Nederlands-Svenska FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: nl; sv
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

achtig (suffix)
aktig

iet (suffix)
it
  1. anion in submaximale oxidatietoestand
  2. mineraal

theek (suffix)
tek
  bewaarplaats

16 metergebied (n)
straffområde
  1. gedeelte van het voetbalveld

16-metergebied (n)
straffområde
  1. gedeelte van het voetbalveld

3D-printer (n)
3D-skrivare
  (informatica) een apparaat dat driedimensionale objecten kan maken door laagje voor laagje materiaal aan te brengen

ADHD (n)
ADHD
  1. de afkorting voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder,...

Aabenraa (pn)
Åbenrå
  1. een stad in Denemarken

Aalst (pn)
Aalst
  1. een stad in Vlaanderen

Aarde /ˈardə/ (pn)
jorden

Aarlen (pn)
Arlon
  1. een Waalse provinciehoofdstad

Abazijns (n)
abazinska
  1. West-Kaukasische taal gesproken in Rusland en Turkije

Abchazisch /ɑpˈxazis/ (n)
abchaziska
  1. een taal die in Abchazië gesproken wordt

Abessinië (pn)
Abessinien

Achilles (pn)
Akilles
  1. figuur uit de Griekse mythologie

Aconcagua (pn)
Aconcagua
  1. begripomschrijving

Acre (pn)
Acre
  1. braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noord van het land. Hoofdstad is Rio Branco

Adam (pn)
Adam

Adriatische Zee (pn)
Adriatiska havet
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Italië en het Balkanschiereiland

Afghaans /ɑf.ˈxans/ /ɑf.ˈχans/ /ɑv.ˈɣaːns/ (adj)
afghansk
  1. gerelateerd aan Afghanistan

Afghanistan /ɑf.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑf.ˈχa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑv.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ (pn)
Afghanistan
  1. een land gelegen in Centraal-Azië.

Afrika (pn)
Afrika
  1. het continent ten zuiden van Europa, tussen de Indische en de Atlantische Oceaan.

Afrikaans /afriˈkaːns/ (adj)
afrikansk
  1. komende van of betreffende het continent Afrika

Afrikaans /afriˈkaːns/ (n)
afrikaans
  1. een van het Nederlands afstammende taal die wordt gesproken in Zuid-Afrika en Namibië

Aken (pn)
Aachen
  1. een stad in de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen, niet ver van Maastricht

Alagoas (pn)
Alagoas
  1. Braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noordoost van het land. Hoofdstad is Maceio

Albanees /ɑɫbaˈneːs/ (n)
albanska
  1. taal die vooral in Albanië en Kosovo gesproken wordt

Albanië /ɑlˈbaːni.jə/ /ɑɫˈbani.jə/ (pn)
Albanien
  1. een land in het westen van de Balkan, grenzend aan de Adriatische en de Ionische Zee en aan Griekenland, Macedonië, Kosovo en Montenegro

Alemannisch (n)
alemanniska
  1. verzamelnaam voor een groep Duitse dialecten die gesproken worden door ongeveer zes miljoen mensen in Zuid-Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Liechtenstein en Oost-Frankrijk

Aleoeten (pn)
Aleuterna
  1. keten van vulkanische eilanden in Alaska ,die zich boogvormig uitstrekt en een scheiding vormt tussen de Grote Oceaan en de Beringzee

Algerije /ɑl.ɣə.'rɛɪ̯.jə/ /ɑɫ.ɣə.'rɛː.jə/ /ɑɫ.χə.'rɛɪ̯.jə/ (pn)
Algeriet
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Democratische Volksrepubliek Algerije

Algerijns (adj)
algerisk
  1. Uit/afkomstig van Algerije

Algiers /ɑɫˈxiːrs/ /ɑɫˈɣiːrs/ (pn)
Alger
  1. Hoofdstad van Algerije

Allah (pn)
Allah
  1. God in islamistisch of Arabische context

Allerheiligen (pn)
Alla helgons dag
  1. een rooms-katholieke feestdag op 1 november ter gezamenlijke verering van alle heiligen van de Kerk

Alpen (pn)
Alperna
  1. een gebergte dat Italië van de rest van Europa scheidt

Altair (pn)
Altair
  1. Atair/Altair

Amazone (pn)
Amazonfloden

Ameland (pn)
Ameland

Amerika /aˈmɪːriˌka/ (abbreviation)
Amerika
  1 en 2

Amerikaan (n)
amerikan
  1. een persoon die in Amerika woont
amerikan, amerikanare
  2. een inwoner van de Verenigde Staten van Amerika

Amerikaans (adj)
amerikansk
  1. betreffende of komende van Amerika

Amerikaanse (n)
amerikanska
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Amerikaanse dikkop-elrits (n)
knölskallelöja
  1. bepaald soort karperachtige, Pimephales promelas

Amerikaanse eik (pn)
rödek
  1. bepaald soort snelgroeiende boom, species|Quercus rubra

Amerikaanse hondsvis (n)
dvårghundfisk
  1. oorspronkelijk uit Amerika afkomstige soort zoetwatervis die ook in de Benelux voorkomt, Umbra pygmaea

Amerikaanse mammiappel (pn)
mamey
  1. bepaald soort plant, Mammea americana

Amerikaanse zwarte beer (n)
svartbjörn
  1. Ursus americanus, een zwarte berensoort die in Noord - Amerika leeft.

Amhaars (n)
amhariska
  1. een taal die in Ethiopië gesproken wordt

Amharisch (n)
amhariska
  1. een taal die in Ethiopië gesproken wordt

Amos /aˈmɔs/ (pn)
Amos
  1. en 3. profeet en jongensnaam

Amsterdam /ɑmstər'dɑm/ (pn)
Amsterdam
  1. de hoofdstad van Nederland, gelegen in de provincie Noord-Holland

Andaloesië (pn)
Andalusien

Andalusië (pn)
Andalusien

Andes (pn)
Anderna

Andorra (pn)
Andorra
  1. een kleine staat in Europa die grenst aan Frankrijk en Spanje

Andorrees (adj)
andorransk
  1. van/uit Andorra

Angelsaksisch /ɑŋəl'sɑksis/ (n)
anglosaxiska
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Angola /ɑŋ.ˈ(g)ɣo.la/ /ɑŋ.ˈgo.la/ (pn)
Angola
  1. een land in Zuidwest-Afrika, officieel de Republiek Angola grenzend aan Namibië, Zambia, Congo-Kinshasa en de Atlantische Oceaan. De Angolese exclave Cabinda ligt in het noorden tussen Congo-Kinshasa en Congo-Brazzaville aan de Atlantische Oceaan

Anguilla (pn)
Anguilla

Anjerrevolutie /ˈɑ.nʲər.re.voˌly.si/ /ˈɑ.ɲər.re.voˌly.tsi/ (pn)
nejlikerevolutionen
  1. geweldloze militaire staatsgreep

Antarctica (pn)
Antarktis
  1. het continent rond de zuidpool van de aarde

Antigua en Barbuda /ɑn.ˌti.(g)ɣ<sup>ʊ</sup>a.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ /ɑn.ˌti.gwa.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ (pn)
Antigua och Barbuda
  1. een eilandstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee, op de grens met de Atlantische Oceaan

Antiochië (pn)
Antiochia vid Orontes
  1. een provinciehoofdstad in Turkije

Antwerpen /ˈantˌwɛrpə(n)/ /ˈɑntˌʋɛrpə(n)/ /ˈɑntˌβ̞ɛrpə(n)/ (pn)
Antwerpen
  2. een Belgische provincie
  1. een provinciehoofdstad in België

Appalachen (pn)
Appalacherna
  1. gebergte in het oostelijk deel van Noord-Amerika

Arabisch /ɑ'rabis/ (adj)
arabisk
  1. verwijzend naar de Arabische taal,cultuur,het alfabet of Arabië

Arabisch /ɑ'rabis/ (n)
arabiska, arabisk
  1. een taal oorspronkelijk van het Arabisch schiereiland en de taal waarin de Koran gelezen hoort te worden
  2. een van het Aramitisch afgeleid alfabet dat gebruikt wordt voor het schrijven van het Arabisch, Perzisch, Pashto, Urdu en Oeigoers

Arabië (pn)
Arabien

Arafurazee (pn)
Arafurasjön
  1. randzee van de Indische Oceaan, gelegen tussen Noord-Australië en de oostelijke eilanden van Indonesië

Aragon (pn)
Aragonien

Aragonees (n)
aragonska
  1. taal gesproken in Aragon
  1. Een inwoner van Aragon

Arctica (pn)
Arktis
  1. naam voor het noordpoolgebied

Arctische Oceaan (pn)
Norra ishavet
  1. is de oceaan ten noorden van de continenten Azië en Noord-Amerika , waarin het grote ijsveld van de Noordpool ligt

Ardèche (pn)
Ardèche
  1. een rivier in Frankrijk

Arend (pn)
Örnen
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Argentijn /ˌɑrɣɛnˈtɛɪ̯n/ /ˌɑrɣɛnˈtɛːn/ /ˌɑrχɛnˈtɛɪ̯n/ (n)
argentinare
  1. iemand van Argentijnse komaf

Argentinië /ˌɑrɣɛnˈtini.jə/ /ˌɑrχɛnˈtini.jə/ (pn)
Argentina
  1. een Spaanstalig land in het zuiden van Zuid-Amerika tussen het Andesgebergte en de zuidelijke Atlantische Oceaan.

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (adj)
armenisk, armeniska
  1. betreffende Armenië of het Armeens

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (n)
armeniska, armenisk
  1. een taal die wordt gesproken in Armenië

Armenië /ɑrˈmeni.jə/ /ɑrˈmeːni.jə/ (pn)
Armenien
  1. een GOS-lidstaat in de Kaukasus (Gemenebest van Onafhankelijke Staten). Het is één van de weinige landen die niet aan zee liggen. Het grenst in het oosten aan Azerbeidzjan, in het westen aan Turkije en de Naxçivan-exclave (Azer.), in het noorden aan Georgië en in het zuiden aan Iran

Arnhem (pn)
Arnhem

Aromaans /aroˈmans/ (n)
arumänska
  1. een Romaanse taal die in de Balkan gesproken wordt

Aruba /a.ˈru.ba/ /a.ˈry.ba/ (pn)
Aruba
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Asjkenazi /ɑʃkə'nazi/ (n)
ashkenazisk jude
  1. Hoogduitse jood, jood afkomstig uit Midden- of Oost-Europa

Assamitisch (n)
Assamesiska
  1. een taal die in Assam, een staat in India, gesproken wordt

Assepoester /ˈɑsəˌpustər/ (pn)
Askungen
  1. het meisje dat hoofdpersoon is het het gelijknamige sprookje

Asturisch (n)
asturiska
  1. een taal die gesproken wordt in Asturië

Asturië (pn)
Asturien
  1. één van de 17 autonome regio's van Spanje die in het noordwesten van het land ligt

Aswoensdag (n)
askonsdag
  1. eerste dag van de vastentijd

Athene (pn)
Athen, Aten
  de hoofdstad van Griekenland

Atlantis (pn)
Atlantis
  1. mythologisch eiland

Atlantische Oceaan (pn)
Atlanten
  1. de tweede grootste oceaan op aarde, gelegen tussen Europa en Afrika enerzijds en Noord- en Zuid-Amerika anderzijds

Atlantische steur (n)
stør
  1. anadrome vis die tot 4 meter lang en 250 kg zwaar kan worden, Acipenser oxyrinchus

Atlas /ɑtlɑs/ (pn)
Atlas
  1. een figuur uit de Griekse mythologie
  2. een gebergte in Noord-Afrika

Atrecht (pn)
Arras
  1. een stad in Frans-Vlaanderen

Auckland (pn)
Auckland
  1. grootste stad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Australisch /aʊ̯ˈstraːlɪs/ /ɔʊ̯ˈstraːlis/ /ʌʊ̯ˈstralis/ (adj)
australisk
  1. van Australië

Australië /aʊ̯ˈstraːli.jə/ /ɔʊ̯ˈstrali.jə/ /ʌʊ̯ˈstrali.jə/ (pn)
Australien
  1. een soevereine staat gelegen tussen de Indische Oceaan en de Grote Oceaan (officieel het Gemenebest van Australië) met de officiële taal Engels

Australiër /aʊ̯ˈstraːli.jər/ /ɔʊ̯ˈstraːli.jər/ /ʌʊ̯ˈstrali.jər/ (n)
australier, australiensiska, australiensare
  1. een inwoner van Australië

Avignon (pn)
Avignon
  1. een stad in Frankrijk

Aymara (n)
aymara
  1. een Indiaanse taal die in Zuid-Amerika wordt gesproken

Azerbeidzjan /ˌazərbɛɪ̯ˈdʒan/ /ˌazərbɛːˈdʒan/ (pn)
Azerbajdzjan
  1 en 2. een Aziatisch land grenzend aan Rusland, Iran, Armenië en Georgië

Azeri /aˈzeːri/ /aˈzɪːri/ (n)
azerbajdzjanska
  1. een taal die vooral in Azerbeidzjan, maar ook in Iran, Georgië en Turkije gesproken wordt

Aziatisch (adj)
asiatisk
  1. afkomstig uit of betreffend Azië

Aziatische olifant (n)
Asiatisk elefant
  1. Soort olifant

Aziatische zwarte beer (n)
kragbjörn
  1. Berensoort

Azië (pn)
Asien
  1. een continent ten oosten van Europa

Bahama's /ba.ˈha.mas/ /ba.ˈɦa.mas/ /bɑ.ˈɦa.mas/ (pn)
Bahamas, Samväldet Bahamas
  1. een onafhankelijk Engelssprekend land in het Caraïbisch gebied

Bahrein /ba.ˈrɛɪ̯n/ /bɑx.ˈrɛːn/ /bɑχ.ˈrɛɪ̯n/ (pn)
Bahrain
  1. een eilandstaat in de Perzische Golf en de Golf van Bahrein. Het ligt ingeklemd tussen Saoedi-Arabië in het westen en Qatar in het oosten en zuiden

Bakoe (pn)
Baku
  1. de hoofdstad van Azerbeidzjan

Balearen (pn)
Balearerna

Bambara (n)
bambara
  1. de nationale taal van Mali

Bangladesh /ˌbɑŋ.(g)ɣə.la.ˈdɛʃ/ /ˌbɑŋ.lɑ.ˈdɛʃ/ (pn)
Bangladesh
  1. een land in het zuiden van Azië dat ligt op het Indische subcontinent en grenst voor het grootste gedeelte aan India en voor een klein stukje aan Myanmar/Birma grenst

Bantoetaal /ˈbɑntutaːl/ (n)
Bantuspråk
  1. een taal die tot de Bantoetak van de Niger-Congotalen behoort

Barbados /ˈbɑr.ba.ˌdɔs/ (pn)
Barbados
  1. een land in het Caribisch gebied bestaande uit één enkel eiland, dat behoort tot de Bovenwindse Eilanden van de Kleine Antillen

Barcelona (pn)
Barcelona

Baskenland /'bɑskən,lɑnd/ (pn)
Baskien
  1. geografische regio bij de Spaans-Franse grens
  3. Spaanse autonome regio

Baskisch (n)
baskiska, baskisk
  1. taal die wordt gesproken door de Basken

Bastenaken (pn)
Bastogne
  1. een stad in de Belgische provincie Luxemburg

Beieren (pn)
Bayern

Beiers (n)
bayerska
  1. taal gesproken door ten minste 12 miljoen mensen in Oostenrijk...

Beiroet /bɛɪrut/ (pn)
Beirut
  1. hoofdstad van Libanon

Belg /bɛlx/ /bɛɫx/ /bɛɫχ/ (n)
belgare, belgier
  1. een staatsburger van België

Belgisch /ˈbɛl.ɣɪs/ /ˈbɛɫ.ɣis/ /ˈbɛɫ.χis/ (adj)
belgisk
  1. met betrekking tot België

Belgisch-Kongo (pn)
Belgiska Kongo

België /ˈbɛlɣijə/ /ˈbɛɫɣijə/ /ˈbɛɫχijə/ (pn)
Belgien

Belgrado (pn)
Belgrad
  1. de hoofdstad van Servië

Belize /be.ˈliː.zə/ (pn)
Belize
  1. een Midden-Amerikaans land, en grenst aan Mexico in het noordwesten en Guatemala in het zuiden en westen. Aan het oosten grenst het aan de Caribische Zee

Bengaals (n)
bengali
  1. een taal die in Bangladesh en West-Bengalen gesproken wordt

Bengaalse tijger (n)
Bengalisk tiger
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera tigris tigris

Benin /be.ˈnin/ /ˈbe.nɪn/ (pn)
Benin
  1. een land in Afrika dat in het westen aan Togo grenst, in het noordwesten aan Burkina Faso, in het noordnoordoosten aan Niger in het oosten aan Nigeria. In het zuiden ligt het aan de Golf van Guinee

Bergen (pn)
Bergen
  1. stad in Noorwegen

Beringstraat (pn)
Berings sund
  1. de zeestraat tussen de Grote Oceaan en de Noordelijke IJszee

Beringzee (pn)
Berings hav
  1. is de zee in het noordelijk deel van de Grote Oceaan

Berlijn (pn)
Berlin
  1. de hoofdstad van Duitsland
  2. een duitse deelstaat

Bermuda (pn)
Bermuda
  eilandstaat

Bern (pn)
Bern
  1. de hoofdstad van Zwitserland

Betelgeuze /ˈbe.tɔɫ.ˌχø.zə/ /ˈbe.təl.ˌɣø.zə/ /ˈbe.təɫ.ˌɣø.zə/ (pn)
Betelgeuse
  1. de één na helderste ster in het sterrenbeeld Orion, na Rigel

Bethlehem (pn)
Betlehem
  1. stad in Judea, bekend als de geboorteplaats van Jesus

Bhutan /bu.ˈtan/ /bu.ˈtɑn/ (pn)
Bhutan
  1. een land in Azië dat in de Himalaya ingeklemd ligt tussen China, Tibet en India. Het zuidelijke gedeelte van Bhutan ligt op het Indisch subcontinent

Biafra (pn)
Biafra

Blauwbaard (pn)
Blåskägg

Boedapest (pn)
Budapest
  1. de hoofdstad van Hongarije

Boeddha (n)
Buddha

Boekarest (pn)
Bukarest
  1. de hoofdstad van Roemenië

Bohemen (pn)
Böhmen
  1. historische landstreek in de Tsjechische Republiek

Bokmål (n)
bokmål
  1. meest gebruikte schrijfwijze van het Noors

Bolivia /boˈlivi.ja/ (pn)
Bolivia
  1. een republiek in Zuid-Amerika die grenst aan Peru, Brazilië, Paraguay, Argentinië en Chili

Bologna (pn)
Bologna
  1. een stad in Italië

Bonaire (pn)
Bonaire
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Boogschutter (pn)
Skytten
  2. teken van de dierenriem van 22 november tot 22 december

Bosnisch /ˈbɔsnis/ /ˈbɔsnɪs/ (n)
bosniska
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bosnië

Bosnië en Herzegovina /ˈbɔsni.jə ɛn ˌhɛrtsəɣoˈviːna/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəɣoˈvina/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəχo(ʊ̯)ˈvina/ (pn)
Bosnien och Hercegovina
  1. een republiek in het zuidoosten van Europa die ontstaan is bij het uiteenvallen van het voormalige Joegoslavië

Botswana /bɔ.ˈts<sup>ʊ</sup>a.na/ /bɔts.ˈʋa.na/ /bɔts.ˈβ̞a.na/ (pn)
Botswana
  1. een land dat geheel door land is omgeven in het zuiden van Afrika met ruim 1,5 miljoen inwoners, grenzend aan Namibië, Zimbabwe en Zuid-Afrika

Bourgondië (pn)
Bourgogne
  1. een van de 26 regio's van Frankrijk

Brandenburg (pn)
Brandenburg
  1. een deelstaat in het oosten van Duitsland

Braziliaans-Portugees (n)
brasiliansk portugisiska
  1. Portugees zoals dat in Brazilië gesproken en geschreven wordt

Brazilië /braˈzili.jə/ (pn)
Brasilien
  1. een soevereine staat in Zuid-Amerika (officieel de Federale Repuliek van Brazilië, 'República Federativa do Brasil'), met als officiële taal het Portugees

Bretagne (pn)
Bretagne
  1. een schiereiland in het noordwesten van Frankrijk

Bretons (n)
bretonska, bretagnska, bretagniska
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Bretagne

Brit (n)
britt

Brits /brɪts/ (adj)
brittisk
  1. gerelateerd aan Groot-Brittannië

Britse Maagdeneilanden (pn)
Brittiska Jungfruöarna

Brittannië (pn)
Britannien

Brugge (pn)
Brygge
  1. een Vlaamse provinciehoofdstad

Brunei /bry.ˈnɛɪ̯/ /bry.ˈnɛː/ (n)
Brunei
  2. een land op op het eiland Borneo, in Zuidoost-Azië. Het ligt aan de Zuid-Chinese Zee, en wordt verder geheel omringd door Maleisië

Brunswijk (pn)
Braunschweig

Brussel (pn)
Bryssel
  1. de hoofdstad van België

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (adj)
bulgarisk
  1. met betrekking tot Bulgarije of de Bulgaarse taal

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (n)
bulgariska, bulgarisk
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bulgarije

Bulgarije (pn)
Bulgarien
  1. een land in Zuidoost-Europa

Burkina Faso /bur.ˌki.na.ˈfa.so/ /bur.ˌki.na.ˈfɑ.so/ (pn)
Burkina Faso
  1. een republiek in West-Afrika voorheen Opper-Volta genaamd.

Burundi /bu.ˈrun.di/ (pn)
Burundi
  1. een land in Afrika dat grenst aan Democratische Republiek Congo, Rwanda en Tanzania

Byzantijns (adj)
bysantinsk

C (symbol)
C
  1. akkoordsymbool

Californië (pn)
Kalifornien
  1. één van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten. De staat grenst aan de Pacifische Oceaan en aan de Mexicaanse deelstaat Baja California, alsmede aan de Amerikaanse deelstaten Nevada, Oregon en Arizona.

Cambodja /kɑm.ˈbɔ.dja/ /kɑm.ˈbɔ.tʃa/ (pn)
Kambodja
  1. een land in Zuidoost-Azië dat in het noorden grenst aan Laos, in het noordwesten en westen aan Thailand en in het oosten en zuidoosten aan Vietnam

Cambridge (pn)
Cambridge

Canada /ˈka.na.da/ /ˈkɑ.nɑ.da/ (pn)
Kanada
  1. een soevereine staat in de noordelijke helft van Noord-Amerika

Canarische Eilanden (pn)
Kanarieöarna

Canberra (pn)
Canberra
  1. de federale hoofdstad van Australië, gelegen in het Australisch Hoofdstedelijk Territorium

Cantabrië (pn)
Kantabrien
  1. één van de 17 autonome regio’s en provincie in het noorden van Spanje gelegen ten oosten van Asturië en ten westen van Baskenland met de hoofdstad Santander

Capri (pn)
Capri

Caracas /karákas/ (pn)
Caracas
  1. de hoofdstad van de Zuid-Amerikaanse staat Venezuela

Caribische Zee (pn)
Karibiska havet
  1. de zee ten westen van de Atlantische Oceaan, begrensd door de Kleine en de Grote Antillen, de noordkust van Zuid-Amerika en de oostkust van Midden-Amerika

Carthago (pn)
Karthago

Castilië (pn)
Kastilien
  1. landstreek in Spanje

Castilië en León (pn)
Kastilien och León

Castilië-La Mancha (pn)
Kastilien-La Mancha

Catalaans (n)
katalanska, katalansk
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Catalonië, Valencia, Aragón, Balearen, Andorra, Frankrijk en Italië

Catalonië (pn)
Katalonien
  1. één van de 17 autonome regio’s van Spanje, gelegen in het noordoosten van het Iberisch Schiereiland; de twee officiële talen zijn Catalaans en Spaans

Caïro (pn)
Kairo
  1. de hoofdstad van Egypte

Centraal-Afrikaanse Republiek /sɛn.ˌtral.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /sɛn.ˌtral.ɑ.fri.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ /sɛn.ˌtraɫ.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ (pn)
Centralafrikanska republiken
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Centraal-Afrikaanse Republiek, dat geheel door land wordt omsloten

Centraal-Koerdisch (n)
kurdiska
  1. Iraanse taal gesproken door 6 miljoen mensen in Irak en Iran

Ceuta (pn)
Ceuta

Ceylon (pn)
Ceylon

Chaldea (pn)
Kaldéen

Chanoeka /xɑnuˈka/ (n)
chanukka
  1. feest van de herinwijding van de tempel

Chennai (pn)
Chennai
  1. hoofdstad van de Indiase deelstaat Tamil Nadu. De voormalige naam van de stad was Madras

Cherokee /tʃɛ.ˈrɔ.ki/ /ˈtʃeː.ro.keː/ (n)
cherokesiska
  1. inheemse taal gesproken door enkele duizenden mensen in Noord-Amerika

Chili /ˈʃi.li/ (pn)
Chile
  1. een land in Zuid-Amerika, grenzend aan Peru, Bolivia en Argentinië en ingeklemd liggend tussen de Stille Zuidzee en het Andesgebergte

China /ˈʃi.na/ (pn)
Kina, Folkrepubliken Kina
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Volksrepubliek China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (adj)
kinesisk
  1. betreffende China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (n)
kinesiska
  1. de voornaamste taal die in China gesproken wordt
kinesisk
  2. persoon

Chinese kool (n)
kinakål
  (bladeren van) Brassica rapa subsp. pekinensis

Christus (pn)
Kristus

Colombia /ko.ˈlɔm.bi.ja/ (pn)
Colombia
  1. een land in het noordwesten van Zuid-Amerika

Comorees (n)
komoriska
  1. Bantoetaal gesproken op de Comoren, Madagaskar, Mayotte en Réunion

Comoren /ko.ˈmoː.rə(n)/ /ko.ˈmo̝ː.rə(n)/ (pn)
Comorerna, Komorerna
  2. staat gevestigd op de gelijknamige eilanden

Constantinopel (pn)
Konstantinopel

Cornisch /ˈkɔrnis/ /ˈkɔrnɪs/ (n)
korniska
  1. een Keltische taal die gesproken wordt in Cornwall

Cornwall (pn)
Cornwall
  1. schiereiland in het zuidwesten van Engeland

Corsica /'kɔrsɪkɑ/ (pn)
Korsika
  1. Frans eiland

Corsicaans (n)
korsikanska, korsikansk
  1. een taal die op Corsica gesproken wordt

Costa Rica /ˌkɔs.ta.ˈri.ka/ (pn)
Costa Rica
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Panama en Nicaragua

Cree (n)
Cree

Cuba /ˈky.ba/ (pn)
Kuba
  eiland en land in het Caribisch gebied

Curaçao /ky.ra.ˈsʌʊ̯/ /kyː.ra.ˈzaʊ̯/ (pn)
Curaçao
  1. een eiland en 2. een land

Cyprioot (n)
cypriot, cypriotiska
  1. inwoner van Cyprus

Cyprus /ˈki.prʏs/ /ˈsi.prʏs/ (pn)
Cypern
  land in de Middellandse Zee, tussen Europa en Azië, officieel de Republiek Cyprus, eiland in de Middellandse Zee

Daniël (pn)
Daniel
  3. jongensnaam

David (pn)
David

Deen /den/ /deːn/ (n)
dansk
  1. een inwoner van Denemarken

Deens /dens/ /deːns/ (adj)
dansk, danska
  1. betreffende Denemarken of het Deens

Deens /dens/ /deːns/ (n)
danska, dansk
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Denemarken

Deense /ˈdensə/ /ˈdeːnsə/ (n)
danska

Delhi (pn)
Delhi
  1. het nationaal hoofdstedelijk territorium van India waarin de nationale hoofdstad New Delhi gelegen is. Het territorium is gesitueerd in het noorden van het land

Den Haag (pn)
Haag
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

Denemarken /ˈdenəˌmɑrkə(n)/ /ˈdeːnəˌmɑrkə(n)/ (pn)
Danmark
  1. een Scandinavisch land in Noord-Europa

Derde Rijk (pn)
Tredje riket

Deuteronomium /dewteɾoˈnomjum/ (pn)
Femte Moseboken

Deventer /'devəntər/ (adj)
Deventer
  1. gemeente en oudste stad in de provincie Overijssel

Djibouti /(d)ʒi.ˈbu.ti/ /dji.ˈbu.ti/ (pn)
Djibouti
  1. een land in Oost-Afrika 2. de hoofdstad van

Dominicaanse Republiek /ˌdo.mi.ni.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /ˌdo.mi.ni.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ (pn)
Dominikanska republiken
  1. een land in het Caribisch gebied dat ten westen aan Haïti grenst en samen met de Dominicaanse Republiek het eiland Hispaniola vormt

Donau (pn)
Donau
  1. een rivier in Europa die in het Zwarte Woud in Duitsland ontspringt en naar de Zwarte Zee stroomt.

Draak (pn)
Draken
  sterrenbeeld nabij de noordelijke hemelpool

Drenthe /ˈdrɛntə/ (pn)
Drenthe
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Groningen, Overijssel en het Duitse Nedersaksen wordt begrensd

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (adj)
tysk, tyska
  1. betreffende Duitsland of het Duits

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (n)
tyska, tysk
  1. een taal die gesproken wordt in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Italië en België

Duitse /ˈdœʏ̯tsə/ /ˈdœːtsə/ (n)
tyska
  1. een vrouw van Duitse komaf

Duitse Democratische Republiek (pn)
Östtyskland, Tyska demokratiska republiken

Duitser /ˈdœʏ̯tsər/ /ˈdœːtsər/ (n)
tysk
  1. een inwoner van Duitsland

Duitsland /ˈdœʏ̯tslɑnt/ /ˈdœːtslɑnd/ /ˈdœːtslɑnt/ (pn)
Tyskland
  1. een Midden-Europese staat die wordt gevormd door een federatie van 16 deelstaten en die het Duits als officiële taal heeft

Eerste Wereldoorlog (pn)
Första världskriget
  1. een militair conflict op wereldschaal, dat van 28 juli 1914 tot 11 november 1918 plaatsvond

Efeze /e.ˈfe.zə/ (pn)
Efesos
  1. in de oudheid een grote Ionische haven- en handelsstad

Efeziërs (pn)
Efesier
  1. boek in het Nieuwe Testament

Egeïsche Zee (pn)
Egeiska havet

Egypte /e.ˈɣɪp.tə/ /e.ˈχɪp.tə/ (pn)
Egypten
  1. een Arabisch land op de grens van Afrika en Azië

El Salvador /ɛl.ˈsɑl.va.dɔr/ /ɛɫ.ˈsɑɫ.va.dɔr/ (pn)
El Salvador
  1. land in Midden-Amerika dat grenst aan Guatemala, Honduras en de Stille Oceaan

Elfdaals (n)
Älvdalska, Älvdalsmål
  1. een regionale Noord-Germaanse taal die gesproken wordt in de Zweedse gemeente Älvdalen

Elfstedentocht (pn)
Elvastadsloppet
  1. schaatswedstrijd die langs de elf Friese steden voert

Elzas /ˈɛlzɑs/ (pn)
Alsace
  1. regio in Frankrijk

Engeland (n)
England
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (adj)
engelska, engelsman, engelsk
  1. als van, in of betrekking hebbend op Engelsen, Engeland of het Engels

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (n)
engelska, engelsk
  1. de taal

Engelse hoorn (n)
engelskt horn
  1. een grotere en lagere uitvoering van de hobo

Engelsman /ɛ.ŋɔɫs.mɑn/ /ɛ.ŋəls.man/ /ɛ.ŋəɫs.mɑn/ (n)
engelsman
  1. iemand die in Engeland woont

Equatoriaal-Guinea /ˌe.kwa.toː.ri.al.ɣi.ˈne.ja/ /ˌe.kʋa.to̝ː.ri.aɫ.χi.ˈne.ja/ /ˌe.kβ̞a.toː.ri.aɫ.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Ekvatorialguinea
  1. een land in Afrika grenzend aan Gabon en Kameroen

Eritrea /ˌeː.ri.ˈtre.ja/ /ˌɪː.ri.ˈtre.ja/ (pn)
Eritrea
  1. een Afrikaans land grenzend aan Soedan, Ethiopië, Djibouti en de Rode Zee

Eritrees /eriˈtres/ (adj)
eritreansk
  1. met betrekking tot of afkomstig van Eritrea

Erlangen (pn)
Erlangen
  1. + 2. stad en stadsdistrict

Erzja (n)
erza
  1. taal vooral in het oosten van Mordovië gesproken wordt

Esperanto (n)
esperanto
  1. een internationale kunsttaal die oorspronkelijk ontworpen is door Ludovico Zamenhof

Ester /ɛsˈter/ (pn)
Ester
  3. meisjesnaam

Estisch /ˈɛstis/ /ˈɛstɪs/ (n)
estniska
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Estland

Estland /ˈɛslɑnd/ /ˈɛstlɑnt/ (pn)
Estland
  1. een land in het noorden van Europa dat grenst aan Letland en Rusland

Ethiopië /ˌe.ti.ˈjo.pi.jə/ (pn)
Etiopien
  1. een land in Oost-Afrika grenzend aan Eritrea, Djibouti, Somalië, Kenia en Soedan

Eurazië (pn)
Eurasien
  1. de naam van de grootste landmassa op aarde die de continenten Europa en Azië omvat

Europa /øːˈroːpa/ /ʏːˈropa/ (pn)
Europa
  1. het Europese continent, dat ten noorden van Afrika en ten westen van Azië ligt. Het belangrijkste Europese orgaan is de Europese Unie (EU).

Europeaan /ˌøːropeˈjaːn/ /ˌʏːropeˈjan/ (n)
europé
  1. bewoner van het Europese continent of iemand die daarvan afkomstig is

Europees /øːroˈpeːs/ /ʏːroˈpes/ (adj)
europeisk
  1. afkomstig van of betreffend het continent Europa

Europees Hof voor de Rechten van de Mens (pn)
Europadomstolen

Europees Parlement (pn)
Europaparlamentet

Europese Centrale Bank (pn)
Europeiska centralbanken

Europese Commissie (pn)
Europeiska kommissionen

Europese Hof voor de Rechten van de Mens (pn)
Europadomstolen

Europese Investeringsbank (pn)
Europeiska investeringsbanken

Europese Ombudsman (pn)
Europeiska ombudsmannen

Europese Raad (pn)
Europeiska rådet

Europese Rekenkamer (pn)
Europeiska revisionsrätten

Europese Unie /ˌøː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ /ˌʏː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ (pn)
Europeiska unionen
  unie van 27 Europese staten

Europoort (pn)
Europoort

Eva (pn)
Eva
  1. eerste vrouw door God geschapen

Exodus (pn)
Andra Moseboken

Extremadura (pn)
Extremadura

Ezechiël (pn)
Hesekiel

Ezra (pn)
Esra

Facebook (pn)
Facebook
  1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten

Faeröer /ˈfæːrøːə̯r/ /ˈfɛːrʏːr/ (pn)
Färöarna
  1. en 2., eilandengroep, land

Faeröers (n)
färöiska
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op de Faeröer

Falklandeilanden (pn)
Falklandsöarna

Februarirevolutie (pn)
februarirevolutionen 1917
  1. Russische revolutie
Februarirevolutionen 1848
  2. Franse revolutie

Fenicisch (adj)
fenicisk

Fiji /ˈfi.(d)ʒi/ /ˈfi.dʒi/ (pn)
Fiji
  1. een land in Oceanië op het zuidelijk halfrond. Het bestaat uit 332 eilanden waarvan ongeveer 110 bewoond zijn

Filemon (pn)
Filemon
  3. naam van een boek uit het Nieuwe Testament

Filipijnen /ˌfi.li.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛː.nə(n)/ (pn)
Filippinerna
  1. republiek in Oost-Azië bestaande uit een archipel van 7107 eilanden

Filipijns /fili'pɛɪns/ (n)
filippinska
  1. de officiële taal van de Filipijnen

Filippenzen (pn)
Filipper

Finland /ˈfɪnlɑnd/ /ˈfɪnlɑnt/ (pn)
Finland
  1. een land in het noorden van Europa

Fins /fɪns/ (adj)
finsk, finska
  1. betreffende Finland of het Fins

Fins /fɪns/ (n)
finska, finsk
  1. een taal die wordt gesproken in Finland

Flevoland /ˈflevoˌlɑnt/ /ˈfleːvoˌlɑnd/ /ˈfleːvoˌlɑnt/ (pn)
Flevoland
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door het IJsselmeer...

Formosa (pn)
Formosa

Formule 1 (pn)
Formel 1
  1. categorie in de autosport

Frankfurt am Main (pn)
Frankfurt am Main

Frankrijk /ˈfrɑŋkrɛɪ̯k/ /ˈfrɑŋkrɛːk/ (pn)
Frankrike
  1. een West-Europees land, grenzend aan België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië, Monaco, Spanje en Andorra

Frans /frɑns/ (adj)
fransk, franska
  1. betreffende Frankrijk of het Frans

Frans /frɑns/ (n)
franska, fransk
  1. een Gallo-Romaanse taal die vooral gesproken wordt in Frankrijk, België, Luxemburg, Zwitserland, Senegal, Canada, Monaco, Togo en Benin

Frans-Polynesië (pn)
Franska Polynesien

Fransman /ˈfrɑns.man/ /ˈfrɑns.mɑn/ (n)
fransk
  1. iemand uit Frankrijk

Franstalig (adj)
franskspråkig, fransktalande
  1. de Franse taal sprekend
franskspråkig
  2. taaluiting in het Frans

Fries (n)
frisiska
  2. een Friese taal
  1. Persoon
västfrisiska
  3. Westerlauwers Fries

Friesland /ˈfrislɑnd/ /ˈfrislɑnt/ (pn)
Friesland
  1. een provincie in het noorden van Nederland.

Gabon /'ɣa.bɔn/ /ɣa.'bɔn/ /χa.'bɔn/ (pn)
Gabon
  1. een land in West-Afrika, officieel de Gabonese Republiek

Gabonees (adj)
gabonesisk
  1. op Gabon betrekking hebbend

Galaten (pn)
Galater
  1. boek van het Nieuwe Testament

Galicisch (adj)
galiciska
  1. een Spaanse regio in het noordwesten van het Iberisch schiereiland
  2. betreffende het Galicisch

Galicisch (n)
galiciska
  1. Romaanse taal gesproken in Galicië

Galicië /ɣɑˈlisɪə/ /ʝɑˈlisɪə/ (pn)
Galicien
  1. Spaanse regio
Galizien
  2. historische landstreek

Galilea (pn)
Galileen

Gallisch (n)
Galliska, gallisk
  1. uitgestorven taal

Gambia /'ɣɑm.bi.ja/ /'χɑm.bi.ja/ (pn)
Gambia
  1. een land in West-Afrika

Gambiaans (adj)
gambisk

Gazastrook (pn)
Gazaremsan
  1. exclave van Palestina tussen Egypte, Israël en de Middellandse Zee

Geboortekerk /ɣəˈboːr.təˌkɛrk/ /χəˈbo̝ːr.təˌkɛrk/ (pn)
Födelsekyrka
  1. een kerkgebouw in Bethlehem op de Westelijke Jordaanoever op de plaats waar Jezus geboren zou zijn

Gelderland /ˈɣɛldərˌlɑnd/ /ˈɣɛɫdərˌlɑnt/ /ˈχɛɫdərˌlɑnt/ (pn)
Gelderland
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door de Flevoland, Overijssel, Limburg, Noord-Brabant, Zuid-Holland, Utrecht en het Duitse Noord-Rijnland-Westfalen wordt omringd

Genesis (pn)
Första Moseboken

Gent (pn)
Gent
  1. Vlaamse provinciehoofdstad van Oost-Vlaanderen, België

Genua (pn)
Genua
  1. een stad in Noordwest-Italië

Georgisch /ɣeˈjɔrɣis/ /ɣeˈjɔrɣɪs/ /χeˈjɔrχis/ (n)
georgiska, georgisk
  1. de taal die in Georgië gesproken wordt

Georgië /ɣeˈjɔrɣi.jə/ /χeˈjɔrχi.jə/ (pn)
Georgien
  1. een soevereine staat in West-Azië, gelegen in de Kaukasus. De officiële taal is het Georgisch

Gerard /ˈɣeː.rɑrd/ /ˈɣeː.rɑrt/ /ˈχɪː.rɑrt/ (pn)
Gerhard
  1. jongensnaam

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (adj)
germansk
  1. op de Germaanse taal of talen betrekking hebbend
  1. op de Germanen betrekking hebbend

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (n)
germansk
  1. taal der Germanen

Ghana /'ɣa.na/ /'χa.na/ (pn)
Ghana
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Ghana

Ghanees (adj)
ghanansk
  1. op Ghana betrekking hebbend

Gibraltar (pn)
Gibraltar

Goa (pn)
Goa
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

God (pn)
Gud
  1. bovennatuurlijk en volmaakt wezen, dat beschikt over superieure krachten en dat onsterfelijk is

Godin (pn)
Gudinna
  1. benaming voor het vrouwelijk opperwezen

Goede Vrijdag /ˌɣudə.ˈvrɛɪ̯.dɑx/ (pn)
Långfredag, långfredag
  1. de vrijdag voor Pasen

Golf van Mexico (pn)
Mexikanska golfen
  1. zee die begrenst wordt door Mexico, de Verenigde Staten van Amerika en Cuba

Goot /χot/ (n)
got
  1. lid van een Oost-Germaans volk

Gotisch (n)
gotisk
  1. de uit de oostelijke tak van de Germaanse talen stammende en uitgestorven taal der Goten uit de eerste...

Gotland /ˈɣɔtlɑnt/ /ˈʝɔtlɑnt/ (pn)
Gotland
  1. Zweeds eiland

Grenada /ɣre.ˈna.da/ /ɣrɛ.ˈna.da/ /χre.ˈna.da/ (pn)
Grenada
  land in het Caribisch gebied

Grenadiaans (adj)
grenadier
  op Grenada betrekking hebbend

Griek /ɣrik/ /χrik/ (n)
grek
  1. inwoner van Griekenland

Griekenland /ˈɣrikə(n)ˌlɑnd/ /ˈɣrikə(n)ˌlɑnt/ /ˈχrikə(n)ˌlɑnt/ (pn)
Grekland
  1. een land in het zuiden van Europa

Grieks /ɣriks/ /χriks/ (n)
grekiska, grekisk
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Griekenland en op Cyprus

Groenland /ˈɣrun.lɑnd/ /ˈɣrun.lɑnt/ /ˈχrun.lɑnt/ (pn)
Grönland
  1. een groot eiland ten noordoosten van Canada, deel uitmakend van het koninkrijk Denemarken

Groenlands (adj)
grönländsk

Groenlandse walvis (n)
Grönlandsval
  1. bepaald soort zeezoogdier, Balaena mysticetus

Groningen /ˈɣroːˌnɪŋə(n)/ /ˈχroˌnɪŋə(n)/ (pn)
Groningen
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Drenthe en het Duitse Oost-Friesland wordt begrensd
  2. de hoofdstad van de provincie Groningen
  3. de gemeente in de provincie Groningen waarin de stad Groningen ligt

Groot-Brittannië /ˌɣroːd brɪˈtɑni.jə/ /ˌχrot brɪˈtɑni.jə/ (pn)
Storbritannien
  1. benaming voor het '[[Verenigd Koninkrijk|Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland]]', dat officieel met Verenigd Koninkrijk wordt aangeduid.

Grote Beer (pn)
Karlavagen
  1. hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk zichtbaar sterrenbeeld

Grote Meren (pn)
Stora sjöarna
  1. de naam voor de 5 grote meren op of nabij de grens tussen de Verenigde Staten en Canada

Grote Oceaan (pn)
Stilla havet
  1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië

Guadeloupe (pn)
Guadeloupe

Guatemala /ˌgʋɑ.tə.ˈma.la/ /ˌgβ̞ɑ.tə.ˈma.la/ /ˌɣ<sup>ʊ</sup>a.tə.ˈma.la/ (pn)
Guatemala
  land in Midden-Amerika, officieel de Republiek Guatemala

Guernsey (pn)
Guernsey

Guinee /ɣi.ˈne/ /χi.ˈne/ (pn)
Guinea
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Guinee

Gujarati (n)
gujarati
  1. een taal die oorspronkelijk in Gujerat gesproken wordt. De taal wordt nu ook in Uganda, Tanzania, Kenia en Pakistan gesproken

Guyana /ɣi.ˈja.na/ /ɣβ̞i.ˈja.na/ /χi.ˈja.na/ (pn)
Guyana
  1. een land in Zuid Amerika, officieel de Coöperatieve Republiek Guyana

Göttingen /ˈgœtɪŋən/ (pn)
Göttingen
  1. + 2. stad en district

Habakuk (pn)
Habackuk
  2. boek in de Bijbel

Haggai (pn)
Haga
  2. boek in de Bijbel

Hamburg (n)
Hamburg

Handelingen van de apostelen (pn)
Apostlagärningarna

Hanzestad /ˈhɑnsəˌstat/ (n)
Hansestad
  1.stad die deel uitmaakt van de Hanze

Hausa (n)
hausa
  1. taal die in Niger en Nigeria gesproken wordt en, als een lingua franca door veel anderen in Afrika

Hawaïaans (n)
hawaiiska
  1. taal gesproken in de Amerikaanse staat Hawaï

Haïti /ha.ˈhi.ti/ /ɦa.ˈi.ti/ /ɦɑ.ˈi.ti/ (pn)
Haiti
  1. een land in het Caribisch gebied

Haïtiaans (adj)
haitisk

Haïtiaans Creools /haʔitiˈjanskreˌjols/ (n)
haitisk kreol
  1. taal gesproken door 6 000 000 mensen

Hebreeuws /he'breus/ (n)
hebreiska, hebreisk
  1. de officiële taal van Israël, de heilige taal van de Joden en de taal van de Tenach

Heer /her/ (n)
Herre, Herren
  1. de christelijke aanduiding voor God

Heilige Geest (n)
Helige Ande
  1.

Heilige Stoel (n)
Heliga stolen
  1. de pauselijke regering

Hemelvaartsdag (n)
Kristi himmelsfärdsdag
  1. christelijke feestdag waarin gevierd wordt dat Jezus na de opstanding naar de Hemel ging

Hercules (pn)
Herkules
  1. Romeinse halfgod
  2. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Herman /ˈɦɛr.mɑn/ (pn)
Herman
  1. een jongensnaam

Hermes (pn)
Hermes

Het regent pijpenstelen. /hət ˈre.γənt ˈpɛipə.ˌste.lə(n)/ (phraseologicalUnit)
Det regnar katter och hundar.

Hettitisch (n)
hettitiska
  1. een dode taal die in het huidige Turkije werd gesproken

Hildesheim (pn)
Hildesheim
  1. + 2. stad en district

Hindi (n)
hindi
  1 een taal die vooral gesproken wordt in de noordelijke staten van India

Hitlergroet (n)
hitlerhälsning

Hof van Justitie van de Europese Unie (pn)
Europeiska unionens domstol

Holland /ˈɦɔlɑnt/ (pn)
Holland
  1. een gedeelte van het westen van Nederland dat de provincies Noord-
  2. heel Nederland

Holocaust /ˈholokaust/ (pn)
Förintelsen

Honduras /hɔn.ˈdyː.rɑs/ /ɦɔn.ˈduː.rɑs/ (pn)
Honduras
  1. een land in Centraal Amerika, officieel de Republiek Honduras

Hongaar /hɔŋ(g).ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈχar/ (n)
ungrare
  1. iemand afkomstig uit Hongarije

Hongaars /hɔŋ(g).ˈɣaːrs/ /ɦɔŋ.ˈɣars/ /ɦɔŋ.ˈχars/ (n)
ungerska
  1. een taal die wordt gesproken in Hongarije

Hongaarse /hɔŋ(g).ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈχar.sə/ (n)
ungerska

Hongarije /ˌhɔŋ(g)ɣaˈrɛɪ̯.jə/ /ˌɦɔŋɣaˈrɛː.jə/ /ˌɦɔɴχaˈrɛɪ̯.jə/ (pn)
Ungern
  1. land in het midden van Europa

Hongkong /hɔŋˈkɔŋ/ (pn)
Hongkong
  1. een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China

Hooglied (pn)
Höga Visan
  1. boek in de Bijbel met liefdespoëzie

Hosea (pn)
Hosea

Hubbleruimtetelescoop (pn)
Hubble rymteleskop
  1. bepaalde telescoop die als een kunstmaan rond de aarde draait

Hudsonbaai (pn)
Hudson Bay
  1. binnenzee in Noordoost-Canada

IJsland /ˈɛɪ̯slɑnd/ /ˈɛɪ̯slɑnt/ /ˈɛːslɑnt/ (pn)
Island
  1.een Europees land, dat omgeven is door de Atlantische Oceaan en tussen Groenland en Europa in ligt. Tot 1944 behoorde IJsland bij Denemarken, maar tegenwoordig is het zelfstandig. De officiële naam is Lýðveldið Ísland.

IJslands /ˈɛɪ̯slɑnds/ /ˈɛɪ̯slɑnts/ /ˈɛːslɑnts/ (n)
isländska
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op IJsland

IP-adres /i'peʔadrɛs/ (n)
IP-adress
  1. een combinatie van getallen waarmee een computer in een IP-netwerk kan worden herkend

Iberisch /iˈbeːris/ /iˈbɪːris/ /ɪˈbeːrɪs/ (n)
iberisk
  1. Uitgestorven taal van Spanje

Iberisch Schiereiland (pn)
Pyreneiska halvön
  1. een Europees schiereiland dat zich ten zuiden van de Pyreneeën bevindt en waarop de landen Spanje en Portugal zijn gelegen

Ido (n)
ido

Ier /iːr/ (n)
irländare

Ierland /ˈiːrlɑnd/ /ˈiːrlɑnt/ (pn)
Irland
  1. een groot eiland in Noordwest-Europa

Iers /iːrs/ (n)
iriska, irländsk
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Ierland

India /ˈɪn.di.ja/ (pn)
Indien
  1. een soeverein land in het zuiden van Azië

Indische Oceaan /ˌɪndisəˌosiˈan/ /ˌɪndisˌə̯osejˈaːn/ (pn)
Indiska oceanen
  1. de oceaan die tussen Oost-Afrika en Zuid-Azië ligt

Indonesisch /ɪndo'nezis/ (n)
indonesiska
  1. een taal die voornamelijk in Indonesië gesproken wordt

Indonesië /ˌɪn.do.ˈne.zi.jə/ (pn)
Indonesien
  1. een land dat bestaat uit een groot eilandengebied tussen Zuidoost-Azië en Australië

Ingrisch (n)
ingriska
  1. Finoegrische taal die door ongeveer 300 Ingriërs gesproken wordt

Interlingua /ĭn'tə(r)lĭng"wə/ (n)
interlingua
  1. een hulptaal bedoeld is om de communicatie met anderstaligen te vereenvoudigen

Internationaal Monetair Fonds (pn)
Internationella valutafonden

Ionische Zee (pn)
Joniska havet
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Zuid-Italië en West-Griekenland

Irak /i.ˈrɑk/ (pn)
Irak
  1. een land in het Midden-Oosten dat voor een groot deel in en rond het stroomgebied van de rivieren de Eufraat en de Tigris ligt

Iran /i.ˈrɑn/ (pn)
Iran
  1. een land in het Midden-Oosten met als hoofdstad Teheran

Islamabad (pn)
Islamabad

Israël /ˈɪs.ra.hɛl/ /ˈɪs.ra.ɛɫ/ (pn)
Israel
  1. een land in het Midden-Oosten, gelegen aan de Middellandse Zee

Italiaan /italiˈjaːn/ (n)
italienare
  1. een persoon die uit Italië komt

Italiaans /italiˈjaːns/ (n)
italienska
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Italië, San Marino, Vaticaanstad, Slovenië en Zwitserland

Italië /iˈtaːli.jə/ (pn)
Italien
  1. een land

Ivoorkust /i.ˈvoːr.kʏs/ /i.ˈvoːr.kʏst/ /i.ˈvo̝ːr.kʏst/ (pn)
Elfenbenskusten
  een land in West-Afrika, officieel de Republique de Côte d'Ivoir

Jakob (pn)
Jakob

Jakobus /jaˈkobʏs/ (pn)
Jakob

Jamaica /(d)ʒa.mɛɪ̯.ka/ /dʒɑ.mɑɪ̯.ka/ (pn)
Jamaica
  1. een land in het Caraïbisch gebied ten zuiden van Cuba en ten westen van het eiland Hispaniola

Janus (pn)
Janus
  2. Romeinse god
  3. maan

Japan /jaˈpɑn/ /jɑˈpɑn/ (pn)
Japan
  1. een land in het oosten van Azië

Japanner (n)
japan

Japans /jɑ'pɑns/ (adj)
japansk, japanska
  1. betreffende Japan of het Japans

Japans /jɑ'pɑns/ (n)
japanska
  1. een taal die in Japan gesproken wordt

Javaans (n)
javanesiska
  1. een taal die door meer dan 75 miljoen mensen op Java en Bali gesproken wordt

Jehova /jeˈhova/ (pn)
Jehova

Jemen /ˈjemən/ /ˈjeːmən/ (pn)
Jemen, Yemen
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Republiek Jemen

Jena (pn)
Jena
  1. en 2.

Jeremia (pn)
Jeremia

Jesaja (pn)
Jesaja

Jezus /ˈje.zʏs/ (pn)
Jesus
  1. centrale figuur in het Nieuwe Testament

Jezus Christus (pn)
Jesus Kristus
  1. Jezus van Nazareth

Jharkhand (pn)
Jharkhand
  1. Indiase deelstaat gelegen in het oosten van het land

Jiddisch /ˈjɪdis/ (n)
jiddisch
  1. Germaanse taal die door de Joden in West-Europa gesproken werd

Job /'jɔb/ (pn)
Job

Jodendom (n)
judendom

Jodin /joˈdɪn/ (n)
judinna

Joegoslavië (pn)
Jugoslavien

Johannes (pn)
Jan, Jens
  2.1 een van de vier Evangeliën

Jood /jot/ (n)
jude

Joost mag het weten (phraseologicalUnit)
Gud vet
  1.

Jordanië /jɔr.ˈda.ni.jə/ (pn)
Jordanien
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië

Joël /joˈʔel/ (pn)
Joel

Judas (pn)
Judas
  2. boek in de Bijbel

Judaskus (n)
Judaskyssen
  1. kus die Judas aan Jezus gaf

Julirevolutie (pn)
Julirevolutionen

Jupiter /ˈjypiˌtɛr/ (pn)
Jupiter

Kaap Trafalgar (pn)
Kap Trafalgar
  1. een kaap in Zuidwest-Spanje, bekend om de gelijknamige zeeslag die er uitgevochten werd

Kaap de Goede Hoop (pn)
Godahoppsudden
  1. de naam van de zuidwestelijkste punt van Afrika

Kaapstad (pn)
Kapstaden
  1. één van de hoofdsteden van Zuid-Afrika, gelegen bij de Kaap de Goede Hoop

Kaapverdië /kab.ˈvɛr.di.jə/ /kap.ˈfɛr.di.jə/ (pn)
Kap Verde
  1. een land in West-Afrika

Kachin (n)
Kachin
  1. Tibeto-Birmaanse taal gesproken door 900 duizend mensen in Myanmar

Kameroen /ˌka.mə.ˈrun/ (pn)
Kamerun
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Republiek Kameroen

Kandahar (pn)
Kandahar
  1. een stad gelegen in Zuid-Afghanistan en de hoofdstad van de gelijknamige provincie

Kannada (n)
kannada
  1. taal die in de Indische staat Karnataka gesproken wordt

Kantonees (n)
kantonesiska
  een Chinese taal gesproken door ongeveer 54 miljoen mensen in het zuiden van China en ook buiten het land

Karelisch (n)
karelska
  1. een aan het Fins verwante taal die wordt gesproken in Karelië, Rusland en Finland

Karelië /kɑˈrelɪə/ (pn)
Karelen
  1. deel van Rusland

Karnataka (pn)
Karnataka
  1. Indiase deelstaat gelegen in het zuiden van het land

Kasjoebisch (n)
kasjubiska
  1. een Westslavische taal die gesproken wordt in het oosten van Pommeren

Kaspische Zee (pn)
Kaspiska havet
  1. een grote door land omsloten zoutwatervlakte op de grens van Europa en Azië

Kazachs (n)
kazakiska, kazakstanska
  1. een taal die van oorsprong door de Kazachen in Kazachstan gesproken werd

Kazachstan /ˈka.zɑx.stɑn/ /ˈka.zɑχ.stɑn/ (pn)
Kazakstan
  1. een land in Centraal-Azië en het uiterste oosten van Europa

Kazak (n)
kazak
  1. inwoner van Kazachstan

Kaïn (pn)
Kain
  1. oudste zoon van Adam en Eva

Kelt /kɛɫt/ (n)
kelt
  1. lid van een Indo-Europees volk waarvan na de Romeinse tijd de meeste leden op de Britse eilanden en in Bretagne leven

Keltisch /ˈkɛl.tis/ /ˈkɛɫ.tis/ (adj)
keltisk
  1. met betrekking tot Kelten

Kenia /ˈke.ni.ja/ (pn)
Kenya
  1. een land in Oost-Afrika, de Republiek Kenia, grenzend aan Somalië, Ethiopië, Oeganda, Tanzania en de Indische Oceaan

Kerstmis /ˈkɛrs(t)məs/ /ˈkɛrsmɪs/ /ˈkɛrstmɪs/ (n)
jul
  1. een feest ter herinnering van de geboorte van Jezus met een vieringsdatum die verschilt per christelijke traditie

Keulen (pn)
Köln

Khmer (n)
khmer, kambodjanska
  1. taal die in Cambodja gesproken wordt

Kiev (pn)
Kiev
  1. de hoofdstad van Oekraïne

Kirgizisch (n)
kirgizisk
  1. de taal die in Kirgizië gesproken wordt

Kirgizië /kɪr.ˈɣi.zi.jə/ /kɪr.ˈχi.zi.jə/ (pn)
Kirgizistan
  1. een land in Centraal Azië, officieel de Kirgizische Republiek, dat geheel door land omsloten is

Kiribati /ˌki.ri.ˈba.ti/ (pn)
Kiribati
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Kiribati

Klaagliederen (pn)
Klagovisorna

Klaas Vaak (pn)
John Blund
  1. denkbeeldig mannetje dat mensen 's nachts iets in de ogen strooit zodat ze kunnen slapen

Kleine Beer (pn)
Lilla Björn
  1. een hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk sterrenbeeld

Kleine Hond (pn)
Lilla hunden
  1. sterrenbeeld zuidelijk van de dierenriem

Klingon (n)
klingonska
  1. een kunsttaal die uitgevonden is door Marc Okrand voor Star Trek-films

Koerdisch (n)
kurdiska
  1. een taal die door de Koerden gesproken wordt

Koeweit /ˈkuwɛɪ̯t/ /ˈkuʋɛɪ̯t/ /ˈkuβ̞ɛ:t/ (pn)
Kuwait
  1. een kleine olierijke monarchie op het Arabische schiereiland in Azië aan de kust van de Perzische Golf

Kolossenzen (pn)
Kolosserbrevet

Koningen (pn)
Andra Kungaboken, Första Kungaboken

Koraalzee (pn)
Korallhavet
  1. randzee van de Grote Oceaan, gelegen tussen het noordoosten van Australië, Papoea-Nieuw-Guinea en de Salomonszee

Koran (n)
koranen, Koranen

Korea /koˈre.ja/ (pn)
Korea
  1. een schiereiland in Oost-Azië

Koreaans /koreˈjaːns/ (n)
koreanska
  1. een taal die in Korea gesproken wordt

Korintiërs (pn)
Korinthier

Kosovo /ˈkɔsɔˌvo/ (pn)
Kosovo
  1. land op het Balkanschiereiland dat volgens Servië een provincie van Servië is, maar dat zichzelf als een onafhankelijke staat beschouwt

Krakau (pn)
Kraków
  1. na Warschau en Łódź de op twee na grootste stad van Polen

Kreeft (pn)
Kräftan
  2. teken van de dierenriem van 21 juni tot 23 juli

Kreeftskeerkring (n)
Kräftans vändkrets
  1. de hoogste breedtegraad van ca. 23,5 ° noorderbreedte waarboven de zon bij zonnestilstand in het zenit staat

Kremlin (pn)
Kreml

Kreta (pn)
Kreta
  1. bij Griekenland behorend eiland in de Egeïsche Zee

Krim /krɪm/ (pn)
Krim
  een schiereiland aan de noordkust van de Zwarte Zee

Krim-Tataars (n)
krimtatariska
  1. één van de Turkse talen, gesproken door ongeveer een half miljoen mensen, oorspronkelijk van de Krim afkomstig maar door een deportatie in 1944 nu vooral in Oezbekistan en Kirgizië, maar ook in Moldavië, Roemenië en Turkije gesproken

Kroatisch /kroˈwatis/ /kroˈwaːtɪs/ (n)
kroatiska, kroatisk
  1. een taal die vooral in Kroatië gesproken wordt

Kroatië /kroˈwatsi.jə/ /kroˈwaːsi.jə/ (pn)
Kroatien
  1. een land in Oost-Europa ten zuiden van Hongarije

Kronieken (n)
Andra Krönikeboken, Första Krönikeboken

La Mancha (pn)
La Mancha

La Rioja (pn)
La Rioja

Lagerhuis (n)
Underhuset

Laos /ˈla.ɔs/ (pn)
Laos
  1. een land in Azië grenzend aan Myanmar, China, Vietnam, Cambodja en Thailand

Laotiaans (n)
laotiska
  1. een taal die in Laos gesproken wordt

Latijn (n)
latin
  1. taal van de Romeinen in de oudheid, die later in gebruik bleef in religie en wetenschap

Latijnse alfabet (n)
latinska alfabetet
  1. de reeks lettertekens oorspronkelijk gebruikt om teksten in het Latijn te schrijven en tegenwoordig met aanpassingen voor veel talen gebruikt

Leeuw (pn)
Lejonet
  2. teken van de dierenriem van 23 juli tot 23 augustus

Leo (pn)
Leo
  . spelwoord voor de letter l

Lesotho /le.'sɔ.to/ (pn)
Lesotho
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Lesotho

Let /lɛt/ (n)
lett, lettländare
  1. een inwoner van Letland, of iemand afkomstig uit Letland

Letland /ˈlɛtlɑnd/ /ˈlɛtlɑnt/ (pn)
Lettland
  1. een Europees land aan de Oostzee

Lets /lɛts/ (adj)
lettisk
  1. betreffende Letland

Lets /lɛts/ (n)
lettiska, lettisk
  1. de officiële taal van Letland

Letse /ˈlɛtsə/ (n)
lettiska
  1. inwoonster van Letland

Leuven /ˈløːˌvə(n)/ (pn)
Leuven
  1. de provinciehoofdstad van Vlaams-Brabant in België

Leviticus (pn)
Tredje Moseboken

Libanon /ˈli.ba.nɔn/ /ˈli.bɑ.nɔn/ (pn)
Libanon
  land in het Midden-Oosten, officieel de Libanese Republiek

Liberia /li.'beː.ri.ja/ /li.'bɪː.ri.ja/ (pn)
Liberia
  land in West-Afrika, officieel de Republiek Liberia

Libisch (adj)
libysk
  1. op Libië betrekking hebbend

Libië /ˈli.bi.jə/ (pn)
Libyen
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Grote Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiriyah

Liechtenstein /ˈlixtə(n)ˌstɛɪ̯n/ /ˌlixtə(n)ˈstɛːn/ /ˌliχtə(n)ˈstɛɪ̯n/ (pn)
Liechtenstein
  1. een klein land in Europa gelegen tussen Zwitserland en Oostenrijk

Lijflands (n)
liviska
  1. een Finoegrische taal die in Estland en Letland gesproken wordt

Limburg /ˈlɪm.bʏrx/ /ˈlɪm.bʏrχ/ (pn)
Limburg
  1. provincie in het zuiden van Nederland
  2. een provincie in België

Limburgs /ˈlɪm.bʏrxs/ /ˈlɪm.bʏrχs/ (n)
limburgiska
  1. verzamelnaam van een reeks variëteiten van de Germaanse taalfamilie

Lingala (n)
lingala
  1. taal met ongeveer 8 000 000 sprekers, gesproken in de Democratische Republiek Congo

Litouwen /liˈtaʊ̯.wə(n)/ /liˈtɑuwə(n)/ /liˈtɔʊ̯.β̞ə(n)/ /ˈliˌtʌʊ̯.β̞ə(n)/ (pn)
Litauen
  1. een Europees land ter hoogte van Wit-Rusland

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ (adj)
litauisk, litauiska, litauiske, litauiskt
  1. betreffende Litouwen of het Litouws

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ (n)
litauiska, litauisk
  1. een Baltische taal die wordt gesproken in Litouwen

Lodewijk (pn)
Ludvig
  1. eigennaam van Frankische herkomst
  2. spelwoord voor de letter l

Lojban /ˈloʒban/ (n)
lojban
  1. een kunsttaal ontwikkeld door James Cooke Brown

Lombardije (pn)
Lombardiet

Londen /ˈlɔndən/ (pn)
London
  1 en 2

Lotharingen (pn)
Lorraine

Lucas (pn)
Lukas
  1. naam van een van Jezus' discipelen

Luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ (pn)
Liège
  1. een provinciehoofdstad in België
  2. een Belgische provincie

Lukas /ˈlykɑs/ (pn)
Lukas

Luxemburg /ˈlyksəmˌbʏrx/ /ˈlyksəmˌbʏrχ/ (pn)
Luxemburg
  1.-3.

Luxemburger /ˈlyksəmˌbʏrɣər/ /ˈlyksəmˌbʏrχər/ (n)
luxemburgare
  1. een inwoner of iemand die afkomstig is van het Groothertogdom Luxemburg

Luxemburgs /ˈlyksəmˌbʏrxs/ /ˈlyksəmˌbʏrχs/ (n)
luxemburgska
  1. een taal die in Luxemburg gesproken wordt

Lviv (pn)
Lviv

Maagd (pn)
Jungfrun
  2. teken van de dierenriem waar de zon in staat van ca. 23 augustus tot ca. 23 september
  1. sterrenbeeld van de dierenriem

Maagdeneilanden (pn)
Jungfruöarna

Maas /mas/ (pn)
Meuse, Maas
  1. een rivier die onspringt in Frankrijk en door België en Nederland stroomt

Macau (pn)
Macao
  1. een stad op een eiland aan de zuidkust van China, ten westen van Hong Kong

Macedonisch (n)
makedonska
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Noord-Macedonië

Macedonië /ˌmasəˈdoni.jə/ /ˌmasəˈdoːni.jə/ (pn)
Makedonien
  3. land
  1. historisch Grieks koninkrijk
  2. regio in Griekenland

Macedoniër /ˌmasəˈdoni.jər/ /ˌmasəˈdoːni.jər/ (n)
makedonier
  1. inwoner van Macedonië

Madagaskar /ma.da.'ɣɑs.kɑr/ /ˌma.dɑ.'χɑs.kɑr/ (pn)
Madagaskar
  2. staat op het bovengenoemde eiland, de Republiek Madagaskar

Madrid (pn)
Madrid

Maharashtra (pn)
Maharashtra
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

Malagasy (n)
malagassiska
  1. macrotaal die op Madagaskar gesproken wordt

Malawi /ma.'la.wi/ /ma.'la.ʋi/ /ma.'la.β̞i/ (pn)
Malawi
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat niet aan de zee grenst

Malayalam (n)
malajiska
  1. een taal die in Kerala (een staat van India) gesproken wordt

Maldiven /mɑl.ˈdi.və(n)/ /mɑɫ.ˈdi.və(n)/ (pn)
Maldiverna
  1. land in de Indische Oceaan

Maleachi (pn)
Malaki

Maleis /mɑ.ˈlɛɪs/ (n)
malajiska
  1. een Austronesische taal en de officiële taal van Maleisië, Brunei en Singapore die ook in delen van...

Maleisië /maˈlɛ:zi.jə/ /maˈlɛɪ̯zi.jə/ (pn)
Malaysia
  1. een land in het zuidoosten van Azië dat bestaat uit twee afzonderlijke delen die gescheiden worden door de Zuid-Chinese Zee

Mali /'ma.li/ (pn)
Mali
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Mali

Malta /ˈmɑlta/ /ˈmɑɫta/ (pn)
Malta
  2. land in de Middellandse Zee
  1. eiland in de Middellandse Zee

Maltees /mɑlˈteːs/ /mɑɫˈtes/ (n)
maltesiska
  1. taal

Manaus (pn)
Manaus

Manipur (pn)
Manipur
  1. Indiase deelstaat gelegen in het noordoosten van het land

Mantsjoe (n)
manchu
  1. taal die door de Mantsjoes gesproken werd.

Manx (n)
manx
  1. een Keltische taal die (als tweede taal) wordt gesproken op het eiland Man

Maori (n)
maori
  1. taal die door de Maori's wordt gesproken

Maria (pn)
Maja

Maria-Boodschap (n)
Jungfru Marie bebådelsedag, Bebådelsen
  1. het hoogfeest ter gedachtenis van de aankondiging (annunciatie) van de geboorte van Jezus aan Maria

Marokko /ma.ˈrɔ.ko/ (pn)
Marocko
  1. land in het uiterste noordwesten van Afrika

Mars (pn)
Mars

Marshallees (n)
marshalliska
  1. een taal die op de Marshalleilanden gesproken wordt

Marshalleilanden /mɑr.ʃəl.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəl.ɛː.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəɫ.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ (pn)
Marshallöarna
  1. een land in Oceanië

Martinique (pn)
Martinique

Matteüs (pn)
Matteus

Mauritanië /ˌmaʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmɔʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmʌʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ (pn)
Mauretanien
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Islamitische Republiek Mauritanië

Mauritius /maʊ̯.'ri.si.jəs/ /mɔʊ̯.'ri.si.jəs/ /mʌʊ̯.'ri.tsi.jəs/ (pn)
Mauritius
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek Mauritius

Mayotte (pn)
Mayotte

Melanesië (pn)
Melanesien

Melbourne (pn)
Melbourne
  1. tweede grootste stad van Australië en hoofdstad van de deelstaat Victoria

Melilla (pn)
Melilla

Melkweg (n)
vintergatan
  1. het sterrenstelsel waarin wij ons bevinden en dat op donkere nachten als lichtende band aan de hemel te zien is.

Mensenzoon (n)
mäniskosonen
  1. benaming voor Jezus Christus als eerder door Daniël aangekondigde verlosser

Mercurius (pn)
Merkurius

Mesopotamië (n)
Mesopotamien
  1. historische land tussen de rivieren Eufraat en Tigris, het huidige Irak

Messias /mɛˈsijɑs/ (n)
Messias
  1. de in de joodse Tenach voorspelde Redder die door God gezonden zal worden en die door de christenen met Jezus gelijkgesteld wordt

Mexico /ˈmɛg.zi.ˌko/ /ˈmɛk.si.ˌko/ (pn)
Mexiko
  1. een land in Amerika, officieel de Verenigde Mexicaanse Staten grenzend aan de Verenigde Staten, Belize en Guatemala, de Grote Oceaan en de Golf van Mexico

Micha /miˈxa/ /ˈmiʃa/ (pn)
Mika

Micronesia /ˌmi.kro.ˈne.zi.ja/ (pn)
Mikronesien
  1. een land in Oceanië, officieel de Federale Staten van Micronesia

Middelfrans (n)
medelfranska
  1.

Middelhoogduits (n)
medelhögtyska
  1. Hoogduitse dialecten uit de periode 1050-1350

Middellandse Zee (pn)
Medelhavet
  1. randzee van de Atlantische Oceaan, gelegen tussen Zuid-Europa, Noord-Afrika en West-Azië

Middelnederduits (n)
medellågtyska
  1. de West-Germaanse taal die van 1100-1400 in het noorden van Duitsland, met name in de Hanzesteden gesproken werd

Middelnederlands (n)
medelnederländska
  1. de voorloper van het Nieuwnederlands.

Midden-Amerika (pn)
Centralamerika
  1. het gebied tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika

Midden-Oosten (n)
Mellanöstern
  1. regio die bestaat uit Zuidwest-Azië en het noordoosten van Afrika

Milaan (pn)
Milano
  1. stad in het noordwesten van Italië

Minecraft (pn)
Minecraft
  1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten

Moederdag (n)
mors dag
  1. een dag ter ere van de moeders

Moeskroen (pn)
Mouscron
  1. een stad in de Belgische provincie Henegouwen

Mohawk (n)
mohawk
  1. taal gesproken door 3 350 mensen in Canada en de Verenigde Staten

Moksja (n)
moksja
  1. een taal die in het zuiden van Mordovië gesproken wordt

Moldavië /mɔlˈdaːvi.jə/ /mɔɫˈdavi.jə/ (pn)
Moldavien
  1. een land en regio in Zuidoost-Europa grenzend aan Oekraïne en Roemenië

Monaco /moˈnako/ /ˈmo.na.ko/ (pn)
Monaco
  1. een dwergstaatje in Zuid-Europa, officieel het Vorstendom Monaco, dat aan Frankrijk grenst

Mongolië /mɔŋ.ˈ(g)ɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈχo.li.jə/ (pn)
Mongoliet
  1. een land in Azië en omringd door China in het zuiden en Rusland in het noorden

Mongools (n)
mongoliska
  1. macrotaal die de officiële taal van Mongolië is en die ook in China en Rusland gesproken wordt

Montenegrijns /ˌmɔntəneˈgrɛɪ̯ns/ /ˌmɔntəneˈgrɛːns/ /ˌmɔntəneˈɣrɛɪ̯ns/ (n)
montenegrinsk
  1. vorm van het Servo-Kroatisch, gesproken in Montenegro

Montenegro /ˌmɔntəˈnegro/ /ˌmɔntəˈneːɣro/ (pn)
Montenegro
  1. land in Zuidoost-Europa gelegen aan de Adriatische Zee en grenzend aan Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië en Albanië

Montserrat /mɔnsɛ'rɑ/ (pn)
Montserrat

Moravië (pn)
Mähren

Mozambique /ˌmo.zɑm.ˈbik/ /ˌmo.zɑm.ˈbɪk/ (pn)
Moçambique
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de republiek Mozambique

Murcia (pn)
Murcia

NAVO (n)
NATO
  1. NAVO

Nahuatl /ˈna.wɑtl̥̩/ /ˈna.wɑtl̩/ (n)
Nahuatl, nahuatl
  1. benaming voor de talen die door de oorspronkelijke bewoners van Mexico gesproken worden

Nahum /ˈnahʏm/ (pn)
Nahum
  2. boek in de Bijbel

Namen (pn)
Namur
  1. provincie in het oosten van België

Namibië /na.'mi.bi.jə/ (pn)
Namibia
  1. een land in zuidelijk Afrika

Napels (pn)
Neapel
  1. stad in Italië

Napolitaans (adj)
neapolitansk
  1. een taal die in Napels, Campanië, Basilicata en noordelijk Calabrië gesproken wordt

Nauru /na.ˈu.ru/ /ˈnaʊ̯.ru/ /ˈnɑuru/ (pn)
Nauru
  1. een land in de Stille Oceaan

Nauruaans /nɑuruˈwans/ (n)
nauriska
  1. taal die door 6 000 mensen wordt gesproken in Nauru

Navajo (n)
navaho
  1. taal die het zuidwesten van de Verenigde Staten wordt gesproken door 170 duizend Navajo's

Navarra (pn)
Navarra

Nederduits (n)
lågtyska, plattyska
  1. een in Noord-Duitsland en Nederland gesproken West-Germaanse taal zonder Hoogduitse klankverschuiving

Nederland /ˈnedərˌlɑnt/ /ˈneːdərˌlɑnd/ /ˈneːdərˌlɑnt/ (pn)
Nederländerna, Holland
  1. land in het westen van Europa, grenzend aan Duitsland en België, belangrijkste deel van het Koninkrijk der Nederlanden

Nederlander /ˈne.dər.ˌlɑn.dər/ (n)
nederländare, holländare
  1. een inwoner van Nederland of persoon die de Nederlandse nationaliteit bezit

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (adj)
holländsk, nederländsk
  1. met betrekking tot Nederland of de Nederlandse taal

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (n)
nederländska, holländska
  1. een West-Germaanse taal die als officiële taal gesproken wordt in Nederland, Vlaanderen, Suriname en op de Nederlandse Antillen

Nederlandse /ˈne.dər.ˌlɑn.tsə/ /ˈne.dər.ˌlɑnd.sə/ (n)
nederländska, holländska
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Nederlandse Antillen /ˌne.dər.lɑnt.sə.ɑn.ˈtɪ.lə(n)/ /ˌneː.dər.lɑnt.sə̯an.ˈtɪ.lə(n)/ (pn)
Nederländska Antillerna
  1. voormalig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden

Nedersaksisch (n)
lågtyska, plattyska
  1. een in Noord-Duitsland en Nederland gesproken West-Germaanse taal zonder Hoogduitse klankverschuiving

Nehemia (pn)
Nehemja

Nepal /ˈnepɑɫ/ /ˈneːpɑl/ (pn)
Nepal
  1. een land in Azië, gelegen in de Himalaya tussen India en China (Tibet)

Nepali (n)
nepalesiska
  1. een taal die vooral in Nepal gesproken wordt

Neptunus (pn)
Neptunus

New York /nuˈjɔːrk/ (pn)
New York
  1. deelstaat van de Verenigde Staten

Nibelungenlied (n)
Nibelungenlied

Nicaragua /ˌni.ka.ˈra.gβ̞a/ /ˌni.ka.ˈra.ɣuwa/ /ˌni.kɑ.ˈra.gʋa/ (pn)
Nicaragua
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Honduras en Costa Rica

Nieuw-Caledonië (pn)
Nya Kaledonien

Nieuw-Zeeland /niβ̞.ˈze.lɑnt/ /nyʊ̯.ˈze.lɑnd/ (pn)
Nya Zeeland
  1. een land in het zuidwesten van de Grote Oceaan, gelegen naast Australië

Nieuw-Zuid-Wales (pn)
New South Wales
  1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land

Nieuwe Testament (pn)
Nya Testamentet
  1. samenstelling van Bijbelboeken

Nieuwjaar (n)
nyår
  1. feestdag ter gelegenheid van het begin van een nieuw jaar van de gebruikte kalender

Niger /'ni.ɣər/ /'ni.χər/ (pn)
Niger
  1. een land in West-Afrika
  2. een rivier in West-Afrika

Nigeria /ni.'ɣeː.ri.ja/ /ni.'χɪː.ri.ja/ (pn)
Nigeria
  1. een land in West-Afrika

Nijmegen (pn)
Nijmegen

Niue (pn)
Niue

Nobelprijs (n)
Nobelpris
  1. een jaarlijkse geldprijs voor wetenschappers en anderen die een opmerkelijke prestatie hebben geleverd

Noor /noːr/ /no̝ːr/ (n)
norrman
  1. een inwoner van Noorwegen

Noord-Afrika /nɔːrt ˈafrɪkɑ/ /nɔːrt ˈɑfrɪkɑ/ (pn)
Nordafrika
  gedeelte van het Afrikaanse continent ten noorden van de Sahara

Noord-Amerika (pn)
Nordamerika
  het continent dat ten noorden van [[Zuid-Amerika]] ligt, tussen de Grote, Arctische en de Atlantische Oceaan

Noord-Brabant /noːrd.ˈbra.bɑnt/ /no̝ːrd.ˈbra.bɑnt/ /ˌnoːrd.bra.bɑnd/ (pn)
Noord-Brabant
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Gelderland, Limburg, Zeeland, Zuid-Holland en België grenst

Noord-Europa (pn)
Nordeuropa
  het noordelijk deel van Europa

Noord-Holland /noːrt.ˈɦɔ.lɑnt/ /no̝ːr.ˈtɔ.lɑnt/ /ˈnoːrd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Noord-Holland
  1. een provincie in het midden van Nederland, ...

Noord-Korea /ˌnoːrt koˈre.ja/ /ˌno̝ːrt koˈre.ja/ (pn)
Nordkorea
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Democratische Volksrepubliek Korea

Noordelijk Sami (abbreviation)
nordsamiska
  1. een van de Samitalen die in Scandinavië gesproken wordt

Noordelijk Territorium (pn)
Northern Territory
  1. Australisch territorium gelegen in het noorden van het land

Noordereiland (pn)
Nordön

Noordkaap (pn)
Nordkap
  1. wordt beschouwd als het noordelijkste punt van het Europese vasteland

Noordpool (pn)
nordpolen
  1. Noordpool

Noordzee /ˈnoːrdzeː/ /ˈnoːrtseː/ /ˈno̝ːrtse/ (pn)
Nordsjön
  1. zee tussen Groot-Brittannië, Noorwegen, Denemarken, Duitsland, Nederland en België

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (adj)
norsk, norska
  1. betreffende Noorwegen en/of het Noors

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (n)
norska, norsk
  1. de taal die wordt gesproken in Noorwegen

Noorwegen /ˈnoːrˌweɣə(n)/ /ˈnoːrˌβ̞eɣə(n)/ /ˈno̝ːrˌʋeχə(n)/ (pn)
Norge
  1. een land in het noorden van Europa

Normandië /nɔrˈmɑndɪə/ (pn)
Normandie
  1. streek in het noorden van Frankrijk

Novemberrevolutie (pn)
Tyska novemberrevolutionen

Numeri /ˈnumeɾi/ (pn)
Fjärde Moseboken

OESO (pn)
OECD

Obadja /oˈbɑtja/ (pn)
Obadja
  2. boek in de Bijbel

Occitaans (n)
occitanska
  1. een taal die in het zuiden van Frankrijk gesproken wordt

Oceanië /oseˈjani.jə/ /oseˈjaːni.jə/ (pn)
Oceanien
  1. de collectieve naam voor een groot aantal eilanden in de Stille Oceaan...

Odessa (pn)
Odessa

Oeganda /u.'ɣɑn.da/ /u.'χɑn.da/ (pn)
Uganda
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Republiek Oeganda

Oekraïens /ukraˈɦins/ /ukraˈʔins/ (n)
ukrainska, ukrainsk
  1. een Slavische taal die in Oekraïne gesproken wordt

Oekraïne /ukraˈɦinə/ /ukraˈʔinə/ (pn)
Ukraina
  1. een land in Oost-Europa met als hoofdstad Kiev

Oezbeeks (n)
uzbekiska
  1. een taal die verwant is aan het Turks en die door de Oezbeken gesproken wordt

Oezbekistan /us.ˈbe.kɪ.stɑn/ /uz.ˈbe.kɪ.stɑn/ (pn)
Uzbekistan
  1. een land in centraal Azië, officieel de Republiek Oezbekistan, dat geheel door land wordt omsloten

Oktoberrevolutie (pn)
Oktoberrevolutionen

Olympisch (adj)
olympisk

Olympische Spelen /o.ˌlɪm.pi.sə.ˈspe.lə(n)/ (pn)
Olympiska Spelen
  1. een vierjaarlijks sportevenement dat zijn oorsprong in de stad Olympia in de Griekse landstreek Elis heeft

Olympische Winterspelen (pn)
Olympiska vinterspelen
  1. evenement dat eens in de vier jaar wordt gehouden waarbij allerlei wintersporten competitief beoefend worden

Oman /o.ˈman/ /ˈo.mɑn/ (pn)
Oman
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Sultanaat Oman

Onze-Lieve-Vrouwekerk /ˌɔn.zəˌli.vəˈvrɑʊ̯.əˌkɛrk/ /ˌɔn.zəˌli.vəˈvrɔʊ̯.əˌkɛrk/ (n)
Vår Fru-kyrka
  1. een veel voorkomende naam van katholieke kerken

Onzevader (n)
Herrens bön
  1. christelijk gebed

Oost-Duitsland (pn)
Östtyskland

Oost-Timor /os.ˈti.mɔr/ (pn)
Östtimor
  1. een land in Zuidoost-Azië, bestaande uit een gedeelte van het eiland Timor en de kleinere eilandjes Atauro en Jaco in het geheel

Oostenrijk /ˈostə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛːk/ (pn)
Österrike
  1. een republiek in Midden-Europa grenzend aan Zwitserland en Liechtenstein in het westen, aan Duitsland...

Oostenrijker /ˈo.stə.ˌrɛɪ̯.kər/ /ˈo.stə.ˌrɛː.kər/ /ˈos.tə(n).ˌrɛɪ̯.kər/ (n)
österrikare
  1. een inwoner van Oostenrijk of persoon die de Oostenrijkse nationaliteit bezit

Oostzee (pn)
Östersjön
  1. zee die tussen Zweden en de Baltische staten ligt

Openbaring (n)
Uppenbarelseboken
  1. laatste boek van de Bijbel

Opper-Volta (pn)
Övre Volta

Oranje-Vrijstaat (pn)
Oranjefristaten

Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (pn)
Organisationen för säkerhet och samarbete i Europa

Oriya (n)
oriya
  1. de officiële taal van de Indiase staat Orissa

Oslo (pn)
Oslo
  1. de hoofdstad en grootste stad van Noorwegen en is gelegen in het zuidoosten van het land
  2. een provincie in Noorwegen

Ossetisch (n)
ossetiska
  1. een taal uit de centrale Kaukasus

Ossetië (pn)
Ossetien

Ottawa (pn)
Ottawa
  1. de hoofdstad van Canada

Oude Testament (n)
gamla testamentet
  1. reeks boeken in de christelijke Bijbel die zijn ontleend aan de joodse Tenach

Oudengels (n)
fornengelska
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Oudfrans (n)
fornfranska
  1. het Frans zoals dat in het noorden van Frankrijk gesproken werd van de 10e tot de 14e eeuw

Oudgrieks (n)
klassisk grekiska
  1. een nu dode taal die werd gesproken in Griekenland

Oudhoogduits (n)
fornhögtyska
  1. de voorloper van het huidige Duits in de periode 700-1050

Oudkerkslavisch (n)
fornkyrkoslaviska
  1. de Slavische taal die rond de negende eeuw rond Thessaloniki gesproken werd

Oudnederlands (n)
fornnederländska
  1. een West-Germaanse taal die gesproken werd tussen ongeveer 800 en 1150 in delen van Nederland, België, Frankrijk en Duitsland en die de voorloper was van het Middelnederlands en vervolgens het huidige Nederlands.

Oudnoords (n)
fornnordiska
  1. een taal die de voorganger van de Scandinavische talen was

Oudnoors (n)
fornnorska
  1. een taal die de voorloper van het Noors was

Oudsaksisch /ɑutˈsɑksis/ (n)
fornlågtyska
  1. de voorloper van het huidige Nedersaksisch in de periode 650-1100

Oudspaans (n)
fornspanska
  1. taal die vanaf de 10e tot in de 15e eeuw werd gesproken door de bewoners van Castilië

Oudzweeds /ɑʊ̯tˈzʋets/ /ɔʊ̯tˈzβ̞ets/ (n)
Fornsvenska
  1. een taal die in de middeleeuwen in Zweden werd gesproken

Overijssel /ˌovəˈrɛɪ̯sɔɫ/ /ˌovəˈrɛɪ̯səl/ /ˌovəˈrɛːsəɫ/ (pn)
Overijssel
  1. een provincie in het midden van Nederland

Oxford (pn)
Oxford

Pacifische Oceaan (pn)
Stilla havet
  1. oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Ausralië

Pakistan /ˈpa.kɪ.ˌstɑn/ (pn)
Pakistan
  1. een land in het zuiden van Azië grenzend aan India, Afghanistan, Iran en China. De officiële naam is de Islamitische Republiek

Palau /pa.ˈlaʊ̯/ /pa.ˈlɔʊ̯/ /pa.ˈlʌʊ̯/ (pn)
Palau
  1. een eilandenstaat in Oceanië

Palestina (pn)
Palestina

Palmzondag (n)
Palmsöndagen, palmsöndag
  1. de zondag voor Pasen

Panama /ˈpa.na.ma/ /ˈpɑ.nə.ma/ (pn)
Panama
  1. een land Centraal-Amerika

Panamakanaal (pn)
Panamakanalen

Panamees (n)
panaman
  1. iemand afkomstig uit Panama

Papiamento (n)
papiamento
  1. taal die wordt gesproken op een aantal eilanden in het Caribisch gebied, waaronder de Benedenwindse Eilanden Aruba, Bonaire en Curaçao en daar officiële status heeft

Papoea-Nieuw-Guinea /ˌpa.pu.wa.niβ̞.ɣi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.niβ̞.χi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.nyʊ̯.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Papua Nya Guinea
  land en staat in Oceanië

Paraguay /ˈpa.ra.gʋɑɪ̯/ /ˈpa.ra.gβ̞ɑɪ̯/ /ˈpa.ra.ɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ /ˈparaˌɡwe/ (pn)
Paraguay
  1. + 2. land en rivier in Zuid-Amerika, officieel de Republiek Paraguay, dat geheel door land omsloten wordt.

Parijs (pn)
Paris
  1. de hoofdstad van Frankrijk

Parijzenaar (n)
parisare
  een inwoner van Parijs

Pasen (n)
påsk
  1. het belangrijkste feest van het christendom, waarbij de Opstanding van Jesus centraal staat

Pasjtoe (n)
pashto
  1. taal die vooral in Afghanistan en Pakistan door 50 tot 60 miljoen Pathanen wordt gesproken

Patagonië (pn)
Patagonien
  1. benaming voor het zuidelijke deel van Zuid-Amerika, tussen de Colorado en de Straat van Magellaan

Peru /peˈru/ (pn)
Peru
  1. een land in Zuid-Amerika

Perzisch (n)
persiska
  1. een Indo-Iraanse taal die gesproken wordt in Iran, Afghanistan en Tadzjikistan

Peshawar (pn)
Peshawar

Petrus (pn)
Peter, Petter
  1. discipel van Jezus
Peter, Petter, Per
  3. Peter

Picardië /pɪˈkɑrdɪʲə/ (pn)
Picardie
  regio in Noord-Frankrijk

Pieter (pn)
Peter, Petter
  1. jongensnaam

Pinksteren (pn)
pingst
  1. Christelijk feest

Pitcairneilanden (pn)
Pitcairnöarna
  1. groep van vijf eilanden halverwege Paaseiland en Tahiti

Piëmontees (n)
piedmontesisk
  1. taal gesproken door 3 106 620 mensen in Italië, Argentinië, Australië en de Verenigde Staten

Pluto (pn)
Pluto
  1.

Po /po/ (pn)
Po
  1. stroom in Italië

Polaris (pn)
Polstjärnan
  1. Polaris

Polen /ˈpolə(n)/ /ˈpoːlə(n)/ (pn)
Polen
  1. een land in het midden van Europa met de officiële naam Republiek Polen (Rzeczpospolita Polska)

Polynesië (pn)
Polynesien
  1. eilanden in de Grote Oceaan of Stille Oceaan die samen Oceanië vormen

Pool /pol/ /poɫ/ /po̝ɫ/ (n)
polack
  1. een inwoner van Polen, of iemand afkomstig uit Polen

Pools /poɫs/ /poːls/ /po̝ɫs/ (n)
polska, polsk
  1. een taal die in Polen gesproken wordt

Portugal /'pɔrtyɣɑl/ (pn)
Portugal
  1. een land in het zuidwesten van Europa, officieel de Portugese Republiek

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (adj)
portugisisk, portugisiska, portugisiske, portugisiskt
  1. verwijzend naar Portugal of naar de Portugese taal

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (n)
portugis, portugisiska
  1. een inwoner van Portugal
portugisiska
  2. taal gesproken in Portugal

Portugese /pɔr.ty.ˈɣe.sə/ /ˌpɔr.ty.ˈχe.sə/ (n)
portugisiska
  1. vrouw

Praag /prax/ /praç/ (pn)
Prag
  hoofdstad van Tsjechië

Prediker (pn)
Predikaren

Proto-Indo-Europees (n)
indoeuropeiska urspråket
  1.

Provençaals (n)
provensalska
  1. met betrekking tot de Provence

Pruisen (pn)
Preussen

Psalmen (pn)
Psaltaren
  1. boek in de Bijbel met lofliederen op God

Puerto Rico (pn)
Puerto Rico
  1. een met de Verenigde Staten geassocieerde vrijstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee

Punjabi (n)
Punjabi
  1. taal die in de Punjab, zowel in India als in Pakistan gesproken wordt

Pyreneeën (pn)
Pyrenéerna
  1. een gebergte op de grens van Frankrijk en Spanje

Qatar /ka'tar/ /ka'tɑr/ (pn)
Qatar
  1. een land in het Midden-Oosten

Quechua (n)
quechua
  1. macrotaal die door indianen in Ecuador, Peru en Bolivia wordt gesproken

Raad van Europa (n)
Europarådet

Raad van de Europese Unie (pn)
Europeiska unionens råd

Ram (pn)
Väduren
  2. teken van de dierenriem van 21 maart tot 20 april

Rechters (pn)
Domarboken

Reto-Romaans (n)
rätoromanska
  1. Romaanse taal die gesproken wordt door 40.000 mensen in Zwitserland

Rhodesië (pn)
Rhodesia

Rijn /rɛɪ̯n/ /rɛːn/ (pn)
Rhen
  1. één van de langste en belangrijkste rivieren van Europa die op de grens ligt tussen Midden- en West-Europa.

Rode Kruis (pn)
Röda Korset

Rode Zee (pn)
Röda havet
  1. langgerekte binnenzee, gelegen tussen Azië en Afrika

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ (adj)
rumänsk
  1. betreffende Roemenië of het Roemeens

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ (n)
rumänska
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Roemenië

Roemenië /ruˈmeni.jə/ /ruˈmeːni.jə/ (pn)
Rumänien
  1. een land in Oost-Europa ten noorden van Bulgarije

Roetheens / (n)
Rusinska
  1. een Slavische taal die gesproken wordt door Roethenen

Roethenen / (n)
Rusiner
  1. een inwoner van Oekraïne

Roma (pn)
rom
  B 1. volk in Europa en Azië dat traditioneel een zwervend bestaan leidt

Romanes /romaˈnɜs/ (n)
romani
  Taal door veel zigeuners gesproken

Rome /ˈro:mə/ (pn)
Rom
  1. de hoofdstad van Italië

Romeins (adj)
romersk
  1. met betrekking tot Rome

Romeinse Rijk /roˈmɛɪnsə rɛɪk/ (pn)
Romerska riket
  1. een historisch rijk dat op zijn hoogtepunt de gehele Middellandse Zeeregio in handen had

Roodkapje (pn)
Rödluvan

Rus (n)
ryss
  1. een inwoner van Rusland

Rusland (pn)
Ryssland
  1. een soevereine staat met het Russisch als officiële taal die zich uitstrekt van het oosten van Europa tot het oosten van Azië

Russisch /ˈrʏsis/ (adj)
ryska, rysk
  1. betreffende Rusland of het Russisch

Russisch /ˈrʏsis/ (n)
ryska
  1. een Slavische taal die gesproken wordt in Rusland

Rwanda /ru.ˈwɑn.da/ /ru.ˈʋɑn.da/ /ˈrβ̞ɑn.da/ (pn)
Rwanda
  1. een land in Oost Afrika, officieel de Rwandese Republiek, dat geheel door land omsloten wordt

SI-stelsel (abbreviation)
Internationella måttenhetssystemet
  1. Internationaal Stelsel van Eenheden

Saba (pn)
Saba

Sahara (pn)
Sahara
  1. zandwoestijn in Noord-Afrika

Saint Vincent en de Grenadines /sent.ˌvɪn.sɛnt.ɛn.də.χre.na.ˈdi.nəs/ (pn)
Saint Vincent och Grenadinerna
  1. land in het Caraïbisch gebied

Saksen (pn)
Sachsen
  1. Duitse deelstaat

Salomo (pn)
Salomo
  1. koning van Israël

Salomonseilanden /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛː.lɑn.də(n)/ (pn)
Salomonöarna
  1. land in Melanesië

Same (n)
lapp

Sami (n)
samiska
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samisch (n)
samiska
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samoa /sa.ˈmo.wa/ (pn)
Samoa
  1. een land in Oceanië ten noorden van Nieuw-Zeeland en ten oosten van Australië...

Samoaans (n)
samoansk
  1. een taal die gesproken wordt door 370.337 mensen in Samoa, Amerikaans-Samoa, Fiji, Nieuw-Zeeland, Tonga en de Verenigde Staten

Samogitisch (n)
samogitiska
  1. Baltische taal gesproken door 500 duizend mensen in Litouwen

Samuel (pn)
Samuel

San Marino /ˌsan maˈrino/ (pn)
San Marino
  1. een dwergstaat in Italië met republikeinse staatsinrichting.

Sanskriet (n)
sanskrit
  1. klassieke taal en een van de officiële talen van India

Sao Tomé en Principe /saʊ̯.to.ˌme.je̞n.prɪn.ˈtsi.pə/ /ˌsa.o.to.me.ʔɛn.ˈprɪn.si.pə/ /ˌsʌu.to.me.ɛn.ˈprɪn.si.pə/ (pn)
São Tomé och Príncipe
  1. land en eilandengroep aan de westkust van Afrika in de Golf van Guinee

Saoedi-Arabië /sa.ˌu.di.ɑ.ˈra.bi.jə/ /zaʊ̯.di.ja.ˈra.bi.jə/ (pn)
Saudiarabien
  1. en 2., land en staat in Azië

Sardinië (n)
Sardinien
  1. een Italiaans eiland in de Middellandse Zee

Sardisch (n)
sardiska
  1. Romaanse taal die wordt gesproken door 1,3 miljoen mensen op Sardinië

Satan /ˈsatɑn/ (pn)
Satan

Saturnus (pn)
Saturnus
  1.

Saudi-Arabië /saˌudiaˈrabijə/ (pn)
Saudiarabien
  1. en 2., land en staat in Azië

Sava /ˈsa.va/ (pn)
Sava
  1. een rivier in Zuidoost-Europa met een lengte van 940 km.

Scandinavië (pn)
Skandinavien
  1. Denemarken, Noorwegen en Zweden.

Schelde /ˈsχɛldə/ (pn)
Schelde
  1.een rivier die ontspringt in de gemeente Gouy in noordelijk Frankrijk

Schiermonnikoog (pn)
Schiermonnikoog

Schorpioen (pn)
Skorpionen
  2. teken van de dierenriem van 23 oktober tot 22 november

Schot (n)
skotte
  1. een persoon afkomstig uit Schotland

Schotland /ˈsxɔtlɑnt/ /ˈsçɔtlɑnt/ (pn)
Skottland
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Schots-Gaelisch /ˌsxɔts.ɣa.ˈe.lis/ /ˌsxɔts.ɣa.ˈe.lɪs/ /ˌsχɔts.χa.ˈe.lis/ (n)
skotsk gäliska
  1. Keltische taal die door ongeveer 60.000 personen wordt gesproken op de Schotse eilanden en in mindere mate in het westen van Schotland

Sedna (n)
Sedna

Sefanja (pn)
Sefanja

Seine (pn)
Seine
  1. een rivier in Frankrijk

Sellafield (pn)
Sellafield

Senegal /ˈse.ne.ˌɣɑl/ /ˈse.ne.ˌχɑɫ/ (pn)
Senegal
  1. een land in West-Afrika

Servisch /ˈsɛrvis/ /ˈsɛrvɪs/ (n)
serbiska, serbisk
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Servië

Servië /ˈsɛrvi.jə/ (n)
Serbien
  1. een land in Zuidoost-Europa.

Serviër /ˈsɛrvi.jər/ (n)
Serb
  1. een inwoner van Servië, of iemand afkomstig uit Servië

Servo-Kroatisch /sɛrvoːkroːˈaːtis/ (n)
serbokroatiska, serbo-kroatiska

Seychellen /se.ˈʃɛ.lə(n)/ /sɛɪ̯.ˈʃɛ.lə(n)/ (pn)
Seychellerna
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek der Seychellen

Siberië (pn)
Sibirien

Siciliaans (n)
sicilianska, siciliansk
  1. Romaanse taal die wordt gesproken door 10 miljoen mensen op Sicilië, in Zuid-Calabrië en Salento

Sicilië /sɪˈsɪlɪʲə/ (pn)
Sicilien
  Italiaans eiland ten zuiden van het Italiaanse schiereiland

Sierra Leone /ˌsʲɛ.rɑ.le.ˈjo.ne/ /ˌʃæː.ra.le.ˈjo.nə/ /ˌʃɛ.ra.le.ˈjo.nə/ (pn)
Sierra Leone
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Sierra Leone

Silezië /siˈleziˌʲə/ (pn)
Schlesien
  1. een historische regio in Midden-Europa

Singapore /sɪŋ.(g)ɣa.poːr/ /sɪŋ.gɑ.poːr/ /sɪŋ.gɑ.po̝ːr/ (pn)
Singapore
  1. een stadstaat in Zuidoost-Azië

Sinksen /ˈsɪŋk.sə(n)/ (n)
pingst
  1. een christelijk feest waarbij herdacht wordt dat de Heilige Geest over de apostelen neergedaald is

Sint Eustatius (pn)
Sint Eustatius

Sint Maarten /sɪnt.'maːr.tən/ (pn)
Saint Martin
  1. eiland in het noordoostelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Sint-Helena (pn)
Saint Helena

Sint-Petersburg (pn)
Sankt Petersburg
  1. een stad in Rusland, het voormalige Leningrad

Sirius (pn)
Hundstjärnan
  1. Sirius

Skopje /ˈskɔp.jə/ (pn)
Skopje
  1. de hoofdstad van Noord-Macedonië

Slavisch (adj)
Slavic

Slavisch (n)
Slav

Sloveens /sloˈvens/ /sloˈveːns/ /sloˈweːns/ (n)
slovenska, slovensk
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slovenië

Slovenië /sloˈveni.jə/ /sloˈveːni.jə/ /sloˈweːni.jə/ (pn)
Slovenien
  1. een land in Centraal-Europa

Slowaaks /slo.ˈwaks/ /slo.ˈʋaks/ /slo.ˈβ̞aks/ (n)
slovakiska, slovakisk
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slowakije

Slowakije /ˌslowaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloʋaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloβ̞aˈkɛː.jə/ (pn)
Slovakien
  1. een land in Midden-Europa; het oostelijke deel van het voormalige Tsjechoslowakije.

Sneeuwwitje (pn)
Snövit

Socialistische Federale Republiek Joegoslavië (pn)
Socialistiska federativa republiken Jugoslavien
  1. officiële naam van Joegoslavië van 1963 tot 1992

Soedan /su.ˈdɑn/ /zu.ˈdaːn/ (pn)
Sudan
  1. land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Soendanees /sundaˈnes/ (n)
sundanesiska
  1. taal die vooral in het westen van Java gesproken wordt

Somalisch (n)
somaliska, Somaliska
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Somalië

Somalië /so.'ma.li.jə/ (pn)
Somalia
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Somalische Republiek

Sorbisch (n)
sorbiska
  1. een groep Slavische talen die wordt gesproken in het oosten van Saksen en het zuidoosten van Brandenburg

Spaans /spaːns/ (adj)
spansk, spanska
  1. met betrekking tot Spanje of het Spaans

Spaans /spaːns/ (n)
spanska, spansk
  1. een taal die oorspronkelijk werd gesproken in (het centrale deel van) Spanje, maar nu ook in alle Zuid- en Midden-Amerikaanse landen, met uitzondering van Brazilië en de Guyana's

Spaanse /ˈspan.sə/ (n)
spanjorska
  1.

Spaanstalig (adj)
spansktalande
  1.

Spanjaard /ˈspɑ.ɲard/ /ˈspɑɲ.jart/ (n)
spanjor
  1. een inwoner van Spanje, of iemand afkomstig uit Spanje

Spanje /ˈspɑ.ɲə/ /ˈspɑɲ.jə/ (pn)
Spanien
  1. een land in het zuidwesten van Europa op het Iberisch Schiereiland

Spitsbergen (pn)
Svalbard
  1. een Noorse eilandengroep

Spreuken /ˈspɾøkə(n)/ (n)
Ordspråksboken

Sri Lanka /sri.ˈlɑŋ.ka/ (pn)
Sri Lanka
  1. een republiek in Azië gelegen op een eiland ten zuiden van India

Steenbok (pn)
Stenbocken
  2. teken van de dierenriem van 22 december tot 20 januari

Steenbokskeerkring (n)
Stenbockens vändkrets

Stier (pn)
Oxen
  2. astrologisch teken
  1. sterrenbeeld van de dierenriem

Stille Oceaan (pn)
Stilla havet
  1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië

Stille Zaterdag (phraseologicalUnit)
påskafton

Stockholm (pn)
Stockholm
  1. de hoofdstad van Zweden

Straat Torres (pn)
Torres sund
  1. zeestraat tussen het Australisch vasteland en Papoea-Nieuw-Guinea

Straatsburg (n)
Strasbourg
  1. hoofdstad van de Franse regio Grand Est

Sudan /suˈdɑn/ (pn)
Sudan
  land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Suriname /ˌsy.ri.ˈna.mə/ (pn)
Surinam
  1. een land in Zuid-Amerika

Swahili (n)
swahili
  1. een Bantoetaal die veel gesproken wordt in Oost-Afrika

Swaziland /ˈswa.zi.ˌlɑnd/ /ˈsʋa.zi.ˌlɑnt/ /ˈsβ̞a.zi.ˌlɑnt/ (pn)
Swaziland
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Swaziland

Sydney (pn)
Sydney
  1. de grootste stad van Australië en de hoofdstad van de deelstaat Nieuw-Zuid-Wales

Syrië /ˈsi.ri.jə/ /ˈzi.ri.jə/ (pn)
Syrien
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Arabische Republiek Syrië

T-shirt (n)
T-shirt
  1. dun kledingstuk voor het bovenlichaam met korte mouwen en zonder kraag

Tadzjieks (n)
tadzjikiska
  1. de officiële taal van Tadzjikistan en een variant van het Perzisch

Tadzjikistan /taˈdʒikɪˌstɑn/ (pn)
Tadzjikistan
  1. een land in een land in Centraal-Azië met als hoofdstad Doesjanbe

Tagalog (n)
tagalog, filippinska
  1. taal die op de Filipijnen gesproken wordt

Taiwan /tɑj'ʋɑn/ (pn)
Taiwan

Tallinn /'tɑlɪn/ (pn)
Tallinn, Reval
  1. de hoofdstad van Estland

Talmoed /ˈtɑlmut/ (n)
Talmud
  1.

Tamil (n)
tamilska, tamil
  1. taal die gesproken wordt in India, Sri Lanka, Singapore, en Maleisië

Tanger (pn)
Tanger

Tanzania /ˌtɑn.za.ˈni.ja/ (pn)
Tanzania
  1. een land in Oost-Afrika

Tartaars (n)
tatariska
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tasmanië (pn)
Tasmanien

Tasmanzee (pn)
Tasmanhavet
  1. randzee van de Grote Oceaan, gelegen tussen Australië en Nieuw-Zeeland

Tataars (n)
tatariska
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tatarstan (pn)
Tatarstan
  1. de autonome republiek van Rusland met de hoofdstad Kazan

Telugu (n)
telugu
  1. een Dravidische taal met ongeveer 70 miljoen sprekers

Tenerife (pn)
Teneriffa
  1. het grootste eiland van de Canarische Eilanden, een tot Spanje behorende eilandengroep in de Atlantische Oceaan

Terschelling (pn)
Terschelling

Tessalonicenzen (pn)
Thessaloniker
  1. naam van twee boeken uit het Nieuwe Testament

Texel (pn)
Texel

Thai (n)
thailändska
  1. de officiële taal van Thailand

Thailand /ˈtɑɪ̯.lɑnt/ /ˈtɛɪ̯.lɑnd/ (pn)
Thailand
  1. een land in Azië dat vroeger Siam heette

Theems (pn)
Themsen
  1.de grootste rivier van Engeland

Thora /ˈtora/ (pn)
Torah
  1.-3.

