drewnianych elementów budowlanych
Tischlerei, Tischlerhandwerk
  (potocznie, potoczny) rzemiosło stolarskie

stolarstwo /stɔˈlarstfɔ/ (n)
Schreinerei, Tischlerei
  (rzemiosło, rzemieślniczy) profesja i rzemiosło zajmujące się obróbką drewna do celów użytkowych

stolarz /ˈstɔlaʃ/ (n)
Tischler
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;

stolec /ˈstɔlɛʦ̑/ (n)
Stuhlgang
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) odchody ludzkie lub zwierzęce

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
Hauptstadt
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stoliczek (n)
Tischlein
  (zdrobniale) od stolik; mały stolik

stolik /ˈstɔlʲik/ (n)
klein Tisch
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mały stół
Tisch
  (gastronomia) stół z siedzeniami przygotowany dla klientów w restauracji, barze
  (termin karciany) w brydżu: karty partnera rozgrywającego, rozłożone na stole i widoczne dla wszystkich
Tischchen, Tischlein
  (zdrobniale) od stół

stolnica (n)
Backbrett, Nudelbrett
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duża drewniana podkładka do wyrabiania, wałkowania i krojenia ciasta;

stolnik (n)
Tafeldecker
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik nadworny zajmujący się kuchnią i podawaniem potraw na stół króla

stomatologiczny /ˌstɔ̃matɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
zahnärztlich
  związany ze stomatologią, dotyczący stomatologii

stonka /ˈstɔ̃nka/ (n)
Kartoffelkäfer
  (zoologia, zoologiczny) chrząszcz z rodziny stonkowatych, zwłaszcza stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata)

stonka ziemniaczana /ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈʧ̑ãna/ (n)
Kartoffelkäfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków;

stop /stɔp/ (interjection)
Stopp
  = stój(cie), zatrzymaj(cie) się

stop /stɔp/ (n)
Legierung
  (technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali;

stopa /ˈstɔpa/ (n)
Fuß, Fuss
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;
Fuß
  podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)
  najmniejsza jednostka miary wierszowej;
Niveau
  poziom, jakość czegoś

stopa okopowa (n)
Immersionsfuß, Schützengrabenfuß
  (medycyna, medyczny) (wojskowość, wojskowy) zespół objawów związanych odmrożeniem i opuchlizną stóp narażonych na długotrwały nacisk w warunkach zimna i wilgoci, obserwowanych wśród żołnierzy w okopach podczas dziań wojennych;

stoper /ˈstɔpɛr/ (n)
Stoppuhr
  (technologia, technika, techniczny) (sport, sportowy) urządzenie do mierzenia odstępu czasu z dokładnością do ułamków sekundy
Stopper
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: ostatni obrońca

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Grad
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;
  (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
Stufe
  część jakiegoś procesu stanowiąca pewną całość
Stufe, Trittbrett
  każda z części schodów uniesiona do góry

stopień najwyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/ (n)
Superlativ
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
Komparativ
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stopniowanie (n)
Steigerung
  (gramatyka) odmienianie przymiotników lub przysłówków przez stopnie, pozwalające różnicować nasilenie danej cechy
Steigern, Steigerung
  stopniowe zwiększanie nasilenia czegoś

stopniowo /stɔpʲˈɲɔvɔ/ (adv)
allmählich
  nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem

stos /stɔs/ (n)
Stapelspeicher
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu;
Scheiterhaufen
  drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego
Stapel
  większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim

stosowany (adj)
angewandt
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) mający służyć potrzebom praktycznym

stosować /stɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
anwenden, verwenden, benutzen
  używać czegoś w jakimś celu w określonych sytuacjach

stosownie /stɔˈsɔvʲɲɛ/ (adv)
entsprechend
  (książkowy) zgodnie z czymś, odpowiednio, właściwie; według czegoś

stosowny /stɔˈsɔvnɨ/ (adj)
dezent, gemäß, zweckmäßig
  (książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej

stosunek /stɔˈsũnɛk/
Verhältnis
  sposób obcowania między różnymi jednostkami
Bedingung
  warunki, w jakich coś ma miejsce, sytuacja

stosunek /stɔˈsũnɛk/ (n)
Geschlechtsverkehr
  współżycie seksualne, akt płciowy, stosunek płciowy
Verhältnis
  zależność między różnymi elementami

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
Geschlechtsverkehr, körperliche Liebe
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stosunkowo (adv)
relativ, verhältnismäßig, vergleichsweise
  w stosunku do czego lub kogo

stowarzyszenie /ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Verein, Gesellschaft, Vereinigung
  organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach;

stołowy /stɔˈwɔvɨ/ (adj)
Tisch
  dotyczący stołu, związany ze stołem

stołp (n)
Bergfried
  (architektura, architektoniczny) wieża lub baszta będąca częścią średniowiecznego zamku, przeznaczona wyłącznie do celów obronnych, niezamieszkała w czasie pokoju;

stołówka /stɔˈwufka/ (n)
Kantine
  miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
Kegel
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

strach /strax/ (n)
Angst, Furcht, Bange
  (psychologia, psychologiczny) uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
Vogelscheuche
  (rolnictwo, rolniczy) kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach

strachliwy /straxˈlʲivɨ/ (adj)
scheu, ängstlich
  o osobie, która często i łatwo ulega strachowi

stragan /ˈstraɡãn/ (n)
Bude
  (handel, handlowy) prowizoryczne lub przenośne miejsce handlu, np. na targowisku

strajk /strajk/ (n)
Streik
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;
Strike
  w kręglach: zbicie wszystkich kręgli za pierwszym rzutem

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
streiken
  uczestniczyć w strajku

stralsundzki (adj)
Stralsunder
  związany z Stralsundem, dotyczący Stralsundu

straponten (n)
Klappsitz, Notsitz
  (książkowy) składane, odchylane siedzenie, przymocowane do ściany albo do stałego fotela, montowane w teatrach, środkach transportu itp., dawniej także np. w powozach

straszliwie (adv)
schrecklich
  w znacznej mierze
entsetzlich, furchtbar
  wywołując strach

straszliwy /straʃˈlʲivɨ/ (adj)
fürchterlich
  (potocznie, potoczny) bardzo zły, kiepski
  (potocznie, potoczny) ogromny
furchtbar, schrecklich
  coś bardzo strasznego, przerażającego

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
schrecklich
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny
  (potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży
  okropny, nieprzyjemny

strata /ˈstrata/ (n)
Verlust
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg /ˈstratɛk/ (n)
Stratege
  znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi
  (historia, historyczny, historycznie) w cesarstwie bizantyjskim dowódca okręgu wojskowo-administracyjnego;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji wysoki rangą dowódca w armii lub flocie;
  osoba potrafiąca dobrze zaplanować i pokierować skomplikowanymi akcjami

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
Strategie
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

strategicznie (adv)
strategisch
  w sposób dotyczący strategii; pod względem strategii

strategiczny (adj)
strategisch
  zgodny z określoną strategią

straż graniczna (n)
Grenzschutz
  (wojskowość, wojskowy) formacja mundurowa administracji państwowej powołana do ochrony granic;

straż pożarna /ˈstraʃ pɔˈʒarna/ (n)
Feuerwehr
  wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

straż przybrzeżna (n)
Küstenwache
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) morska formacja policyjna lub wojskowa odpowiadająca za nadzorowanie granic

strażacki (adj)
Feuerwehr-
  związany ze strażą pożarną, dotyczący straży pożarnej

strażak /ˈstraʒak/ (n)
Feuerwehrmann, Wehrmann
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnica (n)
Wachturm, Wachtturm
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż;

strefa /ˈstrɛfa/ (n)
Zone, Region
  przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia

strefa Złotowłosej (n)
Goldilocks Zone
  (astronomia, astronomiczny) strefa warunków kosmicznych, które sprzyjają powstaniu życia

strefa erogenna /ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa/ (n)
erogene Zone
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym;

stres /strɛs/ (n)
Stress
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

streszczenie /strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Zusammenfassung
  wyciąg, skrót

stringi /ˈstrʲĩŋʲɟi/ (n)
String, Stringtanga
  (krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału;

strit /strʲit/ (n)
Straße
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

stroboskop (n)
Stroboskop
  (technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu

strofantyna (n)
Strophanthin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (chemia, chemiczny) glikozyd otrzymywany ze strofantu stosowany jako lek nasercowy

strofować /strɔˈfɔvaʨ̑/ (v)
schelten, ermahnen
  dawać komuś wyraźnie do zrozumienia, że jest się niezadowolonym z jego zachowania

stroiciel /strɔˈ<sup>j</sup>iʨ̑ɛl/ (n)
Stimmer
  osoba, która stroi instrumenty muzyczne

strojnie (adv)
elegant, schick, schmuck
  w sposób piękny i z szykiem

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
Partei, Teil
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie;
Seite
  umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
  analizowana, wyszczególniona cecha czegoś

strona internetowa /ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva/ (n)
Webseite, Internetseite
  (informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW;

stronić (v)
meiden
  trzymać się z dala

stront /strɔ̃nt/ (n)
Strontium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strony (n)
Gegend
  okolica

strucla z makiem (n)
Mohnrolle, Mohnstriezel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto zawijane z masą ze zmielonego maku przyprawionego cukrem i bakaliami;

strudel /ˈstrudɛl/ (n)
Strudel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto francuskie zawijane z jabłkami lub nadzieniem z sera bądź maku, pieczone w rondlu z dużą ilością masła;

strug /struk/ (n)
Hobel
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

strugarka /struˈɡarka/ (n)
Stoßmaschine
  (maszynoznawstwo) obrabiarka do obróbki skrawaniem płaszczyzn,

struktura /strukˈtura/ (n)
Struktur, Aufbau, Gefüge
  stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

strukturalny (adj)
Struktur-, strukturell
  dotyczący struktury

strumień /ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
Bach
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny;

struna /ˈstrũna/ (n)
Saite
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

struna głosowa (n)
Stimmband
  (anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strunowy /strũˈnɔvɨ/ (adj)
Saiten-
  (przymiotnik) od struna

strup /strup/ (n)
Schorf
  (medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;

strusia polityka (n)
Vogel-Strauß-Politik, Straußenpolitik
  (związek frazeologiczny) sytuacja, w której ktoś unika rozwiązywania problemów udając, że ich nie dostrzega; unikanie podjęcia decyzji

struś /struɕ/ (n)
Strauß
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strych /strɨx/ (n)
Dachboden, Dachraum
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;

strychnina /strɨxʲˈɲĩna/ (n)
Strychnin
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

stryczek /ˈstrɨʧ̑ɛk/ (n)
Strick
  (książkowy) sznur zakończony pętlą zakładaną na szyję skazanym na śmierć przez powieszenie

stryj /strɨj/ (n)
Onkel
  brat ojca;

strzał /sṭʃaw/ (n)
Schuss
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni
  (sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki
  (potocznie, potoczny) próba losowego zgadnięcia odpowiedzi

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
Pfeil
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
Pfeil
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek

strzałkowy (adj)
sagittal
  (anatomia, anatomiczny) biegnący od przodu ku tyłowi

strzec /sṭʃɛʦ̑/ (v)
hüten
  mieć pod opieką, pilnować, dozorować, opiekować się kimś lub czymś
achtgeben
  unikać czegoś, pilnować się, uważać

strzelanie /sṭʃɛˈlãɲɛ/ (n)
Schießen
  oddawanie strzału z broni

strzelanina (n)
Schießerei
  strzały z broni palnej padające jeden za drugim

strzelba /ˈsṭʃɛlba/ (n)
Flinte, Büchse
  długa, palna broń myśliwska;

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
Troschütze
  (sport, sportowy) zawodnik, który strzelił bramkę
Jäger
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyspecjalizowany w strzelaniu
Schütze, Schützin
  osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

strzelecki (adj)
Schieß, Schützen
  odnoszący się do strzelectwa (sztuki strzelania, dyscypliny sportowej), związany ze strzelectwem

strzemiączko /sṭʃɛ̃ˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ/ (n)
Steigbügel
  (anatomia, anatomiczny) kosteczka słuchowa znajdujących się w uchu środkowym człowieka i ssaków;

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
Steigbügel
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzeżonego Pan Bóg strzeże /ˌsṭʃɛʒɔ̃ˈnɛɡɔ ˈpãn‿buk ˈsṭʃɛʒɛ/ (proverb)
Vorsicht ist besser als Nachsicht
  lepiej jest zapobiegać, niż później bać się o to, jak sprawy się potoczą

strzyc (v)
trimmen
  skracać włosy, brodę lub sierść

strzygonia choinówka (n)
Forleule, Kieferneule
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Panolis flammea, owad z rodziny sówkowatych;

strzykawka (n)
Spritze
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzykwa (n)
Seegurke
  (zoologia, zoologiczny) Holothuroidea, zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;

strzyżak sarni (n)
Hirschlausfliege
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lipoptena cervi, gatunek owada z rzędu muchołówek żywiący się krwią;
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z gatunku (1.1)

strzęp /sṭʃɛ̃mp/ (n)
Fetzen, Lumpen
  poszarpana resztka czegoś

strój /struj/ (n)
Stimmung
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiednie ustawienie gitary lub innego instrumentu muzycznego
Kleidung, Tracht
  określony rodzaj ubioru

strój równomiernie temperowany (n)
gleichschwebende Temperatur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (rzadki, rzadko używany) każdy strój oparty o równy podział oktawy na dowolną liczbę części
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strój skali dzielący oktawę na 12 równych półtonów;

stróż /struʃ/ (n)
Wächter
  osoba pilnująca np. budynku

strąk /strɔ̃ŋk/ (n)
Schote
  (botanika, botaniczny) suchy, pękający owoc charakterystyczny dla roślin z rodziny motylkowych;

stręczycielstwo (n)
Kuppelei
  przestępstwo polegające na nakłanianiu kogoś do nierządu;

strętwa (n)
Zitteraal
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z gatunku (1.1) o podłużnym kształcie i zdolności rażenia prądem elektrycznym

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
student
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studentka /stuˈdɛ̃ntka/ (n)
Studentin
  forma żeńska od: student

studia /ˈstudʲja/ (n)
Studium
  (edukacja, edukacyjny) kształcenie się na uczelni wyższej, zakończone dyplomem
Studien
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina badań naukowych

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
studieren
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
Brunnen, Brunnenschacht
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

studniówka /stuˈdʲɲufka/ (n)
Abiturientenball
  (edukacja, edukacyjny) bal, zabawa odbywająca się na ok. 100 dni przed egzaminem maturalnym

stukać (v)
klopfen
  powodować charakterystyczny dźwięk, uderzając w twardą powierzchnię
sich stoßen
  uderzać częścią ciała w coś twardego

stuknięty (adj)
bekloppt, plemplem
  (potocznie, potoczny) niezrównoważony psychicznie

stulatek /stuˈlatɛk/ (n)
Hundertjähriger
  osoba w wieku przynajmniej 100 lat

stulatka /stuˈlatka/ (n)
Hundertjährige
  kobieta mająca sto lat

stulecie /stuˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
hundertster Jahrestag
  setna rocznica

stuletni /stuˈlɛtʲɲi/ (adj)
hundertjährig
  mający sto lat
  trwający sto lat

stuprocentowy (adj)
hundertprozentig
  zawierający 100% czegoś

stuttgarcki (adj)
Stuttgarter
  związany ze Stuttgartem, dotyczący Stuttgartu

stuła (n)
Stola
  (kościelny) szata liturgiczna prezbiterów w formie wstęgi sukna;

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
multiple Sklerose
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

stwarzanie (n)
Erschaffung
  (rzeczownik odczasownikowy) od stwarzać

stwarzać (v)
erschaffen, schaffen
  powoływać do istnienia

stwierdzenie /stfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Behauptung
  wypowiedź stwierdzająca coś, wypowiedź wyrażająca przekonanie o czymś

stworzenie /stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Erschaffung
  (rzeczownik odczasownikowy) od stworzyć
Kreatur, Wesen
  zwierzę lub człowiek

stwórca (n)
Schöpfer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek boga, któremu przypisuje się stworzenie wszechświata lub ludzi;
  ktoś, kto coś stworzył (zwykle coś z niczego)

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
Januar, Jänner, Hartung
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

styczna (n)
Tangente
  (geometria) linia prosta mająca jeden punkt wspólny z krzywą lub powierzchnią, nieprzecinająca jej w tym punkcie;

stygmatyzacja /ˌstɨɡmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Stigmatisierung
  proces nadawania, często negatywnych, określeń osobom, grupom lub kategoriom społecznym

styl /stɨl/ (n)
Stil
  sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
  zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.
  (sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej

stylistyczny (adj)
stilistisch
  związany ze stylistyką, dotyczący stylistyki

stylistyka (n)
Stil
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (architektura, architektoniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (sztuka) styl charakterystyczny dla danego twórcy lub dzieła
Stilistik, Stilkunde
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) dział nauki zajmujący się opisem i analizą stylów językowych

stylizowany /ˌstɨlʲizɔˈvãnɨ/ (adj)
stilisiert
  posiadający cechy pewnego stylu, przedstawiony lub sformułowany na wzór określonego stylu

stymulacja (n)
Stimulation
  pobudzanie do aktywności, rozwoju

stymulować /ˌstɨ̃muˈlɔvaʨ̑/ (v)
stimulieren
  pobudzać do działania

stynka /ˈstɨ̃nka/ (n)
Stint
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach;

stypa (n)
Totenwache
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
Stipendium
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

stypendysta (n)
Stipendiat
  osoba, która otrzymuje stypendium, jest na stypendium

stypulować /ˌstɨpuˈlɔvaʨ̑/ (v)
stipulieren
  (rzadki, rzadko używany) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wymagać, określać, przewidywać, zastrzegać, postulować, nakazywać

styraks (n)
Benzoe, Benzoeharz
  żywica pozyskiwana z drzew z rodzaju styrak (Styrax L.)

styrodur (n)
Styrodur
  (technologia, technika, techniczny) polistyren ekstrudowany; materiał izolacyjny wykorzystywany w budownictwie

styryjski (adj)
steiermärkisch, Steiermärker
  związany z Styrią, dotyczący Styrii

stół /stuw/ (n)
Tisch
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
von hier
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz
daher, deshalb, deswegen
  z tego powodu

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
Kiel
  (marynarka) (technologia, technika, techniczny) główna, podłużna belka konstrukcyjna umieszczona w osi na dnie kadłuba statku wodnego;

suahili /ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/ (n)
Suaheli, Swahili
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;

subarktyczny (adj)
subarktisch
  związany z obszarem wokół Arktyki, dotyczący obszaru wokół Arktyki

subiektywnie (adv)
subjektiv
  w sposób subiektywny, nieobiektywnie

subiektywny /ˌsubʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
subjektiv
  (psychologia, psychologiczny) (filozofia, filozoficzny) zależny od podmiotu poznającego
  stronniczy, odznaczający się subiektywizmem

subkontynent /ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
Subkontinent
  (geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;

subkultura (n)
Subkultur
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

subletalny (adj)
subletal
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) osłabiający znacznie żywotność organizmu, ale nie powodujący natychmiastowej śmierci

sublimat /subˈlʲĩmat/ (n)
Sublimat
  (chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa chlorku rtęci(II);

subskrypcja (n)
Subskription Zeichnung
  formalne (pisemne lub elektroniczne) zobowiązanie do nabycia lub wykupienia czegoś cyklicznie wydawanego

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
Substanz
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

substantywizacja /ˌsupstãntɨvʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Substantivierung
  (językoznawstwo, językoznawczy) przejście jakiejś części mowy do kategorii rzeczowników, użycie innej części mowy w funkcji rzeczownikowej

substytut (n)
Ersatzmittel, Surrogat
  coś stosowanego zastępczo
Unterbevollmächtigter
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba upoważniona przez pełnomocnika do zastępowania go

subwencja /subˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Subvention
  pomoc finansowa, dotacja, stypendium

suchar /ˈsuxar/ (n)
Zwieback, Hartkeks
  (spożywczy) specjalnie wysuszony kawałek pieczywa, przygotowany do dłuższego przechowywania

suchodrzew Purpusa /suˈxɔḍʒɛf purˈpusa/ (n)
Winterduftgeißblatt
  (botanika, botaniczny) Lonicera × purpusii, mieszaniec dwóch chińskich gatunków wiciokrzewu

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
trocken
  (meteorologia, meteorologiczny) charakteryzujący się małą ilością opadów lub bezdeszczowy
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) pozbawiony emocji
trocken, dürr
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

sudański /suˈdãj̃sʲci/ (adj)
sudanesisch
  odnoszący się do Sudanu, związany z Sudanem

sudecki /suˈdɛʦ̑ʲci/ (adj)
sudetisch, Sudeten-
  związany z Sudetami, dotyczący Sudetów

sudeckoniemiecki (adj)
sudetendeutsch
  związany z Niemcami sudeckimi lub z Krajem Sudetów, dotyczący Niemców sudeckich lub Kraju Sudetów

sufiks /ˈsufʲiks/ (n)
Suffix
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
Decke
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufizm /ˈsufʲism̥/ (n)
Sufismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;

suflet /ˈsuflɛt/ (n)
Soufflé
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) lekka pieczona potrawa przyrządzana na bazie żółtek utartych z cukrem lub masłem oraz piany ubitej z białek, podawana na gorąco;

sufragan (n)
Suffragan, Suffraganbischof
  (kościelny) biskup diecezji sufragalnej;

sugestywny /ˌsuɡɛˈstɨvnɨ/ (adj)
suggestiv
  wywierający silny wpływ na czyjeś myśli i wyobraźnię, narzucający komuś sposób myślenia; bardzo przekonujący

sugilit /suˈɟilʲit/ (n)
Sugilith
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie;

suicydologia /ˌsu<sup>j</sup>iʦ̑ɨdɔˈlɔɟja/ (n)
Suizidologie
  (psychologia, psychologiczny) interdyscyplinarna nauka zajmująca się problematyką samobójstw i szeroko pojętą autodestruktywnością;

suita (n)
Suite
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów;

suk /suk/ (n)
Suq
  (handel, handlowy) bazar w krajach Bliskiego Wschodu lub handlowa dzielnica muzułmańska, często pod dachem;

suka /ˈsuka/ (n)
Hündin
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
Erfolg
  korzystny wynik

sukcesywnie (adv)
sukzessive
  w sposób sukcesywny

sukieneczka /ˌsucɛ̃ˈnɛʧ̑ka/ (n)
Kleidchen
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: sukienka

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
Kleid
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

sukka /ˈsukːa/ (n)
Laubhütte, Sukka
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prowizoryczna budowla stawiana na żydowskie święto Sukkot, Święto Szałasów

sukkub (n)
Sukkubus
  (mitologia, mitologiczny) rodzaj mitycznego demona pod postacią pięknej kobiety kuszącego erotycznie mężczyzn we śnie;

sukmana /sukˈmãna/ (n)
Bauernkittel, Bauernrock, Sukmana, Tuchrock
  (historia, historyczny, historycznie) długie męskie okrycie wierzchnie z sukna lub wełny, dołem rozszerzane, dawniej powszechnie noszone przez chłopów;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
Kleid
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sukno /ˈsuknɔ/ (n)
Tuch
  gęsta, zgrzebna tkanina wełniana;

sukraloza (n)
Sucralose
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) substancja słodząca, słodsza 600 razy od zwykłego cukru, pochodna sacharozy o zerowej kaloryczności;

sum /sũm/ (n)
Wels, Katzenwels
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
Summe
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania
  pewna ilość pieniędzy

sumeryjski (adj)
sumerisch
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Sumerem albo Sumeryjczykami, dotyczący Sumeru albo Sumeryjczyków

sumeryjski (n)
Sumerisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Gewissen
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumienność (n)
Gewissenhaftigkeit, Akribie
  cecha osoby, która rzetelnie wypełnia swoje obowiązki

sumienny (adj)
gewissenhaft
  skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków
  wykonywany dokładnie, rzetelnie

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
Sumo
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

sumować /sũˈmɔvaʨ̑/ (v)
summieren
  dodawać, podliczać
zusammenfassen
  osiągać kwintesencję
verallgemeinern
  uogólniać

super /ˈsupɛr/ (adj)
super
  (potocznie, potoczny) wspaniały, świetny, doskonały

super /ˈsupɛr/ (adv)
super
  (potocznie, potoczny) wspaniale, świetnie, doskonale

supergromada (n)
Superhaufen
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie ogromnej liczby grup i gromad galaktyk;

superksiężyc (n)
Supervollmond
  (potocznie, potoczny) (astronomia, astronomiczny) księżyc w pełni, obserwowany w syzygijnym perygeum;

superlatyw (n)
Superlativ
  (gramatyka) najwyższy stopień przymiotnika i przysłówka

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
Supermarkt
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supermocarstwo (n)
Supermacht
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) potężne państwo, posiadające broń atomową

supersieć /suˈpɛrʲɕɛ̇ʨ̑/ (n)
Übergitter
  (fizyka, fizyczny) periodyczna struktura krystaliczna, najczęściej składająca się z następujących po sobie studni kwantowych

suport /ˈsapɔrt/ (n)
Vorgruppe, Vorband
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) solista lub zespół muzyczny rozgrzewający publiczność, którego występ poprzedza wyjście na scenę gwiazdy koncertu;

surdut /ˈsurdut/ (n)
Gehrock
  (krawiectwo) wizytowy ubiór męski z ciemnego materiału; długa, dwurzędowa marynarka;

surfer (n)
Wellenreiter, Surfer
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca surfing

surfing (n)
Surfen, Wellenreiten
  (sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej

surinamski /ˌsurʲĩˈnãmsʲci/ (adj)
surinamisch
  związany z państwem Surinam, dotyczący państwa Surinam

surogatka /ˌsurɔˈɡatka/ (n)
Ersatzmutter, Leihmutter
  matka zastępcza

surojadek (n)
Rohköstler
  mężczyzna odżwiający się pokarmem nie poddanym obróbce termicznej w wysokiej temperaturze

surowica (n)
Blutflüssigkeit
  (biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi
Serum
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) preparat zawierający przeciwciała przeciw konkretnym czynnikom chorobotwórczym

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Rohstoff
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowy /suˈrɔvɨ/ (adj)
roh
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony
streng
  taki, który bezwzględnie wymaga wykonania jakiejś czynności, przestrzegania jakichś zasad, nieuznający sprzeciwu, wymagający, bezwzględny, niewyrozumiały; także będący wyrazem tej cechy
  o klimacie: zimny, ostry, o niskiej temperaturze
  nieuznający okoliczności łagodzących ani wyjątków; ostry, rygorystyczny, konsekwentny
schlicht
  taki, który jest pozbawiony wszelkich wygód

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
surrealistisch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
Surrealismus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
Erdmännchen
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

surówka /suˈrufka/ (n)
Salat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzana z surowych warzyw lub owoców;

suseł /ˈsusɛw/ (n)
Ziesel, Zieselmaus
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
Sushi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

suspensa (n)
Suspension
  (kościelny) kara stosowana wobec duchownych, polegająca na zakazie lub ograniczeniu możliwości pełnienia czynności przynależnych z racji stanu lub funkcji;

susza /ˈsuʃa/ (n)
Dürre, Trockenheit
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka /suˈʃarka/ (n)
Trockner
  urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
Haartrockner, Föhn
  (fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

suszarnia /suˈʃarʲɲa/ (n)
Darre
  miejsce, pomieszczenie, w którym coś się suszy, np. pranie, produkty spożywcze

suszenie /suˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Trocknung
  (spożywczy) utrwalanie żywności polegające na obniżeniu zawartości wody
Trocknen
  sprawianie, że coś jest suche, pozbawianie wody lub wilgoci

suszony (adj)
getrocknet
  taki, który przeszedł proces suszenia

suszyć /ˈsuʃɨʨ̑/ (v)
trocknen
  powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody
  stawać się suchym

sutanna /suˈtãnːa/ (n)
Soutane, Sutane
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich;

sutek /ˈsutɛk/ (n)
Nippel
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,

sutener /suˈtɛ̃nɛr/ (n)
Zuhälter
  człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób

suterena /ˌsutɛˈrɛ̃na/ (n)
Souterrain
  część budynku znajdująca się pod parterem, często poniżej poziomu terenu, przystosowana do celów mieszkalnych

suw /suf/ (n)
Hub, Takt
  (technologia, technika, techniczny) w silnikach, maszynach, urządzeniach mechanicznych: ruch jednego elementu względem drugiego na pewnej długości, np. ruch tłoka w cylindrze w silniku spalinowym

suwak (n)
Lauffeld
  (informatyka, informatyczny) pasek przesuwania
Schieber
  (technologia, technika, techniczny) ruchomy element przyrządu przesuwający się w prowadnicy

suwak logarytmiczny (n)
Rechenschieber
  przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych;

suwenir /suˈvɛ̃ɲir/ (n)
Souvenir
  (przestarzałe, przestarzały) drobny pamiątkowy upominek

suweren (n)
Souverän
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca lub podmiot sprawujący niezależną władzę zwierzchnią;

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
Souveränität
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

suwerenny (adj)
souverän
  niezależny od innego państwa lub władzy

suwmiarka /suvˈmʲjarka/ (n)
Messschieber
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru drobnych długości;

suwnicowy (adj)
Kran-
  (technologia, technika, techniczny) odnoszący się do suwnicy

suzeren /suˈzɛrɛ̃n/ (n)
Suzerän
  (historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: najwyższy senior niebędący niczyim wasalem

sułtan (n)
Sultan
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

sułtanat /suwˈtãnat/ (n)
Sultanat
  państwo rządzone przez sułtana;

swanecki (adj)
swanetisch
  związany z Swanetią, dotyczący Swanetii

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
Hakenkreuz
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach

swat /sfat/ (n)
Ehestifter, Heiratsvermittler
  (etnografia, etnograficzny) osoba, która swata dwie osoby, pośredniczy w zawieraniu związku małżeńskiego

swawola (n)
Ausgelassenheit, Unfug
  (książkowy) lekkomyślna zabawa
Willkür
  (przestarzałe, przestarzały) działanie samowolne, unikanie posłuszeństwa

swańska sól (n)
swanetisches Gewürzsalz
  (spożywczy) tradycyjna przyprawa kuchni gruzińskiej o korzennym smaku, będąca mieszanką soli kamiennej, ziół i suszonych jarzyn

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
Pullover
  (odzieżownictwo) grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

switch (n)
Switch
  (informatyka, informatyczny) urządzenie łączące komputery oraz inny sprzęt w sieć komputerową;

swój /sfuj/ (pronoun)
sein, ihr
  należący do wykonawcy czynności

swędzenie (n)
Jucken, Juckreiz
  (rzeczownik odczasownikowy) od swędzić

swędzić /ˈsfɛ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
jucken
  dawać odczucie nieprzyjemnego podrażnienia, wywołującego chęć drapania

syberyjski /ˌsɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
sibirisch
  (przymiotnik) od Syberia

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
sizilianisch, Sizilianisch
  od Sycylia

syczenie (n)
Zischen
  wydawanie dźwięku przypominającego przeciągłe wymawianie spółgłoski s

syderyczny /ˌsɨdɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
siderisch
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdowy

syf /sɨf/ (n)
Wirrwarr
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) brak ładu i porządku

syfiarz (n)
Schmutzfink, Dreckspatz
  (potocznie, potoczny) osoba niedbająca o higienę

sygnalista /ˌsɨɡnaˈlʲista/ (n)
Whistleblower
  człowiek, który działając w dobrej intencji, ujawnia lub zgłasza nieprawidłowości, do jakich dochodzi w miejscu pracy, a które naruszają interes pracodawcy lub interes publiczny;

sygnalizować (v)
signalisieren, andeuten
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

sygnał /ˈsɨɡnaw/ (n)
Signal
  znak informacyjny lub ostrzegawczy

syjonistyczny /ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
zionistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
Zionismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

syk /sɨk/ (n)
Zischen
  odgłos wydawany przez węża albo szybko uchodzące powietrze, podobny do długiego wymawiania litery „s”

sykatywa /ˌsɨkaˈtɨva/ (n)
Sikkativ
  (chemia, chemiczny) środek przyspieszający schnięcie farb olejnych i olejów;

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
Silbe
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylabiczny (adj)
silbenbildend
  (językoznawstwo, językoznawczy) tworzący sylabę
syllabisch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bazujący na określonej liczbie sylab

sylogizm (n)
Syllogismus
  (logika, logiczny) wnioskowanie z dwóch przesłanek, które łączy jedno wspólne pojęcie;

sylur /ˈsɨlur/ (n)
Silur
  (geologia, geologiczny) trzeci okres ery paleozoicznej;

sylwanit /sɨlˈvãɲit/ (n)
Sylvanit
  (mineralogia, mineralogiczny) stalowoszary, cynowobiały lub brązowożółty minerał o dużej łupliwości

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
Silvester, Silvesterabend
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku
Silvesterfeier, Silvesterparty
  zabawa lub bal urządzane tej nocy (1.1) na przywitanie Nowego Roku;

sylwin (n)
Sylvin
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków;

symbiont (n)
Symbiont
  (biologia, biologiczny) organizm żyjący w symbiozie z organizmem innego gatunku;

symbioza (n)
Symbiose
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
Symbol
  (sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost;
Symbol, Zeichen
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu

symetria /sɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
Symmetrie
  (matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych;

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
Symphonie, Sinfonie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symonia (n)
Simonie
  (historia, historyczny, historycznie) praktyka sprzedawania i kupowania godności, urzędów i dóbr w czasach średniowiecza;

sympatia /sɨ̃mˈpatʲja/ (n)
Sympathie
  życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś

sympozjum /sɨ̃mˈpɔzʲjũm/ (n)
Symposion, Symposium, Fachtagung
  spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
Symptom, Anzeichen
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

symulacja (n)
Simulation
  odtworzenie w sposób sztuczny określonego obiektu lub zjawiska
  udawanie (zazwyczaj objawów choroby) celem wprowadzenia w błąd i oszukania otoczenia

symulant /sɨ̃ˈmulãnt/ (n)
Simulant
  osoba, która coś udaje, symuluje, zwłaszcza chorobę

symultana /ˌsɨ̃mulˈtãna/ (n)
Simultanspiel
  (szachy, pojęcie szachowe) sposób rozgrywania gry w szachy, w której wielu zawodników gra jednocześnie (każdy na osobnej szachownicy) z jednym zawodnikiem (zwykle dużo lepszym od przeciwników)

symultanista (n)
Simultanspieler
  (szachy, pojęcie szachowe) szachista grający z wieloma przeciwnikami jednocześnie

syn /sɨ̃n/ (n)
Sohn
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
Synagoge
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

synantropijny (adj)
synanthrop
  (biologia, biologiczny) zawleczony przez człowieka

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
Synapse
  (biologia, biologiczny) połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej;

syndrom (n)
Syndrom
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zespół objawów charakterystycznych dla jakiejś choroby lub chorób

syndrom miodowego miesiąca /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nʦ̑a/ (n)
Flitterwochensyndrom
  (medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne

syndykalizm (n)
Syndikalismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w ruchu robotniczym, zakładający prymat celów ekonomicznych nad politycznymi w walce o prawa proletariatu;

syneczek (n)
Söhnchen, Söhnlein
  (zdrobniale) od: syn

synek /ˈsɨ̃nɛk/ (n)
Söhnchen, Söhnlein
  (zdrobniale) od: syn

synergia /sɨ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
Synergie
  (książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników

synestezja (n)
Synästhesie
  stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;

syngaleski (adj)
singhalesisch
  związany z Syngalezami, dotyczący Syngalezów

syngaleski (n)
Singhalesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski;

synkretyczny (adj)
synkretistisch
  taki, który łączy w jedną całość różne, czasami przeczące sobie, elementy

synkretyzm (n)
Synkretismus
  łączenie w jedną całość różnych elementów

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
Synonym
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synonimia (n)
Synonymie
  (językoznawstwo, językoznawczy) bliskoznaczność wyrazów

synoptyczny (adj)
synoptisch
  (meteorologia, meteorologiczny) związany z synoptyką, z prognozowaniem pogody
  taki, który umożliwia porównanie dając pogląd na wszystkie części złożonej całości

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
Schwiegertochter
  żona syna

syntagma /sɨ̃nˈtaɡma/ (n)
Syntagma
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;

syntetyczny /ˌsɨ̃ntɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
synthetisch
  taki, który łączy w całość dane elementy, ogarnia coś całościowo; uogólniający
  taki, który jest sztucznie osiągany poprzez syntezę

synteza (n)
Synthese
  połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia

synuś (n)
Söhnchen, Söhnlein
  (zdrobniale) od: syn

sypać /ˈsɨpaʨ̑/ (v)
verpfeifen, verraten
  (potocznie, potoczny) donosić
aufschütten, aufwerfen
  o okopach, wałach, itp. budować przez sypanie
schütten, streuen
  o sypkich substancjach przemieszczać
sich verraten
  (potocznie, potoczny) donosić na siebie wzajemnie
zerfallen
  psuć się

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
Schlafzimmer, Schlafstube
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

sypki /ˈsɨpʲci/ (adj)
pulverig
  złożony z bardzo drobnych, suchych i niezespolonych ze sobą cząstek, łatwo rozsypujący się

syrakuzanin (n)
Syrakuser
  mieszkaniec Syrakuz; osoba z tego miasta

syrakuzanka (n)
Syrakuserin
  mieszkanka Syrakuz; kobieta z tego miasta

syrakuzański (adj)
syrakusisch
  związany z Syrakuzami, dotyczący Syrakuz, pochodzący z Syrakuz

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
Sirene
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;
  (zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd;

syrop klonowy /ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
Ahornsirup
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

syryjski /sɨˈrɨjsʲci/ (adj)
syrisch
  odnoszący się do państwa Syria

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
System
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;

system hippodamejski (n)
Hippodamische Schema, Hippodamische System
  (urbanistyka, urbanistyczny) system urbanistyczny rozpowszechniony przez Hippodamosa z Miletu, zakładający m.in. rozwój miasta poprzez wyznaczenie geometrycznej i regularnej siatki ulic oraz budynków;

system liczbowy (n)
Zahlensystem
  (matematyka, matematyczny) zbiór reguł jednolitego zapisu i nazewnictwa liczb;

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
Betriebssystem
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
Dateisystem
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

systematyczny /ˌsɨstɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
systematisch
  (biologia, biologiczny) dotyczący systematyki roślin lub zwierząt
gewissenhaft, systematisch
  systematycznie wykonujący swoją pracę, systematycznie uczący się, pilny
planmäßig, systematisch
  wykonany metodycznie, w sposób uporządkowany, według schematu
geregelt
  wykonywany lub zdarzający się regularnie
sorgfältig
  wykonywany starannie

systematyka /ˌsɨstɛ̃ˈmatɨka/ (n)
Systematik
  dziedzina/poddziedzina jakiejś nauki zajmująca się klasyfikowaniem jej przedmiotów i pojęć

systematyzacja /ˌsɨstɛ̃matɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Systematisierung
  ujęcie czegoś w system, porządkowanie

systemowy (adj)
System-, systemhaft
  odnoszący się do systemu

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
Situation, Lage
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

syzyfowa praca /ˌsɨzɨˈfɔva ˈpraʦ̑a/ (n)
Sisyphusarbeit
  (przenośnie, przenośnia) praca bez końca, ciężka, bezskuteczna, bezcelowa, żmudna, niedająca żadnych efektów

szabat /ˈʃabat/ (n)
Sabbat
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;

szabla /ˈʃabla/ (n)
Säbel
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) jednosieczna broń z wygiętą klingą;

szabla śnieżna (n)
Firnanker
  (turystyka, turystyczny) (sport, sportowy) lekki, zaostrzony drążek z metalowego kątownika służący do asekuracji w twardym śniegu i lodzie podczas wspinaczki i wędrówki w górach

szablodziób /ʃaˈblɔʥ̑up/ (n)
Säbelschnäbler
  (ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę;

szablon /ˈʃablɔ̃n/ (n)
Muster, Vorlage
  forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty
Muster
  gotowy wzór do wypełniania lub naśladowania
  przyjęty wzorzec postępowania, często bezmyślnie naśladowany

szabrownictwo (n)
Plünderung
  (potocznie, potoczny) grabież dobytku pozostawionego bez opieki przez właścicieli najczęściej w czasie wojny lub klęski żywiołowej

szabrownik /ʃaˈbrɔvʲɲik/ (n)
Plünderer
  (potocznie, potoczny) osoba zajmująca się szabrem

szachista /ʃaˈxʲista/ (n)
Schachspieler
  osoba grająca w szachy

szachistka /ʃaˈxʲistka/ (n)
Schachspielerin
  kobieta grająca w szachy

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Schachbrett
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;
Schachbrettmuster
  deseń ułożony z kwadratów (rzadziej: rombów) na podobieństwo szachownicy (1.1)

szachowy (adj)
Schach
  związany z szachami, dotyczący szachów

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
Schach, Schachspiel
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacować (v)
schätzen, beziffern
  podawać wartość lub wielkość w przybliżeniu

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
Schätzung
  (ekonomia, ekonomiczny) zliczenie wartości materialnej czegoś
Achtung, Respekt
  cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś

szadź /ʃaʨ̑/ (n)
Raueis
  (meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa /ˈʃafa/ (n)
Schrank
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafa grająca (n)
Jukebox, Musikautomat, Musikbox
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) knajpiany automat do odtwarzania płyt winylowych za pieniądze

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
Saphir
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafirek /ʃaˈfʲirɛk/ (n)
Kleine Traubenhyazinthe, Traubenhyazinthe
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Muscari botryoides (L.) Mill., szafirek drobnokwiatowy; ozdobna roślina cebulowa kwitnąca w warunkach naturalnych wczesną wiosną
Traubenhyazinthe
  (botanika, botaniczny) Muscari Mill., rodzaj roślin z rodziny szparagowatych;

szafka nocna (n)
Nachttisch
  niski mebel ustawiany przy łóżku

szafot /ˈʃafɔt/ (n)
Schafott
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje;

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
Safran
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów

szafuski (adj)
Schaffhauser, schaffhauserisch, schaffhausisch
  związany z Szafuzą, dotyczący Szafuzy, pochodzący z Szafuzy

szagryn /ˈʃaɡrɨ̃n/ (n)
Chagrin, Chagrinleder
  skóra cielęca, kozia lub owcza z licem groszkowanym, używana do wyrobu galanterii kaletniczej;

szahada /ʃaˈxada/ (n)
Schahada
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu

szajka (n)
Ring, Bande, Gang
  zorganizowana grupa przestępcza

szakal /ˈʃakal/ (n)
Schakal
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy;

szakal złocisty (n)
Goldschakal
  (zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych;

szakszuka (n)
Schakschuka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa bliskowschodnia i północnoafrykańska na bazie papryki, pomidorów i cebuli, w których dusi się jajka, doprawiana zwykle kuminem;

szakłak pospolity (n)
Purgier-Kreuzdorn
  (botanika, botaniczny) Rhamnus cathartica L., gatunek pospolitego krzewu lub drzewa z rodziny szakłakowatych, o własnościach leczniczych i trujących;

szal /ʃal/ (n)
Schal, Umschlagtuch
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
Schal
  pas materiału służący do owijania szyi

szalka /ˈʃalka/ (n)
Schale, Waagschale
  (technologia, technika, techniczny) (zdrobniale) mała szala

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
askalonische Zwiebel
  (botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;
Schalotte, askalonische Zwiebel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebulek tej rośliny

szalupa /ʃaˈlupa/ (n)
Rettungsfloß
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) łódź wożona na statku do celów ratunkowych, szkoleniowych i do komunikacji z lądem;

szaman /ˈʃãmãn/ (n)
Schamane
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;

szambo /ˈʃãmbɔ/ (n)
Klärgrube
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia

szames /ˈʃãmɛs/ (n)
Schammes
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) posługacz w synagodze, gminie, sądzie rabinackim bądź w bractwie żydowskim, którego zadaniem było m.in. przygotowywanie synagogi do nabożeństw, pomaganie chazanom, poranne budzenie mężczyzn na modlitwy itp.;

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
Champagner, Sekt
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
Shampoo, Haarwaschmittel
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szaniec /ˈʃãɲɛʦ̑/ (n)
Schanze
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ziemna fortyfikacja polowa składająca się z wału i rowu;

szanowny (adj)
geehrt
  (podniośle) wzbudzający szacunek, godny szacunku, poważania, czci
  przymiotnik dodawany w zwrotach grzecznościowych

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
Erpressung
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
erpressen
  stosować szantaż wobec kogoś

szantażysta /ˌʃãntaˈʒɨsta/ (n)
Erpresser
  ten, kto stosuje szantaż, kto szantażuje kogoś

szantażystka /ˌʃãntaˈʒɨstka/ (n)
Erpresserin
  kobieta, która stosuje szantaż, która szantażuje kogoś

szara eminencja /ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
graue Eminenz
  (związek frazeologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba zakulisowo sprawująca władzę lub skrycie i anonimowo wpływająca na podejmowanie istotnych decyzji, zarazem nie pełniąca funkcji adekwatnych do tych czynności

szara strefa /ˈʃara ˈstrɛfa/ (n)
Grauzone, legal Schattenwirtschaft
  (ekonomia, ekonomiczny) niezakazana przez prawo działalność gospodarcza odbywająca się z pominięciem prawa (przez m.in. niepłacenie podatków);

szarak (n)
Feldhase
  (łowiectwo, łowiecki) zając o płowej sierści

szarawy /ʃaˈravɨ/ (adj)
gräulich
  w kolorze podobnym do szarego

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
Heuschrecke
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający konika polnego, szkodnik upraw;

szariat /ˈʃarʲjat/ (n)
Scharia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawo muzułmańskie;

szarlatan (n)
Scharlatan
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szarobiały (adj)
grauweiß
  biały z szarym odcieniem

szaroczarny (adj)
grauschwarz
  czarny z szarym odcieniem

szaroniebieski (adj)
graublau
  koloru szarego o odcieniu niebieskim

szarozielony (adj)
graugrün
  zielony o szarym odcieniu

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
klein
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: niewyróżniający się z ogółu, mało znaczący
grau
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szaszłyk /ˈʃaʃwɨk/ (n)
Schaschlik
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;

szata /ˈʃata/ (n)
Robe
  (książkowy) podniośle o ubraniu
  odświętny ubiór

szatan /ˈʃatãn/ (n)
Satan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z upadłych aniołów, przeciwnych Bogu, kuszących człowieka do grzechu

szatnia /ˈʃatʲɲa/ (n)
Garderobe, Ankleideraum, Umkleidekabine
  pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia

szałamaja /ˌʃawãˈmaja/ (n)
Schalmei
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument muzyczny wydający przenikliwe dźwięki, rodzaj piszczałki z bocznymi otworami; pochodzący z Azji;

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
Salbei
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
Sauerampfer, Ampfer
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;

szczawian (n)
Oxalat
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu szczawiowego;

szczawik /ˈʃʧ̑avʲik/ (n)
Sauerklee
  roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.;
ein junger Dachs
  (potocznie, potoczny) lekceważąco o młodym lub mikrym mężczyźnie

szczawiówka /ʃʧ̑aˈvʲjufka/ (n)
Sauerampfersuppe
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zupa szczawiowa;

szczać /ʃʧ̑aʨ̑/ (v)
pissen
  (wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz

szczebel /ˈʃʧ̑ɛbɛl/ (n)
Sprosse
  poprzeczny drążek lub pręt w drabinie

szczecina (n)
Stoppelbart
  (przenośnie, przenośnia) sztywne i gęste owłosienie u ludzi, zwłaszcza zarost
Borste
  (zoologia, zoologiczny) sztywne włosy na ciele świniowatych;

szczecinianin /ˌʃʧ̑ɛʨ̑ĩˈɲä̃ɲĩn/ (n)
Stettiner
  mieszkaniec Szczecina

szczecinianka /ˌʃʧ̑ɛʨ̑ĩˈɲãnka/ (n)
Stettinerin
  mieszkanka Szczecina

szczeciński /ʃʧ̑ɛˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
Stettiner
  dotyczący Szczecina, związany ze Szczecinem, pochodzący ze Szczecina

szczególnie /ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ/ (adv)
besonders
  w sposób szczególny, specjalny, w większym stopniu

szczególny /ʃʧ̑ɛˈɡulnɨ/ (adj)
besonderer
  taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
ausführlich
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
bellen, kläffen
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczekuszka /ʃʧ̑ɛˈkuʃka/ (n)
Pfeifhase
  (zoologia, zoologiczny) Ochotona, niewielki, skoczny ssak;

szczelinomierz /ˌʃʧ̑ɛlʲĩˈnɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
Fühlerlehre
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru szerokości szczelin;

szczelny (adj)
luftdicht, dicht, wasserdicht, hermetisch, undurchdringlich, undurchlässig
  taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany

szczenię /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Welpe
  (zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych

szczepienie /ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Impfung
  (medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
Impfstoff, Vakzine
  (medycyna, medyczny) preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczerość /ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑/ (n)
Ehrlichkeit, Aufrichtigkeit
  cecha tego, kto jest szczery

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
aufrichtig, ehrlich
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje
rein
  jednolity, pozbawiony domieszek

szczerze /ˈʃʧ̑ɛʒɛ/ (adv)
aufrichtig
  od: szczery

szczeżuja wielka (n)
große Teichmuschel
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Anodonta cygnea L., gatunek małża z rodziny skójkowatych;

szczodry /ˈʃʧ̑ɔdrɨ/ (adj)
freigebig, generös
  hojny, dający coś obficie

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
Zahnbürste
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
Bürste
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczotka do włosów /ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
Haarbürste
  (fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
Hecht
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczupły /ˈʃʧ̑upwɨ/ (adj)
schlank
  mający smukły kształt, mało tłuszczu

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
Ratte
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczur lądowy (n)
Landratte
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) osoba nieobeznana z morzem, nieumiejąca żeglować

szczurołap /ʃʧ̑uˈrɔwap/ (n)
Rattenfänger
  człowiek zajmujący się łapaniem szczurów;

szczurzy /ˈʃʧ̑uʒɨ/ (adj)
Ratten
  taki, który należy do szczura

szczuć /ʃʧ̑uʨ̑/ (v)
hetzen
  pobudzać psa do ataku

szczwół plamisty (n)
Gefleckte Schierling
  (botanika, botaniczny) Conium maculatum L., gatunek trującej rośliny dwuletniej z rodziny selerowatych;

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
Stieglitz, Distelfink
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczyny /ˈʃʧ̑ɨ̃nɨ/ (n)
Pisse
  (pospolicie) mocz

szczypawka /ʃʧ̑ɨˈpafka/ (n)
Ohrwurm
  (potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skorek (owad)

szczypać (v)
kneifen, zwicken
  ściskać krótko i boleśnie czyjąś skórę

szczypce /ˈʃʧ̑ɨpʦ̑ɛ/ (n)
Zange
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do chwytania przedmiotów w formie dwóch zaciskających się ramion
Scheren
  (zoologia, zoologiczny) dwudzielny narząd chwytny i obronny niektórych stawonogów;

szczypior /ˈʃʧ̑ɨpʲjɔr/ (n)
Schnittlauch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) źdźbła cebuli używane jako dodatek do potraw

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
Spitzenverkehr
  (przenośnie, przenośnia) godziny największego nasilenia ruchu lub poboru energii
Gipfel, Gipfeltreffen, Gipfelkonferenz
  (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
Gipfel, Spitze
  najwyższy punkt góry
  (przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego)

szczątkowy (adj)
rudimentär
  pozostały jako szczątek czegoś

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
Kiefer
  kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby

szczękościsk (n)
Kieferklemme
  (medycyna, medyczny) mocne zwarcie szczęk i niemożność ich rozwarcia wskutek skurczu mięśni żwaczy;

szczęściarz /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ/ (n)
Glückskind, Glückspilz
  (potocznie, potoczny) osoba, której sprzyja szczęście w życiu

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
Glück
  powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności
Glück, Seligkeit
  uczucie radości i zadowolenia

szczęśliwej drogi (interjection)
gute Reise, gute Fahrt
  życzenie dobrego i bezpiecznego podróżowania

szczęśliwość /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
Glück
  uczucie silnego zadowolenia

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
glücklich
  odczuwający szczęście
  przynoszący szczęście
  korzystny

szczęść Boże (interjection)
grüß Gott
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) katolickie pozdrowienie

szef /ʃɛf/ (n)
Chef
  osoba kierująca grupą ludzi, zespołem

szefowa /ʃɛˈfɔva/ (n)
Chefin
  (potocznie, potoczny) przełożona, zwierzchniczka

szejk (n)
Scheich, Scheik
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
Schekel
  (jednostka monetarna) waluta Izraela;

szelak (n)
Schellack
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) naturalna żywica pozyskiwana w Indiach i Tajlandii z wydzieliny owadów z gatunku Lac laccifer;

szelest /ˈʃɛlɛst/ (n)
Geraschel
  onomatopeja, cichy dźwięk towarzyszący poruszaniu się liści, kartek papieru, sztywnych tkanin itp.

szelka /ˈʃɛlka/ (n)
Hosenträger, Träger
  pasek z elastycznej tkaniny, zakładany na ramiona w celu podtrzymywania spodni;

szelma (n)
Schelm, Schelmin
  osoba cwana, bez skrupułów

szelmowski (adj)
schelmisch
  podstępny, pełen przebiegłości
  świadczący o skłonności do figli, żartów

szelężnik /ʃɛˈlɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
Klappertopf
  (botanika, botaniczny) Rhinanthus, rodzaj roślin zielnych z rodziny zarazowatych;

szelężnik większy /ʃɛˈlɛ̃w̃ʒʲɲiɡ ˈvʲjɛ̃ŋkʃɨ/ (n)
Großer Klappertopf
  (botanika, botaniczny) Rhinanthus serotinus, gatunek roślin z rodziny zarazowatych;

szemranie (n)
Murren
  (rzeczownik odczasownikowy) od szemrać

szept (n)
Geflüster, Flüstern
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
flüstern
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szereg /ˈʃɛrɛk/ (n)
Reihe
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników
Reihe, Serie
  ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
weit, breit
  mający określony wymiar poprzeczny

szeroko /ʃɛˈrɔkɔ/ (adv)
breit
  na określony wymiar w poprzek
  rozlegle wszerz, na dużą odległość w poprzek

szerokopasmowy (adj)
breitbandig
  (elektronika, elektroniczny) wykorzystujący szerokie pasmo częstotliwości wytwarzane przez modem

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
Breite
  (geografia, geograficzny) (zobacz) szerokość geograficzna
Breite, Weite
  poprzeczny wymiar obiektu

szerokość geograficzna /ʃɛˈrɔkɔʑʥ̑ ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
geographische Breite
  (geografia, geograficzny) jedna ze współrzędnych geograficznych - kąt pomiędzy lokalną osią pionu a płaszczyzną równika;

szerokość połówkowa /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑ ˌpɔwufˈkɔva/ (n)
Halbwertsbreite
  (matematyka, matematyczny) odległość między dwoma punktami krzywej, w których funkcja opisująca tą krzywą przyjmuje wartość równą połowie wartości maksymalnej;

szerpa (n)
Sherpa
  tragarz i przewodnik wysokogórski

szerszeń /ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/ (n)
Hornisse
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;

szesnastkowy (adj)
hexadezimal
  (matematyka, matematyczny) związany z liczbą szesnaście, dotyczący liczby szesnaście

szesnastolatek /ˌʃɛsnastɔˈlatɛk/ (n)
Sechzehnjähriger
  chłopak mający szesnaście lat

szesnastolatka /ˌʃɛsnastɔˈlatka/ (n)
Sechzehnjährige
  dziewczyna mająca szesnaście lat

szesnastoletni /ˌʃɛsnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechzehnjährig
  mający szesnaście lat
  trwający szesnaście lat

szesnastościan (n)
Hexadekaeder
  (geometria) wielościan o szesnastu ścianach

szew /ʃɛf/ (n)
Sutur
  (anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych;
Nähen
  (medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich;

szew mężowski (n)
Husband Stitch
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) nadmiarowe, zbyt ciasne zaszywanie naderwanego krocza kobiety po porodzie, wykonywane wyłącznie po to, aby stosunki seksualne sprawiały jej partnerowi więcej satysfakcji

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
Schuhmacher, Schuster
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;
Schusterjunge
  (środowiskowy) (drukarstwo, drukarski) błąd łamania tekstu, polegający na pozostawieniu na końcu łamu samotnego pierwszego wiersza akapitu;

szewro /ˈʃɛvrɔ/ (n)
Chevreauleder
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wyprawiona skóra kozia

szewski poniedziałek /ˈʃɛfsʲci ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (idiom)
blauer Montag, der blaue Montag
  niedyspozycja lub absencja w pracy przypadająca w poniedziałek po nadużyciu alkoholu w niedzielę

szezlong /ˈʃɛzlɔ̃ŋk/ (n)
Chaiselongue
  kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
Würfel, Kubus
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;
Kubus
  (matematyka, matematyczny) liczba, która jest trzecią potęgą danej liczby;

sześcienny (adj)
Kubik-
  (matematyka, matematyczny) odpowiadający sześcianowi

sześciogodzinny /ˌʃɛɕʨ̑ɔɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
sechsstündig
  trwający sześć godzin

sześciojęzyczny /ˌʃɛɕʨ̑ɔ̇jɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
sechssprachig
  posługujący się sześcioma językami

sześciokąt /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
Sechseck
  (geometria) wielokąt mający sześć boków;

sześciolatek /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Sechsjähriger
  chłopiec mający sześć lat

sześciolatka /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Sechsjährige
  dziewczynka mająca sześć lat

sześcioletni /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechsjährig
  mający sześć lat
  trwający sześć lat

sześciopokojowy /ˌʃɛɕʨ̑ɔpɔkɔˈjɔvɨ/ (adj)
Sechs-Zimmer-
  z sześcioma pokojami

sześćdziesięcioczterolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
Vierundsechzigjähriger
  mężczyzna mający sześćdziesiąt cztery lata

sześćdziesięcioczterolatka /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatka/ (n)
Vierundsechzigjährige
  kobieta mająca sześćdziesiąt cztery lata

sześćdziesięcioczteroletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierundsechzigjährig
  mający sześćdziesiąt cztery lata
  trwający sześćdziesiąt cztery lata

sześćdziesięciodwulatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk/ (n)
Zweiundsechzigjähriger
  mężczyzna mający sześćdziesiąt dwa lata

sześćdziesięciodwulatka /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatka/ (n)
Zweiundsechzigjährige
  kobieta mająca sześćdziesiąt dwa lata

sześćdziesięciodwuletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
zweiundsechzigjährig
  mający sześćdziesiąt dwa lata
  trwający sześćdziesiąt dwa lata

sześćdziesięciodziewięciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Neunundsechzigjähriger
  mężczyzna mający sześćdziesiąt dziewięć lat

sześćdziesięciodziewięciolatka /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Neunundsechzigjährige
  kobieta mająca sześćdziesiąt dziewięć lat

sześćdziesięciodziewięcioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neunundsechzigjährig
  mający sześćdziesiąt dziewięć lat
  trwający sześćdziesiąt dziewięć lat

sześćdziesięciojednolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/ (n)
Einundsechzigjähriger
  mężczyzna mający sześćdziesiąt jeden lat

sześćdziesięciojednolatka /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatka/ (n)
Einundsechzigjährige
  kobieta mająca sześćdziesiąt jeden lat

sześćdziesięciojednoletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
einundsechzigjährig
  mający sześćdziesiąt jeden lat
  trwający sześćdziesiąt jeden lat

sześćdziesięciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Sechzigjähriger
  osoba w wieku 60-69 lat

sześćdziesięciolatka /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Sechzigjährige
  kobieta mająca sześćdziesiąt lat

sześćdziesięcioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechzigjährig
  mający sześćdziesiąt lat
  trwający sześćdziesiąt lat

sześćdziesięcioośmiolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Achtundsechzigjähriger
  mężczyzna mający sześćdziesiąt osiem lat

sześćdziesięcioośmiolatka /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatka/ (n)
Achtundsechzigjährige
  kobieta mająca sześćdziesiąt osiem lat

sześćdziesięcioośmioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtundsechzigjährig
  mający sześćdziesiąt osiem lat
  trwający sześćdziesiąt osiem lat

sześćdziesięciopięciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Fünfundsechzigjähriger
  mężczyzna mający sześćdziesiąt pięć lat

sześćdziesięciopięciolatka /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Fünfundsechzigjährige
  kobieta mająca sześćdziesiąt pięć lat

sześćdziesięciopięcioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfundsechzigjährig
  mający sześćdziesiąt pięć lat
  trwający sześćdziesiąt pięć lat

sześćdziesięciosiedmiolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Siebenundsechzigjähriger
  mężczyzna mający sześćdziesiąt siedem lat

sześćdziesięciosiedmiolatka /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka/ (n)
Siebenundsechzigjährige
  kobieta mająca sześćdziesiąt siedem lat

sześćdziesięciosiedmioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebenundsechzigjährig
  mający sześćdziesiąt siedem lat
  trwający sześćdziesiąt siedem lat

sześćdziesięciosześciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Sechsundsechzigjähriger
  mężczyzna mający sześćdziesiąt sześć lat

sześćdziesięciosześciolatka /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Sechsundsechzigjährige
  kobieta mająca sześćdziesiąt sześć lat

sześćdziesięciosześcioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechsundsechzigjährig
  mający sześćdziesiąt sześć lat
  trwający sześćdziesiąt sześć lat

sześćdziesięciotrzylatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
Dreiundsechzigjähriger
  mężczyzna mający sześćdziesiąt trzy lata

sześćdziesięciotrzylatka /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatka/ (n)
Dreiundsechzigjährige
  kobieta mająca sześćdziesiąt trzy lata

sześćdziesięciotrzyletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
dreiundsechzigjährig
  mający sześćdziesiąt trzy lata
  trwający sześćdziesiąt trzy lata

szkalować (v)
verleumden
  rozgłaszać fałszywe informacje; rzucać oszczerstwa

szkandela (n)
Bettwärmer
  (dawniej, dawny) flaszka albo płaskie naczynie napełniane gorącą wodą lub węglami, służące do ogrzewania pościeli

szkaplerz /ˈʃkaplɛʃ/ (n)
Skapulier
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część stroju zakonnego, prostokątny płat sukna z otworem, nakładany przez głowę na habit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwa małe kawałki sukna z wyszytym imieniem Matki Boskiej lub Chrystusa, połączone tasiemkami, noszone na piersiach, pod ubraniem, przez członków bractw religijnych lub osoby świeckie

szkaradnica (n)
Steinfisch, Echte Steinfisch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Synanceia verrucosa, jadowita ryba morska z rodziny skorpenowatych;

szkarłat (n)
Scharlach
  szkarłatny kolor
  szkarłatna tkanina, ubiór z takiej tkaniny

szkarłatny /ʃkarˈwatnɨ/ (adj)
scharlachrot
  (książkowy) mający kolor ciemnoczerwony, taki jak kolor szkarłatu, podobny do koloru krwi

szkatułka /ʃkaˈtuwka/ (n)
Schatulle
  małe, zamykane pudełko na biżuterię lub inne cenne drobiazgi

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
Entwurf, Skizze
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku
  (przenośnie, przenośnia) zarys, konspekt, plan pracy
  rysunek przedstawiający jakieś wydarzenie, mapka z zaznaczonymi ważnymi miejscami, akcjami/działaniami (np. przemieszczanie się wojsk, ruch pojazdów)

szkicować (v)
skizzieren, entwerfen, aufzeichnen
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
skizzieren, umreißen
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
Skelett, Gerippe
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;
Gerüst
  (technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
Glas
  szklane naczynie, z którego się pije;

szklarz (n)
Glaser
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkliwiak (n)
Ameloblastom
  (stomatologia, stomatologiczny) miejscowo złośliwy nowotwór wywodzący się z ameloblastów;

szkocki /ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (adj)
schottisch
  odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami

szkoda /ˈʃkɔda/ (n)
Schaden
  krzywda, strata

szkoda /ˈʃkɔda/ (v)
schade
  być żal, być przykro

szkoda całkowita (n)
Totalschaden
  (lotnictwo, lotniczy) (motoryzacja) całkowite uszkodzenie pojazdu lub samolotu kwalifikujące go do kasacji

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
schädlich
  przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkolenie /ʃkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Schulung, Weiterbildung
  (edukacja, edukacyjny) jeden lub wiele (cykl) wykładów lub zajęć praktycznych służących do uzupełnienia wiedzy, wykształcenia, umiejętności
Schulen
  (rzeczownik odczasownikowy) od szkolić

szkolić /ˈʃkɔlʲiʨ̑/ (v)
ausbilden, schulen
  dokształcać w określonej dziedzinie

szkolny /ˈʃkɔlnɨ/ (adj)
schulisch, Schule
  związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły

szkopuł /ˈʃkɔpuw/ (n)
Klippe
  (książkowy) coś utrudniającego realizację czegoś, jakiś problem, przeszkoda

szkorbut (n)
Skorbut, Scharbock
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
Schule
  (edukacja, edukacyjny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
Grundschule, Volksschule, Primarschule
  (edukacja, edukacyjny) szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła wyższa (n)
Hochschule
  (edukacja, edukacyjny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkoła średnia /ˈʃkɔwa ˈɕrɛdʲɲa/ (n)
Oberschule
  (edukacja, edukacyjny) szkoła ogólnokształcąca, techniczna lub zawodowa

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
Schoner
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkło /ʃkwɔ/ (n)
Glas
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szkło powiększające (n)
Vergrößerungsglas
  (technologia, technika, techniczny) prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu

szlachar /ˈʃlaxar/ (n)
Mittelsäger
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;

szlachcic /ˈʃlaxʲʨ̑iʦ̑/ (n)
Adliger
  członek szlachty

szlachecki /ʃlaˈxɛʦ̑ʲci/ (adj)
adlig
  związany ze szlachtą, dotyczący szlachty

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
edel, adlig
  taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny

szlachta /ˈʃlaxta/ (n)
Adel, Schlachta, adelig adlig
  (historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu
Adel, Adelsstand, Schlachta
  (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa;

szlachtować /ʃlaxˈtɔvaʨ̑/ (v)
schlachten
  (przestarzałe, przestarzały) zarzynać bydło

szlafmyca (n)
Schlafmütze
  (dawniej, dawny) miękka czapka męska nakładana do spania; używana też jako poranne nakrycie głowy

szlafrok /ˈʃlafrɔk/ (n)
Morgenmantel
  (krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć

szlagmetal (n)
Schlagmetall
  (sztuka) imitujący złoto, srebro lub brąz materiał dekoracyjny w postaci cienkich płatków, stosowany w malarstwie, rzeźbie i sztuce użytkowej

szlam (n)
Schlamm
  osad tworzący się na dnie i nieraz brzegach zbiorników wodnych

szlauch /ʃlawx/ (n)
Schlauch
  (potocznie, potoczny) bardzo długa rura gumowa

szlezwicki (adj)
schleswigisch, schleswigsch
  związany ze Szlezwikiem, dotyczący Szlezwiku (miasta w Niemczech)

szlezwiczanin (n)
Schleswiger
  mieszkaniec Szlezwiku, ktoś pochodzący z tego miasta

szlifierka /ʃlʲiˈfʲjɛrka/ (n)
Schleifmaschine
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów;

szlifierka kątowa /ʃlʲiˈfʲjɛrka kɔ̃nˈtɔva/ (n)
Winkelschleifer
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj ręcznej szlifierki o momencie obrotowym przekazywanym poprzez przekładnię pod kątem prostym, przeznaczona do szlifowania i przecinania;

szlifierz /ˈʃlʲifʲjɛʃ/ (n)
Schleifer
  (zawód, zawodowy, zawodowo) rzemieślnik zajmujący się ostrzeniem narzędzi
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik zajmujący się szlifowaniem;

szlifowanie /ˌʃlʲifɔˈvãɲɛ/ (n)
Schleifen
  (rzeczownik odczasownikowy) od szlifować

szlochać (v)
schluchzen
  płakać, wydając krótkie, urywane dźwięki

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
Smaragd
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny, oszlifowany szmaragd (1.1)

szmata /ˈʃmata/ (n)
Lappen
  kawałek tkaniny, zwykle brudnej

szmatławiec (n)
Käseblatt, Schmierblatt
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) gazeta lub czasopismo o niskim poziomie

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
Schminke
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kosmetyk używany do wykonania charakteryzacji, makijażu scenicznego aktora
Lippenstift
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

szmira /ˈʃmʲira/ (n)
Schmiere, Schund
  coś o niskiej lub żadnej wartości artystycznej, np.: utwór literacki, przedstawienie teatralne, obraz

szmizjerka (n)
Hemdblusenkleid
  sukienka podobna w kroju do męskiej koszuli

szmonces (n)
jüdisch Witz
  dowcip lub skecz kabaretowy oparty na humorze żydowskim;

szmugiel /ˈʃmuɟɛl/ (n)
Schmuggel
  (potocznie, potoczny) nielegalne przewożenie towarów

szmuglować (v)
schmuggeln, schummeln
  (potocznie, potoczny) nielegalnie przewozić (najczęściej przez granicę) towary lub przeprowadzać osoby

sznaucer /ˈʃnawʦ̑ɛr/ (n)
Schnauzer
  (kynologia, kynologiczny) typ psa pochodzący z Niemiec

sznur /ʃnur/ (n)
Achselschnur
  noszona na ramieniu pleciona ozdoba będąca częścią munduru galowego
Schnur
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurek /ˈʃnurɛk/ (n)
Schnur, Bindfaden, Kordel
  cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur

sznurowadło /ˌʃnurɔˈvadwɔ/ (n)
Schnürsenkel, Schnur
  taśma używana do wiązania (sznurowania) butów;

sznycel /ˈʃnɨʦ̑ɛl/ (n)
Schnitzel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny

szo (n)
Scho
  (językoznawstwo, językoznawczy) baktryjska litera dodana do alfabetu greckiego służąca do zapisu głoski /ʃ/, czytanej jak polskie "sz";

szodon (n)
Chaudeau
  (cukiernictwo) gorący sos do deserów składający się z ubitych żółtek, cukru i białego wina

szofar /ˈʃɔfar/ (n)
Schofar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rytualny instrument muzyczny wykonany z rogu zwierzęcia koszernego, najczęściej baraniego, używany podczas niektórych świąt żydowskich;

szofer (n)
Chauffeur
  zawodowy kierowca

szogun (n)
Schogun, Shogun
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych;

szok (n)
Schock
  intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem

szokować (v)
schockieren
  wzbudzać szok, skrajne zadziwiać lub bulwersować, dziwić, wstrząsać

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
Waschbär
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szopa /ˈʃɔpa/ (n)
Haarschopf
  (potocznie, potoczny) nieuporządkowana, wzburzona czupryna
Schuppen
  lekki, drewniany budynek gospodarczy lub magazynowy

szosa /ˈʃɔsa/ (n)
Straße
  rodzaj drogi o utwardzonej powierzchni, po której poruszają się pojazdy

szot (n)
Schot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do ustawiania żagla pod właściwym kątem do kierunku wiatru

szowinista (n)
Chauvinist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu

szowinistyczny (adj)
chauvinistisch
  wyrażający szowinizm; dotyczący szowinisty

szowinizm /ʃɔˈvʲĩɲism̥/ (n)
Chauvinismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;

szpadel /ˈʃpadɛl/ (n)
Spaten
  narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą

szpak /ʃpak/ (n)
Star
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szpaler /ˈʃpalɛr/ (n)
Spalier
  aleja utworzona z dwóch równoległych szeregów drzew lub krzewów; drzewa tworzące taką aleję
  dwa równoległe szeregi ludzi tworzące korytarz służący jako przejście podczas różnych uroczystości

szparag /ˈʃparak/ (n)
Spargel
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szparagowa (n)
Spargelsuppe
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa ze szparagów, zwykle w postaci kremu

szparkasa (n)
Sparkasse
  (dawniej, dawny) (Kresy) kasa oszczędnościowa

szpat /ʃpat/ (n)
Spat
  (mineralogia, mineralogiczny) (dawniej, dawny) minerał o doskonałej łupliwości;
  (weterynaria, weterynaryjny) guzowate uwypuklenie w stawie stępu konia;

szpatułka (n)
Spatel
  (medycyna, medyczny) podłużna i wąska płytka do uciskania języka w trakcie badania jamy ustnej i gardła

szpecle /ˈʃpɛʦ̑lɛ/ (n)
Spätzle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobne kluski z mąki i jaj;

szperacz (n)
Suchscheinwerfer
  ruchomy reflektor, który oświetla coraz to inne miejsca w terenie;

szpic japoński /ˈʃpʲiʦ̑ʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
Japan Spitz
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii;

szpicbródka (n)
Spitzbart
  (potocznie, potoczny) spiczasta broda

szpicel (n)
Spitzel, Aufpasser
  (pogardliwie, pogardliwy) tajny agent, szpieg

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
Spion
  osoba zajmująca się szpiegostwem;

szpiegostwo (n)
Spionage
  praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
Hering
  (gwara, gwarowe) (motoryzacja) śruba posiadająca z obu stron gwint
Nadel, Stecknadel
  (krawiectwo) mały, cieniutki pręt zakończony główką z metalu lub kolorowego plastiku, służący do mocowania np. tkaniny
Pfennigabsatz
  (obuwnictwo, obuwniczy) cienki i wysoki obcas w bucie
Stöckelschuh
  (obuwnictwo, obuwniczy) kobiecy but ze szpilką (1.2)
Nadel
  (turystyka, turystyczny) pręt zakończony oczkiem lub zgięciem do mocowania namiotu do podłoża

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
Spinat
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach
  (spożywczy) jarzyna z liści szpinaku (1.3)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzana ze szpinaku (1.4)

szpinet (n)
Spinett
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny popularny w XVI-XVIII w., będący mniejszą odmianą klawesynu

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
Krankenhaus, Spital, Hospital
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny (n)
psychiatrische Klinik
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szpitalny /ʃpʲiˈtalnɨ/ (adj)
Krankenhaus
  związany ze szpitalem, dotyczący szpitala

szpon /ʃpɔ̃n/ (n)
Klaue, Fang, Kralle
  (ornitologia, ornitologiczny) ostry, zakrzywiony pazur ptaków drapieżnych;

szprycer /ˈʃprɨʦ̑ɛr/ (n)
Rülpswässerchen
  (potocznie, potoczny) wino z wodą sodową

szprycha /ˈʃprɨxa/ (n)
Speiche
  (technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą

szpulka /ˈʃpulka/ (n)
Spule
  walec, na który nawija się np. nić

szrapnel /ˈʃrapnɛl/ (n)
Schrapnell
  (wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;

szron /ʃrɔ̃n/ (n)
Reif
  warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach;

sztaba (n)
Barren
  (jubilerstwo, jubilerski) bryła metalu szlachetnego o prostokątnej podstawie
  wąska, gruba płyta metalowa

sztafeta (n)
Staffel, Staffellauf
  (sport, sportowy) bieg ze zmiennikami

sztaksel (n)
Stagsegel
  rodzaj żagla, przeważnie w kształcie trójkątnym, rozpinanego na sztagu

sztaluga (n)
Staffelei
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztandar /ˈʃtãndar/ (n)
Standarte, Banner
  chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu

sztangista /ʃtãŋʲˈɟista/ (n)
Gewichtheber
  (sport, sportowy) sportowiec trenujący podnoszenie ciężarów

sztetl (n)
Schtetl, Stetl
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) małe skupisko miejskie zachowujące tradycyjną obyczajowość żydowską, przed II wojną światową główny ośrodek demograficzny Żydów aszkenazyjskich w Europie Wschodniej;

sztolnia /ˈʃtɔlʲɲa/ (n)
Stollen
  sztucznie wykonany podziemny korytarz prowadzący ze stoku góry do jej wnętrza, poziomo lub pod niewielkim nachyleniem;

sztorm /ʃtɔrm/ (n)
Seesturm
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (meteorologia, meteorologiczny) burza morska, podczas której wieje bardzo silny i porywisty wiatr, powodujący powstawanie wysokich fal

sztrajmel (n)
Schtreimel
  (żydowski) tradycyjna futrzana czapka wykonana z trzynastu skórek, zwykle sobolowych, stanowiąca część oficjalnego bądź odświętnego stroju niektórych grup ortodoksyjnych Żydów;

sztruks (n)
Cord
  (włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana;

sztruksy (n)
Cordhose, Kordhose
  spodnie uszyte ze sztruksu

sztuczka (n)
Trick
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zachowanie, posunięcie, przez które chcemy coś osiągnąć, korzystając z cudzej naiwności, niewiedzy itp.
  popis zręczności sprawnie wykonywanych

sztuczna szczęka /ˈʃtuʧ̑na ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
künstliches Gebiss
  (stomatologia, stomatologiczny) proteza naturalnego uzębienia

sztuczne ognie /ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
Feuerwerk
  wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne;

sztuczny /ˈʃtuʧ̑nɨ/ (adj)
künstlich
  imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka
  niezgodny z naturą

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
Kunst
  (sztuka) twórczość artystyczna
Stück
  pojedynczy przedmiot, egzemplarz, element
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór sceniczny, przedstawienie
Kunststück, Kunst
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności

sztuka walki (n)
Kampfkunst
  (sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;

sztukator /ʃtuˈkatɔr/ (n)
Stuckateur
  osoba wykonująca zawodowo pracę z zakresu sztukaterii

sztuki piękne /ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/ (n)
bildenden Künste, schöne Künste
  termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę

szturchać (v)
schubsen, puffen
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący
sich puffen, sich schubsen
  szturchać jeden drugiego

szturmować (v)
stürmen
  brać szturmem, atakować

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
Besteck
  komplet sztućców

sztygar /ˈʃtɨɡar/ (n)
Steiger
  (górnictwo, górniczy) kierownik oddziału kopalni

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
Dolch, Stilett
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

szuba (n)
Schaube
  (dawniej, dawny) długie wierzchnie okrycie z futrzanym podbiciem

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
Galgen
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
Schublade
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukam człowieka /ˈʃukãm ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (idiom)
Ich suche einen Menschen
  zawołanie wyrażające niewiarę w znalezienie prawdziwego człowieka wśród ludzi

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
suchen
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szukać igły w stogu siana /ˈʃukaʨ̑ ˈiɡwɨ ˈf‿stɔɡu ˈɕãna/ (v)
eine Stecknadel in einem Heuhaufen suchen
  (przenośnie, przenośnia) szukać czegoś pośród ogromnej ilości innych rzeczy

szukać wczorajszego dnia /ˈʃukaʨ̑ ˌfʧ̑ɔrajˈʃɛɡɔ ˈdʲɲa/ (v)
den gestrigen Tag suchen
  szukać nie wiadomo czego, błąkać się bez celu

szukać zwady (v)
anlegen, auf Krawall gebürstet sein
  (książkowy) szukać pretekstu by rozpocząć bójkę, bijatykę, kłótnię

szuler /ˈʃulɛr/ (n)
Falschspieler
  (termin karciany) osoba oszukująca podczas gry w karty

szum uszny (n)
Tinnitus, Ohrensausen
  (medycyna, medyczny) subiektywne, przykre doznanie dźwiękowe odczuwane w uszach lub w głowa z przyczyn wewnętrznych;

szumieć /ˈʃũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
toben
  hucznie bawić się
brausen, rauschen, summen, säuseln
  powodować szum

szumowina /ˌʃũmɔˈvʲĩna/ (n)
Abschaum
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) piana zbierająca się na powierzchni gotowanych płynów
  (potocznie, potoczny) osoba o podłym charakterze

szumperski (adj)
Mährisch-Schönberger
  związany z miastem Szumperk, dotyczący miasta Szumperk

szumówka (n)
Schaumlöffel
  rodzaj łyżki cedzakowej do zbierania szumowin

szurf /ʃurf/ (n)
Schurf
  (geologia, geologiczny) niewielki wykop lub szybik wykonywany w trakcie robót geologiczno-górniczych

szuwar /ˈʃuvar/ (n)
Röhricht
  (biologia, biologiczny) strefa roślin (makrofitów) przybrzeżnych, występujących w litoralu jezior i rzek;

szwa (n)
Schwa
  (fonetyka, fonetyczny) średnio centralna samogłoska zaznaczana w międzynarodowym alfabecie fonetycznym symbolem [ə];

szwabski /ˈʃfapsʲci/ (adj)
schwäbisch
  dotyczący Szwabii, związany ze Szwabią

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
Schwager
  brat żony
  mąż siostry

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
Schwägerin
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
Schweizer
  (przestarzałe, przestarzały) portier

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
schweizerisch
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
schwedisch, Schwedisch
  związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
Schwedisch, schwedisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Szwecji;

szwindel /ˈʃfʲĩndɛl/ (n)
Schwindel
  (potocznie, potoczny) nieuczciwy interes

szwycki (adj)
schwyzerisch
  związany ze Schwyzem, dotyczący Schwyzu, pochodzący ze Schwyzu

szyb /ʃɨp/ (n)
Schacht
  (górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac

szyba /ˈʃɨba/ (n)
Scheibe, Glasscheibe
  płyta ze szkła;

szyber /ˈʃɨbɛr/ (n)
Schieber
  zasuwa w kominie regulująca przepływ powietrza

szyberdach /ʃɨˈbɛrdax/ (n)
Schiebedach
  (motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu;

szybka kolej miejska (n)
S-Bahn, Stadtschnellbahn
  kolej charakteryzująca się jednakową długością składu wagonów, dużą częstotliwością kursowania i nierównomiernym natężeniem ruchu w różnych porach doby

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
schnell, geschwind
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością

szybki jak strzała (adj)
pfeilschnell
  (związek frazeologiczny) (książkowy) bardzo szybki

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
schnell, rasch, prompt
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
Geschwindigkeit
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko
  (fizyka, fizyczny) wartość skalarna charakteryzująca ruch i prędkość;

szybolet (n)
Schibboleth
  hasło rozpoznawcze ułożone tak, by zawierało zgłoski, których nie potrafi poprawnie wypowiedzieć cudzoziemiec;

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Segelflugzeug, Gleiter
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szycha /ˈʃɨxa/ (n)
ein hohes Tier
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo ważna i wpływowa, na wysokim stanowisku

szycie /ˈʃɨʨ̑ɛ/ (n)
Nähen
  (rzeczownik odczasownikowy) od szyć, nazwa czynności

szyderczy (adj)
spöttisch, höhnisch, abfällig, bissig, johlend, sardonisch
  wyrażający kpinę, szyderstwo

szyderstwo /ʃɨˈdɛrstfɔ/ (n)
Hohn, Verspottung
  złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie

szydełkować /ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑/ (v)
häkeln
  (rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
Ahle, Pfriem
  ostry kolec na trzonku;

szyfon /ˈʃɨfɔ̃n/ (n)
Chiffon
  (włókiennictwo) cienka, przewiewna i półprzezroczysta tkanina o splocie płóciennym z mocno skręconych nitek jedwabnych lub bawełnianych, używana do produkcji bielizny, sukni, szali itp.

szyfr /ʃɨfr̥/ (n)
Chiffre
  kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby;

szyfrowanie /ˌʃɨfrɔˈvãɲɛ/ (n)
Verschlüsselung, Chiffrierung
  (rzeczownik odczasownikowy) od szyfrować

szyja /ˈʃɨja/ (n)
Hals
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem
  (przestarzałe, przestarzały) węższa część butelki (zwykle (zdrobniale) szyjka)

szyjka macicy /ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ/ (n)
Gebärmutterhals
  (anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szyk /ʃɨk/ (n)
Schick
  elegancja w stroju i zachowaniu

szyling /ˈʃɨlʲĩŋk/ (n)
Schilling
  (jednostka monetarna) waluta kilku krajów afrykańskich;

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
Schimpanse
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szympansica /ˌʃɨ̃mpãw̃ˈɕiʦ̑a/ (n)
Schimpansin
  (zoologia, zoologiczny) samica szympansa

szynk (n)
Schenke
  (przestarzałe, przestarzały) (gastronomia) miejsce sprzedaży i degustacji napojów alkoholowych;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
Schinken
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynobus /ʃɨ̃ˈnɔbus/ (n)
Schienenbus
  (kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
Zapfen
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
nähen
  robić ubrania
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

szóstka /ˈʃustka/ (n)
Eins
  (edukacja, edukacyjny) (uczniowskie) ocena w szkole, zazwyczaj najwyższa z dostępnych
Sechs
  (potocznie, potoczny) to, co ma numer 6, jest oznaczone liczbą 6, np. dom, autobus, bieg (w skrzyni biegów)
  nazwa cyfry 6

szóstoklasista (n)
Sechstklässler
  (edukacja, edukacyjny) uczeń szóstej klasy

sód /sut/ (n)
Natrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
Eichelhäher, Häher
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sójka złowroga /ˈsujka zwɔvˈrɔɡa/ (n)
Unglückshäher
  (ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus infaustus, sójka syberyjska, gatunek ptaka z rodziny krukowatych występujący w tajdze Eurazjii;

sól /sul/ (n)
Salz
  (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sól fizjologiczna /ˈsul ˌfʲizʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
isotonische Kochsalzlösung
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) roztwór chlorku sodowego o stężeniu 0,9 % albo 0,6 %;

sąd /sɔ̃nt/ (n)
Gericht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem
Meinung, Urteil
  opinia w jakiejś sprawie lub o osobie

sądowy /sɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
gerichtlich, Gericht
  związany z sądem (instytucją)

sądzić /ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
beurteilen
  oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa
glauben, beurteilen, denken, finden, halten, meinen
  mieć o czymś jakieś zdanie

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
Nachbar
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadka /sɔ̃w̃ˈɕatka/ (n)
Nachbarin
  osoba płci żeńskiej, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadować /ˌsɔ̃w̃ɕaˈdɔvaʨ̑/ (v)
benachbart sein
  mieszkać w pobliżu kogoś

sąsiedztwo /sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ/ (n)
Nachbarschaft
  osoby mieszkające nieopodal

sąsiek /ˈsɔ̃w̃ɕɛk/ (n)
Banse, Scheunenfach
  (rolnictwo, rolniczy) wydzielona część stodoły, w której magazynuje się siano, zboże lub słomę

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
Richter, Richterin
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;

sędzina /sɛ̃ɲˈʥ̑ĩna/ (n)
Richterin
  (potocznie, potoczny) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie

sędziwy /sɛ̃ɲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
bejahrt, betagt
  bardzo stary

sękacz /ˈsɛ̃ŋkaʧ̑/ (n)
Baumkuchen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj wypieku cukierniczego przygotowywanego na obrotowym ruszcie;

sękaty /sɛ̃ŋˈkatɨ/ (adj)
astig, knorrig
  pokryty sękami

sęp /sɛ̃mp/ (n)
Geier, Aasgeier
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słabeusz (n)
Lusche
  (lekceważąco, lekceważący) ktoś słaby fizycznie

słabnąć (v)
nachlassen
  tracić intensywność
abnehmen
  tracić siły, stawać się słabszym

słabostka (n)
Schwäche
  czyjaś niewielka wada, zwykle jakieś przyzwyczajenie

słabowity (adj)
schwächlich
  mający skłonność do słabego zdrowia

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
Anfälligkeit, Schwäche
  brak odporności na zniszczenie
Schwäche, Kraftlosigkeit
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych
Schwäche für
  skłonność ku czemuś
Schwäche
  wybijająca się niedoskonałość, słaba strona

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
schwach
  posiadający niewielką siłę fizyczną
  niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny
  uległy, nie posiadający silnej woli, psychiki
  mający niewielką wartość, niskiej jakości, marny, kiepski

sława /ˈswava/ (n)
Ruf
  (podniośle) opinia o kimś
Berühmtheit, Ruhm
  wielki rozgłos

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
berühmt, glorreich
  taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
süß, lieblich
  mający smak cukru
  wywołujący miłe uczucie
süß
  o wodzie: niezawierający soli

słodko /ˈswɔtkɔ/ (adv)
süß
  od: słodki

słodkowodny /ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ/ (adj)
Süßwasser-
  typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich
  zawierający wody słodkie

słodować (v)
mälzen
  (technologia, technika, techniczny) przeprowadzać kontrolowany proces kiełkowania ziarna w produkcji słodu

słodownik (n)
Mälzer
  pracownik słodowni

słodycze /swɔˈdɨʧ̑ɛ/ (n)
Zuckerwerk
  coś słodkiego

słodzik /ˈswɔʥ̑ik/ (n)
Süßstoff
  (spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru;

słodzić /ˈswɔʥ̑iʨ̑/ (v)
süßen
  czynić coś słodkim przez dodanie cukru, miodu lub innej słodkiej substancji; nadawać czemuś słodki smak

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
Stroh, Halm
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiana wdowa /swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva/ (n)
grüne Witwe, Strohwitwe
  żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas

słomiany wdowiec /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Strohwitwer
  mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas

słomiany zapał /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈzapaw/ (n)
Strohfeuer, blinder Eifer
  zapał nagle powstający i szybko przemijający

słomkowy /swɔ̃mˈkɔvɨ/ (adj)
strohgelb
  żółty o odcieniu słomy; jasnożółty

słonecznica (n)
Sonnenralle
  (ornitologia, ornitologiczny) Eurypyga helias, gatunek ptaka z rzędu żurawiowych;

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
Sonnenblume
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słonecznik zwyczajny (n)
Gewöhnliche Sonnenblume
  (botanika, botaniczny) Helianthus annuus L., gatunek rośliny z rodziny astrowatych, uprawiany w wielu rejonach świata;

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
sonnig
  pełen słońca
Sonnen
  związany ze słońcem

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
Speck
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
Waldschnepfe
  (ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
salzig
  mający smak soli

słowa /ˈswɔva/ (n)
Text
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu
Worte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) cytat z księgi uznanej przez daną religię lub wyznanie
  wypowiedź jakiejś osoby

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
slowakisch, Slowakisch
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
Slowakisch, slowakisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język słowacki;

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
slowenisch, Slowenisch
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (n)
Slowenisch, slowenisch Sprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Słowenii;

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
slawisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
Nachtigall
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek;

słownictwo /swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Wortschatz
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów
Fachsprache, Fachwortschatz
  terminy określające jakąś specjalność; zbiór wyrazów używanych przez danego człowieka, środowisko lub w danym regionie

słownie (adv)
mündlich, verbal
  poprzez wypowiedź
in Worten
  zapisując za pomocą słów

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
Wörterbuch
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;
  spis słów z tłumaczeniami na inny język

słownik wyrazów obcych (n)
Fremdwörterbuch
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów jakiegoś języka pochodzących z innych języków

słowność (n)
Worthalten
  cecha tych, którzy są słowni, dotrzymujący danego słowa, złożonej obietnicy

słowny /ˈswɔvnɨ/ (adj)
verlässlich, zuverlässig
  dotrzymujący obietnicy, słowa, nierzucający słów na wiatr
verbal, mündlich
  wyrażony za pomocą słów

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
Wort, Ehrenwort
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;
Wort
  obietnica, przyrzeczenie

słowo honoru /ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru/ (n)
Ehrenwort
  wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem

słowotwórstwo /ˌswɔvɔˈtfurstfɔ/ (n)
Wortbildung
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o budowie i tworzeniu wyrazów

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
Elefant
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słoń nadepnął na ucho /ˈswɔ̃ɲ naˈdɛpnɔw na‿ˈuxɔ/ (v)
total unmusikalisch sein
  (przenośnie, przenośnia) o kimś niemuzykalnym, nie mającym słuchu

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
Sonne
  Słońce widziane jako tarcza na niebie
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
  (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

słuch /swux/ (n)
Gehör
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umiejętność rozróżniania wysokości dźwięków
Löffel
  (środowiskowy) (łowiectwo, łowiecki) ucho zająca, królika, dzika
Gehör, Hörvermögen
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuch absolutny /ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/ (n)
absolutes Gehör, absolutes Ohr
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku;

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
hören
  być posłusznym
hören, lauschen, zuhören
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
hören, lauschen
  świadomie odbierać czyjąś mowę

słuchowy /swuˈxɔvɨ/ (adj)
auditiv
  dotyczący słyszenia, funkcji narządu słuchu, odbierany za pomocą słuchu

sługa /ˈswuɡa/ (n)
Diener
  (dawniej, dawny) osoba, która usługuje

słup /swup/ (n)
Säule, Mast, Pfahl
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

słup ogłoszeniowy (n)
Litfaßsäule
  budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach;

słup świetlny (n)
Lichtsäule
  (meteorologia, meteorologiczny) świetlne zjawisko atmosferyczne polegające na tworzeniu się w mroźne dni lub noce pionowej smugi ponad świecącymi obiektami;

słupek /ˈswupɛk/ (n)
Stempel
  (botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;
Männchen
  (zoologia, zoologiczny) stanięcie przez niektóre ssaki na tylnych łapach z wyprostowanym tułowiem
Stäbchen
  element wzoru w szydełkowaniu

służalczość (n)
Unterwürfigkeit
  cecha tego, co służalcze; cecha tych, którzy są służalczy

służalczy (adj)
servil, unterwürfig, willfährig
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba /ˈswuʒba/ (n)
Dienerschaft
  osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia)

służba bezpieczeństwa /ˈswuʒba ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
Sicherheitsdienst
  (administracja) określenie służb państwowych odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne kraju

służba wojskowa (n)
Militärdienst, Wehrdienst
  (wojskowość, wojskowy) wykonywanie działań, obowiązków wojskowych

służba zdrowia (n)
Gesundheitswesen
  (medycyna, medyczny) (administracja) system instytucji i przepisów zajmujących się opieką zdrowotną obywateli;

służka /ˈswuʃka/ (n)
Dienst
  (architektura, architektoniczny) w gotyku: cienka kolumienka przylegająca do filaru, podtrzymująca sklepienie;

służyć /ˈswuʒɨʨ̑/ (v)
dienen
  być czyimś sługą
  o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać
  pracować w wojsku

służąca /swuˈʒɔ̃nʦ̑a/ (n)
Dienerin, Dienstmädchen
  osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzenie;

słychać /ˈswɨxaʨ̑/ (v)
zu hören sein
  daje się usłyszeć

słynąć (v)
berühmt sein
  być znanym

słyszalny (adj)
hörbar
  możliwy do usłyszenia, dający się usłyszeć

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
hören
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód (n)
Malz
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

słój /swuj/ (n)
Jahresring
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) roczna warstwa przyrostowa drewna widoczna na poprzecznym przekroju pnia
Glas
  duży słoik

ta /ta/ (pronoun)
dieser, die
  zaimek wskazujący, rodzaj żeński

tabaka /taˈbaka/ (n)
Schnupftabak
  sproszkowany tytoń zażywany przez nos;

tabakiera (n)
Tabatiere
  (książkowy) pudełeczko na tabakę;

tabela /taˈbɛla/ (n)
Tabelle
  uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach

tabernakulum /ˌtabɛrnaˈkulũm/ (n)
Tabernakel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii

tablet /ˈtablɛt/ (n)
Tablet
  (informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę;
Grafiktablett, Tablet, Tablet-PC
  (informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej;

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
Tablette
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
Tafel
  (edukacja, edukacyjny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) (chemia, chemiczny) zestawienie danych, wzorów
Whiteboard
  (edukacja, edukacyjny) miejsce do pisania za pomocą specjalnego pisaka (wykonana z białego plastiku)
  (technologia, technika, techniczny) (edukacja, edukacyjny) (zobacz) tablica interaktywna

tablica informacyjna (n)
Baustellenschild
  (budownictwo) tablica informująca o budowie lub rozbiórce umieszczana przy ogrodzeniu;

tablica interaktywna /taˈblʲiʦ̑a ˌĩntɛrakˈtɨvna/ (n)
Whiteboard
  (technologia, technika, techniczny) (edukacja, edukacyjny) urządzenie w postaci białej tablicy połączonej z komputerem i wyświetlające (dzięki rzutnikowi) ten sam obraz co monitor, na której można poprzez dotyk wykonywać te same czynności co na komputerze

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
Kfz-Kennzeichen, Kraftfahrzeugkennzeichen
  tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tablice logarytmiczne /taˈblʲiʦ̑ɛ ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɛ/ (n)
Logarithmentafel
  (matematyka, matematyczny) (technologia, technika, techniczny) zbiór przybliżonych mantys lub pełnych wartości logarytmów o określonej podstawie, wydany w formie książkowej

tabliczka czekolady /taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ/ (n)
Schokoladentafel, eine Tafel Schokolade
  prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
Einmaleins
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

tabliczka znamionowa /taˈblʲiʧ̑ka ˌznãmʲjɔ̃ˈnɔva/ (n)
Typenschild
  (technologia, technika, techniczny) tabliczka na obudowie urządzenia, podająca podstawowe parametry eksploatacji;

tabloid /taˈblɔ<sup>j</sup>it/ (n)
Tabloid
  gazeta zawierająca dużo kolorowych ilustracji i niewielką ilość treści o sensacyjnym charakterze;

taboret /taˈbɔrɛt/ (n)
Hocker, Schemel
  rodzaj krzesła bez oparcia

taboryta (n)
Taborit
  (historia, historyczny, historycznie) członek najradykalniejszej z grup husyckich, dążącej do gruntownej przebudowy stosunków społecznych i reformy kościoła a przewodzonej przez Jana Žižkę i Prokopa Wielkiego;

tabu /ˈtabu/ (n)
Tabu
  głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;

tabule (n)
Taboulé
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) libańska sałatka, której głównymi składnikami są: bulgur (lub kuskus), pomidory, ogórek, cebula, natka pietruszki, mięta i sok z cytryny;

taca /ˈtaʦ̑a/ (n)
Kollekte, Kollektenteller
  (kościelny) pojemnik, często koszyczek, służący do zbierania pieniędzy od wiernych w czasie mszy świętej
Tablett
  duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.;

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
Tachykardie, Herzjagen
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

tacos (n)
Taco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów;

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
Schubkarre, Karre, Karren, Schukarren
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
tadschikisch
  odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
Tadschikisch
  język urzędowy Tadżykistanu;

taekwondo /tɛˈkwɔ̃ndɔ/ (n)
Taekwondo
  (sport, sportowy) olimpijska dyscyplina sportowa powstała z połączenia tradycyjnej starokoreańskiej sztuki walki i karate

tafta /ˈtafta/ (n)
Taft
  (włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna

tag /tak/ (n)
Tag
  (informatyka, informatyczny) znacznik rozpoczynający i kończący tekst i zaznaczający jego odmienną funkcję lub cechy;

tagalski (n)
Tagalog
  (językoznawstwo, językoznawczy) język tagalski;

tagliatelle /ˌtalʲjaˈtɛlːɛ/ (n)
Tagliatelle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w kształcie długich, płaskich pasków o grubości ok. 2 mm i blisko 1 cm szerokości;

tahitański (adj)
tahitianisch
  związany z Tahiti lub Tahitańczykami, dotyczący Tahiti (wyspy na Oceanie Spokojnym)

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Geheimnis
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemnica poliszynela /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/ (n)
offenes Geheimnis
  rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
geheimnisvoll, mysteriös
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
Taifun
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga /ˈtajɡa/ (n)
Taiga
  borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajlandzki /tajˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
thailändisch
  odnoszący się do Tajlandii

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
geheim, heimlich
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajwański /tajˈvãj̃sʲci/ (adj)
taiwanisch, Taiwan-
  dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu

tak /tak/ (adv)
so
  używany do podkreślania cechy przymiotnika
  używany do podkreślania cechy przysłówka
  w ten sposób

tak /tak/ (particle)
ja, doch
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
so genannt, sogenannt
  …używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki /ˈtaci/ (pronoun)
so, solch
  …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
  …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
so
  …do wzmocnienia przymiotnika
solch
  …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności

taki sam /ˈtaci ˈsãm/ (adj)
das gleiche, der gleiche, die gleiche, die gleichen
  identyczny, o tych samych właściwościach, choć niekoniecznie ten sam

takielunek (n)
Takelage, Takelwerk
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) system lin na żaglowcu oraz ruchomy osprzęt służący do ich obsługi

taklować (v)
auftakeln
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przygotowanie statku do żeglugi poprzez zamocowanie całego niezbędnego wyposażenia (takielunku)

takson /ˈtaksɔ̃n/ (n)
Taxon
  (biologia, biologiczny) jednostka w systematyce biologicznej grupująca organizmy o określonym zestawie cech np.: pies domowy, róża, głowonogi

taksonomia (n)
Taxonomie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia (n)
Taxidermie, Tierpräparation
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
Taxi
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

taksówkarka /ˌtaksufˈkarka/ (n)
Taxifahrerin
  kobieta kierująca taksówką lub właścicielka taksówki

taksówkarz /taˈksufkaʃ/ (n)
Taxifahrer
  kierowca taksówki

takt /takt/ (n)
Takt
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi;
  wyczucie jak należy się zachowywać w danej sytuacji wymagającej opanowania i delikatności;

taktycznie (adv)
taktisch
  w sposób taktyczny

taktyczny /takˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
taktisch
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
Taktik
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;

tal /tal/ (n)
Thallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talar /ˈtalar/ (n)
Taler
  (jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
Becken, Teller
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu samodzielny instrument;
Teller, Platte
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

talia /ˈtalʲja/ (n)
Taille
  (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder
Kartenstock, Spielkarte, Talon
  (termin karciany) komplet kart do gry

talib /ˈtalʲip/ (n)
Talib
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek fundamentalistycznego ugrupowania islamskiego, które powstało w 1994 w Afganistanie;

talmudyczny (adj)
talmudisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Talmudem, zawarty w Talmudzie

tam /tãm/ (pronoun)
dort, da
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tam-tam (n)
Tamtam
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny z grupy idiofonów;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) azjatycki instrument perkusyjny o cienkiej, metalowej tarczy

tama /ˈtãma/ (n)
Damm
  (budownictwo) budowla zatrzymująca i spiętrzająca wodę;

tamanu (n)
Tamanuöl
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) olej pozyskiwany poprzez wytłoczenie na zimno pestek owoców drzewa tamanu (1.1)

tamburyn /tãmˈburɨ̃n/ (n)
Tamburin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło;

tamować (v)
stillen
  powstrzymywać upływ krwi
behindern, lahm legen
  utrudniać swobodny ruch (zwykle przemieszczanie) lub działanie

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
jener, jene, jenes
  obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tancerka /tãnˈʦ̑ɛrka/ (n)
Tänzerin
  (choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec

tandem /ˈtãndɛ̃m/ (n)
Tandem
  (sport, sportowy) rower dla dwóch osób

tangens /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
Tangens
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
Tango
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;

tani /ˈtãɲi/ (adj)
billig
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
  niewiele wart

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
Tanz
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

taniec towarzyski (n)
Gesellschaftstanz
  (choreografia, choreograficzny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) forma rozrywki polegająca na tańczeniu w parach;

tanina (n)
Tannin
  (biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tanio /ˈtãɲɔ/ (adv)
billig
  w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie

tankowiec (n)
Tanker, Tankschiff
  (potocznie, potoczny) zbiornikowiec

tanoreksja (n)
Tanorexie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nałóg opalania się, często powiązany z uzależnieniem od solarium;

tanorektyczka (n)
Tanorektikerin
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na tanoreksję

tantal /ˈtãntal/ (n)
Tantal
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
Tansanit
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

tanzański /tãw̃ˈzãj̃sʲci/ (adj)
tansanisch
  odnoszący się do państwa Tanzania

taoizm /taˈɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Daoismus, Taoismus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;

tapczan /ˈtapʧ̑ãn/ (n)
Couch, Schlafcouch, Schlafsofa
  rodzaj łóżka w formie skrzyni, w którym część, na której się śpi (materac), stanowi jednocześnie wieko pojemnika na pościel;

tapenada /ˌtapɛ̃ˈnada/ (n)
Tapenade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska pasta, której głównymi składnikami są oliwki, kapary i oliwa;

tapeta /taˈpɛta/ (n)
Tapete
  (budownictwo) kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;
Hintergrundbild
  (informatyka, informatyczny) grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera;

tapicer (n)
Polsterer, Tapezierer
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się wykonywaniem obić, pokrywaniem tkaninami mebli, kanap, foteli samochodowych itp.

tapioka (n)
Tapioka
  (spożywczy) mąka, białe granulki lub płatki skrobiowe otrzymane z manioku;

tapir /ˈtapʲir/ (n)
Tapir
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

tarantula /ˌtarãnˈtula/ (n)
Tarantel
  (zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;

taras /ˈtaras/ (n)
Terrasse
  (architektura, architektoniczny) otwarta przestrzeń użytkowa budynku;
  (geologia, geologiczny) podcięty i wyrównany teren na stoku góry lub wzniesienia

tarcie /ˈtarʲʨ̑ɛ/ (n)
Reibung
  (fizyka, fizyczny) rozpraszanie energii wskutek dotykania się dwóch ciał podczas ich względnego ruchu
Reibereien
  zwykle w liczbie mnogiej: sprzeczki, niesnaski, nieporozumienia

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
Schild, Plattform, alter Schild
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
Schild
  (wojskowość, wojskowy) obronna część uzbrojenia
  (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)
Scheibe
  element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony prostopadle do mniejszego wymiaru

tarcza antyrakietowa /ˈtarʧ̑a ˌãntɨracɛˈtɔva/ (n)
Raketenabwehr
  (potocznie, potoczny) amerykański wielonarodowy i wielowarstwowy system obrony antybalistycznej;

tarcza ostrzegawcza /ˈtarʧ̑a ˌɔsṭʃɛˈɡafʧ̑a/ (n)
Vorsignal
  (kolejnictwo) urządzenie sygnalizacyjne przeznaczone do informowania maszynisty o sygnale wyświetlanym na zbliżającym się semaforze, aby w razie konieczności mógł zmienić prędkość;

tarcza sterująca /ˈtarʧ̑a ˌstɛruˈjɔ̃nʦ̑a/ (n)
Taumelscheibe
  (mechanika) (lotnictwo, lotniczy) element sterujący, odpowiedzialny za zmianę kąta natarcia łopat wirnika w śmigłowcach;

tarcznik niszczyciel /ˈtarʧ̑ʲɲic ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
San-José-Schildlaus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Quadraspidiotus perniciosus, gatunek owada z rodziny tarcznikowatych

tarczyca (n)
Schilddrüse
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

tarczycowy (adj)
Schild-, schildartig
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący tarczycy

tarencki (adj)
Tarentiner
  związany z Tarentem, dotyczący Tarentu, pochodzący z Tarentu

tarentyjczyk (n)
Tarentiner
  mieszkaniec Tarentu

tarentyjka (n)
Tarentinerin
  mieszkanka Tarentu

targ /tark/ (n)
Markt
  miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży

targi /ˈtarʲɟi/ (n)
Messe
  (handel, handlowy) rodzaj ekspozycji towarów na arenie krajowej lub międzynarodowej, na której wystawiane są wytwory różnych dziedzin przemysłu, której celem jest zawieranie transakcji handlowych

targum (n)
Targum
  (biblijny) przekład Starego Testamentu lub jego fragmentów na język aramejski;

tarka /ˈtarka/ (n)
Reibe, Raffel, Raspel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie
Waschbrett
  dawny przyrząd służący do prania ręcznego w formie pofałdowanej płyty

tarnina /tarʲˈɲĩna/ (n)
Schlehdorn, Schlehe, Schwarzdorn, Schlehenstrauch
  (botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach;

tarta /ˈtarta/ (n)
Tarte
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak /ˈtartak/ (n)
Sägewerk
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartaletka (n)
Tartelette
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miniaturowa tarta wielkości kilku centymetrów

tarty (adj)
gerieben
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) starty za pomocą tarki

taryfa (n)
Tarif
  (ekonomia, ekonomiczny) oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów
Taxe
  (potocznie, potoczny) taksówka

tarło /ˈtarwɔ/ (n)
Laiche, Laichzeit
  (ichtiologia, ichtiologiczny) okres godowy u ryb;

tasmański (adj)
tasmanisch
  związany z Tasmanią, dotyczący Tasmanii, pochodzący z Tasmanii

tasza /ˈtaʃa/ (n)
Seehase
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych;

taszlich (n)
Taschlich
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski obrzęd symbolicznego oczyszczenia z grzechów polegający na wyrzuceniu w nurt drobin wytrząśniętych z kieszeni i modlitwie;

tata /ˈtata/ (n)
Vati, Papa
  (potocznie, potoczny) ojciec

tatarak zwyczajny (n)
Kalmus
  (botanika, botaniczny) Acorus calamus L., gatunek byliny błotnej z rodziny tatarakowatych;

tatarski /taˈtarsʲci/ (adj)
tatarisch
  związany z Tatarami

tatarski /taˈtarsʲci/ (n)
Tatarisch
  (potocznie, potoczny) język tatarski

tatersal (n)
Tattersall
  (dawniej, dawny) targowisko koni w miejscu zamkniętym (budynku); wydzielone publiczne miejsce handlu końmi, także powozami;

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
Tätowierung, Tattoo
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;

tatuażysta /ˌtatu<sup>w</sup>aˈʒɨsta/ (n)
Tätowierer
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) człowiek, który wykonuje tatuaże

tatuażystka (n)
Tätowiererin
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) kobieta, która wykonuje tatuaże

tatuować /ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
tätowieren
  wykonywać tatuaż

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
Vati, Papa
  (zdrobniale) tata

tau /taw/ (n)
Tau
  (językoznawstwo, językoznawczy) starogrecka nazwa dziewiętnastej litery alfabetu greckiego, τ;

tautogram (n)
Tautogramm
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki, często wierszowany, zbudowany na zasadzie aliteracji

tautologia /ˌtawtɔˈlɔɟja/ (n)
Tautologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;
  (logika, logiczny) zdanie, które jest zawsze prawdziwe;

tautologiczny (adj)
tautologisch
  (filozofia, filozoficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) związany z tautologią, dotyczący tautologii

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
tanzen
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
Band
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.
  zespół przenośników przemysłowych

taśma filmowa /ˈtaɕma fʲilˈmɔva/ (n)
Filmband
  celuloidowy, perforowany, światłoczuły nośnik filmu, negatyw lub kopia pokazowa pozytywowa;

taśma izolacyjna (n)
Isolierband
  (technologia, technika, techniczny) taśma służąca do izolowania przewodów elektrycznych;

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
Lochstreifen
  (informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
Luftröhre, Trachea
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
Feigling
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy
Iltis
  (zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny;

tchórz zwyczajny (n)
Europäischer Iltis, Europäischer Waldiltis
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius, gatunek ssaka z rodziny łasicowatych;

tchórzliwość (n)
Feigheit, Feigherzigkeit, Memmenhaftigkeit
  (lekceważąco, lekceważący) albo (pogardliwie, pogardliwy) cecha tego, co tchórzliwe; cecha tych, którzy są tchórzliwi

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
feige
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
Theater, Schauspielhaus
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
Theater
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);

teatr anatomiczny (n)
anatomisches Theater
  (historia, historyczny, historycznie) (medycyna, medyczny) amfiteatralna sala do pokazów sekcji zwłok przeprowadzanych dawniej w celu nauki anatomii;

tebański (adj)
thebanisch
  odnoszący się do Teb, związany z Tebami (greckimi lub egipskimi)

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
Technetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

techniczny /tɛxʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
technisch
  odnoszący się do techniki, związany z techniką

technik /ˈtɛxʲɲik/ (n)
Techniker
  pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym
  ten, kto osiągnął znaczną biegłość, sprawność w wykonywaniu czegoś

technika /ˈtɛxʲɲika/ (n)
Technik
  sposób wytwarzania, produkcji

technikum /tɛxʲˈɲikũm/ (n)
Fachoberschule
  (edukacja, edukacyjny) średnia szkoła zawodowa

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
Technokratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy

technokrata /ˌtɛxnɔˈkrata/ (n)
Technokrat
  zwolennik technokracji

technokratka /ˌtɛxnɔˈkratka/ (n)
Technokratin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka technokracji

technokratyczny /ˌtɛxnɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
technokratisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą

technolog /tɛxˈnɔlɔk/ (n)
Technologe
  specjalista w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś

technologia /ˌtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
Technologie
  dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania
  proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś

technoparty (n)
Technoparty
  impreza przy muzyce techno

teczka /ˈtɛʧ̑ka/ (n)
Mappe
  okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp.
  dokumenty przechowywane w teczce (1.2)
Aktentasche, Mappe
  prostokątna torba z uchwytem

tego kwiatu jest pół światu /ˈtɛɡɔ ˈkfʲjatu ˈjɛst ˈpuwʲ ˈɕfʲjatu/ (proverb)
andere Mütter haben auch schöne Söhne, andere Mütter haben auch schöne Töchter
  jest wielu ludzi dookoła, znajdziesz jeszcze kogoś dla siebie (mówione zwykle na pocieszenie komuś, kto dostał kosza)

tego lata (adv)
diesen Sommer
  latem bieżącego roku

tegoroczny /ˌtɛɡɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
diesjährig
  dotyczący bieżącego roku

teista /tɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
Theist
  osoba wyznająca teizm

teistyczny (adj)
theistisch
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący teizmu, głoszący istnienie jedynego osobowego Boga

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
Theismus
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst /tɛkst/ (n)
Text
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tektonisch
  (geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki

tektonika (n)
Tektonik
  (geologia, geologiczny) nauka o budowie skorupy ziemskiej oraz o procesach wpływających na nią,

tektura (n)
Pappe
  (technologia, technika, techniczny) gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie;

teledysk (n)
Musikvideo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film ilustrujący pojedynczy utwór muzyczny

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
Telefon, Fernsprecher
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
Mobiltelefon, Handy
  (telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefon zaufania (n)
Telefonseelsorge
  usługa telefoniczna z pomocą psychologiczną terapeuty

telefonicznie /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
telefonisch
  przez telefon

telefoniczny /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
Telefon-
  wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu

telefonować /ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
telefonieren
  rozmawiać z kimś przez telefon

telegraf (n)
Telegraf
  urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;

telegraficzny /ˌtɛlɛɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
telegrafisch
  dotyczący telegrafu, związany z telegrafem

telekomunikacja (n)
Fernmeldewesen
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

telekonferencja (n)
Telekonferenz
  rodzaj konferencji prowadzonej za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych, w której uczestniczą minimum trzy osoby, a przynajmniej jedna z nich uczestniczy zdalnie (na odległość)

telekonwerter (n)
Telekonverter
  (fotografia) zespół soczewek montowany przed lub za obiektywem aparatu fotograficznego, w celu powiększenia centrum kadru;

teleologiczny (adj)
teleologisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z teleologią, dotyczący teleologii

telepajęczarstwo (n)
Schwarzsehen
  (potocznie, potoczny) używanie odbiornika telewizyjnego bez uiszczenia odpowiedniej opłaty

telepatia (n)
Telepathie
  (ezoteryka) rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;

teleportacja (n)
Teleportation
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

telepraca (n)
Telearbeit
  (neologizm) forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza jednostką organizacyjną pracodawcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
Teleskop, Fernrohr
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

teletekst /tɛˈlɛtɛkst/ (n)
Teletext, Videotext
  (telewizja, telewizyjny) system opracowany przez BBC, przeznaczony do przesyłania informacji w formie tekstowej razem z sygnałem telewizyjnym, wymagający specjalnego dekodera w odbiorniku;

teleturniej /ˌtɛlɛˈturʲɲɛ̇j/ (n)
Fernsehquiz
  konkurs odbywający się w studio telewizyjnym

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
Fernsehen
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
Fernseher
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

telko (n)
Telko
  (potocznie, potoczny) telekonferencja

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
Tellur
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
Stamm
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu pozostająca po odrzuceniu końcówki
Thema
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematycznie (adv)
thematisch
  zgodnie z tematem

tematyczny /ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
thematisch
  związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie

temblak /ˈtɛ̃mblak/ (n)
Schlinge, Armschlinge
  (medycyna, medyczny) opaska unieruchamiająca chorą rękę

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
Temperatur
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
  (potocznie, potoczny) gorączka

temperatura bezwzględna /ˌtɛ̃mpɛraˈtura bɛzˈvzɡlɛ̃ndna/ (n)
absolute Temperatur
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) temperatura w skali Kelvina

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
Zimmertemperatur, Raumlufttemperatur
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
Spitzer, Anspitzer, Bleischtiftanspitzer, Bleischtiftspitzer
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

templariusz /tɛ̃mˈplarʲjuʃ/ (n)
Templer
  (historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona;

tempo /ˈtɛ̃mpɔ/ (n)
Tempo
  prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkość utworu muzycznego

tempura /tɛ̃mˈpura/ (n)
Tempura
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japońska potrawa z jarzyn, grzybów i owoców morza smażonych w cieście naleśnikowym, podawanych ze specjalnym sosem;

temu /ˈtɛ̃mu/ (preposition)
vor, her
  …używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
dieser, der
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten sam /ˈtɛ̃n ˈsãm/ (adj)
derselbe
  taki, który jest identyczny z obiektem, o którym mowa lub dokładnie ten obiekt

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
wer zuletzt lacht, lacht am besten
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tenes (n)
Tenness
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ts i liczbie atomowej 117;

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
Tischtennis
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;

tenisówka /ˌtɛ̃ɲiˈsufka/ (n)
Turnschuh
  lekki, sportowy but z tkaniny

tenrek /ˈtɛ̃nrɛk/ (n)
Tenrek
  (zoologia, zoologiczny) madagaskarski ssak przypominający jeża;

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
Theodolit
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teodramatyczny (adj)
theodramatisch
  (teologia, teologiczny) dotyczący teodramatu

teodycea (n)
Theodizee
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;

teofania /ˌtɛɔˈfãɲja/ (n)
Theophanie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku;

teoforyczny (adj)
theophor
  zawierający w sobie imię bóstwa

teokracja (n)
Theokratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1)

teolog (n)
Theologe
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii

teologiczny /ˌtɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
theologisch
  (teologia, teologiczny) związany z teologią

teoretyczny /ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
theoretisch
  niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii
  mało prawdopodobny

teoretyk (n)
Theoretiker
  naukowiec zajmujący się nauką teoretyczną

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
Theorie
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

teoria strun (n)
Stringtheorie
  (fizyka, fizyczny) teoria, według której podstawowym budulcem materii nie są cząstki w postaci punktu, lecz struny;

teoria względności (n)
Relativitätstheorie
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni;

teorioliczbowy /ˌtɛɔrʲjɔlʲiʤ̑ˈbɔvɨ/ (adj)
zahlentheoretisch
  (matematyka, matematyczny) wykorzystujący dorobek teorii liczb, opierający się na teorii liczb, dotyczący teorii liczb

terapeuta /ˌtɛraˈpɛwta/ (n)
Therapeut
  (medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii;

terapeutyczny (adj)
therapeutisch
  dotyczący terapii lub terapeuty

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
Therapie
  (medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie

teratologia /ˌtɛratɔˈlɔɟja/ (n)
Teratologie
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka o wadach rozwojowych i potwornościach u organizmów żywych;

teraz /ˈtɛras/ (adv)
jetzt, nun
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość (n)
Gegenwart, Jetzt
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

terb /tɛrp/ (n)
Terbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

tercja /ˈtɛrʦ̑ʲja/ (n)
Terz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał o wielkości 3 lub 4 półtonów;

teren /ˈtɛrɛ̃n/ (n)
Gelände, Gebiet
  pewien określony obszar ziemi

terezjański (adj)
theresianisch
  (historia, historyczny, historycznie) mający związek z panowaniem cesarzowej Marii Teresy Habsburg

terier /ˈtɛrʲjɛr/ (n)
Terrier
  (kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;

terier brazylijski /ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (n)
Terrier Brasileiro
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów;

termiczny (adj)
thermisch
  mający związek z ciepłem, dotyczący ciepła

termin /ˈtɛrmʲĩn/ (n)
Termin
  czas przeznaczony na wykonanie czegoś

terminarz /tɛrˈmʲĩnaʃ/ (n)
Terminkalender
  czyjś rozkład zajęć, terminów
  kalendarz w formie książki z rubrykami do planowania czasu

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
Terminologie
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

terminowanie (n)
Wanderschaft
  uczenie się zawodu przez czeladnika u majstra

termistor /tɛrˈmʲistɔr/ (n)
Thermistor
  (elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
Termite
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;

termodynamiczny /ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
thermodynamisch
  (fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
Thermodynamik, Wärmelehre
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termogeneza (n)
Thermogenese, Wärmebildung
  (fizjologia, fizjologiczny) zespół procesów fizjologicznych i metabolicznych oraz reakcji behawioralnych, których efektem jest wytworzenie ciepła w organizmie;

termojądrowy (adj)
thermonuklear
  (fizyka, fizyczny) dotyczący łączenia lekkich jąder atomów w cięższe pod wpływem wysokich temperatur

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
Thermometer
  przyrząd do pomiaru temperatury;

termopunktura (n)
Moxibustion
  (medycyna, medyczny) sposób leczenia, wywodzący się z medycyny chińskiej, polegający na drażnieniu wybranych punktów ciała wysoką temperaturą za pomocą żarzących się suszonych ziół;

termosfera /ˌtɛrmɔˈsfɛra/ (n)
Thermosphäre
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi, w której temperatura stopniowo wzrasta wraz ze wzrostem wysokości;

terpentyna (n)
Terpentin
  (chemia, chemiczny) łatwopalna ciecz o intensywnym zapachu, będąca mieszaniną terpenów; składnik żywic drzew i krzewów iglastych;

terrarium /tɛrˈːarʲjũm/ (n)
Terrarium
  zbiornik lub pomieszczenie przeznaczone do hodowli lądowych płazów, gadów lub pajęczaków;

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
Terrorist
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terrorystka /ˌtɛrːɔˈrɨstka/ (n)
Terroristin
  forma żeńska od: terrorysta

terrorystyczny /ˌtɛrːɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
terroristisch
  dotyczący terroru, terrorystów lub terroryzmu

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
Terrorismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terroryzować (v)
terrorisieren
  przymuszać do czegoś używając terroru

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
Territorium, Revier
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

tessyński (adj)
Tessiner, tessinisch
  związany z Tessynem, dotyczący Tessynu, pochodzący z Tessynu (Ticino) (kantonu w Szwajcarii)

test ciążowy /ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (n)
Schwangerschaftstest
  (medycyna, medyczny) test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy;
  (medycyna, medyczny) przedmiot służący do wykonania (1.1)

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
Testament, letzter Wille
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

tester /ˈtɛstɛr/ (n)
Probe
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) próbka kosmetyku rozdawana dla wypróbowania klientom sklepu
Prüfgerät
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, przyrząd do testowania
Tester
  (informatyka, informatyczny) osoba weryfikująca działanie oprogramowania
  (medycyna, medyczny) człowiek zajmujący się sprawdzaniem działania leku, który jest dopiero w fazie testów

tetralogia (n)
Tetralogie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki składający się z czterech części

tetraplegia /ˌtɛtraˈplɛɟja/ (n)
Tetraplegie
  (medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy;

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
Tetum
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teurgia (n)
Theurgie
  (ezoteryka) rytuał zmuszający bogów lub bóstwa do działania zgodnie z wolą odprawiającego dany rytuał lub jego zleceniodawcy;

teutoburski (adj)
teutoburger
  związany z Teutbergiem (Teutburgiem); dotyczący Teutbergu (Teutburga)

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
Schwiegermutter
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
Schwiegervater
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
tan, tg
  = (matematyka, matematyczny) tangens

thali (n)
Thali
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) północnoindyjskie danie, podawane na dużym metalowym talerzu, składające się z ryżu, placków ciapati, otoczonego małymi miseczkami zawierającymi dodatki: dal, sosy, jarzyny, jogurt, papad, czatnej, aćar itd.;

theremin (n)
Theremin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten;

thermidor (n)
Thermidor
  nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym (okres 19 lipcem a 17 sierpniem);

theta /ˈtɛta/ (n)
Theta
  nazwa ósmej litery alfabetu greckiego, θ;

tiara /ˈtʲjara/ (n)
Tiara
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska;

timorski (adj)
timoresisch
  związany z Timorem, dotyczący Timoru

tingel-tangel (n)
Tingeltangel
  (dawniej, dawny) podrzędna kawiarnia lub restauracja, w której odbywały się występy artystów lub kabaretów wątpliwej reputacji

tiul (n)
Tüll
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tkactwo (n)
Weberei
  (włókiennictwo) dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;

tkacz /tkaʧ̑/ (n)
Weber
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek zajmujący się wyrobem tkanin

tkaczka /ˈtkaʧ̑ka/ (n)
Weberin
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta, która pracuje przy wyrobie tkanin

tkanina /tkãˈɲĩna/ (n)
Gewebe, Stoff
  (włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek wątku i osnowy;

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
Gewebe, Zellgewebe
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka łączna (n)
Bindegewebe
  (anatomia, anatomiczny) tkanka wypełniająca przestrzeń między innymi tkankami i je spajająca;

tkać /tkaʨ̑/ (v)
weben
  sporządzać tkaninę

tlen /tlɛ̃n/ (n)
Sauerstoff, Oxygen
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
Oxid
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek etylenu /ˈtlɛ̃nɛk ˌɛtɨˈlɛ̃nu/ (n)
Ethylenoxid
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy cyklicznych eterów, stosowany do gazowej sterylizacji sprzętu medycznego, przypraw spożywczych, środków farmaceutycznych oraz jako środek bakteriobójczy i grzybobójczy;

tlenek potasu /ˈtlɛ̃nɛk pɔˈtasu/ (n)
Kaliumoxid
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bladożółty, higroskopijny, krystaliczny związek potasu i tlenu o właściwościach zasadowych;

to /tɔ/ (conjunction)
dann
  …oznaczający wynikanie lub przyzwolenie

to /tɔ/ (particle)
denn
  …podkreślająca ekspresywność wypowiedzi

to /tɔ/ (pronoun)
dieser, das
  …wskazujący, rodzaj nijaki
es, das
  …występujący w funkcji podmiotu

to jest
das heißt
  wprowadza wyjaśnienie dla wcześniejszych treści

to samo (pronoun)
dasselbe
  coś, co jest tożsame z czymś wskazanym do porównania

to znaczy (conjunction)
das heißt
  łączy równorzędne części zdania lub zdania współrzędne, pozostające w relacji równoważności; ma za zadanie uściślić, o czym jest mowa

toaleta /ˌtɔaˈlɛta/ (n)
Toilette
  ubikacja w miejscu publicznym

toast /ˈtɔast/ (n)
Trinkspruch, Toast
  (książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

tobołek (n)
Bündel
  niewielki tobół

tocharski (adj)
tocharisch
  związany z Tocharami, dotyczący Tocharów

tocharski (n)
Tocharisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język tocharski

tofu /ˈtɔfu/ (n)
Tofu, Bohnenquark
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

toga /ˈtɔɡa/ (n)
Toga
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) długa szata męska, drapowana i zarzucana na lewe ramię, noszona w starożytnym Rzymie
Talar
  (kościelny) szata duchownych ewangelickich
  (urzędowy) (edukacja, edukacyjny) długi, luźny strój sędziów, adwokatów, prokuratorów i profesorów wyższych uczelni, zakładany w okolicznościach oficjalnych

togijski /tɔˈɟijsʲci/ (adj)
togoisch
  odnoszący się do państwa Togo

tojad /ˈtɔjat/ (n)
Eisenhut
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych;

tojeść (n)
Gilbweiderich, Gelbweiderich
  (botanika, botaniczny) Lysimachia L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych o wzniesionych lub płożących się łodygach i wyrastających pojedynczo w kącikach liści żółtych kwiatach;

tok /tɔk/ (n)
Fluss
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) układ składników tworzących metrum wiersza
Balz
  (zoologia, zoologiczny) (łowiectwo, łowiecki) typowe dla okresu godowego określonych ptaków śpiewy i zachowania
Gang
  kierunek pewnych działań czy myśli
Verlauf, Ablauf
  przebieg wydarzeń, zdarzeń

tokarka /tɔˈkarka/ (n)
Drehbank, Drehmaschine
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
Drechsler, Dreher
  (technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

toki pona (n)
Toki Pona
  sztuczny język zaprezentowany w roku 2001;

tokijski /tɔˈcijsʲci/ (adj)
Tokioter
  odnoszący się do miasta Tokio

tokofobia (n)
Schwangerschaftsphobie, Tokophobie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) lęk przed ciążą i/lub porodem

tokowisko (n)
Balzplatz
  (łowiectwo, łowiecki) (ornitologia, ornitologiczny) miejsce zbiorowych toków ptasich

toksafen (n)
Toxaphen
  (chemia, chemiczny) toksyczny związek chloroorganiczny o wzorze sumarycznym C10H10Cl8, pochodna kamfenu

toksoplazmoza (n)
Toxoplasmose
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) pasożytnicza choroba ludzi i zwierząt wywoływana przez pierwotniaka Toxoplasma gondii;

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
Toxikologie
  (biochemia, biochemiczny) (toksykologia) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksykologiczny (adj)
toxikologisch
  (medycyna, medyczny) związany z toksykologią, dotyczący toksykologii

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
Toxin
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

toledanka (n)
Toledanerin
  mieszkanka Toledo

toledańczyk (n)
Toledaner
  mieszkaniec Toledo

toledański (adj)
Toledaner
  odnoszący się do Toledo, związany z Toledo

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
Toleranz
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerancyjny /ˌtɔlɛrãnˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tolerant
  szanujący czyjeś poglądy, wierzenia, upodobania, czyjeś postępowanie, różniące się od własnych

tolerować /ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
dulden, tolerieren
  odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk

toluen (n)
Toluol
  (chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C7H8, bezbarwna, łatwopalna ciecz używana często jako rozpuszczalnik;

tom /tɔ̃m/ (n)
Band
  oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.)

tomasyna /ˌtɔ̃maˈsɨ̃na/ (n)
Thomasmehl, Thomasphosphat, Thomasschlacke
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) nawóz fosforowy będący produktem ubocznym (żużel) przy wytopie stali metodą Thomasa z surówki o dużej zawartości fosforu;

tombak /ˈtɔ̃mbak/ (n)
Tombak
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kielichowaty bęben, perska odmiana darbuki

tombola (n)
Tombola
  (przestarzałe, przestarzały) zabawa polegająca na loterii liczbowej, gdzie nagrodami są głównie przedmioty, a nie pieniądze

tomisko /tɔ̃ˈmʲiskɔ/ (n)
Schwarte
  gruby, obszerny tom

tomiszcze (n)
Schwarte
  duży, gruby tom; ciężka, kilkusetstronicowa książka

tona /ˈtɔ̃na/ (n)
Tonne
  jednostka masy równa 1000 kilogramów

tonacja /tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
Tonart
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa lub molowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny
  (językoznawstwo, językoznawczy) zabarwienie uczuciowe wypowiedzi

toner /ˈtɔ̃nɛr/ (n)
Toner
  (poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego;

tonfa /ˈtɔ̃nfa/ (n)
Tonfa
  sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz;

toniczny (adj)
tonisch
  (biologia, biologiczny) odnoszący się do napięcia tkanek

tonika (n)
Tonika
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) funkcja harmoniczna rozładowująca napięcie tonalne

tonkowiec wonny (n)
Tonkabohnenbaum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Dipteryx odorata, gatunek drzewa z rodziny bobowatych;

tonsillektomia (n)
Tonsillektomie
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

tonsura /tɔ̃w̃ˈsura/ (n)
Tonsur
  krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży, że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy;

tonący brzytwy się chwyta /tɔ̃ˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈbʒɨtfɨ‿ɕɛ ˈxfɨta/ (proverb)
der Ertrinkende klammert sich am Strohhalm fest, ein Ertrinkender klammert sich an jeden Strohhalm
  człowiek w kłopotach próbuje wszelkich rozwiązań

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
sinken
  o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
  zanurzać się pod wodę, znikając w niej
ertrinken
  tracić życie w wodzie, topić się

top /tɔp/ (n)
Top
  (potocznie, potoczny) krótka damska bluzka, nierozpinana, zwykle dopasowana, bez rękawów lub z krótkimi rękawkami i bez kołnierzyka

topaz /ˈtɔpas/ (n)
Topas
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny z oszlifowanego topazu (1.1)

topienie (n)
Ertränken
  zanurzanie czegoś w zbiorniku wody lub innej cieczy, aby to zniknęło, poszło na dno
  zanurzanie w wodzie lub innej substancji płynnej z zamiarem pozbawienia życia

topinambur /ˌtɔpʲĩˈnãmbur/ (n)
Topinambur
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) słonecznik bulwiasty, Helianthus tuberosus L., gatunek rośliny z rodziny astrowatych;
Erdschocke
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z bulw topinamburu (1.1)

topić (v)
schmelzen
  przemieniać ciało stałe w ciecz poprzez podgrzewanie
ertränken
  próbować pozbawić życia poprzez zanurzanie w czymś płynnym
schmelzen, auftauen
  przybierać postać płynną
ertrinken
  tracić życie w płynie lub czymś grząskim

topnieć /ˈtɔpʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
schmelzen
  przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
Topografie
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topola /tɔˈpɔla/ (n)
Pappel
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty;

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
Topologie
  (matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
Toponym, Ortsname
  (geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

toponomastyka /ˌtɔpɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
Toponomastik
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o nazwach miejscowych, zamieszkałych i niezamieszkałych

topór /ˈtɔpur/ (n)
Axt, Beil
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
Thorium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
Felsburg
  (geologia, geologiczny) samotna skała, skalica;
Gleis
  konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się;
Bahn
  trasa ruchu;

torakochirurgia (n)
Thoraxchirurgie
  (medycyna, medyczny) chirurgia klatki piersiowej

torba /ˈtɔrba/ (n)
Tasche
  worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy
  giętkie opakowanie do przenoszenia rzeczy z uszami lub paskiem

torbacz (n)
Beuteltier
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torebka /tɔˈrɛpka/ (n)
Kapsel
  (botanika, botaniczny) pękający owoc suchy podzielony w środku na komory
Tüte, Papiertüte
  mała torba
Tasche, Damentasche
  mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf /tɔrf/ (n)
Torf
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

torfowisko wysokie /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ vɨˈsɔcɛ/ (n)
Hochmoor
  (geografia, geograficzny) teren podmokły porośnięty mchami, torfowcami itp., zasilany głównie przez opady, o odczynie kwaśnym;

torii (n)
Torii
  (architektura, architektoniczny) brama wskazująca drogę do japońskiej świątyni sintoistycznej lub podobnego obiektu kultu;

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
Tornado
  (meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

tornister /tɔrʲˈɲistɛr/ (n)
Ranzen, Schulranzen, Tornister, Schulmappe
  (edukacja, edukacyjny) rodzaj usztywnianego plecaka noszonego przez uczniów klas młodszych
Tornister
  (wojskowość, wojskowy) czworokątna sztywna torba noszona na plecach;

torpeda /tɔrˈpɛda/ (n)
Torpedo
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;

torpedować (v)
torpedieren
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) niszczyć, zatapiać okręt torpedą
  (przenośnie, przenośnia) utrudniać, uniemożliwiać wykonanie czegoś

tort /tɔrt/ (n)
Torte
  (cukiernictwo) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortellini (n)
Tortellini
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe pierożki nadziewane różnorodnym farszem (przeważnie mięsnym), zlepione rogami

tortura /tɔrˈtura/ (n)
Folter
  świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort

toskański /tɔˈskãj̃sʲci/ (adj)
Toskaner, toskanisch
  charakterystyczny dla Toskanii, związany z Toskanią, wywodzący się z Toskanii

tost /tɔst/ (n)
Toast, Toastbrot
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) podana na ciepło kromka pieczywa opieczona w specjalnym urządzeniu, (na przykład) tosterze;

toster /ˈtɔstɛr/ (n)
Toaster
  urządzenie do pieczenia tostów

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
totalitär
  odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
Totalitarismus
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totalny (adj)
totalitär
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący totalizmu
total
  obejmujący wszystko

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
Totem
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

totemizm (n)
Totemismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu

toteż /ˈtɔtɛʃ/ (conjunction)
also, deshalb
  (książkowy) …przyłączający wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim

towar /ˈtɔvar/ (n)
Ware
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
gesellschaftlich, gesellig
  będący formą rozrywki grupy osób
kontaktfreudig, extrovertiert
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzystwo /ˌtɔvaˈʒɨstfɔ/ (n)
Gesellschaft
  obecność przy kimś
Gesellschaft, Verein
  organizacja, grupa osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach

towarzysz /tɔˈvaʒɨʃ/ (n)
Genosse, Kamerad
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii, organizacji robotniczej
Begleiter
  ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas

towarzysz broni (n)
Waffenbruder
  (wojskowość, wojskowy) osoba, która wspólnie z kimś walczy lub walczyła

towarzysz życia /tɔˈvaʒɨʒ ˈːɨʨ̑a/ (n)
Lebensgefährte
  partner życiowy

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
begleiten
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś
  występować razem z jakimś zjawiskiem

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
Identität, Gleichheit
  cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę
Gleichheit, Identität
  identyczność, brak różnic

tożsamość płciowa (n)
Geschlechtsidentität
  osobiste poczucie swojej płci społeczno-kulturowej

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
verlieren
  przestawać posiadać jakąś rzecz

tracić panowanie nad sobą /ˈtraʨ̑iʨ̑ ˌpãnɔˈvãɲɛ nat‿ˈsɔbɔ̃w̃/ (v)
Beherrschung verlieren
  ulegać emocjom, bardzo się denerwować

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
Tradition
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pisma teologów pierwszych wieków chrześcijaństwa oraz postanowienia papieży lub patriarchów i soborów, uznane za drugie obok Biblii źródło objawienia
Tradition, Überlieferung
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
traditionell
  zgodnie z tradycją

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
traditionell
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

tradytor (n)
Traditor
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) stały element fortyfikacji przeznaczony do prowadzenia ognia bocznego;

trafiło się ślepej kurze ziarno /traˈfʲiwɔ‿ɕɛ ˈɕlɛpɛj ˈkuʒɛ ˈʑarnɔ/ (proverb)
ein blindes Huhn findet auch mal ein Korn
  przypadkowo udało się komuś zdobyć coś/trafić na coś, czego normalnie by nie uzyskał (w ten sposób)

tragarz (n)
Träger
  (turystyka, turystyczny) uczestnik wyprawy wysokogórskiej lub podróżniczej wynajęty do noszenia ekwipunku
  osoba, której profesją jest noszenie lub ręczne przewożenie, np. towarów, ciężkiego ekwipunku, lektyki

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
Tragödie, Trauerspiel
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
  ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragediowy (adj)
Tragödien-
  dotyczący tragedii jako sztuki

tragik /ˈtraɟik/ (n)
Tragöde
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) aktor grający role tragiczne