Tiber (pn)
Tibern
  1.de rivier die stroomt door Rome

Tibet (pn)
Tibet
  1. autonome regio
  1. voormalig land

Tibetaans (n)
tibetanska
  1. een taal die wordt gesproken in Tibet en buiten Tibet door een grote groep vluchtelingen

Tigrinya (n)
tigrinska
  1. taal gesproken door meer dan 5 miljoen mensen in Eritrea, Ethiopië, Duitsland en Israël

Tilburg (pn)
Tilburg

Timorzee (pn)
Timorsjön
  1. randzee van de Indische Oceaan, gelegen tussen Noordwest-Australië en Timor

Timoteüs (pn)
Timoteus

Titus /ˈtitʏs/ (pn)
Titus

Togo /'to.ɣo/ /ˈto.χo/ (pn)
Togo
  1. een land in West-Afrika

Toki Pona (n)
toki pona
  1. bepaalde minimalistische kunsttaal

Tokio (pn)
Tokyo
  1. de hoofdstad van Japan

Tonga (pn)
Tonga

Toscane (pn)
Toscana

Transvaal (pn)
Transvaal

Trinidad en Tobago /ˌtrinidɑd ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaχo/ (pn)
Trinidad och Tobago
  1. een land in het Caribisch gebied, officieel de Republiek Trinidad en Tobago

Triëst (pn)
Trieste

Troje (pn)
Troja

Tsjaad /tʃad/ /tʃat/ (pn)
Tchad
  1. een land in Centraal-Afrika, officieel de Republiek Tsjaad

Tsjechisch /ˈtʃɛxis/ /ˈtʃɛxɪs/ /ˈtʃɛχis/ (n)
tjeckiska, tjeckisk
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Tsjechische Republiek

Tsjechische Republiek (pn)
Tjeckiska Republiken
  1. een land in [[Midden-Europa]].

Tsjechië /ˈtʃɛxi.jə/ /ˈtʃɛχi.jə/ (pn)
Tjeckien
  1. een land in Midden-Europa, officieel de Tsjechische Republiek, en is het westelijke deel van het voormalige Tsjecho-Slowakije.

Tsjecho-Slowakije (pn)
Tjeckoslovakien
  1. een vroegere staat in Europa, ten zuiden van Polen (van 1918 tot 1993)

Tsjernobyl /tʃɛnobil/ (pn)
Tjernobyl

Tsjetsjeens (n)
tjetjenska
  1. een taal die in Tsjetsjenië gesproken wordt

Tsjetsjenië (pn)
Tjetjenien
  1.

Tunesië /ty.ˈne.zi.jə/ /tʏ.ˈne.zi.jə/ (pn)
Tunisien
  land in Noord-Afrika, officieel de Republiek Tunesië

Turijn (pn)
Turin
  1. de hoofdstad van de regio Piëmont en de provincie Turijn

Turk /tʏrk/ (n)
turk
  1. Inwoner van Turkije

Turkije /tʏrˈkɛɪ̯.jə/ /tʏrˈkɛː.jə/ (pn)
Turkiet
  1. land in Europa en Azië

Turkmeens (n)
turkmeniska
  1. de taal die door de Turkmenen in Turkmenistan en Afghanistan gesproken wordt

Turkmenistan (pn)
Turkmenistan

Turks /tʏrks/ (n)
turkiska, turkisk
  1. een taal die vooral in Turkije gesproken wordt

Turkse lelie (n)
krollilja

Tuvalu /ˌtu.va.ˈlu/ (pn)
Tuvalu
  1. een land in Oceanië

Tuvaluaans (n)
tuvaluanska
  1. Austronesische taal, gesproken door 13.080 mensen in Tuvalu, Fiji, Kiribati, Nauru en Nieuw-Zeeland

Tweede Wereldoorlog (pn)
Andra världskriget
  1. het geheel van afzonderlijke militaire conflicten die van 1939 tot 1945 werden uitgevochten tussen twee allianties

Tweelingen (pn)
Tvillingarna
  2. teken van de dierenriem, traditioneel behorend bij geboortedata van ongeveer 21 mei tot 21 juni

U-bocht (n)
U-sväng
  1. bocht van 180°

Uranus (pn)
Uranus, Uranos

Urdu (n)
urdu
  1. de officiële taal van Pakistan en één van de officiële talen van India

Uruguay /ˈu.ru.ˌgʋɑɪ̯/ /ˈu.ru.ˌgβ̞ɑɪ̯/ /ˈuruˌɡwe/ /ˌu.ru.ˈɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ (pn)
Uruguay
  1. en 2. land en staat in Zuid-Amerika

Utrecht /ˈytrɛx/ /ˈytrɛxt/ /ˈytrɛχt/ (pn)
Utrecht
  2. de hoofdstad van de provincie Utrecht

VN /veˈɛn /vərˌenəxdəˈna(t)sis (pn)
FN
  1. wereldwijde organisatie waarin alle landen kunnen samenwerken

Vaderdag (n)
Fars dag
  1. een dag waarop vaders extra verwend worden

Valencia (pn)
Valencia

Valentijnsdag (n)
Alla hjärtans dag
  1. 14 februari, de dag van de verliefden

Vanuatu /va.nu.ˈwa.tu/ (pn)
Vanuatu
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Vanuatu

Vaticaanstad /vatiˈkanstɑt/ /vatiˈkaːnstɑd/ /vatiˈkaːnstɑt/ (pn)
Vatikanstaten
  1. land in Europa, het kleinste onafhankelijke land ter wereld, het territorium van de Heilige Stoel.

Veiligheidsraad (n)
FNs säkerhetsråd

Venetiaans (n)
venetiansk
  1. een taal die in de Veneto-regio gesproken wordt

Venetië / (pn)
Venedig
  1. provincie in Italië

Venezuela /ˌvenəzyˈweːla/ /ˌvenəzyˈβ̞ela/ /ˌvenəzyˈβ̞eːla/ (pn)
Venezuela
  1. een land in het noorden van Zuid-Amerika

Venus (pn)
Venus
  1. planeet

Verenigd Koninkrijk /vəˈrenəχt ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /vəˈreːnəxt ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ /vəˈreːnɪx ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ (pn)
Förenade kungariket, Storbritannien

Verenigde Arabische Emiraten /vɛrenəɣdə arabisə emiratən/ (pn)
Förenade Arabemiraten
  land in het Midden-Oosten, officieel de Verenigde Arabische Emiraten, vaak afgekord tot V.A.E.

Verenigde Arabische Republiek (pn)
Förenade arabrepubliken
  1. unie van Egypte en Syrië van 1958 tot 1961, en de officiële naam van Egypte van 1961 tot 1971

Verenigde Naties (n)
Förenta nationerna

Verenigde Staten (pn)
Amerikas förenta stater
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten. In het zuiden grenst het aan Mexico en in het noorden aan Canada. De officiële naam is de 'Verenigde Staten van Amerika'

Verenigde Staten van Amerika /və.ˌre.nəx.də.ˈsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmeː.ri.ka/ /və.ˌreɪ̯.nəχ.də.ˌsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmɪː.ri.ka/ /vɛ.ˌʁe.nɪx.də.ˈsta.tə(n).va.na.ˈmeː.ʁi.ka/ (pn)
Amerikas förenta stater
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten

Verweggistan /vɛrˈʋɛ.χɪsˌtɑn/ /vɛrˈβ̞ɛ.ɣɪsˌtɑn/ (pn)
Långtbortistan
  1. uithoek, een hypothetisch en oneindig ver land

Vietnam (pn)
Vietnam

Vietnamees (n)
vietnamesiska
  1. de officiële taal van Vietnam

Viking /ˈvikɪŋ/ (n)
viking
  1. Scandinavische krijger, behorend tot de noordelijke tak van de Germanen

Vissen (pn)
Fiskarna
  2. teken van de dierenriem, traditioneel behorend bij geboortedata van ongeveer 19 februari tot 21 maart

Vlaams (n)
flamländska
  1. Nederlands zoals dat in Vlaanderen gesproken wordt

Vlaamse gaai (n)
nötskrika
  1. bepaald soort kraaiachtige vogel, Garrulus glandarius

Vlaanderen (pn)
Flandern
  1. de noordelijke deelstaat van België

Vlaming /'vlamɪŋ/ (n)
flamländare
  1. een inwoner van Vlaanderen of iemand afkomstig uit Vlaanderen

Vlieland (pn)
Vlieland

Volapük (n)
volapük, volapyk
  1. een kunstmatige taal die in 1880 door Johann Martin Schleyer gemaakt werd

Volkenbond (pn)
Nationernas förbund

Vosje (pn)
Räven
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Vuurland (pn)
Eldslandet
  1. een archipel aan de zuidpunt van Zuid-Amerika

WK /we.ˈka/ /ʋe.ˈka/ /β̞e.ˈka/ (n)
VM
  1. een kampioenschap waarin de besten van de wereld het tegen elkaar opnemen

Waal /wal/ (pn)
Waal
  (eigennaam) 1. brede zijrivier van de Rijn in Nederland

Waals (n)
vallonska
  1. een taal die verwant is aan het Frans en die in Wallonië gesproken wordt

Waddenzee (pn)
Watthavet
  1. een binnenzee die aan de ene kant grenst aan de Waddeneilanden en de Noordzee en aan de andere kant begrensd wordt door het vasteland van Nederland, Duitsland en Denemarken

Wales (pn)
Wales
  1. een van de delen van het Verenigd Koninkrijk, gelegen op een groot eiland in het noordwesten van Europa.

Walhalla (pn)
Valhall
  1. een speciale hemel in de Noorse mythologie, voorbehouden voor de gesneuvelden in de strijd

Walkure (n)
valkyria
  1. Germaanse strijdgodin

Wallonië /ʋɑˈlonɪə/ (pn)
Vallonien

Warschau (pn)
Warszawa
  1. hoofdstad van Polen

Waterman (pn)
Vattumannen
  2. teken van de dierenriem van 20 januari tot 19 februari

Weegschaal (pn)
Vågen
  teken van de dierenriem van 23 september to 23 oktober

Weichsel (pn)
Wisła
  1. de grootste rivier van Polen

Weimarrepubliek (pn)
Weimarrepubliken

Wellington (pn)
Wellington
  1. hoofdstad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Welsh (n)
kymriska, walesiska
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Wales

Welshe (n)
kymriska
  1. een vrouwelijke inwoner van Wales

Wenen (pn)
Wien
  1. de hoofdstad van Oostenrijk

Wereldgezondheidsorganisatie (n)
Världshälsoorganisationen

Wereldhandelsorganisatie (n)
Världshandelsorganisationen

West-Afrika (pn)
Västafrika

West-Duitsland (pn)
Västtyskland

West-Europa (pn)
Västeuropa
  1. het westelijk deel van Europa

Westelijke Sahara (pn)
Västsahara

Wijchen /ˈʋixə(n)/ (pn)
Wijchen

WikiWoordenboek (pn)
WIktionary
  1. de Nederlandstalige versie van Wiktionary

Wikipedia (pn)
Wikipedia
  1. een door de Wikimedia Foundation gecreëerde rechtenvrije encyclopedie op het internet...

Wikipediaan (n)
wikipedian
  1. een gebruiker op Wikipedia

Wiktionary /ˈwikʃoˌnɛri/ /ˈʋɪkʃəˌnɛri/ (pn)
Wiktionary
  1. een deelproject van de Wikimedia Foundation met als doel het produceren van een compleet en rechtenvrij woordenboek en thesaurus in zoveel mogelijk talen

Willem /ˈwɪləm/ /ˈʋɪləm/ /ˈβ̞ɪləm/ (pn)
Vilhelm
  1. een jongensnaam
  2. spelwoord voor de letter w

Wit-Rusland /wɪt.ˈrʏs.lɑnd/ /ʋɪt.ˈrʏs.lɑnt/ /β̞ɪt.ˈrʏs.lɑnt/ (pn)
Vitryssland
  land in Oost-Europa.

Wit-Russisch /ˌwɪtˈrʏsɪs/ /ˌʋɪtˈrʏsis/ /ˌβ̞ɪtˈrʏsis/ (n)
vitryska, vitrysk
  1. een Slavische taal die vooral in Wit-Rusland wordt gesproken

Witte Donderdag (phraseologicalUnit)
skärtorsdag

Wotisch (n)
votiska
  1. Finoegrische taal die door de Woten in Ingrië gesproken werd

X-benen (n)
X-benthet
  2. afwijking van de normale stand van de benen, waarbij de knieën naar binnen gericht zijn.

Xhosa /ˈkoːsa/ (n)
xhosa
  1. een taal die in Zuid-Afrika gesproken wordt

Yoruba (n)
yoruba
  1. taal die door de Yoruba in Nigeria, Benin, Togo en Sierra Leone gesproken wordt

Zacharia (pn)
Sakarja, Sakarias
  2. boek in de Bijbel

Zagreb [ˈzɑː.greb] (pn)
Zagreb
  1. hoofdstad van Kroatië

Zalig Pasen (phraseologicalUnit)
Glad Påsk
  1. een uitdrukking om iemand een gelukkige paasviering te wensen

Zambia /'zɑm.bi.ja/ (pn)
Zambia
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat geheel door land wordt omsloten

Zaïre /za.ˈiː.rə/ (pn)
Zaire

Zeeland /ˈzelɑnt/ /ˈzeːlɑnd/ /ˈzeːlɑnt/ (pn)
Zeeland
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Noord-Brabant, Zuid-Holland, België en de Noordzee grenst

Zeeuws (n)
zeeländska
  1. een streektaal bestaande uit een verzameling Nederfrankische dialecten ,gesproken in de provincie Zeeland

Zeus /zœys/ (pn)
Zeus
  1. Griekse oppergod

Zimbabwe /zɪm.ˈbɑ.b<sup>ʊ</sup>ə/ /zɪm.ˈbɑp.wə/ (pn)
Zimbabwe
  land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zimbabwe

Zoeloe (n)
zulu
  1. Bantoetaal die door 12 miljoen mensen in Zuid-Afrika wordt gesproken

Zuid-Afrika /zœʏ̯t.'a.fri.ka/ /zœː'.dɑ.fri.ka/ /zœːt.'a.fri.ka/ (pn)
Sydafrika
  land in het zuiden van Afrika

Zuid-Afrikaanse heek (n)
kapkummel
  Merluccius capensis

Zuid-Amerika /ˌzœʏ̯t aˈmɪːrika/ /ˌzœːd aˈmeːrika/ (pn)
Sydamerika
  een continent dat ten zuiden van Noord-Amerika ligt, tussen de Grote en de Atlantische Oceaan

Zuid-Carolina (pn)
Sydkarolina
  1.

Zuid-Chinese Zee (pn)
Sydkinesiska havet
  1. is een randzee van de Grote Oceaan en ligt ten zuiden van China

Zuid-Europa (pn)
Sydeuropa
  het zuidelijk deel van Europa

Zuid-Holland /zœʏ̯.ˈtɔ.lɑnt/ /zœːt.ˈɦɔ.lɑnt/ /ˈzœːd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Zuid-Holland
  1. een provincie in het midden van Nederland, die aan Noord-Holland, Utrecht, Gelderland, Noord-Brabant, Zeeland en de Noordzee grenst

Zuid-Korea /ˌzœʏ̯t koˈre.ja/ /ˌzœːt koˈre.ja/ (pn)
Sydkorea
  1. en 2., land en republiek in Azië

Zuid-Samisch (n)
sydsamiska
  1. Oeralische taal gesproken door 600 mensen in Noorwegen en Zweden

Zuidereiland (pn)
Sydön
  1. grootste eiland van Nieuw-Zeeland

Zuidpool (pn)
sydpolen
  1. Noordpool

Zwaan (pn)
Svanen
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Zwarte Zee (pn)
Svarta havet
  1. de zee die ligt ingeklemd tussen Europa en Klein-Azië

Zweden /ˈzweːdə(n)/ /ˈzʋedə(n)/ /ˈzβ̞eːdə(n)/ (pn)
Sverige
  1. een land in het noorden van Europa, grenzend aan Noorwegen en Finland. De officiële naam is het Koninkrijk Zweden (Konungariket Sverige)

Zweed /zwed/ /zʋet/ /zβ̞et/ (n)
svensk
  1. een inwoner van Zweden, of iemand afkomstig uit Zweden

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (adj)
svensk, svenska
  1. betreffende Zweden of het Zweeds

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (n)
svenska
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Zweden en Finland

Zwitser /ˈzwɪtsər/ /ˈzʋɪtsər/ /ˈzβ̞ɪtsər/ (n)
schweizare
  1. een inwoner van Zwitserland, of iemand afkomstig uit Zwitserland

Zwitserland /ˈzwɪtsərˌlɑnd/ /ˈzʋɪtsərˌlɑnt/ /ˈzβ̞ɪtsərˌlɑnt/ (pn)
Schweiz
  1. een soeverein land in het zuiden van Centraal-Europa met als hoofdstad Bern en als officiële talen het Duits, het Frans, het Italiaans en het Reto-Romaans

Zürich (pn)
Zürich

a capella (adv)
a cappella
  1. zonder instrumentale begeleiding

aai (n)
smek
  1. streling, liefkozing

aaien (v)
klappa
  1. zachtjes strelen

aaiing (n)
smekning

aak (n)
pråm
  2. lang vaartuig met een platte bodem en een brede boeg

aal (n)
ål
  3. paling
  4. kleine en jonge paling

aalbes (n)
vinbär

aalmoezenier (n)
allmoseutdelare
  1. geestelijke voor militairen, gevangenen en leden van jeugdbewegingen

aals (n)
malört

aalscholver (n)
skarv
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Phalacrocorax

aambeeld (n)
städ

aambei (n)
hemorrojder
  1. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

aambeien (n)
hemorrojder
  2. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

aan (adj)
till
  1. (predicatief) actief, in bedrijf

aan (preposition)
i
  1. verbonden met, tegen, tegenaan

aanaarden (v)
kupa
  1. de grond rondom ophogen

aanbeeld (n)
städ
  1. het smeedblok waarop de smid het gloeiend metaal smeedt

aanbetaling (n)
handpenning
  1. een eerste betaling bij het kopen van iets op afbetaling of in termijnen

aanbevelen (v)
rekommendera sig
  1. over iets of iemand bij iemand (positief) vertellen en adviseren om datgene/diegene te gebruiken/in te schakelen
rekommendera
  Nog na te kijken vertalingen

aanbevelenswaardig (adj)
rekommendabel
  1. een aanbeveling verdienend

aanbeveling (n)
rekommendation

aanbevelingsbrief (n)
rekommendationsbrev
  1. een brief waarin men iets of iemand aanbeveelt

aanbidder (n)
beundrare

aanbieden (v)
erbjuda
  1. aanreiken, bieden, offreren, presenteren
bjuda på
  2. iets tegen bepaalde voorwaarden of prijs verhandelbaar stellen

aanbieder (n)
leverantör
  1. iemand die beroepshalve een advies, dienst of een product ter beschikking stelt

aanbieding (n)
offert
  1. iets voordelig te koop aanbieden

aanbiedingsprijs (n)
anbudspris

aanblaffen (v)
skälla på
  1. ergens naar blaffen
  2. iemand toesnauwen

aanbod (n)
erbjudande, leverans
  1. een aanbieding

aandacht (n)
uppmärksamhet
  1. gerichte belangstelling of interesse

aandachtig (adv)
uppmärksam
  1. met belangstelling, met aandacht, met interesse

aandachtspunt (n)
huvudpunkt
  1. een onderwerp dat bijzondere aandacht verdient of krijgt

aandeel (n)
aktie
  1. waardepapier

aandeelhebber (n)
aktieägare
  1. eigenaar van aandelen, actionaris

aandeelhouder (n)
aktieägare
  1. een houder van één of meer bewijzen van aandeel

aandelenmarkt (n)
aktiemarknad
  1. de handel in aandelen in het algemeen

aandrijven (v)
driva
  2. doen bewegen

aandrukken (v)
tryck
  1. vaster drukken

aanduiden (v)
ange
  1. aanwijzen

aandurven /'ʔan.dɵr.və(n)/ (v)
våga
  1. Moed hebben

aanduwen (v)
tryck
  1. vaster duwen

aanfluiting (n)
hån, spe
  1. iets dat belachelijk of schandelijk is

aangeven (v)
ange
  2. aanduiden

aangewend (adj)
tillämpad
  1. voor een bepaald doel gebruikt

aangezicht (n)
anlete

aangezien (conjunction)
eftersom
  1. geeft onderschikkend een reden aan

aangifte (n)
delgivning

aangrenzend (adj)
angränsande
  1. rechtstreeks grenzend aan iets anders

aanhalingsteken (n)
anföringstecken, citationstecken
  1. leesteken om geciteerde woorden van die van de auteur te onderscheiden

aanhangwagen (n)
släpvagn

aanhankelijkheid (n)
tillgivenhet
  1. de mate waarin een mens of dier trouw en toegenegen is

aankaarten (v)
alludera
  1. door een bepaalde kaart uit te spelen een medespeler een aanwijzing geven
  2. tot onderwerp van discussie maken

aanklagen (v)
åtala
  1. iemands handelingen bij een hof aanhangig maken met een officiële beschuldiging

aanklampen (v)
gå fram till
  1. enteren

aankloppen (v)
knacka på
  1. kloppen om binnen te komen

aankondigen (v)
tillkännage
  1. bekendmaken
förebåda
  2. voorspellen

aanleg (n)
anläggning
  1.

aanleiding (n)
anledning
  1. datgene wat iets tot gevolg heeft

aanlokkelijkheid (n)
attraktivitet

aanloop (n)
ansats
  3. een loop of tred voorafgaand aan een sprong, duik, enzovoort

aanmaken (v)
framställa
  1. een bepaalde substantie produceren

aanmatigend (adj)
förmäten

aanmelden (v)
anmäla
  1. zich opgeven
  2. zich bekend maken met gebruikersnaam en wachtwoord

aanmoedigen (v)
uppmuntra
  1. moed inspreken

aanmoediging (n)
uppmuntran
  1. het inspreken van moed

aanmoedigingsprijs (n)
infodringspengar
  1. prijs ter aanmoediging

aannemersbedrijf (n)
byggnadsfirma

aanpakken (v)
angripa
  3. een probleem oplossen

aanpasbaar (adj)
anpassningsbar
  1. in staat om zich aan te passen

aanpassen /ˈaːmpɑsə(n)/ (v)
anpassa
  1. aansluiten, voegen naar, bruikbaar maken
prova ut
  2. aantrekken om te passen

aanpassing (n)
anpassning
  2. het zich aanpassen

aanraakscherm /ˈanrakˌsxɛrm/ /ˈanrakˌsχɛrm/ (n)
pekskärm
  1. een beeldscherm dat ook als invoerapparaat voor een computer kan worden gebruikt door het scherm aan te raken.

aanraken (v)
röra, beröra
  1. fysiek contact maken met iets

aanrakingspunt (n)
beröringspunkt

aanranden (v)
angrepp
  1. fysiek aanvallen

aanrecht (n)
köksbänk
  1. vaste tafel met kastjes langs keukenwand

aanrechtblad (n)
bänk
  1.

aanroepen (v)
anropa
  3. een subprogramma uitvoeren

aanschaf (n)
anskaffning

aanslag (n)
attentat
  4. terroristische aanval

aansluiting /ˈanslœytɪŋ/ (n)
kommunikation

aanspraak (n)
anspråk
  1. het recht om het bezit of genot van iets te vorderen

aansprakelijk (adj)
orsak
  1. verantwoordelijk, om vergoeding of betaling aangesproken kunnen worden

aansprakelijkheid (n)
ansvar

aansprakelijkheidsverzekering (n)
ansvarsförsäkring
  1. overeenkomst waarbij je premie betaalt aan een verzekeraar zodat die zal betalen voor schade die je per ongeluk veroorzaakt of waarvoor je verantwoordelijk wordt gehouden

aanspreker (n)
begravningsman

aanstaan (v)
behaga
  1. bevallen

aansteker (n)
tändare
  1. apparaatje om vuur te maken

aansteller (n)
person full av överdrifter
  1. iemand die zich aanstelt

aanstelling (n)
utnämnande
  1. benoeming in een functie, dienst etc.

aanstichten (v)
anstifta
  1. veroorzaken

aanstichter (n)
anstiftare

aanstrijken (v)
gnida

aantal (n)
antal, tal
  1. een telbare hoeveelheid

aantasten (v)
drabba
  1. (langzaam) beschadigen, aangrijpen

aantrekkelijk (adj)
tilldragande
  1. bekoorlijk

aantrekken (v)
attrahera
  1. een kracht uitoefenen die zaken naar zich toe doet bewegen
locka
  2. aanlokken
dra på sig
  3. kleding aandoen
  4. een stijgende lijn vertonen

aanvaardbaar (adj)
acceptabel
  1. te aanvaarden

aanvaarding (n)
acceptering

aanvallen (v)
anfalla

aanvaller (n)
angripare
  1. iemand die aanvalt
  2. een persoon in de voorste linie

aanvangen (v)
begynna
  1. beginnen, starten

aanvankelijk (adv)
inledningsvis
  1. in het begin

aanvoegende wijs (n)
konjunktiv
  1. werkwoordswijs van mogelijkheid

aanvoerder (n)
chef
  1. een bevelhebber, een leider

aanvoering (n)
ledning

aanvraag (n)
ansökan
  1. verzoek, vaak min of meer officieel

aanvullen /ˈanvʏlə(n)/ (v)
komplettera
  1. het ontbrekende bijvoegen

aanvullend (adj)
extra
  1. die of dat aanvult

aanwezig (adj)
närvarande

aanwijzing (n)
hänvisning
  1. het aanwijzen
  2. vingerwijzing

aanzet (n)
ansats
  1. begin
  4. het optionele eerste deel van een lettergreep, altijd bestaand uit een of meer medeklinkers
  5. de wijze waarop een muzikaal geluid begint

aanzien / ‘a.nzi.n/ (n)
påseende
  1. hoe men door anderen gezien wordt

aanzienlijk (adj)
ansenlig
  1. voornáám, groot

aap (n)
apa
  1. benaming voor zoogdieren uit de orde der primaten

aar (n)
ax
  1. bloeiwijze van granen
  2. bovenste deel van de halm van gras- of graangewassen

aardaker (n)
knölvial

aardamandel (n)
jordmandel

aardappel (n)
potatis

aardappelpuree /ˈardɑˌpəɫpyˈre/ (n)
potatismos
  1. een puree van zeer fijn gemaakte, met melk aangemengde aardappels

aardappelsalade (n)
potatissallad
  1. een salade die gemaakt wordt uit aardappelen

aardas (n)
jordaxel

aardbei (n)
jordgubbe
  2. eetbare vrucht van die plant

aardbeiboom (n)
smultronträd

aardbeiklaver (n)
smultronklöver

aardbeving (n)
jordbävning
  1. een schokkende of trillende beweging van een gedeelte van de aardkorst, meestal te wijten aan verschuivingen van delen van de daaronder liggende aardmantel

aarde /ˈardə/ (n)
jorden, jord
  1. planeet
jord, mark
  2. grond

aardedonker (adj)
beckmörk

aardeweg (n)
sandväg
  1. zandweg. Weg met onverhard wegdek

aardewerk (n)
keramik

aardgas /artxɑs/ (n)
naturgas
  1. een gas dat uit de aarde komt en dat grotendeels uit methaan bestaat

aardgaswinning (n)
utvinning av naturgas
  1. het ontginnen van aardgas

aardig /ˈar.dəx/ /ˈar.dəχ/ /ˈaːr.dɪx/ (adj)
vänlig
  1. aangenaam in omgang

aardkorst /ˈart.kɔrst/ (n)
jordskorpan
  1. het buitenste gedeelte van de aarde, aardschil

aardmeting (n)
geodesie
  1. bepaling van de afmetingen van de aardbol

aardmuis (n)
åkersork
  1. Microtus agrestus, een zoogdier uit de orde van knaagdieren

aardpeer /ˈartpɪːr/ (n)
jordärtskocka
  bepaald soort zonnebloem, Helianthus tuberosus

aardrijkskunde /ˈardrɛiksˌkʏndə/ (n)
geografi

aardrijkskundige (n)
geograf

aards (adj)
jordisk
  1. betrekking hebbende op de aarde, tot de aarde behorend

aardvarken /ˈaːrtfɑrkə(n)/ (n)
jordsvin, myrslok
  1. bepaald soort zoogdier, Orycteropus afer

aardveil (n)
jordreva
  1.

aardverschuiving (n)
jordskred
  1. het naar beneden schuiven van een grote massa grond

aarmunt (n)
grönmynta
  1. en 2. (blaadjes van) de plant Mentha spicata

aarsmade /ˈarsmadə/ (n)
springmask
  1. een kleine worm die parasitair voorkomt in de darmen van de mens

aarts- (prefix)
ärke-

aartsbisdom /ˈaːrz.bɪz.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪs.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪz.dɔm/ (n)
ärkebiskopsdöme
  1. het belangrijkste gebied van een kerkprovincie, dat geleid wordt door de aartsbisschop.

aartsbisschop /ˈaːrzbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsχɔp/ (n)
ärkebiskop
  1. de voornaamste bisschop van een kerkprovincie.

aartsengel (n)
ärkeängel
  1. een hemelgeest in een rang boven een engel

aartshertog (n)
ärkehertig
  1. een keizerlijke prins in het vroegere Oostenrijk-Hongarije

aartshertogdom (n)
ärkehertigdöme

aartshertogin (n)
ärkehertiginna
  1. adellijke titel, vrouw van een aartshertog

aartspriester (n)
arkepräst

aartsvijand /'artsvɛɪɑnd/ (n)
ärkefiende

aarvederkruid (n)
axslinga

aarzelen /ˈarzələ(n)/ (v)
dröja
  1. onzeker zijn, twijfelen

aarzelend (adj)
tvekande
  1. aarzelend

aarzeling (n)
tvekan
  1. onzekerheid, twijfel, weifel

aas (n)
ess, äss
  1. speelkaart
agn, bete
  2. lokmiddel
as
  3. dood dier

aaseter (n)
asätare

aasgier /'as.xir/ (n)
gam
  2. iemand die profijt wil halen uit iemand anders tegenslag
  1. bepaald soort roofvogel, Neophron percnopterus

abacus /ˈɑbɑkʏs/ (n)
abakus
  1. raam met staven
  2. dekplaat van een kapiteel

abbreviatie (n)
förkortning
  1. het inkorten van een woord of een frase

abces (n)
abscess
  1. een ophoping van pus in het lichaam, daarbij een onnatuurlijke holte vormend

abdicatie (n)
abdikation

abdij /ɑbˈdɛɪ̯/ /ɑbˈdɛː/ (n)
abbotskloster, kloster
  1. klooster met aan de leiding een abt of abdis

abdis /ɑbˈdɪs/ (n)
abbedissa
  1. bestuurster van een abdij.

abdomen (n)
abdomen

abdominaal /ˌɑbdoʊmiˈnaːɫ/ (adj)
abdominal
  1. de onderbuik betreffend

abductie (n)
abduktion
  beweging vanuit neutrale uitgangshouding
  wegvoering

abeel (n)
silverpoppel
  1. zilverpopulier

ablatie (n)
bortskärande

ablatief /ˌɑb.la.ˈtif/ /ˌɑb.la.ˈtiːf/ (n)
ablativ
  1. de zesde naamval die onder meer de instantie aangeeft waarvan iets uitgaat of vertrekt

ablaut /ˈɑb.laʊ̯t/ /ˈɑp.lɔʊ̯t/ /ˈɑp.lʌʊ̯t/ (n)
avljud
  1. regelmatige, grammaticaal bepaalde klinkerwisseling

abnormaal (adv)
onormal
  1. ongewoon

abominabel /ɑbomɪˈnabəl/ (adj)
avskyvärd
  bijzonder slecht

abonnee /ɑbɔ'ne/ (n)
prenumerant, abonnent
  1. iemand die op iets geabonneerd is

abonnement (n)
abonnemang, prenumeration

abonneren /ɑbɔ'nerə(n)/ (v)
prenumerera
  1. een abonnement aangaan

abrikoos (n)
aprikos

abrupt /ɑb'rʌpt/ (adv)
abrupt
  1. plotseling

abscis (n)
abskissa
  1. de afstand tot de opstaande as van een coördinatenstelsel

absint /ɑp'sɪnt/ (n)
absint
  1. een soort likeur op basis van anijs

absint-alsem (n)
malört

absolute waarde (n)
absolutbelopp, belopp
  1. grootte van een reëel getal of lengte van een andere grootheid

absolutie /ɑpso'lysi/ (n)
absolution
  1. het vergeven van de zonden

absoluut /ɑpso'lyt/ (adj)
absolut
  1. niet beschouwd in betrekking tot iets soortgelijks
  2. volledig, volkomen
  3. beslist, zeker
  4. geheel onafhankelijk en zonder binding met iets of iemand anders

absorberen /ɑpsɔr'berə(n)/ (v)
absorbera

absorptie (n)
absorption

abstinentie (n)
abstinens

abstractie /ɑp'strɑksi/ (n)
abstraktion
  1. een begrip dat los staat van de dagelijkse werkelijkheid

abstraheren (v)
abstrahera
  1. concretiseren

absurd /ɑpsʏrt/ (adj)
absurd
  1. erg onlogisch, belachelijk

abt /ɑb/ /ɑpt/ (n)
abbot, abbé
  1. het hoofd van een abdij

abtschap /ˈɑpt.sχɑp/ (n)
abbotsdöme
  ambt of ambtsduur van een abt

academie (n)
akademi

acanthus (n)
mjukakantus

accent (n)
accent
  1. de manier waarop iemand de klanken uitspreekt

acclimatiseren (v)
acklimatisera
  1. aan een andere omgeving wennen

accommodatie (n)
ackommodation
  1. voorzieningen ten behoeve van ...
  2. aanpassing

accordeon (n)
dragspel, ackordeon
  1. een muziekinstrument waarbij door trekken en duwen een toon wordt geproduceerd

accrediteren (v)
ackreditera
  1. een officieel stempel van goedkeuring aan iets of iemand verlenen

accu /ɑky/ (n)
ackumulator
  1. een toestel om elektriciteit op te slaan

accusatief /ˌɑkusaˈtif/ /ˌɑkyzaˈtiːf/ (n)
ackusativ
  1. naamval voor het lijdend voorwerp

acerola (n)
acerola

acerola-kers (n)
acerola

acetaat (n)
acetat
  1. een ester of zout afgeleid van azijnzuur

aceton (n)
aceton
  1. kleurloze vloeistof die als oplosmiddel wordt gebruikt met als chemische formule: C₃H₆O

acetylcholine /ˌɑsəˈtilxoˌlinə/ /ˌɑsəˈtiɫχoˌlinə/ /ˌɑsɛˌtylxoˈlin(ə)/ (n)
acetylkolin
  1. een neurotransmitter die vooral betrokken is bij de impulsoverdracht van de zenuw naar de skeletspiercellen

acetyleen /ˌɑ.sə.ti.ˈlen/ (n)
acetylen
  1. een verbinding van waterstof en koolstof met de samenstelling H₂C₂, die als gasvormige brandstof voor het vormen van hete vlammen gebruikt wordt

acetylsalicylzuur /xxxx/ (n)
acetylsalicylsyra
  1.

achilleshiel (n)
akilleshäl
  1. kwetsbare plaats

achillespees (n)
akillessena

acht (cardinalNumeral)
åtta
  1. het getal 8

achtbaan /ˈɑxtbaːn/ (n)
berg-och-dal-bana, bergochdalbana
  1. een attractie met een karretje dat over een baan met bochten, stijgingen en dalingen rijdt

achteloosheid (n)
ansvarslös
  1. gebrek aan aandacht voor mogelijke problemen

achtendertig (cardinalNumeral)
trettioåtta
  1. het getal 38

achtentachtig (cardinalNumeral)
åttioåtta
  1. het getal 88

achtentwintig (cardinalNumeral)
tjugoåtta
  1. het getal 28

achtenveertig (cardinalNumeral)
fyrtioåtta
  1. het getal 48

achtenzestig (cardinalNumeral)
sextioåtta
  1. het getal 68

achter (preposition)
bakom

achteraan (adv)
bakom

achterbank (n)
baksäte
  1. de bank in het achterste deel van een voertuig

achterdochtig (adj)
misstrogen

achtergrond (n)
bakgrund, fond
  1. de indirecte oorzaak van actualiteiten

achterkleinkind /ˈɑxtərklɛɪŋkɪnt/ (n)
barnbarnsbarn
  1. het kind van iemands kleinkind

achterlaten (v)
lämna efter sig
  1. dumpen, weggaan van, verlaten

achterlijk (adj)
utvecklingsstörd
  1. achterstand vertonend in de ontwikkeling

achterna /ɑxtər'na/ (adv)
bakom
  1. iemand of iets volgend

achternaam (n)
efternamn
  1. een naam die van geslacht op geslacht en indien gewenst door het huwelijk overgedragen wordt

achterstag (n)
akterstag
  1. stag aan achterkant van zeil boot naar de top van de mast

achtertuin (n)
bakträdgård
  1. een tuin aan de achterzijde van een huis

achteruit (adv)
baklänges
  1. in achterwaartse richting

achteruitkijkspiegel (n)
backspegel
  1. een spiegel aan een auto of motorfiets waarmee men de situatie op de weg achter zich kan zien

achtervoegsel /'ɑx.tər.vux.səl/ (n)
suffix
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

achtervolgen (v)
förfölja
  1. iemand inhalen

achtervolging (n)
förföljande

achterzak (n)
bakficka
  1. een zak aan de achterkant van een kledingstuk

achthoek (n)
oktagon
  1. een vorm met acht hoeken

achthonderd /ˈɑxtˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
åttahundra
  1. het getal 800

achting (n)
aktning
  1. aanzien

achtjarig (adj)
åttaårig
  1. 8 jaren durend
åttaårig, åttaåring
  2. met de leeftijd van 8 jaar

achtjarige (n)
åttaåring
  1. levend wezen dat 8 jaar oud is of iets dat 8 jaar bestaat

achtste /ˈɑxstə/ (ordinalAdjective)
åttonde

achttien (cardinalNumeral)
arton, aderton
  1. "18", het getal tussen zeventien en negentien

achttiende (ordinalAdjective)
adertonde

achttienjarig (adj)
artonårig
  1. 18 jaren durend
artonårig, artonåring
  2. met de leeftijd van 18 jaar

achttienjarige (n)
artonåring
  1. levend wezen dat 18 jaar oud is of iets dat 18 jaar bestaat

acidose (n)
acidos

acne (n)
akne

acrobaat (n)
akrobat
  1. gymnast

acrocyanose (n)
akrocyanos
  1. blauwkleuring van handen, voeten

acroniem (n)
akronym

acteren (v)
aagera
  1. een rol vervullen in een toneelspel

acteur /ɑkˈtør/ (n)
skådespelare, aktör
  1. persoon

actie (n)
action

actief /ɑk'tif/ (adj)
aktiv
  1. met iets bezig zijnde

actiefilm (n)
actionfilm

actievoerder (n)
aktivist

actinide (n)
aktinid
  1. Scheikundig element

actinium (n)
aktinium
  1. Scheikundig element

activiteit (n)
aktivitet
  1. iets waarmee men actief is

actrice (n)
skådespelerska, aktris
  1. vrouw

actualiteit (n)
aktualitet

actuaris (n)
aktuarie

actueel /ɑktyˈwel/ (adj)
nuvarande, aktuell

acupunctuur (n)
akupunktur
  1. een Chinese behandelingsmethode waarbij, ter genezing van een kwaal of ter bestrijding van pijn, op bepaalde plaatsen naalden in de huid worden gestoken

acuut /aˈkyt/ (adj)
akut
  1. plots ontstaan, op korte termijn verlopend

adagium /aˈdaɣijʏm/ (n)
ordspråk
  1. spreuk, levenswijsheid

adamsappel /ˈadɑmzɑpəl/ (n)
adamsäpple
  deel van het strottenhoofd bij de man

adapter (n)
adapter

adder (n)
huggorm
  1. gifslang
orm
  2. persoon

additief (n)
tillsatsmedel
  1. chemisch product

adel (n)
adel
  1. bevoorrechte groep personen

adelaar /ˈadəˌlar/ (n)
örn
  1. benaming voor sommige soorten grote roofvogels

adelaarsvaren (n)
örnbräken

ademen /ˈa.də.mə(n)/ (v)
andas
  1. de voor het leven nodige lucht inzuigen en weer uitdrijven

ademhaling (n)
andhämtning, andning
  1. door levende wezens ingezogen en uitgeblazen lucht

ademhalingssysteem (n)
respirationssystemet
  1. het systeem van luchtopname via de neus of mondholte, door de luchtpijp (trachea) met zijn vertakkingen naar de longen waardoor een organisme van zuurstof wordt voorzien

adenitis (n)
körtelinflammation
  1. (lymfe)klierontsteking

adenoom (n)
adenom
  1. goedaardig klierweefselgezwel

adequaat /a.de.'kʋat/ (adv)
adekvat
  1. correct en passend bij het beoogde doel

ader (n)
ven, åder
  1. bloedvat met zuurstofarm bloed

aderlating /ˈa.dər.la.tɪŋ/ /ˈaː.dər.laː.tɪŋ(g)/ (n)
återlåtning
  1. (medisch) de handeling van het aderlaten
  2. (figuurlijk) een groot verlies

adieu (n)
adjö

adjectief (n)
adjektiv
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

adjectivum (n)
adjektiv
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

adjunct (n)
adjungerad

administratie /ˌɑtminɪsˈtrasi/ /ˌɑtminɪsˈtratsi/ (n)
administration, förvaltning
  3. bestuur

administrator (n)
administratör

admiraal (n)
amiral
  1. opperbevelhebber van een oorlogsvloot

admittantie (n)
admittans
  1. de reciproke complexe impedantie

adopteren (v)
adoptera
  1. een kind aannemen

adoptie (n)
adoption

adrenaline (n)
adrenalin
  1. een hormoon en een neurotransmitter die wordt geproduceerd in de bijnieren en in sommige zenuwcellen en vrijkomt bij angst en stress, maar ook bij woede, kou, hitte, pijn en fysieke arbeid

adres /aˈdrɛs/ (n)
adress
  1. aanduiding van de plaats waar iemand woont of iets is gevestigd

adreswijziging (n)
adressändring

adsorptie (n)
adsorption
  1. een fenomeen dat optreedt aan het grensvlak van twee fasen, waarbij moleculen of atomen zich aan dit grensvlak hechten

advent /ɑtˈfɛnt/ (n)
advent
  1. een periode van vier weken voor Kerstmis 2. de tijd waarin de komst en wederkomst van Jezus Christus worden verwacht

adventskalender (n)
adventskalender, julkalender, julekalender
  1. de kalender bestaat vaak uit een platte kartonnen doos waarin 24 genummerde vakjes zijn aangebracht, elk nummer staat voor een datum van 1 tot 24 december, elke avond mag in de adventstijd een vakje met de juiste datum geopend worden en het daarin gevonden snoepje is dan van jou

adverteerder (n)
annonsör

advertentie (n)
annons, anmälan
  1. een aankondiging in een krant, reclameblad, tijdschrift ...

advertentiebureau (n)
annonsbyrå

adviseren /ɑtfiˈzerə(n)/ (v)
råda
  1. raad geven aan

advocaat /ɑtfoˈkat/ (n)
advokat
  1. pleiter, verdediger in rechtszaken

advocatenkantoor (n)
advokatkontor

aeroob /ɛːrop/ (adj)
aerobisk
  1.

aerosol /ˌæːroˈzol/ /ˌɛːroˈzɔɫ/ (n)
aerosol
  2. scheikunde

af en toe (adv)
då och då
  1. op onregelmatige tijden

afasie (n)
afasi
  1. het onvermogen te spreken

afbeelden (v)
avbilda

afbeelding /ɑfbeldɪŋ/ (n)
bild
  1. een grafisch beeld

afbreken /ˈɑvbrekə(n)/ (v)
avbryta, bryta
  2. voortijdig beëindigen

afdaling (n)
nerstigning

afdeling /ˈɑfdelɪŋ/ (n)
avdelning
  1. groep van werknemers die aan soortgelijke taken werken

afdingen (v)
köpslå
  1. door onderhandelen een prijs omlaag zien te krijgen

afdragen (v)
betala in
  2. overdragen

afdruk (n)
avtryck
  1. resultaat van het afdrukken

affakkelen (v)
avfackling
  1. verbranden van overtollig gas via een hoge fakkel

affix (n)
affix
  1. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

affricaat /ˌɑfriˈkat/ (n)
affrikata
  1. een combinatie van twee medeklinkers, waarvan de eerste een plosief is en de tweede een homorgane wrijfklank

affuit (n)
lavett

afgelasting (n)
annullering

afgeleide (n)
derivata, avledning

afgezant (n)
emissarie
  1. iemand die als officiële vertegenwoordiger naar een andere partij gestuurd wordt

afghaan /ɑf.ˈxan/ /ɑf.ˈχan/ (n)
Afghanmatta
  2. Afghaans tapijt

afgod /'ɑfxɔt/ (n)
avgud

afgoderij /ɑfxodə'rɛi/ (n)
avguderi

afgraving (n)
utgrävning
  1. een stuk land waarvan de grond verwijderd is, of waar men nog steeds aan het graven is

afgrond /ˈɑfxrɔnt/ /ˈɑfχrɔnt/ /ˈɑvɣrɔnd/ (n)
avgrund
  1. een grote steile diepte

afhangen (v)
bero på
  1. ~ van: naargelang iets verandert mee veranderen

afhankelijk (adj)
beroende

afhankelijkheid (n)
beroende

afhappen (v)
avbita
  1. happen zodat er iets verdwijnt

afkeuren (v)
ogilla
  1. niet geschikt verklaren

afkeurenswaardig /ˌɑfkørənsˈʋardəx/ (adj)
klandervärd
  1. afkeuring verdienend

afkeuring (n)
avvisande
  1. het uitspreken van een negatief oordeel over iets

afkoopsom (n)
skadeersättning

afkorting /ɑfkɔrtɪŋ/ (n)
förkortning
  1. het inkorten van een woord of een frase

aflaat /ˈɑflat/ (n)
avlat
  1. een kwijtschelding van tijdelijke straffen die men zou moeten ondergaan na het sterven, binnen de rooms-katholieke traditie

afleiden (v)
distrahera
  1. de aandacht opvragen

afleiding (n)
avledning
  2. een woord dat middels toevoeging van een voor-, in- of achtervoegsel gevormd wordt uit een ander

afleveren (v)
lämna av
  1. brengen naar en achterlaten op de plek van bestemming

aflevering (n)
avsnitt
  1. elk onderdeel van een tv-serie dat op regelmatige tijden wordt uitgebracht of uitgezonden

aflossing (n)
avbytare
  1. het aflossen
amortering
  2. een bedrag waarmee een schuld wordt afgelost in termijnen

afluisteren (v)
avlyssna
  1. ongemerkt luisteren naar de communicatie van anderen

afmelden (v)
logga ut
  1. de sessie binnen een programma beëindigen

aforisme (n)
aforism
  1. korte spreuk met een kernachtige boodschap

afpassen /'ɑfpɑsə(n)/ (v)
avmäta
  1. nauwkeurig afmeten

afpersing /ˈɑf.pɛr.sɪŋ/ (n)
utpressning, chantage
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

afranselen (v)
ge stryk
  1. een pak slaag geven

afrikaantje (n)
sammetsblomster
  1. een geslacht van eenjarige planten Tagetes

afschaffen (v)
avskaffa
  1. tot een einde brengen

afscheid (n)
avsked
  1. een begroeting bij het elkaar verlaten

afschrift /af.sχɾɪft/ (n)
avskrift

afschrijving (n)
avskrivning
  1. een jaarlijks afgeboekt bedrag op een begroting om in rekening te brengen dat sommige goederen een beperkte levensduur beziten

afschuinen (v)
bryta
  1. het schuin afwerken van de rand van een materiaal.

afsluiting (n)
avslut
  2. beëindiging

afspiegeling (n)
återspegling

afspraak (n)
möte
  1. een overeenkomst

afstammeling (n)
avkomling

afstamming (n)
ursprung
  1. de genetische voorgescheidenis van een individu, volk of soort

afstand /ˈɑfstɑnt/ (n)
avstånd
  1. de ruimte die zich ergens tussen bevindt

afstandsbediening (n)
fjärrkontroll
  een toestel dat vanaf afstand een ander toestel bestuurt

afstoffen /ˈɑfstɔfə(n)/ (v)
damma
  1. ontdoen van stof

aftakdoos (n)
korsningsdosa

aftrap /ˈɑftrɑp/ (n)
avspark
  1. de eerste trap vanuit de middencirkel bij het begin van speeltijd van een voetbalwedstrijd

aftreding (n)
avgång
  1.

aftrekken (v)
subtrahera
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal met een getal verminderd wordt

aftrekking /ˈɑftrɛkɪŋ/ (n)
subtraktion
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal van een ander getal afgetrokken wordt

afvaardiging (n)
delegation

afval (n)
detritus
  1. onbruikbare resten die weggegooid worden

afvallen / ˈɑfɑlə(n) / (v)
falla av
  2. de koers van een schip in de richting van de lijzijde wijzigen
  3. ontrouw worden aan zijn geloof
  4. vallen vanaf een hoger gelegen plek

afvallige (n)
apostat

afvalligheid (n)
avfall
  1. het ontrouw worden aan zijn geloof

afwachting (n)
förväntan

afwas (n)
disk

afwasmachine (n)
diskmaskin
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

afwasmiddel (n)
tvättmedel
  1. zeepproduct voor de afwas

afwasser (n)
diskmaskin
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

afwaswater (n)
diskvatten
  1. het sop waarin met het eetgerei schoonmaakt of -gemaakt heeft

afwatering (n)
vattenavlopp
  1. de paden waarlangs water uit een stuk land afgevoerd kan worden

afweren /ɑfˈwerə(n)/ (v)
avvärja
  1. een aanval neutraliseren

afwezig (adj)
frånvarande
  1. niet op een bepaald tijdstip en plaats zijn

afwezigheid (n)
frånvaro
  1. het afwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

afwijken (v)
avvika
  1. niet de gangbare norm volgen

afwijzing /'ɑfʋɛɪzɪŋ/ (n)
avvisande
  1. een bericht dat op een voorstel of aanzoek niet ingegaan wordt

afwikkeling (n)
avveckling
  2. zakelijke beeindiging

afzegging (n)
återbud
  1. een termijn mondeling afbestellen

afzetten (v)
avsätta
  9. tot afstand dwingen

afzuigkap /ˈɑfzœʏχkɑp/ /ˈɑfzœːxkɑp/ (n)
köksfläkt
  1. een huishoudelijk apparaat in de keuken dat de kookluchtjes moet afvoeren

agaat (n)
agat
  1. een doorzichtige, maar soms ook opake variëteit van trigonaal kwarts en een subvariëteit van chalcedoon
  2. een stenen voorwerp bestaande of vervaardigd uit agaat

agalactie (n)
agalakti
  1. een gebrek aan moedermelk

agentuur (n)
agentur

ageren (v)
agera
  1. moeite doen om een meest politiek doel te bereiken

agglomeratie (n)
hopgyttring

aggregatietoestand (n)
aggregationstillstånd
  1. elk van de toestanden, afhankelijk van druk en temperatuur, waarin een stof kan voorkomen

agnosticisme (n)
agnosticism

agnosticus (n)
agnostiker
  1. iemand die ten aanzien van het bovennatuurlijke stelt dat dit niet te kennen valt

agnostisch (adj)
agnostisk

agoeti (n)
aguti
  1. benaming voor Zuid-Amerikaans knaagdieren uit het geslacht Dasyprocta

agorafobie (n)
agorafobi

agranulocyt (n)
agranulocyter

agressie (n)
aggression

agressief (adj)
aggressiv
  1. aanvallend

agressiviteit (n)
aggressivitet
  1. de neiging tot agressie
  2. het agressief zijn

agrimonie /aɣriˈmoni/ (n)
småborresläktet

agronomie (n)
agronomi
  1. de landbouwkunde

aha (interjection)
aha

ahornsiroop (n)
lönnsirap
  1.

aids (n)
AIDS
  1. een virusziekte waarbij het natuurlijke afweersysteem van het lichaam steeds verder afgebroken wordt

airbag (n)
krockkudde
  1. beschermingssysteem in voertuigen

aker /'akər/ (n)
ekollon
  2. vrucht van de eik

akkerandoorn (n)
Åkersyska

akkerboterbloem /ˈɑ.kər.ˌbo.tər.ˌblum/ (n)
Åkerranunkel

akkerhoningklaver (n)
gul sötväppling

akkerhoornbloem (n)
fältarv

akkerkool (n)
harkål

akkerpaardenstaart (n)
Åkerfräken

akkerwinde (n)
åkervinda

akkerzenegroen (n)
gulsuga

akkoord (n)
ackord
  2. samenklank van drie of meer, verschillende tonen

akoestiek /ˌakusˈtik/ (n)
akustik
  1. de voortplanting van klank in een besloten ruimte en de ervaring die deze voortplanting ...

aktetas (n)
portfölj
  1. platte en rechthoekige tas

albast (n)
alabaster

albatros (n)
albatross
  1. benaming voor vogels uit de familie Diomedeidae

albinisme (n)
albinism
  het ontbreken van pigmentkleurstof in de huid

album (n)
album

alchemie (n)
alkemi
  1. vroegere occulte wetenschap, waarin o.a. werd geprobeerd om goud en edelmetalen uit andere elementen...

alcohol (n)
alkohol
  1. elk van de verbindingen uiteen groep koolwaterstoffen die gekenmerkt zijn door de aanwezigheid van een -O-H-verbinding

alcoholisme (n)
alkoholism

alcoholmisbruik (n)
alkoholmissbruk
  1. de overmatige consumptie van alcoholhoudende drank

alcoholvrij (adj)
alkoholfri
  1. met een verwaarloosbaar alcoholgehalte

alertheid (n)
vakenhet

alfa /ˈɑlfa/ (n)
alfa
  1. een aanduiding of markering van "de eerste" van een reeks

alfabet (n)
alfabet
  de lettertekens van een taal

alfabetisch /ɑlfɑ'betis/ (adj)
alfabetisk
  1. gerangschikt volgens de letters van het alfabet

alfalfa (n)
blålusern

alfastraling (n)
alfastrålning
  1.

algebra /ˈɑɫɣəbra/ (n)
algebra
  1. een deel van de wiskunde dat zich bezighoudt met de betrekkingen van door letters en tekens aangeduide grootheden

algemeen (n)
allmän

algoritme (n)
algoritm

alibi //ˈaː.liˌbi/ (n)
alibi
  1. het kunnen aantonen dat men elders was tijdens het zich voltrekken van een misdaad,...

alinea /aˈlinija/ (n)
stycke

alk /ɑlk/ (n)
tordmule
  1. bepaald soort zeevogel die veel op de zeekoet lijkt, maar een dikkere snavel heeft, Alca torda

alkaan (n)
alkan

alkali (n)
alkali

alkalimetaal /ˈɑlkalimeˌtal/ (n)
alkalimetall
  1. de naam voor elk element uit de eerste chemische reeks van het periodiek systeem

alkalisch (adj)
lutartad
  met betrekking tot alkali

alkaloïde (n)
alkaloid
  1. een stikstof bevattende plantenbase

alkoof (n)
alkov
  1. een kleine raamloze zijkamer, vaak gebruikt als slaapkamer

alledaags (adj)
vardaglig

alleen /ɑl.ˈen/ (adj)
ensam
  1. zonder gezelschap

alleen /ɑl.ˈen/ (adv)
bara, endast
  1. slechts

alleenheerser (n)
envåldshärskare
  1. iemand die met onbeperkte oppermacht regeert

allegorie (n)
allegori

allegorisch (adj)
allegorisk
  1. betrekking hebbend op het uitbeelden van een abstract begrip

allel /ɑ.ˈlɛl/ /ɑ.ˈlɛɫ/ (n)
allel
  1. één van de alternatieve uitvoeringen van een gen, die allemaal in homologe chromosomen op dezelfde plaats liggen

allen /ˈɑlən/ (indefinitePronoun)
mangrant
  1. alle

allergeen (n)
allergen
  1. stof die overgevoeligheid veroorzaakt

allergie /ˌɑlɛrˈɣi/ (n)
allergi
  1. een reactie van het immuunsysteem op lichaamsvreemde stoffen (allergenen), die op zich helemaal niet schadelijk hoeven te zijn

allergisch (adj)
allergisk
  1. overgevoelig

allergologie (n)
allergologi
  wetenschap die allergieën bestudeert

alles (indefinitePronoun)
allt
  1. al het mogelijke, de gehele verzameling of hoeveelheid zonder uitzondering

alliantie (n)
allians
  1. een bondgenootschap

alligator (n)
alligator
  1. een grote krokodilachtige uit het geslacht Alligator

allofoon (n)
allofon
  1. een alternatieve vorm die een foneem in een bepaalde fonologische context aanneemt

allure (n)
elegans

alluviaal (adj)
alluvial

alluvium /ɑˈlʏvijʏm/ (n)
alluvialavlagring
  1. los materiaal (regoliet) dat als sediment door een rivier is afgezet

almacht /ɑɫmɑxt/ (n)
omnipotens, allsmäktighet
  1. absolute macht, macht over alles

almachtig (adj)
allsmäktig

almanak (n)
almanacka

alnico (n)
alnico

alom (adv)
överallt
  1. overal, onder velen

alomtegenwoordigheid (n)
allestädesnärvaro, ubikvitet

aloë (n)
aloesläktet, aloe

aloë vera (n)
äkta aloe

alpaca (n)
alpacka
  1. bepaald soort zoogdier Vicugna pacos
nysilver
  2. zilverkleurige metaallegering

alpenanemoon (n)
alpsippa

alpenden (n)
cembratall

alpenhoorn (n)
alphorn
  1. een van hout vervaardigd blaasinstrument met een lengte tot vier meter

alpineskiën (v)
alpin skidsport
  1. sport waarbij men op ski's een heuvel of berg afdaalt.

alruin (n)
alruna

als /ɑls/ /ɑs/ (conjunction)
om
  2. indien

als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel (phraseologicalUnit)
när katten är borta, dansar råttorna på bordet
  1. als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel

alsem (n)
malört

alsemambrosia (n)
malörtsambrosia

alstublieft (adv)
var snäll och
  1. als beleefde aandrang bij een verzoek of versterking bij een bevel

altaar (n)
altare
  1. offertafel voor godsdienstige plechtigheden

alternatief /ɑltərnaˈtif/, /ɑltɛrnaˈtif/ (n)
alternativ
  1. een andere mogelijkheid of methode

altijd (adv)
alltid
  1. op elk moment
  2. telkens opnieuw
  3. in elk geval

altruïsme (n)
altruism

altruïstisch (adj)
altruistisk
  1.

altviool /ˈɑltfiˌjoːl/ (n)
altfiol, viola
  1. een muziekinstrument in de familie van de strijkinstrumenten, verwant aan maar groter en lager klinkend dan de viool

aluminium /alyˈminijʏm/ (n)
aluminium
  1. scheikundig element met symbool Al en atoomnummer 13. Het is een zilverwit hoofdgroepmetaal

aluminiumfolie (n)
aluminiumfolie

alver (n)
löja, benlöja

alvleesklier (n)
bukspottkörtel, pankreas
  1. een klier die enzymen afscheidt in de twaalfvingerige darm om de afbraak van zetmeel, vet en eiwitten te bevorderen

amalgaam /amɑl'ɣaːm/ (n)
amalgam
  1. kwiklegering

amandel (n)
mandelträd, mandel
  1. kleine bladverliezende loofboom, Amygdalus dulcis
mandel
  1. eetbare pit van de amandelvrucht

amandelboom (n)
mandelträd

amandelmeel (n)
mandelmjöl
  1. fijn gemalen amandelen, rijk aan vitaminen, mineralen en vitaminen B1, B2, B6 en E

amandelmelk (n)
mandelmjölk
  1. een melkachtige drank die uit fijngemalen amandelen en water bereid kan worden

amarant (n)
amarantsläktet
  1. of 2. (zaden van) geslacht Amaranthus

amaril (n)
smärgel

amateur (n)
amatör
  1. een persoon die iets als hobby doet

amateurisme (n)
amatörisme

amatrice (n)
amatris
  1. vrouw die iets als hobby doet en dus niet beroepsmatig

amazonemier (n)
amazonmyra

ambacht (n)
handarbete
  1. een handwerkvak dat vaak aanzienlijke vaardigheden vereist

ambassade (n)
ambassad
  1. de officiële vertegenwoordiging van de ene regering in de hoofdstad van de andere.

ambassadeur (n)
ambassadör
  1. iemand die door de ene staat is aangesteld om deze staat bij een andere staat te vertegenwoordigen

ambitie /ɑmˈbi(t)si/ (n)
ambition

ambitieus (adj)
ambitiös
  1. vol van de wens en het vertrouwen om iets te bereiken

ambivalentie (n)
ambivalens
  1.

ambtshalve (adv)
ex officio
  1. vanwege het ambt

ambulance (n)
ambulans
  1. voertuig om gewonden of zieken van en naar het ziekenhuis te brengen

amechtig /ɑˈmɛxtəx/ (adj)
andlös
  1. sterk hijgend

americium (n)
americium

amethist (n)
ametist
  1. een vaak prachtig violet gekleurde vorm van kristallijn kwarts, die kleine hoeveelheden titaan en ijzer bevat

amfetamine (n)
amfetamin
  stimulerend middel, uit de groep van de wekaminen

amfibie (n)
groddjur, amfibie
  1. gewerveld dier dat zijn leven als een soort visje in het water begint en...

amfibisch (adj)
amfibisk
  1. geschikt zowel voor in het water als op het land

amfitheater (n)
amfiteater

amfoor (n)
amfora
  1. een door de oude Grieken en Romeinen gebruikte buikige kruik met twee oren

amfoteer (adj)
amfotär
  1.

amine (n)
amin
  1. een organische verbinding die kan worden beschouwd afgeleid te zijn van ammoniak door vervanging van één of meer N-H-bindingen door N-C-bindingen

aminozuur (n)
aminosyra

ammoniak (n)
ammoniak
  1. een chemische verbinding van stikstof en waterstof

ammunitie (n)
ammunition

amnesie (n)
amnesi
  1. geheugenverlies

amnestie (n)
amnesti
  1. een verklaring dat afgezien zal worden van strafvervolging voor een bepaalde groep

amoebe (n)
amöbor, amöba
  1. eencellige eukaryoot die van vorm kan veranderen door het uitsteken en intrekken van schijnvoetjes

amorf /a.'mɔrf/ (adj)
amorf
  1. niet geordened

amplitude (n)
amplitud

amplitudemodulatie (n)
amplitudmodulering

ampul (n)
ampull
  1. dichtgesmolten medicijnflesje, waarin steriele injectiestoffen worden afgeleverd

amputatie (n)
amputation

ampère (n)
ampere

ampèremeter (n)
amperemätare
  1. stroommeter

amsoi (n)
sarepsasenap

amusement (n)
underhållning
  1. iets waarmee men zich vermaakt

amylase (n)
amylas

anaal (adj)
anal
  1. met betrekking tot de darmuitgang van de mens

anabolisme (n)
anabolism
  1. opbouw bij de stofwisseling waarbij simpele stoffen omgezet worden tot chemisch ingewikkeldere stoffen

anachronisme (n)
anakronism

anaconda /anaˈkɔnda/ (n)
anakonda
  1. zeer grote en zware wurgslang uit het geslacht Eunectes

anale seks (n)
analsex
  1. seks waarbij de anus en het rectum een rol spelen

analfabeet (n)
analfabet
  1. iemand die niet kan lezen of schrijven

analfabetisme (n)
analfabetism
  1. het voorkomen van mensen die niet kunnen lezen of schrijven

analgeticum (n)
analgetikum
  1. een pijnstiller

analist (n)
analytiker

analogie (n)
analogi
  1. een overeenkomst tussen twee verschillende zaken die bijv. kan dienen als basis voor een bepaalde redenering of vergelijking

analoog (adj)
analog
  2. tegenovergestelde van digitaal (geluidsopname, uurwerk)

analyse /ɑnɐ'liːzə/ (n)
analys

analyseren (v)
analysera
  1. gedetailleerd en nauwkeurig bekijken

anamnese (n)
anamnes
  1. een vraaggesprek naar de ziektegeschiedenis

ananas (n)
ananas
  1. een vrucht van de ananasplant

ananaskers (n)
kapkrusbär

anarchie (n)
anarki

anarchisme (n)
anarkism

anatomie (n)
anatomi

anatomisch (adj)
anatomisk
  1. met betrekking tot de anatomie

anatoom (n)
anatom
  1. een persoon die kennis draagt van de (menselijke) anatomie

ander (adj)
annan
  1. niet deze

anderhalf (cardinalNumeral)
halvannan

andijvie (n)
endiv
  1. Cichorium endiva, een eetbaar eenjarig gewas dat nauw verwant is aan witlof

andoorn (n)
syskesläktet

andreaskruis (n)
andreaskors
  1. kruis van twee even lange, schuingeplaatste balken

androïde (n)
android

anekdote /a.nɛg.ˈdo.tə/ (n)
anekdot
  1. een amusant, kort verhaal

anemie (n)
anemi
  1.

anemisch (adj)
anemisk
  1. aan bloedarmoede lijdend

anemoon /ɑnəmon/ (n)
sippa
  1. een plant van het geslacht Anemone

anesthesie (n)
anestesi

angel (n)
gadd
  1. het orgaan waarmee wespen, bijen en soortgelijke dieren steken

angelologie (n)
angelologi
  1. leer van de Engelen

angina pectoris (n)
kärlkramp
  1. hartkramp, pijn op de borst

anglicanisme (n)
anglikanism

anglicisme (n)
anglicism
  1. woord of uitdrukking overgenomen uit het Engels of gevormd naar Engels voorbeeld

angst /ɑŋst/ (n)
rädsla
  1. het gevoel dat er onheil of gevaar dreigt

angststoornis (n)
ångeststörningar

anijs (n)
anis
  1. bepaald soort schermbloemige plant, Pimpinella anisum

anijszaad (n)
anis
  1. het zaad van de anijsplant

anion (n)
anjon

anjer (n)
nejlika

anker (n)
ankare
  1. onderdeel van een vaartuig
  3. onderdeel van een uurwerk
  2. muuranker
  6. onderdeel van een elektromotor/dynamo

ankeren (v)
ankra
  1. het anker uitgooien met de bedoeling het schip hiermede aan de bodem van het vaarwater vast te leggen, voor anker gaan, voor anker leggen

annexatie /ˌɑnɛkˈsatsi/ (n)
annektering
  1. het verplicht of gedwongen toetreden tot een groep

annexeren /ˌɑnɛkˈsɪːrə(n)/ (v)
annektera
  1. het toeëigenen van een grondgebied

annonce (n)
annons
  2. aankondiging

annuleren /ɑny'lerə/ (v)
annulera, annullera
  1. iets afgelasten

anomalie (n)
anomali
  1. afwijking van organen

anoniem (adj)
anonym
  1. naamloos

anonimiteit (n)
anonymitet
  1. naamloosheid

anorectisch (adj)
anorektisk
  1. (medisch) lijdend aan of betrekking hebbend op anorexia nervosa

anorexia (n)
anorexia
  1. magerzucht, eetstoornis

anorexie (n)
anorexi
  1. verlies van eetlust

anorganisch (adj)
oorganisk
  1. niet tot de koolstofverbindingen behorend

anosmie /a.nɔsˈmi/ (n)
anosmi

anoxie (n)
anoxi

ansjovis (n)
ansjovis

antagonist (n)
antagonist
  1. tegenwerkend middel of orgaan
  2. belangrijkste tegenspeler

antecedent (n)
korrelat
  1. de naam voor het woord waarnaar een ander woord, meestal een betrekkelijk voornaamwoord, verwijst

antenne (n)
antenn
  1. een vrij opgestelde elektrische geleider voor het uitzenden en/of ontvangen van elektromagnetische straling

antibioticum (n)
antibiotikum

antichrist (n)
antikrist

antidepressivum /ˌɑntideprɛˈsivʏm/ (n)
antidepressiva
  1. een middel tegen ziekelijke neerslachtigheid

antidotum (n)
motgift
  1. een tegengif

antifoon (n)
antifon
  1. vers dat gezongen wordt als inleiding of afsluiting van een psalm

antilichaam (n)
antikropp

antilope /ɑnti'lopə/ (n)
antilop
  1. een verzamelnaam voor slanke holhoornige hoefdieren die voornamelijk in Afrika leven

antimaterie (n)
antimateria
  1.

antimoon (n)
antimon

antioxidant (n)
antioxidant
  1. stof die reacties tegengaat waarbij elektronen worden uitgewisseld

antipyreticum (n)
antipyretikum
  1.

antiquariaat (n)
antikvariat
  1. winkel of bedrijf dat oude en tweedehands boeken verhandelt en verkoopt

antisemiet (n)
antisemit
  iemand met antisemitische denkbeelden

antisepticum (n)
antiseptikum

antithese (n)
antites
  1. het tegenovergestelde

antivries (n)
frostskyddsmedel
  1. een stof die veelal aan koelwater wordt toegevoegd om het vriespunt ervan te verlagen om bevriezen ervan te voorkomen

antoniem (n)
antonym
  1. woord met tegengestelde betekenis

antraciet /an.tra.ˈsit/ /ɑn.tra.ˈsit/ (n)
antracit
  1. een vorm aan steenkopl die hoge temperatuur heeft gehad

antrax (n)
mjältbrand
  1. een infectieziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

antropofagie (n)
antropofagi
  1. het eten van mensen

antropologie (n)
antropologi

antwoord /ˈɑnt.ʋɔːrt/ (n)
svar
  1. de reactie op een vraag, van repliek voorzien

antwoordapparaat (n)
telefonsvarare

antwoorden /ˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
svara
  1. het geven van een antwoord

anus (n)
analöppning

apart (adj)
egen
  1. op zichzelf, afzonderlijk van het andere
  2. bijzonder, opmerkelijk

apathie (n)
apati
  1. lusteloosheid

apenstaartje /ˈapəˌstartʃə/ (n)
snabel-a
  1. internetsymbool

aperitief (n)
aperitif
  1. een eetlust opwekkende alcoholische drank die voor de maaltijd genuttigd wordt

apocalyps (n)
apokalyps
  1. einde van de wereld, zoals beschreven in het Bijbelboek Openbaringen

apocope (n)
apokope
  1. wegval van slotklank

apocrief (adj)
apokryferna
  1. niet als gezaghebbend erkend

apoptose (n)
apoptos
  1. geprogrammeerde celdood

apostel /ɑˈpɔstəl/ (n)
apostel
  1. leerling van Jezus
  2. verkondiger van een nieuwe leer

apostrof (n)
apostrof
  1. afkappings- of weglatingsteken
  2. aanspreking van afwezige personen of zaken

apotheek /apo'tek/ (n)
apotek
  1. plaats waar men geneesmiddel en en andere gezondheidsproducten kan kopen.

apotheker (n)
apotekare

apparaat (n)
apparat
  1. een door mensen gemaakt voorwerp dat is samengesteld uit verschillende onderdelen en een bepaalde functie heeft

appel /ɑ.ˈpɛl/ /ɑ.ˈpɛɫ/ /ˈɑ.pəl/ /ˈɑ.pəɫ/ /ˈɑpəɫ/ (n)
äpple
  1. vrucht
appell
  1. verzoek

appelboom (n)
äppelträd
  1. boom waaraan appels groeien

appelboor (n)
äppelkärnare

appelmoes (n)
äppelmos
  1. een moes van gekookte appels

appelsap /ˈɑpəlˌsɑp/ (n)
äppeljuice, äppelmust
  1. een vruchtensap bereid uit appels

appelsien /ˌɑpəlˈsin/ (n)
apelsin
  1. Vrucht van de appelsienboom

appeltaart (n)
äppelpaj
  1. gebak gevuld met stukjes vruchten van de appelboom

appeltak (n)
Blekgrön mätare
  1. Campaea margaritaria

applaudisseren /ɑplɔudi'serə/ (v)
applådera
  1. in de handen klappen om goedkeuring of bewondering te tonen

applaus /ɑ'plɔus/ (n)
applåd
  1. geklap in de handen als teken van goedkeuring of bewondering

april /ɑˈprɪl/ (n)
april
  1. de vierde maand van het jaar

aquarel (n)
akvarell
  nog uit te zoeken

aquarium /ɑˈkʋariˌʲʏm/ (n)
akvarium
  1. een bak met water waarin onderwaterflora en -fauna gehouden wordt.

ara (n)
ara
  1. grote bont gekleurde papegaai uit Zuid-Amerika

arbeid (n)
arbete
  1. energie die door een krachtbron geleverd wordt bij verplaatsing van een voorwerp

arbeider (n)
arbetare
  1. iemand die voor een loon handmatige arbeid levert

arbeidersbeweging (n)
arbetarrörelsen

arbeiderswoning (n)
arbetarhus

arbeidsmarkt (n)
arbetsmarknad
  1. de interactie tussen vraag naar en aanbod van arbeid

arbeidsrecht (n)
arbetsrätt
  1. onderdeel van het privaatrecht m.b.t. de normen die het recht op arbeid als sociaal grondrecht tot voorwerp hebben

arbiter (n)
skiljedomare

arbitrage (n)
avgörande
  resultaat van het handelen van een arbiter
arbitrage
  systeem van gelijktijdige prijsbepaling

arcering (n)
skraffering
  1.

archaïsch (adj)
arkaisk, ålderdomlig
  1. behorend tot of betrekking hebbend op een zeer oud tijdperk

archaïsme (n)
arkaism

archeologie /ˌɑr.xe.ˌjo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.xɛ.jo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.χe.ˌjo.lo.ˈχi/ (n)
arkeologi
  1. studie van de niet-geschreven overblijfselen van het verleden

archeoloog (n)
arkeolog

archetype (n)
arketyp

archief (n)
arkiv

archipel (n)
skärgård
  1. een eilandengroep

architect (n)
arkitekt
  1. iemand die gebouwen ontwerpt

architectuur (n)
arkitektur
  1. de bouwstijl van een gebouw

architraaf (n)
arkitrav

archivaris /ɑrxivaːrɨs/ (n)
arkivarie
  1. een persoon die een archief beheert

archiveren (v)
arkivera
  1. iets geclassificeerd opslaan om het later gemakkelijk terug te vinden

arctische walvis (n)
Grönlandsval
  1. bepaald soort grote massief zeezoogdier met een kolossale kop, Balaena mysticetus

are (n)
ar

arend (n)
örn
  1. roofvogel

arginine (n)
arginin

argon /ˈɑrɣɔn/ (n)
argon
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Ar en het atoomnummer 18

argument /ˌɑrɣyˈmɛnt/ (n)
argument
  1. een aangevoerd feit in een discussie om een zienswijze te ondersteunen

argwaan (n)
misstanke
  1. gekoesterd gevoel van verdenking

aria (n)
aria

aristocraat (n)
aristokrat
  1. een persoon die lid is van de aristocratie

aristocratie (n)
aristokrati
  1. een regeringsvorm waarbij de heerschappij in handen is van een kleine groep, de zogenaamde aristocraten

arm /ɑrṃ/ (n)
arm
  1. lichaamsdeel

armband (n)
armband

armleuning (n)
armstöd

armoede /ˈɑrəmude/ (n)
fattigdom, armod
  1. de toestand waarin iemand leeft die zeer weinig middelen voor zijn levensonderhoud heeft.

aromatisch (adj)
aromatisk
  1. met geurstof
  2. voldoende aan de regel van Hückel

aromatiseren (v)
aromatisera
  1. geur geven aan

arrangement (n)
arrangemang
  2. muziekbewerking

arrestatiebevel (n)
arresteringsorder
  1. document

arrogant (adj)
arrogant

arseen (n)
arsenik

artefact (n)
artefakt
  1. kunstvoorwerp of -product
  4. een bewerkt voorwerp uit prehistorische tijd
  5. een kunstmatig veroorzaakte misvorming; zelf toegebracht letsel

arterieel (adj)
arteriell
  1. met betrekking tot de arteriën

artikel /ɑrˈtiːkəl/ (n)
artikel
  4. staat voor een zelfstandig naamwoord, geeft de bepaaldheid aan, en wordt ook gebruikt om het woordgeslacht aan te geven

artillerie (n)
artilleri
  1. het wapen dat vuursteun geeft aan de eigen troepen

artisjok (n)
kronärtskocka
  1. de vlezige schutbladeren van de gesloten bloemknop worden als groente gegeten

artritis (n)
artrit
  1. gewrichtsontsteking

arts (n)
läkare
  1. geneeskundige die bevoegd is een praktijk uit te oefenen

as (n)
axel
  2. lijn
aska
  1. verbrandingsrest

asbak /ˈɑzbɑk/ (n)
askfat, askkop, askkopp
  1. opvangbak

asbest (n)
asbest
  1. verzamelnaam van een aantal silicaten met een vezelige structuur

ascetisme (n)
askes

aseksualiteit (n)
asexualitet

asfalt (n)
asfalt

asiel (n)
asyl

asociaal (adj)
asocial
  1. zonder sociaal besef

aspartaam (n)
aspartam

asperge (n)
sparris
  1. Asperagas officinalis, een plant waarvan de jonge scheuten geteeld worden als groente

assertief /ɑsɛrˈtif/ (adj)
självsäker

assistent (n)
assistent
  1. een persoon die ondersteunt

associëren (v)
associera, förknippa
  1. tot compagnon maken of nemen

astaat (n)
astat

astatium (n)
astat
  1. scheikundig element met symbool At en atoomnummer 85

aster (n)
aster
  2. een bloem van de aster

asterisk /ˈɑs.tə.ˌrɪs(x)/ /ˈɑs.tə.ˌrɪsk/ (n)
asterisk
  1. typografisch symbool in de vorm van een sterretje

asteroïde (n)
asteroid
  1. een klein vast hemellichaam dat net als een planeet om de zon draait

astma (n)
astma
  1. een ziekte die, door vernauwing van de luchtwegen, benauwdheid en hoestbuien veroorzaakt

astronaut /ˌɑstroˈnaʊ̯t/ /ˌɑstroˈnɔʊ̯t/ /ˌɑstroˈnʌʊ̯t/ (n)
astronaut
  1. een Amerikaanse ruimtevaarder

astronomie (n)
astronomi
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

astronomisch (adj)
astronomisk

asymmetrisch (adv)
asymmetrisk

asymptomatisch (adj)
asymtomatisk
  1. zonder ziekteverschijnselen

asymptoot /a.sɪmp.ˈtot/ (n)
asymptot
  1. een lijn die door een kromme of functie willekeurig dicht benaderd wordt, maar deze nooit raakt

ataxie /atɑkˈsi/ (n)
ataxi
  1. een onzekere gang bij het lopen

atelier (n)
ateljé
  1. de werkruimte van een kunstenaar

atheïsme /ˌa.te.ˈjɪsmə/ /ˌɑ.te.ˈjɪsmə/ (n)
ateism
  1. de overtuiging dat er geen god bestaat

atheïst /ˌa.te.ˈjɪst/ /ˌɑ.te.ˈjɪst/ (n)
ateist
  1. een persoon die niet gelooft in het bestaan van goden

atlas /ɑtlɑs/ (n)
atlas
  1. een boek dat geografische kaarten bevat
  2. een verzameling van prenten, kaarten, afbeeldingen, tekeningen en dergelijke
  3. de bovenste wervel in de hals die het hoofd draagt

atleet /ɑtlet/ (n)
atlet
  1. iemand die grote prestaties op sportief gebied verricht

atletiek (n)
friidrott
  sporttak waarin vooral lopen, springen en werpen aan bod komen

atmosfeer (n)
atmosfär
  1. een gasvormig omhulsel van een planeet of maan.
  2. een stemming.

atmosferisch (adj)
atmosfärisk

atol (n)
atoll

atonaal (adj)
atonal

atoom (n)
atom

atoomkern (n)
atomkärna

atoomklok (n)
atomur

atoommassa (n)
atommassa
  1. de massa van een atoom, uitgedrukt in de atomaire massa-eenheid u

atoomnummer (n)
atomnummer
  1. de kernlading van een atoom

atopie (n)
atopi
  1. abnormale aanleg om allergisch te reageren

atoxisch (adj)
giftfri
  1. niet-giftig

atrium (n)
förmak
  1. deel van het hart
atrium
  2. centraal vertrek

atrofie (n)
atrofi
  1. verschrompeling van organen

attaché (n)
attaché

attitude (n)
kroppställning
  1. houding

attometer (n)
attometer
  1.

attributief /ɑtrɪbʏˈtif/ (adj)
attributiv
  1. wanneer het voor een zelfstandig naamwoord geplaatst wordt

attribuut (n)
Attribut
  4. tot het wezen (de entiteit) behorende eigenschap

au (interjection)
aj
  1. uitroep van pijn

aubade (n)
aubade

aubergine /obɛrˈʒinə/ (adj)
auberginefärgad
  1. dieppaars

aubergine /obɛrˈʒinə/ (n)
äggplanta
  1. plant uit de nachtschadefamilie
äggplanta, aubergine
  2. purperachtige, vlezige vrucht

audioboek (n)
ljudbok

audiogram /ˈɑuˌdi<sup>j</sup>oɣrɑm/ (n)
audiogram

audiovisueel (adj)
audiovisuell
  1. zichtbaar en hoorbaar

auditie (n)
audition
  1. een examen waarbij iemand zijn muzikale vaardigheden in klank bewijst.

auermetaal (n)
auermetall

augurk /ʌuˈɣɵrk/ /ʌˈʝʏrk/ (n)
ättiksgurka
  1. kleine, in het zuur ingemaakte komkommer

augustus /aʊ̯.ˈɣʏs.tʏs/ /ɑuˈɣʏstʏs/ /ɔʊ̯.ˈɣʏs.təs/ /ʌʊ̯.ˈχʏs.təs/ (n)
augusti
  1. de achtste maand van het jaar

aura /ˈʌurɑ/ (n)
aura
  1. energieveld
  2. beginverschijnselen van een aanval

auscultatie (n)
auskultation
  1. luisteren naar lichaamsgeruis van bijv. hart of longen

auspiciën (n)
beskydd
  1. ondersteuning, goedkeuring, toezicht

auteur /ɑu̯tœːr/ (n)
författare
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

auteursrecht (n)
upphovsmannarätt

autisme /ʌuˈtɪsmə/ /ʌˈtɪsmə/ (n)
autism
  1. ontwikkelingsstoornis

autistisch /ʌuˈtɪstɪs/ /ʌˈtɪstɪs/ (adj)
autistisk
  1. lijdend aan autisme

auto /ɑʊ̯to/ (n)
bil
  1. voertuig met drie of meer wielen, een motor en een carrosserie

auto-immuun (adj)
autoimmun
  1. met betrekking tot afweerstoffen gericht tegen de eigen lichaamsweefsels

autobiografie (n)
självbiografi

autobiografisch (adj)
självbiografisk

autobom (n)
bilbomb
  1. auto geladen met explosieven gebruikt als wapen bij terroristische aanslagen

autobus (n)
buss
  1. een groot voertuig voor het vervoeren van een groot aantal passagiers

autochtoon (adj)
autokton
  1. oorspronkelijk in een bepaald gebied thuishorend

autochtoon (n)
autokton
  1. de oorspronkelijke bewoner van een land

autogram (n)
autograf
  1. handtekening van een beroemd persoon

automagisch (adj)
automagisk

automatisch (adj)
automatisk
  1. niet bestuurd door de hand van de mens
  2. vanzelfgaand
  3. gedachteloos

automatiseren (v)
automatisera
  1. automatisch doen werken

automatisering (n)
automatisering

automobilist (n)
bilist
  1. een bestuurder van een auto

automobiliste (n)
bilist

automonteur (n)
bilmekaniker
  1. vakman die beroepshalve reparaties verricht aan en onderhoud doet van auto's

autonomie /aʊ̯.to.no.ˈmi/ /ɔʊ̯.to.no.ˈmi /ʌʊ̯.to.no.ˈmi/ (n)
autonomi

autonoom /ˌʌʊtoˈnom/ (adj)
autonom
  1. op zichzelf staand

autoped (n)
sparkcykel

autopsie (n)
obduktion
  1. een lijkschouwing

autorijschool /ˈɑʊ̯.to.ˌrɛɪ.sxol/ (n)
bilskola

autoritair (adj)
auktoritär

autosoom (n)
autosom
  1. een chromosoom dat geen geslachtschromosoom (heterosoom) is; homoloog chromosoom

autostoel (n)
bilsäte
  1. een zitplaats in een auto

autovrij /ˈɑʊ̯toˌvrɛɪ̯/ /ˈɔʊ̯toˌvrɛː/ (adj)
bilfri
  1. zonder auto's

avatar (n)
avatar
  2. (informatica) een kleine afbeelding die een bepaalde gebruiker symboliseert

averij /avə'rɛi/ (n)
havari

avocado /ɑvoˈkado/ (n)
avokado
  1. een tropische vrucht van de avocadoboom

avocadoboom /ˌavoˈkadobom/ (n)
avokadoträd
  1. immergroene boom uit Midden-Amerika die de avocadoperen voortbrengt

avond (n)
kväll, afton
  1. de periode van de dag waarin het nacht wordt

avondeten (n)
kvällsmat
  1. een maaltijd die 's avonds genuttigd wordt

avondkleding (n)
aftonklänning

avondklok (n)
aftonringning
  1. verbod om zich op straat te begeven na een zekere tijd

avonturier (n)
äventyrare
  1. iemand die graag het avontuur opzoekt

avontuur (n)
äventyr
  1. een onderneming waarvan de uitkomst niet bij voorbaat vaststaat

avontuurlijkheid (n)
äventyrslust
  2. neiging om ongewone dingen te willen beleven

axioma (n)
axiom
  1. een basisbegrip dat zonder bewijs aangenomen moet worden

ayatollah (n)
ayatolla
  1. de titel van een hoge sjiitische geestelijke

azijn /aˈzɛɪn/ /aˈzɛːn/ (n)
vinäger, ättika
  1. en 2. verdund azijnzuur verkregen door oxidatie van verdund alcohol om voedsel te bereiden

azijnboom (n)
rönnsumak

azijnzuur (n)
ättiksyra, etansyra
  1. CH₃COOH

azimut /azimɵt/ (n)
asimut
  1. horizontale hoek

azuur (n)
blått

baai (n)
bukt
  1. een landinwaartse uitstulping van een zee of oceaan

baal (n)
bal
  1. een stapel bijeengebonden plantaardig materiaal zoals hooi of tabak

baan /baːn/ (n)
bana
  2. verkeersweg
  6. bovenblad van aambeeld
omloppsbana
  3. traject van een projectiel/hemellichaam

baard /baːrt/ (n)
skägg
  1. gezichtsbeharing van de man

baarmoeder (n)
livmoder
  1. een voortplantingsorgaan van vrouwen waarin de vrucht zich ontwikkelt

baarmoederhals (n)
livmoderhals
  1. smal en buisvormig gedeelte van de baarmoeder dat aan een kant in de vagina eindigt en aan de andere kant overgaat in het baarmoederlichaam

baarmoederhalskanker (n)
livmoderhalscancer
  1. een vorm van kanker die zich in de baarmoederhals ontwikkelt

baars (n)
abborre
  1. stekelvinnige riviervis

baas /baːs/ (n)
chef, anförare
  1. overste, leider, chef

baat (n)
gagn
  1. iets met een gunstig effect

babbittmetaal (n)
babbitt

baby /ˈbe.bi/ (n)
spädbarn, bebis
  1. een mens in de eerste fase van zijn leven

babyboom /ˈbe.bi.buːm/ (n)
babyboom
  1. een periode waarin ongewoon veel kinderen geboren worden

babyfles (n)
nappflaska

babyfoon (n)
babymonitor
  1. elektronisch afluisterapparaat om geluid uit de kinderkamer elders op te vangen

bacil (n)
bacill
  1. benaming voor soorten uit de klasse Bacilli

bacterie (n)
bakterie

bacteriofaag /bɑkteriɔfaɣ/ (n)
bakteriofag
  1.

bacteriologie (n)
bakteriologi
  1. een wetenschap die zich bezighoudt met het bestuderen van bacteriën

bacteriologisch (adj)
bakteriologisk

bacterioloog (n)
bakteriolog
  1. een wetenschapper die zich bezighoudt met de bacteriologie

bacteriën (n)
bakterier
  2. een van de drie taxonomische domeinen, Bacteria

bad /bɑt/ (n)
badkar
  1. voorwerp waarin men zich wast met water

baden (v)
bada
  1. een bad nemen
  3. in bad doen

badjas (n)
badrock

badkamer (n)
badrum
  1. een vertrek waar men zich kan wassen en verzorgen

badkamerdeur (n)
badrumsdörr
  1. een deur die toegang geeft aan een badkamer

badkamerkast /ˈbɑtkamərˌkɑst/ (n)
badrumsskåp
  1. bergmeubel bestemd voor een vertrek waar men zich kan wassen

badkamermeubel (n)
badrumsmöbel
  1. een meubel dat bestemd is voor of geplaatst is in een badkamer

badkamerspiegel /ˈbɑtkamərˌspixəl/ (n)
badrumspegel
  1. aan de wand van een vertrek waar men zich kan wassen bevestigd glad oppervlak waarin men zichzelf goed weerkaatst kan zien

badkamertegel (n)
badrumskakel
  1. glad afgewerkte platte stenen, meestal van aardewerk, waarmee wanden of vloeren van badkamers worden bekleed

badkamerventilator /ˈbɑtkamərvɛntiˈlatɔr/ (n)
badrumsfläkt
  1. toestel dat de vaak vochtige lucht in een vertrek waar men zich kan wassen afvoert, zodat die door drogere lucht wordt vervangen

badkamerverf /ˈbɑtkamərˈvɛr<sup>ə</sup>f/ (n)
badrumsfärg
  1. stof die wegens waterbestendigheid en schimmelwerende eigenschappen geschikt is om oppervlakten in een vertrek waar men zich wast te beschilderen

badkamervloer /ˈbɑtkamərˈvlur/ (n)
badrumsgolv
  1. bodem van het vertrek waar men zich kan wassen, meestal met tegels of ander waterbestendig materiaal afgewerkt

badkleding (n)
badkläder
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

badkuip /ˈbɑtˌkœy̆p/ (n)
badkar
  1. een waterreservoir waarin één of enkele personen zich kunnen wassen en baden

badminton (n)
badminton
  1. een sport waarbij een shuttle met behulp van een racket over een net geslagen moet worden

badpak (n)
badkläder
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

badplaats /bɑtplaːts/ (n)
badort
  1. aan zee gelegen plaats waar mensen vaak gaan zwemmen

bagage /ba.ˈɣaːʃ/ /ba.ˈχa.zʲə/ (n)
bagage
  1. een verzameling van eigendommen

bagagedrager (n)
pakethållare

bagatelliseren (v)
bagatellisera
  1. iets ernstigs onbelangrijk doen voorkomen

bagel /'beɡəl/ (n)
bagel
  1.

bajonet (n)
bajonett
  1. een steekwapen bovenop de loop van een geweer

bakbanaan /ˈbɑgbaˌnaːn/ (n)
kokbanan

bakboord (n)
babord
  1. de linkerzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

bakeliet (n)
bakelit

bakfiets (n)
paketcykel
  1. een driewielige fiets die voorzien is van een laadbak

bakkebaard (n)
polisonger
  1. deel van het baardhaar dat groeit vanaf de kaaklijnen tot aan de haargrens boven de oren.

bakken (v)
baka
  1. voedsel bij hoge temperatuur in een oven of pan verhitten, meestal met wat olie of boter.

bakker (n)
bagare
  1. iemand die brood en taarten bakt

bakkerij (n)
bageri
  een werkplaats waar men brood, koek, banket en dergelijke, bakt

bakkerijproducten (n)
Backwaare
  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord bakkerijproduct

bakpapier (n)
bakplåtspapper
  1. speciaal geprepareerd papier dat in de oven gebruikt wordt om te bakken etenswaar niet aan de bakplaat of de bakvorm te laten kleven

bakpoeder (n)
bakpulver
  1. rijsmiddel op basis van natriumbicarbonaat

baksteen (n)
tegel, tegelsten
  1. een uit klei of leem gebakken steen

bakvis (n)
backfisch

bal (n)
boll
  1. een object in de vorm van een bol dat gebruikt wordt bij balspelen
bal
  1. een danspartij

balalaika (n)
balalajka
  1. een driesnarig Russisch tokkelinstrument

balanceren (v)
balansera
  1. evenwicht behouden om er niet vanaf te vallen

balanitis /balaˈnitɪs/ (n)
balanit
  1. ontsteking van de eikel bij de man.

balans (n)
balans, jämvikt, jämviktsläge
  1. evenwicht
våg, balansvåg, vågskål
  2. een meetapparaat met twee armen (bedoeld om het verschil te kunnen meten)
balansräkning
  3. (economie) een volledige opsomming van de waarde van alle bezit en alle tegoeden en schulden meestal aan het einde van een boekjaar

baldakijn (n)
baldakin
  1. stoffen overdekking als ornament, meestal boven een troon, altaar of hemelbed

balk /bɑlk/ /bɑɫk/ (n)
balk, bjälke
  1. deel van een constructie met een lengte die veel groter is dan de breedte en de hoogte in doorsnede
rätblock
  2. veelvlak met 6 rechthoekige zijvlakken, 8 hoekpunten en 12 ribben

balkaniseren (v)
balkanisera
  1. een land staatkundig in kleine, onderling vijandige, onderdelen versnipperen

balkon (n)
balkong
  1. een bouwkundig onderdeel

ballade (n)
ballad

ballast (n)
ballast
  1. vervanging van de nuttige lading door iets dat voldoende weegt om een schip te stabiliseren

ballenbak (n)
bollhav
  1. speeltoestel voor kinderen

ballenjongen (n)
bollpojke
  1.

ballet /bɑˈlɛt/ (n)
balett
  1. een artistieke dansvorm

balletdanseres (n)
balletdansös

ballingschap (n)
exil
  1. gedwongen verblijf elders dan waar men thuis is

ballistiek (n)
ballistik
  1. leer die de banen van projectielen bestudeert

ballon (n)
ballong
  1. een feestartikel bestaande uit een dun rubberen zakje dat met gas of lucht kan worden gevuld

balpen (n)
kulspetspennan, kulspetspenna
  1. een pen die met een bal of kogel de inkt op het papier overbrengt

balsamicoazijn (n)
balsamvinäger

balsem (n)
balsam

balsemen (v)
balsamera
  1. het prepareren van een stoffelijk overschot om het tegen ontbinding te beschermen

balspel (n)
bollspel

balts (n)
lek
  1. het paargedrag van met name vogels

bamboe /'bɑmbu/ (n)
bambu
  1. een reuzengrassoort dat afkomstig is uit Azië

bamboescheut (n)
bambuskott

banaan (n)
banan
  1. een vrucht van de bananenboom

bananenrepubliek (n)
bananrepublik
  1. een van de Midden-Amerikaanse staten zoals Honduras, Nicaragua, El Salvador of Guatemala, eens zo genoemd vanwege de bananenindustrie die daar alles overheerste
  2. een in politiek en ecomonisch opzicht corrupt en instabiel land, dat bovendien vaak rijk is aan grondstoffen

bananenschil (n)
bananskal
  1. de schil van een banaaan

band /bɑnt/ /bɛnt/ (n)
däck
  1. een rubberen ring om een wiel
band
  3. groep mensen die populaire muziek ten gehore brengt

bandenlichter (n)
däckavtagare

bandiet /bɑn'dit/ (n)
bandit
  1. een schurk of misdadiger

bandrob (n)
bandsäl
  1. bepaald soort zoogdier, Phoca fasciata

bank /bɑŋk/ (n)
soffa
  1. een meubelstuk met zitplaats voor meer dan één persoon
bank
  3. een financiële instelling
  4. een ondiepte in het water

bankbiljet (n)
sedel
  1. een betaalmiddel van papier

bankier (n)
bankir
  1. iemand die financiële diensten verleent

bankrekening (n)
bankkonto
  1. een rekening-courant bij een bank

bankroet (n)
bankrutt
  1. de toestand van iemand die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen

bankrun (n)
bankrusning
  1. verschijnsel waarbij een groot aantal klanten hun geld van hun bankrekening halen

bankschroef (n)
skruvstycke
  1. een handig hulpmiddel om werkstukken in vast te houden

banneling /ˈbɑnəlɪŋ/ (n)
landsflykting
  1. iemand die verbannen is

banvloek (n)
anatema
  1. een kerkelijke straf

baobab (n)
baobab
  benaming voor dikstammige bomen uit droge, warme gebieden uit het geslacht Adansonia

barbaar (n)
barbar

barbaars (adj)
barbarisk
  1. zonder beperkingen opgelegd door beschaafd gedrag

barbecue /ˈbɑrbəkju/ (n)
utegrill
  1. apparaat
grillfest
  2. bijeenkomst

barbeel (n)
barb
  1. bepaalde vissoort die voorkomt in de middenlopen van rivieren, Barbus barbus

barbier (n)
barberare
  1. een herenkapper die ook baarden bijwerkt

barbituraat (n)
barbiturat
  1. Een slaapmiddel in de vorm van een barbituurzuur verbinding

bard /bɑrt/ (n)
bard
  1. middeleeuws dichter en zanger bij de Kelten

baren (v)
föda
  1. op de wereld brengen

baret (n)
baskermössa, basker
  1. plat hoofddeksel zonder klep

barg /bɑrx/ (n)
galt
  1. gecastreerd mannetjesvarken

bariton (n)
baryton
  1. een mannenstem tussen bas en tenor

barium (n)
barium

barn /bɑrn/ (n)
barn
  1. eenheid van oppervlakte in de atoomfysica, 10−28 m²

barnsteen (n)
bärnsten

baron (n)
baron
  1. adellijke titel, in rang tussen jonkheer en graaf

barones (n)
baronessa
  1. vrouwelijke baron

baronie (n)
baroni

barrage (n)
damm
  3. beslissingsronde
  2. dam

barricade (n)
barrikad
  1. straatversperring die de doorgang door een straat onmogelijk maakt

barsten (v)
brista
  1. heftig breken of uiteenspatten

baryon (n)
baryon

basalt (n)
basalt
  1. een mafisch vulkanisch stollingsgesteente dat gevormd wordt door de stolling van lava of magma

base /bazə/ /bes/ (n)
bas
  1. een stof die een of meer hydroxylgroepen bevat en in een waterige oplossing OH-ionen afsplitst
  2. een ion of molecuul dat de neiging heeft een proton op te nemen

baseren (v)
basera

basilicum /baˈsilikəm/ (n)
basilika
  1. een keukenkruid

basiliek (n)
basilika

basis (n)
bas
  1. grondslag

basisdemocratie (n)
direkt demokrati
  1. een vorm van democratie waarin zo veel mogelijk beslissingen actief door het kiesbevoegde volk worden genomen...

basisonderwijs (n)
grundskoleutbildning
  1. scholing voor kinderen van 4 tot 12 jaar

basisschool /ˈbazɪsxoɫ/ (n)
grundskola
  1. een school voor lager onderwijs

basket (n)
korg
  1. doel

basketbal (n)
basketboll, basket
  1. sport
  2. bal

bassaxofoon (n)
bassaxofon
  1. bassaxofoon

bassist (n)
basist
  1. contrabasspeler
  2. baszanger

bassleutel (n)
basklav
  1. een teken geplaatst op de vierde lijn van een balk dat aangeeft dat deze lijn een d weergeeft

bastaard (n)
bastard
  1. een kind dat niet geboren is uit een wettig huwelijk

bataljon (n)
bataljon

baten (v)
duga
  1. helpen

batterij (n)
elektrokemisk cell, batteri
  1. een elektrotechnisch component waarin elektrische energie is opgeslagen

bauxiet (n)
bauxit
  1. een mineraal dat een belangrijk erts van aluminium vormt. Bauxiet bestaat voor een groot deel uit aluminiumoxide...

baviaan (n)
babian
  1. een aap met een korte staart en een vooruitstekende snuit

bazuin (n)
jägarhorn

beademingsapparaat (n)
respirator

beagle (n)
beagle
  1. kleine hond van een bepaald ras

beantwoorden /bə.ʔˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
svara
  1. de reactie op een vraag geven

beatgeneratie (n)
Beat Generation

bebaard (adj)
skäggig
  1. voorzien van een (lange) baard

bebossen (v)
beskoga
  1. met bomen bedekken

bebrild (adj)
glasögonprydd
  1. brildragend

becijferen (v)
uppskatta
  1. uitrekenen
  2. door cijfers aanwijzen
  3. (muziek) notaties door cijfers aangeven

becommentariëren (v)
kommentera
  1. van commentaar voorzien

becquerel (n)
becquerel

bed /bɛd/ /bɛt/ (n)
bädd, säng
  1. een meubel gemaakt om in te slapen

bedankt (interjection)
tack
  5. uitspraak om waardering en erkenning te tonen in dagelijks gebruik

bedaren /bə'darə(n)/ (v)
avta, bedarra, lugna, mojna
  1. tot rust komen

beddengoed (n)
sängkläder

bedekken (v)
täcka
  1. iets over iets heen plaatsen zodat het niet zichtbaar is

bedelen (v)
tigga
  1. om een aalmoes vragen

bederven /bə'dɛrvə(n)/ (v)
fördärva
  1. iets kapot maken, doen verrotten
  2. te veel verwennen
  3. verrotten, oneetbaar worden

bedgenoot (n)
sängkamrat
  1.

bediener (n)
operatör
  1. iemand die een apparaat op een goede manier laat functioneren

bediening (n)
servering
  1. de groep van personen die eten en of drinken brengen in een horecagelegenheid

bedlegerig /bɛdleɣərəɣ/ (adj)
sängbunden
  1. niet in staat uit bed te komen

bedoeïen (n)
beduin
  1. nomadische Arabier

bedreigen (v)
hota
  1. iemand met een mogelijk gevaar confronteren

bedrieglijk (adj)
felaktig

bedrijf /bəˈdrɛɪ̯f/ /bəˈdrɛːf/ (n)
företag
  1. organisatie, samenspel van mensen en middelen om producten en of diensten te leveren

bedrijfskunde (n)
företagsekonomi
  1. de tak van wetenschap die het samenspel in organisaties en hun relatie met hun omgeving bestudeert

bedrijfsleider (n)
manager

bedrijfsleiding (n)
företagsledning

beek /bek/ (n)
bäck
  1. stromend watertje

beekforel (n)
bäckforell
  1. bepaalde ondersoort van vissen die voorkomt in stromend water, Salmo trutta fario

beekprik (n)
bäcknejonöga
  1. zeldzaam visje dat inheems voorkomt in de Benelux, Lampetra planeri

beeld (n)
bild
  1. driedimensionaal kunstwerk
  2. visualisatie

beeldanalyse (n)
bildanalys

beeldhouwer (n)
skulptör, bildhuggare
  1. een beoefenaar van de beeldhouwkunst

beeldscherm (n)
skärm

been /beːn/ (n)
ben
  1. ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen
  3. stof waaruit benen/botten bestaan

beenhouwer (n)
slaktare
  1. een verkoper van vlees

beenmerg (n)
benmärg
  1. een sponsachtige, rode substantie die zich in het binnenste van beenderen bevindt

beer /beːr/ /bɪːr/ (n)
björn
  1. groot viervoetig zoogdier uit de familie Ursidae
galt
  1. mannetjesvarken

beerput (n)
avloppsbrunn
  1. een put waarin fecaliën verzameld worden

beest /beːst/ (n)
djur
  1. dier

beetje /ˈbeːtʃjə/ (n)
lite
  1. kleine hoeveelheid

befaamd (adj)
berömd
  1. op een goede manier bekend staan

beflijster (n)
ringtrast
  1. bepaald soort lijster, Turdus torquatus

begeerte (n)
begär, åtrå
  1. verlangen

begeleiden /bə.ɣə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ /bə.ɣə.ˈlɛː.də(n)/ /bə.χə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ (v)
ackompanjera, beledsaga
  1. vergezellen

begeleiding (n)
ackompanjemang
  1. personen die iemand vergezellen of bewaken

begiftigen (v)
begåvas
  1. een gift geven

begin /bəˈχɪn/ (n)
början, begynnelse
  1. het eerste deel

beginnen (v)
börja
  1. aanvangen

beginpunt (n)
startpunkt

begonia (n)
begonia
  1. (plantk.) Begonia, een geslacht bloeiende planten uit de begoniafamilie

begraafplaats (n)
kyrkogård, begravningsplats
  1. een plaats waar overledenen begraven liggen

begrafenis (n)
begravning
  1. een ceremonie waarbij een overledene in een kist aan de aarde wordt toevertrouwd

begrafenisondernemer /bəˈɣrafənɪsɔndərˌnemər/ (n)
begravningsentreprenör
  1. Een persoon die de begrafenis van overledenen verzorgt

begraven (v)
begrava
  2. een overledene begraven

begrijpelijk (adj)
förståelig

begrijpen /bə.χrɛɪ.pə(n)/ (v)
begripa
  1. met het verstand vatten

begrip (n)
förståelse
  1. het verstaan of begrijpen van iets
  3. inlevingsvermogen

begroting /bəˈɣrotɪŋ/ (n)
budget
  1. raming van de te maken uitgaven voor de komende tijd

beha /beˈɦaː/ (n)
behå
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat de borsten ondersteunt

behandelen (v)
behandla
  1. verwerken
  2. bespreken, spreken of schrijven over
  3. medisch verzorgen

behandeling (n)
behandlande
  2. een handeling gericht op herstel

behang (n)
tapet
  1. ter versiering op de muur aangebrachte papieren bedekking

behangen (v)
tapetsera
  1. het bedekken van wanden met een laag papier

behangpapier (n)
tapet
  1. muurbedekking

beheerder (n)
administratör
  1. een persoon om een bepaald geheel te regelen en te onderhouden of dit beroep

beheersen (v)
bemästra
  2. verstaan

behoefte /ˈbə'huftə/ (n)
behov
  1. iets wat benodigd is

behoeven /bəˈhuvə(n)/ (v)
måste
  1. moeten
behöva
  2. nodig hebben

behoren (v)
tillhöra
  2. onderdeel uitmaken van wat gebruikelijk is of tot de fatsoensnormen gerekend wordt
höra
  1. onderdeel zijn van

behulpzaam (adj)
hjälpsam

beige (adj)
beige

beitel (n)
stämjärn, mejsel
  1. een scherp stuk gereedschap met een wigvormige snede

beitelen (v)
mejsla
  1. iets met een beitel (be)werken, met een scherp voorwerp steen bewerken

bekend (adj)
bekant
  1. vertrouwd

bekendheid (n)
bekantskap

bekennen /bəˈkɛnə(n)/ (v)
tillstå
  1. toegeven

bekentenis (n)
bekännelse
  1. een verklaring waarin men toegeeft een bepaalde daad gepleegd te hebben

bekeren (v)
omvända
  1. iemand ~: iemand tot een bepaald geloof overhalen

bekerglas (n)
bägare

bekken (n)
bäcken
  2. gebeente tussen beide heupen

beklagen (v)
klaga
  1. ontevredenheid uiten, klachten indienen

bekleding /bəˈkledɪŋ/ (n)
klädsel
  1. een laag stof ter versiering en berscherming aangebracht op een hard oppervlak of een meubelstuk

beklemtonen (v)
betona
  1. de nadruk leggen op iets

beklimmen (v)
bestiga
  1. naar de top van iets, zoals een berg, klimmen

beknopt (adj)
koncis
  1. tot het belangrijkste en noodzakelijkste teruggebracht

bekrachtiging (n)
ratifikation

bekritiseren (v)
kritisera
  1. kritiek uiten op iets of iemand

bekrompen (adj)
enkelspårig
  1. te beperkt van opvatting

bekwaam (adj)
skickligt

belang (n)
betydelse
  1. iets wat belangrijk is voor een persoon

belangeloos /bəˈlɑŋəlos/ (adj)
ojävig
  2. uit liefdadigheid

belangengroep (n)
intressegrupp

belangrijk (adj)
viktig, betydelsefull
  1. van grote betekenis

belasteren (v)
förtala
  1. iemands goede naam geweld aandoen met onware aantijgingen

belasting (n)
skatt
  1. door de wet gedwongen betaling aan de overheid zonder individuele tegenprestatie van die overheid

belastingbetaler (n)
skattebetalare
  1. iemand die belasting betaalt

belastingparadijs (n)
skatteparadis

beledigen (v)
förolämpa
  1. nare opmerkingen maken tegen of over een persoon

belediging (n)
förolämpning
  1. een krenking van iemands gevoel van eer of eigenwaarde

beleefd (adj)
artig
  1. van goede omgangsvormen getuigend

beleefdheid (n)
artighet
  1. een sociale vaardigheid, die de omgang in de maatschappij vergemakkelijkt.