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
Tragikomödie
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria (n)
Trajektorie
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

traktat /ˈtraktat/ (n)
Vertrag, Traktat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.
Traktat
  tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

traktor /ˈtraktɔr/ (n)
Traktor
  (rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;

traktowanie /ˌtraktɔˈvãɲɛ/ (n)
Behandlung, Umgang
  (rzeczownik odczasownikowy) od traktować

traktować /trakˈtɔvaʨ̑/ (v)
behandeln
  odnosić się do kogoś lub czegoś w określony sposób
  działać czymś na kogoś lub coś
  omawiać coś
  (dawniej, dawny) częstować, raczyć

traktura /trakˈtura/ (n)
Traktur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mechanizm w organach przenoszący ruch klawiszy na wentyle otwierające dopływ powietrza do piszczałek;

tralka /ˈtralka/ (n)
Baluster
  (architektura, architektoniczny) pionowy element balustrady, który podtrzymuje poręcz, w formie profilowanego słupka z kamienia lub drewna

trampek /ˈtrãmpɛk/ (n)
Turnschuh
  rodzaj buta sportowego; sznurowany, płócienny, na gumowej podeszwie

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
Straßenbahn, Straßenbahnwagen
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

tran (n)
Fischöl
  (chemia, chemiczny) (zoologia, zoologiczny) płynny tłuszcz pozyskiwany z tkanki tłuszczowej zwierząt morskich;

transakcentacja (n)
Akzentverschiebung
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczne przeniesienie akcentu w wyrazie, np. w celu uzyskania rytmu piosenki lub wiersza;

transakcja /trãw̃ˈsakʦ̑ʲja/ /trãw̃ˈzakʦ̑ʲja/ (n)
Transaktion
  (handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług

transatlantycki (adj)
transatlantisch
  odbywający kursy przez Atlantyk, przechodzący przez Atlantyk
  znajdujący się za Atlantykiem

transept /ˈtrãw̃sɛpt/ (n)
Transept, Querhaus, Querschiff
  (architektura, architektoniczny) nawa poprzeczna w kościele, oddzielająca prezbiterium od reszty budynku;

transfobia (n)
Transphobie
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych);

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
Transformator, Trafo
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transgenderowy (adj)
transgender
  związany z transgenderyzmem, wykazujący tendencje do odbiegania od tradycyjnej roli płciowej

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
Transkription
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  zapisywanie tekstu w innym systemie pisma
  (biologia, biologiczny) pierwszy etap procesu syntezy protein;

translacja (n)
Translation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przeniesienie relikwii świętego z miejsca pierwotnego pochówku do miejsca odpowiedniego do odprawiania mszy;

transmisja /trãw̃sˈmʲisʲja/ (n)
Übertragung
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów (obrazów, dźwięków) za pomocą fal elektromagnetycznych

transoceaniczny (adj)
transozeanisch, Übersee-
  przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean

transparent /trãw̃sˈparɛ̃nt/ (n)
Transparent
  duża płachta tkaniny, papieru lub tablica z napisem lub rysunkiem o treści propagandowej lub reklamowej
  obraz na materiale transparentnym, oświetlany od tyłu

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
Transport
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transportować (v)
transportieren
  przewozić coś lub kogoś z jednego miejsca na drugie przy pomocy środków transportu

transportowy (adj)
Transport-, Verkehrs-
  dotyczący transportu

transpłciowy (adj)
transgender
  związany z transpłciowością, dotyczący transpłciowości

transseksualny (adj)
transsexuell
  związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu

transsubstancjacja (n)
Transsubstantiation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

transwestytyzm (n)
Transvestitismus
  (psychologia, psychologiczny) upodabnianie się do osoby płci przeciwnej poprzez ubiór i zachowanie;

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
Transistor
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;

tranzyt (n)
Transit
  przewóz, przesyłanie, przejazd osób lub rzeczy przez obszar jakiegoś państwa w drodze do innego państwa

traper (n)
Trapper
  (łowiectwo, łowiecki) północnoamerykański myśliwy stosujący pułapki na zwierzęta futerkowe;

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
Trapez
  (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;

trapić (v)
quälen
  czynnie przysparzać niepokojów
bekümmern, beunruhigen
  przyprawiać o zmartwienie
sich plagen
  odczuwać przygnębienie, smutek, troskę z pewnego powodu

trasa /ˈtrasa/ (n)
Strecke
  szlak, droga, arteria
  określona droga wyznaczona do przejechania

traszka /ˈtraʃka/ (n)
Molch
  (herpetologia, herpetologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratować /traˈtɔvaʨ̑/ (v)
zertrampeln, zertreten
  niszczyć lub uszkadzać coś przez przebiegnięcie po czymś

trawa /ˈtrava/ (n)
Gras, Kraut
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;
  (potocznie, potoczny) marihuana

trawertyn (n)
Travertin
  (mineralogia, mineralogiczny) porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;

trawiasty /traˈvʲjastɨ/ (adj)
grasgrün
  taki, który jest porośnięty trawą

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Verdauung
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawieniec /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
Labmagen
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział;

trawienny (adj)
Verdauung
  związany z rozkładaniem pokarmu na związki prostsze i jego przyswajaniem

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
Rasen, Wiese
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trawożerny (adj)
grasfressend
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się trawą

trał (n)
Schleppnetz
  (rybołówstwo, rybacki) sieć rybacka niczym duży worek, ciągniona za statkiem po dnie morza
Minensuchgerät
  (wojskowość, wojskowy) urządzenie do wykrywania i usuwania min

trałować (v)
mit dem Schleppnetz fischen
  (rybołówstwo, rybacki) łowić ryby za pomocą trału
Mine suchen
  (wojskowość, wojskowy) oczyszczać teren z min za pomocą trału

trefl /trɛfl̥/ (n)
Kreuz, Eichel, Treff
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru

trekkie (n)
Trekkie
  (potocznie, potoczny) fan serii filmów „Star Trek” i ich uniwersum

trema (n)
Lampenfieber
  (psychologia, psychologiczny) strach lub zdenerwowanie przed występem publicznym (scenicznym);
Trema, Tremazeichen
  (termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci dwóch kropek nad literą (zazwyczaj oznacza konieczność wymowy danej samogłoski w dyftongu);

tren /trɛ̃n/ (n)
Schleppe, Kleidschleppe
  (książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;
Threnodie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć;

trend /trɛ̃nt/ (n)
Trend
  istniejący w danym momencie kierunek rozwoju w jakiejś dziedzinie;

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
Trainer, Coach
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

trening /ˈtrɛ̃ɲĩŋk/ (n)
Training
  (sport, sportowy) proces poddawania organizmu rosnącym obciążeniom fizycznym w celu poprawienia cech motorycznych sportowca;
  ćwiczenia z zakresu jakichś kompetencji, umiejętności

trenować (v)
trainieren
  podnosić swoje umiejętności

trep /trɛp/ (n)
Komisskopf
  (slangowo) żołnierz zawodowy
Holzschuh
  but mający drewnianą podeszwę

treser /ˈtrɛsɛr/ (n)
Dresseur
  (książkowy) człowiek tresujący zwierzęta

tresować (v)
trimmen
  (potocznie, potoczny) uczyć kogoś metodą rygoru, nakazów, zakazów, kar
dressieren, abrichten
  uczyć zwierzęta samodzielnego wykonywania konkretnych czynności

trewirczyk (n)
Trierer
  mieszkaniec Trewiru

trewirka (n)
Triererin
  mieszkanka Trewiru

trewirski (adj)
Trierer, trierisch
  związany z Trewirem, dotyczący Trewiru

treść /trɛɕʨ̑/ (n)
Inhalt
  to, co jest zawarte (wyrażane) przez jakiś środek przekazu – mowę, pismo lub jakąkolwiek inną formę sztuki

tri /trʲi/ (n)
Trichlorethylen, Trichlorethen, Tri, Trichlor
  (chemia, chemiczny) handlowa nazwa trichloroetenu

triak /trʲjak/ (n)
Symistor, Triac, Zweirichtungs-Thyristortriode
  (elektryczność) element elektroniczny trójwyprowadzeniowy (dwie anody i bramka), przewodzący lub zatrzymujący prąd elektryczny w obu kierunkach, zależnie od napięcia na bramce;

tribologia /ˌtrʲibɔˈlɔɟja/ (n)
Tribologie
  (mechanika) nauka badająca tarcie między ciałami stałymi;

triceratops (n)
Triceratops
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju triceratops (1.1)

trichotillomania (n)
Trichotillomanie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

triera (n)
Triere, Trireme
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel;

triestenka (n)
Triesterin
  mieszkanka Triestu

triesteńczyk (n)
Triester
  mieszkaniec Triestu

triesteński /trʲjɛˈstɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Triester
  związany z Triestem, wywodzący się z Triestu

trijodotyronina (n)
Triiodthyronin
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z hormonów tarczycy;

trioda (n)
Triode
  (elektronika, elektroniczny) lampa elektronowa posiadająca trzy elektrody;

triolet (n)
Triolett
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma stroficzna wiersza, składająca się z ośmiu wersów i dwóch rymów;

triskaidekafobia /ˌtrʲiska<sup>j</sup>idɛkaˈfɔbʲja/ (n)
triskaidekaphobie
  obawa przed liczbą 13; wiara, że trzynastka przynosi pecha;

triskelion (n)
Triskele, Triske
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) występujący w wielu wariantach, wielokulturowy symbol lub ornament złożony z trzech jednakowych elementów – ramion, spiral, meandrów itp.;

trismegistos (n)
Trismegistos
  przydomek znaczący dosłownie „po trzykroć wielki”, „trzykroćwielki”

trisomia (n)
Trisomie
  (medycyna, medyczny) obecność trzeciego chromosomu w danej parze homologicznej;

trisomia 21 (n)
Trisomie 21
  (medycyna, medyczny) zespół Downa

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
etwas, ein bisschen
  w niewielkiej ilości

trockizm (n)
Trotzkismus
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

troficzny (adj)
trophisch
  (ekologia, ekologiczny) pokarmowy, związany z odżywianiem

trojański (adj)
trojanisch
  związany z Troją, dotyczący Troi

trojka /ˈtrɔjka/ (n)
Troika
  (historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) zespół złożony z Komisji Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który odpowiadał za ustalenie warunków udzielenia pomocy finansowej Grecji, Irlandii, Portugalii i Cyprowi
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj trójkonnego rosyjskiego zaprzęgu;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komitet złożony z trzech osób, zwłaszcza z poprzedniego przewodniczącego, obecnego i przyszłego

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
Oberleitungsbus, Trolleybus, Obus
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

trombocyt /trɔ̃mˈbɔʦ̑ɨt/ (n)
Thrombozyt
  (biologia, biologiczny) podłużna komórka pozbawiona jądra odgrywająca u większości kręgowców istotną rolę w procesach krzepnięcia krwi;

tron /trɔ̃n/ (n)
Thron
  fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;
  (przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju

tronować (v)
thronen
  zajmować tron

trop /trɔp/ (n)
Trope
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zwrot o znaczeniu przenośnym;
Spur, Fährte
  ślad odciśniętych stóp

tropiciel (n)
Pfadfinder
  (łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę

tropikalny /ˌtrɔpʲiˈkalnɨ/ (adj)
tropisch
  typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym

tropowiec (n)
Laufhund
  (kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

troska /ˈtrɔska/ (n)
Sorge
  chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro

troskliwie (adv)
sorgsam
  z troską, dbałością, oddaniem

troskliwość (n)
Fürsorglichkeit
  bycie troskliwym w opiece lub zajmowaniu się czymś

troszczyć się /ˈtrɔʃʧ̑ɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
sorgen
  wykazywać troskę o kogoś lub coś

trubadur (n)
Troubadour, Trobador
  (historia, historyczny, historycznie) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

truchło /ˈtruxwɔ/ (n)
Kadaver
  to, co ulega bądź ulegnie rozkładowi; martwe ciało

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
Gift
  (toksykologia) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trudnić się /ˈtrudʲɲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
betrieben
  (książkowy) zajmować się, pracować przy/w czymś w celach zarobkowych

trudno /ˈtrudnɔ/ (adv)
schwer, schwierig
  z koniecznością włożenia dużego wysiłku, uciążliwie, opornie

trudność /ˈtrudnɔɕʨ̑/ (n)
Schwierigkeit
  coś, co jest trudne
  przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
  właściwość rzeczy trudnych

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
schwer, schwierig, mühsam
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku

truflowy /trufˈlɔvɨ/ (adj)
Trüffel-
  związany z truflą

trujący /truˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
giftig
  taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć

trumna /ˈtrũmna/ (n)
Sarg
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trunek /ˈtrũnɛk/ (n)
Suff
  (książkowy) napój alkoholowy

trup /trup/ (n)
Leiche
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

trupa /ˈtrupa/ (n)
Truppe
  (przestarzałe, przestarzały) grupa artystów teatralnych lub cyrkowych

trupi /ˈtrupʲi/ (adj)
Leichen
  odnoszący się do trupa, związany z trupem

trupia czaszka /ˈtrupʲja ˈʧ̑aʃka/ (n)
Totenkopf
  schematyczny rysunek ludzkiej czaszki, często nad skrzyżowanymi piszczelami, będący symbolem śmierci

truskawka /truˈskafka/ (n)
Erdbeere
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
Drohne, Drohn
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;
Drohne
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna, który nie pracuje, a żyje cudzym kosztem

trutnowski (adj)
Trautenauer
  związany z miastem Trutnów, dotyczący Trutnowa

trutowy /truˈtɔvɨ/ (adj)
Drohne
  (pszczelarstwo, pszczelarski) dotyczący trutnia, samca pszczoły miodnej

trutówka (n)
Afterweisel, Drohnenmütterchen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) pszczoła robotnica składająca niezapłodnione jajeczka w bezmatecznej rodzinie pszczelej

truć (v)
vergiften
  powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny
besorgt machen
  (potocznie, potoczny) powodować niepokój, przygnębienie
herumnörgeln, nörgeln, quatschen
  (pogardliwie, pogardliwy) mówić rozwlekle, natrętnie prosić
sich vergiften
  zażywać truciznę
sich grämen
  (potocznie, potoczny) ulegać złym przemyśleniom

trwać /tr̥faʨ̑/ (v)
dauern
  istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
  pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji

trwała /ˈtr̥fawa/ (n)
Dauerwelle
  (potocznie, potoczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) trwała ondulacja

trwały /ˈtr̥fawɨ/ (adj)
dauerhaft
  taki, który nie ulega większym zmianom
  taki, który nadaje się do użytku przez długi czas ze względu na swoją trwałość, wytrzymałość, odporność

trwonić (v)
vergeuden, verschwenden
  tracić coś na byle co, zbytecznie

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
Imperativ
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

trybalizm /trɨˈbalʲism̥/ (n)
Tribalismus
  (socjologia, socjologiczny) utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych

trybula /trɨˈbula/ (n)
Kerbel
  (botanika, botaniczny) Anthriscus, rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych, o wiotkich, pierzastych liściach przypominających nać pietruszki, o zapachu anyżku;

trybuna /trɨˈbũna/ (n)
Tribüne
  podwyższone amfiteatralnie siedzenia dla publiczności na stadionie, w cyrku

trychologia /ˌtrɨxɔˈlɔɟja/ (n)
Trichologie
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) dziedzina nauki zajmująca się łysieniem, schorzeniami oraz pielęgnacją włosów i skóry głowy

trydencki (adj)
Trienter
  związany z Trydentem, dotyczący Trydentu, pochodzący z Trydentu

trydentczyk (n)
Trienter
  mieszkaniec Trydentu; osoba z tego miasta

trydentka (n)
Trienterin
  mieszkanka Trydentu; kobieta z tego miasta

tryftong /ˈtrɨftɔ̃ŋk/ (n)
Triphthong
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i dwóch półsamogłosek; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie trzech samogłosek

trygonometria (n)
Trigonometrie
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

trygonometryczny (adj)
trigonometrisch
  (matematyka, matematyczny) związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii

tryk /trɨk/ (n)
Schafbock, Widder, Schafsbock
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu

tryktrak /ˈtrɨktrak/ (n)
Backgammon
  rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy;

trylion /ˈtrɨlʲjɔ̃n/ (n)
Trillion
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018;

trylogia (n)
Trilogie
  cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

trypolitański /ˌtrɨpɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
tripolitanisch
  odnoszący się do miasta Trypolis
  odnoszący się do Trypolitanii

tryptofan (n)
Tryptophan
  (biochemia, biochemiczny) aminokwas z łańcuchem bocznym opartym na szkielecie indolu, produkowany przez rośliny i niektóre bakterie

tryskawka (n)
Spritzflasche
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) przyrząd laboratoryjny do podawania niewielkich ilości płynu bez precyzyjnego odmierzania ilości;
Saugloch, Spritzloch
  (zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) szczelina skrzelowa między łukiem gnykowym a żuchwowym niektórych ryb;

tryskać /ˈtrɨskaʨ̑/ (v)
springen
  wydobywać się nagle, wyrzucać gwałtownie

trzask (n)
Klatsch
  suchy, gwałtowny, urwany odgłos

trzasnąć (v)
knipsen, schießen
  (potocznie, potoczny) zrobić coś szybko, biegle, gwałtownie
knallen
  uderzyć mocno w coś, wywołując krótki, głośny dźwięk
knallen, knarren, knistern, prasseln
  wydać płaski, suchy dźwięk jak przy łamaniu czegoś

trzcina /ˈṭʃʲʨ̑ĩna/ (n)
Schilf, Rohr
  (botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;
Schilf
  zbiorowisko, zarośla trzciny (1.1); teren porośnięty trzciną (1.1)

trzcina cukrowa (n)
Zuckerrohr
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzeba /ˈṭʃɛba/ (v)
man müssen, man sollen
  …tworzący wyrażenia, w których wykonanie czynności jest konieczne lub niezbędne; musieć w formie bezosobowej

trzecia wojna światowa /ˈṭʃɛʨ̑a ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Dritter Weltkrieg
  (historia, historyczny, historycznie) hipotetyczny ogólnoświatowy konflikt zbrojny

trzeciak (n)
Nachschwarm
  (pszczelarstwo, pszczelarski) trzeci rój w roku

trzeciej możliwości nie ma
ein Drittes gibt es nicht, ein Drittes ist nicht gegeben
  wyrażenie charakteryzujące sytuację, w której są tylko dwie możliwości

trzecioklasista (n)
Drittklässler
  (edukacja, edukacyjny) uczeń trzeciej klasy

trzeciorzęd /ṭʃɛˈʨ̑ɔʒɛ̃nt/ (n)
Tertiär
  (geologia, geologiczny) starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen;

trzeciorzędowy (adj)
tertiär
  dotyczący trzeciorzędu, występujący, powstały w trzeciorzędzie

trzepaczka do dywanów (n)
Teppichklopfer, Pracker, Ausklopfer, Klopfer
  ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;

trzepak /ˈṭʃɛpak/ (n)
Klopfstange, Teppichstange
  konstrukcja składająca się z dwóch słupków z poprzeczką, służąca do przewieszania dywanów i innych rzeczy trzepanych z kurzu;

trzepotanie przedsionków (n)
Vorhofflattern
  (medycyna, medyczny) rodzaj zaburzenia – arytmii, polegający na szybkim i uporządkowanym rytmie przedsionkowym serca o częstotliwości zwykle w granicach 250-350 na minutę

trzepotać (v)
flattern
  poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer
  bić mocno (serce)

trzewik /ˈṭʃɛvʲik/ (n)
kurz Schnürschuh
  rodzaj obuwia, charakteryzujący się twardą (trwałą) zelówką i obejmującą kostkę sznurowaną cholewką;

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
Schuhschnabel
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
reiben
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rozdrabniać na cząstki lub rozgniatać na jednolitą masę
reiben, schleifen
  naciskając, pocierać
laichen
  (zoologia, zoologiczny) (o rybach) odbywać tarło, wykonywać funkcje rozrodcze

trzeźwo (adv)
nüchtern
  nie będąc pod wpływem alkoholu

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
nüchtern
  niepijany
  kierujący się rozumem, rozsądkiem

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
Hummel, Brummer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus Latreille, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielina (n)
Spindelstrauch
  (botanika, botaniczny) Euonymus L., rodzaj roślin krzewiastych, drzew lub pnączy z rodziny dławiszowatych;

trzmielina zwyczajna (n)
gewöhnlicher Spindelstrauch
  (botanika, botaniczny) Euonymus europaeus L., gatunek silnie trującego krzewu z rodziny dławiszowatych;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
Wespenbussard
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel /ˈṭʃnadɛl/ (n)
Goldammer
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
Goldammer
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
Bauchspeicheldrüse, Pankreas
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzyaktowy (adj)
Dreiakt-
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) składający się z trzech aktów

trzydziestoczterolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
Vierunddreißigjähriger
  mężczyzna mający trzydzieści cztery lata

trzydziestoczterolatka /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatka/ (n)
Vierunddreißigjährige
  kobieta mająca trzydzieści cztery lata

trzydziestoczteroletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierunddreißigjährig
  mający trzydzieści cztery lata
  trwający trzydzieści cztery lata

trzydziestodwulatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk/ (n)
Zweiunddreißigjähriger
  mężczyzna mający trzydzieści dwa lata

trzydziestodwulatka /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔdvuˈlatka/ (n)
Zweiunddreißigjährige
  kobieta mająca trzydzieści dwa lata

trzydziestodwuletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
zweiunddreißigjährig
  mający trzydzieści dwa lata
  trwający trzydzieści dwa lata

trzydziestodziewięciolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Neununddreißigjähriger
  mężczyzna mający trzydzieści dziewięć lat

trzydziestodziewięciolatka /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Neununddreißigjährige
  kobieta mająca trzydzieści dziewięć lat

trzydziestodziewięcioletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
neununddreißigjährig
  mający trzydzieści dziewięć lat
  trwający trzydzieści dziewięć lat

trzydziestojednolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk/ (n)
Einunddreißigjähriger
  mężczyzna mający trzydzieści jeden lat

trzydziestojednolatka /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatka/ (n)
Einunddreißigjährige
  kobieta mająca trzydzieści jeden lat

trzydziestojednoletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
einunddreißigjährig
  mający trzydzieści jeden lat
  trwający trzydzieści jeden lat

trzydziestolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
Dreißigjähriger
  osoba w wieku 30-39 lat

trzydziestolatka /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlatka/ (n)
Dreißigjährige
  kobieta mająca trzydzieści lat

trzydziestoletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
dreißigjährig
  mający trzydzieści lat
  trwający trzydzieści lat

trzydziestominutowy (adj)
dreißigminütig
  trwający trzydzieści minut

trzydziestoośmiolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Achtunddreißigjähriger
  mężczyzna mający trzydzieści osiem lat

trzydziestoośmiolatka /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatka/ (n)
Achtunddreißigjährige
  kobieta mająca trzydzieści osiem lat

trzydziestoośmioletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
achtunddreißigjährig
  mający trzydzieści osiem lat
  trwający trzydzieści osiem lat

trzydziestopięciolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Fünfunddreißigjähriger
  mężczyzna mający trzydzieści pięć lat

trzydziestopięciolatka /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Fünfunddreißigjährige
  kobieta mająca trzydzieści pięć lat

trzydziestopięcioletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fünfunddreißigjährig
  mający trzydzieści pięć lat
  trwający trzydzieści pięć lat

trzydziestosiedmiolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
Siebenunddreißigjähriger
  mężczyzna mający trzydzieści siedem lat

trzydziestosiedmiolatka /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatka/ (n)
Siebenunddreißigjährige
  kobieta mająca trzydzieści siedem lat

trzydziestosiedmioletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
siebenunddreißigjährig
  mający trzydzieści siedem lat
  trwający trzydzieści siedem lat

trzydziestosześciolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
Sechsunddreißigjähriger
  mężczyzna mający trzydzieści sześć lat

trzydziestosześciolatka /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka/ (n)
Sechsunddreißigjährige
  kobieta mająca trzydzieści sześć lat

trzydziestosześcioletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sechsunddreißigjährig
  mający trzydzieści sześć lat
  trwający trzydzieści sześć lat

trzydziestotrzylatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
Dreiunddreißigjähriger
  mężczyzna mający trzydzieści trzy lata

trzydziestotrzylatka /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatka/ (n)
Dreiunddreißigjährige
  kobieta mająca trzydzieści trzy lata

trzydziestotrzyletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
dreiunddreißigjährig
  mający trzydzieści trzy lata
  trwający trzydzieści trzy lata

trzygodzinny /ˌṭʃɨɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
dreistündig
  trwający trzy godziny

trzykrotka /ṭʃɨˈkrɔtka/ (n)
Dreimasterblume
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

trzykrotnie /ṭʃɨˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
dreimal
  trzy razy

trzylatek /ṭʃɨˈlatɛk/ (n)
Dreijähriger
  chłopiec w wieku trzech lat

trzylatka /ṭʃɨˈlatka/ (n)
Dreijährige
  dziewczynka mająca trzy lata

trzyletni /ṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
dreijährig
  mający trzy lata
  trwający trzy lata

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
halten
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać
  pozostawiać w określonym stanie lub w określonej sytuacji
  sprawować opiekę nad czymś, opiekować się czymś, dbać o to i zarządzać tym; pilnować
  ustawić kogoś / coś w określonej pozycji, położeniu i utrzymywać tę pozycję
  zmuszać kogoś do przebywania gdzieś, przetrzymywać kogoś w zamknięciu; więzić

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
die Zunge im Zaun halten, seine Zunge im Zaune halten
  (przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzymać kciuki /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci/ (v)
Daumen drücken
  życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce

trzynastokąt (n)
Dreizehneck
  (geometria) wielokąt o trzynastu bokach

trzynastolatek /ˌṭʃɨ̃nastɔˈlatɛk/ (n)
Dreizehnjähriger
  chłopak mający trzynaście lat

trzynastolatka /ˌṭʃɨ̃nastɔˈlatka/ (n)
Dreizehnjährige
  dziewczyna mająca trzynaście lat

trzynastoletni /ˌṭʃɨ̃nastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vierzehnjährig
  mający trzynaście lat
  trwający trzynaście lat

trzypiętrowy (adj)
dreistöckig
  złożony z parteru i trzech wyższych kondygnacji

trzęsawisko (n)
Moor, Sumpf
  podmokły i grząski teren, zwykle porośnięty szuwarami

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
Erdbeben
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trójdźwięk (n)
Dreiklang
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) akord złożony z trzech dźwięków, które mogą zostać uporządkowane w układ dwóch nałożonych tercji;

trójdźwięk durowy (n)
Durdreiklang
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się od podstawy (od dołu) z tercji wielkiej i tercji małej

trójdźwięk molowy (n)
Molldreiklang
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się od podstawy (od dołu) z tercji małej i tercji wielkiej

trójdźwięk zmniejszony (n)
verminderte Dreiklang
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się z dwóch tercji małych

trójdźwięk zwiększony (n)
übermäßiger Dreiklang
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się z dwóch tercji wielkich

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
Dreieck, Triangel
  (geometria) wielokąt mający trzy boki;
Triangel, Dreieck
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką;

trójmasztowiec /ˌtrujmaˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Dreimaster
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek posiadający trzy maszty

trójnogi (adj)
dreibeinig
  mający trzy nogi

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
Dreisprung
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójstyk (n)
Dreiländereck
  (geografia, geograficzny) zetknięcie granic trzech państw

trójwartościowy (adj)
dreiwertig
  (chemia, chemiczny) wykorzystujący trzy elektrony do utworzenia wiązania chemicznego

trójwymiarowy /ˌtrujvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/ (adj)
dreidimensional
  mający trzy wymiary (najczęściej: długość, szerokość i wysokość)

trójwzgórze (n)
Dreiberg
  (heraldyka, heraldyczny) element w heraldyce, występujący na herbach i godłach, potrójne wzgórze;

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
Dreizack
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
Tube
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia
Rüssel
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);
Tollpatsch, Trottel
  (żartobliwie) o człowieku nieenergicznym, niezaradnym
Windhose, Wirbelsturm
  gwałtowny wir powietrza;

trąba powietrzna (n)
Wirbelsturm, Wirbelwind, Windhose
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o dużej sile niszczącej;

trąbić /ˈtrɔ̃mbʲiʨ̑/ (v)
trompeten
  wydawać dźwięk trąbką lub trąbą

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
Saugrüssel
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) specjalny narząd, służący do przyjmowania pokarmu w postaci płynnej
Trompete
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąd /trɔ̃nt/ (n)
Lepra
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik różowaty (n)
Rosazea
  (medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;

tu /tu/ (pronoun)
hier
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tu i tam (adv)
hier und dort
  będąc obecnym licznie w różnych miejscach

tu i ówdzie /ˈtu i‿ˈuvʲʥ̑ɛ/ (adv)
da und dort
  tu i tam

tu leży pies pogrzebany /ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ/ (proverb)
da liegt der Hund begraben
  wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu

tuczyć (v)
mästen
  (zootechnika, zootechniczny) karmić intensywnie zwierzęta w celu uzyskania przyrostu mięsa i tłuszczu

tuf /tuf/ (n)
Tuff, Tuffstein
  (geologia, geologiczny) rodzaj skały osadowej, składającej się z materiału piroklastycznego;

tukan /ˈtukãn/ (n)
Tukan
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tukan tęczodzioby /ˈtukãn ˌtɛ̃n͇ʧ̑ɔˈʥ̑ɔbɨ/ (n)
Fischertukan
  (ornitologia, ornitologiczny) Ramphastos sulfuratus, kilkudziesięciocentymetrowy ptak z wielkim wielokolorowym dziobem, zamieszkujący Amerykę Południową i Amerykę Środkową;

tul /tul/ (n)
Thulium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tuleja /tuˈlɛja/ (n)
Buchse, Muffe, Hülse
  (technologia, technika, techniczny) element mechanizmów i maszyn w kształcie wydłużonego pierścienia lub wydrążonego walca

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
Tulpe
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tumult /ˈtũmult/ (n)
Tumult
  sytuacja zamętu

tundra /ˈtũndra/ (n)
Tundra
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
Tunnel, Stollen
  (budownictwo) budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
  (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
tunesisch
  odnoszący się do państwa Tunezja

tupolew (n)
Tupolew
  (lotnictwo, lotniczy) samolot marki Tupolew

turban /ˈturbãn/ (n)
Turban
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
Turbine
  (technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
türkisch, Türkisch
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
Türkisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turcji;

turgowski (adj)
Thurgauer, thurgauisch
  związany z Turgowią, dotyczący Turgowii, pochodzący z Turgowii

turkawka /turˈkafka/ (n)
Turteltaube
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia turtur, średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;

turkijski (adj)
Turksprache, Turkvolk
  odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.;

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
turkmenisch
  odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
Turkmenisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turkmenistanu;

turkus /ˈturkus/ (n)
Türkis
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
türkis
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turma (n)
Turm
  (dawniej, dawny) wieża stanowiąca więzienie

turniej (n)
Turnier
  (sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;

turyngeński (adj)
thüringisch, Thüringer
  związany z Turyngią, dotyczący Turyngii

turynka /tuˈrɨ̃nka/ (n)
Turinerin
  mieszkanka Turynu

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
Tourist
  osoba uprawiająca turystykę

turystyczny /ˌturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
touristisch
  związany z turystyką lub turystami

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
Tourismus
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

turystyka aborcyjna (n)
Abtreibungstourismus
  podróżowanie z kraju o restrykcyjnych przepisach aborcyjnych do tego, w którym są one łagodniejsze w celu wykonania aborcji;

turyńczyk /tuˈrɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Turiner
  mieszkaniec Turynu lub mężczyzna pochodzący z Turynu

turyński /tuˈrɨ̃j̃sʲci/ (adj)
Turiner, turinisch
  charakterystyczny dla Turynu, związany z Turynem, wywodzący się z Turynu

tusz do rzęs /ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s/ (n)
Wimperntusche
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka

tutor /ˈtutɔr/ (n)
Tutor
  opiekun studentów na wyższych uczelniach, adiunkt kierujący indywidualnie ich pracą

tutysta /tuˈtɨsta/ (n)
Tuttist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (neologizm) członek orkiestry nie będący solistą

tuwiński (n)
Tuwinisch, tuwinisch Sprache
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
Dutzend
  (jednostka miary) 12 sztuk

tułów /ˈtuwuf/ (n)
Rumpf, Oberkörper
  (anatomia, anatomiczny) ciało ssaka oprócz głowy i kończyn;
Brust, Thorax
  (zoologia, zoologiczny) odcinek ciała u owadów i skorupiaków (zwykle pomiędzy głową a odwłokiem)

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Thunfisch, Tunfisch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z ryby (1.1)

tuż /tuʃ/ (adv)
fast
  prawie, blisko

twardo (adv)
hart, hartherzig, streng
  (przenośnie, przenośnia) w sposób bezwzględny i surowy
ausdauernd, beharrlich, hartnäckig
  (przenośnie, przenośnia) w sposób zdecydowany; z upartością
fest, hart
  odpornie na odkształcenia

twardość (n)
Härte
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
hart
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem

twardziel /ˈtfarʲʥ̑ɛl/ (n)
Inselberg
  (geologia, geologiczny) odosobnione wzgórze, zbudowane ze skał odporniejszych na wietrzenie, niż skały go otaczające

twardówka (n)
Lederhaut
  (anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka;

twarz /tfaʃ/ (n)
Gesicht
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twarzą w twarz /ˈtfaʒɔ̃w̃ ˈf‿tfaʃ/ (adv)
von Angesicht zu Angesicht
  bezpośrednio

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
Quark
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
Festung
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzić /ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
behaupten
  zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie)

twist /twʲist/ (n)
Twist
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski w takcie dwudzielnym, w którym partnerzy tańczą osobno, wykonując energiczne skręty nóg, bioder i rąk

tworzywo /tfɔˈʒɨvɔ/ (n)
Kunststoff, Stoff
  materiał do tworzenia czegoś

tworzywo sztuczne (n)
Kunststoff
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) materiał łatwy w przetwórstwie, zbudowany z polimerów nie występujących w naturze, a wytworzonych przez człowieka

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
schaffen, bilden
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój /tfuj/ (pronoun)
dein
  2. (osoba) lp

twór /tfur/ (n)
Gebilde, Schöpfung, Werk
  element kosmosu, przyrody nieożywionej
Gebilde, Werk
  wytwór, efekt czyjejś pracy
Geschöpf, Wesen
  żywe stworzenie

twórca /ˈtfurʦ̑a/ (n)
Schöpfer, Urheber
  (książkowy) osoba, która coś stworzyła, najczęściej dzieło sztuki

ty /tɨ/ (personalPronoun)
du
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
tibetisch, tibetanisch
  odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
Tibetisch, tibetanisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tybinka (n)
Tübingerin
  mieszkanka Tybingi

tybińczyk (n)
Tübinger
  mieszkaniec Tybinga, ktoś pochodzący z tego miasta

tybiński (adj)
Tübinger
  związany z Tybingą, dotyczący Tybingi

tycjanowski /ˌtɨʦ̑ʲjãˈnɔfsʲci/ (adj)
tizianrot
  złotorudy (zwykle o barwie włosów)

tyczkarz /ˈtɨʧ̑kaʃ/ (n)
Stabhochspringer
  (sport, sportowy) zawodnik skoków o tyczce

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Woche
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tyfus plamisty (n)
Fleckfieber, Flecktyphus
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna wywoływana przez niektóre riketsje, charakteryzująca się powstawaniem krwawych wybroczyn na ciele chorego;

tygodnik /tɨˈɡɔdʲɲik/ (n)
Wochenzeitschrift, Wochenzeitung, Wochenschrift
  czasopismo ukazujące się co tydzień

tygodniowo /ˌtɨɡɔdʲˈɲɔvɔ/ (adv)
wöchentlich
  w ciągu tygodnia; dotyczy ilości czegoś

tygodniowy (adj)
wöchentlich
  zdarzający się, ukazujący się co tydzień; przypadający raz na tydzień
  odnoszący się do tygodnia; funkcjonujący, trwający, istniejący przez tydzień

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
Tiger
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrys azjatycki (n)
Tiger
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris Linnaeus, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący w Azji;

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
Tigerin
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tykać /ˈtɨkaʨ̑/ (v)
duzen
  (potocznie, potoczny) zwracać się do kogoś „ty” zamiast „pan"/"pani”

tylda /ˈtɨlda/ (n)
Tilde
  (termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci poziomego wężyka stawianego nad literą
  (termin typograficzny) znak w tekście w postaci poziomego wężyka, którym zastępuje się opuszczony dla oszczędności miejsca wyraz lub jego część

tyle /ˈtɨlɛ/ (pronoun)
so viel
  określenie odnoszące się do liczebników głównych lub zastępujące je

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
nur, bloß
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tylżycki (adj)
Tilsiter
  związany z Tylżą, dotyczący Tylży

tym /tɨ̃m/ (adv)
desto
  …wskazujący na większy stopień intensywności cechy lub stanu rzeczy w podanych okolicznościach

tym razem /ˈtɨ̃m ˈrazɛ̃m/ (adv)
diesmal, dies Mal
  w tym wypadku, obecnie, teraz

tymczasowo (adv)
vorübergehend, auf Zeit, zeitweilig
  nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany

tymczasowy /ˌtɨ̃mʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
provisorisch, vorläufig
  taki, który trwa tylko jakiś czas

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
Thymian
  (botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) liście czasem wraz z łodygą tymianku (1.1) używane jako przyprawa

tympanon /tɨ̃mˈpãnɔ̃n/ (n)
Tympanum, Tympanon
  (architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu;
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub ostrołukowe pole między nadprożem a łukiem portalu

tympanoskleroza (n)
Tympanosklerose
  (medycyna, medyczny) odkładanie się złogów soli wapnia w tkankach ucha środkowego, zwłaszcza w błonie śluzowej ścian jamy bębenkowej;

tynk (n)
Putz, Verputz
  (budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp.
Putz
  (przenośnie, przenośnia) (ironicznie) zbyt gruby, przesadny makijaż

tynktura /tɨ̃ŋkˈtura/ (n)
Tinktur
  (heraldyka, heraldyczny) barwa używana w heraldyce do wypełniania pól i godeł;

typ /tɨp/ (n)
Stamm
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) kategoria w systematyce zwierząt;
Typ
  (potocznie, potoczny) podejrzany mężczyzna

typografia /ˌtɨpɔˈɡrafʲja/ (n)
Typografie
  technika druku wypukłego, drukarstwo;

typowy /tɨˈpɔvɨ/ (adj)
typisch
  często spotykany

tyran /ˈtɨrãn/ (n)
Tyrann
  (historia, historyczny, historycznie) udzielny władca starożytnej polis greckiej, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę

tyrania (n)
Tyrannei
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyrolski /tɨˈrɔlsʲci/ (adj)
tirolerisch, tirolisch
  dotyczący Tyrolu, związany z Tyrolem, pochodzący z Tyrolu

tyrozyna (n)
Tyrosin
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, aminokwas wchodzący w skład wielu białek, przekształcany m.in. w hormony - tyroksynę i adrenalinę;

tysiąc /ˈtɨɕɔ̃nʦ̑/ (n)
Tausendundeins
  (termin karciany) rodzaj gry;
tausend, Tausend
  lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo

tysiąckrotnie (adv)
tausendmal
  niezliczoną ilość razy

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
Jahrtausend
  tysiąc lat

tysiącletni /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛtʲɲi/ (adj)
tausendjährig
  mający tysiąc lat
  trwający tysiąc lat

tyski (adj)
Tichauer
  odnoszący się do Tychów, związany z Tychami

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
Titan
  (mitologia grecka) każdy z olbrzymów, synów Uranosa i Gai, braci tytanid; (także, też) ich potomkowie;
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytanit /tɨˈtãɲit/ (n)
Titanit, Sphen
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

tytanomachia /ˌtɨtãnɔ̃ˈmaxʲja/ (n)
Titanomachie
  (mitologia grecka) walka tytanów z bogami olimpijskimi;

tytoniówka (n)
Tabakindustrie
  (potocznie, potoczny) przemysł tytoniowy

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
Tabakpflanze, Tabak
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;
Tabak, Tabakpflanze
  suszone liście tytoniu (1.1);

tytularny (adj)
Titular-
  posiadający prawo do używania danego tytułu, ale bez pełnienia funkcji związanej z tym tytułem

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
Titel
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja

tytułować /ˌtɨtuˈwɔvaʨ̑/ (v)
titulieren
  nadawać czemuś tytuł, nazwę

tyć /tɨʨ̑/ (v)
zunehmen
  zwiększać swoją masę za sprawą przyrostu tkanki tłuszczowej

tyłek /ˈtɨwɛk/ (n)
Hintern
  (potocznie, potoczny) pośladki

tête-à-tête (n)
Tête-à-Tête
  (książkowy) spotkanie dwóch osób

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
Regenbogen
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczowy most (n)
Regenbogenbrücke
  metaforyczne określenie miejsca przejścia ukochanych zwierząt domowych w zaświaty

tędy /ˈtɛ̃ndɨ/ (pronoun)
hier entlang
  tą drogą (bliską od osoby wskazującej)

tęgoskór cytrynowy /tɛ̃ŋˈɡɔskur ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
Dickschaliger Kartoffelbovist
  (mikologia, mikologiczny) Scleroderma citrinum, gatunek grzyba z rodziny tęgoskórowatych;

tępak /ˈtɛ̃mpak/ (n)
sturer Bock
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna

tępy /ˈtɛ̃mpɨ/ (adj)
stumpf
  nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny

tęsknić /ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑/ (v)
sehnen
  odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
Sehnsucht, Heimweh, Nostalgie
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tętniak /ˈtɛ̃ntʲɲak/ (n)
Aneurysma
  (medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;

tętnica /tɛ̃ntʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Pulsader, Schlagader
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie z serca;

tętniczy /tɛ̃ntʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
arteriell
  (medycyna, medyczny) dotyczący tętnicy (tętnic)

tężec (n)
Tetanus, Wundstarrkrampf
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tężnia (n)
Gradierwerk
  budowla z drewna i gałęzi tarniny służąca do zwiększania stężenia soli w solance;
  drewniana konstrukcja wykorzystywana jako inhalatorium w uzdrowisku

tło /twɔ/ (n)
Hintergrund
  dalszy widok np. obrazu, dalszy plan

tłoczyć (v)
stanzen
  (drukarstwo, drukarski) robić druki ozdobne; odkształcać powierzchnię papieru lub innego materiału dla uzyskania efektu zdobniczego
pressen
  (technologia, technika, techniczny) pozyskiwać coś za pomocą prasy, zgniatania
fördern
  (technologia, technika, techniczny) (hydraulika, hydrauliczny) przeciskać substancje ciekłe lub gazowe z jednego miejsca do innego
sich drängen
  być w tłoku; zbijać się w tłum
um sich greifen
  powstawać w psychice i męczyć wewnętrznie

tłok /twɔk/ (n)
Kolben
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;

tłuczek /ˈtwuʧ̑ɛk/ (n)
Stampfer
  narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy

tłuczek do mięsa /ˈtwuʧ̑ɛɡ dɔ‿ˈmʲjɛ̃w̃sa/ (n)
Fleischklopfer
  (zobacz) [[tłuczek, do, mięso]]

tłuczek do ziemniaków /ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
Kartoffelstampfer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu

tłum /twũm/ (n)
Menschenmenge
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
Dolmetscher
  osoba dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej
Übersetzer, Dolmetscher
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Übersetzung Übersetzen, Übersetzung
  (rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – przekładanie na inny język

tłumaczka /twũˈmaʧ̑ka/ (n)
Dolmetscherin
  kobieta dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej
Übersetzerin
  kobieta przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
erklären, erläutern
  wyjaśniać, objaśniać coś, przekazywać zasadę działania czegoś
entschuldigen
  wyjaśniać, podawać powód, dla którego postąpiło się w dany sposób
übersetzen, dolmetschen
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy

tłumaczyć z polskiego na nasze (v)
mit einfachen Worten erklären
  (potocznie, potoczny) objaśniać coś komuś bardzo przystępnie, prostymi słowami

tłumny (adj)
zahlreich
  taki, w którym jest lub uczestniczy dużo ludzi

tłusto (adv)
fett, fetthaltig
  bogato w tłuszcz

tłusty /ˈtwustɨ/ (adj)
fett
  (pejoratywnie, pejoratywny) o człowieku lub zwierzęciu: otyły
  (drukarstwo, drukarski) gruby, pogrubiony
fettig, fett
  pokryty tłuszczem albo będący w dotyku jak tłuszcz
fett, fettig
  zawierający dużo tłuszczu

tłusty czwartek /ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk/ (n)
Schmotziger Donnerstag, Schmutziger Donnerstag, Weiberfastnacht
  (etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami;

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
Fett
  (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;
  (chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa grupy związków organicznych: lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych;

u /u/ (preposition)
bei
  …osobę związaną ze sprawą
  …umiejscowienie w bliskości

uaktualniać (v)
auf der neu Stand bringen
  czynić znów aktualnym

ubaw (n)
Riesenspaß
  (potocznie, potoczny) stan wesołości

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Versicherung
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubezpieczenie na życie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
Lebensversicherung
  (urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;

ubiegać (v)
zuvorkommen
  zrobić coś wcześniej niż ktoś inny
sich um bewerben
  dążyć do uzyskania czegoś, próbować coś uzyskać

ubiegłoroczny /ˌubʲjɛɡwɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
letztjährig
  taki, który wydarzył się w ubiegłym (poprzednim) roku

ubiegły /uˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
vergangen
  zeszły, miniony, poprzedni, ostatni

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
kleiden, anziehen, ankleiden, bekleiden
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie
sich anziehen
  zakładać ubranie na swoje ciało

ubijać (v)
schlagen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmieniać produkty płynne na gęstą masę poprzez energiczne mieszanie
erlegen, schlachten
  (potocznie, potoczny) powodować czyjąś śmierć
stampfen
  bijąc w coś, powodować mocniejsze powiązanie cząstek tego, zwiększać gładkość i twardość czego
sich eindämmen, sich setzen
  być ubijanym

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
Kleidung
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

uboczny (adj)
Neben-
  powstający przy okazji jakiegoś działania

ubogi /uˈbɔɟi/ (adj)
arm, bedürftig, ärmlich
  posiadający mało dóbr materialnych

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
Kleidung
  wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała

ubrany (adj)
gekleidet, angezogen
  noszący odzież

ubóstwiać /uˈbustfʲjäʨ̑/ (v)
vergotten, vergöttern, vergöttlichen
  czcić, wielbić, uwielbiać, otaczać zachwytem
vergöttern
  nadawać obiektom lub zjawiskom cechy boskie

ucho /ˈuxɔ/ (n)
Ohr
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  małżowina uszna
Henkel
  uchwyt kosza, garnka, filiżanki lub siatki

ucho igielne (n)
Nadelöhr
  (krawiectwo) wąski otworek w igle służący do nawlekania nici

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
Innenohr
  (anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

ucho środkowe /ˈuxɔ ɕrɔtˈkɔvɛ/ (n)
Mittelohr
  (anatomia, anatomiczny) część ucha, w której znajdują się kosteczki słuchowe i trąbka Eustachiusza;

uchodzić /uˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
gelten als
  być uznawanym / uważanym za kogoś lub za coś

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
Flüchtling
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchodźczy (adj)
Flüchtling
  dotyczący uchodźcy i/lub uchodźstwa

uchwalać (v)
verabschieden, beschließen
  podejmować uchwałę; postanawiać coś w wyniku obrad zbiorowych

uchwyt /ˈuxfɨt/ (n)
Griff
  część przedmiotu służąca do chwytania go ręką

uchylać (v)
aufheben, abweisen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynić nieważnym, nieobowiązującym
zurückziehen
  częściowo odsłaniać lub otwierać
ausweichen
  zmieniać nieznacznie położenie czegoś
  pochylając się, unikać czegoś

uciecha /uˈʨ̑ɛxa/ (n)
Annehmlichkeit, Genuss
  (potocznie, potoczny) coś, z czego ktoś się cieszy
Freude, Belustigung, Spaß, Vergnügen
  (potocznie, potoczny) uczucie zadowolenia wywołane czymś radosnym, śmiesznym

ucieczka /uˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
Flucht
  szybkie uciekanie skądś lub przed czymś

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
entgehen, entkommen
  (przenośnie, przenośnia) unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś
auslaufen
  o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać
fliehen, weglaufen, flüchten, entfliehen, abhauen
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

uciekinier /ˌuʨ̑ɛ̇ˈcĩɲɛr/ (n)
Flüchtling
  ktoś, kto uciekł lub ucieka

ucieleśnienie (n)
Inbegriff, Verkörperung
  to, co uzyskuje realny kształt

ucisk (n)
Beklemmung, Druck
  odczuwanie uciskania przez coś
Druck
  oddziaływanie pewną siłą na coś
Unterdrückung, Joch
  ograniczanie czyjejś wolności

uciszać (v)
zum Schweigen bringen
  (potocznie, potoczny) zmuszać kogoś poprzez agresję lub nielegalne praktyki do nieujawniania niewygodnych faktów
beruhigen, beschwichtigen
  (przenośnie, przenośnia) (podniośle) czynić uczucie, stan wewnętrzny coraz mniej intensywnym
beruhigen
  powodować, że ktoś lub coś cichnie
sich beruhigen
  stawać się niesłyszalnym

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
beschwerlich, mühsam, haarig
  taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwość /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
Ehrlichkeit
  uczciwe zachowanie

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
ehrlich
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczenie /uˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (adv)
gelehrt, gebildet
  w sposób uczony

uczenie /uˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Lehren, Unterrichten
  przekazywanie innym wiedzy

uczennica /ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
Schülerin
  forma żeńska od: uczeń

uczestnictwo /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Partizipation, Teilnahme
  fakt uczestniczenia w czymś; branie / wzięcie udziału w czymś

uczestniczka /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ka/ (n)
Beteiligte, Teilnehmerin
  kobieta biorąca w czymś udział

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
teilnehmen
  brać udział

uczestnik /uˈʧ̑ɛstʲɲik/ (n)
Teilnehmer
  osoba biorąca w czymś udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
Schüler
  (edukacja, edukacyjny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
Liebe
  miłość, przyjaźń
Gefühl
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczynek /uˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
Tat
  zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
lehren, beibringen
  przekazywać komuś wiedzę
lernen
  zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności

uczęszczać /uˈʧ̑ɛ̃w̃ʃʧ̑aʨ̑/ (v)
besuchen, teilnehmen
  bywać gdzieś często (lub regularnie); brać udział w czymś

udaremniać (v)
vereiteln, zunichte machen
  sprawiać, że coś staje się daremne; nie dopuszczać do czegoś

udawany (adj)
gekünstelt, geflissentlich, gespielt
  stwarzający pozór czegoś

udawać /uˈdavaʨ̑/ (v)
vortäuschen, heucheln
  postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego
gelingen, klappen
  odnosić dobry, właściwy, pomyślny, pozytywny skutek
sich begeben
  wybierać się, iść / jechać dokądś

udawać Greka /uˈdavaʥ̑ ˈɡrɛka/ (v)
sich dumm stellen
  udawać, że nie ma się pojęcia, wiedzy na jakiś temat; zachowywać się jak ktoś niezorientowany, nierozumiejący określonej kwestii, mimo że w rzeczywistości jest inaczej

udeptywać /ˌudɛpˈtɨvaʨ̑/ (v)
stampfen
  chodząc, naciskać na coś

uderzająco (adv)
auffallend, verblüffend
  w sposób niezwykle wyraźny

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Hieb, Schlag, Stoß
  (rzeczownik odczasownikowy) od uderzyć
  (przenośnie, przenośnia) gwałtowne nasilenie się jakiegoś zjawiska atmosferycznego (mrozu, wiatru itp.)
  zderzenie się jakichś przedmiotów lub zetknięcie czegoś upadającego z jakąś powierzchnią; także: odgłos takiego zderzenia
Hieb, Schlag, Stoß, Vorstoß
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela
Schlag, Hieb, Stoß
  cios zadany ręką lub przedmiotem

uderzyć /uˈdɛʒɨʨ̑/ (v)
schlagen
  zadać komuś cios

udko (n)
Schenkel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) nóżka drobiu, ptactwa lub małych zwierząt

udmurcki (adj)
udmurtisch
  odnoszący się do Udmurcji lub Udmurców

udmurcki (n)
Udmurtisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język udmurcki

udo /ˈudɔ/ (n)
Schenkel, Oberschenkel
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udomowić (v)
domestizieren, zähmen
  przystosować do życia w ludzkim środowisku

udon (n)
Udon
  (spożywczy) gruby japoński makaron z mąki pszennej;

udowadniać (v)
beweisen
  wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody

udręka (n)
Qual
  to, co kogoś dręczy i powoduje cierpienie
  psychiczne cierpienie będące rezultatem czegoś, co dręczy

udział /ˈuʥ̑aw/ (n)
Teilnahme Beteiligung
  (finanse, finansowy) wkład kapitału do przedsięwzięcia finansowego, dokonany przez jego uczestnika
Anteil Anteil Anteil Anteil
  przypadająca część własności po podziale

udziałowiec (n)
Anteilseigner, Teilhaber
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba z udziałem w przedsięwzięciu finansowym

udziec /ˈuʥ̑ɛʦ̑/ (n)
Keule
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia

ufać /ˈufaʨ̑/ (v)
vertrauen
  być przekonanym, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego

ufny /ˈufnɨ/ (adj)
vertrauensvoll
  mający lub wyrażający zaufanie

ugandyjski /ˌuɡãnˈdɨjsʲci/ (adj)
ugandisch
  odnoszący się do państwa Uganda

ugarycki (adj)
ugaritisch
  związany z Ugaritem, dotyczący Ugaritu

ugarycki (n)
Ugaritisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język ugarycki;

ugniatać (v)
festtreten
  gniotąc, oddziaływać na kogoś lub na coś, powodować zmianę kształtu, obniżenie czegoś; gniotąc, nadawać kształt czemuś
drücken
  sprawiać dyskomfort, ból odczuwany jako gniecenie

ugrofiński /ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
Finnougrisch
  dotyczący Ugrofinów

ugrupowanie /ˌuɡrupɔˈvãɲɛ/ (n)
Gruppierung
  grupa ludzi o podobnych przekonaniach i/lub ze wspólnym celem

ugryźć się w język /ˈuɡrɨɕʨ̑‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk/ (v)
sich auf die Zunge beißen
  (przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś

ugór /ˈuɡur/ (n)
Brache
  (rolnictwo, rolniczy) pole nieuprawiane przez pewien czas;

ujemny /uˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
negativ
  (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) mniejszy od zera

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (adj)
uigurisch
  dotyczący Ujgurów albo Ujgurii

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (n)
Uigurisch, Uigurische
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach

ujmować (v)
greifen, anfassen
  chwytać ręką lub narzędziem
ergreifen, festnehmen
  zatrzymywać osobę postępującą niezgodnie z prawem
eintreten
  brać w obronę

ujmujący (adj)
gewinnend, adrett, einnehmend
  budzący sympatię

ujrzeć /ˈujʒɛʨ̑/ (v)
sehen, bemerken, erblicken
  zobaczyć
sich sehen
  zobaczyć własne odbicie

ujrzeć światło dzienne (idiom)
ans Tageslicht kommen
  stać się jawnym i widocznym dla innych

ujęcie /uˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Aufnahme
  fragment filmu nakręcony bez wyłączania kamery
  sposób przedstawienia czegoś na zdjęciu, obrazie itp.
Entnahmestelle
  miejsce pobierania wody spod ziemi, gazu składowiskowego, ropy itp.
Wegnahme, Wegnehmen
  odjęcie, zabranie
Zusammenfassung
  opis, podsumowanie
Ergreifen, Ergreifung
  złapanie, zatrzymanie, schwytanie

ukamienowanie /ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
Steinigung
  forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;

ukamienować /ˌukãmʲjɛ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
steinigen
  zabić kogoś poprzez ukamienowanie – obrzucając go kamieniami

ukaranie (n)
Bestrafen, Bestrafung
  (rzeczownik odczasownikowy) od ukarać

ukarać /uˈkaraʨ̑/ (v)
bestrafen
  aspekt dokonany od: karać

ukaz /ˈukas/ (n)
Ukas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w dawnej i obecnej Rosji dekret, edykt lub akt prawny wyższego rzędu wydawany przez cara lub prezydenta, a w czasach istnienia ZSRR przez najwyższe organy państwowe

ukazywać /ˌukaˈzɨvaʨ̑/ (v)
schildern, zeigen
  (książkowy) pokazywać, sprawiać, że coś jest widoczne
erscheinen, zum Vorschein kommen
  stawać się widocznym

ukleja /ukˈlɛja/ (n)
Ukelei, Laube
  (ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;

uklęknąć /uˈklɛ̃ŋknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
in die Knie gehen, knien, niederknien
  zgiąć nogi w kolanach i oprzeć się na nich na ziemi

ukończyć /uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
absolvieren
  przerobić w całości materiał/program kursu/szkoły i zdać wymagane egzaminy
beenden
  sprawić, że coś zostaje zrobione w całości

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ukrainisch, Ukrainisch
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
Ukrainisch, ukrainisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukraińskojęzyczny /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
ukrainischsprachig
  spisany, stworzony w języku ukraińskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem ukraińskim
  taki, który posługuje się językiem ukraińskim

ukrwienie (n)
Durchblutung
  (anatomia, anatomiczny) (fizjologia, fizjologiczny) dopływ krwi

ukrycie /uˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
Versteck
  miejsce niewidoczne, służące do schowania czegoś

ukrywać /uˈkrɨvaʨ̑/ (v)
verheimlichen, verschweigen
  nie podawać wszystkich informacji, przemilczać coś o ważnego
verbergen
  schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim

ukrzyżowanie /ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
Kreuzigung
  zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża

ukwap karpacki (n)
Karpaten-Katzenpfötchen
  (botanika, botaniczny) Antennaria carpatica Wahlenb., gatunek rośliny z rodziny astrowatych, występujący tylko w górach Europy;

ukwiał (n)
Seeanemone
  (zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;

układ /ˈukwat/ (n)
Einigung, Verständigung
  porozumienie

układ nerwowy (n)
Nervensystem
  (anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
Periodensystem
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
Periodensystem, Periodensystem der Elemente
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ pokarmowy (n)
Verdauungstrakt
  (anatomia, anatomiczny) układ narządów człowieka i zwierząt służący do pobierania, trawienia i wchłaniania pokarmu oraz wydalania resztek;

układ przeciwpoślizgowy /ˈukwat ˌpʃɛʨ̑ifpɔɕlʲizˈɡɔvɨ/ (n)
Antiblockiersystem
  (motoryzacja) układ stosowany w pojazdach mechanicznych w celu uniknięcia blokowania kół w trakcie hamowania;

układ przywspółczulny (n)
Parasympathikus
  (anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego;

układ równań (n)
Gleichungssystem
  (matematyka, matematyczny) zestawienie dwóch lub więcej równań, dla których poszukiwane jest wspólne rozwiązanie;

ul /ul/ (n)
Bienenstock, Bienenbeute
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

ul wielokorpusowy (n)
Magazin, Magazinbeute
  (pszczelarstwo, pszczelarski) konstrukcja służąca jako pomieszczenie dla pszczół składająca się z pojedynczych elementów

ulepszać /uˈlɛpʃaʨ̑/ (v)
verbessern
  udoskonalać coś, poprawiać, czynić lepszym

ulga /ˈulɡa/ (n)
Nachlass
  (ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat
Erleichterung
  poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
Straße
  (urbanistyka, urbanistyczny) droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
Wabengasse
  (pszczelarstwo, pszczelarski) przestrzeń między dwiema ramkami w ulu
Gässchen
  (zdrobniale) od: ulica
Gasse
  krótka lub wąska ulica

ulicznik (n)
Straßenjunge
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (przestarzałe, przestarzały) chłopiec przebywający przez większość czasu na ulicy, poza domem

ulmski (adj)
Ulmer
  związany z Ulmem, dotyczący Ulmu, pochodzący z Ulmu (miasta w Niemczech)

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
Flugblatt
  niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ultradźwięk (n)
Ultraschall
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultradźwiękowy /ˌultraʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
Ultraschall-
  charakterystyczny, odnoszący się do lub związany z ultradźwiękami

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
beliebt
  najbardziej lubiany

ululany (adj)
abgefüllt, voll
  (potocznie, potoczny) zupełnie pijany

umacniać (v)
befestigen
  (wojskowość, wojskowy) budować obiekty fortyfikacyjne pod działania bojowe
  czynić coś bardziej wytrzymałym na zniszczenie
festigen, stärken
  czynić coś trwalszym

umarł król, niech żyje król /ˈũmarw̥ ˈkrulʲ ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ ˈkrul/ (proverb)
der König ist tot, es lebe der König
  pierwotnie w średniowieczu słowa marszałka dworu francuskiego, wygłaszane po śmierci króla Francji i od razu ogłaszające nowego monarchę, zapewniające brak kłótni i walk o sukcesję

umbryjski (adj)
umbrisch
  odnoszący się do Umbrii, związany z Umbrią

umiak /ˈũmʲjak/ (n)
Umiak
  duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa

umiar (n)
Mäßigung, Zurückhaltung
  brak przesady, powściągliwość

umiejętność /ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
Fähigkeit
  biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
sterben
  kończyć swoje życie, przestawać żyć

umieszczać /ũˈmʲjɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
stellen, platzieren, setzen
  stawiać, kłaść kogoś lub coś w określonym miejscu; umiejscawiać
einweisen
  ustalać komuś miejsce pobytu

umieć /ˈũmʲjɛ̇ʨ̑/ (modal)
können
  potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić

umięśniony (adj)
muskulös
  mający silnie rozwinięte mięśnie

umlaut /ˈũmlawt/ (n)
Umlaut
  (językoznawstwo, językoznawczy) przegłos

umniejszać (v)
herabsetzen, abwerten, herabwürdigen, schmälern, verharmlosen
  czynić coś mniej ważnym; obniżać wartość, wielkość, znaczenie

umocnienie /ˌũmɔʦ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Anbringung, Befestigung
  (rzeczownik odczasownikowy) od umocnić
Befestigung
  (wojskowość, wojskowy) fortyfikacja budowana na polu walki
  nasyp zabezpieczający brzeg rzeki

umocowywać (v)
anbringen, befestigen
  trwale łączyć coś z czymś

umowa /ũˈmɔva/ (n)
Vertrag
  wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;

umożliwiać /ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑/ (v)
ermöglichen
  dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś

umysł /ˈũmɨsw̥/ (n)
Verstand, Sinn
  siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka;

umysłowo /ˌũmɨˈswɔvɔ/ (adv)
geistig, intellektuell
  w sposób dotyczący umysłu, umysłowości

umysłowość (n)
Geisteshaltung, Mentalität
  stan możliwości umysłowych

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
Waschbecken, Waschschüssel
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

umyślnie /ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ/ (adv)
absichtlich, vorsätzlich, bewusst
  w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem

unboxing (n)
Unboxing
  (środowiskowy) w Internecie: film przedstawiający rozpakowanie i krótką prezentację jakiegoś produktu

uncja (n)
Unze
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unia /ˈũɲja/ (n)
Union
  dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;

unicorn (n)
Einhorn, Unicorn
  (neologizm) (ekonomia, ekonomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) start-up wyceniany na co najmniej miliard dolarów;

uniesienie (n)
Begeisterungstaumel, Erregung, Schwärmerei, Überschwang
  stan wzmożonej aktywności emocjonalnej lub uczuciowej

unikat /ũˈɲikat/ (n)
Unikat
  rzecz szczególna, niepowtarzalna, jedyna w swoim rodzaju

unikatowy /ˌũɲikaˈtɔvɨ/ (adj)
rar
  niepowtarzalny, wyjątkowy, szczególny

unikać /ũˈɲikaʨ̑/ (v)
vermeiden, meiden
  starać się nie mieć kontaktu z czymś, trzymać się z daleka od czegoś

uniwerbizacja /ˌũɲivɛrbʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Univerbierung
  (językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie dwóch wyrazów jednym;

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
Universität, Hochschule
  (edukacja, edukacyjny) wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
Ununbium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
Ununhexium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununoctium /ˌũnũnˈɔktʲjũm/ (n)
Ununoctium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og);

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
Ununquadium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

uosabiać (v)
verkörpern
  być wyobrażeniem pewnych przymiotów
personifizieren
  nadawać cechy ludzkie obiektom lub zjawiskom
verkörpert werden
  przybierać cechy danej osoby

upadać /uˈpadaʨ̑/ (v)
fallen, verfallen
  (przestarzałe, przestarzały) przestać postępować według zasad moralnych; być niemoralnym, postąpić w taki sposób
fallen, hinfallen
  momentalnie, mimowolnie zmieniać pozycję ze stojącej na leżącą
fallen
  opaść, zlecieć; szybko przemieścić się w locie z góry na dół
untergehen
  tracić na znaczeniu, kończyć się niepowodzeniem

upadek /uˈpadɛk/ (n)
Fall
  przewrócenie się

upalnie (adv)
drückend heiß, sengend heiß
  bardzo gorąco

upalny /uˈpalnɨ/ (adj)
drückend heiß, sengend heiß
  o porach dnia, roku itp.: odznaczający się wysoką temperatura powietrza

uparciuch /uˈparʲʨ̑ux/ (n)
Querkopf
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo uparta

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
stur, dickköpfig
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

uparty jak osioł /uˈpartɨ ˈjak ˈɔɕɔw/ (adj)
stur wie ein Panzer
  bardzo uparty

upał /ˈupaw/ (n)
Hitze, Hitzewelle
  (meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upaństwawiać (v)
verstaatlichen
  (ekonomia, ekonomiczny) przejmować na własność państwa

upaństwowić (v)
verstaatlichen
  (ekonomia, ekonomiczny) przejąć na własność państwa

upcykling (n)
Upcycling
  ponowne wykorzystanie odpadów do zrobienia czegoś użytecznego i bardziej wartościowego od samego surowca;

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu (v)
zwei Fliegen mit einer Klappe schlagen
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu (idiom)
zwei Fliegen mit einer Klappe schlagen
  załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść

upierać się (v)
beharren, bestehen
  nie dawać przekonać się do zmiany decyzji lub zdania

upijać /uˈpʲijäʨ̑/ (v)
berauschen
  doprowadzać kogoś do stanu upojenia alkoholowego
saufen, sich betrinken, sich ertränken
  pić alkohol, wchodzić w stan upojenia alkoholowego, stawać się pijanym

upodobanie (n)
Vorliebe, Neigung
  zainteresowanie, skłonność, sympatia do kogoś lub czegoś

upojny (adj)
berauschend, betörend, leidenschaftlich, rauschend
  (książkowy) taki, który wywołuje upojenie

upokarzać /ˌupɔˈkaʒaʨ̑/ (v)
demütigen
  poniżać kogoś, obrażać czyjąś godność

upokorzenie (n)
Demütigung, Erniedrigung
  wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upominać (v)
ermahnen, zurechtweisen
  skłaniać kogoś do właściwego zachowywania się
eintreten
  (potocznie, potoczny) brać kogoś w obronę czy wstawiennictwo
fordern, anmahnen
  zwracać się do kogoś o coś, przypominając; ponownie prosić lub zarządać

upominek (n)
Andenken, Mitbringsel
  zwykle nieduża rzecz ofiarowana komuś

upomnienie /ˌupɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Mahnschreiben, Mahnung
  (administracja) pismo przypominające albo zawierające ostrzeżenie czy naganę
Ermahnung, Verweis
  karcąca uwaga

uporządkowywać (v)
aufräumen, Ordnung machen
  doprowadzać do ładu
ordnen
  układać według określonego planu, np. w określonej kolejności

upoważniać (v)
ermächtigen, bevollmächtigen, befugen
  dawać komuś pełnomocnictwo do przeprowadzania czynności formalnych

upowszechniać (v)
verbreiten
  czynić powszechnym, ogólnie stosowanym lub znanym
sich verbreiten
  stawać się ogólnie stosowanym lub znanym

upośledzenie /ˌupɔɕlɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Behinderung
  stan ograniczenia w funkcjonowaniu jakiegoś narządu, organu ciała lub jego czynności

upragniony (adj)
begehrt, ersehnt
  oczekiwany z dużym pragnieniem

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
anbauen treiben
  zajmować się regularnie jakąś czynnością

uprawniony (adj)
berechtigt, befugt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający prawo do czegoś

uprawniony (n)
Berechtigte
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) człowiek, który posiada prawo do czegoś

uprowadzać (v)
entführen
  zmuszać kogoś do pójścia ze sobą lub porywać środek lokomocji

uprzedzać (v)
warnen
  powiadamiać o niebezpieczeństwie
zuvorkommen
  robić wcześniej
ankündigen, voraussagen
  zawiadamiać zawczasu

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Vorurteil, Voreingenommenheit
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmość /uˈpʃɛjmɔɕʨ̑/ (n)
Höflichkeit
  uprzejmy zwrot grzecznościowy, uprzejmy uczynek, gest, przysługa
Hilfsbereitschaft
  uprzejmy, grzeczny i życzliwy stosunek do ludzi

uprzejmy /uˈpʃɛjmɨ/ (adj)
höflich
  zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania

uprzątać /uˈpʃɔ̃ntaʨ̑/ (v)
wegräumen
  doprowadzać do porządku usuwając coś

uprząż (n)
Geschirr, Anschnallgurt
  (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś
Pferdegeschirr
  (zootechnika, zootechniczny) pasy zakładane na konia, dzięki którym możliwe jest użycie zwierzęcia do pracy w zaprzęgu

upuszczać (v)
fallen lassen
  pozwalać wypaść z rąk

upór (n)
Sturheit
  niezmienne zachowanie, ciągłe trwanie przy tych samych zasadach czy poglądach

upływać (v)
vergehen, ablaufen, verstreichen
  trwając, zmierzać do swojego końca

uran /ˈurãn/ (n)
Uran
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony (n)
Abreicherung
  (chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

urażać (v)
verletzen
  naruszać wrażliwe, bolące miejsce przez dotknięcie lub przez silniejszy bodziec
  wyrządzać przykrość
verletzt werden
  poczuć się urażonym
sich verletzen
  urażać siebie samego

urbanista /ˌurbãˈɲista/ (n)
Stadtplaner, Urbanist
  projektant przestrzeni miejskiej i rozplanowania zabudowy

urbanistka (n)
Stadtplanerin, Urbanistin
  projektantka przestrzeni miejskiej i rozplanowania zabudowy

urbanistyczny (adj)
städtebaulich
  dotyczący urbanistyki

urbanistyka (n)
Urbanistik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o planowaniu i budowie miast oraz osiedli;

urbanizacja /ˌurbãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Urbanisation, Verstädterung
  wzrost liczby ośrodków miejskich na jakimś obszarze, ich powiększenie i rozwój wiążący się z koncentracją, napływem ludności, wzrostem ich roli i znaczenia dla danego regionu;

urdu /ˈurdu/ (n)
Urdu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;

uregulowanie (n)
Regelung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przepis prawny
Regulierung
  doprowadzenie do porządku według danych norm

ureusz /uˈrɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
Uräusschlange
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnych królestwach, głównie Egipcie, symbol władzy boskiej i królewskiej w postaci świętego węża – stylizowanej kobry w pozycji ataku;

urlop /ˈurlɔp/ (n)
Urlaub
  dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urlopowicz /ˌurlɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
Urlauber, Urlaub
  (potocznie, potoczny) osoba spędzająca urlop

urna /ˈurna/ (n)
Wahlurne
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pojemnik, do którego wyborcy wrzucają swoje głosy
Urne, Bestattungsurne, Totenurne
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

urneński (adj)
Urner, urnerisch
  związany z Uri, pochodzący z Uri, dotyczący Uri (kantonu w Szwajcarii)

uroczystość /ˌurɔˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
Feier, Fest, Feierlichkeit, Feiertag
  uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp.

uroczyście (adv)
feierlich
  w sposób odbiegający od zwyczajności czy codzienności

urodlin /uˈrɔdlʲĩn/ (n)
Papau
  (botanika, botaniczny) Asimina, rodzaj małych drzew lub krzewów z rodziny flaszowcowatych, asymina;

urodzajny (adj)
fruchtbar
  (rolnictwo, rolniczy) dający obfity plon
ertragreich
  taki, w którym zebrano wysokie plony

urodzenie /ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Geburt
  (rzeczownik odczasownikowy) od urodzić

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
Geburtstag
  rocznica dnia narodzin

urodzić się pod szczęśliwą gwiazdą /uˈrɔʥ̑iʨ̑‿ɕɛ ˌpɔt‿ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔ̃w̃ ˈɡvʲjazdɔ̃w̃/ (v)
unter einem glücklichen Stern geboren sein
  (związek frazeologiczny) mieć wyjątkowe szczęście, powodzenie w życiu

urojenie (n)
Wahn, Wahnvorstellung
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw wytwórczy psychozy, zaburzenie treści myślenia polegające na nierzeczywistym osądzie, błędnym przekonaniu, niepodlegającym logicznej argumentacji
Einbildung, Hirngespinst
  myśl lub pomysł nie do zrealizowania

urojony (adj)
imaginär, eingebildet
  będący wytworem wyobraźni, a nie rzeczywistości

urolog /uˈrɔlɔk/ (n)
Urologe
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego
Urologin
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka urologii

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
Urologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urologiczny /ˌurɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
urologisch
  (medycyna, medyczny) związany z urologią

urugwajski /ˌuruɡˈvajsʲci/ (adj)
uruguayisch, Uruguayer
  związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju

urwis (n)
Bengel, Schlingel, Gassenjunge
  chłopiec lubiący płatać figle

urwisko /urˈvʲiskɔ/ (n)
Abhang, Steilwand, Abbruch, Absturz, Wand
  stroma ściana skalna

urzeczywistniać /ˌuʒɛʧ̑ɨˈvʲistʲɲäʨ̑/ (v)
realisieren, verwirklichen
  realizować coś

urzeczywistnienie /ˌuʒɛʧ̑ɨvʲiˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Verwirklichung
  spełnienie czegoś, uczynienie czegoś rzeczywistym

urząd /ˈuʒɔ̃nt/ (n)
Amt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół osób i środków potrzebnych do wykonywania zadań organu administracji publicznej;
  stanowisko, funkcja, obowiązki pełnione przez kogoś w hierarchii państwowej lub innej
  budynek, w którym mieści się urząd (1.1)

urząd stanu cywilnego /ˈuʒɔ̃nt ˈstãnu ˌʦ̑ɨvʲilˈnɛɡɔ/ (n)
Standesamt
  (urzędowy) jednostka organizacyjna rejestrująca takie zdarzenia jak urodzenia, zawieranie związków małżeńskich i zgony;

urządzenie /ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Gerät, Apparat
  mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
Beamter
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

urzędowanie (n)
Amtieren, Amtierung, Amtsverrichtung
  sprawowanie urzędu; wykonywanie obowiązków urzędnika

urzędować (v)
amtieren
  pełnić obowiązki urzędnika
Dienst haben, im Dienst sein
  pracować w określonych godzinach

urzędowy /ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
behördlich, offiziell
  dotyczący urzędu

usilny (adj)
eifrig, dringend, eindringlich, inständig, unentwegt
  taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku

uspokajacz (n)
Beruhigungsmittel
  (potocznie, potoczny) lek, środek uspokajający

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
beruhigen, befrieden
  przywracać spokój, utulać, łagodzić, usuwać obawy, zdenerwowanie

uspokoiciel (n)
Beruhiger
  (dawniej, dawny) ten, kto uspokaja, uspokajający

usposobienie (n)
Stimmung
  nastrój, chwilowy stan psychiczny
Temperament
  temperament, zespół stałych skłonności i cech psychicznych

usprawiedliwiać /ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑/ (v)
entschuldigen
  oczyszczać z zarzutów, podawać usprawiedliwienie
rechtfertigen
  wyjaśniać motywy działania

usta /ˈusta/ (n)
Mund, Maul
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustalać /uˈstalaʨ̑/ (v)
stabilisieren
  pozbawiać chwiejności, usztywniać
ermitteln, feststellen
  stwierdzać coś po zbadaniu
bestimmen, festlegen, festsetzen
  wybierać, wyznaczać, uzgadniać coś, jakąś wartość dla czegoś

ustalenie /ˌustaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Bestimmung, Festlegung, Festsetzung
  wynik ustalania, decyzja

ustawa /uˈstava/ (n)
Gesetz
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej);

ustawać (v)
aufhören
  (podniośle) przestawać dziać się lub istnieć
innehalten
  (podniośle) przestawać wykonywać coś z powodu zmęczenia

ustawiczny (adj)
andauernd, ständig
  ciągle trwający

ustawienie /ˌustaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Aufrichtung, Aufstellung, Errichtung
  (rzeczownik odczasownikowy) od ustawić
Aufstellung
  (sport, sportowy) sposób rozmieszczenia graczy na boisku
Einstellung
  stan konfiguracji udządzenia lub programu

ustawodawca (n)
Gesetzgeber, Legislator
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ, który stanowi ustawy

ustawodawczy (adj)
gesetzgeberisch, Gesetzgebungs-, gesetzgebend, legislativ
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opracowujący i wydający ustawy; związany z wydawaniem ustaw

ustawodawstwo (n)
Gesetzgebung, Legislative
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całokształt ustaw, przepisów oraz uregulowań prawnych dotyczących danej dziedziny życia, w określonym państwie

usterka (n)
Mangel
  nieduża wada w urządzeniu
Fehler
  niewielki błąd w tekście

ustniczek francuzik /uˈstʲɲiʧ̑ɛk frãnˈʦ̑uʑik/ (n)
Grauer Kaiserfisch
  (zoologia, zoologiczny) Pomacanthus arcuatus, gatunek morskiej ryby okoniokształtnej z rodziny pomakantowatych;

ustnie (adv)
mündlich
  komunikując się słowami wymawianymi

ustronny (adj)
abgelegen, einsam
  położony z dala od czegoś lub kogoś

ustępstwo /uˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
Zugeständnis
  rezygnacja z własnych żądań na rzecz drugiej strony

usuwać /uˈsuvaʨ̑/ (v)
löschen
  (informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp.
beseitigen, entfernen
  sprawiać, że coś nie znajduje się już w miejscu, w którym było

usychać (v)
verdorren, vertrocknen
  (botanika, botaniczny) ginąć z braku wody
vergehen
  (przenośnie, przenośnia) bardzo przeżywać

usypiać /uˈsɨpʲjäʨ̑/ (v)
einlullen
  (książkowy) osłabiać, tłumić, pozbawiać coś siły
betäuben
  (medycyna, medyczny) poddawać narkozie
einschläfern
  (weterynaria, weterynaryjny) przeprowadzać eutanazję zwierzęcia poprzez podanie mu odpowiedniego środka
in den Schlaf wiegen, zum Schlaf bringen
  powodować, że ktoś zasypia
einschlafen
  zasypiać, zapadać w sen

uszczelniać (v)
abdichten
  (technologia, technika, techniczny) czynić szczelnym; powodować ścisłe przyleganie elementów czegoś poprzez wypełnienie luk

uszczerbek /uʃˈʧ̑ɛrbɛk/ (n)
Nachteil, Schaden
  (książkowy) poniesiona strata lub szkoda

uszczęśliwiać (v)
beglücken, glücklich machen
  czynić szczęśliwym
sich beglücken
  uszczęśliwiać samego siebie
sich eine Freude bereiten
  uszczęśliwiać siebie nawzajem

uszkodzony (adj)
beschädigt, defekt, lädiert
  taki, który uległ uszkodzeniu

uszlachetnianie (n)
Veredelung
  (rzeczownik odczasownikowy) od uszlachetniać

uszlachetniać (v)
veredeln
  czynić lepszym, podnosić moralnie
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) (zootechnika, zootechniczny) tworzyć lepsze odmiany hodowlane
  (technologia, technika, techniczny) poprawiać właściwość surowca lub wyrobu
edel werden
  stawać się szlachetnym, lepszym

uszlachetnić (v)
veredeln
  aspekt dokonany od: uszlachetniać

uszny /ˈuʃnɨ/ (adj)
Ohr
  związany z uchem

usługa /uˈswuɡa/ (n)
Dienstleistung
  działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi
Handreichung
  okazana pomoc

usługiwać (v)
bedienen
  pełnić posługi przy kimś
dienen
  świadczyć przysługę

usługodawca /ˌuswuɡɔˈdafʦ̑a/ (n)
Dienstleister
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba fizyczna lub prawna świadcząca usługi

usługowy (adj)
Dienstleistungs-
  przeznaczony do zaspokajania ludzkich potrzeb

usłużnie (adv)
hilfsbereit
  z gorliwym służeniem pomocą

utajony (adj)
heimlich, latent, verborgen, verheimlicht
  będący w utajeniu; trudny do zaobserwowania

utalentowany (adj)
begabt, talentiert
  (książkowy) obdarzony talentem

utarty (adj)
herkömmlich, gängig
  powszechnie przyjęty

utleniać (v)
oxidieren
  (chemia, chemiczny) powodować reakcję chemiczną poprzez łączenie z tlenem lub innym utleniaczem, który przyjmuje elektrony oddawane przez dany pierwiastek (zatem wzrasta wartościowość tego pierwiastka)
bleichen
  (fryzjerstwo, fryzjerski) (potocznie, potoczny) rozjaśniać włosy utleniaczem
oxidieren
  (chemia, chemiczny) ulegać utlenianiu - łączyć się z tlenem w reakcji chemicznej

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
Utopie, Utopia
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utopijny (adj)
utopisch
  właściwy utopii, niemożliwy do urzeczywistnienia

utopizm (n)
Utopismus
  skłonność do opierania się na utopiach

utracjusz (n)
Verschwender
  (książkowy) rozrzutny i używający życia mężczyzna

utrapieniec (n)
Quälgeist
  osoba nieznośna, sprawiająca innym kłopoty

utrudniać /uˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
erschweren, behindern, belästigen
  sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym

utrwalać (v)
fixieren
  (fotografia) nadawać trwałość zdjęciom poprzez zastosowanie właściwych odczynników
aufzeichnen
  (technologia, technika, techniczny) zapisywać na nośniku celem późniejszego odczytania lub odtworzenia
festigen, fixieren, vertiefen
  nadawać trwałość, utwierdzać, ugruntowywać
festhalten, verewigen
  przedstawiać w formach literatury lub sztuki wycinek rzeczywistości
wiederholen, sich einprägen
  starać się dobrze zachować w pamięci, ucząc się, powtarzając materiał
sich einprägen
  stawać się trwalszym, ugruntowywać się, utwierdzać się

utrzymywanie /ˌuṭʃɨ̃mɨˈvãɲɛ/ (n)
Unterhaltung
  (rzeczownik odczasownikowy) od utrzymywać

utrzymywać /ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
unterhalten
  mieć kogoś lub coś na utrzymaniu
behaupten, dabei bleiben
  popierać pogląd, powtarzać jakąś opinię
aufrechterhalten
  zachowywać coś w określonym stanie
leben
  opłacać swoje potrzeby

utwardzać (v)
verhärten
  czynić twardym, twardszym
sich verhärten
  stawać się twardszym

utwór /ˈutfur/ (n)
Werk
  dzieło literackie lub muzyczne

utykać (v)
stopfen, verstopfen, zustopfen
  wypełniać czymś szpary, aby coś nie przedostało się przez nie
ruhen, stocken
  być przerywanym z powodu jakichś trudności
hängenbleiben, stecken, stecken bleiben, stranden
  stawać, nie mogąc poruszać się dalej
hinken, humpeln, lahmen
  chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

uwaga /uˈvaɡa/ (interjection)
Vorsicht
  uwaga! → okrzyk, mający na celu ostrzec przed niebezpieczeństwem
Achtung, Aufmerksamkeit
  uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
Bemerkung, Tadel
  pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania
Aufmerksamkeit
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą
Bemerkung
  spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
halten
  sądzić coś o kimś lub czymś
  uznawać; poczytywać
  mieć zdanie na jakiś temat; być zdania
aufpassen
  zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym
  skupiać się

uważny /uˈvaʒnɨ/ (adj)
aufmerksam
  charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa

uwertura /ˌuvɛrˈtura/ (n)
Ouvertüre
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
anbeten
  otaczać kogoś miłością
  bardzo coś/kogoś lubić

uwierać (v)
drücken
  gnieść, uciskać

uwodornić (v)
hydrieren
  (chemia, chemiczny) poddać procesowi technologicznemu polegającemu na katalitycznej reakcji wodoru ze związkami organicznymi

uwodzić /uˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
verfūhren, verführen
  porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś

uwydatniać (v)
hervorheben
  pokazywać w sposób bardziej wyrazisty; wysuwać na pierwszy plan
hervortreten
  ujawniać się w sposób bardziej wyrazisty; wysuwać się na pierwszy plan

uwzględniać (v)
in Betracht ziehen, beachten, berücksichtigen
  brać pod uwagę
folgen, stattgeben
  prośbę, życzenie, wniosek: spełnić, przychylić się do

uwłaczający (adj)
beleidigend, verunglimpfend, ehrenrührig
  przynoszący ujmę

uzależnienie /ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Sucht, Abhängigkeit
  (psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem

uzasadniać /ˌuzaˈsadʲɲäʨ̑/ (v)
begründen
  podawać argumenty, powody lub dowody na słuszność lub prawdziwość czegoś

uzasadnienie /ˌuzasadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Begründung
  zbiór argumentów, powodów, motywów i dowodów wyjaśniających jakieś działanie

uzasadniony (adj)
begründet, berechtigt
  oparty na słusznych podstawach, mający obiektywne uzasadnienie

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (adj)
usbekisch
  odnoszący się do Uzbeków
  odnoszący się do Uzbekistanu lub jego obywateli (Uzbekistańczyków)

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (n)
usbekisch Sprache
  język urzędowy Uzbekistanu;

uzbrojony (adj)
angeschlossen, erschlossen
  mający wyposażenie służące bytowaniu, przetrwaniu lub rozwojowi
bewaffnet
  posiadający broń przy sobie

uzda (n)
Zaum
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) część uprzęży konia, muła lub osła;

uzdolnienie (n)
Begabung, Befähigung
  zespół cech umożliwiających komuś wykonywanie działania w danej dziedzinie na niezwykłym, wysokim poziomie

uzdolniony (adj)
begabt, talentiert
  obdarzony ponadprzeciętnymi umiejętnościami

uzdrowiciel (n)
Heiler, Wunderheiler, Heilpraktiker
  osoba, która posiada moc uzdrawiania i stosuje w tym celu metody niepraktykowane przez medycynę oficjalną; (także, też) ten, kto kogoś uzdrowił

uzdrowienie /ˌuzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Gesundung
  przywrócenie kogoś do zdrowia

uznanie /uˈznãɲɛ/ (n)
Anerkennung
  (rzeczownik odczasownikowy) od uznać
Ermessen, Belieben
  ocena, wyczucie
Anerkennung, Todeserklärung
  przyjęcie za prawdę
Achtung, Ansehen
  szacunek, poważanie, podziw

uznawać /uzˈnavaʨ̑/ (v)
halten, befinden, erachten, erklären
  stwierdzać, że ktoś lub coś jest kimś lub czymś innym
  stwierdzać, że ktoś lub coś ma określone cechy
anerkennen, annehmen, billigen, gutheißen, gutschreiben
  zgadzać się z czymś
  potwierdzać czyjeś prawa, pozycję, suwerenność
anerkennen, erkennen
  stwierdzać, dochodzić do wniosku
sich betrachten
  potwierdzać wzajemnie swoje prawa, pozycję, suwerenność
  stwierdzać, że ma się określone cechy, prawa lub pozycję

uzupełniać /ˌuzuˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
ergänzen
  czynić coś kompletnym, dodawać czego brakuje
sich ergänzen
  dopełniać się wzajemnie

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
Bruch
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)
Bruchteil, Bruch
  fragment całości

ułamek niewłaściwy (n)
unechter Bruch
  (matematyka, matematyczny) ułamek, w którym licznik jest większy lub równy mianownikowi

ułan /ˈuwãn/ (n)
Ulan
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

ułatwiać /uˈwatfʲjäʨ̑/ (v)
vereinfachen
  sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze

ułomność /uˈwɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
Gebrechen
  kalectwo

ułomny (adj)
körperbehindert
  posiadający wady budowy ciała
unvollkommen
  zawierający braki, niedoskonałości

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
Lächeln
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
lächeln, zulächeln
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

uśmierzać (v)
lindern, stillen
  (medycyna, medyczny) zmniejszać bądź usuwać objawy
unterdrücken, niederschlagen
  powodować ustępowanie lub zakończenie
abklingen, zurückgehen
  stawać się mniej dokuczliwym

użycie /uˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
Gebrauch
  skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś

użytkowniczka (n)
Benutzerin
  kobieta, która używa czegoś, użytkuje coś

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
Benutzer
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używanie /ˌuʒɨˈvãɲɛ/ (n)
Benutzung, Nutzung
  (rzeczownik odczasownikowy) od używać

używany /ˌuʒɨˈvãnɨ/ (adj)
gebraucht
  mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
benutzen, gebrauchen
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

vanuacki /ˌvãnuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲci/ (adj)
vanuatuisch
  odnoszący się do państwa Vanuatu

verso (n)
Verso
  (termin typograficzny) odwrotna (lewa) strona karty;

via /ˈvʲi<sup>j</sup>a/ (preposition)
über
  …służący do określenia miejscowości, przez którą przebiega trasa podróży lub transportu

volkswagen (n)
Volkswagen
  (motoryzacja) samochód produkowany przez firmę Volkswagen;

vorarlberski (adj)
vorarlbergerisch, vorarlbergisch
  związany z Vorarlbergiem, dotyczący Vorarlbergu

w /f/ /v/ /vu/ (n)
w
  (językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta ósma litera polskiego alfabetu;

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
an, in
  …określający czas zaistnienia czynności; czas trwania czynności
in, auf
  …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)

w bród /v‿brut/ (adv)
durchwatend
  pokonując rzekę pieszo lub konno przez płyciznę, bród

w bród /v‿brut/ (indefiniteCardinalNumeral)
genug, in Hülle und Fülle
  (związek frazeologiczny) mając czegoś bardzo dużo

w celu /ˈf‿ʦ̑ɛlu/
zum Zweck, zwecks
  przyłącza określenie celu, w jakim ktoś działa; aby, by

w ciągu /ˈfʲ‿ʨ̑ɔ̃ŋɡu/
binnen
  wskazuje odcinek czasu stanowiący ramy czasowe dla opisywanych zdarzeń

w ciąży (adj)
schwanger
  (fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną

w cztery oczy /ˈf‿ʧ̑tɛrɨ ˈɔʧ̑ɨ/ (adv)
unter vier Augen
  na osobności, bez udziału osób trzecich

w formie /ˈf‿ːɔrmʲjɛ/
in Form
  w postaci czegoś

w końcu /ˈf‿kɔ̃j̃nʦ̑u/ (adv)
endlich, letztendlich
  ostatecznie, wreszcie, nareszcie (najczęściej po długim czekaniu)
  właściwie, tak naprawdę

w kształcie
-förmig
  nadając lub przybierając kształt czegoś

w mgnieniu oka /ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka/ (adv)
im Augenblick, Nu
  (potocznie, potoczny) bardzo szybko

w międzyczasie /ˌv‿mʲjɛ̃nʣ̑ɨˈʧ̑aɕɛ/ (idiom)
zwischenzeitlich, in die Zwischenzeit
  (potocznie, potoczny) między jednym wydarzeniem a drugim

w obliczu
angesichts
  (podniośle) wskazuje na zaistniałą, niejako przymusową okoliczność

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
keineswegs, mitnichten
  z przeczeniem: zupełnie, nic a nic

w pocie czoła /ˈf‿pɔʨ̑ɛ ˈʧ̑ɔwa/ (adv)
im Schweiße seines Angesichts
  z wielkim wysiłkiem

w poprzek
quer
  przyimek wskazujący, że coś znajduje się lub porusza prostopadle do długości danego obiektu

w poprzek (adv)
kreuzweise, querdurch
  prostopadle do dłuższego boku

w porządku (interjection)
fein
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zgodę na coś
in Ordnung, klar
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zrozumienie, uznanie czegoś (lub kogoś) za dobre, do przyjęcia, możliwe, prawidłowe

w porę /ˈf‿pɔrɛ/ (adv)
gelegen, gerade richtig, zu gelegen Stunde, zu richtig Zeit
  we właściwej chwili, w odpowiednim momencie

w postaci
in Form von, in Gestalt von
  w formie czegoś

w przybliżeniu (adv)
ungefähr, etwa
  blisko, ale niedokładnie tak

w ramach
im Rahmen
  w określonym przedziale; nie wykraczając poza określone normy, przedziały, dyrektywy itp.

w razie
falls, wenn
  wskazuje na warunek

w sumie /f‿sũmˈjɛ/
insgesamt
  fraza partykułowa, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi

w sumie /f‿sũmˈjɛ/ (adv)
insgesamt
  na moment zakończenia jakiegoś przedsięwzięcia

w szczególności (adv)
insbesondere
  szczególnie, zwłaszcza

w tym /f‿tɨ̃m/ (adv)
einschließlich, eingeschlossen, inklusive
  włącznie z

w wyniku
infolge
  …tworząca konstrukcje opisujące przyczynę omawianego zjawiska czy wydarzenia

w zasięgu ręki (adv)
in Reichweite
  (przenośnie, przenośnia) coś jest łatwo dostępne, łatwo osiągalne
  coś jest w pobliżu, niedaleko, na wyciągnięcie ramienia

wacha /ˈva.xa/ (n)
wahoo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acanthocybium solandri, gatunek ryby morskiej, zaliczanej do rodziny makrelowatych

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
Fächer
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;
  (przenośnie, przenośnia) skala, rozpiętość, różnorodność

wada /ˈvada/ (n)
Mangel, Fehler, Nachteil
  cecha obniżająca wartość przedmiotu
Schwäche
  ujemna cecha charakteru

wafel (n)
Waffel
  (spożywczy) rodzaj ciasta cienko sprasowanego, łamliwego, służącego do przekładania nadzieniem lub jako foremka na lody czy inną masę

waga /ˈvaɡa/ (n)
Gewicht
  (potocznie, potoczny) ciężar czegoś lub kogoś
  (przenośnie, przenośnia) znaczenie, wartość
Waage
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiaru ciężaru;

waga ciężka (n)
Schwergewicht
  (sport, sportowy) najwyższa kategoria wagowa w sportach walki;

wagabunda /ˌvaɡaˈbũnda/ (n)
Vagabund
  (książkowy) człowiek lubiący się włóczyć

wagary /vaˈɡarɨ/ (n)
Schulschwänzen, Schulverweigerung
  nieuzasadniona jedno- lub wielokrotna celowa nieobecność ucznia na obowiązkowych zajęciach w szkole;

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
Waggon, Wagen
  (kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wahadło (n)
Pendel
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

wahadłowiec /ˌvaxadˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Raumfähre
  (astronautyka, astronautyczny) statek kosmiczny zdolny do wielokrotnego startu i powrotu na Ziemię;

wahanie /vaˈxãɲɛ/ (n)
Zögern, Hin-und-her-Schwanken, Unschlüssigkeit
  brak zdecydowania
Pendeln, Schwingen
  ruch okresowy zbliżony do ruchu wahadła
Schwankung
  zmienność określonej wielkości (cen, temperatur) w określonych granicach

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
Ferien, Urlaub
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

wakat /ˈvakat/ (n)
Vakanz
  wolna posada, nieobsadzone stanowisko

wakeboard (n)
Wakeboarden
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu wodnego, polegający na jeździe lub wykonywaniu ewolucji na specjalnej desce;
Wakeboard
  (sport, sportowy) szeroka deska używana do płynięcia po wodzie w wakeboardingu

wakeboarding (n)
Wakeboarding
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu wodnego, polegająca na jeździe lub wykonywaniu ewolucji na specjalnej desce;

wakuola (n)
Vakuole
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) owalna organella w strukturze komórki wypełniona sokiem komórkowym;

wal /val/ (n)
Wal
  (zoologia, zoologiczny) nazwa niektórych gatunków wielorybów

walabia (n)
Wallaby
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Wallabia Trouessart, rodzaj torbacza z podrodziny kangurów;

walatka (n)
Ostereiertitschen
  (etnografia, etnograficzny) wielkanocny zwyczaj stukania się jajkami;

walc /valʦ̑/ (n)
Walzer
  (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1);

walc wiedeński (n)
Wiener Walzer
  (choreografia, choreograficzny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybsza odmiana walca;

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
kämpfen
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walczyć z wiatrakami /ˈvalʧ̑ɨʥ̑ ˌz‿vʲjatraˈkãmʲi/ (v)
gegen Windmühlen kämpfen, mit Windmühlen kämpfen
  walczyć z wytworami własnej wyobraźni
  podejmować się walki z czymś nieodwracalnym; zmagać się z czymś, czego nie da się pokonać

walec /ˈvalɛʦ̑/ (n)
Zylinder
  (matematyka, matematyczny) bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem;
  przedmiot w kształcie walca (1.2)
Walze
  pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni;

waleczny /vaˈlɛʧ̑nɨ/ (adj)
kühn, tapfer
  odznaczający się męstwem, odwagą w walce

walencja (n)
Valenz, Wertigkeit
  (językoznawstwo, językoznawczy) zdolność otwierania pozycji w wyrazie, które mogą być zajęte przez inne elementy gramatyczne lub leksykalne;

walenie /vaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Wale
  (zoologia, zoologiczny) Cetacea, rząd ssaków żyjących wyłącznie w wodzie, np. delfiny, wieloryby;

walet /ˈvalɛt/ (n)
Bube, Bauer
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
Koffer
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walić konia /ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa/ (v)
wichsen, Biber bürsten, Boa würgen
  (wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka

walka /ˈvalka/ (n)
Kampf
  siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu
  (przenośnie, przenośnia) zmaganie z czymś, zwalczanie czegoś
  (sport, sportowy) mecz bokserski lub mecz innego sportu kontaktowego

walkiria (n)
Walküre
  (mitologia germańska) każda z pomniejszych bogiń nordyckich, córek Odyna, przedstawianych jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni lub wilkow;

waloński (adj)
wallonisch, Wallonisch
  związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów

waloński (n)
Wallonisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;

waltornia /valˈtɔrʲɲa/ (n)
Waldhorn
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny dęty blaszany;

waltornista (n)
Hornbläser, Hornist, Waldhornist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na waltorni

waltornistka (n)
Hornbläserin, Hornistin, Waldhornistin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na waltorni

waluta /vaˈluta/ (n)
Währung
  wymienialny środek płatniczy
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
Vampir
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
  (przenośnie, przenośnia) osoba żerująca na uczuciach, pieniądzach itd. innych osób
Vampirfledermäus, Vampir
  (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;

wampirzyca (n)
Vampirin
  kobieta-wampir

wanad /ˈvãnat/ (n)
Vanadium, Vanadin
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wanderlust (n)
Wanderlust
  zamiłowanie do włóczęgi, tęsknota za podróżami, pociąg do podróżowania

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
Vanille
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanilina (n)
Vanillin
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
Wanne, Badewanne
  duże naczynie do kąpieli

wanta /ˈvãnta/ (n)
Want
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu;

wapiennik (n)
Kalkofen
  (technologia, technika, techniczny) piec służący do wypalania wapienia w celu uzyskania wapna palonego;

wapno (n)
Kalk
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapno sodowane (n)
Natronkalk
  (chemia, chemiczny), (technologia, technika, techniczny) mieszanina wodorotlenku wapnia i wodorotlenku sodu stosowana jako absorbent dwutlenku węgla;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
Calcium, Kalzium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
Waran
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

waran z Komodo (n)
Komodowaran
  (herpetologia, herpetologiczny) Varanus komodoensis Ouwens, drapieżny gad z rodziny waranów zamieszkujący wyspy Archipelagu Sundajskiego;

warcaby (n)
Dame
  gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszy;

warchlak /ˈvarxlak/ (n)
Frischling
  młode dzika w pierwszym roku życia;
Ferkel, Frischling
  młode świni domowej w pierwszym roku życia

warczeć (v)
knurren
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku
surren, knattern, rattern
  o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy

warfaryna (n)
Warfarin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwkrzepliwy, pochodna kumaryny, antagonista witaminy K

warga /ˈvarɡa/ (n)
Lippe, Lefze
  (anatomia, anatomiczny) parzysty fałd skórny ograniczający usta;

warga sromowa (n)
Schamlippe
  (anatomia, anatomiczny) każdy z czterech parzystych fałdów skórnych u wejścia do kobiecej pochwy;

wargowy (adj)
labial, Lippe
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący warg, ust
labial
  (fonetyka, fonetyczny) związany z artykulacją ustami

wariant /ˈvarʲjãnt/ (n)
Variante
  inne rozwiązanie, opracowanie, inna wersja

wariować (v)
ausflippen, verrückt spielen
  (potocznie, potoczny) zachowywać się nieobliczalnie, szalenie, nienormalnie; tracić zmysły
den Verstand verlieren, verrückt werden
  (potocznie, potoczny) zapadać na chorobę psychiczną
herumlärmen, herumtoben
  (potocznie, potoczny) być hałaśliwym w zachowaniu lub zabawie

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
Schweif
  (astronomia, astronomiczny) strumień gazów i pyłu wydobywający się z komety pod wpływem oddziaływania wiatru słonecznego;
Zopf, Flechte
  (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
Schicht
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn
  grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;
  (geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych;

warszawianin /ˌvarʃaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Warschauer
  mieszkaniec Warszawy

warszawianka /ˌvarʃaˈvʲjãnka/ (n)
Warschauerin
  mieszkanka Warszawy

warszawski /varˈʃafsʲci/ (adj)
Warschauer, warschauisch
  związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy

warsztat /ˈvarʃtat/ (n)
Werkstatt, Autowerkstatt
  (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
Werkstatt
  (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej

warsztat tkacki (n)
Webstuhl
  (włókiennictwo) proste urządzenie do wytwarzania tkanin nazywane również krosnem ręcznym;

warsztaty (n)
Werken, Werkunterricht
  (edukacja, edukacyjny) zajęcia praktyczne z określonej dziedziny, najczęściej sztuki, których uczestnicy nabywają umiejętności w sposób aktywny

wart /vart/ (adj)
wert
  posiadający pewną wartość

warta /ˈvarta/ (n)
Wache
  straż pełniona przez jedną lub kilka osób;

wartki /ˈvartʲci/ (adj)
reißend
  szybko płynący

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
Wert, Betrag
  kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
Wert
  określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
  zwykle lm zasada moralna, przekonanie
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego

waruj /ˈvaruj/ (interjection)
platz
  komenda dla psa, aby ten przywarł do ziemi w pozycji oczekującej

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
Bedingung
  ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe

warunek konieczny /vaˈrũnɛk ːɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (n)
notwendige Bedingung
  (logika, logiczny) warunek, który, musi zostać spełniony, aby zdanie mogło być prawdziwe

warunek wystarczający /vaˈrũnɛɡ ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
hinreichende Bedingung
  (logika, logiczny) warunek, który, gdy zostanie spełniony, zapewnia prawdziwość zdania

warunki (n)
Umstände, Verhältnisse, Wohnverhältnisse
  stan rzeczy
Befähigung, Veranlagung
  zespół cech potrzebnych do czego

warunkować (v)
bedingen
  modyfikować zachowanie
  stanowić warunek czego; wpływać na przebieg

waryscyt /vaˈrɨsʦ̑ɨt/ (n)
Variscit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

warzywniak /vaˈʒɨvʲɲak/ (n)
Gemüseladen
  mały sklep, budka lub stragan z warzywami i owocami

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
Gemüse
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

warzyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
brauen
  przygotowywać piwo

warząchew /vaˈʒɔ̃w̃xɛf/ (n)
Kochlöffel
  (gastronomia) duża łyżka kuchenna, zwykle drewniana

warzęcha (n)
Löffler
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Platalea;

wasabi (n)
Wasabi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zielona pasta z wasabi (1.2) stosowana w kuchni japońskiej, głównie jako dodatek do sushi

wasz /vaʃ/ (pronoun)
euer
  2. (osoba) lm

wat /vat/ (n)
Watt
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata /ˈvata/ (n)
Zuckerwatte
  (zobacz) wata cukrowa
Watte
  masa cienkich włókien używana w celach kosmetycznych, technicznych, krawieckich i jako opatrunek;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
Zuckerwatte
  (spożywczy) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

watować /vaˈtɔvaʨ̑/ (v)
wattieren
  (rzemiosło, rzemieślniczy) podszywać ubranie watą lub watoliną

watykański /ˌvatɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
vatikanisch
  odnoszący się do państwa Watykan

wawrzyn /ˈvavʒɨ̃n/ (n)
Lorbeeren, Lorbeer
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;

wazektomia /ˌvazɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
Vasektomie
  (medycyna, medyczny) zabieg urologiczny przeprowadzany u mężczyzn w celu trwałego pozbawienia ich płodności, polegający na przecięciu nasieniowodu (nasieniowodów);

wazelina (n)
Vaseline
  (chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wazon /ˈvazɔ̃n/ (n)
Vase, Blumenvase
  ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów

wał /vaw/ (n)
Welle
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny w kształcie długiego walca, służący do przekazywania obrotów
Wall
  rodzaj nasypu, usypisko z ziemi, naturalne lub sztuczne

wałach /ˈvawax/ (n)
Wallach
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
Nudelholz
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

wałkoń (n)
Faulenzer, Faulpelz, Tagedieb
  osoba, której nie chce się pracować

wałęsać się (v)
herumstreunen, sich herumtreiben
  (potocznie, potoczny) chodzić bez celu

ważka /ˈvaʃka/ (n)
Libelle, Wasserjungfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważek (Odonata Fabricius), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważka płaskobrzucha (n)
Plattbauch
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Libellula depressa L., gatunek latającego owada z rodziny ważkowatych, o ciele krępym i spłaszczonym;

ważność /ˈvaʒnɔɕʨ̑/ (n)
Wichtigkeit
  cecha tego, co ważne, mające duże znaczenie

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
wichtig
  mający duże znaczenie
gültig
  mający moc prawną, obowiązujący

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
wiegen
  określać czyjś ciężar za pomocą wagi
abwägen
  ostrożnie, powoli podejmować decyzję, wybierać coś
wiegen
  mieć jakiś ciężar, masę

wbiegać (v)
einlaufen
  biegnąc, wstępować w obręb czegoś

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
gegen, wider
  sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
eintreten
  stawać się członkiem czegoś
klettern
  wspinać się, iść w górę
auftreten, betreten
  wstępować na coś nogą (nogami)
eintreten, hineingehen
  wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.

wchłaniać (v)
aufsaugen, absorbieren
  wciągać w siebie, chłonąć, wsysać
einziehen
  być wciąganym, wsysanym

wciskać (v)
pressen
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wlewać do czegoś wyciskany sok
andrehen, aufschwatzen
  (potocznie, potoczny) namawiać nachalnie do kupna
besorgen, verhelfen
  (potocznie, potoczny) załatwiać komuś posadę, miejsce gdzieś, pomimo niedogodnych okoliczności
hineinstopfen
  (potocznie, potoczny) zmuszać do przyjęcia czegoś
drücken
  naciskać przycisk, jakiś mechanizm dźwigniowy
eindrücken, hineinpressen
  przyciskając, umieszczać w czymś ciasnym lub tam, gdzie jest mało miejsca
drücken, ziehen
  wkładać z trudem coś ciasnego
hineinzwängen
  dostawać się z trudem
  wkładać na siebie z trudem coś ciasnego
sich drücken, sich einkuscheln
  wtulać się mocno

wciąż /fʲʨ̑ɔ̃w̃ʃ/ (adv)
immer wieder, unablässig
  powtarzając jakąś czynność wiele razy
immer noch, nach wie vor, fortwährend
  wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy

wczesny /ˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
früh
  taki, który jest u swojego początku
  występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory

wcześniactwo /fʧ̑ɛɕˈɲaʦ̑tfɔ/ (n)
Frühgeburt
  (medycyna, medyczny) urodzenie dziecka między 22. a 37. tygodniem ciąży

wcześniak /ˈfʧ̑ɛɕɲak/ (n)
Frühchen
  dziecko urodzone w wyniku przedwczesnego porodu

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
früh
  podczas początkowego etapu trwania czegoś

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
gestern
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wczorajszy /fʧ̑ɔˈrajʃɨ/ (adj)
von gestern
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) o człowieku: po spożyciu alkoholu w dniu poprzednim, w poprzednią noc
  taki, który niedawno przeminął
gestrig, von gestern
  taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego
  (przenośnie, przenośnia) niedostosowany do współczesności

wdech (n)
Atemzug
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
Hurenkind
  (środowiskowy) (drukarstwo, drukarski) błąd w łamaniu tekstu polegający na pozostawieniu na początku łamu samotnego ostatniego wiersza akapitu
Witwe
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;
  (zoologia, zoologiczny) Latrodectus, rodzaj pająków z rodziny omatnikowatych;

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Witwer
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Dankbarkeit
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
dankbar, erkenntlich
  pełen wdzięczności

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
Weber
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

webinar (n)
Webinar
  konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;

webinarium (n)
Webinar
  konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
gemäß
  …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
laut
  …wyrażający autora czegoś

weekend (n)
Wochenende
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganin /vɛˈɡãɲĩn/ (n)
Veganer
  człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
Veganismus
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

wegański /vɛˈɡãj̃sʲci/ (adj)
vegan
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bez mięsa, ryb i innych produktów pochodzenia zwierzęcego (tj. nabiału, tłuszczów zwierzęcych, jajek, owoców morza, miodu)
  związany z weganizmem, dotyczący weganizmu

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
Vegetarier
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
Vegetarismus
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
vegetarisch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wegetować (v)
vegetieren
  (botanika, botaniczny) rozwijać się jako roślina
dahinvegetieren, sein Dasein fristen
  (przenośnie, przenośnia) ledwo bytować, bez perspektywy lepszej przyszłości

wehikuł czasu /vɛˈxʲikuw ˈʧ̑asu/ (n)
Zeitmaschine
  fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie;

weimarczyk (n)
Weimarer
  mieszkaniec Weimaru

weimarski (adj)
Weimarer, weimarisch
  związany z Weimarem, dotyczący Weimaru, pochodzący z Weimaru (miasta w Niemczech)

wejście /ˈvɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
Eingang
  miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć
  czynność wchodzenia, przejścia do jakiegoś miejsca
  czynność pojawienia się
  pojawienie się

weksylolog (n)
Vexillologe
  specjalista w dziedzinie weksylologii, czyli nauki o flagach, sztandarach i chorągwiach

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
Vexillologie, Fahnenkunde
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

welin /ˈvɛlʲĩn/ (n)
Velin
  dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;
Velinpapier
  drogi, miękki, gładki i cienki papier używany w XIX wieku do korespondencji i rysunków

welomobil (n)
Velomobil
  (transport, transportowy) trzy lub czterokołowy rower rozbudowany o opływową kabinę, niekiedy wspomagany silnikiem

welur /ˈvɛlur/ (n)
Veloursleder
  (rzemiosło, rzemieślniczy) specjalnie wyprawiana skóra cielęca, jagnięca, świńska lub kozia o aksamitnej powierzchni, używana do produkcji cholewek, odzieży i galanterii;
Velours
  (włókiennictwo) tkanina osnowowa z krótkim włosem tworzącym okrywę runową, rodzaj pluszu

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
Ader
  (dawniej, dawny) (anatomia, anatomiczny) żyła

wenecjanin /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
Venezianer
  mieszkaniec Wenecji

wenecjanka /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjãnka/ (n)
Venezianerin
  mieszkanka Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
venezianisch, Venezianisch
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

weneryczny (adj)
venerisch
  (medycyna, medyczny) przenoszony drogą płciową

wenezuelski /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/ (adj)
venezolanisch
  odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków

wentyl (n)
Ventil
  zawór doprowadzający i odprowadzający powietrze (np. w piłce lub w kole)

wentylacja (n)
Ventilation
  (technologia, technika, techniczny) wymiana powietrza w pomieszczeniach lub maszynach

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
Lüfter, Ventilator, Kühlluftgebläse
  (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

wenusjański (adj)
venusianisch
  (astronomia, astronomiczny) związany z planetą Wenus

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
Veranda
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach

werbel /ˈvɛrbɛl/ (n)
Trommelwirbel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) charakterystyczny dźwięk uzyskiwany na werblu (1.1) poprzez naprzemienne szybkie uderzanie pałeczkami

werbena (n)
Eisenkraut
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

werbować (v)
anwerben, rekrutieren
  (wojskowość, wojskowy) zaciągać do wojska
anwerben, werben
  namawiać kogo do udziału w czymś

wernakularny /ˌvɛrnakuˈlarnɨ/ (adj)
vernakular, vernakulär
  nieliteracki, niestandardowy, terytorialny, ludowy – w odniesieniu do odmiany języka;
  rodzimy, etniczny, miejscowy, w języku narodowym – w odniesieniu do literatury, kultury słowa
  rodzimy, nieprofesjonalny, tworzony przez anonimowych twórców – w odniesieniu do kultury materialnej (sztuki, architektury)
einheimisch, vernakular, vernakulär
  zwyczajowy, potoczny, popularny, nienaukowy – w odniesieniu do nazewnictwa biologicznego;

wernisaż (n)
Vernissage
  (sztuka) uroczyste otwarcie wystawy dzieł sztuki

weronka (n)
Veroneserin, Veronesin
  mieszkanka Werony

werończyk (n)
Veronese, Veroneser
  mieszkaniec Werony

weroński (adj)
Veroneser, veronesisch
  związany z Weroną, dotyczący Werony, pochodzący z Werony

wersalka /vɛrˈsalka/ (n)
Schlafcouch
  rozkładane łóżko, które po złożeniu tworzy kanapę

wersja /ˈvɛrsʲja/ (n)
Version
  jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś

wertować /vɛrˈtɔvaʨ̑/ (v)
blättern, durchblättern
  szukać czegoś, przeglądając jakieś strony, kartki

wertykał /vɛrˈtɨkaw/ (n)
Vertikalkreis
  (astronomia, astronomiczny) półokrąg koła wielkiego lub koło wielkie sfery niebieskiej przechodzące przez zenit i nadir, prostopadłe do horyzontu;

werwa /ˈvɛrva/ (n)
Elan
  ochota do działania

weryfikacja (n)
Überprüfung
  sprawdzenie kwalifikacji czy przydatności
Verifizierung, Verifikation
  sprawdzenie zgodności z prawdą

weryfikowalny (adj)
verifizierbar
  taki, który da się zweryfikować, możliwy do sprawdzenia

weryfikować /ˌvɛrɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
überprüfen, verifizieren
  sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś

wesele /vɛˈsɛlɛ/ (n)
Hochzeit
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie

weselny /vɛˈsɛlnɨ/ (adj)
Hochzeit
  dotyczący wesela, przyjęcia z okazji ślubu

wesołe miasteczko /vɛˈsɔwɛ mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
Rummelplatz
  karuzele, strzelnice i inne podobne atrakcje zebrane w jednym miejscu;

wesołość /vɛˈsɔwɔɕʨ̑/ (n)
Fröhlichkeit
  (książkowy) wesoły nastrój, dobra atmosfera; radość, beztroska

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
fröhlich, froh
  taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny

westalka (n)
Vestalin
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłanka Westy, rzymskiej bogini ogniska domowego;

westchnienie (n)
Seufzer
  głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji

western /ˈwɛstɛrn/ (n)
Western
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;

westfalski (adj)
westfälisch
  związany z Westfalią lub Westfalczykami, dotyczący Westfalii

wesz /vɛʃ/ (n)
Laus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

wesz łonowa (n)
Filzlaus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pthirus pubis, mendoweszka;

weteran /vɛˈtɛrãn/ (n)
Veteran
  (wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz

weterynaria /ˌvɛtɛrɨ̃ˈnarʲja/ (n)
Tiermedizin
  (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, (zobacz) medycyna weterynaryjna

weterynaryjny /ˌvɛtɛrɨ̃naˈrɨjnɨ/ (adj)
tierärztlich
  związany z weterynarią

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
Tierarzt, Tierärztin
  (weterynaria, weterynaryjny) lekarz leczący zwierzęta;

weto /ˈvɛtɔ/ (n)
Veto
  protest lub sprzeciw wobec czegoś;

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
innen
  (przenośnie, przenośnia) w sobie, w duszy

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
innen
  w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
innerlich
  taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice
  taki, który dzieje się w granicach danego kraju
innerlich, inner
  taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
Vesuvianit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wezwanie /vɛzˈvãɲɛ/ (n)
Aufforderung
  (rzeczownik odczasownikowy) od wezwać
Ruf, Appell, Aufruf
  apel, odezwa
Vorladung, Ladung
  pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.

wełna /ˈvɛwna/ (n)
Wolle
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)
  sztuczny surowiec przypominający wełnę (1.1)

wełniany /vɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
wollen, Wolle
  wykonany z wełny

wgląd (n)
Einblick, Einsicht
  sposobność własnej obserwacji, bezpośredniego badania czegoś

wgłębienie /vɡwɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Vertiefung, Mulde
  wklęsłość, dołek

wiadomo /vʲjaˈdɔ̃mɔ/ (modal)
man wissen
  w wypowiedziach twierdzących, przeczących i pytających: znane są szczegóły, jest rzeczą znaną

wiadomości /ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i/ (n)
Wissen
  jakiś obszar wiedzy
Nachricht
  telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny

wiadomość /vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
Nachricht, Information
  nowina, informacja

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
Eimer
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
Viadukt
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiara /ˈvʲjara/ (n)
Glaube
  (książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie
Vertrauen, Glaube
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych

wiata /ˈvʲjata/ (n)
Überdachung
  budowla niekiedy ze ściankami, z zadaszeniem opartym na słupach, nad peronami, parkingami, przystankami;

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
Wind
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatr słoneczny (n)
Sonnenwind
  (astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;

wiatraczek /vʲjaˈtraʧ̑ɛk/ (n)
Windrädchen
  zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
Windmühle
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;
Windmotor, Windrad
  (potocznie, potoczny) elektrownia wiatrowa
Ventilator
  (potocznie, potoczny) wentylator ze śmigłem

wiatrowy (adj)
Wind-
  związany z wiatrem

wiatrołom (n)
Windbruch
  drzewa powalone wiatrem;

wiatrówka /vʲjaˈtrufka/ (n)
Windjacke, Anorak
  (odzieżownictwo) lekka kurtka chroniąca przed wiatrem
Windpocken
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) ospa wietrzna
Luftgewehr
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) karabinek lub pistolet pneumatyczny;

wiać /vʲjäʨ̑/ (v)
wehen
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza)
eine Fliege machen
  (potocznie, potoczny) uciekać

wibracja (n)
Vibration, Schwingung
  drganie o dużej częstotliwości

wibrafonistka (n)
Vibrafonistin, Vibraphonistin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wibrafonie

wibrator (n)
Vibrator
  (seksuologia, seksuologiczny) wibrujące akcesorium imitujące męski członek, wykorzystywane do stymulacji narządów płciowych;

wibrować /vʲiˈbrɔvaʨ̑/ (v)
vibrieren
  drgać bardzo szybko, falować

wicehrabina (n)
Vicomtesse, Vizegräfin
  arystokratka nosząca tytuł niższy niż tytuł hrabiny

wicekról (n)
Vizekönig
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;

wiceprezydent (n)
stellvertretender Bürgermeister
  (administracja) zastępca prezydenta miasta
Vizepräsident
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta

wicher (n)
Sturm
  (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr o prędkości 60-75 km/h i o sile 8 stopni w skali Beauforta

wichura /vʲiˈxura/ (n)
Sturm, Gewitter, Sturmwind
  silny, porywisty wiatr

wiciokrzew /vʲiˈʨ̑ɔkʃɛf/ (n)
Geißblatt, Heckenkirsche
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Lonicera L.;

wiciokrzew przewiercień /vʲiˈʨ̑ɔkʃɛf pʃɛˈvʲjɛrʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Echtes Geißblatt, Gartengeißblatt, Jelängerjelieber, Wohlriechendes Geißblatt
  (botanika, botaniczny) Lonicera caprifolium, roślina pnąca z rodzaju wiciokrzewów;

wiciokrzew siny /vʲiˈʨ̑ɔkʃɛfʲ ˈɕĩnɨ/ (n)
Blaue Doppelbeere, Blaue Heckenkirsche
  (botanika, botaniczny) Lonicera caerulea, gatunek krzewu należący do rodziny przewiertniowatych;

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
Gabel
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;

widelec do porcjowania /vʲiˈdɛlɛʣ̑ ˌdɔ‿pɔrʦ̑ʲjɔˈvãɲa/ (n)
Tranchiergabel
  widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej

wideo (n)
Video
  (technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;

wideoklip /ˌvʲidɛˈɔklʲip/ (n)
Videoclip
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) krótki film towarzyszący utworowi muzycznemu

widmo /ˈvʲidmɔ/ (n)
Spektrum
  (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
  (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;
Gespenst
  niematerialna postać lub złudzenie takiej postaci;

widnieć /ˈvʲidʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
zu sehen sein
  być widocznym, dawać się widzieć

widoczny /vʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
sichtbar
  taki, którego widać

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
Aussicht, Sicht, Blick
  widziana przestrzeń, krajobraz

widokówka /ˌvʲidɔˈkufka/ (n)
Ansichtskarte
  karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;

widowisko /ˌvʲidɔˈvʲiskɔ/ (n)
Schauspiel, Show, Vorstellung
  impreza artystyczna lub rozrywkowa, która jest przeznaczona do oglądania przez publiczność
Spektakel, Show
  zdarzenie, na które ktoś patrzy

widownia /vʲiˈdɔvʲɲa/ (n)
Zuschauerraum
  miejsce w teatrze, kinie, stadionie itp. przeznaczone dla widzów

widz /vʲiʦ̑/ (n)
Zuschauer, Zuschauerin
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
sehen
  odbierać bodźce wzrokowe
  spotykać się
  mieć dany pogląd na coś/kogoś

widłak (n)
Bärlapp, Lykopodium
  (botanika, botaniczny) Lycopodium L., rodzaj roślin z rodziny widłakowatych o długich, wzniesionych lub płożących się pędach pokrytych szpilkowatymi lub łuskowatymi liśćmi;

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
Mistgabel, Forke
  narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wiec (n)
Wetsche
  (historia, historyczny, historycznie) ogólne zebranie członków plemienia, mieszkańców grodu lub osady;

wiecha (n)
Rispe
  (botanika, botaniczny) typ kwiatostanu, w którym na osi pędu wykształcają się odgałęzienia drugiego i trzeciego rzędu, a na nich kwiaty;

wieczna lampka /ˈvʲjɛʧ̑na ˈlãmpka/ (n)
Ewige Lampe, Ewiges Licht
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czerwone światełko w kościele wskazujące miejsce przechowywania Najświętszego Sakramentu

wieczna zmarzlina (n)
Permafrostboden
  (ekologia, ekologiczny) stale zamarznięta głębsza warstwa gleby

wieczne pióro (n)
Füllfederhalter
  przyrząd do pisania ze zbiorniczkiem na atrament wewnątrz obsadki;

wieczniezielony (adj)
immergrün
  (botanika, botaniczny) zawsze zielony, nietracący liści

wiecznozielony (adj)
immergrün
  (botanika, botaniczny) zawsze zielony, nigdy nie tracący liści

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
Ewigkeit
  (książkowy) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczny /ˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
ewig
  trwający wieczność; dotyczący wieczności

wieczny szach /ˈvʲjɛʧ̑nɨ ˈʃax/ (n)
Dauerschach, ewiges Schach
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której jeden z graczy nie jest w stanie obronić się przed ciągłym szachowaniem jego króla przez bierki przeciwnika;

wieczorami (adv)
abends
  (zobacz) wieczorem

wieczorem /vʲjɛˈʧ̑ɔrɛ̃m/ (adv)
abends, am Abend
  gdy zapada zmierzch

wieczorny /vʲjɛˈʧ̑ɔrnɨ/ (adj)
abendlich
  odbywający się wieczorem, związany z końcem dnia

wieczorynka /ˌvʲjɛʧ̑ɔˈrɨ̃nka/ (n)
Kindersendung am Abend, Sandmännchen
  (potocznie, potoczny) program telewizyjny dla dzieci emitowany wieczorem;

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
Abend
  część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
Junggesellenabschied
  zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedenka /vʲjɛˈdɛ̃nka/ (n)
Wienerin
  mieszkanka Wiednia

wiedeński /vʲjɛˈdɛ̃j̃sʲci/ (adj)
wienerisch, Wiener
  odnoszący się do Wiednia, związany z Wiedniem

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
Wissen, Kenntnis
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
wissen
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiedźmin /ˈvʲjɛ̇ʥ̑mʲĩn/ (n)
Hexer
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człowiek poddany kontrolowanej mutacji, by jako najemnik zabijać potwory

wiejski /ˈvʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
ländlich
  związany z wsią, dotyczący wsi, pochodzący ze wsi

wiek /vʲjɛk/ (n)
Alter
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
Jahrhundert
  sto lat;

wiek emerytalny /ˈvʲjɛk ˌɛ̃mɛrɨˈtalnɨ/ (n)
Rentenalter
  (urzędowy) rok życia, od którego osoba ubezpieczona na życie nabywa prawo do świadczenia z tytułu dożycia tego wieku; wiek, od którego pracownik może odejść na emeryturę;

wielbić /ˈvʲjɛlbʲiʨ̑/ (v)
verehren
  (przestarzałe, przestarzały) czcić, oddawać cześć
anbeten, vergöttern
  otaczać kogoś uwielbieniem i miłością

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
Kamel, Trampeltier
  (zoologia, zoologiczny) Camelus Linnaeus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wielbłądnik (n)
Kameltreiber
  poganiacz wielbłądów

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (indefinitePronoun)
viel
  duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś

wielebny (adj)
ehrwürdig
  przydomek stosowany do grzecznościowego tytułowania osób duchownych

wielki /ˈvʲjɛlʲci/ (adj)
groß
  o nadzwyczaj dużych rozmiarach
  bardzo ważny, znaczący
  o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu

wielki piec (n)
Hochofen
  (hutnictwo, hutniczy) piec do wytapiania surówki i rud żelaza

wielkie księstwo (n)
Großfürstentums
  (historia, historyczny, historycznie) rządzone przez wielkiego księcia (magnus princeps) państwo lub jego część;
Großherzogtum
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez wielkiego księcia (magnus dux) państwo lub jego część;

wielkie nieba (interjection)
ach du lieber Himmel!
  okrzyk zdziwienia, zaskoczenia, oburzenia

wielkoduszny /ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/ (adj)
großmütig, edelmütig
  taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością

wielkoformatowy (adj)
großformatig
  mający wielki format

wielkopolski /ˌvʲjɛlkɔˈpɔlsʲci/ (adj)
großpolnisch
  dotyczący Wielkopolski, związany z Wielkopolską

wielkość /ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑/ (n)
Größe
  cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
  rozmiary czegoś
  właściwość, którą można zmierzyć

wielobóstwo /ˌvʲjɛlɔˈbustfɔ/ (n)
Vielgötterei
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w wielu bogów

wielochorobowość (n)
Mehrfacherkrankung, Multimorbidität, Polymorbidität, Polypathie
  (medycyna, medyczny) stan pacjenta, w którym współistnieją dwie lub więcej choroby przewlekłe;

wielodzietny /ˌvʲjɛlɔˈʥ̑ɛtnɨ/ (adj)
kinderreich
  mający większą niż przeciętna liczbę dzieci

wielojęzyczność (n)
Mehrsprachigkeit, Multilingualismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
mehrsprachig, vielsprachig
  napisany w wielu językach
  posługujący się wieloma językami

wielokolumnowy (adj)
mehrspaltig
  (drukarstwo, drukarski) taki, który składa się z wielu kolumn

wielokomórkowy /ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
vielzellig
  (biologia, biologiczny) składający się z wielu komórek

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
wiederholt, mehrmals
  wiele razy

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
Multikulturalismus, Multikulturalität
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy
Multikulturalität
  kulturowa różnorodność, obecność wpływów różnych kultur

wielokulturowy /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/ (adj)
multikulturell
  dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur

wieloletni /ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
jahrelang
  trwający lub mający wiele lat

wielomian /vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/ (n)
Polynom
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;

wielomiesięczny /ˌvʲjɛlɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
mehrmonatig
  trwający wiele miesięcy

wielonarodowy (adj)
multinational
  złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości

wielopoziomowy /ˌvʲjɛlɔpɔʑɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
mehrstöckig, vielschichtig
  taki, który ma wiele poziomów

wieloraki (adj)
mannigfaltig, vielfach, vielfältig
  mający wiele form

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
Wal, Walfisch
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Walfang
  polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wielosił (n)
Himmelsleiter, Jakobsleiter
  (botanika, botaniczny) Polemonium L., rodzaj roślin z rodziny wielosiłowatych o pierzasto podzielonych liściach i dzwonkowatych kwiatach;

wielostronny (adj)
vielseitig
  mający wiele stron, aspektów; dotyczący wielu zagadnień
multilateral
  podejmowany przez wiele stron

wielotonowy (adj)
von mehreren Tonnen
  o ciężarze wielu ton

wielotygodniowy /ˌvʲjɛlɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
mehrwöchig, wochenlang
  trwający wiele tygodni

wielowarstwowo (adv)
vielschichtig
  wieloma warstwami

wielowarstwowy (adj)
mehrlagig, mehrschichtig
  taki, który ma wiele warstw

wielowodzie (n)
Polyhydramnion
  (medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna;

wieloznaczny (adj)
mehrdeutig
  mający liczne znaczenia

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
Polyeder
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wieniec /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
Kranz
  wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów
  kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła

wieniec adwentowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ ˌadvɛ̃nˈtɔvɨ/ (n)
Adventskranz
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej wieniec z cetyny (zwłaszcza z jedliny, świerczyny), z czterema świecami, które zapala się kolejno w każdą niedzielę adwentu, ozdobiony wstążkami, symbolizujący przygotowanie i nadzieję;

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
Schweinefleisch
  (spożywczy) mięso ze świni;

wieprzowy /vʲjɛˈpʃɔvɨ/ (adj)
Schwein
  (przymiotnik) od wieprz

wiercipięta (n)
Zappelphilipp
  (potocznie, potoczny) osoba, która nie umie usiedzieć spokojnie

wiercić /ˈvʲjɛrʲʨ̑iʨ̑/ (v)
bohren
  wykonywać otwór przy użyciu wiertarki

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
treu, genau, exakt
  o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
treu, getreu
  wykazujący się wiernością, lojalnością

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (n)
Gläubiger
  ten, który wierzy, jest wyznawcą danej religii

wierny jak pies /ˈvʲjɛrnɨ ˈjak ˈpʲjɛs/ (adj)
treu wie Gold
  (związek frazeologiczny) bardzo wierny, lojalny; całkowicie komuś oddany

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
Gedicht
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki, często rymowany
Zeile
  linia tekstu

wierszokleta (n)
Reimschmied, Verseschmied
  (pogardliwie, pogardliwy) osoba tworząca nijakie wiersze; lichy poeta

wiertarka /vʲjɛrˈtarka/ (n)
Bohrmaschine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;
Bohrer
  przyrząd dentystyczny o napędzie elektrycznym służący do oczyszczania zębów z próchnicy

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
Weide, Weidenbaum
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;
Weide
  drewno wierzbowe

wierzba płacząca /ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a/ (n)
Trauerweide
  (botanika, botaniczny) Salix alba L. (Tristis), odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach;

wierzba wawrzynkowa /ˈvʲjɛʒba ˌvavʒɨ̃ŋˈkɔva/ (n)
Reifweide
  (botanika, botaniczny) Salix daphnoides, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny wierzbowatych;

wierzchowiec /vʲjɛʃˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Reitpferd, Reittier
  (jeździectwo, jeździecki) koń do jazdy wierzchem, w siodle

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
Spitze, Gipfel
  (geografia, geograficzny) szczyt góry
Scheitel
  (geometria) punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu;

wierzyciel /vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl/ (n)
Gläubiger, Kreditor
  (potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy;

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
glauben, vertrauen
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
glauben
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wiesbadeński (adj)
Wiesbadener, wiesbadensch, wiesbadisch
  związany z Wiesbaden, dotyczący Wiesbaden

wiesiołek /vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/ (n)
Nachtkerze
  (botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
Aufhänger
  (krawiectwo) tasiemka lub pętelka przyszyta do ubrania lub ręcznika
Kleiderständer, Kleiderhaken
  mebel zaopatrzony w kilka wieszaków (1.1)
Kleiderbügel
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;

wieszać (v)
aufhängen
  (środowiskowy) (informatyka, informatyczny) doprowadzać system informatyczny do zablokowania
hängen
  umieszczać coś w taki sposób, że punkt zaczepienia znajduje się ponad jego środkiem ciężkości
erhängen
  zabijać kogoś poprzez zawiązanie na jego szyi pętli zaciskającej się pod jego ciężarem
aufhängen
  (środowiskowy) (informatyka, informatyczny) o komputerze: przestawać działać, blokować się
erhängen
  odbierać sobie życie poprzez zawiązanie na szyi pętli
hängen
  trzymać się czegoś, nie opierając nóg, dyndając, zwisać na czymś

wieszczek (n)
Alpendohle
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhocorax graculus, gatunek średniego ptaka osiadłego z rodziny krukowatych;

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
vietnamesisch, Vietnamesisch
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
windig
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
Eichhörnchen, Hörnchen
  (zoologia, zoologiczny) : (1.1) (zoologia, zoologiczny) sciurus, nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
Dorf, Ort
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
Land
  tereny pozamiejskie

wieśniak /ˈvʲjɛ̇ɕɲak/ (n)
Bauer
  człowiek mieszkający na wsi
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) prostak, człowiek prymitywny

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
Turm
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;
Anlage
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element elektronicznego sprzętu odtwarzającego muzykę

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
Turmbau zu Babel
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża Eiffla /ˈvʲjɛʒa ˈajfla/ (n)
Eiffelturm
  (architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;

wieża ciśnień /ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ/ (n)
Wasserturm
  (technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;

wieża spadochronowa (n)
Fallschirmsprungturm
  stalowa konstrukcja z wysięgnikiem służąca do treningu skakania ze spadochronem;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Wolkenkratzer, Hochhaus
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wikariusz (n)
Vikar, Pfarrvikar
  (kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;
Vikar
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) w administracji kościelnej duchowny będący zastępcą lub namiestnikiem;

wikary (n)
Vikar
  (kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;

wikipedysta /ˌvʲicipɛˈdɨsta/ (n)
Wikipedianer
  internauta tworzący i edytujący Wikipedię

wikipedystka /ˌvʲicipɛˈdɨstka/ (n)
Wikipedianerin
  internautka tworząca i edytująca Wikipedię, (także, też) Wikisłownik, Wikibooks lub Wikicytaty

wikitekst /vʲiciˈtɛkst/ (n)
Wikitext
  (informatyka, informatyczny) tekst napisany w języku programowania Wikitext Markup Language;

wikt (n)
Kost, Verpflegung
  (przestarzałe, przestarzały) żywność, zaopatrzenie

wikt i opierunek /ˈvʲikt ˌi‿ɔpʲjɛˈrũnɛk/ (n)
Kost und Logis
  posiłki i zakwaterowanie

wilamowski /ˌvʲilãˈmɔfsʲci/ (adj)
wilmesaurisch
  dotyczący Wilamowic koło Bielska-Białej

wilamowski /ˌvʲilãˈmɔfsʲci/ (n)
Wilmesaurisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) etnolekt z grupy zachodniej języków germańskich, którym posługiwali się mieszkańcy Wilamowic

wilczy /ˈvʲilʧ̑ɨ/ (adj)
wölfisch
  związany z wilkiem, dotyczący wilka

wilczy apetyt /ˈvʲilʧ̑ɨ aˈpɛtɨt/ (n)
Bärenhunger
  bardzo duży apetyt

wilczyca /vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
Wölfin
  (zoologia, zoologiczny) samica wilka

wilec ziemniaczany (n)
Süßkartoffel, Batate
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Ipomoea batatas; pochodzący z Ameryki gatunek rośliny uprawnej z rodziny powojowatych

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
Pirol
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność (n)
Feuchtigkeit, Feuchte
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
feucht
  trochę mokry

wilgoć /ˈvʲilɡɔʨ̑/ (n)
Feuchtigkeit, Feuchte, Nässe
  woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;

wilk /vʲilk/ (n)
Wolf
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
Wolf im Schafspelz
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilkom (n)
Willkomm, Willkommbecher, Willkommpokal
  bogato zdobione naczynie w kształcie kufla z pokrywą lub pucharu służące do wznoszenia toastów;

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
Werwolf
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

willa /ˈvʲilːa/ (n)
Villa
  podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;

wimperga /vʲĩmˈpɛrɡa/ (n)
Wimperg
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne, ażurowe wykończenie w kształcie trójkąta, wieńczące szczyt portalu albo okna, charakterystyczne dla architektury gotyckiej

wina /ˈvʲĩna/ (n)
Schuld
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
Aufzug, Fahrstuhl, Lift
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

windsurfing (n)
Windsurfing
  (sport, sportowy) sport wodny, odmiana żeglarstwa uprawiana przy użyciu deski z niewielkim żaglem;

winglet (n)
Winglet
  (lotnictwo, lotniczy) krótkie skrzydełko na końcu skrzydła nośnego, ustawione pod pewnym kątem, poprawiające parametry aerodynamiczne samolotu;

winiak (n)
Weinbrand
  (spożywczy) wódka destylowana z wina, głównie gronowego;

winian (n)
Tartrat
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu winowego

winiarz (n)
Weinhändler
  (dawniej, dawny) właściciel winiarni
Winzer
  (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba produkująca wino

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
Weinberg
  (rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
schuldig, schuld
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
Wein
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

wino lodowe (n)
Eiswein
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) słodkie i ekstraktywne wino, wytwarzane z winogron zamarzniętych na krzewie i wyciskanych jeszcze przed rozmarznięciem;

wino owocowe (n)
Obstwein
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) wino wyrabiane z innych owoców niż winogrona;

winobranie /ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ/ (n)
Weinlese, Weinernte
  zbiór owoców winorośli

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
Weintraube, Traube
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
Weinrebe, Rebe
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiście.

winowajca /ˌvʲĩnɔˈvajʦ̑a/ (n)
schuldig
  ten, kto zawinił, kto popełnił występek, kto zrobił coś złego

winyl (n)
Vinyl
  (chemia, chemiczny) substancja zawierająca rodniki powstałe poprzez oderwanie atomów wodoru od cząsteczek etenu
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) płyta winylowa