beleg /bəˈlɛx/ (n)
belägring
  1. langdurige uitsluiting van de buitenwereld door een vijandige strijdmacht

belegeren (v)
belägra
  1. met een leger omsingeld houden

beleggen (v)
investera
  1. geld steken in een naar verwacht winstgevende onderneming

belegging (n)
investering, placering
  1. geld besteed aan iets waarvan men verwacht dat het later meer waarde zal hebben

beleid /bə.ˈlɛit/ (n)
politik
  1. een plan van aanpak voor het oplossen van problemen in de meest ruime zin

belemmeren /bəˈlɛmərə(n)/ (v)
hindra
  1. een factor vormen die een gebeurtenis of handeling (bijna) onmogelijk maakt

beletselteken (n)
uteslutningstecken
  1. leesteken bestaand uit drie puntjes (…)

belezen (adj)
beläst

belhamel /bɛlhaməl/ (n)
ledargestalt
  1. een gecastreerd mannelijk schaap dat met een bel om zijn nek vaak de kudde leidt

belichamen (v)
förkroppsliga
  1. een denkbeeld of gevoel vormgeven in iets tastbaars

belichaming (n)
förkroppsligande
  1. zichtbaar gemaakte vorm van een idee of begrip

beloega (n)
vitval
  1. tandwalvis die doorgaans bij volwassenheid melkwit van kleur is, Delphinapterus leucas

belofte (n)
löfte
  1. een ondelinge of schriftelijke verklaring waarin men iets belooft

belonen (v)
belöna
  1. een prestatie of goede daad met geld of anderszins erkennen

beloning (n)
belöning

beloven /bəˈlovə(n)/ (v)
utlova, lova
  1. toezeggen dat iets gedaan zal worden

beltoon (n)
ringsignal

bemanning (n)
besättning
  1. de personen die het benodigde werk aan boord van een schip of vliegtuig verrichten

bemensing (n)
besättning
  1. de personen die het benodigde werk aan boord van een schip of vliegtuig verrichten

bemerken (v)
lägga märke till
  1. zich ergens bewust van worden

bemesten (v)
gödsla
  1. het toevoegen van meststoffen aan de aarde

beminnen (v)
älska
  1. amoureuze gevoelens voor iemand koesteren

benaderbaar (adj)
lättillgänglig
  1. te benaderen, makkelijk mee te praten

benadering (n)
närmande
  2. gezichtspunt, de richting van waaruit men naar iets beschouwd .

benadrukken /bəˈnadrʏkə(n)/ (v)
betona

bende /ˈbɛn.də/ (n)
gäng
  1. een informeel georganiseerde groep mensen, meestal met kwade of misdadige motieven

beneden /bəˈnedən/ (preposition)
nedan

benenwagen (n)
använda apostlahästarna
  1. je eigen benen als vervoersmiddel, te voet gaan, te voet ergens heen gaan

benepen (adj)
trångsynt
  2. bekrompen

benijden (v)
avundas
  1. wensen dat men zelf mocht hebben wat een ander heeft

benijdenswaardig (adj)
avundsvärd
  1. dat iets de moeite waard is om benijd te worden

benzeen (n)
bensen

benzine /bɛn'zinə/ (n)
bensin
  1. een aardolieproduct bestaande uit een mengsel van alifatische koolwaterstoffen met een ketenlengte tussen vijf en twaalf dat algemeen in gebruik is als brandstof voor verkeer

beoordelen (v)
bedöma
  1. tot een oordeel komen over iets

bepalen (v)
bestämma
  2. vaststellen, voorschrijven, regelen
avgöra
  3. beslissend beïnvloeden

bepaling /bəˈpalɪŋ/ (n)
adverbfras
  5. woordgroep die een van de delen van een zin nader bepaalt

bepleiten (v)
plädera
  1. argumenten aandragen om een te nemen beslissing in bepaalde zin te beïnvloeden

berd (n)
bord
  1. plank, tafel

bereid (adj)
villig
  1. akkoord gaand, instemmend: bereid tot actie

bereik (n)
räckvidd
  1. de afstand die afgelegd kan worden

bereiken /bə'rɛɪkən/ (v)
nå, nå fram till
  1. fysiek bij de andere kant aankomen

berg /bɛrx/ (n)
berg, fjäll
  1. hoge terreinverheffing
berg
  2. een grote hoeveelheid

bergachtig (adj)
bergig
  1. met bergen

bergamot (n)
bergamott
  1. (fruit) een kleine, peervormige en zure citrusvrucht

bergbeklimmer (n)
bergsbestigare
  1. iemand die zich toelegt op het alpinisme

bergeend (n)
gravand
  1. Tadorna tadorna, een forse bijna gansachtige eend

berggeit (n)
gems
  1. een soort geit die leeft op rotsachtige ondergrond in de bergen.

bergketen (n)
bergskedja
  1. een langgerekt gebergte

bergtop /'bɛrxtɔp/ /'bɛrχtɔp/ (n)
bergstopp
  1. de top van een berg

bergwandelaar (n)
bergvandrare

beriberi (n)
beriberi
  1. ziekte veroorzaakt door een tekort aan vitamine B1 (thiamine)

bericht (n)
meddelande
  1. overgebrachte korte communicatie, meestal over een recente gebeurtenis

berichten (v)
rapportera
  1. van nieuws voorzien over iets

berin (n)
björnhona, björninna
  1. vrouwelijk dier van de berenfamilie, Ursidae

berispen (v)
förebrå
  1. streng zeggen dat het gedrag wordt afgekeurd

berk /bɛrk/ (n)
björk
  1. een katjes dragende boom, kenmerkend is het in horizontale banden afschilferende schors

berkelium (n)
berkelium

bermpje (n)
grönling
  1. één van de drie in de Benelux inheemse modderkruipers, Barbatula barbatula

bernagie (n)
gurkört
  1. Borago officinalis, een kruid dat zowel in de keuken als in de geneeskunde gebruikt wordt

beroemd /bə'rumt/ (adj)
berömd
  1. onder velen bekend en bewonderd

beroemdheid (n)
celebritet
  1. iemand die bekend is bij een groot publiek

beroep (n)
yrke
  1. een bezigheid waarmee men de kost verdient

beroepsgeheim (n)
tystnadsplikt
  1. de plicht om te zwijgen over feiten en gegevens van derden, die iemand bij het uitoefenen van zijn beroep te weten is gekomen

beroepsgroep (n)
yrkesgrupp

beroepskleding (n)
arbetskläder

beroepsleven (n)
arbetsliv
  1. dat deel van iemands leven dat te maken heeft met het werk dat men verricht

beroepsmatig (adj)
yrkesmässig
  1. in het kader van iemands ambt

beroerte (n)
slaganfall
  1. een acute beschadiging van de hersenen die veroorzaakt wordt door een bloeduitstorting in de hersenen

beroker (n)
rökpust
  1. een toestel dat rook produceert waarmee de imker zijn bijenvolk rustig kan houden

berusting /bə.ˈrʏs.tɪŋ/ (n)
saktmodighet

beryllium /bəˈrilijʏm/ (n)
beryllium
  1. een chemisch element en een donkergrijs aardalkalimetaal

bes /bɛs/ (n)
bär
  1. kleine vrucht

beschaamd (adv)
skamsen
  1. vol met de neiging zich te verbergen voor anderen

beschadigen (v)
skada
  1. het toebrengen van schade

beschadiging /bə.ˈsxa.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxa.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχa.də.χɪŋ/ (n)
skadegörelse
  2. het beschadigen van iets of iemand bijv. diens reputatie

beschaving /bə.ˈsxa.vɪŋ/ /bə.ˈsχa.vɪŋ/ (n)
civilisation
  1. de complexe maatschappij waarin veel van de mensen in steden leven en hun voedsel door middel van landbouw verkrijgen

bescheiden /bə'sxɛi(d)ə/ (adj)
blygsam, försynt
  1. geen te hoge verwachtingen van zichzelf hebbend
enkel
  2. niet de indruk makend te hoge verwachtingen van zichzelf te hebben
  3. niet groots of talrijk

beschermen (v)
skydda
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerd gebeurt

beschermheilige (n)
skyddshelgon
  1. een heilige onder wiens bescherming een bepaalde persoon of groep staat

bescherming /bə.ˈsxɛr.mɪŋ/ /bə.ˈsχɛr.mɪŋ/ (n)
skydd
  1. een beveiliging

beschikbaar /bə'sxɪkbar/ (adj)
tillgänglig
  1. waarover beschikt kan worden

beschikbaarheid (n)
tillgänglighet
  1.e mogelijkheid om, indien nodig te kunnen beschikken over mensen, diensten of hulpmiddelen

beschimmeld (adj)
möglig
  1. onderhevig aan schimmelgroei

beschimmelen /bəˈsxɪmələ(n)/ (v)
mögla
  1. aangevreten worden door schimmels

beschonken (adj)
berusad, påstruken
  1. onder invloed van alcohol

beschouwen (v)
anser
  1. bekijken als
  2. denken over

beschrijven (v)
beskriva
  1. in woorden uitdrukken

beschrijving /bə.ˈsrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛː.vɪŋ/ (n)
beskrivning
  1. een op schrift gestelde kenmerken van iets of iemand

beschuldigen /bəˈsxʌldəgə/ (v)
beskylla
  1. iemand de schuld geven van iets

beschuldiging /bə.ˈsxʏl.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxʏɫ.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχʏɫ.də.χɪŋ/ (n)
anklagelse
  1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan

beslag (n)
beslag
  1. een confiscatie
  3. kleine metalen elementen
smet
  2. vloeibaar deeg

beslaglegging (n)
exekution
  1. gerechtelijke handeling waardoor iemand niet meer vrij over zijn eigendom kan beschikken

beslissing /bə.ˈslɪ.sɪŋ/ (n)
beslut

besluiteloos (adj)
obeslutsam
  1. niet in staat een besluit te nemen.

besmettelijk /bə'smɛtələk/ (adj)
smittbärande
  1. het vermogen hebbend gemakkelijk van persoon op persoon overgedragen te worden

besnijden (v)
omskära
  1. de voorhuid van de penis wegsnijden

besnijdenis /bəˈsnɛidənɪs/ (n)
manlig omskärelse

besparen (v)
spara
  1. minder van iets gebruiken of verbruiken
  2. minder geld uitgeven, bezuinigen

bespottelijk (adj)
befängd
  1. uitermate vreemd

bespreken /bə.'spre.kə(n)/ (v)
diskutera
  1. een gesprek over een bepaald onderwerp voeren

bespreking /bə.ˈspre.kɪŋ/ (n)
diskussion
  1. een mondeling overleg

bestaan (v)
bestå, existera
  1. daadwerkelijk in het universum voorkomen
bestå
  2.~ uit samengesteld zijn uit bepaalde delen

bestand /bə'stɑnt/ (n)
fil
  1. een verzameling van gegevens die een eenheid vormen

bestek (n)
bestick
  1.

bestellen /bəˈstɛlə(n)/ (v)
beställa
  1. afspreken dat goederen of diensten geleverd zullen worden

bestelling /bə.ˈstɛ.lɪŋ/ (n)
beställning
  1. een verzoek of opdracht om diensten of goederen te leveren

bestelwagen (n)
skåpbil
  1. auto die structureel ingericht is voor het vervoer van goederen

bestemming /bə.ˈstɛ.mɪŋ/ (n)
destination
  1. het eindpunt van een route

bestialiteit (n)
tidelag

bestuiving (n)
pollinering

besturingssysteem (n)
operativsystem
  1. een geheel van systeemapplicaties dat de uitvoering van andere programma's bestuurt

bestuurder /bəˈstyrdər/ (n)
förare
  1. een persoon die een voertuig of andere machine bestuurt
chef
  2. een persoon die een bedrijf of organisatie leiding geeft

bestuursapparaat (n)
styrelse

bestuursvoorzitter (n)
verkställande direktör

betaalbaar (adj)
överkomlig
  1. niet te duur om te betalen

betalen /bə.ˈtaː.lə(n)/ (v)
betala
  1. geld (of andere zaken) geven aan iemand om de kosten te voldoen

betaler (n)
betalare
  1. iemand die betaalt

betaling /bə.ˈta.lɪŋ/ (n)
betalning
  1. het onderhandigen of overboeken van geld in ruil voor goed of dienst

betalingsbalans (n)
betalningsbalans

betalingstermijn (n)
betalningsperiod

betasten (v)
antasta
  1. met de handen iemands lichaam op verschillende plaatsen aanraken

betekenen (v)
betyda
  1. ergens voor staan
  1. ergens toe doen

betekenis (n)
betydelse
  1. wat iets betekent, waar iets voor staat

beter /'beːtər/ (adj)
bättre

betoger (n)
demonstrant

betonmolen (n)
betongblandare

betovergrootvader (n)
gammelgammelfarfar
  1. de vader van een van je overgrootouders (die de ouders zijn van een van je grootouders)

betrappen (v)
ertappa
  1. getuige worden van het feit dat iemand iets (verbodens) doet

betreffen (v)
anbelanga
  1. gaan over, als onderwerp hebben

betrekkelijk voornaamwoord (n)
relativpronomen

betrekkelijkheid (n)
relativitet

betrekking /bə.ˈtrɛ.kɪŋ/ (n)
förhållande
  1. band of relatie tussen personen of groepen

betreuren (v)
sörja
  1. leedwezen tonen over iets

betreurenswaardig /bətrørən'swardəx/ (adj)
beklagansvärd
  1. waard betreurd te worden

betrokken (adj)
inblandad
  1. die erbij horen
inblandad i
  betrokken zijn bij

betrouwbaarheid (n)
trovärdighet

betrouwbaarheidsinterval /bə.ˈtraʊ̯.bar.hɛɪ̯ds.ˌɪn.tər.ˌvɑl/ /bə.ˈtrɔʊ̯β̞.bar.ɦɛːts.ˌɪn.tər.ˌvɑɫ/ /bə.ˈtrʌʊ̯.bar.ɦɛɪ̯ts.ˌɪn.tər.ˌvɑɫ/ (n)
konfidensintervall
  1. een statistische intervalschatting voor een parameter

beuk (n)
bok
  1. boomsoort

beuken (v)
banka
  1. ergens fors op slaan

beukennootje (n)
bokollon
  2. vrucht van de beuk, Fagus sylvatica

beul /bøːl/ (n)
bödel, skarprättare
  1. uitvoerder van lijfstraffen
bödel, monster
  2. wreedaard

beurs (n)
börs
  1. het beursgebouw waar aandelen gekocht en verkocht worden
portmonnä, börs
  2. een houder voor munten en biljetten
mässa
  4. bijeenkomst waar producenten van een bepaald vakgebied meest nieuwe producten tentoonspreiden

beurt /bøːrt/ (n)
tur
  1. gelegenheid of opdracht die bewust telkens aan een andere persoon uit en groep gegeven wordt

bevatten /be'vatən/ (v)
innehålla
  1. omvatten, in zich sluiten

beveiliging /bə.ˈvɛɪ̯.lə.χɪŋ/ /bə.ˈvɛɪ̯.lɪ.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛː.lə.ɣɪŋ/ (n)
säkerhet
  1. de genomen maatregelen die er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt

bevelen /bə'velə(n)/ (v)
befalla
  1. een dwingende opdracht geven.

beven (v)
darra
  1. hard en heftig trillen

bever (n)
bäver
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Castor

beverrat (n)
sumpbäver
  1. Myocastor coypus, een schadelijk knaagdier, leeft vooral in moerassige omgeving

bevestigen (v)
bekräfta
  1. zeggen dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

bevestiging /bə.ˈvɛs.ti.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈvɛs.tə.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛs.tə.χɪŋ/ (n)
bekräftelse
  1. het bevestigen, het mededelen aan iemand dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

bevoegdheid /bə'vuxtɛit/ (n)
kompetens

bevolking (n)
befolkning
  1. alle inwoners van een bepaald land, staat of gebied gerekend

bevolkingsgroep (n)
befolkningsgrupp
  1. een bepaald deel van de bevolking in een samenleving of gebied

bevorderen (v)
befordra
  1. een hogere rang verlenen aan iemand
främja
  2. aanmoedigen, promoten

bevorderlijk (adj)
befrämjande
  1. de eigenschap bezittend iets te bevorderen

bevriezen /bə'vrizə(n)/ (v)
frysa
  1. door afkoeling in vaste toestand komen

bevrijden (v)
befria
  1. iemand of een bevolking van gevangenschap of onderdrukking verlossen

bevrijding /bə.ˈvrɛɪ̯.dɪŋ/ /bə.ˈvrɛː.dɪŋ/ (n)
befrielse
  1. het vrij maken van mensen die gevangen gehouden of onderdrukt worden

bevroren (adj)
frusen
  1. door afkoeling in vaste toestand gekomen; volledig met ijs bedekt

bevuilen (v)
smutsa ner
  1. vuil maken; verontreinigen

bewaken /bə'wakə(n)/ (v)
bevaka
  1. toezicht houden op de veiligheid van iets of iemand

bewaking /bə.ˈwa.kɪŋ/ /bə.ˈʋa.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞a.kɪŋ/ (n)
bevakning

bewapenen /bə.ˈwaː.pə.nə(n)/ (v)
beväpna
  1. iemand van wapens voorzien

bewegen /bə.ˈweː.ɣə(n)/ /bə.ˈʋe.χə(n)/ /bə.ˈβ̞e.ɣə(n)/ (v)
flytta
  1. van plaats veranderen

beweging /bə.ˈwe.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈʋe.χɪŋ/ /bə.ˈβ̞e.ɣɪŋ/ (n)
rörelse
  1. in de staat verkeren waarin de locatie steeds verandert
  2. van plaats/positie veranderen
  3. een organisatie

beweren (v)
påstå
  1. iets met stelligheid verklaren waarvan het voor anderen niet duidelijk is of het waar is

bewering /bə.ˈweː.rɪŋ/ /bə.ˈʋɪː.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞eː.rɪŋ/ (n)
påstående
  1. een stellige verklaring dat iets zo is, vaak zonder het geven van de redenen waarom

bewerken /bə'wɛrkə(n)/ (v)
bearbeta
  1. veranderen om iets voor een of ander doel geschikt te maken
  4. iets met een mes anders maken
  2. een bestand of map wijzigen om voor een ander doel geschikt te maken

bewerking /bə.ˈwɛr.kɪŋ/ /bə.ˈʋɛr.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɛr.kɪŋ/ (n)
bearbetning
  1. een verandering om iets voor een bepaald doel geschikt te maken

bewijs (n)
bevis
  1. datgene wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vast (kan) leggen

bewijskracht (n)
beviskraft
  1.

bewijzen (v)
bevisa
  1. aantonen; staven

bewolkt /bəˈʋɔɫkt/ (adj)
molnig, mulen
  1. met wolken bedekt

bewonderaar (n)
beundrare
  1. een persoon die iemand bewondert

bewonderen (v)
beundra
  1. bekijken met respect

bewonderenswaardig (adj)
beundransvärd
  1. wat het verdient bewonderd te worden

bewondering /bə.ˈwɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈʋɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɔn.də.rɪŋ/ (n)
beundran
  1. het bekijken met enig ontzag

bewoner (n)
invånare
  1. iemand die in of op iets woont

bewusteloos /bəw'ɤstəlos/ (adv)
medvetslös
  1. in een toestand waarin men het bewustzijn voor de omgeving is verloren

bewusteloosheid (n)
medvetslöshet
  1. de staat van het bewusteloos zijn

bewustzijn /bə'wɤ(st)sɛin/ (n)
medvetande
  1. een toestand waarin men gewaarwordingen uit zijn omgeving ondergaat

bezem (n)
kvast, sopkvast
  1. een huishoudelijk voorwerp om stof en vuil bij elkaar te vegen

bezemsteel (n)
kvastskaft
  1. de lange stok waaraan de borstel van een bezem bevestigd is

bezet (adj)
ockuperad
  1. gedomineerd door de aanwezigheid van...

bezeten (adj)
besatt
  1. onder de invloed van een boze geest zijn

bezetten (v)
besätta
  1. in gebruik nemen

bezetter (n)
ockupant
  1. iemand die bezet, meer in het bijzonder de bezetter van een overwonnen natie in oorlogstijd

bezetting /bə.ˈzɛ.tɪŋ/ (n)
ockupation
  1. toestand waarbij het grondgebied van een land wordt bestuurd door een ander land

bezichtiging /bə.ˈzɪx.ti.ɣɪŋ/ /bə.ˈzɪx.tə.ɣɪŋ/ /bə.ˈzɪχ.tə.χɪŋ/ (n)
besiktning
  1. het bekijken

bezienswaardigheid (n)
sevärdhet
  1. een plaats die of een voorwerp dat door velen bezocht en bekeken wordt

bezig /bezəx/ (adj)
upptagen
  1. aan het werken

bezit (n)
besittning
  2. het houden van een goed voor zichzelf

bezitten /bə'zɪtə(n)/ (v)
äga
  1. iets in eigendom hebben

bezitter (n)
besittningshavare
  1. de persoon die het bezit van iets heeft

bezitting (n)
egendom
  1. dat wat iemand in eigendom heeft, dat wat van iemand is

bezoek /bə'zuk/ (n)
besök
  1. het bezoeken

bezoeken /bəˈzukə(n)/ (v)
besöka
  1. bij iemand langsgaan of langskomen

bezoeker (n)
besökare
  1. een persoon die iemand of iets bezoekt

bezopen (adj)
berusad
  1. bijzonder dronken

bezorgd (adj)
orolig
  1. met zorgen beladen

bezweet (adj)
svettig
  1. met zweet op de huid

beëindigen (v)
sluta
  1. tot een afsluiting brengen

beïnvloeden /bəˈɪnvludə(n)/ (v)
influera
  1. iemand of iets proberen te veranderen, invloed nemen op

biatlon (n)
skidskytte
  1. een skisport waarbij de deelnemers op bepaalde punten in een langlaufcircuit met een geweer op een doel moeten schieten

biblicisme (n)
bokstavstro
  1. theologische stroming die de teksten uit de Bijbel zeer letterlijk opvat

bibliobus (n)
bokbuss
  1.

bibliothecaris /ˌbiblijote'kaːrɪs/ (n)
bibliotekarie
  1. beheerder van een bibliotheek

bibliotheek /bib(l)ijo'tek/ (n)
bibliotek
  1. een plaats waar boeken verzameld staan

bibliotheekbus (n)
bokbuss
  1.

biceps (n)
biceps
  2. spier in de bovenarm

bidden (v)
bedja, be
  1. in gebed zijn, een godheid iets vragen
be
  2. dringend iets vragen, smeken

bidet (n)
bidé
  1. zitwasbak voor het wassen van de geslachtsdelen, billen en anus na gebruik van het toilet

bidsprinkhaan (n)
bönsyrsa
  1. benaming voor insecten uit de orde Mantodea

bidstoel /ˈbɪt.stul/ /ˈbɪt.stuɫ/ (n)
bönepall

biecht (n)
bikt
  1. de erkenning van zonden aan een geestelijke

biechtstoel (n)
biktstol
  1. een meubelstuk dat bedoeld is voor het aanhoren en afleggen van de biecht

biechtvader (n)
biktfader
  1. een priester die biechten afneemt

biefstuk (n)
biff
  1. dunne lap vlees van de bovenbil van een rund

bier (n)
öl
  1. alcoholische drank die bereid is uit gefermenteerde mout

bierbrouwerij /birbrɔuə'rɛi/ (n)
bryggeri
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het brouwen van bier

bierbuik (n)
ölmage
  1. vette buik

bierglas (n)
ölglas
  1. een glas dat speciaal ontworpen is om bier uit te drinken

bieslook (n)
gräslök
  1. en 2. (groene sprietjes van) plant Allium schoenoprasum

biest (n)
råmjölk
  1. de verdikte melk die afgegeven wordt door een koe die recentelijk gekalfd heeft

biet (n)
rödbeta, sockerbeta, beta, foderbeta, fodersockerbeta

big /bɪx/ /bɪχ/ (n)
griskulting
  1. een jong van het varken

bij /bɛɪ̯/ (n)
bi
  1. benaming vliegende insecten uit het geslacht Antophila

bij uitstek (phraseologicalUnit)
par excellence
  1. in het bijzonder, vooral

bijbel (n)
bibeln, bibel
  1. een exemplaar van de originele Bijbel

bijbetekenis (n)
bibetydelse
  1. bijkomende woordbetekenis

bijblijven (v)
hinna med
  1. de ontwikkelingen bijhouden

bijdrage /ˈbɛːdraʝə/ /ˈbɛːɪdraɣə/ (n)
bidrag
  1. iemands aandeel

bijdragen (v)
bidra
  1. een aandeel leveren

bijeneter (n)
biätare
  1. benaming voor veelkleurige en insectenetende vogels die...

bijenkorf (n)
bikupa
  1. kunstmatige behuizing waarbinnen een bijenvolk zijn raten kan bouwen, oorspronkelijk in de vorm van een gevlochten korf

bijenteelt /ˈbɛː.jə(n)ˌteɫt/ (n)
biodling
  1. het houden van bijen

bijgeloof /ˈbɛɪ̯.ɣə.ˌlof/ /ˈbɛɪ̯.χə.ˌlof/ /ˈbɛː.ɣə.ˌlof/ (n)
skrock, vidskepelse
  1. een geloof in iets extra's en onnatuurlijks

bijgelovig (adj)
skrockfull, vidskeplig
  1. iemand die gelooft in bijgeloof

bijholte (n)
bihåla
  1. holte

bijkans /bɛɪˈkɑns/ (adv)
nästan

bijl /bɛɪ̯l/ /bɛːɫ/ (n)
yxa
  1. hakwerktuig met een smalle snee en een lange steel die vooral voor het kappen van bomen gebruikt

bijlage (n)
bilaga
  2. een bestand dat bij een e-mail is meegezonden

bijleggen (v)
bilägga
  1. toevoegen
  2. meningsverschil of ruzie oplossen.

bijna /'bɛɪ.na/ (adv)
nästan
  1. op zo'n manier dat het niet veel scheelt of iets is zo

bijna-doodervaring (abbreviation)
näradödenupplevelse
  1.

bijnaam (n)
smeknamn, öknamn
  1. breed bekende, niet-officiële naam van een persoon, een groep van personen of een zaak

bijnier (n)
binjure

bijten /ˈbɛi̯tə(n)/ (v)
bita
  1. iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen

bijvoegen (v)
bifoga
  1. als extra ergens aan toevoegen

bijvoeglijk naamwoord /bɛɪ̯ˌvuχlək ˈnamʋo̞rt/ /bɛːˌvuxlək ˈnamβ̞oːrt/ /ˌbɛɪ̯vuɣ(ə)lɪk ˈnaːmwoːrd/ (n)
adjektiv
  1. een woordsoort die wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van...

bijvoet (n)
gråbo
  1. Artemisia vulgaris, een plant uit de composietenfamilie Asteraceae

bijvoorbeeld (abbreviation)
till exempel, exempelvis
  1. als voorbeeld, om tot voorbeeld te dienen

bijwerking /bɛiʋɛrkɪŋ/ (n)
biverkning

bijwoord (n)
adverb
  1. een woord dat een bijvoeglijk naamwoord, een werkwoord, een telwoord of een ander bijwoord nader bepaalt

bijziend (adj)
kortsynt
  1. alleen van dichtbij scherp kunnen zien

bijzin /bɛizɪn/ (n)
bisats, inbäddad sats
  1. een deel van een uiting dat een ondergeschikte rol speelt ten opzichte van de hoofdzin

bikini (n)
bikini
  1. tweedelige zwemkleding voor de vrouw

bil /bɪl/ (n)
skinka
  1. elk van beide lichaamsdelen gevormd door de grote spieren die het bekken aan de achterkant bedekken

biljart (n)
biljard
  1. spel

biljartbal (n)
biljardboll
  1. gladde, massieve en vrijwel perfect bolvormige bal gebruikt in het biljartspel

biljet (n)
sedel
  1. een stuk van staatswege uitgegeven papier waaraan geldswaarde is toegekend

biljoen (cardinalNumeral)
biljon
  1. 1.000.000.000.000

biljoengoud (n)
billon

bilzekruid (n)
bolmört
  1. zeer giftige plant uit de nachtschadefamilie

binden (v)
binda
  1. vastmaken (evt. figuurlijk)

binding (n)
bindning

bindsla (n)
romansallat
  1. en 2. (bladeren van) sla met een stevige rechte krop

bindvlies (n)
bindhinna
  1. een slijmvlies dat de sclera en de binnenste zijde van de oogleden bedekt

bindweefsel /ˈbɪntˌʋeːf.səl/ (n)
bindväv
  1. weefselsoort dat dient ter ondersteuning en verbinding

bingo (interjection)
bingo
  1. een uitroep gebruikt door spelers van bingo om aanspraak te maken op een overwinning

bingo (n)
bingo
  1. kansspel

binnen (preposition)
därinne

binnenband /ˈbɪnənˌbɑnt/ (n)
innerslang
  1. binnenste band, de band waarin de lucht aanwezig is

binnengaan (v)
inträda
  1. ergens in gaan

binnenin (adv)
inne

binnenkort (adv)
inom kort
  1. binnen afzienbare tijd

binnenland (n)
hemland
  1. een deel van een land dat ver van kust of grens gelegen is

binnenoor (n)
inneröra
  binnenoor

binnenplaats (n)
gård
  1. een open ruimte omringd door gebouwen, vaak tussen voor- en achterhuis

binnenst (adj)
innerst
  1. met meest aan de binnenkant gelegen

binnenstad /ˈbɪnə(n)ˌstɑt/ (n)
innerstad
  1. een, meestal oud, stadscentrum

binnenzak (n)
innerficka

biochemie /'bioˌxemi/ (n)
biokemi
  1. de wetenschap die de chemische processen van het leven op moleculair niveau bestudeert

biodiversiteit /ˈbiodivɛrsiˌtɛɪt/ (n)
biologisk mångfald, biodiversitet
  1. soortenrijkdom, het aantal verschillende diersoorten

biograaf (n)
levnadstecknare
  1. levensbeschrijver

biografie (n)
biografi

biografisch (adj)
biografisk

biologie /ˌbiʲoloˈɣi/ /ˌbiʲoloˈχi/ (n)
biologi
  1. wetenschap van de levende wezens, levensvormen en levensverschijnselen

biologisch /ˌbijo'loːɣis/ (adj)
biologisk
  1. te maken hebbend met de biologie

bioloog /ˌbioˈlox/ /ˌbioˈloχ/ (n)
biolog
  1. een wetenschapper die de biologie beoefent

biomassa (n)
biomassa

biometrie (n)
biometri
  2. verzameling technieken gericht op het meten en vaststellen van alle meetbare eigenschappen van levende wezens

bionica (n)
bionik

bioscoop (n)
biograf
  1. gebouw waarin mensen in stoelen naar een film geprojecteerd op een groot scherm kunnen kijken

biosfeer (n)
biosfär

biotoop (n)
biotop
  1. een gebied met een uniform landschapstype waarin bepaalde organismen kunnen gedijen

bisamrat (n)
bisam
  1. middelgroot waterbewonend zoogdier

bisdom /ˈbɪzdɔm/ (n)
stift
  1. kerkrechtelijk afgebakend gebied dat onder de bevoegdheid van een bisschop staat

biseksueel /bisɛksye:l/ (adj)
bisexuell
  1. seksueel gericht op beide geslachten

bismut (n)
vismut

bisschop /bɪsxɔp/ (n)
biskop
  1. een christelijke geestelijke die aan het hoofd staat van een bisdom

bit /bɪt/ (abbreviation)
bit
  1. in de informatica en de computertechnologie de kleinste eenheid van informatie

bitter (adv)
bitter, besk
  1. ter omschrijving van een vaak als onaangenaam ervaren smaak

bitterkruid /ˈbɪtərkrœʏt/ (n)
strävfibblor
  1. naam voor planten uit het geslacht Picris

bittervoorn (n)
bitterling
  1. bepaalde vissoort die voorkomt in schoon stilstaand of langzaam stromend water Rhodeus amarus

bitumen (n)
bitumen
  1. een viskeuze vloeistof die van nature voorkomt als de minst vluchtige fractie van ruwe aardolie

bivak /ˈbivɑk/ (n)
bivack
  1. kampement voor een leger of expeditie

bivakmuts (n)
rånarluva
  1. muts die tot onder de kin doorloopt met openingen om door te kijken en te ademen

bizar (adj)
bisarr

blaas (n)
blåsa
  1. een hol orgaan dat gevuld is met een hoeveelheid gas en/of vloeistof

blaasinstrument (n)
blåsinstrument
  1. een muziekinstrument waarvan de klank wordt voortgebracht door een luchtstroom

blad /blɑt/ (n)
blad, löv
  1. plat, groen onderdeel van planten
  2. vel papier

bladerdeeg /ˈbladərˌdex/ (n)
smördeg
  1. een deegsoort die in rechthoekige plakken wordt gebruikt

bladerloos (adj)
bladlös
  zonder bladeren

bladgoud (n)
bladguld
  1. een dun folie van goud dat wordt gebruikt voor decoratieve doeleinden

bladgroen (n)
klorofyll

bladluis (n)
bladlus
  1. een schadelijk klein insect dat zich voedt met het sap van jonge plantenscheuten...

bladwijzer (n)
bokmärke
  1. hulpmiddel om bij te houden waar iemand is tijdens het lezen van een boek
  2. bewaarde hyperlink

bladzijde /ˈblɑtsɛidɚ/ (n)
sida
  1. elk van de beide zijden van een blad papier in boek, krant of tijdschrift

blaffen (v)
skälla
  1. geluid maken dat kenmerkend is voor een hond

blamage (n)
blamage
  1. een afgang veroorzaakt door eigen falen

blancheren (v)
blanchera
  1. het gedurende zeer korte tijd in kokend water gaar laten worden van voedingsmiddelen, zodat geur, smaak en uiterlijk optimaal behouden blijven

blank /blɑŋk/ (adj)
vit
  1. met lichte huidskleur
  2. onbeschreven

blankvoorn (n)
mört
  1. bepaald soort zoetwatervis, Rutilus rutilus

blaten /ˈblatə(n)/ (v)
bräka
  het geluid van een schaap maken

blauw /blʌʊ/ (adj)
blå
  1. de kleur blauw hebbend

blauw /blʌʊ/ (n)
blå
  1. primaire kleur die zich in het spectrum bevindt tussen cyaan en violet

blauwband (n)
bandslätting
  1. bepaald soort visje van maximaal 11 cm dat van oorsprong uit Azië komt, Pseudorasbora parva

blauwborst (n)
blåhake
  1. bepaald soort lijsterachtige, Luscinia svecica

blauwdruk /blɑudrʏk/ (n)
blåkopia
  1. een directe fotografische kopie in witte lijnen op een achtergrond van Pruisisch blauw

blauwe bes (phraseologicalUnit)
amerikanskt blåbär
  1. Vaccinium corymbosum, een plant uit de heifamilie Ericaceae

blauwe bosbes (n)
blåbär
  1. bepaald soort vaste plant, Vaccinium myrtillus

blauwe gaai (n)
blåskrika
  1. witte kraaiachtige met lavendelblauw verenkleed op de rug en kop Cyanocitta cristata

blauwe kiekendief (n)
blå kärrhök
  1. bepaalde soort roofvogel uit de familie van de arendachtigen, Circus cyaneus

blauwe reiger (n)
gråhäger
  1. bepaald soort grote vogel, Ardea cinerea

blauwe vinvis (n)
blåval
  1. Balaenoptera musculus, een baleinwalvis, de grootste van alle walvisachtige

blauwgrijs /ˈblɑuɣrɛis/ (adj)
blågrå

blauwig /ˈblʌʊəχ/ /ˈblʌːβ̞əx/ (adj)
blåaktig
  2. op blauw lijkend

blauwneus (n)
vimma
  1. bepaald soort karperachtige riviervis Vimba vimba

blauwogig (adj)
blåögd
  1. met blauwe ogen

blauwzuur (n)
blåsyra, vätecyanid

blazen /'bla.zə(n)/ /'ble.zə(n)/ (v)
blåsa
  1. een luchtstroom veroorzaken

bleek /blek/ (adj)
blek
  1. gering van kleur

bleek schildzaad (n)
grådådra
  1. bepaald soort eenjarige plant, Alyssum alyssoides

blefaritis (n)
blefarit
  1. ontsteking van een ooglid

bleken (v)
bleka
  1. witter of lichter doen worden

blender (n)
blandare

blij /blɛi̯/ (adj)
glad

blijheid /ˈblɛɪ̯ɦɛɪ̯t/ /ˈblɛːɦɛːt/ (n)
munterhet
  1. een positieve stemming

blijven /blɛ.və(n)/ (v)
förbli, densamme
  1. niet veranderen
släntra
  3. ergens vertoeven

blik (n)
bleck
  1.1 vertind dun plaatstaal
konserv, konservburk
  2.1 cilindervormig luchtdicht afgesloten vaatje van dun metaal

blikopener (n)
burköppnare

bliksem /blɪksəm/ (n)
blixt
  1. de lichtgevende stralen die uit de hemel barsten bij onweer

blikseminslag (n)
blixtnedslag
  1.

blikvanger (n)
blickfång
  1. iets dat bedoeld is om sterk de aandacht te trekken

blind (adj)
blind, synskadad
  1. niet in staat te zien

blinddoek (n)
ögonbindel
  1. over de ogen gebonden reep ondoorzichtige stof om het zien te verhinderen

blindedarmontsteking (n)
blindtarmsinflammation

blindheid /'blɪndɦɛɪt/ (n)
blindhet
  1. een toestand waarin men niet in staat is te zien

bloed (n)
blod
  1. lichaamsvocht dat rondstroomt in de slagaderen en aderen

bloedarmoede (n)
anemi, blodbrist

bloedbaan (n)
blodomlopp
  1. het gesloten systeem van hart en vaten waardoor bloed stroomt

bloedbank (n)
blodbank

bloedcel (n)
blodkropp

bloeddonatie (n)
blodgivning
  2. afgestaan bloed

bloeddonor (n)
blodgivare

bloeddruk (n)
blodtryck

bloeddrukmeter (n)
blodtrycksmätare

bloeden /'bludən/ (v)
blöda
  1. het vloeien van bloed

bloedgroep (n)
blodgrupp

bloedhond (n)
blodhund
  1. Brits hondenras met grote kop, lange hangende oren en een lange staart

bloeding (n)
blödning

bloedonderzoek (n)
blodprov

bloedplasma (n)
blodplasma
  1. de vloeistof van het bloed waar geen bloedlichaampjes meer in zitten maar nog wel stollingseiwitten

bloedproef (n)
blodprov
  1. onderzoek van bloed met name naar de aanwezigheid van alcohol of drugs

bloedrood (adj)
blodröd

bloedserum (n)
serum

bloedsomloop (n)
blodomlopp

bloedvat (n)
blodkärl
  1. een bloedader

bloedverwantschap (n)
blodsfrändskap
  1. het genetisch aan elkaar verwant zijn

bloedworst /'blutʋɔrst/ (n)
blodkorv
  1. vleeswaar vervaardigd van het bloed en het vet van een varken

bloedwraak (n)
blodshämnd

bloedzuiger (n)
blodigel
  1. een worm die bloed zuigt uit mens en dier

bloeien (v)
blomma
  1. het dragen van open, actieve bloeiwijzen
  2. het bijzonder goed maken

bloem (n)
blomma, blomster
  1. een deel van plant met zaden
mjöl
  2. fijngemalen poeder, meestal van granen

bloembed (n)
blomrabatt

bloemenwinkel (n)
blomsteraffär

bloemenzaak (n)
blomsteraffär

bloemist (n)
florist
  1. bloemenverkoper

bloemkool (n)
blomkål
  1. een kool met vlezige bleekgele bloemstengels die als groente gegeten wordt

bloemlezing (n)
antologi

bloempot (n)
blomkruka
  1. pot waarin men een plant kweekt

bloempotkapsel (n)
pottfrisyr

bloemsuiker (n)
florsocker

bloes (n)
blus
  1. kledingstuk

bloesem /blusəm/ (v)
blom
  1. het bloemengeheel van een vruchtboom

blok /blɔk/ (n)
block
  1. een vaak hoekig massief stuk materiaal
  3. een onderdeel van een fluit

blokfluit (n)
blockflöjt
  1. een eenvoudig houten blaasinstrument

blokkade (n)
blockad

blokschaaf (n)
hyvel
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

blond /blɔnd/ /blɔnt/ (adj)
blond, ljus
  1.

blondine /blɔnˈdiːnə/ (n)
blondin
  1. blond meisje, blonde vrouw

bloody mary (n)
bloody mary
  1. cocktail van wodka en tomatensap

bloot (adv)
bar

blootstellen (v)
exponera
  1.in aanraking doen komen met

blozen (v)
rodna
  rood worden in het gezicht, bijvoorbeeld van verlegenheid of schaamte

bluf /blʏf/ (n)
bluff
  1. poging tot intimidatie

blunder (n)
etikettsbrott
  1. een onverwacht domme, vaak erg publieke, daad die meestal iemands geloofwaardigheid aantast

blussen (v)
släcka
  1. het doven van een brand

blussingwerk (n)
släckningsarbete
  1. het blussen (van een brand)

bluswerkzaamheden (n)
släckningsarbeten
  1. activiteiten van de brandweer om het vuur van een brand te doven

blut /blɵt/ (adj)
pank
  1. geen geld meer hebbend

blèren (v)
gallskrika
  1. heel hard huilen
bräka
  2. blaten

boa (n)
boa
  1. zeer grote wurgslang

bobine (n)
tändspole

bobsleeën (v)
rodel
  1. een sport waarbij een bochtig ijsparcours wordt afgelegd in een bestuurbare slee

bocht (n)
kurva
  1. gebogen weg of pad
vik
  2. een brede baai aan de kustlijn

bod (n)
bud

bodemanalyse (n)
jordanalys

bodhrán (n)
bodhrán
  1. bodhran

boe (interjection)
bu

boeddhist (n)
buddhist
  1. volger van de leer van Boeddha

boeg (n)
bog
  1. de voorkant van een schip

boegbeeld (n)
galjonsfigur
  1. een beeld dat ter versiering aangebracht werd op de voorsteven van een schip

boegklamp (n)
halkip
  1. een geleider voor kabel of touw

boegseren (v)
bogsera
  1. voortslepen door een of meer (andere) schepen

boegspriet (n)
bogspröt
  1. uitstekend rondhout aan de voorsteven van een zeilschip

boei /buj/ (n)
boj
  1. een drijvend en verankerd voorwerp om de vaargeul in ondiepe wateren aan te geven

boeien /bujə(n)/ (v)
fjättra
  1. kluisteren
fängsla
  2. fascineren

boek (n)
bok
  1. een ingebonden bundel bedrukte of beschreven vellen papier

boekanier (n)
buckanjär

boekbinder (n)
bokbindare

boekdeel /ˈbuɡdel/ (n)
band
  1. drukwerk dat zoveel bladzijden heeft dat het in aparte band kan worden gebonden, maar waarvan de inhoud onderdeel is van een groter werk

boekdrukkunst (n)
boktryckarkonst
  1. de in de 15de eeuw ontwikkelde kunst om teksten door middel van een drukpers te vermenigvuldigen

boeken /ˈbukən/ (v)
boka
  1. reserveren van bijvoorbeeld een hotelkamer

boekenbus (n)
bokbuss
  1.

boekenkast /ˈbu.kə.ˌkɑs/ /ˈbu.kə.ˌkɑst/ (n)
bokhylla, bokskåp
  1. een kast voor de opslag en het laten zien van boeken

boekensteun (n)
bokstöd
  1. hulpmiddel dat ervoor zorgt dat boeken rechtop blijven staan op een niet geheel gevulde boekenplank

boekhouder (n)
bokhållare
  1. iemand die de inkomsten en uitgaven van een organisatie bijhoudt

boekhouding (n)
bokföring
  bijhouden van gegevens

boekje (n)
liten bok
  1. verkleinwoord enkelvoud van boek

boekweit (n)
bovete
  1. en 2. (gepelde zaden van) plant Fagopyrum esculentum

boekweitmeel (n)
bovetemjöl
  fijn gemalen zaden van boekweit

boekweitvlokken (n)
boveteflingor
  1. geplette granen van Fagopyrum esculentum

boekwinkel /ˈbuk.wɪŋ.kəl/ /ˈbuk.ʋɪŋ.kɔɫ/ /ˈbuk.β̞ɪŋ.kəɫ/ (n)
bokhandel
  1. een winkel waar boeken verkocht worden

boemerang (n)
bumerang
  1. een gebogen werpstok die de neiging heeft terug te keren naar de werper

boer /buːr/ (n)
bonde
  1. landbouwer
knekt
  4. speelkaart

boerderij (n)
gård
  2. een onderneming van een boer

boeren /buːrən/ (v)
rapa
  3. een boer laten

boerenkool /burə'kol/ (n)
grönkål
  1. en 2. (gekrulde bladeren van) bladgewas (kool) Brassica oleracea convar. acephala var. laciniata

boerenwormkruid (pn)
renfana
  1. Tanacetum vulgare

boerenzwaluw /ˈburə(n)ˈzwalyw/ (n)
ladusvala
  1. een kleine trek- en zangvogel

boerka (n)
burka
  1. het gehele lichaam, inclusief gezicht en ogen, verhullend gewaad gedragen door (streng) islamitische vrouwen

boerkini (n)
burkini

boetedoening (n)
bot

boeten /ˈbutən/ (v)
plikta
  1. straf ondergaan

boetiek (n)
butik

boezem (n)
barm
  1.

bof /bɔf/ (n)
påssjuka, parotit
  2. ziekte

bohrium (n)
bohrium
  1. scheikundig element met symbool Bh en atoomnummer 107

bojaar (n)
bojar

bok (n)
bock
  1. mannelijke geit

bokken /ˈbɔkə(n)/ (v)
slå bakut
  2. (van paarden) de achterhand in de lucht gooien

bokking (n)
böckling
  1. gerookte en gezouten haring

boksbeugel (n)
knogjärn
  1. een gevechtswapen bestaande uit een stuk ijzer dat men gebruikt om mee te slaan

boksen (n)
boxning
  1. een tactische vechtsport

bokshandschoen (n)
boxningshandske, boxhandske
  1. handschoen gedragen tijdens het boksen

bokvis (n)
oxögonfisk
  straalvinnige vis (Boops boops) uit de familie van zeebrasems

bol (n)
sfär, glob
  1. een driedimensionaal rond lichaam zie sfeer

bolbliksem (n)
klotblixt
  1. een helder oplichtend bolvormig object met een diameter van maximaal 40 centimeter, dat soms waargenomen wordt in de buurt van een blikseminslag en dan gedurende meerdere seconden zichtbaar is

bolder (n)
förtöjningspåle
  1. bolder

bolderik (n)
klätt
  1. Agrostemma githago

bolderkar (n)
barnskrinda
  1. een vierwielige ongemotoriseerde bak die wordt voortgetrokken aan een hendel vooraan

bolhoed (n)
kubb, plommonstop
  1. hoed

bolhoop (n)
klotformade
  1. een bolvormige groep sterren zoals die in galactische halo's kunnen worden aangetroffen

bolsjewiek (n)
bolsjevik
  1. lid van een factie van de marxistische Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij (RSDAP) die zich ...

bolsjewisme (n)
bolsjevism

bolster (n)
skal

bom /bɔm/ (n)
bomb
  1. vernietigingstuig dat gevuld is met explosieven

bombardement (n)
bombardemang
  1. beschieting met bommen, het werpen van bommen

bombarderen (v)
bombardera, bomba
  1. bommen of andere projectielen afvuren op iets of iemand

bombrief (n)
brevbomb
  1. een brief die explodeert wanneer men hem opent

bommelding (n)
bombhot, bombalarm
  1. een mededeling dat er een bom gaat ontploffen

bommenwerper (n)
bombflyg
  1. een militair vliegtuig dat is ontworpen voor het werpen van bommen op gronddoelen

bondgenoot (n)
bundsförvant
  1. een andere macht waarmee een afspraak gemaakt is aan dezelfde zijde te zullen strijden

bonenkruid (n)
sommarkyndel

bonobo (n)
dvärgschimpans, bonoboapan
  1. Pan paniscus, een mensaap, staat samen met de chimpansee van alle diersoorten...

bont /bɔnt/ (adj)
brokig
  1. met veel verschillende felle kleuren

bont /bɔnt/ (n)
päls

bontbekplevier (n)
blåhake
  1. bepaalde vogelsoort uit de familie van plevieren, Charadrius hiaticula

bontjas (n)
päls

bontmuts (n)
pälsmössa
  1. hoofddeksel

boodschap (n)
budskap, meddelande, bud
  1. overgebracht bericht

boodschappentas (n)
kasse
  1. een tas waarin men de boodschappen kan doen bij het winkelen

boodschapper /ˈbotsxɑpər/ (n)
budbärare, bud
  1. berichtenoverbrenger

boog /box/ (n)
båge, pilbåge
  1. wapen
båge
  2. cirkelboog
  3. deel van bouwwerk

boogbrug (n)
bågbro

booglamp (n)
båglampa
  1.

boogschieten (n)
bågskytte
  1. een sport waarbij pijlen worden weggeschoten naar een doel met behulp van een boog

boogschutter (n)
bågskytt
  1. iemand die schiet met een boog

boom (n)
träd
  1. meerjarige plant met houten stam

boomblauwtje /ˈbom.blɑʊ̯.cə/ /ˈbom.blɔʊ̯.tʲə/ (n)
tosteblåvinge
  1. bepaald soort dagvlinder, Celastrina argiolus

boomgaard (n)
fruktträdgård
  1. een stuk grond met vruchtbomen

boomgrens /ˈbom.ɣrɛns/ /ˈbom.χrɛns/ (n)
trädgräns
  1. een grens waarboven geen bomen meer groeien

boomhei (n)
trädljung

boomklever (n)
nötväcka
  1. bepaald soort vogeltje, Sitta europaea

boomkunde /ˈbom.kɵn.də/ /ˈbom.kʏn.də/ (n)
dendrologi

boomleeuwerik /ˈbom.leː.β̞əˌrɪk/ /ˈbom.lɪː.β̞əˌrɪk/ (n)
trädlärka
  1. een vogelsoort die inheems is in Nederland en België

boommeester /ˈbom.mes.tər/ (n)
hamnkapten
  1. een persoon die de slagboom naar de haven beheert en havengelden in ontvangst neemt

boommes /ˈbo.mɛs/ (n)
bandkniv
  1. een groot mes om bomen mee te schillen

boompieper /ˈbom.pi.pər/ (n)
trädpiplärka
  1. een vogelsoort die inheems is vrijwel geheel europa

boomschors /ˈbom.sxɔrs/ /ˈbom.sχɔrs/ (n)
bark
  1. het dode buitenste deel van de bast van een boom

boomslak /ˈbom.slɑk/ (n)
fläcklundsnäcka
  1. een veelvoorkomende Europese slak

boomslang /'bomslɑŋ/ (n)
boomslang
  2. bepaald landdier zonder poten Dispholidus typus

boomstam /'bomstɑm/ (n)
stam
  1. een rechtop gaande houten schacht van een boom

boomvalk (n)
lärkfalk
  1. kleine sierlijke valk, familie van de torenvalk, Falco subbuteo

boon (n)
böna
  1. zaadje uit de peulvrucht van enige vlinderbloemige planten, waarvan men alleen de zaden ofwel de gehele vrucht eet

boor (n)
bor
  B. chemisch element en een zwart metalloïde

boord /bɔːrt/ (n)
bord
  1. het dek van een schip

boormachine (n)
borrmaskin
  1. machine om te boren

boortoren (n)
borrtorn
  1. hoge boorinstallatie

boos /boʊs/ /boːs/ (adj)
arg
  1. kwaad, woedend

boosaardigheid (n)
elakhet

booswicht (n)
bov

boot /boʊt/ /boːt/ (n)
båt
  1. een klein vaartuig

bootreis (n)
båttur

bootschoen / ˈbotsxun / (n)
seglarsko
  1. een lichte soort van schoenen van zacht leer, ontwikkeld naar het voorbeeld van Indiaanse mocassins

bootsman (n)
båtsman
  1. een rang gelijk aan sergeant bij de marine en de hoogste onderofficier bij de koopvaardij

bord /bɔRd/ /bɔrt/ (n)
svarta tavlan
  2. Vlak voorwerp aan een muur
tallrik, fat
  [1] Schijfvormig voorwerp

bordeel (n)
bordell
  1. een huis waarin tegen betaling seksuele diensten worden aangeboden

bordpapier (n)
kartong

bordspel (n)
brädspel

borduren (v)
brodera
  1. met naald en draad versieringen aanbrengen op een stuk weefsel

borduursel (n)
broderie
  1. weefselversiering aangebracht met naaldwerk

borduurwerk (n)
broderi
  1. iets wat men geborduurd heeft op aan het borduren is

boren (v)
borra
  1. met een werktuig dat om zijn as draait een gat in iets maken

borg (n)
borgensman
  1. iemand die garant staat voor een eventueel te betalen bedrag

borgtocht (n)
borgen
  1. overeenkomst waarbij een borg zich garant stelt

borium (n)
bor
  1. een chemisch element en een zwart metalloïde

borrel (n)
brännvin
  1. drankje

borst /bɔrst/ (n)
bröst, barm, bringa
  2. elk van de twee vooruitstekende klieren bij vrouwen waaruit zich de moedermelk afscheidt

borstbeen (n)
bröstben
  plat been waaraan de ribben aan de voorzijde vastgehecht zijn

borstel (n)
borste
  1. schoonmaakgereedschap met bos haren

borstkas (n)
bröstkorg
  1. geraamte van de borst

borstvergroting (n)
bröstförstoring
  1. ingreep waarbij de vrouwenborst operatief wordt vergroot

borstvoeding (n)
amning

bos /bɔs/ (n)
skog
  1. een groep bomen

bosanemoon (n)
vitsippa

bosbeekjuffer (n)
blå jungfruslända
  1. Calopteryx virgo, een bepaald soort van de beekjuffers.

bosbes (n)
blåbärssläktet, odonsläktet
  1. en 3. plant, en bessen, uit geslacht Vaccinium
blåbär
  2. plant Vaccinium myrtillus

bosbouw /ˈbɔsbɑuw/ (n)
skogsbruk
  1. het systematisch bosbeheer (teelt en verzorging van bossen) voor de productie van hout

bosbrand (n)
incendio forestal
  1. brand van of in een bos

bosmuis (n)
skogsmus
  1. bepaald soort knaagdier, Apodemus sylvaticus

bosrietzanger (n)
kärrsångare

bosui (n)
salladslök, vårlök
  1. jonge, onvolgroeide geboste ui met blad

bosuil (n)
kattuggla
  1. bepaald soort vogel, Strix aluco

boswachter (n)
jägmästare
  1. een beheerder van een boswachterij

boswilg (n)
sälg
  1. bepaald soort loofboom Salix caprea

bot (adj)
trubbig
  1. stomp

bot (n)
flundra, skrubbskädda
  1. platvis

botanicus (n)
botaniker

boter /ˈbotər/ (n)
smör
  1. zuivelproduct

boterbloem (n)
smörblomma
  1. een aantal meestal overblijvende, kruidachtig planten met helder gele of soms witte bloemen uit het geslacht Ranunculus behorende tot de familie Ranunculaceae

boterzuur (n)
smörsyra
  1. CH₃(CH₂)₂COOH

botsen /ˈbɔt.sə(n)/ (v)
kollidera, krocka
  1. met een flinke snelheid tegen elkaar aankomen

botsing /ˈbɔt.sɪŋ/ (n)
kollision
  1. het botsen

bougie (n)
tändstift
  1. het onderdeel van een verbrandingsmotor dat door een vonk het mengsel van brandstofdamp en lucht in de cylinder tot ontploffing brengt

bouillon (n)
buljong
  1. een aftreksel van magere vleesresten, beenderen of vis

boulimie (n)
bulimi
  psychologische toestand waarin een persoon terugkerende eetbuien heeft

bout (n)
bog
  2. stuk vlees, meestal een poot

bouwen /ˈbɑu̯ə(n)/ (v)
bygga, uppföra, anlägga, förfärdiga, uppresa, upprätta
  1. een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen

bouwkunde (n)
byggteknik
  1. (wetenschap)

boven /ˈboː.vən/ (adv)
ovan
  1. bovenaan, erboven, niet beneden, niet eronder

boven /ˈboː.vən/ (preposition)
ovan
  1. op een plaats hoger gelegen dan

bovenarm (n)
överarm
  1. het bovenste gedeelte van de arm tussen de schouder en de elleboog

bovendien /bovənˈdin/ (adv)
dessutom
  1. op de koop toe, daarenboven

bovenlip (n)
överläpp

bovennatuurlijk /bovəˈnɑtyrlək/ (adj)
övernaturlig
  1. behorende tot een orde van dingen die buiten het menselijke ligt

bowling (n)
bowling
  1. een sport waarbij de speler door middel van een bowlingbal moet proberen om alle tien de pins omver te gooien

boycot (n)
bojkott

boycotten (v)
bojkotta
  1. iemand uitsluiten, niet meer willen werken voor, leveren aan of kopen bij

braak (n)
bråka
  2. werktuig om vlas of hennep te braken of te kneden.

braakbal (n)
spyboll

braam (n)
björnbär
  1. struik & 2. vrucht

braamsluiper /ˈbramslœʏpər/ (n)
ärtsångare
  1. bepaald soort zangvogel, Sylvia curruca

braden (v)
steka
  1. vlees bereiden door het in vet te verhitten

brand /ˈbrɑnd/ /ˈbrɑnt/ (n)
brand
  1. een verbranding met vuur

brandbestrijding /ˈbrɑntbəˌstrɛidɪŋ/ (n)
släckningsarbeten
  1. vuur dat schade aanricht tegengaan

brandblusser (n)
brandsläckare
  1. een draagbaar toestel dat dient om een kleine of een beginnende brand te bestrijden

brandewijn (n)
brännvin
  1. een soort sterke drank

brandgans (n)
vitkindad gås
  1. bepaald soort gans, Branta leucopsis

brandhout (n)
bränsle
  1. hout dat gebruikt wordt om te verbranden

brandkraan /ˈbrɑntkran/ (n)
brandpost
  1. aansluitpunt voor een brandslang aan het waterleidingnet

brandmerken (v)
brännmärka
  1. (vee) merken door het inbranden van een teken
  2. stigmatiseren

brandnetel (n)
brännässla
  2-3. een harige plant die bij aanraking een brandend gevoel en zwelling veroorzaakt

brandpunt (n)
fokus

brandstichter (n)
brandstiftare
  1. iemand die expres brand veroorzaakt

brandstichting (n)
mordbrand

brandstof (n)
bränsle
  1. stof waaruit door middel van verbranding of een ander chemisch proces energie wordt gewonnen

brandstofcel (n)
bränslecell
  een elektrochemisch toestel

brandweer (n)
brandkår

brandweerkazerne (n)
brandstation

brandweerman (n)
brandman, brandsoldat
  1. lid van de brandweer

brandweermens (n)
brandsoldat
  1. lid van de brandweer

brasem (n)
braxen
  1. bepaalde karperachtige vissoort Abramis brama

brassière (n)
behån
  1. dameskledingstuk

breed (adj)
bred

breedband /ˈbred.bɑnd/ /ˈbred.bɑnt/ (n)
bredband
  1. een internetverbinding met een hoog debiet

breedgeschouderd (adj)
bredaxlad
  1. breed van borst en schouders, breedgebouwd

breedte (n)
bredd
  1. afmeting loodrecht op de hoogte of de lengte

breedtegraad (n)
latitud
  1. cirkel van gelijke geografische breedten

breekijzer (n)
kofot
  1. stevige metalen stang, meestal voorzien van een gespleten einde, de koevoet, gebruikt om zaken open te breken.

breekpunt (n)
bruten plats

breien /ˈbrɛ.jə(n)/ (v)
sticka
  1. een weefsel vervaardigen uit een gesponnen draad met behulp twee of meer pennen

brein /brɛi̯n/ (n)
hjärna
  1. orgaan

breinaald /ˈbrɛɪ̯nald/ /ˈbrɛɪ̯naɫt/ /ˈbrɛːnalt/ (n)
sticka
  1. een naald die gebruikt kan worden bij het breien

breken (v)
bryta
  1. in stukken uiteenvallen
  5. in stukken uiteen doen vallen

brekingsindex (n)
brytningsindex

brengen /ˈbrɛŋ.ə(n)/ (v)
bringa
  1. ergens heen gaan om iets of iemand daar af te geven

bretel (n)
hängsle

breuk (n)
bråk
  1. de uitkomst (quotiënt) van een deling van twee of meer gehele getallen

brexit (n)
brexit

bridge (n)
bridge
  1. een spel gespeeld door vier spelers, verdeeld in twee paren en gespeeld in dertien slagen
  2. de kam van een elektrische gitaar

brief /brif/ (n)
brev
  1. verzonden geschreven boodschap

briefgeheim (n)
brevs konfidentialitet

briefhoofd (n)
brevhuvud
  1. tekst bovenaan een brief met gegevens van de afzender en de geadresseerde en de datum van verzending

briefkaart (n)
brevkort
  1. een korte brief in de vorm van een kaart

briefopener (n)
brev öppnare, brevöppnare
  1. een doorgaans sierlijk mesje dat men gebruikt om briefomslagen met te openen

briefpapier (n)
brevpapper, skrivpapper

bries /bris/ (n)
bris
  1. zachte frisse wind

brievenbus (n)
brevlåda

bril (n)
glasögon
  1. een optisch instrument dat gebruikt wordt om de scherpte van het zicht te verbeteren

brilbeer /ˈbrɪl.beːr/ /ˈbrɪɫ.beːr/ /ˈbrɪɫ.bɪːr/ (n)
glasögonbjörn
  1. een beer met grote cirkels rond de ogen, als een bril

brilduiker (n)
knipa
  1. Bucephala clangula, een vogel uit de familie Anatidae

briljant (adj)
briljant
  1. buitengewoon slim

briljant (n)
briljant
  1. slijpvorm voor onder andere diamant

broccoli /ˈbrɔkɔlɪ/ (n)
broccoli
  1. groente

brochure (n)
broschyr

broeden /'bru.də(n)/ (v)
ruva, häcka
  1. een gelegd ei met lichaamswarmte warm houden

broeder /brudər/ (n)
broder
  1. een broer

broedermoord (n)
brodermord
  1. moord van de ene broer op een andere broer, ook figuurlijk gebruikt

broederschap (n)
broderskap
  1. kerkelijk goedgekeurde vereniging
  2. vereniging van beroepsgenoten
  1. vriendschappelijke betrekking als tussen broers

broeikas (n)
växthus, drivhus
  1. een met glas overdekte kas voor het kweken van gewassen

broeikaseffect (n)
växthuseffekt

broeikasgas (n)
växthusgas, drivhusgas

broek /bruk/ (n)
byxor, byxa
  1. een kledingstuk met twee afzonderlijke pijpen voor beide benen

broer /bruːr/ (n)
bror, broder
  1. een mannelijk kind van dezelfde ouders

brokaat (n)
brokad
  1. zijdeweefsel met ingeweven, meestal grote figuren, vaak met goud- of zilverdraad doorweven

bromfiets (n)
moped

bromide (n)
bromid

brommer (n)
moped

bron /ˈbron/ (n)
källa
  1. daar waar men informatie vandaan haalt
  2. begin van een waterloop

bronchiaal (adj)
bronkial
  1. met betrekking tot de luchtpijp-takken

bronchitis (n)
bronkit, luftrörskatarr
  1. ontsteking van de luchtpijptak

brons (n)
brons

bronwater (n)
källvatten
  1. water dat uit de grond is gehaald, gebruikt als drinkwater of geneeskrachtig water

brood /broːt/ (n)
bröd
  1. een meelproduct dat gemaakt wordt door meeldeeg te bakken, te koken of te stomen

broodboom (n)
brödfruktträd
  1. boom Artocarpus altilis

broodje (n)
bulle
  1. klein brood, vaak versierd, belegd of in een speciale vorm, voor één persoon

broodrooster (n)
brödrost

broom (n)
brom

brouwen (v)
brygga
  1. (bier) brouwen

brouwer (n)
bryggare

brouwerij /brɔuə'rɛi/ (n)
bryggeri
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het brouwen van bier

brug /brʏx/ /brʏχ/ (n)
bro
  kunstmatige weg over een diepte

bruid /brœy̯t/ (n)
brud
  1. een vrouw die in het huwelijk treedt

bruidegom (n)
brudgum
  1. man die in het huwelijk treedt

bruidspaar (n)
brudpar
  1. De twee mensen die met elkaar in het huwelijk treden

bruidsschat (n)
hemgift
  1. een gift die een meisje van haar ouders meekrijgt als ze in het huwelijk treedt

bruiloft (n)
bröllop
  1. huwelijks-, trouwfeest

bruin /brœʏn/ (adj)
brun
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie hebbend

bruin /brœʏn/ (n)
brun
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie

bruine beer /ˌbrœʏnəˈbeːr/ (n)
brunbjörn
  1. Ursus arctos, een beer die in Europa, Azië en Amerika voorkomt.

bruine dwergmeerval (n)
brun dvärgmal, dvärgmal
  1. bepaalde soort zoetwatervis Ameiurus nebulosus

bruine kiekendief (n)
brun kärrhok, brun kärrhök
  1. bepaald soort roofvogel, Circus aeruginosus

bruine rat (phraseologicalUnit)
brunråtta
  1. grijsbruin knaagdier met een kale geringde staart Rattus norvegicus

bruinharig (adj)
brunhårig, brunett
  1. met bruine haren.

bruinig /ˈbrœʏnəχ/ /ˈbrœːnəx/ /ˈbrœːnɪx/ (adj)
brunaktig
  2. op bruin lijkend

bruinkool (n)
brunkol

bruinvis /ˈbrœy̯nvɪs/ (n)
tumlare
  1. familie Phocoenidae van kleine rondsnuitige tandwalvissen

brunette (n)
brunett
  1. een vrouw met (donker)bruin (of zwart) haar en soms ook met een donkere gelaatstint

brus /brʏs/ (n)
syskon
  1. een ander kind van dezelfde ouders (zonder de connotatie met zorg)

brutaal (adj)
oförskämd
  2.
fräck
  3. vrijpostig

brutaliteit (n)
oförskämdhet

bruut /ˈbryt/ (adj)
brutal
  1. nietsontziend en gewelddadig

btw (n)
moms
  1. de afkorting voor belasting over de toegevoegde waarde

budgettair (adj)
budget
  1. met betrekking tot een budget, begroting

buffel /'bɵfəl/ (n)
buffel
  1. een verzamelnaam voor een aantal zware rundersoorten met vaak forse hoorns

buffer (n)
buffert
  3. tijdelijk geheugen in rekenmachines...

buffet /ˈbyfɛt/ (n)
buffé
  1. meubelstuk waarin men tafelgoed en -zilver opbergt
  2. toonbank waarop allerlei etenswaar ligt die men kan bekomen of zelf pakken

bugel /ˈby.χəɫ/ /ˈbyː.ɣəl/ (n)
flygelhorn
  1. een koperen blaaasinstrument.

buideldier (n)
pungdjur
  1. zoogdier dat het jong in een buidel draagt

buigen /bœʏ̯χə(n)/ /bœːɣə(n)/ (v)
böja
  1. krommend vervormen
bågna
  2. een buiging maken
  3. aandacht besteden aan iets

buiging (n)
bockning

buigspier (n)
böjmuskel
  1. spier die zorgt dat het tussenliggende gewricht buigt

buigzaam (adj)
böjlig

buik /bœʏ̯k/ /bœːk/ (n)
mage, buk
  1. het onderste deel van de voorkant van de romp van mens of dier dat van boven door het middenrif en van onderen door de bekkengordel begrenst is

buikdans (n)
magdans

buikloop (n)
diarré

buikspreker (n)
buktalare

buil (n)
mjölsikt
  1. grote zeef voor het zeven van meel

builenpest (n)
böldpest
  1. de meest voorkomende vorm van pest en wordt veroorzaakt door de

buis (n)
rör
  1. een hol, cilindrisch voorwerp

buiten /ˈbœʏ̯tə(n)/ /ˈbœːtə(n)/ (adv)
ute

buitenechtelijk (adj)
utomäktenskaplig
  1. niet binnen het raamwerk van het huwelijk

buitenkant (n)
utanför

buitenland (n)
utomlands
  1. ieder land buiten het eigene

buitenlander /ˈbœytə(n)lɑndər/ (n)
utlänning
  1. iemand die in het buitenland woont, of iemand afkomstig uit het buitenland

buitenlands (adj)
utländsk
  1. op het buitenland betrekking hebbend

buitenspel (n)
offside

buizerd (n)
ormvråk
  1. bepaald soort middelgrote roofvogel, Buteo buteo

bukken /ˈbɵkən/ (v)
bocka sig
  1. het lichaam geheel vooroverbuigen om bij iets lagers te komen

bul /bʏl/ (n)
bulla
  1. mannelijk rund en het mannetje van sommige andere zoogdieren en zeezoogdieren
  2. pauselijke oorkonde

buldog (n)
bulldogg
  1. een stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken...

buldogmier (n)
bulldoggsmyror

bulgur (n)
bulgur
  1. gestoomde, daarna gedroogde en vervolgens grof gemalen of gebroken tarwekorrels, meestal durumtarwe

bulldozer (n)
bandschaktare
  1. Machine

bult (n)
puckel

bultrug /ˈbʏltrʏx/ (n)
knölval
  1. benaming voor een van de grotere baardwalvissen met lange borstvinnen

bumper (n)
stötfångare
  1. Stootstang

bundel (n)
bunt
  1. zijdelings bijeengehouden verzameling langwerpige voorwerpen

bunker (n)
bunker
  1. zwaar versterkte verdedigingsstelling

bunsenbrander (n)
bunsenbrännare
  1. gasbrander met regelbare luchttoevoer die men gebruikt in een laboratorium

bunzing (n)
iller
  1. bepaald soort zoogdier, Mustela putorius

burcht (n)
borg
  1. kasteel

bureau (n)
skrivbord
  1. een werkmeubel voor administratief- en studiewerk
kontor
  2. een (politie)kantoor

bureaucratie (n)
byråkrati

bureaustoel (n)
kontorsstol
  1. een stoel die ontworpen is om in een kantooromgeving gebruikt te worden

burgemeester (n)
borgmästare
  1. hoofd van het gemeentebestuur

burger (n)
medborgare
  1. inwoner van een stad of staat die bepaalde wettelijke rechten en plichten heeft
civil
  2. lid van de burgerbevolking, in tegenstelling tot een strijdende partij of ordedienst

burgerlijk /ˈbʏrɣərlək/ (adj)
borgerlig
  1. tot de burgers behorend, tot de middenstand behorend

burgeroorlog (n)
inbördeskrig
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen binnen hetzelfde land, waarbij soms ook het leger betrokken is

burgerrecht (n)
civilrätt
  1. een recht dat men geniet als staatsburger van een land

burgerrechten (n)
medborgerliga rättigheter, civila rättigheter
  1. een recht dat men geniet als staatsburger van een land

burggraaf (n)
borggreve, vicomte
  1. edelman

bus /bɵs/ (n)
buss
  1. vervoermiddel op de weg voor een aanzienlijk aantal passagiers

bushalte /ˈbʏshɑltə/ /ˈbʏshɑɫtə/ (n)
busshållplats
  1. een plek waar een bus stopt

buskruit (n)
krut
  1. een ontplofbaar mengsel van fijngepoederde kool, zwavel en salpeter

busongeval /ˈbʏsɔŋɣəˌvɑl/ (n)
bussolycka
  1. verkeersonɡeluk waarbij een tourinɡcar of een lijnbus is betrokken

bustehouder (n)
behå, bysthållare
  1. kledingstuk voor vrouwen.

bustier (n)
bustier

butaan (n)
butan
  1. C₄H10

butternutpompoen (n)
butternutpumpa
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

buurman (n)
granne
  1. een man naast wie men woont

buurt /byrt/ (n)
kvarter
  1. een (deel van een) wijk
närhet
  2. de nabijheid

buurvrouw (n)
granne
  1. vrouw woonachtig in het belendende huis

bèta (n)
beta

cabaret /ˌkɑbɑˈrɛ(t)/ (n)
kabaré
  1. een kleinkunst, vermaak met toneel, zang, dans, en voordracht

cabotage (n)
cabotage

cacao /kakaˈoː/ /kaˈkɑu/ (n)
kakao, choklad
  1. product verkregen uit de bonen van de cacaoboom dat onder andere wordt gebruikt voor de bereiding van chocolade

cacaoboter (n)
kakaosmör
  1.

cacaopoeder (n)
kakaopulver
  1. een poederachtige substantie die wordt verkregen door het uitpersen van de cacaomassa van cacaobonen

cactus (n)
kaktus
  1. een vetplant met stekels

cactusvijg (n)
kaktusfikon
  1. een stekelige vrucht van de Opuntia

cadeau /kaˈdoː/ (n)
gåva, present
  1. iets dat men aan iemand geeft, meestal ter gelegenheid van een speciale gebeurtenis

cadeaubon (n)
presentkort
  1. als geschenk gegeven bon, die recht geeft op aankoop tot het bedrag dat op de bon vermeld wordt

cadmium (n)
kadmium
  1. scheikundig element met symbool Cd en atoomnummer 48

cafeïne (n)
koffein
  1. een alkaloïde met structuurformule C₈H10N₄O₂ die van nature wordt aangetroffen in koffiebonen en theebladeren

café /kɑ'fe/ (n)
café
  1. een uitgaansgelegenheid waar men dranken kan nuttigen

calcium (n)
kalcium
  1. scheikundig element met symbool Ca en atoomnummer 20

calculator /kɑlkʏˈlatɔr/ (n)
kalkylator, räknare
  1. machine

calculeren (v)
beräkna, räkna ut
  1. rekenen

calicot (n)
kalikå
  1. fijn katoenen weefsel

californium (n)
californium
  1. een scheikundig element en vermoedelijk een grijs of zilverkleurig actinide met het symbool Cf en het atoomnummer 98

calorie (n)
kalori
  1. een eenheid van warmte, gelijk aan de warmte benodigd om een gram water een graad C in temperatuur te doen stijgen

calvinisme (n)
kalvinism
  1. gereformeerde substroming binnen het Christendom waarin o.a. het voorbestemd zijn centraal staat

camera /ˈkaməˌra/ (n)
kamera
  1. een apparaat om beelden mee te registreren

camouflage (n)
kamouflage

camoufleren /kɑmuflerən/ (v)
kamouflera
  1. een voorwerp onopvallend maken

camping /ˈkɑmpɪŋ/ /ˈkɛmpɪŋ/ (n)
campingplats
  1. een terrein met voorzieningen om te kamperen

campus /ˈkɑmpʏs/ (n)
campus
  1. universiteitsterrein

candela (n)
candela

candidiasis (n)
candidiasis
  1. schimmelziekte van huid en slijmvliezen

canon /'ka.nɔn/ (n)
kanon
  1. de strengste vorm van een meerstemmige compositie, waarin de stemmen elkaar in de tijd verschoven imiteren

cantaloupe (n)
nätmelon
  1. en 2. (vrucht van) plant Cucumis melo var. cantalupensis

cantate (n)
kantat

cantharel /ˌkɑntaˈrɛɫ/ (n)
kantarell
  1. Cantharellus cibarius, een eetbare paddenstoel met een lichte pepersmaak

capaciteit /kapasiˈtɛit/ (n)
kapacitet
  1. bevattingsvermogen

capibara /ˌkapiˈbaːra/ (n)
capybara
  1. Hydrochoerus hydrochaeris, een groot knaagdier...

capitulatie (n)
kapitulation
  1. internationaalrechtelijke verklaring dat een partij de strijd staakt tijdens een oorlog

capoeira /kapu'ɪ:ra/ (n)
capoeira
  1. een dans- en vechtsport afkomstig uit Brazilië

cappuccino (n)
cappuccino
  1. een kopje koffie dat uit gelijke delen espresso, melk en melkschuim bestaat

capsule (n)
kapsel
  2.een omhulsel, veelal van gelatine met een medicijn erin

capuchon /ˌka.py.ˈʃɔ̃ː/ /ˌkɑ.py.ˈʃɔn/ (n)
huva, kapuschong
  1. hoofdkap bevestigd aan een kledingstuk

caracal (n)
ökenlo
  1. bepaald soort zoogdier, Profelis caracal

caravan (n)
husvagn
  1. kampeerwagen, woonwagen, aanhangwagen die kan dienen als woonst

carbidgas (n)
acetylen
  1. carbidgas/acetyleen

carbonzuur (n)
karboxylsyra
  1. een organische verbinding die de functionele groep -COOH bezit

carburator (n)
förgasare
  1. toestel dat vloeibare brandstof (bv. benzine) in fijn verdeelde toestand vermengt met lucht

carcinoom (n)
karcinom
  1. kankergezwel

cardanas (n)
kardanaxel
  1. aandrijfas die tevens de versnellingsbak van een auto met het differentieel verbindt

cardiologie /kɑrdijolo'xi/ (n)
kardiologi
  1. een medisch specialisme dat zich bezighoudt met het opsporen, diagnosticeren en behandelen van hartziekten

cardiologisch (adj)
kardiologisk
  1. met betrekking tot hartziekten

cardioloog /kɑrdijo'lox/ (n)
kardiolog

cariës (n)
karies

carnaval (n)
karneval
  1. volksfeest waarbij onder meer grote verkleedpartijen plaatsvinden,...

carnivoor /kɑrniˈvor/ (n)
köttätare
  1. een vleesetend dier

caroteen (n)
karoten

carrosserie (n)
kaross
  1. koetswerk van een voertuig

cartografie (n)
kartografi
  1. de kunst en wetenschap van het vervaardigen van land-, zee- en/of luchtkaarten

cashew (n)
cashew

cassave (n)
maniok
  1. Manihot esculenta, een eetbare wortelknol

cassette (n)
kassett
  1. een behuizing voor video- en audiobanden

cassie (n)
kassiakanel
  specerij

castratie (n)
kastrering
  1. ontmanning, het volledig verwijderen van de teelballen bij de man

castreren (v)
kastrera
  1. een sterilisatie uitvoeren van een man of mannelijk dier door verwijdering van de zaadballen

casus (n)
kasus
  1. een naamval
förebild
  2. concrete voorbeeld(en) van iets in de praktijk, vooral gebruikt in wetenschappelijke uitleg en cursussen

catacombe (n)
katakomb
  1. onderaardse ruimte, onderaards gangenstelsel in het algemeen

catalogiseren (v)
katalogisera
  1. in een register onderbrengen

catamaran (n)
katamaran
  1. vaartuig met twee drijvende delen (de rompen), die boven de waterlijn parallel aan elkaar gemonteerd zijn

catastrofe (n)
katastrof
  1. een algemene ramp

catechismus (n)
katekes
  1. de leer van een godsdienst in de vorm van vragen en antwoorden gebruikt in het godsdienstonderwijs...

categorie (n)
kategori
  1. onderdeel van een rangschikking, rang, groep.

causaal (adj)
kausal
  1. oorzakelijk

cavalerie (n)
kavalleri
  1. strijdmacht te paard

cavia (n)
marsvin
  1. benaming voor knaagdieren uit het geslacht Cavia

cayennepeper (n)
cayennepeppar, kajennpeppar
  1. en 2. een peper, een scherp specerij

cd (n)
CD
  1. compact disc

ceder /ˈsedər/ (n)
ceder
  1. benaming voor bomen uit het geslacht Cedrus

cel /sɛl/ (n)
cell
  3. de kleinste eenheid binnen een levend organisme waarin alle genetische informatie vervat zit
  2. een kleine ruimte (in een klooster)
  1. een kleine ruimte waar iemand voor straf moet zitten (in een gevangenis)
  4. een zeshoekige opslagplaats in een bijenraat

celesta (n)
celesta
  1. slagwerkinstrument met een klavier

cello (n)
cello
  1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de cellist tussen de knieën wordt gehouden

cellulose /ˌsɛ.ly.ˈlo.zə/ (n)
cellulosa
  1. een polysacharide die door nagenoeg alle planten wordt gemaakt en die de plant stevigheid geeft

celwand /sɛlʋɑnd/ (n)
cellvägg
  1.

cement (n)
cement, kitt
  1. een bouwmateriaal bestaande uit kalk, zand en grind

censor (n)
censor
  1. hoge ambtenaar in de Romeinse republiek

censureren (v)
censurera
  1. bewust informatie uit de media weghalen

censuur /sɛnˈsyr/, /sɛnˈzyr/ (n)
censur
  1. de controle van de kant van de overheid op alles wat de media uitbrengen

cent /sɛnt/ (n)
cent

centigram (n)
centigram

centimeter /'sɛntiˌmetər/ (n)
centimeter
  1. een lengtemaat die gelijk is aan één honderdste van een meter

centraal (adj)
central
  1. in het midden gelegen

centrale verwarming (n)
centralvärme
  1. een verwarmingssysteem, waarbij de warmte voor de verwarming van de vertrekken van een gebouw, centraal wordt opgewekt

centraliseren (v)
centralisera
  1. op één punt samenbrengen

centrifugaal (adj)
centrifugal-
  1.

centrifuge (n)
centrifug
  1. toestel dat gebruikmakend van de middelpuntvliedende kracht, de mogelijkheid biedt om stoffen te scheiden, te zuiveren of te drogen

centrifugeren (v)
centrifugera
  1. met een centrifuge scheiden, zuiveren of drogen

centrum (n)
center
  1. middelpunt

ceremonie (n)
ceremoni
  1. een plechtige aangelegenheid

cerium (n)
cerium

cesium (n)
cesium

chagrijnig /ʃɑˈɣrɛɪnəɣ/ (adj)
vresig
  1. in slechte stemming, slecht gehumeurd

champagne /ʃɑmˈpɑɲə/ (n)
champagne
  1. een schuimwijn uit de champagnestreek in Frankrijk

champignon /ˌʃɑmpiˈjɔn/ (n)
champinjon
  1. Agaricus bisporus en Agaricus bitorquis, een eetbare en speciaal gekweekte witte paddenstoel

chanson (n)
chanson

chantage (n)
utpressning, chantage
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

chanteren (v)
utpressa
  1. onder bedreiging een schandaal te veroorzaken iemand geld afhandig maken

chaos /ˈxaɔs/ (n)
kaos
  1. grote wanorde

chaostheorie (n)
kaosforskning
  1. deelgebied van de wiskunde en natuurwetenschappen dat zich bezighoudt met het gedrag van dynamische systemen zoals dat sterk door hun begintoestand wordt bepaald.

chaotisch (adj)
kaotisk

charisma (n)
karisma
  1. uitstraling

charmant (adj)
charmig
  1. aangenaam in omgang

charme /sjarme/ (n)
charm
  1. de eigenschappen van iemand waardoor die persoon aardig, leuk en vriendelijk wordt gevonden

chassidisme /χɑsiˈdɪsmə/ (n)
chasidism
  1.

chatten /ˈtʃɑtə(n)/ /ˈtʃɛtə(n)/ (v)
chatta
  1. op synchrone wijze met elkaar korte tekstberichten uitwisselen

chauffeur /ʃaʊ̯.ˈføːr/ /ʃo.ˈføːr/ /ʃo.ˈfʏːr/ (n)
chaufför, förare
  1. de bestuurder van een motorvoertuig

chauvinisme (n)
chauvinism

chauvinist (n)
chauvinist

chauvinistisch (adj)
chauvinistisk
  1. behept met een overdreven vorm van vaderlandsliefde
  2. met betrekking tot het chauvinisme

chazan /χaˈzɑn/ (n)
chazzan
  1.

checken /ˈtʃɛkən/ (v)
kontrollera, kolla
  1. controleren, nakijken

chef /ʃɛf/ (n)
ledare, chef
  1. de baas, iemand die de leiding heeft

chemicalie (n)
kemikalie

chemie (n)
kemi
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de kennis van de stoffen zoals die zijn opgebouwd uit elementen

chemisch (adj)
kemisk
  1. dat wat tot de chemie behoort, volgens de chemie

chemotherapie (n)
kemoterapi
  1. behandeling van kanker met medicijnen

cheque /ʃɛk/ (n)
check

cherimoya (n)
kirimoja
  2. eetbare hartvormige vrucht van Annona cherimola

cherub /ˈxerʏp/ (n)
kerub
  1.

chilipeper /'ʃílipepər/ (n)
chilipeppar
  1.

chillen /ˈtʃɪlə(n)/ (v)
chilla
  1. tot rust komen, ontspannen

chimpansee /ˌʃɪm.pɑn.ˈse/ (n)
schimpans
  1. Pan troglodytes, de meest aan de mens verwante mensaap, leeft in Centraal-Afrika

chinchilla (n)
chinchilla

chipolata (n)
chipolata
  1.

chirurg /ʃi'rʏr(ə)x/ (n)
kirurg
  1. specialist

chirurgie (n)
kirurgi
  1. de wetenschap van en de vaardigheid in het opereren

chloor (n)
klor

chloorknalgas (n)
klorknallgas
  1. een mengsel van gelijke delen waterstof en chloor

chloroform (n)
kloroform

chocola /ˌʃo.ko.ˈla/ (n)
choklad
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocolade /ˌʃo.ko.ˈla.də/ /ˌʃɔko.ˈla.də/ (n)
choklad
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocolademelk (n)
chokladmjölk
  1. drank gemaakt van cacao, suiker en melk

chocoladepudding (n)
chokladpudding

chocoladetaart (n)
chokladkaka
  1. een veelal ronde, bruingekleurde taart, waarin chocolade of cacao verwerkt is

cholera /χoləra/ (n)
kolera
  1. een zeer besmettelijke infectieziekte die de darmen aantast

cholesterol (n)
kolesterol
  1. vet dat in je lichaamscellen zit, zoals galvet, lichaamsvet

chondrocyt /ˌɣɔndroˈsit/ /ˌχɔndroˈsit/ (n)
kondrocyt
  1. een cel die kraakbeen om zich heeft aangemaakt en daar nu door omgeven wordt

choreografie (n)
koreografi

christelijk /krɪs.tə.lək/ (adj)
kristen, kristlig
  1. te maken hebbend met het christendom

christen /ˈkrɪs.tən/ (n)
kristen
  1. een belijder van de christelijke godsdienst

christendom /ˈkrɪ.stən.ˌdɔm/ (n)
kristendom
  1. een religie gebaseerd op het evangelie en leven van Jezus zoals beschreven in het Nieuwe Testament

chromaticiteit /ˌxromatisiˈtɛɪt/ /ˌɣromatisiˈtɛɪt/ /ˌχromatisiˈtɛɪt/ (n)
Kromaticitet
  1. de kwaliteit van een kleur zoals gedefinieerd door zijn kleurvolheid en helderheid

chromium (n)
krom

chromosoom /ˌχroʊmoʊˈsoʊm/ (n)
kromosom
  1. staafachtig lichaampje

chroneem (n)
kronem
  1. theoretisch geluidssegment dat fonemen die alleen in duur verschillen van elkaar onderscheidt

chronisch /ˈxronis/, /ˈkronis/ (adj)
kronisk
  1. voortdurend, aanhoudend

chronologie /xrono.lo'ɣiː/ (n)
kronologi
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen

chronologisch (adj)
kronologisk
  1. naar tijdstip gerangschikt

chroom (n)
krom

chylomicron /ˌxi.lo.mi.ˈkrɔn/ /ˌχi.lo.mi.ˈkrɔn/ (n)
chylomikron, kylomikron
  1. een grote door darmwandcellen geproduceerde lipoproteïne, waarin lipiden uit het voedsel van de darmwandcellen naar andere weefsels worden getransporteerd

cicade (n)
cikada
  1. groot, halfvleugelig insect, leeft in Zuid-Europa en in de tropen (Cicadidae)

cider (n)
cider
  1. vruchtenwijn uit gegist appelsap of perensap

ciderazijn (n)
cidervinäger

cijfer (n)
siffra
  1. een enkelvoudig symbool om een telbaar aantal aan te duiden

cilinder (n)
cylinder

cipres (n)
cypress
  1. slanke naaldboom uit het gebied rond de Middellandse Zee, Cupressus sempervirens

circus (n)
cirkus
  1. attractie
  2. chaotische toestand

cirkel /ˈsɪrkəɫ/ (n)
cirkel, cirkelskiva

cirkelen (v)
cirkla
  1. in cirkels ronddraaien of rondvliegen

cirkelzaag /ˈsɪrkəlzax/ (n)
cirkelsåg
  1. motorzaag met een rond zaagblad

cirrose (n)
cirros
  1.

citaat /siˈtat/ (n)
citat
  1. aanhaling, ontleende passage

citer (n)
cittra
  1. een snaarinstrument dat voornamelijk gebruikt wordt in het Duitstalige deel van Europa

citroen (n)
citron
  1. ovale, gele zure vrucht van de citroenboom

citroenmelisse (n)
citronmeliss
  1. Melissa officinalis, een vaste plant die naar citroen ruikt; van de bladeren kan thee gezet worden

citroenrasp (n)
citronzest
  2. raspsel van de schil van een citroen

citroenschil (n)
citronskal
  1. en 2. schil van een citroen

citroenzuur (n)
citronsyra

civetkat (n)
sibetkatt
  1. Viverra, een geslacht van kleine slank gebouwde roofdieren dat ---

civiele techniek (n)
väg- och vattenbyggnad

clair-obscur (n)
clairobscur
  1. artistieke techniek

classificatie (n)
klassificering

claustrofobie /klʌstrofoˈbiː/ /klʌustrofoˈbiː/ (n)
klaustrofobi
  1. vrees voor afgesloten ruimten

clausule /klʌʊˈsylə/ (n)
klausul
  1. een extra bepaling in een ambtelijke brief.

clematis (n)
clematis
  1. klimplant uit de ranonkel familie met veel bloemen

cliché (n)
kliché
  1. te veel gebruikte uitdrukking

cloaca (n)
kloaköppning
  1. de gecombineerde darm- en urineuitgang bij bepaalde diersoorten

cloud (n)
moln
  een verwijzing naar het internet

clown /kloːn/ /klʌːun/ (n)
clown, pajas
  1. komische artiest
  2. bespottelijk iemand

club /klɵp/ (n)
klubb
  1. besloten gemeenschap
klubbfåtölj
  2. gemakkelijke stoel
klubba, klubb
  3. golfstok

co-enzym (n)
koenzym

coalitie /kowaˈli(t)si/ (n)
koalition
  1. verbond van twee of meer partijen, mogendheden of staten om een gemeenschappelijk doel te bereiken

coaster (n)
kustfarare
  1. vrachtschip kleiner dan 1800 Brut Register Ton (1 BRT = 2,83 m³)

coca (n)
kokabuske
  1.

cocaïne (n)
kokain
  1. een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving

cocktail (n)
cocktail
  1. drankje bestaande uit gemixte alcoholische dranken

cocktailshaker (n)
shaker

cocon (n)
puppa

code /'kodə/ (n)
kod

coeliakie (n)
celiaki
  1. (geneeskunde) een ongeneeslijke stofwisselingsziekte die veroorzaakt wordt door een glutenintolerantie

cognaat /kɔχ'nat/ (n)
kognat
  bloedverwant
  woord van zelfde afstamming

cognitief /kɔxniˈtif/ (adj)
kognitiv
  1. met betrekking tot het leerproces

cokes (n)
koks
  1. ontgaste steenkool

cola (n)
kola, cola
  1. koolzuurhoudende frisdrank

colbert (n)
jackett

collaborateur (n)
kollaboratör
  2

collaboreren (v)
kollaborera
  1. met de vijand samenwerken

collage (n)
kollage

collageen /ˌkɔlɑˈɣen/ (n)
kollagen
  1.

collega /kɔˈleɣa/ /kɔˈleχa/ (n)
kollega
  1. een persoon die voor hetzelfde bedrijf werkt
arbetskamrat
  2. een vak- of ambtgenoot

college /kɔˈleʒə/ (n)
föreläsning
  1. de tijd waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten

collegezaal (n)
hörsal
  1. een ruimte waarin les wordt gegeven aan studenten

colloïde (n)
kolloid

colonne /ko'lɔnə/ (n)
kolonn
  1. rij van militairen of voertuigen in een groot aantal gelederen van kleine frontbreedte

coloradokever (n)
koloradoskalbagge
  1. een kever die op de aardappelplant leeft van ongeveer 1 cm lang en met een geel...

coma /ˈkoːmaː/ (n)
koma
  1. volkomen bewustloosheid

combinatie (n)
kombination

comité (n)
kommitté

commandant (n)
befälhavare
  1. iemand die het commando heeft over een leger of vloot

commando /kɔ.ˈmɑn.do/ (n)
kommando
  1. bevel, leiding
  2. speciaal getrainde groep militairen voor speciale missies
  3. opdracht om een bepaald proces uit te voeren
  1. iemand uit een eenheid die extra getraind wordt voor speciale missies

commentaar /kɔmən'tar/ (n)
kommentar
  1. toelichting of verklaring
  2. kritiek

commercieel /kɔmərˈʃel/, /kɔmɛrˈsjel/ (adj)
kommersiell
  1. zakelijk

commissie (n)
kommission
  1. een groep personen aan wie een bepaalde opdracht wordt gegeven of die voor een bepaald doel bijeenkomen

commotie (n)
uppseende, uppståndelse
  1. onrust bij een groep mensen

communaal (adj)
kommunal
  gemeenschappelijk

communicant (n)
kommunikant

communicatie /ˌkɔ.my.nɪ.ˈkaː.si/ /ˌkɔmyniˈkasi/ /ˌkɔmyniˈkaʦi/ (n)
kommunikation
  1. het uitwisselen van informatie

communiceren (v)
kommunicera
  2. met elkaar in contact komen

communie /kɔ.ˈmy.ni/ /kɔ.ˈmyː.nɪə̯/ (n)
kommunion
  1. de gemeenschap met lichaam en bloed van Jezus Christus in de vorm van brood en wijn

communiqué (n)
kommuniké

communisme /kɔmyˈnɪsmə/ (n)
kommunism
  1. ideologie die gericht is op gemeenschappelijk bezit van productiemiddelen en verbruiksgoederen

commutatie (n)
utbyte

compact (adj)
kompakt
  1. ruimte beperkende uitvoering, gedrongen

compactheid (n)
kompakthet
  2. het samengedrongen en daardoor stevig zijn

compagnie (n)
kompani
  2. vennootschap

compatibel (adj)
kompatibel
  1. op elkaar aansluitend, met elkaar in overeenstemming te brengen

competentie (n)
kompetens
  1. een ontwikkelbaar vermogen van mensen waarmee ze in voorkomende situaties adequaat, gemotiveerd, proces- en resultaatgericht kunnen handelen

competitie (n)
konkurrens
  1. wedijver, concurrentie

compileren (v)
kompilera

complex /kɔmplɛks/ (adj)
komplex
  1. ingewikkeld

complexiteit (n)
komplexitet
  1. de mate waarin iets complex is

complexiteitstheorie (n)
komplexitetsteori
  1. de studie van de complexiteit en mate van oplosbaarheid van wiskundige vraagstukken binnen het kader van de theoretische informatica

complicatie (n)
svit
  1. bijkomende ziekte (verergering)

compliceren (v)
komplicera
  1.(nodeloos) ingewikkeld maken

compliment (n)
komplimang
  1. een lovende of vleiende opmerking

componist (n)
kompositör
  1. iemand die muziekstukken schrijft

composietmateriaal (n)
kompositmaterial
  een samengesteld materiaal dat is opgebouwd uit verschillende componenten

compost (n)
kompost
  1. is het residu dat ontstaat na ontbinding van organisch materiaal (d.w.z. van plantaardige of dierlijke oorsprong)

compromis /kɔmproˈmi/, /kɔmproˈmɪs/ (n)
kompromiss
  1. overeenkomst waarbij de betrokken partijen concessies doen...

computer /kɔm.ˈpju.tər/ /kɔm.ˈpɪ̯uː.tər/ (n)
dator
  1. informatieverwerkende machine

computerprogramma (n)
datorprogram
  1. een programma dat geïnstalleerd en gebruikt kan worden op een computer

computerspel (n)
dataspel, datorspel
  1. een spel dat via of met de computer gespeeld wordt

computervirus (n)
datavirus
  1.

computerwetenschap (n)
datavetenskap

concentratie (n)
koncentration

concentratiekamp (n)
koncentrationsläger
  1. afgesloten terrein met barakken waar machthebbers bepaalde groepen mensen zonder rechtsgang onder dwang van de samenleving afgezonderd houden

concentreren (v)
koncentrera
  1. op één plek samenbrengen

concentrisch (adj)
koncentrisk
  1. van cirkels of bollen dat ze het zelfde middelpunt hebben (maar niet dezelfde straal)

concept /kɔnˈsɛpt/ (n)
projekt
  1. een ontwerp, een project

concert (n)
konsert
  1. een muziekuitvoering door een orkest etc.

conciërge /kɔn.si.ˈjɛr.ʒə/ /kɔn.ˈʒɛr.ʒə/ (n)
vaktmästare
  1. een huisbewaarder, een toezichter in een gebouw

conclaaf (n)
konklav
  1. een besloten kerkvergadering van kardinalen waarbij een paus gekozen wordt

concluderen /ˌkɔŋklyˈderən/ (v)
sluta sig till
  2. (overgankelijk) tot een besluit komen

conclusie /kɔŋˈklyzi/ (n)
slutsats

concreet /kɔnˈkret/ (adj)
konkret
  2. in realiteit bestaand

concubine (n)
konkubin
  1.vrouw met wie een man in ongehuwde staat...

concurrentie (n)
konkurrens
  1.

concurrentievoordeel (n)
konkurrensfördel
  1. het voordeel dat ontstaat wanneer een onderneming op een bepaalde markt een product kan aanbieden dat zich op een positieve manier onderscheidt van andere producten

condensatie /kɔndɛn'zasi/ (n)
kondensation

condensator (n)
kondensator
  1. elektrische component

conditie (n)
kondition
  1. gezondheidstoestand
  2. voorwaarde

condoom (n)
kondom

condor (n)
kondor
  1. benaming voor sommige roofvogels uit de Amerikaanse tak (Cathartidae) van de gierenfamilie

conductantie (n)
konduktans

conducteur /ˌkɔndʏkˈtør/ (n)
konduktör
  1. een medewerker van de spoorwegen die reizigers op vervoersbewijzen controleert en de orde in de trein of tram dient te bewaren

conferentie (n)
konferens

confetti (n)
konfetti
  1. felgekleurde papiersnippers

confisqueren (v)
konfiskera
  1. van staatswege in beslag nemen

conflict (n)
konflikt

conformiteit (n)
konformitet

confrontatie (n)
konfrontation

confronteren (v)
konfrontera
  1.iemand laten zien wat diegene heeft gedaan

confucianisme (n)
konfucianism

congres /kɔŋˈɣrɛs/ /kɔŋˈχrɛs/ (n)
kongress
  1. een grote vergadering van deskundigen op een bepaald vakgebied

conisch (adj)
konisk
  1. de vorm hebbend van een (afgeknotte) kegel

connotatie (n)
konnotation
  1. de bijklank of gevoelswaarde van een woord of woordgroep, die tot op zekere hoogte losstaat van de letterlijke betekenis

consensus /kɔnˈsɛnzʏs/ (n)
konsensus

consequentie (n)
konsekvens
  1. een noodzakelijk gevolg

conservatief /kɔnzɛrvaˈtif/, /kɔnsɛrvaˈtif/ (adj)
konservativ
  1. vasthoudend aan het oude en vertrouwde

conservatorium (n)
konservatorium
  1. een school in het hoger onderwijs waar men zich kan laten opleiden tot professioneel musicus, acteur/actrice of danser(es)

conservenblik (n)
konservburk

constant (adj)
konstant
  1. Altijd onveranderlijk

constantaan (n)
konstantan

constipatie (n)
förstoppning
  1. verstopping, harde of uitblijvende ontlasting

constitutioneel (adj)
konstitutionell

constructeur (n)
konstruktör
  1. een ontwerper van constructies

consul (n)
konsul
  1. Romeins overheidspersoon
  1. vertegenwoordiger

consulaat (n)
konsulat
  1.

consulent (n)
konsult
  1. een deskundige raadgever

consulteren (v)
konsultera
  1. raadplegen, advies vragen

consumeren (v)
förtära
  1. verorberen
  2. verbruik van goederen en diensten in de economie

contact /kɔn.ˈtɑk/ /kɔn.ˈtɑkt/ (n)
kontakt
  1. een toestand waarbij twee voorwerpen elkaar raken
  2. onderlinge communicatie
  3. een contactpersoon
  4. een verbinding van twee elektrische geleidingen
  5. een elektrische schakelaar
  6. de grens tussen stollings- en nevengesteente

contacteren (v)
kontakta
  1. contact opnemen met

contactlens (n)
kontaktlins
  1. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

container (n)
container

containerschip (n)
containerfartyg

contaminatie (n)
förorening
  1. verontreiniging of besmetting met chemische stof of bacterie

context /ˈkɔntɛkst/ (n)
kontext
  1. verband waarin iets zich voordoet

continent (n)
kontinent
  1. een werelddeel

continu (adj)
kontinuerlig

continueren /ˌkɔntinyˈweːrə(n)/ (v)
fortsätta
  1. voortzetten

continuïteit (n)
kontinuitet

contrabas (n)
kontrabas
  1. het laagstklinkende muziekinstrument van de strijkinstrumenten

contract /kɔnˈtrɑkt/ (n)
kontrakt
  1. een schriftelijk vastgelegde overeenkomst

contractbreuk (n)
avtalsbrott
  1.

contraproductief (adj)
kontraproduktiv

controle (n)
kontroll

controleren (v)
kontrollera
  1. inspecteren, toezicht houden, onderzoeken, nazien

convenant (n)
avsiktsförklaring
  1. een overeenkomst

convergent /ˌkɔnvɛrˈɣɛnt/ (adj)
konvergent
  1. in één punt samenkomend

converseren (v)
konversera
  1. een geprek voeren

cool (adj)
häftig
  1.

copernicium (n)
copernicium
  1. scheikundig element met symbool Cn en atoomnummer 112

coproductie (n)
samproduktion
  1. een gezamenlijke productie

coprofagie (n)
koprofagi
  1. het eten van ontlasting

corduroy (adj)
manchester
  1. sterke, geribde stof

corporatie (n)
korporation

corporeel (adj)
kroppslig
  1. lichamelijk

correct (adj)
korrekt
  1.

correlatie (n)
korrelation
  1. samenhang

corresponderen (v)
brevväxla

corrigeren /ˌkɔriˈʒeːrə(n)/ /ˌkɔriˈʒɪːrə(n)/ (v)
rätta
  1. iets van fouten ontdoen

corrosie (n)
korrosion
  1. roest, een langzame verbinding met zuurstof

corrupt (adj)
korrupt
  1. met behulp van geschenken, geld e.d. over te halen om zijn plicht, partij, of overtuiging te verzaken

corruptie (n)
korruption
  1. bedrog vanwege oneerlijkheid

coulomb (n)
coulomb

coup /kup/ (n)
statskupp, kupp, maktövertagande
  1. staatsgreep

couplet (n)
strof

courant (n)
dagstidning
  1. massamedium

courgette (n)
squash
  1. Cucurbita pepo, een groente uit de komkommerfamilie

couscous (n)
couscous

cowboy (n)
cowboy
  1. veehoeder

cowboyhoed (n)
cowboyhatt
  1. hoed gedragen door een cowboy

coyote (n)
prärievarg
  1. bepaald soort zoogdier, Canis latrans

coëfficiënt (n)
koefficient
  1. een constante factor van een onbekende of van een veranderlijke grootheid

coïtus (n)
samlag
  1. geslachtsgemeenschap

coöperatie (n)
kooperativ
  2. op samenwerking gegronde vereniging of bedrijf

coördinatie (n)
samordning
  1. onderlinge afstemming, het coördineren

coördineren (v)
koordinera
  1. zo organiseren dat alles en iedereen goed kan samenwerken

cranberry (n)
tranbär, amerikanskt tranbär
  1. bepaald soort struik en 2. vrucht daarvan, Vaccinium macrocarpon

craniaal (adj)
kranial
  1. met betrekking tot de schedel

creatief /krejaˈtif/ (adj)
kreativ
  1. scheppend vermogen bezittend, met een scheppende geest

creativiteit (n)
kreativitet
  1. gedrevenheid of vaardigheid om iets oorspronkelijks te maken

crediteren (v)
kreditera
  1. als tegoed boeken

crematorium (n)
krematorium
  1. centrum voor lijkverbranding

cremeren (v)
bränna

creooltaal (n)
kreolspråk
  1. een taal die is ontstaan doordat bevolkingsgroepen die twee verschillende talen spraken met elkaar in contact kwamen en een nieuwe taal ontwikkelden

creëren /kreˈjeːrə(n)/ (v)
skapa
  1. iets nieuws maken, iets scheppen

criminaliteit (n)
brottslighet
  1. de misdadigheid, het begaan van misdaden

crimineel (adj)
kriminell
  1. met betrekking tot misdaad

criminologie (n)
kriminologi
  1. sociologie van misdaad en misdadigheid

criminoloog (n)
kriminolog
  1. beoefenaar van de criminologie

crisis (n)
psykisk kris, kris
  1. een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een stelsel ernstig verstoord raakt

criterium /kriˈterijʏm/ (n)
kriterium
  1. toets, een doorslag gevende reden

croissant /krʋɑˈsɑ̃/ (n)
giffel, croissant
  1. halvemaanvormig broodje

cruciaal (adj)
avgörande
  1. beslissend, doorslaggevend

cruise (n)
kryssning
  1. vakantie op een varend schip met uitgebreide voorzieningen voor de passagiers

cruiseschip (n)
kryssningsfartyg
  1. een passagierschip dat gebouwd en uitgerust wordt om er cruises mee te maken.