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
Violoncello, Cello
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiolonczelista /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲista/ (n)
Cellist, Violoncellist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli

wiolonczelistka /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲistka/ (n)
Cellistin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wiolonczeli

wiosenne porządki (n)
Frühjahrsputz, Osterputz
  sprzątanie po zimie

wiosenny /vʲjɔˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
Frühlings-
  mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
Frühling, Frühjahr, Lenz
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
Ruder
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłowanie /ˌvʲjɔswɔˈvãɲɛ/ (n)
Rudern
  (rzeczownik odczasownikowy) od wiosłować

wiosłować (v)
rudern, schwimmen
  (ornitologia, ornitologiczny) (o ptakach wodnych) poruszać kończynami ciało zanurzone w wodzie, nadając mu pęd
rudern, paddeln
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku
löffeln, schaufeln
  (żartobliwie) szybko jeść płynny posiłek łyżką

wiosłowy (adj)
Ruder
  poruszany wiosłami

wioślarka /vʲjɔ̇ɕˈlarka/ (n)
Ruderin
  (sport, sportowy) kobieta uprawiająca wioślarstwo; taka, która wiosłuje

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
Rudern
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wir /vʲir/ (n)
Strudel
  szybki ruch obrotowy wody lub powietrza wokół osi

wirnik /ˈvʲirʲɲik/ (n)
Rotor, Läufer
  (mechanika) obracająca się część maszyny wirującej;

wiropłat /vʲiˈrɔpwat/ (n)
Drehflügelflugzeug, Drehflügler, Rotorflugzeug
  (lotnictwo, lotniczy) maszyna cięższa od powietrza, zdolna do lotu dzięki powstawaniu siły nośnej na wirujących powierzchniach;

wirtemberski (adj)
Württemberger, württembergisch
  związany z Wirtembergią, dotyczący Wirtembergii

wirtualnie (adv)
virtuell
  w internecie lub w innej wykreowanej rzeczywistości

wirtualny /ˌvʲirtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
virtuell
  (informatyka, informatyczny) wykreowany przez komputer, odbywający się na ekranie komputera, telewizora
  możliwy do zaistnienia w rzeczywistości, ale pozorny

wirtuozerski (adj)
virtuos
  odznaczający się wirtuozją

wirtuozka (n)
Virtuosin
  (rzadki, rzadko używany) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta wirtuoz

wirus /ˈvʲirus/ (n)
Virus, Computervirus
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;
Virus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;

wirusolog (n)
Virologe
  (medycyna, medyczny) specjalista w dziedzinie wirusologii

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
Virologie
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wirówka /vʲiˈrufka/ (n)
Honigschleuder
  (pszczelarstwo, pszczelarski) urządzenie do pozyskiwania miodu z plastra

wisielczy humor (n)
Galgenhumor
  humor bardzo zły, objawiający się niewybrednymi, często fatalistycznymi lub makabrycznymi żartami

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
egal sein, schnurz sein
  (potocznie, potoczny) być (komuś) obojętnym
schulden
  (potocznie, potoczny) być winnym (pieniądze itp.)
herunterhängen
  (potocznie, potoczny) być zbyt luźnym (o odzieży)
hängen
  być przymocowanym do czegoś od góry
  znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią
  umierać na szubienicy
hängen, schweben
  dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
herabhängen, herunterhängen
  zwieszać się w dół

wisieć na telefonie /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑ ˌna‿tɛlɛˈfɔ̃ɲjɛ/ (v)
am Telefon hängen
  rozmawiać przez telefon długo lub często, prowadzić długie rozmowy telefoniczne

wiskacza /vʲiˈskaʧ̑a/ (n)
Viscacha
  (zoologia, zoologiczny) Lagostomus maximus, południowoamerykański gryzoń spokrewniony z szynszylą, szkodnik pastwisk;

wiskoza (n)
Viskosität
  (fizyka, fizyczny) fizyczna właściwość płynów określająca siły tarcia wewnętrznego między poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub gazów

wismarski (adj)
Wismarer
  związany z Wismarem, dotyczący Wismaru

wist /vʲist/ (n)
Whist
  (termin karciany) rodzaj gry w karty;
Ausspiel
  (termin karciany) zagrywka w brydżu;

witaj (interjection)
grüß dich
  zwrot używany jako powitanie

witalność /vʲiˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
Vitalität
  cecha tego, co jest witalne, pełne energii życiowej

witalny (adj)
vital
  dotyczący życia i jego procesów
  pełen sił życiowych

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
Vitamin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witarianin (n)
Rohköstler, Vitarianer
  osoba praktykująca witarianizm

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
begrüßen, grüßen
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś
sich begrüßen
  składać sobie wzajemne przywitanie

witlinek /vʲiˈtlʲĩnɛk/ (n)
Wittling
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka;

witrektomia (n)
Vitrektomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie składników patologicznych znajdujących się w obrębie ciała szklistego oka;

wittenberczyk (n)
Wittenberger
  mieszkaniec Wittenbergi, osoba z tego miasta

wittenberka (n)
Wittenbergerin
  mieszkanka Wittenbergi

wittenberski (adj)
Wittenberger, wittenbergisch
  związany z Wittenbergą, dotyczący Wittenbergi

wiwianit /vʲiˈvʲjä̃ɲit/ (n)
Vivianit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

wiza /ˈvʲiza/ (n)
Visum
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizerunek /ˌvʲizɛˈrũnɛk/ (n)
Abbild
  pierwowzór, odbicie, obraz

wizowy (adj)
Visa-
  dotyczący wizy

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
Besuch
  pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizyta domowa (n)
Hausbesuch, Hausvisite
  (medycyna, medyczny) zbadanie chorego w jego własnym mieszkaniu

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
Visitenkarte
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
Ulme
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;

wiązanie kowalencyjne /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈʦ̑ɨjnɛ/ (n)
kovalente Bindung, Atombindung, Elektronenpaarbindung, homöopolare Bindung
  (chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego;

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
binden
  splatać, tworząc węzeł
  (wojskowość, wojskowy) angażować obce oddziały w walkę, uniemożliwiając ich wykorzystanie w innym miejscu
  być substancją, elementem zespalającym coś z czymś
  krępować kogoś za pomocą sznura
  pakować w chustę związując jej końce
  tworzyć wiązanie chemiczne
  łączyć przedmioty razem, używając sznura
verbinden, binden
  tworzyć ciąg logiczny prowadzący od czegoś do czegoś, kojarzyć
binden, verbinden
  jednoczyć ze sobą ludzi
  twardnieć, tężeć, tracić elastyczność
  zobowiązywać do czegoś

wiązka /ˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
Bund
  pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych;
Bündel Kegel, Strahl
  światło lub cząstki biegnące w jednym kierunku

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
also, deshalb
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
Mehrheit, Majorität
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło głosowe (n)
Stimmband
  (anatomia, anatomiczny) każdy z dwu drgających fałdów znajdujących się w krtani, dzięki którym człowiek może mówić;

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Gefängnis
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
Gefangene, Häftling, Sträfling, Strafgefangene, Zuchthäusler
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

więzy (n)
Bande, Fesseln, Ketten
  rzeczy, którymi się krępuje co lub kogo
Fesseln
  to, co komu przeszkadza
Bande
  to, co wiąże; relacja zażyłości

więź (n)
Band
  stan posiadania czegoś wspólnego
  to, co łączy jednostki ze sobą

więźba /ˈvʲjɛ̃w̃ʑba/ (n)
Dachstuhl
  (budownictwo) drewniane belki tworzące konstrukcję szkieletową dachu;

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
Kirsche, Kirschbaum
  (spożywczy) owoce wiśni (1.1)

wjazd (n)
Einfahrt
  fakt wjechania dokądś, przybycia do jakiegoś miejsca
Auffahrt, Einfahrt
  miejsce, przez które można dokądś wjechać

wjeżdżać (v)
hineinfahren
  jadąc, dostawać się dokądś
anfahren, hineinfahren, auffahren
  jadąc, wpadać na jakiś obiekt
hinauffahren
  jadąc, zmierzać ku górze danej trasy

wklęsły (adj)
konkav
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkraczać (v)
einziehen
  (podniośle) krocząc, wchodzić gdzieś dostojnie; wstępować gdzieś wolno, z powagą
einschreiten
  rozpoczynać postępowanie naprawiające naruszony ład
einmarschieren, einrücken
  zaczynać zajmować obcy obszar

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
bald, in kurz Zeit
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkład /fkwat/ (n)
Beitrag
  to, co się wkłada w jakąś działalność (np. pieniądze)

wlot (n)
Einlass
  początkowa część rzeczy, do której coś wlatuje, wpada, wpływa lub wjeżdża

wnet (adv)
bald, demnächst, gleich, sofort
  (książkowy) w niedługim czasie od wskazanego momentu

wnikać (v)
eindringen, hineindringen
  przedostawać się do środka, przenikać
eindringen, vertiefen
  zgłębiać jakąś kwestię, próbować ją zrozumieć

wniosek /ˈvʲɲɔsɛk/ (n)
Schlussfolgerung
  wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania

wnioskodawca /ˌvʲɲɔskɔˈdafʦ̑a/ (n)
Antragsteller
  ten, kto wnioskuje, składa wniosek

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
Enkelin
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
Enkel
  syn córki lub syna

wnęka /ˈvnɛ̃ŋka/ (n)
Nische
  zagłębienie w ścianie, murze

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
Inneres Inneres Interieur
  pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem

wobec /ˈvɔbɛʦ̑/ (preposition)
angesichts gegenüber
  przed, w obliczu, naprzeciw

wobler (n)
Wobbler
  (wędkarstwo) sztuczna przynęta wędkarska na ryby drapieżne przypominająca wyglądem i ruchem ich pokarm;

woda /ˈvɔda/ (n)
Wasser
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;

woda kolońska /ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/ (n)
Kölnischwasser
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej o zapachu cytrusowo-ziołowym;

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
Königwasser
  (chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
Mineralwasser
  naturalna woda lecznicza;

woda po goleniu (n)
Aftershave, Rasierwasser
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) płynny kosmetyk nakładany na skórę twarzy po usunięciu zarostu

woda sodowa (n)
Sodawasser
  (spożywczy) woda do picia nasycona dwutlenkiem węgla;

woda szara (n)
Grauwasser
  (ochrona środowiska) nieprzemysłowa woda ściekowa powstająca w procesach domowych, takich jak mycie naczyń, kąpiel i pranie, nadająca się w ograniczonym zakresie do wtórnego wykorzystania;

woda słodka (n)
Süßwasser
  woda pozbawiona lub zawierająca stosunkowo niewielkie ilości soli

woda utleniona /ˈvɔda ˌutlɛ̃ˈɲɔ̃na/ (n)
Wasserstoffperoxid
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) trzyprocentowy wodny roztwór nadtlenku wodoru używany m.in. do dezynfekcji ran;

woda święcona (n)
Weihwasser
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;

woder /ˈvɔdɛr/ (n)
Wathos
  długi, wodoszczelny but gumowy, sięgający po pachwinę;

wodniak jądra (n)
Wasserbruch, Hydrozele
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie płynu między osłonkami jądra;

wodnica (n)
Wasserlinie
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krzywa wyznaczona na kadłubie przez poziom spokojnej wody, przy określonym stopniu załadowania jednostki pływającej;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
Wasserralle
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodny /ˈvɔdnɨ/ (adj)
Wasser
  nawiązujący do wody lub innych cieczy

wodobrzusze (n)
Aszites
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) gromadzenie się przesięku w jamie otrzewnej;

wodolot /vɔˈdɔlɔt/ (n)
Tragflügelboot, Tragflächenboot
  jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;

wodomierz /vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
Wasserzähler
  (technologia, technika, techniczny) miernik pokazujący ilość zużytej wody;

wodoodporny /ˌvɔdɔːtˈpɔrnɨ/ (adj)
wasserfest, wasserbeständig
  odporny na działanie wody

wodorotlenek (n)
Hydroxid
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
Wasserfall
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodosytka płaskogłowa (n)
Wasserreservoirfrosch
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ranoidea platycephala, gatunek żaby dość powszechnie spotykanej w Australii, znanej z magazynowania wody pitnej

wodoszczelny /ˌvɔdɔˈʃʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
wasserdicht
  nie przepuszczający wody

wodowskaz /vɔˈdɔfskas/ (n)
Pegel
  przyrząd lub urządzenie służące do określania stanu wody w rzece lub jeziorze;

wodowstręt (n)
Wasserscheu, Hydrophobie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) jeden z poważnych objawów wścieklizny objawiający się bolesnymi skurczami krtani podczas picia wody, a nawet na jej widok

wody /ˈvɔdɨ/ (n)
Wasserkurort
  (przestarzałe, przestarzały) kurort leczniczy

wody terytorialne /ˈvɔdɨ ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɛ/ (n)
Hoheitsgewässer, Territorialgewässer
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pas morza określonej szerokości, na którym obowiązuje prawodawstwo i władza państwa, do którego należy dany odcinek wybrzeża;

wodzenie niedźwiedzia (n)
Bärenführen
  (etnografia, etnograficzny) zwyczaj związany z karnawałem i zapustami polegający na odwiedzaniu domów przez przebierańców, wśród których jeden jest przebrany za niedźwiedzia;

wodzionka (n)
Brotsuppe
  (Górny Śląsk) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z czerstwego chleba, czosnku, tłuszczu zwierzęcego oraz wrzątku;

wodzić za nos /ˈvɔʥ̑iʥ̑ za‿ˈnɔs/ (v)
an der Nase herumführen
  (przenośnie, przenośnia) oszukiwać, manipulować kimś wykorzystując przewagę, aby podporządkować go swej woli

wodór /ˈvɔdur/ (n)
Wasserstoff, Hydrogen
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojenny /vɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
kriegerisch, militärisch, Krieg
  związany z wojną, odnoszący się do wojny

wojewoda /ˌvɔjɛˈvɔda/ (n)
Woiwode
  (administracja) zwierzchnik administracji na terenie województwa
  (dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) najwyższy urzędnik dowodzący wojskiem
  (dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) jeden z urzędów senatorskich

wojewódzki /ˌvɔjɛˈvuʦ̑ʲci/ (adj)
Wojewodschaft
  (przymiotnik) od województwo

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
Woiwodschaft, Wojewodschaft
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

województwo świętokrzyskie (n)
Woiwodschaft Heiligkreuz
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w południowej części centralnej Polski, z siedzibą władz w Kielcach;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
Krieg
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
Bürgerkrieg
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna religijna /ˈvɔjna ˌrɛlʲiˈɟijna/ (n)
Heiliger Krieg
  konflikt, wojna motywowana przyczynami religijnymi;

wojowniczość (n)
Streitlust
  cecha zachowania tj. skłonność do bójek
Kampflust, kriegerische Haltung
  skłonność grupy ludzi do wszczynania walk

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
Heer
  (potocznie, potoczny) grupa żołnierzy
Militärdienst
  (potocznie, potoczny) obowiązkowa służba militarna obywateli, przeszkolenie bojowe
Armee, Heer, Militär, Streitkräfte, Streitmacht
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (adj)
militärisch, soldatisch
  związany z wojskiem, dotyczący wojska

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (n)
Soldat
  żołnierz

wok /vɔk/ /wɔk/ (n)
Wok
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich;

wokalista /ˌvɔkaˈlʲista/ (n)
Vokalist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak, nauczyciel śpiewu

wokalizm /vɔˈkalʲism̥/ (n)
Vokalismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób, system samogłosek danego języka

wokalny (adj)
vokal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem

wokół /ˈvɔkuw/ (preposition)
um
  ze wszystkich stron

wola /ˈvɔla/ (n)
Weiler
  (dawniej, dawny) wieś, która korzystała z pewnych swobód
Wille
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

wolant /ˈvɔlãnt/ (n)
Steuerhorn
  (lotnictwo, lotniczy) urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości;

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
bevorzugen, vorziehen
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
Wolfram
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolframian /vɔlˈfrãmʲjãn/ (n)
Wolframat
  (chemia, chemiczny) sól kwasu wolframowego

wolfsburski (adj)
Wolfsburger
  związany z Wolfsburgiem (miastem w Niemczech)

wolna chata /ˈvɔlna ˈxata/ (n)
sturmfreie Bude
  (potocznie, potoczny) dom lub mieszkanie, w którym chwilowo nie ma domowników i można z niego swobodnie korzystać

wolna miłość (n)
freie Liebe
  postawa hołdująca nieskrępowanemu życiu seksualnemu bez zobowiązań, w opozycji do tradycyjnego małżeństwa i monogamii, kojarzona z ruchem hipisowskim;

wolne (n)
Muße
  (potocznie, potoczny) czas wolny od pracy, zajęć

wolno /ˈvɔlnɔ/ (adv)
frei
  swobodnie, w sposób luźny
langsam, gemächlich
  w sposób wolny, powoli, bez pośpiechu

wolno /ˈvɔlnɔ/ (v)
dürfen
  jest dozwolone, można, nie jest zabronione, mieć pozwolenie

wolnomularz /ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/ (n)
Freimaurer
  członek stowarzyszenia wolnomularskiego

wolnomyśliciel (n)
Freidenker
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik wolnomyślicielstwa

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
Freiheit
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie
  (więziennictwo, więzienny) pozostawanie poza więzieniem

wolność słowa /ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva/ (n)
Redefreiheit
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych;

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
frei
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  nieobciążony czymś niekorzystnym
  niezajęty przez coś
ledig, frei
  niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki
langsam
  odbywający się bez pośpiechu

wolny rynek /ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
freier Markt
  handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);

wolontariat (n)
freiwillige Arbeit
  dobrowolna, bezpłatna praca społeczna

wolt /vɔlt/ (n)
Volt
  (fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;

wombat /ˈvɔ̃mbat/ (n)
Wombat
  (zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
Zipfel
  (geografia, geograficzny) wybiegnięcia terytorium państwa w głąb innych państw sąsiednich
Sack, Beutel
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

wormacki (adj)
Wormser, wormsisch
  związany z Wormacją, dotyczący Wormacji

wortal (n)
Vortal
  (informatyka, informatyczny) portal internetowy zajmujący się jedną określoną tematyką;

wosk /vɔsk/ (n)
Wachs
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

wosk pszczeli (n)
Bienenwachs
  (pszczelarstwo, pszczelarski) wydzielina gruczołów woskowych pszczół służąca do budowania plastrów;

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
Ohrenschmalz
  (fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

wotycki (adj)
wotisch
  związany z Wotami, dotyczący Wotów

wotycki (n)
Wotisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wotycki;

wozić /ˈvɔʑiʨ̑/ (v)
befördern, fahren
  przemieszczać coś przy pomocy jakiegoś pojazdu

wozić drewno do lasu (v)
Eulen nach Athen tragen
  wykonywać niepotrzebną pracę

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
Vokativ
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołać /ˈvɔwaʨ̑/ (v)
nennen
  nazywać kogoś
rufen, schreien
  przekazywać coś krzykiem
rufen
  wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
Rindfleisch, Ochsenfleisch
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (n)
Fahrer, Kutscher
  osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;

woźny (n)
Büttel
  (dawniej, dawny) niższy urzędnik sądowy

wpadać /ˈfpadaʨ̑/ (v)
fallen, hineinfallen
  przemieszczać się do wnętrza czegoś
prallen rennen gegen
  zderzać się z kimś lub czymś

wpaść z deszczu pod rynnę /ˈfpaʑʥ̑ ˈz‿dɛʃʧ̑u pɔd‿ˈrɨ̃nːɛ/ (v)
vom Regen in die Traufe kommen
  (przenośnie, przenośnia) znaleźć się w sytuacji jeszcze gorszej niż poprzednia

wpis (n)
Eintragung
  (edukacja, edukacyjny) umieszczenie w dokumencie podpisu poświadczającego zaliczenie nauczanego przedmiotu
Eintrag, Eintragung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rejestracja w księdze urzędowej
Anmeldegebühr, Einschreibegebühr
  opłata ponoszona przy przystępowanie do jakiejś grupy
Eintrag, Gästebucheintrag
  umieszczenie zapisu w jakimś tekście

wprawa /ˈfprava/ (n)
Routine, Übung
  biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności

wprawdzie /ˈfpravʲʥ̑ɛ/
zwar
  składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest zastrzeżeniem w stosunku do tego, co wynika z treści drugiego zdania

wprawiać (v)
bringen, versetzen
  powodować jakiś stan psychiczny
einfassen, einsetzen
  umocowywać coś w czymś
gewöhnen, einüben
  ćwiczeniami wdrażać kogoś, coś do czegoś
sich versetzen
  wywoływać u siebie jakiś stan psychiczny
sich üben
  ćwiczyć, aby nabyć wprawy

wprowadzać /fprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
einführen
  zaczynać stosować jakąś zasadę/system

wprowadzić w błąd (v)
irreführen
  zamierzenie lub niezamierzenie podać fałszywą, nieprawdziwą informację

wpuszczać (v)
verschaukeln
  (potocznie, potoczny) stawiać kogoś w trudnej sytuacji
einlassen
  pozwalać czemuś lub komuś dostać się gdzieś
stecken
  wkładać coś do wnętrza czegoś

wpuścić w maliny /ˈfpuɕʨ̑iʥ̑ v‿maˈlʲĩnɨ/ (v)
einen Bären aufbinden
  (potocznie, potoczny) celowo wprowadzić w błąd, narażając kogoś na kłopoty

wpół /fpuw/ (adv)
halb
  przy podawaniu czasu: pół godziny przed pełną godziną
  w połowie, częściowo

wpłata (n)
Einlage
  wpłacenie pieniędzy

wpływ /fpwɨf/ (n)
Einfluss
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
einlaufen
  (marynarka) zawijać, przybijać do portu
eingehen
  (urzędowy) o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym
einließen, fließen, hineinfließen
  płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru
beeinflussen
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ
münden
  o ciekach wodnych: mieć ujście

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
einflussreich
  mający duży wpływ, autorytet

wracać /ˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
zurückkehren, zurückkommen
  przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio

wrak /vrak/ (n)
Wrack
  resztki uszkodzonego statku lub samolotu;

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Eindruck, Effekt, Empfindung
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wreszcie /ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ/ (adv)
endlich, schließlich
  nareszcie, w końcu

wrocławianin /ˌvrɔʦ̑waˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Breslauer
  mieszkaniec Wrocławia

wrodzić (v)
nachkommen
  urodzić się, mając cechę lub cechy obserwowalne w rodzinie

wrodzona łamliwość kości (n)
Glasknochenkrankheit, Osteogenesis imperfecta
  (medycyna, medyczny) uwarunkowana genetycznie choroba objawiająca się nadmierną kruchością kości;

wrodzony /vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
angeboren
  właściwy istocie żywej od urodzenia

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
feindlich
  o państwie: będący wrogiem, będący w stanie wojny z innym państwem
feindlich, feindselig
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrogość /ˈvrɔɡɔɕʨ̑/ (n)
Feindschaft, Feindlichkeit
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
Krähe
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrona siwa (n)
Nebelkrähe
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku wrona siwa (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corone Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

wrota /ˈvrɔta/ (n)
Tor
  wielkie drzwi frontowe

wrotka /ˈvrɔtka/ (n)
Rollschuh
  (sport, sportowy) podeszwa przyczepiana do buta, wyposażona w kółka, umożliwiająca jazdę;

wrotycz /ˈvrɔtɨʧ̑/ (n)
Rainfarn, Wurmkraut
  (botanika, botaniczny) Tanacetum L., roślina z rodziny astrowatych o dużych, pierzastych liściach i kwiatach zebranych w koszyczki;

wrzeciono /vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ/ (n)
Spindel
  (włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;

wrzenie (n)
Sieden
  (fizyka, fizyczny) przechodzenie ze stanu ciekłego w gazowy
Aufruhr
  oznaki niezadowolenia lub buntu

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
September, Scheiding
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzeszczeć /ˈvʒɛʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
kreischen
  krzyczeć bardzo głośno i intensywnie

wrzos /vʒɔs/ (n)
Heidekraut, Erika
  (botanika, botaniczny) wrzos zwyczajny - Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych liściach i małych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca późnym latem i wczesną jesienią;

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
Heide, Heideland
  bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzód /vʒut/ (n)
Geschwür, Ulcus
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wrzątek /ˈvʒɔ̃ntɛk/ (n)
kochen Wasser
  ciecz (najczęściej woda) w stanie wrzenia (zamieniania się w parę)

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
Sperling, Spatz
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
Feind
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami
  państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska

wróżba (n)
Weissagung
  przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu
Omen, Vorzeichen
  zjawisko uznawane za zapowiedź czegoś

wróżbiarka /vruʒˈbʲjarka/ (n)
Wahrsagerin
  (ezoteryka) kobieta zajmująca się przepowiadaniem przyszłości

wróżbiarz /ˈvruʒbʲjaʃ/ (n)
Wahrsager
  (ezoteryka) człowiek przepowiadający przyszłość

wróżbita (n)
Wahrsager, Weissager
  (ezoteryka) osoba zajmująca się wróżeniem

wróżenie /vruˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Kartenlegen, Wahrsagung
  (rzeczownik odczasownikowy) od wróżyć; (ezoteryka) przepowiadanie przyszłości

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
Fee
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wróżyć /ˈvruʒɨʨ̑/ (v)
weissagen
  (ezoteryka) przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę

wręcz /vrɛ̃n͇ʧ̑/ (adv)
geradeheraus
  bezpośrednio, otwarcie

wręcz /vrɛ̃n͇ʧ̑/ (particle)
geradezu, einfach
  …podkreślająca znaczenie wyrazu lub natężenie cechy

wręg /vrɛ̃ŋk/ (n)
Falz
  (pszczelarstwo, pszczelarski) element konstrukcyjny korpusów ula wzmacniający ich łączenie
  wycięcie lub załamanie w elemencie konstrukcyjnym, najczęściej drewnianym, służące do spójnego połączenia z innym elementem
Spant
  szkut. (lotnictwo, lotniczy) jeden z elementów konstrukcyjnych tworzących szkielet łodzi lub samolotu;

wsadzać (v)
einsperren, einbuchten
  (potocznie, potoczny) zamykać w więzieniu
hineinstecken, hineintun, stecken
  umieszczać gdzieś

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
östlich, Ost
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód

wschodnioeuropejski (adj)
osteuropäisch
  dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej

wschodnioniemiecki (adj)
ostdeutsch
  (geografia, geograficzny) dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech
  dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)

wschodniopolski (adj)
ostpolnisch
  związany ze wschodnią Polską, dotyczący wschodniej Polski

wschodniosłowiański /ˌfsxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
ostslawisch
  odnoszący się do Słowian wschodnich (Rosjan, Białorusinów, Ukraińców, Rusinów), związany ze Słowianami wschodnimi, dotyczący wschodniej Słowiańszczyzny

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
aufgehen
  wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)
  o roślinach: kiełkować, wychodzić z ziemi

wschód /fsxut/ (n)
Aufgang, Sonnenaufgang, Mondaufgang
  (astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem
Osten, Ost
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
zeigen, weisen
  pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje
  o przyrządach pokazywać wartość wielkości mierzonej

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
Uhrzeiger, Zeiger
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;

wskutek /ˈfskutɛk/ (preposition)
infolge, zufolge
  (książkowy) (zobacz) na skutek

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
wunderbar, prächtig, großartig
  o czymś wyjątkowo dobrym, pięknym lub lubianym

wspinać /ˈfspʲĩnaʨ̑/ (v)
hinaufsteigen
  wznosić siebie samego na coś wysokiego

wspomagać /fspɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
unterstützen
  pomagać, wspierać materialnie; udzielać pomocy materialnej osobie, instytucji

wspominać /fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
erwähnen
  mówić mimochodem, wzmiankować
gedenken, erinnern sich
  sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Erinnerung
  obraz przeszłości w pamięci

wspólnik (n)
Partner
  osoba mająca wspólny udział w czymś
Komplize
  osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie

wspólnota /fspulˈnɔta/ (n)
Gemeinschaft, Gemeinde
  grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
gemeinsam
  należący lub używany przez kilka osób

współautor /fspuwˈawtɔr/ (n)
Koautor, Mitautor, Mitverfasser
  jeden z dwóch lub więcej autorów tego samego dzieła

współczesny /fspuwˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
zeitgenössisch, gegenwärtig
  istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy
derzeitig
  taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
Mitleid, Mitgefühl
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
Mitleid haben, mitfühlen
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współczynnik załamania /fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa/ (n)
Brechungsindex, Brechzahl
  (fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku;

współdziałać (v)
mitwirken, zusammenwirken
  działać razem, współpracować

współlokator /ˌfspuwlɔˈkatɔr/ (n)
Mitbewohner
  ktoś, z kim się wspólnie mieszka

współmierność (n)
Angemessenheit
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest współmierne

współobywatel (n)
Mitbürger
  osoba będąca obywatelem tego samego państwa lub innego terenu, co ktoś inny

współodpowiedzialny /ˌfspuwɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
mitverantwortlich
  taki, który ponosi odpowiedzialność wspólnie z inną osobą (innymi osobami)

współogniskowy /ˌfspuwɔɟɲiˈskɔvɨ/ (adj)
konfokal
  (matematyka, matematyczny) (optyka, optyczny) mający wspólne ognisko

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
Zusammenarbeit
  wspólne działanie kilku podmiotów

współpracować /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
zusammenarbeiten
  pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu
  dodatkowo lub w niepełnym wymiarze pracować na rzecz jakiejś organizacji lub firmy

współpracownik /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
Mitarbeiter
  osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem

współrzędna (n)
Koordinate
  (matematyka, matematyczny) liczba lub układ liczb określające położenie punktu na linii, na płaszczyźnie, na powierzchni, w przestrzeni;

współuczestniczyć (v)
mitwirken
  uczestniczyć w czymś wspólnie z kimś

współwyznawca /ˌfspuwvɨˈznafʦ̑a/ (n)
Glaubensgenosse
  wyznawca tej samej religii

współzałożyciel (n)
Mitgründer
  osoba mająca współudział w założeniu czegoś

współzałożycielka (n)
Mitgründerin
  kobieta mająca współudział w założeniu czegoś

współżyć /ˈfspuwʒɨʨ̑/ (v)
zusammenleben
  mieszkać, żyć z kimś w jakiś sposób

wstawiać (v)
aufsetzen
  (potocznie, potoczny) zaczynać gotowanie
einsetzen, eintragen
  dopisywać do tekstu
hineinsetzen, einsetzen, hineinstellen
  osadzać w czymś brakujące lub dodatkowe części
hineinstellen
  umieszczać coś w czym, na ogół w pozycji pionowej
sich beschwipsen
  (potocznie, potoczny) ulegać upojeniu alkoholowemu
sich einsetzen, sich verwenden
  brać w obronę

wstać lewą nogą /ˈfstaʨ̑ ˈlɛvɔ̃w̃ ˈnɔɡɔ̃w̃/ (v)
mit dem linken Bein zuerst aufgestanden sein
  być bez powodu w złym humorze, mieć zły nastrój od samego rana

wstrzemięźliwie (adv)
abstinent, enthaltsam, mäßig, zurückhaltend
  z umiarem

wstrzemięźliwość (n)
Mäßigung, Zurückhaltung
  powstrzymywanie się od czego

wstrzemięźliwy (adj)
zurückhaltend, vorsichtig
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego
enthaltsam
  świadczący o zachowywaniu umiaru

wstrzykiwać (v)
einspritzen
  (medycyna, medyczny) wprowadzać płyn do ciała za pomocą strzykawki
  (technologia, technika, techniczny) wprowadzać płyn lub gaz do czegoś pod ciśnieniem

wstrzyknąć (v)
einspritzen
  aspekt dokonany od: wstrzykiwać

wstręt /fstrɛ̃nt/ (n)
Ekel
  intensywne uczucie niechęci, odraza;

wstyd /fstɨt/ (n)
Schande
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
Scham, Beschämung
  uczucie onieśmielenia, zażenowania

wstydzić się /ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
genieren
  odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji

wstąpić /ˈfstɔ̃mpʲiʨ̑/ (v)
vorbeikommen, eintreten, treten
  przyjść z krótką wizytą w pewnym celu

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
Menüband, Multifunktionsleiste, Ribbon
  (informatyka, informatyczny) element interfejsu użytkownika, zastępujący tradycyjne menu i paski narzędzi;
Band
  ozdobny, wąski pasek tkaniny

wstępniak (n)
Aufmacher
  artykuł wstępny

wstępnie (adv)
einleitend
  na wstępie, początkowo

wstępny /ˈfstɛ̃mpnɨ/ (adj)
einleitend
  robiony na początku (wstępie)

wstężnica (n)
Schnurwürm
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę należące do typu Nemertea;

wsuwać (v)
verschlingen, schlingen, verdrücken
  (potocznie, potoczny) jeść dużo i szybko
zustecken
  dawać komu co w sposób skryty
hineinschieben, hineinstecken, schieben, stecken
  sunąć czymś, umieszczać to gdzieś
sich hineinschleichen, sich hineinstehlen
  sunąc się, dostawać się gdzieś
sich einschleichen
  wchodzić ukradkiem

wsysać (v)
aufsaugen
  ssąc, wciągać coś

wszarz /fʃaʃ/ (n)
Lausbube
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś, kto ma wszy

wszechmoc (n)
Allmacht, Allmächtigkeit, Omnipotenz
  przymiot tego, kto posiada nieograniczoną moc

wszechstronny (adj)
allseitig
  obejmujący możliwie jak najwięcej aspektów czegoś

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
Universum, Weltall
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszelki /ˈfʃɛlʲci/ (pronoun)
jeder, jeglich, sämtlich
  dotyczący wszystkich aspektów; każdy; wszystek

wszerz (adv)
quer
  zgodnie z kierunkiem szerokości czegoś

wszyscy /ˈfʃɨsʦ̑ɨ/ (indefinitePronoun)
alle
  ogół ludzi z danego zbioru

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
all
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie /ˈfʃɨstʲcɛ/ (indefinitePronoun)
alle
  forma niemęskoosobowa od wszyscy

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
alle Wege führen nach Rom
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
alles
  ogół rzeczy i spraw

wszystko jedno /ˈfʃɨstkɔ ˈjɛdnɔ/ (adv)
egal
  (związek frazeologiczny) nieistotne, bez znaczenia (ile, jak, gdzie, dokąd itp.)

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
überall
  w każdym miejscu
  do każdego miejsca

wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ ˈdɔbʒɛ ˈalɛ ˈv‿dɔ̃mu najˈlɛpʲjɛ̇j/ (proverb)
daheim ist daheim
  najwygodniej każdy czuje się we własnym domu

wtargnięcie (n)
Eindringen, Einfall, Einmarsch
  gwałtowne pojawienie się, wejście gdzieś

wtargnąć (v)
eindringen, einmarschieren
  nagle przedostać się gdzieś niezgodnie z oczekiwaniami

wtedy /ˈftɛdɨ/ (pronoun)
damals, dann, da
  w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie

wtem /ftɛ̃m/ (adv)
plötzlich
  w sposób nieoczekiwany

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
Dienstag
  drugi dzień tygodnia

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
Stecker
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;
Plug-in
  (informatyka, informatyczny) dodatek do programu komputerowego zwiększający jego funkcjonalność
Spitzel
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba, która dzięki infiltracji w określonym środowisku zdobywa niedostępne dla ogółu informacje

wtórny (adj)
sekundär
  taki, który powstał w wyniku przekształcenia, przetworzenia albo jako następstwo czegoś

wudu (n)
Voodoo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia synkretyczna łącząca rdzenne wierzenia ludów Afryki z elementami katolicyzmu, popularna zwłaszcza na Haiti;

wujek /ˈvujɛk/ (n)
Onkel, Oheim
  brat matki

wulgarnie /vulˈɡarʲɲɛ/ (adv)
vulgär
  w wulgarny sposób

wulgarny /vulˈɡarnɨ/ (adj)
vulgär
  zachowujący się w sposób ordynarny, nieprzyzwoity, grubiański

wulgaryzm /vulˈɡarɨsm̥/ (n)
Vulgarismus
  słowo albo wyrażenie wulgarne, obelżywe, ordynarne i łamiące normy społeczne;

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
Vulkan, Feuerberg
  (geologia, geologiczny) miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)

wulkaniczny /ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
vulkanisch
  związany z wulkanami i ich aktywnością

wulwodynia (n)
Vulvodynie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie;

wuppertalski (adj)
Wuppertaler
  związany z Wuppertalem, dotyczący Wuppertalu

wuwuzela (n)
Vuvuzela
  (sport, sportowy) afrykański aerofon ustnikowy używany przez kibiców piłki nożnej do robienia hałasu;

wy /vɨ/ (personalPronoun)
ihr
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybaczalny (adj)
verzeihlich
  który można wybaczyć

wybaczać /vɨˈbaʧ̑aʨ̑/ (v)
verzeihen
  dawać przebaczenie, odpuszczać winę

wybawiciel (n)
Erlöser
  osoba, która wybawia

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
Bleichmittel, Bleiche
  (chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybieralny (adj)
wählbar
  mogący zostać wybranym

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
wählen
  dokonywać wyboru
wählen, auswählen
  powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie

wybijać (v)
ausrenken, ausschlagen, verstauchen
  (medycyna, medyczny) powodować przemieszczenie narządu lub części ciała poza fizjologiczne miejsce
prägen
  (metaloznawstwo, metalurgia) produkować monety, odznaki lub biżuterię przy pomocy uderzeń właściwym przedmiotem, modelując metal i / lub ozdabiając czym
schießen
  (sport, sportowy) nadawać kierunek piłce, bili lub krążkowi celem umieszczenia w danym polu czy punkcie
schlagen
  (technologia, technika, techniczny) o przyrządach wskazywać czas, rytm, takt, tempo lub liczbę czego
herausschlagen
  (technologia, technika, techniczny) uderzając jakimś przedmiotem, robić otwór albo wnękę
reißen
  sprawiać, że ktoś nie jest w stanie powrócić do przerwanej czynności lub stanu
einschlagen, herausschlagen, heraustreiben
  uderzając w coś, powodować wypadnięcie tego, co znajduje się w środku
ausrotten
  zabijać jak najwięcej

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
außerordentlich, ausgesprochen, überragend
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyblakły (adj)
verblichen
  taki, który stracił intensywność światła lub barw

wyblinka (n)
Webleine
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) cieńsza lina wiązana na wantach służąca do wspinania się na maszt;

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
Wähler, Wählerin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach

wyborczyni (n)
Wählerin
  (rzadki, rzadko używany) kobieta uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach

wyborny /vɨˈbɔrnɨ/ (adj)
ausgezeichnet
  (spożywczy) smaczny, smakowity
ausgezeichnet, hervorragend
  wyróżniający się z ogółu, bardzo dobry

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
Wahlen, Wahl
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;
Wahl
  rodzaj konkursu, plebiscytu, w którym dokonuje się wyboru osób pretendujących do jakiegoś tytułu

wybryk (n)
Ausschweifung, Exzentrizität, Unfug
  zaskakujący postępek, odbiegający od przyjętych norm postępowania

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
Küste
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybój /ˈvɨbuj/ (n)
Schlagloch
  zagłębienie w nawierzchni drogi wyjeżdżone kołami pojazdów lub wybite kopytami zwierząt

wybór /ˈvɨbur/ (n)
Wahl
  coś, co zostało wybrane
  szeroka możliwość wyboru (1.1)
Wahl, Auswahl
  wybranie jednej z wielu możliwości

wycena (n)
Schätzung
  (handel, handlowy) wyznaczanie ceny czegoś

wychodnia (n)
Aufschluss
  (geologia, geologiczny) miejsce, w którym skała (ciało, warstwa geologiczna) wychodzi ponad powierzchnię ziemi;

wychodzić za mąż /vɨˈxɔʥ̑iʥ̑ ˈza‿mɔ̃w̃ʃ/ (v)
jdn. heiraten
  wstępować w związek małżeński z mężczyzną

wychodzić ze skóry /vɨˈxɔʥ̑iʥ̑ zɛ‿ˈskurɨ/ (v)
aus der Haut fahren
  (potocznie, potoczny) usilnie się starać, dawać z siebie wszystko

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
Erziehung
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie
  kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania

wychowanie fizyczne /ˌvɨxɔˈvãɲɛ fʲiˈzɨʧ̑nɛ/ (n)
Sportunterricht, Sport
  (edukacja, edukacyjny) (sport, sportowy) dział pedagogiki zajmujący się badaniem, analizą i konstruowaniem programu wychowania i rozwoju fizycznego człowieka;

wychowawca /ˌvɨxɔˈvafʦ̑a/ (n)
Klassenlehrer
  (edukacja, edukacyjny) nauczyciel opiekujący się klasą w szkole (zarządzający dziennikiem, organizujący spotkania z rodzicami, prowadzący godzinę wychowawczą)
Erzieher
  osoba opiekująca się dzieckiem lub grupą dzieci (w szkole, przedszkolu, domu dziecka itp.)

wychowawczy (adj)
erzieherisch
  dotyczący wychowania i nauczania

wychudzony /ˌvɨxuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
abgemagert
  bardzo chudy, wątły, mizerny

wychwalać /vɨˈxfalaʨ̑/ (v)
preisen, loben
  bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
Ausflug, Abstecher
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wycieczkowiec /ˌvɨʨ̑ɛʧ̑ˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Kreuzfahrtschiff
  (morski) (turystyka, turystyczny) turystyczny statek pasażerski, prom

wyciek (n)
Ausfluss
  treść płynna, która wydobyła się skądś
Ausfließen, Ausströmen
  wydostawanie się płynnie na zewnątrz

wyciekać /vɨˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
auslaufen, austreten
  o cieczy, płynie: sącząc się, wylewać się z jakiegoś zbiornika

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
Scheibenwischer
  (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność;
Fußmatte, Fußabtreter
  mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wycierać /vɨˈʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
wischen, abwischen, aufwischen, wegwischen
  usuwać z czegoś nalot lub osad przez pocieranie

wycieńczony (adj)
geschwächt
  krańcowo osłabiony; taki, który stracił niemal wszystkie siły

wycinanka (n)
Scherenschnitt
  (potocznie, potoczny) praca plastyczna wykonana z kawałków papieru

wyciąg /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
Auszug
  (chemia, chemiczny) roztwór otrzymywany z substancji roślinnej lub organu zwierzęcego poprzez ich gotowanie, zalewanie wrzątkiem lub alkoholem;
Aufzug
  urządzenie lub układ urządzeń do wyciągania czegoś lub kogoś na jakąś wysokość

wyciąg krzesełkowy /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/ (n)
Sesselbahn
  rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyciąg narciarski /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk narʲˈʨ̑arsʲci/ (n)
Skilift
  (technologia, technika, techniczny) (sport, sportowy) kolej linowa instalowana na stokach, służąca do transportu narciarzy, snowboardzistów lub turystów

wyciągać /vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
herausziehen, ausziehen
  wydobywać, wyjmować coś z czegoś

wycofywać (v)
den Rückzug befehlen, zurücknehmen, zurückziehen
  wydać zarządzenie nakazujące powrót do stanu poprzedniego
zurückziehen
  zabierać coś, co było uprzednio dane
sich zurückziehen
  opuszczać jakieś miejsce, cofając się
  rezygnować z czego

wyczerpanie /ˌvɨʧ̑ɛrˈpãɲɛ/ (n)
Erschöpfen
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyczerpać
Erschöpfung
  duże zmęczenie, wycieńczenie

wyczerpany (adj)
erschöpft
  (przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony
  wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany, pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości

wyczerpujący (adj)
erschöpfend, eingehend
  dostarczający wszystkich lub bardzo szczegółowych informacji
aufzehrend
  powodujący wyczerpanie, przynoszący utratę sił

wyczerpywać /ˌvɨʧ̑ɛrˈpɨvaʨ̑/ (v)
erschöpfen erörtern
  o słowach, tematach itp. powiedzieć już wszystko w danej sprawie
erschöpfen, aufbrauchen
  zużywać coś do końca; wydobywać coś, korzystać z czegoś aż do wyczerpania
sich erschöpfen, zu Ende gehen
  kończyć się, zużywać się, tracić swoje właściwości, dobra (np. energię)

wyczucie (n)
Gefühl
  umiejętność intuicyjnego odbierania czegoś

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
Tat, Stück
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydalać (v)
ausstoßen, ausscheiden
  (biologia, biologiczny) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii
verweisen
  usuwać kogoś niepożądanego

wydalenie (n)
Ausstoßung
  usunięcie, pozbycie się kogoś z jakiejś zbiorowości

wydalina (n)
Exkremente
  (fizjologia, fizjologiczny) materia wydalana przez organizm jako zbędny produkt metabolizmu

wydanie /vɨˈdãɲɛ/ (n)
Ausgabe
  (drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego

wydarzać się (v)
geschehen, sich ereignen
  stawać się faktem

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Ereignis
  to, co się stało
Errungenschaft
  ważne dokonanie związane z jakąś dziedziną

wydarzyć się /vɨˈdaʒɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
geschehen, passieren, vorkommen, sich ereignen
  wystąpić jako rzeczywiste zjawisko

wydawanie /ˌvɨdaˈvãɲɛ/ (n)
Ausgabe
  (rzeczownik odczasownikowy) od wydawać

wydawać /vɨˈdavaʨ̑/ (v)
befehlen
  nakazywać coś w zdecydowanej formie ((na przykład) polecenie, wyrok (i tym podobne, i temu podobne))
herausgeben
  oddawać pieniądze jako resztę
veröffentlichen, auflegen, verlegen
  publikować coś
verheiraten wollen
  sprawić, aby córka poślubiła kogoś
verraten
  ujawniać kogoś lub czyjąś działalność w złej intencji, zdradzać kogoś
ausgeben
  wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś
scheinen
  sprawiać jakieś wrażenie, przedstawiać się w jakiś sposób

wydawca (n)
Verlag
  instytucja zajmująca się wydawaniem produktów medialnych
Verleger
  osoba zajmująca się wydawaniem środków masowego przekazu

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
Verlag
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydech (n)
Ausatmen
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wydalenia powietrza z układu oddechowego na zewnątrz ustroju
Auspuff
  (technologia, technika, techniczny) wydmuchnięcie poza cylinder mieszaniny gazów, pyłów i spalin

wydma /ˈvɨdma/ (n)
Düne
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydmuszka /vɨˈdmuʃka/ (n)
ausgeblasenes Ei
  skorupka jajka, którego zawartość została wydmuchana przez małą dziurkę

wydra /ˈvɨdra/ (n)
Luder, Ratte
  (obraźliwie) wredna, przebiegła kobieta
Fischotter, Otter
  (zoologia, zoologiczny) Lutrinae, ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wydruk /ˈvɨdruk/ (n)
Ausdruck
  efekt pracy drukarki, telefaksu lub innego urządzenia drukującego

wydziedziczyć /ˌvɨʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
enterben
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pozbawić praw do dziedziczenia, do przysługującego spadku

wydłużony (adj)
verlängert
  przeciągający się w czasie
verlängert, ausgedehnt
  wyraźnie długi

wyganiać (v)
hinaustreiben, fortjagen
  zmuszać do opuszczenia jakiegoś miejsca

wygasać (v)
erlöschen
  przestawać się palić
  przestawać być
auslaufen
  tracić ważność

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
Aussehen
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
aussehen, scheinen
  mieć dany wygląd
hervorschauen, lehnen, schauen
  patrzeć wychylając się spoza przeszkody lub z okna

wygodny /vɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
bequem
  charakteryzujący się wygodą, dający wygodę
  taki, który za bardzo lubi wygodę, dogadza sobie, unika trudu, nadmiernego wysiłku

wygrana /vɨˈɡrãna/ (n)
Preis
  nagroda w jakimś konkursie, zysk w hazardzie
Sieg
  zwycięstwo

wygrywać /vɨˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
gewinnen
  grając w coś, zdobyć wygraną
  zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo

wygładzanie /ˌvɨɡwaˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
Glättung
  (rzeczownik odczasownikowy) od wygładzać

wygłos /ˈvɨɡwɔs/ (n)
Auslaut
  (językoznawstwo, językoznawczy) pozycja końcowa wyrazu lub sylaby

wyjazd /ˈvɨjast/ (n)
Wegfahrt
  fakt wyjechania skądś, opuszczenia jakiegoś miejsca
Ausfahrt
  miejsce, w którym można skądś wyjechać
Ausflug
  podróż, wycieczka, wyprawa

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
erklären
  czynić coś zrozumiałym

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Erklärung
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjec /ˈvɨjɛʦ̑/ (n)
Brüllaffe
  (zoologia, zoologiczny) Alouatta, południowoamerykańska małpa o donośnym głosie;

wyjeżdżać /vɨˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
abreisen
  opuszczać jakieś miejsce, przemieszczać się, udać się w inne miejsce

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
Ausnahme
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu

wyjątek potwierdza regułę /vɨˈjɔ̃ntɛk pɔˈtfʲjɛrʣ̑a rɛˈɡuwɛ/ (proverb)
Ausnahmen bestätigen die Regel, Die Ausnahme bestätigt die Regel
  …poucza, że reguły w życiu zawsze mają wyjątki; zatem sporadyczne odstępstwo od reguły nie obala jej prawdziwości

wyjątkowo /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
ausnahmsweise
  niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko
besonders
  w sposób szczególny, nadzwyczajny

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
außergewöhnlich
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
Ausgang
  (elektryczność) gniazdo urządzenia podające wynik pracy, dźwięk, sygnał itp.
Ausgang, Ausweg
  droga lub otwór, którym się wychodzi

wyjść /vɨjɕʨ̑/ (v)
ausgehen, verlassen
  opuścić jakieś miejsce
  zakończyć pobyt w jakimś miejscu

wyka (n)
Wicke
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych;

wykastrować (v)
kastrieren
  usunąć gruczoły rozrodcze

wykaz /ˈvɨkas/ (n)
Liste, Verzeichnis, Zusạmmenstellung
  pismo zawierające wyliczenie osób, rzeczy, elementów, czynności, zdarzeń itp. mających jakąś wspólną cechę

wykazać /vɨˈkazaʨ̑/ (v)
beweisen, nachweisen
  dowieść, stwierdzić, wykryć

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
Zahnstocher
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykluczenie (n)
Ausgrenzung, Ausschließung
  wyłączenie lub usunięcie z jakiejś zbiorowości

wykluwać się /vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
ausgebrüten ausgehecken werden, entstehen, sich bilden
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) rodzić się, formować się, powstawać
ausschlüpfen, schlüpfen
  (zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja

wykoleić /ˌvɨkɔˈlɛ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
entgleisen
  spowodować wypadnięcie pojazdu z szyn
  (przenośnie, przenośnia) spowodować, że ktoś zdegraduje się, zmarnuje swoje życie

wykolejenie /ˌvɨkɔlɛˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Entgleisung
  (kolejnictwo) wypadnięcie pojazdu z szyn

wykonalny /ˌvɨkɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
ausführbar
  możliwy do wykonania, realizacji, wprowadzenia w życie

wykonanie /ˌvɨkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
Ausführen
  (rzeczownik odczasownikowy) od wykonać
Ausführung
  jakość efektu tej czynności
  sposób zagrania, zaśpiewania danego utworu, sztuki

wykonawca /ˌvɨkɔ̃ˈnafʦ̑a/ (n)
Ausführer Vortragende, Darsteller
  grający rolę teatralną (lub inną) lub wykonujący utwór muzyczny

wykonawczy /ˌvɨkɔ̃ˈnafʧ̑ɨ/ (adj)
exekutiv, ausübend
  związany z wykonywaniem, dotyczący wykonywania czegoś

wykonawczyni /ˌvɨkɔ̃nafˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
Ausführerin Vortragende
  wykonująca rolę teatralną lub utwór muzyczny

wykonywać /ˌvɨkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
ausüben
  formalnie: spełniać pewne obowiązki
spielen
  odtwarzać, grać (role teatralne lub filmowe, utwory muzyczne)
ausführen
  urzeczywistniać, zrealizować, uczyniać, spełniać coś, wprowadzać coś w czyn, doprowadzać coś do skutku
herstellen
  wytwarzać lub produkować coś

wykopać topór wojenny /vɨˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ/ (v)
Kriegsbeil ausgraben
  popaść z kimś w konflikt, zapoczątkować nieprzyjaźń

wykopywać /ˌvɨkɔˈpɨvaʨ̑/ (v)
graben, ausheben
  utworzyć dół poprzez kopanie, wydobywanie ziemi
roden
  wydobyć z ziemi coś, co w niej było
sich herausgraben
  kopiąc, wydostać się skądś; odgrzebać, wygrzebać się

wykorzystywać /ˌvɨkɔʒɨˈstɨvaʨ̑/ (v)
ausnutzen
  mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby
  mieć korzyść z czegoś lub kogoś, zrobić użytek z czegoś

wykończony (adj)
erledigt, fertig
  (potocznie, potoczny) mocno zmęczony

wykroczenie /ˌvɨkrɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Verstoß
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę i zagrożony karą aresztu, ograniczenia wolności, grzywny lub nagany;
  (książkowy) działanie sprzeczne z przyjętymi normami, zasadami
Verstoßen
  (rzeczownik odczasownikowy) od wykroczyć

wykrywacz kłamstw /vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf/ (n)
Lügendetektor
  (potocznie, potoczny) wariograf, poligraf

wykrywać (v)
entdecken, feststellen
  stwierdzać obecność czego w czymś poprzez badanie
entdecken, aufdecken, aufspüren, ermitteln
  ujawniać coś nieznanego lub ukrytego

wykrzykiwać (v)
ausrufen, schreien
  wydawać okrzyki

wykrzyknienie /ˌvɨkʃɨcˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
exclamatio
  figura retoryczna, wyraz, grupa wyrazów lub zdanie wykrzyknikowe, wtrącone w tok wypowiedzi;

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
Interjektion, Ausrufewort
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
Ausrufungszeichen, Ausrufezeichen
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykrój (n)
Schnittmuster, Schablone
  (krawiectwo) forma na papierze, według której kroi się materiał na ubranie
Umriss
  zarys liniowy

wykręt (n)
Ausflucht, Ausrede
  zmyślony powód celem wprowadzenia kogoś w błąd, ukrycia prawdy

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Bildung, Ausbildung, Schulbildung
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykształcony /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
gebildet
  taki, który posiadł szeroką wiedzę, ukończył jakąś szkołę, zwłaszcza wyższą uczelnię

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
Erker
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykuć (v)
pauken
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) (edukacja, edukacyjny) nauczyć się na pamięć

wykwalifikowany (adj)
qualifiziert, ausgebildet, gelernt
  posiadający odpowiednie kwalifikacje

wykwintnie (adv)
elegant, vorzüglich
  w sposób wykwintny

wykład /ˈvɨkwat/ (n)
Vorlesung
  dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat

wykładnik (n)
Ausdruck
  to, co określa, wskazuje, wyraża coś

wykładowca /ˌvɨkwaˈdɔfʦ̑a/ (n)
Dozent
  (edukacja, edukacyjny) osoba prowadząca wykłady na wyższej uczelni

wylatywać (v)
entweichen
  (fizyka, fizyczny) unosić się w górę samoczynnie lub będąc wyrzucanym
abheben
  (lotnictwo, lotniczy) rozpoczynać skądś lot celem podróży
herauslaufen, herausschießen
  (potocznie, potoczny) szybkim ruchem wydostawać się skądś
herausfliegen
  (potocznie, potoczny) wypadać skądś
  (technologia, technika, techniczny) zostawać wystrzelonym
herausfliegen, wegfliegen
  (zoologia, zoologiczny) lecąc, opuszczać jakieś miejsce, wydostawać się skądś

wylać dziecko z kąpielą /ˈvɨlaʥ̑ ˈːɛʦ̑kɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃/ (v)
das Kind mit dem Bade ausschütten
  (związek frazeologiczny) chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy

wylesiać /vɨˈlɛɕäʨ̑/ (v)
abholzen, entwalden
  (leśnictwo) wycinać z jakiegoś obszaru roślinność leśną

wylew (n)
Überschwemmung
  (hydrologia, hydrologiczny) wystąpienie wody z brzegów rzeki
Gefühlsausbruch
  (książkowy) nagłe, silne uzewnętrznienie uczuć
Schlaganfall
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) udar mózgu

wylewać /vɨˈlɛvaʨ̑/ (v)
ausgießen
  lejąc, pozbyć się płynu z naczynia

wylewny (adj)
überschwänglich
  skłonny do okazywania serdecznych uczuć
mitteilsam
  skłonny do zwierzeń
überschäumend
  świadczący o byciu serdecznym, życzliwym

wyliczać (v)
auszählen
  (sport, sportowy) licząc jako sędzia ringowy od 1 do 10, odmierzać czas od otrzymania przez zawodnika obezwładniającego ciosu i po upływie którego uznaje się go za pokonanego przez nokaut
abzählen
  określać poprzez obliczenia
ermitteln, errechnen
  po obliczeniu wydzielać coś i przeznaczać na jakiś cel
aufzählen
  wymieniać w pewnej kolejności
abrechnen
  zdawać przed kimś rachunek z wydanych kwot czy zużytych materiałów

wylogowywać /ˌvɨlɔɡɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
abmelden, ausloggen
  (informatyka, informatyczny) zakończyć sesję pracy z systemem informatycznym

wylotek /vɨˈlɔtɛk/ (n)
Flugloch
  (pszczelarstwo, pszczelarski) otwór w ulu umożliwiający pszczołom opuszczanie ula i powracanie do niego

wyludniać (v)
entvölkern
  czynić bezludnym

wymaganie /ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ/ (n)
Anforderung, Zumutung
  wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
fordern, verlangen
  żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się

wymawiać /vɨ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
aussprechen
  wyrażać coś dźwiękowo, słownie

wymaz (n)
Abstrich
  (medycyna, medyczny) próbka materiału biologicznego pobrana w celu wykonania badania morfologicznego, cytologicznego lub mikrobiologicznego;

wymazywać (v)
entfernen, wegradieren
  mażąc, usuwać coś z czegoś
vollschmieren
  mocno mazać czymś
verbannen
  usuwać z umysłu
sich vollschmieren
  brudzić się czymś, co się rozmazuje

wymiana /vɨ̃ˈmʲjãna/ (n)
Austausch, Umtausch
  otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego

wymieniać /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
wechseln, tauschen
  dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego

wymiennik ciepła /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
Wärmeübertrager, Wärmetauscher
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;

wymierzać (v)
zielen, anlegen
  określać cel
abmessen, ausmessen
  określać miarę, np. długość
bemessen, verhängen, festsetzen
  określać wielkość czegoś przydzielonego komuś
versetzen
  wykonywać cios

wymiotować /ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
erbrechen, übergeben
  (fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka

wymioty /vɨ̃ˈmʲjɔtɨ/ (n)
Erbrechen
  gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną;

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
Euter
  (zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
Aussprache
  (fonetyka, fonetyczny) sposób artykulacji dźwięków mowy;

wymuszać /vɨ̃ˈmuʃaʨ̑/ (v)
erzwingen
  usiłować uzyskać coś wywierając na kogoś nacisk

wymysł (n)
Erfindung
  coś wymyślonego, nie znajdującego potwierdzenia w rzeczywistości

wymóg (n)
Anforderung, Erfordernis
  warunki, jakim coś lub ktoś musi sprostać

wymówka (n)
Vorwurf
  pretensja wyrażana słownie
Ausrede
  wykrętne usprawiedliwienie

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
mieten
  korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę
vermieten
  zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę

wynalazca /ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a/ (n)
Erfinder
  autor wynalazku, ten, który coś wynalazł

wynalazczyni /ˌvɨ̃nalaʃˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
Erfinderin
  autorka wynalazku, kobieta, która coś wynalazła

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
Erfindung
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć (v)
erfinden
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynik /ˈvɨ̃ɲik/ (n)
Ergebnis, Folge
  rezultat, skutek

wynikać /vɨ̃ˈɲikaʨ̑/ (v)
folgen
  być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek

wyniosłość (n)
Hochmut
  cecha bycia wyniosłym
Anhöhe, Erhebung
  miejsce górujące nad otoczeniem

wyniszczać (v)
auszehren, kaputtmachen
  doprowadzać do skrajnego wyczerpania; rujnować zdrowie, pozbawiać sił
zerstören
  powodować ciężkie straty materialne
ausrotten
  przyczyniać się do całkowitego zniszczenia, wyginięcia
sich kaputtmachen, sich zugrunde richten
  wyniszczać samego siebie; niszczyć własne zdrowie

wynocha /vɨ̃ˈnɔxa/ (interjection)
raus
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) (grubiański, grubiańsko) gwałtowne wyrażenie nakazu oddalenia się lub zabrania jakiejś rzeczy; także wyrażenie niechęci lub sprzeciwu; bywa używane żartobliwie

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
Einbildung
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wyobrażalny /ˌvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
vorstellbar
  możliwy do wyobrażenia sobie; dający się zrozumieć, pojąć

wyobrażać /ˌvɨɔˈbraʒaʨ̑/ (v)
darstellen
  tworzyć sobą jakiś obraz, symbol
  tworzyć obraz czegoś
sich vorstellen
  tworzyć obraz czegoś nieznanego w swojej wyobraźni, umyśle (zwykle przez porównanie z czymś znanym)

wyodrębniać /ˌvɨɔˈdrɛ̃mbʲɲäʨ̑/ (v)
isolieren, absondern, auszusondern
  czynić odrębnym lub wyrazistym

wyolbrzymiać (v)
aufbauschen, hochspielen
  przedstawiać coś w sposób przesadny

wypad (n)
Angriff, Ausfall
  (sport, sportowy) gry zespołowe szybka gra na kosz lub bramkę przeciwnika
Ausfall, Vorstoß
  (wojskowość, wojskowy) krótkotrwały atak zbrojny znienacka
Abstecher, Spritztour
  krótkotrwały wyjazd lub wyjście

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
Unfall, Unglück, Unglücksfall, Missgeschick
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał
Begebenheit, Ereignis
  to, co wydarzyło się lub wydarzy w przyszłości, zdarzenie

wypadek losowy (n)
höhere Gewalt, schicksalhaftes Ereignis, unvorhersehbares Ereignis
  nieszczęście, któremu nie można było zapobiec

wypalać /vɨˈpalaʨ̑/ (v)
herausplatzen, herausschleudern
  (potocznie, potoczny) mówić coś nagle i bez namysłu
aufrauchen
  o papierosie, węglu, świecy itp. zużywać coś przez palenie
brennen
  otrzymywać coś z jakiegoś surowca, prażąc go w ogniu
einbrennen
  wykonywać rozpalonym narzędziem wzór, znak na jakimś materiale, powierzchni
brennen, einbrennen
  zrobić dziurę za pomocą wysokiej temperatury
hinhauen, klappen
  (potocznie, potoczny) być pomyślnie realizowanym

wypalenie /ˌvɨpaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Burn-out, Burnout
  (psychologia, psychologiczny) (zobacz) wypalenie zawodowe

wypasać (v)
auf der Weide halten
  karmić zwierzęta, pasąc je

wypełniać /vɨˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
ausfüllen
  sprawiać, że coś staje się pełne, uczynić, że coś zajmuje całą określoną przestrzeń
ausführen
  wykonywać coś, spełniać

wypiek /ˈvɨpʲjɛk/ (n)
Gebäck
  produkt spożywczy powstający w wyniku pieczenia

wypoczynek /ˌvɨpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
Erholung
  regeneracja i odzyskiwanie sił w czasie wolnym od pracy

wypoczywać (v)
sich erholen
  przywracać dobre samopoczucie, siły życiowe, odstępując od codziennych czynności, od pracy

wyposażać (v)
ausrüsten, ausstatten
  dostarczać coś potrzebnego do funkcjonowania

wyposażenie /ˌvɨpɔsaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Ausrüsten, Ausstatten, Versehen
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyposażyć
Ausstattung, Ausrüstung, Zubehör
  narzędzia, urządzenia i inne przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś

wyposażyć /ˌvɨpɔˈsaʒɨʨ̑/ (v)
ausstatten
  zaopatrzyć w przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś lub do wykonywania czegoś
  dać posag córce wychodzącej za mąż

wypowiadać /ˌvɨpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
kündigen
  rozwiązywać umowę
aussprechen, äußern
  przedstawiać swoje poglądy na jakąś kwestię

wypowiedzenie /ˌvɨpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Aussprechen Kündigung
  zawiadomienie o rozwiązaniu umowy, np. o pracę

wypowiedź /vɨpɔˈvʲɛʥi/ /vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
Aussage
  coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane

wypożyczać (v)
ausleihen
  brać do tymczasowego użytkowania
  udostępniać na jakiś czas

wyprasować /ˌvɨpraˈsɔvaʨ̑/ (v)
bügeln
  wygładzić tkaninę za pomocą gorącego żelazka
pressen
  (rzadki, rzadko używany) wycisnąć, wytłoczyć coś z użyciem prasy

wyprawiać (v)
treiben, anstellen
  (potocznie, potoczny) robić coś niestosownego
gerben
  (technologia, technika, techniczny) poddawać obróbce surową skórę na surowiec galanteryjny
ausrichten
  urządzać uroczyste spotkanie własnym kosztem
schicken, senden
  wysyłać kogoś dokądś w określonym celu

wyprosić /vɨˈprɔɕiʨ̑/ (v)
erbitten
  aspekt dokonany od: wypraszać

wyprostowywać (v)
glätten, glatt streichen
  sprawiać że coś jest bardziej płaskie, równiejsze
ausrichten, gerademachen
  sprawiać że coś wisi bardziej prosto
ausrichten, geradebiegen, gerademachen
  zmieniać kształt czegoś na bardziej prosty

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
Ausverkauf, Schlussverkauf
  (handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wypróbować (v)
ausprobieren
  poddać próbie

wypukłość (n)
Erhebung, Unebenheit
  wypukły fragment powierzchni

wypuszczać /vɨˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
loslassen, freilassen
  wyswobadzać coś lub kogoś, z uwięzienia, zamknięcia, przymocowania

wypytywać (v)
ausfragen
  pytając, zbierać informacje od kogo

wypędzać (v)
treiben
  wyprowadzać z jakiegoś miejsca w celu dotarcia do innego, określonego
hinaustreiben, vertreiben, hinausjagen
  zmuszać do opuszczenia jakiegoś miejsca

wypłacać /vɨˈpwaʦ̑aʨ̑/ (v)
Geld abheben, Geld holen
  pobierać pieniądze z konta
auszahlen
  wydawać należne komuś pieniądze

wypłata /vɨˈpwata/ (n)
Gehalt, Lohn
  wynagrodzenie za wykonaną pracę
Auszahlung
  wypłacenie pieniędzy

wypłynąć (v)
auslaufen
  pojawić się w postaci kropel lub strużki cieczy

wypływ (n)
Auslass, Auslauf, Ausströmung
  (fizyka, fizyczny) wydostawanie się cieczy lub gazu skądś

wyrachowanie (n)
Berechnung, Kalkül
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyrachować

wyraz /ˈvɨras/ (n)
Wort
  (językoznawstwo, językoznawczy) symbol fonetyczny (ciąg głosek) lub graficzny (znak lub ciąg znaków), niosący określone znaczenie bądź pełniący funkcję składniową;
Glied
  (matematyka, matematyczny) składnik równania, funkcji, ciągu liczbowego itp.
Ausdruck
  wymowa / odbicie / uzewnętrznienie, przejaw
  przejaw stanu emocjonalnego człowieka, mający odzwierciedlenie w mimice lub rysach twarzy

wyraz twarzy (n)
Gesichtsausdruck
  emocje ukazujące się na czyjeś twarzy nadające jej dany wygląd

wyrażać /vɨˈraʒaʨ̑/ (v)
ausdrücken
  opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś
  uzewnętrzniać, okazywać uczucia jakimkolwiek sposobem
  formułować wyrażenie, wypowiadać się, mówić na jakiś temat

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Ausdruck
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy

wyrobnik /vɨˈrɔbʲɲik/ (n)
Lohnarbeiter, Tagelöhner
  (przestarzałe, przestarzały) osoba wynajmująca się do prac fizycznych

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
Urteil, Gerichtsurteil
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;

wyrostek robaczkowy /vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
Wurmfortsatz, Appendix
  (anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;

wyrozumiałość (n)
Nachsicht, Verständnis
  cecha tego, kto jest wyrozumiały, cecha tego, co jest wyrozumiałe

wyrozumiały (adj)
verständnisvoll, nachsichtig, duldsam, einsichtig
  podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać

wyrwa (n)
Bresche, Bruch
  (książkowy) dziura, wyłom

wyrzec (v)
verstoßen
  wyprzeć się czegoś lub kogoś

wyrzekać (v)
verleugnen
  nie przyznawać się do związku z kimś lub czymś
verzichten, sich versagen
  ulegać rezygnacji z czegoś

wyrzucać pieniądze przez okno /vɨˈʒuʦ̑aʨ̑ pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ pʃɛz‿ˈɔknɔ/ (v)
Geld zum Fenster hinauswerfen
  marnować pieniądze

wyrzucać pieniądze w błoto /vɨˈʒuʦ̑aʨ̑ pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ ˈv‿bwɔtɔ/ (v)
Geld zum Fenster hinauswerfen
  (związek frazeologiczny) marnować, marnotrawić pieniądze

wyrzut (n)
Abgabe, Austritt, Zuspiel
  gwałtowne rzucenie lub wyciągnięcie
Vorwurf
  pretensja lub żal wyraźnie pokazywane

wyrzutek (n)
Auswurf
  osobnik represyjnie wykluczony z danej społeczności

wyrzutnia (n)
Ausstoßung, Elision
  (językoznawstwo, językoznawczy) zanik samogłoski wygłosowej lub końcowej zgłoski wyrazu przed samogłoską nagłosową kolejnego wyrazu
Ellipse
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pominięcie w wyrażeniu wyrazu albo wyrazów domyślnych w szerszym kontekście
Wurfgeschütz
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie do wyrzucania, wystrzeliwania czego

wyrzynarka /ˌvɨʒɨ̃ˈnarka/ (n)
Stichsäge
  (technologia, technika, techniczny) elektronarzędzie służące do cięcia drewna, metali i tworzyw sztucznych;

wyrób /ˈvɨrup/ (n)
Erzeugnis, Produkt
  przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji
Herstellung, Produktion, Erzeugung
  wyrabianie

wyrównywać (v)
glätten, ebnen, einebnen
  czynić coś równym, gładkim, bez nierówności
angleichen
  czynić jednakowym pod pewnym względem, ujednolicać
ausgleichen, kompensieren
  o długu: spłacać

wyróżnienie (n)
Auszeichnung, Belobigung
  uhonorowanie za szczególne osiągnięcie
Hervorheben, Hervorhebung
  wyodrębnienie czegoś istotnego

wysadzać (v)
auspflanzen
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) przenosić do gruntu

wysadzenie (n)
Sprengung
  zniszczenie czegoś przy użyciu materiałów wybuchowych

wysepka /vɨˈsɛpka/ (n)
Inselchen, klein Insel
  (zdrobniale) od: wyspa

wysiadać /vɨˈɕadaʨ̑/ (v)
aussteigen
  opuszczać pojazd, łódź lub samolot

wysiadywać /ˌvɨɕaˈdɨvaʨ̑/ (v)
brüten
  (zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem

wysięk (n)
Exsudat
  (medycyna, medyczny) płyn surowiczy w jamach surowiczych i w tkankach w przebiegu zapalenia surowiczego;

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
Anstrengung
  wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wyskakiwać /ˌvɨskaˈcivaʨ̑/ (v)
ausspringen
  wykonując skok lub gwałtowny ruch wydobywając się skądś

wysoce (adv)
höchst, äußerst
  w bardzo dużym stopniu

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
hoch, Hoch-, groß
  mający duży wymiar pionowy
hoch, Hoch-
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Hochspannung
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysoko /vɨˈsɔkɔ/ (adv)
hoch
  (odprzymiotnikowy) → wysoki

wysokociśnieniowy /ˌvɨsɔkɔʨ̑iɕɲɛ̇̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
Hochdruck-
  (technologia, technika, techniczny) działający w wyniku wysokiego ciśnienia
  (technologia, technika, techniczny) przeznaczony, przystosowany do wysokiego ciśnienia
  (technologia, technika, techniczny) wytwarzający wysokie ciśnienie

wysokonakładowy /ˌvɨsɔkɔ̃nakwaˈdɔvɨ/ (adj)
auflagenstark
  (drukarstwo, drukarski) wydawany w wysokim nakładzie

wysokoplenny /ˌvɨsɔkɔˈplɛ̃nːɨ/ (adj)
ertragsreich, hochertragsfähig, äußerst ergiebig fruchtbar
  (rolnictwo, rolniczy) dający wysokie, obfite plony

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
Höhe
  wymiar pionowy czegoś lub kogoś
  odległość od pewnego odnośnika, np. gruntu
  wymiar wielkości w określonych jednostkach

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
Inselrinde
  (anatomia, anatomiczny) struktura w ludzkim mózgu zaliczana do kresomózgowia parzystego;
Insel, Eiland
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wyspać się /ˈvɨspaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
ausschlafen
  spać dostatecznie długo, by nie odczuwać potrzeby dalszego snu

wyspiarka /vɨsˈpʲjarka/ (n)
Inselbewohnerin
  mieszkanka wyspy

wyspiarz /ˈvɨspʲjaʃ/ (n)
Inselbewohner
  mieszkaniec wyspy

wysportowany (adj)
fit, sportlich
  świadczący o sprawności fizycznej dzięki uprawianiu sportu

wyssać /ˈvɨsːaʨ̑/ (v)
absaugen
  wydobyć lub opróżnić poprzez ssanie

wyssać z mlekiem matki /ˈvɨsːaʥ̑ ˈz‿mlɛcɛ̃m ˈːatʲci/ (v)
mit der Muttermilch einsaugen
  mieć wrodzoną lub nabytą w dzieciństwie cechę

wystarczająco /ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
ausreichend, hinreichend
  w sposób wystarczający; dostatecznie, odpowiednio

wystarczający (adj)
genügend, hinreichend, ausreichend, zulänglich
  dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom

wystarczyć /vɨˈstarʧ̑ɨʨ̑/ (v)
ausreichen
  być w odpowiedniej ilości lub liczbie do wykonania jakiejś czynności, nie zabraknąć
es ausreichen aus
  stać się dostatecznym powodem czegoś ((zobacz) warunek wystarczający)

wystawa /vɨˈstava/ (n)
Ausstellung
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

wystawiać na pośmiewisko /vɨˈstavʲjäʨ̑ ˌna‿pɔɕmʲjɛˈvʲiskɔ/ (v)
das Gelächter preisgeben
  narażać kogoś na szyderstwa, drwiny, kpiny

wystawny /vɨˈstavnɨ/ (adj)
prachtvoll, üppig
  okazale urządzony lub zorganizowany, świadczący o zamożności

wystrzał (n)
Knall, Schuss
  efekt wyrzucenia pocisku z broni miotającej lub broni palnej

wystrój (n)
Ausstattung, Einrichtung
  (architektura, architektoniczny) całokształt elementów zdobiących obiekt na zewnątrz lub wewnątrz

występ /ˈvɨstɛ̃mp/ (n)
Auftritt
  publiczne odgrywanie roli przez aktora, muzyka lub innego artystę; udział w przedstawieniu, koncercie
Vorsprung
  to, co wystaje, sterczy poza obręb czegoś

występować /ˌvɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
vorkommen
  o gatunkach: zamieszkiwać dany obszar
spielen
  odgrywać rolę (w teatrze, filmie)
austreten
  opuszczać jakąś organizację, partię

wysyłać /vɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
aussenden, ausstrahlen, versenden
  nadawać, wydawać z siebie; emitować
schicken, senden
  polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu
schicken, verschicken, senden, versenden
  przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych

wyszukany (adj)
ausgefallen, schick, auserlesen, ausgesucht, ungewöhnlich
  mający szczególne cechy, rzadko spotykany

wyszukiwać (v)
aussuchen
  szukając z zapałem, wynajdywać coś lub kogoś

wysławiać (v)
lobpreisen, rühmen
  (podniośle) głosić czyjąś sławę; wyrażać wielkie uznanie
ausdrücken
  wyrażać słowami
sich rühmen
  być wysławianym
sich ausdrücken
  wyrażać słowami swoje myśli lub odczucia

wysłuchiwać (v)
erhören
  spełniać czyjeś prośby lub żądania
  słuchać do końca

wytaczak /vɨˈtaʧ̑ak/ (n)
Innendrehmeißel
  (technologia, technika, techniczny) typ noża tokarskiego do wykonywania otworów i rowków;

wytchnienie (n)
Erholung, Rast
  krótka przerwa w codziennych obowiązkach celem nabrania sił

wytrawny (adj)
trocken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o napojach alkoholowych, rzadziej o potrawach: niesłodki
beschlagen, versiert
  szczególnie doświadczony, biegły w czymś

wytrwać (v)
beharren, verharren
  dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach

wytrwały (adj)
beharrlich, ausdauernd
  cierpliwie bądź uparcie dążący do celu

wytrych (n)
Dietrich, Nachschlüssel
  (technologia, technika, techniczny) zakrzywiony pręt zastępujący klucze, którym otwiera się zamki;

wytrzeszcz /ˈvɨṭʃɛʃʧ̑/ (n)
Exophthalmus
  nadmierne, chorobliwe wysunięcie gałek ocznych;

wytrzymałość /ˌvɨṭʃɨ̃ˈmawɔɕʨ̑/ (n)
Festigkeit, Zähigkeit, Härte
  umiejętność zniesienia wielu problemów

wytwarzać /vɨˈtfaʒaʨ̑/ (v)
herstellen, erzeugen
  produkować na większą skalę, wydawać
erzeugen
  sprawiać, powodować

wytwór /ˈvɨtfur/ (n)
Erzeugnis
  efekt aktywności człowieka lub natury

wytłoki /vɨˈtwɔci/ (n)
Trester
  pozostałość nasion, owoców, warzyw po wyciśnięciu soku, oleju, oliwy itd.

wyuzdanie /ˌvɨ<sup>w</sup>uzˈdãɲɛ/ (n)
Zügellosigkeit, Ausschweifung, Hemmungslosigkeit
  nadużywanie swobody seksualnej

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
Nachrichtendienst
  (potocznie, potoczny) tekst wywiadu (1.1)
Interview
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wywiadówka /ˌvɨvʲjaˈdufka/ (n)
Elternabend, Elternsprechtag, Elternversammlung
  (potocznie, potoczny) (edukacja, edukacyjny) zebranie rodziców organizowane przez szkołę w celu poinformowania ich o wynikach w nauce i zachowaniu się ich dzieci

wywieść w pole /ˈvɨvʲjɛ̇ɕʨ̑ ˈf‿pɔlɛ/ (v)
hinters Licht führen
  oszukać, zwieść kogoś

wywozić (v)
abfahren, wegfahren
  przewozić kogoś lub coś skądś lub w inne miejsce

wywoływać /ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
entwickeln
  (fotografia) oddziaływać w sposób chemiczny na materiał światłoczuły w celu uwidocznienia obrazu
auslösen, erwecken, verursachen, wecken
  powodować
aufrufen, ausrufen
  skłaniać do wyjścia poprzez wołanie
hervorrufen, wachrufen
  wracać pamięcią (do czegoś), przypominać sobie

wywóz /ˈvɨvus/ (n)
Ausfuhr
  wywożenie lub wywiezienie czegoś lub kogoś skądś

wyznacznik /vɨˈznaʧ̑ʲɲik/ (n)
Determinante
  (matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych;

wyznanie /vɨˈznãɲɛ/ (n)
Konfession
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa religijna wewnątrz większego prądu religijnego;
Bekenntnis
  przyznanie się do czegoś

wyznanie wiary (n)
Glaubensbekenntnis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii

wyzwisko (n)
Beschimpfung
  słowo obraźliwe dla kogoś

wyzwolenie /ˌvɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Befreiung
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyzwolić

wyzwoliciel (n)
Befreier
  ten, kto wyzwolił (kogoś lub coś)

wyzyskiwać (v)
ausbeuten, ausnutzen
  osiągać korzyści czyimś kosztem
ausbeuten, nutzen
  stosować coś, by osiągać korzyści

wyłazić ze skóry /vɨˈwaʑiʥ̑ zɛ‿ˈskurɨ/ (v)
aus der Haut fahren
  (potocznie, potoczny) usilnie się o coś starać, robić wszystko co możliwe, by coś osiągnąć, czegoś dopiąć

wyłom (n)
Bresche
  otwór, wyrwa

wyłączanie /ˌvɨwɔ̃n͇ˈʧ̑ãɲɛ/ (n)
Abschalten, Abschaltung
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyłączać

wyłączać /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
ausschalten
  wstrzymywać pracę jakiegoś urządzenia

wyłączenie /ˌvɨwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Abschalten, Abschaltung
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyłączyć

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
nur, lediglich
  wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyłącznik /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
Schalter
  (elektryczność) (potocznie, potoczny) przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie
  (elektryczność) łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia

wyściełać /vɨˈɕʨ̑ɛwaʨ̑/ (v)
auspolstern, polstern
  wykładać czymś miękkim wnętrze lub powierzchnię czegoś

wyścig słoni (n)
Elefantenrennen
  sytuacja, w której jedna ciężarówka wyprzedza inną, zazwyczaj na drodze ekspresowej lub na autostradzie, blokując tym samym ruch

wyścig w workach /ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax/ (n)
Sackhüpfen
  (sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku

wyściółczak /vɨˈɕʨ̑uwʧ̑ak/ (n)
Ependymom
  (medycyna, medyczny) nowotwór ośrodkowego układu nerwowego wywodzący się z komórek wyściółki

wyż (n)
Hochdruck, Hoch
  (meteorologia, meteorologiczny) obszar podwyższonego ciśnienia atmosfery;

wyżymaczka /ˌvɨʒɨ̃ˈmaʧ̑ka/ (n)
Quetschwerk, Wrangler-Inseln, Wringmaschine
  urządzenie do wyciskania nadmiaru wody ze świeżo wypranych odzieży lub bielizny, składające się z przylegających do siebie dwóch wałków napędzanych korbką;

wyżyna /vɨˈʒɨ̃na/ (n)
Hochland, Hochebene, Hochfläche
  (geografia, geograficzny) obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów;

wzajemnie /vzaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
gegenseitig, einander
  jeden drugiego, jeden drugiemu
gleichfalls
  również, tak samo – w odpowiedzi na czyjeś życzenia

wzajemność /vzaˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
Gegenseitigkeit
  odwzajemnione uczucie

wzajemny /vzaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
gegenseitig, reziprok
  dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

wzburzenie (n)
Aufregung, Empörung
  (rzeczownik odczasownikowy) od wzburzyć

wzburzony (adj)
stürmisch
  (meteorologia, meteorologiczny) przedstawiający sobą gwałtowne zmiany pogodowe
aufgebracht
  odczuwający lub prezentujący gniew

wzdręga /ˈvzdrɛ̃ŋɡa/ (n)
Rotfeder
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych;

wzdręga grecka /ˈvzdrɛ̃ŋɡa ˈɡrɛʦ̑ka/ (n)
Griechische Rotfeder
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius graecus, endemiczny gatunek ryby z rodziny karpiowatych z jeziora Iliki w centralnej Grecji;

wzdychać /ˈvzdɨxaʨ̑/ (v)
seufzen
  głęboko i głośno oddychać, zazwyczaj w celu wyrażenia smutku lub ulgi

wzdłuż /vzdwuʃ/ (preposition)
entlang, längs, lang
  …informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu

wzdłuż i wszerz /ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ/ (adv)
durch, in Breite und Länge, kreuz und quer
  wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony

wzgląd /vzɡlɔ̃nt/ (n)
Gründe
  (najczęściej w liczbie mnogiej) przyczyny, określone aspekty
Rücksicht
  branie pod uwagę, liczenie się

względny /ˈvzɡlɛ̃ndnɨ/ (adj)
relativ
  odniesiony do jakiegoś innego stanu, cechy, wielkości lub ogólnie: rzeczy

wzgórze /ˈvzɡuʒɛ/ (n)
Hügel, Anhöhe
  (geografia, geograficzny) niewielkie wzniesienie (do stu metrów) o zaokrąglonym szczycie;
Thalamus
  (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;

wziernik (n)
Spekulum
  (medycyna, medyczny) przyrząd lekarski służący do oglądania jam ciała i wykonywania niewielkich zabiegów

wziątek /ˈvʲʑɔ̃ntɛk/ (n)
Tracht
  (pszczelarstwo, pszczelarski) nektar, pyłek, spadź itp. znoszone przez pszczoły do gniazda

wziąć się za łby /ˈvʲʑɔ̇̃ɲʨ̑‿ɕɛ za‿ˈwbɨ/ (v)
einander in die Haare geraten
  (pospolicie) podjąć walkę, pobić się, pomocować się z kimś, czymś

wziąć ślub (v)
heiraten
  zawrzeć związek małżeński

wzięty (adj)
beliebt
  taki, który cieszy się uznaniem i popularnością, będąc dzięki temu często angażowany, zatrudniany

wzmagać (v)
steigern, verstärken
  czynić mocniejszym, większym
heftiger werden, stärker werden, zunehmen
  przybierać na sile

wzmianka /ˈvzmʲjãnka/ (n)
Andeutung, Notiz
  krótka informacja o czymś, napomknięcie

wzmiankować (v)
erwähnen
  mówić o czym mimochodem

wzmocnienie /vzmɔʦ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Verstärkung
  coś dodające sił, pokrzepiające lub zwiększające możliwości
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny zwiększający wytrzymałość czegoś

wzniesienie /vzʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Erhebung
  miejsce wyższe od innych w okolicy;

wzniosłość (n)
Erhabenheit, Würde
  (książkowy) cecha bycia wzniosłym; wielkość moralna

wzniośle (adv)
erhaben, erhebend
  w sposób wzniosły; odznaczając się szlachetnością

wzorzec /ˈvzɔʒɛʦ̑/ (n)
Vorbild
  cechy, osoby warte naśladowania

wzrok /vzrɔk/ (n)
Sehvermögen
  zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; zdolność do postrzegania rzeczywistości za pomocą oczu;

wzrost /vzrɔst/ (n)
Größe, Wuchs
  wysokość człowieka, rzadziej zwierzęcia
Wachstum, Zuwachs
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszający (adj)
rührend, bewegend
  wywołujący wzruszenie; powodujący rozrzewnienie

wzruszać (v)
bewegen, rühren
  pobudzać czyjąś wrażliwość
lockern, auflockern
  poruszając czymś, zmieniać położenie składników tego

wzruszać ramionami /ˈvzruʃaʨ̑ ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (idiom)
mit den Achseln zucken
  wykonywać charakterystyczny gest ramion świadczący o lekceważeniu, obojętności, lekkiej pogardzie wobec jakiejś sprawy

wzruszenie (n)
Rührung
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzór /vzur/ (n)
Muster
  kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
Muster, Modell
  model służący jako przykład do powielania w produkcji
Plan, Schema
  schemat, według którego należy postępować
Zeichenvorrat
  sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego

wódka /ˈvutka/ (n)
Wodka, Schnaps
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wódz /vuʦ̑/ (n)
Führer, Leiter
  osoba dowodząca dowolną grupą

wójt /vujt/ (n)
Vogt
  (administracja) urzędnik samorządowy stojący na czele gminy wiejskiej;

wóz /vus/ (n)
Wagen
  ciągnięty przez konie lub inne zwierzęta pociągowe pojazd używany do podróżowania lub transportu, rzadko też jako mieszkanie

wóz Tespisa (n)
Thespiskarren, Thespiswagen
  (przenośnie, przenośnia) teatr objazdowy lub tournée aktorskie

wóz albo przewóz (idiom)
friss oder stirb
  wyrażenie używane w trudnej sytuacji, gdy mając do wyboru dwie możliwości trzeba podjąć ostateczną decyzję

wóz drabiniasty /ˈvuz ˌdrabʲĩˈɲastɨ/ (n)
Karren, Leiterwagen
  furmanka o konstrukcji szkieletowej do transportu siana, snopów zboża itp.

wózek /ˈvuzɛk/ (n)
Karren, Einkaufswagen, Handwagen, Karre
  mały pojazd kołowy;

wózek dziecięcy (n)
Kinderwagen
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
Rollstuhl
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.;

wózek sklepowy /ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/ (n)
Einkaufswagen
  (handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wózek widłowy /ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ/ (n)
Gabelstapler
  (motoryzacja) niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy;

wół /vuw/ (n)
Ochse, Rind
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑/ (v)
riechen
  badać zapach nozdrzami

wąchać kwiatki od spodu /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑ ˈkfʲjatʲci ɔt‿ˈspɔdu/ (idiom)
sich die Radieschen von unten ansehen, sich die Radieschen von unten besehen, sich die Radieschen von unten betrachten
  nie żyć, leżeć w grobie, leżeć na cmentarzu, umrzeć i zostać pochowanym

wąglik (n)
Milzbrand, Anthrax
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra bakteryjna choroba zakaźna, zwłaszcza bydła, owiec i koni;

wąsaty /vɔ̃w̃ˈsatɨ/ (adj)
schnurrbärtig
  o człowieku: mający wąsy (zwykle pokaźne)

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
schmal, eng, begrenzt
  mający niewielką szerokość

wąsko /ˈvɔ̃w̃skɔ/ (adv)
eng, schmal
  (przysłówek) od: wąski

wątek /ˈvɔ̃ntɛk/ (n)
Thread
  (informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
zweifeln
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
Zweifel
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątpliwy /vɔ̃ntˈplʲivɨ/ (adj)
zweifelhaft
  taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
Leber
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątrobianka /ˌvɔ̃ntrɔˈbʲjãnka/ (n)
Leberwurst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (potocznie, potoczny) kiszka wątrobiana

wątrobowy /ˌvɔ̃ntrɔˈbɔvɨ/ (adj)
Leber, hepatisch
  (przymiotnik) od wątroba

wątróbka /vɔ̃nˈtrupka/ (n)
Leber
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z wątróbki (1.1)
  (spożywczy) wątroba zwierzęca

wąwóz /ˈvɔ̃w̃vus/ (n)
Schlucht
  (geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach;

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
Schlange, Wurm
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;
Schlauch
  giętka rura do transportu wody

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
Nase, Riecher
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) instynkt, zdolność przewidywania konsekwencji drobnych zdarzeń
Geruchssinn, Spürsinn
  zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;

węchowy (adj)
geruchlich
  związany ze zmysłem węchu, odczuwalny węchem

wędka /ˈvɛ̃ntka/ (n)
Angelrute
  sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;

wędkarstwo /vɛ̃ntˈkarstfɔ/ (n)
Angelfischerei
  rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę;

wędkarz /ˈvɛ̃ntkaʃ/ (n)
Angler
  osoba łowiąca ryby na wędkę

wędliniarnia (n)
Wursthandlung
  (handel, handlowy) sklep z wędlinami

wędrować /vɛ̃nˈdrɔvaʨ̑/ (v)
wandern
  przebywać długą drogę skądś dokądś

wędrowiec (n)
Wanderer
  ktoś, kto wędruje, porusza się pieszo

wędrówka /vɛ̃nˈdrufka/ (n)
Wanderung
  piesze przemieszczanie się połączone z odwiedzaniem kolejnych miejsc

wędzarnia (n)
Räucherei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pomieszczenie lub urządzenie do wędzenia

wędzić (v)
räuchern
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu
geräuchert werden
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) być wędzonym (1.1)

wędzony (adj)
geräuchert
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
Kohlenstoff, Kohle
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
Kohle, Kohlenstoff
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel brunatny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/ (n)
Braunkohle
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;
  opał z węgla (1.1)

węgiel drzewny (n)
Holzkohle
  (chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi;

węgiel kamienny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
Steinkohle
  (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;

węgierka (n)
Hauszwetschge
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) odmiana śliwy o ciemnogranatowych (fioletowych), owalnych, bardzo słodkich owocach z żółtym miąższem;

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
ungarisch, madjarisch, magyarisch, ungarländisch
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węgierskojęzyczny /vɛ̃ŋʲˈɟɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
ungarischsprachig
  posługujący się językiem węgierskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem węgierskim
  udostępniany, spisany, utrwalony lub stworzony w języku węgierskim

węgieł /ˈvɛ̃ŋʲɟɛw/ (n)
Gebäudeecke, Mauerecke
  (budownictwo) zewnętrzny róg budynku

węglan /ˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
Carbonat
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego;

węglarka /vɛ̃ŋɡˈlarka/ (n)
Schlepptender
  (kolejnictwo) (potocznie, potoczny) tender, wagon do przewożenia węgla używanego jako paliwo lokomotywy parowej

węglarz /ˈvɛ̃ŋɡlaʃ/ (n)
Köhler
  ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego;

węglik (n)
Carbid, Karbid
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny węgla z metalem lub półmetalem;

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
Kohlenhydrat
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór (n)
Kohlenwasserstoff
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
Aal
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węgorzowaty (adj)
aalartig, aalförmig
  podobny do węgorza; taki jak węgorz

węgorzyca /ˌvɛ̃ŋɡɔˈʒɨʦ̑a/ (n)
Aalmutter
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny węgorzycowatych

węszyć (v)
schnüffeln, wittern
  szukać czegoś po zapachu, wyczuwając to węchem

węza (n)
Mittelwand
  (pszczelarstwo, pszczelarski) zaczątek plastra z wosku o wyglądzie wafla, umieszczany w ramce i stanowiący podstawę do budowy plastra wosku

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
Knospe
  (botanika, botaniczny) zgrubienie łodygi z którego wyrasta liść
Knoten
  (marynarka) (metrologia, metrologiczny) (nawigacja) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w nawigacji używana do określania prędkości statków i prądów morskich, zaś w meteorologii - prędkości wiatrów;
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;
  ośrodek, w którym krzyżują się ważne szlaki komunikacyjne

wężyk /ˈvɛ̃w̃ʒɨk/ (n)
Fernauslöser
  (fotografia) mechaniczne urządzenie do uruchamiania migawki aparatu fotograficznego z pewnej odległości, bez nacisku na spust;

wężymord czarny korzeń (n)
Garten-Schwarzwurzel
  (botanika, botaniczny) Scorzonera hispanica, gatunek rośliny warzywnej z rodziny astrowatych;

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
Herrscher, Gebieter
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika

władczy (adj)
gebieterisch, herrisch
  (książkowy) wymagający posłuchu

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
Vorstand
  (zobacz) władze
Macht
  ludzie, którzy rządzą
  możliwość poruszania kończynami ciała
Macht, Gewalt
  relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
Eigentum
  prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
  rzecz posiadana przez kogoś
Eigenschaft
  właściwość, cecha

własny /ˈvwasnɨ/ (adj)
eigen
  będący w czyimś wyłącznym posiadaniu
  właściwy temu, o kim lub o czym jest mowa

właz /vwas/ (n)
Luke
  otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
Besitzer, Eigentümer
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (particle)
eigentlich
  partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi

właściwość /vwaɕˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
Eigenschaft
  cecha, zwykle jakiejś substancji

właściwy /vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
eigen, spezifisch
  specyficzny, charakterystyczny dla kogoś lub czegoś
geeignet
  taki, którego cechy są zgodne z określonym gatunkiem, grupą
richtig
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (adv)
gerade
  …komunikujący, że dane zdarzenie odbywa się w chwili mówienia, odbywało się bezpośrednio przed nią lub w czasie innego zdarzenia

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (particle)
genau, eben
  …potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy
eben, gerade
  …wyróżniająca, ze względu na określoną cechę, dany obiekt lub stan rzeczy i przeciwstawiająca go innym

włochatka mała (n)
Sägekauz
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Aegolius acadicus, gatunek ptaka z rodziny puszczykowatych, zamieszkujący Amerykę Północną

włos /vwɔs/ (n)
Haar
  (anatomia, anatomiczny) nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włosień (n)
Trichine
  (zoologia, zoologiczny) nicień z rodzaju Trichinella, czynnik etiologiczny włośnicy;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
italienisch, Italienisch
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
Italienisch, italienisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włoskojęzyczny /ˌvwɔskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
italienischsprachig
  posługujący się językiem włoskim
  spisany, stworzony w języku włoskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem włoskim

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
Haar
  owłosienie głowy ludzkiej

włośnica ber (n)
Kolbenhirse, Borstenhirse
  (botanika, botaniczny) Setaria italica, gatunek rośliny zbożowej

włośnik (n)
Wurzelhaar
  (botanika, botaniczny) drobny włosek okrywający świeżą część korzenia

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
Speer
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włóczęga /vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa/ (n)
Landstreicher, Herumtreiber
  osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych

włókniak (n)
Fibrom
  (medycyna, medyczny) nowotwór łagodny

włókniakomięsak (n)
Fibrosarkom
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór wywodzący się z tkanki łącznej włóknistej

włóknina /vwucˈɲĩna/ (n)
Vliesstoff
  materiał wytwarzany z włókien poprzez ich klejenie i prasowanie bez tkania

włóknisty (adj)
faserig
  składający się, zbudowany z włókien

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
einschalten
  uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej

włącznie (particle)
einschließlich, inklusive
  … oznaczająca, że pewien element wskazany w zdaniu jako graniczny również należy do przedstawianej całości

wścieklica zwyczajna (n)
rote Gartenameise
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Myrmica rubra L., gatunek bardzo agresywnej mrówki znanej z bolesnych użądleń;

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
Tollwut
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

wściekły /ˈfʲɕʨ̑ɛkwɨ/ (adj)
tollwütig
  o zwierzęciu: chory na wściekliznę
wütend
  taki, który jest bardzo zdenerwowany, rozgniewany, wzburzony

wślizg /fʲɕlʲisk/ (n)
Grätsche
  (sport, sportowy) w piłce nożnej manewr mający na celu odebranie piłki przeciwnikowi, polegający na wykonaniu po murawie ruchu ślizgowego nogami w kierunku piłki

wśród /fʲɕrut/ (preposition)
inmitten, unter
  w danym otoczeniu, między określonymi elementami (w czasie lub przestrzeni)

wżywać się (v)
sich einfühlen, sich hineinversetzen, sich können
  stawiać się na miejscu kogo
an einem Ort heimisch werden, sich an einem Ort einleben
  żyjąc gdzieś, poznawać to środowisko i wpasowywać się w nie

yakuza (n)
Yakuza
  mafia japońska

yeti /ˈjɛtʲi/ (n)
Yeti
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach;

yuba (n)
Yuba
  (spożywczy) półprodukt sojowy wykorzystywany w kuchni jako substytut mięsa, produkowany z białka zbierającego się na powierzchni gotowanego mleka sojowego;

yuzu (n)
Yuzu
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) niewielkie uprawne drzewo lub krzew z gatunku Citrus × junos Siebold ex Tanaka, należącego do rodziny rutowatych;
  (spożywczy) jadalny owoc rośliny yuzu (1.1)

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
mit, von, aus
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość
  …wskazujący towarzystwo
aus, von
  …wskazujący przyczynę
  …wskazujący składnik, materiał
  …wskazujący miejsce znajdowania się
  …wskazujący na cel wykonywania czynności
von, aus
  …wskazujący punkt początku ruchu
  …wskazujący okres
  …wskazujący źródło

z dnia na dzień (adv)
von Tag zu Tag
  nagle, niespodziewanie

z domu (adj)
geboren
  nosząca (lub noszący) przed ślubem nazwisko wskazane po tej frazie

z dużej chmury mały deszcz /ˈz‿duʒɛj ˈxmurɨ ˈmawɨ ˈdɛʃʧ̑/ (proverb)
viel Geschrei und wenig Wolle
  końcowy wynik bywa niewspółmiernie mały w stosunku do oczekiwanego

z dystansu (adv)
aus Distanz
  (przenośnie, przenośnia) po upływie pewnego, subiektywnie sporego czasu
  z pewnej odległości, z oddalenia

z góry /ˈz‿ɡurɨ/ (idiom)
im Voraus
  zawczasu, od razu, zanim coś się zdarzy, z wyprzedzeniem

z kolei (adv)
wiederum, dann
  jako następstwo zdarzeń
in Folge
  następując w kolejności

z krwi i kości /ˈs‿kr̥fʲi ː‿ˈkɔɕʨ̑i/ (adj)
aus Fleisch und Blut, von Fleisch und Blut
  prawdziwy, autentyczny z pochodzenia, z natury; mający charakterystyczne cechy jakiegoś typu

z miejsca (adv)
auf der Stelle
  szybko, w mig

z otwartymi ramionami /ˌz‿ɔtfarˈtɨ̃mʲi ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (adv)
mit offenen Armen
  chętnie, bez protestu

z poważaniem /ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m/ (idiom)
hochachtungsvoll
  formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
infolge, wegen
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z powrotem /s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/ (adv)
zurück
  ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem
  znowu przywracając pierwotny stan

z reguły /z‿rɛˈɡuwɨ/ (adv)
in der Regel
  zazwyczaj, zwykle

z ręką na sercu /ˈz‿rɛ̃ŋkɔ̃w̃ na‿ˈsɛrʦ̑u/ (adv)
Hand aufs Herz
  otwarcie, szczerze, bez kręcenia

z tyłu (adv)
dahinter
  od przeciwnej strony niż przód

z uporem maniaka (adv)
wie besessen
  (związek frazeologiczny) nie bacząc na okoliczności czy przeszkody

za /za/ (preposition)
zu
  zamiast
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiana czynność, odnosząca się do całego elementu, została wykonana przez wykorzystanie jego części
für
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku określonym przez wyrażenie za przyimkiem
  podczas
in
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których dana czynność będzie wykonana po jakimś czasie
hinter, für
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem

za darmo (adv)
gratis, umsonst
  bezpłatnie, gratis

za granicą /ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
im Ausland
  poza granicami kraju

za każdym razem (adv)
jedes Mal
  w sposób ustawiczny, powtarzający się przy każdym podejściu

za kratkami /ˌza‿kratˈkãmʲi/ (idiom)
hinter Gittern
  (potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie

za miskę soczewicy (adv)
für ein Linsengericht
  (książkowy) oddając coś cennego w zamian za coś o znacznie mniejszej wartości

za pomocą /ˌza‿pɔ̃ˈmɔʦ̑ɔ̃w̃/
mittels
  przy użyciu czegoś

za wszelką cenę (idiom)
um jeden Preis
  bez względu na wszystko, tak aby osiągnąć cel, nie bacząc na poniesione wysiłki i straty

zaangażowanie /ˌzaãŋɡaʒɔˈvãɲɛ/ (n)
Einsatz, Engagement
  postawa osoby, która się w coś angażuje

zaangażowany (adj)
engagiert
  mający udział w tworzeniu czegoś, oddany sprawie

zaangażować (v)
einsetzen
  włączyć kogoś lub coś w działania
einstellen
  zatrudnić, przyjąć do pracy
engagieren
  zainwestować w coś dużo czasu lub energii

zaawansowany (adj)
fortgeschritten
  będący w dalszej fazie rozwoju

zaawansowany (n)
Fortgeschrittener
  człowiek mający pewną wiedzę i doświadczenie w danej dziedzinie

zabarwienie /ˌzabarˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Färbung, Schattierung
  (przenośnie, przenośnia) charakter czegoś
Färbung, Farbe
  barwa, koloryt

zabawa /zaˈbava/ (n)
Spiel
  ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabawka /zaˈbafka/ (n)
Spielzeug
  rzecz służąca do zabawy;

zabiegać (v)
ankommen
  biegnąc, przybywać gdzie

zabijanie /ˌzabʲiˈjä̃ɲɛ/ (n)
Tötung
  (rzeczownik odczasownikowy) od zabijać

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
vernageln, zunageln
  na stałe zamknąć za pomocą młotka i gwoździ
töten, ermorden, umbringen, totschlagen
  pozbawiać życia

zabijać czas /zaˈbʲijäʨ̑ ˈʧ̑as/ (v)
die Zeit totschlagen
  (przenośnie, przenośnia) wykonywać czynności mające na celu subiektywne przyspieszenie upływu czasu; człowiek sądzi, że czas płynie szybciej i dzięki temu znudzenie nie jest tak przykre

zabobon (n)
Aberglaube
  przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu

zabobonny /ˌzabɔˈbɔ̃nːɨ/ (adj)
abergläubisch
  będący przejawem zabobonów
  wierzący w zabobony

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
verbieten, untersagen
  nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś

zabroniony (adj)
verboten
  taki, który jest objęty zakazem

zaburzenie /ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Störung
  nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabytek /zaˈbɨtɛk/ (n)
Denkmal, Baudenkmal, Kulturdenkmal
  budynek lub rzecz, wykonana na tyle dawno, że ma już wartość historyczną;

zabójca /zaˈbujʦ̑a/ (n)
Killer
  ktoś, kto zabił lub zabija

zabójczy /zaˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
geil
  (potocznie, potoczny) świetny, wystrzałowy
tödlich
  powodujący śmierć

zabójczyni /ˌzabujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
Mörderin
  (książkowy) kobieta, która kogoś zabiła lub zabija

zabójstwo honorowe (n)
Ehrenmord
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zabójstwo popełniane przez bliską osobę z rodziny ofiary motywowane chęcią „zmycia hańby”, spowodowanej uznawanym za rzekomo niewłaściwe zachowanie członka tejże rodziny;

zabłądzić /zaˈbwɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
verirren
  stracić orientację w terenie i nie móc znaleźć dalszej drogi

zachcianka (n)
Laune
  nagła silna chęć na coś

zacheuszek (n)
Apostelkreuz, Apostelleuchter
  (kościelny) świecznik umieszczany na ścianie katolickiego kościoła na pamiątkę jego konsekracji;

zacheuszka (n)
Apostelkreuz, Apostelleuchter
  (kościelny) świecznik umieszczany na ścianie kościoła na pamiątkę jego konsekracji;

zachmurzony (adj)
bewölkt, bedeckt
  (meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami
bewölkt, düster, traurig, verfinstert
  (przenośnie, przenośnia) o niewesołym obliczu

zachodni /zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
westlich
  mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód

zachodnioafrykański (adj)
westafrikanisch
  związany z Afryką Zachodnią; tam położony

zachodnioeuropejski (adj)
westeuropäisch
  odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią

zachodnioniemiecki (adj)
westdeutsch
  (geografia, geograficzny) związany z zachodnią częścią Niemiec, tam położony

zachodniopomorski /zaˈxɔdʲɲɔpɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
westpommersch
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Pomorza Zachodniego; pochodzący z Pomorza Zachodniego;
  (geografia, geograficzny) związany z województwem zachodniopomorskim;

zachodniosłowiański /ˌzaxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
westslawisch
  odnoszący się do Słowian zachodnich (Polaków, Czechów, Słowaków, Łużyczan i Kaszubów), związany ze Słowianami zachodnimi, dotyczący zachodniej Słowiańszczyzny

zachodzić /zaˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
untergehen
  o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą
vorbeikommen
  odwiedzać kogoś przy okazji

zachorowalność (n)
Morbidität
  liczba zachorowań na daną chorobę, częstotliwość zachorowań

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
krank werden, erkranken
  stać się chorym, popaść w chorobę

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
Benehmen, Verhalten
  sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;

zachować zimną krew /zaˈxɔvaʥ̑ ˈʑĩmnɔ̃w̃ ˈkrɛf/ (v)
kaltes Blut bewahren
  (związek frazeologiczny) mieć spokojny umysł, być opanowanym, nie denerwować się mimo niebezpieczeństwa lub ciężkiej, trudnej sytuacji

zachowywać /ˌzaxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
bewahren
  być ciągle w posiadaniu czegoś (także w pamięci)
bewahren, erhalten
  pozostawiać coś w niezmienionej postaci; w niezmienionym stanie
sich benehmen, sich verhalten
  postępować w jakiś sposób

zachwycający (adj)
bezaubernd, entzückend
  wywołujący zachwyt

zachwycać /zaˈxfɨʦ̑aʨ̑/ (v)
begeistern, entzücken
  wprawiać kogoś w stan zachwytu; być powodem/obiektem czyjegoś zachwytu

zachwycony /ˌzaxfɨˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
begeistert
  odczuwający zachwyt, pełen zachwytu

zachwyt /ˈzaxfɨt/ (n)
Begeisterung
  podziw często wyrażony miną, gestem, słowem

zachód /ˈzaxut/ (n)
Westen, West
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
Sonnenuntergang, Untergang, Monduntergang
  chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem
Mühe
  trud, wysiłek, starania

zachód księżyca (n)
Monduntergang
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
Sonnenuntergang
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachęta /zaˈxɛ̃nta/ (n)
Ansporn, Ermunterung, Ermutigung
  czynnik zachęcający

zachłanność /zaˈxwãnːɔɕʨ̑/ (n)
Gier
  nienasycenie w pożądaniu czegoś, żądza posiadania lub doznawania czegoś ponad rzeczywiste potrzeby

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
raffgierig, gewinnsüchtig, habgierig
  pragnący więcej niż potrzebuje

zaciekły (adj)
hartnäckig, verbissen
  dążący do czegoś za wszelką cenę
hartnäckig
  toczony z zawziętością
erregt, heftig
  wyrażający postawę bezwzględnego dążenia do czego, determinację

zaciemniać (v)
verschleiern
  (przenośnie, przenośnia) czynić niejasnym, niezrozumiałym
verdunkeln
  zasłaniać źródło światła lub ograniczać jego dostęp, czyniąc dane miejsce ciemniejszym
sich verdunkeln
  stawać się ciemnym

zacieniać /zaˈʨ̑ɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
beschatten
  tworzyć nad czymś cień

zacier (n)
Maische
  (spożywczy) półprodukt, fermentująca mieszanina do produkcji wódki;

zacisk (n)
Klemme, Buchse
  (elektryczność) punkt, w którym zewnętrzny obwód prądu zostaje dołączony do źródła prądu
Klemme
  (technologia, technika, techniczny) element łączący kilka części czegoś ze sobą

zaciskać (v)
zusammendrücken
  czynić ciaśniejszym, ściśle przylegającym

zaciągać /zaˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
anmustern
  mustrować się

zacofany (adj)
rückschrittlich, rückständig
  nieufny lub przeciwny postępowi
rückständig
  opóźniony w rozwoju

zaczarować /ˌzaʧ̑aˈrɔvaʨ̑/ (v)
verhexen, verzaubern
  rzucić czar, przemienić za pomocą czarów

zaczepiać (v)
einhaken, anhaken
  mocować coś na czymś wystającym
anmachen, belästigen
  rozpoczynać agresywną prowokację czy bójkę
ansprechen
  zatrzymywać kogoś, podejmując relację
stolpern
  zatrzymywać się lub zawisać, zahaczywszy o coś

zaczepny (adj)
offensiv
  służący atakowi
aggressiv, streitlustig
  zdolny prowokować i wszczynać kłótnię

zaczerpywać (v)
entnehmen
  brać skądś, aby wykorzystać do jakiegoś celu
schöpfen, entnehmen, nehmen
  nabierać coś płynnego lub sypkiego
holen, schöpfen
  nabierać powietrza, by poczuć się dobrze
beziehen, einholen
  uzyskiwać wiadomości

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
beginnen, anfangen
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności

zad /zat/ (n)
Kruppe, Hinterteil
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia czworonożnego zwierzęcia

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
Aufgabe, Auftrag
  coś, co należy wykonać

zadaszenie /ˌzadaˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Überdachung
  (rzeczownik odczasownikowy) od zadaszyć

zadatek (n)
Vorauszahlung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część należnej kwoty wpłacana lub wypłacana z góry jako gwarancja dotrzymania umowy
Voraussetzung
  wstępnie zauważalna zdolność lub skłonność do czegoś

zadowalająco (adv)
befriedigend
  w sposób zadowalający

zadowalający (adj)
befriedigend, zufriedenstellend
  wystarczająco dobry

zadowolenie /ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Zufriedenheit, Genugtuung
  uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
zufrieden
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zadość /ˈzadɔɕʨ̑/ (adv)
genug
  (książkowy) wystarczająca ilość czegoś, zaspokajająca pewną potrzebę

zadupie /zaˈdupʲjɛ/ (n)
Arsch der Welt
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) wieś lub miasteczko ze słabo rozwiniętą komunikacją, handlem itp.

zadzierać /zaˈʥ̑ɛraʨ̑/ (v)
aufreißen, einreißen
  nadrywać coś, zaczepiwszy tym czymś o coś innego
hochheben
  unosić coś ku górze
sich anlegen
  (przenośnie, przenośnia) narażać się komuś

zadzierać nosa /zaˈʥ̑ɛraʨ̑ ˈnɔsa/ (v)
auf dem hohen Ross sitzen
  być zarozumiałym

zadziwiający (adj)
erstaunlich, verblüffend
  wywołujący podziw, zdumienie

zadziwiać (v)
erstaunen, verblüffen
  powodować podziw lub zdumienie
staunen
  okazywać podziw albo zdumienie

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
Rätsel
  łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne
  intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia
  gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;

zagadkowy /ˌzaɡatˈkɔvɨ/ (adj)
rätselhaft
  tajemniczy, pełen sekretów

zaginiony /ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
vermisst
  utracony, zagubiony w czasie lub przestrzeni

zaginiony /ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ/ (n)
Vermisste
  człowiek, który zaginął

zaginąć (v)
verschwinden
  zniknąć bez śladu; przepaść bez wieści

zagnieść (v)
kneten
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) połączyć składniki ciasta ugniatając je rękoma

zagorzały /ˌzaɡɔˈʒawɨ/ (adj)
leidenschaftlich
  gorliwy, zawzięty, żarliwy, zdecydowany w poglądach
verbissen
  zażarty, odznaczający się gwałtownością

zagotować /ˌzaɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
zum Kochen bringen
  doprowadzić jakiś płyn do stanu wrzenia

zagracać (v)
mit Gerümpel voll stellen
  zastawiać gratami; umieszczać gdzieś zbyt wiele przedmiotów

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
Ausland
  terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagraniczny /ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ausländisch
  odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy

zagrażać /zaˈɡraʒaʨ̑/ (v)
drohen
  stwarzać sytuację niebezpieczną, narażać na ryzyko

zagroda /zaˈɡrɔda/ (n)
Bucht
  wydzielony ogrodzeniem teren dla zwierząt

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Bedrohung
  coś, co jest niebezpieczne

zagęstnik (n)
Verdickungsmittel
  substancja, która ma właściwość zagęszczania czegoś

zagęszczać (v)
häufen
  gromadzić gdzieś jednocześnie dużą ilość lub liczbę czegoś
überfüllen, übervölkern
  przepełniać ludźmi
verdicken
  zwiększać gęstość
sich häufen
  pojawiać się gdzieś jednocześnie w dużej ilości lub liczbie
sich verdicken
  stawać się gęstszym
sich überfüllen
  zapełniać się ludźmi

zagłosować (v)
abstimmen
  oddać głos, dokonać wyboru w czasie głosowania

zagłówek (n)
Kopfstütze
  podpora pod głowę w górnej części oparcia fotela, np. samochodowego;

zagłębienie (n)
Vertiefung
  obniżenie w jakiejś powierzchni

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
Pronomen, Fürwort
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
Possessivpronomen
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zaimek pytajny (n)
Interrogativpronomen
  (gramatyka) zaimek tworzący pytanie

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
Interesse
  zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zair (n)
Zaïre
  (jednostka monetarna) dawna waluta Zairu;

zajadać (v)
schlemmen
  (potocznie, potoczny) jeść z apetytem, ze smakiem

zajebisty /ˌzajɛˈbʲistɨ/ (adj)
affengeil
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) fajny, wspaniały, robiący wrażenie

zajezdnia (n)
Depot
  miejsce nocnego postoju pojazdów komunikacji publicznej;

zajmowanie /ˌzajmɔˈvãɲɛ/ (n)
Beschäftigung
  (rzeczownik odczasownikowy) od zajmować

zajmować /zajˈmɔvaʨ̑/ (v)
nehmen
  zapełniać sobą przestrzeń, powierzchnię lub czas
beschäftigen
  pracować nad czymś

zajrzeć /ˈzajʒɛʨ̑/ (v)
hineinschauen, hineinsehen, schauen, gucken
  popatrzeć do środka czegoś

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
Hase
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny ssak polny z długimi uszami;

zając bielak (n)
Schneehase
  (zoologia, zoologiczny) Lepus timidus, gatunek ssaka z rodziny zającowatych;

zajączek /zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
Häschen
  (zdrobniale) od: zając
Streifenkaninchen
  (zoologia, zoologiczny) Nesolagus, rodzaj ssaka z rodziny zającowatych;
Häschen, Häslein
  mały lub młody zając

zajęcie /zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Beschäftigung
  praca, robota, czynność, zajmowanie się czymś

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
beschäftigt, besetzt
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakalec /zaˈkalɛʦ̑/ (n)
Klietsch, Klitsch, Klitschkuchen, Schlief, Schliff, Wasserstreifen
  nieudana, niewypieczona część ciasta lub całe niedopieczone ciasto;

zakaz /ˈzakas/ (n)
Verbot
  zabronienie czegoś komuś

zakazywać /ˌzakaˈzɨvaʨ̑/ (v)
verbieten
  zabraniać, ustanawiać regułę niewykonywania określonych czynności

zakaźny (adj)
infektiös, ansteckend
  (medycyna, medyczny) wywołujący zakażenie

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Infektion
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zaklęcie (n)
Zauberspruch
  magiczna formułka mająca nadprzyrodzoną moc

zakochanie (n)
Verliebtheit
  rozwinięcie uczucia miłości

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
verliebt
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakochać się /zaˈkɔxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
sich verlieben
  poczuć miłość do kogoś

zakochiwać się (v)
sein Herz an verlieren, sich in verlieben
  zaczynać odczuwać do kogoś miłość

zakole /zaˈkɔlɛ/ (n)
Flussbiegung
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym rzeka łagodnie zakręca łukiem
Geheimratsecken
  miejsce nad czołem będące początkiem łysienia
Kurve, Wegeknie
  miejsce, w którym droga łagodnie zakręca łukiem

zakon /ˈzakɔ̃n/ (n)
Orden
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organizacja religijna osób duchownych lub świeckich związanych ślubami, działająca według ścisłych reguł, realizująca określone przez Kościół cele religijne, gospodarcze, polityczne lub militarne;

zakonnica /ˌzakɔ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
Nonne, Ordensschwester
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini zakonu żeńskiego

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
Mönch, Ordensbruder
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakopać topór wojenny /zaˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ/ (v)
Kriegsbeil begraben
  przestać o coś z kimś walczyć

zakos (n)
Kehre
  ostry zakręt

zakończenie /ˌzakɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Ende, Schluss
  ostatnia część jakiejś czynności, działań, opowieści, utworu literackiego, muzycznego, filmu
Ende
  wystający fragment jakiegoś przedmiotu

zakończony (adj)
zulaufender
  posiadający koniec, zakończenie, brzeg

zakrawać /zaˈkravaʨ̑/ (v)
grenzen
  być do czegoś podobnym, przypominać coś

zakres /ˈzakrɛs/ (n)
Bereich
  granice zasięgu jakiegoś zjawiska
  obszar działania, zainteresowań, aktywności itp.

zakreślacz /zaˈkrɛɕlaʧ̑/ (n)
Marker, Textmarker
  gruby pisak o jaskrawym, prześwitującym kolorze służący do zaznaczania tekstu

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
Sakristei
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;

zakrzep (n)
Thrombus
  (medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie

zakrzepica żył głębokich (n)
tiefe Venenthrombose
  (medycyna, medyczny) schorzenie polegające na powstaniu zakrzepów w żyłach głębokich, zwykle w jednej z kończyn dolnych;

zakrzywiony /ˌzakʃɨˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
gekrümmt
  mający wygięty kształt

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
Kurve
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakupoholizm (n)
Kaufsucht
  (potocznie, potoczny) nałogowe robienie zakupów, kompulsywne kupowanie

zakupy /zaˈkupɨ/ (n)
Einkauf
  czynność kupowania

zakwaszać (v)
versauern
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) nasycać kwaśnymi związkami chemicznymi
einlegen, einsäuern, säuern
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać dłuższej fermentacji
versauern
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) ulegać zakwaszeniu
sauer werden
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ulegać fermentacji

zakwaterowanie (n)
Unterkunft, Unterbringung
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakwitać (v)
erblühen
  zaczynać kwitnąć; rozwijać się z pąka w kwiat; okrywać się kwiatami

zakład /ˈzakwat/ (n)
Betrieb
  (handel, handlowy) (rzemiosło, rzemieślniczy) jednostka gospodarcza produkująca, prowadząca sprzedaż lub świadcząca usługi
Anstalt, Einrichtung, Institut
  instytucja świadcząca usługi lecznicze lub oferująca opiekę wychowawczą
Wette
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakład pogrzebowy (n)
Bestattungsinstitut
  instytucja zajmująca się organizowaniem pogrzebów

zakładać /zaˈkwadaʨ̑/ (v)
einrichten, eröffnen
  organizować i rozpoczynać działalność firmy, instytucji, organizacji itp.
annehmen
  przypuszczać
bezahlen
  płacić za kogoś, stając się jego wierzycielem
anziehen
  ubierać się w coś, ozdabiać się czymś

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
Lesezeichen
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie
  (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
Geisel
  osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zakłamany /ˌzakwãˈmãnɨ/ (adj)
verlogen
  o człowieku: nieszczery, fałszywy, obłudny

zakłopotanie (n)
Verlegenheit, Befangenheit
  poczucie braku pewności siebie w kłopotliwej sytuacji

zakłopotany (adj)
verlegen
  taki, który wyraża zakłopotanie

zakłócać /zaˈkwuʦ̑aʨ̑/ (v)
behindern, stören
  naruszać ustalony porządek, równowagę

zalany w pestkę /zaˈlãnɨ ˈf‿pɛstkɛ/ (adj)
stockbesoffen
  (potocznie, potoczny) kompletnie pijany

zalecać (v)
empfehlen anordnen
  przedstawiać coś jako wskazane
den Hof machen, umwerben, schöne Augen machen
  próbować zainteresować sobą drugą osobę

zaledwie /zaˈlɛdvʲjɛ/ (conjunction)
kaum dass
  spójnik komunikujący, iż zdarzenie opisane w zdaniu podrzędnym wystąpiło bardzo krótko po zdarzeniu opisanym w zdaniu nadrzędnym

zaledwie /zaˈlɛdvʲjɛ/ (particle)
kaum
  partykuła podkreślająca, że czegoś jest mniej niż można by oczekiwać lub niż być powinno

zalegalizować /ˌzalɛɡalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
legalisieren
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uprawomocnić coś lub stwierdzić zgodność czegoś z prawem

zalegać (v)
vorkommen
  (geologia, geologiczny) występować na danym terenie w formie złoża
bedecken, lagern
  zajmować przestrzeń; pokrywać miejsce

zalesiać /zaˈlɛɕäʨ̑/ (v)
bewalden
  o jakimś obszarze: sadzić na nim las

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
Vorteil, Pluspunkt, Vorzug
  dodatnia cecha charakteru

zalew (n)
Bucht, Golf, Haff
  (hydrologia, hydrologiczny) zatoka o wąskim wylocie, oddzielona od morza mierzeją
Überangebot
  niekontrolowany, bardzo duży napływ czego

zależeć /zaˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
abhängen liegen
  potrzebować, pragnąć

zależnie (adv)
abhängig
  w zależności od czegoś lub kogoś

zależność /zaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
Abhängigkeit
  uzależnienie, bycie zależnym, niesamodzielnym

zaliczka /zaˈlʲiʧ̑ka/ (n)
Anzahlung, Vorschuss, Bevorschussung, Vorschusszahlung
  część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności

zalotka /zaˈlɔtka/ (n)
Wimpernzange
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd kosmetyczny służący do podkręcania rzęs, kształtem podobny do małych nożyczek, które zamiast ostrz mają zaciskaną na rzęsach końcówkę;

zaloty /zaˈlɔtɨ/ (n)
Brautwerbung, Liebeswerben
  starania o czyjeś względy lub o czyjąś rękę

zamach /ˈzãmax/ (n)
Schlag
  szybkie machnięcie, energiczny ruch zazwyczaj ręką
Anschlag, Attentat
  targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
Staatsstreich
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zamachowiec /ˌzãmaˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Attentäter
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba dokonująca zamachu

zamartwica (n)
Asphyxie
  (medycyna, medyczny) stan znacznego niedotlenienia organizmu prowadzący do utraty świadomości lub śmierci;

zambijski /zãmˈbʲijsʲci/ (adj)
sambisch
  odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
Schloss, Burg
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
Reißverschluss
  (krawiectwo) zapięcie garderoby, (zobacz) zamek błyskawiczny.
Schloss, Schloß
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
Reißverschluss
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamglenie /zãˈmɡlɛ̃ɲɛ/ (n)
Nebel
  (meteorologia, meteorologiczny) obniżona widoczność atmosferyczna w zakresie od 1 do 9 km;

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
Absicht
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
anstelle, anstatt
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiatać /zãˈmʲjataʨ̑/ (v)
kehren
  oczyszczać jakąś powierzchnię za pomocą miotły, szczotki lub innego podobnego narzędzia

zamieniać (v)
austauschen
  (zobacz) wymieniać
verwandeln, verändern
  (zobacz) zmieniać

zamieniać się w słuch /zãˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑‿ɕɛ ˈf‿swux/ (v)
ganz Ohr sein
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) uważnie słuchać

zamienny (adj)
austauschbar, wechselbar
  nadający się do zamiany

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
beabsichtigen, vorhaben, vornehmen
  planować coś, mieć intencję coś zrobić
vorbereiten
  przygotowywać się do rzutu bądź uderzenia

zamierzchły (adj)
vorzeitlich
  (książkowy) bardzo odległy w czasie

zamierzony (adj)
absichtlich, beabsichtigt
  taki, który jest zgodny z zamiarem

zamieszkać /zãˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
einziehen
  o uczuciach, zjawiskach itp.: ukazać się, pojawić się
einziehen, ziehen
  wprowadzić się gdzieś, zacząć gdzieś mieszkać

zamieszki /zãˈmʲjɛʃʲci/ (n)
Aufruhr
  demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy;

zamiłowanie /ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ/ (n)
Leidenschaft
  znajdowanie dużej przyjemności w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
verhaften, wegschließen
  aresztować
auflösen, liquidieren, schließen
  skończyć działanie firmy/urzędu
schließen
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno
schließen, zuschließen
  zabezpieczyć coś przed otwarciem, np. przez przekręcenie klucza w zamku
Klappe halten
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przestać mówić, być cicho, uciszyć się

zamordować (v)
ermorden, morden, töten
  pozbawić kogoś życia, zwłaszcza w okrutny sposób

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
Gefrierschrank, Gefriertruhe
  urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamrażać (v)
einfrieren
  (ekonomia, ekonomiczny) wstrzymywać realizację, użytkowanie, sprzedaż czegoś
einfrieren, tiefkühlen
  znacznie schładzać coś, doprowadzając do stopniowego zamarznięcia
eingefroren sein
  być zamrażanym (1.1)

zamykać na klucz /zãˈmɨkaʨ̑ na‿ˈkluʧ̑/ (v)
abschließen, verschließen
  zamykać za pomocą klucza

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Bestellung, Auftrag
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamówić /zãˈmuvʲiʨ̑/ (v)
bestellen
  zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.

zamężna /zãˈmɛ̃w̃ʒna/ (adj)
verheiratet
  (o kobiecie) taka, która ma męża

zaniechać (v)
aufgeben, fallenlassen fallen lassen
  nie podjąć działania lub ulec rezygnacji

zanieczyszczać (v)
verschmutzen, verunreinigen
  czynić nieczystym

zaniedbywać /ˌzãɲɛdˈbɨvaʨ̑/ (v)
vernachlässigen
  nie troszczyć się

zaniepokojony (adj)
besorgt, bekümmert, sorgenvoll
  ktoś, kto odczuwa niepokój lub niepewność, także je wyrażający

zanikać (v)
absterben
  przestawać istnieć
schrumpfen, aussetzen, schwinden, verblassen, verhallen
  stawać się niepostrzegalnym

zanim /ˈzãɲĩm/ (conjunction)
bevor, ehe
  przed jakimś wydarzeniem

zanurzać /zãˈnuʒaʨ̑/ (v)
eintauchen, tauchen
  zagłębiać coś w czymś ciekłym, sypkim lub miękkim

zaokrąglać (v)
runden
  (matematyka, matematyczny) zmniejszyć liczbę miejsc dziesiętnych

zaopatrywać /ˌzaɔpaˈtrɨvaʨ̑/ (v)
beliefern, versorgen
  stale dostarczać komuś potrzebnych mu rzeczy
ausrüsten, ausstatten, versehen
  wyposażać w coś
sich versorgen
  gromadzić potrzebne rzeczy

zapach /ˈzapax/ (n)
Flavour
  (fizyka, fizyczny) jedna z liczb kwantowych przypisywanych kwarkom i leptonom;
Aroma, Backaroma
  olejek eteryczny dodawany do ciast
Aroma
  substancja dająca określony, charakterystyczny zapach (1.1)
Geruch, Duft
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Entzündung
  (medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;
  (rzeczownik odczasownikowy) od zapalić; sprawienie, że coś płonie, coś jest pochłaniane przez ogień

zapalenie mięśnia sercowego /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈmʲjɛ̃w̃ɕɲa ˌsɛrʦ̑ɔˈvɛɡɔ/ (n)
Herzmuskelentzündung
  (medycyna, medyczny) choroba zapalna dotycząca komórek mięśnia sercowego, tkanki śródmiąższowej i naczyń serca,

zapalenie naczyń związane z IgA (n)
IgA-Vaskulitis, Purpura Schönlein-Henoch
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunologiczna przebiegająca z zapaleniem naczyń krwionośnych, związana z odkładaniem się kompleksów immunologicznych zawierających immunoglobulinę IgA;

zapalenie okrężnicy (n)
Kolitis
  (medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (n)
Meningitis
  (medycyna, medyczny) choroba obejmująca opony mózgowo-rdzeniowe najczęściej wywołana przez wirusy lub bakterie;

zapalenie osierdzia (n)
Herzbeutelentzündung, Perikarditis
  (medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
Bronchitis
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie pęcherza moczowego (n)
Blasenentzündung
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej pęcherza moczowego

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
Lungenentzündung, Pneumonie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie spojówek (n)
Bindehautentzündung, Konjunktivitis
  (medycyna, medyczny) choroba oczu;

zapalenie wyrostka robaczkowego (n)
Appendizitis, Blinddarmentzündung
  (medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku;

zapalić /zaˈpalʲiʨ̑/ (v)
anlassen, einschalten, anschalten, anstellen
  (potocznie, potoczny) uruchomić, np. silnik samochodu, radio, telewizor
einschalten, anschalten
  sprawić, że coś zaczyna się świecić, zaczyna dawać światło
anzünden, anmachen, anbrennen
  wzniecić ogień
anspringen
  (potocznie, potoczny) o silniku zacząć pracować
sich begeistern
  (książkowy) nabrać chęci, zapału do jakiegoś przedsięwzięcia
sich ereifern, sich erhitzen
  (książkowy) o uczuciu opanować kogoś
sich entzünden
  zacząć się palić, zająć się płomieniem
angehen, beginnen zu leuchten
  zacząć się świecić

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
Feuerzeug
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapalnik (n)
Zünder
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie do odpalania ładunku wybuchowego

zapalny (adj)
entzündlich
  (medycyna, medyczny) dotyczący zapalenia
brennbar, entzündlich
  o właściwościach zapalających

zapalony (adj)
leidenschaftlich, passioniert
  wykonujący coś z zapałem

zapamiętywać /ˌzapãmʲjɛ̃nˈtɨvaʨ̑/ (v)
merken sich
  utrwalać coś w pamięci

zaparzać /zaˈpaʒaʨ̑/ (v)
ziehen lassen, aufbrühen, brühen
  traktować coś wrzątkiem, np. przygotowując napar
schwitzen
  być traktowanym ciepłem i wilgocią
ziehen
  być traktowanym wrzątkiem

zapasowy (adj)
Ersatz-
  stanowiący zapas (na wszelki wypadek)

zapasy /zaˈpasɨ/ (n)
Ringkampf
  (sport, sportowy) konkurencja polegający na fizycznym zmaganiu się dwóch zawodników lub zawodniczek;

zapał /ˈzapaw/ (n)
Begeisterung
  (książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania

zapałka /zaˈpawka/ (n)
Streichholz, Zündholz
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapałkowy (adj)
Streichholz, Zündholz
  związany z zapałkami, dotyczący zapałek

zapiekanka /ˌzapʲjɛˈkãnka/ (n)
Auflauf
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie zapiekane w piekarniku, składającego się z różnych składników;

zapinać /zaˈpʲĩnaʨ̑/ (v)
dichtknopen
  łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp.

zapis nutowy (n)
Liniensystem
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym

zapisywać /ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
speichern
  (informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci

zaplecze (n)
Hinterzimmer, Backstage
  pomieszczenie pomocnicze
Hilfsmittel
  pomocniczy zespół osób lub środków

zapobieganie /ˌzapɔbʲjɛˈɡãɲɛ/ (n)
Verhütung, Vorbeugung
  (rzeczownik odczasownikowy) od zapobiegać

zapobiegawczo (adv)
vorbeugend
  chcąc zapobiec czemuś

zapobiegawczy (adj)
vorsorglich
  (medycyna, medyczny) służący do zapobiegania chorobom
vorbeugend, vorsorglich, Präventiv-
  przeznaczony do zapobiegania czemuś niekorzystnemu

zapobiegać /ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
vorbeugen, verhindern
  nie dopuszczać (do czegoś), nie pozwalać (na coś), zabezpieczać się (przed czymś)

zapobiegliwy (adj)
vorsorglich
  cechujący się przezornością, zdolnością przewidywania i zapobiegania niekorzystnym sytuacjom
umsichtig, weitblickend
  świadczący o przezorności

zapoczątkować (v)
begründen, einleiten, in Gang bringen
  dać czemuś początek, zainicjować

zapominalski (adj)
vergesslich
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
vergessen
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)

zapomnieć /zaˈpɔ̃mʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
vergessen
  aspekt dokonany od: zapominać

zapora wodna (n)
Damm
  (hydrologia, hydrologiczny) zapora uniemożliwiająca lub zmniejszająca przepływ wody;

zapotrzebowanie (n)
Bedarf
  (rzeczownik odczasownikowy) od zapotrzebować
Anforderung, Auftrag
  druk, dokument z wyszczególnionymi potrzebami, np. w zakresie zakupów

zapowiadać /ˌzapɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
ankündigen
  dawać zapowiedź – zwiastować, przewidywać coś co nastąpi w przyszłości, dawać znaki charakteryzujące zdarzenie, które ma nastąpić

zapowiedź /zaˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
Ankündigung, Ansage
  ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść

zapożyczenie /ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Lehnwort
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
einladen
  proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny
  zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś

zaprawa (n)
Mörtel
  (budownictwo) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę;

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Einladung, Einladen
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
Einladung, Einladungskarte
  kartka papieru wyrażająca taką informację

zaprzeczalność (n)
Abstreitbarkeit, Bestreitbarkeit
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest zaprzeczalne

zaprzeczenie (n)
Verneinung
  wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja

zaprzyjaźnić się /ˌzapʃɨˈjäʑɲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
anfreunden
  nawiązać z kimś bliskie, serdeczne stosunki

zaprzysiężenie /ˌzapʃɨɕɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Vereidigung
  ceremonia składania przysięgi

zaprzęg /ˈzapʃɛ̃ŋk/ (n)
Gespann
  (motoryzacja) pojazd zaprzężony w konie lub inne zwierzęta pociągowe;

zapładniać /zaˈpwadʲɲäʨ̑/ (v)
befruchten, begatten
  powodować wniknięcie plemnika do komórki jajowej i utworzenie zarodka

zapłata /zaˈpwata/ (n)
Entgelt
  należność za coś
Zahlung, Bezahlung
  zapłacenie należnych pieniędzy

zapłodnienie /ˌzapwɔdʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Befruchtung, Begattung
  (biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem;

zapłon (n)
Zündung
  (fizyka, fizyczny) (motoryzacja) układ umożliwiający (1.1)

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
verdienen
  dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaratusztrianizm /ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
Zoroastrismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zaraz /ˈzaras/ (particle)
gleich
  w krótkim czasie

zarazem /zaˈrazɛ̃m/ (particle)
zugleich
  partykuła informująca o współwystępowaniu dwóch cech dotyczących tej samej rzeczy lub osoby

zarazić /zaˈraʑiʨ̑/ (v)
anstecken
  (przenośnie, przenośnia) rozprzestrzenić pewną swoją cechę lub pomysł
anstecken, infizieren
  przenieść na kogoś chorobę

zaraźliwość (n)
Infektiosität
  cecha tego, co zaraźliwe

zaraźliwy (adj)
ansteckend
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami
  (przenośnie, przenośnia) łatwo udzielający się innym

zarażenie (n)
Ansteckung
  (rzeczownik odczasownikowy) od zarazić

zardzewiały (adj)
rostig, verrostet
  zniszczony przez rdzę

zareagować (v)
reagieren
  odpowiedzieć na bodziec lub sytuację

zarobek /zaˈrɔbɛk/ (n)
Verdienst
  wynagrodzenie za wykonaną pracę

zarodnik /zaˈrɔdʲɲik/ (n)
Spore
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się roślin zarodnikowych i grzybów;

zarozumiały /ˌzarɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
überheblich
  mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę

zarośnięcie (n)
Atresie
  (medycyna, medyczny) wrodzone lub wtórne patologiczne zamknięcie (zmniejszenie światła) przewodu ciała (np. jelita, pochwy, odbytu)

zarys /ˈzarɨs/ (n)
Abriss, Umriss
  ogólny kształt jakiegoś obiektu
  projekt, podstawy jakiegoś pomysłu

zarzuela (n)
Zarzuela
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) tradycyjna forma muzyczna liryczno-dramatyczna pochodzenia hiszpańskiego, z odgrywanymi scenkami mówionymi, śpiewem, niekiedy także tańcem;

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
Vorwurf
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia lub przestępstwa
Vorwurf, Einwand, Rüge, Tadel
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarzynać (v)
abschlachten, abstechen
  zabijać ostrym narzędziem
sich schneiden
  kaleczyć się ostrym przedmiotem

zarządca (n)
Verwalter
  osoba zarządzająca czymś

zarówno /zaˈruvnɔ/
sowohl als auch
  …oznajmiającego, że wspomniane cechy lub stany rzeczy charakteryzowane przez dwa zdania lub składniki zdań odnoszą się do tego samego desygnatu

zaręczyny (n)
Verlobung
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada /zaˈsada/ (n)
Regel Base, Base
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
Prinzip, Grundsatz
  reguła rządząca czymś

zasadnicza szkoła zawodowa /ˌzasadʲˈɲiʧ̑a ˈʃkɔwa ˌzavɔˈdɔva/ (n)
Berufsgrundschule
  (edukacja, edukacyjny) szkoła przyuczająca do zawodu, bez tytułu specjalizacji zawodowej

zasadność (n)
Begründetheit
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest zasadne

zasiadać (v)
herangehen, in Angriff nehmen, sich machen
  siadając, zaczynać coś robić
Platz nehmen, sich setzen
  siadać gdzieś na dłużej; zajmować miejsce

zasiedlać (v)
besiedeln
  zajmować dany obszar, określone siedlisko
beziehen
  zajmować miejsce mieszkalne

zasiedzenie (n)
Ersitzung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nabycie w wyniku upływu czasu prawa własności do rzeczy przez osobę użytkującą daną rzecz, a niebędącą jej właścicielem;

zasiew (n)
Saat
  (rolnictwo, rolniczy) czynność zasiania ziarna

zasięgnąć języka /zaˈɕɛ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ jɛ̃w̃ˈzɨka/ (v)
sich erkundigen
  wypytać się ludzi o daną rzecz/temat, dowiedzieć się o czymś

zaskakiwać (v)
überraschen
  sprawiać niespodziankę

zaskakujący (adj)
unerwartet, überraschend
  wywołujący zaskoczenie

zasklep (n)
Abkapselung
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) powłoka osłonna larw niektórych owadów
Decke
  (przestarzałe, przestarzały) posiadające sufit pomieszczenie niemieszkalne usytuowane częściowo w ziemi (np. piwnica)
Deckel, Verdeckelung
  (pszczelarstwo, pszczelarski) woskowe wieczko na komórce pszczelego plastra;

zasklepiony (adj)
verdeckelt
  (pszczelarstwo, pszczelarski) zamknięty w komórkach plastra woskowym wieczkiem (czerw)
  (pszczelarstwo, pszczelarski) zamknięty w komórkach plastra woskowym wieczkiem (czerw, miód)

zaskoczenie /ˌzaskɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Überraschung
  zdziwienie wywołane przez coś czego się nie spodziewamy, czego nie oczekujemy, z czym się nie liczymy

zaskoczony (adj)
bestürzt, verblüfft
  taki, który nie spodziewał się

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Ringelnatter
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zaskórnik /zaˈskurʲɲik/ (n)
Komedo, Mitesser, Finne
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka grudka zatykająca por w skórze

zasmażka /zaˈsmaʃka/ (n)
Mehlschwitze
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zagęszczacz do zup, sosów otrzymywany przez zasmażenie mąki z tłuszczem;

zasnąć /ˈzasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
einschlafen
  przejść w stan snu, spania; zacząć spać

zasolenie (n)
Salinität
  ilość soli (w procentach) w danym zbiorniku wodnym,

zaspa /ˈzaspa/ (n)
Wehe
  kopiec śniegu utworzony w wyniku zawiei śnieżnej

zaspać /ˈzaspaʨ̑/ (v)
verschlafen
  obudzić się później niż się zamierzało, nie obudzić się na czas

zaspokajać /ˌzaspɔˈkajäʨ̑/ (v)
befriedigen, stillen
  aspekt niedokonany od: zaspokoić

zastawa /zaˈstava/ (n)
Kaffeeservice, Service, Tafelgeschirr
  (książkowy) komplet naczyń stołowych i sztućców

zastawiać (v)
vollstellen
  pokrywać jakieś miejsce, stawiając tam dużo rzeczy
hinterlegen, verpfänden
  przekazywać w zastaw
versperren, verstellen
  uniemożliwiać dostęp do czegoś poprzez stawianie siebie lub czegoś
aufstellen, stellen
  urządzać zasadzkę, umieszczać pułapkę, sieci, itp.

zastawka (n)
Klappe
  (anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu

zastrzeżenie /ˌzasṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Vorbehalt
  krytyczna uwaga
  (rzeczownik odczasownikowy) od zastrzec

zastęp /ˈzastɛ̃mp/ (n)
Rudel
  (harcerski) kilkuosobowa grupa harcerska kierowana przez zastępowego, stanowiąca część drużyny i zwykle wykonująca wspólnie zadania;

zastępca /zaˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
Vertreter
  ktoś, kto zastępuje jakąś osobę w obowiązkach

zastępować /ˌzastɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
vertreten ersetzen
  zamieniać coś na coś

zasuwa (n)
Riegel
  (technologia, technika, techniczny) zamek złożony z ruchomej sztabki wsuwanej do odpowiedniego otworu

zaszczytny /zaˈʃʧ̑ɨtnɨ/ (adj)
Ehren-, ehrenhaft, ehrenvoll
  taki, który daje zaszczyt, stanowi wyróżnienie

zasłaniać /zaˈswãɲäʨ̑/ (v)
bedecken, zudecken
  czynić niewidocznym, ograniczając pole widzenia

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
Vorhang
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasłona dymna (n)
Nebelkampfstoff
  (wojskowość, wojskowy) chmura dymu służąca do ukrycia własnych działań i dezorientacji przeciwnika;

zasługa /zaˈswuɡa/ (n)
Verdienst
  godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania

zasługiwać /ˌzaswuˈɟivaʨ̑/ (v)
verdienen
  być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło

zasłużenie /ˌzaswuˈʒɛ̃ɲɛ/ (adv)
verdientermaßen
  zgodnie z czyimiś zasługami, słusznie, tak, jak się komuś należy

zatar (n)
Zatar
  (spożywczy) arabska mieszanka przyprawowa na bazie zmielonego sumaka, sezamu oraz tymianku, majeranku i oregano

zatem /ˈzatɛ̃m/ (conjunction)
also
  (książkowy) spójnik przyłączający wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim. Czasami w połączeniu z a: a zatem.