cryptoanalyse (n)
kryptoanalys

crèche (n)
dagis
  1. een oppascentrum voor kinderen

culinair (adj)
kulinarisk
  1. met betrekking tot de kookkunst

cultureel /kʏltyˈrel/ (adj)
kulturell
  1.met betrekking tot cultuur

cultus (n)
kult

cultuur /kɵl'tyːr/ (n)
kultur
  1. het patroon van menselijke activiteit en de symbolische structuren, die deze activiteiten een zekere betekenis geven

cupcake (n)
muffins
  1.

curcumine (n)
gurkmejaextrakt, kurkumin
  2. gele voedselkleurstof

curiositeit (n)
kuriositet
  1.iets merkwaardigs

curium (n)
curium

curling (n)
curling
  1. een precisiesport die lijkt op bowls, jeu de boules en bocce, die op ijs gespeeld wordt gespeeld met zware stenen in plaats van metalen (of plastic) ballen

cursief (adj)
kursiv
  1.

cursiveren (v)
kursivera
  1. met schuine letters drukken

cursus (n)
kurs

curve (n)
kurva, krok, sväng

cyanose (n)
cyanos
  1. blauw verkleurde huid meestal als gevolg van een zuurstoftekort

cyberaanval (n)
cyberattack

cybernetica (n)
cybernetik
  1. wetenschap van de besturing van systemen

cyclisch /ˈsiklis/ (adj)
cyklisk
  1. regelmatig terugkerend

cycloop (n)
cyklop

cyclus (n)
cykel
  1. terugkerende, regelmatige reeks

cynisch /ˈsinis/ (adj)
cynisk

cyrillisch /sɪˈrɪlɪs/ (adj)
kyrillisk
  1. betrekking hebbend op een alfabet

cyste (n)
cysta
  1. holte gevuld met vocht

cystoscopie (n)
cystoskopi
  1. kijkonderzoek van de blaas

cytoplasma /ˌsitɔˈplɑsma/ (n)
cytoplasma

cytoskelet /ˈsitoskəˌlɛt/ (n)
cellskelett
  1.

cytosol /ˈsitɔzɔl/ (n)
cytosol
  1

d'r /dər/ (possessivePronoun)
henne
  1. clitische vorm van haar, bezit aanduidend door een 3e persoon vrouwelijk enkelvoud

daad /daːt/ (n)
dåd
  1. bewust gepleegde handeling

daar /daːr/ (adv)
där
  1. op die plaats

daar /daːr/ (conjunction)
där
  1. omdat

daarginds /dar.ˈχɪn(t)s/ /ˈdar.ɣɪn(t)s/ (adv)
där borta
  1. op een plaats in de verte

daaromheen (adv)
däromkring

daciet /daˈsit/ (n)
dacit
  1. vulkanisch stollingsgesteente.

dadel (n)
dadel
  1. zoete bruine vrucht van de dadelpalm

dader /ˈdadər/ (n)
förövare
  1. iemand die iets (slechts) gedaan heeft

dag /dɑx/ /dɑχ/ (interjection)
hej
  1. ontmoetingsgroet
hej då
  2. afscheidsgroet

dag /dɑx/ /dɑχ/ (n)
dag, dygn
  1. tijd waarin een hemellichaam volledig om zijn as draait
  2. tijd tussen zonsop- en zonsondergang

dagblad (n)
dagstidning
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

dagboek (n)
dagbok

dagelijks (adv)
daglig
  1. iedere dag

dageraad (n)
gryning
  1. het aanbreken van de nieuwe dag, de tijd net voor zonopkomst

daglicht /'dɑxlɪxt/ (n)
dager
  1. licht van de zon

dagpauwoog (n)
påfågelöga
  1. bepaalde soort dagvlinder, Aglais io

dagvaarden (v)
instämma
  1. voor een rechtszitting oproepen

dagvaarding (n)
stämning
  1. een oproep om voor een rechtbank te verschijnen

dahlia (n)
dahlia
  1.

dak /dɑk/ (n)
tak, yttertak
  1. het deel dat een gebouw aan de bovenkant bedekt en bescherming biedt tegen het weer

dakdekker (n)
halmtäckare
  1.

dakgoot (n)
hängränna
  1. een langgerekte bakvormige of halfronde constructie voor het afvoeren van (regen)water dat van het dak komt

dakpan (n)
taktegel
  1. elkaar overlappende stenen of betonnen elementen waarmee een schuin dak lekdicht gedekt wordt

daktaal (n)
takspråk
  1. taal die sterk lijkt op een andere taal die wordt gesproken binnen hetzelfde gebied maar door een kleiner deel van de bevolking.

dal /dɑl/ (n)
dal
  1. een laagte in een heuvel- of bergstreek

dalen (v)
falla
  1. naar beneden gaan

daling (n)
minskning
  1. het dalen, het lager worden

dalmatiër (n)
dalmatin

dam (n)
damm
  1,2 een waterkering

damast (n)
damast
  1. weeftechniek, waarbij tekeningen aangebracht worden op een achtergrond van dezelfde kleur

dame /daːmə/ (n)
dam
  1. beschaafde vrouw
dam, drottning
  3. koningin in het schaakspel

dames en heren (n)
mina damer och herrar
  1.

dames gaan voor (phraseologicalUnit)
damerna först
  1. etiquetteregel

damhert (n)
dovhjort
  1. Dama dama, behoort tot de familie Cervidae, hert met een breed plat gewei...

dammen /ˈdɑ.mə/ (v)
damspel
  1. het damspel spelen

damp /dɑmp/ (n)
ånga
  1. de gasvormige toestand van een stof, de toestand die ontstaan is door verdamping

damspel (n)
damspel
  1. een bordspel gespeeld op een bord met honderd vlakken met stenen die alleen diagonaal verzet kunnen worden

dan (adv)
alltså
  1. toekomstig tijdstip

dan (conjunction)
än
  1. na een vergrotende trap van een bijvoeglijk naamwoord of van een bijwoord.

dan wel (conjunction)
eller

dank /dɑŋk/ (n)
tack
  1. een goede gezindheid jegens iemand voor bewezen diensten

dank u (interjection)
tack, tackar
  1. uitdrukking van dankbaarheid

dankbaar (adj)
tacksam
  1. erkentelijk voor ontvangen hulp

dankbaarheid (n)
tacksamhet
  1. het dankbaar zijn

danken /dɑŋkən/ (v)
tacka

dankzij (preposition)
tack vare
  1. door de positieve werking van

dans /dɑns/ (n)
dans
  1. een verzameling sierlijke bewegingen

dansen /ˈdɑnsən/ (v)
dansa
  1. ritmisch bewegen

danser /'dɑnsər/ (n)
dansare
  1. mannelijk persoon die danst

danseres /dɑnsə'rɛs/ (n)
dansös, danserska
  1. een vrouwelijk persoon die danst

dansleraar (n)
danslärar
  1. iemand die op een dansschool dansles geeft

dapper /ˈdɑpər/ (adj)
modig
  geen angst voor gevaar tonend

dar (n)
drönare
  1. mannelijke bij

darm /dɑrm/ (n)
tarm
  1. onderdeel van het spijsverteringsstelsel tussen de maag en de anus

darmflora (n)
tarmflora
  1. de micro-organismen in het maag-darmkanaal

darmstadtium (n)
darmstadtium

darwinisme (n)
darwinism
  1. evolutieleer die het ontstaan van de soorten verklaart door natuurlijke selectie uit varianten die bij reproductie optreden

das /dɑs/ (n)
grävling
  1. bepaald soort zoogdier, Meles meles

dashboard (n)
instrumentbräda
  1. Instrumentenbord

daslook /ˈdɑs.lok/ (n)
ramslök
  1. sterk riekende, eetbare plant uit de lookfamilie

dat (conjunction)
att
  1. een voegwoord dat een lijdend-voorwerpszin inluidt

daten (v)
gå ut med
  1. meerdere dates, afspraakjes maken met iemand.

dateren (v)
datera
  1. de datum van ontstaan bepalen

datief (n)
dativ
  de derde van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen

datsja (n)
datja
  1. Russisch buitenverblijf

datum /ˈdatʏm/ (n)
datum
  1. een tijdsaanduiding die bestaant uit een dag(nummer), een maand en een jaar

dauphin (n)
dauphin

dauw (n)
dagg

dauwdruppel (n)
daggdroppe
  1.

dauwpunt (n)
daggpunkt

de (article)
-en, -et
  1. (de) wordt gebruikt voor mannelijke en vrouwelijke zelfstandige naamwoorden in het enkelvoud en altijd voor het meervoud, waarbij het een specifieke persoon of ding aanduidt in plaats van het algemene geval

de handdoek in de ring werpen (phraseologicalUnit)
kasta in handduken
  1. het opgeven

de koe bij de hoorns vatten (v)
ta tjuren vid hornen
  1. een lastige kwestie voortvarend en vastberaden aanpakken

de mens is voor de mens een mens (phraseologicalUnit)
människan är människans människa
  1. mensen zijn de belangrijkste vijanden van mensen

de teerling is geworpen (interjection)
tärningen är kastad
  1. er is een onomkeerbare stap gezet

deathmetal (n)
death metal
  1. extreme subgenre van heavy metal

debat (n)
debatt

debugger (n)
avlusare

debuteren (v)
debutera
  1. voor de eerste keer doen

decaan (n)
dekan
  2. hoofd van een faculteit
  1. C10H22

decameter (n)
dekameter
  1.

december (n)
december
  1. de twaalfde en tevens laatste maand van het jaar

decimeren (v)
decimera
  1.sterk in aantal terugbrengen, gewoonlijk door afslachting

decimeter /ˈdesiˌmetər/ (n)
decimeter
  1. een lengtemaat met een waarde van één tiende meter

declameren (v)
deklamera
  1. letterkundige werken mondeling voordragen

declinatie /dekliˈna(t)si/ (n)
deklination
  3
  1, 2

decoderen (v)
dechiffrera
  1. uit code overbrengen in gewone taal

decolleté (n)
dekolletage
  1. laag uitgesneden halslijn bij vrouwenkleding

deconfiture (n)
konkurs
  2. faillissement, bankroet

deeg /dex/ (n)
deg

deegrol (n)
kavel, brödkavel
  1. rol om deeg uit te rollen

deegroller (n)
kavel, brödkavel
  1. rol om deeg uit te rollen

deel /ˈdeːl/ (n)
del
  1. een afsplitsing van een geheel
  2. één uit een reeks

deelnemen /ˈdelnemə(n)/ (v)
delta, deltaga
  1. meedoen, meevoelen

deelnemer (n)
deltagare
  1. iemand die meedoet aan een wedstrijd of ander evenement

deeltal (n)
dividend

deelteken (n)
divisionstecken
  1. symbool om deling aan te duiden

deeltje (n)
partikel

deeltjesfysica (n)
partikelfysik

deeltjesversneller (n)
partikelaccelerator

deelwoord (n)
particip

deemstering (n)
skymning
  2. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

defectief (adj)
defektiv
  1. van iets dat het gebreken vertoont

defenestreren (v)
defenestrera
  1. uit het raam gooien

definitie (n)
definition
  1. een omschrijving of bepaling van de essentiële aard van iets

definiëren (v)
definiera

deflatie (n)
deflation
  1. het vallen van het prijspeil waardoor het geld in waarde toeneemt
  2. proces waarbij gesteenten door de wind worden afgesleten

degelijk (adj)
pålitlig
  1. goed tegen een stootje kunnend
  2. (van personen) eerlijk, oprecht, net in zijn manieren

degradatie (n)
nedflyttning
  6. verwijzing naar een lagere speelklasse

degraderen (v)
degradera
  1. in rang verlagen

dek /dɛk/ (n)
däck
  1. een verdieping op een schip

dekbed (n)
täcke
  1. dikke deken gevuld met isolerend materiaal

deken /dekə(n)/ (n)
filt, täcke
  1. een (vaak dik) doek, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap

dekken (v)
täcka
  1.
  5. paren
duka
  2. de tafel dekken

dekking (n)
gömma

deksel (n)
lock
  1. een voorwerp om een hol open lichaam mee af te dekken

delegatie (n)
delegation
  1. afvaardiging
  3. schuldoverneming

delegeren (v)
delegera
  1. taken en verantwoordelijkheden doorgeven

delen /'de.lə(n)/ (v)
dela, dividera
  2. in meer dan één stuk snijden of hakken

deler (n)
divisor

deling (n)
division
  1. een wiskundige bewerking op twee getallen

delta (n)
delta

demagogie (n)
demagogi

democratie /demokraˈ(t)si/, /demokrɑˈsi/ (n)
demokrati, folkstyre

democratisch (adj)
demokratisk
  1. in overeenstemming met de principes van een democratie

democratiseren (v)
demokratisera

demografie (n)
demografia
  1. de studie van alles wat de omvang, samenstelling en spreiding van een bepaalde bevolkingsgroep en de veranderingen hierin betreft

demonisch (adj)
demonisk

demonstreren (v)
demonstrera

demoraliseren (v)
demoralisera

demystificeren (v)
avmystifiera
  1. minder geheimzinnig maken

den (n)
tall
  1. Pinus soort naaldboom

dendriet (n)
dendrit

dendrologie /ˌdɛn.dro.loˈɣi/ /ˌdɛn.dro.loˈχi/ (n)
dendrologi
  1. de studie van bomen, heesters en andere houtachtige planten

denken /ˈdɛŋkə(n)/ (v)
tänka
  1. een oplossing zoeken
anse, tycka, tänka
  3. een bepaalde mening toegedaan zijn

dennenappel (n)
kotte

dennenwolfsklauw (n)
lopplummer

deportatie (n)
deportation

depot (n)
förråd
  1. bewaarplaats
  1. bezinksel

depreciatie (n)
avskrivning

depressie (n)
depression
  1. ziekelijke neerslachtigheid
  2. gebied met lage luchtdruk
  3. langdurige inzinking in de economische ontwikkeling

deprimerend (adj)
deppig
  1. somber makend; depressie veroorzakend

derde /ˈdɛrdə/ (n)
tredjedel
  1. door drie gedeeld iets

derde /ˈdɛrdə/ (ordinalAdjective)
tredje
  1. betrekking hebbend op nummer drie in een rij

derde persoon (n)
tredje person

dermatitis (n)
dermatit
  1. huidontsteking

dermatologie (n)
dermatologi
  1. een specialisme binnen de geneeskunde dat zich bezighoudt met aandoeningen van de huid, de nagels en het haar, samen huidziekten genoemd

dermatoloog (n)
dermatolog
  1. Huidspecialist

dertien (cardinalNumeral)
tretton
  1. het getal 13

dertiende (ordinalAdjective)
terttonde

dertienjarig (adj)
trettonårig
  1. 13 jaren durend
trettonårig, trettonåring
  2. met de leeftijd van 13 jaar

dertienjarige (n)
trettonåring
  1. levend wezen dat 13 jaar oud is of iets dat 13 jaar bestaat

dertig (cardinalNumeral)
trettio
  1. het getal 30

desambigueren (v)
klargöra
  1. eenduidig maken, van zijn dubbelzinnigheid ontdoen

deserteren (v)
desertera

desinformatie (n)
desinformation
  1. onjuiste of misleidende informatie, die bewust verstrekt wordt met het oogmerk...

desoxyribonucleïnezuur (n)
dNA, deoxiribonukleinsyra

despoot (n)
despot

despotisme (n)
despotism

dessert (n)
efterrätt

detail /de'taj/ (n)
detalj
  1. onderdeel, kleinigheid

detecteren (v)
upptäcka
  2. ergens een signaal van door middel van apparatuur opvangen

detectiveverhaal /detɛkˈtivəvərˌhal/ (n)
deckare
  1. genre misdaadverhalen

detector (n)
detector
  1. detector

detineren (v)
gripa
  1. iemand van staatswege gevangen houden

deugd /døxt/ (n)
dygd
  1. iets dat goed is in zedelijk opzicht

deugdzaam (adj)
dygdesam
  1.

deuk /døk/ (n)
buckla, bula
  1. vervorming van het oppervlak van een voorwerp in de vorm van een put of uitholling, meest veroorzaakt door botsing met een ander voorwerp

deur /døːr/ (n)
dörr
  1. een afsluiting van een toegang tot een ruimte, gemaakt van hout, metaal of kunststof

deurbel (n)
dörrklocka
  1. een instrument waarmee bezoekers aangeven dat ze aan de deur staan

deurknop (n)
dörrhandtag
  1. een handvat waarmee een deur wordt geopend of gesloten

deurmat (n)
dörrmatta
  1. een kleine mat, waarop men bij de deur de schoenen kan afvegen

deuterium /dœyˈterijʏm/ (n)
deuterium
  1. een isotoop van waterstof

devies (n)
valspråk
  1. wordt een korte tekst verstaan, die de bedoeling van iets weergeeft

deze (demonstrativePronoun)
de här
  1. aanduiding voor dichtbijzijnde dingen, dieren of mensen

deïsme /deʲɪsmə/ (n)
deism

diabetes (n)
diabetes
  1. stofwisselingsziekte waarbij het lichaam geen of te weinig insuline produceert

diadeem (n)
diadem
  1. band (met edelstenen versierd) voor om het hoofd

diadeemmeerkat (n)
diademmarkatta
  1.

diagnose /dijaɣˈnozə/, /dijɑɣˈnozə/ (n)
diagnos
  1. vaststelling van een ziekte

diagnosticeren /'dɪɑɣnɔstɪ'seːrə(n)/ (v)
diagnostisera
  1. een diagnose stellen, de oorzaak van een probleem achterhalen

diagonaal /diɑgo'nal/ (adj)
diagonal

diagonaalmatrix (n)
diagonalmatris
  een vierkante matrix waarvan alle elementen buiten de hoofddiagonaal (↘) 0 zijn

diagram (n)
diagram
  1. een symbolische en grafische voorstelling van een aantal zaken en hun onderling verband

diaken (n)
diakon

dialect /diaˈlɛkt/ (n)
dialekt, folkmål
  1. een variant van een taal met kenmerkende grammaticale, fonologische en andere kenmerken

dialectiek (n)
dialektik

dialectologie /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈɣi/ /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈχi/ (n)
dialektforskning
  1. de wetenschap die regionale verschillen tussen taalvariëteiten bestudeert

dialoog (n)
dialog

diamant (n)
diamant
  1. een uiterst hard, doorzichtig mineraal met kubische symmetrie dat uit koolstof bestaat
  2. een edelsteen gesneden uit [1]

diameter (n)
diameter
  1. middellijn

diarree /diɑ're/ (n)
diarré
  1. een darmstoornis die dunne ontlasting veroorzaakt

diatomeeën /ˌdiatoˈmeə(n)/ (n)
kiselalgerna
  1. stam van eencellige organismen, Bacillariophyta

diatomen /ˌdiaˈtomə(n)/ (n)
kiselalgerna
  1. stam van eencellige organismen, Bacillariophyta

dicht (adj)
tät
  1. compact

dichter (n)
poet, diktare
  1. iemand die poëtische kunst voortbrengt

dichtheid (n)
densitet
  1. compactheid

dictator (n)
diktator
  1. iemand die als enige de macht in een land in handen heeft

dictatuur (n)
diktatur
  1. staatsvorm waarbij de macht vrijwel volledig in handen van één of enkele personen ligt

dictee /dɪk'te/ (n)
diktamen
  1. een tekst die wordt gedicteerd en door andere personen wordt opgeschreven als toets in het correct spellen

dicteren (v)
diktera

didgeridoo (n)
didgeridoo
  1. Australisch, houten blaasinstrument afkomstig van de Aboriginals

didymium /diˈdimijʏm/ (n)
didym
  1. scheikundige stof

die (demonstrativePronoun)
de
  1. wijst iets aan dat zich niet in de onmiddellijke nabijheid van de spreker bevindt
hen
  2. ter aankondiging van een bepaling

dieet (n)
diet
  2. een aanpassing in het eet- en voedingspatroon

dief /dif/ (n)
tjuv
  1. iem. die steelt

diefstal (n)
stöld
  1. het zich onrechtmatig toe-eigenen van goederen of andere bezittingen die aan een ander toebehoren

dienblad (n)
bricka

dienen /ˈdinən/ (v)
tjäna
  1. werken voor; in dienst zijn van

dienst (n)
tjänst
  1.

dienstplicht /ˈdinst.plɪxt/ (n)
värnplikt
  1. verplichting om ergens te werken

diep /dip/ (adj)
djup
  1. waar de bodem ver naar beneden is

diepte /'diptə/ (n)
bakgrund
  1. de mate waarin iets diep is

dier /diːr/ (n)
djur
  1. met zintuigen uitgerust meercellig organisme dat zijn energie verkrijgt uit andere dierlijke of plantaardige organismen

dierbaar /ˈdirbar/ (adj)
kär
  1. waaraan men grote waarde hecht

dierenarts (n)
veterinär
  1. arts voor dieren, met name kleine huisdieren

dierenrijk (n)
djurriket
  1. de verzameling van alle diersoorten

dierentuin /ˈdiːrə(n)ˌtœʏ̯n/ /ˈdiːrə(n)ˌtœːn/ (n)
djurpark, Zoo
  1. een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren.

diergeneeskunde (n)
veterinärmedicin
  1. wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van dierziektes

dierkunde (n)
zoologi
  1. de wetenschap die de dieren bestudeert.

diesel /ˈdisəl/ (n)
diesel
  1. dieselmotor

dieselmotor (n)
dieselmotor

differentiaalvergelijking (n)
differentialekvation
  vergelijking voor een functie waarin een of meer van de afgeleiden van die functie voorkomen

differentieel (n)
differential

difterie (n)
difteri
  1. infectieziekte

diftong /ˈdɪftɔŋ/ (n)
diftong
  1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

digestief (adj)
digestiv
  1. met betrekking tot de spijsvertering

digestief (n)
digestiv
  1. middel dat

dij /dɛj/ (n)
lår
  1. het deel van het menselijk been tussen heup en knie

dijbeen (n)
lårben

dijk (n)
vall
  1. een waterkering ter bescherming van het achterliggende land

dik /dɪk/ (adj)
tjock
  1. een naar verhouding grote dwarsdoorsnede hebbend
  3. een naar verhouding grote lichaamsomvang hebbend
  2. de genoemde dwarsdoorsnede hebbend
  6. nauw aaneengesloten
  7. weinig vloeibaar
  5. hecht
  4. ruim

dikkopje (n)
sandstubb
  3. in het zand levende grondelsoort

dikwijls (adv)
ofta

dilemma /dɪ'lɛmɑ/ (n)
dilemma
  moeilijke keuze

dille (n)
dill
  1. de plant en de bladeren van het kruid

dimorfisme (n)
dimorfism

diner (n)
diné
  2. feestmaal met gasten

ding (n)
sak, ting
  1. voorwerp

dingo (n)
dingo
  1. Canis lupus dingo, een Australische wilde hond

dinosaurus /ˌdinoˈsʌʊrəs/ (n)
dinosaurie
  1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben

dinsdag (n)
tisdag
  1. dag van de week die na maandag en voor woensdag komt

diode (n)
diod

diploma (n)
diplom
  1. een bewijs van bevoegdheid

diplomaat (n)
diplomat
  1. iemand die in het buitenland zorgt voor de politieke relaties met zijn eigen land

diplomatie (n)
diplomati
  1. de kunst en de kunde van het voeren van overleg

diplomatiek (adj)
diplomatisk
  1. betrekking hebbende op de diplomatie

diploïd /diploˈit/ (adj)
diploid
  1.

dirigeerstok (n)
taktpinne
  1. staafje dat een dirigent bij het dirigeren hanteert

dirigent (n)
dirigent
  1. een leider van een orkest, koor of ander muziekgezelschap

dis /dɪs/ (n)
taffel
  1. gedekte tafel

discografie (n)
diskografi
  1. beschrijvend overzicht van de elpee's of cd's van een artiest of muziekgroep

discotheek (n)
diskotek

discreet (adj)
diskret
  1. zonder aandacht te trekken , onopvallend

discrepantie (n)
diskrepans
  1. een onderlinge afwijking

discretie (n)
diskretion
  1. bescheidenheid of kiesheid
  2. geheimhouding

discriminatie (n)
diskriminering

discus /ˈdɪskʏs/ (n)
diskus
  1. een zware werpschijf die gebruikt wordt bij de atletische sport discuswerpen.

discussie (n)
diskussion
  1. een gedachtewisseling waarbij doorgaans verschillende meningen worden uitgewisseld

discussiëren (v)
diskutera

discuswerpen (n)
diskus
  1. een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen

disjunctie (n)
disjunktion

diskwalificatie (n)
diskvalificering

dissel /dɪsəl/ (n)
däxel, skarvyxa
  3. houtbewerkingsbijl

dissertatie (n)
dissertation

dissonantie (n)
dissonans

distaal (adj)
distal
  1. naar het einde van de ledematen toe

distel (n)
tistel

distilleren (v)
destillera
  1. afzonderen van een gezuiverd product door het verhitten van een mengsel en afkoelen van de dampen

distributie (n)
distribution
  1. verdeling, verspreiding

district (n)
distrikt
  1. het gebied van een lokale overheid

dit (demonstrativePronoun)
den här, denna

divers (adj)
diverse
  2. van mensen met een verschillend achtergrond in etniciteit, geslacht of geaardheid e.d.

dividend (n)
dividendo
  1. uitkering van (een deel van de) winst aan de aandeelhouders van een onderneming

djembé /'dʒɛmbe/ (n)
djembe
  1. soort trommel die oorspronkelijk vooral bespeeld werd in West-Afrika

dobbelsteen (n)
tärning
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

dochter /ˈdɔxtər/ (n)
dotter
  1. een vrouwelijk kind

doctor /ˈdɔktɔr/ (abbreviation)
doktor
  1. een academicus die een goedgekeurd proefschrift heeft geschreven

doctrine (n)
doktrin
  1. een verzameling leerstellingen of dogmas die niet ter discussie staan

document (n)
dokument
  1. een verzameling gegevens

documentair (adj)
dokumentarisk

documentaire (n)
dokumentär
  1. een op waarheid beruste film

documentatie /dokymɛn'taʦi/ (n)
dokumentation
  1. geschreven materiaal dat een bepaald onderwerp om- en beschrijft

documenteren (v)
dokumentera
  1. onderbouwen, staven

dode (n)
död
  1. iemand die dood is, een gestorvene, overledene

dodelijk /'do:dələk/ (adj)
dödlig
  1. de dood veroorzakend

doden /ˈdo.də(n)/ (v)
döda, avliva, dräpa, mörda, assasinera
  1. iemand van het leven beroven.

dodendans (n)
dödsdans
  1. dans van De Dood

dodenmasker (n)
dödsmask
  1. een afgietsel van het gelaat van een dood persoon, gewoonlijk gemaakt van was of gips

doedelzak /ˈdudɔɫˌzɑk/ /ˈdudəlˌzɑk/ (n)
säckpipa
  1. een rietinstrument waarbij het riet indirect bespeeld wordt via een luchtzak

doek (n)
ridå
  4. gordijn

doel /ˈdul/ (n)
mål
  1. het punt waarop men zich richt

doellat (n)
ribba
  1. de balk aan de bovenkant van een (voetbal)doel

doellijn (n)
förlängd mållinje
  1. de lijn die het doel scheidt van de rest van het veld

doelman (n)
målvakt

doelmatig /dul'matəx/ (adj)
rationell

doelpunt (n)
mål

doen (v)
göra
  1. een actie ondernemen

doerian (n)
durian
  1. een boom met zeer smakelijke maar stinkende vruchten

dogma /'dɔɣma/ (n)
dogm
  1. een vastomlijnd geloofsartikel dat aan geen beredenering meer is onderworpen

dogmatisch (adj)
dogmatisk

dok (n)
docka
  2. droogzetinrichting voor schepen
hamnbassäng
  3 laad- en loshaven

doka (n)
mörkrum
  1. kamer zonder daglicht waarin foto's kunnen worden ontwikkeld en afgedrukt

doktersjas (n)
läkarrock
  1. witte jas die een arts ter bescherming over zijn kleding draagt

dol /dɔl/ (n)
tullapinne
  1. roeipen
årklyka, årtull
  2. U-vormig steunpunt waarin een roeispaan rust

dolboord (n)
reling
  1. bovenste rand van een (roei)boot

dolce far niente (phraseologicalUnit)
behaglig sysslolöshet

dolfijn /dɔlˈfɛɪ̯n/ /dɔlˈfɛːn/ /dɔɫˈfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛːn/ /ˈdɔɫfɛɪ̯n/ (n)
delfin
  1. familie Delphinidae van mittelgrote tandwalvissen met vooruitstekende snuit

dolk (n)
dolk

dollar / ˈdɔlɑr / (n)
dollar
  1. munt en munteenheid

dom /dɔm/ (adj)
dum, fånig
  1. van weinig verstand getuigend

dom /dɔm/ (n)
dom
  1. hoofdkerk van een bisdom
  2. bolvormig dak

domesticatie (n)
domesticering
  1. temming tot huisdier of cultuurgewas

domesticeren /domɛsti'serə(n)/ (v)
domesticera
  1. tot huisdier of cultuurgewas temmen

domiciliëring (n)
stående överföring
  2. automatische overschrijving van geldbedragen door de bank laten verrichten

dominant (n)
dominant
  2. vijfde trede van toonladder

dominantie (n)
dominans
  1. overheersing

domineren /domiˈnɪːrə(n)/ (v)
dominera
  1. het meest nadrukkelijk op de voorgrond treden

domino-effect (n)
dominoeffekt
  1.

domkop /ˈdɔm.kɔp/ (n)
dumhuvud
  1. iemand die niet erg slim is

dommelen (v)
dåsa
  1. half in slaap zijn

domoor /ˈdɔm.or/ (n)
dumming
  (milde benaming) dom persoon

donatie (n)
donation
  1. een schenking

donder (n)
åska, dunder
  1. een zeer luid geluid bij onweer

donderdag (n)
torsdag
  1. een dag van de week die na woensdag en voor vrijdag komt

donderdagavond (adv)
torsdagskväll
  1. de latere uren van de donderdag

donderen /ˈdɔndərə(n)/ (v)
dundra
  1. het weerklinken van luid gerommel ten gevolge van bliksemontlading.
  2. op luide en barse toon een bevel geven of zijn ongenoegen uiten.

donderslag /'dɔndərslɑx/ (n)
åskknall
  1. de luide knal die het inslaan van de bliksem veroorzaakt

donker /ˈdɔŋkər/ (adj)
mörk
  1. zonder licht

dons (n)
fjun, dun
  1. fijne veren die onder de taaiere buitenveren zitten, vaak gebruikt als vulstof voor kussens, dekbedden en slaapzakken

dood /doːt/ (n)
död
  1. de toestand na het leven
  2. skeletvormige figuur, vaak met zeis, die bovengenoemde toestand personifieert

doodbloeden (v)
förblöda
  1. door bloedverlies het leven verliezen

doodgaan /ˈdotxan/ (v)
dö
  1. het leven verlaten

doodgeboren (adj)
dödfödd
  1. bij de geboorte al overleden

doodgraver (n)
dödgrävare
  1. (beroep) persoon

doodseskader /ˈdoːts.ɛsˌka.dər/ (n)
dödspatrull
  1. bende die gevormd is om een of meerdere personen te doden

doodskist (n)
likkista

doodslag /dotslɑx/ (n)
dråp
  1. het iemand anders opzettelijk, maar zonder voorbedachten rade van het leven beroven

doodsoorzaak (n)
dödsorsak
  1.

doodstraf (n)
dödsstraff
  1. als straf gedood worden

doodvonnis (n)
dödsdom
  1. juridisch
  2. figuurlijk

doof /doːf/ (adj)
döv
  1. niet of minder goed tot horen in staat zijn

doofheid (n)
dövhet

dooi (n)
tö
  1. smelten

dooien /'dojə(n)/ (v)
smälta
  1. het stijgen van de buitentemperatuur boven het vriespunt waardoor alle ijs en sneeuw begint te smelten

dooier (n)
äggula, gula

doolhof (n)
labyrint
  1. stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

doop (n)
dop
  1. plechtige besprenkeling of onderdompeling waarmee iemand tot een kerk gaat behoren

doopsel (n)
dop
  1. de doop

doopvont /ˈdop.vɔnt/ (n)
dopfunt
  1. een bekken voor de bediening van de doop en het bewaren van het doopwater in een kerkgebouw

door /ˈdoːr/ (preposition)
genom, igenom
  3. in
  6. als achterzetsel: doorheen

door en door (adv)
ut i fingerspetsarna
  1. volkomen, volledig

doorbraak (n)
genombrott
  2. een cruciale ontdekking

doordenken /dorˈdɛŋkə(n)/ /do̝rˈdɛŋkə(n)/ /ˈdordɛŋkə(n)/ /ˈdo̝rdɛŋkə(n)/ (v)
tänka igenom
  1. [dóórdenken] ergens over blijven denken, ergens aan blijven denken

doorgaan /ˈdoːrɣan/ /ˈdɔːrχan/ (v)
fortsätta
  1. niet stoppen

doorn (n)
törne, tagg
  1. scherp uitsteeksel aan een plant

doornappel (n)
spikklubba
  1. Datura stramonium, een zeer giftige plant die hallucinogene alkaloïden bevat

doornenkroon /ˈdornəkron/ (n)
törnekrona
  1. van doorntakken gevlochten kroon als symbool van het martelaarschap

doornhaai (n)
hå
  1. bepaalde soort vis, Squalus acanthias

doorstaan /dɔːrˈstan/ (v)
genomlida
  1. ondanks moeilijkheden er nog goed voorstaan

doos /doʊs/ /doːs/ (n)
låda, ask
  1. een veelal kartonnen balkvormig opslagmiddel
dass, toa
  5. informele naam voor toilet

dopamine (n)
dopamin
  1.

dopen (v)
döpa
  2. iemand ritueel met water besprenkelen of erin onderdompelen en zodoende tot een geloof toelaten
nämna
  3. een naam geven

doping (n)
doping, dopning
  1. stimulerende (genees)middelen

dopplereffect (n)
dopplereffekt
  1. schijnbare frequentieverschuiving als de zender en ontvanger bewegen ten opzichte van elkaar

dorp /dɔrp/ (n)
by
  1. een kleine, permanente nederzetting

dorpeling (n)
bybo
  1. inwoner van een kleine plaats op het platteland

dorsen (v)
tröska

dorsmachine (n)
tröskverk
  1. toestel dat de graankorrels uit de korenaren slaat

dorst (n)
törst

dorsvlegel (n)
slaga

dorsvloer (n)
loggolv
  1. vloer waarop gedorst wordt

dosering (n)
dosering
  1. (medisch) verstrekte hoeveelheid

dossier /doˈsir/ /dɔˈʃe/ (n)
dossier
  1. verzameling documenten en andere vastgelegde informatie, bijeengebracht omdat ze voor dezelfde kwestie van belang zijn

douane (n)
tullavgift
  1. een overheidsdienst die belast is met de controle op het internationaal goederenverkeer

douche /duʃ/ (n)
dusch
  1. stortbad

douchekop (n)
duschhuvud
  1.

douchen /ˈduʃə(n)/ (v)
duscha
  1. een douche nemen

downloaden /ˈdɑunlodə(n)/ (v)
ladda ner
  1. een bestand van een computer of server op afstand naar een lokale computer of server overbrengen

downvoten /ˈdɑunvoʊtə(n)/ (v)
nedrösta
  1. met een stem tegen afwijzen in een populariteitspeiling

dozijn (n)
dussin
  1. een set van twaalf

draad /draːt/ (n)
tråd
  3. elektrisch verbindingsmateriaal
  1. in elkaar gesponnen vezels

draadloos /drat.los/ /ˈdraːd.loːs/ (adj)
trådlös
  1. waarbij geen draden nodig zijn voor de overdracht van een signaal

draaggolf (n)
bärvåg
  1. ongemoduleerde elektromagnetische radiogolf

draagmoeder /ˈdraːɣ.mudər/ (n)
surrogatmor

draagvlak (n)
vinge
  1. een vlak waarop een last gedragen wordt
  2. een vleugel van een vliegtuig

draaibank (n)
svarv, svarvstol
  1. een machine die een ingeklemd werkstuk ronddraait zodat dit met beitels en boren kan worden bewerkt

draaiboek (n)
manuskript

draaideur (n)
svängdörr
  1. constructie van drie of vier deurbladen die rondom een gezamenlijke verticale as kunnen draaien, ter vervanging van een gewone deur m.n. gebruikt in winkels, ziekenhuizen enz.

draaien /ˈdraːi̯ən/ (v)
vända
  Vertalingen: na te kijken

draaier (n)
svarvare
  1. iemand die met een draaibank werkt

draaiing (n)
rotation

draailier (n)
vevlira
  1. strijkinstrument met strijkwiel

draaiorgel (n)
positiv, vevorgel
  1. een mechanisch bediend of automatisch spelend orgel, meestal op straat spelend

draaistoel (n)
kontorsstol
  1. zitmeubel voor één persoon waarvan de zitting kan draaien vooral in gebruik in kantoren

draak /draːk/ (n)
drake
  1. fabeldier
  2. open zeiljacht

draf /drɑf/ (n)
trav
  1. draf bij viervoeters
drav
  3. bezinksel

dragen (v)
bära
  1. al van de vloer houdend vervoeren
bära, ha på sig
  2. als kledingstuk of sieraad aanhebben

drager (n)
bärare
  1. een persoon die (letterlijk) draagt

dragon /ˈdraɣɔn/ (n)
dragon
  2. kruid

dragonder (n)
dragon
  1.

drainage (n)
dränering
  1. vochtafvoering

drama (n)
drama
  1. een droevige of aangrijpende gebeurtenis
  2. een bepaald soort film of toneelstuk

drank /drɑŋk/ (n)
dryck
  2. vloeistof om de dorst te lessen
  1. alcoholhoudende vloeistof

drastisch /ˈdrɑs.tis/ /ˈdrɑs.tɪs/ (adj)
drastisk
  1. doelgericht zeer ingrijpend

draven (v)
trava
  1. van paarden

dravik (n)
losta
  1. grassoort

drempel (n)
tröskel
  1. onderdorpel van een kozijn

drie (cardinalNumeral)
tre
  1. telwoord

drie (n)
trea, tre
  1. het cijfer 3

driedekker (n)
triplan
  1. vliegtuig met drie vleugels

driedimensionaal (adj)
tredimensionell
  1. met drie afmetingen, hoogte, breedte en diepte

driehoek (n)
triangel, trekant
  1. tweedimensionale geometrische vorm, bestaande uit 3 hoeken en 3 zijden

driehoekig (adj)
trekantig

driehoeksverhouding (n)
kärlekstriangel
  1. (romantische) verhouding waarbij drie mensen zijn betrokken

driejarig (adj)
treårig
  1. 3 jaren durend
treårig, treåring
  2. met de leeftijd van 3 jaar

driejarige (n)
treåring
  1. levend wezen dat 3 jaar oud is of iets dat 3 jaar bestaat

driekleur (n)
trikolor

drielandenpunt (n)
treriksröse
  1. plek waar de grenzen van drie landen elkaar treffen

drietand (n)
treudd

driewieler (n)
trehjuling

drieëndertig (cardinalNumeral)
trettiotre
  1. het getal 33

drieëntwintig (cardinalNumeral)
tjugotre
  1. het getal 23

drieënveertig (cardinalNumeral)
fyrtiotre
  1. het getal 43

drieënvijftig (cardinalNumeral)
femtiotre
  1. het getal 53

drieënzeventig /ˈdrijənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttiotre
  1. het getal 73

drijfgas (n)
drivmedel, bränsle
  1. gas dat in spuitbussen gebruikt wordt om de inhoud onder druk te zetten

drijfstang (n)
vevstake

drijfzand /drɛifsɑnt/ (n)
kvicksand

drijven (v)
flyta
  e1. op het oppervlakte van een vloeistof rusten

dringend (adj)
brådskande

drinken /'drɪŋkə(n)/ (v)
dricka

drinkwater (n)
dricksvatten
  water dat geschikt is om gedronken te worden

droes (n)
kvarka
  3. paardeziekte

drogen (v)
torka
  1. vocht laten of doen verdampen

droger (n)
torktumlare
  1. een toestel dat natte voorwerpen, bijvoorbeeld wasgoed droogmaakt

drol (n)
bajskorv
  1. uitwerpsel, ontlasting

dromedaris (n)
dromedar
  1. Camelus dromedarius, herkauwer uit Afrika met vetbult op de rug

dromen (v)
drömma
  1. het ervaren van een reeks gebeurtenissen of beelden tijdens de slaap
  2. voorstellen wat men graag wil gebeuren

dromer (n)
drömmare

dronkenschap (n)
fylla
  het zwaar onder invloed van alcohol zijn

droog /droːx/ (adj)
torr
  1. geen of zeer weinig vocht bevattend.

droogkast (n)
torktumlare

droogte (n)
torka
  1. lange periode zonder of met minder neerslag

droogtrommel (n)
torktumlare

droom (n)
dröm
  1. beelden die men ziet wanneer men slaapt
  2. een gedachte waarvan met graag had gehad dat ze werkelijkheid werd

drop (n)
lakrits
  zwart gekleurd snoepgoed

drug (n)
knark

drugsverslaafde /'drɵksfər'slaːfdə (n)
narkoman
  1. Verslaafd persoon

druif (n)
druva, vindruva
  2. vrucht van de wijnstok

druipen (v)
droppa

druivensap (n)
druvjuice
  1. een vruchtensap bereid uit druiven

druk /drʏk/ (n)
tryck
  1. pressie, kracht die over een oppervlakte uitgeoefend wordt

drukken (v)
pressa
  1. kracht uitoefenen op

drukker (n)
tryckare
  1. een persoon die afdrukken maakt

drukwerk (n)
trycksak
  1. papier gevuld door een printer of een drukpers

drumstel (n)
trumset

druppel /drɵ.pəl/ (n)
droppe

druïde (n)
druid

dryade (n)
skogsrå, dryad
  1. mythologisch, vrouwelijk wezen dat in een bos of boom leeft

dubbel /ˈdʏbəl/ (adj)
dubbel
  1. tweemaal voorhanden

dubbeldekker (n)
biplan

dubbelklikken (v)
dubbelklicka
  1. twee keer, snel achterelkaar, met de muisknop op iets klikken

dubbelster /ˈdʏ.bəl.ˌstɛr/ /ˈdʏ.bəɫ.ˌstɛr/ (n)
dubbelstjärna
  1. twee sterren die om elkaar heen bewegen

dubnium (n)
dubnium
  1. een scheikundig element met het symbool Db

duf /dʏf/ (adj)
tråkig
  1. saai, doods

duidelijk /ˈdœy̯dələk/ (adj)
tydlig, klar
  1. niet mis te verstaan
  2. goed te herkennen

duif /dœʏ̯f/ /dœːf/ (n)
duva
  1. vogel die een koerend geluid maakt, uit de familie Columbidae

duik (n)
dyk

duikboot (n)
undervattensbåt

duiken /ˈdœy̯kə(n)/ (v)
dyka
  2.in het water springen zodat de armen eerst het water in gaan
  1. het zich onder water voortbewegen (van bijvoorbeeld duikboten) of zwemmen (van mensen)
  3. snel naar beneden gaan

duiker (n)
dykare
  1. iemand die voor beroep of plezier zich onder de waterspiegel begeeft

duikerklok (n)
dykarklocka

duim /dœy̯m/ (n)
tumme
  1. eerste, kortste en dikste vinger
tum
  2. lengtemaat

duimnagel (n)
tumnagel
  1. het hoornen gedeelte van de eerste vinger van de hand

duin /dœʏ̯n/ /dœːn/ (n)
dyn, sanddyn

duister (adj)
mörk
  1. in weinig of geen licht badend

duisternis /ˈdœʏstərˌnɪs/ (n)
mörker
  1. een toestand van weinig of geen verlichting

duivel (n)
djävul, jävul

duiveltje-uit-een-doosje (n)
gubben i lådan
  1. afgesloten kistje waaruit door een springveer opeens een figuur te voorschijn komt

duizeligheid (n)
yrsel
  1. het gevoel zijn evenwicht te verliezen

duizend /ˈdœy̆zənt/ (n)
tusen
  1000

duizendblad (n)
röllika

duizendpoot (n)
enkelfoting
  1. geleedpotig dier met een groot aantal poten uit de klasse Chilopoda

duizendste (ordinalAdjective)
tusende

dukaat (n)
dukat
  1. oude munt

dulden (v)
finna sig i
  1. bereid zijn iets ongestraft te laten

dun /dʏn/ (adj)
tunn
  1. van geringe dikte

dunken (v)
förefalla
  1. voorkomen

dunlipharder (n)
multe
  1. bepaalde soort vis, Chelon ramada

dunne darm (n)
tunntarm
  1. deel van het spijsverteringskanaal tussen de maag en de dikke darm

duren /'dyːrə(n)/ (v)
vara
  1. een bepaalde tijd in beslag nemen

durum (n)
durumvete
  1. enige tetraploïde tarwesoort die nog veel wordt verbouwd

durven /ˈdʏr.və(n)/ (v)
våga
  1. ~ te de moed hebben om iets gewaagds te doen

dus (conjunction)
därför, på så sätt, sålunda
  1.om die reden, daarom

dusverre (adv)
dittills
  1. tot op dit moment

duur /dyr/ (adj)
dyr
  niet goedkoop

duurzaam /ˈdyːr.zam/ (adj)
varaktig
  1. lang meegaand

duurzaamheid (n)
bärkraft
  2.

duw /dyu̯/ (n)
knuff
  1. een zet, een stoot

duwen /dy.ʋǝⁿ/ (v)
knuffa
  1. door druk uit te oefenen doen voortbewegen

dwang /dʋɑŋ/ (n)
tvång

dwangarbeid (n)
tvångsarbete
  1. werk dat onder dwang gedaan moet worden

dwangbuis (n)
tvångströja
  1. een kledingstuk dat de drager bewegingsvrijheid van de armen en handen ontneemt

dwangmatig (adj)
tvångsmässig

dwangstoornis (n)
tvångssyndrom
  1. psychische stoornis die gekenmerkt wordt door dwanggedachten en dwanghandelingen

dwars /dʋɑrs/ (adj)
tvärs

dwars /dʋɑrs/ (adv)
över
  1.

dwarsbomen /ˈdwɑrzbomə(n)/ (v)
hindra
  1. tegenwerken, moeilijkheden geven

dwarsfluit /ˈdʋɑrsflœʏt/ (n)
traversflöjt, tvärflöjt
  1. een blaasinstrument dat dwars op de lippen geblazen wordt

dwarsligger (n)
glädjestörare
  1. iemand die niet bereid is tot medewerking, die zich overal tegen verzet

dweil /dʋɛi̯l/ (n)
skurtrasa
  1. een stuk weefsel in natte vorm gebruikt om een gladde vloer te reinigen

dwerg (n)
dvärg
  1. een buitengewoon klein mens

dwerggans (n)
fjällgås
  1. Anser erythropus

dwergplaneet (n)
dvärgplanet
  1.

dwergvinvis (n)
vikval
  1. kleinste soort van de vinvissen, Balaenoptera acutorostrata

dwingen (v)
tvinga
  1. iemand tegen zijn wil iets opleggen

dynamiet (n)
dynamit
  springstof waarin nitroglycerine door een poreuze stof wordt vastgehouden

dynamo (n)
dynamo

dynastiek (adj)
dynastisk
  1. betrekking hebbend op een erfelijke heerser

dysartrie (n)
dysartri
  1. uitspraakgebrek

dysenterie (n)
dysenteri
  1. rode loop, bloeddiarree

dysfasie /ˌdɪsfaˈzi/ (n)
dysfasi
  1. een ontwikkelingsstoornis bij kinderen

dysfemisme (n)
dysfemism
  1. de vervanging van een woord of uitdrukking door een grover, vulgairder of beledigender alternatief met identieke betekenis

dyslexie /dɪslɛkˈsi/ (n)
dyslexi, ordblindhet
  1. het onvermogen om woorden, waarvan men wel de letters ziet, in hun betekenis te vatten

dysprosium (n)
dysprosium
  1. scheikundig element met symbool Dy en atoomnummer 66

e-mail /ˈiːmeːɫ/ /ˈiːmɪːɫ/ (n)
e-post
  1. systeem voor het verzenden van berichten via een computernetwerk
  2. bericht dat verstuurd is via e-mail

e-mailadres (n)
e-postadress
  1. adres voor het ontvangen en verzenden van e-mail

eb (n)
ebb
  1. een getijde waarbij het water van de zee zakt, in tegenstelling tot vloed, waarbij het water stijgt

echo /ˈɛ.xo/ /ˈɛ.χo/ (n)
eko
  1. een hoorbare terugkaatsing van een gemaakt geluid

echolalie (n)
ekolali
  1. het dwangmatig herhalen van woorden of zinnen, zonder de betekenis ervan daadwerkelijk te doorgronden

echt (adj)
äkta
  2. waarachtig, juist, niet vervalst

echtelieden (n)
gift par
  1. mensen die met elkaar getrouwd zijn

echter (conjunction)
dock
  1. een beperkende tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) beperkt

echtgenoot /ˈɛxtxəˌnot/ (n)
make
  1. een mannelijke huwelijkspartner

echtgenote /ˈɛxtxəˌnotə/ /ˈɛχtχəˌnotə/ (n)
fru, hustru, maka
  1. een vrouwelijke huwelijkspartner

echtpaar /ɛx(t)par/ (n)
gift par
  1. twee mensen die met elkaar getrouwd zijn

echtscheiding (n)
skilsmässa
  1. formele verbreking van een huwelijksband

ecologie /ˌe.ko.lo.ˈɣi/ /ˌe.ko.lo.ˈχi/ (n)
ekologi, miljöforskning
  1. de tak van wetenschap die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

ecologisch (adj)
ekologisk

ecoloog /ˌe.ko.ˈlox/ /ˌe.ko.ˈloχ/ (n)
ekolog
  1. een wetenschapper die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

economie (n)
ekonomi
  2. het geheel van productie, handelsverkeer en diensten binnen een bepaalde regio

economisch (adj)
ekonomisk
  1. betreffende economie

econoom (n)
ekonom
  1. deskundige op het gebied van de economie

ecosysteem (n)
ekosystem
  1. alle organismen in hun leefomgeving.

ectoplasma (n)
ektoplasma

eczeem (n)
eksem
  1. oppervlakkige huidaandoening

edelgas (n)
ädelgas
  1. de naam voor elk element uit de achtste chemische reeks van het periodiek systeem

edelhert (n)
kronhjort
  1. Cervus elaphus, hertensoort

edelmetaal (n)
ädelmetall
  1. een metaal dat niet licht aan corrosie of oxidatie ten prooi valt

edelsteen (n)
ädelsten
  1. een stuk edelgesteente

editie (n)
utgåva

eed /et/ (n)
ed
  1. een plechtige verzekering dat men de waarheid spreekt of een belofte zal nakomen

eega (n)
äktenskapspartner
  1. echtgenoot of echtgenote

eekhoorn /ˈekˌhɔːrn/ (n)
ekorre
  1. benaming voor knaagdieren uit de familie Sciuridae

eekhoorntjesbrood (n)
stensopp
  1. Bolletus edulis, een eetbare paddenstoel

eelt (n)
valk
  1. verdikking van de huid

een (adj)
ett

een blauwtje lopen (v)
få korgen
  1. worden afgewezen door iemand die je amoureus benaderd hebt

een gegeven paard niet in de bek kijken (v)
skåda inte given häst i munnen

een kat in de zak kopen (phraseologicalUnit)
köpa grisen i säcken
  1. iets kopen zonder te weten wat de koopwaar is

een-tweetje /enˈtwetʲə/ (n)
väggpass
  1.

eenarmig (adj)
enarmad

eenbes (n)
ormbär

eend /eːnt/ (n)
anka, and
  1. benaming voor veel watervogels uit de familie Anatidae

eendagsvlieg (n)
dagslända
  1. insect uit de orde Ephemeroptera

eendenlever (n)
anka lever

eendenvet (n)
ankfett
  1.

eendracht (n)
endräkt

eenduidig /enˈdœydəx/ (adj)
entydig
  1. zonder twijfel

eenendertig (cardinalNumeral)
trettioett, trettioen
  1. het getal 31

eenentachtig (cardinalNumeral)
åttioett
  1. het getal 81

eenentwintig /ˌe.nən.ˈtʋɪn.təχ/ (cardinalNumeral)
tjugoett
  1. het getal 21

eenenveertig (cardinalNumeral)
fyrtiett
  1. het getal 41

eenenvijftig (cardinalNumeral)
femtioett
  1. het getal 51

eenenzestig (cardinalNumeral)
sextioen
  1. het getal 61

eenenzeventig /ˈenənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttioen, sjuttioett
  1. het getal 71

eenheid (n)
enhet
  2. maat waarin hoeveelheden worden uitgedrukt
  1. bij elkaar horend geheel met kenmerkende eigenschappen

eenheidscel (n)
elementarcell
  1.

eenheidsmatrix (n)
enhetsmatris
  1. een matrix waarvan alle diagonale elementen 1 zijn en alle andere 0

eenhoorn (n)
enhörning

eenjarig (adj)
ettårig
  1. één jaar durend
ettårig, ettåring
  2. één jaar oud

eenjarige (n)
ettåring
  1. levend wezen dat 1 jaar oud is of iets dat 1 jaar bestaat

eenlettergrepig (adj)
enstavig
  1.

eenogig (adj)
enögd
  1. in het bezit van (slechts) één oog

eenpersoonskamer (n)
enkelrum
  1. kamer voor het verblijf van één persoon (bijvoorbeeld in een hotel of ziekenhuis)

eensgezind /ˈensxəzɪnt/ (adj)
enhällig
  1. dezelfde mening hebbend

eentalig (adj)
enspråkig

eenvoudig /enˈvʌːdəx/ /enˈvʌːudəx/ (adj)
vanlig
  2. zonder overdaad of vertoon

eenwieler (n)
enhjuling
  1.

eenzaam (adj)
ensam
  1. gebrek aan gezelschap ondervindend

eenzaamheid (n)
ensamhet
  1. de hoedanigheid van het eenzaam zijn

eenzijdig (adj)
ensidig
  1. met of aan één kant, belang, partij etc.

eer /er/ (n)
ära, honnör
  1. aanzien, roem

eergisteren /ˈɪːrɣɪstərə(n)/ /ˈɪːrχɪstərə(n)/ (adv)
i förrgår
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eerlijk /ˈeːrlək/ (adv)
ärlig
  1. vrij van leugen en bedrog

eerlijkheid /'erlək,hɛɪd/ (n)
ärlighet
  1. het vertellen van de waarheid

eerste (n)
första
  1. nummer één in een rij

eerste persoon (phraseologicalUnit)
första person
  1. grammaticale term die de spreker of sprekers aanduidt.

eervol (adj)
hedervärd

eerwraak /ˈer.wrak// (n)
hedersmord

eetbaar /ˈeːitbaːr/ /ˈeːtbaːr/ (adj)
ätlig, ätbar
  1. geschikt om gegeten te worden

eetkamer /ˈetkamər/ (n)
matsal
  1. een kamer waar maaltijden worden genuttigd

eetlepel /etlepəl/ (n)
matsked
  1.

eetlust (n)
aptit
  1. de behoefte om voedsel tot zich te nemen.

eetstokje (n)
ätpinne

eeuw /eːu̯/ (n)
sekel, århundrade
  1. een periode van 100 jaar

eeuwfeest (n)
hundraårsdag
  1. een feestelijke herdenking naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van iets

eeuwig /eːwɪx/ /eːʋəχ/ /eːβ̞əx/ (adj)
evig
  1. voortdurend, zonder einde

eeuwigheid /ɪːβ̞əχɛɪ̯t/ (n)
evighet
  1. alle tijd die nog zal komen

effectief (adv)
effektiv
  1. doeltreffend

efficiënt (adj)
effektiv
  1. nuttig effect hebbend

efficiëntie (n)
effektivitet
  1. de mate waarin nuttig gebruik gemaakt wordt van het beschikbare bij een bepaald proces

egaliseren (v)
jämna

egalitair (adj)
egalitär

egel /ˈexəl/ (n)
igelkott
  1. bepaald soort zoogdier Erinaceus europaeus

egocentrisch (adj)
egocentrisk
  2. zichzelf als het middelpunt van alles zien

egoïsme /xxxx/ (n)
egoism
  1. het uitsluitend op eigen belangen en gewin uit zijn

egoïst (n)
egoist
  1. een zelfzuchtig persoon

egoïstisch (adj)
egoistisk
  1. zelfzuchtig, gefocust op eigen voordeel

ei /ɛɪ/ /ɛɪ̯/ /ɛː/ (n)
ägg
  1. dierlijk voedingsmiddel voor de mens in een schaal

eidereend (n)
ejder
  1. bepaald soort zeevogel, Somateria mollissima

eidetisch (adj)
eidetisk
  1. betrekking hebbend op de visuele vermogens

eiersnijder (n)
äggskivare

eierstok (n)
äggstock
  1. het geslachtsorgaan van de vrouw waarin eicellen gevormd worden

eigen /ˈɛi̯ɣə(n)/ (adj)
egen

eigenaar (n)
ägare
  1. iemand die iets in eigendom heeft

eigendom /'ʔɛɪɣəndɔm/ (n)
ägande
  1. eigendomsrecht

eigendomsrecht (n)
äganderätt
  1. het meest omvattend zakeljike recht dat een eigenaar op zijn goed kan uitoefenen

eigennaam (n)
egennamn
  1. een naam waardoor men een mens, dier of ding zich van andere van dezelfde soort onderscheidt

eigenschap (n)
egenskap
  1. een gegeven karakteristiek die eigen is aan een bepaalde persoon of zaak

eigenzinnig (adj)
egensinnig

eik /ɛi̯k/ /ɛːk/ (n)
ek
  1. Quercus, een geslacht van loofbomen

eikel /ˈɛɪkəɫ/ (n)
ekollon
  1. vrucht van de eik
ollon, ekollon
  2. top van een penis
tönt
  3. dom persoon; sufferd, zak

eiken /ɛɪ̯kə(n)/ /ɛːkə(n)/ (adj)
ek
  1. vervaardigd van het hout van de eik

eiland /ɛilɑnt/ (n)
ö, holme
  1. een stuk land dat omringd is door water

eileider (n)
äggledare
  1. een deel van de geslachtsorganen van de vrouw

eind goed, al goed (phraseologicalUnit)
Slutet gott, allting gott
  1.

einde /ˈɛɪ̯ndə/ /ˈɛːndə/ (n)
slut
  1. het punt in ruimte of tijd waar iets ophoudt

eindig (adj)
begränsad
  1. een einde hebbende

einsteinium (n)
einsteinium
  1. scheikundig element met symbool Es en atoomnummer 99

eis /ɛɪ̯s/ (n)
fordran
  1. een dwingende vraag

eiwit /ɛiwɪt/ (n)
protein, äggviteämne
  2. een tot een klasse van polymere stoffen met een hoog moleculair gewicht behorende stof die samengesteld is uit diverse alfa-aminozuren verbonden door peptidebindingen

ejaculatie (n)
ejakulation

ejaculeren (v)
ejakulera
  sperma uitwerpen

ekster (n)
skata
  1. bepaald soort zwartwitte kraaiachtige vogel, Pica pica

el /ɛl/ (n)
aln
  1. een oude lengtemaat gebaseerd op de lengte van de menselijke ellepijp, gewoonlijk 60 à 70 cm

elan /eˈlã/ (n)
hänförelse
  1. animo

eland (n)
älg
  1. een groot hert uit de poolstreken met een opvallend groot en breed vertakt gewei

elasticiteit (n)
elasticitet

elastomeer (n)
elastomer

elegant /eləˈɣɑnt/ (adj)
elegant
  1. een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

elektricien (n)
elektriker
  1. vakman op gebied van elektriciteit

elektriciteit /eˌlɛktrɪsiˈtɛɪt/ (n)
elektricitet
  2. de elektrische stroom als energiedrager

elektriciteitscentrale (n)
elkraftverk
  1. een krachtcentale waar elektriciteit wordt opgewekt

elektrisch (adj)
elektrisk
  1. door middel van elektriciteit

elektrische auto (phraseologicalUnit)
elbil
  1. een voertuig dat wordt aangedreven door een elektromotor

elektro-encefalogram (abbreviation)
elektroencefalogram
  1. hersenfilm

elektrode (n)
elektrod

elektrofysiologisch (adj)
elektrofysiologisk
  1. met betrekking tot elektrische verschijnselen in levend weefsel

elektromagneet (n)
elektromagnet
  1. een magneet waarvan het veld door een elektrische stroom veroorzaakt wordt

elektromagnetisch (adj)
elektromagnetisk

elektromagnetisme (n)
elektromagnetism

elektron (n)
elektron
  1. één van de elementaire deeltjes, het lichtste deeltje met een elektrische lading

elektronica (n)
elektronik
  1. de tak van elektrotechniek die zich bezighoudt met het gedrag van elektronen...

elektronisch (adj)
elektronisk

elektrotechniek (n)
elektroteknik
  1. de studie en praktische toepassing van alles wat met elektriciteit en elektromagnetisme te maken heeft

elektrum (n)
elektrum
  1. legering van goud en zilver

element (n)
grundämne

elementair (adj)
basal

elementair deeltje (n)
elementarpartikel

elf (cardinalNumeral)
elva
  1. het getal 11

elfde /ˈɛlf.də/ /ˈɛlv.də/ (ordinalAdjective)
elfte
  1. nummer elf in een rij

elfjarig (adj)
elvaårig
  1. 11 jaren durend
elvaårig, elvaåring
  2. met de leeftijd van 11 jaar

elfjarige (n)
elvaåring
  1. levend wezen dat 11 jaar oud is of iets dat 11 jaar bestaat

elft (n)
majfisk
  1. haringachtige, die paait in de bovenloop van rivieren en beken en ooit inheems was in de Benelux, Alosa alosa

elimineren (v)
driva
  2. verwijderen uit de bevolking, doden

elitair (adj)
elitistisk

elizabethaans (adj)
elisabetansk
  1.

elleboog (n)
armbåge
  1. Gewricht

ellende (n)
elände
  1. armoedige, beklagenswaardige omstandigheden

ellepijp /ˈɛləpɛɪp/ /ˈɛləpɛːp/ (n)
armbågsben
  bot in de onderarm

ellips (n)
ellips
  1. twee-dimensionale figuur die wordt gevormd door alle punten waarvoor de som ...

els (n)
al
  1. boomsoort
pryl, syl
  1. priem

embleem (n)
emblem
  1. concrete figuur voor een abstract begrip

embolie (n)
emboli

embryo (n)
embryo
  1. een organisme in het eerste ontwikkelingsstadium na de bevruchting

embryonaal (adj)
embryonal
  2. betrekking hebbend op de ongeboren vrucht van een organisme

emfyseem (n)
emfysem
  1. longaandoening

emigratie (n)
emigration

emigreren /ˌemiˈχrɪːrə(n)/ (v)
emigrera, utvandra
  1. naar het buitenland verhuizen

emiraat /emɪˈraːt/ (n)
emirat
  1. gebied van een emir

emissie (n)
utsläpp
  2. uitzending van kleine deeltjes of van licht of andere elektromagnetische straling

emmer /ˈɛmər/ (n)
hink, ämbar, spann
  1. busvormig vat (met hengsel), waarin men vloeistoffen of vaste stoffen kan verplaatsen

emoe (n)
emu
  1. bepaalde soort drietenige vogel Dromaius novaehollandiae

emoji (n)
emoji
  1. ideogrammen die worden gebruikt in Japanse elektronische berichten en webpagina's

emotieloos (adj)
känslolös
  1. zonder gevoelens

emotioneel (adj)
emotionell
  1. zeer vatbaar voor gevoelens

emulsie (n)
emulsion

en (conjunction)
och

en/of (conjunction)
och/eller
  1. aanduiding van een mogelijke relatie tussen twee delen van een opsomming

enantiomeer (n)
enantiomer
  1. een stereo-isomeer dat het spiegelbeeld is van zijn tegenvoeter

encefalopathie (n)
encefalopati

enclave /ɛn.'kla.və/ (n)
enklav
  1. omsloten gebied

encycliek (n)
encyklika
  1. een brief van de paus aan alle katholieke gelovigen

encyclopedie /ˌɛnsiklopeˈdi/ (n)
encyklopedi, uppslagsverk
  1. een gestructureerde en geschreven verzameling van menselijke kennis, in boekvorm of digitaal

endeldarm (n)
ändtarm
  1.het laatste deel van het spijsverteringskanaal vlak voor de anus

endemisch (adj)
endemisk
  1. inheems

endocrinologie (n)
endokrinologi
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de afscheidingen van klieren in het lichaam

endocrinoloog (n)
endokrinolog

endoscoop (n)
endoskop

endoscopie (n)
endoskopi
  1. (kijk)onderzoek van lichaamsholten of inwendige kanalen

energie (n)
energi
  1. het vermogen iets te doen

enerzijds (adv)
å ena sidan
  1. aan de ene kant

eng /ɛŋ/ (adj)
läskig
  1. angst veroorzakend

engel (n)
ängel
  1. hemels wezen

enig (adj)
enda
  2. uniek

enkel (n)
ankel, vrist
  1. gewricht dat de voet met het been verbindt

enkelband (n)
vristlänk
  2. een band die om de enkel wordt gedragen
elektronisk fotboja
  3. een band om de enkel met een zendertje

enkelvoud (n)
singular, ental, singularis
  1. een woord dat in die vorm naar één voorwerp of mens verwijst of dat aanduidt dat slechts één persoon de handeling uitvoert

ensceneren (v)
iscensätta
  1.

enteren (v)
äntra
  1. aan boord gaan en overnemenn

enteritis (n)
enterit
  1. ontsteking van de ingewanden

enthousiast /ɛntuˈʒɑs/ /ˌɑn.ty.ˈʒɑst/ (adj)
entusiastisk
  1. hartstochelijk, met geestdrift

entiteit (n)
entitet

entomologie (n)
entomologi

entrecote (n)
entrecote

entropie (n)
entropi
  1. een getal evenredig met de logaritme van het aantal realiseringmogelijkheden, ook wel gedefinieerd als de reversibele warmte gedeeld door de temperatuur

enveloppe (n)
kuvert, konvolut
  1. een papieren omslag voor brieven

enzym /ɛnˈzim/ (n)
enzym
  1. een organische molecuul dat biologische reacties mogelijk maakt of versnelt zonder daarbij zelf...

epenthesis /'epɛnˌtezɪs/ (n)
epentes
  1. invoeging van middenlank

epicentrum (n)
epicentrum
  1. het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving

epidemie /epideˈmi/ (n)
epidemi, farsot
  1. besmettelijke ziekte die zich snel verspreidt onder een groep van mensen

epidemiologie (n)
epidemiologi

epidemisch (adj)
epidemisk

epifyse /ˌepiˈfizə/ (n)
tallkottkörteln
  1. een klier die onderdeel is van de epithalamus en melatonine uitscheidt

epifyt (n)
epifyt

epigenetica (n)
epigenetik
  1. het vakgebied binnen de genetica dat de invloed bestudeert van de omkeerbare erfelijke veranderingen in de genexpressie die optreden zonder wijzigingen in de sequentie (volgorde van de basenparen) van het DNA in de celkern

epigrafie (n)
epigrafik

epilepsie (n)
epilepsi
  1. vallende ziekte, toevallen

episch (adj)
episk

epitheel (n)
epitel
  1. dekweefsel, bovenste laag van de huid en slijmvliezen

eponiem (n)
eponym
  1. woord dat gevormd is op basis van een eigennaam van een persoon

epsilon (n)
epsilon
  1. vijfde letter uit het Griekse alfabet ε

equator (n)
ekvator
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

equinox (n)
dagjämning
  1. passage van de zon door het vlak van de evenaar

er (adv)
det
  1. onbepaald bijwoord van plaats: ergens
därför
  3. partitief onder weglating van van

erbium (n)
erbium
  1. een scheikundig element en zilverwit lanthanide met het symbool Er en het atoomnummer 68

erectie (n)
erektion
  1. oprichting van het mannelijk lid

erf (n)
gård
  1. grond behorend bij boerderijhuis

erfelijk (adj)
ärftlig
  1. wat op genetische wijze door nazaten verkregen kan worden
  2. overdraagbaar op de oudste zoon, of meestal bij het ontbreken daarvan op de oudste dochter

erfenis (n)
arv

erfrecht (n)
arvsrätt
  1. het samenstel van regels dat de vererving regelt

erfstuk (n)
släktklenod
  1. een veelal kostbaar goed van van generatie op generatie door vererving overgegeven wordt

erfwoord (n)
arvord
  1. overgeërfd inheems woord

erfzonde (n)
arvsynd
  1. schending van Gods regels door de eerste mens Adam als last die op ieder mens rust

ergens (adv)
någonstans

ergernis (n)
irritationsmoment
  een zaak die gevoelens van onvrede oproept

ergonomie (n)
ergonomi

erkennen /ɛrˈkɛnə(n)/ (v)
erkänna
  1. inzien, toegeven
  2. als wettig, echt, juist aanvaarden

erkenning (n)
erkännande
  1. een bevestiging van de juistheid of geldigheid van iets

erkentelijk /ˌɛrˈkɛn.tə.lək/ (adj)
tacksam

erker /ˈɛrkər/ (n)
burspråk
  1. uitbouw aan een gevel

erogeen (adj)
erogen
  1.

erosie (n)
erosion
  1-2. beschadiging en afslijting

erotica (n)
erotik
  1.

erotisch (adj)
erotisk

erts (n)
malm
  1. steen

eruptie (n)
utbrott
  1. plotselinge, felle uiting
  3. plotselinge huiduitslag

ervaren (adj)
erfaren
  1. bekwaam door ervaring

ervaring (n)
erfarenhet
  1. een vorm van kennis

erven /'ʔɛr.və(n)/ (v)
ärva
  1. de eigendommen van een overledene, meestal een familielid, rechtens verkrijgen

erwt (n)
ärta, ärt
  1. een bepaalde peulvrucht, een groentesoort

erysipelas (n)
rosfeber

erytropoëse (n)
erytropoes
  1. de vorming van rode bloedlichaampjes

es (n)
ask
  1. bepaald soort loofboom Fraxinus excelsior

escalatie (n)
eskalering

escaleren (v)
eskalera
  1. stapsgewijs toenemen in omvang, intensiteit

escapade (n)
eskapad
  1. dwaze (jongens) streek

eschatologie /ɛsˌxatolo'gi/ (n)
eskatologi

esdoorn /ˈɛsdorn/ (n)
lönn
  1. boom of heester uit het geslacht (

eskadron (n)
skvadron
  1. een kleine tactische eenheid bij de cavalerie (tegenwoordig gemechaniseerd of gemotoriseerd) of ...

espresso (n)
espresso
  1. geconcentreerde koffie

espressoapparaat (n)
espressomaskin

espressomachine (n)
espressomaskin

essentie (n)
essens
  1. het meeste belangrijke

ester (n)
ester
  1. een koolstofverbinding met de functionele groep -C(=O)-O-C-

esthetica /ɛsˈtetiˌka/ (n)
estetik
  1. het filosofisch discours over het wezen van kunst of het wezen van schoonheid

esthetisch (adj)
estetisk

estrogeen (n)
östrogen
  1. een vrouwelijk hormoon

eten /ˈetə(n)/ (v)
äta, spisa
  1. het nuttigen van voedsel

ethaan (n)
etan
  1. C₂H₆

ethanol /etaˈnɔl/ (n)
etanol
  1. een chemische verbinding met twee koolstofatomen en een alcoholgroep

etheen (n)
eten

ether (n)
eter
  1. een organische verbinding met de functionele groep R-O-R'

ethiek (n)
etik
  1. een praktische wijsbegeerte die zich bezighoudt met wat goed en kwaad is

ethisch (adj)
etisk

etiket (n)
etikett
  1. stuk papier met informatie dat ergens opgeplakt zit

etiologie (n)
etiologi
  1. onderdeel van de pathologie dat zich bezighoudt met de oorzaken van ziekten

etmaal (n)
dygn
  1. een tijdseenheid bestaande uit 24 uren

etnisch (adj)
etnisk

etnografisch (adj)
etnografisk
  1. betrekking hebbend op de beschrijving van volkeren

etnologie /ɛtnoːloːɣi/ /ɛtnoːloːʝi/ (n)
etnologi

etter /ɛtər/ (n)
var
  1. wittig vocht met witte bloedlichaampjes en bacteriën dat bij een ontsteking afgescheiden wordt

etymologie (n)
etymologi
  1. woordherkomst
  2. studie naar oorsprong en verandering van vorm en betekenis van woorden

etymologisch (adj)
etymologisk
  1.

eucharistie (n)
nattvard
  1. een rooms-katholiek sacrament dat een voortzetting is van het laatste avondmaal van Christus

eufemisme (n)
eufemism
  1-2.

eufonium (n)
eufonium
  1. eufonium
barytonhorn
  2. een instrument van gestemde glazen

euforie /ˌø.fo̝.ˈri/ (n)
eufori
  1. verhoogd gevoel van welzijn

eugenetica (n)
eugenik

eukaryoten /œykɑriotən/ (n)
eukaryoter
  2. een van de drie taxonomische domeinen, Eukaryota

eunuch (n)
eunuck

euro /'øː.ro/ /'ɵː.ro/ (abbreviation)
euro
  1. munt en munteenheid

europium (n)
europium
  1. scheikundig element met symbool Eu en atoomnummer 63

euthanasie (n)
eutanasi
  1. handelingen die iemands leven beëindigen of het sterven bespoedigen, om pijn en lijden te verkorten

eutrofiëring (n)
övergödning, eutrofiering

evacuatie (n)
evakuering

evacueren /evɑky'erə(n)/ (v)
utrymma

evaluatie (n)
utvärdering
  1. bespreking en beoordeling van de gang van zaken

evangelie (n)
evangelium

even (adj)
jämn
  1. Deelbaar door twee

evenaar /evəˈnar/ /ˈevənar/ (n)
ekvator
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

eveneens (adv)
likaså
  1. ook, tevens

evenement (n)
evenemang
  1. belangrijke gebeurtenis

evenwicht /'evənʋɪxt/ (n)
jämvikt
  1.

ever (n)
vildsvin
  1. zwijn

everzwijn (n)
vildsvin
  1. wild varken

evolutie /ˌevoˈlysi/ /ˌevoˈlytsi/ (n)
evolution
  1. ontwikkeling, verandering

evolutietheorie (n)
evolutionsteori
  1. theorie over de stapsgewijze ontwikkeling van het leven

evolutionair (adj)
evolutionär

ex- (prefix)
ex-

examen (n)
examen
  1. onderzoek naar de kennis of vaardigheden van iemand door middel van ondervraging of opgedragen verrichtingen

examineren (v)
undersöka
  1.aan een examen onderwerpen

excentriekeling (n)
excentriker
  1.

excommunicatie (n)
bannlysning

executeren (v)
avrätta

executie (n)
tvångsförsäljning
  1. uitvoering van een vonnis

exegese (n)
exeges

exhibitionist (n)
exhibitionist

exogamie (n)
exogami

exon (n)
exon
  1. een deel van het pre-mRNA dat de kern verlaat en dus getranscribeerd wordt

exoniem (n)
exonym

exoplaneet (n)
exoplanet

exotisch (adj)
exotisk
  1. vanuit verre vreemde landen

expansie (n)
expansion

expeditie (n)
expedition

experiment (n)
experiment

experimenteren (v)
experimentera
  1.

expertsysteem (n)
expertsystem
  1. een computersysteem dat specifieke kennis van menselijke experts representeert en gebruikt om een probleem binnen een bepaald gebied op te lossen

exploderen (v)
explodera

explosie (n)
explosion

explosief (adj)
explosiv
  1. ontplofbaar

explosief (n)
explosiv
  1. ontplofbare stof of voorwerp

exporteren (v)
exportera
  1. goederen aan een afnemer in het buitenland verhandelen

exporteur (n)
exportör

expressionisme (n)
expressionism

extern /ɛksˈtɛrn/ (adj)
extern
  1. uitwendig

extreem (adj)
extrem
  1. uiterst, uitzonderlijk

extremisme (n)
extremism

eyeliner (n)
eyeliner
  1. vloeibaar make-up-product om lijnen rondom, boven of onder de ogen aan te brengen

ezel /ˈezəɫ/ (n)
åsna
  1. bepaald paardachtig zoogdier, Equus asinus
staffli
  3. schilderswerktuig

ezelin (n)
åsnesto
  1. vrouwelijke ezel

ezelsoor (n)
hundöra
  2. omgevouwen hoek

faas (n)
bjälke
  1. een der herautstukken; een horizontale band die het middelste derde deel van het veld van het wapen beslaat

fabel /ˈfabəl/ (n)
fabel
  1. een kort moraliserend verhaal met dieren of zaken als handelende personen
fabel, dikt, påhitt
  2. een verzinsel

fabriek /fa'brik/ (n)
fabrik
  1. plaats waar op industriële schaal productie bedreven wordt

fabrikant (n)
tillverkare

factie (n)
fraktion

factureren (v)
fakturera

factuur (n)
faktura, räkning
  1. document met een beschrijving van goederen die een bedrijf (aan een ander bedrijf) geleverd heeft

faculteit (n)
fakultet
  1. hoofdafdeling van een universiteit
  3. product van een reeks factoren

fagot (n)
fagott
  1. (muziekinstrument) een houten blaasinstrument met dubbelriet

faillissement /ˌfajisəˈmɛnt/ (n)
konkurs
  1. de toestand van iemand die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen.

fakkel (n)
fackla
  1. staaf of stok die aan de bovenkant in een brandbare stof gedrenkt is, brandend zorgt het voor verlichting

falen /ˈfaːlən/ (v)
klicka
  1. niet bereiken van doelen

faleristiek (n)
faleristik
  1. de (hulp)wetenschap die de vorm en de geschiedenis van de ridderorden én andere onderscheidingen bestudeert

fall-out (n)
radioaktivt nedfall
  1.

fallisch (adj)
fallisk
  1. met betrekking tot het mannelijk lid

familie /fa.ˈmi.li/ /fa.ˈmiː.lɪ̯ə/ (n)
familj
  1. (bloed)verwantschap door een gemeenschappelijke oorsprong

familiebedrijf (n)
familjeföretag

familierecht (n)
familjerätt
  1. onderdeel van het burgerlijk recht m.b.t. de familiale verhoudingen tussen personen

fanatisme (n)
fanatism

fandango (n)
fandango

fanfare /foɱ.ˈfaːr/ /fɑn.ˈfa.rə/ (n)
fanfar

fantasie (n)
fantasi
  1. vermogen om nieuwe gedachten te kunnen vormen, mogelijk niet altijd op waarheid berust

fantastisch /fɑnˈtɑstis/ (adj)
fantastisk

farad (n)
farad

farao /ˈfarao/ (n)
farao
  1.

faraomier (n)
faraomyra

farizeeër (n)
farisé
  1.

farmaceutisch (adj)
farmaceutisk
  1. uit de farmacie, met betrekking tot de productie van geneesmiddelen

farmacie (n)
farmaci

farmacologie (n)
farmakologi

farmacologisch (adj)
farmakologisk
  1. leer van de geneesmiddelen en de interactie tussen deze en een levend biologisch systeem betreffende

fasciculatie (n)
fascikulation
  1. spiertrillen

fascineren (v)
fascinera
  1. iemands aandacht vasthouden

fascisme /fɑˈsʲɪsmə/ (n)
fascism
  ideologie

fascistisch (adj)
fascistisk
  1. van het fascisme

fase /ˡfazə/ (n)
fas
  1. periode als onderdeel van een langere ontwikkeling

faseruimte (n)
fasrum

fataal (adj)
fatal
  1. noodlottig

fatsoen /fɑt'sun/ (n)
anständighet
  1. goede manieren

fauna /ˈfʌʊna/ /ˈfʌːna/ (n)
fauna
  1. het geheel aan dieren in een gebied

fauteuil /fo.tœj/ (n)
fåtölj
  1. Soort stoel

favoriet (adj)
favorit

fazant (n)
fasan
  1. bepaald soort kleurrijke vogel, Phasianus colchicus

façade /fa.ˈsa.də/ (n)
fasad
  1. de zichtbare buitenmuur van een gebouw, specifiek die aan de voorkant

februari /febryˈwaːri/ (n)
februari
  1. de tweede maand van het jaar

fecaal (adj)
fekal
  1. met betrekking tot de ontlasting

federalisme (n)
federalism

fee /fe:/ (n)
fe, älva
  1.

feest /fest/ (n)
fest
  1. een vermakelijke en vreugdevolle sociale gelegenheid

feestdag (n)
helgdag

feestmaaltijd (n)
fest
  1. een extra lekkere, uitgebreide maaltijd die men met meerdere mensen gebruikt als een feestelijke gebeurtenis

feestmuts (n)
partyhatt
  1. vaak kegelvormig hoofddeksel dat men draagt ter gelegenheid van een feestelijke gebeurtenis.

feit /fɛi̯t/ (n)
faktum
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die werkelijk gebeurd is

fellatio (n)
fellatio
  1. het stimuleren van de penis met de mond, tong of keel

feloek (n)
feluck
  1. een zeilschip

feminisme (n)
feminism
  1. streven naar het opheffen van de achterstelling van vrouwen en vrouwelijke eigenschappen door een gelijkwaardige behandeling van mannen en vrouwen

fenegriek (n)
bockhornsklöver
  plant en plandelen van Trigonella foenum-graecum

feniks (n)
fenix

fenologie (n)
fenologi

fenomeen /fenoˈmen/ (n)
fenomen
  1. een verschijnsel

fenomenologie (n)
fenomenologi

fenylalanine /fenilɑlɑninə/ (n)
fenylalanin
  1. aminozuur

fermium (n)
fermium
  1. scheikundig element met symbool Fm en atoomnummer 100

fes (n)
fess
  1. verlaagde toon f

feuilleton (n)
kultursida
  1. vervolgverhaal in een krant of tijdschrift, dan wel op de radio of televisie

fez /fɛs/ (n)
fez
  1. bepaald soort hoed van Turkse oorsprong

fibrillatie (n)
hjärtflimmer
  1. samentrekking van afzonderlijke spiervezels en een vorm van hartritmestoornis

fictie (n)
fiktion

fictief (adj)
fiktiv

fiets /fiːts/ /fːiːts/ (n)
cykel
  1. tweewielig vervoermiddel dat door middel van spierkracht middels pedalen wordt voortbewogen

fietsen /fitsə(n)/ (v)
cykla
  1. op een fiets rijden

fietsenrek /ˈfitsərɛk/ (n)
cykelställ
  1. rek om fietsen te parkeren

fietser /ˈfiːtsər/ (n)
cyklist
  1. iemand die met een fiets rijdt

fietshelm (n)
cykelhjälm

fietsketting (n)
cykelkedja
  1. onderdeel van de kettingaandrijving van een fiets

fietspad /ˈfitspɑt/ (n)
cykelväg
  1. een weggedeelte of vrijliggend pad dat is gereserveerd voor het gebruik door fietsers en snorfietsers.

fietspomp (n)
cykelpump

fietssnelweg /ˈfits.snɛl.β̞ɛx/ /ˈfits.snɛɫ.ʋɛχ/ (n)
supercykelväg
  1. een fietspad dat een voorrangsroute vormt voor langeafstandsfietsers

fietsstraat /ˈfitstrat/ (n)
cykelfartsgata
  1. een straat waarop fietsers oververtegenwoordigd zijn en waarop auto's zich aan fietsers moeten aanpassen

fietstaxi (n)
cykeltaxi

fietszadel /fitsadəl/ /fitsadəɫ/ (n)
cykelsadel

figuurzaag (n)
lövsåg
  1. een heel fijn zaagje in de vorm van een dun zaagblad dat verticaal wordt gespannen in een lange horizontale beugel

fijn (adj)
fin
  1. van geringe dikte
  3. leuk

filantropisch (adj)
filantropisk
  1.

filatelie (n)
filateli

file /faɪl/ /filə/ (n)
bilkö, kö
  1. lange rij met stilstaande of langzaam voortbewegende voertuigen of personen
fil
  2. bestand op de computer

filiaal /filiˈjal/ (n)
filial
  1. een pand in een reeks van panden

film (n)
film
  1. een dunne laag
  3. een opname van bewegende beelden die een verhaal vertelt

filmen (v)
filma
  1. beelden van iets vastleggen op film

filologie (n)
filologi

filosofie /filozoˈfi/ (n)
filosofi
  1. de oudste theoretische discipline die het verlangen heeft en streeft naar kennis en wijsheid

filosofisch (adj)
filosofisk
  1.

filosoof (n)
filosof

filter /fɪltər/ (n)
filter
  1. een voorwerp met kleine gaatjes waar water of gassen doorheen kunnen om gezuiverd te worden

filtraat (n)
filtrat
  1.

filtratie (n)
filtration
  1. filtrering

finale (n)
final
  1. de beslissende wedstrijd in een toernooi tussen de laatste twee deelnemers
  2. het slotstuk van een meerdelig toneel- of muziekstuk

finalist (n)
finalist
  1. deelnemer aan slotwedstrijd

financieel (adj)
finansiell
  1. met betrekking tot geld, geldelijk

financieren (v)
finansiera
  1. voorzien van de benodigde geldmiddelen

firma (n)
firma
  1. een handelsvennootschap waarbij de vennoten hoofdelijk voor het geheel aansprakelijk zijn
  2. een zaak of bedrijf

fiscaal (adj)
finansiell

fistel (n)
fistel
  1. een kanaalvormige zweer

fit / 'fɪt / (adj)
i form
  in goede lichamelijke conditie

fjord /fjɔrd/ /fjɔrt/ (n)
fjord
  1. een bepaald type van inham in een bergachtige kust, gekenmerkt door steile wanden die door gletsjerwerking zijn uitgesleten

flambard (n)
slokhatt
  1. slappe hoed

flamingo (n)
flamingo
  1. bepaald soort roze reigerachtige waadvogel met een haakvormige snavel...

flanel (n)
flanell
  1. een textielsoort van los gesponnen garen, gewoonlijk van geruwde wollen of katoenen stof, maar ook wel van kunstvezels vervaardigd.

flank /flɑŋk/ (n)
flank
  1. zijkant van een samenhangend geheel

flaphoed (n)
slokhatt
  1. hoed

flauw (adj)
lam
  2. in overdrachtelijke zin smakeloos

flerovium (n)
flerovium
  1. scheikundig element met symbool Fl en atoomnummer 114

fles /flɛs/ (n)
flaska, butelj
  1. een langgerekt, cilindrisch en meestal van glas vervaardigd vat met een nauwe hals die met een dop of kurk af te sluiten is

flessengroen (adj)
flaskgrönt

flexibel /flɛkˈsibəl/ (adj)
böjlig
  1. het vermogen hebbend gebogen te worden

flexie (n)
böjning
  1. een buiging, een buigbeweging in een gewricht door de buigspieren
  2. een vormverandering van een woord

flora /floˈrɑ/ (n)
flora
  1. plantenrijk in een bepaalde streek of periode

flosdraad (n)
tandtråd
  1. een zijden draad waarmee men de ruimte tussen de tanden reinigt

fluisteren (v)
viska
  1. spreken met gedempte stem

fluit (n)
flöjt
  1. een muziekinstrument
  3. een scheepstype
  4. een slank drinkglas

fluitconcert (n)
visselkonsert
  1. een luidruchtig en langdurig gefluit op de vingers door een menigte als teken van afkeuring

fluiten (v)
vissla
  1. een fluit bespelen

fluitenkruid (n)
hundkäx
  1. Anthriscus sylvestris, plant uit de schermbloemen familie

fluitist (n)
flöjtist
  1. musicus die een fluit bespeelt

fluittoon (n)
vissling
  1.

fluor (n)
fluor
  1. een chemisch element en een geelgroen halogeen

fluorescentie (n)
fluorescens
  1. het uitzenden van licht ...

fluoride (n)
fluorine

fluweel (n)
sammet
  1. een zachte, fijngeweven stof, waarbij rechtopstaande pluizen, de zg. pool van zijde...

fly-over (n)
viadukt
  1. een vidaduct ter voorkoming van een gelijkvloerse kruising

fobie (n)
fobi
  1. een ziekelijke vrees

focus /ˈfokʏs/ (n)
fokus
  2. een punt of verzameling van punten waar alle stralengangen samenkomen

foelie /ˈfu.li/ (n)
muskotblomma
  1. Myristica fragrans

foetus (n)
foster
  1. een nog niet voldragen menselijke of dierlijke vrucht

fok (n)
fock
  1. driehoekig zeil bevestigd aan de voorstag

fokken (v)
föda upp
  1. dieren houden om ze te laten voortplanten

fokkenmast (n)
fockmast
  1. de voorste mast van een driemastschip

folder (n)
broschyr
  1. een blad met informatie of reclame

folie /ˈfo.li/ (n)
folie
  1.

folklore (n)
folklore
  1. alles wat een volk creëert of heeft gecreëerd

fonds (n)
fond
  3. effect (waardepapier)

fondue (n)
fondue

foneem (n)
fonem
  1. een term uit de fonologie die verwijst naar een verzameling klanken die allemaal dezelfde betekenisonderscheidende functie hebben

fonetiek /ˌfoneˈtik/ (n)
fonetik
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met de bestudering van de fysiologische, fysische en perceptieve aspecten van spraak

fonetisch (adj)
fonetisk

fonologie /ˌfonoloˈɣi/ (n)
fonologi
  1.
  2.

fontein /fɔnˈtɛɪn/ /fɔnˈtɛːn/ (n)
fontän, springbrunn
  1. kunstmatige bron, aangelegd om water omhoog te spuiten

fopspeen (n)
napp, tutt

forel (n)
öring, forell
  1. benaming voor zalmachtige zoetwatervissen uit de geslachten Salmo, Salvelinus en Oncorhynchus

forensisch (adj)
forensisk
  1. (juridisch) betrekking hebbend op justitie

formaat (n)
format
  2. vorm van een bestand

formaldehyde (n)
formaldehyd
  1.

formaliseren (v)
formalisera
  1.

formatteren (v)
formatera
  2. de harde schijf of een verwisselbare schijf volledig leeghalen

formeel /fɔrˈmel/ (adj)
formell
  1. met inachtneming van strikte omgangsvormen

formule (n)
formel

formulier /fɔrmyˈlir/ (n)
formulär, blankett
  1. een stuk papier waarop voorgedrukte vragen kunnen worden beantwoord

fornuis (n)
spis

fortuinlijk (adj)
lycklig

fosfaat (n)
fosfat
  1. een zout van één van de vormen van fosforzuur

fosfor (n)
fosfor
  1. met symbool P en atoomnummer 15

foto (n)
foto, kort
  1 en 2

fotoalbum (n)
fotoalbum

fotogeniek (adj)
fotogenisk
  1.op foto's een voordelige indruk makend

fotograaf (n)
fotograf
  1. iemand die fotos maakt

fotograferen (v)
fotografera
  1. een afbeelding maken door de projectie van beeld op een lichtgevoelige laag

fotografie (n)
fotografi
  1. de kunst om door chemische inwerking van licht op een gevoelige plaat afbeeldingen te maken

fotokopie (n)
fotokopia
  1. een fotografisch gemaakte kopie

fotokopieermachine (n)
fotostatkopia maskin

fotokopiëren (v)
fotokopiera
  1. een fotokopie maken van iets

foton (n)
foton
  1. een elementair deeltje waaruit elektromagnetische straling is samengesteld

fotoshoppen (v)
photoshoppa
  1. bewerken van foto's en ander digitaal beeldmateriaal via de computer

fotosynthese (n)
fotosyntes
  1.

fototoestel (n)
kamera
  1. een toestel om mee te fotograferen

fouilleren (v)
muddra
  1. iemand aftasten of er iets op het lijf gedragen wordt

fout /fɑut/ (n)
fel, misstag
  1. vergissing, onjuistheid

foutmarge (n)
felmarginal
  1. mate van onzekerheid bij de uitslag van een steekproef, statistische meting enz.

foyer /fwɑ.ˈjeː(r)/ /fʋa.ˈje/ (n)
foajé
  1. verzamelplaats, zaal voor de verpozing (bijvoorbeeld in een hotel of schouwburg)

fractie /ˈfrɑksi/ (n)
parlamentsgrupp
  1. een klein deel
  2. gezamenlijke vertegenwoordigers van een politieke partij in een volksvertegenwoordiging

fragment (n)
fragment

framboos (n)
hallon
  2. vrucht van de frambozenstruik

francium (n)
francium
  1. een scheikundig element met symbool Fr en atoomnummer 87

franje (n)
frans
  1. reeks afhangende draden die ter versiering aan de rand van een kleed of kledingstuk gehangen worden

frank /frɑŋk/ (n)
franc
  munteenheid

frase (n)
fras
  1. een aantal woorden die een begrip uitdrukken, vaak een zinsdeel, soms een hele zin

frasering (n)
frasering
  1. het in frasen onderverdelen, met name gezegd van het articuleren van afzonderlijke muzikale zinnen in een muziekstuk, dat hierdoor als geheel beter moet klinken

frater /fratər/ (n)
vinterhämpling
  1. bepaald soort vogel, Linaria flavirostris

fraude (n)
bedrägeri
  1. bedrog of gesjoemel door valsheid in geschrifte

frauderen (v)
svindla
  1. gelden wederrechtelijk ontvreemden

freesmachine (n)
fräsmaskin

freeware (n)
gratisprogram
  1.

fregat (n)
fregatt
  1. Oorlogsschip
  2. Driemaster

frequentie (n)
frekvens
  1,2. aantal keren of herhalingen per tijdseenheid

frequentiemodulatie (n)
frekvensmodulering

fret (n)
tamiller
  1. bepaald soort klein marterachtig zoogdier, Mustela putorius furo

friet (n)
pommes frites
  1. de benaming voor een gerecht van gefrituurde aardappelreepjes ('patat frites')

fris (adj)
frisk
  1. zojuist schoongemaakt, prettig ruikend

frisling (n)
vildsvinskulting
  1. everjong

fronsen (v)
rynka pannan
  1. van verbazing of afkeuring de wenkbrauwen ophalen

front (n)
front
  1. voorkant
  2. gevechtslinie

frontlijn (n)
frontlinje
  1.

fructose (n)
fruktos, fruktsocker
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

fruit /frœʏ̯t/ /frœːt/ (n)
frukt
  1. voedsel dat bestaat uit eetbare vruchten

fruitboom (n)
fruktträd
  1.

fruitschaal (n)
fruktskål

ftalaat (n)
ftalat
  1. een zout afgeleid van een ftaalzuur
  2. een ester afgeleid van een ftaalzuur

fuif /fœyf/ (n)
party

functie /ˈfʏŋksi/ (n)
funktion
  1. taak
  2. positie binnen een bedrijf of organisatie
  3. (wiskunde) afhankelijkheid tussen een element en een veranderlijke
  4. (informatica) onderdeel van de broncode van een computerprogramma

functiewoord (n)
formord

functioneren (v)
fungera
  1. ~ als een bepaalde functie vervullen

fundamentalisme (n)
fundamentalism
  1. een orthodoxe, antiliberale godsdienstige richting

fundamenteel (adj)
fundamental
  1. aan de basis staande

fusie (n)
fusion

fut /fʏt/ (n)
energi
  1. de benodigde energie en zin ergens voor

fuut (n)
skäggdopping
  1. bepaald soort watervogel, Podiceps cristatus

fysica /ˈfizika/ (n)
fysik
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

fysiologie (n)
fysiologi

fysiologisch (adj)
fysiologisk
  1. door de natuur bepaald, de natuurlijke verrichtingen van levende wezens of hun organen betreffend

fytopathologie (n)
växtpatologi

föhn /føn/ (n)
föhn
  1. een toestel dat een warme luchtstroom voortbrengt voor het drogen en opmaken van het kapsel

gaai /ɣaːj/ (n)
nötskrika
  1. middelgrote, gewoonlijk vrij kleurrijke zangvogel met een vrij lange staart, Garrulus glandarius

gaan /ɣaːn/ /χaːn/ (v)
gå, åka
  1. zich in een bepaalde richting bewegen

gaapworm (n)
gapemask
  1. bepaald soort parasitaire nematode die de luchtpijp van zekere vogels infecteert, Syngamus trachea

gaarkeuken (n)
soppkök
  1. instelling die gratis voedsel beschikbaar stelt

gadolinium /ɣadoˈlinijʏm/ (n)
gadolinium
  1. een scheikundig element met symbool Gd en atoomnummer 64

gaffel /ˈɣɑ.fəl/ /ˈɣɑ.fəɫ/ /ˈχɑ.fəɫ/ (n)
gaffel
  1. rondhout

gaffelzeil (n)
gaffelsegel
  1. een trapeziumvormig zeil dat aan de bovenkant uitgehouden wordt door een gaffel

gal (n)
galla
  [A] 1. uit de lever afkomstig vocht dat een rol speelt in de spijsvertering, met name van vet

galactisch (adj)
galaktisk

galblaas (n)
gallblåsa
  1. een peervormig hol orgaan dat aan de rechterkant van het lichaam, achter (d.w.z. meer naar binnen) en onder de lever ligt

galeniet (n)
blyglans
  1. een loodsulfide met de chemische formule PbS

galerij (n)
galleri

galg /χɑlx/ (n)
galge
  1. houten constructie bestaande uit één of meer staande balken met een horizontale balk haaks daarop en één of meer diagonale balken ter ondersteuning, in het verleden veel gebruikt om mensen door ophanging ter dood te brengen

galgenmaal (n)
sista måltid
  1. de laatste maaltijd die een ter dood veroordeelde mag nuttigen

galjoen (n)
galeon
  1. historisch zeilschip

gallium (n)
gallium
  1. een scheikundig element met symbool Ga en atoomnummer 31

galop (n)
galopp
  1. de snelste gang van een paard

galsteen (n)
gallsten
  1. een vaste structuur in de galwegen of de galblaas bestaande uit neergeslagen cholesterol, bilirubine of kalkzouten

galvanisch (adj)
galvanisk
  1. door een elektrochemisch proces aangebracht

galvaniseren /ˌɣɑɫvaniˈzeːrə(n)/ (v)
galvanisera
  1. een laag zink opbrengen

gander (n)
gåshanne
  1. mannelijke gans (Anser en Branta)

gang /ɣɑŋ/ (n)
korridor
  1. lange smalle ruimte

gangbaar /'ɣɑŋbar/ (adj)
gängse
  1. wat gebruikelijk is

ganglion (n)
ganglion
  1. zenuwknoop

gangster / ˈgɛŋstər / (n)
gangster
  1. een lid van een criminele organisatie

gannef /ˈɣɑnəf/ (n)
missdådare
  1.

gans (n)
gås
  1. benaming voor vogels uit de geslachten Anser en Branta

ganzenlever (n)
gåslever
  1. orgaan dat een grote rol speelt in de stofwisseling van een gans (Anser anser), na het slachten vaak gegeten als delicatesse

gapen /ˈɣa.pə(n)/ /ˈɣaː.pə(n)/ /ˈχa.pə(n)/ (v)
gapa
  3. wijd openstaan
  2. met open mond vol verwondering ergens naar kijken

garage /ɣa.ˈra.zʲǝ/ (n)
garage
  1. een overdekte autostalling

garanderen /ɣarɑndɪːrə(n)/ (v)
ansvara för
  1. de uitkomst ergens van verzekeren

garantie /ɣa'rɑn(t)si/ /ɣa'rɑnsi/ (n)
garanti
  1. een verklaring waarin men verklaart voor bepaalde gevolgen in te staan

gareelblok (n)
svängel
  1. bewegelijke pasvorm waaraan de trekstrengen bevestigd worden om het halsjuk uit te balanceren

garf (n)
kärve
  1. samengebonden bundel halmen

garnaal (n)
räka

gas /ɣɑs/ /χɑs/ (n)
gas
  1. aggregatietoestand

gaskachel (n)
gas spis

gasleiding (n)
gasledning
  1. een buis waardoor verschillende materialen in gasvorm vervoerd kunnen worden

gaspedaal (n)
gaspedal
  het rechter pedaal van een auto waarmee de brandstoftoevoer naar de motor geregeld wordt

gast /ɣɑst/ /χɑst/ (n)
gäst
  1. iemand die als bezoeker ergens wordt ontvangen, verwelkomd of op een bijzondere wijze behandeld

gastenboek (n)
gästbok
  1. een boek of elektronische versie daarvan waarin bezoekers hun opmerkingen achter kunnen laten

gastenverblijf (n)
gästhus
  1.

gastheer (n)
värd
  1. een man
  2. (biologie) een organisme

gastritis (n)
gastrit
  1. maagwandontsteking

gastro-enteritis (n)
gastroenterit, mag-tarmkatarr

gastro-intestinaal (adj)
gastrointestinal
  1. met betrekking tot maag en darm

gastronomie (n)
gastronomi

gastvrij /ɣɑstˈfrɛɪ/ /ʝɑstˈfrɛː/ (adj)
gästfri
  1. gul in het onthalen of herbergen van gasten

gastvrijheid (n)
gästfrihet

gat /ɣɑt/ /χɑt/ (n)
hål
  1. opening
  4. een geval van tandwolf
  2. een tekort of ontbrekend deel

gave (n)
begåvning
  1. een bijzondere aanleg
  2. een geschenk

gaydar (n)
bögradar

gazelle (n)
gasell
  1. benaming voor slanke hoefdieren

ge /ɣə/ /χə/ (personalPronoun)
du
  1. tweede persoon enkelvoud. In Nederland verouderd, maar in België in dagelijks gebruik.

gebaar /xəˈbar/ (n)
gest
  1. een beweging waarmee men iets wil zeggen
  2. een handeling waarmee men iets wil uitdrukken

gebaren (v)
gestikulera
  1. communiceren door het maken van gebaren

gebarentaal (n)
teckenspråk

gebed /ɣə'bɛt/ (n)
bön
  1. het bidden

gebergte (n)
bergskedja
  1. een verzameling van bergen die met elkaar een groter geheel vormen

gebeuren /ɣə'bɵːrə(n)/ (v)
hända, ske
  1. plaatshebben, werkelijkheid worden

gebeurtenis (n)
evenemang
  1. iets dat gebeurt of gebeurd is

gebied /ɣəˈbit/ /χəˈbit/ (n)
område
  1. een deel van het aardoppervlak

gebit (n)
bett
  1. alle tanden en kiezen van een dier of mens

gebladerte /ɣəˈbladərtə/ /χəˈbladərtə/ (n)
bladverk
  1. een verzameling van bladeren van één of meer bomen

gebod (n)
bud, budord

geboorte /ɣəˈboːrtə/ /χəˈbo̝ːrtə/ (n)
födelse
  1. actie waarbij een organisme uit zijn/haar moeder komt en aan zijn zelfstandige leven begint

geboortecijfer (n)
nativitet
  1. een getal dat aangeeft hoeveel geboorten er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

geboortegolf (n)
babyboom
  1. een opvallende tijdelijke toename in het aantal geboorten

geboren /ɣə'borɘn/ (adj)
född
  1. ter wereld gebracht, gebaard
  2. begonnen, ontstaan
  3. door herkomst of natuurlijke aanleg

gebouw (n)
byggnad, hus, bygge
  1. een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken

gebrek (n)
brist
  1. een tekort

gebruik (n)
användning, bruk
  2. toepassen van iets

gebruikelijk (adj)
bruklig
  1. naar gewoonte, zoals men regelmatig doet

gebruiken /ɣəˈbrœʏkən/ /χəˈbrœʏkən/ (v)
använda, bruka, begagna
  1. zich bedienen van, toepassen

gebruiker /ɣə'brœːkər/ /χə'brœʏkər/ (n)
användare
  1. iemand die iets gebruikt

gebruikersnaam (n)
användarnamn
  1.

gebruiksaanwijzing (n)
bruksanvisning

gedachte /ɣə'dɑɣdə/ /ɣəˈdɑxtə/ (n)
tanke
  1. het nadenken, idee

gedachtegang (n)
tankegång
  1. een reeks op elkaar volgende denkstappen

gedachtestreep /ɣəˈdɑɣdəˌstreːp/ /χəˈdɑχtəˌstrep/ (n)
tankstreck
  1. een leesteken

gedeeltelijk /ɣəˈdeltələk/ /ʝəˈdeltələk/ (adj)
delvis

gedegen (adj)
gedigen
  1. degelijk, grondig
  2. in de natuur als zodanig voorkomend

gedicht (n)
dikt, poem
  1. een in versmaat of in dichterlijke stijl opgesteld stuk

gedijen /ɣə'dɛɪə(n)/ (v)
frodas
  1. voorspoedig groeien

gedrag (n)
beteende, uppförande, sätt
  1. de manier waarop iemand optreedt of iets ergens op reageert

gedragen /ɣə.'dra.ɣə(n)/ (v)
agera
  1. zich ~: de manieren die iemand meest in de omgang met anderen aan de dag legt

gedragswijze /xə'drɑxswɛizə/ (n)
beteende
  1.

geduld /ɣədʏɫt/ (n)
tålamod
  1. de rust en bereidheid om te wachten

geduldig /gə'dʌldəx/ (adj)
tålmodig
  1. bereid te wachten en tegenslagen te verdragen

gedurende /ɣəˈdyrəndə/ (preposition)
genom hela
  tijdens

geel /ɣeːl/ /ɣeːɫ/ /χeɪɫ/ (adj)
gul
  1. citroen-, goudkleurig

geel /ɣeːl/ /ɣeːɫ/ /χeɪɫ/ (n)
gul
  1. kleur tussen oranje en groen

geelzucht (n)
gulsot

geen (indefinitePronoun)
ingen, inget
  1. ontkennend onbepaald lidwoord: tegenovergestelde van één, niet een

geer /ɣer/ (n)
giron
  1. heraldisch element

geest /ɣeːst/ /χeːst/ (n)
ande
  1. dat wat zich afspeelt in iemands gedachten
  2. een onsubstantieel wezen

geestig (adv)
fyndig

geeuwen /ɣɪːwə(n)/ (v)
gäspa
  1. gapen

gefluister (n)
viskning

gegeerd (adj)
gironnerad
  1. met geren bezet

gegeven /ɣəˈɣevə(n)/ /χəˈχevə(n)/ (n)
uppgift
  1. een bekend geval of feit

gehaktmolen (n)
köttkvarn

gehandicapte (n)
funktionshindrad
  1. iemand met een beperking van lichamelijke, verstandelijke, psychische en/of sociale aard

geheel (n)
helhet

geheim /ɣəɦɛɪm/ (adj)
hemlig
  1. opzettelijk verborgen

geheim /ɣəɦɛɪm/ (n)
hemlig
  1. informatie die verborgen wordt en bestemd is om dat te blijven

geheugen (n)
minne
  1. het deel van de hersenen waarin herinneringen worden opgeslagen
  2. snel toegankelijke plaats om data op te slaan

geheugenmetaal (n)
minnesmetall

geheugenverlies (n)
amnesi

gehoor (n)
hörsel
  1. het organische systeem om geluiden waar te nemen

gehoorapparaat (n)
hörapparat

gehoorzaam /ɣə'hoːrzam/ /ɣə'ɦoːrzam/ /χə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
lydig
  1. bereid gehoor te geven aan regels of bevelen

gehoorzamen (v)
lyda
  1. gevolg geven aan een opdracht of bevel

gehuwd (adj)
gift

geigerteller (n)
geigerräknare
  1. instrument voor het meten van radioactieve straling

geit /ˈɣɛɪ̯t/ /ˈɣɛːt/ /ˈχɛɪ̯t/ (n)
get
  1. bepaald soort zoogdier Capra aegagrus hircus

geitenkaas (n)
getost

geitenmelk (n)
getmjölk
  voedzaam vocht dat tepels van een geit afscheiden

gek /ɣɛk/ /χɛk/ (adj)
stollig
galen
  2. bezittende een zeer lage intelligentie, krankzinnig
  4. knettergek

gekko (n)
geckoödla
  1. gekko

gekrakeel (n)
käbbla
  1. lawaai ontstaan door onenigheid

gelaat (n)
anlete, ansikte

gelach /ɣəˈlɑx/ (n)
skratt
  1. het lachen

geld /ˈɣɛlt/ /ˈχɛlt/ (n)
pengar
  1. een ruilmiddel dat gegarandeerd wordt door een land waarmee goederen en diensten kunnen worden gekocht

geldig /ɣɛldəx/ (adj)
giltig
  1. waarvan de waarde of wettigheid erkend wordt

geldstuk (n)
myntet

geldverspilling (n)
slöseri med pengar
  1. de besteding van geld aan minder voordelige doeleinden dan mogelijk zou zijn geweest

gele koorts (n)
gul feber

geleden /ɣəˈledə(n)/ /χəˈledə(n)/ (adv)
sedan
  1. een woord om aan te duiden dat iets zich in het verleden af heeft gespeeld

geleedpotige /ɣə.let.ˈpo.tə.ɣə/ /ɣə.ˈleːd.ˌpoː.ti.ɣə/ /χə.let.ˈpo.tə.χə/ (n)
leddjur
  1. een dier met een uitwendig skelet van chitine

geleerd (adj)
lärd
  1. zich veel aan studie gewijd hebbend

geleerde (n)
forskare
  1. iemand die onderricht en bekwaam is in een bepaalde tak van de wetenschap

gelegenheid /ɣǝ.'le.ɣǝn.ɦɛjt/ (n)
tillfälle
  1. mogelijkheid tot

geleiden (v)
leda

geleider (n)
ledare
  1. elektrische stroomgeleider
  2. warmtegeleider

gelijkaardig /ɣəlɛɪkˈaːrdəx/ /ʝəlɛkˈaːrdəx/ (adj)
likartad
  1. vele overeenkomsten vertonend

gelijkbenig /ɣəlɛɪgˈbenəx/ (adj)
likbent
  1 & 2.