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
Nasenhöhle
  (anatomia, anatomiczny) przestrzeń pneumatyczna w kościach twarzoczaszki;
Bucht, Golf
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator (n)
Embolie
  (medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep
Stau
  powstanie przeszkody w jakimś ruchu, zablokowanie przepływu

zatroskany (adj)
besorgt
  przejęty troską o kogoś lub coś

zatrucie (n)
Vergiftung
  (medycyna, medyczny) (toksykologia) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zatrucie pokarmowe (n)
Lebensmittelvergiftung
  (medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrudniać /zaˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
beschäftigen
  dawać komuś pracę

zatruwać (v)
vergiften
  dodawać substancje toksyczną

zatruć (v)
vergiften
  dodać substancje toksyczną

zatrzymanie /ˌzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/ (n)
Halt
  (rzeczownik odczasownikowy) od zatrzymać

zatrzymywać /ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
festnehmen
  aresztować
anhalten
  unieruchamiać coś

zatwierdzać (v)
verabschieden, beschließen, billigen
  uznawać za obowiązujące

zatwór (n)
Schied
  jednolity kawałek deski, płyt pilśniowej lub MDF, pozwalający oddzielić część ula od jego reszty

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
Vertrauen
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zauralski (adj)
Transural-
  (geografia, geograficzny) położony za Uralem (względem Europy)

zauważalnie (adv)
bemerkbar, erkennbar
  w sposób zauważalny

zauważalny (adj)
bemerkbar, erkennbar
  dający się zauważyć

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
bemerken, beachten
  dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku
bemerken
  zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś

zawadiacki (adj)
draufgängerisch
  mający tendencję do awanturowania się, wybuchowości

zawadzać (v)
hängen bleiben
  przemieszczając się, trącać coś, zahaczać o coś
behindern
  utrudniać przemieszczanie się

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
Inhalt, Gehalt
  ilość jakiegoś składnika w czymś
  to, co się w czymś znajduje

zawarty (adj)
implizit, inbegriffen
  znajdujący się w czym

zawał /ˈzavaw/ (n)
Einsturz
  (geologia, geologiczny) (górnictwo, górniczy) zawalenie się stropu sztolni lub jaskini
Infarkt, Herzinfarkt
  (medycyna, medyczny) miejscowa martwica tkanek serca lub innego narządu wskutek braku dopływu krwi;

zawczasu (adv)
beizeiten, rechtzeitig
  z wyprzedzeniem, tak, aby zdążyć

zawdzięczać (v)
verdanken
  powstać, rozwinąć się dzięki komuś lub czemuś

zawezwać /zaˈvɛzvaʨ̑/ (v)
herbeizitieren
  służbowo wezwać kogoś gdzieś

zawiadomienie /ˌzavʲjadɔ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Benachrichtigung
  wypowiedź pisemna zawiadamiająca (pismo, list);

zawiadomić (v)
verständigen
  przekazać komuś wiadomość lub informację o czymś

zawias (n)
Scharnier
  (technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
enthalten
  mieć coś wewnątrz siebie, mieć coś za składnik siebie, składać się
beschließen, ratifizieren, schließen, machen
  utworzyć, zawiązać jakieś porozumienie

zawieszenie /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Absturz
  (informatyka, informatyczny) stan programu, systemu lub komputera w którym nie reaguje on na sygnały zewnętrzne
Aufhängung
  (motoryzacja) układ elementów, które łączą koła z podwoziem pojazdu;

zawieszenie broni /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
Waffenstillstand
  umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach;

zawilec /zaˈvʲilɛʦ̑/ (n)
Anemone
  (botanika, botaniczny) Anemone L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

zawiniątko (n)
Bündel
  niewielki pakunek owinięty papierem lub suknem

zawistny /zaˈvʲistnɨ/ (adj)
neidvoll
  pełen zawiści, odczuwający zawiść; (także, też) świadczący o zawiści

zawiązywać (v)
ansetzen
  (botanika, botaniczny) tworzyć zawiązek kwiatu, liścia, owocu
gründen
  powodować powstanie czegoś
binden, verbinden, verknoten, verknüpfen
  wiążąc, łączyć końce czego w węzeł, kokardę, pętlę
sich bilden
  (botanika, botaniczny) powstawać jako zawiązek kwiatów, liści, owoców
sich herausbilden
  tworzyć się samorzutnie lub być organizowanym

zawiść /ˈzavʲiɕʨ̑/ (n)
Neid, Mißgunst, Scheelsucht
  uczucie silnej niechęci do osoby, której się czegoś zazdrości

zawodnik /zaˈvɔdʲɲik/ (n)
Spieler, Wettkämpfer
  (sport, sportowy) uczestnik zawodów

zawodowiec (n)
Profi
  osoba zajmująca się czymś zawodowo

zawodowy /ˌzavɔˈdɔvɨ/ (adj)
berufsmäßig, professionell
  taki, który wykonuje określone zajęcie, traktując jako swój zawód
beruflich
  związany z zawodem, pracą

zawody /zaˈvɔdɨ/ (n)
Wettkampf
  impreza sportowa, podczas której zawodnicy rywalizują ze sobą

zawodzić /zaˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
enttäuschen
  robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się

zawodówka /ˌzavɔˈdufka/ (n)
Berufsschule, Fachschule
  (potocznie, potoczny) szkoła zawodowa

zawracać głowę /zaˈvraʦ̑aʥ̑ ˈɡwɔvɛ/ (v)
auf den Wecker gehen, lästig fallen
  (potocznie, potoczny) niepotrzebnie zajmować kogoś swoimi sprawami lub problemami, przeszkadzać, być natrętnym lub nie dawać spokoju

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
Schwindel, Schwindelgefühle
  (medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawrócić w głowie /zaˈvruʨ̑iʥ̑ ˈv‿ɡwɔvʲjɛ/ (v)
den Kopf verdrehen
  (związek frazeologiczny) zamącić komuś w głowie stwarzając złudne nadzieje

zawstydzać /zaˈfstɨʣ̑aʨ̑/ (v)
beschämen
  sprawiać, że ktoś czuje zawstydzenie, wstyd, zakłopotanie

zawstydzony /ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
beschämt
  odczuwający zawstydzenie, wstyd

zawsze /ˈzafʃɛ/ (particle)
immer, immerhin
  mimo wszystko, jednak, tak czy owak

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
immer, stets
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawód /ˈzavut/ (n)
Beruf
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze

zawór /ˈzavur/ (n)
Ventil
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów;

zawór bezpieczeństwa /ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
Sicherheitsventil
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,

zawór motylkowy /ˈzavur ˌmɔtɨlˈkɔvɨ/ (n)
Absperrklappe
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu

zawór sterujący /ˈzavur ˌstɛruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
Regelventil
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu z możliwością regulacji przepływu;

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
neidisch
  odczuwający zazdrość o coś; taki, który chce mieć coś całkowicie na własność
eifersüchtig, neidisch
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku

zazdrościć (v)
neiden, beneiden
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrośnica /ˌzazdrɔɕˈɲiʦ̑a/ (n)
Neiderin
  (potocznie, potoczny) forma żeńska od: zazdrośnik

zazdrośnik /zazˈdrɔɕɲik/ (n)
Neider
  człowiek zazdrosny

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
Eifersucht, Missgunst
  podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
Neid
  uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona

zazdrość o członek (n)
Penisneid
  (psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego;

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
gewöhnlich
  w większości przypadków

zaćma /ˈzaʨ̑ma/ (n)
Katarakt, grauer Star, Katarakta
  (medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku;

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Finsternis, Eklipse
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

załadowywać (v)
laden
  umieszczać pocisk w broni palnej
beladen, verladen
  umieszczać ładunek w środku transportu lub magazynie
einsteigen, hineinsetzen
  (potocznie, potoczny) wsiadać do pojazdu

załoga /zaˈwɔɡa/ (n)
Mannschaft
  grupa ludzi obsługująca jakiś pojazd
Belegschaft
  ogół pracowników zakładu, instytucji itp.

załogowy (adj)
bemannt
  (lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który ma załogę

założyciel (n)
Gründer
  ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek

założycielka (n)
Gründerin
  kobieta, która coś założyła lub dała czemuś początek

założyć /zaˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
auflegen
  położyć coś na czymś
anlegen
  stworzyć szkołę, klub, partię polityczną; ufundować; zapoczątkować działalność
annehmen, voraussetzen
  twierdzić, że coś się stanie; prorokować, dywagować o przyszłości
annehmen
  uznawać, że coś jest czymś innym; przyjmować coś za coś
anziehen
  włożyć ubranie/okulary
auslegen
  zapłacić za kogoś i oczekiwać od niego zwrotu pieniędzy

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
Anhang, Anlage, Nachtrag
  dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum
Anhang, Anlage
  plik dołączony do wiadomości e-mail

zaściankowy (adj)
hinterwäldlerisch, provinziell, rückständig, zurückgeblieben
  przypisywany dawnej szlachcie z zaścianka – charakteryzujący się zacofaniem, brakiem szerszych horyzontów myślowych, skupiony wyłącznie na problemach najbliższego otoczenia, niechętny nowinkom

zaświaty /zaˈɕfʲjatɨ/ (n)
Jenseits
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli

zażalenie (n)
Beschwerde
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie się od postanowienia sądu pierwszej instancji lub prokuratora
Beschwerde, Klage
  oficjalna skarga

zażarty (adj)
erbittert, unnachgiebig
  nieskory do ustępstw i całą mocą atakujący i broniący swego
erbittert, heftig
  prowadzony z wielką zaciętością

zażenowanie (n)
Verlegenheit
  poczucie zakłopotania i wstydu

zażywać (v)
genießen
  korzystać z czegoś przyjemnego
einnehmen
  przyjmować jakąś substancję

zażyły (adj)
innig, vertraut
  nacechowany bliskością

zbieg /zbʲjɛk/ (n)
Flüchtling, Ausreißer
  ktoś, kto uciekł, zbiegł

zbiegać (v)
vergehen, verstreichen
  (podniośle) ulegać przemijaniu
davonlaufen, fliehen, flüchten
  biegnąc, oddalać się
hinunterlaufen, hinunterrennen
  biegnąc, przemieszczać się w dół
zusammentreffen, zusammenfallen
  odbywać się w jednym czasie
eingehen, einlaufen, schrumpfen
  ulegać skurczeniu jako tkanina
zusammenlaufen
  łączyć się w jednym miejscu
  biegnąc, zbierać się w danym miejscu

zbieraczka /zbʲjɛˈraʧ̑ka/ (n)
Sammlerin
  (pszczelarstwo, pszczelarski) forma skrócona od pszczoła zbieraczka

zbieranina (n)
Gemisch, Mischmasch
  (pogardliwie, pogardliwy) przypadkowy i niedopasowany zbiór osób lub rzeczy

zbierać /ˈzbʲjɛraʨ̑/ (v)
sammeln
  gromadzić
  kolekcjonować, tworzyć zbiór czegoś
  podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy
  powodować, że grupa osób znajdzie się w jakimś miejscu

zbierać śmietankę /ˈzbʲjɛraʨ̑ ɕmʲjɛˈtãnkɛ/ (v)
absahnen
  (przenośnie, przenośnia) czerpać korzyści wynikające z działania, które zostało już wykonane
  zbierać śmietankę z powierzchni mleka

zbieżność (n)
Annäherung, Übereinstimmung
  posiadanie czegoś wspólnego
Konvergenz, Zusammenlaufen
  schodzenie się w jednym punkcie

zbieżny (adj)
übereinstimmend
  mający coś wspólnego
konvergent, zusammenlaufend
  zbiegający się w jednym punkcie

zbijać /ˈzbʲijäʨ̑/ (v)
zusammenschlagen
  rozkruszać coś zwykle z pomocą młotka
zusammendrücken, zusammenpressen
  stłaczać, ściskać coś, aby zajmowało mniej miejsca

zbiorczy (adj)
Gesamt-, Sammel-
  taki, w którym coś się zbiera

zbiornik /ˈzbʲjɔrʲɲik/ (n)
Behälter, Gefäß
  przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów

zbiornik wodny (n)
Gewässer, Stillgewässer
  (geografia, geograficzny) zagłębienie naturalne lub sztuczne wypełnione wodą;

zbiornikowiec (n)
Tanker, Tankschiff
  statek przeznaczony do transportu materiałów płynnych, najczęściej ropy naftowej;

zbity (adj)
fest
  mający zwartą konsystencję

zbiór /zbʲjur/ (n)
Datei
  (informatyka, informatyczny) plik
Menge
  (matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
  grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość
Ernte
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) zwykle w lm plon
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) czynność zbierania plonów
Sammlung
  zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś

zblazowany /ˌzblazɔˈvãnɨ/ (adj)
blasiert
  (potocznie, potoczny) znudzony nadmiarem przeżyć, wrażeń, hulaszczego życia, znużony otaczającym go światem

zbliżać /ˈzblʲiʒaʨ̑/ (v)
nahebringen
  (przenośnie, przenośnia) powodować powstanie pozytywnych więzi emocjonalnych
sich nähern
  podchodzić, przysuwać się do czegoś

zbliżony (adj)
geschätzt
  o podobnych cechach, niewiele różniący się

zbocze /ˈzbɔʧ̑ɛ/ (n)
Abhang, Hang
  (geografia, geograficzny) pochyły teren stanowiący część góry, wzgórza, doliny czy wąwozu

zboczeniec /zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Perversling
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
Getreide
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
Verbrechen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
Kriegsverbrechen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz (n)
Verbrecher
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbrodniczy (adj)
verbrecherisch
  dotyczący zbrodni i zbrodniarza

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
Rüstung
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zbudowany (adj)
gebaut
  mający prawidłowo i proporcjonalnie ukształtowaną muskulaturę i sylwetkę

zbyt /zbɨt/ (adv)
zu
  nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zbyteczny /zbɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
entbehrlich
  taki, którego się nie potrzebuje

zbędny /ˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
entbehrlich, verzichtbar
  taki, bez którego można się obyć

zbłaźnić się /ˈzbwaʑɲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
kompromittieren sich blamieren
  o człowieku ośmieszyć się, zaszkodzić swojej reputacji, narazić się na śmieszność lub wstyd

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
Satz
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)
Meinung, Ansicht
  opinia

zdanie nadrzędne /ˈzdãɲɛ naḍˈʒɛ̃ndnɛ/ (n)
Hauptsatz
  (gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie samodzielne znaczeniowo, określane przez zdanie podrzędne

zdanie podrzędne /ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ/ (n)
Nebensatz
  (gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Ereignis
  coś, co miało miejsce; co zdarzyło się

zdatny (adj)
zu geeignet
  (książkowy) nadający się do czegoś

zdawać /ˈzdavaʨ̑/ (v)
sich verlassen
  pokładać w kimś zaufanie

zdecydować /ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
entscheiden
  podjąć decyzję

zdejmować /zdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
nehmen, wegnehmen
  zabierać coś z jakiegoś miejsca wysoko lub z wieszaka
abnehmen
  ściągać nakrycie głowy, okulary
ausziehen
  ściągać ubranie, buty

zderzacz (n)
Speicherring
  urządzenie, które ma za zadanie coś zderzać

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
Stoßstange
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zderzać (v)
gegenüberstellen
  stawiać obok siebie w celu porównania, obserwacji wzajemnych oddziaływań
sich gegenüberstellen
  być stawianym obok siebie dla porównania
zusammenstoßen, zusammenprallen
  uderzać o siebie

zderzenie /zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Zusammenstoß, Aufprall, Anprall, Zusammenprall
  gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów

zdjąć /zdʲjɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
herunternehmen
  biorąc, usunąć skąd
erfassen
  o stanach uczuciach: ogarnąć, opanować

zdobycz /ˈzdɔbɨʧ̑/ (n)
Beute
  ofiara upolowana przez drapieżnika, myśliwego lub wędkarza
Trophäe Beute Errungenschaft
  osiągnięcia w jakiejś dziedzinie

zdobywać /zdɔˈbɨvaʨ̑/ (v)
sich hervorwagen
  robić coś (dokonywać czegoś), pokonując wewnętrzne opory; odważać się

zdobyć /ˈzdɔbɨʨ̑/ (v)
erobern
  aspekt dokonany od: zdobywać

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
Fähigkeit, Können
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności
  naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś

zdolność kredytowa (n)
Kreditwürdigkeit, Bonität
  (finanse, finansowy) ocena wiarygodności finansowej pozwalająca ocenić szansę kredytobiorcy na spłatę kredytu lub pożyczki

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
fähig, imstande
  będący w stanie wykonać określoną czynność
begabt, talentiert
  taki, który ma talent, zdolności; jest uzdolniony

zdrada /ˈzdrada/ (n)
Verrat
  działanie na szkodę narodu lub kraju
  ujawnienie wspólnej lub cudzej tajemnicy
Untreue, Treulosigkeit
  niedochowanie wierności (zazwyczaj seksualnej) małżeńskiej lub partnerskiej

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
verraten, ausplaudern
  o sekrecie, tajemnicy: wyjawiać, mówić komuś, często niepowołanemu
betrügen, die Ehe brechen, hintergehen, Ehebruch begehen, untreu sein
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku
verraten
  łamać dane komuś słowo, obietnicę; wykonywać coś, co może być traktowane jako złamanie takiej obietnicy; także porzucać swoje ideały

zdradziecki (adj)
heimtückisch
  taki, który grozi niebezpieczeństwem, mimo że sprawia wrażenie bezpiecznego
verräterisch, tückisch
  taki, który ma na celu zdradę; który zdradził lub zdradza

zdrajca /ˈzdrajʦ̑a/ (n)
Betrüger
  (żartobliwie) ktoś, kto oszukuje
Verräter
  ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp.
  ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości

zdrajczyni /zdrajˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
Verräterin
  forma żeńska od zdrajca

zdrapka /ˈzdrapka/ (n)
Rubbellos
  kupon lub karta z polem zdrapki (1.1)

zdrobniały (adj)
Diminutiv-, diminutiv
  (językoznawstwo, językoznawczy) powstały w wyniku zdrobnienia

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Diminutiv, Verkleinerungsform
  (gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowaśka /zdrɔˈvaɕka/ (n)
Ave-Maria
  (potocznie, potoczny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Zdrowaś Maryjo”;

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
Gesundheit
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowotny /zdrɔˈvɔtnɨ/ (adj)
Gesundheitswesen, gesundheitlich
  dotyczący zdrowia
Erholung, Krankenurlaub, gesundheitsfördernd
  korzystnie wpływający na stan zdrowia

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
gesund
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze
  dobry dla zdrowia

zdrowy jak ryba (adj)
kerngesund
  bardzo zdrowy

zdrowy rozsądek (n)
der gesunde Menschenverstand
  rzeczowe myślenie

zdrzemnąć się (v)
einnicken
  zapaść w drzemkę; przespać się krótko

zdrów jak ryba (adj)
gesund wie ein Fisch im Wasser
  całkiem zdrowy

zdumiewający (adj)
verblüffend
  taki, który budzi zdumienie

zdumiewać (v)
verwundern, erstaunen
  wywoływać zdumienie

zdumiony (adj)
erstaunt, verblüfft
  znacznie zdziwiony; wyrażający zdumienie

zdun /zdũn/ (n)
Ofensetzer
  osoba, która buduje i konserwuje piece

zdziczały (adj)
verwildert
  który zdziczał

zdzierać /ˈʑʥ̑ɛraʨ̑/ (v)
abreißen
  szarpiąc, zdejmować warstwę czegoś

zdziwiony (adj)
verwundert
  zdradzający lub okazujący zdziwienie

ze względu na /zɛ‿ˈvzɡlɛ̃ndu ˈna/
um willen
  z uwagi na, biorąc pod uwagę

zebra /ˈzɛbra/ (n)
Zebra
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zebu /ˈzɛbu/ (n)
Zebu
  (zoologia, zoologiczny) gatunek bydła;

zecer /ˈzɛʦ̑ɛr/ (n)
Schriftsetzer, Setzer
  (przestarzałe, przestarzały) pracownik drukarni zajmujący się składaniem publikacji za pomocą czcionek, obecnie archaizm leksykalny;

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
Zephyr
  (meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
Uhr, Seiger
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
Sonnenuhr
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca;

zegar wahadłowy /ˈzɛɡar ˌvaxadˈwɔvɨ/ (n)
Pendeluhr
  zegar mechaniczny wykorzystujący wahadło jako regulator chodu do odmierzania czasu

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
Uhr, Armbanduhr
  niewielkich rozmiarów zegar

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
Uhrmacher
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków;

zegarmistrzyni (n)
Uhrmacherin
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się naprawą zegarów, zegarków

zejman (n)
Seemann
  człowiek morza, żeglarz, marynarz starszego rocznika

zelota /zɛˈlɔta/ (n)
Zelot
  (historia, historyczny, historycznie) członek żydowskiego ugrupowania religijno-politycznego z I w. n.e., którego celem była czynna walka z okupacją rzymską w Palestynie;

zelżywość /zɛˈlʒɨvɔɕʨ̑/ (n)
Schmach
  (staropolski) hańba, dyshonor

zelżyć (v)
beschimpfen
  znieważyć obelgą

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
Rache
  odwet za krzywdy

zen /zɛ̃n/ (n)
Zen
  szkoła buddyzmu mahajany rodem z Japonii;

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
Zenit
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;

zepsucie (n)
Sittenverfall
  rozkład moralności

zepsuty do szpiku kości /zɛˈpsutɨ dɔ‿ˈʃpʲiku ˈkɔɕʨ̑i/ (adj)
bis auf die Knochen verdorben
  całkowicie zdemoralizowany, zły

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
null, Null
  liczba 0;

zero waste (n)
Zero Waste
  (społeczny) (ekologia, ekologiczny) idea, postawa i rodzaj aktywizmu dążące do wyeliminowania lub ograniczenia odpadów produkowanych przez ludzi, w szczególności tych nie podlegających recyklingowi i biodegradacji

zerwać /ˈzɛrvaʨ̑/ (v)
sich entloben
  (potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś
abbrechen
  oddzielić coś od czegoś, ciągnąć

zerówka /zɛˈrufka/ (n)
Vorschulklasse
  (edukacja, edukacyjny) najwyższy oddział przedszkola lub funkcjonujący samodzielnie, poprzedzający pójście do szkoły; klasa zero

zespół /ˈzɛspuw/ (n)
Syndrom
  (medycyna, medyczny) występowanie wad wrodzonych, urazów lub objawów chorobowych w charakterystycznym zestawieniu;
Band, Gruppe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa muzyków występująca razem na scenie
Team, Gruppe
  grupa osób realizująca wspólny cel;
Komplex
  zbiór jednostek, obiektów stanowiący całość

zespół Alporta (n)
Alport-Syndrom
  (medycyna, medyczny) rzadkie postępujące schorzenie genetyczne nerek powodujące m.in. krwiomocz, głuchotę i zmiany w obrębie narządu wzroku;

zespół Aspergera (n)
Asperger-Syndrom
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;

zespół Downa (n)
Downsyndrom, Down-Syndrom
  (medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21;

zespół Guillaina-Barrégo (n)
Guillain-Barré-Syndrom
  (medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;

zespół Sjögrena (n)
Sjögren-Syndrom
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zespół hipoplazji lewego serca /ˈzɛspuw ˌxʲipɔˈplazʲji lɛˈvɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a/ (n)
hypoplastisches Linksherz-Syndrom
  (medycyna, medyczny) wrodzona wada serca polegająca na niewykształceniu prawidłowej lewej komory serca;

zespół kanału nadgarstka /ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/ (n)
Karpaltunnelsyndrom
  (medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka

zespół opóźnionej fazy snu (n)
Schlafphasensyndrom
  (medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt późnym zasypianiu i budzeniu się;

zestawiać (v)
ausrichten
  (medycyna, medyczny) złączać końce złamanej kości
zusammensetzen
  składać w całość
nebeneinander stellen
  stawiać blisko siebie
herunterstellen
  zdejmując coś, kłaść to niżej

zestawienie (n)
Zusammenstellung, Aufstellung, Gegenüberstellung, Zusammensetzung
  (rzeczownik odczasownikowy) od zestawić

zeszklić (v)
anbraten, bis alles glasig sein, glasig anbraten
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) lekko podsmażyć, aż nabierze lekko przezroczystego, szklistego koloru, nie doprowadzając przy tym do zarumienienia

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
Heft
  (edukacja, edukacyjny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;
  egzemplarz wydawnictwa ukazującego się cyklicznie lub w odcinkach

zeszły /ˈzɛʃwɨ/ (adj)
vergangen, vorig
  taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu)

zewnątrz /ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
außen, außerhalb, draußen
  (przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
Außen, außen, äußerer
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez /zɛs/ (n)
Schielen, Strabismus
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zeznawanie /ˌzɛznaˈvãɲɛ/ (n)
Aussagen
  (rzeczownik odczasownikowy) od zeznawać

zezowaty (adj)
schielend, schieläugig
  taki, który ma zeza

zezwalać /zɛˈzvalaʨ̑/ (v)
zulassen
  (oficjalnie) wydawać komuś zezwolenie na coś; pozwalać, nie zabraniać

zezwolenie /ˌzɛzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
Erlaubnis, Genehmigung, Bewilligung
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument poświadczający oficjalną zgodę
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalna zgoda

zgadywać (v)
raten
  przewidywać co na podstawie przesłanek niedających pewności

zgadzać /ˈzɡaʣ̑aʨ̑/ (v)
übereinstimmen, einverstanden sein
  być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię
zustimmen, einverstanden sein
  wyrażać zgodę, dawać zgodę na coś

zgaga /ˈzɡaɡa/ (n)
Sodbrennen
  (medycyna, medyczny) uczucie pieczenia w przełyku

zgar /zɡar/ (n)
Abbrand
  (metaloznawstwo, metalurgia) strata metalu w czasie procesów metalurgicznych, głównie wytapiania

zginać /ˈzʲɟĩnaʨ̑/ (v)
biegen
  aspekt niedokonany od: zgiąć

zgiąć /zʲɟɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
biegen
  zmienić kształt obiektu poprzez zgięcie, zgniecenie

zgięcie /ˈzʲɟɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
Beuge, Knick
  miejsce gdzie coś jest zgięte

zgnilec amerykański /ˈzʲɟɲilɛʦ̑ ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
Amerikanische Faulbrut, Bienenpest
  (weterynaria, weterynaryjny) (pszczelarstwo, pszczelarski) choroba bakteryjna czerwiu pszczelego;

zgnilec europejski /ˈzʲɟɲilɛʦ̑ ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
Europäische Faulbrut, Sauerbrut
  (weterynaria, weterynaryjny) (pszczelarstwo, pszczelarski) choroba bakteryjna czerwi pszczelich;

zgnilizna (n)
Zersetzung
  (przenośnie, przenośnia) demoralizacja
Fäulnis
  gnijąca substancja

zgniły /ˈzʲɟɲiwɨ/ (adj)
faul
  taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło

zgoda /ˈzɡɔda/ (n)
Zustimmung, Übereinstimmung, Einigung
  stan pozbawiony konfliktów czy kłótni, pojednanie

zgoda /ˈzɡɔda/ (particle)
einverstanden
  odpowiedź potwierdzająca, wyrażająca przyzwolenie

zgoda buduje, niezgoda rujnuje /ˈzɡɔda buˈdujɛ ɲɛˈzɡɔda rujˈnujɛ/ (proverb)
die Eintracht baut das Haus, die Zwietracht reißt es nieder
  współpraca i dobre stosunki są warunkiem koniecznym do osiągnięcia wspólnego celu

zgodnie /ˈzɡɔdʲɲɛ/ (adv)
einig
  jednogłośnie, jednomyślnie
  w sposób zgodny, harmonijny, bez konfliktu lub sprzeczności
gemäß
  według czegoś, odpowiednio do czegoś

zgodność /ˈzɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
Übereinstimmung
  cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne

zgodny /ˈzɡɔdnɨ/ (adj)
friedfertig, friedlich
  taki, który zgadza się na coś, godzi się z czymś, dąży do zgody

zgon /zɡɔ̃n/ (n)
Ableben, Tot
  (książkowy) śmierć, skonanie

zgrabiarka /zɡraˈbʲjarka/ (n)
Schwadenrechen
  (rolnictwo, rolniczy) (technologia, technika, techniczny) maszyna służąca do zgrabiania siana lub słomy ze ścierniska

zgrabny /ˈzɡrabnɨ/ (adj)
graziös
  odznaczający się finezją, elegancją; pełen gracji
wohlgeformt
  proporcjonalnie zbudowany
geschickt
  trafnie sformułowany

zgromadzenie /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Versammlung
  zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo

zgromadzić /zɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
anhäufen, sammeln, versammeln
  zebrać coś w jednym miejscu
sich scharen, sich versammeln
  zebrać siebie, wraz z grupą innych, w jednym miejscu

zgrubienie /zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Augmentativ
  (gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym;

zgryz /zɡrɨs/ (n)
Okklusion
  (anatomia, anatomiczny) ustawienie zębów względem siebie

zgryzota /zɡrɨˈzɔta/ (n)
Gram, Kummer
  wielkie zmartwienie

zgryźliwy /zɡrɨʑˈlʲivɨ/ (adj)
scharfzüngig, spitzzüngig
  często dokuczający innym złośliwymi uwagami
schnippisch, ätzend, beißend, sarkastisch, schwungvoll, zackig
  świadczący o zgryźliwości

zgrzebło (n)
Striegel
  (zootechnika, zootechniczny) metalowy przyrząd do czyszczenia zwierząt (zwłaszcza zwierząt gospodarskich) i usuwania sierści ze szczotki do czesania zwierząt;

zgubiony (adj)
verloren
  zaginiony; taki, którego ktoś zgubił

zgubić /ˈzɡubʲiʨ̑/ (v)
verlieren
  przez nieuwagę zostawić coś w nieznanym sobie miejscu

zgubny /ˈzɡubnɨ/ (adj)
verderblich
  prowadzący do zguby
fatal
  przynoszący zniszczenie

ziarnisty (adj)
körnig
  o substancji mający konsystencję ziarna, zrobiony z ziaren

ziarno /ˈʑarnɔ/ (n)
Korn, Körnchen
  (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;
Korn
  (fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii;
  cząstka czegoś
Korn, Kristallit
  krystalit;

ziarnopłon wiosenny (n)
Scharbockskraut
  (botanika, botaniczny) Ficaria verna Huds., gatunek kwitnącej żółto byliny o właściwościach leczniczych;

ziele angielskie (n)
Piment
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zielenina /ˌʑɛlɛ̃ˈɲĩna/ (n)
Grünzeug
  (spożywczy) (potocznie, potoczny) ogół zielonych produktów spożywczych

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
Grün
  kolor zielony

zielnik /ˈʑɛlʲɲik/ (n)
Herbarium, Herbar
  kolekcja zasuszonych dla celów naukowych roślin

zielona energia (n)
grüne Energie
  (peryfrastyczny) energia pochodząca ze źródeł odnawialnych

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
grüner Tee, Grüntee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielonawy /ˌʑɛlɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
grünlich
  w kolorze podobnym do zielonego

zielone /ʑɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
Grün
  światło sygnalizacyjne w kolorze zielonym

zielono (adv)
grün
  z użyciem zielonej barwy, z obecnością zieleni

zielonooki /ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci/ (adj)
grünäugig
  (książkowy) taki, który ma zielone oczy

zielonoprzylądkowy (adj)
kapverdisch
  związany z Wyspami Zielonego Przylądka lub Republiką Zielonego Przylądka

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
grün, Grün
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;
grün
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
  (neologizm) (ekologia, ekologiczny) ekologiczny, odnawialny

zielony ludzik (n)
grünes Männchen
  (żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze

zielsko (n)
Unkraut
  (potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
Boden
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna
Grundstück
  działka rolnicza lub budowlana
Erde
  gleba
Boden, Erde
  grunt, podłoże (także w budynku)

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
Kartoffel
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
gähnen
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
Winter
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna Zośka (n)
kalte Sophie
  (przenośnie, przenośnia) 15 maja; według ludowych przesądów, ostatni dzień, w którym można spodziewać się wiosennych przymrozków;

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
Kalter Krieg
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimne ognie /ˈʑĩmnɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
Wunderkerze
  niewielkie fajerwerki do użytku domowego w formie pręcika, na którym spala się substancja wytwarzająca snop iskier;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (adv)
kalt
  z uczuciem utraty ciepła

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
Kälte, kalt
  odczuwalna subiektywnie niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
kalt
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
Eisvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimowisko /ˌʑĩmɔˈvʲiskɔ/ (n)
Winterquartier
  miejsce spędzania zimy
Winterkurort
  zimowy kurort
Winterferienlager
  zimowy wyjazd dzieci i młodzieży

zimowlina (n)
Winterkälte, Winterlichkeit, hart Winter
  (średniopolski) sroga, tęga zima

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
winterlich
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie
  przystosowany do warunków panujących w zimie

ziomek /ˈʑɔ̃mɛk/ (n)
Landsmann
  osoba pochodząca z tego samego kraju lub tych samych okolic

ziomkostwo /ˈʑɔ̃mkɔstfɔ/ (n)
Landsmannschaft
  (społeczny) stowarzyszenie osób pochodzących z tego samego regionu kraju oraz ich potomków identyfikujących się z regionem pochodzenia;

zioła prowansalskie (n)
Kräuter der Provence
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa, tradycyjna mieszanka ziół pochodząca z Prowansji;

ziołowy /ʑɔˈwɔvɨ/ (adj)
Kräuter-
  zrobiony z ziół, składający się z ziół

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
Buchfink, Fink
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięba zwyczajna (n)
Buchfink
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla coelebs Linnaeus, mały ptak z rodziny łuszczakowatych;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
Schwiegersohn, Eidam
  mąż córki

zjadać /ˈzʲjadaʨ̑/ (v)
essen
  połykać jako pokarm

zjawa /ˈzʲjava/ (n)
Gespenst
  duch osoby zmarłej

zjawiać (v)
auftauchen, sich zeigen
  stawać się obecnym gdzieś
erscheinen, besuchen
  stawiać się gdzieś; przychodzić gdzieś

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
Erscheinung, Phänomen
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjazd /zʲjast/ (n)
Abfahrt
  (sport, sportowy) konkurencja narciarska polegająca na jak najszybszym zjechaniu z ośnieżonego stoku góry po określonej trasie
Abfahrt, Talfahrt
  czynność jazdy w dół
Ausfahrt
  droga pozwalająca zjechać z głównej trasy
  czynność zjechania pojazdu z trasy
Tag
  naczelny organ ustawodawczy niektórych organizacji
Treffen, Zusammenkunft
  przybycie w jedno miejsce wielu osób z różnych stron

zjednoczony (adj)
vereint, vereinigt
  połączony dla wspólnej sprawy

zjeść tę żabę /ˈzʲjɛ̇ɕʨ̑ ˈtɛ ˈʒabɛ/ (v)
eine Kröte schlucken
  (związek frazeologiczny) ponieść niemiłe konsekwencje własnego postępowania

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
Rutsche
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlecać (v)
beauftragen
  powierzać komuś wykonanie zadania

zlecenie stałe (n)
Dauerauftrag
  (handel, handlowy) złożone bankowi polecenie wykonywania przelewów z własnego konta na inne wskazane konto, zwykle w określonych odstępach czasowych;

zlepek (n)
Amalgam
  całość złożona z różnych, często niepasujących do siebie części

zlew /zlɛf/ (n)
Ausguss, Spülbecken
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zlewisko (n)
Abflussgebiet, Einzugsgebiet, Zuflussgebiet
  (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z jakiego wody spływają do jednego dużego zbiornika naturalnego

zlewnia (n)
Sammelgebiet
  (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wody spływają do jednego wspólnego zbiornika
Sammelraum
  (spożywczy) punkt skupu mleka

zlewozmywak /ˌzlɛvɔzˈmɨvak/ (n)
Abwaschbecken
  zlew kuchenny, w którym zmywa się naczynia

zlizywać (v)
ablecken
  zbierać coś językiem z danej powierzchni

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
Falte, Runzel
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych
Falte
  załamanie na powierzchni jakiegoś przedmiotu

zmartwiony (adj)
betrübt
  taki, który się czymś martwi

zmartwychwstawać (v)
auferstehen
  odradzać się po śmierci, zaczynać żyć ponownie

zmarła (n)
Verstorbene
  kobieta, która umarła

zmarły /ˈzmarwɨ/ (n)
Toter
  osoba, która umarła, nie żyje

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
Schicht
  grupa pracowników pracująca o danej porze
  określony czas doby, kiedy pracuje wyznaczona grupa pracowników
Änderung, Veränderung
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmianowy (adj)
Schicht-
  odnoszący się do zmiany jako czasu pracy jednej załogi

zmianowy (n)
Schichtmeister
  kierownik zespołu pracowników danej zmiany

zmiatać /ˈzmʲjataʨ̑/ (v)
eine Fliege machen
  (potocznie, potoczny) szybko uciekać

zmiażdżenie (n)
Quetschung
  sprasowanie na miazgę

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
wechseln, ändern
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości
wechseln
  zamieniać, zastępować coś czymś innym

zmiennocieplny (adj)
kaltblütig, wechselwarm
  (zoologia, zoologiczny) związany ze zmiennością ciepłoty

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
Abenddämmerung, Dämmerung
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmieszany (adj)
verlegen, betreten
  wprawiony w zakłopotanie

zmieszać z błotem (v)
in den Schmutz ziehen
  naubliżać komuś, zniesławić, oczernić kogoś

zmrocznik gładysz (n)
Mittlere Weinschwärmer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych;

zmrok /zmrɔk/ (n)
Dämmerung
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
zwingen
  nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś
sich zwingen
  przekonywać, skłaniać siebie do zrobienia czegoś, mimo że nie ma się chęci, przekonania

zmywacz do paznokci /ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
Nagellackentferner
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;

zmywak /ˈzmɨvak/ (n)
Putzschwamm
  szmatka, gąbka itp. służące do zmywania naczyń

zmywarka /zmɨˈvarka/ (n)
Geschirrspüler, Geschirrspülmaschine, Spülmaschine, Geschirrwaschmaschine, Spülautomat
  (technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń;

zmyślać (v)
ersinnen, spinnen
  mówić nieprawdę, koloryzować

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Ermüdung
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
müde, abgehetzt
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
Briefmarke
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Bedeutung, Sinn
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje
Bedeutung
  wartość, ważność czegoś, waga

znacznie /ˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
beträchtlich, wesentlich, erheblich
  dużo, w dużym stopniu, bardzo

znaczny /ˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
bedeutend, beträchtlich, erheblich, ansehnlich
  (książkowy) istotny, duży, ważny

znaczyć /ˈznaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
bedeuten
  mieć znaczenie, sens

znaczący /znaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
bedeutend
  istotny, ważny, odgrywający dużą rolę

znad /znat/ (preposition)
über
  z miejsca powyżej czegoś

znajda (n)
Findelkind, Findling
  dziecko, które zostało znalezione

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
finden
  zdobywać to, czego się szuka
  (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
  odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
befinden
  być w jakimś miejscu

znajomy /znaˈjɔ̃mɨ/ (n)
Bekannter
  taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

znak /znak/ (n)
Zeichen, Marke
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
Verkehrszeichen
  (motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak przestankowy /ˈznak ˌpʃɛstãŋˈkɔvɨ/ (n)
Interpunktionszeichen
  znak graficzny służący do rozdzielenia części zdania lub samych zdań

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
Wasserzeichen
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znak zodiaku /ˈznaɡ zɔˈdʲjaku/ (n)
Sternzeichen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) każda z dwunastu części zodiaku, nosząca nazwę gwiazdozbioru zodiakalnego, który leżał w jej obrębie ok. 2000 lat temu;
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) symbol oznaczający znak zodiaku (1.1)

znakować (v)
markieren, kennzeichnen
  stawiać na czym znaki; opatrywać znakiem

znalazca (n)
Finder
  ten, który coś znalazł

znalezisko /ˌznalɛˈʑiskɔ/ (n)
Fund
  rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie

znaleźne (n)
Finderlohn
  nagroda należna znalazcy

znamienny (adj)
charakteristisch, typisch
  znamionujący coś lub kogoś; charakterystyczny, właściwy dla kogoś lub czegoś

znamię (n)
Narbe
  (botanika, botaniczny) u niektórych roślin: górna część słupka
Kennzeichen, Merkmal
  (przenośnie, przenośnia) cecha charakterystyczna właściwa czemuś
Muttermal
  plamka, wypukłość na skórze

znany /ˈznãnɨ/ (adj)
bekannt
  taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób

znawca /ˈznafʦ̑a/ (n)
Experte, Fachmann, Kenner
  osoba dobrze się na czymś znająca, mająca wiedzę, doświadczenie w odpowiedniej dziedzinie, umiejąca należycie ocenić coś lub kogoś

znać /znaʨ̑/ (modal)
kennen
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
  mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości
  umieć coś, wiedzieć

znać jak własną kieszeń /ˈznaʨ̑ ˈjaɡ ˈvwasnɔ̃w̃ ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (v)
wie seine Hosentasche kennen
  znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie

znicz /zʲɲiʧ̑/ (n)
Grablicht
  szeroka świeca w płytkim zbiorniku palona na grobach, pod pomnikami;

znieczulać (v)
betäuben, anästhesieren
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) stosować leki znoszące odbieranie impulsów uszkadzających i odczuwanie bólu
abstumpfen
  czynić nieczułym

znieczulica (n)
Gefühllosigkeit, Unempfindlichkeit
  (książkowy) brak wrażliwości, obojętność na krzywdę czy potrzeby innych

zniekształcać (v)
entstellen, verdrehen
  przedstawiać w sposób niezgodny z rzeczywistością

zniesławiać (v)
diffamieren, verleumden
  przyczyniać się do złej opinii o kimś, poniżenia go
diffamiert werden, verleumdet werden
  zniesławiać siebie nawzajem

zniewaga /zʲɲɛˈvaɡa/ (n)
Beleidigung
  upokorzenie, obrażenie, znieważenie kogoś poprzez krzywdzące, niesprawiedliwe słowa lub czyn;

zniewieściały /ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɨ/ (adj)
verweiblicht
  o mężczyźnie: taki, który ma kobiece cechy

znikać /ˈzʲɲikaʨ̑/ (v)
verschwinden
  stawać się niewidocznym

zniszczenie /zʲɲiʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Zerstörung
  stan tego, co zostało zniszczone, zrujnowane, zburzone

zniszczony /zʲɲiʃˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
abarbeiten, abtakeln
  (przenośnie, przenośnia) zmęczony, wycieńczony, o niezdrowym wyglądzie
verschlissen, verwittern, zerstören
  zużyty, uszkodzony

zniweczyć (v)
zerstören
  zniszczyć coś doszczętnie

zniżka /ˈzʲɲiʃka/ (n)
Rabatt, Ermäßigung, Nachlass
  obniżenie ceny

znosić /ˈznɔɕiʨ̑/ (v)
aufheben
  o nakazie, zakazie, obowiązku, itp. pozbawić mocy obowiązywania
legen
  o ptakach składać jajka
sich vertragen
  o rzeczach nieprzyjemnych, sprawach problematycznych tolerować, wytrzymywać
abtreiben
  powodować zmianę kursu
heruntertragen, hinuntertragen
  przemieszczać coś własnymi siłami w dół
erdulden, ertragen
  tolerować coś nieprzyjemnego
zusammenbringen, zusammentragen
  zbierać w jednym miejscu
miteinander auskommen
  znosić się: (o ludziach) akceptować, tolerować, pozostawać w dobrych stosunkach
sich aufheben
  znosić się: (o przeciwieństwach, czynnikach) doprowadzać do równowagi

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
wieder, abermals
  jeszcze raz, ponownie, na nowo, znów, powtórnie, apiać

znudzenie (n)
Langeweile, Langweile, Überdruss
  brak zainteresowania

znudzony /znuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
gelangweilt
  odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś

znużenie /znuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Überdruss
  zmęczenie czymś, znudzenie, uprzykrzenie się czegoś

znój (n)
Mühe
  (książkowy) ciężka praca, wysiłek

zobaczyć /zɔˈbaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
erblicken, sehen
  dostrzec, zauważyć, ujrzeć coś

zobowiązać /ˌzɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
verpflichten
  (książkowy) nałożyć na kogoś obowiązek wykonania jakiejś czynności

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
Zoisit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zoo /ˈzɔː/ (n)
Zoo
  ogród zoologiczny

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
Zoologie, Tierkunde
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoonoza /ˌzɔɔ̃ˈnɔza/ (n)
Zoonose
  (weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna lub pasożytnicza zwierząt, mogąca wtórnie wystąpić u człowieka;

zooplankton /ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n/ (n)
Zooplankton
  (zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu;

zootechniczny (adj)
zootechnisch
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) odnoszący się do zootechniki, zootechnika

zorza /ˈzɔʒa/ (n)
Morgenrot, Morgenröte, Abendrot, Abendröte, Polarlicht
  (meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
bleiben, übrigbleiben übrig bleiben
  być pozostałością po czymś, czego już nie ma
bleiben
  nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca
werden
  stawać się kimś/czymś
  tylko aspekt dokonany: używany do tworzenia strony biernej o aspekcie dokonanym

zostawić na lodzie (v)
im Stich lassen
  pozostawić kogoś samemu sobie w trudnej sytuacji, przestać się kimś interesować, zajmować

zrozpaczony (adj)
verzweifelt
  wyrażający rozpacz

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
verständlich
  dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia
  dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia

zrozumiały sam przez się /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ/ (adj)
selbstverständlich
  niebudzący wątpliwości

zrywać /ˈzrɨvaʨ̑/ (v)
abbrechen
  kończyć, przerywać
pflücken
  o roślinach lub ich owocach zbierać
abreißen, reißen
  odłączać coś silnym szarpnięciem

zrzekać się (v)
verzichten
  odstępować od czegoś z własnej woli

zrzęda (n)
Nörgler, Meckerer, Miesepeter, Muffel, Murrkopf
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrzędliwy (adj)
nörgelig, grisgrämig, mürrisch
  taki, który często zrzędzi

zrównoważony rozwój (n)
nachhaltige Entwicklung
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ochrona środowiska) proces przemian zapewniający zaspokajanie potrzeb obecnego pokolenia bez umniejszania szans rozwojowych przyszłych generacji, m.in. dzięki zintegrowanym działaniom w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego i w zakresie środowiska;

zręcznie (adv)
geschickt
  w sprawny sposób

zręczność (n)
Geschicklichkeit, Geschick
  wysoka sprawność fizyczna, zwinność

zręczny /ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
geschickt, anstellig
  zwinny

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
Tacker, Heftmaschine, Hefter
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek;

zszywka /ˈsʃɨfka/ (n)
Heftklammer
  (biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza

zuch (n)
Wölfling
  (harcerski) członek najmłodszej grupy wiekowej harcerstwa;

zuchwale (adv)
dreist, unverschämt
  w sposób zuchwały

zuchwalstwo (n)
Unverschämtheit
  cecha bycia zuchwałym; nadmierna pewność siebie
Dreistigkeit
  zuchwały czyn

zuchwały /zuxˈfawɨ/ (adj)
verwegen
  skłonny do podejmowania ryzyka, odważny

zugzwang (n)
Zugzwang
  (szachy, pojęcie szachowe) konieczność wykonania posunięcia w pozycji, w której każdy ruch pogarsza położenie gracza;

zupa /ˈzupa/ (n)
Suppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zupa dnia (n)
Tagessuppe
  (gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa polecana w danym dniu w restauracji

zupa mleczna /ˈzupa ˈmlɛʧ̑na/ (n)
Milchsuppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj zupy na bazie mleka i produktów zbożowych;

zupa rumfordzka (n)
Rumfordsche Suppe Rumford Suppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (dawniej, dawny) pożywna zupa z prostych składników, wydawana darmowo dla ubogich;

zurwanizm (n)
Zurvanismus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zuryski (adj)
Zürcher, Züricher
  związany z Zurychem, dotyczący Zurychu, pochodzący z Zurychu

zuryszanin (n)
Züricher, Zür­cher
  mieszkaniec Zurychu, osoba rodem z tego miasta

zuryszanka (n)
Zürcherin, Zü­ri­che­rin
  mieszkanka Zurychu, kobieta rodem z tego miasta

zużyty (adj)
abgenutzt
  taki, który uległ zużyciu

zwalczać (v)
bekämpfen
  działać przeciwko komuś lub czemuś

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
entlassen
  (o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska
lockern
  luzować, złagadzać uścisk
  zostawiać, opuszczać, przestawać zajmować
befreien, freilassen
  wypuszczać kogoś na wolność
verlangsamen
  zmniejszać prędkość

zważać (v)
achten
  zwracać szczególną uwagę
wiegen
  (rzadki, rzadko używany) oceniać ciężar

zwiad (n)
Auskundschaften
  (potocznie, potoczny) zbieranie wiadomości z jakiegoś obszaru
Aufklärung, Erkundung
  (wojskowość, wojskowy) terenowe zbieranie informacji o działaniach nieprzyjaciela

zwichnąć (v)
sich verrenken
  (medycyna, medyczny) wywołać uszkodzenie stawu poprzez przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących staw

zwiedzić /ˈzvʲjɛ̇ʥ̑iʨ̑/ (v)
besichtigen, besuchen
  obejrzeć coś, zapoznać się z czymś spacerując podczas podróży

zwierzchnictwo (n)
Oberherrschaft, Oberhoheit
  sprawowanie władzy zwierzchniej

zwierzyna /zvʲjɛˈʒɨ̃na/ (n)
Tiere
  (łowiectwo, łowiecki) zwierzęta łowne, będące przedmiotem polowań

zwierzyna płowa (n)
Rodhirsch, Rotwild
  (łowiectwo, łowiecki) ogólnie: zwierzęta jeleniowate, na które się poluje – łosie, sarny, jelenie i daniele;

zwierzyniec (n)
Tiergarten
  wyodrębniona część ogrodu przeznaczona dla zwierzyny łownej lub drapieżników, trzymanych dla polowań lub jako okazy do podziwiania

zwierzątko /zvʲjɛˈʒɔ̃ntkɔ/ (n)
Tierchen
  (zdrobniale) od: zwierzę

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
Tier
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
Haustier
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcy /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
tierisch, animalisch
  związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia

zwinność (n)
Gewandtheit, Flinkheit, Gelenkigkeit
  cecha bycia bardzo sprawnym

związany /zvʲjɔ̃w̃ˈzãnɨ/ (adj)
verbunden
  dotyczący czegoś, mający związek z czymś lub kimś

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
Beziehung
  powiązanie między osobami, partnerstwo; (także, też) osoby w jakiś sposób powiązane
Verband, Verein, Gesellschaft
  sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
Verbindung
  wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami

związek chemiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
chemische Verbindung
  (chemia, chemiczny) zbiór trwale połączonych atomów;

związek frazeologiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌfrazɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
Phraseologismus
  (językoznawstwo, językoznawczy) utrwalone w użyciu połączenie dwóch lub więcej wyrazów mające pewne wspólne ustalone znaczenie;

związek rządu /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈʒɔ̃ndu/ (n)
Rektion
  (językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym jeden wyraz narzuca formę drugiemu wyrazowi, który zawsze przyjmuje tę narzuconą formę;

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
Gewerkschaft
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

związek zgody /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈzɡɔdɨ/ (n)
Kongruenz
  (językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym oba wyrazy znajdują się zawsze w tym samym rodzaju, przypadku, liczbie i osobie;

związkowiec /zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Gewerkschaftler
  członek, działacz związku zawodowego

związywać /zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
zusammenbinden
  trwale łączyć końce sznurka, liny itp.

zwiększać /ˈzvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
vergrößern
  sprawiać, że coś jest większe pod względem liczby, rozmiaru, nasilenia

zwiększenie /zvʲjɛ̃ŋˈkʃɛ̃ɲɛ/ (n)
Vergrößerung
  (rzeczownik odczasownikowy) od zwiększyć

zwięzłość (n)
Knappheit, Kürze
  cecha bycia zwięzłym

zwlekać /ˈzvlɛkaʨ̑/ (v)
zögern
  opóźniać wykonanie jakiejś czynności przez siebie

zwodzić (v)
täuschen, irreführen
  wprowadzać w błąd

zwolenniczka /ˌzvɔlɛ̃ɲˈːiʧ̑ka/ (n)
Befürworterin
  osoba płci żeńskiej, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zwolennik /zvɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
Anhänger, Sympathisant, Befürworter
  osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zwolnienie lekarskie /zvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ lɛˈkarsʲcɛ/ (n)
AU-Bescheinigung, Arbeitsunfähigkeitsbescheinigung, Krankenschein, Krankschreibung
  (urzędowy) (medycyna, medyczny) zaświadczenie wystawiane przez lekarza, usprawiedliwiające nieobecność pracownika w pracy, niezdolnego do pracy z powodu choroby lub konieczności zapewnienia opieki choremu członkowi rodziny;

zworka /ˈzvɔrka/ (n)
Jumper
  (zdrobniale) od: zwora

zwornik (n)
Schlussstein
  (architektura, architektoniczny) szczytowy kliniec niektórych typów sklepienia

zwoływać /zvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
zusammenrufen, zusammentrommeln
  gromadzić gdzieś wiele osób poprzez wołanie

zwrot /zvrɔt/ (n)
Redewendung
  wyrażenie, zdanie, konstrukcja słowna; związek wyrazów;

zwrotnica /zvrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Weiche
  urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
Wendekreis
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrotnik Koziorożca (n)
Wendekreis des Steinbocks, südlich Wendekreis
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli południowej;

zwrotnik Raka (n)
Wendekreis des Krebses, nördlich Wendekreis
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli północnej;

zwrotnikowy (adj)
tropisch, Wendekreis
  związany ze zwrotnikiem, pochodzący z terenów pod zwrotnikiem

zwrócić /ˈzvruʨ̑iʨ̑/ (v)
zurückgeben
  oddać komuś jego własność, coś, co zostało od niego pożyczone

zwycięski (adj)
siegreich
  związany ze zwycięstwem, dotyczący zwycięstwa

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
Sieg
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
Gewinner, Sieger
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwyciężać /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
siegen
  odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś

zwyczaj /ˈzvɨʧ̑aj/ (n)
Gewohnheit
  indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby
Brauch
  sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę

zwyczajny /zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
gewöhnlich
  taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły

zwyczajowo (adv)
üblicherweise
  zgodnie z przyjętym zwyczajem

zwyczajowy /ˌzvɨʧ̑aˈjɔvɨ/ (adj)
üblich, gängig
  zgodny ze zwyczajem, oparty na zwyczaju

zwykle /ˈzvɨklɛ/ (adv)
gewöhnlich
  zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często

zwyknąć /ˈzvɨknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
pflegen
  mieć w zwyczaju, zazwyczaj coś robić

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
gewöhnlich
  niewyróżniający się niczym

zwymyślać /zvɨ̃ˈmɨɕlaʨ̑/ (v)
ausschimpfen
  nakrzyczeć na kogoś, w szczególności używając obelżywych słów

zwyrodnialec /ˌzvɨrɔdʲˈɲalɛʦ̑/ (n)
Degenerat
  człowiek wynaturzony, wypaczony; degenerat

zwyrodniały (adj)
entartet
  taki, który uległ degeneracji, zwyrodniał

zwyrodnieniowy (adj)
degenerativ
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) związany ze zwyrodnieniem

zwłaszcza /ˈzvwaʃʧ̑a/ (particle)
insbesondere
  przede wszystkim, nade wszystko, w szczególności, szczególnie, specjalnie

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
Leiche
  ciało martwego człowieka;

zygota (n)
Zygote
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
Zickzack
  ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zygzakowaty /ˌzɨɡzakɔˈvatɨ/ (adj)
zickzackförmig
  biegnący zygzakiem, w linii, która co kawałek załamuje się

zyprazydon /ˌzɨpraˈzɨdɔ̃n/ (n)
Ziprasidon
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) atypowy lek przeciwpsychotyczny będący pochodną piperazyny, stosowany w terapii schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej

zysk /zɨsk/ (n)
Gewinn
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży
Gewinn, Nutzen
  korzyść z czegoś, uzyskana wartość

zza /zːa/ (preposition)
hinter hervor
  spoza czegoś

ząb /zɔ̃mp/ (n)
Zahn, Sägezahn
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mleczny (n)
Milchzahn
  (stomatologia, stomatologiczny) ząb z pierwszego kompletu uzębienia wypadającego w dzieciństwie;

ząb mądrości (n)
Weisheitszahn
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

ząbek czosnku /ˈzɔ̃mbɛk ˈʧ̑ɔsn̥ku/ (n)
Knoblauchzehe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jedna z cząstek wchodzących w skład główki czosnku

ząbkować /zɔ̃mpˈkɔvaʨ̑/ (v)
zahnen
  mieć wyrzynające się zęby

zębina (n)
Dentin, Zahnbein
  (stomatologia, stomatologiczny) tkanka leżąca pod szkliwem w obrębie korony zęba i pod cementem w obrębie szyjki i korzenia zęba;

zębodół /zɛ̃mˈbɔduw/ (n)
Zahnfach
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie w szczęce lub w żuchwie, w którym znajduje się korzeń zęba;

zębowa wróżka /zɛ̃mˈbɔva ˈvruʃka/ (n)
Zahnfee
  baśniowa postać w kulturze anglosaskiej obdarowująca dzieci w zamian za pozostawione przez nie mleczne zęby;

złamanie /zwãˈmãɲɛ/ (n)
Bruch, Fraktur
  (medycyna, medyczny) miejsce, w którym złamała się kość
Brechen, Bruch
  (rzeczownik odczasownikowy) od złamać

złamać serce /ˈzwãmaʨ̑ ˈsɛrʦ̑ɛ/ (v)
das Herz brechen
  skrzywdzić kogoś, porzucić kogoś, zrobić komuś przykrość

zło /zwɔ/ (n)
Böses
  coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;

złocień właściwy (n)
Margerite, Fruhe Margerite, Magerwiesen-Margerite
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Leucanthemum vulgare Lam., gatunek roślin z rodziny astrowatych;

złocisty (adj)
goldfarben
  posiadający kolor albo połysk złota

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
Dieb
  osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela

złodziejka /zwɔˈʥ̑ɛ̇jka/ (n)
Diebin, eine diebische Elster
  forma żeńska od: złodziej; kobieta, która kradnie

złom /zwɔ̃m/ (n)
Schrott
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny
  (lekceważąco, lekceważący) stary, zużyty albo niesprawny samochód lub inne nienowoczesne urządzenie mechaniczne

złota polska jesień /ˈzwɔta ˈpɔlska ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
Altweibersommer, Spätsommer
  okres żółknięcia liści drzew we wrześniu lub październiku, połączony z piękną i ciepłą pogodą

złota rybka (n)
Goldfisch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złota rózga /ˈzwɔta ˈruzɡa/ (n)
Goldrute
  (potocznie, potoczny) (ludowy) (botanika, botaniczny) nawłoć pospolita

złota rączka /ˈzwɔta ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
Heimwerker
  osoba mająca wszechstronne uzdolnienia techniczne, potrafiąca niemal wszystko naprawić;

złote mleko (n)
goldene Milch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z mleka krowiego lub roślinnego, z dodatkiem kurkumy i przypraw, np. miodu, pieprzu, imbiru, cynamonu itp., podawany na ciepło

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
Goldschmied, Goldschmiedin
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
Gold, Gelbmetall
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
Gold
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (sport, sportowy) złoty medal

złotousty /ˌzwɔtɔˈ<sup>w</sup>ustɨ/ (adj)
beredt
  (książkowy) posiadający talent oratorski, będący świetnym mówcą

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
golden
  mający kolor i połysk złota
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota
  (przenośnie, przenośnia) dobry, najlepszy w swoim rodzaju

złoty /ˈzwɔtɨ/ (n)
Zloty
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna Polski równa 100 groszom;

złoty reński (n)
Gulden
  (jednostka monetarna) gulden austro-węgierski, srebrna moneta Cesarstwa Austriackiego, a następnie Austro-Węgier, ważąca 12,34 grama (próba srebra 900;

złoty spadochron (n)
goldener Fallschirm
  (przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji;

złoty środek /ˈzwɔtɨ ˈɕrɔdɛk/ (n)
goldene Mitte
  (związek frazeologiczny) kompromisowe rozwiązanie zadowalające skrajne stanowiska

złowrogi /zwɔvˈrɔɟi/ (adj)
ominös, bedrohlich, verhängnisvoll
  będący oznaką czegoś złego
böswillig, übelgesinnt
  mający wrogie zamiary

złowrogość (n)
Böswilligkeit, Feindseligkeit
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

złościć (v)
ärgern, wütend machen
  doprowadzać do złości
sich ärgern
  wpadać w złość

złośliwe oprogramowanie (n)
Schadsoftware
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwość /zwɔɕˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
Bosheit
  cecha tego, kto jest złośliwy

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
boshaft, bösartig
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
bösartig, boshaft
  o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu

złość /zwɔɕʨ̑/ (n)
Zorn, Ärger, Wut
  silne uczucie rozdrażnienia, gniewu, wrogości w stosunku do kogoś;

złożenie /zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
Zusammensetzung, Komposition
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;

złożoność (n)
Komplexität, Vielschichtigkeit
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

zły /zwɨ/ (adj)
böse
  agresywny, zdenerwowany (w danej chwili)
falsch
  błędny, niepoprawny
böse, schlecht
  niegrzeczny, nieposłuszny
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)
schlecht
  niepasujący, nieodpowiedni
schlecht, schlimm
  niesmaczny
  o zdrowiu, zmysłach słaby
  niekorzystny
  kiepski, nieznający się
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany

à la /a‿ˈla/
à la
  wykonany tak, by przypominał kogoś lub coś

à propos /a‿prɔˈpɔ/
übrigens
  …wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi

écru (adj)
ecru, ekrü
  żółtoszary

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
Achtelnote, Achtel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty;

ósmoklasista /ˌusmɔklaˈɕista/ (n)
Achtklässler
  (edukacja, edukacyjny) uczeń klasy ósmej

ów /uf/ (pronoun)
jener
  ten (o którym już była mowa)
  (dawniej, dawny) on
  bliżej nieokreślona osoba lub rzecz

ćapati (n)
Chapati
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjski pszenny placek, rodzaj chleba

ćma /ʨ̑ma/ (n)
Nachtfalter, Motte
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćmić /ʨ̑mʲiʨ̑/ (v)
mucken
  powodować lekki ból
flimmeren
  słabo świecić, migotać

ćwiartka (n)
Vierfachdruck
  (drukarstwo, drukarski) czwarta część arkusza drukarskiego
Viertelliter
  (potocznie, potoczny) ćwierć litra wódki
Viertel
  jedna z czterech równych części czegoś

ćwiczenia /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲa/ (n)
Übung
  (edukacja, edukacyjny) zajęcia na uczelni wyższej, podczas których studenci analizują, często w sposób praktyczny, zagadnienia z danego przedmiotu

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Üben
  (zobacz) ćwiczenia
Übung
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwiczenie czyni mistrza /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa/ (proverb)
Übung macht den Meister
  im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy

ćwiczyć /ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
üben
  (edukacja, edukacyjny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
Viertel
  jedna czwarta, 25%

ćwierćfinalistka (n)
Viertelfinalistin, Viertelfinalteilnehmerin
  (sport, sportowy) kobieta, która doszła do ćwierćfinału w rozgrywkach lub konkursie

ćwierćfinał /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈfʲĩnaw/ (n)
Viertelfinale
  (sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
Viertelnote
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

ćwikła /ˈʨ̑fʲikwa/ (n)
Rote-Bete-Meerrettich, Salatrüben
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gotowane lub kiszone buraki ćwikłowe z dodatkiem tartego chrzanu i octu;

Łaba /ˈwaba/ (pn)
Elbe
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Ładoga (pn)
Ladogasee
  (geografia, geograficzny) największe jezioro Europy położone w Rosji, na północny wschód od Petersburga;

Ładysław /waˈdɨswaf/ (pn)
Ladislaus
  imię męskie

Łatgalia (pn)
Lettgallen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leżąca we wschodniej części kraju;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
Lazarus
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łazy /ˈwazɨ/ (pn)
Lasern
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie śląskim;

Łańcut /ˈwãj̃nʦ̑ut/ (pn)
Landshut
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Łeba /ˈwɛba/ (pn)
Leba
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Łebsko (pn)
Lebasee
  (geografia, geograficzny) przybrzeżne jezioro na północy Polski, w województwie pomorskim;

Łobez /ˈwɔbɛs/ (pn)
Labes
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim;

Łomnica (pn)
Lomnitzer Spitze
  (geografia, geograficzny) masyw górski w Tatrach;

Łomonosow (pn)
Lomonossow
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, znajdujące się pod administracyjną jurysdykcją Petersburga, leżące na południowym wybrzeżu Zatoki Fińskiej;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
Lettland
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
Lette
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy

Łotyszka /wɔˈtɨʃka/ (n)
Lettin
  kobieta narodowości łotewskiej

Łować (pn)
Lowat
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie witebskim Białorusi oraz pskowskim i nowogrodzkim Rosji, uchodząca do jeziora Ilmen;

Ługa (pn)
Luga
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez obwód leningradzki i nowogrodzki Rosji, uchodząca do Zatoki Fińskiej;

Ługańsk (pn)
Lugansk, Luhansk
  (geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
Lukas
  imię męskie;

Łuza (pn)
Lusa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie kirowskim, Republice Komi i obwodzie wołgogradzkim, prawy dopływ rzeki Jug w dorzeczu Dwiny;

Łużyce /wuˈʒɨʦ̑ɛ/ (pn)
Lausitz
  (geografia, geograficzny) region w Niemczech i częściowo w Polsce, zamieszkany przez Niemców i Słowian;

Łużyczanin /ˌwuʒɨˈʧ̑ãɲĩn/ (n)
Sorbe
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel mniejszości słowiańskiej zamieszkującej Łużyce

Łyna (pn)
Alle, Lahna
  (geografia, geograficzny) rzeka w Polsce i Rosji, lewy dopływ Pregoły,

Łysiec (pn)
Kahlerberg
  (geografia, geograficzny) szczyt w Sudetach;

Łyśwa (pn)
Lyswa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim;

Łódź /wuʨ̑/ (pn)
Lodsch, Lodz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralnej Polsce;

Łąka Prudnicka /ˈwɔ̃ŋka prudʲˈɲiʦ̑ka/ (n)
Gräflich Wiese
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik;

łabski (adj)
elbisch
  związany z Łabą, dotyczący Łaby, leżący na Łabie

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
Schwanengesang
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
Schwan, Schwänin
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź czarnodzioby (n)
Pfeifschwan
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus columbianus, łabędź charakteryzujący się czarnym dziobem;

łabędź czarny (n)
Trauerschwan, Schwarzschwan
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu;

łabędź krzykliwy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ kʃɨkˈlʲivɨ/ (n)
Singschwan
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus cygnus, gatunek ptaka z podrodziny gęsi (Anserinae);

łabędź niemy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
Höckerschwan
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

łacha (n)
Bank
  (geografia, geograficzny) piaszczysta mielizna rzeczna

łachudra /waˈxudra/ (n)
Lump
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) (pogardliwie, pogardliwy) człowiek niewiele wart
Lump Luder
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta niewiele warta, nie szanująca się

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
Latein
  (językoznawstwo, językoznawczy) język starożytnych Rzymian;

łacina klasyczna (n)
klassisches Latein
  (językoznawstwo, językoznawczy) język łaciński używany w Imperium Rzymskim w I w. p.n.e. i w I w. n.e.