gelijkenis (n)
likhet
  1. de mate waarin iets of iemand aan een ander doet denken

gelijkheid (n)
likhet

gelijkrichter (n)
likriktare

gelijkstroom (n)
likström

gelijktijdigheid (n)
samtidighet
  1. het op hetzelfde moment plaatsvinden van meerdere gebeurtenissen

gelijkzijdig (adj)
liksidig
  1. alle zijden gelijk in lengte

gelofte /ɣə'lɔftə/ (n)
löfte
  1. een plechtige verklaring iets voortaan te zullen doen of na te zullen laten

geloof /ɣəˈlof/ /χəˈlof/ (n)
religion
  1. godsdienst

geloofwaardigheid (n)
kredibilitet
  1. de mate waarin iets of iemand verdient geloofd te worden

geloven (v)
tro
  1. overtuigd zijn dat iets waar is

gelovige /ɣə.ˈlo.vi.ɣə/ /ɣə.ˈlo.və.ɣə/ /χə.ˈlo.və.χə/ (n)
troende
  1. iemand die een bepaald geloof aanhangt

geluiddicht (adj)
ljudisolerad
  1. zodanig geïsoleerd dat geluiden niet binnen kunnen dringen of de ruimte verlaten

geluidhinder (n)
buller
  1. Geluidsoverlast

geluidshinder (n)
buller
  1. Geluidsoverlast

geluidsoverlast (n)
buller

geluk /ɣəˈlɵk/ /χəˈlɵk/ (n)
lycka, tur
  1. prettige loop van de omstandigheden

gelukkig (adj)
lycklig
  1. in een tevredene toestand zijn, zich goed voelen

gelukkigerwijs (adv)
lyckligtvis
  1. op een gelukkige manier

gember (n)
ingefära
  1. Zingiber officinale, een specerij met een scherpe smaak

gemberpoeder (n)
ingefärapulver
  1. fijngemalen gedroogde wortels van Zingiber officinale

gemeenschap (n)
gemenskap
  1. het met één of meer andere deel hebben aan iets
  3. geheel van personen of zaken die tot elkaar in een bepaald opzicht in een geregelde betrekking staan
samhälle
  2. samenleving

gemeenschappelijk /ɣəmenˈsxɑpələk/ /χəmenˈsχɑpələk/ (adj)
gemensam
  3. gerelateerd aan meer dan een entiteit

gemeente /ɣəˈmentə/ /ɣəˈmeɪntə/ /ʝəˈmentə/ (n)
kommun
  1. bestuurlijke eenheid
församling
  2. gezamenlijke gelovigen

gemenebest (n)
samvälde
  1. gemeenschap van onafhankelijke landen

gemiddeld /ɣəˈmɪdəld/ /ɣəˈmɪdəlt/ /χəˈmɪdəɫt/ (adv)
i genomsnitt
  1. in de meeste gevallen

gemiddelde /ɣəˈmɪdəldə/ (n)
medeltal
  1. de som van een aantal getallen gedeeld door het aantal ervan

gems (n)
gems
  1. in de Alpen levende soort berggeit

gen (n)
gen
  1. drager van informatie van de erfelijke eigenschappen

genade (n)
nåd

genadeloos (adj)
skoningslös

genadeslag (n)
nådastöt
  1. de laatste slag toegebracht aan een zwaargewonde vijand om hem uit zijn lijden te helpen

gendarme (n)
gendarm

gender /ˈdʒɛndər/ (n)
socialt kön
  1. sekse

genderneutraal (adj)
könsneutral

genealogie (n)
genealogi, släktforskning
  1. een discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderonderzoek dan wel de afstamming van de familienaam

geneeskunde /γ̊əˈneːskʏndə/ (n)
medicin
  1. de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van ziekten

generaal (n)
general
  1. iemand die het bevel heeft over een leger

generatie (n)
generation
  2. alle personen die min of meer tegelijkertijd geboren zijn

generator /ˌɣenəˈratɔr/ /ˌχenəˈratɔr/ (n)
generator
  1. een apparaat of persoon die iets genereert (doet ontstaan)

generiek (adj)
generisk
  3. tot een geslacht behorend

generiek (n)
vinjett
  1. titels

genetica (n)
genetik
  1.de wetenschap van alles wat de werking van genen betreft, in het bijzonder erfelijke overdracht

genetisch /ɣəˈnetis/ (adj)
genetisk
  1. gerelateerd aan de erfelijkheid

geneuzel (n)
dravel
  1.

genie /ʒəˈni/ (n)
geni
  1. iemand die buitengewoon slim is of die ergens uitzonderlijk goed in is

genieten /ɣə.ni.tə(n)/ (v)
åtnjuta
  1. voordeel hebben van iets

genitief (n)
genitiv
  1. naamval als aanduiding van bezit, oorsprong of hoeveelheid

genoeg (indefinitePronoun)
nog

genoom /xəˈnom/ (n)
genom
  1. een verzameling van alle genen van de chromosomen van een organisme

genotype (n)
genotyp
  1. het geheel van genetische kenmerken dat een soort onderscheidt

genre (n)
genre
  1. categorie in een kunstvorm

genster (n)
gnista
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

gentiaan (n)
gentiana

gentrificatie (n)
gentrifiering

genus (n)
genus
  1. Grammaticaal geslacht

geocentrisch (adj)
geocentrisk

geodriehoek (n)
gradskiva
  1. een meetinstrument in de vorm van een driehoek met een maatverdeling en een gradenboog

geofysica (n)
geofysik

geograaf (n)
geograf

geografie (n)
geografi
  1. aardrijkskunde

geologie (n)
geologi
  1. aardkunde

geologisch (adj)
geologisk
  1. op de geologie betrekking hebbend

geoloog (n)
geolog

geometrie (n)
geometri
  1. een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met ruimtelijke figuren

geomorfologie (n)
geomorfologi

geoorde fuut (n)
svarthalsad dopping
  1. futensoort met zwarte nek, zwarte kop en een goudgele oorpluim, Podiceps nigricollis

gepensioneerde (n)
pensionär

gerecht (n)
maträtt, rätt
  1. een bepaald soort voedsel op een bepaalde wijze bereid
domstol, rätt
  2. rechtbank, de rechter

gerechtshof (n)
domstol

gereedschapskist (n)
verktygslåda
  1. afsluitbare bak waarin gereedschap opgeborgen en bijeengehouden wordt

germanisme (n)
germanism
  1. woord of uitdrukking overgenomen uit het Duits of gevormd naar het Duits

germanium (n)
germanium
  1. een scheikundig element met symbool Ge en atoomnummer 32

gerst (n)
korn
  2. en 3. (zaad van de) plant Hordeum vulgare

gerstekorrel (n)
milier
  2. wit korreltje op het ooglid

gerucht /ɣə'rɵxt/ (n)
rykte
  2. een mededeling of nieuwtje dat de ronde doet maar nog niet bevestigd is, zodat je niet zeker bent of het waar is
  1. lawaai; een klein geluid

gerundium (n)
gerundium
  1. zelfstandig gebruikte verbogen infinitief

geschenk /ɣəˈsxɛŋk/ /ʝəˈsçɛŋk/ (n)
gåva, present
  1. iets dat men geeft

geschiedenis /ɣəˈsxidəˌnɪs/ (n)
historia
  2. de gebeurtenissen van het verleden

geschiedschrijving (n)
historiografi

geschiet (n)
avfyrning
  1.

geschikt (adj)
lämplig
  1. met de juiste eigenschappen

geschil (n)
tvist
  1. geweldloos conflict

geschilpunt (n)
kontroversiellt ämne

gesel /ˈɣeː.zəl/ /ˈχe.səɫ/ (n)
gissel
  1. werktuig van touwen of riempjes met knopen of stukjes metaal, waarmee men ter bestraffing op iemands lichaam slaat

geselen /ɣesələ(n)/ (v)
piska
  1. iemand met een zweep of gesel tuchtigen

gesjoemel (n)
fusk

geslacht /ɣəˈslɑxt/ /χəˈslɑχt/ (n)
kön
  2. geslachtsorganen
släkte
  3. (biologisch) genus
genus, kön
  4. grammaticaal geslacht
ätt
  5. afstammelingen van één persoon

geslachtsidentiteitsstoornis (n)
könsidentitetsstörning

geslachtsorgaan /ɣəˈslɑxtsɔrɣaːn/ /ʝəˈslɑxtsɔrʝaːn/ (n)
könsorgan
  1. lichaamsdeel

geslachtsziekte (n)
könssjukdom
  1. een aandoening aan de geslachtsorganen, vaak een seksueel overdraagbare aandoening

gesp /ɣɛsp/ (n)
spänne
  1. sluitmechanisme aan riemen e.d.

gespannen /ɣə'spɑnɘ/ (adj)
spänd
  3. ongemakkelijk, blijk gevend van stress, het punt van (uit-)barsten naderend
  1. strak uitgerekt
  2. in hoge mate werkzaam

gespierd (adj)
muskulös
  1. met sterk ontwikkelde stevige spieren

gesprek (n)
samtal
  1. een mondelinge conversatie waarbij informatie uitgewisseld wordt

gestaag (adj)
stadig
  1. geleidelijk maar persistent

gestaag (adv)
beständig
  1. op gestage wijze

gestapelde muur (n)
kallmur
  1. een verticale vlakke constructie van stenen of houtsblokken zonder mortel tussen de stenen of blokken.

gesteente /ɣəˈstentə/ (n)
bergart
  1. het materiaal waaruit de aardkorst bestaat, bestaande uit mineralen

gestippelde alver (n)
strömlöja
  1. bepaalde soort zoetwatervis, Alburnoides bipunctatus

gestoord /ɣəˈstɔːrt/ /χəˈstɔːrt/ (adj)
störd
  1. geen normale functionering van de geest hebbend

getal (n)
siffran, tal

getalenteerd (adj)
begåvad
  1. talent hebbend

getijcentrale (n)
tidvattenkraftverk
  1. een elektrische centrale die functioneert op het verschil tussen eb en vloed

getijdencentrale (n)
tidvattenkraftverk
  1. (elektrotechniek) (werktuigbouwkunde) elektrische centrale die werkt door middel van getijdenstromen ontstaan door het hoogteverschil tussen eb en vloed

getik (n)
tick
  1.

getouwtrek (n)
dragkamp
  1.

getrouw (adj)
trogen

getrouwd (adj)
gift
  1. voltooid deelwoord van trouwen

getuige (n)
vittne
  1. iemand die een gebeurtenis heeft meegemaak of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigen (v)
vittna
  1. een veelal beëdigde verklaring afleggen ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigenis (n)
vittnesmål

geur /ɣøːr/ /χøːr/ (n)
doft
  1. gewaarwording met de neus van de aanwezigheid van een gasvormige uitwaseming

gevaar /ɣəˈvar/ (n)
fara
  1. groot risico

gevaarlijk /ɣəˈvarlək/ /ɣəˈvaːrlɪk/ /χəˈvarlək/ (adj)
farlig
  1. gevaar met zich meebrengend

geval (n)
case
  1.

gevangene (n)
fånge
  1. iemand die gevangen genomen is

gevangenis /ɣǝvɑŋǝnis/ (n)
fängelse
  1. een gebouw waarin personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden

gevarendriehoek (n)
varningstriangel
  1een driehoekige rode reflector

gevecht /ɣəˈvɛxt/ /χəˈvɛxt/ (n)
fajt
  1. een handgemeen

gevechtsvliegtuig (n)
stridsflygplan

geven /ˈɣevə(n)/ /ˈχevə(n)/ (v)
ge
  1. overdragen van het bezit van iets aan iemand anders

gevleugeld (adj)
bevingad
  1. met vleugels

gevoel /ɣəˈvul/ (n)
känsla
  1. gewaarwording

gevoelig (adj)
känslig

gevoeligheid (n)
känslighet
  1. een aandoenlijkheid
  2. de nauwkeurigheid van instrumenten

gevolg /ɣәˈvɔlx/ /ɣәˈvɔɫx/ /χәˈvɔɫχ/ (n)
konsekvens
  1. iets dat voortkomt uit iets anders
följd
  2. een groep die volgt, die er achteraan of later komt

geweer (n)
gevär

gewei (n)
horn, hjorthorn
  1. een stel uit been bestaande hoorns van herten; al dan niet vertakt

geweld (n)
våld
  1. elke kracht van meer dan geringe betekenis uitgeoefend op personen, goederen of zaken

gewelddaad (n)
övergrepp
  1. een daad van geweld

gewelf (n)
valv

geweten /ɣəˈʋetə(n)/ (n)
samvete
  1. het deel van iemand waarmee die persoon zijn daden op goed en kwaad beoordeelt

gewicht /ɣəˈʋɪxt/ /χəˈʋɪxt/ (n)
tyngd, vikt
  1. de kracht die dat voorwerp op zijn ondersteuning of ophanging uitoefent

gewichtheffen (n)
tyngdlyftning
  1. een sport waarbij de beoefenaars proberen om zware gewichten op te heffen die aan stalen staven zijn bevestigd

gewichtheffer /xə'wɪxthɛfər/ (n)
tyngdlyftare
  1.

gewichtsverlies (n)
viktförlust
  1. het minder worden van de massa van een persoon of voorwerp

gewone dolfijn (n)
Delfin
  1. Delphinus delphis, waarschijnlijk de meest bekende soort dolfijn na de tuimelaar

gewone vinvis (n)
sillval
  1. Balaenoptera physalus, een groot zeezoogdier, lang en gestroomlijnd met puntige kop

gewone zeehond (n)
knulb säl
  1. bepaald soort zoogdier, Phoca vitulina

gewoon /ɣəˈwoːn/ /ɣəˈβ̞oːn/ /χəˈʋon/ (adj)
vanlig

gewoonlijk (adv)
vanligtvis, vanligen
  1. zoals de ervaring leert dat het meestal is

gewoonte /ɣəˈwoːntə/ /ɣəˈβ̞oːntə/ /χəˈʋontə/ (n)
vana
  1. vaste wijze om dingen te doen

gewricht (n)
led
  1. verbinding

gezant (n)
envoyé

gezegde (n)
predikat
  2. alle zinsdelen behalve het onderwerp

gezel (n)
gesäll
  2. middeleeuwse ambachtsman in een gilde die nog niet de rang van meester of baas had verworven

gezellig /χəˈzɛləx/ (adj)
mysig
  3. knus
  2. sociaal aangenaam
  4. leuk, onderhoudend

gezelschap /ɣə'zɛlsxɑp/ (n)
sällskap
  1. een groep mensen die iets gemeen hebben
samhälle
  3. een vereniging met een bepaald doel

gezelschapsspel (n)
sällskapsspel

gezicht (n)
ansikte
  1. de voorkant van een menselijk hoofd

gezichtspunt (n)
synpunkt

gezin (n)
familj
  1. huishouden bestaande uit een of meer ouders en hun kinderen

gezond /xə.ˈzɔnt/ /ɣə.ˈzɔnt/ (adj)
frisk, hälsosam
  1. vrij van ziektes en zeertes
sund, frisk
  2. bevorderlijk voor een goede conditie

gezondheid (n)
hälsa
  1. welbevinden, in goede staat zijn

gezondheidstoestand (n)
hälsotillstånd
  1. het volledige fysieke, spirituele en sociale welzijn

gezwoeg (n)
slit
  1.

geïntegreerde schakeling (n)
integrerad krets

geïnvolveerd (v)
inblandad
  1. betrokken

gids /ɣɪts/ /χɪts/ (n)
guide
  persoon die een groep begeleid en uitleg geeft

giek (n)
bom
  1. rondhout bevestigd aan het onderlijk van een zeil

gier /ɣiːr/ /χiːr/ (n)
gam
  1. benaming voor grote aasetende roofvogels met een kale kop en machtige vleugels

gierig (adj)
snål
  1. geen geld of bezit aan een ander willende geven

gierst (n)
hirs
  2. en 3. (zaden van) de graansoort Panicum miliaceum

gierzwaluw /ˈɣirˌzʋalyw/ (n)
tornsvala, tornseglare
  1. bepaald soort vogel, Apus apus

gieter (n)
vattenkanna
  1. een soort emmer met sproeibuis om de planten te begieten

gieterij (n)
gjuteri
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het gieten van metalen voorwerpen

gietijzer (n)
gjutjärn

gif /ɣɪf/ /χɪf/ (n)
gift
  1. een substantie die in kleine hoeveelheden schadelijk of dodelijk is

giftand /'ɣɪftɑnt/ (n)
gifttand
  1. tand waarmee bij een beet gif in het slachtoffer ingespoten wordt

giftig /ˈɣɪftəx/ /ˈχɪftəx/ (adj)
giftig
  1. gif bevattend

gigabyte (n)
gigabyte

gigantisch (adj)
gigantisk

gigawatt (n)
gigawatt
  1. een miljard watt

gijzelaar /ˈɣɛizəlar/ /ˈɣɛɪ̯zəlaːr/ /ˈɣɛːzəlaːr/ /ˈχɛɪ̯zəlaːr/ (n)
gisslan
  1. een veelal onschuldig persoon die tegen de eigen wil door een gijzelnemer gevangen wordt gehouden en die bedreigd wordt met het doel iets van derden gedaan te krijgen

gijzeling (n)
gisslantagande
  1. het gevangen houden of nemen van iemand ten einde iets af te dwingen

gilde /ˈɣɪldə/ /ˈχɪɫdə/ (n)
gille

gin (n)
gin

ginseng (n)
ginseng
  1.

gips (n)
gips
  1. (scheikunde) een uit calciumsulfaat en water uithardende witte vaste stof: CaSO₄·2H₂O

giraf /ʒi'rɑf/ (n)
giraff
  1. Herkauwend dier

giraffe (n)
giraff
  1. herkauwend dier dat in Midden-Afrika leeft met een zeer lange hals, Giraffa camelopardalis

gist (n)
jäst
  1. de naam voor een aantal soorten micro-organismen

gisten (v)
fermentera

gister /ˈɣɪstər/ /ˈχɪstər/ (adv)
igår, i går
  1. de laatste dag die voltooid is

gisteren /ˈɣɪstərə(n)/ /ˈχɪstərə(n)/ (adv)
i går, igår
  1. de laatste dag die voltooid is

giswerk (n)
gissning
  1.

gitaar /ɣi'tar/ (n)
gitarr
  1. een muziekinstrument

glaciologie (n)
glaciologi

glad (adj)
hal, slät, jämn, len

gladiator (n)
gladiator

gladstrijken (v)
glätta
  1. door strijken glad of effen maken

glamour (n)
glamour
  1. betoverend uiterlijk, schone schijn

glanzen (v)
blänka, glänsa, reflektera
  1. in zekere mate licht weerspiegelen of voortbrengen

glas /ɣlɑs/ /χlɑs/ (n)
glas
  2. op basis van SiO₂
  1. niet-kristallijne vaste stof
  3. om uit te drinken

glasachtig lichaam (n)
glaskropp

glasharmonica (n)
glasharmonika
  1. glasharmonica

glasnost (n)
glasnost

glaswol (n)
glasull
  isolatiemateriaal gemaakt van glas

glaucoom (n)
glaukom
  1. een aandoening waarbij een verhoging van de druk in de oogbol onbehandeld tot gezichtsvelduitval en uiteindelijk tot blindheid leidt

glazenwasser (n)
fönsterputsare

glazuur (n)
glasyr
  1-2

gletsjer (n)
glaciär, jökel
  1. een ijsmassa die gevormd wordt op land en dik en groot genoeg is om bergafwaarts te stromen

glijbaan (n)
rutschbana

glijden /ˈxlɛɪdə(n)/ /ˈɣlɛːdə(n)/ (v)
glida
  1. met geringe wrijving gericht voortschuiven

glijvliegtuig (n)
glidflygplan
  1. toestel met vleugels, maar zonder motor dat vanaf een hoogte langzaam daalt onder een vlakke hoek

glimlach (n)
leende
  1. een gelaatsuitdrukking die een geluidloze lach verraadt

glimlachen /'ɣlɪmlɑχən/ (v)
le
  1. zacht onhoorbaar lachen

glimworm (n)
lysmaskar, lysmask
  1. een nachtelijk lichtgevend kevertje uit de familie Lampyridae

gloeidraad (n)
glödtråd

gloeilamp /ˈɣluilɑmp/ (n)
glödlampa
  1. een lamp die licht produceert met een gloeidraadje

glossarium (n)
glossar

glottisslag /ˈɣlɔtɪˌslɑx/ (n)
glottisstöt
  1. een klank die met de stembanden in de keel geproduceerd wordt en tot de plosieven gerekend wordt

gluren /ˈɣlyː.rə(n)/ (v)
snegla, spana
  1. in het geheim aandachtig naar iemand kijken

gluten /'ɣly.tə(n)/ (n)
gluten

glycogeen /ˌɣlikɔˈɣen/ (n)
glykogen
  1. een opvanghuis voor wezen

gneis (n)
gnejs
  1. een metamorf gesteente met verschillend gekleurde banden of aders

gnoe (n)
gnu
  1. Connochaetes, een dier behorende tot de familie Bovidae...

god /ɣɔd/ /ɣɔt/ /χɔt/ (n)
gud
  1. hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

goddelijk (adj)
gudomlig, andlig

godin /ɣoˈdɪn/ (n)
gudinna
  1. een vrouwelijke godheid

godsdienst /ˈɣɔtsdinst/ (n)
religion
  1. een geloof en alle daar bij horende rituelen en doctrines

godslastering (n)
blasfemi
  1. belediging of bespotting van God/een godheid

godvrezend (adj)
gudfruktig
  1.

goed (adj)
god, bra
  1. kwaliteit bezittend

goed (adv)
bra, väl
  1. op goede wijze

goed (n)
bra, gott
  1. iets concreets of abstracts dat men in bezit kan hebben

goedbedoeld (adj)
välment
  1. met goede bedoeling(en) gedaan

goedemorgen /ˌɣudəˈmɔrɣə(n)/ (interjection)
god morgon
  groet

goedenacht (interjection)
god natt, go'natt, natti
  avond wens

goedenavond (interjection)
god kväll, god afton, god natt
  1. een groet die in de avond gebruikt wordt

goederentrein (n)
godståg
  1. trein die uitsluitend is bestemd om goederen te vervoeren

goedheid (n)
godhet
  1. de hoedanigheid van het goed zijn

goedkeuren (v)
godkänna
  1. toestemming verlenen

goedkoop (adj)
billig
  1. laag in prijs

goelag (n)
gulag

goeroe (n)
guru

gok /ɣɔk/ /χɔk/ (n)
chansning
  2. een keuze zonder het juiste antwoord te weten
kran
  3. neus

gokken /ˈɣɔkən/ /ˈχɔkən/ (v)
hasard
  1. iets van waarde, veelal geld, inzetten op de mogelijke uitkomst van iets onzekers

gokspel (n)
chansspel

golf /χɔl(ə)f/ (n)
golf
  4. grote baai
  1. een balspel waarbij een golfbal met een golfclub in een aantal slagen in de hole moet worden geslagen.

golfbal (n)
golfboll

golfkarton (n)
wellpapp
  verpakkingsmateriaal, bestaande uit één of meer lagen dun, gegolfd karton

golflengte (n)
våglängd

gonade (n)
gonad

gondel /ˈɣɔndəl/ (n)
gondol
  1. een pleziervaartuig in Venetië

gong (n)
gonggong
  1. een hangend slagwerk

gonorroe (n)
gonorré
  1. een geslachtziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Neisseria gonorrhea

googelen /ˈgu:gələ(n)/ /ˈɡu.ɡə.lə(n)/ /ˈɣu.ɣə.lə(n)/ (v)
googla
  1. naar informatie zoeken op het internet, m.n. met Google

googol (n)
googol

googolplex (n)
googolplex

gootsteen /ˈɣotsten/ (n)
diskbänk
  1. een bak, meestal ingebouwd in een aanrecht, onder een kraan en met een afvoer

gordel (n)
bälte
  1. een band die om het middel gedragen wordt

gordeldier (n)
bältdjur
  1. zoogdier met pantser van beweegbare schubben uit de familie Dasipodidae

gordijn /ɣɔrˈdɛːn/ /χɔrˈdɛɪn/ (n)
gardin
  1. doek ter afdekking

gorilla (n)
gorilla
  1. Afrikaanse mensaap uit het geslacht Gorilla

gors /ɣɔrs/ /χɔrs/ (n)
fältsparv
  1. benaming voor vogels uit de familie Emberizidae

gort (n)
gröt

gospelmuziek (n)
gospel

gotspe /χɔtspə/ (n)
fräckhet

goud /ɣʌʊt/ (n)
guld
  1. een edelmetaal met atoomnummer 79 dat wordt aangegeven met het symbool Au, het is een geel metalliek overgangsmetaal

goudbes (n)
kapkrusbär
  1. Physalis peruviana

gouden medaille (phraseologicalUnit)
guldmedalj

goudhaantje (n)
kungsfågel
  1. bepaald soort klein vogeltje met een goudkleurig kruintje Regulus regulus

goudharig (adj)
guldhårig
  1. met goudkleurig haar.

goudplevier (n)
ljungpipare
  1. soort plevier, Pluvialis apricaria

goudsmid (n)
guldsmed
  1. een smid die met goud werkt

goudvink (n)
domherre
  1. bepaald soort vogel, Pyrrhul pyrrhula

goudvis /ˈɣaʊ̯d.vɪs/ /ˈɣɔʊ̯t.fɪs/ /ˈχʌʊ̯t.fɪs/ (n)
guldfisk
  1. bepaald soort kleine goudkleurige of rode vis die uit China afkomstig is en die door veel mensen thuis gehouden wordt, Carassius auratus auratus

goulash (n)
gulasch
  1. een stoofschotel van o.a. rundvlees, paprika en uien, tevens het nationale gerecht van Hongarije

gouverneur (n)
guvernör, ståthållare
  1. het hoofd van een regering, van een kolonie, staat of andere subnationale staatseenheid

graad (n)
grad
  1. eenheid om hoeken te meten

graaf /ɣraf/ (n)
greve, jarl
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk belast met de rechtspraak in een gebied, later wordt de titel verzelfstandigd tot een aanduiding van de heerser in een graafschap, één rang lager dan markies

graafschap (n)
grevskap

graag /ɣrax/ /χraχ/ (adv)
gärna
  1. met plezier, met graagte; dat doe ik graag

graag gedaan (interjection)
det var så lite
  1. beleefd antwoord nadat je bedankt bent

graal (n)
graal
  1.

graan /ɣran/ (n)
spannmål, säd

graat (n)
ben

gradenboog (n)
gradskiva
  1. een instrument waarmee een hoek van een gekende grote uitgezet of gemeten kan worden

gradueren (v)
gradera

graf /ɣrɑf/ /χrɑf/ (n)
grav
  1. ruimte om één of meer lijken in te begraven
  2. plaats waar één of meer lijken begraven liggen

grafiet (n)
grafit
  in plaatjes gekristalliseerde koolstof

grafisch (adj)
grafisk

grafschrift (n)
epitafium
  1. op een grafsteen gegraveerde korte tekst, gewijd aan de overledene

grafsteen (n)
gravsten
  1. een rechtopstaande gebeeldhouwde steen die de aanwezigheid van een graf markeert

gram (n)
gram
  1. een afgeleide eenheid voor massa in het SI-stelsel (éénduizendste van een kilogram, 0,001 kg)

grammatica (n)
grammatik
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal.

grammaticaal (adj)
grammatisk

granaat (n)
granat
  1. een met springlading gevuld projectiel
  1. een groep kubische mineralen

granaatappel (n)
granatäpple
  2. vrucht

granaatwerper (n)
granattillsats
  1. wapen, of deel van een wapen, bestemd voor het lanceren van stuwloze ontploffende projectielen

graniet /ɣɾaˈni:t/ (n)
granit
  1. stollingsgesteente bestaande uit lichtgekleurde, met het blote oog onderscheidbare mineralen.

granulocyt /ˌɣranyloˈsit/ (n)
granulocyt
  1.

grap /ɣrɑp/ /χrɑp/ (n)
skämt, vits, skoj
  1. verhaal dat of handeling die erop gericht is om de lachlust op te wekken

grapefruit (n)
grapefrukt
  1. een gele of rode, enigszins bitter smakende citrusvrucht

grapefruitsap (n)
grapefruktjuice
  1. sap van de vrucht van de boom Citrus paradisi

grappa (n)
grappa
  1.een Italiaanse alcoholische drank

grappig /'ɣrɑpəχ/ (adj)
rolig
  1. de lust tot (glim-) lachen opwekkend

gras /ɣrɑs/ (n)
gräs
  1. plantenfamilie
  2. bepaalde groep van soorten binnen de grassenfamilie

grasgroen (adj)
gräsgrön

grasmaaier /ɣrɑsmajər/ (n)
gräsklippare

grasmus (n)
törnsångare
  1. Sylvia communis, een zangvogel uit de familie zangers Syviidae

graspieper (n)
ängspiplärka
  1. Anthus pratensis, een zangvogel uit de familie Motacillidae

grasveld /ˈɣrɑsvɛlt/ /ˈɣrɑzvɛld/ /ˈχrɑsvɛɫt/ (n)
gräsmatta
  1. een veld dat door met name gras wordt begroeid

graszode (n)
grästorva

gratis (adj)
gratis
  1. wat zonder betaling verkregen wordt

gratiëren (v)
benåda
  1. gratie geven

grauw (adj)
grå
  1. donkergrijs, kleurloos

grauwe gans (n)
grågås
  1. bepaalde soort grijsbruine vogel met oranje snavel, Anser anser

grauwe kiekendief (n)
ängshök
  1. bepaalde soort roofvogel, Circus pygargus

graven (v)
gräva
  1. een gat in de grond maken met de handen of met een graafwerktuig

graveren (v)
gravera
  1. met een scherp gereedschap iets krassen in glas of metaal

graveur (n)
gravör

gravin (n)
grevinna
  1. vrouwelijke graaf

gravitatie (n)
gravitation
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

gravure (n)
gravyr
  2. decoratie in metaal, glas of edelsteen gesneden

grazen /'χrazə(n)/ (v)
beta
  1. het eten van gras en andere bodemvegetatie zoals bijvoorbeeld runderen dit doen

gregoriaans (adj)
gregoriansk

grens /ɣrɛns/ (n)
gräns
  2. de raaklijn tussen twee landen
  1. een al dan niet denkbeeldige scheidingslijn

griend (n)
grindval
  3.bepaald soort zeezoogdier, Globicephala melas

grienen (v)
lipa
  1. grienen

griep /ɣrip/ (n)
influensa, flunsa
  1. een vierusziekte die jaarlijks vele mensen ziek maakt en die voor ouderen gevaarlijk kan zijn

griesmeel (n)
mannagryn
  1. grof gemalen meel

griet /ɣrit/ /χrit/ (n)
slätvar
  C. vissoort

griezelig (adj)
kuslig

griffioen (n)
grip
  1. Oudgrieks fabeldier met de kop, voorpoten en vleugels van een adelaar en de romp, achterpoten en staart van een leeuw

grijpen (v)
gripa
  1. plotseling iets of iemand beetpakken

grijs (adj)
grå
  1. de kleur grijs hebbend

grijsharig /ɣrɛɪsˈɦarəx/ (adj)
gråhåret
  1. met grijs haar

grijze walvis (n)
gråval
  1. stevige zwarte walvis, met bolvormig voorhoofd en een heel kleine snuit

grijze zeehond (n)
gråsäl
  1. bepaald soort zoogdier, Halichoerus grypus

gril (n)
infall
  2. onredelijk en willekeurig gedrag

grimmig (adj)
grådaskig

grind (n)
grus

grisaille (n)
grisaille

grizzlybeer /ˈgrɪzliˌbeːr/ /ˈɣrɪzliˌbeːr/ (n)
grizzlybjörn
  1. Ursus arctos horribilis, een Amerikaanse ondersoort van de bruine beer.

groei /ɣruj/ /χruj/ (n)
växt
  1. het groter worden

groeien /ˈɣrui̯ə(n)/ (v)
växa
  groter worden

groen (adj)
grön
  1. de kleur groen hebben

groen (n)
grön
  secundaire kleur, in het spectrum gelegen tussen geel en cyaan, met een golflengte van ca. 550 nm

groen licht (n)
grönt ljus
  1. groen verkeerslicht
  2. toestemming

groenbruin (adj)
grönbrun

groene boomboa /ˈɣru.nə ˈbom.bo.a/ /ˈχru.nə ˈbom.bo.a/ (n)
smaragdboa
  1. een grote groene slang die voorkomt in delen van Zuid-Amerika

groene hondskopboa /ˈɣru.nə ˈɦɔnts.kɔp.bo.a/ /ˈχru.nə ˈɦɔnts.kɔp.bo.a/ (n)
smaragdboa
  1. een grote groene slang die voorkomt in delen van Zuid-Amerika

groente (n)
grönsak
  1. eetbare planten of delen daarvan

groenteboer (n)
grönsakshandlare
  1.

groep /ɣrup/ /ʝrup/ (n)
grupp
  1. uit meerdere personen of eenheden bestaand geheel

groeperen (v)
gruppera
  1. in groepen stellen

groepsdruk (n)
grupptryck
  1. sociale druk

groepsimmuniteit (n)
flockimmunitet

groepsseks (n)
gruppsex
  1.

groepsverkrachting (n)
gruppvåldtäkt
  1. verkrachting door een groep personen

groet /ˈɣrut/ /ˈχrut/ (n)
hälsning
  1. een uiting waarbij men elkaars aanwezigheid erkent wanneer men elkaar ontmoet

groeten /ˈɣrutə(n)/ (n)
hälsa
  1. iemand goedendag of gedag zeggen

grog (n)
grogg
  1. alcoholisch mengsel van rum, suiker en heet water

grommen (v)
morra
  1. een dreigend geluid voortbrengen

grondbezitter (n)
godsägare
  1.

grondgebied (n)
territorium
  1. het gebied waarover een instantie of overheid het beheer heeft

grondstof (n)
råvara, råmaterial

grondwater (n)
grundvatten
  1. al het water dat zich in de aardbodem bevindt

grondwet (n)
grundlag, konstitution
  1. wet die de principes van een staat definieert

groot /ɣroːt/ (adj)
stor
  1. meer dan normaal in formaat
  2. bewonderenswaardig, goed
  3. machtig, belangrijk
  4. volwassen

groothandel (n)
grosshandel
  1. bedrijf dat in het groot handelt, dat aan de detailhandel levert

groothertog (n)
storhertig
  1.

groothertogdom (n)
storhertigdöme
  1.

groothoekobjectief (n)
vidvinkelobjektiv

grootmoeder (n)
farmor, mormor
  1. een moeder van een ouder

grootoorvos (n)
afrikansk öronhund

grootouder /ˈgrotˌʌʊdər/ (n)
far- och morföräldrar
  1. de ouder van een ouder

groots (adj)
grandios
  1. verheven, groot van opzet

grootvader /ˈɣroːtˌfaːdər/ (n)
farfar, morfar
  1. de vader van een ouder

grootzeil (n)
storsegel
  1. in de klassieke zeilvaart de onderste, grootste zeil aan de grote mast
  2. in de moderne zeilvaart het zeil bevestigd met het voorlijk aan de achterkant van de (grootste) mast

grossiersprijs (n)
utgångspris

grot /ɣrɔt/ (n)
grotta
  1. een onderaardse holte

grote bonte specht (n)
större hackspett
  1. bepaald soort vrij grote vogel met zwarte rug- en lichtere buikzijde, Dendrocopos major

grote burgemeester (n)
vittrut
  1. soort zeevogel van ongeveer 70 centimeter groot, Larus hyperboreus

grote hersenen (n)
storhjärna
  1. de eindhersenen en de tussenhersenen vormen samen de grote hersenen

grote ijsvogelvlinder (n)
aspfjäril
  1. Limenitis populi, een dagvlinder uit de familie Nymphalisdae

grote klaproos (n)
kornvallmo

grote muggenorchis (n)
brudsporre
  1.

grote pimpernel (n)
blodtopp
  1. bepaald soort overblijvende plant, Sanguisorba officinalis

grote poolwalvis (n)
Grönlandsval
  1. Balaena mysticetus, grote massieve walvis met een kolossale kop

grote stern (n)
Kentsk tärna
  1. bepaalde soort zeevogel, te herkennen aan zijn zwarte kuif en snavel met een klein geel puntje, Sterna sandvicensis

grote zee-eend (n)
svärta
  1. Melanitta fusca, een vrijwel geheel zwarte eendensoort die voornamelijk op zee voorkomt

grotesk (adj)
grotesk
  1. op afschrikwekkende wijze buitenissig

grutto /ˈxrʏto/ /ˈɣrʏto/ (n)
rödspov
  1. bepaald soort weidevogel en een van de grootste steltlopers

gruwel /ˈxrywəl/ (n)
styggelse
  1.

gruweldaad (n)
ogärning

gruyère (n)
gruyere
  1.

gruzelementen /'ɣryzələ'mɛntə(n)/ (n)
småbitar
  1. stukken die ontstaan wanneer een voorwerp breekt

guave (n)
guava
  1. en 2. (vrucht van) Psidium guajava

guerrilla (n)
gerilla

gul (adj)
givmild
  1. vrijgevig

gulp /ɣɵlp/ (n)
gylf
  1. een door een strook stof afgesloten opening aan de voorzijde van een broek van de man, bedoeld om het plassen te vergemakkelijken

gum (n)
kautschuk
  1. een object waarmee potlood weer weggehaald kan worden

guppy (n)
guppy
  1. een levendbarend tandkarpertje en aquariumvisje uit Zuid-Amerika

gymnastiek (n)
gymnastik
  1. oefeningen voor de gezondheid van een mens

gynaecologie (n)
gynekologi

gyroscoop /ˌɣiroˈskop/ (n)
gyroskop

haag (n)
häck
  1. een afscheiding bestaande uit kreupelhout of struikgewas

haagbeuk (n)
avenbok
  1. bepaald soort loofboom, Carpinus betulus

haai /haːɪ̯/ /ɦaɪ̯/ (n)
haj
  1. benaming voor roofvissen uit de superorde Selachimorpha

haaienvinnensoep (n)
hajfenssoppa
  1.

haak /haːk/ (n)
krok, hake

haakje (n)
parentes
  2. een leesteken

haalmes /ˈɦal.mɛs/ /ˈɦaɫ.mɛs/ (n)
bandkniv
  1. een groot mes om bomen mee te schillen

haan /ɦan/ (n)
höns, tupp
  1. mannelijk dier bij de hoenderachtige vogels

haar (n)
hår, hårstrå
  1. hoofdhaar, uitgroeisel van het epidermis dat delen van het hoofd bedekt

haar (personalPronoun)
hennes
  2. datief van zij, derde persoon enkelvoud

haar (possessivePronoun)
henne, hennes
  1. bezit aanduidend door een 3e persoon vrouwelijk enkelvoud

haard (n)
härd
  1. een plaats in de woning bedoeld om er een vuur te branden

haardscherm (n)
brasskydd
  1. scherm dat vonken tegenhoudt die van een brandend haardvuur kunnen spatten

haarspeld /ˈharspɛlt/ (n)
hårnål
  1. een doorgaans dunne speld waarmee het haar kan worden opgestoken.

haarspeldbocht /ˈharspɛldˌboχt/ (n)
hårnålskurva
  1. een zeer scherpe bocht in de weg, gelijkend op een haarspeld, die gebruikt wordt om op een beperkte ruimte sterke hoogteverschillen te overbruggen

haas (n)
hare
  1. Lepus eropaeus, een konijnachtig zoogdier met lange achterpoten een gespleten lip en lange oren

haast /hast/ (adv)
nästan
  1. bijna

haastig (adj)
förhastad
  1. zich niet de tijd nemend

haat /ɦaːt/ (n)
hat
  1. sterk gevoel van vijandschap

hacker (n)
hacker
  1. iemand die zich onbevoegd toegang verschaft tot een computersysteem

hafnium (n)
hafnium
  1. scheikundig element met symbool Hf en atoomnummer 72

hagedis (n)
ödla, ödledjur
  1. langstaartig, geschubd reptiel uit de onderorde Lacertilia

hagel /haɣəɫ/ (n)
hagel
  1. bolvormig ijs dat als neerslag uit de hemel valt
  2. verzameling van stukjes metaal -vaak lood- waarmee geschoten wordt in plaats van een kogel

hagelbui (n)
hagelskur, hagelby
  1. een bui met hagel

hagelen (v)
hagla
  1. het uit de hemel neerkomen van hagelstenen

hagelgeweer (n)
hagelgevär, hagelbössa
  1. een vuurwapen om voornamelijk hagelpatronen mee af te schieten

hagelsteen /ˈhaɣəɫˌsten/ (n)
hagelkorn
  1. een klontje ijs dat als neerslag uit de lucht komt

hagelvlaag (n)
hagelskur
  1. een bui waarin veel hagel valt en waarin het tijdelijk ook hard waait

hak (n)
klack
  1. hiel van de voet
hacka
  3. werktuig om de grond mee open te hakken

haken (v)
haka
  3. bevestigen d.m.v. een haak

hakenkruis //ˈhaː.kə(n)ˌkrœys/ (n)
hakkors

hakhout (n)
skottskog
  1. houtgewas dat ieder 6-10 jaar gekapt wordt meestal om te gebruiken als brandhout

halen /ˈɦalə(n)/ (v)
hämta
  1. ergens heengaan met als doel om iets of iemand mee terug te brengen

half /ɦɑlf/ (adj)
halv
  1. de helft zijnde

halfautomatisch (adj)
halvautomatisk
  1. gedeeltelijk automatisch

halfgeleider (n)
halvledare
  1-2

halfgod (n)
halvgud

halfmetaal (n)
halvmetall
  1. een halfgeleider met een negatieve indirecte bandgap

halfstok (adv)
halv stång
  1. halverwege de vlaggenstok

halfzus (n)
halvsyster

hallenkerk /ˈɦɑ.ləˌkɛrk/ (n)
hallkyrka
  1. een kerk met meerdere beuken

hallo (interjection)
hej
  1. groet

hallucinatie (n)
hallucination

halo /ˈhalo/ (n)
gård
  1. een stralenkrans die een heilige in afbeeldingen omgeeft

halogeen (n)
halogen

halogenide (n)
halid

hals (n)
hals

halsslagader (n)
halspulsåder
  1. slagader in de hals

halte /ˈhɑɫtə/ (n)
hållplats
  1. een plaats waar gestopt wordt

halter (n)
hantel

ham /ɦɑm/ (n)
skinka
  1. het vlees van de achterkant van een varken

hamburger /ˈham.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.χər/ (n)
hamburgare
  1. schijf gebraden gehakt

hamer /ˈhamər/ (n)
hammare
  1. werktuig dat kan worden gebruikt om te slaan
  2. één van de gehoorsbeentjes in het oor

hamster (n)
hamster
  1. klein knaagdiertje dat als huisdier gehouden kan worden

hamsteren (v)
hamstra
  1. een voorraad aanleggen bij voedselschaarste

hand /ɦɑnt/ (n)
hand
  1. uiterste deel van de arm, voorbij de pols

handarbeid /ˈɦɑnt.ɑr.bɛɪ̯t/ /ˈɦɑnt.ɑr.bɛːt/ (n)
handarbete

handbagage (n)
handbagage

handbal (n)
handboll

handboei /ˈɦɑnt.buj/ (n)
handboja
  1. een paar aan elkaar verbonden afsluitbare ringen

handboek /ˈɦɑnt.buk/ (n)
handbok
  1. een boek waarin getracht wordt alle informatie nuttig voor een bepaalde bezigheid bijeen te brengen

handdoek /hɑnduk/ (n)
handduk
  1. een doek waarmee men zich afdroogt

handdruk (n)
handskakning

handel /ˈɦɑndəl/ (n)
handel
  1. de in- en verkoop van goederen

handelen (v)
agera, handla
  1. iets doen, al of niet met de handen, optreden

handeling (n)
handling, dåd
  1. datgene dat gedaan is

handelsmerk (n)
varumärke

handenarbeid /ˈɦɑn.dən.ɑr.bɛɪ̯t/ /ˈɦɑn.dən.ɑr.bɛːt/ (n)
handarbete

handgemeen /ˈhɑntɣəmen/ (n)
handgemäng

handhaven (v)
bibehålla
  1. iets doen voortbestaan, aan iets vasthouden
upprätthålla
  2. krachtdadig in standhouden, naleving afdwingen

handoplegging (n)
handpåläggning
  1. het leggen van de hand op iemands hoofd

handrem (n)
handbroms
  1. met de hand bediende rem

handschoen /hɑnd.sxun/ /ɦɑnt.sxun/ /ɦɑnt.sχun/ (n)
handske, vante
  1. een handkledingstuk met aparte vingers

handtekening (n)
signatur, namnteckning

handvol (n)
handfull
  2. klein aantal

hanengevecht (n)
tuppfäktning
  1. door mensen georganiseerd gevecht tussen kamphanen waarbij de toeschouwers kunnen wedden op de uitkomst van het gevecht

hanenkam /ˈhanə(n)kɑm/ (n)
kantarell
  1. Cantharellus cibarius, een eetbare paddenstoel met een lichte pepersmaak

hang /ɦɑŋ/ (n)
håg
  1. de neiging tot iets

hangbrug (n)
hängbro
  1.

hangmat /ˈɦɑŋmɑt/ (n)
hängmatta
  1. een doek dat aan de uiteinden opgehangen wordt en waarin personen kunnen liggen

hangslot (n)
hänglås
  1. een slot dat aan een beugel hangt

hap (n)
munsbit
  1. voedsel of iets anders dat je door het openen en sluiten van je lippen in je mond krijgt

haram /haˈram/ (adj)
haram

harde tarwegriesmeel (n)
durumvetegryn
  1. en 2 grof gemalen meel van harde tarwe (Triticum durum)

harder /'ɦɑrdər/ (n)
multe
  1. Mugil curema, een straalvinnige vissoort

hardgekookt (adj)
hårdkokt
  1. door koken stijf geworden (met name van eieren)

hardhorig (adj)
lomhörd
  1.

hardloper (n)
löpare
  1. een mannelijke beoefenaar van de hardloopsport

hardware (n)
maskinvara, hårdvara
  1. elektronische en mechanische delen in en om computersystemen

harig (adj)
hårig

haring /ˈɦarɪŋ/ (n)
sill, strömming
  1. zoutwatervis

haringhaai (n)
håbrand, sillhaj
  1. bepaalde middelgrote haai en consumptievis, Lamna nasus

hark (n)
kratta
  1. tuingereedschap aan lange steel, met een reeks tanden aan de onderzijde

harlekijn (n)
harlekin
  2. een grappig, koddig persoon in het algemeen

harp (n)
harpa
  1.

harpij (n)
harpya
  3. feeks

harpoen /hɑrˈpun/ /ɦɑrˈpun/ (n)
harpun
  2. een speer met weerhaken
  1. een grote pijl met weerhaken aan een touw

harpoeneren (v)
harpunera
  1. het vangen van vissen door middel van een harpoen

hars /ɦɑrs/ (n)
kåda
  1. het stroeve en plakkerige product van boomsappen, met name van naaldbomen

hart /ɦɑrt/ (n)
hjärta

hartaanval (n)
hjärtinfarkt
  1. het afsterven van hartspierweefsel door afsluiting van een kransslagader of een tak hiervan

hartenboer (n)
hjärter knekt
  1.

hartfalen (n)
hjärtinsufficiens
  1.

hartig (adj)
salt

hartklep /ˈhɑrtklɛp/ (n)
hjärtklaff
  1. hartweefsel in de vorm van een vlies dat samengetrokken door een spiertje terugstromen van het verder gepompte bloed tegengaat

hartslag (n)
hjärtslag

hartstilstand /ˈhɑrtstɪlstand/ /ˈhɑrtstɪlstɑnt/ /ˈhɑrtstɪɫstɑnt/ (n)
hjärtstillestånd
  1. het stoppen van het kloppen van een hart

hartvormig (adj)
hjärtformad
  1. vorm van een hart hebbend

hashtag (n)
hashtag
  1. grafisch symbool #

hassium (n)
hassium
  1. scheikundig element met symbool Hs en atoomnummer 108

haten /'ɦatə(n)/ (v)
hata
  kwade gevoelens jegens iemand koesteren

hatsjie (interjection)
attjo

haven /ɦavə(n)/ (n)
hamn
  1. natuurlijke of aangelegde aanlegplaats voor schepen.

havenarbeider /ˈɦaːvən.ˌɑrbɛidər / (n)
hamnarbetare
  1. arbeider die in een haven werkt

haver (n)
havre
  1. en 2. (zaden van) eenjarig graangewas Avena sativa

havermeel /ˈhavərˌmɪːɫ/ (n)
havremjöl
  zeer fijn gemalen haver

havermelk (n)
havredryck
  plantaardige melk op basis van hele haverkorrels

havervezel (n)
havrefiber
  met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen van haverkorrels

havervlokken (n)
havregryn, havreflager, havreflingor
  havervlokken

haverzemelen (n)
havrekli
  met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen van haverkorrels

havik /ˈɦavɪk/ (n)
duvhök
  1. Accipiter gentilis, een roofvogel die op kleine zoogdieren en vogels jaagt

hazelaar (n)
hassel
  1. een heester waaraan hazelnoten groeien

hazelmuis /ˈɦa.zəlˌmœːs/ /ˈɦa.zəɫˌmœʏ̯s/ (n)
hasselmus
  1. knaagdier in de familie van slaapmuizen, Muscardinus avellanarius

hazelnoot /ˈhazəɫˌnot/ (n)
hasselnöt
  1. een vrucht van de hazelaar

hazenlip /ˈhaː.zə(n)ˌlɪp/ (n)
harmynthet

hebben /ˈɦɛbə(n)/ (v)
ha, äga
  1. bezitten
ha
  1. voor voltooide tijd

hebzuchtig (adj)
girig
  1. blijk gevend van hebzucht, hebberig

hectisch (adj)
jäktig
  1. zeer druk en chaotisch

hectoliter (n)
hektoliter
  1. 100 liter

hectometer (n)
hektometer
  1.

hedonisme (n)
hedonism
  1. leer dat genot het hoogste goed is

heek (n)
kummel

heel /heːl/ (adj)
hel
  1. niet stuk

heelal /he.ˈlal/ /ɦe.ˈlaɫ/ (n)
universum
  [1] het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

heer /ɦɪːr/ (n)
herr
  1.

heermoes (n)
åkerfräken

heerser (n)
härskare
  1. iemand die de macht uitoefent

heesterslak /ˈhes.tərˌslɑk/ (n)
fläcklundsnäcka
  1. algemeen in Europa voorkomende landslakkensoort

heet /ɦeːt/ (adj)
het
  1.

hefboom (n)
hävstång
  1.

heg (n)
häck
  1. een (meestal lijnvormige) aanplanting van struiken en/of bomen die dient om ruimten te scheiden

hegemonie (n)
hegemoni

heggenmus (n)
järnsparv
  1. een zangvogel ter grootte van een huismus met opvallend grijs op de kop

hei (n)
hed

heide /ˈhɛɪ̯də/ /ˈhɛːdə/ (n)
hedmark
  1. een met heidekruid begroeide vlakte

heiden (n)
hedning
  1. mensen die geen jood of christen zijn

heidens (adj)
hednisk
  1. van de heidenen

heilbot (n)
hälleflundra, helgeflundra
  1. bepaald soort grote schol, reus onder de platvissen en consumptievis, Hippoglossus hippoglossus

heiligdom (n)
helgedom
  1. plaats of gebouw gewijd aan een god of godin

heilige (n)
helgon

heiligschennis (n)
helgerån
  vergrijp aan iets heiligs

heimwee /'hɛɪmʋe/ (n)
hemlängtan
  1. sterk verlangen naar een plek die als thuis ervaren wordt

hek /ɦɛk/ (n)
staket
  1. omheining, afscheiding

hekel (n)
häckla
  1. een werktuig gebruikt bij het verwerken van hennep of vlas

heks /ɦɛks/ (n)
häxa
  1. boosaardige tovenares

heksenjacht /ˈhɛksə(n)ˌjɑxt/ (n)
häxjakt
  1. het jagen op vermeende heksen

hekserij (n)
häxeri

hel /'ɦɛl/ (n)
helvete
  1. een plek waar de ziel van daartoe veroordeelde overledenen naar toe gaan

helaas (adv)
tyvärr
  1. jammer genoeg, spijtig genoeg

held /ɦɛlt/ (n)
hjälte

heldenmoed (n)
heroism
  1. de durf en de kracht van mensen, die zich, met gevaar voor eigen leven, voor de goede zaak inzetten

heldhaftigheid (n)
mod
  1. het heel moedig en dapper zijn

helen /'ɦelə(n)/ (v)
hela
  1. gezond worden

helft /ɦɛlft/ (n)
hälft, halva

helikopter /ɦelɪˈkɔptər/ (abbreviation)
helikopter
  1. luchtvaartuig dat d.m.v. een hefschroef verticaal kan opstijgen en landen

helikopterouder (n)
curlingförälder
  1. overbezorgde vader of moeder die te veel wil nagaan en regelen wat een kind doet

heling /ˈhe.lɪŋ/ (n)
häleri
  2. het verkopen van gestolen goederen zonder dat de verkoper ze zelf gestolen heeft

heliocentrisch (adj)
heliocentrisk

helium (n)
helium
  1. een chemisch element en een inert edelgas

hellebaard (n)
hillebard
  1. lang middeleeuws wapen

hellen /ɦɛlə(n)/ (v)
kränga
  1. schuin staan

helling (n)
backe, sluttning
  1. een glooiing in het landschap

helm /ɦɛlm/ (n)
hjälm
  1. beschermend hoofddeksel
margräs, marhalm, sandrör
  2. helmgras

helmstok (n)
roder

helpen /ˈɦɛlpə(n)/ (v)
hjälpa
  1. iemand bijstaan

hem /ɦɛm/ (personalPronoun)
honom
  1.
  2.

hematiet (n)
hematit
  1. roodkleurig mineraal dat ferri-oxidekristallen bevat

hemd (n)
skjorta
  1. kledingstuk voor het bovenlijf

hemel /ˈɦeːməl/ (n)
himmel
  1. lucht, onmetelijke ruimte die overal op aarde bovenaan zichtbaar is
  2. het hiernamaals, leven na de dood

hemelbed (n)
himmelssäng

hemellichaam (n)
himlakropp

hemiool (n)
hemiol
  1. hemiool

hemiplegie (n)
halvsidesförlamning
  1. halfzijdige verlamming

hemisfeer (n)
halvklot

hemofilie (n)
hemofili
  1. bloederziekte

hemorroïde (n)
hemorrojder
  1. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

hen /ɦɛn/ (n)
höna
  1. vrouwtje van hoenderachtige vogels

hengst /ɦɛŋst/ (n)
hingst
  1. mannelijk paard

hennep /ˈɦɛ.nəp/ (n)
hampa

hepatisch (adj)
hepatisk
  1. met betrekking tot de lever

hepatitis (n)
hepatit
  1. leverontsteking

heptaan (n)
heptan
  1. C₇H16

heraldiek /herɑl'dik/ (n)
heraldik
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de wapenkunde

herbarium (n)
herbarium
  1. verzameling van, album met gedroogde planten

herberg (n)
värdshus
  1. eet- en overnachtingsgelegenheid die kleiner, goedkoper en eenvoudiger is dan een hotel

herbergen (v)
hysa
  1. huisvesten
hysa, härbärgera
  2. tot verblijf dienen

herdenking (n)
minne

herder /'ɦɛrdər/ (n)
herde
  1. begeleider en bewaker van een kudde

herdershond (n)
fårhund
  1. hond die een kudde bewaakt

heremiet (n)
eremit
  1. een geestelijke die in afzondering leeft

heremietibis (n)
eremitibis
  1. Geronticus eremita

heremietkreeft (n)
eremitkräfta
  1. een kreeftachtige (Eupagurus bernhardus) uit de orde van tienpotigen, die in de schelp van een zeeslak woont

herenigen (v)
återförenas
  1. opnieuw tot een eenheid maken

herformuleren (v)
omformulera
  1. iets op een nieuwe wijze in woorden uitdrukken

herfst (n)
höst
  1. derde jaargetijde

herfsttijloos (n)
tidlösa
  1. bepaald soort plant, Colchicum autumnale

hergroeperen (v)
omgruppera
  1. organisaties of delen daarvan op nieuwe wijze rangschikken

herhaaldelijk (adj)
upprepad
  bijvoeglijk naamwoord

herhalen (v)
upprepa, repetera
  1. iets opnieuw zeggen

herhaling (n)
repetition
  1. het nogmaals plaatsvinden

herik (n)
åkersenap
  1. lastige en hinderlijke veldmosterd die meestal op en rond akkers groeit

herinneren /ɦɛr.'ɪ.nə.rə(n)/ (v)
påminna
  1. opnieuw in gedachte brengen

herinnering (n)
minne

herkauwer (n)
idisslare
  1. een herbivoor die zijn voedsel herkauwt

herkennen (v)
erkänna
  1. waarnemen en beseffen wie het is

herkenning (n)
rekognition

herkomst (n)
etymologi

herkrijgen (v)
återfå
  1. opnieuw verwerven

herladen (v)
ladda om
  1. een wapen opnieuw vullen met ammunitie

herleven /hɛrˈlevə(n)/ (v)
återuppstå
  1. opnieuw tot leven komen, opnieuw opbloeien

hermelijn (n)
hermelin, lekatt
  1. bepaald klein wezelachtig zoogdier, Mustela erminea

hernia (n)
bråck
  1. uitstulping van een orgaan of weefsel uit de lichaamsholte waar het normaliter in ligt

heropening (n)
återöppning

heroïne (n)
heroin
  een verdovend middel

hersendood (n)
hjärndöd

hersenen (n)
hjärna
  1. brein

hersenschors (n)
hjärnbark
  1.

hersenschudding (n)
hjärnskakning
  1. schade aan de hersenen door uitwendig geweld

hersenspoeling (n)
hjärntvätt
  indoctrinatietechniek

hert (n)
hjort
  1. benaming voor herkauwende zoogdieren uit de familie Cervidae

hertog (n)
hertig
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk van een hoger hiërarchisch niveau dan de graaf, de heerser in een hertogdom

hertogdom (n)
hertigdöme
  1. het gebied dat onder leiding staat of stond van een hertog

hertogin (n)
hertiginnan
  1. adellijke titel, vrouw van een hertog

hertz (n)
hertz
  1. de eenheid voor frequentie van trillingen

hervormer /ɦɛrˈvɔr.mər/ (n)
reformerare
  1. een persoon die hervormingen nastreeft

herwaarderen (v)
omvärdera
  1. opnieuw, en vaak positiever, beoordelen

het /(ɦ)ət/ /hɛt/ (personalPronoun)
det, den
  1. 3e persoon enkelvoud onzijdig

het kind met het badwater weggooien (v)
kasta ut barnet med badvattnet

heten /'he.tə(n)/ /'ɦe.tə(n)/ (v)
heta
  1. de naam dragen

heterogeen (adj)
heterogen

heteroseksualiteit (n)
heterosexualitet

heteroseksueel (adj)
heterosexuell
  1. gericht op het andere geslacht of betrekking hebbend op liefde voor mensen met een ander geslacht

heterozygoot /ˈhetroziˌgot/ (adj)
heterozygot, heterozygotisk
  1. in het bezit zijnde van twee allelen van een gen bij een (diploïd) organisme

heup (n)
höft

heupfles (n)
plunta
  een kleine platte fles

heuptas (n)
magväska
  1. tasje dat je om je heupen als een riem kan dragen

heuristisch (adj)
heuristisk
  1. betrekking op het vinden van iets

heuvel /ˈhøvəɫ/ (n)
kulle, höjd
  1. een kleine verhoging in het landschap

hevel /'ɦevəl/ (n)
hävert
  2. een geheel met vloeistof gevulde pijp of slang waarvan het ene einde lager gehouden wordt dan de andere, waardoor vloeistof van de laatste mond naar de eerste stroomt

hexaan (n)
hexan
  1. C₆H14

hexagonaal (adj)
hexagonal
  1. als hoofdas van de rotatiesymmetrie een zestallige as bezittend

hiaat (n)
hiatus
  1.

hiel (n)
häl
  1. een enigszins uitstekend deel achteraan de voet

hier /ɦiːr/ (adv)
här
  1. op deze plaats

hieromtrent (adverbialPronoun)
häromkring
  2. in deze buurt, in deze contreien

high /hɑj/ (adj)
hög
  1. in een euforische toestand van veranderd bewustzijn verkerend

hij /hɛɪ̯/ /ɦɛɪ̯/ /ɦɛː/ (personalPronoun)
han
  1. Nominatief mannelijk derde persoon enkelvoud

hijgen (v)
flämta, flåsa
  1. zwaar ademhalen ten gevolge van een lichamelijke inspanning

hijsen (v)
hissa
  1. iets met een touw of kabel in opwaartse richting trekken, al dan niet middels een katrol

hijskraan (n)
kran
  1. een constructie om zware lasten op te tillen

hik (n)
hicka
  1. een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing...

hikken /ˈɦɪkə(n)/ (v)
hicka
  1

hinde /ˈhɪndə/ (n)
hind
  1. een vrouwelijk hert

hinderlaag (n)
bakhåll

hindernis (n)
hinder
  1. iets dat de voortgang verstoort

hindoeïsme (n)
hinduism

hinkelen /ˈhɪŋkələ(n)/ (n)
hoppa hage
  2. kinderspel, waarbij men zich deels op één been verplaatst

hinken (v)
halta

hinniken (v)
gnägga
  1. het geluid van een paard voortbrengen

hippie (n)
hippie

hippopotomonstrosesquippedaliofobie (n)
långordsrädsla

histogram (n)
histogram

historiciteit (n)
historicitet

historicus (n)
historiker

historisch (adj)
historisk

hitte /ˈhɪtə/ (n)
hetta

hittegolf (n)
värmebölja

hiv (n)
hiv
  1. menselijk immuundeficiëntievirus

hiërarchie (n)
hierarki
  1. rangorde

hiërarchisch (adj)
hierarkisk
  1. van of volgens de opeenvolging van rangen

hobbelig /ɦɔbələç/ /ˈɦɔbələx/ (adj)
guppig
  1. met hobbels, oneffen

hobbelpaard (n)
gunghäst

hobbit (n)
hob
  1.

hobby /hɔbi/ (n)
hobby
  1. een liefhebberij of bezigheid ter ontspanning voor in de vrije tijd

hobo (n)
oboe
  1. orkestinstrument, behoort tot de houtblazers, het wordt met een dubbelriet aangeblazen

hockey (n)
hockey
  1. balspel waarbij twee elftallen de bal met een stok in elkaars doel proberen te slaan

hockeystick (n)
klubba

hoe /ɦu/ (adv)
hur, vad
  1. op welke wijze

hoed /hud/ /ɦut/ (n)
hatt, mössa
  1. een hoofddeksel
hatt
  2. deel van een zwam

hoef /ɦuf/ (n)
hov, klöv
  1. hoornachtig omhulsel aan de teentop

hoefblad (n)
pestskråp
  1. plant met grote bladeren die aan de rand van wateren groeit

hoefdier (n)
hovdjur
  1. hoefdragend zoogdier

hoefijzer (n)
hästsko

hoefsmid (n)
hovslagare

hoek /ɦuk/ (n)
hörn, vinkel
  1. een punt waar twee benen of halve rechten samenkomen

hoekig (adj)
kantig

hoer /ɦur/ (n)
hora
  1. een vrouw die tegen betaling seksuele diensten verricht

hoera (n)
hurra
  1.

hoerenloper (n)
torsk

hoest (n)
hosta
  1. een reflexmatige explosieve uitademing

hoesten (v)
hosta
  1. een reflexmatige explosieve uitademing, die ontstaat bij prikkeling van de luchtwegen en deze reinigt van slijm en vreemde voorwerpen

hoeveel (interrogativeCardinalNumeral)
hur mycket, hur många
  1. welk aantal?

hoeveelheid /huˈvɪ:ɫhɛɪt/ (n)
mängd
  1. de kwantiteit waarin iets aanwezig is

hof /ɦɔf/ (n)
hov
  1. de uitgebreide huishouding van een vorstelijke, bijvoorbeeld koninklijke familie
  3. een stuk bebouwd land of tuin

hogedrukgebied (n)
högtryck
  1. een gebied waar relatief een hogere druk heerst dan elders, term uit de meteorologie

hogedrukpan (n)
tryckkokare

hogehoed (n)
cylinderhatt, cylinder, hög hatt, stormhatt
  1. hoge cilindervormige hoed

hogeschool (n)
yrkeshögskola
  instelling waar hoger onderwijs wordt gegeven in bepaalde vakken

hoki (n)
hoki
  1. bepaald soort vis, Macruronus novaezelandiae

hol (n)
håla
  1. grot, spelonk
  2. ondergrondse woning of schuilplaats van een dier

holenbeer (n)
grott björn
  1. Ursus spelaeus, een grote berensoort, kwam in Europa voor in het Pleistoceen

holenduif (n)
skogsduva
  1. bepaald soort vogel, Columba oenas

holhoornige (n)
slidhornsdjur
  1. een dier dat tot de Bovidae gerekend wordt

holisme (n)
holism
  1. theorie

holmium (n)
holmium
  1. scheikundig element met symbool Ho en atoomnummer 67

holocaust /ˈholokaust/ (n)
folkmord
  1. massale vernietiging van mensen of dieren

holoceen (n)
Holocen

holoniem (n)
holonym
  1. een term die het geheel van iets weergeeft, terwijl in werkelijkheid slechts een deel wordt bedoeld

homeopaat (n)
homeopat
  aanhanger of beoefenaar van de homeopathische geneeswijze

homeopathie (n)
homeopati

homeopathisch (adj)
homeopatisk
  1.volgens de homeopathie

homeostase (n)
homeostas
  1. zelfregulering, chemisch en fysiologisch evenwicht

hommel /ˈhɔməɫ/ (n)
humla
  1. insect uit het geslacht Bombus dat in de taxonomie wordt beschouwd als een grote harige bij

homofobie (n)
homofobi

homofoon (n)
homofon
  1. gelijkklinkend woord

homogeen (adj)
homogen

homogeniteit (n)
enhetlighet
  1.

homograaf (n)
homograf
  1. gelijkluidend woord

homohuwelijk (n)
homoäktenskap
  1. een huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht

homoniem (n)
homonym
  1. een woord dat hetzelfde wordt uitgesproken als een ander woord maar in betekenis verschilt

homoseksualiteit (n)
homosexualitet

hond /ˈhɔnd/ /ˈɦɔnt/ (n)
hund
  1. Canis lupus familiaris, een zoogdier dat tot huisdier getemd is

honderd /ˈɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
hundra
  1. het getal 100

honderdduizend (cardinalNumeral)
etthundratusen
  1. het getal 100.000, een tiende deel van een miljoen

honderdtien (cardinalNumeral)
hundratio
  1. het getal 110

hondsdolheid (n)
rabies

hondsroos (n)
stenros

honger /ˈɦɔŋər/ (n)
hunger, svält
  1. behoefte aan voedsel

hongersnood (n)
dyrtid, hungersnöd
  1. een wijdverspreide honger als gevolg van voedselschaarste

hongerstaking (n)
hungerstrejk
  1. het weigeren van voedsel uit protest

honing (n)
honung
  1. een zoete stof die door bijen en enkele andere insecten uit bloemennectar wordt gewonnen

honingbij (n)
honungsbi
  1. een bij van de soort Apis mellifera die honing maakt uit nectar en bloemen bestuift

honingdas (n)
honungsgrävling
  1. bepaald soort zoogdier, Mellivora capensis

honingmeloen (n)
honungsmelon
  1. en 2. (vrucht van) plant Cucumis melo var. inodorus

honkbal (n)
baseboll
  1. balsport waarbij de bal met een knuppel geslagen wordt en de spelers langs een drietal honken trachten rond te lopen tot zij weer de thuisplaat bereiken

hoofd /ɦoːft/ (n)
huvud
  1. een belangrijk lichaamsdeel, helemaal bovenaan het lichaam, waarin zich de hersenen...

hoofddeksel (n)
huvudbonad
  1. een kledingstuk dat (een deel van) het hoofd bedekt

hoofddoek /'ɦovduk/ (n)
huvudduk
  1. een vierkante lap stof die vooral door vrouwen driehoekig samengevouwen over het hoofd gedragen wordt

hoofdgebouw (n)
huvudbyggnad
  1. erläuterung

hoofdgerecht (n)
huvudrätt
  1.

hoofdgroepmetaal (n)
övriga metall
  1. een scheikundig element uit de reeks hoofdgroepmetalen van het periodiek systeem

hoofdlettergevoelig /'ɦo:ftlɛtərɣə'vu:ləx /'ɦo:ftlɛtərʝə'vu:ləx/ (adj)
skiftlägeskänslig
  1. woorden geschreven met een hoofdletter anders verwerkend dan dezelfde woorden zonder hoofdletter

hoofdluis (n)
lus
  1. klein, vleugelloos en bloedzuigend insect dat parasiterend leeft in het hoofdhaar

hoofdpagina (n)
huvudsida
  1. de voorste pagina van een website

hoofdpijn (n)
huvudvärk
  1. pijn in het hoofd

hoofdprijs (n)
huvudpris

hoofdpunt (n)
huvudpunkten

hoofdredacteur (n)
chefredaktör
  1. iemand die eindverantwoordelijkheid draagt voor de inhoud van een krant of dergelijke publicatie

hoofdsom (n)
huvudstol
  1.

hoofdstad /'ɦof(t).stɑt/ (n)
huvudstad
  1. een belangrijke stad waarvandaan het land, de staat, deelstaat of provincie wordt bestuurd

hoofdstuk (n)
kapitel
  bepaalde opdeling van tekst of beeld in een boek

hoofdtelwoord (n)
grundtal
  1. een telwoord dat een hoeveelheid of aantal aanduidt

hoofdzakelijk (adv)
huvudsaklig
  1. in belangrijke mate, in overwegende mate

hoog /ɦoʊ̯χ/ /'ɦoʊ̯χə/ /ˈɦoʊ̯χst/ /ɦoːx/ /'ɦoːɣə/ /ˈɦoːxst/ (adj)
hög
  1, 2, 3, 4

hoogdravend (adj)
högtravande
  1. te emotionele of plechtige manier van spreken of schrijven; vol bombast

hoogspanning (n)
högspänning

hoogstwaarschijnlijk (adj)
högst troligt

hoogte (n)
höjd
  1. een verheffing van de aardkorst
  2. niveau

hoogtevrees /ˈɦoxtəvres/ /ˈɦoçtəvres/ (n)
höjdskräck
  1. angst voor hoogten

hoogverraad (n)
högförräderi

hoogwater /ˈhoxwatər/ (n)
högvatten
  2. een hoge waterstand in 't algemeen

hooi (n)
hö
  1. gedroogd gras

hooiberg /ˈɦojbɛrx/ (n)
höstack
  1. een ter bewaring opgestapelde hoeveelheid gedroogd gras

hooikoorts (n)
hösnuva

hoop /ɦoːp/ (n)
hopp, förhoppning
  3. verwachting van iets wenselijks

hoorapparaat (n)
hörgerät

hoorbaar (adj)
hörbar
  1.

hoornaar /hoːrnar/ /ho̝ːrnar/ (n)
bålgeting
  1. Vespa crabro, een soort grote wesp

hoorndrager (n)
hanrej
  1.

hop (n)
härfågel
  1. bepaald soort vogel, Upupa epops

hopeloos (adj)
hopplös
  1. waaraan hoop op succes ontbreekt

hopen /ˈɦoːpə(n)/ (v)
hoppas
  1. wensen, graag zien dat er iets wel of niet voorvalt

horen /hɔː.rən/ (v)
höra
  1. waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden

horigheid (n)
livegenskap
  1. onderdanige en onvrije gehoorzaamheid

horizon (n)
horisont

horizontaal (adj)
horisontell
  1. in de richting die haaks staat op die van de zwaartekracht van de aarde

horloge (n)
klocka, armbandsur
  1. een draagbaar voorwerp waarop de tijd kan worden afgelezen

hormonaal (adj)
hormonell
  1. met betrekking tot hormonen

hormoon (n)
hormon
  1. een stof die door een endocriene klier wordt afgescheiden ...

horoscoop (n)
horoskop

hors-d'oeuvre (n)
förrätt
  1.

hortensia (n)
hortensia
  1.

horzel /ˈɦɔrzəɫ/ (n)
broms
  1. een exemplaar uit een familie van vliegen (Oestridae) waarvan de larven parasiteren op levende dieren

hospice (n)
hospice
  1.

hospita /ˈhɔs.pi.ˌta/ /ˈɦɔs.pi.ˌta/ (n)
hyresvärdinna
  1. een vrouw die een of meer kamers in haar eigen woonhuis ter beschikking stelt aan een kostganger of commensaal

hostie (n)
oblat
  1. offerbrood

hotel /hoˈtɛl/ /ɦoˈtɛɫ/ (n)
hotell
  1. gebouw waar men tegen betaling kan eten en overnachten, meestal grootschaliger, duurder en luxueuzer dan bijv. een herberg of hostel

houden /ˈɦɑʊdə(n)/ (v)
behålla
  1. niet laten varen, het bezit ervan niet verliezen

houding /ˈhɑudɪŋ/ (n)
hållning
  1. een pose

hout /ɦɑʊ̯t/ (n)
trä, virke
  1. het materiaal in het binnenste van houtige planten

houtblaasinstrument (n)
träblåsinstrument
  1. houtblaasinstrument

houtduif (n)
ringduva
  1. bepaalde soort wilde duif, Columba palumbus

houthakken (v)
fälla
  1. het met een bijl in houtblokken hakken van boomstammen

houthakker (n)
skogshuggare
  1. iemand die beroepsmatig houthakt

houtig (adj)
vedartad
  1.

houtje-touwtjejas (n)
duffel
  1. jas die sluit met staafjes en lussen

houtskool (n)
träkol
  1. verkoold hout

houtsnede (n)
träsnitt

houtsnip (n)
morkulla
  1. een vogel uit de familie van snipachtigen, Scolopacidae

houtzagerij (n)
sågverk
  1.

houwen (v)
hugga
  1. iets met een scherp werktuig trachten af te hakken

houwitser (n)
haubits
  1.

hoveling /hovəlɪŋ/ (n)
hovman
  1. een onderdaan die tot het dagelijkse gezelschap van een vorst behoort

hovenier (n)
trädgårdsmästare

huichelen (v)
hyckla
  1. veinzen, doen alsof

huid /hœːd/ /ɦœʏ̯t/ /ɦœːt/ (n)
hud, skinn
  1. vel, de buitenste laag weefsel die het lichaam bedekt

huidarts (n)
dermatolog

huidspecialist (n)
dermatolog
  1. specialist in de geneeskunde

huig /hœːx/ /ɦœʏ̯χ/ /ɦœːx/ (n)
gomspene
  1. een lapje afhangend weefsel aan het uiteinde van het zachte verhemelte, waarmee onder andere het neuskanaal afgesloten kan worden

huis /hœːs/ /ɦœʏ̯s/ /ɦœːs/ (n)
hus, hem
  1. gebouw bestemd om in te wonen

huisarrest (n)
husarrest
  1. strafbepaling

huisarts /ˈhœʏsɑrts/ (n)
allmänläkare
  1. een arts die de eerste lijn van opvang vormt voor een aantal vaste patiënten in de buurt

huisbaas (n)
hyresvärd

huisdier /ˈɦœyzdiːr/ (n)
husdjur
  1. een dier dat in het huis of om het huis woont en leeft

huishond (n)
sällskapshund
  1. Hond die men als huisdier houdt

huishoudster (n)
hushållerska
  1. vrouw die andermans huishouden verzorgt

huismuis (n)
husmus
  1. bepaald soort knaagdier dat vaak in en rond gebouwen voorkomt, Mus domesticus

huismus (n)
gråsparv
  1. kleine zangvogel die liefst in de buurt van de mensen leeft

huisnummer (n)
husnummer

huisvrouw (n)
hemmafru, husfru
  1. een vrouw die thuisblijft om het huishouden te doen

huiswerk (n)
hemläxa
  1. schoolwerk dat thuis verricht moet worden

huiszoekingsbevel (n)
husrannsakningsorder
  1. een machtiging, uitgegeven door justitie, voor het binnentreden van de woning

huiszwaluw (n)
ladusvala, svala
  1. Delichon urbica, een zwaluw die zijn nest tegen de huizen aanbouwt

huldigen (v)
hylla
  1. iemand hulde of eer bewijzen

hulp /ɦʏlp/ (n)
hjälp
  1. handeling om iemand steun of bijstand te verlenen

hulpwerkwoord (n)
hjälpverb
  1. een werkwoord dat samen met een ander werkwoord de tijd of de hoedanigheid van het werkwoord vaststelt

hulst (n)
järnek
  1. bepaald soort groenblijvende boom of heester met stekelige leerachtige bladeren en rode bessen, Ilex aquifolium

humanist (n)
humanist
  1.aanhanger van het humanisme

humanistisch (adj)
humanistisk

hummus (n)
hummus
  1. puree van o.m. gekookte kikkererwten

humorist (n)
humorist
  1.

hunebed /ˈɦynəbɛt/ (n)
dös
  1. megalithische grafkamer uit de jonge steentijd

huren /ɦyrə(n)/ (v)
hyra, leja
  1. tegen betaling gebruiken

hurken (v)
huk
  1. op de onderbenen gaan zitten

hut /ɦʏt/ (n)
stuga
  3. eenvoudige behuizing op kampeerterrein/recreatiegebied

huur /ɦyr/ (n)
hyra
  1. tijdelijk gebruik van goederen of diensten tegen betaling

huurder (n)
Arrendera

huurmoordenaar (n)
yrkesmördare

huurrecht (n)
hyresrätt
  1. onderdeel van het burgerlijk recht m.b.t. de huur en verhuur van woon- en bedrijfsruimte

huwelijk /ɦiu̯ələk/ (n)
äktenskap
  1. ambtelijke of kerkelijke verbintenis tussen twee personen

huwelijksakte (n)
vigselbevis
  1. akte van de burgerlijke stand waarin staat dat twee mensen met elkaar getrouwd zijn

huwelijksbureau (n)
dejtingföretag
  1.

huwelijkscontract (n)
äktenskapsförord
  1. notarieel contract waarin de vermogenspositie van beide huwelijkspartners wordt geregeld

huwelijkskandidaat (n)
friare
  1.

huwelijksreis /ˈɦiu̯ələksˌrɛɪ̯s/ (n)
smekmånad, bröllopsresa
  1. de reis die een pasgetrouwd stel gewoonlijk onmiddellijk na hun trouwen onderneemt

huwelijksvoorwaarde (n)
äktenskapsförord
  1. notarieel contract waarin de vermogenspositie van beide huwelijkspartners wordt geregeld

huzaar /hʊ.ˈzaːʁ/ (n)
husar
  1. een ruiterijsoldaat.

hydraat /hi'drat/ (n)
hydrat
  1.

hydrant (n)
brandpost
  1. een speciale uitgeruste waterkraan geplaatst ten behoeve van de brandweer

hydraulisch (adj)
hydraulisk

hydro-elektrisch (adj)
vattenkraft
  1.

hydrografie (n)
hydrografi

hydrologie (n)
hydrologi

hydrolyse (n)
hydrolys
  1. de splitsing van scheikundige verbindingen door opneming van water

hyena (n)
hyena
  1. benaming voor zoogdieren uit de onderfamilie Hyaeninae

hygiëne (n)
hygien

hygiënisch (adj)
hygienisk
  1. schoon, gezond

hygrometer (n)
hygrometer
  1.een instrument om vochtigheid van de lucht te meten

hyperbolisch (adj)
hyperbolisk
  1. als in een hyperbool d.w.z. zwaar overdreven
  1. de vorm van een hyperbool hebbend of daarop lijkend

hyperbool (n)
hyperbel

hypercorrectie (n)
hyperkorrektion

hyperlink (n)
hyperlänk
  1. een gekleurd en/of onderstreept tekstgedeelte dat een onderliggende verwijzing bevat

hyperoniem (n)
hyperonym
  1. een woord dat een verzameling van verwante specifiekere woorden samenvoegt, een overkoepelende term

hyperplasie (n)
hyperplasi
  1. bovenmatige vermeerdering van weefsel

hypertensie (n)
hypertoni
  1. verhoogde bloeddruk

hyperthermie (n)
hypertermi

hypertrofie (n)
hypertrofi
  1. bovenmatige groei

hypnose (n)
hypnos
  1.

hypnotiseren (v)
hypnotisera
  1. het onder hypnose brengen van mensen

hypochonder (adj)
hypokondriker

hypochondrie (n)
hypokondri
  1. overdreven bezorgdheid om de eigen gezondheid

hypocriet /ɦipoˈkrit/ (n)
hycklare
  1. iemand die voordoet bepaalde waarden te huldigen, maar zich er zelf niet aan houdt

hypodermaal (adj)
hypodermisk
  1. onder de huid toegediend

hypofyse /ˌhipoˈfizə/ (n)
hypofys
  1. een klier aan de onderzijde van de hersenen, die o.a. groeihormoon produceert en de schildklier aanstuurt

hyponiem (n)
hyponym
  1. term die een subcategorie van een algemenere klasse aanduidt

hypotensie (n)
hypotoni
  1. lage bloeddruk

hypothalamus (n)
hypotalamus
  1. deel van de hersenen dat een directe verbinding heeft met het hormonale systeem

hypotheek (n)
hypotek, inteckning
  1. bezitloos bezwaren van een onroerend goed als onderpand

hypothermie (n)
hypotermi
  1. onderkoeling

hypoventilatie (n)
hypoventilation
  1. tekortschietende ademhaling

hypoxie (n)
hypoxi
  1. zuurstoftekort in de weefsels

hysop (n)
isop
  1. Hyssopus officinalis, een gewas met geneeskundige kracht

hysterisch (adj)
hysterisk

hé /ɦe/ (interjection)
hallå, hör du
  1. uitroep om aandacht
va
  2. uitroep van verbazing
hej, hejsan
  5. informele groet

hüttenkäse (n)
keso
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

ibis (n)
ibis, ibisfågel
  1. een vogel met een lange gebogen snavel behorend tot de familie Threskiornithidae

ibuprofen (n)
ibuprofen
  1.

iconografie (n)
ikonografi

iconostase (n)
ikonostas
  1. een iconenwand die het altaar van het schip scheidt in de Russisch-orthodoxe kerk

idealiseren (v)
idealisera
  1. iets gunstiger of zelfs als ideaal beoordelen

idee /iˈde/ (n)
idé, tanke
  1. gedachte, plan

identiek (adj)
identisk
  1. volledig hetzelfde, van dezelfde oorsprong

identificeren (v)
identifiera

identiteit (n)
identitet
  1. een kenmerk dat je onderscheidt van anderen en bepaalt wie je bent

identiteitsbewijs (n)
ID-kort
  1. een document waaruit de identiteit van iemand blijkt

identiteitskaart /idɛnti'tɛitskart/ (n)
identitetskort
  1. een identiteitsbewijs dat op een kaart gedrukt is

ideofoon (n)
ideofon
  1. een woordsoort van woorden die de associatie met een klank, kleur, gevoel, smaak of andere gewaarwoording oproepen

ideogram /ˌideo'ɣrɑm/ (n)
ideogram
  1. een grafisch teken dat een voorwerp symboliseert

ideologie /ˌideoloˈɣi/ (n)
ideologi
  1. het geheel van ideeën dat ten grondslag ligt aan een wijsgerig stelsel, m.b.t. hun maatschappelijke of politieke strekking

ideologisch (adj)
ideologisk
  1. van, betreffend of volgens een ideologie

ideoloog (n)
ideolog
  1. iemand die een ideologie opstelt

idiomatisch (adj)
idiomatisk
  1. het idioom betreffend

idioom (n)
idiom
  1. een bijzondere uitdrukking in een bepaalde taal die samengesteld is door eigenaardig taalgebruik

idioot /idi'ot/ (n)
idiot
  1. iemand die een grote maat van zwakzinnigheid heeft

idiopathisch (adj)
idiopatisk
  1. van onbekende oorzaak

idyllisch (adj)
idyllisk
  1. bekoorlijk door landelijke eenvoud en liefelijkheid

ie (personalPronoun)
han
  1. clitische vorm van de 3e persoon enkelvoud mannelijk nominatief

iedereen /i.də.ˈreːn/ (indefinitePronoun)
alla
  1. elke persoon

iemand (indefinitePronoun)
någon

iets (adv)
något, någonting
  1. een of ander ding

iglo /ˈiɣlo/ (n)
igloo, iglo
  1. sneeuwhut

ijdel (adj)
fåfäng
  1. vol van zelfbewondering, een te hoge dunk hebbend van het eigen voorkomen en/of de eigen bekwaamheden

ijdelheid (n)
fåfänga
  1. het zich toeleggen op betekenisloze uiterlijkheden

ijken /'ɛɪ̯kə(n)/ (v)
kalibrera
  1. meting op juiste schaal brengen

ijs /ɛɪ̯s/ /ɛːs/ (n)
is
  1. de vaste vorm van water, bevroren water
glass, is
  2. een lekkernij die in bevroren toestand wordt gegeten

ijsbeer (n)
isbjörn
  1. bepaald soort zoogdier, Ursus maritimus

ijsberg (n)
isberg
  1. een zeer groot brok ijs dat in de zee drijft

ijsbergsla (n)
isbergssallat
  1. en 2 (bladeren van) Lactuca sativa var. capitata

ijsbreker (n)
isbrytare
  1. een sterk, krachtig schip dat speciaal gebouwd en uitgerust wordt om zich een weg door het ijs te banen en alzo een vaargeul voor andere schepen te openen.

ijsdansen (v)
isdans
  1. een discipline van het kunstschaatsen

ijsduiker (n)
svartnäbbad islom
  1. bepaald soort vogel Gavia immer

ijshockey (n)
ishockey
  1. ijssport waarbij twee teams van ieder vijf personen plus goalie met behulp van een stick een schijfje (puck) in het doel van de tegenstander proberen te schieten

ijsje /ˈɛɪʃə/ (n)
glass
  1. een van roomijs of waterijs vervaardigde lekkernij

ijsthee (n)
iste
  1.een theevariant

ijsvogel /ˈɛɪ̯sfoχɔɫ/ /ˈɛɪ̯zvoːɣəl/ /ˈɛːsfoːɣəl/ (n)
kungsfiskare
  1. bepaald soort blauwgroen vogeltje met oranje borst en spitse snavel, Alcedo atthis

ijzel /'ɛɪ̯zəl/ /'ɛɪ̯zəɫ/ /'ɛːzəɫ/ (n)
halka
  1. onderkoelde regen die in ijs overgaat eenmaal in aanraking met de grond

ijzer /ˈɛi̯zər/ (n)
järn
  1. een scheikundig element met het symbool Fe en het atoomnummer 26

ijzererts (n)
järnmalm

ijzeroxide (n)
järnoxid
  1. een verbinding van ijzer en zuurstof, waarin zuurstof de oxidatietoestand -2 bezit

ijzertijd (n)
järnålder

ijzig (adj)
isig

ik (personalPronoun)
jag
  1.

ik hou van je (phraseologicalUnit)
jag älskar dig
  1. een verklaring van liefde aan iemand

illegaal (adj)
illegal
  1. in weerwil van de wet

illegaal (n)
illegal
  1. een buitenlander die zonder werk- en verblijfsvergunning in een land verblijft

illustratie (n)
illustration

illustrator (n)
illustratör

imaginair (adj)
imaginär

imiteren /ˌimiˈterən/ (v)
härma, efterapa
  1. doen wat iemand anders doet

immaterieel /ˈɪmatəriˌjel/ (adj)
immateriell

immigratie (n)
invandring
  1. het zich metterwoon vestigen van vreemdelingen in een land

immigreren (v)
invandra
  1. een land binnenkomen om zich er te vestigen

immuniseren (v)
immunisera
  1. beschermen tegen een infectieziekte door het geven van een ongevaarlijke vorm van een micro-organisme dat wel het immuunsysteem stimuleert maar geen ziekte veroorzaakt

immuniteit (n)
immunitet
  1. onvatbaarheid voor een ziekte

immunologie (n)
immunologi
  1. de leer van het afweersysteem dat verantwoordelijk is voor: afweer tegen besmettelijke ziekten...

immunologisch (adj)
immunologisk
  1. met betrekking tot onvatbaarheid voor schadelijke invloeden

impedantie (n)
impedans
  1. de tijdsafhankelijke mate waarin een materiaal het passeren van elektrische lading bemoeilijkt

imperiaal (n)
brittisk

imperialisme (n)
imperialism

imperium /ɪmˈperijʏm/ (n)
imperium

impertinent (adj)
impertinent
  1. te intiem en niet ter zake doende

implantaat (n)
implantat
  1. een stof, voorwerp, toestel etc. dat in een lichaam wordt aangebracht

impliceren (v)
antyda
  1.stilzwijgend ten gevolge hebben

implosie (n)
implosion
  1. zeer snel ineenklappen van een holle ruimte

impotent /ɪɱpoˈtɛnt/ (adj)
impotent

improvisatie (n)
improvisation
  1. ter plekke verbeterde versie van een muziekstuk, voorlezing enz.

improviseren (v)
improvisera
  1. iets bedenken zonder vooropgesteld plan

impuls /ɪmˈpʏls/ (n)
rörelsemängd
  2. product van massa en snelheid

in (preposition)
i
  1.-12. in (ruimtelijk)
i, på
  2. in (tijdelijk)

in een handomdraai (adv)
i en handvändning
  1. snel doordat het weinig moeite kost, vlot alsof het gemakkelijk is

in het land der blinden is eenoog koning (interjection)
i de blindas land är den enögde kung
  1. in een omgeving waar weinig gepresteerd wordt krijgen bescheiden talenten of prestaties al gauw overdreven waardering

in levenden lijve (adv)
i egen hög person
  1. werkelijk aanwezig, in het echt

in plaats van (abbreviation)
i stället för
  1. als vervanger van

inademen /ˈɪnadəmə(n)/ (v)
andas in
  1. lucht uit de omgeving opnemen

inademing (n)
inandning
  1.

inauguratie /ˌɪnʌʊɣyˈratsi/ (n)
installation
  1. de feestelijke of plechtige inwijding in een ambt

inbegrepen (adj)
inbegripen
  1. erbij horend, erbij geteld

inboedel (n)
bohag
  1. alle roerende niet eetbare goederen in een huis

inbraak (n)
inbrott
  1. het inbreken

incasseren /ˌɪŋkɑˈseːrə(n)/ /ˌɪŋkɑˈsɪːrə(n)/ (v)
inkassera
  1. (geld) in ontvangst nemen.

inclusief (preposition)
allomfattande
  1. met inbegrip van

incompetentie /ˌiŋkɔmpəˈtɛn(t)si/ (n)
inkompetens

incontinentie (n)
inkontinens
  1. het onvermogen om urine of ontlasting op te houden

incubatietijd (n)
inkubationstid
  1. #

incubator (n)
inkubator

indeling (n)
klassificering

inderdaad /ˌɪndərˈdad/ /ˌɪndərˈdat/ (adv)
faktisk
  1. een bevestiging dat iets het geval is

indiaan (n)
indian
  1. inwoner van Amerika voor de komst van de Europeanen

indiaans (adj)
indiansk

indicatief (n)
indikativ
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

indicator (n)
indikator

indien /ɪndin/ (conjunction)
om, ifall
  1. onder de voorwaarde dat

indigo /ɪn.ˈdi.ɣo/ /ɪn.ˈdi.χo/ (n)
indigo
  1. een kleur die in het het lichtspectrum voorkomt met een golflengte van 440 tot 420 nanometer
  2. een kleurstof met de blauwige kleur indigo die oorspronkelijk gewonnen werd uit planten van het geslacht Indigofera

indium (n)
indium
  1. een scheikundig element en zilvergrijs overgangsmetaal met het symbool In en het atoomnummer 49

individueel (adj)
individuell
  1. afzonderlijk, op zichzelf

indoctrinatie (n)
indoktrinering

indoctrineren (v)
indoktrinera
  1. dwingen om bepaalde opvattingen te aanvaarden

indoor (adj)
inomhus
  1. binnen een gebouw beoefend; overdekt plaatsvindend

indruk /ˈɪndrʏk/ (v)
intryck

inductantie (n)
induktans

industrialiseren (v)
industrialisera
  1. het veranderen van de economie door het vergroten van de nijverheid

industrie (n)
industri
  1. Nijverheid

inessief (n)
inessiv
  1.

infecteren /ɪnfɛk'terən/ (v)
smitta

infectie (n)
infektion
  1. een besmetting van lichaamsweefsel met ziekteverwekkers als bacteriën, virussen, schimmels of parasieten en de daaropvolgende ontstekingsreactie

infinitief /ɪɱfinitif/ (n)
infinitiv
  1. het hele werkwoord

inflatie (n)
inflation
  1. stijging van het prijspeil waardoor het geld in waarde daalt

informatica (n)
datavetenskap, datalogi
  1. de leer van de mechanische verzameling en verwerking van informatie

informaticus (n)
datalog
  1. beoefenaar van de informatica

informatie /ɪɱfɔrˈma(t)si/ (n)
information
  1.

informatiebeveiliging (n)
datasikkerhet informationssäkerhet

informatiemaatschappij (n)
informationssamhälle
  1. samenleving, waarin informatie als de belangrijkste productiefactor gezien wordt.

informatiesysteem (n)
IT-system
  1.

infrarood (adj)
infraröd

infrastructuur /ˈɪɱfrastrʏktyr/ (n)
infrastruktur
  1. het totaal van onroerende voorzieningen zoals (spoor)wegen, vliegvelden, havens, bekabeling, riolering enzovoort

ingang (n)
entré, ingång
  2. een opening waar iets doorheen kan

ingenieur (abbreviation)
ingenjör
  1. een hogergeschoold persoon die wetenschappelijke kennis gebruikt om allerhande technische, technologische en organisatorische problemen op te lossen

ingooi (n)
inkast
  1.

ingreep /ˈɪŋɣrep/ (v)
ingrepp

inhalator (n)
inhalator

inham /'ɪnɦɑm/ (n)
håla, vik

inheems /ɪnˈhems/ (adj)
inhemsk
  1. van oorsprong ergens voorkomend

inhoud /ˈɪnhɑut/ (n)
innehåll
  1. datgene wat bevat is in een ander lichaam

inhoudsopgave (n)
innehållsförteckning
  1. overzicht van de onderwerpen of hoofdstukken in een boek

inhuldiging (n)
installation
  1. feestelijke gelegenheid waarbij iemand wordt gehuldigd, zoals een koning/vorst door diens onderdanen, bij aanvaarding van diens ambt

initiatief /ini(t)ʃaˈtif/, /inisjaˈtif/ (n)
initiativ
  1. het ter hand nemen van iets nieuws

injectie (n)
injektion

inkerving (n)
spår
  1.

inkomen (n)
inkomst
  1. regelmatig verkregen som geld

inkt (n)
bläck
  1. een gekleurde vloeistof waarmee geschreven wordt

inktpot /ˈɪŋtpot/ (n)
bläckhorn
  1. een meestal glazen of plastic vaatje waar inkt in bewaard wordt

inleveren (v)
lämna av

inmaken (v)
lägga in

inprenten (v)
inskärpa
  1. diep in het geheugen vastleggen

inquisitie (n)
inkvisition
  1. een rechtbank van de Rooms-Katholieke Kerk, die was belast met de opsporing, het onderzoek en het opleggen van straffen van ketters

inrichten (v)
inreda
  1. een woning ~: een ruimte geschikt maken voor bewoning met vloerbedekking, behang, huisraad, enzovoort

inschrijven /'ɪnsxrɛɪvə(n)/ (v)
inskriva
  1. een lidmaatschap of deelnemerschap schriftelijk vastleggen

insect (n)
insekt
  1. geleedpotige met drie paar poten en geen, één of twee paar vleugels

insgelijks (adv)
detsamma

insinueren (v)
insinuera

inslag /ɪnslɑx/ (n)
väft
  1. draden van het weefgetouw

inspannen /'ɪnspɑnə(n)/ (v)
anstränga
  2. zich ~: moeite doen

inspanning (n)
ansträngning, insats
  1. de fysieke moeite die men voor iets doet

inspiratie /ɪnspi'rasi/ (n)
inspiration
  1. een gevoel over hoe men een klus kan aanpakken

inspireren (v)
inspirera
  1. de geest gaande maken

installatie (n)
installation
  8. een kunstvorm

installeren (v)
installera
  2. het invoeren en gebruiksklaar maker van een computerprogramma
  3. het aanleggen van een installatie

instellen (v)
ställa in
  1. het op juiste wijze afregelen van een toestel

instelling (n)
institut
  2. organisatie, die vaak subsidie van de overheid krijgt en geen geld wil verdienen

instemmen (v)
samtycka
  1. het eens zijn

instinct (n)
instinkt
  1. gedrag dat geheel genetisch bepaald is

instorten (v)
kollapsa
  1. zwichten voor de zwaartekracht

instructeur (n)
instruktör

instructie (n)
instruktion
  1. een order, een aanwijzing

instrueren (v)
instruera

instrument (n)
instrument
  2. verkort voor muziekinstrument
  1. werktuig

insubordinatie (n)
insubordination

insuline /ˌɪnzyˈlinə/ (n)
insulin
  1. een hormoon gemaakt in de bètacellen van de pancreas in de zogenaamde eilandjes van Langerhans, dat de lever aanzet bloedglucose op te nemen en op te slaan in de vorm van glycogeen

intact (adj)
intakt
  1. in goede staat, onaangetast

integendeel /ɪnˈtexə(n)del/ (adv)
tvärtom

integraal (adj)
enhetlig

integraalhelm (n)
integralhjälm
  1. helm

integratie /ɪntəˈɣra(t)si/ (n)
integration

intelligent /ɪntɛli'xɛnt/ (adj)
intelligent
  1. met een goed verstand of daarvan blijk gevend

intelligentie (n)
intelligens
  een eigenschap van de werking van de hersenen

intelligentiequotiënt (n)
intelligenskvot

intelligentsia (n)
intelligentia
  1.

intensiveren (v)
intensifiera

interactie /ɪntərˈɑksi/ (n)
interaktion
  1. onderlinge beïnvloeding

interactief /ɪntərɑk'tif/ (adj)
interaktiv

interdisciplinair (adj)
tvärvetenskaplig

interessant (adj)
intressant
  1. wekt interesse

interesse (n)
intresse
  1. belang
  2. belangstelling
  3. iets waar belangstelling voor is

interesseren (v)
intressera
  1. nieuwsgierig maken

interface (n)
gränssnitt

interferentie (n)
interferens
  3. gezamelijke werking van golven

interkerkelijk /ˌɪn.tərˈkɛr.kə.lək/ (adj)
ekumenisk
  1. tussen kerken, van meerdere kerkgenootschappen

interlinie (n)
radavstånd
  1. regelafstand

internationaal (adj)
internationell
  1. meer dan één land

interneren (v)
internera
  1. een verplichte verblijfplaats aanwijzen

internet (n)
internet, Internet
  1. een wereldwijd netwerk van computers

internetcafé (n)
internetkafé
  1.

internist (n)
invärtesläkare
  1. Arts

interpretabel (adj)
tolkbar
  1. voor interpretatie vatbaar

interpretatie (n)
tolkning
  1. uitlegging, vertaling

interpreteren (v)
tolka
  1. uitleggen of opvatten

interpunctie /'ɪntɛrpɵŋktsi/ (n)
skiljetecken

interval (n)
intervall
  1. tussenperiode
  3. de afstand tussen twee verschillende tonen

interviewen (v)
intervjua
  1.een vraaggesprek met iemand houden

intoxicatie (n)
intoxikation
  1. vergiftiging

intramusculair (adj)
intramuskulär
  1. in de spier

intraveneus (adj)
intravenös
  1. in de ader gelegen of plaatvindend

intrigeren (v)
intrigera
  2. met slinkse streken te werk gaan
  1. interesse wekken, fascineren

intrinsiek (adj)
inneboende

introduceren (v)
införa
  1. iets nieuws inbrengen of invoeren
  2. een nieuw persoon toegang verschaffen
  3. iemand voor het eerst voorstellen

intron /ˈɪntrɔn/ (n)
intron
  1. stukje DNA dat zich bevindt in een gen maar dat niet wordt gebruikt om het eiwit te coderen

invallen (v)
hoppa in
  2 iemands plaats tijdelijk innemen

inventaris (n)
inventarieförteckning

invertsuiker (n)
invertsocker
  1. een mengsel van gelijke delen druivensuiker en vruchtensuiker

investeren (v)
investera

investering (n)
investering
  1. een opoffering in tijd, geld of mankracht ten behoeve van een doel dat pas op lange termijn wordt behaald

invloed /ˈɪnvluːt/ (n)
påverkan
  1. inwerking van een persoon, zaak of omstandigheid op een andere
  2. het vermogen om op anderen in te werken

invloedrijk (adj)
inflytelserik

invoeging (n)
insättning

invoeren /ˈɪnvurə(n)/ (v)
knappa in
  2. gegevens in een electronisch apparaat stoppen

inzien /ˈɪnzin/ (v)
ha uppsikt över
  1. documenten (vluchtig) lezen

ion /jɔn (n)
jon

ionosfeer (n)
jonosfär

iridium (n)
iridium
  1. een scheikundig element met symbool Ir

iris /ˈirɪs/ (n)
iris
  1. een orgaan in het oog van vele organismen
  2. een plant met een opvallende, vaak blauwe of gele bloem van het geslacht Iris

ironie /ɪroˈniː/ (n)
ironi
  1. vorm van spot

irrelevant (adj)
irrelevant
  1. van geen belang voor de huidige zaak

irritant (adj)
irriterande
  1. in hoge mate vervelend

irriteren (v)
irritera
  1. op onaangename wijze prikkelen

islam (n)
islam
  1. godsdienst die na alle profeten uit het jodendom en Christus, Mohammed ...

isolatie (n)
isolation
  1. ruimtelijke afzondering
isolering
  2. het voorkomen van geleiding van energie of stroom

isoleren (v)
isolera
  1. persoonlijk
  2. chemisch
  3. elektrisch
  4. warmte

isotoop (n)
isotop

ivoor (n)
elfenben

ivoorkleur (n)
elfenbensfärg
  1. een gebroken witte kleur zoals die van ivoor

ivoren // (adj)
Elfenbens-

ja /jaː/ (adv)
ja
  1. duidt bevestiging of instemming aan

ja /jaː/ (interjection)
ja
  1. kreet van opwinding

jaar /ja:r/ (n)
år
  1. de duur van een omloop van de aarde om de zon van circa 365 dagen.

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adj)
årlig, årligen
  1. eenmaal per jaar

jaarling (n)
ettåring
  1.

jacht /jɑxt/ (n)
jakt
  1. het achtervolgen van wild
mördarjakt
  2. het achtervolgen van misdadigers door de politie
jakt, yacht
  3. een snel vaartuig

jachthaven (n)
marina

jachthond (n)
hund
  1. hond die speciaal gefokt wordt voor de jacht

jachthoorn (n)
jakthorn, jägarhorn
  1. een hoorn als signaalinstrument op de jacht

jachtvliegtuig (n)
jaktflygplan, jaktflyg
  gevechtsvliegtuig

jagen /ˈjaːɣə(n)/ (v)
jaga
  1. bewegende wezens proberen te vangen

jager (n)
jägare
  1. iemand die op jacht gaat
jaktflygplan, jaktflyg
  2. jachtvliegtuig

jaguar (n)
jaguar
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera onca

jak (n)
jak

jakhals (n)
schakal, sjakal
  1. Canis aureus, hondachtig roofdier

jakobsladder (n)
blågull
  3. plant

jakobsschelp (n)
mussla
  1. benaming voor bepaald soort mosselachtig schelpdier

jaloers (adj)
svartsjuk, avundsjuk
  1. een negatief gevoel veroorzaakt doordat iemand iets heeft of kan krijgen wat je ook wilt hebben of reeds hebt

jaloersheid /jɑˈluːrshɛɪt/ /jɑˈluːrshɛːt/ (n)
svartsjuka, avund, avundsjuka
  1. een wrok die iemand koestert omdat men een ander niet gunt wat men zelf begeert

jaloezie /jɑluˈziː/ (n)
jalusi
  2. zonnescherm

jam /ʃɛm/ (n)
sylt, marmelad
  1. een gelei van suiker en gekookt fruit, onder andere gebruikt als broodbeleg

jambisch (adj)
jambisk
  1. met het ritme van een jambe

jammer (interjection)
synd
  1. uitroep van teleurstelling

januari /jɑnyˈwaːri/ (n)
januari
  1. de eerste maand van het jaar

jargon /jɑr.ˈɣɔn/ (n)
jargong
  2. vaktaal, taalgebruik binnen een bepaalde groep, vaak moeilijk te volgen voor een buitenstaander

jas (n)
jacka
  1.

jasmijn (n)
jasminsläktet
  1. een stuikgewas uit het geslacht Jasminum, met name Jasminum officinale, behorende tot de olijffamilie (Oleaceae)

jaspis (n)
jaspis

jawel /'jɑʋɛl/ (adv)
jo
  ja, antwoordend op een ontkennende vraag

jenever /jə'nevər/ (n)
genever
  1. gedestilleerde alcoholische drank vervaardigd op basis van graan (mout)

jeneverbes (n)
en
  1. Juniperus communis
enbär
  2. vrucht

jetset (n)
jet set
  1.

jeugd /ˈjøːxt/ (n)
ungdom
  1. het jong zijn

jeugdherberg (n)
vandrarhem

jeuk (n)
klåda
  1. kriebel

jeuken (v)
klia

jezuïet /je.zy.ˈit/ (n)
jesuit
  1. een lid van de Sociëteit van Jezus

jicht (n)
gikt
  1. een pijnlijke ontsteking als gevolg van gekristalliseerd uraat in een gewricht

jihad (n)
jihad

jij /jEi/ /jɛɪ̯/ /jɛː/ (personalPronoun)
du
  1. aangesproken persoon enkelvoud informeel

jodelen /ˈjodələ(n)/ (v)
joddla
  1. zingen met een snelle wisseling van borst- naar keelstem

jodenkoek /ˈjo.də(n).kuk/ (n)
jødekaka

jodin /joˈdin/ (n)
judinna
  1.

jodium (n)
jod
  1. scheikundig element met symbool I en atoomnummer 53

joggingbroek (n)
mysbyxor

johannesbroodboom (n)
johannesbrödsträd

joint (n)
joint

jojo (n)
jojo
  1. speelgoed

joker (v)
joker

jong /jɔŋ/ (adj)
ung
  1. van geringe leeftijd

jongen /ˈjɔ.ŋə(n)/ (n)
pojke, kille
  1. onvolwassen man

jongensnaam /ˈjɔŋə(n)sˌnam/ (n)
pojknamn
  [1] een voornaam die doorgaans gegeven wordt aan kinderen van het vrouwelijk geslacht

jongerentaal (n)
ungdomsspråk
  1. het taalgebruik van jongeren

jongleren /jɔŋˈle.rə(n)/ (v)
jonglera

jongleur /jɔŋˈlør/ (n)
jonglör
  1. rondreizend kunstenaar

jonk (n)
djonk
  1. schip

jood /jot/ (n)
jude
  1. de aanhanger van het joodse geloof

joods /jots/ (adj)
judisk
  1. te maken hebbend met het joodse geloof, het jodendom

jota (n)
dugg
  3. een kleinigheid, helemaal niets

journalist (n)
journalist
  verslaggever, iemand die nieuwsfeiten publiceert

joviaal (adj)
hjärtlig
  1. aardig en vriendschappelijk in omgang

jubelen /jybələ/ (v)
jubla
  1. juichen

jubileum (n)
jubileum
  1. feestelijke herdenking van de dag waarop iets gebeurde of begon

judaskus (n)
judaskyss
  1. vriendelijk gebaar van een iemand die veinst een vriend te zijn, kort voordat zijn ware bedoelingen duidelijk worden

judo /'jy.do/ (n)
judo
  1. een Japanse vechtsport

juffrouw /jʏˈfrɑu/ (n)
fröken

juist (adj)
korrekt
  1. zoals het moet, waar

juk (n)
ok
  1. houten pasvorm die op de schouders gedragen wordt en twee te dragen gewichten verbindt

jukbeen (n)
kindben, okben
  1. één van de beenderen van de schedel

juli /jyˈlɛi/ (n)
juli
  1. de zevende maand van het jaar

jullie /ˈjʏli/ (personalPronoun)
ni
  1.

juni /ˈjyni/ (n)
juni
  1. de zesde maand van het jaar

junkfood (n)
skräpmat
  1. een verzamelnaam voor snel bereid en geserveerd voedsel dat vaak ongezond is

juridisch (adj)
juridisk, rättsligt
  1. betrekking hebbend op het recht en de rechtsleer

jurist (n)
jurist
  1. een deskundige op het gebied van rechtsleer

jurk /jʌrək/ (n)
klänning
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat van de schouders tot op de benen reikt

jury (n)
jury
  1. een groep mensen die oordeelkundig geacht wordt en gevraagd een oordeel ergens over uit te spreken

jurylid /ˈʒyrilɪt/ (n)
jurymedlem
  1. persoon die deel uitmaakt van een jury

jus (n)
skysås

jute (adj)
jute
  de bastvezels

juweel (n)
juvel
  1. sieraad van grote schoonheid en hoge waarde

juwelier (n)
juvelerare
  1. iemand die juwelen vervaardigt en erin handelt

kaaiman (n)
kajman
  1. krokodilachtige uit de onderfamilie Caimaninae van de familie alligators

kaak (n)
käke
  1. het beendergestel dat de mondholte omsluit en waarin de tanden en kiezen geplaatst zijn
skampåle
  3. een houten of stenen podest, waarop de te straffen misdadigers tentoon werden gesteld

kaakklem (n)
stelkramp
  1. een mogelijk dodelijke infectieziekte veroorzaakt door Colistridium tetani

kaal /kal/ (adj)
skallig
  1. zonder of met heel weinig hoofdhaar, veren, bladeren, begroeiing, enzovoort

kaalheid (n)
skallighet
  1. het kaal zijn

kaalkop (n)
flintis, flintskalle
  1. persoon

kaalslag (n)
kalhuggning
  1. (landbouw) het vellen van alle bomen op een stuk grond

kaap (n)
kap
  1. een in zee vooruitstekende landpunt

kaapstander /ˈkaːp.stɑn.dər/ (n)
ankarbult
  1. kaapstander

kaars /kars/ (n)
ljus
  1. een staaf of klomp van brandbaar materiaal met een lont

kaarslicht (n)
ljussken
  1. het schijnsel van een brandende kaars

kaart (n)
kort
  2. een bedrukt kartonnen vel dat met de post verstuurd kan worden
  3. een kartonnen of plastic vel uit een kaartspel, om mee te spelen
karta
  en te delen vertalingen

kaartspel /kartspɛl/ (n)
kortspel
  1. een spel met speelkaarten

kaas /kas/ (n)
ost
  1. voedingsproduct gemaakt van gestremde melk

kaasdoek (n)
ostduk
  1.

kaasfondue /ˈkasfɔndy/ (n)
fondue
  1. een gerecht waarbij etenswaren in een saus van kaas gedompeld worden

kaasjeskruid (n)
malva

kaasschaaf /ˈkasxaf/ /ˈkasχaf/ (n)
osthyvel
  1. een gebruiksvoorwerp waarmee een dun plakje van een stuk kaas kan worden gesneden

kabbelen /'kɑbələ(n)/ (v)
skvalp
  1. zacht stromen en geluid maken

kabel (n)
kabel, wire
  1. lijn van 3 tot 6 ineengedraaide touwen van hennep, kunststof, staal of ander materiaal

kabeljauw (n)
torsk, kabeljo
  1. Gadus morhua, middelgrote zoutwatervis

kabinet (n)
kabinett

kabouter (n)
tomte, gnom
  1. sprookjesfiguur
minior
  2. padvindster

kachel /ˈkɑ.xəl/ /ˈkɑ.xəɫ/ /ˈkɑ.χɔɫ/ (n)
kamin
  1. een apparaat waarin energie wordt omgezet in warmte met de bedoeling een ruimte te verwarmen

kachtel /ˈkɑxtəl/ /ˈkɑxtəɫ/ /ˈkɑχtəɫ/ (n)
föl
  1. een jong van een paard.

kadaver (n)
kadaver
  1. dood lichaam van een dier

kader (n)
karm
  1. rand die om iets (m.n. een afbeelding of schilderij) heen wordt aangebracht
  2. situationele context, raamwerk, verband
kader
  3. geschoolde medewerkers in een organisatie

kaduuk (adj)
trasig
  1. iets is zo beschadigd dat het zijn functie niet meer kan uitoefenen

kaf /kɑf/ (n)
agn
  1. de vliezen rondom de graankorrels

kaftan (n)
kaftan
  1.

kajak (n)
kajak
  1. een gesloten kano om in wild water of op zee te varen

kajuit (n)
hytt
  1. een gemeenschappelijke verblijfplaats op schepen

kaki /kaki/ (n)
sharon

kakkerlak (n)
kackerlacka
  1. benaming voor insecten uit de orde Blattodea

kakofonie (n)
kakofoni
  1. een rommelig geheel van vele klanken door elkaar

kale (n)
flintis, flintskalle
  1. kaalhoofdig iemand

kalender (n)
kalender
  1. tabel die de verdeling van het jaar in dagen, weken of jaren aangeeft, evt. met feestdagen enz.

kalenderjaar (n)
kalenderår
  1. een periode van een jaar, beginnend op 1 januari en eindigend op 31 december

kalf (n)
kalv
  1. jong van het rund en sommige andere zoogdieren.

kalfsvlees (n)
kalv

kalief (n)
kalif

kalifaat (n)
kalifat

kalium (n)
kalium
  1. scheikundig element met symbool K en atoomnummer 19

kalk /ˈkɑl(ə)k/ (n)
kalk
  aanduiding voor een aantal alkalische zouten van calcium

kalkoen (n)
kalkon
  1. bepaald soort gedomesticeerde vogel, Meleagris gallopavo

kalkoven (n)
kalktillverkning

kalksteen (n)
kalksten

kalligrafie (n)
kalligrafi
  1.

kalm /kɑlm/ (adj)
stilla
  1. weinig in beroering, zonder opwinding

kalmte (n)
lugn

kalven (v)
kalva
  1. een jong baren bij runderen

kam /kɑm/ (n)
kam
  1. getand object om haren mee te verzorgen

kameel /kɑ'mel/ (n)
kamel, dromedar
  1. Camelus bactrianus, een hoefdier met twee bulten op de rug

kameleon (n)
kameleont
  1. tropische hagedis vooral bekend voor zijn snelle kleurveranderingen
  2. veranderlijk persoon

kamer (n)
rum
  1. deel van een huis

kameraad (n)
kamrat

kamerbreed (adj)
heltäckande
  1. zo breed als een kamer, vooral van tapijt dat 400 cm breed is

kamerjas (n)
morgonrock
  1. een lange huisjas

kamerplant (n)
krukväxt

kamertemperatuur (n)
rumstemperatur

kamertoon (n)
normalton
  1. kamertoon

kamfer (n)
kamfer

kamille (n)
kamomill
  1. elk van de planten van het geslacht Matricaria

kammen /kɑmə(n)/ (v)
kamma
  1. met een kam haar in orde brengen

kamp (n)
läger
  1. een plaats waar een aantal troepen geruime tijd of permanent gehuisvest zijn

kamperen (v)
tälta
  1. een vorm van openluchtrecreatie

kamperfoelie (n)
kaprifol

kampioen /kɑmpiun/ (n)
mästare
  1. de winnaar van een kampioenschap

kampioenschap (n)
mästerskap
  1. wedstrijd waar bepaald wordt wie de kampioenstitel mag dragen

kampvuur (n)
lägereld
  vuur in een kamp waaromheen mensen zich (ter gezelligheid) verzamelen

kan (n)
kanna
  1. serviesgoed om vloeistoffen uit te schenken

kanaal /ka'naːl/ (n)
kanal

kanarie (n)
kanariefågel
  1.1 bepaald soort vogel Serinus canarius

kandelaar (n)
ljusstake

kandidaat /kɑndiˈdat/ (n)
kandidat
  1. iemand die zich verkiesbaar gesteld heeft voor een politiek ambt
  2. iemand die zich beschikbaar gesteld heeft voor een baan of functie

kaneel /kɑˈnel/ (n)
kanel
  1. een specerij van de gedroogde binnenbast van de kaneelboom, gebruikt als smaakmaker in vele gerechten

kangoeroe (n)
känguru
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Macropus

kanji (n)
kanji
  1.

kanker (n)
cancer, kräfta
  1. een aandoening die gekenmerkt wordt door het ongecontroleerd vermenigvuldigen van cellen

kannibaal (n)
kannibal, människoätare
  1. menseneter

kannibalisme (n)
kannibalism
  1.

kano (n)
kanot

kanon (n)
kanon
  1. een instrument om explosieve projectielen weg te schieten

kanonneerboot (n)
kanonbåt
  1.

kans (n)
chanse
  2. een mooie gelegenheid

kanselier (n)
kansler
  1. bondskanselier
  2. hoofd van een kanselarij

kansspel (n)
chansspel

kant /kɑnt/ (n)
spets
  1. een vorm van vlechtwerk

kantine (n)
kantin
  1. eetgelegenheid in bedrijven, scholen, verenigingen

kantoor (n)
kontor
  1. een instelling waar allerlei administratieve handelingen worden uitgevoerd

kanunnik (n)
kanik
  1. een titel die aan bepaalde geestelijken wordt verleend binnen enkele christelijke kerkgemeenschappen.

kaolien (n)
kaolin

kapel (n)
kapell
  1. klein kerkgebouw

kapelaan (n)
kaplan
  1. een priester van de katholieke kerk, werkzaam in een parochie

kapen (v)
kapa

kaperbrief /ˈka.pər.ˌbrif/ (n)
kaparbrev
  1. een brief door de overheid of koning werd geschreven, waarmee een schip dat die brieven aan boord had het recht werd gegeven om schepen van vijandelijke mogendheden aan te vallen en leeg te roven

kapitein /kapiˈtɛin/ (n)
kapten

kapmeeuw (n)
skrattmås
  1. bepaald soort zeevogel, Larus ridibundus

kapmes /'kɑpmɛs/ (n)
faskinkniv, machete
  1. stevig mes

kapoen (n)
kapun

kapot (adj)
slut
  4. erg moe

kappa (n)
kappa

kapper (n)
barberare

kappertje /'kɑ.pər.cə/ (n)
kapris
  1. een klein groen bloemknopje van de kappertjesplant, Capparis spinosa, dat meestal op zuur bewaard wordt en dat als kruiderij gebruikt wordt

kapseizen /kɑpsɛɪ̯zə(n)/ /kɑpsɛːzə(n)/ (v)
kapsejsa, kantra
  1. ondersteboven komen liggen

kapsel (n)
frisyr
  1. de manier waarop het haar geknipt is

karabijn (n)
karbin
  1. een geweer met ingekorte loop en soms ook ingekorte schoudersteun

karaf (n)
karaff
  1. tafelfles met wijde buik en smalle hals

karakter (n)
karaktär
  1. aard

karamel (n)
bränt socker
  1. gebrande suiker

karaoke (n)
karaoke
  1. vorm van vermaak, waarbij muziek wordt afgespeeld van een lied, en de amateur zanger in een microfoon de tekst (die op een televisiescherm te lezen is) live zingt

karate (n)
karate
  1. japanse gevechtsport

karavaan (n)
karavan
  1.

karbonade /kɑrboˈnadə/ (n)
kotlett
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

kardemom (n)
kardemumma
  plant en zaad

kardinaal (n)
kardinal
  1. hoge geestelijke in de hiërarchie van de Rooms-Katholieke Kerk, hij mag deelnemen aan de verkiezing van een nieuwe paus

kardinaalshoed (n)
kardinalshatt
  1. hoofddeksel

kardoen (n)
kardon
  1. en 2. bladeren van Cynara cardunculus

kariboe (n)
ren
  1. een zoogdier uit de familie der hertachtigen

karikaturiseren (v)
karikera
  1. een karikatuur maken van

karnemelk (n)
kärnmjölk, filmjölk
  1. gefermenteerde melk

karnen (v)
kärna
  1. langdurige mechanisme bewerking van melk die het melkvet tot boter doet samenklonteren

karper (n)
karp
  1. bepaald soort grote zoetwatervis met een hoge rug, die van oorsprong uit Azië komt, Cyprinus carpio

karteldarm (n)
grovtarm

karton /kɑrˈtɔn/ (n)
kartong
  1. bordpapier
  2. verpakking

karveel (n)
karavell

karwij (n)
kummin
  plant, zaad en specerij

kas /'kɑs/ (n)
kassa
  1. de bak die het ontvangen geld bevat

kaskraker (n)
kassasuccé
  1.

kassa /ˈkɑsa/ (n)
kassaapparat
  3. machine om ontvangen geld te registreren en te bewaren

kassier (n)
kassör
  1. iemand die het beheer heeft over kas en de mutaties ervan bijhoudt

kast /kɑs/ /kɑst/ (n)
skåp
  1. een meubel om gebruiksvoorwerpen in op te bergen, meestal voorzien van horizontale schappen

kastanje (n)
kastanj
  1. de vrucht
  1. de boom

kaste /kɑstə/ (n)
kast
  1. een streng gescheiden stand binnen de hindoeïstische samenleving

kasteel (n)
slott
  1. een middeleeuwse versterkte woning

kasuaris (n)
kasuar
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Casuarius

kat (n)
katt, kattdjur
  1. bepaald soort zoogdier, Felis sylvestris catus

katabolisme (n)
katabolism
  1. geheel van de afbraakprocessen in een lichaam

katafalk (n)
katafalk

kater (n)
bakfylla, baksmälla, kopparslagare
  2. gevolgen van alcoholgebruik

kathedraal /kɑtədral/ (n)
katedral
  1. een hoofdkerk van een bisdom

katheter (n)
kateter
  1. een buisje dat tijdelijk in een lichaamsholte wordt aangebracht, bijv. om lichaamsvocht op te vangen of een medicijn toe te dienen

kathode (n)
katod
  1-2 scheikunde + elektronica

katholiek /ˌka.to.ˈlik/ (adj)
katolsk
  1. overeenkomstig de geloofsleer van de Katholieke Kerk
  2. te maken hebbend met de Katholieke Kerk

kation (n)
katjon

katoen /kɑˈtun/ (n)
bomull
  1. een zachte vezel die uit de opperhuid (epidermis) van de zaden van de katoenplant groeit

katrol (n)
block
  1. een werktuig dat het mogelijk maakt een last met een beperkte kracht te verplaatsen

katwilg (n)
korgvide
  1. bepaald soort loofboom Salix viminalis

kauw (n)
kaja
  1. Corvus monedula, eem zwarte kraaiachtige zangvogel met een grijze nek

kauwen (v)
tugga

kauwgom (n)
tuggummi
  1. een zacht samenhangend snoepgoed dat niet bedoeld is om in te slikken

kaviaar (n)
kaviar, rysk kaviar

kazemat (n)
kasematt
  1. een tegen vijandelijk vuur gedekte en van schietgaten voorziene ruimte voor de opstelling van een vuurwapen, aanvankelijk deel uitmakend van een vesting

kazuifel (n)
mässhake
  1. een mouwloos opperkleed dat door een priester gedragen wordt bij het lezen van de mis

keel /keːl/ (n)
strupe, svalg
  anatomie
hals
  heraldiek

keelpijn /'kelpɛɪn/ (n)
halsont
  1. pijnlijke irritatie van het slijmvlies in de keelholte, meestal door een ontsteking ervan

keep /keːp/ (n)
bergfink
  2. kleurrijke vinkensoort

keeper /ˈkipər/ (n)
målvakt

keer (n)
gång
  1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

keerkring (n)
vändkrets

keerpunt (n)
vändpunkt

kegel /ˈke.xəl/ (n)
kon, kägla
  1. een meetkundig lichaam met een cirkel als grondvlak en uitlopend in een punt

kegelsnede (n)
kägelsnitt
  1. een kromme gevormd door het snijden van een kegel met een plat vlak

keizer (n)
kejsare
  1. een monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerin (n)
kejsarinna
  1. een vrouwelijke monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerlijk (adj)
kejserlig

keizerrijk (n)
kejsardöme
  1. een gebied waar een keizer het staatshoofd is

keizersnede (n)
kejsarsnitt
  1. operatieve verlossing

kelder /ˈkɛldər/ (n)
källare
  1. een ondergrondse bergruimte

kelderpissebed (n)
murgråsugga

kelk (n)
kalk

kelner (n)
kypare

kemphaan (n)
brushane
  1. bepaald soort vogel, Calidris pugnax

kennen /ˈkɛnə(n)/ (v)
känna
  1. bekend, vertrouwd zijn met
  2. door studie of oefening geleerd hebben

kenner (n)
konnässör

kennis /ˈkɛnɪs/ (n)
kunskap
  1. wat je weet of hebt geleerd

keper (n)
sparre

keppel /ˈkɛpəl/ (n)
kippa
  1. hoofddeksel in de vorm van een ondiep bolsegment

kerf (n)
hack
  1. een ingesneden groef

kerk /kɛrk/ (n)
kyrka
  1. openbaar gebouw voor religieuze handelingen of samenkomsten
  2. Christelijke organisatie voor beleving van een specifieke christelijke godsdienst
  3. Georganiseerde groep die bepaalde christelijke standpunten aanhangt

kerkban /ˈkɛrk.bɑn/ (n)
bannlysning, exkommunikation
  1. uitsluiting van de sacramenten of de kerkgemeenschap

kerkbank /ˈkɛrk.bɑŋk/ (n)
kyrkbänk
  1. een bank in een kerkgebouw waarop een dienst kan worden bijgewoond

kerkdienst /ˈkɛrɡdinst/ (n)
gudstjänst
  1. een bijeenkomst van een christelijke gemeente waarin God vereerd wordt

kerkelijk /ˈkɛr.kə.lək/ (adj)
kyrklig
  1. verband hebbend met de kerk

kerker /kɛrkər/ (n)
fängelsehåla
  1. een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen

kerkgebouw /ˈkɛrk.ɣəˌbɔʊ̯/ /ˈkɛrk.χəˌbɑʊ̯/ (n)
kyrkobyggnad, kyrka
  1. een bel naast de ingang van de sacristie die tijdens kerkdiensten geluid wordt

kerkhervormer /ˈkɛrk.hɛrˌvɔr.mər/ (n)
reformator
  2. een persoon die betrokken was bij het ontstaan en/of vormkrijgen van de reformatie

kerkhof (n)
kyrkogård
  1. terrein waar overledenen begraven worden

kerkklok /ˈkɛr.klɔk/ (n)
kyrkklocka
  1. een bel in de toren van een kerk

kerktoren (n)
kyrktorn
  1. een toren bij een kerk

kerkuil /ˈkɛrgœːl/ /ˈkɛrkœʏ̯ɫ/ /ˈkɛrkœːl/ (n)
tornuggla
  1. bepaald soort vogel, Tyto alba

kerkzaal (n)
församlingshem
  1. grotere ruimte in een gebouw bestemd voor missen of vieringen

kermis (n)
marknad
  1. een feest met attracties

kerncentrale (n)
kärnkraftverk

kernenergie (n)
atomkraft
  1. energie geproduceerd door kernfusie of kernsplijting, waarmee in een kerncentrale elektriciteit wordt opgewekt

kernfusie (n)
kärnfusion
  1. het proces waarbij twee atoomkernen botsen en één zwaardere kern vormen waarbij energie vrij komt

kerngezin (n)
kärnfamilj
  1. ouders en hun minderjarige kinderen

kernreactor (n)
kärnreaktor

kernsmelting (n)
härdsmälta
  1. een rampzalige gebeurtenis waarbij de brandstof van een kernreactor smelt door het wegvallen van de koeling

kerosine (n)
fotogen
  1. een vrij zware fractie alkanen die met name als vliegtuigbrandstof gebruikt wordt

kerrie (n)
curry
  specerij

kers (n)
körsbär
  1. steenvrucht van een kersenboom, Prunus subg. Cerasus

kersenboom (n)
körsbärsträd
  1. benaming voor bomen waaraan kleine ronde vruchten groeien, uit het ondergeslacht Prunus subg. Cerasus

kerstavond /kɛr.ˈsta.vɔnt/ /kɛr.ˈz(d)a.vɔnd/ (n)
julafton

kerstbal /ˈkɛrsd.bɑɫ/ /ˈkɛrz.bɑl/ (n)
julgranskula
  1. een bal die men als versiering ophangt aan de takken van een kerstboom

kerstboom /ˈkɛrsd.bom/ /ˈkɛrz.bom/ (n)
julgran
  1. rond Kerstmis opgestelde naaldboom met allerlei versieringen

kerstdag /ˈkɛrs.dɑx/ /ˈkɛrs.dɑχ/ /ˈkɛrz.dɑx/ (n)
juldag

kerstenen /ˈkɛr.stə.ˌnə(n)/ (v)
kristna
  2. heidense volkeren, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context

kerstening /ˈkɛr.stə.ˌnɪŋ/ (n)
kristnande
  1. het proces waarbij heidense volkeren zich, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context

kerstkaart /ˈkɛrs.kart/ /ˈkɛrst.kart/ (n)
julkort
  1. een wenskaart die wordt gekenmerkt door een kerstgroet en wensen voor het komende nieuwe jaar

kerstlied /ˈkɛrs.lid/ /ˈkɛrst.lit/ (n)
julsång
  1. een op Kerstmis betrekking hebbend lied

kerstroos (n)
julros
  1.

kerststal /ˈkɛr.stɑl/ /ˈkɛr.stɑɫ/ (n)
julkrubba
  1. een voorstelling van de geboorte van Jezus met figuren van hout of gips, die vooral in katholieke gezinnen rond Kerstmis in huis te vinden is, vaak onder de kerstboom

kerstster /ˈkɛrstɛr/ (n)
julstjärna

kerststol /ˈkɛr.stɔl/ /ˈkɛr.stɔɫ/ (n)
stolle
  1. een speciaal brood gebakken voor de kerst gevuld met noten, vruchten en spijs

kerstversiering /ˈkɛrst.fər.ˌsiː.rɪŋ/ /ˈkɛrz.vɛr.ˌsiː.rɪŋ/ (n)
julpynt
  1. aangekochte of zelfgemaakte voorwerpen die gebruikt worden om de tafel, het huis of openbare plekken te versieren ter gelegenheid van Kerstmis

kervel (n)
trädgårdskörvel
  1. plant
körvel
  2. keukenkruid

ketchup (n)
ketchup
  1. een saus op basis van tomaten

ketel (n)
Ångpanna
  1. meestal rond metalen vat, vaak geschikt om onder druk gezet te worden

ketelsteen (n)
pannsten

keten (n)
kedja
  1. uit losse, vaak metalen, schakels in een enkele rij aaneengeregen voorwerp

ketoacidose (n)
ketoacidos
  zuurvergiftiging bij suikerziekte

ketter /kɛtər/ (n)
kättare
  1. iemand die vanwege afwijking van de katholieke leer tot misdadiger verklaard was

ketterij /ˌkɛtəˈrɛɪ/ (n)
kätteri
  1. het ingaan in woord of gedachte tegen de doctrines van de kerk

ketting /'kɛtɪŋ/ (n)
halsband
  4. een snoer bestaande uit een draad die door doorboorde kralen of andere voorwerpen gevoerd is

keuken /ˈkøːkə(n)/ (n)
kök
  1. een plaats waar gekookt wordt, ruimte waarin mensen hun voedsel bereiden
  2. de wijze waarop in een land of streek gekookt wordt

keukentrap (n)
trappstege
  1.

keurvorst (n)
kurfurste

keus /'kø:s/ (n)
val
  gelegenheid

keuze (n)
val
  1. het besluit om uit verschillende mogelijkheden er één te nemen

kever /ˈkevər/ /ˈkɛvər/ (n)
skalbagge
  1. bepaald insect

keyboard /ˈkiːbɔː(r)d/ /ˈkiːbɔː(r)t/ (n)
keyboard
  1. een elektronisch muziekinstrument met een toetsenbord
tangentbord
  2. een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer ingevoerd kunnen worden

kibboets /ˈkibuts/ (n)
kibbutz

kiekendief (n)
kärrhök
  1.1 benaming voor roofvogels uit het geslacht Circus

kiel (n)
köl
  1. verlenging van de onderzijde van een (zeil)schip die dient om het verlijeren tegen te gaan en het schip een grotere stabiliteit te geven

kielzog (n)
kölvatten
  1. spoor van waterstroom (achter een schip)

kiem (n)
frö

kiesdrempel (n)
riksdagsspärr
  1. minimale aantal stemmen dat vereist is om verkozen te worden in een vertegenwoordiging

kiespijn /kispɛin/ (n)
tandvärk
  1. pijn in één of meerdere kiezen

kiesrecht (n)
rösträtt

kiessysteem (n)
valsystem
  1. de wijze waarop de volksvertegenwoordiging bij verkiezingen wordt gekozen.

kieuw (n)
gäl
  1. ademhalingsorgaan van vele in water levende dieren

kievit (n)
tofsvipa

kiezelsteen (n)
kiselsten

kiezelwieren /ˈkizəɫˌʋirə(n)/ (n)
kiselalgerna
  2. stam van eencellige organismen, Bacillariophyta

kiezen (v)
välja, rösta
  1. uit meerdere mogelijkheden één nemen

kiezer (n)
väljare
  1. iemand die stemt bij een politieke verkiezing

kijkcijfer (n)
tittarsiffra
  1. een statistische bepaling van het aantal kijkers en hun waardering van een bepaald televisieprogramma

kijken (v)
titta, se, kika, kolla, spana

kikker (n)
groda
  1. benaming voor amfibieën uit de orde Anura
knap
  2. een dubbele haak ter bevestiging van een touw

kikkerdril (n)
grodrom
  1. legsel

kikkererwt (n)
kikärt
  1. en 2. (zaden van) de plant Cicer arietinum

kikkererwtenmeel (n)
kikärtsmjöl
  1. fijn gemalen kikkererwten

kikkervisje (n)
grodyngel
  1. kikker- of paddenlarve

kilogram (abbreviation)
kilogram, kilo
  1. kilogram

kilometer / ˈkilometər / (n)
kilometer
  1. duizend meter

kilometerteller (n)
odometer
  1. meetinstrument dat de totaal afgelegde afstand in kilometers aangeeft

kin /kɪn/ (n)
haka
  1. het vooruitstekende deel van de onderkaak

kind (n)
barn, unge
  1. mens tussen 0 en 18 jaar
  2. persoon voortkomend uit

kinderarbeid (n)
barnarbete

kinderarts (n)
barnläkare
  1. een arts die gespecialiseerd is in de behandeling van kinderen

kinderboek (n)
barnbok

kinderhand (n)
barnhand

kinderjuffrouw (n)
barnskötare
  1. kindermeisje (in een huishouden)

kinderkamer (n)
barnkammare
  1. een kamer ingericht voor kinderen

kinderlied (n)
barnramsa

kindermoord (n)
barnmord
  1. het om het leven brengen van een kind

kinderopvang (n)
barnvakt

kinderspeeltuin (n)
lekpark

kinderwagen (n)
barnvagn
  1. een voertuig waarin zuigelingen of kleuters met de hand verreden kunnen worden

kindsoldaat (n)
barnsoldat
  1. kind dat deelneemt aan een gewapend conflict

kinetisch (adj)
kinetisk
  1. wat beweging veroorzaakt

kinine (n)
kinin

kinkhoest /kɪŋk(h)ust/ (n)
kikhosta
  1. een bepaalde kinderziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Bordetella pertussis

kiosk (n)
kiosk
  1. klein vrijstaand winkeltje waar men snoep, koffie, kranten en tijdschriften kan kopen

kip /kɪp/ (n)
höna
  1. Gallus gallus domesticus, gedomesticeerde vogel uit de familie van de hoenderachtigen
kyckling
  2. kippenvlees

kippenhok (n)
hönshus
  hok voor kippen

kippenvel /ˈkɪpəvɛɫ/ (n)
gåshud
  1. het verschijnsel waarbij als gevolg van kou de huid gaat kleine bubbeltjes vertoont

kippenvet (n)
kycklingfett

kits /kɪts/ (adj)
ketch
  1. een zeiljacht met twee langsgetuigde masten

kitsch (n)
kitsch
  1. schijnkunst die niet aanslaat met veel versieringen en/of de verkeerde materialen waarvan de meeste mensen denken dat het wansmaak is

kiwi (n)
kiwi, kivi
  2. vrucht van plantengeslacht Actinidia

klaaglied (n)
elegi

kladboek (n)
anteckningsbok

klagen (v)
klaga
  1. ongenoegen uiten

klam (adj)
fuktig
  1. een beetje vochtig aanvoelend

klamp (n)
knap
  2. een klem of haak waaraan een touw kan worden bevestigd
  1. een plank of lat die haaks of schuin over andere is aangebracht

klank (n)
ljud
  1. in het algemeen wordt hiermee het totaal aan eigenschappen van een geluid aangeduid

klankbord (n)
predikstolstak
  2. houten hemel boven een spreekgestoelte waardoor het geluid van de spreker weerkaatst en zich verspreidt

klankleer (n)
fonetik

klankpot (n)
ljudklocka, ljudkruka

klant (n)
kund
  1. afnemer van een product of dienst van een leverancier

klaploper (n)
snyltare

klapmuts (n)
klappmyts
  1. bepaald soort zoogdier, Cystophora cristata

klapperpistool (n)
knallpulverpistol
  1. speelgoed pistool dat door kleine hoeveelheid kruit een hard geluid kan maken

klaproos (n)
vallmo
  1. Papaver rhoeas, een plant met een felrode bloem uit de familie Papaveraceae

klapstoel /ˈklɑpstuːl/ (n)
fällstol
  stoel met opklapbare zitting

klapstuk (n)
bringa
  1. ± stuk rundvlees van de borst of klaprib, dat langdurig in een oven gebraden wordt

klarinet (n)
klarinett
  1. een houten blaasinstrument waarop de melodie wordt gespeeld in een harmonie

klas /klɑs/ (n)
klass
  1. een groep leerlingen die een tijdlang gezamenlijk les krijgen
  2. een leerjaar op school
  3. een klaslokaal

klaslokaal (n)
klassrum
  1. een ruimte in een school voor het geven van les aan scholieren

klasse (n)
klass

klauw /klʌu/ (n)
klo
  1. poot van een roofdier
  2. hand

klauwhamer (n)
klohammare

klauwplaat (n)
chuck
  1. klauwplaat

klavecimbel (n)
cembalo
  1. toetsinstrument

klaver (n)
klöver

klaverboer (n)
klöver knekt
  1.

klaveren (n)
klöver
  1. kaartkleur

kleden (v)
klä
  1. kleren aandoen
  2. met weefsel bedekken, van kleding voorzien

kleding /kledɪŋ/ (n)
kläder
  1. het textiel voor de bedekking van het lichaam

kledingstuk (n)
kläder
  1.

kleedster (n)
påklädare

kleefrijst (n)
klibbris
  1. rijstsoort die veel zetmeel bevat

kleerborstel (n)
klädborste
  1. zachte borstel waarmee men stof van kleding kan verwijderen

kleerkast (n)
garderob

kleermaker /ˈklermakər/ (n)
skräddare
  1. iemand wiens beroep bestaat uit het maken van kleding.

klei /klɛɪ̯/ /klɛː/ (n)
lera
  1. zeer fijne, vochthoudende grondsoort

klein (adj)
liten
  1. van geringe grootte

klein kruiskruid (n)
korsört, vanlig korsört

kleindochter /ˈklɛɪndɔxtər/ (n)
dotterdotter
  1. een dochter van iemands kind, een vrouwelijk kleinkind

kleine burgemeester (n)
vitvingad trut
  1. bepaald soort meeuw, Larus glaucoides

kleine modderkruiper (n)
nissöga
  1. bepaald soort zoetwatervis, Cobitis taenia

kleinhandel (n)
detaljhandel
  1. de handel die tatbare producten direct aan consumenten verkoopt

kleinkind /ˈklɛːŋkɪnt/ /ˈklɛːɪŋkɪnt/ (n)
barnbarn
  1. kind van zoon of dochter

kleinood /'klɛɪnot/ (n)
klenod
  1. klein voorwerp van hoge waarde

kleinzoon /ˈklɛɪnzon/ (n)
dotterson, sonson
  1. een zoon van iemands kind, een mannelijk kleinkind

kleiput (n)
lertäkt
  1.

klem /klɛm/ (n)
klämma
  1. een werktuig waarin iets door samendrukken bijeengehouden of vastgezet kan worden

klep (n)
klaff
  1. verstelbare afsluiting

kleptomanie (n)
kleptomani
  1. de onweerstaanbare drang om te stelen

kleren /ˈkleː.rən/ (n)
kläder
  1. kleding of kledingstukken

kletsen (v)
snacka, prata
  2. praten, babbelen

kleur /kløːr/ (n)
färg, kulör
  1. het onderscheid dat gemaakt wordt op basis van het verschil in golflengte van licht

kleuren /ˈklørə(n)/ (v)
färga
  1. van kleur voorzien met potloden, stiften, wasko etc.

kleurloos (adj)
färglös
  1. zonder kleur

kleurpotlood (n)
färgpenna

kleurrijk (adj)
färgglad
  1. vol opvallende kleuren

kleven (v)
fästa

kliek (n)
klick

klier /klir/ (n)
körtel
  2. orgaan

klieven /ˈklivə(n)/ (v)
klyva
  1. langs een scherp breukvlak in tweeën hakken

klif (n)
klippa
  1. steile hoge rots

klikken (v)
klick
  1. een klikkend geluid maken

klimaat (n)
klimat
  1. de gemiddelde natuurlijke gesteldheid van de lucht en het weer in een gebied op een planeet

klimaatontkenner (n)
klimatförnekare

klimaatverandering (n)
klimatförändring
  1. de verandering van het klimaat in een bepaald gebied over een bepaalde periode, m.n. de wereldwijde opwarming sinds de 19e eeuw

klimaatzone (n)
klimatzon

klimatologie /klɪmɑtoloˈɣi/ (n)
klimatologi
  1. leer van de lucht- en weersgesteldheid.

klimatologisch /klɪmɑtoˈloxɪs/ (adj)
klimatologisk
  1. op het klimaat betrekking hebbend

klimmen /'klɪmə(n)/ (v)
klättra
  1. het bewegen in een omhooggaande richting dan wel over obstakels

klimop /'klɪ.mɔp/ (n)
murgröna
  1. Hedera helix, een groenblijvende houtige plant

kliniek (n)
klinik
  1. een inrichting waar patiënten worden verpleegd

klinisch (adj)
klinisk
  1. direct voor de arts (hulpverlener) zichtbaar

klink /klɪŋk/ (n)
vred
  1. handvat om de deur te openen of te sluiten
hasp
  2. constructie om een deur gesloten te houden

klinker /ˈklɪŋkər/ (n)
vokal
  1. een klank van de menselijke spraak waarbij geen obstructie in de ademstroom aangebracht wordt.

klinknagel (n)
nit
  1. een metalen verbinding tussen twee platen bestaande uit twee cilidrische delen die van weerszijden die meestal onder verhitting door vervorming vast bevestigd worden

klip-en-klaar (adv)
klar och tydlig
  1. zo duidelijk dat een misverstand uitgesloten is

klit (n)
kardborre
  1., 2. plant met kleverige bloemknoppen

klok (n)
ur, klocka
  1. een instrument dat de tijd bijhoudt
klocka
  2. een belvormige idiofoon, vooral bekend van kerktorens en carillons

klokhuis /ˈklɔkɦœs/ /ˈklɔkɦœʏs/ (n)
kärnhus
  1. binnenste van een vrucht

klokkentoren (n)
klocktorn
  2. smal hoog bouwwerk met bovenin een of meer wijzerplaten van een uurwerk
  1. smal hoog bouwwerk met bovenin een of meer lui- of slagklokken of een carillon

klokspijs (n)
klockmetall
  1. klokkenbrons

klomp /klɔmp/ (n)
träsko
  1. schoeisel van hout, eventueel in combinatie met leer

klonen (v)
klona
  1. een identieke kopie van een levend wezen maken

klonteren (v)
stelna
  1. klonten vormen

kloof (n)
kanjon, ravin
  1. een ten gevolge van erosie, diep uitgesleten rivierdal, met steile wanden

kloon /klon/ (n)
klon
  1. een levend wezen dat een exacte genetische kopie is van een ander wezen

klooster /klostər/ (n)
kloster
  1. een kloostergemeenschap
  2. een gebouw waarin een klooster gevestigd is

kloppen /ˈklɔpə(n)/ (v)
vispa
  5. verslaan
  2. hoorbaar bewegen

klucht (n)
fars, buskteater
  1. toneelstuk
fars
  2. lachwekkend voorval

kluis /klœʏs/ /klœːs/ (n)
kassaskåp
  1. een tegen inbraak en brand beveiligde kist of kast

kluizenaar (n)
eremit
  1. iemand die alleen en in afzondering leeft

kluns (n)
klant
  1. een onhandig persoon

kluwen (n)
nystan
  1. los om zichzelf opgewonden hoeveelheid wol, garen enz

knaagdier /ˈknaxdiːr/ /ˈknaɣdiːr/ (n)
gnagare
  1. benaming voor dieren uit de orde Rodentia

knaap (n)
hjon
  1. jongen, jongeman

knabbelen (v)
knapra

knagen /'knaɣə(n)/ (v)
gnaga
  1. met de tanden aanvreten

knallen (v)
smälla
  1. een hard geluid of knal geven

knap (adj)
stilig
  2. aantrekkelijk

kneden (v)
knåda
  1. een massa soepel maken door er steeds in te knijpen

kneu (n)
hämpling
  1. bepaald soort vinkachtige, Carduelis cannabina

knie (n)
knä
  1. gewricht in het midden van het been dat het bovenbeen met het onderbeen verbindt

knielen (v)
knäböja
  1. op de knieën gaan

knijpen /'knɛɪpə(n)/ (v)
nypa
  1. tussen twee punten druk uitoefenen

knijptang (n)
hovtång
  1.

knikken /'knɪkə(n)/ (v)
nicka
  1. een verticale beweging met het hoofd maken

knikker (n)
kula
  1. balletje van glas, marmer, steen, hout of klei

knippa /knɪˈpa/ (n)
honungsbär
  1. fruitboom in de Amerikaanse tropen (Melicoccus bijugatus)
  2. vrucht van de gelijknamige boom

knippen (v)
klippa
  1. met een schaar uitsnijden
  3. (informatica) overnemen van informatie

knoflook (n)
vitlök
  1. Allium sativa, een bolgewas dat familie is van ui en bieslook

knokkel (n)
knoge
  1. vingergewricht

knokken /ˈknɔkən/ (v)
kämpa, slåss, strida
  1. vechten

knol /knɔl/ (n)
knöl
  1. verdikte plantenwortel.
rova
  2. koolraap, een eetbare wortel van een plant uit het geslacht Brassica.

knolselderij (n)
rotselleri

knoop (n)
knut, knop, stek
  1. in een draad
knop, knut
  2. snelheidsmaat
knapp
  3. aan een jas e.d.

knoopcel (n)
knappcell
  1. een platte knoopvormige batterij die meestal in draagbare elektronische apparatuur wordt gebruikt

knoopsgat (n)
knapphål
  1. spleet die in een stuk stof is gemaakt zodat een ander stuk stof daaraan kan worden vastgemaakt

knopen (v)
knyta
  1. een vastzittende lus in een koord, draad of touw maken

knots (n)
knölpåk

knuffel (n)
kram
  1. omhelzing
gosedjur, kramdjur
  2. speelgoed

knuffelen (v)
gosa
  1. omhelzen

knuppel /ˈknʏpəl/ (n)
klubba
  1. korte dikke stok, bedoeld om lijfstraf mee uit te delen

knut (n)
svidknott
  1.

knutselen /knʌtsələ(n)/ (v)
pyssla
  1. zelf voorwerpen uit liefhebberij vervaardigen met gebruik van gereedschap als hamer, zaag en schaaf

koala (n)
koala
  1. een Australisch buideldier

kobalt (n)
kobolt
  1. scheikundig element met symbool Co en atoomnummer 27

kobbe (n)
spindel
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

kodiakbeer (n)
kodiakbjörn
  1. Ursus arctos middendorffi, de grootste beer en het grootste bekende landroofdier

koe (n)
ko, kossa
  1. vrouwelijk rund

koek (n)
kaka

koekenpan (n)
stekpanna
  1. een platte pan met een lang handvat

koekje (n)
kaka, småkaka
  1. een klein baksel dat meestal bij de koffie of thee genuttigd wordt

koekjestrommel (n)
kakburk
  1.

koekoek (n)
gök
  1. bepaald soort vogel, Cuculus canorus

koekoeksklok (n)
gökur
  klok

koelie /ˈku:li/ (n)
kuli

koelkast (n)
kylskåp
  1. een huishoudelijk apparaat voorzien van een koelinstallatie, waarin men consumptiemiddelen kan plaatsen die koel moeten blijven

koeltoren (n)
kyltorn
  1.

koepel /ˈkupəl/ (n)
kupol
  1. een gewelf in de vorm van een halve bol of een halve ellipsoïde
  2. een ruimtelijke figuur, veelvlak

koepelorganisatie (n)
paraplyorganisation
  1. een vereniging of stichting waarin een aantal belangenorganisaties vertegenwoordigd zijn

koereiger (n)
kohäger
  1. kleine witte reigersoort

koers (n)
kurs

koeterwaals /ˌku.tər.ˈʋaːls/ (n)
rotvälska
  1. aanduiding voor een onverstaanbare taal

koets (n)
kärra
  1. vierwielig rijtuig met vering, vaak gesloten, dat getrokken wordt door paarden

koetsier (n)
kusk
  1. iemand die de paarden van een koets ment

koevoet (n)
kofot
  1. stevige metalen stang voorzien van een gespleten einde, gebruikt om er zaken mee open te breken

koffer (n)
resväska
  1. draagbare bergruimte van stevig materiaal met een handvat, waarin spullen kunnen worden meegenomen tijdens het reizen

kofferbak (n)
bagageutrymme
  1. het gedeelte van een auto waar de bagage in geplaatst wordt

koffie (n)
kaffe
  1. drank uit koffiebonen

koffie verkeerd (n)
café au lait

koffie-extract (n)
kaffeextrakt
  1. sterk geconcentreerd aftreksel van koffie

koffieboon (n)
kaffeböna

koffiedik (n)
kaffesump
  1. het donkere bezinksel van gemalen koffiebonen dat overblijft na het zetten van koffie

koffiehuis (n)
kafé
  1. een uitspanning waar men koffie kan nuttigen

koffiekamer /ˈkɔ.fi.ˌka.mər/ (n)
fikarum

koffiemolen (n)
kaffekvarn
  1. een huishoudelijk apparaat waarin koffiebonen kunnen worden gemalen

koffieplant (n)
kaffesläktet

kogel (n)
kula
  1-2. munitie
  3. metalen bal gebruikt bij kogelstaten

kogellager (n)
kullager
  1.

kogelvis (n)
pallokalat
  1. benaming voor zeevissen uit het geslacht Tetraodontidae

kogelvrij (adj)
skottsäker
  1. kogelvrij

kogge (n)
kogg
  1. middeleeuws vrachtschip dat vooral door de Hanze werd gebruikt

kok /kɔk/ (n)
kock

koken /ˈkokə(n)/ (v)
koka
  1. vloeistof verwarmen totdat er zich in de hele vloeistof bellen vormen die naar boven stijgen en openspringen
laga mat, koka
  2. met behulp van ingrediënten een maaltijd klaarmaken

kokmeeuw (n)
skrattmås
  1. bepaald soort zeevogel met een gekleurde kop en een lachende roep, Chroicocephalus ridibundus

kokosboom /ˈko.kɔsˌbom/ (n)
kokosnöt
  1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft

kokosmakroon /ˈko.kɔs.maˌkron/ (n)
kokostopp
  1. een ronde koek op kokosbasis op een stuk rond ouwel

kokosmelk /ˈko.kɔsˌmɛlk/ /ˈko.kɔsˌmɛɫk/ (n)
kokosmjölk
  1. vocht verkregen door het kiemwit van een kokosnoot met water te vermengen en uit te knijpen

kokosnoot /'kokɔsnot/ (n)
kokosnöt
  1. een holle vrucht van de kokospalm met wit vruchtvlees en een vezelige bast

kokosolie /ˈko.kɔsˌo.li/ (n)
kokosfett, kokosolja
  1. een soort olie gewonnen uit kokosnoten

kokospalm /ˈko.kɔsˌpɑlm/ /ˈko.kɔsˌpɑɫm/ (n)
kokospalm
  1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft

koksmuts (n)
kockmössa
  hoge witte muts

kolencentrale (n)
kolkraftverk
  1. (elektrotechniek) (werktuigbouwkunde) thermische centrale die elektrische stroom opwekt door verbranding van steenkool

kolibrie (n)
kolibri
  1. een zeer klein vogeltje met een zeer snelle vleugelslag van de familie Trochilidae uit de orde der grootvleugeligen

kolom (n)
kolonn

kolonel (n)
överste
  1. een hoge militaire rang

kolonel-generaal (n)
generalöverste
  1. een rang in het Pruisische leger, het Duitse keizerlijke leger en de Wehrmacht, het leger van nazi-Duitsland

koloniaal (adj)
kolonial
  1. betrekking hebbend op koloniën en het hebben van koloniën

kolonialisme /'kolonijaˌlismə/ (n)
kolonialism
  1.

kolonie /koˈloni/ (n)
koloni
  1. een vestiging van een deel van een bevolking, buiten het eigenlijke territorium van dat volk

kolonisatie (n)
kolonisation

koloniseren (v)
kolonisera
  1. koloniën vormen

kolos (n)
koloss

kolossaal (adj)
kolossal

kom (n)
skål
  1. eetgerei zoals een bord, maar dan dieper

komedie /koˈmedi/ (n)
komedi
  1. een blijspel

komeet (n)
komet
  1. een licht hemellichaam van ijs, gas en stof, zich in een baan ver buiten die van de planeten bewegend, dat bij het naderen van de zon een wolk van gas en gruis in de vorm van een staart ontwikkelt

komen (v)
komma
  1. bewegen van verder weg naar dichterbij
  2. een orgasme hebben

komiek (n)
komiker
  1. iemand die een publiek vermaakt door ze aan het lachen te brengen

komijn (n)
spiskummin
  plant, zaden en specerij

komijnzaad (n)
spiskumminfrön
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

komkommer /kɔm.ˈkɔ.mər/ (n)
gurka
  1. Cucumis sativus, een langwerpige vrucht die men vooral rauw als salade eet

komma /ˈkɔma/ (n)
komma
  1. een leesteken dat een pauze aangeeft

kompas (n)
kompass
  1. instrument waarvan de naald het magnetische noorden aanwijst

kompel (n)
gruvarbetare
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

konijn /kɔˈnɛɪn/ /kɔˈnɛːn/ (n)
kanin
  1. zoogdier dat ook gedomesticeerd kan worden gehouden

koning /ˈkonɪŋ/ /ˈkoːnɪŋ/ (n)
kung, konung
  1. het mannelijk hoofd van een koninkrijk
konung, kung
  2. speelkaart waarvan de waarde meestal tussen die van de vrouw en de aas ligt

koningin /konɪˈŋɣɪn/ /konɪˈŋɪn/ /koʊnɪˈŋɪn/ (n)
drottning

koningschap (n)
kungadöme

koningsmoord (n)
kungamord
  1. een bewuste moord op een koning.

koningswater (n)
kungsvatten
  1.

koninklijk /ˈkonɪŋklək/ (adj)
kunglig
  1. betrekking hebbend op een koning, koningin, aan of bij hem, haar behorend, van hem, haar uitgaand

koninkrijk /ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ (n)
kungarike, konungarike
  1. staatsvorm met een koning aan het hoofd

kont /kɔnt/ (n)
stjärt
  1. de billen, het achterwerk

konvooi (n)
konvoj
  1.

kooi /koːɪ/ (n)
bur
  1. een uit tralies of gaas gemaakt voorwerp dat een ruimte omsluit
box
  3. stal
koj
  4. slaapplaats op een schip

kookboek (n)
kokbok
  boek waaruit men leert koken

kookfornuis (n)
spis

kookkunst /sxɪldərkʌnst/ (n)
kokkonst
  1.

kookpunt (n)
kokpunkt

kookwekker /ˈkokʋɛkər/ (n)
tidur
  1. een apparaatje dat in de keuken gebruikt wordt om de tijd te meten

kool (n)
vitkål, kål
  1. een eetbare plant met veel ondersoorten uit de kruisbloemfamilie
kol
  2. een zwarte brandstof die voornamelijk uit koolstof bestaat

kooldioxide (n)
koldioxid
  1. reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof

koolhydraat (n)
kolhydrat
  1. een bepaald type verbinding van koolstof-, waterstof- en zuurstofatomen

koolmees (n)
talgoxe

koolraap (n)
kålrot, rotabagge

koolrabi (n)
kålrabbi, knutkål

koolstof /ˈkol.stɔf/ (n)
kol
  2. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

koolstofmonoxide (n)
kolmonoxid
  1. verbinding met moleculen van één atoom zuurstof en één atoom koolstof (CO)

koolvis (n)
gråsej
  1. bepaald soort vis met donker gekleurde mondholte en rug die voorkomt in het hoge noorden van de Atlantische Oceaan, Pollachius virens

koolwaterstof /kol'watərstɔf/ (n)
kolväte
  1. een verbinding die uit koolstof en waterstof is opgebouwd

koolzuur /'kolzyr/ (n)
kolsyra
  1. H₂CO₃

koopje /kopjə/ (n)
fynd

koopkracht (n)
köpkraft
  1. de hoeveelheid goederen of diensten die gekocht kan worden met een bepaald geldbedrag

koopman (n)
köpman

koopvaardijschip (n)
handelsfartyg
  1. zeeschip voor het vervoer van handelsgoederen

koor (n)
kor, kör
  1. een groep mensen die samen zingen

koorde (n)
korda
  1. rechte tussen twee cirkelpunten

koorts (n)
feber
  1. (medisch) verhoging van de lichaamstemperatuur

koosjer /ˈkoʃər/ (adj)
kosher

kootje (n)
falang
  1. beentje van vinger of teen

kop /kɔp/ (n)
huvud
  1. hoofd van een dier
  2. hoofd van een mens
krona
  8. zijde van een geldstuk met een afgebeeld hoofd
kopp
  1. porseleinen recipiënt met oor, om uit te drinken

kopbal (n)
nick
  1.

kopen /ˈkopə(n)/ (v)
köpa
  1. in ruil voor geld iets in bezit krijgen

koper /'kopər/ (n)
köpare, inköpare, klient, uppköpare
  1. persoon die koopt
koppar
  2. scheikundig element met symbool Cu en atoomnummer 29, het is een roodgeel overgangsmetaal

kopieerapparaat (n)
fotostatkopia maskin

kopiëren /kopi<sup>j</sup>'ɪːrə(n)/ (v)
kopiera
  1. een duplicaat maken van
härma
  2. imiteren

koplamp /ˈkɔplɑmp/ (n)
framlykta
  1. een witte of gele lamp aan de voorzijde van een voertuig

koppelen (v)
koppla

koppeling (n)
koppling
  1. een constructie die in een motor of voertuig mechanische krachten op een te onderbreken wijze overbrengt

koppelingspedaal (n)
kopplingspedal
  1. voetbediening om de verbinding tussen de motor van een voertuig en de wielen te verbreken

koppelteken (n)
bindestreck
  1. een streepje om twee of meer woorden een eenheid te laten vormen

koppelwerkwoord (n)
kopula
  1. een werkwoord dat een eigenschap koppelt aan het onderwerp

koppen (v)
nicka
  1. een bal een stotende beweging met het hoofd geven
  2. de kop verwijderen

koppig /ˈkɔpəx/ /ˈkɔpəç/ (adj)
envis
  1. vasthoudend aan eigen wil of inzicht

kopschot (n)
huvudskott
  1. een meestal dodelijk schot in het hoofd

koptelefoon (n)
hörtelefon
  1. stel van twee kleine luidsprekers die men tegen of in de oren plaatst

koraal (n)
korall
  1. skelet van de koraalpoliep

korfbal (n)
korfball
  1. een balsport waarbij een bal door een mand (korf) moet worden gegooid

koriander /korijɑndər/ (n)
koriander
  1. en 2. (gedroogde) zaden van Coriandrum sativum

korianderblad /korijɑndərblɑt/ (n)
korianderblad
  1. (gedroogd) blad van Coriandrum sativum

korianderpoeder (n)
korianderpulver
  1. gemalen gedroogde zaden van Coriandrum sativum

korianderzaad /korijɑndərzaːt/ (n)
korianderfrö
  1. gedroogde zaden van Coriandrum sativum

kornoelje (n)
kornell

korrel (n)
gryn
  1. een enkele zaad van graan

korset (n)
korsett

korst /kɔrst/ (n)
skorpa
  1. een harde buitenste laag om iets dat verder relatief zacht is

kort /kɔrt/ (adv)
kort
  2. van geringe lengte
  1. van geringe duur

korting (n)
rabatt, rea
  1. reductie in prijs

kortsluiting /ˈkɔrt.slœy.tɪŋ/ (n)
kortslutning
  1. het plaatsvinden van een gewenste of ongewenste weerstandloze verbinding in een stroomkring

kortzichtigheid (n)
kortsiktighet
  2. bijziendheid

korund (n)
korund

korvet (n)
korvett
  1.

korvijnagel (n)
koffernagel
  1. een staaf waarmee schoten, vallen en andere lijnen op zeilschepen worden belegd

kosmologie (n)
kosmologi

kosmonaut (n)
kosmonaut

kosmos (n)
kosmos
  1. het gehele tijd-ruimte continuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

kost (n)
mat
  2. voedsel, als onderdeel van het dagelijks bestaan

kostbaar (adj)
dyr

kosten (v)
kosta
  1. als te betalen prijs hebben

kostenplaats /'kɔstənplats/ (n)
kostnadsställeredovisning

koster (n)
kyrkvaktmästare
  1. kerkelijke bediende, die met de zorg van het kerkgebouw, en het vlot verloop van de kerkdiensten belast is

kostganger (n)
matgäst
  1. iemand die (tegen betaling) bij iemand anders voeding en onderdak ontvangt

kostwinner (n)
löntagare

kotelet /kotəˈlɛt/ (n)
kotlett
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

kotsen (v)
kasta upp
  1. de maaginhoud via de mond weer naar buiten werken

kotter (n)
kutter

koud /kʌʊt/ (adj)
kall
  1. niet warm, fris, kil, koel

koude /ˈkɑu̯də/ (n)
kyla, kall
  1. het koud zijn

kous /kaʊ̯s/ /kɔʊ̯s/ /kʌʊ̯s/ (n)
strumpa
  1. een aansluitend, meer of minder elastisch kledingstuk dat de voet en (een deel van) het been bedekt

kozijn (n)
Fönsterkarm
  1. rand van een raam of deur waar de ruit of de deur in gevat is

kraagsteen (n)
kragsten
  1. een, vaak geornamenteerde, uitstekende steen aan een gevel die een dragende functie heeft

kraai /kraɪ̯/ /kraːɪ̯/ (n)
kråka
  1.1 bepaald soort zwarte vogel, Corvus corone

kraaien /ˈkraɪ̯.jə/ /ˈkraː.jə/ (v)
gala
  1. het voor de haan kenmerkende geluid voortbrengen

kraak (n)
bläckfisk
  1. zeemonster, waarschijnlijk de inmiddels goed gedocumenteerde reuzenpijlinktvis
  2. inktvis zonder inwendig skelet

kraakbeen /ˈkrakben/ (n)
brosk
  1. een speciale vorm van bindweefsel met een elastisch karakter als gevolg van eigenschappen van de extracellulaire matrix

kraan (n)
kran
  3. mechanisme waarmee de stroming van vloeistof of gas geregeld kan worden
  4. werktuig om voorwerpen in de hoogte te verplaatsen
  2. iemand die op een bepaald gebied uitblinkt

kraanvogel (n)
trana
  1. bepaald soort grote vogel, Grus grus

krab /krɑp/ (n)
krabba
  1. kreeftachtige die leeft in de nabijheid van water

kracht (n)
kraft
  1. een uitwendige oorzaak die ongehinderd door andere krachten de bewegingstoestand van een lichaam verandert

kramp (n)
kramp
  1. een toestand van onwillekeurige en aanhoudende samentrekking van een spier

kransslagader (n)
kransartär
  1. twee uit de aorta ontspringende slagaders die de hartspier van bloed voorzien

krant (n)
dagstidning
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

krantenpapier /'krɑntəpaˌpir/ (n)
tidningspapper
  1. een soort papier zoals waarop de kranten gedrukt worden

kraslot (n)
skraplott
  1. een lot waarbij men direct weet of men wel of niet gewonnen heeft als men een beschermfolie wegkrast

krat (n)
back
  1. houten of plastic doos met openingen in de zijkanten in een standaardformaat, vaak gebruikt voor opslag en het vervoer van flessen, fruit of andere waren

kreeft /kreft/ (n)
hummer
  1. benaming voor dieren uit de infraorde Astacidea

krekel /krekəl/ (n)
syrsa
  1. Gryllidae

krent (n)
korint
  1. druif
girigbuk, snåljåp, gnidare
  2. gierigaard
bak, rumpa, ända
  3. zitvlak

kreuken (v)
skrynkla
  2. gekreukt raken

kreunen /krønə(n)/ (v)
stöna
  1. ongearticuleerde geluiden maken, vaak van pijn of ander leed

krib /krɪp/ (n)
dammverk
  3,4,5. golfbrekertjes

kribbe (n)
krubba
  1. voederbak

kriek (n)
surkörsbär

krijger (n)
krigare
  1. iemand die zich toelegt op het voeren van oorlog, met name tussen stammen

krijgsheer (n)
krigsherre

krijgslist (n)
krigslist
  1. een handeling die erop gericht is om door list en bedrog de vijand te misleiden, zoals het verspreiden van valse geruchten

krijgsmacht (n)
stridsmakt

krijgsolifant (n)
stridselefant
  1. een olifant die vroeger tijdens op het land uitgevochten oorlogen werd ingezet als strijddier

krijgsraad (n)
krigsrätt
  1. een raad die optreedt als rechtsorgaan in het krijgsrecht

krijt (n)
krita
  1. wit mineraal dat uit calciumcarbonaat bestaat
  2. schrijfmateriaal uit dat materiaal vervaardigd

krimpen (v)
krympa
  1. kleiner in omvang worden

kring (n)
krets
  2. een gemeenschap van mensen

kristal (n)
kristall
  1. een hoeveelheid ordelijk gerangschikte atomen of moleculen in vaste vorm

kristalliseren (v)
kristallisera
  1. ordeningsproces

kristalontvanger (n)
kristallmottagare

kritiek (adj)
kritik
  1. op het scherp van de snede, met onzekere uitkomst, zeer ernstig

kritiek (n)
kritik
  1. uitingen die een vraagteken plaatsen achter iemands gedrag of zienswijze
  2. een document dat kunstzinnig commentaar levert op een optreden, tentoonstelling, boek , film of andere kunstuiting

kritisch (adj)
kritisk
  1. ernaar geneigd vraagtekens te plaatsen achter iets
  2. onder zulke omstandigheden dat er meer neutronen geproduceerd dan geabsorbeerd worden, waardoor een nucleaire kettingreactie op gang kan komen

kroeg /krux/ (n)
krog, pub
  1. publieke drinkgelegenheid

kroepoek (n)
räkchips

kroket (n)
krokett
  1. een rol ragout die gepaneerd en gefrituurd wordt

krokodil /krokoˈdɪl/ (n)
krokodil
  1. een groot, in het water levend reptiel dat behoort tot de familie der Crocodylidae

krokodilwachter /kroko'dɨlwɑχtər/ (n)
krokodilväktare
  1.

krokus (n)
krokus
  1. irisachtige lentebloem

krom (adj)
böjd
  1. niet recht

kromhoorn (n)
krumhorn
  1. kromhoorn

kronen (v)
kröna
  1. iemand tot koning of koningin maken door hem of haar in een ceremonie een kroon op het hoofd te zetten

kroniek (n)
krönika

kroning /ˈkronɪŋ/ (n)
kröning
  ceremonie

kroon (n)
krona
  1. hoofddeksel dat door een vorst gedragen wordt

kroonprins (n)
tronarvinge
  1. een prins die in een monarchie de eerste is die de rechtmatige vorst opvolgt bij aftreden of overlijden

kropandijvie (n)
escarolesallat
  1. en 2. (bladeren van) éénjarige plant Cichorium endiva var. latifolia

kruid /krœʏ̯t/ /krœːd/ /krœːt/ (n)
ört

kruiden (v)
krydda
  1. specerij bij een gerecht doen

kruidenier (n)
livsmedelsaffär
  2. winkel met levensmiddelen

kruidnagel (n)
kryddnejlika
  1. specerij van de kruidnagelboom

kruier /krœyjər/ (n)
bärare
  1. iemand die bagage vervoert op o.a. stations en vliegvelden

kruik (n)
kanna

kruimel /ˈkrœy.məl/ (n)
smula

kruimeldiefstal /ˈkrœyməlˌdifstɑl/ (n)
snatteri
  1. bij herhaling spullen of bedragen met een lage waarde stelen

kruipbraam (n)
hjortron
  1. een soort braam

kruipen /'krʌʏ.pə(n)/ (v)
krypa

kruis (n)
kors, kryss
  1. geometrisch figuur
  4. symbool

kruisbek (n)
mindre korsnäbb
  1. kleine vinkachtige zangvogel

kruisbes (n)
krusbär
  1. Ribes uva-crispa

kruiser /ˈkrœʏsər/ (n)
kryssare
  1. een oorlogsschip dat hoge snelheden kan halen
  2. een type jacht

kruisigen (v)
korsfästa
  1. een vorm van executeren: aan het kruis hangen tot de dood erop volgt

kruisiging (n)
korsfästelse

kruising (n)
korsning
  1. een punt

kruiskerk /krœʏ̯s.kɛrk/ /krœːs.kɛrk/ (n)
korskyrka
  1. een kerkgebouw waarvan de plattegrond een kruisvorm heeft

kruispunt (n)
korsning
  1. een plaats waar twee of meer wegen elkaar kruisen

kruissleutel (n)
fälgkors
  1. kruissleutel

kruisvaarder (n)
korsfarare
  1.

kruisvormig /krœʏ̯sˈvɔr.məχ/ /krœːsˈvɔr.məx/ (adj)
korsformig
  1. de vorm van een kruis hebbend

kruisweg (n)
korsvägsandakt

kruiswoordpuzzel (n)
korsordet

kruiswoordraadsel (n)
korsordet
  1. kruiswoordpuzzel

kruiwagen (n)
skottkärra
  1. een eenwielige kar met twee lange handgrepen voor het transport van zware, meestal losse lading

kruk (n)
pall
  1. simpel zitmeubel zonder leuningen
krycka
  2. hulpmiddel bij het lopen

krulandijvie (n)
frisésallat
  1. en 2. (bladeren van) éénjarige plant Cichorium endiva

krulspeld /ˈkrʏl.spɛlt/ (n)
papiljott
  1. hulpmiddel waarom je een haarlok kunt wikkelen om krullen te maken in stijlhaar

krultang (n)
locktång

krypton (n)
krypton
  1. scheikundig element met symbool Kr en atoomnummer 36

kubb /kup/ (n)
kubb
  1. Zweeds buitenspel

kubisme (n)
kubism
  1. 20-eeuwse stroming binnen de beeldende kunst waarin de werkelijkheid op een sterk vereenvoudigde manier wordt weergegeven

kubus (n)
kub
  1. een regelmatig zesvlakkig lichaam, begrensd door zes gelijke vierkanten

kudde /'kɵdə/ (n)
hjord
  1. een groep samenlevende (zoog)dieren
flock
  een kudde schapen

kuiken /ˈkœʏ̯kə(n)/ /ˈkœːkə(n)/ (n)
kyckling
  donzig jong vogeltje

kuis (adj)
kysk

kuit (n)
vad
  1. deel van het been
rom
  2. visseneitjes

kukeleku /kykələky/ (interjection)
kuckeliku
  1. het geluid van een haan

kumquat (n)
kumquat
  1. en 2. (citrusvrucht van) plant Citrus japonica

kunnen (v)
kunna
  1. in staat zijn om, het vermogen hebben om

kunst /kʏnst/ (n)
konst
  1. een subjectieve schepping van een mens

kunsthandelaar (n)
konsthandlare
  1. iemand die voor zijn beroep kunst koopt en verkoopt

kunstmatig (adj)
artificiell, konstgjord
  1. door menselijk, moedwillig ingrijpen tot stand gekomen

kunstmest (n)
konstgödsel
  1. een combinatie van chemische stoffen die aan de aarde wordt toegevoegd ter bemesting daarvan

kunstschaatsen (n)
konståkning
  1. sport waarbij individuelen, paren en groepen schaatsers rotaties, sprongen en andere bewegingen op het ijs maken, die vaak met muziek wordt uitgevoerd

kunsttaal /ˈkʏns.tal/ /ˈkʏns.taɫ/ (n)
konspråk
  1. een artificiële of geconstrueerde taal is een taal waarvan de structuur, vocabulair en grammatica speciaal ontworpen is door een individu of een kleine groep, inplaats van op een natuurlijke wijze geëvolueerd in een cultuur

kunstwerk /kʌnstwɛrk/ (n)
konstverk
  1. resultaat van een inspanning om iets te maken dat bijzonder mooi of indringend is

kurk /kʏrk/ (n)
kork
  1. licht, poreus materiaal, afkomstig van de kurkeik

kurkeik /kʏr.kɛi̯k/ /kʏr.kɛːk/ /kʏrk.ʔɛi̯k/ (n)
korkek
  1. Quercus suber; een boom uit de napjesdragersfamilie

kurkentrekker (n)
korkskruv
  1. een werktuig om flessen te ontkurken

kurkuma (n)
gurkmeja
  plant en specerij

kus /kʏs/ (n)
kyss
  1. het de lippen ergens tegenaandrukken om affectie uit te drukken

kussen /ˈkʏsə(n)/ (n)
kudde, dyna
  1. een met zacht materiaal gevulde zak, dienende om het (slaap)comfort van de gebruiker te verbeteren

kussenlava (n)
kuddlava
  1. een vorm van uitvloeiingsgesteente, dat het uiterlijk heeft van min of meer op elkaar gestapelde kussentjes

kust /'kɵst/ (n)
kust
  1. de waterkant langs de zee

kustwacht (n)
kustvakt

kut /kɵt/ (n)
fitta
  vrouwelijk schaamdeel

kuuroord (n)
kurort
  1. een oord met geneeskrachtige baden

kwaadaardig (adj)
elakartad
  1. schade aanrichtend

kwaadaardigheid (n)
illvilja
  1. het innerlijk slecht zijn

kwab /kʋɑp/ (n)
lob
  2. een gedeelte van lever, longen of hersenen

kwabaal (n)
lake
  1. bepaald soort vis die inheems is in Europa, Lota lota

kwak /kʋɑk/ (n)
natthäger
  2. bepaalde reigersoort, Nycticorax nycticorax

kwaken (v)
kväka
  1. witter

kwal /kʋɑl/ (n)
manet
  1. vrijzwemmend, voornamelijk in zee levend ongewerveld dier met een geleiachtig lichaam in de vorm van een klok of paraplu

kwalitatief /kvalitɑ'tif/ (adj)
kvalitativ
  1. naar de hoedanigheid, betreffende de kwaliteit

kwaliteit (n)
kvalitet
  1. een peil van uitmuntendheid
  2. eigenschap

kwantitatief (adj)
kvantitativ
  1. met betrekking tot de hoeveelheid

kwantiteit (n)
kvantitet

kwantumcryptografie (n)
kvantkryptering
  vorm van onkraakbare beveiliging voor elektronische communicatie

kwantumgetal (n)
kvanttal
  getal dat in de kwantummechanica wordt gebruikt voor het beschrijven van de eigenschappen van bepaalde deeltjes

kwantummechanica (n)
kvantmekanik
  1. studie en beschrijving van het gedrag van de kleinste deeltjes

kwantumoptica (n)
kvantoptik
  een discipline van de natuurkunde die de kwantumeffecten die bij licht optreden bestudeert en gebruikt

kwart (n)
fjärdedel
  1. een vierde deel

kwartaal (n)
kvartal
  een kwart van een kalenderjaar

kwartel (n)
vaktel
  1. Coturnix coturnix, vederwild en hoendervogel

kwartelkoning (n)
kornknarr
  1. bepaald soort vogel, Crex crex

kwartet (n)
kvartett
  1. een groep van vier muzikanten

kwarts (n)
kvarts
  een vorm van siliciumdioxide

kwast /kʋɑst/ (n)
tofs
  1. Versiering
kuf
  3. Vreemd persoon
lemonad
  5. Limonade

kwatrijn (n)
fyrrading
  1.

kweekreactor (n)
bridreaktor
  1.

kweepeer /ˈkwe.peːr/ /ˈkʋe.pɪːr/ /ˈkβ̞e.peːr/ (n)
kvitten
  1. een peervormige vrucht van de Cydonia oblonga

kweken /'kʋekə(n)/ (v)
avla
  1. dieren of planten verzorgen en hun voortplanting mogelijk maken

kwellen (v)
pina
  1. pijn of ergernis bezorgen

kwetsbaar /kwɛtsbar/ (adj)
sårbar, utsatt
  1. weinig beschermd tegen beschadiging

kwetsen /kwɛtsə(n)/ (v)
såra
  1. beschadigen, schaden
  2. beledigen, schofferen

kwijlen (v)
dregla
  1. een vloed van speeksel onwillekeurig uit de mond laten lopen

kwijtraken /ˈkʋɛːtrakə(n)/ (v)
förlora
  2. niet meer weten waar iets is

kwik (n)
kvicksilver
  1. een scheikundig element en zilverwit overgangsmetaal met symbool Hg en atoomnummer 80

kwikstaart (n)
sädesärla
  1. benaming voor vogels uit de geslachten Motacilla en Dendronanthus

kwikzilver (n)
kvicksilver
  1. een metaal dat vloeibaar is bij kamertemperatuur

kwint (n)
kvint
  1.

kwispedoor (n)
spottkopp
  1. een pot bestemd voor het opvangen van sputum

kwispelen (v)
vifta
  1. druk met de staart zwaaien.

kwitantie (n)
kvitto

laag /lax/ (adj)
låg
  1. niet ver boven iets anders zijn
  2. niet vergevorderd zijn in een rangorde of volgorde
  3. geluid met een klein aantal trillingen per tijdseenheid
  4. met een beperkt aanzien

laag /lax/ (n)
lager, skikt
  1. iets dat zich in twee richtingen uitstrekt maar in de derde een beperkte dikte heeft

laan (n)
allé
  1. weg die aan beide kanten wordt geflankeerd door bomen

laars /lars/ (n)
stövel
  1. een schoen met een hoge schacht die een deel van het been bedekt

laat (adj)
för sent
  1. na het voorziene ogenblik
sen
  2. 's avonds, 's nachts

laatst (adj)
sist
  1. overtreffende trap van laat

laboratorium (n)
laboratorium
  1. ruimte voor wetenschappelijk onderzoek

labyrint (n)
labyrint
  1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

laccase /lɑ.ˈka.zə/ (n)
lackas
  1. een enzym dat met behulp van koperionen andere stoffen kan oxideren

lach /lɑx/ /lɑχ/ (n)
skratt
  1. een vrolijkheidsuiting door middel van het optrekken van de mondhoeken en vaak het voortbrengen van een geluid

lachen (v)
skratta
  1. zichtbaar en/of hoorbaar blij zijn met iets of iets grappig vinden

lactase (n)
laktas
  1. enzym dat in de dunne darm lactose kan afbreken

lactose (n)
laktos
  is een suiker die o.a. in melk voorkomt

lacune (n)
lakun
  1. iets dat ontbreekt

ladder /ˈlɑdər/ (n)
stege
  1. een houten of metalen voorwerp met treden om makkelijk op hoger gelegen plaatsen te komen

lade (n)
låda
  1. uitschuifbare bergplaats

lading /'ladɪŋ/ (n)
elektrisk laddning
  3. opeengehoopte elektriciteit

laesie (n)
lesion
  1. beschadiging van het weefsel in een organisme

laf /lɑf/ (adj)
feg
  1. een gebrek aan moed tonend

lafheid /ˈlɑfɦɛit/ (n)
feghet
  1. de neiging keuzes te maken die van weinig moed getuigen

lagedrukgebied (n)
lågtryck
  1. een gebied waar relatief een lagere druk heerst dan elders, term uit de meteorologie

lager /ˈlaːɣər/ /ˈlaːχər/ (adj)
lager
  1. een constructie die er ...

lagune (n)
lagun
  1. ondiep meer

lak (n)
lack
  1. stof die een dunne beschermlaag vormt nadat ze opgelost in een vluchtig oplosmiddel...

lakei (n)
lakej
  1. (beroep) Een lakei of dienaar is een bediende werkend aan een koninklijk hof

laken /ˈlakə(n)/ (n)
lakan
  2. een rechthoekig stuk stof dat ter bedekking dient, m.n. bij het slapen

lam (n)
lamm
  1. jong van het schaap

lama (n)
lama
  1. soort Zuid-Amerikaans eeltpotig zoogdier Lama glama

lamantijn (n)
manat
  1. in het water levende zoogdieren uit het geslacht Trichechus

lamp /lɑmp/ (n)
lampa
  1. een voorwerp gemaakt om licht te geven

lampenkap (n)
lampskärm
  1. kap over een lamp om het licht af te schermen

lamprei (n)
nejonögon
  1. benaming voor vissen uit de familie Petromyzontidae

lancet (n)
lansett
  1. een dubbelsnedig operatiemes

land (n)
land
  3. een geografisch gebied aan één bepaald gezag onderworpen
  4. niet verstedelijkt gebied
  1. gedeelte van het aardoppervlak dat boven water uitsteekt
  2. dat deel van de aardbodem dat geschikt is voor of gebruikt wordt voor bebouwing of landbouw en veeteelt

landbouw /ˈlɑntbɑuw/ (n)
jordbruk
  1. het cultiveren van land voor de voortbrengst van voedsel en andere nuttige producten

landen (v)
landa
  1. vanuit de zee, de lucht of de ruimte voet op vaste bodem zetten

landgenoot (n)
landsman
  1. iemand uit hetzelfde land

landijs /ˈlɑntɛɪ̯s/ /ˈlɑntɛːs/ (n)
istäcke
  1. de vaste vorm van water, bevroren water

landing (n)
landning
  2. vlucht van vliegtuigen...

landschap (n)
landskap

landschildpad (n)
sköldpadda
  1. schildpad uit de familie Testudinidae

landstaal (n)
landsspråk

landtong (n)
udde, halvö, landtunga
  1. smalle strook land die zich in zee of meer uitstrekt

lang (adj)
lång
  1. van grote duur

langlaufen (n)
längdåkning
  1. een manier van voortbewegen op latten door de sneeuw

langoest (n)
langust
  1.

langpootmug (n)
harkrank

langs (preposition)
längs
  1. terzijde van, evenwijdig aan

langskomen /lɑŋskomə(n)/ (v)
komma förbi
  1. voorbijgaan
  2. langsgaan, op bezoek komen

langzaam /ˈlɑŋzam/ (adj)
långsam
  1. met weinig snelheid

langzaamaanactie (n)
maskning
  1. een vorm van arbeidsconflict waarbij de werkers niet thuis blijven maar opzettelijk langzaam werken

lanthaan (n)
lantan
  1. Chemisch element

lanthanium (n)
lantan
  1. Chemisch element

lap (n)
lapp
  1. een stuk van iets

laparoscopie (n)
laparoskopi
  1. met een kijkbuis in de buikholte kijken en opereren

laptop (n)
bärbar dator, laptop
  1. kleine draagbare computer

larve (n)
larv
  1. jeugdstadium van de meeste insecten en veel amfibieën

lasagne (n)
lasagne

laser (n)
laser
  1. lichtbron die uiterst intense lichtstraal van één kleur uitzendt

lassen (v)
svetsa
  1. door plaatselijke sterke verhitting van de voeg twee metalen voorwerpen met elkaar verbinden

lasser (n)
svetsare
  1. iemand die stukken metaal op een naad door sterke plaatselijke verhitting verbindt

last (n)
börda
  1. iets wat een mens hindert

lastdier (n)
dragdjur
  1. een gedomesticeerd dier dat men gebruikt om vracht te vervoeren

laster (n)
förtal
  1. onterechte beweringen die iemand in een kwaad daglicht stellen

lastercampagne (n)
nedsvärtningskampanj
  1. actie met als doel iets of iemand in de goede naam aan te tasten

lasteren (v)
smutskasta
  1. ten onrechte kwaadspreken over iemand

latei (n)
dörrbalk
  1. latei

laten (v)
lämna
  3. niet doen
  4. niets veranderen
  5. vertrekken
låta
  6. aansporing
  2. toestaan

latent (adj)
latent
  1. sluimerend

later /ˈlaː.tər/ (adj)
senare

latex /'la.tɛks/ (n)
latex

laurier (n)
lager
  boom en kruid

laurierblad (n)
lagerblad
  2. (gedroogde) bladeren van Laurus nobilis

lauw /laʊ̯/ /lʌʊ̯/ /lʌː/ (adj)
ljumm, ljum
  1. een temperatuuraanduiding die tussen warm en koud ligt

lava (n)
lava
  1. vloeibaar gesteente dat uit een vulkaan tevoorschijn komt

lavas (n)
libbsticka
  1. bepaald kruid, Levisticum officinale, dat zowel in de keuken als in de geneeskunde gebruikt wordt

lavendel /laˈvɛndəl/ (n)
lavendel
  1. Lavandula, een struik uit de lipbloemenfamilie Lamiaceae die vaak is terug te vinden in tuinen omwille van de paarse kleur en de geur van de bloemen

lawaai /la'ʋaj/ (n)
buller, oväsen
  1. luid en storend geluid

lawine /la'ʋinə/ (n)
lavin, snöskred
  1. een sneeuwverschuiving op een berghelling

lawrencium (n)
lawrencium
  1. Chemisch element

laxeermiddel (n)
laxativ

lazaret (n)
lazarett
  1. een grote mobiele medische (militaire) installatie die tijdelijk de taken van een ziekenhuis kan overnemen

lebmaag (n)
löpmage
  1. de vierde maag van een herkauwer, zoals een rund

lectuur (n)
läsning
  1.verwijst naar alles wat gelezen kan worden

ledigheid (n)
sysslolöshet
  1. het niets doen, het niets te doen hebben

leedvermaak /'letfərmak/ (n)
skadeglädje
  1. het genoegen scheppen in het leed van een ander

leeftijd (n)
ålder
  1. de tijd dat iemand leeft of geleefd heeft, het totaal aantal levensjaren

leeftijdsgroep (n)
åldersgrupp

leeg /lex/ (adj)
tom
  1. zonder inhoud

leek /lek/ (n)
lekman, ickefackman
  1. iemand die niet deskundig is op een bepaald gebied

leem /lem/ /leɪm/ (n)
lera
  1. kleihoudende grondsoort

leen /len/ (n)
förläning
  1. leengoed; vastgoed dat door de heer aan zijn vazal ten gebruike werd afgestaan

leenvertaling /ˈlenvərˌtalɪŋ/ (n)
översättningslån
  1. woord dat aan een vreemde taal is ontleend in letterlijke vertaling en analoge constructie

leenwoord /ˈlenʋɔːrt/ (n)
lånord
  1. een woord dat door een taal aan een andere taal ontleend is

leerboek (n)
lärobok
  1. een boek bedoeld om er iets uit te leren

leerling (n)
elev
  1. iemand die onderwijs volgt

leerplan (n)
läroplan
  1. (onderwijs) een schema in de tijd van leeractiviteiten om vastgestelde leerdoelen te bereiken en de leerstof, leermiddelen, begeleiding en andere hulpbronnen die daartoe worden ingezet.

leesbaar (adj)
läsbar

leesbril (n)
läsglasögon
  1. een bril die op leesafstand een scherp beeld geeft

leest /lest/ (n)
läst
  1. schoenvorm

leesteken (n)
skiljetecken
  1. conventioneel symbool in interpunctie

leeuw (n)
lejon
  1. Panthera leo een groot katachtig roofdier met lange manen

leeuwenbek (n)
lejongap
  1.

leeuwendeel (n)
lejonpart

leeuwerik (n)
lärka

leeuwin (n)
lejonhona, lejoninna
  1. vrouwtje van de leeuw

lef /lɛf/ (adj)
mod
  branie, moed

legaal (adj)
laglig, rättmätig
  1. wettig, rechtmatig

leger /ˈleːɣər/ /ˈleːχər/ (n)
armé, här
  1. een militaire strijdmacht

legering (n)
legering
  1. Metaalverbinding van twee of meer elementen

legioen (n)
legion

legitimeren (v)
legitimera

leguaan /ˌleɣyˈwan/ (n)
leguan
  1. hagedis

lei (n)
griffeltavla
  2. schrijflei

leiden (v)
föra
  1. een leidinggevende functie hebben

leidingwater (n)
kranvatten

leidmotief (n)
ledmotiv

leisteen (n)
skiffer
  1. blauwgrijs gesteente

lek /lɛk/ (adj)
läck
  1. vloeistof of gas doorlatend

lek /lɛk/ (n)
läcka
  1. opening waardoor een vloeistof of een gas in of uit kan

lekkage (n)
läckage

lekken (v)
läcka
  1. vloeistof laten ontsnappen

lekker /ˈlɛkər/ (adj)
läcker
  1. aangenaam van smaak

lelie (n)
lilja

lelietje-van-dalen /le.li.tʲə.vɑn.da.ləⁿ/ (n)
liljekonvalj
  Convallaria majalis

lelijk /ˈleːlək/ (adj)
ful
  1. onprettig om naar te kijken, niet mooi

lemma (n)
lemma
  3. een hulpstelling waarvan de juistheid in afwachting van nader bewijs wordt aangenomen

lemming (n)
lämmel
  1. een knaagdier dat vooral in het hoge noorden op de toendra's voorkomt

lende (n)
länd
  1. laagste deel van de rug voor het kruis

lenen /ˈlenə(n)/ (v)
låna
  1. iets tijdelijk gebruiken wat niet van jou is, dikwijl in ruil voor een kleine vergoeding

lener (n)
låntagare
  1. ontlener, leningnemer
långivare
  2. uitlener, leninggever

leng (n)
långa
  1. kabeljauwachtige zoutwatervis, Molva molva

lengte /ˈlɛŋktə/ (n)
längd
  1. afmeting van een voorwerp

lengtegraad (n)
longitud

lening /lenɪŋ/ (n)
lån

lens /lɛns/ (n)
lins
  1. een geslepen stuk transparant materiaal dat lichtstralen breekt
  2. een stelsel van lenzen of lensdelen dat op een camera zit zodat er een scherp beeld op de film of CCD wordt geprojecteerd
  3. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

lente (n)
vår
  1. seizoen

lentedag (n)
vårdag
  1. lentedag

lepel /ˈlepəɫ/ (n)
sked
  1. een voorwerp bestaande uit een greep en een kom(metje), waarmee vloeibaar voedsel wordt gegeten

lepelaar (n)
skedstork
  1. een steltloper ter grootte van een ooievaar met een lepelvormige snavel

lepelblad (n)
skörbjuggsörter
  2. benaming voor kruisbloemige planten van het geslacht Cochlearia

lepra (n)
lepra

leraar /ˈleːraˑr/ (n)
lärare
  1. iemand die lesgeeft

leren /ˈleːrə/ /ˈlɪːrə/ (v)
lära
  1. kennis of vaardigheid verwerven

les /lɛs/ (n)
lektion
  1. onderricht gedurende een korte tijd

lesboek (n)
lärobok

lesgeven /'lɛsxevə(n)/ (v)
undervisa
  1. de taak van een leraar op zich nemen

lessen /ˈlɛsə(n)/ (v)
släcka
  1. met vocht de dorst beëindigen

lessenaar (n)
podium
  1. een standaard om bladmuziek op te plaatsen

lethargie (n)
letargi
  1. een toestand van geestelijke ongevoeligheid
  2.

letsel (n)
skada
  1. lichamelijke schade met name aangericht in een ongeluk of gevecht

letter (n)
bokstav
  1. een teken om in geschreven taal een klank van de gesproken taal weer te geven

lettergreep /ˈlɛtərˌxrep/ /ˈlɛtərˌɣrep/ (n)
stavelse
  1. elk van de groepen waarin een woord kan worden verdeeld

lettertype /ˈlɛtərˌtipə/ (n)
typsnitt
  1. een stylistisch samenhangende set tekens die meestal letters, cijfers en leestekens uitbeelden

letterzetter /'lɛtərzɛtər/ (n)
granbarkborre
  2. Ips typographus, een schorskever die vooral leeft op de spar

leugen /ˈløːɣən/ /ˈlʏːχən/ (n)
lögn, ljug
  1. mededeling die niet waar is, met de bedoeling om anderen te misleiden

leugenaar (n)
lögnare
  1. iemand die liegt

leunen /lønə(n)/ (v)
luta
  1. steunen, het evenwicht bewaren door het eigen gewicht deels door iets anders te laten steunen

leuning /ˈlønɪŋ/ (n)
armstöd
  2. de achterkant van een stoel

leven /'levən/ (n)
liv
  1. een voortbestaan van organismen, gericht op groei en/of vermenigvuldiging
  2. de tijdsspanne die men levend doorbrengt

leven /'levən/ (v)
leva
  1. het doormaken van het leven

levend /ˈlevənt/ (adj)
levande

levendig (adj)
livlig
  1. vol opgewekte drukte

levensbedreigend (adj)
livshotande
  1. dat iets zo gevaarlijk is dat je er aan dood kunt gaan

levenslang (adj)
livslång
  1. tot de dood durend

levensstijl (n)
livsstil

levensvatbaarheid (n)
livsduglighet
  1. het kunnen gaan leven

levensvorm (n)
livsform
  1. de manier van leven van een levend wezen

lever /ˈlevər/ (n)
lever
  1. een bruinkleurig orgaan dat gal produceert

leverancier (n)
leverantör

leverbloempje /ˈlevərˌblumpʲə/ (n)
blåsippa, rödsippa
  1. Hepatica nobilis, een plant uit de ranonkelfamilie

leverbot (n)
stora leverflundran

levertraan (n)
fiskleverolja

lexeem (n)
lexem

lezen /ˈlezə(n)/ (v)
läsa
  1. zien en interpreteren van tekst

lezer (n)
läsare
  1. iemand die (een bepaald geschrift) leest

lezing (n)
läsning

lhbt (n)
HBT, HBTQ
  1. verzamelbegrip voor mensen met een seksuele voorkeur die minder vaak voorkomt dan heteroseksualiteit

libel /li.ˈbɛl/ /li.ˈbɛɫ/ (n)
trollslända
  1. benaming voor insecten uit de orde Odonata

libido /'libido/ (n)
libido
  1. geslachtsdrift

libratie (n)
libration

lichaam /lɪxam/ (n)
kropp
  1. een geheel van botten, vlees en organen van een mens of dier
  3. een hoeveelheid materie met een bepaalde vorm

lichaamsbeweging /ˈlɪxamsbəˌweɣɪŋ/ (n)
träning
  1. bezigheden die bijdragen aan de lichamelijke fitheid

lichaamsdeel /ˈlɪxaːmzdeːl/ (n)
kroppsdel
  1. onderdeel van een lichaam

lichaamsgeur (n)
kroppslukt
  1. geur die bij een bepaald persoon hoort

lichaamstaal (n)
kroppsspråk

licht (adj)
ljus, blek
  1. helder van kleur
lätt
  Vertalingen: na te kijken en onderverdelen per verklaring
  2. van een gewicht

licht (n)
ljus
  1. Elektromagnetische golven
  2. lichtbron

lichtharig (adj)
ljushårig
  1. met lichte haren.

lichtjaar (n)
ljusår
  1. de afstand die het licht in één jaar aflegt, ongeveer 9460 miljard kilometer

lichtpunt (n)
ljuspunkt

lichtsnelheid (n)
ljusets hastighet
  1. de snelheid waarmee het licht zich voortplant in het luchtledige (ongeveer 299792 km/s)

lichtsterkte /ˈlɪxtstɛrktə/ (n)
ljusstyrka
  1. helderheid van een lichtbron

lid (n)
medlem
  1. iemand die behoort tot een groep, organisatie of sekte

lidmaatschap (n)
medlemskap
  1. de status van iemand als lid van een organisatie

lidstaat (n)
medlemsland
  1. een staat die toegetreden is tot een inter- of supranationale organisatie

lidwoord (n)
artikel

lied (n)
sång, visa
  1. het melodische geluid

liefdadigheid (n)
välgörenhet
  1.het geven van hulp

liefde /ˈlivdə/ (n)
kärlek
  1. uiting of gevoel van grote genegenheid en/of het zich aangetrokken voelen

liefdeloos (adj)
kärlekslös
  1. niet getuigend van enige vorm van liefde

liefdesroman (n)
kärleksroman
  1. roman met liefdesperikelen als hoofdonderwerp

liefdesverhouding (n)
kärleksförhållande
  liefdesrelatie

liefhebben (v)
älska
  1. liefde voelen tot iemand of iets

liefkozen (v)
kela med

liegen /'li.ɣə(n)/ (v)
ljuga
  1. met opzet feiten vertellen die niet de waarheid zijn maar wel als dusdanig worden gepresenteerd

lier /lir/ (n)
lyra
  1. een Grieks snaarinstrument

lies (n)
ljumske
  1. anatomie

liesbreuk (n)
ljumskbråck
  1.

lieveheersbeestje (n)
nyckelpiga
  1. benaming voor kevertje van de familie Coccinellidae

lievevrouwebedstro /ˌlivə'vraʊ̯wəˌbɛtstro/ /ˌlivəˌvrɔʊ̯β̞ə'bɛtstro/ /ˌlivəˌvrʌʊ̯β̞ə'bɛtstro/ (n)
myskmadra
  1.

lift /lɪft/ (n)
hiss
  1. een verticaal transportsysteem voor goederen en mensen

liften (v)
lifta
  1. liften (meerijden)

lifter (n)
liftare
  1. lifter

liftkracht (n)
lyftkraft
  1. opwaartse kracht

ligament (n)
ledband
  1. bindweefselband

ligfiets (n)
liggcykel

liggen /ˈlɪɣə(n)/ (v)
ligga
  1. zich horizontaal in toestand van rust gelegd hebben
  2. op een bepaalde plaats bevinden

ligging (n)
läge
  1. de wijze waarop iets of iemand gelegen is

ligstoel /'lɪxstul/ (n)
vilstol
  1. een stoel waarin men gemakkelijk kan liggen

liguster (n)
liguster
  1. olijfachtige heester veel gebruikt voor het maken van heggen

lijden (v)
lida
  1. smart en ellende ondergaan

lijdend voorwerp (phraseologicalUnit)
direkt objekt
  1. zinsdeel waarop de actie van een overgankelijk werkwoord rechtstreeks van toepassing is

lijfeigenschap (n)
livegenskap

lijfrente (n)
livränta
  1. levenslange rente

lijfstraf (n)
aga
  1. een straf waarbij iemand lijfelijk pijn gedaan wordt

lijk (n)
lik
  1. dood lichaam

lijken /ˈlɛ.kə(n)/ /ˈlɛi.kə(n)/ (v)
se ut
  2. naar aanschijn zijn

lijkkleed (n)
sorgflor
  1. doek waarin men een overledene wikkelt; kleed dat men over een lijkkist legt tijdens de begrafenis

lijkwagen (n)
likbil, bårbil
  1. een voortuig ingericht om een stoffelijk overschot te vervoeren

lijm (n)
lim
  1. plakmiddel

lijmen (v)
limma
  1. twee of meer delen aan elkaar bevestigen met behulp van een kleefstof

lijn /lɛi̯n/ (n)
rät linje
  2.

lijnzaad /ˈlɛɪnzat/ (n)
linfrö
  1.

lijst /lɛist/ (n)
lista
  1. een opsomming van zaken die onder elkaar staan

lijster (n)
trast
  1. benaming voor vogels uit de familie Turdidae

lijsterbes (n)
rönnsläktet
  1. geslacht van loofbomen, Sorbus

like (n)
gilla-markering

liken (v)
gilla

likeur (n)
likör
  1. een drank bereid met gestookte alcohol, aangevuld met smaakstoffen en veelal ook suiker

likken (v)
slicka
  1. met de tong aanraken

lila (n)
lila
  1. lichte tint van paars

limaboon (n)
limaböna, smörböna
  1. en 2. (zaden van) plant Phaseolus lunatus

limoen (n)
lime
  1. Een citrusvrucht

limonade (n)
citronläsk
  1. een drank die vervaardigd is van citroensap, suiker en water

linde /ˈlɪndə/ (n)
lind
  loofboom

linguïst (n)
lingvist, språkforskare
  1. beoefenaar van de taalkunde

liniaal /ˌliniˈ<sup>ʲ</sup>aɫ/ (n)
linjal
  1. een meetinstrument waarmee lengtes kunnen worden opgemeten

links (adj)
vänster
  1. tegenovergestelde van rechts

linkshandig (adj)
vänsterhänt
  1. wanneer men de linkerhand verkiest boven de rechter voor alledaagse handelingen

lint (n)
band
  1. lange, smalle strook stof

lintworm (n)
bandmask
  1. een platte worm die parasiteert in de darm bij mens en dier

lintzaag (n)
bandsåg

linze (n)
lins

lip (n)
läpp
  1. anatomie

lipide /liˈpidə/ (n)
lipid
  1. vetten en vetachtige stoffen die in de biochemie een belangrijke rol spelen

lippendienst (n)
läpparnas bekännelse

lippenstift (n)
läppstift
  1. stift met zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen
  2. zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen

liquiditeit (n)
likviditet

lispelen /ˈlɪspələ(n)/ (v)
läspa

litanie (n)
litania
  1.

liter /litər/ (n)
liter
  1. een inhoudsmaat voor voornamelijk vloeistoffen en gassen

literair (adj)
litterär

literatuur (n)
litteratur
  2. het geheel van als kunstzinnig beschouwde geschreven werken, m.n. proza of poëzie
  3. de verzameling geschreven en na controle door vakgenoten gepubliceerde mededelingen van een vakgebied

lithium /ˈlitiˌʲʏm/ (n)
litium
  1. chemisch element en een zilverwit alkalimetaal

litteken (n)
ärr
  1. zichtbaar overblijfsel van een oude verwonding

liturgie (n)
liturgi
  1. eertijds een dienst ten bate aan de gemeenschap waartoe de rijken verplicht waren...

livermorium (n)
livermorium
  1. scheikundig element met symbool Lv en atoomnummer 116

lobotomie (n)
lobotomi

lockdown (n)
nedstängning
  1. officiële instructie waardoor mensen of informatie een plaats of gebied niet mogen verlaten of binnenkomen

loef (n)
lo
  1. de kant waar de wind vandaan komt

loeien /ˈlu.jə(n)/ (v)
råma
  1. een langgerekt klagend geluid voortbrengen

loempia (n)
vårrulle
  1. met vlees en groente gevulde en gefrituurde lap deeg

loensen (v)
snegla
  1. scheel kijken

loep (n)
förstoringsglas

loewak (n)
indisk palmmård

lof (n)
beröm
  1. prijzen

log (n)
logg
  1. snelheidsmeter voor zeegaande schepen

logaritme (n)
logaritm
  1. de exponent van de macht waartoe een gegeven getal verheven moet worden om een ander getal te krijgen

logboek (n)
loggbok
  1. boek met gegevens over de navigatie

logger (n)
loggert
  1. een vissersschip, tegenwoordig met een motor aangedreven, dat vroeger een loggergetuigd zeilschip was

logica (n)
logik

logistiek (adj)
logistik

logo (n)
logo, logga
  1. beeldmerk, logogram, naambeeld

lok /lɔk/ (n)
lock
  1. haarlok, pluk haar

lokken (v)
locka
  1. mens of dier verleiden ergens heen te komen

lol (n)
skoj

lolly /ˈlɔlɪ/ (n)
klubba
  snoepje

lom (n)
lubb
  1. zeevis, behorende tot de dorsvissen

long /lɔŋ/ (n)
lunga
  1. orgaan waarin gaswisseling plaatsvindt tussen lucht en bloed ten behoeve van het metabolisme.

longblaasje /ˈlɔŋblaʃə/ (n)
alveol
  1. een blaasje in de longen waarin gasuitwisseling plaatsvindt

longontsteking /'lɔŋɔntsteːkɪŋ/ (n)
lunginflammation, pneumoni
  1. een ontsteking in de longen

longslagader (n)
lungartär
  1. bloedvat dat vanuit de rechter hartkamer naar de longen gaat

lont (n)
lunta
  1. koord voor ontsteking

lood (n)
bly
  1. een scheikundig element met symbool Pb en atoomnummer 82

loodgieter (n)
rörmokare
  1. vakman die zich bezighoudt met de aanleg en het onderhoud van sanitair, verwarmingsinstallaties, waterleidingen en/of riolering

loods /loːts/ (n)
lots
  2. een persoon die schepen begeleidt bij het varen van en naar een haven

loodvrij (adj)
blyfri

loof /lo:f/ (n)
bladverk, lövverk

loofboom (n)
lövträd
  1. gebladerde boom
  2. bladverliezend boom

loog /loːx/ (n)
lut
  een alkalische substantie

looiig (adj)
tung
  van groot gewicht

look (n)
purjolök

loon /loːn/ (n)
lön
  1. financiële vergoeding voor geleverde arbeid

loonarbeid (n)
lönarbete

loonlijst (n)
lönelista

loop /loːp/ (n)
lopp, pipa
  voorste deel van een wapen

loopgraaf /ˈlopχraf/ (n)
skyttegrav
  1. een uitgegraven geul, diep en breed genoeg dat men er in kan lopen zonder bloot te staan aan vijandelijk vuur

loot /bəˈsloːt/ (n)
brodd, skott

lopen (v)
gå
  1. stappen, gaan

loper (n)
löpare
  4. een schaakstuk dat zich slechts diagonaal verplaatsen mag

losgeld (n)
lösensumma
  1. geld betaald voor iemands vrijlating

losgespen (v)
öppna
  1. iets dat met een gesp bevestigd is losmaken

losmaken (v)
knyta loss
  1. ervoor zorgen dat iets of iemand los wordt

lot (n)
öde
  2. noodlot, wat het toeval iemand toebedenkt

loterij (n)
lotteri

lozing (n)
utsläpp
  1. het lozen van (overtollige) vloeistoffen of gassen

lucht /lʏxt/ (n)
luft, atmosfär
  1. het mengsel van gassen waaruit de afmosfeer bestaat

luchtbehandeling (n)
luftbehandling

luchtfilter (n)
luftfilter

luchthaven (n)
flygplats
  1. een vliegveld voor verkeersvliegtuigen met accommodatie voor ontvangst en vertrek van passagiers

luchtmacht /ˈlʏxmɑxt/ /ˈlʏχmɑχt/ (n)
flygvapen
  1. een krijgsmacht in de lucht die bestaant uit vliegtuigen, raketten, projectielen en personeel

luchtpijp (n)
luftstrupe

luchtruim (n)
luftrum
  1. de luchtlagen boven een bepaald grondgebied

luchtvaart (n)
flyg, luftfart
  1. verkeer in de lucht

luchtverkeersleider (n)
flygledare
  1.

luchtverkeersleiding (n)
lufttrafikkontroll

luchtvrees /ˈlʏχt.fres/ (n)
aerofobi

lucifer (n)
tändsticka
  1. een stokje met een zwavelkopje, dienende om vuur te maken

lui /lœʏ/ /lœː/ (adj)
lat
  1. werkschuw, niet houden van inspanning of werk

luiaard (n)
sengångare
  2. benaming voor zoogdieren uit de onderorde Folivora

luidspreker (n)
högtalare

luier (n)
blöja

luiheid /ˈlœʏhɛɪt/ (n)
lathet
  1. het ontbreken van de wil iets te doen

luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ (n)
lucka
  1. openklappend vlak, klapdeur

luipaard (n)
leopard
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera pardus

luis /lœʏ̯s/ /lœːs/ (n)
lus
  1. benaming voor verschillende meestal vleugelloze insecten die parasiteren op dieren en planten

luisteren /'lœstərə(n)/ (v)
lyssna
  1. gericht waarnemen met het oor

luit (n)
luta
  1. luit

luitenant (n)
löjtnant
  1. rang in het leger

lul (n)
kuk
  1. het geslachtsdeel van de man

luminescentie (n)
luminiscens
  1.

lunchen (v)
luncha
  1. de lunch gebruiken

lupine (n)
lupin
  1. en 2. (zaden van) geslacht Lupinus

lustmoord (n)
lustmord

lutetium (n)
lutetium
  1. scheikundig element met symbool Lu en atoomnummer 71

luwte /'lywtə/ (n)
lä
  1. een windloze plek

luxe /lyks/ (n)
lyx
  1. niet alledaagse dingen die gebruikt worden voor het persoonlijk genot

luxueus (adj)
luxuös

lymfoom (n)
lymfom

lynchen (v)
lyncha
  1. iemand executeren zonder rechtsgeldig proces, met name door opknoping

lynx (n)
lodjur, lo
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx lynx

maag /maːx/ (n)
mage, magsäck
  1. Orgaan

maagd /maːxt/ /maːçt/ (n)
jungfru, oskuld
  1. iemand die nog nooit geslachtsgemeenschap gehad heeft

maagdelijk (adj)
jungfrulig

maagdelijkheid (n)
jungfrudom
  1. eigenschap dat je niet eerder geslachtsverkeer hebt gehad

maagdenvlies /ˈmaɣdəˌvlis/ /ˈmaʝdəˌvlis/ (n)
mödomshinna
  vlies

maagpijn (n)
magont
  1. een pijnlijk gevoel in de maagstreek

maaien /ˈmaɪ̯ə(n)/ (v)
klippa, slå
  1. met een werktuig het bovengrondse deel ergens van verwijderen

maalteken /ˈmaɫtekə(n)/ (n)
multiplikationstecken
  1. het symbool × of · of * om een vermenigvuldiging aan te duiden

maaltijd (n)
måltid, mål
  1. een hoeveelheid toebereid voedsel die voldoende is geruime tijd de lichamelijke behoefte te bevredigen

maan /maːn/ (n)
måne

maand /maːnt/ (n)
månad
  1. elk van de twaalf met een eigen naam onderscheiden tijdvakken van 28, 30 of 21 dagen waarin een jaar verdeeld wordt

maandag /ˈmaːndɑx/ (n)
måndag
  1. een dag van de week, de eerste dag na het weekeinde

maandagochtend /mandɑxˈɔxtənt/ (adv)
måndagsmorgon
  1. de voormiddag van een maandag

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ (adv)
månatlig
  1. iedere maand een keer

maandloon (n)
månadslön
  1. het loon dat men met arbeid in één maand verdient

maanlanding (n)
månlandning

maanlicht (n)
månljus, månsken
  1. het zonlicht dat van de maan naar de aarde reflecteert

maansverduistering /ˈmansvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈmansvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
månförmörkelse
  1. het verschijnsel dat de maan verduisterd raakt doordat ze in de schaduw...

maanziek (adj)
mångalen

maar /maːr/ (conjunction)
men
  1. tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) tegenspreekt of er mee contrasteert

maarschalk (n)
marskalk

maart /maːrt/ (n)
mars
  1. derde maand van het jaar

maas /mas/ (n)
maska
  1. een van de geknoopte ringen waaruit een net bestaat

maat /maːt/ (n)
mått
  3. eenheid van lengte enz.

maatbeker (n)
måttbägare
  1. een glas met maatverdelingen

maatkolf (n)
mätflaska
  1. een glazen kolf met een geijkte maatstreep voor het nauwkeurig bepalen van een volume vloeistof

maatregel (n)
åtgärd
  1. iets dat wordt beslist om een doel te treffen

maatschappelijk /matsxɑpələk/ (adj)
samhällelig
  1. op de maatschappij betrekking hebbend

maatschappij (n)
firma
  1. vereniging tot het drijven van handel
samhälle
  2. de wereld, omgang en verkeer der mensen

macaber (adj)
makaber

macaroni (n)
makaroner
  2. gerecht op basis van gebogen pijpjes van deeg

machine /mɑˈʃinə/ (n)
maskin

macht /mɑxt/ (n)
makt
  1. vermogen de wil op te leggen.

machtig /ˈmɑxtəx/ /ˈmɑxtɪx/ /ˈmɑχtəχ/ (adj)
mäktig
  1. meer invloed hebben dan anderen

machtigen (v)
auktorisera
  1. aan iemand anders het recht overdragen in je naam te handelen

machtsbalans (n)
maktbalans
  1.