łacina kościelna (n)
Kirchenlatein
  (językoznawstwo, językoznawczy) język łaciński używany w liturgii Kościoła

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
lateinisch
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

łacińskość (n)
Latinität
  łaciński charakter czegoś

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
schön
  o pogodzie bezdeszczowa, przyjemna
schön, hübsch
  odznaczający się urodą

ładować /waˈdɔvaʨ̑/ (v)
laden
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora
  nabijać pistolet / karabin / strzelbę bądź inną broń palną
  (informatyka, informatyczny) ściągać z serwera stronę internetową
  umieszczać przedmioty w jednym miejscu w celu przetransportowania ich gdzieś indziej

ładunek /waˈdũnɛk/ (n)
Ladung
  towar umieszczony w czymś, zwykle do transportu;

ładunek elektryczny (n)
elektrische Ladung
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa wielkość fizyczna, cecha materii warunkująca siłę oddziaływania elektromagnetycznego między cząstkami;

łagodnie /waˈɡɔdʲɲɛ/ (adv)
mild, sanft
  w sposób łagodny; delikatnie lub nieznacznie

łagodność /waˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
Milde
  cecha tego co jest łagodne; cecha tego, kto jest łagodny

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
ruhig, mild
  charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju

łagodzić /waˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
beilegen
  czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym

łajka jakucka (n)
Jakutischer Laika
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do szpiców;

łamaniec językowy /wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (idiom)
Zungenbrecher
  trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach

łamać /ˈwãmaʨ̑/ (v)
brechen
  o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając

łamać sobie głowę /ˈwãmaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈɡwɔvɛ/ (v)
sich den Kopf zerbrechen
  intensywnie zastanawiać się nad czymś; myśleć, rozmyślać, szukać odpowiedzi

łamigłówka (n)
knifflige Aufgabe
  (przenośnie, przenośnia) problem życiowy niełatwy do rozwiązania
Rätsel
  zadanie logiczne do rozwiązania poprzez kombinacje

łamistrajk /wãˈmʲistrajk/ (n)
Streikbrecher
  (potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku

łamliwy /wãmˈlʲivɨ/ (adj)
zerbrechlich, brüchig
  łatwo łamiący się

łania /ˈwãɲa/ (n)
Hirschkuh, Hinde
  (zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela

łapa /ˈwapa/ (n)
Pfote, Tatze
  noga zwierzęcia niemającego kopyt

łapać /ˈwapaʨ̑/ (v)
ergreifen, greifen, fangen, packen, fassen
  chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone
einfangen
  zarażać się, zostawać zarażonym chorobą

łapka /ˈwapka/ (n)
Mausefalle, Mäusefalle
  pułapka

łapówka /waˈpufka/ (n)
Bestechungsgeld, Schmiergeld
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
Wiesel
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łasicowate (n)
Marder
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mustelidae G. Fischer, rodzina ssaków z rzędu drapieżnych;

łaska /ˈwaska/ (n)
Gnade
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą
  darowanie lub złagodzenie kary
  przychylność, wielkoduszność

łatać (v)
stopfen
  (przenośnie, przenośnia) uzupełniać braki
flicken
  umieszczać łaty

łatwo /ˈwatfɔ/ (adv)
leicht, einfach
  w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku

łatwopalny /ˌwatfɔˈpalnɨ/ (adj)
leicht entzündlich
  wykazujący możliwość łatwego zapalenia się

łatwowierność (n)
Blauäugigkeit, Leichtgläubigkeit
  cecha kogoś, kto ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji

łatwowierny (adj)
leichtgläubig, blauäugig
  taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji

łatwość /ˈwatfɔɕʨ̑/ (n)
Leichtigkeit
  cecha tego, co jest łatwe, brak trudności

łatwy /ˈwatfɨ/ (adj)
leicht
  nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

ława przysięgłych (n)
Geschworenenbank
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół osób zasiadających w sądzie przysięgłych

ławeczka /waˈvɛʧ̑ka/ (n)
Bänkchen
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: ławka
Hantelbank
  (sport, sportowy) przyrząd kulturystyczny do ćwiczeń mięśni klatki piersiowej i tricepsa
klein Bank
  mała ławka

ławica /waˈvʲiʦ̑a/ (n)
Bank
  (geologia, geologiczny) wyraźnie oddzielona warstwa (lub zespół warstw) w składzie skały osadowej;

ławka /ˈwafka/ (n)
Schulbank, Bank
  (edukacja, edukacyjny) szkolny mebel do nauki
Bank, Sitzbank
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łaziebny (n)
Badewärter
  (dawniej, dawny) osoba pracująca w łaźni

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
Badezimmer, Bad
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łazik /ˈwaʑik/ (n)
Rover
  (astronomia, astronomiczny) pojazd kosmiczny badający powierzchnię obcej planety;

łazić /ˈwaʑiʨ̑/ (v)
herumziehen
  chodzić bez celu, wałęsać się, włóczyć się

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
Gebirgszug
  (geografia, geograficzny) ciąg podłużnych gór i wzgórz wraz z rozdzielającymi je dolinami;
Kette
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;
  (przenośnie, przenośnia) ciąg zdarzeń, wynikających jeden z drugiego

łańcuch górski (n)
Gebirgszug, Gebirgskette
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) górotwór fałdowy w postaci długich wstęg; obszar górski złożony z równolegle przebiegających pasm gór wraz z kotlinami i pogórzami

łańcuchowy (adj)
Ketten-
  związany z szeregiem powiązanych ze sobą ogniw; dotyczący łańcucha

łańcuszek (n)
Halskette
  (jubilerstwo, jubilerski) element drobnej biżuterii noszonej na szyi

łeb /wɛp/ (n)
Kopf
  (przenośnie, przenośnia) (pospolicie) głowa człowieka
  głowa zwierzęcia

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
Klitoris, Kitzler
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łechtaczkowy (adj)
klitoral
  (anatomia, anatomiczny) związany z łechtaczką, dotyczący łechtaczki

łgać jak najęty /ˈwɡaʨ̑ ˈjak naˈjɛ̃ntɨ/ (v)
lügen, dass sich die Balken biegen
  (potocznie, potoczny) kłamać z dużą wprawą, bez wahania

łgać jak z nut /ˈwɡaʨ̑ ˈjaɡ ˈz‿nut/ (v)
lügen, dass sich die Balken biegen
  (potocznie, potoczny) kłamać z dużą wprawą, bez wahania

łobuz /ˈwɔbus/ (n)
Lümmel, Lausbub, Lump, Range, Schuft
  osoba zachowująca się źle

łochynia /wɔˈxɨ̃ɲa/ (n)
Rauschbeere
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Vaccinium uliginosum L., borówka bagienna

łojotokowe zapalenie skóry (n)
seborrhoisches Ekzem
  (medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
Ellbogen, Ellenbogen
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem
Elle
  (historia, historyczny, historycznie) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra)

łom /wɔ̃m/ (n)
Kuhfuß, Brecheisen, Brechstange
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łomnicki (adj)
Lomnitzer
  odnoszący się do Łomnicy, związany z Łomnicą

łopata /wɔˈpata/ (n)
Schaufel
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopotać (v)
pochen
  (książkowy) o sercu bić mocniej pod wpływem emocji
flattern
  (książkowy) wytwarzać charakterystyczny dźwięk poprzez szybkie poruszanie przedmiotem
klappern, flattern
  (książkowy) wytwarzać charakterystyczny dźwięk, będąc szybko poruszanym

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
Lachs
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso łososia (1.1)

łosza (n)
Elchkuh
  (zoologia, zoologiczny) (łowiectwo, łowiecki) samica łosia

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
lettisch, Lettisch
  odnoszący się do Łotwy

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (n)
Lettisch, lettisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Łotwy;

łotr /wɔtr̥/ (n)
Schurke, Gauner
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś popełniający czyny haniebne, niegodziwe

łowca /ˈwɔfʦ̑a/ (n)
Jäger
  (łowiectwo, łowiecki) myśliwy
  (przenośnie, przenośnia) osoba poszukujący czegoś bądź kogoś dla pieniędzy lub przyjemności

łowczy (adj)
Jagd-
  (łowiectwo, łowiecki) związany z łowami

łowczy (n)
Jägermeister
  (historia, historyczny, historycznie) (łowiectwo, łowiecki) urzędnik na dworze polskim odpowiedzialny za organizację polowań
Jagdaufseher, Jagdobmann
  (łowiectwo, łowiecki) członek związku łowieckiego nadzorujący dany obszar

łowiecki (adj)
Jagd-
  (łowiectwo, łowiecki) odnoszący się do łowiectwa i łowcy

łowić ryby w mętnej wodzie /ˈwɔvʲiʨ̑ ˈrɨbɨ ˈv‿mɛ̃ntnɛj ˈvɔʥ̑ɛ/ (v)
im Trüben fischen
  korzystać z zamieszania lub niejasnej sytuacji, zyskiwać w sposób nieuczciwy

łozówka /wɔˈzufka/ (n)
Sumpfrohrsänger
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków;

łoś /wɔɕ/ (n)
Elch, Elen
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoś irlandzki /ˈwɔɕ irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
Riesenhirsch
  (zoologia, zoologiczny) Megaloceros giganteus, gatunek wymarłego ssaka z rodziny jeleniowatych

łoże siewne /ˈwɔʒɛ ˈɕɛvnɛ/ (n)
Saatbett
  (rolnictwo, rolniczy) wierzchnia warstwa gruntu przygotowana do siewu;

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
Sterbebett, Totenbett
  łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łucznik /ˈwuʧ̑ʲɲik/ (n)
Bogenschütze
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, myśliwy posługujący się łukiem;

łuczywo /wuˈʧ̑ɨvɔ/ (n)
Fackel
  (przestarzałe, przestarzały) kawałek smolnego drzewa, używanego dawniej do oświetlania;

ług /wuk/ (n)
Alkalilauge, Lauge
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej;

łuk /wuk/ (n)
Bogen, Kreisbogen
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
Bogen, Arkus
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
Bogen
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)

łuk aorty /ˈwuk aˈɔrtɨ/ (n)
Aortenbogen
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) odcinek aorty łączący jej część wstępującą z zstępującą

łukowaty /ˌwukɔˈvatɨ/ (adj)
bogenförmig
  mający kształt łuku, podobny do łuku, wygięty w kształcie łuku

łup /wup/ (interjection)
bums, krach
  …naśladujący uderzenie, zwykle nagłe i mocne

łup /wup/ (n)
Beute, Diebesgut
  zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
Schuppen, Kopfschuppen
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łupina /wuˈpʲĩna/ (n)
Schale
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) powłoka konstrukcyjna
Bötchen
  (potocznie, potoczny) mała łódź
Schale, Pelle
  skórka albo zdrewniała powłoka okrywająca owoc, korzeń jadalny lub nasiono

łupić (v)
ausbeuten
  niegodziwie pozbawiać pieniędzy
ausplündern, plündern
  przywłaszczać bezprawnie
sich gegenseitig ausbeuten
  wyzyskiwać się nawzajem

łuska /ˈwuska/ (n)
Hülse, Spelze
  (botanika, botaniczny) okrywa niektórych nasion lub owoców
Patronenhülse
  (wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki
Schuppe
  (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt
  (medycyna, medyczny) złuszczająca się warstwa rogowa naskórka

łuskać (v)
aushülsen, enthülsen, knacken
  wydobywać z łuski

łuszczyca /wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
Schuppenflechte, Psoriasis
  (medycyna, medyczny) przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;

łuszczycowe zapalenie stawów (n)
Psoriasisarthritis
  (medycyna, medyczny) przewlekłe zapalenie stawów u osób z łuszczycą

łut /wut/ (n)
Lot
  dawna jednostka miary masy, równa 1/16 grzywny lub 1/32 funta;

łużycki /wuˈʒɨʦ̑ʲci/ (adj)
Lausitzer
  związany z Łużycami lub Łużyczanami

łużycki /wuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
Sorbisch
  język słowiański, którym mówi się na Łużycach;

łydka /ˈwɨtka/ (n)
Wade
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łyk /wɨk/ (n)
Schluck, Zug
  przełknięcie, łyknięcie pewnej ilości płynu

łykać (v)
runterschlingen
  (potocznie, potoczny) jeść pospiesznie
schnappen
  (potocznie, potoczny) wypijać alkohol
aufnehmen
  (przenośnie, przenośnia) łatwo przyswajać wiedzę
schlucken
  przesuwać co do gardła, przełyku, żołądka

łykowy (adj)
Bast
  (botanika, botaniczny) związany z łykiem, dotyczący łyka

łysenkizm (n)
Lyssenkoismus
  (biologia, biologiczny) radziecki, pseudonaukowy pogląd zaprzeczający istnieniu genów i uznający dziedziczną zmienność środowiskową za główny czynnik przystosowawczy;

łysienie /wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Haarausfall
  (medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie

łyska /ˈwɨska/ (n)
Blässhuhn
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
kahl, glatzköpfig
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
Teelöffel, Löffelchen
  mała łyżka

łyżeczka do herbaty (n)
Teelöffel
  mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
Löffel, Esslöffel
  sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
Schuhanzieher, Schuhlöffel
  proste narzędzie ułatwiające zakładanie butów;

łyżka wazowa /ˈwɨʃka vaˈzɔva/ (n)
Suppenkelle
  (gastronomia) duża głęboka łyżka o długim trzonku, służąca do nalewania zupy z wazy

łyżkowy (adj)
Schaufel
  (technologia, technika, techniczny) związany z łyżką, dotyczący łyżki koparki

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
Eislauf, Skaten
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo figurowe (n)
Eiskunstlauf
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.

łyżwiarstwo synchroniczne (n)
Synchroneiskunstlauf
  (sport, sportowy) odmiana łyżwiarstwa figurowego polegająca na jeździe na lodzie i wykonywaniu figur przez drużyny (tzw. formacje);

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
Schlittschuhläufer, Eisläufer
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
Träne
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łódeczka /wuˈdɛʧ̑ka/ (n)
Bootchen
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: łódka

łódzki /ˈwuʦ̑ʲci/ (adj)
Lodzer
  dotyczący Łodzi

łódź /wuʨ̑/ (n)
Boot
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój (n)
Talg
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji
  (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych

łóżeczko /wuˈʒɛʧ̑kɔ/ (n)
Bettchen
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: łóżko; małe łóżko

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
Bett, Bettstelle
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe (n)
Hochbett, Etagenbett
  rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łącznik /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
Bindestrich, Hyphen
  (językoznawstwo, językoznawczy) czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
verbinden
  spajać elementy za pomocą środków technicznych
  jednoczyć, umożliwiać zespolenie
  kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska
  (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
Wiese, Weide
  teren gęsto porośnięty trawami;

łątka dzieweczka (n)
Hufeisen-Azurjungfer
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coenagrion puella L., gatunek ważki z rodziny łątkowatych;

łęk (n)
Zwiesel
  (jeździectwo, jeździecki) część siodła wygięta do góry;

łękotka /wɛ̃ŋˈkɔtka/ (n)
Meniskus
  (anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego;

ŚDM (acronym)
WJT
  = Światowe Dni Młodzieży;

ŚRK /ɛɕ‿ɛr‿ˈka/ (acronym)
ÖRK
  = (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Światowa Rada Kościołów;

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
Schlesien
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śląsk Cieszyński /ˈɕlɔ̃w̃sʲc ʨ̑ɛˈʃɨ̃j̃sʲci/ (n)
Teschener Schlesien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna stanowiąca południowo-wschodnią część Śląska, położona wokół miasta Cieszyn i rzeki Olzy, częściowo w Polsce, częściowo w Republice Czeskiej;

Śląsk Opolski (n)
Oppelner Schlesien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna stanowiąca centralną część Śląska, położona wokół miasta Opole, nad środkową i górną Odrą;

Ślązak /ˈɕlɔ̃w̃zak/ (n)
Schlesier, Schlonsake
  mieszkaniec Śląska;

Śniardwy (pn)
Spirdingsee
  (geografia, geograficzny) polodowcowe jezioro w północno-wschodniej Polsce, na Mazurach;

Śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (pn)
Schneekoppe
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt w Karkonoszach;
Schneewittchen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;

Śnieżnik /ˈɕɲɛʒʲɲik/ (pn)
Glatzer Schneeberg, Grulicher Schneeberg, Spieglitzer Schneeberg
  (geografia, geograficzny) szczyt w Sudetach Południowo-Wschodnich;

Średnie Państwo (n)
Mittleres Reich
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) okres w historii starożytnego Egiptu obejmujący lata od ok. 2050 do ok. 1760 p.n.e.;

Średniogórze Środkowoeuropejskie (pn)
Mittelgebirge
  (geografia, geograficzny) hercyński system górski położony w środkowych i południowych Niemczech, rozciągający się na północ od Alp i doliny Dunaju, a na południe od Niziny Północnoniemieckiej;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
Aschermittwoch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Środkowa Frankonia (pn)
Mittelfranken
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja w kraju związkowym Bawaria, jej stolicą jest Ansbach;

Śródziemie /ɕrudʲˈʑɛ̃mʲjɛ/ (pn)
Mittelerde
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny kontynent w mitologii stworzonej przez J.R.R. Tolkiena;

Świdnica /ɕfʲidʲˈɲiʦ̑a/ (pn)
Schweidnitz
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie dolnośląskim;

Świdwin /ˈɕfʲidvʲĩn/ (pn)
Schivelbein
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Świecie (pn)
Schwetz
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim;

Świeża (pn)
Frisching
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie kaliningradzkim Rosji, uchodzi do Zalewu Wiślanego;

Świna /ˈɕfʲĩna/ (pn)
Swine
  (geografia, geograficzny) cieśnina Morza Bałtyckiego;

Świnica (pn)
Schweinkopf
  (geografia, geograficzny) góra w Tatrach;

Świnoujście /ˌɕfʲĩnɔˈ<sup>w</sup>ujɕʨ̑ɛ/ (pn)
Swinemünde
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w województwie zachodniopomorskim;

Święto Reformacji /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲji/ (n)
Gedenktag der Reformation, Reformationstag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto obchodzone przez Kościoły protestanckie 31 października na pamiątkę wystąpienia Marcina Lutra w Wittenberdze;

Świętochłowice (pn)
Schwientochlowitz, Świętochłowice
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, na Górnym Śląsku;

Świętowit (n)
Swantewit, Swentowit
  (mitologia słowiańska) słowiański bóg wojny i urodzaju czczony przez plemię Ranów, którego główna świątynia znajdowała się na wyspie Rugia, na przylądku Arkona;

Święty Graal (n)
Heiliger Gral
  (historia, historyczny, historycznie) (mitologia, mitologiczny) mistyczny kielich lub misa z legend arturiańskich, któremu przypisywano cudowne moce oraz posłużenie się nim przez Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy;

Święty Hufiec /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈxufʲjɛʦ̑/ (pn)
Heilige Schar
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

Święty Jerzy (pn)
St.-Georgs-Arm
  (geografia, geograficzny) ujściowe ramię Dunaju, stanowi południową odnogę Delty Dunaju

Święty Zastęp /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈzastɛ̃mp/ (pn)
Heilige Schar
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
Wand, Mauer
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;
Fläche, Seite
  (matematyka, matematyczny) wielokąt ograniczający wielościan;

ściana komórkowa (n)
Zellwand
  (biologia, biologiczny) struktura otaczająca cytoplast komórek organizmów;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
die Wände haben Ohren
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ścieg /ɕʨ̑ɛk/ (n)
Stich
  sposób przewlekania nitki przy szyciu lub haftowaniu

ściek /ɕʨ̑ɛk/ (n)
Abwasser
  zanieczyszczona woda

ścieki /ˈɕʨ̑ɛ̇ci/ (n)
Abwasser
  płynne odpady

ściemniać /ˈɕʨ̑ɛ̃mʲɲäʨ̑/ (v)
abdunkeln
  sprawiać, że coś staje się ciemniejsze; dawać mniej światła

ścienny /ˈɕʨ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
Wand
  znajdujący się w ścianie lub na ścianie budynku, pokoju, sali; przeznaczony do wieszania na ścianie

ściernisko (n)
Stoppelfeld
  (rolnictwo, rolniczy) pole po skoszeniu rosnącego na nim zboża

ścierniwo /ɕʨ̑ɛrʲˈɲivɔ/ (n)
Abrasivstoff, Schleifmittel
  (technologia, technika, techniczny) materiał ścierny, naturalny lub sztuczny, o dużej twardości i małej ścieralności;

ścierwnik /ˈɕʨ̑ɛrvʲɲik/ (n)
Aasgeier
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny jastrzębiowatych;

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
Aas
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
Pfad
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych
  (informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera;

ścigać (v)
verfolgen
  gonić kogoś, biec za kimś, aby go dogonić
jagen, verfolgen
  poszukiwać z udziałem organów prawa, poddawać sankcjom karnym

ścinać /ˈɕʨ̑ĩnaʨ̑/ (v)
eine Kurve schneiden
  (motoryzacja) o zakręcie: pokonywać skracając sobie drogę przez wewnętrzny pas
schmettern
  (sport, sportowy) w tenisie i siatkówce posyłać piłkę nad siatką szybko i stromo w dół
enthaupten, köpfen
  dokonywać egzekucji poprzez dekapitację
schneiden, fällen, abschlagen
  oddzielać coś od całości lub od podstawy za pomocą ostrego narzędzia

ściskać /ˈɕʨ̑iskaʨ̑/ (v)
drücken
  wywierać ucisk, ścisk na jakimś obiekcie z kilku stron

ściółka /ˈɕʨ̑uwka/ (n)
Streu
  materiał na posłanie dla zwierząt
Waldstreu
  w lesie: martwe szczątki roślin

ściąga /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡa/ (n)
Spickzettel
  notatka nielegalnie posiadana na egzaminie, sprawdzianie itp., zawierająca odpowiedź na wymagane pytanie bądź pewien zakres materiału;

ściągawka /ɕʨ̑ɔ̃ŋˈɡafka/ (n)
Spickzettel
  karteczka z informacjami używana nielegalnie przez uczniów podczas klasówek, egzaminów itp.

ściągać /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
herunterladen, downloaden
  (potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
Sehne
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa (n)
Achillessehne
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ślad /ɕlat/ (n)
Spur
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś
  (matematyka, matematyczny) suma elementów na głównej przekątnej macierzy kwadratowej;

ślamazara /ˌɕlãmaˈzara/ (n)
Bummelfritze
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) osoba robiąca wszystko powoli, często również nieudolnie

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
Milz
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
Hering
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
Hering, Zeltpflock
  metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
Sackgasse, Ausweglosigkeit
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia
Sackgasse
  uliczka niemająca wylotu

ślepić (v)
glotzen, starren
  wysilać wzrok; długotrwale wpatrywać się

ślepota śnieżna (n)
Schneeblindheit
  (medycyna, medyczny) schorzenie, kojarzone głównie z himalaistami, polegające na ostrym zapaleniu spojówek i nabłonka rogówki wywołane ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe;

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (adj)
blind
  taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie zważa, nie zwraca uwagę na otoczenie albo okoliczności

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (n)
Blinder
  (potocznie, potoczny) osoba ślepa (1.1)

ślicznie /ˈɕlʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
schön
  w śliczny sposób

śliczny /ˈɕlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
wunderschön
  taki, który jest ładny, miły dla zmysłów; uroczy, wzbudzający pozytywne emocje

ślimaczek (n)
Schneckchen, Schnecklein
  (zdrobniale) od: ślimak

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
Schnecke, Gehäuseschnecke
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
Schnecke, Kochlea, Ohrschnecke
  (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków;
Schnecke
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś, kto powoli się porusza lub powolnie wykonuje swoją pracę, albo ogólnie jest powolny

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
Speichel, Spucke
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

śliniak (n)
Latz
  osłona z materiału lub plastiku kładziona małym dzieciom pod brodę

śliski /ˈɕlʲisʲci/ (adj)
heikel
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) mogący stać się przyczyną kłopotów
glatt, schlüpfrig
  mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami

śliwa /ˈɕlʲiva/ (n)
Pflaumenbaum, Pflaume
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;
Pflaume
  (spożywczy) duży, dorodny owoc śliwy (1.1)

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
Pflaume, Zwetschge
  (spożywczy) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

śliwowica /ˌɕlʲivɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
Sliwowitz
  (spożywczy) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek;

ślub /ɕlup/ (n)
Trauung, Eheschließung
  akt zawarcia małżeństwa;

ślub cywilny (n)
Ziviltrauung
  zawarcie związku małżeńskiego przed urzędnikiem państwowym

ślubowanie (n)
Gelöbnis, Gelübde
  uroczyste przyrzeczenie
Gelübde
  uroczystość składania przysięgi

ślubować (v)
geloben
  uroczyście zobowiązywać się do czegoś

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
Schlosser
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

ślusarzowa (n)
Schlosserfrau
  żona ślusarza

śluz /ɕlus/ (n)
Schleim
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych

śluza (n)
Schleuse
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śluzowiec (n)
Schleimpilz
  (biologia, biologiczny) Myxomycota, Mycetozoa, Myxomycetes, organizm eukariotyczny wykazujący cechy roślin, grzybów i zwierząt;

śluzówka (n)
Schleimhaut
  (anatomia, anatomiczny) pokryta śluzem i unaczyniona, cienka błona wyściełająca anatomiczne drogi i przewody

śląski /ˈɕlɔ̃w̃sʲci/ (adj)
schlesisch
  związany ze Śląskiem, dotyczący Śląska, pochodzący ze Śląska

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
lachen über
  kpić z kogoś lub czegoś
lachen
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiały /ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
kühn, wagemutig
  (książkowy) nowatorski, przekraczający to, co przyjęte, akceptowane
gewagt, kühn
  (książkowy) o zachowaniu, obyczajach: prowokujący, ocierający się o zgorszenie
mutig, kühn
  (książkowy) odważny, lubiący podejmować ryzyko
kühn, selbstsicher
  (książkowy) pewny siebie, czujący się swobodnie w kontaktach z ludźmi
  (książkowy) charakterystyczny dla człowieka pewnego siebie
kühn, mutig
  (książkowy) świadczący o czyjejś odwadze, skłonności do ryzyka

śmiałym szczęście sprzyja /ˈɕmʲjawɨ̃m ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ ˈspʃɨja/ (proverb)
wer nicht wagt, der nicht gewinnt
  zachęta do podjęcia ryzyka

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
Lachen, Gelächter
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmieciarka /ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka/ (n)
Müllwagen, Müllabfuhrwagen
  (motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów;

śmiecić /ˈɕmʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
vermüllen
  wyrzucać śmieci w miejscu nieprzeznaczonym do tego

śmiercionośny (adj)
tödlich
  powodujący lub mogący spowodować czyjąś śmierć

śmierdzieć /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
stinken
  wydzielać nieprzyjemny zapach

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
sterblich
  taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze
tödlich, sterblich
  taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
Tod, Ableben
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;
Tod
  (mitologia, mitologiczny) (etnografia, etnograficzny) (sztuka) personifikacja śmierci (1.1), często przedstawiana jako szkielet z kosą

śmiesznie (adv)
ulkig
  w sposób tak odległy od normy, by zwracać uwagę
ulkig, komisch
  wywołując śmiech, wesołość

śmieszny /ˈɕmʲjɛʃnɨ/ (adj)
lächerlich
  (pejoratywnie, pejoratywny) zupełnie rozmijający się z oczekiwaniami
Spottpreis
  (potocznie, potoczny) niewielki, mało znaczący
komisch
  wywołujący śmiech

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
Sahne, Rahm, Sauerrahm, Schmetten
  (spożywczy) ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanka /ɕmʲjɛˈtãnka/ (n)
Creme der Gesellschaft
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska
Sahne, Obers, Rahm
  (spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanowy (adj)
rahmig, sahnig
  podobny do śmietany, taki jak śmietana
  zawierający śmietanę, przyrządzony na bazie śmietany

śmietnik /ˈɕmʲjɛtʲɲik/ (n)
Abfalleimer Müllcontainer Unordnung
  (potocznie, potoczny) bałagan, nieporządek
Abfallbehälter, Müllkorb, Mülltonne
  kubeł, pojemnik na śmieci

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
Abfall, Müll
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
sich getrauen, sich trauen, sich wagen
  mieć odwagę, śmiałość

śmigłowcowiec /ˌɕmʲiɡwɔfˈʦ̑ɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Hubschraubenträger
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) klasa okrętów, których podstawową cechą jest przystosowanie do bazowania na nich śmigłowców; określenie to nie obejmuje okrętów przenoszących 1-2 śmigłowce, jako uzupełnienie innego uzbrojenia;

śmigłowiec (n)
Hubschrauber
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
Frühstück
  poranny posiłek;

śniadanie kontynentalne /ɕɲaˈdãɲɛ ˌkɔ̃ntɨ̃nɛ̃nˈtalnɛ/ (n)
kontinentales Frühstück
  podstawowe śniadanie serwowane zwykle w tańszych hotelach lub pensjonatach składające się z pieczywa (często słodkiego) i dodatków do niego (masła, miodu, dżemu) oraz kawy, herbaty lub soku; czasem wzbogacone o wędliny lub ser, jajecznicę, parówki, bekon itp., zazwyczaj podawane do stołu przez obsługę kelnerską, rzadziej w formie bufetu;

śniadać (v)
frühstücken
  (przestarzałe, przestarzały) jeść śniadanie

śniady /ˈɕɲadɨ/ (adj)
dunkel
  najczęściej o skórze, cerze człowieka: o barwie jasnobrązowej lub oliwkowobrązowej
dunkelhäutig
  o człowieku: opalony lub mający ciemniejszą karnację

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
Schnee
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
Schnee, Grieß
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (n)
Schneefink
  (ornitologia, ornitologiczny) Montifringilla, mały ptak z rodziny wróbli;
Schneeball
  kulka ulepiona ze śniegu, zwykle używana do zabawy, rzucania w kogoś;

śnieżnobiały /ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ/ (adj)
schneeweiß
  (książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały

śnieżyca /ɕɲɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
Schneesturm
  intensywny i obfity opad śniegu połączony z silnym wiatrem;

śnieżyczka (n)
Schneeglöckchen
  (botanika, botaniczny) Galanthus nivalis L., śnieżyczka przebiśnieg, przebiśnieg;

śnieżyć /ˈɕɲɛʒɨʨ̑/ (v)
schneien
  padać (o śniegu)

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
träumen
  widzieć sen podczas spania
  (przenośnie, przenośnia) marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie

śpiesz się powoli /ˈɕpʲjɛʃʲ‿ɕɛ pɔˈvɔlʲi/ (proverb)
eile mit Weile
  rób coś dokładnie i sprawnie, ale bez nadmiernego pośpiechu, bo inaczej może się nie udać

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
Gesang, Singen
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewaczka /ɕpʲjɛˈvaʧ̑ka/ (n)
Sängerin
  forma żeńska od: śpiewak

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
singen
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać melodię głosem

śpiewnik /ˈɕpʲjɛvʲɲik/ (n)
Gesangbuch, Liederbuch
  książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek

śpiewogra /ɕpʲjɛˈvɔɡra/ (n)
Singspiel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zwykle żartobliwy utwór sceniczny, w którym dominujący tekst mówiony przeplatany jest piosenkami

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
Schlafmütze, Langschläfer
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
Schlafsack
  (turystyka, turystyczny) worek do spania;

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
schläfrig
  taki, któremu chce się spać

śpiączka (n)
Koma, Schlafkrankheit
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce;
Müdigkeit, Schläfrigkeit
  (potocznie, potoczny) nieodparta chęć zaśnięcia

średni /ˈɕrɛdʲɲi/ (adj)
Durchschnitt
  (matematyka, matematyczny) stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości
Mitte, Mittelwert
  będący pośrodku między czymś małym a dużym (np. pod względem masy, siły, natężenia); nie najmniejszy i nie największy
mittelmäßig, durchschnittlich, gewöhnlich
  przeciętny, taki sobie

średnia (n)
Durchschnitt, Mittelwert
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średniak /ˈɕrɛdʲɲak/ (n)
Vorfeile
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj pilnika
Durchschnittsmensch
  ktoś przeciętny w pewnej dyscyplinie
Kindergartenkind von vier Jahren
  przedszkolak z drugiej grupy wiekowej; starszy od malucha, a młodszy od starszaka

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Durchmesser
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;
  długość średnicy (1.1)

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
Semikolon, Strichpunkt
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średnio-wysoko-niemiecki /ˈɕrɛdʲɲɔ vɨˈsɔkɔ ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
Mittelhochdeutsch
  historyczna forma języka niemieckiego (język średnio-wysoko-niemiecki);

średniopłat (n)
Mitteldecker
  (lotnictwo, lotniczy) samolot jednopłatowy o skrzydłach umieszczonych na wysokości osi podłużnej kadłuba;

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
Mittelalter
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
mittelalterlich, mediäval
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

śreżoga (n)
Frostbrand
  (przestarzałe, przestarzały) (botanika, botaniczny) zgorzel mrozowa, zważenie się liści lub kwiatów na skutek zimna

środa /ˈɕrɔda/ (n)
Mittwoch
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
Mittel
  coś, co ułatwia działanie
  dobro ekonomiczne
Mitte
  miejsce jednakowo oddalone od krawędzi
Inneres
  wnętrze

środek przeciwstukowy /ˈɕrɔdɛk ˌpʃɛʨ̑ifstuˈkɔvɨ/ (n)
Antiklopfmittel
  (chemia, chemiczny) dodatek do paliw stosowanych w silnikach iskrowych;

środek transportu (n)
Verkehrsmittel
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środki masowego przekazu /ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu/ (n)
Massenmedium
  prasa, radio, telewizja i internet; publikatory

środki produkcji /ˈɕrɔtʲci prɔˈdukʦ̑ʲji/ (n)
Produktionsmittel
  ekonomia marksistowska materialne obiekty używane w procesie produkcji;

środkowa (n)
Seitenhalbierende
  (geometria) odcinek łączący wierzchołek trójkąta ze środkiem przeciwległego boku;

środkowoafrykański /ɕrɔtˈkɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
zentralafrikanisch
  odnoszący się do Republiki Środkowoafrykańskiej, państwa w Afryce

środkowoamerykański (adj)
mittelamerikanisch
  związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej

środkowoeuropejski (adj)
zentraleuropäisch, mitteleuropäisch
  odnoszący się do Europy Środkowej, związany z Europą Środkową

środkowoniemiecki (adj)
mitteldeutsch
  związany ze środkową częścią Niemiec

środkowopolski (adj)
mittelpolnisch
  związany ze środkową Polską, dotyczący środkowej Polski

środkowy /ɕrɔtˈkɔvɨ/ (adj)
zentral, Zentral
  znajdujący się w środku

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
Umwelt
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

środowiskowy /ˌɕrɔdɔvʲiˈskɔvɨ/ (adj)
Milieu-, Umwelts-
  związany ze środowiskiem

śruba /ˈɕruba/ (n)
Schraube
  (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;
  (sport, sportowy) w skokach do wody: skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie napędowe statku wodnego;

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
Schraubenzieher, Schraubendreher
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śryż /ɕrɨʃ/ (n)
Eisbrei
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) cząsteczki lodu wymieszane z wodą, tworzące gąbczastą masę, powstające w zbiornikach wodnych po opadnięciu temperatury poniżej 0 °C;

śródgłos /ˈɕrudɡwɔs/ (n)
Inlaut
  (językoznawstwo, językoznawczy) środkowa pozycja wyrazu lub sylaby

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
Innenstadt, Stadtzentrum
  centrum; główna, centralna część miasta

śródmiąższowy (adj)
interstitiell
  (biologia, biologiczny) dotyczący śródmiąższu

śródstopie (n)
Mittelfuß
  (anatomia, anatomiczny) środkowa część stopy, znajdująca się między stępem a palcami

śródziemnomorski /ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
mediterran
  (geografia, geograficzny) związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem

świadczyć /ˈɕfʲjaṭʧ̑ɨʨ̑/ (v)
zeugen
  być dowodem
erbringen
  wykonywać dla kogoś pewną czynność

świadectwo /ɕfʲjaˈdɛʦ̑tfɔ/ (n)
Schulzeugnis
  dokument urzędowo poświadczający umiejętności, wiedzę, określone zdarzenie

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
Zeuge, Zeugin
  osoba, która widziała coś na własne oczy
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  (przenośnie, przenośnia) podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy

świadomość /ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
Bewußtsein
  zdawanie sobie sprawy z czegoś;

świat /ɕfʲjat/ (n)
Welt, Erde
  cała Ziemia

świat arabski /ˈɕfʲjat aˈrapsʲci/ (n)
arabische Welt
  ogólny termin określający obszar ponad dwudziestu krajów Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu, zamieszkiwanych w większości przez Arabów lub też ściśle z nimi związany ze względu na kryteria językowe, historyczne, kulturowe i polityczne

światopogląd /ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
Weltanschauung
  zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie;

światopoglądowy /ˌɕfʲjatɔpɔɡlɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
weltanschaulich
  dotyczący światopoglądu

światowy /ɕfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
global, weltmännisch
  odnoszący się do całego świata

światła /ˈɕfʲjatwa/ (n)
Ampel
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) miejsce oznaczone światłami sygnalizacyjnymi na skrzyżowaniu ulic lub dróg bądź sygnalizujące przejścia dla pieszych

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
Licht
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

światłoczuły /ˌɕfʲjatwɔˈʧ̑uwɨ/ (adj)
lichtempfindlich
  wrażliwy na światło

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
Lichtscheu
  (medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
Lichtwellenleiter, Lichtleiter, Lichtleitkabel
  (technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
Kerze
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot, chemiczne źródło światła;
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uniesieniu w górę nóg z leżenia na plecach;
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) (zobacz) świeca zapłonowa
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) (zobacz) świeca żarowa

świeca zapłonowa (n)
Zündkerze
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świeca żarowa (n)
Glühkerze
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element rozruchu silnika wysokoprężnego;

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
leuchten
  emitować, produkować światło

świecki /ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
säkular, weltlich
  niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych

świecki /ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
Laie
  człowiek niebędący osobą duchowną

świecznik /ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
Leuchter
  przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
Fichte
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
Grille
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świerzb /ɕfʲjɛʃp/ (n)
Krätze, Skabies
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
Glühwürmchen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;
Oberlicht
  (architektura, architektoniczny) element dachu budynku, który doświetla pomieszczenie;

świetlik lekarski /ˈɕfʲjɛtlʲik lɛˈkarsʲci/ (n)
Gemeine, Gemeiner Augentrost, Große Augentrost
  (botanika, botaniczny) Euphrasia rostkoviana, pospolita w Polsce i występująca w całej Europie jednoroczna roślina lecznicza

świetlisty (adj)
leuchtend
  (książkowy) pełen światła; promieniujący światłem

świetnie /ˈɕfʲjɛtʲɲɛ/ (adv)
ausgezeichnet
  bardzo dobrze

świetny /ˈɕfʲjɛtnɨ/ (adj)
prima
  taki, któremu przypisuje się same pozytywne cechy

świeżo (adv)
frisch, gerade erst
  dopiero co, niedawno
gesund
  zdrowo, młodo

świeżość /ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑/ (n)
Frische
  cecha tego, co jest świeże

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
frisch
  o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
Schwein
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie nikczemnej, podłej
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) w połączeniu z określeniem jakiejś zbiorowości – ogólny epitet wyrażający pogardę
Schwein, Hausschwein
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;

świnia morska (n)
Meerschwein
  (dawniej, dawny) morświn

świnka /ˈɕfʲĩnka/ (n)
Ziegenpeter, Mumps
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic
Schweinchen
  (zdrobniale) od: świnia
Ferkel
  młoda świnia

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
Hausmeerschweinchen
  (zoologia, zoologiczny) Cavia porcellus, gatunek gryzonia hodowanego w domach;
Meerschweinchen
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1)

świst (n)
Gesang, Pfiff
  (zoologia, zoologiczny) odgłos o cechach (1.1) wydawany przez niektóre zwierzęta
Pfeifen, Sausen
  przenikliwy dźwięk podobny do gwizdu, ale mniej dźwięczny

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
Murmeltier
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstać (v)
pfeifen
  wydawać świst
sausen, schwirren
  wykonywać szybki ruch, wywołując świst

świt /ɕfʲit/ (n)
Morgendämmerung, Morgengrauen, Tagesanbruch, Tagesgrauen
  okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się;
Dämmerlicht, Dämmerschein
  światło widoczne o świcie (1.1)

świta /ˈɕfʲita/ (n)
Gefolge
  otoczenie asystujące przywódcy

świtezianka (n)
Wasserjungfrau
  (mitologia, mitologiczny) rusałka zamieszkująca jezioro Świteź
Prachtlibelle
  (zoologia, zoologiczny) Calopteryx sp., rodzaj ważki równoskrzydłej żyjącej nad brzegami wód bieżących w Eurazji i północnej Afryce

świtezianka błyszcząca (n)
gebänderte Prachtlibelle
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Calopteryx splendens Harris, gatunek ważki z rodziny świteziankowatych, o metalicznym ubarwieniu;

świąd (n)
Juckreiz
  (medycyna, medyczny) dotkliwe swędzenie skóry;

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
Tempel
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święcenia (n)
Priesterweihe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sakrament w niektórych kościołach chrześcijańskich, dający władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów;

święcenie (n)
Weihe
  nadawanie świętego charakteru

święcony (adj)
gesegnet, geweiht
  o charakterze sakralnym; taki, który został poświęcony

święta /ˈɕfʲjɛ̃nta/ (n)
Heilige
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta uznana przez Kościół za godną kultu
Feiertag, Festtag
  (potocznie, potoczny) Boże Narodzenie lub Wielkanoc

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
Feiertag
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

święto ruchome /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
beweglicher Feiertag
  święto, które co roku wypada w inny dzień

świętoszkowatość (n)
Scheinheiligkeit
  (książkowy) albo (ironicznie) cecha tego, co jest świętoszkowate; cecha tych, którzy są świętoszkowaci

świętość /ˈɕfʲjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
Heiligkeit
  coś otaczane szczególnym kultem i czcią

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
unschuldig
  (potocznie, potoczny) (ironicznie) niewinny, bez winy
heilig
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
Heiliger
  mężczyzna święty w znaczeniu (1.1)

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
Weihnachtsmann
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

świński /ˈɕfʲĩj̃sʲci/ (adj)
schlüpfrig
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) mówiący nieprzyzwoicie, wulgarnie o / na temat seksu
hundsgemein, infam
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) wyjątkowo niegodziwy, nieuczciwy
schweinisch
  dotyczący świni, odnoszący się do świni
  charakterystyczny dla świni, mający cechy świni

Źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (pn)
Füllen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

ździeblarzowate /ˌʑʥ̑ɛblaʒɔˈvatɛ/ (n)
Halmwespen
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Cephidae Newman, rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych, szkodniki zbóż;

źdźbło /ʑʥ̑bwɔ/ (n)
Halm
  (botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy (w tym zbóż);

źle /ʑlɛ/ (adv)
schlecht, falsch
  w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami

źle się dzieje w państwie duńskim /ˈʑlɛ‿ɕɛ ˈʥ̑ɛ̇jɛ ˈf‿pãj̃stfʲjɛ ˈdũj̃sʲcĩm/ (proverb)
da ist was faul im Staate Dänemark
  sytuacja ogólna jest niedobra, niepokojąca

źrebić się /ˈʑrɛbʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
fohlen
  (zoologia, zoologiczny) w odniesieniu do klaczy, oślicy lub zebry: rodzić młode

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
Fohlen, Füllen
  (zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
Pupille, Sehloch
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
  (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej

źródlany /ʑruˈdlãnɨ/ (adj)
Quelle
  pochodzący ze źródła (wodnego)

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
Quelle
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
  często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań
  przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.
  to, co stanowi początek czegoś

źródłosłów /ʑrudˈwɔswuf/ (n)
Etymologie
  podstawa etymologiczna wyrazu

ŻW /ʒɛd‿ˈvu/ (acronym)
MP
  = (wojskowość, wojskowy) Żandarmeria Wojskowa;

Żagań /ˈʒaɡãɲ/ (pn)
Sagan
  (geografia, geograficzny) jedna z polskich miejscowości;

Żaneta /ʒãˈnɛta/ (pn)
Jeanette
  imię żeńskie;

Żar-Ptak (n)
Feuervogel
  (mitologia, mitologiczny) ptak (często paw) ognisty występujący w baśniach rosyjskich; utożsamiany z mitologicznym rarogiem

Żary /ˈʒarɨ/ (pn)
Sorau
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Żeleznodorożnyj (pn)
Gerdauen, Schelesnodoroschny
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim, w rejonie prawdińskim;

Żeleznogorsk (pn)
Schelesnogorsk
  (geografia, geograficzny) miasto zamknięte w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, założone w celu produkcji plutonu;

Żmigród /ˈʒmʲiɡrut/ (pn)
Trachenberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim;

Żmudź (pn)
Samogitien, Schamaiten
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żory /ˈʒɔrɨ/ (pn)
Sohrau
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Żyd /ʒɨt/ (n)
Jude
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żygulowsk (pn)
Schiguljowsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, położone nad Wołgą;

Żyronda (pn)
Gironde
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Nowa Akwitania;
  (geografia, geograficzny) ujście Dordogne i Garonny do Zatoki Biskajskiej;

Żytawa /ʒɨˈtava/ (pn)
Zittau
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Żytomierz /ʒɨˈtɔ̃mʲjɛʃ/ (pn)
Schytomyr
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, na wyżynie Wołyńsko-Podolskiej;

Żywocice (pn)
Ziwotitz
  (geografia, geograficzny) część miasta Hawierzowa w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Karwina w Czechach;

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Fruchtbarer Halbmond
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba /ˈʒaba/ (n)
Frosch
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żaba dalmatyńska (n)
Springfrosch
  (herpetologia, herpetologiczny) Rana dalmatina ściśle chroniony gatunek europejskiego płaza należącego do żab brunatnych;

żaba moczarowa (n)
Moorfrosch
  (herpetologia, herpetologiczny) Rana arvalis, gatunek płaza bezogonowego z grupy żab brunatnych;

żabi skok /ˈʒabʲi ˈskɔk/ (idiom)
Katzensprung
  (potocznie, potoczny) bardzo blisko

żabiru afrykański /ʒaˈbʲiru ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
Sattelstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Ephippiorhynchus senegalensis Shaw, duży ptak z rodziny bocianowatych;

żabiru amerykański /ʒaˈbʲiru ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
Jabiru
  (ornitologia, ornitologiczny) Jabiru mycteria Lichtenstein, duży ptak z rodziny bocianowatych;

żabiru argentyński /ʒaˈbʲiru ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/ (n)
Jabiru
  (ornitologia, ornitologiczny) Jabiru mycteria Lichtenstein, duży ptak z rodziny bocianowatych;

żabiru czerwononogi /ʒaˈbʲiru ˌʧ̑ɛrvɔ̃nɔ̃ˈnɔɟi/ (n)
Großstorch, Riesenstorch
  (ornitologia, ornitologiczny) Ephippiorhynchus asiaticus Latham, duży ptak z rodziny bocianowatych;

żabnica /ʒabʲˈɲiʦ̑a/ (n)
Seeteufel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka;

żabogłów (n)
Froschdorsch
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Raniceps raninus, gatunek ryby morskiej;

żabojad /ʒaˈbɔjat/ (n)
Froschfresser
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) lub (lekceważąco, lekceważący) Francuz

żabot (n)
Jabot
  (krawiectwo) (dawniej, dawny) falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik pod szyją;

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
kein, niemand
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
Segel
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
Segelschiff
  (marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żaglowiec wysoki (n)
Hohe Segelflosser
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pterophyllum altum, gatunek ryby słodkowodnej z rodziny pielęgnicowatych;

żaglowy /ʒaɡˈlɔvɨ/ (adj)
Segel
  dotyczący żagla, związany z żaglem lub z żaglami
  wyposażony w żagle

żaglówka /ʒaɡˈlufka/ (n)
Segelboot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź żaglowa;

żak (n)
Aalreuse
  (rybołówstwo, rybacki) sieć rozpięta na obręczach;

żakard (n)
Jacquardwebstuhl
  (technologia, technika, techniczny) (włókiennictwo) (środowiskowy) mechanizm przesmykowy umożliwiający sterowanie pojedynczymi nitkami osnowy;

żal /ʒal/ (n)
Bedauern, Trauer, Leid
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żandarm /ˈʒãndarm/ (n)
Gendarm
  funkcjonariusz żandarmerii, policji wojskowej

żandarmeria /ˌʒãndarˈmɛrʲja/ (n)
Militärpolizei, Gendarmerie, MP
  policja wojskowa

żar /ʒar/ (n)
Hitze, Glut
  gorące powietrze
Glut
  tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa
  (przenośnie, przenośnia) silne emocje, gwałtowne uczucia

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
Jargon
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żarliwość /ʒarˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
Inbrunst
  cecha tego, kto jest żarliwy

żarliwy /ʒarˈlʲivɨ/ (adj)
schwärmerisch
  cechujący się dużym zapałem, oddaniem

żart /ʒart/ (n)
Witz, Scherz
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartobliwie /ˌʒartɔˈblʲivʲjɛ/ (adv)
scherzhaft
  humorystycznie, nie na serio, z przymrużeniem oka

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
scherzen, spaßen
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żartowniś /ʒarˈtɔvʲɲiɕ/ (n)
Spaßvogel
  ktoś lubiący żartować

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
Glühbirne, Glühlampe
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żarłok /ˈʒarwɔk/ (n)
Vielfraß, Freßsack
  (potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie

żatecki (adj)
Saazer
  odnoszący się do czeskiego miasta Žatec, związany z Žatcem

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
Trauer, schmerzlicher Verlust
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałować /ʒaˈwɔvaʨ̑/ (v)
bedauern
  odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym
  okazywać komuś współczucie z powodu trudnej sytuacji w jakiej się znalazł

żbik /ʒbʲik/ (n)
Wildkatze
  (zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;

że /ʒɛ/ (conjunction)
also
  …podające skutek opisany w zdaniu nadrzędnym
dass
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
Bettler
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
betteln
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
Rippe
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żeby /ˈʒɛbɨ/ (conjunction)
um zu, sodass
  …łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu

żeglarka /ʒɛɡˈlarka/ (n)
Seglerin
  (sport, sportowy) kobieta lub dziewczyna uprawiająca żeglarstwo sportowe
  kobieta lub dziewczyna trudniąca się żeglarstwem, uprawiająca żeglarstwo w celach rekreacyjnych

żeglarstwo (n)
Segeln, Segelsport, Segelfahrt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglarz /ˈʒɛɡlaʃ/ (n)
Segler
  człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych

żeglować /ʒɛɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
segeln
  przemieszczać się po wodzie środkiem transportu posiadającym żagle

żegluga /ʒɛɡˈluɡa/ (n)
Schifffahrt
  (marynarka) transport wodny

żel pod prysznic /ˈʒɛl pɔt‿ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
Duschgel
  mydło w płynie przeznaczone do używania podczas kąpieli pod prysznicem

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
Bügeleisen, Plätteisen
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazny /ʒɛˈlaznɨ/ (adj)
eisern
  wykonany z żelaza lub zawierający żelazo
  (przenośnie, przenośnia) funkcjonujący w niezmienionej postaci
  (przenośnie, przenośnia) wytrzymały fizycznie, psychicznie, odporny, mocny, silny, twardy jak żelazo
  (przenośnie, przenośnia) ściśle przestrzegany
  dotyczący żelaza

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
Eisen
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) metaliczny pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26;

żelazownik /ˌʒɛlaˈzɔvʲɲik/ (n)
Eisenhölzer
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielone drzewo występujące w Australii, Nowej Zelandii i Polinezji

żelbet /ˈʒɛlbɛt/ (acronym)
Stahlbeton
  = (budownictwo) żelazobeton;

żeliwiak /ʒɛˈlʲivʲjak/ (n)
Kupolofen
  piec hutniczy stosowany do wytopu żeliwa;

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
Gusseisen
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żelka (n)
Gummibonbon
  (spożywczy) żelatynowy cukierek;

żeneta /ʒɛ̃ˈnɛta/ (n)
Ginsterkatze
  (zoologia, zoologiczny) Viverridae, rodzaj ssaka z rodziny wiwerowatych, cętkowany lub pręgowany drapieżnik o długim ogonie;

żeń-szeń /ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ/ (n)
Ginseng
  (botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa;

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Damen, Frauen
  (biologia, biologiczny) mający narządy wytwarzające jaja, mający komórki ulegające zapłodnieniu, charakterystyczny dla samicy
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
Otter, Viper
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;
falsche Schlange
  (przenośnie, przenośnia) osoba zła i podstępna

żmijówka /ʒmʲiˈjufka/ (n)
Schlangenschnaps
  (spożywczy) egzotyczny alkohol z wężem (żmiją) zatopionym w butelce

żniwa /ˈʒʲɲiva/ (n)
Ernte
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
Frau, Ehefrau
  kobieta będąca w związku małżeńskim z inną osobą

żonaty /ʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
verheiratet
  zwykle o mężczyźnie: mający żonę

żongler /ˈʒɔ̃ŋɡlɛr/ (n)
Jongleur
  artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami;

żonglować (v)
jonglieren
  szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów

żonkil /ˈʒɔ̃ŋʲcil/ (n)
Osterglocke, Jonquille
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach;
Jonquille, Osterglocke
  (botanika, botaniczny) kwiat rośliny (1.1)

żołd /ʒɔwt/ (n)
Sold
  pensja, pieniądze dawane żołnierzowi za jego służbę;

żołna (n)
Bienenfresser
  (ornitologia, ornitologiczny) Meropidae, ptak z rzędu kraskowych

żołnierka /ʒɔwʲˈɲɛrka/ (n)
Soldatin
  (wojskowość, wojskowy) kobieta odbywająca służbę wojskową; członkini sił zbrojnych danego państwa
Soldatendienst
  (wojskowość, wojskowy) służba wojskowa

żołnierski (adj)
Soldaten-, soldatisch
  dotyczący żołnierza, związany z żołnierzem

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
Soldat
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
Magen
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądkowy (adj)
gastrisch, gastral
  związany z żołądkiem, dotyczący żołądka

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
Eichel
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;
  (termin karciany) jeden z kolorów w kartach;
  (anatomia, anatomiczny) zwieńczenie prącia;

żołędziowy /ˌʒɔwɛ̃ɲˈʥ̑ɔvɨ/ (adj)
Eichel-
  dotyczący żołędzi, owoców dębu

żreć /ʒrɛʨ̑/ (v)
fressen
  (pospolicie) (obraźliwie) o człowieku: jeść chciwie, łapczywie lub niechlujnie
  o zwierzęciu: jeść

żrący (adj)
ätzend, scharf
  (chemia, chemiczny) taki, który ma właściwość silnego rozpuszczania wielu substancji organicznych lub reagowania z nimi i „przeżerania się”

żuaw /ˈʒu<sup>w</sup>af/ (n)
Zuave
  (historia, historyczny, historycznie) żołnierz oddziału żuawów (1.2)
Zuaven
  lm żuawi → (historia, historyczny, historycznie) nazwa formacji lekkiej piechoty francuskiej, występująca później także w innych rejonach;

żubr /ʒupr̥/ (n)
Wisent Europäischer Bison, Wisent
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żubr europejski (n)
Europäischer Bison, Wisent
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Bison bonasus Linnaeus, gatunek ssaka kopytnego z rodziny wołowatych, występujący w Azji;

żubrówka (n)
Bisongras, Duftende Mariengras, Süßgras
  (botanika, botaniczny) Hierochloë odorata L., gatunek trawy z rodziny wiechlinowatych;

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
Unterkiefer
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żuchwowy (adj)
mandibulär, mandibular
  (anatomia, anatomiczny) związany z żuchwą, dotyczący żuchwy

żuk gnojowy (n)
Mistkäfer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Geotrupes stercorarius L., chrząszcz o barwie czarnej lub czarnozielonej z wierzchu i granatowej pod spodem, znany z troski o potomstwo i toczenia odchodów najczęściej końskich

żur (n)
Sauermehlsuppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zupa o kwaskowatym smaku, gotowana na zakwasie, najczęściej żytnim;

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
Kranich
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza należący do podrodziny żurawi;
Schaduff
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj dźwignicy do wydobywania wody ze studni;
Kran, Kranich
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
Moosbeere
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)

żuwaczka /ʒuˈvaʧ̑ka/ (n)
Mandibel
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) część narządu gębowego niektórych stawonogów;

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
kauen
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żużel /ˈʒuʒɛl/ (n)
Schlacke
  (hutnictwo, hutniczy) masa powstająca przy wytapianiu metali;

żwacz /ʒvaʧ̑/ (n)
Pansen
  (zoologia, zoologiczny) jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;

żwawy /ˈʒvavɨ/ (adj)
rüstig
  pełen werwy i temperamentu

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
Kies, Schotter
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

żwirowy /ʒvʲiˈrɔvɨ/ (adj)
kiesig
  dotyczący żwiru, związany ze żwirem

życica /ʒɨˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
Lolch, Weidelgras
  (botanika, botaniczny) Lolium L., roślina trawiasta z rodziny wiechlinowatych;

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
Leben
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;
Leben, Lebensunterhalt, Unterhalt
  utrzymanie, wyżywienie

życiorys /ʒɨˈʨ̑ɔrɨs/ (n)
Lebenslauf
  (urzędowy) (biurowość, biurowy) pismo zawierające podstawowe dane osobowe, wykształcenie i ewentualnie przebieg kariery zawodowej oraz dane kontaktowe
  opis czyjegoś życia i czyjejś działalności

życiowy /ʒɨˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
Lebens
  związany z życiem, dotyczący życia

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Wunsch
  w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować

życzliwość /ʒɨʧ̑ˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
Freundlichkeit
  przyjazny stosunek do innych

życzliwy /ʒɨʧ̑ˈlʲivɨ/ (adj)
wohlwollend
  przychylnie nastawiony do innych ludzi

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
wünschen
  składać życzenia

żyd /ʒɨt/ (n)
Jude
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
jüdisch
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (n)
Jiddisch
  (język) jidysz

żydowskość /ʒɨˈdɔfskɔɕʨ̑/ (n)
Judentum, Judenschaft
  ogół cech charakterystycznych dla Żydów i kultury żydowskiej

żylak /ˈʒɨlak/ (n)
Krampfader
  (medycyna, medyczny) nadmierne rozszerzenie żyły;

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
Rasierklinge
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żylistek /ʒɨˈlʲistɛk/ (n)
Deutzie
  (botanika, botaniczny) krzew z rodziny hortensjowatych;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
Giraffe
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją, żyjące na afrykańskich sawannach;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
Kronleuchter, Lüster
  ozdobna, najczęściej wieloramienna, lampa wisząca pod sufitem

żyrobus /ʒɨˈrɔbus/ (n)
Gyrobus
  (motoryzacja) autobus czerpiący energię z koła zamachowego,

żyrondysta (n)
Girondist
  (historia, historyczny, historycznie) członek lub sympatyk żyrondy, stronnictwa w czasie rewolucji francuskiej;

żyrondystka (n)
Girondistin
  (historia, historyczny, historycznie) członkini lub sympatyczka żyrondy, stronnictwa w czasie rewolucji francuskiej;

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
Gyroskop
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyroskopowy /ˌʒɨrɔskɔˈpɔvɨ/ (adj)
gyroskopisch
  (przymiotnik) od żyroskop

żyrować (v)
bürgen, girieren
  (handel, handlowy) poręczać spłatę sumy wekslowej za osobę pożyczającą pieniądze
indossieren
  (handel, handlowy) przekazywać weksel innej osobie

żytni /ˈʒɨtʲɲi/ (adj)
Roggen
  wykonany z ziarna żyta

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
Roggen
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Secale L., zbożowa roślina jednoroczna, dwuletnia lub wieloletnia z rodziny wiechlinowatych;
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno żyta (1.1)

żywe srebro /ˈʒɨvɛ ˈsrɛbrɔ/ (n)
eine wilde Hummel
  (przenośnie, przenośnia) o osobie bardzo ruchliwej, energicznej, aktywnej

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
Harz
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywicować (v)
Harz gewinnen
  wydobywać żywicę z drzew iglastych
harzen
  (botanika, botaniczny) wydzielać żywicę

żywić /ˈʒɨvʲiʨ̑/ (v)
hegen
  (przenośnie, przenośnia) (podniośle) odczuwać coś, czuć coś
ernähren
  karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś
  żywić (1.1) samego siebie, jeść coś, odżywiać się

żywność /ˈʒɨvnɔɕʨ̑/ (n)
Nahrung, Nahrungsmittel, Lebensmittel
  ogół produktów spożywczych;

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
Hecke
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żyworodny (adj)
vivipar
  (botanika, botaniczny) rozmnażający się w sposób wegetatywny lub z nasion kiełkujących na roślinie macierzystej
lebend gebärend, lebendgebärend, vivipar
  (zoologia, zoologiczny) rozwijający się w organizmie matki i rodzący się zdolny do życia poza organizmem matki

żywot /ˈʒɨvɔt/ (n)
Leben
  (książkowy) życie, istnienie

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
lebendig, lebend
  przejawiający oznaki życia
  będący w użyciu
lebendig, lebhaft
  żwawy, szybki
  jasny, jaskrawy, niestonowany

żyzność /ˈʒɨznɔɕʨ̑/ (n)
Fruchtbarkeit
  cecha gleby umożliwiającej obfity wzrost roślin na niej

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
fruchtbar, fruchttragend
  (rolnictwo, rolniczy) dający wysokie plony
ergiebig, fecht
  (rolnictwo, rolniczy) posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
leben
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  bytować w jakichś warunkach
  obcować z kimś
  trwać

żyć jak pies z kotem /ˈʒɨʨ̑ ˈjak ˈpʲjɛs ˈː‿kɔtɛ̃m/ (v)
wie Hund und Katze leben
  żyć w ciągłej niezgodzie, nienawiści, kłótni

żyć jak pączek w maśle /ˈʒɨʨ̑ ˈjak ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛɡ ˈv‿maɕlɛ/ (v)
wie die Made im Speck leben
  żyć w bardzo dobrych warunkach materialnych, będąc zadowolonym i szczęśliwym

żyć na wysokiej stopie /ˈʒɨʨ̑ ˌna‿vɨˈsɔcɛ̇j ˈstɔpʲjɛ/ (v)
auf großem Fuß leben
  żyć luksusowo, wystawnie

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
Vene, Ader
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
Ader, Vene
  (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;
Ader
  (technologia, technika, techniczny) jedna z części przewodzących kabla elektrycznego;

żyła wrotna /ˈʒɨwa ˈvrɔtna/ (n)
Pfortader
  (anatomia, anatomiczny) żyła doprowadzająca krew do wątroby;

żyłka (n)
Äderchen
  (anatomia, anatomiczny) (zdrobniale) od: żyła
Ader, Gespür
  (potocznie, potoczny) predyspozycja lub zamiłowanie do czego

żyźnica (n)
Longan-Baum
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Dimocarpus longan Lour., gatunek tropikalnego drzewa owocowego z rodziny mydleńcowatych;
Glatthafer
  (botanika, botaniczny) Arrhenatherum P.Beauv., rodzaj trawy dającej wysokowartościowe siano;

żółcień chinolinowa /ˈʒuwʲʨ̑ɛ̇̃ɲ ˌxʲĩnɔlʲĩˈnɔva/ (n)
Chinolingelb
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, zielonkawożółty barwnik spożywczy;

żółciowy /ʒuwʲˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
Galle
  (biologia, biologiczny) dotyczący żółci

żółta febra (n)
Gelbfieber, Amarillfieber, Gelbes Fieber
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra, tropikalna choroba zakaźna ludzi i innych naczelnych wywoływana przez flawiwirusa, a przenoszona przez komary, która może objawiać się m.in. gorączką i żółtaczką

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
gelbe Karte, Gelbe Karte
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
Gelbsucht, Ikterus, Icterus
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtawy /ʒuwˈtavɨ/ (adj)
gelblich
  lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty

żółtko /ˈʒuwtkɔ/ (n)
Eigelb, Gelbei
  (spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów
Dotter, Eigelb, Eidotter, Vitellus
  (zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka;

żółto (adv)
gelb
  z użyciem żółtej barwy, z obecnością żółci

żółtodziób /ʒuwˈtɔʥ̑up/ (n)
Grünschnabel
  (potocznie, potoczny) osoba niedoświadczona, laik, amator

żółtozielony (adj)
gelbgrün
  kolor zielony z żółtym odcieniem

żółtoziem /ʒuwˈtɔʑɛ̃m/ (n)
Gelberde
  (geologia, geologiczny) mało żyzna gleba w strefie klimatu równikowego;

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
gelb
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółty związek zawodowy (n)
gelbe Gewerkschaft
  (społeczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) fasadowa organizacja pracownicza, która nie dba o interesy pracowników, a w sporach często staje po stronie pracodawcy lub rządu

żółw /ʒuwf/ (n)
Schildkrötenformation
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) szyk bojowy legionów rzymskich, polegający na utworzeniu przez legionistów zwartej formacji przypominającej osłoniętego skorupą żółwia (1.1);
Schildkröte
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;
  (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
Pantherschildkröte
  (zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółw lądowy /ˈʒuwf lɔ̃nˈdɔvɨ/ (n)
Landschildkröte
  (zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest ląd

żółw morski /ˈʒuwf ˈmɔrsʲci/ (n)
Meeresschildkröte
  (zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze

żółw skórzasty /ˈʒuwf skuˈʒastɨ/ (n)
Lederschildkröte
  (zoologia, zoologiczny) (systematyka) Dermochelys coriacea, gatunek gada z monotypowej rodziny żółwi skórzastych;

żółwi /ˈʒuwvʲi/ (adj)
Schildkröte
  związany z żółwiem lub żółwiami

żółwik /ˈʒuwvʲik/ (n)
Faustgruß, Fistbump
  (potocznie, potoczny) lekkie uderzenie się pięściami dwojga osób w geście np. powitania
Schneckchen, jung Schnecke
  (potocznie, potoczny) młody, mały żółw
Schneckchen, klein Schnecke
  (zdrobniale) od: żółw

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
Galle
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
verlangen, fordern, beanspruchen
  domagać się czegoś kategorycznie

żądlić (v)
stechen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wbijać żądło

żądny (adj)
gierig, süchtig
  pragnący czegoś w sposób niepohamowany

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
Stachel
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;

żądłówka /ʒɔ̃ndˈwufka/ (n)
Stechimme, Wehrimme
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z żądłem;

żłobek /ˈʒwɔbɛk/ (n)
Kinderkrippe
  (edukacja, edukacyjny) dzienna placówka opiekuńczo-wychowawcza, dla dzieci do trzeciego roku życia;