machtsmisbruik (n)
maktmissbruk, maktövergrepp
  1.het gebruiken van macht voor doeleinden waarvoor het niet bedoeld is

machtsstrijd (n)
maktkamp
  1. gevecht om de macht

macramé (n)
makramé
  1. een handwerktechniek om decoraties of weefsel te maken, door het met de hand knopen van draden

macro-objectief (n)
makroobjektiv

made (n)
larv, likmask, maggot
  1. Pootloze larve

madeliefje (n)
tusensköna
  1. Bellis perennis

maffia (n)
maffia
  1. criminele organisatie, oorspronkelijk van Sicilië

magazijn (n)
lagerlokal
  2. winkel met groot assortiment

mager /ˈma.ɣər/ /ˈma.χər/ (adj)
mager
  1. zeer dun met weinig vet

magisch (adj)
magisk
  1.met een bijzondere, bovennatuurlijke betekenis

magistraat (n)
magistrat
  1. een persoon die rechtspreekt

magneet (n)
magnet
  1. gemagnetiseerd metaal

magneetveld (n)
magnetfält

magnesium (n)
magnesium
  1. Chemisch element

magnetiet (n)
magnetit
  1. magnetisch, ijzer bevattend mineraal; magnetisch erts

magnetisch (adj)
magnetisk
  1. verschijnselen vertonend die toegeschreven kunnen worden aan een kringstroom...

magnetisme (n)
magnetism

magnetron /ˈmɑɣ.nə.trɔn/ /ˈmɑχ.nə.trɔn/ (n)
mikrovågsugn
  1. een toestel waarin met zeer korte en gerichte golven voedsel in zeer korte tijd warm kan worden gemaakt

mais /mɑjs/ (n)
majs
  1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika

maisgeel (adj)
majsgul

maisonnette (n)
etagevåning
  1. een etagewoning met eigen toegang waarbij woon- en slaapverdieping boven elkaar liggen

maiszetmeel /ˈmɑjsɛtmel/ (n)
majsstärkelse, stärkelse av majs
  1. en 2. verbinding van glucose en koolhydraten of bindmiddel dat uit maiskorrels wordt gewonnen

majesteit (n)
majestät
  1.

majoor (n)
major

majoriteit (n)
majoritet
  1.

makaak /ma'kak/ (n)
makak
  1. een aap behorende tot een geslacht (Macaca) van apen van de Oude Wereld

make-up (n)
make-up
  1. schoonheidsproducten

maken /ˈmaːkən/ (v)
göra

maker (n)
tillverkare
  1. iemand die iets maakt of gemaakt heeft

makreel (n)
makrill
  1. bepaalde soort zeevis, Scomber scomber

malaria (n)
malaria
  1. infectieziekte die veroorzaakt wordt door eencellige parasieten van het geslacht Plasmodium

malen /malə(n)/ (v)
mala
  1. tussen twee harde voorwerpen fijnwrijven

maliënkolder (n)
ringbrynja
  1.

mama /ˈmɑmaː/ (n)
mamma
  1.

mammie /ˈmɑmi/ (n)
mamma
  1. moeder

mammoet (n)
mammut
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Mammuthus

man (n)
man
  1. persoon van het mannelijk geslacht
  3. een mens
make, man
  2. een echtgenoot, een getrouwde man

manchet (n)
drivspegel
  2. hulpstuk om een granaat op zijn plaats te houden in een kanonloop

manchetknoop (n)
manschettknapp
  1. een sierknoop die de manchet aan de mouw van een overhemd sluit

mand /mɑnt/ (n)
korg
  1. een bak gemaakt van gevlochten rotan of tenen voorzien van een handvat

mandaat (n)
påbud

mandarijn (n)
mandarin
  1. Een citrusvrucht

mandarijnschil (n)
mandarinskal
  1. schil van Citrus reticulata, Citrus reticulata var. 'mandarine' of Citrus × tangerina

mandoline (n)
mandolin
  1. een klein, luitvormig tokkelinstrument met vier paar snaren waarop met een plectrum getokkeld wordt

manenrob (n)
sydamerikanskt sjölejon
  1. bepaald soort zoogdier, Otaria flavescens, zeeroofdier dat leeft aan de kusten van het zuidelijk deel...

manenwolf (n)
manvarg
  1. Chrysocyon brachyurus, Zuid-Amerikaanse wilde hondachtige, meer verwant met de vos dan met de wolf

maneschijn /manəsxɛɪn/ (n)
månsken
  1. Het door de maan weerkaatste licht dat op de aarde schijnt, maanlicht

manga /'mɑŋga (n)
manga
  1. Een Japans stripboek

mangaan (n)
mangan
  1. Chemisch element

mangaanperoxidase /mɑn.ˈχan.pɛr.ɔk.si.ˌda.zə/ (n)
manganperoxidas
  1. een enzym dat met behulp van mangaanionen andere stoffen kan oxideren

mangat /'mɑnɣɑt/ (n)
gatubrunn
  1.

mangelen /ˈmɑŋələ(n)/ (v)
mangla
  3. door de mangel halen, met een mangel glad maken
  1. ontbreken, te kort schieten

mangoest (n)
mungo
  1. onderfamilie van de civetkatten, zeer snelle en behendige roofdiertjes...

manie (n)
mani
  1. ziekelijke neiging (opgewonden psychische toestand)

manier / mɑˈniːr/ (n)
sätt, vis

manifest (adj)
manifest
  1. duidelijk, onmiddellijk herkenbaar

manifest (n)
manifest
  1. openlijke bekendmaking van een staatshoofd, regering, leider of politieke partij

manifestatie (n)
manifestation
  1.
  2. openbare gebeurtenis

maniok (n)
maniok
  1. en 2. (wortel van) de plant Manihot esculenta

manipulatie (n)
manipulation

mannelijk (adj)
manlig, maskulin
  1. tot geslacht behorend dat voor bevruchting zorgt
maskulin, manlig
  2. behorend tot het mannelijke woordgeslacht

mannentrouw (n)
blyblomma
  1. Plumbago auriculata

mannetjesorchis (n)
sankt pers nycklar

manometer (n)
manometer

manusje-van-alles /ˌmanɵsʲəvɑnˈɑləs/ (n)
alltiallo
  1. iemand die bekwaam is in het doen van allerlei verschillende klusjes

manuur (n)
mantimme
  1. hoeveelheid werk die één persoon in één uur kan verrichten

manwijf (n)
karlaktig kvinna
  1.

maoïsme (n)
maoism
  1. variant van het communisme zoals uitgedragen en toegepast in China gedurende het derde kwart van de 20e eeuw

maoïst (n)
maoist
  1. communist die zich vooral heeft laten inspireren door Mao Zedong

map /mɑp/ (n)
pärm
  1. een stevig omhulsel voor papieren
katalog
  2. een gebundelde verzameling gegevens

marcheren (v)
marschera

maretak (n)
mistel
  1. Viscum album

margarine (n)
margarin

margay (n)
margaykatt
  1. bepaald soort zoogdier, Leopardus wiedii

marginaal /mɑrɣiˈnal/ (adj)
marginell
  1. aan de rand of de rand betreffend

marimba /mɑˈrɪmba/ (n)
marimba
  1. een zeer grote houten xylofoon uit Guatemala met onder elke toets een resonator van houtsnijwerk

marine /maːˈrinə/ (n)
marin, flotta
  1. zeemacht

marinier (n)
marinsoldat
  1. lid van een goed getrainde, gespecialiseerde militaire eenheid

marjolein (n)
mejram
  2. kruid

markeerstift /mɑr.ˈkeːr.stɪft/ (n)
överstrykningspenna
  1. een viltstift waarmee met stukken tekst doet opvallen

markeren /mɑr.kɪː.rə(n)/ (v)
märka
  1. het afbakenen van een grens

markies (n)
markis

markt (n)
marknad
  warenverkoop op pleinen en straten
  geheel van omstandigheden waaronder hoeveelheden van producten of diensten verhandeld worden

markteconomie (n)
marknadsekonomi

marmer /mɑremər/ (n)
marmor
  1. een fijnkorrelige getransformeerde kalksteen dat gepolijst gebruikt wordt in de bouw- en de beeldhouwkunst

marmot (n)
murmeldjur
  1. knaagdier dat vooral in het hooggebergte leeft maar ook veel als huisdier wordt gehouden

mars /mɑrs/ (n)
marsch
  1. regelmatige manier van lopen met afgemeten passen, vooral gebruikt door soldaten en bij plechtigheden
  2. een wandeltocht
  3. een mand of bak die op de rug gedragen wordt

marsala (n)
Marsalavin
  1. een Italiaanse versterkte wijn die gemaakt wordt in de omgeving van Marsala op het westelijk deel van Sicilië

marsepein (n)
marsipan
  1.

marshmallow (n)
marshmallow
  1. sponzig snoepje

martelaar /mɑrtəlar/ (n)
martyr
  1. iemand die voor een zaak lijdt of sterft en daarmee tot symbool wordt gezien van de strijd voor die zaak

marter (n)
mård
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Martes

marxisme (n)
marxism
  1. de socialistische ideologie van de volgelingen van Karl Marx

mascara (n)
mascara
  1. schoonheidsmiddel

masker /'mɑskər/ (n)
mask
  1.

masochisme (n)
masochism
  1.

massa /ˈmɑsaː/ (n)
massa
  1. totale hoeveelheid materie in een object

massage (n)
massage

massamoord (n)
massmord
  1. moord op een groot aantal personen

massavernietigingswapen (n)
massförstörelsevapen
  1. een wapen dat zeer velen doodt

masseren (v)
massera
  1. het toepassen van uitwendige druk op de zachte weefsels

mast (n)
mast
  1. lange, rechtop staande paal midden op het schip
  2. palen waartussen (elektriciteits- of telefoon-)draden gespannen kunnen worden
  4. hoge antenne
  5. varkensvoer
stång
  3. lange paal voor vlaggen

mastitis (n)
bröstkörtelinflammation
  1. ontsteking van de borstklier
  2. ontsteking van de uier

masturberen (v)
masturbera

mastworp (n)
dubbelt halvslag

materiaal (n)
material
  1. een tastbare stof

materie (n)
materia

matras /mɑtrɑs/ (n)
madrass
  1. lichaamsondersteunend onderdeel van een bed

matriarchaal (adj)
matriarkal
  1.

matrix (n)
matris
  1. een rechthoekig blok getallen waaraan bepaalde rekenregels toegekend worden

matroos (n)
matros
  1. een zeeman van de laagste rang

mausoleum (n)
mausoleum
  1. groot en rijk versierd graf

maximaal /ˈmɑksimal/ (adj)
maximal
  1. het grootst mogelijk

maximum (abbreviation)
maximum
  1. grootst mogelijke hoeveelheid

mayonaise /ˌmajoˈnɛːzə/ (n)
majonnäs
  1. een saus op basis van eieren

mazelen (n)
mässling
  1. kinderziekte die veroorzaakt wordt door het Morbillivirus en gekenmerkt wordt door rode stipjes op de huid

mazzel /ˈmɑzəl/ (n)
flax
  1. goed geluk

maïs /ˈmaʲɪs/ /ˈmɛɪ̯s/ (n)
majs
  1. bepaalde graansoort afkomstig uit Midden-Amerika, Zea mays

mechanica (n)
mekanik

mechanisch (adj)
mekanisk
  1. met betrekking op de mechanica, machinaal, automatisch zonder na te denken

mechanisme (n)
mekanism
  1. machinerie

medaille (n)
medalj
  1.metalen schijf, in het bijzonder als onderscheidingsteken (bijv. voor een sporter)

mededeling /medədelɪŋ/ (n)
meddelande
  1. informatie die bekend wordt gemaakt

medeklinker /ˈme.dəˌklɪŋ.kər/ (n)
konsonant
  1. een klank waarbij de lucht niet ongehinderd door de mond naar buiten kan
  2. een letter die zo'n klank in schrift weergeeft

medelijden /medəlɛidə/ (n)
medlidande
  1. verdriet over het leed van anderen

mediaan (n)
median

mediahistoricus (n)
mediehistoriker
  1. iemand die zich bezighoudt met het onderzoek naar en de beschrijving van de geschiedenis van de media

mediatie (n)
medling

medicijn (n)
läkemedel, medicin, medikament, medicinen
  1. een chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent

medisch (adj)
medicinsk
  1. op de geneeskunde betrekking hebbend

meditatie (n)
meditation
  1. spirituele bezigheid

mediteren (v)
meditera

meegeven /ˈmeɣevə(n)/ /ˈmeχevə(n)/ (v)
ge efter

meekrap (n)
krappar
  1. Rubia tinctorum

meel /mel/ /meɫ/ /mɪːɫ/ (n)
mjöl
  1. gemalen graan

meenemen /'me.ne.mə(n)/ (v)
ta med
  1. bij het vertrek meevoeren

meer /meːr/ (n)
sjö, insjö
  1. een groot water dat helemaal omringd is door land

meerdere (indefiniteCardinalNumeral)
flera
  1. verscheidene

meerderheid (n)
majoritet
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal meer dan de helft uitmaakt

meerderjarig (adj)
myndig
  1. de leeftijd bereikt hebbend dat men alle rechten en plichten van een volwassene heeft

meerkat (n)
markattor
  1. één van een aantal Afrikaanse apensoorten uit de Cercopithecus-familie

meerkoet (n)
sothöna
  1. bepaald soort watervogel, Fulica atra

meertalig (adj)
flerspråkig
  1. gerelateerd aan meerdere talen
  2. (persoon) meerdere talen sprekend

meertaligheid (n)
flerspråkighet
  1. de staat van meerdere talen te kunnen spreken

meerval /ˈmeːrvɑɫ/ (n)
mal
  1. benaming voor grote roofvissen uit het geslacht Siluris

meervoud (n)
plural, pluralis
  1. Woord dat in die vorm aan meerdere voorwerpen, mensen of dieren refereert

mees (n)
mes
  1. benaming voor kleine weinig schuwe vogels uit de familie Paridae

meeste (indefiniteCardinalNumeral)
flertal
  1. de grootste hoeveelheid, het hoogste aantal

meester (n)
mästare
  1. baas, heer, patroon

meesterwortel (n)
mästerrot

meeteenheid (n)
måttenhet
  1. eenheid die gebruikt wordt om meetresultaten in uit te drukken

meetinstrument /ˈmetɪnstryˌmɛnt/ (n)
mätinstrument
  1. een instrument waarmee grootheden gemeten kunnen worden

meetkunde /'metkɵndə/ (n)
geometri
  1. tak van de wiskunde

meeuw /meːβ̞/ /mɪːβ̞/ (n)
mås, trut
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Laridae

megahertz (n)
megahertz
  1. megahertz (1 miljoen Hz)

mei (n)
maj
  1. de vijfde maand van het jaar

meiboom (n)
majstång
  1.

meid /mɛi̯t/ (n)
piga

meidoorn /ˈmɛɪ̯.dorn/ (n)
hagtorn
  1.

meikever (n)
majbagge, ollonborre
  1. Melolontha melolontha, schildvleugelig insect dat in mei te voorschijn komt

meiklokje (n)
konvalje, lilje konvalje
  1. Convallaria majalis

meiler /'mɛɪlər/ (n)
kolmila
  1. houtstapel

meineed (n)
mened
  1. de verkondiging van één of meerdere leugens terwijl men heeft gezworen de waarheid te vertellen

meiose /mɛɪˈozə/ (n)
meios, reduktionsdelning
  1.

meisje /ˈmɛɪ̯ʃə/ /ˈmɛːsjə/ (n)
flicka
  1. jonge vrouw

meisjesnaam /ˈmɛɪ̯ʃəsˌnam/ /ˈmɛːsjəsˌnam/ (n)
flicknamn
  2. de eigen achternaam van een vrouw die de naam van haar echtgenoot of geregistreerd partner voert

meitnerium (n)
meitnerium
  1. scheikundig element met symbool Mt en atoomnummer 109

melancholiek (adj)
melankolisk
  met droevige gedachten aan de dagen van weleer

melanisme (n)
melanism
  1. een abnormaal zwarte huid en haar of veren door een aangeboren overmaat aan het organisch pigment “melanine”

melanoom (n)
melanom

melasse (n)
melass
  1. een restproduct bij de suikerproductie

melde (n)
målla
  1. Atriplex sp, een geslacht van meer dan tweehonderd soorten plantjes die vaak onder moeilijke omstandigheden gedijen

melk /mɛlk/ (n)
mjölk

melkboer (n)
mjölkbud

melkchocolade (n)
mjölkchoklad
  1. chocolade die bereid is met room of melk

melkdistel (n)
molkesläktet

melken /mɛlkə(n)/ (v)
mjölka
  1.

melkklier (n)
mjölkkörtel
  1.het orgaan dat bij het zoogdier de melk produceert

melktand (n)
mjölktand
  1. een tand uit de eerste set tijdelijke tanden van de mens en sommige andere dieren (zoals de hond of de koe), die na verloop van tijd worden vervangen door de permanente tanden

melkzuur (n)
mjölksyra
  1. organisch zuur

melodie (n)
melodi
  1. een opeenvolging van toonhoogtes die een bepaald muzikaal gestalte vormt

meloen (n)
melon

membraan /mɛmbran/ (n)
hinna, membran
  2. een omhulsel van de cel bestaande uit fosfolipiden en eiwitten

membranofoon (n)
membranofon
  1. een verzamelnaam voor muziekinstrumenten die toon/geluid voortbrengen door een trillend vel

meme /ˈme:mə/ (n)
mem

men (indefinitePronoun)
man
  1. iemand, maar niemand in het bijzonder

mendelevium /ˌmɛndeˈleviʏm/ (n)
mendelevium

meneer /məˈneːr/ /məˈnɪːr/ (n)
gentleman
  2. een nette man

menen /menə(n)/ (v)
mena
  1. de bedoeling hebben

mengen (v)
blanda
  1. het homogeniseren van twee of meer zaken

mengsel (n)
blandning

menhir (n)
bautasten
  1.

meningsverschil (n)
meningsskiljaktighet
  1. het hebben van een andere opinie over iets

menopauze (n)
menopaus
  1. levensfase waarin vrouwen niet langer menstrueren

menora /məno'ra/ (n)
menora
  1. kandelaar met zeven armen

mens (n)
människa, mänska
  1. de Homo sapiens, het zoogdier waar wij toe gerekend worden

menselijk (adj)
mänsklig
  1. zoals de mens

menselijkheid /ˈmɛnsələkɦɛjt/ (n)
mänsklighet

mensenhaai (n)
vithaj
  1. de bekendste en de meest gevreesde haai, Carcharodon carcharias

mensenhandel (n)
människohandel

mensenrechten (n)
mänskliga rättigheter
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

mensenrechtenschending (n)
människorättskränkning
  1. het schenden van mensenrechten

mensensmokkel (n)
människosmuggling

mensheid (n)
mänsklighet
  1. een verzamelnaam voor alle mensen ter wereld met al hun onderlinge sociale relaties

menstruatie (n)
menstruation
  1. maandelijkse bloeding bij vrouwen en geslachtsrijpe meisjes

menstruatiecyclus (n)
menstruationscykel
  1.

mentor (n)
mentor

menu (n)
meny

menuet (n)
menuett
  1.

merel /meːrəl/ /ˈmɪːrəɫ/ (n)
koltrast
  1. bepaald soort zwarte vogel met een gele snavel, Turdus merula

meren (v)
förtöja

merengue (n)
merengue

merg (n)
benmärg, märg
  1.
märg
  2.

merk /ˈmɛrk/ (n)
märke
  2. een herkenbaar product door een bepaalde producent vervaardigd

meroniem (n)
meronym
  1. een term die een deel van iets anders weergeeft

merrie /ˈmɛri/ (n)
märr, sto
  1. een vrouwelijk paard

mes /mɛs/ (n)
kniv
  1. snijwerktuig

meson (n)
meson
  1.

messenmaker (n)
knivsmed
  1.

mest (n)
dynga, gödsel
  1. uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt

met /mɛd/ /mɛt/ (preposition)
med

metaal (n)
metall
  1. ieder element dat gekenmerkt wordt door glans en het vermogen om warmte en elektriciteit te geleiden

metaaldetector (n)
metalldetektor
  1. instrument om metalen voorwerpen op te sporen

metabolisme (n)
metabolism
  1. het geheel van de biochemische processen op celniveau

metafoor /me.ta.ˈfɔːr/ /mæː.ta.ˈfoːr/ (n)
metafor
  1. beeldspraak waarbij men een woord B zegt in plaats van het woord A terwijl er tussen A en B een verband is van gelijkenis

metafysisch /ˌmetaˈfizis/ (adj)
metafysisk
  1. bovennatuurlijk, (nog) niet met de gangbare wetenschap te verklaren

metalloïde (n)
halvmetall

metallurgie (n)
metallurgi

metalogica (n)
metalogik
  1. vorm van logica die de grondbeginselen van de logica bestudeert

metataal (n)
metaspråk
  1. taal met behulp waarvan dezelfde of een andere taal wordt beschreven

metatheorie (n)
metateori
  1. wetenschappelijke theorie waarmee een of meerdere andere theorieën beschreven worden

meten (v)
mäta
  1. de waarde van een bepaalde grootheid bepalen door deze te vergelijken met een ijkwaarde

meteoor (n)
meteor
  1. een kortstondig lichtspoor aan de hemel door de verbranding van een uit de ruimte vallende meteoriet

meteorologie /meteˌjoroloˈɣi/ (n)
meteorologi
  1. de studie van het weer en het klimaat

meteorologisch /meteoroˈloʝɪs/ /meteɔroˈloɣis/ (adj)
meteorologisk
  1. betrekking hebbend op de meteorologie

meter (n)
meter
  1. de SI-eenheid van lengte

metgezel (n)
följeslagare

methaan (n)
metan
  1. CH₄

methode /meˈtodə/ (n)
metod

methodisme (n)
metodism
  1. Een stroming in het protestantisme

meting (n)
mätning

metonymia /mæː.to.ˈny.mi.ja/ (n)
metonymi

metriek (adj)
metrisk

metro (n)
tunnelbana
  1. ondergronds openbaar vervoer

metrologie /ˌmetroloˈɣi/ (n)
mätteknik
  1. de studie van het weer en het klimaat

metronoom (n)
metronom

metselaar (n)
murare
  1. bouwvakker gespecialiseerd in metselen

metselen /ˈmɛtsəˌlə(n)/ (v)
mura
  1. losse stenen met voegspecie samenvoegen om zo een muur te bouwen.

meubel (n)
möbel
  1. stuk huisraad

meute (n)
flock
  1. groep (jacht)honden, e.d.

mevrouw (n)
fru
  1. formele manier om een vrouw aan te spreken

mezoeza /mə'zuza/ (n)
mezuza
  1.

miauw (interjection)
mjau
  1. het geluid van een kat

miauwen (v)
jama
  1. het geluid maken dat kenmerkend is voor een kat

micel (n)
micell

micro-organisme /ˈmiːkroʔɔrɣaːnɪzmə/ /ˈmiːkroʔɔrʝaːnɪzmə/ (n)
mikroorganism
  1. meestal eencellig wezen

microbe (n)
mikrob
  1. een levend micro-organisme

microbiologie (n)
mikrobiologi
  1. de tak van de biologie die zich bezighoudt met micro-organismen en hun effecten op de mens en andere levende organismen

microgram (n)
mikrogram
  1. miljoenste gram

micrometer (n)
mikrometer
  2.
  1. een meetinstrument waarmee zeer nauwkeurig dikten, afstanden en diepten kunnen worden gemeten

microscoop /mɪkroˈskoːp/ (n)
mikroskop
  1. instrument dat het beeld van heel kleine dingen sterk vergroot

microscopisch (adj)
mikroskopisk
  1. zeer klein, voor het blote oog onzichtbaar

microseconde (n)
mikrosekund

middag (n)
middag
  1. het midden van de dag, 12.00

middageten (n)
lunch
  1. een maaltijd die tussen de ochtend en de middag genuttigd wordt

middel /ˈmɪdəɫ/ (n)
medel
  2. iets met behulp waarvan een doel bereikt kan worden
  4. geld, bezit

middeleeuwen /ˈmɪdəɫe:wə(n)/ (n)
medeltiden
  1. de periode tussen ongeveer 300 n.Chr. tot 1500 n.Chr.

middeleeuws /ˈmɪdəɫɪ:ws/ (adj)
medeltida
  1. gerelateerd aan de middeleeuwen

middelgebergte (n)
medelhögt bergsområde
  1.

middellijn (n)
diameter
  1. middellijn

middelloodlijn (n)
mittpunktsnormal
  1. een lijn die loodrecht op het midden van een lijnstuk staat

middelmatig /ˌmɪdəɫˈmatəx/ (adj)
medelmåttig
  2. niet in positieve zin opvallen

middelpunt (n)
mittpunkt
  1. van een cirkel of bol is het punt dat tot alle punten op de omtrek dezelfde afstand heeft

middelvinger (n)
långfinger
  1. vinger

midden /'mɪdə(n)/ (n)
mitt
  1. het centrale deel

middenklasse (n)
medelklass
  1. maatschappelijke, economische klasse

middenoor (n)
mellanöra

middenstander (n)
detaljhandlare
  1.

middernacht /ˌmɪdərˈnɑxt/ /ˌmɪdərˈnɑχt/ (n)
midnatt
  1. het midden van de nacht, twaalf tot één uur 's nachts

middernachtzon (n)
midnattssol

midlifecrisis (n)
medelålderskris

miegen (v)
pissa
  1. via de blaas als vloeistof lozen van lichamelijke afvalstoffen

mier /mir/ (n)
myra
  1. een kruipend, in grote kolonies levend omnivoor insect

mierenegel (n)
myrpiggsvin, echidna

miereneter (n)
myrslok
  1. benaming voor tandloze zoogdieren uit de onderorde Vermilingua

mierenzuur (n)
myrsyra
  1. HCOOH

mierikswortel (n)
pepparrot
  2. wortel

mietje (n)
fjolla
  1. slapjanus, kleinzerig persoon
  2. (scheldwoord) slappe, verwijfde homoseksueel

migraine (n)
migrän
  1. schele hoofdpijn

migratieachtergrond (n)
utländsk bakgrund
  1. # persoonlijke of familiaire voorgeschiedenis waarin men uit een ander land is weggegaan

mijden (v)
undvika
  1. ontwijken, trachten niet in aanraking te komen met iets of iemand

mijl /mɛi̯l/ (abbreviation)
mil

mijlpaal (n)
milsten
  1. een paal die op elke mijl staat

mijn /mɛi̯n/ (n)
gruva, mina
  1. onderaardse plaats waar delfstoffen gewonnen worden

mijn /mɛi̯n/ (possessivePronoun)
min
  1. van mij

mijnbouw (n)
bergsbruk
  1. het bedrijven van winning van delfstoffen

mijnerzijds (adv)
för min del
  1. van mijn kant

mijngas (n)
gruvgas
  1. brandbaar, giftig, reukloos gas dat in steenkoolmijnen voor kan komen vooral bestaande uit methaan (CH₄)

mijnschacht (n)
gruvschakt
  1. een verticale, meestal cilindervormige toegangsweg tussen het aardoppervlak en plaatsen...

mijnwerker (n)
gruvarbetare
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

mijt (n)
kvalster
  1. benaming voor dieren uit de superorde Acariformes

mijter (n)
mitra
  1. hoofddeksel voor kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders

milieu /mi.li.ˈjøː/ /mɪɫˈjø/ (n)
ekosystem
  2. de wereldwijde natuurlijke omgeving

milieuautoriteit /miliˈjøɑutoriˌtɛit/ (n)
Naturvårdsverket, naturvårdsverk
  1. zelfstandig onderdeel van de overheid dat optreedt tegen vervuiling die levende wezens bedreigt

milieubescherming (n)
miljövård
  1. alle maatregelen die gericht zijn op de instandhouding van een leefbare leefomgeving

milieurecht (n)
miljörätt

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ (adj)
militär
  1. met het leger te maken hebbend

militarisme (n)
militarism

miljard (n)
miljard
  1. 1.000.000.000 (= 10⁹)

miljoen (n)
miljon
  1. 1.000.000

miljonair (n)
miljonär
  1. iemand die een vermogen heeft van meer dan een miljoen eenheden van een bepaalde valuta (bijvoorbeeld euro, dollar)

milkshake (n)
milkshake
  1. dikke koude drank

millennium (n)
millennium, årtusende
  1. een periode van 1000 jaar

millimeter (n)
millimeter
  1. een lengtemaat ter grootte van een duizendste meter

milliseconde (n)
millisekund

milt /mɪlt/ (n)
mjälte
  1. een klier in de buikholte die een rol speelt bij het zuiveren en de opslag van bloed

miltvuur /ˈmɪltfyr/ (n)
mjältbrand
  1. een infectieziekte, die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

min (adv)
minus
  1. minus, verminderd met (-)

minachten /mɪnɑxtə(n)/ (v)
förakta
  1.

minachting /ˈmɪnɑxtɪŋ/ (n)
förakt
  1. het minderwaardig vinden, het geen gunstige mening hebben over

minder /ˈmɪndər/ (indefiniteCardinalNumeral)
färre
  1. vergrotende trap onverbogen vorm van weinig

minderheid (n)
minoritet
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal minder dan de helft uitmaakt

minderheidstaal (n)
minoritetsspråk

minderwaardigheidscomplex (n)
mindervärdeskomplex

mineraal /minəˈral/ (n)
mineral

mineraalwater (n)
mineralvatten
  1. water dat mineralen bevat die de smaak veranderen of het water een (vermeende) therapeutische waarde geven

mineralogie (n)
mineralogi

minestrone (n)
minestrone
  1. groentesoep

minimaal /ˈminimal/ (adj)
minimal
  1. het kleinst mogelijk

minister (n)
minister
  1. een persoon die deelneemt aan de regering van een land

minister-president (n)
premiärminister, statsminister
  1. de minister die het kabinet aanvoert

ministerie /ˌminɪsˈtɪːri/ (n)
departement
  1. een afdeling van een overheid waar het beleid van de regering wordt uitgevoerd

ministerieel (adj)
administrativ

minpunt (n)
förlustpunkt, minuspunkt

minst /mɪnst/ (indefiniteCardinalNumeral)
minst

minteken (n)
minustecken, minus

minuut (n)
minut, bågminut
  1. tijdeenheid
minut
  2. hoek

mis (n)
mässa
  1. een godsdienstoefening in de katholieke kerk, een eucharistieviering

misandrie (n)
manshat
  1.

misbruik /'mɪsbrʌʏk/ (n)
missbruk

misbruiken /mɪzˈbrœykən/ /mɪzˈbrœːkən/ (v)
missbruka
  op een slechte wijze gebruik maken van iets of iemand

misdaad (n)
brott
  1. een handeling die een ernstig vergrijp tegen het wetboek van strafrecht is

misdienaar (n)
altarpojke
  1. is iemand die de priester helpt tijdens het opdragen van de mis

misdrijf (n)
brott
  1. een misdaad of delict

misgenderen /mɪzˈdʒɛndərən/ (v)
felköna
  verwijzen naar een persoon met termen die het verkeerde gender uitdrukken

mishandelen /mɪsˈhɑndələn/ (v)
misshandla
  1. iemand slecht behandelen en pijn doen of verwonden

mishandeling (n)
mishandlingar
  1. het moedwillig toebrengen...

miskenning (n)
undervärdering

miskraam (n)
missfall

misleiden (v)
missta
  1. iemand in de waan van iets brengen

misleidend (adj)
missvisande
  1.

mislukken /mɪsˈlʏkə(n)/ (v)
misslyckas
  verkeerd aflopen, zonder het gewenste resultaat

mispel (n)
mispel
  1. bepaald soort loofboom Mespilus germanica
  2. vrucht van de mispelboom

misprijzen (v)
förakta
  1. spot of afkeuring over iemand of iets uitspreken

misschien (adv)
kanske, möjligen
  1. duidt aan dat er een bepaalde kans bestaat dat de uitspraak waar is

misselijk /'mɪsələk/ (adj)
illamående
  1. tot braken geneigd

misselijkheid (n)
illamående

missen /ˈmɪsə(n)/ (v)
missa
  1. niet raken, niet treffen
  2. niet halen
bomma
  6. de afwezigheid voelen van

mist /mɪst/ (n)
dimma, töcken
  1. laaghangende bewolking die het zicht belemmert

misverstand /ˈmɪsfərstɑnt/ (n)
missförstånd
  1. het verkeerd begrijpen van elkaars bedoelingen

misvorming (n)
missformation

mitochondrium /ˌmito'xɔndriɵm/ (n)
mitokondrie
  1.

mitose /miˈtozə/ (n)
mitos
  1.

mixen /ˈmɪksə(n)/ (v)
blanda
  1. door elkaar mengen

mmm (interjection)
mmm, mums
  1. uitroep van verrukking

mobieltje /moˈbilcə/ (n)
mobil, mobiltelefon, nalle
  1. een gsm, een draagbare telefoon

mobilisatie (n)
mobilisering

modder /ˈmɔdər/ (n)
lera
  1. mengsel van aarde, vuil en water

mode /ˈmodə/ (n)
mod, mode

model (n)
modell

modelleren (v)
modellera
  1. op schaal navormen

modern /moˈdɛrn/ (adj)
modern
  1. van deze tijd, volgens de laatste mode

moderniseren /mo.dɛr.ni.ˈzɪː.rə(n)/ /mo.dɛr.nɪ.ˈzeː.rə(n)/ (v)
modernisera
  1. modern maken

moderniteit (n)
modernitet

modieus (adj)
inne
  1. volgens de mode

moe /muː/ (adj)
trött
  1. geneigd tot rusten of slapen

moed /mud/ /mut/ (n)
mod
  1. dapperheid, lef, branie

moeder /ˈmudər/ (n)
mor, moder, mamma
  1. een vrouwelijke ouder

moederbord (n)
moderkort

moederkoek /ˈmudər.kuk/ (n)
moderkaka
  alternatieve benaming van placenta

moederschap (n)
moderskap
  1. het fungeren als moeder

moedertaal (n)
modersmål

moedig /ˈmuːdəx/ /ˈmuːdəç/ (adj)
modig
  1. geen angst voor gevaar tonend

moeflon (n)
mufflon
  1. de diersoort waartoe het tamme schaap behoort, Ovis gmelini

moeheid (n)
trötthet
  1. het moe zijn

moeilijk /mu<sup>ɪ</sup>lɛ<sup>ɪ</sup>k/ (adj)
svår
  1. niet gemakkelijk, waar moeite, geduld en inspanning voor vereist is

moeilijkheid (n)
svårighet
  1. iets dat moeilijk of lastig is

moeite /ˈmuitə/ (n)
möda, besvär
  1. een grote inspanning

moeiteloos (adj)
utan besvär
  1. geen moeite kostend

moer (n)
mutter
  1. blokje met gat met schroefdraad dat op een schroefbout past
marskland
  4. moerassig land

moeras (n)
marskland

moerbei (n)
mullbär

moesson (n)
monsun
  1. de regentijd in tropische gebieden met een droge tijd en een regentijd

moeten (v)
måste
  1. gedwongen zijn

mof (n)
tyskjävel
  1. scheldnaam voor een Duitser

mogelijk (adj)
möjlig
  1. een keuze om iets te doen

mogelijkheid (n)
möjlighet
  1. iets wat gedaan kan worden of kan gebeuren

mogen /'mo.χə(n)/ (v)
kunna
  1. toegestaan zijn

mogendheid (n)
stormakt

mok (n)
mugg
  1. drinkbeker
  2. paardenziekte

mol (n)
mullvad
  1. bepaald soort zoogdier, Talpa europaea
mol
  3. hoeveelheid van een stof die net zo veel deeltjes bevat als er atomen...

moleculair (adj)
molekylär
  1. bestaande uit moleculen

molecule /moləˈkyɫ/ (n)
molekyl
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molecuul /moləˈkyɫ/ (n)
molekyl
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molen (n)
kvarn
  1. installatie die de stroming van lucht of water gebruikt als energiebron

molenaar /ˈmolənar/ (n)
mjölnare
  1. iemand die het werken in een molen als beroep heeft

molensteen (n)
kvarnsten
  1. een ronde steen die onder andere in windmolens en watermolens wordt gebruikt voor het malen van granen en andere producten, zoals boekweit, erwten en bonen, lijnkoeken en eikenschors

molotovcocktail (n)
molotovcocktail
  1. met brandbare stof gevulde glazen fles die via een lont of lap stof wordt ontstoken

molybdeen (n)
molybden
  1. Chemisch element

moment (n)
moment, stund
  1. zeer korte tijd

mompelen (v)
muttra
  1. geluiden maken die moeilijk te verstaan zijn

monarch (n)
monark

monarchie (n)
monarki
  1. is van origine een regeringsvorm waarbij alle macht bij één persoon berust

mond (n)
mun
  1. ingang van het spijsverteringskanaal

mond-en-klauwzeer (abbreviation)
mul- och klövsjuka
  1. een zeer besmettelijke virusziekte (Aphtae epizooticae) die evenhoevige dieren, vooral runderen treft

mondharmonica (n)
munspel
  1. instrument met doorslaande tongen dat met de mond bespeeld wordt

mondharp (n)
mungiga
  1. een klein tokkelinstrument en lamellofoon waarbij de klank gevormd wordt door een dunne lamel aan te tokkelen waarbij het frame tussen de tanden of tegen de lippen wordt gehouden

monding /ˈmɔndɪŋ/ (n)
mynning
  1. plaats waar een rivier uitkomt in zee of meer

mondwater /ˈmɔntwatər/ (n)
munvatten
  1. vloeistof waarmee de mondholte kan worden gespoeld

mongolenvlek (n)
mongolfläck

mongool (n)
mongolid
  1. iemand met het syndroom van Down

monnik (n)
munk
  1. een man die uit religieuze overwegingen teruggetrokken leeft, voornamelijk in een klooster

monnikskap (n)
kapuschong
  1. van een monnikspij
stormhatt
  3. plant

monocle (n)
monokel
  1. een bril voor één oog

monocultuur /ˈmonokʏɫˌtyːr/ (n)
monokultur
  1. landbouw met één gespecialiseerd gewas

monoftong /ˈmonɔfˌtɔŋ/ (n)
monoftong
  1. de benaming voor één enkele klinker die de nucleus vormt van een lettergreep

monogram (n)
monogram
  1. figuur met initialen

monoliet (n)
monolit

monoloog /ˌmonoˈlox/ (n)
monolog
  1. een gesprek gevoerd door één persoon, meestal op toneel

monomanie (n)
monomani
  2. te eenzijdige fixatie op één zaak

monopolie (n)
monopol
  1. het geheel beheersen van een markt door een enkele leverancier

monorail (n)
balkbana
  1.

monotheïsme (n)
monoteism

monster (n)
monster
  1. schrikwekkend wezen

monteur (n)
montör

monument (n)
minnesmärke
  1. een groot gedenkteken

mooi /moːj/ (adv)
vacker, skön
  1. prettig in voorkomen, aangenaam om naar te kijken, schoon

moord /ˈmoːrd/ /ˈmoːrt/ /ˈmʊːrt/ (n)
mord
  1. handeling met het doel en het gevolg dat iemand dood gaat

moordenaar /mordənar/ (n)
mördare
  1. iemand die een moord gepleegd heeft

moordpartij (n)
massaker

moordwapen (n)
mordvapen

mop (n)
vits
  1. anekdote met een verrassend en komisch slot

moraal /moˈral/ (n)
moral

moreel /moˈrel/ (adj)
moralisk

morfeem (n)
morfem
  1. de kleinst mogelijke morfosyntactische eenheid in een taal

morfologie /ˌmɔr.fo.lo.ˈɣi/ /ˌmɔr.fo.lo.ˈχi/ (n)
morfologi
  1. de wetenschap die het vormgeven van woorden bestudeert

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (adv)
i morgon, imorgon
  1. de eerstvolgende dag na vandaag

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (n)
morgon
  1. het eerste deel van de dag

morgengave (n)
Morgongåva
  1. een bruidsschat die binnen het Morganatische huwelijk door een man aan zijn vrouw wordt gegeven de ochtend na de huwelijksnacht

morse (n)
morsealfabet, morse
  1. seinalfabet

morsen /'mɔrsə(n)/ (v)
spilla
  1.

mortier (n)
mörsare
  1. een kom waarin met een stamper allerlei stoffen fijn gestampt of fijngewreven worden
  2,3 korte kanontypen

mos (n)
mossa

moseik (n)
turkisk ek
  1. een boom uit de napjesdragersfamilie

moskee (n)
moské
  1. gebedshuis

mossel (n)
mussla
  1. Mytilus edulis, een eetbaar tweekleppig schelpdier

mossig (adj)
mossig
  1. met mos bedekt

most (n)
must
  1. gistend vruchtensap, meestal van druiven

mosterd (n)
senap
  1. een in de keuken gebruikte kruidenpasta

mosterdzaad (n)
senapsfrö
  1.

mot (n)
mal
  1. een vlinderachtig insect

motie (n)
motion

motief (n)
motiv
  2.3.
  1. de reden om iets te doen

motivatie (n)
drivkraft, motivation

motiveren /moːtiˈveːrə(n)/ (v)
motivera
  1. met redenen omkleden

motor /'mo.tɔr (n)
motor
  1. krachtbron

motorboot (n)
motorbåt
  1. een klein tot middelgroot bootje dat voortbewogen wordt door middel van een motor

motorfiets (n)
motorcykel

motoriek (n)
motorik
  1. het vermogen om het lichaam(sdeel) te bewegen

motorrijtuig (n)
motorvagn
  spoorvoertuig

motregen (n)
duggregn
  1. fijne, zachte regen

mottenbal (n)
malkula

mountainbike (n)
mountainbike

mout (n)
malt
  1. de grondstof voor bier, jenever en whisky, vervaardigd door het laten kiemen van graan, waarbij het aanwezige zetmeel omgezet wordt in vergistbare suikers

mouterij (n)
mälteri
  1. fabriek waar van granen mout wordt gemaakt, door het in water te weken waardoor het onkiemt, en het daarna te drogen

mouw (n)
ärm
  1. dat deel van een kledingstuk dat de armen omvat

mozaïek (n)
mosaik

mozzarella (n)
mozzarella
  1. Italiaanse kaas

muesli /ˈmysli/ /ˈmyə̯zli/ (n)
müsli
  1. eten gemaakt van graanvlokken, zuivel, fruit en noten

muezzin (n)
böneutropare
  1. de persoon die vanuit een minaret van de moskee oproept tot de dagelijkse gebeden

mug /mʏx/ (n)
mygga
  1. kleine, vliegende insecten van de onderorde Nematocera

muildier (n)
mula
  1. een kruising van een ezelhengst en een paardenmerrie

muilezel (n)
mulåsna
  1. een kruising van een paardenhengst en een ezelin

muilkorven (v)
sätta munkavle på
  2. beletten te spreken

muilpeer (n)
örfil
  1. klap in het gezicht

muis /mœʏ̯s/ /mœːs/ (n)
mus, råtta
  1. klein zoogdier, meestal van het geslacht "Mus"
mus, datormus
  3. computermuis

muismat /ˈmœʏsmɑt/ /ˈmœːsmɑt/ (n)
musmatta
  1. een onderlegger voor een computermuis

muiter (n)
myterist
  1.

muiterij (n)
myteri

multidisciplinair /ˈmʏltidɪsɪpliˌnɛ:r/ (adj)
flervetenskaplig
  1. betrekking hebbend op meerdere disciplines

multinational (n)
multinationellt företag

multiplex (n)
kryssfaner
  1. composietplaat die bestaat uit meer dan 3 gelijmde laagjes hout

mummie (n)
mumie
  1. een door balseming en uitdroging geconserveerd lichaam van een dode

mummificeren (v)
mumifiera
  1.van een overledene een mummie maken

mungboon (n)
mungböna
  1. en 2. (boon van) eenjarige plant Vigna radiata

munt /mʏnt/ (n)
myntur, mynta
  1. en 2. (blaadjes van) het plantengeslacht Mentha

muntjak (n)
muntjak
  1. benaming voor kleine hertachtigen uit het geslacht Muntiacinae

mus (n)
sparv, gråsparv
  1. benaming voor vogels uit de familie Passeridae

museum /myˈzeʏm/ (n)
museum
  1. een gebouw waarin voorwerpen van culturele waarde tentoongesteld worden

musical (n)
musikal

musicus (n)
musiker
  1. iemand die muziek maakt en ten gehore brengt

muskaatcourgette (n)
butternutpumpa
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskaatpompoen (n)
butternutpumpa
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskus /'mɵskɵs/ (n)
mysk
  1. de geurstof uitgescheiden door de geurklieren van bepaalde zoogdieren

muskusos (n)
myskoxe
  1. plomp hoefdier met grote kop en brede snuit

muskuspompoen (n)
butternutpumpa
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskusrat (n)
bisam
  1. Ondatra zibethicus, een soort waterrat

mutageen (n)
mutagen
  1. stof

mutagenese (n)
mutagenes
  1. proces waardoor de genetische informatie van een organisme verandert en er een nieuw stabiel organisme ontstaat

mutatie (n)
mutation
  1. een sprongsgewijze verandering

mutisme (n)
mutism
  1. onvermogen om te spreken

muts /mʏʦ/ (n)
mössa
  1. hoofddeksel van textiel zonder harde rand.

muur /myːr/ (n)
mur, vägg
  1. verticale vlakke constructie van metselwerk

muziek /my'zik/ (n)
musik
  1. een akoestisch fenomeen

muziekinstrument /myˈzikˌɪnstrymɛnt/ (n)
musikinstrument
  1. instrument om muziek mee te spelen

muziekschool (n)
musikskola
  1.een school waar men muziek leert maken

muziektheorie (n)
musiklära
  1. de leer van systematiek in muziek

muzikant (n)
musiker
  1. iemand die muziek maakt

mycologie /ˌmikoloˈɣi/ (n)
mykologi
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het bestuderen van schimmels

mycologisch /ˌmikoˈloɣis/ (adj)
mykologisk
  1. met betrekking tot schimmels

mycose /miˈkozə/ (n)
svampinfektion
  1. een door een schimmel veroorzaakte ziekte

myopie (n)
närsynthet
  1. afwijking in de brandpuntsafstand van het oog waardoor alles op grotere afstand wazig gezien wordt

myriade (n)
myriad
  1. een grote groep mensen, een ontelbare menigte

mysterie /miˈstɪːri/ (n)
mysterium

mysticus (n)
mystiker

mythe /ˈmitə/ (n)
myt

mythisch (adj)
mytisk

mythologie /mi.tɔ.lɔ.ɣi/ (n)
mytologi

na (preposition)
efter
  4. later in volgorde (achter)
  1. in tijd volgend op

na-apen /ˈnaːɦaːpə(n)/ /ˈnaːʔapə(n)/ (v)
efterapa, härma
  1. doen wat iemand anders doet

naad (n)
söm
  1.

naadloos /'natlos/ (adj)
sömlös
  1. zonder naad aan elkaar bevestigd

naaf /naf/ (n)
nav
  1. centrale as of middenstuk van een wiel of rad

naaien /ˈnaːi̯ə(n)/ (v)
sy
  1. naaldwerk verrichten

naaimachine (n)
symaskin

naaister (n)
sömmerska
  1. een vrouw die naaiwerk verricht

naakt /naːkt/ (adj)
naken
  1. zonder beharing of andere fysieke bescherming van de huid, ontkleed

naaktheid (n)
nakenhet
  1. het naakt zijn

naald /nald/ /naɫt/ (n)
nål, barr
  1. gereedschap voor naaien

naaldboom (n)
barrträd

naaldhak (n)
stilettklack
  1.

naaldwaterbies (n)
nålsäv

naam /nam/ (n)
namn
  1. kort stukje tekst dat een persoon, instelling of object bijna identiek kan benoemen
  2. bekendheid, reputatie

naamdag (n)
namnsdag
  1. een dag waarop een heilige wordt herdacht

naamgenoot (n)
namne
  1. iets of iemand met dezelfde naam

naamruimte (n)
namnrymd

naamval (n)
kasus
  1. een buigingsvorm van een naamwoord, lidwoord of telwoord die de functie van dat woord in de zin aangeeft

naamwoord /namwort/ (n)
nomen
  1. een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt

nabij /naˈbɛi/ (adj)
nära
  1. zich in de onmiddellijke omgeving bevindend

nabijheid (n)
närhet

nabootsen /'na.bo.tsə(n)/ (v)
härma
  1. nadoen, imiteren

nacht /nɑx/ /nɑxt/ /nɑχt/ (n)
natt
  1. de tijd tussen zonsondergang en zonsopkomst

nachtclub (n)
nattklubb
  1. een uitgaansgelegenheid voor volwassenen

nachtegaal /ˈnɑxtəˌɣal/ (n)
näktergal, sydnäktergal
  1. lijsterachtige zangvogel met een rossig bruine staart die heel mooi kan zingen

nachtgoed (n)
nattkläder
  1. kleding die men in bed aanheeft tijdens het slapen

nachtkastje (n)
nattduksbord

nachtmerrie (n)
mardröm
  1. een zeer angstige droom
  2. een schrikbeeld

nachtschade (n)
nattskatta
  1.

nachtvlinder (n)
nattfjäril, mal
  1. vlinder die 's nachts actief is

nachtzwaluw (n)
nattskärra

nadeel (n)
nackdel
  1. ongunstige eigenschap

nadenken (v)
reflektera

naderen (v)
närma
  1. In aantocht zijn

nadoen /ˈnadun/ (v)
efterapa, härma
  1. doen wat iemand anders doet

nageboorte /ˈnaː.ɣəˌbor.tə/ (n)
efterbörd
  3. de moederkoek, navelstreng en vliezen die het lichaam van de moeder verlaten nadat de baby is geboren

nagel (n)
nagel
  1. hoornplaat op laatste teen- en vingerkootjes
spik, nagel
  3. spijker

nagelbank (n)
nagelbänk
  1. een balk met gaten waarin korvijnagels worden gestoken

nagellak (n)
nagellack
  1. schoonheidsmiddel

nagerecht (n)
efterrätt

nageslacht (n)
eftervärlden

najaar (n)
höst
  1. herfst

nakend (adj)
förestående
  1. van iets dat in de nabije toekomst gaat gebeuren

nalaten (v)
testamentera
  2. in een testament toebedelen

naleving (n)
följsamhet

namelijk /ˈnamələk/ (abbreviation)
nämligen

namiddag (n)
eftermiddag
  1. tijd aan het einde van de middag

nandoe (n)
nandu

nanometer (n)
nanometer
  1.

nanoseconde (n)
nanosekund

naoorlogs (adj)
efterkrigs-
  1. van na de oorlog

narcis (n)
påsklilja

narcose (n)
narkos
  1. een kunstmatige algehele verdoving

narwal (n)
narval
  1. bepaald soort zeezoogdier, Monodon monoceros

naslagwerk /ˈna.slɑx.ˌwɛrk/ /ˈna.slɑx.ˌβ̞ɛrk/ /ˈna.slɑχ.ˌʋɛrk/ (n)
uppslagsverk
  1. een boek dat dient om iets in op te zoeken

nasmaak (n)
eftersmak
  1. een veranderde smaak van iets dat men al heeft doorgeslikt heeft en in het begin anders smaakte

nat (adj)
våt
  1. gedrenkt in een vloeistof, meestal water

natie (n)
nation
  1. een groep mensen die zich door gemeenschappelijke taal, cultuur of politieke geschiedenis verbonden voelt

natiestaat (n)
nationalstat

nationaal (adj)
nationell
  1. op een volk met een eigen land betrekking hebbend

nationaalsocialisme (n)
nationalsocialism

nationaliseren (v)
nationalisera

nationalisme (n)
nationalism
  1. voorliefde voor het vaderlandse

nationalist (n)
nationalist

nationaliteit (n)
nationalitet

natmaken (v)
blöta
  1.

natrium (n)
natrium

naturaliseren (v)
naturalisera

naturalisme (n)
naturalism
  1.2.3. stroming in de literatuur aan het eind van de 19e eeuw, die de mens beschouwt als bepaald door milieu en erfelijkheid en leer die de natuur boven alles stelt

naturisme (n)
naturism

natuur (n)
natur
  überhaupt

natuurkunde /naˈtyrkʏndə/ /naˈtyːrkʏndə/ (n)
fysik
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

natuurkundige (n)
fysiker

natuurlijk (adj)
naturlig
  1. uit de natuur afkomstig

natuurlijk persoon (n)
fysisk person
  1. mens van vlees en bloed die kan deelnemen aan het rechtsverkeer

natuurmonument (n)
naturminne

natuurramp (n)
naturkatastrof
  1. een ongelukkige gebeurtenis die door de natuur veroorzaakt wordt

natuurrecht (n)
naturrätt
  2. in de natuurlijke orde van de dingen gefundeerd

natuurstenen muur (n)
byggnadssten mur
  1. een verticale vlakke constructie van natuursteen

natuurwetenschap /na'tyrʋetənsxɑp/ /na'tyrʋetənsçɑp/ (n)
naturvetenskap

natuurwetenschapper (n)
naturvetare
  1. wetenschapper die zich bezighoudt met natuurwetenschap

nauwelijks (adv)
knappt
  1. slechts in geringe mate

navel /'navəl/ (n)
navel

navelstreng /ˈnavəlstrɛŋ/ (n)
navelsträng
  snoer dat de vrucht aan de moederkoek verbindt

navigatie (n)
navigation

naïef (adj)
blåögd

necrologie (n)
dödslista
  1. een biografie van een overleden persoon en/of een bespreking van diens werk

necrose (n)
nekros
  1. de afsterving van weefsel

nectarine (n)
nektarin
  2. een perzikachtige vrucht van boom Prunus persica var. nucipersica

nederigheid (n)
ödmjukhet
  1. het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer

nederlaag (n)
förlust, nederlag
  1. het verlies van een strijd

nederzetting (n)
koloni
  1. een vestiging, een bewoonde plaats

nee /neː/ (interjection)
nej
  1. ontkenning

neef /nef/ (n)
brorson, systerson
  1. mannelijke oomzegger
kusin
  2. kozijn

neen /nen/ (interjection)
nej
  nee

neerslag (n)
nederbörd
  1. hemelwater

neerstorten (v)
krocka
  1. het vliegvermogen verliezen en onzacht op de aarde terugvallen

nefrologie (n)
nefrologí

negatie (n)
nekande
  1. het ontkennen

negatief (adj)
negativ
  1. ontkennend, afwijzend

negen /ˈne.ɣə(n)/ /ˈne.χə(n)/ /ˈneɣə(n)/ (cardinalNumeral)
nio
  1. het getal 9

negende /ˈne.ɣən.də/ /ˈne.χən.də/ (ordinalAdjective)
nionde
  1. nummer negen in een rij

negenendertig (cardinalNumeral)
trettionio
  1. het getal 39

negenennegentig (cardinalNumeral)
nittionio
  1. het getal 99

negenentwintig (cardinalNumeral)
tjugonio
  1. het getal 29

negenenveertig (cardinalNumeral)
fyrtionio
  1. het getal 49

negenenzestig (cardinalNumeral)
sextionio
  1. het getal 69

negenhonderd /ˈne.ɣə(n).ˌhɔn.dərd/ /ˈne.ɣə(n).ˌɦɔn.dərt/ /ˈne.χə(n).ˌɦɔn.dərt/ (cardinalNumeral)
niohundra
  1. het getal 900

negenjarig (adj)
nioårig
  1. 9 jaren durend
nioårig, nioåring
  2. met de leeftijd van 9 jaar

negenjarige (n)
nioåring
  1. levend wezen dat 9 jaar oud is of iets dat 9 jaar bestaat

negentien (cardinalNumeral)
nitton
  1. het getal 19

negentiende (ordinalAdjective)
nittonde

negentienjarig (adj)
nittonårig
  1. 19 jaren durend
nittonårig, nittonåring
  2. met de leeftijd van 19 jaar

negentienjarige (n)
nittonåring
  1. levend wezen dat 19 jaar oud is of iets dat 19 jaar bestaat

negentig /ˈne.ɣə(n).təx/ /ˈne.ɣə(n).tɪx/ /ˈne.χə(n).təχ/ (cardinalNumeral)
nittio
  1. het getal 90

negeren (v)
ignorera
  1. doen alsof iemand of iets niet bestaat

negorij (n)
håla
  1. een afgelegen gehucht

nek /nɛk/ (n)
nacke
  1. achterste gedeelte van de hals

nemen /ˈne.mə(n)/ (v)
ta, fatta, gripa, hålla
  1. iets vastpakken met de handen

neoclassicisme (n)
nyklassicism
  1. kunststroming

neodymium (n)
neodym

neolithicum /nejoˈlitikʏm/ (n)
bondestenålder

neologisme /ˌne.jo.lo.ˈχɪs.mə/ /ˌne.jo.loː.ˈɣɪz.mə/ (n)
neologism, nybildning
  1. een woord dat nieuw is of nieuw gevormd is

neon (n)
neon
  1. een chemisch element en een kleurloos edelgas

neonazisme (n)
nynazism

neonlicht (n)
neonljus
  1. licht afkomstig van een neonlamp

nepotisme /nepo'tɨzmə/ (n)
nepotism
  1.

neptunium (n)
neptunium
  1. Chemisch element

nerd (n)
nörd
  1. iemand die sociaal en seksueel weinig in trek is en een grote voorliefde voor intellectuele zaken aan de dag legt

nerf (n)
bladnerv

nergens (adv)
ingenstans

nerts (n)
mink
  1. benaming voor bepaalde pelsdieren uit de familie der marterachtigen
  1. pels van een nerts

nerveus /nɛr'vøs/ (adj)
nervös
  1. lijdend aan gespannen zenuwen

nest /nɛst/ (n)
näste, rede, bo
  1. de verblijfplaats van een dier

net (n)
nät
  1. een geheel van fijne draden

netbal (n)
korgboll
  3. sport die veel lijkt op korfbal en basketbal

netel (n)
nässla
  1. plant

netjes /ˈnɛcəs/ (adj)
ordentlig
  1. net, schoon

netjes /ˈnɛcəs/ (adv)
ordentlig
  1. op een nette manier

netmaag (n)
nätmage
  1. tweede maag van herkauwers

netto (adv)
netto

nettoloon /'nɛtolon/ (n)
nettolön
  1.

netvlies (n)
näthinna
  1. een vlies aan de binnenkant van het oog waarop een beeld wordt gevormd

netwerk (n)
nät

neukbaar /ˈnøːk.bar/ (adj)
knullbar

neuken /nøkə(n)/ (v)
knulla
  1. geslachtsgemeenschap hebben

neuraal (adj)
nerv-
  1. met betrekking tot de zenuwen

neurochemie (n)
neurokemi
  1. de chemische processen in zenuwstelsels

neurogenese (n)
neurogenes
  1. het ontstaan van nieuwe zenuwcellen in levende organismen, dat zowel voor als na de geboorte plaatsvindt

neurohypofyse /ˈnøːroˌhipoˌfizə/ /ˈnʏːroˌhipoˌfizə/ (n)
neurohypofys
  1. het neurale deel van de hypofyse, vanwaar bepaalde hormonen geproduceerd in de hypothalamus afgegeven worden

neurologie (n)
neurologi
  1. een discipline binnen de biologie en geneeskunde die zich bezighoudt met alles wat aandoeningen van het centrale zenuwstelsel betreft

neurologisch (adj)
neurologisk
  1. met betrekking tot de zenuwen

neuromusculair (adj)
neuromuskulär
  1. met betrekking tot zenuwen en spieren

neuron (n)
nervcell
  een zeer belangrijke cel in het zenuwstelsel

neurotisch (adj)
neurotisk
  1. met betrekking tot een ziekelijke houding

neurotransmitter /ˈnøːrotransˌmɪtər/ /ˈnøːrotrɑnsˌmɪtər/ /ˈnʏːrotrɑnsˌmɪtər/ (n)
signalsubstans
  1. een chemische stof die fungeert als overbrenger van de zenuwprikkel

neus /nøʏs/ /nøːs/ (n)
näsa, nos
  1. een orgaan dat gebruikt wordt bij de ademhaling en om te ruiken

neusgat (n)
näsborre

neusholte (n)
näshåla
  1. het eerste stuk van het luchtwegstelsel waar de ingeademde lucht doorheen gaat

neushoorn (n)
noshörning
  1. een groot en zwaar zoogdier uit de familie van de Rhinocerotidae dat in Afrika en Azië leeft...

neusklank /ˈnøsklɑŋk/ (n)
nasalljud
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een gedeeltelijke obstructie ergens in het spraakkanaal

neutraal /nøˈtral/ (adj)
neutral
  1. geen partij kiezend in een conflict

neutraliseren (v)
neutralisera

neutraliteit (n)
neutralitet
  1. een onpartijdige houding aanhouden ten opzichte van twee partijen met een geschil

neutron (n)
neutron

neutronenbom (n)
neutronbomb
  1.

nevel (n)
nebulosa
  2. wolken in de nabijheid van de grond, ontstaan door plaatselijke oorzaken zoals door afkoeling of door menging van koude met warme vochtige lucht

nevelpanter (n)
trädleopard
  1. bepaald soort zoogdier, Neofelis nebulosa

nevelwoud (n)
molnskog

niacine (n)
niacin
  1. één van de voor de mens noodzakelijke vitaminen, een wateroplosbaar microvoedingsmiddel dat van belang is voor de menselijke gezondheid

nicht (n)
brorsdotter, systerdotter
  1. dochter van iemands broer of zus
kusin
  3. dochter van iemands oom of tante
fjolla, bög
  4. mannelijke homoseksueel

nickelharpa (n)
nyckelharpa
  1. Zweeds volksinstrument

nicotine (n)
nikotin

niemand /nimɑnt/ (indefinitePronoun)
ingen
  1. geen enkel persoon

niemendal /nimən'dɑl/ (indefinitePronoun)
ingen

nier (n)
njure
  1. een van beide organen in de onderrug die het bloed zuiveren van afvalstoffen en deze uitscheiden in de urine.

niersteen (n)
njursten
  1. een samengroeisel in het nierbekken dat meestal uit urinezuur en urinezure zouten bestaat

niervet (n)
njurtalg
  1. glibberige stof, gewonnen uit het weefsel rond de beide organen die bij zoogdieren het bloed zuiveren

nieskruid (n)
julros
  1. giftige plant die vroeg in het voorjaar bloeit

niet (adv)
ej, inte, icke
  1. ontkenning, tegenovergestelde van 'wel'

nietje (n)
häftklammer
  1. verkleinwoord van niet

niets (indefinitePronoun)
ingenting, inget
  1. geen enkel ding, geen enkele zaak

nietsnut (n)
odugling
  1. iemand die voor niets deugt

nietsvermoedend (adj)
aningslös
  1. zonder argwaan, argeloos

niettegenstaande (postposition)
trots

niettemin (adv)
ändå

nieuw /niβ̞/ /nyʊ̯/ (adj)
ny
  1. recentelijk gemaakt
  woorden die in een of meer van de bovenstaande categorieën horen, maar waarvan niet bekend is in welke (voel u vrij deze woorden in de juiste categorie in te voegen)
  4. onderscheidt nieuwere namen van oudere
  3. huidige
  5. in originele staat
  7. recentelijk aangekomen of opgedoken
  6. vreemd, onbekend
ny, nyupptäckt
  2. recentelijk ontdekt

nieuwe maan (phraseologicalUnit)
nymåne
  1. nieuwe maan

nieuwigheid (n)
nyhet
  1. iets dat nieuw is

nieuwjaarswens (n)
nyårshälsning
  1. uiting waarmee men elkaar traditioneel het beste wenst voor het nieuwe jaar

nieuws /niu̯s/ (n)
nyhet
  1. actuele ontwikkelingen
  2. een uitzending in de media waarin berichten over actuele ontwikkelingen worden verspreid aan het publiek

nieuwsbrief (n)
nyhetsbrev
  1.een regelmatige publicatie

nieuwsgierig /ˈniu̯sˌɣirəx/ (adj)
nyfiken, frågvis
  1. verlangend om iets te weten of waar te nemen

nieuwsgierigheid /niu'sxirəxɛit/ (n)
nyfikenhet
  1. het verlangen naar kennis

nieuwszender (n)
nyhetskanal
  1. een televisiezender die de gehele dag nieuws en achtergrondinformatie uitzendt

niezen (v)
nysa
  1. plotselinge, krachtige uitademing om de neus te reinigen van prikkelende stoffen

nihilisme (n)
nihilism
  1.

nijlpaard (n)
flodhäst
  1. groot en zwaar in Afrika levend zoogdier, Hippopotamus amphibius

nikab (n)
niqab

nikkel (n)
nickel
  1. Chemisch element

nimf (n)
nymf
  1. wezen dat rivieren, bossen enz. bewoont
  4. insect in de tweede toestand van gedaanteverwisseling
  2. bekoorlijk meisje

niobium /niˈjobijʏm/ (n)
niob
  1. Chemisch element

nirwana (n)
nirvana
  1. de hoogste staat die door de mens bereikt kan worden, en waardoor heiligheid behaald wordt; toestand van volkomen rust

nis /nɪs/ (n)
nisch
  1. een inham in een muur

nitraat (n)
nitrat
  1. een zout van salpeterzuur dat het ion NO₃− bevat
  2, een ester van salpeterzuur

nitride (n)
nitrid
  1. een verbinding van stikstof waarin dit element in de oxidatietoestand -3 optreedt

niveau (n)
nivå
  1. de rang in een hiërarchie, stadium van ontwikkeling, enzovoort

nobelium (n)
nobelium
  1. scheikundig element

noch (conjunction)
varken

nochtans (conjunction)
icke desto mindre
  1. luidt een zin in die een onverwachte tegenstelling uitdrukt

nodig /'no.dəx/ (adj)
nödvändig
  1. waar behoefte aan is

noemen (v)
nämna
  1. met een naam aanduiden
  2. vermelden door het uitspreken van de naam

noemer /ˈnumər/ (n)
nämnare
  1. het getal onder de streep van een breuk

nok (n)
kam
  3. uitstulpingen aan as

nokkenas (n)
kamaxel
  1. as met nokken

nomade (n)
nomad

nominaal (adj)
nominell

nominatief (n)
nominativ
  1. een eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen

non /nɔn/ (n)
nunna
  inwoonster van een vrouwenklooster

non-binair (adj)
icke-binär

nonkel /ˈnɔŋkəɫ/ (n)
morbror, onkel, farbror
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

nonnetje (n)
salskrake
  2. soort eend, Mergellus albellus

nonsens (n)
nonsens

nonvlinder (n)
tofsspinnare
  1.

noodgeval (n)
nödfall

noodlottig (adj)
ödesdiger

noodtoestand (n)
undantagstillstånd

noodweer /ˈnotwer/ (n)
oväder
  1. zeer slecht weer

noodzaak /ˈnotzak/ (n)
nödvändighet
  1. iets moeten hebben voor vaak praktische of medische redenen

nooit /ˈnoːit/ (adv)
aldrig
  1. op geen enkel moment

noordelijk (adj)
nordisk

noorden (n)
norr, nord
  1. windrichting

noorderlicht (n)
norrsken
  1.

noordkromp /ˈnoːrtkrɔmp/ (n)
islandsmussla
  1. bepaalde soort in zee levend schelpdier, Arctica islandica

noordpool (n)
nordpol
  1,2,3. noordpool

noordse combinatie (pn)
nordisk kombination
  1. een vorm van skisport waarbij de twee onderdelen van het Noords skiën, schansspringen en langlaufen, gecombineerd worden

noot /noːt/ (n)
nöt
  1. (kookkunst) eetbaar, oliehoudend zaad, kern of pit met harde dop
not
  3. (muziek) een geluid van zekere tijdsduur

nootmuskaat (n)
muskotnöt
  1. en 2. (gepeld) zaad van de nootmuskaatboom Myristica fragrans
muskot
  2. gepeld zaad van de nootmuskaatboom Myristica fragrans

norm (n)
norm

normaal /nɔrˈmaɫ/ (adj)
normal
  2. als norm dienend

normalisatie (n)
normalisering
  1. in overeenstemming brengen met een norm

normaliteit (n)
normalitet

nosologie (n)
nosologi
  1. de studie van het ontstaan en verloop van ziekten

nostalgie (n)
nostalgi

notaris (n)
notarius publicus
  1. jurist die bevoegd is om authentieke documenten op te maken

notenboom (n)
valnötsträd
  1. een boomsoort uit het geslacht Juglans

notenkraker (n)
nötknäckare

notenschrift (n)
musiknotation
  1. muzieknotatiesysteem

notulen (n)
mötesprotokoll
  1. een verslag van een bijeenkomst

november /noˈvɛmbər/ (n)
november
  1. de elfde maand van het jaar

nu (adv)
nu
  1. op het huidige tijdstip

nuchter /nɵxtər/ (adj)
nykter
  1. niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol

nudisme (n)
nudism
  1.

nul /nɵl/ (cardinalNumeral)
noll, nolla
  1. getal

nuljarig (adj)
nollårig
  1. nog niet 1 jaar oud

nuljarige (n)
nollåring
  1. levend wezen dat 0 jaar oud is of iets dat 0 jaar bestaat

nulmeridiaan (n)
nollmeridian
  1. de meridiaan die gebruikt wordt in de landmeetkunde als referentie voor het bepalen van de lengte van een punt op de aarde of een ander hemellichaam

numeriek (adj)
numerisk
  1.

numismatiek (n)
numismatik
  1. de munt- en penningkunde

nummer /ˈnʏmər/ (abbreviation)
nummer
  1. een aanduiding met een getal

nut /nʏt/ (n)
nytta
  1. baat, voordeel

nuttig (adj)
nyttigt

nycturie (n)
nykturi
  1. een verhoogde urinelozing in de nacht

nylon (adj)
nylon

oase /o'azə/ (n)
oas
  1. plek in een woestijn waar water voorhanden is en vegetatie groeit.

ober (n)
kypare
  1. een bediende in een restaurant of café

obesitas (n)
fetma
  1. vetzucht

object /ˈɔpjɛkt/ (n)
objekt
  1. voorwerp
  2. grammaticaal voorwerp
  3. filosofische entiteit en 4. informaticacomponent

objectief /ɔpjɛkˈtif/ (adj)
objektiv
  2. onpartijdig, volgens de feiten, neutraal

objectief /ɔpjɛkˈtif/ (n)
objektiv
  1. lens

obsceen (adj)
oanständig

ocarina (n)
okarina
  1. (muziekinstrument) een fluit die veelal gemaakt wordt van gebakken klei

occlusief /ˌɔklyˈsif/ (n)
klusil
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

occultisme (n)
ockultism
  1.

oceaan (n)
ocean
  1. een zeer grote zee tussen verschillende werelddelen

ocelot (n)
ozelot
  1. bepaald soort zoogdier, Leopardus pardalis

ochtend (n)
morgon
  1. eerste deel van de dag, tussen ca. 6.00 en 12.00 uur

ochtendblad /ˈɔxtəntblɑt/ (n)
morgontidning
  1. een krant die 's morgens vroeg wordt bezorgd

ochtendkrant /ˈɔxtəntkrɑnt/ (n)
morgontidning
  1. een blad dat 's morgens vroeg wordt bezorgd

octaaf (n)
oktav
  1,2,3. toontrap, interval en toonhoogtereeks

octaan (n)
oktan
  1. C₈H18

octaëder /ɔkta'ʔedər/ (n)
oktaeder
  1. een regelmatig achtvlak, een ruimtelijke figuur begrensd door acht gelijkzijdige driehoeken

octopus (n)
bläckfisk
  1. achtarmige inktvis

ode (n)
ode

oecumenisch /ˌø.kyˈme.nis/ (adj)
ekumenisk
  1. tussen kerken, van meerdere kerkgenootschappen

oedeem (n)
ödem
  1. (medisch) waterzucht

oefenen (v)
träna
  1. proberen zonder fouten uit te voeren

oefening (n)
övning
  1. test om de kennis te peilen

oenologie /ˌenoloˈɣi/ (n)
vinberedningskonst
  1. de wetenschap van de wijnbereiding

oerbos (n)
urskog
  een bos dat van oudsher bestaat

oeros /ˈuː.rɔs/ (n)
uroxe
  1. uitgestorven wilde rundersoort

oesjanka /uˈsʲɑŋka/ (n)
usjanka
  1. muts

oesofagitis (n)
esofagit
  1. ontsteking van de slokdarm

oester /ustər/ (n)
ostron
  1. tweekleppig weekdier uit de familie Ostreidae met onregelmatige schelpkleppen

oestrogeen (n)
östrogen
  1. een vrouwelijk hormoon

oever (n)
bank
  1. rand van het water

of (conjunction)
eller
  1. keuze
huruvida, om
  2. onzekerheid

offensief (n)
offensiv
  1.

offeren (v)
offra
  1. wijden aan

offerte /ɔ'fɛrtə/ (n)
offert
  1. een aanbieding van goederen of diensten tegen een vaste prijs

officier (n)
officer
  1. iemand die een rang in het leger bekleedt die hem of haar het bevel over...

oftalmisch /ɔfˈtɑɫmis/ (adj)
oftalmisk
  1. met betrekking tot het oog en/of de ziekten ervan.

oftalmologie (n)
oftalmologi
  1. de tak van de medische wetenschap die zich met het oog en het zicht bezig houdt

oganesson (n)
oganesson
  1. een scheikundig element met het symbool Og en het atoomnummer 118

ogenblik (n)
ögonblick
  1. Een bepaald tijdstip

ohm (n)
ohm
  1. ohm

okapi (n)
okapi
  1. groot zoogdier dat nauw verwant is aan de giraffe

oker (n)
ockra
  1. een mineraal dat als gele of oranje kleurstof gebruikt wordt

okra (n)
okra

oksel (n)
armhåla

oktober (n)
oktober
  1. de tiende maand van het jaar

oké (interjection)
okej
  1. goed, in orde

olfactorisch (adj)
luktsinnes-
  1. betrekking hebbend op het reukzintuig

olie (n)
olja
  1. vettige vloeistof

olieraffinage (n)
oljeraffinaderi
  raffinage van aardolie

olieschalie (n)
oljeskiffer
  1. een sedimentair fijnkorrelig gesteente dat organische en chemische stoffen bevat en waar synthetisch olie en gas uit gewonnen kan worden

olifant (n)
elefant
  1. groot dikhuidig en veelhoevig zoogdier met een lange slurf

oligarch (n)
oligark

oligarchie (n)
oligarki, fåmannavälde

oligomeer (n)
oligomer
  1. stof met beperkt aantal gelijke delen

olijf /oˈlɛɪf/ /oˈlɛːf/ (n)
oliv
  1. een vrucht van de olijfboom

olijfboom /o'lɛifbom/ (n)
olivträd
  1. een boom waaraan olijven groeien

olijfkleurig /oˈlɛɪ̯fkløːrɪx/ /oˈlɛɪ̯fklʏːrəχ/ /oˈlɛːfkløːrəx/ (adj)
oliv, olivgrönt
  1. de kleur van olijven hebbend

olijfolie (n)
olivolja
  1. fijne spijsolie verkregen door persing uit olijven

oliën (v)
olja
  1. met olie bewerken

olympisch (adj)
olympisk
  1. verband houdend met de Olympische Spelen

oma /ˈoma/ (n)
farmor, mormor
  1. moeder van een ouder

ombudsman /ˈɔmbʏdsˌmɑn/ /ˈɔmbʏtsˌmɑn/ (n)
ombudsman, justitieombudsman
  1. een ambtenaar die de taak heeft om als onpartijdige instantie klachten van individuele burgers tegen de overheid, instellingen en bedrijven te onderzoeken

omdat /ɔm.'dɑt/ (conjunction)
eftersom
  1. geeft onderschikkend een reden aan

omdraaien /ɔmdrajə(n)/ (v)
vända
  1. twee zijden van iets van plaats doen verwisselen

omelet (n)
omelett
  1. een gerecht dat bereid wordt door geklutste eieren te bakken

omheinen (v)
inhägna
  1. aan alle kanten omsluiten

omhelzen (v)
omfamna
  1. de armen om iemand slaan

omhoog (adv)
upp
  1. omhoog

omkopen /ˈɔmkopə(n)/ (v)
muta
  1. (iemand ~) met behulp van geschenken, geld e.d. overhalen om van zijn plicht, partij, overtuiging te verzakent

omlaag (adv)
nedåt
  1. in neerwaartse richting

omladen (v)
lasta om
  1. op een andere manier laden; naar een ander vervoermiddel overladen

ommekeer (n)
omslag
  1. iets dat totaal anders is geworden

omnivoor (n)
allätare
  1. alleseter, zowel plantaardig als dierlijk voedsel

omstandigheid (n)
omständighet
  hoe de zaken er voorliggen

omtrek (n)
omkrets
  1. de lengte van een gesloten kromme

omverwerpen (v)
störta
  2. een einde maken aan een bewind

omverwerping (n)
subversion
  1. het afzetten van een regering, overheid of regime

omweg /ˈɔmʋɛx/ (n)
omväg
  1. de weg die langer is dan de gewone of kortste verbinding tussen twee plaatsen

omwenteling (n)
rotation
  1. politieke revolutie
  2. algemene grootscheepse verandering
  3. volledige draaiing

on- (prefix)
o-
  1. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord drukt dit voorvoegsel het tegendeel uit.

onafhankelijk (adj)
oberoende
  1. geen verbinding hebbend met

onafwendbaar (adj)
ofrånkomlig, oundviklig
  1. niet mogelijk om te kunnen veranderen of vermijden

onbegrijpelijk (adv)
obegriplig
  1. niet of zeer moeilijk te begrijpen, rationeel niet te volgen, onlogisch

onbeleefd (adj)
oartig
  1. slecht gemanierd

onbepaalde wijs (n)
infinitiv
  1. de onverbogen werkwoordsvorm die naar persoon en getal onvervoegd is

onbeschrijflijk (adj)
obeskrivligt

onbetrouwbaar (adj)
opålitlig
  1. niet te vertrouwen

oncoloog (n)
onkolog
  1. een medisch specialist die zich bezighoudt met de gezwelgroei, in het bijzonder met kanker

ondanks (preposition)
trots
  1. ook al is het zo dat

onder /ˈɔn.dər/ (preposition)
under
  1. niet gesorteerd

onderaannemer (n)
underleverantör
  1. de natuurlijke of rechtspersoon, wie werk doet voor de hoofdaannemer tegen een vooraf vastgestelde prijs

onderarm /ˌɔndərˈɑrṃ/ (n)
underarm
  1.

onderbewustzijn (n)
undermedvetenhet
  1. het geheel van processen dat zich in iemands geest afspeelt en waar deze zich niet van bewust is

onderbreking /ɔn.dər.ˈbre.kɪŋ/ /ɔn.dər.ˈbreː.kɪŋ(g)/ (n)
avbrott
  1. een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis
  2. een kort ophouden van bezigheden als pauze

onderbroek (n)
kalsonger
  1. kledingstuk dat onder de gewone broek wordt gedragen

onderdanig /ˌɔndərˈdanəx/ (adj)
lydig
  1. gehoorzaam aan een leider

onderdrukken (v)
förtrycka
  1. een wens, verlangen, uiting of ontwikkeling eventueel met geweld tegengaan

ondergaan /ɔndərˈɣan/ /ˈɔndərɣan/ (v)
genomgå
  1. onderhevig gemaakt worden

ondergetekende (n)
undertecknad
  2. (schertsend) in verwijzing naar zichzelf
  1. die het bericht ondertekend heeft

ondergoed /ˈɔn.dər.ˌɣud/ /ˈɔn.dər.ˌɣut/ /ˈɔn.dər.ˌχut/ (n)
underkläder
  1. kleding die direct op het lichaam gedragen wordt, doorgaans nog onder andere kleding

ondergronds (adj)
underjordisk

onderhandelaar (n)
förhandlare

onderhandelen (v)
förhandla
  1. overleggen om tot een afspraak te komen

onderhandeling /ɔndər'ɦɑndəlɪŋ/ (n)
förhandling
  1. een proces van overleg waarbij partijen trachten tot een voor beiden aanvaardbare afspraak te komen

onderhoud (n)
underhåll
  1. handelingen verricht om iets in goede staat te houden.

onderhouden (v)
roa
  1. zorgen dat iets in goede staat blijft
prata
  3. zich onderhouden: een gesprek houden met iemand

onderkaak (n)
underkäke
  1. de onderste kaak

onderkennen (v)
erkänna
  1. bewust worden van iets

onderkoning (n)
vicekonung
  1. gouverneur van een land of een provincie die als vervanger van de monarch optreedt

onderlip (n)
underläpp

ondernemen (v)
företa
  1. een bedrijf of actie in werking stellen

onderneming (n)
företag
  1. een organisatie

ondernemingsplan (n)
affärsplan

onderrug (n)
ländrygg
  1. de onderste delen van de rug; lumbale wervelkolom

onderschatten /ɔndərˈsxɑtə(n)/ (v)
underskatta, undervärdera
  1. iets kleiner of van kleiner belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

onderscheiden (v)
skilja
  1. een verschil in aanmerking nemen

onderstel (n)
chassis

ondertekenaar (n)
undertecknare

ondertekenen (v)
signera

ondertitelen /ˌɔndərˈtitələ(n)/ (v)
texta
  1. ondertiteling aanbrengen

ondertiteling /ˌɔndərˈtitəlɪŋ/ (n)
textning
  1. een geschreven vertaling die bij een film(pje) in beeld wordt gebracht

ondervragen /ɔndərˈvraxə(n)/ (v)
förhöra
  1. iemand aan een intensieve reeks vragen onderwerpen

onderweg /ˌɔndərˈwɛx/ /ˌɔndərˈʋɛχ/ /ˌɔndərˈβ̞ɛx/ (adv)
på väg
  1. bezig zijn zich van plek A naar plek B te verplaatsen

onderwereld (n)
undre värld
  1. de kringen van de criminaliteit
underjord
  2. het schimmenrijk van de doden

onderwerp (n)
ämne
  1. waar iets over gaat, een thema
subjekt
  2. zinsdeel waarnaar de persoonsvorm zich richt en dat bijv. de handelende persoon of zaak beschrijft

onderwerpen /ɔndər'ʋɛrpə(n)/ (v)
underkuva
  1. gezag opleggen

onderwijs (n)
utbildning
  1. de voorziening van opleidingen

onderwijzer (n)
lärare
  1. iemand die lesgeeft

onderwijzeres (n)
lärarinna
  1. een oude benaming voor een vrouwelijke leraar op een lagere school of basisschool

onderzeeboot (n)
ubåt

onderzeeër (n)
ubåt
  1. een vaartuig dat onder het wateroppervlak kan varen

onderzoeken /ˌɔndərˈzukə(n)/ (v)
utreda, efterforska

onderzoeker (n)
forskare
  1. iemand die een onderzoek uitvoert

ondiep (adj)
grund
  1. niet diep

ondubbelzinnig (adj)
entydig
  1. niet mis de verstaan

oneindig (adj)
oändlig
  1. zonder einde

onenigheid (n)
missämja

onervaren (adj)
oerfaren
  1. ter zake nieuw

onervarenheid (n)
oerfarenhet
  1. het nog niet veel ondervinding hebben

oneven (adj)
ojämn
  1. Niet deelbaar door twee

ongeacht (preposition)
oavsett
  1. los van

ongebruikelijk (adj)
ovanlig
  1. niet conform datgene wat gebruikelijk is

ongedierte (n)
ohyra
  1. ongewenste dieren, die de mens op een of andere manier last bezorgen

ongeduld (n)
otålighet

ongehoorzaam /ɔnɣə'hoːrzam/ /ɔnɣə'ɦoːrzam/ /ɔnχə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
olydig
  1. niet bereid gehoor te geven aan gestelde regels

ongehuwd (adj)
ogift
  1. niet getrouwd

ongeletterd (adj)
analfabetisk
  2. niet onderricht in lezen en schrijven

ongelofelijk (adj)
otrolig
  2. bijzonder, uitzonderlijk

ongeluk /ˈɔnɣəˌlɵk/ /ˈɔnɣəˌlʏk/ (n)
olycka
  1. een onvoorziene gebeurtenis met negatieve en soms zelfs fatale gevolgen

ongepast (adj)
olämplig
  1. niet gepast, niet geschikt

ongesteldheid (n)
illamående
  2. lichte ziekte

ongeval /ɔnɣəvɑl/ (n)
olycka
  1. een ongeluk

ongeveer (abbreviation)
ungefär, cirka
  bij benadering

onhandig (adj)
klumpig
  1. niet goed met de handen om kunnen gaan

onherroepelijk (adj)
oåterkallelig
  1. zonder mogelijkheid om ongedaan gemaakt te worden

onhoorbaar (adj)
ohörbar
  1. niet met de oren waarneembaar

onkel /ˈɔŋkəɫ/ (n)
farbror, morbror, onkel
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

onkruid (n)
ogräs
  1. planten die voorkomen op plekken waar ze niet gewenst zijn

onkruid vergaat niet (phraseologicalUnit)
ont krut förgås inte så lätt
  1. het slechte is moeilijk uit te roeien

onlangs /ɔnlaŋs/ (adv)
nyligen
  1. recentelijk, niet lang geleden

onleesbaar /ˌɔnˈles.bar/ (adj)
oläsbar

onmannelijk (adj)
unmanly
  1.

onmiskenbaar (adj)
omisskännlig
  1. waarover geen twijfel kan bestaan

onmodieus (adj)
omodern
  1. niet volgens de laatste mode

onmogelijk (adj)
omöjlig
  1. niet te verwezenlijken

onmogelijkheid (n)
omöjlighet
  1. iets dat niet kan gebeuren

onnozel (adj)
abderitisk
  3. dwaas, naïef

onomatopee /ˌonomatoˈpe/ (n)
onomatopoetikon
  1. door klanknabootsing gevormd woord

ononderbroken (adj)
oavbrutet
  1.

onontbeerlijk (adj)
oumbärlig
  1.

onovergankelijk werkwoord (n)
intransitivt verb
  1. een werkwoord dat niet vergezeld kan worden door een lijdend voorwerp of een meewerkend voorwerp in een zin

onovertroffen (adj)
oöverträffad
  1.van iets of iemand dat er nog nooit een betere is geweest

onpartijdig (adj)
opartisk
  niet partijdig , niet bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

onrecht (n)
orättvisa

onrechtmatige daad (n)
ersättningsrätt
  1. schadeverwekkende inbreuk op een zorgvuldigheids- of rechtsnorm waardoor burgerrechtelijke aansprakelijkheid ontstaat

onrein (adj)
oren
  onzuiver, onkuis
  vuil

onrust (n)
oro
  1. het verstoord zijn van de maatschappelijke of sociale orde, rust

onrustzaaier (n)
orosstiftare
  1. iemand die opschudding teweegbrengt met schrikbarende verhalen die vaak overdreven of gewoonweg onwaar zijn

ons (personalPronoun)
oss
  1. 1e persoon meervoud als (direct of indirect) object of na een voorzetsel

ons (possessivePronoun)
vår
  1. van de 1e persoon meervoud

onschuldig /ɔnˈsxʏɫdəx/ (adj)
oskyldig
  1. niet schuldig

onsterfelijk (adj)
odödlig

onsterfelijkheid (n)
odödlighet
  1. de eigenschap niet te zullen sterven

onstuimig (adj)
uppbrusande
  1. moeilijk in toom te houden

ontaarden (v)
degenerera
  1. overgaan in iets verkeerds

ontbijt (n)
frukost
  1. eerste maaltijd van de dag

ontbijten (v)
frukost
  1. de eerste maaltijd van de dag nuttigen

ontbinden /ɔntˈbɪndə(n)/ (v)
upplösa
  1. een organisatie opheffen

ontbossing (n)
avskogning

ontbreken (v)
saknas
  1. niet aanwezig zijn terwijl dit wel zou moeten of verwacht wordt

ontcijferen /ɔntˈsɛɪ̯fərə(n)/ /ɔntˈsɛːfərə(n)/ (v)
dechiffrera
  1. qua betekenis duiden

ontdekken /ɔnˈdɛ.kə(n)/ (v)
upptäcka
  1. ergens achter komen

ontdekking (n)
upptäckt
  1. het vinden van iets nieuws

ontdekkingsreis (n)
upptäcktsresa

ontdooien (v)
smälta
  1. ophouden bevroren te zijn

onteigening (n)
expropriation, expropriering

ontevreden /ɔntəˈvredə(n)/ (adj)
missnöjd
  1. behoefte voelend om aanmerkingen te maken

ontevredenheid /ɔntəˈvredənɦɛɪt/ (n)
missnöje
  1. het gevoel niet genoeg te hebben en onvoldaan te zijn

ontgoochelen (v)
avförtrolla
  1. van een illusie beroven

onthoofden (v)
halshugga
  1. iemand doden door het hoofd van de romp te scheiden

onthouden (v)
komma ihåg
  1. in het geheugen bewaren

onthouder (n)
asket
  1. iemand die bepaalde genotmiddelen niet gebruikt

onthouding /ɔnt'ɦɑʊdɪŋ/ (n)
avhållsamhet
  1. het bewust niet een gewoonte of behoefte volgen

onthullen /ɔntˈɦɵlə(n)/ /ɔntˈɦʏlə(n)/ (v)
avtäcka
  1. van het hulsel ontdoen
avslöja, röja
  2. openbaren van onbekende feiten

ontkalken /ɔnt.ˈkɑl.kə(n)/ /ɔnt.ˈkɑɫ.kə(n)/ (v)
avkalka
  1. kalk van een metalen oppervlak verwijderen

ontkalking /ɔnt.ˈkɑl.kɪŋ/ /ɔnt.ˈkɑɫ.kɪŋ/ (n)
avkalkning
  1. het verwijderen van kalk van een metalen oppervlak

ontkennen (v)
förneka
  1. verklaren dat het gestelde niet waar is

ontkenning (n)
nekande
  1. het ontkennen

ontkurken (v)
öppna
  1. een fles van de afsluitende kurk ontdoen

ontlading (n)
avlastning
  1.
elektrisk urladdning
  2.
plötslig explosion
  3.

ontleden (v)
dissekera
  1. anatomiseren, analyseren

ontmaskeren (v)
avmaskera
  1. de ware aard laten zien van iets of iemand

ontmoedigen (v)
avskräcka
  1. de moed ontnemen

ontmoeten (v)
träffa
  1. met iemand kennismaken en een gesprek voeren

ontnuchteren (v)
nyktra till
  1. terugbrengen uit een waan of roes

ontploffing (n)
explosion

ontsieren (v)
vanpryda
  1. van de schoonheid beroven

ontslaan (v)
sparka
  1. arbeidsovereenkomst beëindigen

ontslag /ɔnt'slɑx/ (n)
uppsägning
  1. het verbreken van het dienstverband met een werknemer

ontsmetten (v)
desinficera
  1. kleine organismen zoals bacteriën gericht doden

ontsnappen (v)
fly
  1. aan gevangenschap, dreigende gevangenneming of ander gevaar ontkomen

ontspruiten (v)
gro
  1.

ontstaan /ɔnt.ˈstan/ (v)
uppstå
  1. de verandering ondergaan van niet bestaan naar wel bestaan

ontsteken /ɔnt.'ste.kə(n)/ (v)
bli inflammerad
  1. in vlammen (doen) opgaan
  3. geïnfecteerd raken

ontsteking (n)
inflammation
  1. (medisch) ontsteking

ontstentenis (n)
frånvaro, avsaknad, brist, undvikande, uteblivelse
  1. het niet voorhanden zijn, ontbreken, niet aanwezig zijn, verhinderd zijn (meestal door factoren buiten de macht van de betrokkene bijvoorbeeld ziekte, familieomstandigheden)
fiasko, misslyckande, strandning
  2. het falen, mislukken

ontvangen /ɔndˈvaŋ(g)ə(n)/ /ɔntfɑŋə(n)/ (v)
få, mottaga
  1. het verkrijgen van zaken zoals loon en berichten

ontvlambaar (adj)
lättantändlig

ontvoeren /ɔnt'furə(n)/ (v)
kidnappa
  1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

ontvoering /ɔntˈvurɪŋ/ (n)
kidnappning
  1. het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon

ontwapenen (v)
avväpna

ontwerpen /ɔntˈʋɛrpə(n)/ (v)
designa
  1. bedenken en uitwerken op papier

ontwikkelen /ɔntʋɪkələ(n)/ (v)
utveckla
  1. iets ~ een aanwezige aanleg tot bloei brengen
  3. een film ~ het latente beeld van een belicht fotografisch materiaal chemisch zichtbaar maken
  4. ontwerpen en uitvoeren op basis van onderzoek

ontwikkeling (n)
utveckling
  1. geleidelijke verandering in een zekere richting

ontzilting (n)
avsaltning
  1.

onverantwoordelijk (adj)
ansvarslös

onverbiddelijk (adj)
obönhörlig
  1. niet geneigd om zich door smeekbeden tot andere handelwijze te laten bewegen

onverschilligheid /ɔnvɛrˈsxɪləɣˌɦɛit/ (n)
likgiltighet
  1. het niet geven om iets

onversneden (adj)
oblandad
  1. van een drank: zonder toevoegingen van mindere kwaliteit

onvertaald (adj)
oöversatt
  1. niet in de doeltaal omgezet

onverwacht (adj)
oväntad
  1. niet van tevoren zien aankomen

onverwachts (adv)
oförmodat

onverwoestbaar /ˌɔn.vərˈʋust.bar/ /ˌɔn.vərˈβ̞ust.bar/ (adj)
oförstörbar, oförgänglig
  1. niet stuk te krijgen, buitengewoon robuust

onvoltooid tegenwoordige tijd (n)
presens

onvoltooid verleden tijd (n)
imperfekt

onvolwassenheid (n)
omogenhet
  1. het zo jong zijn dat men nog niet meerderjarig is

onvoorspelbaar (adj)
oförutsägbar
  1. waarvan de uitkomst niet bij voorbaat te kennen is

onvoorspelbaarheid (n)
oförutsägbarhet
  1. het niet kunnen weten wat de toekomst brengen zal

onwaarschijnlijk (adj)
osannolik
  1. een geringe kans bezittend om waar te worden of te blijken

onweer /ɔnʋɪːr/ (n)
åskväder, åska
  1. meteorologisch verschijnsel waarbij regen gepaard gaat met donder en bliksem

onweersbui (n)
åskregn

onweerstaanbaar (adj)
oemotståndlig

onwel /xxxx/ (adj)
krasslig
  1. zich niet gezond voelend

onwil /ˈɔnwɪl/ (n)
ovilja
  1. het de keuze maken om niet mee te werken

onyx (n)
onyx
  een variëteit van kwarts

onzelieveheersbeestje (n)
nyckelpiga
  1. benaming voor torren uit de familie Coccinellidae

onzichtbaar /ɔnˈzɪx(t)bar/ (adj)
osynlig

oog /ox/ /oːx/ /oχ/ (n)
öga
  1. gezichtsorgaan voor het waarnemen van lichtprikkels

oog om oog, tand om tand /ˌox.ɔm.ˌox, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ /ˌoɣ.ɔm.ˌox, ˌtɑnd.ɔm.ˈtɑnd/ /ˌoχ.ɔm.ˌoχ, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ (interjection)
öga för öga
  1. benadrukt volledige vergelding

oogappel /oxɑˈpəl/ (n)
ögonsten
  2. een oogbol

oogarts (n)
ögonläkare

ooggetuige (n)
ögonvittne
  1. ooggetuige

ooglid /ˈoχ.lɪt/ (n)
ögonlock
  1. een beschermend vlies van huid dat over de ogen bewogen kan worden

oogst (v)
skörd
  1. het van het land halen van het rijpe gewas

oogsten (v)
skörda, hösta
  1. het volgroeide gewas van het veld halen

ooi (n)
tacka
  1. vrouwelijk schaap

ooievaar (n)
stork
  1. bepaald soort grote witte vogel met zwarte vleugelranden en rode poten, Ciconia ciconia

ooit /oːɪt/ (adv)
någonsin
  2. een mogelijk tijdstip in de toekomst

ook /oːk/ (adv)
också, även
  1. daarnaast; verder; tevens

oom /om/ (n)
farbror, onkel, morbror
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

oor /oːr/ (n)
öra
  1. het lichaamsdeel waarmee geluiden kunnen worden gehoord
  3. handvat waaraan je een stuk servies kunt optillen

oorbel (n)
örhänge
  1. een ornament dat in of op het oor aangebracht wordt

oord /ort/ (n)
ort
  1. een bepaalde plaats

oordeel (n)
bedömning

oordopje (n)
öronpropp
  1. klein voorwerp om de gehoorgang te blokkeren zodat je niet door lawaai gehinderd wordt

oorkonde /ˈɔːrkɔndə/ (n)
charta
  1. rechtskrachtige door getuigen bevestigde optekening, stammend uit de middeleeuwen

oorkondeleer (n)
diplomatik
  1. wetenschap die oorkonden typeert en beschrijft naar hun vorm

oorlog (n)
krig
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen en/of tussen twee of meer landen

oorlogsmisdaad (n)
krigsförbrytelse
  1. een daad in tijd van oorlog die het oorlogsrecht of -gebruik schendt

oorlogsmisdadiger / 'orlɔxsmɪsdadəxər/ (n)
krigsförbrytare
  1. iemand die een oorlogsmisdaad pleegt of heeft gepleegd en daarvoor individueel aansprakelijk gesteld...

oorlogsmonument (n)
krigsminnesmärke, krigsmonument

oorlogsschip (n)
örlogsfartyg

oorlogsverklaring /'orlɔxsfərklarɪŋ/ (n)
krigsförklaring
  1. een officiële mededeling van een land dat het oorlog gaat voeren

oorlogsweduwe (n)
krigsänka

oorontsteking /ˈorɔntˌstekɪŋ/ (n)
otitit
  1. een ontsteking van het oor

oorschelp /orsxɛlp/ /o̝rsχɛɫp/ (n)
öronmussla
  1. het uit het hoofd stekende deel van een oor

oorsmeer (n)
öronvax
  stroperige vloeistof in de gehoorgangen

oorsprong (n)
origo

oorworm (n)
tvestjärt
  1.1 gewone oorworm (Forficula auricularia)

oorwurm (n)
öronmask

oorzaak /ˈorzak/ (n)
grund

oost /ost/ (adv)
ost

oosten /ˈostə(n)/ (n)
öst
  1. een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de rechterkant

oostkust (n)
ostkust
  1. oostelijke zeeoever

op (preposition)
på
  1. aan de bovenkant aanrakend, rustend op
upp
  3. omhoog

opa /ˈopa/ (n)
farfar, morfar, mormor
  1. de vader van een ouder

opaal /o'pal/ (n)
opal
  1. een halfedelsteen en een amorfe variëteit van kwarts, SiO₂·nH₂O, gehydrateerd siliciumdioxide met een waterpercentage van soms wel 20%

opbellen /ˈɔˌbɛlə(n)/ (v)
ringa
  1. iemand telefonisch proberen te bereiken

opbiechten (v)
erkänna
  1. toegeven dat men iets kwaads gedaan heeft

opblazen /'ɔp.bla.zə(n)/ (v)
blåsa upp
  2. een gas in een uitzetbare ruimte pompen
  3. op overdreven manier beschrijven

opbouwen /ˈɔpbɑu(w)ə(n)/ (v)
bygga upp
  1. maken uit losse onderdelen
  2. laten ontstaan

opbrengst /'ɔbrɛŋs/ /'ɔbrɛŋst/ (n)
utbyte
  1. dat wat opgebracht wordt, de baat die men heeft van zijn activiteiten

opdracht /ˈɔbdrɑxt/ (n)
uppdrag
  1. een te verrichten werk

opdragen (v)
tillägna
  2. als eerbewijs iets wijden aan iemand

opeisen /ˈɔpɛːsə(n)/ (v)
fordra
  eisen dat iets of iemand waarop men recht heeft, wordt overgegeven

open /ˈoː.pə(n)/ (adv)
öppen
  1. niet gesloten

openbaar (adj)
offentlig
  1. vrij toegankelijk

openbaar vervoer (n)
kollektivtrafik
  1. openbaar toegankelijk personenvervoer

openen (v)
öppna
  2. ontsluiten, openmaken wat afsluit of wat gesloten is
  3. openstellen, toegankelijk maken
  1. laten beginnen, in bedrijf brengen
  4. (informatica) een bestand inladen

opengaan /ˈoː.pə(n).ɣaːn/ (v)
öppna
  1. zich openen

opening (n)
öppning
  1. een plaats die toegang biedt tot iets dat is afgesloten
  2. het openstellen van iets wat nog niet toegankelijk of in functie was

openmaken (v)
öppna
  1. de sluiting van iets verbreken

openstellen (v)
öppna
  1. (wettelijk) toegankelijk maken

opera (n)
opera
  1. een in hoofdzaak gezongen en orkestraal begeleid muziekdrama, gewoonlijk van ernstige aard

operatie (n)
operation
  2. een chirurgische ingreep
  3. een bewerking op een object

operatiekamer (n)
operationssal
  1. ruimte waar heelkundige bewerkingen uitgevoerd worden

opgave /ˈɔpɣavə/ (n)
uppgift

opgraven (v)
gräva
  1. een voorwerp uit de bodem naar boven halen

opgraving (n)
utgrävning
  1.

opgroeien (v)
växa upp
  1.de tijd tot de volwassenheid doorbrengen

ophalen (v)
avhämta
  1. een voorwerp bij iets/iemand vandaan halen

ophangen /'ɔpɦɑŋə(n)/ (v)
lägga på
  2. een telefoongesprek beëindigen
hänga
  3. aan de galg opknopen
  1. iets in een hangende positie bevestigen

opheffen /'ɔpɦɛfə(n)/ (v)
lyfta
  1. iets in opwaartse richting brengen

ophouden (v)
upphöra
  2. een activiteit beëindigen

opiaat (n)
opiat
  1. opiumbevattend geneesmiddel

opinieonderzoek (n)
opinionsundersökning
  1. onderzoek naar de mening van...

opiniepeiling (n)
opinionsundersökning
  1. een steekproefsgewijs onderzoek naar de mening van de bevolking

opium (n)
opium
  1. het ingedroogde melksap van de opiumpapaver of slaapbol (Papaver somniferum), een pijnstillend, verdovend en verslavend middel

opkijken /'ɔpkɛɪkə(n)/ /'ɔpkɛːkə(n)/ (v)
se upp
  1. de blik omhoog richten

opklaren /'ɔpklarə(n)/ (v)
klarna
  1. het ontstaan van open plekken in wat een gesloten wolkendek was

opklaring (n)
uppklarnande
  1. het wegtrekken van de bewolking

opkomst (n)
valdeltagande
  2. de mate waarin de kiesgerechtigden gebruik maken van hun stemrecht in een verkiezing

oplage (n)
upplaga
  1. totaal aantal afdrukken van een drukwerk dat in één keer wordt vervaardigd

opleiding (n)
utbildning

opletten (v)
uppmärksamma
  1. bij voortduring aandachtig zijn

oplichten (v)
flamma till
  3. helder worden, meer licht gaan geven

oplichterij (n)
bedrägeri
  1. bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken

oplichting (n)
bedrägeri
  1. bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken

oplosbaar (adj)
löslig
  2. scheikunde: het vermogen bezittend in oplossing te gaan

oplossen (v)
lösa
  3. een probleem ophelderen
  1. een homogeen mengsel gaan vormen
  2. een homogeen mengsel doen vormen

oplossing (n)
lösning
  1. een mengsel

opluchten /ɔ'plʏxtə(n)/ (v)
lätta
  1.

opluchting (n)
lättnad
  1.het gevoel bevrijd te zijn van iets dat dreigde

opmaat (n)
upptakt
  1. opmaat

opmerking (n)
anmärkning
  1. een uiting van een gedachte

opname /'ɔpnam(ə)/ (n)
inspelning
  2. geluid

opnemen (v)
spela in
  7. (beeld, geluid) registreren, vastleggen

opnieuw /ˈɔpniu/ (adv)
igen
  1. nog een keer, een vorige gebeurtenis herhalend

opperhoofd (n)
hövding
  1. leider van een stam

oppervlak /ˈɔpərvlɑk/ (n)
yta
  1. vlak dat iets naar boven begrenst

oppervlakkig /ɔpər'vlɑkəx/ (adj)
ytlig
  1. niet diepgaand of niet grondig
  2. zich aan de oppervlakte bevindend

oppervlakte /ˈɔpərvlɑktə/ (n)
yta
  1. vlak dat iets naar boven begrenst
area
  2. uitgebreidheid

oppositie /ˌɔpoˈzitsi/ (n)
opposition
  2. mensen en partijen die niet tot de regeringspartijen horen

opraken (v)
slut
  1.

oprichten (v)
grunda
  2. een instelling in het leven roepen

opruimen (v)
städa
  3. iets in orde brengen, netjes maken

opscheplepel (n)
slev
  1. een lange, grote en diepe lepel

opscheppen /'ɔpsxɛpə(n)/ (v)
skryta
  2. aangedikte beweringen doen

opslaan /ˈɔpslan/ (v)
spara
  5. informatica: vastleggen of bewaren van gegevens

opstaan (v)
gå upp
  1. gaan staan
  2. het bed verlaten

opstand /ˈɔpstɑnt/ (n)
uppror
  1. een massale, vaak gewelddadige, poging het heersende gezag af te schudden

optekenen (v)
anteckna
  1. nauwkeurig omschrijven en schriftelijk vastleggen zodat men het later nog kan raadplegen

optellen (v)
addera, summera
  1. bij elkaar tellen; het samenvoegen van twee of meer termen tot een totaal, de som genoemd

optelling (n)
addition
  1. het samenvoegen van een of meer termen tot een totaal, de som

optica (n)
optik

opticien (n)
optiker
  1. iemand die kundig is in de optica

optie (n)
alternativ
  1. een van de keuzes die gemaakt kan worden
  2. financieel product

optimist (n)
optimist
  1. een mannelijk iemand die alles van de positieve kant beschouwt

optimistisch (adj)
optimistisk
  1. van het positieve uitgaand

optioneel (adj)
fakultativ

optreden /ˈɔp.tre.də(n)/ (v)
agera
  1. voor een publiek bepaalde handelingen verrichten, bijvoorbeeld in kunstzinnige zin

opvoeden (v)
uppfostra

opvoeding (n)
uppfostran
  1. het proces waarin iemand wordt gevormd naar de normen van diens opvoeders, en daarmee meestal de samenleving waarin hij leeft
hövlighet
  2. iemands algemene vorming en ontwikkeling

opvolger (n)
efterträdare, efterföljare
  1. iemand die een ambt bekleedt na iemand anders

opwinden (v)
skruva upp
  2. draaiend onder spanning zetten

opzet (n)
avsikt
  2. het onderdeel zijn van een zo gewenst plan

opzettelijk (adv)
avsiktlig
  1. bewust op deze manier

opzetten (v)
stoppa upp
  4. taxidermie bedrijven

orale seks (n)
oralsex
  1. seks waarbij geslachtsdelen met de mond gestimuleerd worden

orang-oetan (n)
orangutang
  1. mensaap met lange armen en roodbruinachtig haar

oranje /oˈrɑɲə/ (adj)
orange, brandgul
  1. de kleur oranje hebbend

oranjebloesem (n)
apelsinblomma
  1. de witte bloemen van de sinaasappelboom

orbitaal (adj)
orbital

orchidee (n)
orkidé
  1. plant van de talrijke orchideeënfamilie, m.n. benaming voor de kleurrijke bloemen

orde (n)
orden
  1. gewenste regelmaat
  2. een hiërarchische organisatie
  3. (biologie) een groep verwante organismen, onderdeel van een klasse en bestaande uit families

ordelijk (adj)
ordentlig

order (n)
order
  2. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak
  1. een verzoek om diensten of goederen te leveren

ordinair (adj)
ordinärt

oregano (n)
oregano
  2. keukenkruid
  1. Origanum vulgare

orgaan (n)
organ
  1. Onderdeel van het organisme
  2. Communicatiemiddel

organel (n)
organell

organisatie /ˌɔrɣɑniˈzasi/ /ˌɔrχɑniˈzaʦi/ (n)
organisation
  3. een groep die een bepaald doel of of bepaalde rol heeft
  1. het organiseren
  2. de manier waarop iets georganiseerd is

organisator (n)
organisatör, arrangör
  1. iemand die organiseert of die organisatietalent heeft

organiseren /ˌɔrɣɑniˈzeːrə(n)/ /ˌɔrχɑniˈzɪːrə(n)/ (v)
organisera
  1. een bepaalde structuur aanbrengen
  2. iets, vaak een evenement, tot stand brengen

organisme (n)
organism
  1. een afzonderlijk en volledig levend wezen dat voor zijn voortbestaan afhankelijk is van zijn eigen metabolisme en bestaat uit verschillende organen

organoleptisch (adj)
organoleptisk
  1. werking op een orgaan uitoefenend

orgel /ˈɔrɣəɫ/ (n)
orgel
  1. een muziekinstrument dat bestaat uit meerdere losse pijpen waardoor lucht stroomt op een labium en dat ingedeeld wordt bij de aerofonen

orgie /ˈɔrxi/ (n)
orgie

origineel (adj)
förlaga
  1. enige of zeer zeldzaam in zijn soort
  2. gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

origineel (n)
förlaga
  1. een voorwerp dat is gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

oriëntrood (adj)
orientrött

orka /ˈɔr.ka/ (n)
späckhuggare
  1. Orcinus orca, een walvissoort die vrij gedrongen van bouw is...

orkaan (n)
orkan, tropisk cyklon
  1. een bijzonder hevige storm

orkest /ɔrˈkɛst/ (n)
orkester
  1. een groep musici

orthodontie (n)
ortodonti
  1. de tandheelkunde die gericht is op de vorming van een regelmatig gebit

orthodontist (n)
ortodontist
  1. een tandarts-specialist die de vorm, groei en ontwikkeling van het gebit en de kaken bestudeert

orthodox /ɔrtoˈdɔks/ (adj)
ortodox
  1. star vasthoudend aan een bepaald geloof
  2. star vasthoudend aan bepaalde opvattingen of gewoontes die algemeen zijn aanvaard

orthodoxie /ɔrtodɔk'si/ (n)
ortodoxi

orthopedist (n)
ortoped

orthorombisch (adj)
ortorombisk
  1. drie onderling loodrechte spiegelvlakken of tweetallige assen bezittend

os (n)
oxe
  1. gecastreerde stier

oscilleren (v)
oscillera
  1. oscilleren

osmium (n)
osmium
  1. Chemisch element

ossenhuid (n)
oxhud
  1.

osteoblast /ˈɔstejoˌblɑs/ /ˌɔstejoˈblɑst/ /ˌɔsteoˈblɑst/ (n)
osteoblast
  1. een cel die bot aanmaakt

otoliet (n)
otolit
  1. een structuur in het binnenoor van gewervelden en een rolspelen in het waarnemen van geluid, versnelling en zwaartekracht

otter (n)
utter
  1.1 bepaald soort zoogdier Lutra lutra

oud /aʊ̯d/ /ɔʊ̯t/ /ʌʊ̯t/ (adj)
gammal, ålderstigen, åldrig
  1. oud mens, dier
gammal, förlegad, utsliten, använd
  2. oud ding, concept
före detta, tidigare
  3. vorige

ouder /ˈaʊ̯.dər/ /ˈɔʊ̯.dər/ /ˈʌʊ̯.dər/ (n)
förälder
  1. de moeder of vader van een kind

ouderdom (n)
ålderdom

ouders /ˈaʊ̯.dərs/ /ˈɔʊ̯.dərs/ /ˈʌʊ̯.dərs/ (n)
föräldrar
  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord ouder

ouderschap (n)
föräldraskap
  1. alles wat met het ouder zijn te maken heeft

ouderwets (adj)
gammalmodig
  1. niet langer gebruikt of in de mode

oudewijvenzomer (n)
brittsommar
  1. periode van eind september tot half november waarin het nog zomerachtig weer kan zijn

oudheid /ɑʊ̭tɦɛɪ̭t/ (n)
antiken
  1. het tijdperk van de geschiedenis vóór de middeleeuwen
  2. een overblijfsel uit

oudoom /'ʌʊtom/ (n)
gammelfarbror
  1.

oudtante /'ʌʊtɑntə/ (n)
fars faster
  1.

ouverture (n)
ouvertyr
  1. een meestal instrumentaal muziekstuk dat als opening fungeert van een opera of operette

ouzo (n)
ouzo
  1. bekende Griekse alcoholische drank

ovaal /o'val/ (adj)
oval
  1. in vorm gelijkend op een ei

ovaal /o'val/ (n)
oval
  1. een figuur in de vorm van een ei

oven /ovə/ (n)
ugn
  1. een besloten ruimte die verhit wordt om er voorwerpen in te smelten, te bakken enz.

ovenpaal (n)
brödspade
  1. paal waarmee brood in en uit de oven gehaald wordt

over (adv)
kvar
  2. nog resterend

over (preposition)
om
  1. wat betreft
över
  6. meer dan
  4. via, langs

overal (adv)
överallt
  1.

overbevolking (n)
överbefolkning
  1. toestand waarbij een ruimte, gebied of land zo dichtbevolkt is dat het problemen geeft

overboeken (v)
överboka
  2. meer dan eenmaal verhuren

overbrengen /ˈovərbrɛŋə(n)/ (v)
förmedla
  1. van de ene locatie naar de andere brengen
  2. meedelen, melden

overdag /ˌovərˈdɑx/ (adv)
på dagen
  1. tijdens de uren van de dag

overdosis (n)
överdos

overdreven (adj)
överdriven
  1. buiten proportie weergegeven

overdrijven /ovərˈdrɛːvə(n)/ /ˈovərdrɛːvə(n)/ (v)
överdriva
  1. de feiten groter, kleiner, mooier of slechter voorstellen dan ze zijn

overeenkomst /ovərˈeŋkɔmst/ (n)
överrenskommelse
  te controleren vertalingen

overeenstemmen (v)
matcha
  1. gelijkenis vertonen

overeten /ˌovərˈʔetə(n)/ (v)
föräta
  1. uit gulzigheid te veel eten

overgang /ˈɔvərɡɑŋ/ (n)
övergång
  2. het van een toestand in een andere geraken

overgangsmetaal (n)
övergångsmetall
  1. de naam voor elk element uit het D-blok van het periodiek systeem der elementen

overgangspunt (n)
övergångspunkt

overgave /'ovərɣavə/ (n)
kapitulation
  1. het opgeven van de strijd en zich aan de wijand onderwerpen

overgeven (v)
kräkas, spy
  1. braken
ge sig
  2. capituleren

overgooier (n)
karinförkläde
  1.

overgrootmoeder /ˈovərgrotˌmudər/ (n)
farfarsmor
  1. de moeder van de grootvader of van de grootmoeder

overgrootvader /ˈovərɣrotˌvadər/ (n)
gammelfarfar, gammelmorfar
  1. een vader van een grootouder

overhalen /ˈovərhalə(n)/ (v)
övertala
  1. iemand zo ver proberen te krijgen ergens in mee te gaan

overhand (n)
överhand

overhandigen (v)
överlämna
  1. in de handen van een ander geven

overheen (adv)
över

overheid /ˈovərɦɛit/ (n)
Obrigkeit
  1. het geheel aan gezagvoerende lichamen

overkomen (v)
ge ett intryck av
  2. meest onbedoeld een bepaalde indruk wekken op iemand anders

overledene (n)
avliden

overleg /ovərˈlɛx/ (n)
överläggning
  1. beraad, beraadslaging

overlegpagina (n)
diskussionssida
  1. een pagina bestemd voor overleg

overleven /ˌovərˈlevə(n)/ (v)
överleva
  1. in leven blijven ondanks levensbedreigende omstandigheden of gebeurtenissen

overlevende (n)
överlevare
  1. iemand die een levensbedreigende situatie overleefd heeft

overlevering /ˈovərlevərɪŋ/ (n)
lära
  1.

overmatig (adj)
överdriven
  1. buitensporig

overmorgen (adv)
övermorgon

overnachten /ˌovərˈnɑxtə(n)/ (v)
övernatta
  1. ergens de nacht doorbrengen

overrijden (v)
köra över
  1. met de wielen van een voertuig over iets of iemand heen rijden

overrijp (adj)
övermogen
  1.

overschaduwen (v)
överskugga
  1. iets domineren, naar de achtergrond drukken

overschatten (v)
överskatta
  1. iets groter of van groter belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

overschot /ˈo.vәr.sxɔt/ (n)
överskott
  1. wat er overblijft, de rest

overschrijven (v)
skriva över
  1. het ene geschrevene vervangen

overslaan (v)
hoppa över
  1. een beurt doen missen

overstap (n)
stätta
  3. trapje, laddertje om over een heining te komen

oversteken (v)
korsa
  1. aan de overzijde van iets geraken

overstromen /'ovərstromə(n)/ /ovər'stromə(n)/ (v)
svämma över
  1. het onder water komen staan van een laaggelegen gebied

overstroming /ˌovərˈstromɪŋ/ (n)
översvämning
  1. het binnenlopen van water in doorgaans droog gebied

overtreding (n)
överträdelse
  1. een relatief licht strafbaar feit

overtreffen (v)
överträffa
  1.een voorheen behaald niveau te boven gaan

overtuigen /'ovərtœyɣən/ /ovərˈtœyɣən/ (v)
övertyga
  1. een denkbeeld doen aanvaarden

overtuigend (adj)
övertygande

overtuiging (n)
övertygelse
  1. een sterke mening of geloof

oververhitting (n)
överhettning

overvloed (n)
överflöd

overweg /'ovərʋɛx/ /ovər'ʋɛx/ (n)
plankorsning
  1. een kruising van een weg met een spoorbaan

overwegen /ovər'ʋeɣən/ /ˈovərʋeɣən/ (v)
fundera på, överväga
  de voor- en nadelen bezien alvorens een beslissing te nemen

overwicht (n)
övervikt

overwinteren (v)
övervintra
  1. de winter doorbrengen

overzicht /ˈovərzɪxt/ (n)
överblick
  1. toestand dat je het geheel kunt duidelijk overzien

ovulatie (n)
ägglossning
  1. het gereedkomen van een eicel uit de eierstok.

oxide (n)
oxid

ozon (n)
ozon
  1. (scheik.) een vorm van zuurstof met drie zuurstofatomen inplaats van twee

ozonlaag /ozɔnlax/ (n)
ozonlager
  1. laag in de atmosfeer die veel ozon bevat

paal (n)
stolpe
  4. (heraldiek) een loodrechte band midden over een wapenschild

paalworm (n)
skeppsmask
  1. Teredo navalis

paapje (n)
buskskvätta

paard /paːrt/ (n)
häst, springare
  1. tam hoefdier met manen
  3. schaakstuk
bygelhäst
  2. turntoestel

paardenbloem /ˈpardəblum/ (n)
maskros
  1. en 2. (bladeren of bloemen van) plant Taraxacum officinale

paardenboon (n)
bondböna

paardenkracht /'pardə(n)krɑxt/ (abbreviation)
hästkraft
  maat voor arbeidsvermogen

paardenstaart (n)
rävsvans
  1. sporenplant
hästsvans
  2. haardracht
  3. staart van een paard

paardenstal /ˈpardəˌstɑɫ/ (n)
stall
  1. een stal bedoeld om paarden te huisvesten

paardenzuring (n)
gårdsskräppa
  1. paardenzuring is een vaste plant die behoort tot de duizendknoopfamilie Polygonaceae

paardrijden /ˈpaːrt.rɛidə(n)/ (n)
hästridning
  het rijden op een paard, ter ontspanning of als sportbeoefening

paasei (n)
påskägg
  2. een ter gelegenheid van Pasen gekleurd en versierd kippenei
  1. een ei van chocolade of suiker dat op of omstreeks Pasen gegeten wordt

paashaas (n)
påskhare

paasmaandag (n)
annandag påsk
  1. de dag die volgt op paaszondag

paaszondag (n)
påskdagen
  1. de dag waarop christenen vieren dat Jezus opgestaan is uit de dood, op de derde dag na zijn kruisiging

pacht (n)
arrende

pachter (n)
arrendator

pacifisme /pɑsiˈfɪsmə/ (n)
pacifism
  1. een wereldbeschouwing die duurzame vrede nastreeft en tegen oorlog en geweld is

pad /pɛːt/ (n)
padda
  1. een kikker met een gedrongen lichaamsbouw en ruwe huid die een orgaan van Bidder bezit
stig, stråt, gång
  1. een smalle weg of voetweg

paddenstoel (n)
svamp, sopp
  1. vruchtlichaam van een doorgaans onder de grond levende schimmel of zwam

paella /paˈeʎa/ (n)
paella
  1. gerecht

page (n)
page
  1. persoonlijke dienaar van iemand

pagina (n)
sidor, sida

pakpapier /'pɑkpapir/ (n)
omslagspapper
  1. papier men gebruikt voor het (feestelijk) inpakken van voorwerpen

paksoi (n)
pak choi, sellerikål
  1. Aziatische groene koolsoort met witte stelen Brassica rapa subsp. chinensis

paleis (n)
palats
  1. een aanzienlijk gebouw dat een openbare functie heeft of een (woon)huis voor een staatshoofd is

paleogeen /palejoˈɣen/ (n)
Paleogen
  1.

paleolithisch (adj)
paleolitisk

paleontologie (n)
paleontologi
  1. aardkunde die gericht is op de bestudering van fossielen

paleozoïcum /ˌpalejoˈzowikʏm/ (n)
Paleozoikum

palet (n)
palett

paletmes (n)
palettkniv
  1. een spatelvormig stuk gereedschap dat de kunstschilder gebruikt om op het palet een gebruikshoeveelheid verf van de juiste kleur te mengen

palimpsest (n)
palimpsest

palindroom (n)
palindrom
  1. een symmetrisch woord dat van links naar rechts gelezen hetzelfde is als van rechts naar links gelezen. Voorbeelden: lepel en parterretrap maar ook kok en lol

palladium (n)
palladium
  1. chemisch element

pallium (n)
pallium

palmboom (n)
palm

palmitinezuur (n)
palmitinsyra

palmolie (n)
palmolja

pan /pɑn/ (n)
panna, stekpanna
  1. keukengereedschap om in te koken of braden

panacee (n)
panacé, patentmedicin
  1. geneesmiddel dat alle kwalen zou verhelpen

panama (n)
panamahatt

pand /pɑnt/ (n)
fastighet
  2. een gebouw

panda (n)
panda
  1. (zoogdieren) een beerachtig dier uit het Himalayagebied

pandemie /ˌpɑndeˈmi/ (n)
pandemi
  1. een epidemie op wereldwijde schaal

pandeïsme /pɑn.deʲ'ɪsmə/ (n)
pandeism
  1. een theologische positie

panentheïsme (n)
panenteism
  1. de theologische positie dat God immanent is in de gehele schepping en dat het universum een deel is van God en dat God de drijvende kracht vormt achter het universum

paneren (v)
bröa
  1.met geklopt ei bestrijken en daarna bestrooien met paneermeel

panfluit (n)
panflöjt
  1. blaasinstrument dat is samengesteld uit een reeks van eentonige fluiten

paniek (n)
panik

pannenkoek (n)
pannkaka
  1. een platte, ronde koek die in een pan gebakken is

pantalon (n)
byxa

panter (n)
panter
  1. benaming voor verschillende grote katachtige roofdieren

pantheïsme /pɑn.teʲ'ɪsmə/ (n)
panteism

pantoffel (n)
toffel

pantoffeldiertje /pɑnˈtɔfəldirtʲə/ (n)
toffeldjur
  1. eencellig diertje

pantomime (n)
pantomim
  1. toneelspel alleen maar met gebaren en lichaamsuitdrukkingen dus zonder woorden

pantser (n)
pansar
  1. een beschermende laag om dieren of voorwerpen

pap (n)
smörja
  1. gerecht dat meestal bestaat uit melk die is gebonden met een zetmeelproduct zoals meel

papaja /paˈpa.ja/ (n)
papaya, papaja
  1. en 2. (vrucht van) de boom Carica papaya

papaver (n)
vallmo
  1. een plantengeslacht waarin ook de opiumpapaver thuis hoort

papegaai (n)
papegoja
  1. benaming voor vogels uit de orde Psittaciformes

papegaaiduiker (n)
lunnefågel
  1.1 bepaald soort opvallende zeevogel die zelfs onder water kan vliegen, Fratercula arctica

paperclip (n)
gem

papier (n)
papper
  1. een dun vezelachtig beschrijfbaar materiaal

papier-maché (n)
papier-maché
  1. bouwmateriaal dat gemaakt wordt door papier te vermengen met natte lijm

paprika /ˈpaprika/ (n)
paprika
  2. vrucht van een bepaalde gekweekte vorm van een peperplant, Capsicum annuum

parabel (n)
liknelse

parabool /ˌparaˈboɫ/ (n)
parabel
  1. kegelsnede waarbij het snijvlak parallel loopt met een lijn die aan de kegel raakt en tevens het toppunt snijdt.

paracetamol (abbreviation)
paracetamol
  1. veelgebruikt medicijn tegen koorts en pijn

paradijs (n)
paradis

paradijsvogel /ˌpɑrɑˈdɛɪ̯svoɣəl/ /ˌpɑrɑˈdɛɪ̯svoχəɫ/ /ˌpɑrɑˈdɛːsvoɣəl/ (n)
paradisfågel
  1. benaming voor vogels uit de familie Paradisaeidae

paradox (n)
paradox

paradoxaal /ˌparadɔkˈsal/ (adj)
paradoxal
  1. tegenstrijdig lijkend

paraffine (n)
paraffin

parallellepipedum (n)
parallellepiped

parallellogram /paralɛloˈɣrɑm/ /pɑrɑlɛloˈʝrɑm/ (n)
parallellogram
  1. (wiskunde) een vierhoek waarvan de overstaande zijden evenwijdig zijn

paranoia (n)
paranoia
  1. achtervolgingswaanzin

paraplu /ˌpa.ra.ˈply/ (n)
paraply
  1. een scherm waarover een waterdichte stof is gespannen om zich te beschermen tegen de regen

parapsychologie (n)
parapsykologi

parasiet (n)
parasit
  1. klaploper, iemand die ten koste van een ander leeft, een profiteur
  2.

parasitologie (n)
parasitologi
  1. leer en studie van de parasieten en het parasitisme

parasol (n)
parasoll

parel (n)
pärla
  1. een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen

parelgort (n)
pärlgryn
  1. rond gepolijste gepelde gerst

parelhoen (n)
pärlhöna (hjälmpärlhöna)
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Numididae

parelmoer /parəl'mur/ (n)
pärlemor
  1. het glanzende mineraal dat de binnenzijde van bepaalde schelpen bedekt

parenchym (n)
parenkym

parenthese (n)
parentes

parfum (n)
parfym

parfumeren (v)
parfymera

pariteitsbit (n)
paritetsbit

park /pɑr<sup>ə</sup>k/ (n)
park
  1. een groengebied bedoeld voor recreatie of natuurbehoud

parka (n)
parkas
  1. lang warm jack met een met bont gevoerde capuchon oorspronkelijk kledingstuk van de Inuïts

parkeergarage (n)
parkeringsgarage, parkeringshus
  1. garage voor het parkeren van motorvoertuigen

parkeermeter (n)
parkeringsmätare
  1. een installatie met klok die na de muntinworp de toegestane parkeertijd aangeeft

parkeerplaats (n)
parkeringsplats
  1. plek waar auto's of andere voertuigen geparkeerd kunnen worden

parkeerschijf (n)
parkeringsskiva

parkeerwachter (n)
lapplisa

parkeren (v)
parkera
  1. (een voertuig) tijdelijk ergens laten staan

parkiet (n)
parakit
  vogel

parkour (n)
Parkour
  1. een risicosport met het doel grenzen te verleggen

parlement (n)
parlament

parlementair (adj)
parlamentarisk

parochie (n)
församling
  1. gemeenschap van gelovigen in de katholieke kerk die bij één kerkgebouw hoort

parochiekerk /pa.ˈrɔ.xiˌkɛrk/ /pa.ˈrɔ.χiˌkɛrk/ (n)
församlingskyrka
  1. een lokaal kerkgebouw dat het religieuze centrum van een parochie vormt

parodiëren (v)
parodiera

paronychia (n)
paronyki
  1. ontsteking van het nagelbed

partijdig (adj)
partisk
  bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

partijleiding (n)
partiledare

partikel (n)
partikel
  1. klein deeltje

partner /'pɑrtnər/ (n)
partner
  1. iemand met wie men gezamenlijk iets onderneemt of handel drijft
  3. iemand met wie men gehuwd of niet een relatie heeft
kompanjon
  2. deelgenoot in spelen, speelgenoot, mededanser

parvenu /pɑr.və.'ny/ (n)
parveny

paspoort (n)
pass

passage (n)
avsnitt
  5. ontlasting, doorgang

passagier (n)
passagerare
  1. iemand die al of niet tegen betaling meereist met een voer-, vaar- of vliegtuig

passagiersvliegtuig (n)
passagerarflygplan

passer (n)
passare

passief (adj)
passiv
  1. niet zelfstandig werkzaam

passievrucht (n)
passionsfrukt
  1. (eetbare) vrucht van het plantengeslacht Passiflora

pasta (n)
pasta
  1. de benaming voor een aantal Italiaanse deegproducten

pastiche (n)
pastisch
  1. een document of ander kunstwerk zoals een toneel- of muziekstuk dat is gemaakt via nabootsing en/of het combineren van bepaalde kenmerken van een of meerdere originelen

pastille (n)
pastill
  1.

pastinaak (n)
palsternacka
  1. bepaald circa 20 cm lang knolgewas, Pastinaca sativa

pastoor (n)
pastor

pasvorm (n)
passform
  1.

pat (adj)
patt
  1. in een toestand waarin een speler geen enkele zet meer kan doen

pat (n)
patt
  1. remise doordat een speler geen zet meer kan doen

patat (n)
pommes frites
  1. gefrituurde aardappelreepjes

pateen (n)
paten
  1. schotel voor de hostie

pathogeen (adj)
patogen
  1. de eigenschap bezittend om een ziekte te veroorzaken

pathologie (n)
patologi
  1. de tak van de geneeskunde die het ontstaan en verloop van ziektes bestudeert

pathologisch (adj)
patologisk
  1. ziekte betreffend

patiënt /pɑˈsʲɛnt/ (n)
patient
  iemand die medische hulp krijgt

patriarch (n)
patriark
  1.

patriciër (n)
patricier
  1. aanzienlijk persoon, burger, rijke koopman, regent, hoewel het niet om een adellijk persoon gaat is de persoon wel meestal afkomstig uit bepaalde families

patrijs (n)
rapphöna
  1. een vogel uit de familie van de fazanten

patrijspoort (n)
fönsterventil
  1. klein rond raam in een scheepswand dat waterdicht kan worden afgesloten

patrouille (n)
patrull

patrouilleren (v)
patrullera

patrouillewagen (n)
polisbil
  1. wagen waarmee de politie rondrijdt om inspecties uit te voeren

paté (n)
pastej
  1. stevig, maar smeerbaar mengsel van fijngemalen vlees

pauper /'pɑupər/ (n)
fattighjon
  1. iemand die heel arm is

paus /pɑu̯s/ (n)
påve
  1. hoofd van de katholieke kerk

pauw (n)
påfågel
  1. benaming voor siervogels uit het geslacht Pavo

pauze /ˈpɑʊzə/ (n)
paus
  1. tijd waarin de hoofdactiviteit wordt onderbroken

paviljoen (n)
paviljong

pech /pɛx/ /pɛχ/ (n)
otur
  1. de conditie waarin er tegenslag te verwerken is die niet door eigen schuld veroorzaakt is

pecuniair (adj)
monetär

pedaal (n)
pedal
  1. met de voet te bedienen hefboom
  3. met de voet te bedienen hefboom van een muziekinstrument

pediatrie (n)
pediatrik

pedofiel (adj)
pedofil
  1. behorende tot het verlangen van een volwassene naar seksueel contact met kinderen

pedofiel (n)
pedofil
  1. een volwassene die verlangt naar seksueel contact met kinderen

pedofilie (n)
pedofili
  1.

peer (n)
päron
  1. vrucht

peervormig (adj)
päronformad
  1. de vorm hebbend van een peer, dus rond met één enkele uitloper

pees /pes/ (n)
sena
  1. een uitloper van spierweefsel die de spier aanhecht aan het bot

peil /pɛːl/ /pɛːɫ/ (n)
pegel
  1. niveau of stand van bijvoorbeeld water

peiling (n)
bäring
  1. peiling

peinzen /ˈpɛinzə(n)/ /ˈpɛɪ̯nzə(n)/ /ˈpɛːnzə(n)/ (v)
grubbla
  1. heel diep nadenken

pejoratief /'pejorɑ'tif/ (adj)
pejorativ

pek (n)
beck

pekelen (v)
rimma
  1. overgankelijk blootstellen aan een sterke oplossing van zout

pelgrim /pɛlgrɪm/ (n)
pilgrim

pelikaan (n)
pelikan
  1. benaming voor vogels uit de familie Pelecanidae

pelsmantel (n)
päls
  1. (kleding) een mantel vervaardigd van het bont van pelsdieren

pen /pɛn/ (n)
penna
  1. instrument om met inkt te schrijven of te tekenen

penalty (n)
straffspark, straff
  1. een directe vrije trap voor de aanvallende partij na een zware overtreding van de verdedigende partij binnen het strafschopgebied

penicilline (n)
penicillin

penis (n)
penis
  1. het mannelijke geslachtsdeel

penny (n)
penny
  1. kleinste Britse munt, Engelse stuiver

pens (n)
våm
  1. de eerste afdeling van de maag van herkauwers

penseel (n)
målarpensel

pensionering /pɛnʃo'nerɪŋ/ (n)
pensionering
  1.

pentaan (n)
pentan
  1. C₅H12

pentagram (n)
pentagram

peper (n)
peppar
  1. een specerij van gemalen peperkorrels met een scherpe, hete smaak

peperen (v)
peppra
  1. met peper bestrooien, kruiden

pepermolen (n)
pepparkvarn

pepermunt (n)
pepparmynta
  1. en 2. (bladeren van) de plant Mentha × piperita

pepermuntolie (n)
pepparmintolja
  1. vluchtige olie, uit de bladeren en bloesemtoppen van de pepermuntstruik Mentha × piperita bereid

pepsine /pɛpˈsinə/ (n)
pepsin
  1. een verteringsenzym dat in de maag eiwitten in kleine stukken breekt

per (preposition)
efter
  1. door middel van
per
  3. over een periode van, over een afstand van.

per se (adv)
ovillkorlig
  1. noodzakelijkerwijs

percutaan (adj)
perkutan
  1. door de huid heen

perenboom /perə(n)bom/ (n)
päronträd
  1. een boom met peren als vrucht

perensap (n)
päronjuice
  1. vruchtensap dat uit peren is bereid

perestrojka (n)
perestrojka
  1. hervormingen zoals deze door Gorbatsjov werden voorgesteld in de Sovjet-Unie van de jaren 80 van de twintigste eeuw

perfect /pɛrˈfɛkt/ (adj)
perfekt
  1. zonder enig gebrek

perfectioneren (v)
finslipa
  1. meer perfect of volmaakt maken

perforator /ˌpɛrfoˈratɔr/ (n)
hålslag, hålslagare
  1. een apparaat om gaten te maken in papier, karton, kunststof folie of metaalplaat.

perifeer (adj)
perifer
  1. aan de buitenzijde

perihelium (n)
perihelium

perineum (n)
mellangård

periode /pɪri'jodɘ/ (n)
period
  1. tijdperk

periodiek (adj)
periodisk
  1. periodisch, regelmatig terugkerend

periodiek (n)
periodisk
  1. tijdschrift

periodiek systeem (n)
periodiska systemet

perkament (n)
pergament
  1. een dun schrijfmateriaal, gemaakt van huid van kalveren, koeien, geiten, schapen, konijnen of ezels

peronisme (n)
peronism
  1. populistische en nationalistische politieke stroming in Argentinië

perron /pɛˈrɔn/ (n)
perrong, plattform
  1. een hoge, lange zijstoep of verhoogde vrije stoep aan een station om in en uit te stappen

pers /pɛrs/ (n)
press
  2. journalistieke media
  1. instrument waarmee druk uitgeoefend kan worden

persbericht (n)
pressrelease
  1. is een speciaal, schriftelijk, bericht geschreven door derden aan de pers

persoon (n)
person
  1. menselijk individu
  2. grammaticaal begrip

persoonlijk (adj)
personlig
  1. betrekking hebbend of uitgevoerd door de persoon zelf

persoonlijk voornaamwoord (n)
personligt pronomen
  1. een voornaamwoord dat een persoon aanduidt

persoonlijkheid (n)
personlighet
  1. het geheel van kenmerken en gedragingen dat iemand uniek maakt

perzik (n)
persika
  1. een sappige vrucht van de perzikboom

perzikboom (n)
persika
  1.

perzikenpuree (n)
persikopuré
  1. gepureerde vruchten van de perzikenboom

pessimisme (n)
pessimism
  1. de verwachting dat gebeurtenissen ongunstig gaan uitvallen

pessimist (n)
pessimist

pest /pɛst/ (n)
pest
  (medisch) Dodelijke en besmettelijke ziekten veroorzaakt door de bacterie Yersinia pestis

pesten (v)
plåga
  1. jennen, treiteren

pesticide (n)
bekämpningsmedel

pestvogel (n)
sidensvans
  1. bepaald soort vogel, Bombycilla garrulus

pet (n)
keps
  1. tamelijk plat hoofddeksel met een klep

petekind /petəkɪnt/ (n)
gudbarn

peterselie (n)
persilja
  2. kruid

petrischaal (n)
petriskål
  1. laag plat ronde bakje van glas of kunststof met een ruim eroverheen passend deksel

petroglief (n)
hällristning
  1. een symbool, figuur of andere afbeelding die in de rotsen is gekrast, gekerfd of gehakt

petrologie (n)
petrologi
  1. gesteentekunde

peuk (n)
fimp
  1. overblijfsel van een opgerookte sigaret of sigaar
cigg, tagg
  2. sigaret

peultje (n)
sockerärt
  2. en 3. (peulen van) Pisum sativum var. saccharatum

peuter (n)
koltbarn
  1. een jong kind in de leeftijd van een tot vier jaar

pianist (n)
pianist
  1. musicus die een piano bespeelt

piano (n)
piano
  1. groot snaarinstrument met klavier (algmeen)

piccolo (n)
piccolaflöjt
  1. piccolofluit

pick-uptruck (n)
pickup
  1. een carrosserie-uitvoering van een bestelwagen, waarbij de wagen bestaat uit een passagiers- en bestuurdersgedeelte, met daarachter een open laadbak

picknick (n)
picknick
  1. een maaltijd in de vrije natuur

picometer (n)
pikometer
  1.

piemel (n)
snopp
  1. geslachtsdeel van de man, penis gebruikt voor onvolgroeide jongens

piepen (v)
pipa
  1.1 het geluid van een muisje
  1.4 het fijn schril geluid van een krakende scharnier
  1.2 het geluid van de vogeltjes
kika
  3. stiekem, snel of oppervlakkig naar iets kijken

pieper (n)
piplärka
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Anthus

piepschuim (n)
cellplast

pier /piːr/ (n)
pir
  2. een in een zee of rivier uitstekende brug, dam of golfbreker
brygga
  3. overdekte loopbrug op luchthaven

piercing (n)
piercing
  ringetje, staafje enz.

pierenbad (n)
plaskdamm
  1. ondiep zwembad geschikt voor heel kleine kinderen die nog niet kunnen zwemmen

pigment (n)
pigment
  1. een organische of minerale stof met een vaste kleur

pijl (n)
pil
  1. projectiel

pijn /pɛɪ̯n/ /pɛːn/ (n)
smärta
  1. lichamelijk leed
pina
  2. geestelijk leed

pijnappel (n)
kotte
  1. een houtige zaaddoos van een aantal naaldbomen

pijnappelklier /ˈpɛɪ̯nɑpəɫˌkliːr/ /ˈpɛːnɑpəlˌkliːr/ (n)
tallkottkörtel
  1. klier in de hersenen, die melatonine uitscheidt

pijnlijk /ˈpɛːinlək/ /ˈpɛːnlək/ (adj)
smärtsam
  1. pijn gevend

pijnstillend (adj)
smärtstillande
  1.wat de pijn doet ophouden

pijnstiller /'pɛːinstɪlər/ (n)
smärtlindrare
  1. middel

pik (n)
pick
  1. penis

pikdonker (adj)
beckdonker
  1. zeer donker

pikhouweel /ˈpɪkhʌʊʋɪ:ɫ/ (n)
hacka, korp
  1. hakwerktuig met steel, voorzien van een punt aan de ene zijde en een beitelachtige voorziening aan de andere zijde

pikken (v)
picka
  4. (met de snavel) prikken

pikzwart (adj)
beckmörk
  1. heel zwart

pil /pɪl/ (n)
piller
  1
  2

pimpelmees (n)
blåmes
  1. bepaalde mezensoort, Cyanistes caeruleus

pincet /pɪn.ˈsɛt/ (n)
pincett
  1. een gevorkt werktuig bestaande uit twee armen waarvan de punt bijeengeknepen kan worden

pinda (n)
jordnöt
  2. een vrucht van deze plant

pindakaas /pɪndakas/ (adj)
jordnötssmör
  1. een soort broodbeleg dat bestaat uit een pasta van pinda's, slaolie en zout

pinguïn (n)
pingvin
  1. benaming voor niet-vliegende zeevogels uit de orde

pink (n)
lillfinger
  1. de vijfde, kleinste en buitenste vinger

pion /piˈɔn/ (n)
bonde
  1. een schaakstuk dat alleen recht vooruit kan lopen en schuin vooruit slaan
pion
  2. een subatomair deeltje dat bestaat uit twee quarks en dus een boson is

pionier (n)
pionjär, pionär

piraat /piˈrat/ (n)
pirat, sjörövare
  1.

piramide (n)
pyramid
  1.

piramidezenegroen (n)
blåsuga

piraterij (n)
piratkopiering
  1. het beroven of plunderen van een schip op open zee
  2. opzettelijke schending van het auteursrecht door het ongeoorloofd namaken van goederen of kopiëren van gegevens

pissen (v)
pissa
  1. plassen

pistache (n)
pistasch

pistool (n)
pistol
  1. een semi-automatisch handvuurwapen met een langwerpig magazijn in het handvat

pixel (n)
pixel
  1. een beeldpunt

pizza /ˈpidza/ /ˈpitsa/ (n)
pizza
  1. een gerecht van een belegde broodbodem

pizzabakker (n)
pizzabagare
  1. persoon
  2. bedrijf of winkel

pizzabodem (n)
pizzabotten
  1. bodem van een pizza

pizzadeeg (n)
pizzadeg
  1. deeg voor de bodem van een pizza

pizzeria (n)
pizzeria
  1. restaurant

piëzo-elektriciteit (n)
piezoelektricitet

plaat /plat/ (n)
platta
  1. vlak, plat en vrij dun stuk materiaal

plaats /plaːts/ (n)
plats, ställe
  1. een bepaalde ruimte of een bepaald punt in de ruimte

plaats delict (n)
brottsplats
  1. precieze plek waar een misdaad is gebeurd

plaatsen (v)
placera
  1. op een bepaalde plaats zetten

plaatsigheid (n)
aritet
  1. het aantal argumenten van een relatie of functie

plaatsvinden /platsˈvɪndə(n)/ (v)
äga rum
  1. gebeuren, geschieden, plaatshebben

plagen (v)
reta
  1. iemand (goedmoedig) pesten

plagiaat (n)
plagiat

plakband /ˈplɑg.bɑnt/ (n)
tejp
  1. een lintvormige drager die aan één of beide zijden bedekt is met kleefstoffen

plakkaat (n)
plakat
  2.

plakstift (n)
limstift
  1. een stift voor het aanelkaar lijmen van bijvoorbeeld papier of (dun) karton

plamuren (v)
spackla
  1. steenachtige, houten of andere ondergronden met plamuur egaliseren of repareren

planeet (n)
planet
  1. een groot, rond en massief hemellichaam dat zelf geen licht geeft en in een vaste baan rond een ster draait

planetair (adj)
planetarisk

planetarium (n)
planetarium
  1. een toestel om de bewegingen van planeten voor te stellen

planetenstelsel (n)
planetsystem
  1. stelsel van planeten om de zon of een ster

planetoïde (n)
asteroid
  1. een brok vaste materie die net als een planeet in een baan rond de zon draait, maar kleiner is dan een planeet

plank /plɑŋk/ (n)
bräda
  1. een plat en langwerpig stuk hout

plankenkoorts (n)
rampfeber

plant /plɑnt/ /plɛnt/ (n)
växt
  1. een organisme dat kooldioxide opneemt en zuurstof afgeeft
  2. een van stengel en bladeren voorzien gewas dat zijn voedsel uit de aarde opneemt

plantaardig /plɑntˈa:rdəx/ (adj)
växt-
  1. tot de planten behorend, uit planten bestaand of daarvan afkomstig

planten (v)
plantera
  1. (een plant) in de aarde zetten om te laten groeien of bloeien

planteneter (n)
växtätare
  1. dier dat uitsluitend plantaardig voedsel eet

plas (n)
pöl
  1. een verzameling van vocht

plasma (n)
plasma
  1.

plasmide /plɑs.ˈmi.də/ (n)
plasmid
  1. een ringvormig DNA-molecuul dat voornamelijk voorkomt voor bij bacteriën

plastic /'plɑstik/ ~ /plɑs'tik/ /'plɛstɪk/ (n)
plast
  plastisch vervormbare polymere kunststof

plastisch (adj)
formbar
  3. kneedbaar

plastische chirurgie (n)
plastikkirurgi
  1. een chirurgisch specialisme waarin men zich richt op het uit esthetisch en/of functioneel oogpunt aanpassen van het uiterlijk

platform (n)
plattform
  1. een bepaalde omgeving waarin een computer werkt

platina (n)
platina
  1. scheikundig element met symbool Pt en atoomnummer 78

platitude (n)
plattityd
  1. platte of afgezaagde zinsnede

platteland (n)
glesbygd
  1. het landelijke gebied buiten de steden

platvis /ˈplɑtvɪs/ (n)
plattfisk
  1. een orde van vissoorten die op hun zijde op de bodem leven, en geheel plat zijn

plechtig (adj)
högtidlig
  met ceremonieel

plectrum (n)
plektrum
  1. het plaatje waarmee snaren worden aangeslagen

plegen /'pleɣə(n)/ (v)
begå
  1. een gewoonlijk verboden handeling uitvoeren
bruka
  2. gewoon zijn, vaak doen

plein /plɛin/ (n)
torg

pleinvrees /ˈplɛinˌvreːs/ (n)
agorafobi

pleister (n)
puts, rappning
  1. (gipshoudend) kalkmengsel
plåster, häfta, häftplåster
  2. zelfklevend verband

pleisteren (v)
gipsa
  2. iets met kalkspecie of gips bestrijken

plenum (n)
plenarsammanträde
  1. vergadering waaraan alle leden deelnemen

pleonasme /plejoˈnɑsmə/ (n)
pleonasm
  1. (taalkunde) een uitdrukking waarin eenzelfde begrip dubbel is uitgedrukt

plevier (n)
tofsvipa
  1.

plicht (n)
plikt
  1. een taak die men op zich genomen heeft of opgelegd heeft gekregen

ploeg (n)
plog
  1. landbouwgereedschap om de grond om te woelen

ploegen (v)
plöja, ploga
  2. land met de ploeg bewerken

plofklank /ˈplɔfklɑŋk/ (n)
klusil
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

plons (n)
plask
  1. geluid van iets dat in een vloeistof valt

plooien (v)
vika
  1. iets in losse vouwen opstapelen

plop (n)
poff
  1.

plosief /ploˈsif/ (n)
klusil
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

pluis (n)
fjun
  1. vlok droge, lichte stof met een open structuur

pluizig /'plʌʏ.zəx/ (adj)
fluffig
  1. vol met pluizen

plukken /'plɵkə(n)/ (v)
plocka
  1. (bloemen) afbreken of oogsten
  2. ontdoen van de veren
  4. (sport) een door de lucht vliegende bal grijpen

plus (conjunction)
plus

pluspunt (n)
plus poäng

plusteken (n)
plustecken

plutonium (n)
plutonium
  1. Chemisch element

pneumonie (n)
lunginflammation
  1. longontsteking

podcast (n)
podcast, poddsändning
  1. digitale radio-uitzending waarbij een audiobestand op internet wordt gezet zodat het kan worden gedownload en beluisterd

poedel (n)
pudel
  1. Frans krulharig hondenras

poeder (n)
pulver

poederdoos (n)
puderdosa
  1. platte doos voor cosmetisch poeder

poedersuiker (n)
florsocker
  1. zeer fijn gemalen suiker

poema (n)
puma
  1. bepaald soort zoogdier, Felis concolor

poep (n)
bajs
  1. uitgescheiden vaste afvalstoffen van mens of dier

poes (n)
katt
  1. een van de oudste huisdieren van de mens

poetinisme (n)
putinism
  1. sociaal-economische en politieke praktijk in Rusland in het begin van de 21 eeuw

poffen (v)
halstra
  1. in eigen vocht gaar laten worden

pogrom (n)
pogrom
  1. razzia tegen joden
  2. gewelddadige aanvallen...

pointer (n)
pekare
  1. staande jachthond
  2. een variabele waar een geheugenadres in staat

poker (n)
poker
  1.kaartspel

pokerface (n)
pokeransikte
  1. emotieloos gezicht

pokken (n)
smittkoppor
  2. epidemische huidziekte

polariteit (n)
polaritet

polder /ˈpɔldəʀ/ (n)
polder
  1. een bedijkt stuk land waarin de waterstand kunstmatig geregeld wordt

polijsten /poˈlɛɪstə(n)/ (v)
polera
  1. een stenen of glazen oppervlak bijzonder glad slijpen met steeds fijnere slijpmiddelen

polis /ˈpo.lɪs/ (n)
polis
  1. schriftelijke vastlegging van een overeenkomst

politicologie (n)
statskunskap
  1. een discipline

politie (n)
polis
  1. een overheidsdienst die belast is met de handhaving van de openbare orde...

politiebeambte (n)
polistjänsteman
  1. iemand die in dienst is van de politie

politiebureau (n)
polisstation

politiek /poliˈtik/ (adj)
politisk
  1. betreffende de politiek

politiek /poliˈtik/ (n)
politik
  1. datgene dat gerelateerd is aan het besturen van een land

politieman (n)
polistjänsteman
  1. iemand wiens taak het is de wet te handhaven en overtreders in de kraag te grijpen

pollepel (n)
slev
  2.(België) een diepe, grote lepel met een lange steel gebruikt voor het opdienen van soepen, sauzen e.d.

polonium (n)
polonium
  1. Chemisch element

pols (n)
handled
  anatomie: 1. gewricht

polyamide (n)
polyamid

polyandrie (n)
polyandri

polycarbonaat (n)
polykarbonat
  2. thermoplastisch polymeer

polygamie (n)
polygami

polygoon (n)
polygon, månghörning
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

polymeer (n)
polymer
  1.

polymelkzuur (n)
polylaktid

polymethylmethacrylaat (n)
polymetylmetakrylat

polymorfisme (n)
polymorfism

polypropeen (n)
polypropen
  thermoplastische kunststof, bereid door polymerisatie van propeen

polysemie (n)
polysemi
  1. het kunnen hebben van meerdere (verwante) betekenissen

polytheïsme (n)
polyteism
  1. godsdienst met meer dan één god

polyurie (n)
polyuri
  1. vermeerderde urinelozing

pomelo (n)
honungspomelo, pomelo
  1. en 2. (vrucht van de) boom Citrus maxima × Citrus ×paradisi

pomp (n)
pump

pompelmoes /ˈpɔmpəlˌmus/ /ˈpɔmpəɫˌmus/ (n)
pompelmus
  2. een vrucht van deze boom

pompen (v)
pumpa
  1. vloeistof of gas met behulp van een pomp verplaatsen

pompoen (n)
pumpa, kurbits
  1. een zeer oud cultuurgewas uit Midden- en Zuid-Amerika

pond (n)
pund
  1. naam voor verschillende munteenheden die in het Verenigd Koninkrijk en sommige Engelstalige landen worden gebruikt

ponskaart (n)
hålkort
  kaart die tot de jaren 80 werd gebruikt voor het vastleggen van gegevens d.m.v. erin geponste gaatjes

pontificaat (n)
pontifikat
  1.

pontonbrug (n)
pontonbro
  1. een brug die bestaat uit op het water drijvende elementen

pony (n)
ponny
  1. paard uit een ras met een schofthoogte tot ongeveer anderhalve meter

pooier /'poːjər/ (n)
hallick
  1. een man die prostituees tegen betaling beschermt en helpt.

pook /pok/ (n)
eldgaffel
  1. stang om het vuur op te porren

pool /pol/ /pul/ (n)
pol
  1. uiteinde van een draaiingsas

poolcirkel (n)
polcirkel
  1. de begrenzing van het gebied waar 's zomer de middernachtszon gezien kan worden en 's winters de nacht een heel etmaal kan duren

poollicht (n)
polarsken
  1.

poolster (n)
polstjärna

poolvos (n)
fjällräv
  1. bepaald soort zoogdier, Alopex lagopus

poon (n)
knorrhane
  1. benaming voor zeevissen uit familie Triglidae

poort /poːrt/ (n)
port, grind
  1. met deuren afsluitbare doorgang door een muur

pop /pɔp/ (n)
docka
  1. speeltuig

poppenhuis (n)
dockskåp, dockhus
  1. een in het klein uitgevoerde versie

poppenspel (n)
marionett theater

poppenspeler (n)
dockspelare
  1. kunstenaar achter poppenspel

populatie (n)
population
  1.
  3. een groep organismen

populier (n)
poppel
  1.

pornografie (n)
pornografi

porselein /pɔrsəlɛːn/ /pɔrsəˈlɛɪn/ (n)
porslin
  1. fijn, geglazuurd aardewerk
  2. voorwerpen van fijn, geglazuurd aardewerk

portaalkraan (n)
portalkran
  1. portaalkraan

porte-manteau (n)
teleskopord

portemonnee (n)
portmonnä
  1. geldbuidel

portiek (n)
portik
  2. zuilengalerij

portret (n)
porträtt, avbildning
  1.schilderij, foto of andere artistieke voorstelling van een persoon

pos (n)
gärs
  1. bepaald soort vis, Gymnocephalus cernuus

poseren (v)
posera

positie /po'zisi/ (n)
position, läge
  7. de ligging van de hand

positief /posiˈtif/ (adj)
positiv

positivisme (n)
positivism
  1. de opvatting dat alleen de empirische wetenschappen geldige kennis opleveren
  2. een levensinstelling waarbij je ervan uitgaat dat alles goed komt

positron (n)
positron

post /pɔs/ /pɔst/ (n)
post
  1. toegezonden materiaal, zoals brieven; poststuk - poststukken

postadres (n)
postadress

postbode (n)
brevbärare
  1. postbeambte

postcode (n)
postnummer

postduif (n)
brevduva
  1. een afgerichte duif die berichten kan overbrengen

postiljon (n)
postförare
  1. koerier die de post vervoerde

postkantoor (n)
postkontor
  1. kantoor dat zich bezighoudt met de bezorging van post en vaak ook andere diensten levert zoals bankzaken, kaartverkoop, etc

postkoets (n)
postskjuts

postmodernisme (n)
postmodernism
  1.

postwissel (n)
postväxel

postzegel /ˈpɔseɣəl/ /ˈpɔseχəɫ/ (n)
frimärke
  1. betalingsmiddel voor het verzenden van post

pot (n)
flata

potas /ˈpɔ.dɑs/ (n)
pottaska

potentieel (adj)
potentiell
  1. mogelijkheid

potlood /'pɔtlot/ (n)
blyertspenna, penna
  1. schrijfgerei met een zachte stift vervaardigd van klei en grafiet ingebed in een houten huls

potscherf (n)
krukskärva
  1. deel van een gebroken pot van aardewerk

potvis (n)
kaskelot, pottval
  1. bepaald soort zeezoogdier, Physeter macrocephalus

poëzie /poweˈzi/ (n)
poesi
  1. in ritme, maat en klank verwoorden

praam (n)
brems
  2. een hulpmiddel in de vorm van een stuk hout en een lus die om de bovenlip aangebracht wordt om een paard rustig te houden

prairiehond (n)
präriehund
  1. Cynomys, een eekhoornachtig zoogdier uit Noord-Amerika dat een scherp blaffend geluid maakt

prakken /ˈprɑkə(n)/ (v)
mosa
  1. eten fijndrukken

praktijk /prɑkˈtɛɪ̯k/ /prɑkˈtɛːk/ (n)
praktik
  2. hoe dingen werkelijk gaan, soms in tegenstelling tot hoe zaken in theorie zouden moeten functioneren

praktisch (adj)
praktisk
  1. op een manier die ook echt uitgevoerd kan worden

praseodymium /ˌprazejoˈdimijʏm/ (n)
praseodym
  1. Chemisch element

praten /ˈpraː.tə(n)/ (v)
prata, tala, snacka
  1. zich met behulp van de stem uiten

precambrium /preˈkɑmbrijʏm/ (n)
prekambrium

precedent /presəˈdɛnt/ (n)
prejudikat
  2. bestaande jurisprudentie die dient ter beslechting van een vergelijkbaar geschil

predicaat (n)
predikat
  3. (grammaticaal) gezegde

predicatief /ˌpredikaˈtif/ (adj)
predikativ

preek (n)
predikan

prefectuur (n)
prefektur
  2. bureau van een prefect

prefix (n)
förstavelse, prefix
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

prehistorie (n)
förhistoria

prei /prɛi/ (n)
purjolök
  1. en 2 (bladeren van) plant Allium porrum

premiejager (n)
prisjägare

première (n)
premiär
  1. de eerste vaak feestelijke vertoning van een film, toneelstuk of een andere vorm van entertainment

prentenboek (n)
bilderbok

president /prezi'dɛnt/ (n)
president
  1. het staatshoofd van een republiek

presidium (n)
presidium
  1. het bestuur van een vereniging (vooral van studentenverenigingen en politieke organisaties)

presse-papier (n)
brevpress
  1. vaak fraai gevormd, zwaar voorwerp dat men boven op een stapel losse papieren kan leggen zodat de papieren niet kunnen wegwaaien

prestatie (n)
prestation

preut (n)
pryd person
  3. iemand die preuts is

preuts /prøts/ (adj)
pryd
  1. zeer ingetogen, overdreven kuis

priapisme (n)
priapism
  1. ongezond langdurige erectie van de penis

priemgetal (n)
primtal
  1. priemgetal

priester (n)
präst
  1. iemand die de religieuze (offer) rituelen verzorgt

priesteres (n)
prästinna
  1. een vrouw die de taak heeft religieuze rituelen te verzorgen

prijs (n)
pris
  1. de gevraagde geldsom bij verkoop
  2. een uitzonderlijke beloning, bijvoorbeeld voor een bepaalde prestatie

prikkel (n)
impuls, ansporrande, stimulerande

prikkeldraad (n)
taggtråd
  1. materiaal bestaande uit een dubbele, in elkaar gedraaide metalen draad, op regelmatige afstand voorzien van...

primaat (n)
primat
  1. benaming voor zoogdieren uit de orde Primates
  2. kerkelijke titel

primitief (adj)
primitiv
  1. alle kortste translatievectors in de richting van de hoofdassen van de rotatiesymmetrie hebbend.
  2. de drie kortste niet in hetzelfde vlak liggende translatievectors als ribben van de eenheidscel hebbend.

principieel (adj)
principiell

prins (n)
prins, furste
  1. hoogste adellijke titel van een man of jongen
  2. laagste koninklijke titel van een man of jongen

prinselijk (adj)
furstlig
  1. als horend of passend bij een prins of prinses, bestaand uit prinsen of prinsessen

prinses (n)
prinsessa
  1. de hoogste adellijke titel van een vrouw of meisje
  2. de laagste koninklijke titel van een vrouw of meisje

printer /ˈprɪntər/ (n)
skrivare
  1. toestel om gegevens af te drukken onder andere op papier.

privatiseren (v)
privatisera
  1. omvormen van staatsbedrijven, overheidsdiensten tot particuliere, private bedrijven

privéleven (n)
privatliv
  1. de tijd die besteed wordt aan persoonlijke bezigheden

proberen /proˈberə(n)/ (v)
försöka

probleem (n)
dilemma, knipa, svårighet, problem
  1. iets dat schade teweegbrengt of de voortgang van iets anders in de weg staat

problematiek (adj)
problematik
  1. met problemen behept

problematiek (n)
problematik
  1. het geheel van problemen en bijzonderheden rond een vraagstuk

procedure /prosəˈdyrə/, /proseˈdyrə/ (n)
procedur
  1.
  4.

procent /pro'sɛnt/ (n)
procent
  1. een honderdste deel

proces /proˈsɛs/ (n)
process
  2. opeenvolging van gebeurtenissen, gang van zaken

procesrecht (n)
processrätt

processie /proˈsɛˌsi/ (n)
procession

product (n)
produkt
  1. het resultaat van een bewerking

productie (n)
produktion
  1. voortbrenging

productieproces (n)
produktionproces

proefkonijn /prufkɔnɛin/ (n)
försökskanin
  1. konijn waarop er geëxperimenteerd wordt

proeftijd (n)
praktisk arbetslivsorientering

proeven /ˈpruvən/ (v)
provsmaka
  1. onderzoeken hoe iets smaakt
smaka
  2. smaak waarnemen

profeet (n)
profet
  1. een persoon die boodschappen van een godheid aan de mensen doorgeeft

professor /proˈfɛsɔr/ (n)
professor
  1. de aanspreektitel voor een hoogleraar

programma (n)
program
  1. een applicatie voor de computer

programmeertaal (n)
programmeringsspråk

programmeren (v)
programmera
  1. het schrijven van computerporgramma

progressief (adj)
banbrytande
  1. vooruitstrevend
  2-3

project /proˈjɛkt/ (n)
projekt
  1. een zaak die men denkt uit te voeren of te onderzoeken

projectie (n)
projektering

projector (n)
projektor
  toestel om een afbeelding op een scherm te projecteren

proletariaat (n)
proletariat

proletariër (n)
proletär

proliferatie (n)
förökning
  1. snelle vermenigvuldiging

proloog (n)
prolog
  1. inleidende rede van een tekst
  3. de inleiding tot een theaterstuk
  2. een korte tijdrit die als openingsrit wordt verreden

promenade (n)
promenad

promethium (n)
prometium
  1. een scheikundig element en zilverwit à grijs lanthanide met het symbool Pm en het atoomnummer 61

promotie /proˈmotsi/ (n)
befordran
  1. een verhoging in rang
uppflyttning
  2. bevordering naar een hogere speelklasse

promovendus (n)
doktorand

pronkboon (n)
rosenböna
  1. en 2. (peulvrucht van) Phaseolus coccineus

prooi (n)
byte
  1. dat wat door een dier wordt buitgemaakt

proost /prost/ (interjection)
skål, לחיים‎
  1. heildronk

propaan (n)
propan
  1. C₃H₈

propaganda (n)
propaganda
  1. activiteiten of materiaal gericht op het beïnvloeden van de mening of het gedrag...

propedeuse /propə'dœyzɛ/ (n)
propedeutik
  2. Voorbereidingsjaar

propionzuur (n)
propansyra
  1. CH₃CH₂COOH

prostaat (n)
blåshalskörtel
  1.een klier tussen de blaas en de penis van de man

prostitutie (n)
prostitution
  1. het tegen betaling ter beschikking stellen van het lichaam voor het seksuele genot van een ander

protactinium (n)
protaktinium
  1. scheikundig element met symbool Pa en atoomnummer 91

protest (n)
gensaga
  1. een uiting van ontevredenheid met het gevolgde beleid

protestant (n)
protestant
  1. christen die is aangesloten bij het protestantisme, een van de kerkgenootschappen ontstaan door afsplitsing van de Rooms-Katholieke Kerk in de zestiende eeuw

protesteren (v)
protestera
  1. grote bezwaren uiten

protestlied (n)
protestsång

proteïne (n)
protein, äggviteämne
  1.

prothese (n)
protes
  1. een kunstmatig lichaamsdeel

protocol (n)
protokoll
  4. geheel van voorschriften en afspraken in de internationale diplomatieke omgang

proton /'protɔn (n)
proton

prototype (n)
prototyp
  1. oorspronkelijk model, eerste model van een product.

provincie /pro.ˈvɪn.si/ (n)
provins, län
  1. een staatkundig onderdeel van een land

provocatie (n)
provokation

prozaïsch (adj)
prosaisk
  1. niet dichterlijk, in gewone taal
  2. weinig opmerkelijk, saai

pruik (n)
peruk
  1. een kunstmatig haarstuk waarmee het hoofd bedekt wordt

pruim (n)
plommon
  2. vrucht van de pruimenboom

pruimedant (n)
sviskon

pruimtabak (n)
snus
  1. kerftabak die geschikt is om gepruimd te worden (om op te kauwen)

psalm /psɑlm/ (n)
psalm
  1. één van honderdvijftig gezangen uit de Tenach en het Oude Testament

pseudocode (n)
pseudokod
  onechte programmeertaal

pseudoniem /psœydoˈnim/, /psødoˈnim/ (n)
pseudonym
  1. een aangenomen naam waaronder men iets publiceert

pseudowetenschap (n)
pseudovetenskap

psychedelisch /ˌpsɪxeˈdelɪs/ (adj)
psykedelisk
  1. de werking van het bewustzijn verruimend

psychiater (n)
psykiater

psychiatrie (n)
psykiatri

psychiatrisch (adj)
psykiatrisk
  1. met betrekking tot de behandeling van geestelijke stoornissen

psychisch (adj)
psykisk
  1. geestelijk

psychologie /psixoloˈɣi/ /psiχoloˈχi/ (n)
psykologi
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met het onderzoek naar bewustzijnsverschijnselen

psychologisch (adj)
psykologisk
  1. met betrekking tot het gevoelsleven.

psycholoog /ˌpsi.χo.ˈloχ/ /ˌpsɪ.xo.ˈlox/ (n)
psykolog
  1. een beoefenaar van de psychologie

psychopaat (n)
psykopat
  1.iemand die lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis die antisociaal gedrag veroorzaakt

psychose /psi'xozə/ (n)
psykos
  1. een geestesziekte waarbij men wanen heeft

psychosomatisch (adj)
psykosomatisk
  1. met betrekking tot het verband tussen geest en lichaam

psychotherapie (n)
psykoterapi
  1. stroming in de psychologie

puberteit (n)
pubertet
  1. het proces van seksuele rijping van kind naar volwassene en het gedrag dat daar bij hoort

publiciteit (n)
publicitet

publiek /pyˈblik/ (adj)
offentlig
  2. wat het publiek aangaat

publiek /pyˈblik/ (n)
publik
  1. een groep toeschouwers

publiek domein (n)
allmän egendom
  gangbare benaming voor de status van werken die geheel vrij zijn van auteursrechten en naburige rechten

pudding (n)
pudding
  1. nagerecht, vaak zoet, koud en op basis van melk

puimsteen (n)
pimpsten

puin /pœʏ̯n/ /pœːn/ (n)
bråte
  1. een massa vergruizelde steen

pulmonair (adj)
lunga

pump (n)
högklackade skor
  1. een damesschoen zonder sluiting en met hoge hak

punctie (n)
punktion
  1. een prik

punt /pʏnt/ (n)
spets
  1. een spits toelopend uiteinde
punkt, poäng
  1. een positie in de ruimte

puntenslijper (n)
pennvässare
  1. taps toelopende houder met een mesje dat bedoeld is voor het aanslijpen van een verse punt aan een potlood

puntig (adj)
spetsig
  1. spits

puntmuts (n)
toppluva
  1. hoofddeksel

puntzak (n)
kägla

pupil /py'pɪl/ (n)
pupill
  1. oogappel

puppy (n)
hundvalp, valp
  1. pasgeboren hond, jonge hond

pure chocolade (n)
mörk choklad
  1. chocolade van zuivere cacaopasta plus suiker

purist (n)
purist
  1.

puriteins /pyri'tɛins/ (adj)
puritansk
  1. (te) vroom, sober, ingetogen en streng

put /pɵt/ (n)
brunn
  1. een pijpvormige uitholling in een oppervlak

putting (n)
röstjärn
  1. een stevig aan dek of boord verankerd oog waaraan het want of een stag want wordt bevestigd

pvc (n)
polyvinylklorid
  acroniem van polyvinylchloride

pyjama (n)
pyjamas
  1. gemakkelijk zittende hemd en broek die 's nachts in bed kunnen worden gedragen

pyriet (n)
pyrit
  2. een vaste stof die het structuurtype heeft waarvan [1] het archetype is
  1. een kubisch mineraal met de samenstelling FeS₂

pyromanie (n)
pyromani
  1. onweerstaanbare drang om brand te stichten

python (n)
pyton, pytonorm
  1. een niet-giftige en grote wurgslang

qat /kɑt/ (n)
kat, khat
  1. blad van een bedektzadige plant Catha edulis

quaker (n)
kväkare
  1. volgeling van een religieuze beweging gekend onder de naam Genootschap der Vrienden

quarantaine (n)
karantän
  1. tijdelijke afzondering van personen, dieren of zaken die besmet zouden kunnen zijn met ziektekiemen

quark /kwɑrk/ (n)
kvark

quiz (n)
frågesport
  1. spel waarbij de deelnemers vragen moeten proberen te beantwoorden

quotiënt (n)
kvot
  1. resultaat van de deling van het deeltal door de deler

ra (interjection)
rå
  1. horizontaal draaibare boom aan mast

raad /rat/ /raːd/ (n)
råd
  2. een orgaan dat bestaat uit leden die raadgevende of beslissende bevoegdheden bezitten

raadgevend (adj)
rådgivande
  1.

raadplegen (v)
konsultera, rådfråga
  1. een bron van informatie of ervaring aanspeken

raadsel (n)
gåta
  1. iets waarnaar men moet raden

raadzaam (adj)
tillrådlig

raaf /raːf/ (n)
korp
  1. grootste van alle zangvogels, met flinke snavel, Corvus corax

raaklijn (n)
tangent
  1.

raam /ram/ (n)
fönster
  1. venster: muuropening om lucht en licht door te laten

rabarber (n)
rabarber
  1. en 2. (stengels van) plant Rheum rhabarbarum

rabbijn /rɑˈbɛin/ (n)
rabbin

racisme (n)
rasism

racistisch (adj)
rasistisk
  1. voortkomend uit de opvatting dat mensen door afstamming kunnen worden ingedeeld in grote groepen met verschillende uiterlijke kenmerken

racket (n)
racket

radar /radɑr/ (n)
radar
  1. techniek

radiaal (n)
radian
  1. de SI-eenheid voor een hoek

radiator (n)
element
  1. een toestel dat door straling warmte afgeeft, ofwel ter verwarming van een ruimte, ofwel ter koeling van bijvoorbeeld een motor

radicalisme (n)
radikalism

radijs (n)
rädisa
  1. bepaalde soort uit de kruisbloemfamilie, Raphanus sativus

radio /ˈradijo/ (n)
radio
  1. toestel
  2. medium

radioactiviteit (n)
radioaktivitet
  1.

radiologie (n)
radiologi
  1. het medisch specialisme...

radioloog (n)
radiolog

radium (n)
radium
  1. scheikundig element met symbool Ra en atoomnummer 88

radon (n)
radon
  1. met symbool Rn en atoomnummer 86

raffinaderij (n)
raffinaderi

ragout (n)
ragu

rail (n)
skena
  1. een metalen staaf waar het wiel van een railvoertuig op rijdt

raket /raˈkɛt/ (n)
raket, robot
  1. cilindervormig projectiel dat door een naar achteren gerichte ontploffing wordt voortbewogen

ram /ram/ (n)
bagge, gumse
  1. mannelijk schaap

ramboetan (n)
rambutan
  1. een harige vrucht uit de zeepboomfamilie

ramkoers (n)
kollisionskurs
  1.

rammelkar (n)
bilskrälle, rishög
  1. gammel voertuig op wielen

rammelkast (n)
bilskrälle, rishög
  1. een gammel voertuig

ramp (n)
katastrof
  1. een grote catastrofale gebeurtenis met ernstige gevolgen

rand /rɑnt/ (n)
brätte
  1. de bovenkant van een bak of vat

randapparaat (n)
kringutrustning

rang (n)
grad

rangtelwoord (n)
ordningstal
  1. een telwoord dat een rangorde of volgorde aanduidt

ransuil (n)
hornuggla
  1. bepaald soort vogel, Asio otus

rapier (n)
rapir
  1.

rapper (n)
rappare
  1. een mannelijk iemand die rapt

rapporteren (v)
rapportera
  1. het uitbrengen van een verslag of rapport

rapsodie (n)
rapsodi
  1. een muziek of dichtwerk dat contrasterende delen bevat en toch een eenheid vormt

ras /rɑs/ (n)
ras

rasp (n)
rivjärn
  1. een grofgetande vijl die wordt gebruikt om rondingen aan hout te maken

rassendiscriminatie /'rɑsə(n)dɪskrimina(t)si/ (n)
rasdiskriminering
  1. mensen minderwaardig vinden op grond van hun ras

rat /rɑt/ (n)
råtta
  1. een muisachtig knaagdier uit het geslacht Rattus

ratatouille (n)
ratatouille
  1.

ratel (n)
harskramla
  2. een mechaniek met kamrad en pal, dat een asdraaiing slechts in één richting toelaat
  1. een eenvoudige muziek- en signaalinstrument dat geluid geeft doordat bij het rondslingeren een tandrad een latje repeterend weggedrukt en laat terugvallen

ratelslang (n)
skallerorm
  1. gifslang uit het geslacht Crotalus

ratificeren /ratifi'serə(n)/ (v)
ratificera
  1. bekrachtigen van een internationaal verdrag door het nationale parlement of regering

rationaliteit (n)
rationalitet
  1.

rauw (adv)
rå
  1. ongekookt en vers

ravenzwart (adj)
korpsvart
  1.

razeil (n)
råsegel
  1. vierhoekig zeil dat met de bovenkant aan een ronde houten balk is vastgemaakt

reactantie (n)
reaktans

reactie (n)
reaktion
  1. een actie die een gevolg is van een stimulus

reactionair (adj)
reaktionär

reageerbuis (n)
provrör

reagens /'reʲaɣɛns/ (n)
reagens
  1. een chemische stof die deelneemt aan een reactie

reageren (v)
reagera
  1. op een nieuwe situatie actie ondernemen

realiseren (v)
realisera

reanimatie (n)
återupplivning
  het reanimeren

rebus (n)
rebus
  1. soort raadsel

recalcitrant (adj)
ostyrig
  1. onwillig, tegendraads

recenseren (v)
recensera
  1. een beoordelend verslag schrijven, meestal van een culturele gebeurtenis

recent /rəˈsɛnt/ (adj)
ny
  1. een korte tijd geleden gebeurd of begonnen

recentelijk (adv)
härförleden
  1. nog niet lang geleden

recept (n)
recept
  2. een voorschrift voor de bereiding van een gerecht
  2. een doktersvoorschrift voor (de bereiding van) een geneesmiddel

recessie (n)
lågkonjunktur

recht (n)
rätt
  1. het geheel van rechtsregels en instituties van het recht

rechte hoek (n)
rät vinkel
  1. hoek van 90 graden

rechte klimming /ˈrɛxtə ˈklɪɯɪŋ/ (n)
rektascension
  1. lengtegraad op de hemelbol

rechtelijk (adj)
juridiskt

rechten van de mens (n)
mänskliga rättigheter
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

rechter /ˈrɛxtər/ (adj)
höger
  1. aan de tegenovergestelde zijde van het lichaam waar gewoonlijk het hart zit

rechter /ˈrɛxtər/ (n)
domare
  1. persoon die rechtspreekt, persoon die een oordeel velt

rechthebbende (n)
rättsinnehavare

rechthoek /'rɛxtuk/ (n)
rektangel
  1. een vierhoek met vier rechte hoeken

rechts (adj)
höger
  1. tegenovergestelde van links

rechtsgeding (n)
rättegång
  1. het voeren van een gerechtszaak

rechtsgeleerdheid (n)
rättsvetenskap
  1. kennis of studie van recht

rechtsgelijkheid (n)
likhet inför lagen

rechtshandeling (n)
rättshandling
  1. doelgerichte wilsuiting die rechtsgevolgen heeft

rechtspersoon /ɾɛχts.pɛɾ.soːn/ (n)
juridisk person
  1. groepering van goederen of natuurlijke personen die kan deelnemen aan het rechtsverkeer

rechtspositie /ˈrɛɣtspoːˌsitsi/ (n)
rättsstatus
  1. het geheel van iemands rechten en plichten

rechtspraak (n)
jurisdiktion
  1. het proces waarin door een rechter een oordeel wordt gevormd over een rechtszaak

rechtspunt (n)
rättsfråga

rechtsvervolging (n)
förföljelse

rechtswetenschap (n)
rättsvetenskap

rechtszaak /rɛx(t)sak/ (n)
rättegång
  1. het voeren van een rechtsgeding

rechtszaal (n)
rättssal
  1. de ruimte waar een rechtszitting gehouden wordt

rechtszitting (n)
juridisk process

rechtvaardig (adj)
rättvis
  1. in overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

rechtvaardigen (v)
rättfärdiga
  1. onderbouwen volgens bepaalde ethische beginselen

rechtzitting (n)
juridisk process

recidive (n)
återfall
  1. (juridisch) herhaling van een misdrijf, het opnieuw vervallen in dezelfde zonde
  2. (medisch) het zich opnieuw vertonen van een reeds doorstane en schijnbaar genezen ziekte

reciprook (adj)
reciprok
  1. een dimensie bezittend die de omgekeerde is van een andere dimensie

reclame (n)
reklam
  1,2 informatie over, en aanprijzing van diensten, producten en ideeën

record (n)
rekord
  1. beste prestatie
  2. bij elkaar behorende gegevens

rectaal (adj)
rektal
  1. met betrekking tot de endeldarm

redacteur (n)
redaktris

redden /ˈrɛdə(n)/ (v)
rädda
  1. actie ondernemen om iets of iemand uit de moeilijkheden te halen

redding (n)
räddning

reddingsboot (n)
livbåt
  1. een speciaal gebouwde en uitgeruste boot om het schip in geval van nood veilig te kunnen verlaten.

rede (n)
redd
  3. een ankerplaats buitengaats

reden /ˈre.də(n)/ (n)
skäl
  1. een motivatie door iemand bedacht of beredeneerd

reder (n)
redare
  1. eigenaar van een schip

rederij (n)
rederi

redetwisten (v)
argumentera

reduplicatie /redypliˈkatsi/ (n)
fördubbling, duplifix
  1. vorming van een nieuw woorden of zinsneden door geheel of gedeeltelijke herhalen van een deel daarvan

ree (n)
rådjur
  1. sierlijk slank hert, komt bijna in heel Europa voor

reeds (adv)
redan, allaredan
  1. al

reeks (n)
oändlig summa
  1. een opeenvolgende rij van gebeurtenissen

reeline (n)
reelin
  1. een glycoproteïne dat vooral een belangrijke rol speelt bij het sturen van de neuronale migratie...

referendum (n)
folkomröstning
  1. een stemming over een wetsvoorstel, waarbij gestemd wordt door het volk zelf...

referentie (n)
referens
  1. verwijzing

reflectie (n)
reflexion

reflex (n)
reflex
  1. een onwillekeurige reactie op bepaalde prikkels

refractie (n)
refraktion

refrein (n)
refräng

regel /ˈreɣəɫ/ (n)
regel
  3. een voorschrift, richtlijn, norm

regelen (v)
arrangera
  1. zorgen dat het gebeurt

regelmatig (adj)
regelbunden
  1. aan een bepaalde regel gehoorzamend

regen /reχən/ (n)
regn
  1. neerslag van tot druppels gecondenseerde waterdamp

regenachtig (adj)
regnig
  1. regelmatig regenend of neigend naar regen

regenboog /ˈreːχənboːx/ (n)
regnbåge
  1. een natuurfenomeen dat na regen als een verschijnende veelkleurige boog te zien is

regenboogvlies (n)
iris
  1. het gekleurde vlies in het oog waarin de pupil zich bevindt

regenbui (n)
regnskur, regnby
  1. een tijdelijke periode van regen tengevolge van het overtrekken van een wolkenveld

regendruppel /ˈreɣə(n)ˌdrʏpəɫ/ (n)
regndroppe
  1. een druppel die als regen uit de lucht naar beneden valt

regenen /ˈreɣənə(n)/ (v)
regna
  1. het vallen van neerslag in de vorm van waterdruppels

regeneratie (n)
regeneration
  2. herstelgroei

regenjas (n)
regnkappa
  1. een waterdichte overjas die geschikt is voor regenachtig weer

regenpijp (n)
stuprör
  1. een verticale buis die aan een dakgoot is bevestigd en dient om het hemelwater dat op het dak valt, af te voeren

regentijd (n)
regnperiod
  1. tijd van het jaar dat het veel regent in de tropen (april tot september in het noorden, van oktober tot maart in het zuiden)

regentschap (n)
regentskap

regenval (n)
regnskur

regenwater (n)
regnvatten

regenwoud (n)
regnskog
  1. een bos in een klimaat met het hele jaar door neerslag

regenwulp (n)
småspov

regeren (v)
härska
  1. het uitoefenen van de politieke macht...

regering /re.'ɣeː.rɪŋ(g)/ /rə.'ɣeː.rɪŋ/ /rə.'χɪː.rɪŋ/ (n)
regering
  1. een groep van personen die een land bestuurt, specifiek het staatshoofd en alle ministers

regeringscrisis /rəˈxerɪŋs.krisɪs/ (n)
regeringskris
  1. een politieke situatie met grotere problemen van de regering uit verschillende redenen

regicide /ˌreɣiˈsidə/ (n)
kungamord
  1. een bewuste moord op een koning.

regiment (n)
regemente

regio (n)
region
  1. geografisch gebied

registreren (v)
registrera
  1. vastleggen in een register

rehabilitatie (n)
rehabilitering

reidans (n)
ringdans
  1. reidans

reiger (n)
häger
  1. benaming voor ooievaarachtige watervogels uit de familie Ardeidae

rein (adj)
ren, klar
  1. zonder vuil

reis /rɛɪ̯s/ (n)
resa
  1. grote, lange tocht of trip

reisagentschap (n)
resebyrå

reisbureau (n)
resebyrå

reiskosten (n)
reskostnader

reisleider (n)
reseledare

reisverzekering (n)
reseförsäkring

reizen /'rɛɪzən/ (v)
resa
  1. onderweg zijn

reiziger /ˈrɛɪzəɣər/ (n)
resande
  1. persoon op reis
  2. persoon die vaak reist

rek (n)
klädhängare
  2. raamwerk

rekenen /ˈre.kə.nə(n)/ (v)
räkna
  1. getallen manipuleren
ta betalt för
  2. in rekening brengen

rekening /'rekənɪŋ/ (n)
räkning
  1. de optelsom van te betalen bedragen
konto
  2. bankrekening

rekenkunde (n)
aritmetik
  de leer van de operaties die op getallen worden uitgevoerd (optellen, aftrekken, vermenigvuldigen, delen, ...)

rekenmachine /ˈrekəmɑˌʃinə/ (n)
räknare
  1. een apparaat dat rekenkundige berekeningen kan uitvoeren

rel /rɛl/ (n)
uppror
  1. een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden

relatie (n)
relation
  1. een min of meer vast verband

relativiteitstheorie (n)
relativitetsteori
  1. een natuurkundige theorie die ervan uitgaat dat de tijd een relatief begrip is

relaxen /rəlɛksə(n)/ (v)
relaxa
  1. de tijd nemen zich te ontspannen

relevant (adj)
relevant
  1. van toepassing

religie /rə'liɣi/ (n)
religion
  1. een godsdienst

religieus /relɪˈɣɪøs/ /relɪˈʝɪøs/ (adj)
religiös
  1. te maken hebbend met religie

religiositeit (n)
religiositet
  1. alles wat te maken heeft met godsdienst en geloof in een opperwezen

reling /relɪŋ/ (n)
räcke
  1. een leuning boven de verschansing die een scheepsdek omgeeft

reliëf (n)
relief

rem (n)
broms
  1. een mechanisme dat iets vertraagt of tot stilstand brengt

remedie /rəˈmedi/, /reˈmedi/ (n)
botemedel
  1. een medicijn of een op genezing gerichte behandeling
  2. iets dat iets anders corrigeert of iets schadelijks wegwerkt

remlicht (n)
bromsljus

remmen /'rɛmə(n)/ (v)
bromsa
  1. snelheid doen verminderen

remschoen (n)
bromssko
  1. deel van een rem waar een bewegend en een stilstaand deel tegen elkaar drukken

remspoor /ˈrɛm.spor/ (n)
bromsspår
  1. spoor van een rubberband
  2.

renaal (adj)
njure
  1. met betrekking tot de nier

rendier (n)
ren
  1. een hertachtig zoogdier met een breed uitlopend gewei

renium (n)
rhenium
  1. Chemisch element

renkoekoek /ˈrɛn.ku.kuk/ (n)
tuppgökar
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Geococcyx

rennen (n)
springa
  [A] 1. zeer snel lopen

renoveren /rənoˈverə(n)/ (v)
renovera
  1. opknappen, repareren, vernieuwen

reorganisatie (n)
omorganisation
  1. het reorganiseren

repel (n)
frörepa
  1. vlaskam

repertoire (n)
repertoar

reproductie (n)
replika
  2. kopie (van een kunstwerk)

reptiel /rɛp'til/ (n)
reptil, kräldjur
  1.

republiek /repʏˈbliːk/ (n)
republik
  1. staatsvorm

republikein (n)
republikan

republikeins (adj)
republikansk

reputatie (n)
rykte
  1. de manier waarop iemand bekend is

reserveren (v)
reservera
  1. vrijhouden

reservist (n)
reservare
  1. iemand die oproepbaar is voor militaire dienst in tijden van oorlog, oorlogsdreiging of andere situaties waarin inzet van het leger nodig is

residentie (n)
bostad

resistantie (n)
resistans

resolutie (n)
upplösning
  2. pixeldichtheid

resonantie (n)
resonans

respect /rɛsˈpɛkt/ (n)
respekt
  eerbied uit hoogachting of angst

respecteren (v)
ha respekt för

rest /rɛst/ (n)
rest
  1. wat er overblijft

restaurant (n)
restaurang

restauratie (n)
restauration
  2. het minitieus herstellen van een voorwerp van kunstzinnig of historisch belang

resultaat /rezɵl'tat/ (n)
resultat
  1. een uitkomst

retort (n)
retort
  1. een verouderd toestel voor het destilleren bestaande uit een vat met een neergebogen tuit

retoucheren /rətu'ʃeːrə(n)/ /rətu'ʃɪːrə(n)/ (v)
retuschera

retourneren /rəturˈnerən/ (v)
returnera
  1. iets of iemand naar het punt van vertrek terugbrengen of terugzenden

retributie /retri'byti/ (n)
tomträttsavgäld
  3. vergoeding aan de grondeigenaar voor opstalrecht

retriever (n)
retriever
  1. jachthond die het geschoten wild apporteert (naar de jager brengt)

retroflex /ˈre.tro.ˌflɛks/ (n)
retroflex
  1. een medeklinkerklank die gevormd wordt door de tong om te buigen zodat het met de onderkant naar het verhemelte staat

reu (n)
hanhund
  1. een mannelijke hond

reus /røs/ (n)
jätte
  1. een buitengewoon grote man

reuzegroot (adj)
bautastor

reuzel (n)
ister
  1. verkregen door uitsmelting van varkensvet

reuzenotter (n)
jätteutter
  1. bepaald soort zoogdier, Pteronura brasiliensis

reuzenpanda (n)
jättepanda
  1. Ailuropoda melanoleuca, een beer die leeft in de hooggelegen hellingen van berggebieden in centraal China

reuzenpompoen (n)
jättepumpa
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita maxima

reuzenrad (n)
pariserhjul
  1. kermisattractie

revalidatie (n)
rehabilitering
  1. geheel van medische en sociale maatregelen, die ten doel hebben de validiteit van patiënten zover mogelijk te herstellen

revisionisme (n)
revisionism
  1-3. streven naar herziening (van het marxisme, de geschiedenis)

revolutie /revol'yʦi/ (n)
revolution
  1.

revolutionair (adj)
revolutionär

revolver (n)
revolver
  1. een handvuurwapen met een roterende trommel met kogels

revue (n)
revy
  1. theatershow
  2. tijdschrift

reïncarnatie (n)
reinkarnation

reünie (n)
återförening
  1. (verouderd) hereniging
  3. het weerzien van voormalige studenten, collega's, enz.

rib /rɪp/ (n)
revben
  1. elk van de platte, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

ribbe (n)
revben
  1. een van de platte, dunne, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

ribbenkast (n)
bröstkorg
  1. het geraamte van de borst

ribonucleïnezuur (n)
ribonukleinsyra

ribosoom /riboˈzom/ (n)
ribosom
  1.

richten (v)
vända
  1. op een bepaald doel afstemmen
  2. zich ~ op: een bepaald doel nastreven

richting /ˈrɪxtɪŋ/ /ˈrɪχtɪŋ/ (preposition)
riktning, håll
  1. de kant op van

richtlijn (n)
riktlinje
  1. aanwijzing voor een te volgen gedrag

richtprijs (n)
riktpris

ridder (n)
riddare, knekt
  1. oorspronkelijk een bereden en bepantserde ruiter die de ridderslag ontvangen had

riem /rim/ (n)
band
  1. een band van leer of een ander materiaal
åra
  2. een steel met een blad dat gebruikt wordt een vaartuig voort te bewegen

riet /rit/ (n)
vass
  1. plantensoort

rietje /ˈri.cə/ (n)
sugrör
  1. drinkbuisje

rietsuiker (n)
rörsocker
  suiker, verkregen uit het sap van suikerriet

rietvoorn (n)
sarv
  1. karperachtige zoetwatervis

rietzanger (n)
sävsångare

rif (n)
rev
  1. een ondiepte in water, koraalbank, klip

rij /rɛɪ̯/ /rɛː/ (n)
rad
  1. geordende opstelling van een aantal eenheden in één richting

rijbaan (n)
körbana
  1. weggedeelte bestemd voor voertuigen

rijbewijs /ˈrɛɪ̯bəˌwɛɪ̯s/ /ˈrɛɪ̯bəˌʋɛɪ̯s/ /ˈrɛːbəˌβ̞ɛːs/ (n)
körkort
  1. een officieel document waarmee de bezitter bevoegd is om een motorvoertuig te besturen

rijden /ˈrɛɪ̯də(n)/ /ˈrɛːdə(n)/ (v)
köra
  1. zich verplaatsen met behulp van een voertuig

rijgen /ˈrɛɪɣə(n)/ (v)
träda
  1. met een naald een draad ergens doorvoeren

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (adj)
rik
  1. veel geld en/of eigendommen hebbend

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (n)
rike
  1. een staat of natie onder een vorst of heerser

rijkdom (n)
rikedom
  1. het bezitten van veel geld en goud

rijksdaalder (n)
riksdaler

rijles (n)
körlektion
  1. (verkeer) (onderwijs) een onderdeel van een rijopleiding voor het behalen van een rijbewijs

rijm (n)
rimfrost
  1. bevroren dauw
rim
  1. gelijkheid van klank in een vers

rijp (adj)
mogen
  1. geschikt voor de oogst

rijp (n)
rimfrost
  1. bevroren dauw

rijpaard (n)
ridhäst
  1. voor rijden geschikt paard

rijst /rɛi̯st/ (n)
ris, risgryn
  1. graan van het geslacht Oryza

rijstrook (n)
körfält

rijstwijn (n)
risvin
  1. een alcoholische drank met als basis rijst

rijstzemelen (n)
riskli
  1. ingrediënt dat bestaat uit met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen

riksja (n)
rickshaw
  1.Aziatisch twee- of driewielig karretje voor personen vervoer

rillen (v)
darra

ring (n)
ring
  1. cirkelvormig sieraad voor om de vinger
  2. cirkelvormig voorwerp
  3. plaats waar gestreden wordt

ringmus (n)
pilfink
  1. een zangvogel uit de familie van mussen en sneeuwvinken

ringslang (n)
snok, vanlig snok, vattensnok
  1. Natrix natrix

ringvinger (n)
ringfinger
  1. vierde vinger

ringworm (n)
revorm, ringorm
  2. huidziekte door een schimmel veroorzaakt

riool /riol/ (n)
kloak
  1. een vaak ondergronds kanaal voor de afvoer van drek

rioolwaterzuiveringsinstallatie (n)
reningsverk
  1. apparatuur die het mogelijk maakt water uit de riolen weer voor gebruik gereed te maken

risico (n)
risk
  1. een mogelijk gevaar voor schade

ritme (n)
rytm
  1. een zich in de tijd herhalend patroon van geluiden

ritueel (adj)
ritual

rivier /riːˈviːr/ (n)
flod, älv
  1. een natuurlijke waterstroom

riviergrondel (n)
sandkrypare
  1. bepaald soort slanke eetbare Euraziatisch zoetwatervis, Gobio gobio

rivierkreeft (n)
kräfta
  1. een soort kreeft die in riviertjes leeft

robijn (n)
rubin

robot /ˈro.bɔt/ (n)
robot
  1. een machine die beschikt over een stoffelijke vorm ('lichaam') en een beslissingsmodel (programma)

roddel (n)
skvaller
  1. kwaadsprekerij, achterklap

roddelen /ˈrɔdələ(n)/ (v)
skvallra
  1. op een vervelende manier over anderen praten

rode biet (n)
rödbeta

rode lynx (n)
rödlo
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx rufus

rode wijn (n)
rödvin, rött vin
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van rode druiven

rode wolf (n)
rödvarg
  1. Canis rufus, een lid van de Canivora, leefde in het gehele oostelijk deel van de Verenigde Staten...

rodehond /ˌro.də.ˈhɔnt/ (n)
röda hund
  1. een infectieziekte waarbij het gehele lichaam met rode plekken en bulten bedekt is

rodekool (n)
rödkål
  1. en 2. donkerrood sluitkoolgewas

rodium (n)
rodium
  1. chemisch element met symbool Rh

roebel /ˈrubəl/ (n)
rubel

roeien (v)
ro
  1.zich met behulp van roeispanen in een boot ergens begeven

roeier (n)
roddare
  1. iemand die roeit

roek (n)
råka
  1. bepaalde soort kraaiachtige vogel, Corvus frugilegus

roekeloos (adj)
obetänksam
  1. zonder zorg over de gevolgen of het gevaar van een handeling

roentgenium (n)
röntgenium

roep /rup/ (n)
rop
  1. een vrij harde klank geproduceerd met stemgeluid

roepen /'ru.pə(n)/ (v)
kalla, skrika
  1. met verheffing van stem de aandacht van iemand trachten te verkrijgen

roeping /'rupɪŋ/ (n)
kall
  1. een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed

roer (n)
roder
  1. vlak waarmee gestuurd wordt

roerbakken /ˈrur.bɑ.kə(n)/ (v)
sautera
  1. een kooktechniek voor het bereiden van voedsel in een wok

roerei /rurɛi/ (n)
äggröra
  1. een gerecht van gebakken eieren en losgeklopte melk

roeren (v)
röra
  1. een vloeistof met een spaan in ronde beweging brengen
  4. in opstand komen

roes /rus/ (n)
rus

roest /rust/ (n)
rost
  1. geoxideerd ijzer

roesten /'rustə(n)/ (v)
rosta
  1. het langzaam oxideren van ijzerhoudende materialen
  2. door roest vast gaan zitten

roestvrij (adj)
rostskyddat
  1. roestbestendig

roet /rut/ (n)
sot
  1. koolstofneerslag die ontstaat door onvolledige verbanding van koolstofhoudende stoffen

rog (n)
rocka
  1. benaming voor brede, platte vissen met een smalle staart uit de superorde Rajomorphii

rogge (n)
råg
  1. en 2. (zaden van) plant Secale cereale

roggebrood /ˈrɔɣəbrod/ (n)
rågbröd
  1. een van rogge gebakken brood

roggemout (n)
rågmalt
  1. gekiemde en gedroogde granen van rogge

roggevlokken (n)
rågflingor
  1. plat gewalste granen van rogge

roggezemelen (n)
rågkli
  1. met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen van roggekorrels

rok (n)
kjol
  1. buis- of kegelvormig kledingstuk
frack
  2. rokkostuum

rokade (n)
rockad
  1. zet in een schaakspel

roken /ˈroːkə(n)/ (v)
röka, ryka
  2. een genotsmiddel, voornamelijk tabak, nuttigen door het inhaleren van de rook ervan
  1. rook afgeven
röka
  3. (m.b.t. rauwe vis of rauw vlees) conserveren door langdurige blootstelling aan rook

rokeren (v)
rockera
  1.1. het doen van een zet waarbij de koning en een toren elkaar passeren

rollator (n)
rollator
  1. looprek op wieltjes

rollen (v)
rulla
  1. zich wentelend over een oppervlak bewegen

rolstoel (n)
rullstol
  1. vervoermiddel voor mensen die slecht ter been zijn

roltrap (n)
rulltrappa
  1. trap met bewegende treden

roman (n)
roman
  1. een lang soort verhaal in boekvorm

romanschrijver /roˈmɑns(x)rɛɪvər/ (n)
romanförfattare
  1. een mannelijke persoon die romans schrijft

romantisch (adj)
romantisk

rommelmarkt (n)
loppmarknad

rommelpot /ˈrɔməlpɔt/ (n)
friktionstrumma

romp (n)
torso
  1. het lichaam van een mens of dier zonder ledematen, kop of staart

rond (adj)
rund
  1. cirkelvormig

ronde (n)
omgång
  2. een wedstrijd in de vorm van een rondrit

rondhangen (v)
driva omkring
  1. op een plaats langdurig verblijven zonder iets te doen te hebben

rondpunt (n)
cirkulationsplats

rondspoken (v)
hemsöka
  1.

rood /rod/ /rot/ (adj)
röd
  1. de kleur rood hebbend

rood /rod/ /rot/ (n)
röd, rött
  1. een primaire kleur zoals die van licht met een golflengte tussen de ca. 620 en 740 nm.

rood peperboompje (n)
tibast
  1. bepaald soort struik, Daphne mezereum

roodachtig (adj)
rödaktig

roodbaars (n)
större kungsfisk
  1. bepaald soort vis, Sebastes marinus

roodborstje (n)
rödhake
  2. bepaald soort vrij gedrongen vogeltje met opvallende bruinrode keel, Erithacus rubecula

roodborstlijster (n)
vandringstrast
  1. Turdus migratorius, een in Noord-Amerika veel voorkomende lijstersoort

roodharig (adj)
rödhårig
  1. met rood gekleurde haren

roodlof (n)
radicchiosallad, rosensallat, rosésallat
  1. en 2. (bladeren van) Cichorium intybus var. foliosum

roodmus (n)
rosenfink

roof (n)
rån
  1. het openlijk en gewelddadig wegnemen van hetgeen een ander toebehoort

roofblei (n)
asp
  1. exotische roof- en zoetwatervis die voorkomt in de wateren van de Benelux, Leuciscus aspius

roofdier /ˈrovdir/ (n)
rovdjur
  1. dier dat zijn prooi bejaagt en doodt

roofvogel /ˈroˌfoχɔɫ/ /ˈroːˌfoːɣəl/ /ˈroːˌvoːɣəl/ (n)
rovfågel
  1. eierleggend dier met veren, twee vleugels, twee klauwen en een snavel dat zijn prooi bejaagt en doodt

rook /roːk/ (n)
rök
  1. damp, zichtbaar gas

rookmelder (n)
brandvarnare
  1. apparaat dat een zeer luid signaal afgeeft als er rook aanwezig is

rookverbod (n)
rökförbud
  1. een verbod om te roken

room (n)
grädde
  1. de vette delen van melk waarvan boter gemaakt wordt. Room wordt, wanneer gezoet, gebruikt bij het vervaardigen van slagroom, voor het decoreren van gebak en bij het vullen van bonbons

roomijs (n)
mjölkglass
  1. (voeding) consumptie-ijs dat voor minimaal 5% bestaat uit melkvet

roos /roːs/ (n)
ros
  1. bloem
mjäll
  3. aandoening

rotatie (n)
rotation

roten (v)
röta
  1. vlas blootstellen aan fermentatie om het pectine te verwijderen dat de stengel samenhoudt

rotje (n)
smällare

rotonde (n)
rondell
  2. een rond, pleinvormig kruispunt van wegen

rots (n)
klippa
  1. een grote ruwe steen

rotstuin /ˈrɔtstœʏn/ /ˈrɔtstœːn/ (n)
stenparti
  1. een tuin met rotspartijen en rotsplanten

rottweiler (n)
rottweiler
  1. Duits hondenras, stevig gebouwd, kortharig met brede kop, korte snuit en hangoren

rouwen /rʌʊβ̞ə(n)/ /rʌːβ̞ə(n)/ (v)
sörja
  1. de emotionele nasleep van het overlijden van een geliefd persoon

rover (n)
rånare, rövare
  1. iemand die door geweldpleging iemand besteelt

roze /roːzə/ /rɔːs/ /rɔːzə/ (adj)
rosa, skär
  1. tertiaire kleur bestaand uit een combinatie van wit en rood, met soms ook blauwe tinten; een heel bleek of licht rood

rozemarijn (n)
rosmarin
  2. keukenkruid

rozenbottel (n)
nypon
  1. de vrucht van de roos

rozenkrans (n)
radband
  1. een gebedssnoer met 165 kralen

rozijn (n)
russin
  1. kleine gedroogde vruchtjes van Vitis vinifera

rubber /ˈrɵ.bər/ (n)
gummi

rubidium (n)
rubidium
  1. Chemisch element

rucola (n)
ruccolasallad, rukola
  1. en 2. (bladeren van) eenjarige plant Eruca sativa

rug /rɵx/ (n)
rygg
  1. zijde van de romp tegenover de buik en borst gelegen

ruggengraat (n)
ryggrad

ruggenmerg (n)
ryggmärg

rugpijn (n)
ryggont

rugvin (n)
ryggfena
  1.

rugzak (n)
ryggsäck

ruif (n)
höhäck
  1. traliewerk waarachter hooi ligt

ruiken /rœʏkə(n)/ /rœːkə(n)/ (v)
lukta
  1. een geur waarnemen
  2. een geur verspreiden

ruilhandel (n)
byteshandel

ruimer (n)
brotsch
  stuk gereedschap waarmee men een boorgat iets ruimer kan maken

ruimte /ˈrœymtə/ (n)
rymd
  1. beschikbare uitgestrektheid
rymd, rum
  3. heelal

ruimtepak (n)
rymddräkt

ruimteschip (n)
rymdskepp, rymdfarkost
  1. vaartuig geschikt om zich buiten de aardse atmosfeer te begeven

ruimtesonde (n)
rymdsond

ruimtestation (n)
rymdstation

ruimtevaart (n)
rymdfärd
  1. het zich in de ruimte buiten de dampkring van de aarde begeven

ruimteveer (n)
rymfärja

ruimtewandeling /ˈrœʏ̯m.tə.ˌʋɑn.də.lɪŋ/ /ˈrœːm.tə.ˌβ̞ɑn.də.lɪŋ/ (n)
rymdpromenad
  1. het uitvoeren van een activiteit buiten een ruimteschip

ruin /rœʏn/ (n)
valack
  1. gecastreerde hengst

ruis (n)
brus
  1. structuurloos en voortdurend geluid dat een continuüm van toonhoogten bevat

ruisvoorn (n)
sarv
  1. bepaald soort zoetwatervis die zich graag tussen het riet ophoudt, Scardinius erythrophtalmus

ruit (n)
romb, ruta
  2. een vierhoek waarvan de zijden gelijk in lengte zijn

ruitenboer (n)
ruter knekt
  1.

ruitenwisser /ˈrœytə(n)wɪsər/ (n)
vindrutetorkare
  1. een apparaatje dat de ruiten van een auto automatisch wist met een bewegende arm met wisserblad

ruiter (n)
ryttare
  1. berijder van een rijdier
  2. uitstekend stukje

rum (n)
rom
  een sterkedrank die bereid wordt uit het sap van suikerriet

rund /rʏnd/ /rʏnt/ (n)
ko
  1. holhoornig herkauwend zoogdier
  2. een dom en onhandig iemand

rundvlees /ˈrʏntfleːs/ (n)
nötkött
  1. het vlees van een volwassen rund

rune /ˈrynə/ (n)
runa
  1. een schriftteken van het Oud-Germaanse alfabet

rups (n)
fjärilslarv, mallarv
  1. vlinderlarve

rus /'rʏs/ (n)
tåg
  plant

rust /rɵst/ (n)
stillhet
  1. tijdloze toestand van kalmte
vila
  2. een tijdelijke toestand van ontspanning na arbeid, moeite of inspanning

rustdag (n)
vilodag

rusten (v)
vila
  1. werk of andere activiteit staken om het lichaam in staat te stellen weer op krachten te komen

rustig (adj)
lugn
  1. kalm, weinig sensorische prikkels creërend

ruthenium (n)
rutenium
  1. scheikundig element met symbool Ru en atoomnummer 44

rutherfordium (n)
rutherfordnium, rutherfordium
  1. scheikundig element met symbool Rf en atoomnummer 104

ruw (adj)
skrovlig
  1. oneffen, niet glad
obearbetad
  2. grof, onbesuisd

ruzie /ˈryzi/ (n)
gräl
  1. toestand waarin men in ernstig conflict is met anderen

ruïne /ryˈinə/ (n)
ruin
  1. een zeer vervallen gebouw

ruïneren /ˌryiˈnerə(n)/ (v)
förstöra, förinta
  1. helemaal kapotmaken

röntgenium (n)
röntgenium
  1. scheikundig element met symbool Rg en atoomnummer 111

röntgenstraal (n)
röntgenstråle
  1.

saai /saɪ̯/ /saːɪ̯/ (adj)
långtråkig
  2. oninteressant, eentonig

sabbatdag (n)
sabbatsdag
  1.

sabotage (n)
sabotage
  1. een vijandige ingreep op zaken om deze te laten mislukken of te vernielen

saboteren (v)
sabotera

saboteur (n)
sabotör

sacharide (n)
sackarid

sacharine (n)
sackarin
  1. caloriearme kunstmatige zoetstof die geen directe invloed heeft het bloedsuikergehalte

sacharose (n)
sackaros
  1. een disacharide, bestaande uit een glucose-eenheid en een fructose-eenheid

sacrament (n)
sakrament
  1. plechtige gebeurtenis in de katholieke kerk

sacristie (n)
sakristia
  1. een ruimte in een rooms-katholieke kerk, waarin men alles bewaart dat nodig kan zijn om een kerkdienst te houden.

sadisme (n)
sadism

sadist (n)
sadist
  1. iemand die bevrediging zoekt in het pijnigen van een ander

safari /sɑˈfarɪ/ (n)
safari
  1. expeditie in de wildgebieden in Afrika

saffier (n)
safir
  1. een kostbare, transparante blauwe edelsteensoort die een variant is van korund (α-Al₂O₃)

saffraan (n)
saffran
  1. specerij bereid uit de saffraankrokus Crocus sativus

sage /ˈsaɣə/ (n)
saga

salade (n)
sallad

salamander (n)
salamander
  1. benaming voor dieren uit de orde Caudata

salami /ˈsalami/ (n)
salami
  1. Italiaanse worst

salie (n)
salvia
  gedroogde stukjes van de echte salie

salonfähig /salɔn'fejɪχ/ /salɔn'fɛ:ɦɪx/ (adj)
salongsfähig
  1. van iets dat eerst omstreden was dat het nu algemeen geaccepteerd is in officiële kringen

salontafel (n)
soffbord
  1. een lage tafel die in een woonkamer staat

salpeter /sɑlpetər/ (n)
salpeter
  1. een mineraal bestaande uit kaliumnitraat

salpeterzuur (n)
salpetersyra
  1. een sterk zure chemische verbinding met de formule HNO₃ of een waterige oplossing daarvan

samarium (n)
samarium
  1. scheikundig element met symbool Sm en atoomnummer 62

samen (adv)
tillsammans

samengesteld gezin (n)
styvfamilj
  1. gezin met kinderen van één of beide partners uit een eerdere relatie met een ander

samenstellen (v)
kompilera
  1. meerdere uitgekozen zaken tot een geheel maken

samenstelling (n)
sammansättning
  2. verbinding van twee of meer zelfstandige woorden

samenvatting /ˈsaːməvɑtɪŋ/ (n)
sammanfattning
  1. een beknopte beschrijving van een inhoud

samenwerken (v)
samarbeta
  1. met een of meer aan hetzelfde werken

samenwerking (n)
samarbete
  1. het samenwerken van meerdere personen

samenzweren /ˈsamə(n)ˌzʋɪːrə(n)/ (v)
sammansvärja sig
  1. geheimelijk met anderen samenwerken ten nadele van een derde partij

samoerai /ˈsɑmuˌrɑɪ/ (n)
samuraj
  1. een lid van de vroegere Japanse krijgsstand

sanctie /'sɑŋksi/ (n)
sanktion
  1. strafmaatregel

sandaal /sɑnˈdal/ (n)
sandal
  1. schoeisel

sandelhout (n)
sandel
  1. een bepaald houtsoort (Santalum album of verwante soorten)

sangria (n)
sangria
  1. een Spaanse licht-alcoholische drank

sap (n)
saft, juice
  1. plantenvocht

sappeur (n)
sappör
  1. soldaat die loopgraven maakt

sappig (adj)
saftig
  1. vol met sap

saprofyt (n)
saprofyt
  1. plant die van organisch afval leeft

sarcasme (n)
sarkasm
  1.

sarcofaag /sɑr.ko.ˈfax/ (n)
sarkofag
  1. een stenen doodskist

sarcoom (n)
sarkom

sardien (n)
sardin
  1. klein zilverkleurig haringachtig visje, Sardina pilchardus

sardine (n)
sardin
  1. straalvinnige visSardina pilchardus, uit de familie van haringen

sardonisch /sɑr'donis/ (adj)
bitter
  1. op een bittere manier grijnzen of lachen

satanisme (n)
satanism
  1. aanbidding van Satan

satijn (n)
atlas
  1. een weefsel vervaardigd met een weeftechniek, waarbij de kruispunten van de ketting- en inslagdraden gelijkmatig verspreid liggen en bedekt worden door de inslagdraden

satire (n)
satir

sauna /'saʊna/ (n)
bastu
  1. een ruimte waarvan de temperatuur verhoogd wordt, zodat het lichaam begint te zweten (een zweetbad)

saus /sɑu̯s/ (n)
sås
  een vloeibare substantie die meestal over een gerecht wordt gedaan of ernaast wordt gegeten voor extra smaak

savanne (n)
savann
  1. een grasland met verspreid voorkomende bomengroei

savooiekool (n)
savoykål
  1. en 2. (bladeren van) Brassica oleracea convar. capitata var. sabauda)

savooikool (n)
savoykål

saxofonist (n)
saxofonist
  1. iemand die (beroepshalve) saxofoon speelt

saxofoon /sɑkso'fon/ (n)
saxofon
  1. een metalen blaasinstrument met een enkel riet

scandium (n)
skandium
  1. scheikundig element met symbool Sc en atoomnummer 21

scanner (n)
bildläsare

scenario /se.ˈna.ri.jo/ (n)
scenario
  1. een kort uitgewerkt schema voor de handeling van een dramatisch werk

scepter (n)
spira
  1. sierlijk bewerkte staf, symbool voor het gezag van een regerende vorst

sceptisch /ˈskɛptɪs/ (adj)
skeptisk
  1. geneigd tot twijfel

schaaf (n)
hyvel
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

schaafbank (n)
bordsfräs
  3. machine voor het bewerken van metaal

schaafwond (n)
skrubbsår

schaak (interjection)
schack

schaak (n)
schack
  2. het schaakspel als zodanig

schaakbord /ˈsxagbɔrt/ /ˈsχagbɔrt/ (n)
schackbräde
  1. een vierkant bord met 64 donkere en lichte vakjes waarop schaak gespeeld wordt

schaakmat (adv)
schackmatt

schaakspel (n)
schack
  1. een spel met verschillende stukken op een schaakbord

schaakstuk /ˈsxakstʌk/ (n)
schackpjäs
  1. een onderdeel van het schaken dat over het schaakbord bewogen wordt.

schaal (n)
måttstock
  3. verhouding van de grootte tussen een model en een echt voorwerp
  4. bepaalde ijking op een grafiek, as of eenheid

schaaldier /sxaːldir/ (n)
kräftdjur
  1. een dier met een schaal als uitwendig skelet

schaambeen (n)
blygdben
  1.

schaamlip (n)
blygdläpp
  1. huidplooi bij de opening van de vulva, aan beide zijden van de vagina

schaamte /'sxa:m.tə/ (n)
skamkänsla
  1. eerste betekenisomschrijving

schaap (n)
får
  1. Ovis aries, een holhoornige herkauwer waarvan de gedomesticeerde soort wol levert

schaar (n)
sax
  1. werktuig om te knippen

schaars /sxars/ (adj)
knapp
  1. weinig in aantal of hoeveelheid

schaats (n)
skridsko
  1. een ijzer dat onder de schoenen wordt gebonden of aan de schoenen is vastgemaakt, om zich daarmee over het ijs te verplaatsen

schaatsen (v)
åka skridsko, åka skridskor
  1. zich voortbewegen op schaatsen

schaatsenrijder (n)
skräddare
  2. bepaald soort insect, Gerris lacustris

schacht /ˈsxɑxt/ (n)
schakt
  1. (holle) buis

schade /ˈsxadə/ (n)
skada
  1. geheel van beschadigingen

schadelijk /ˈsxadələk/ (adj)
skadlig
  1. schade toebrengend

schadevergoeding (n)
ersättning

schaduw /ˈsxaː.dyu̯/ (n)
skugga
  1. een slechts door indirect zonlicht beschenen oppervlak

schaduwen (v)
skugga
  1. iemand ongemerkt volgen

schalie (n)
lerskiffer
  1. een sedimentair gesteente

schalmei (n)
skalmeja
  1. (muziekinstrument)

schamen /ˈsxaː.mə(n)/ /ˈsχa.mə(n)/ (v)
skämmas
  1. schaamte voelen

schandaal (n)
skandal
  1. een zaak die iemand in opspraak brengt en waarvan mensen schande spreken

schande (n)
skam
  1. iets wat bij het publiek minachting oproept, iets oneervols

schandpaal (n)
skampåle
  1. een paal op een plein, waaraan mensen bij wijze van straf werden vastgemaakt om vernederd...

schansspringen (n)
backhoppning
  1. een wintersport waarbij op skis van een helling (de schans) gesprongen wordt. Het doel daarbij is om zowel zo ver als zo mooi mogelijk te springen

schap (n)
hylla
  1. een plank om iets op te zetten

schar (n)
sandskädda
  1. bepaald soort platvis Limanda limanda

scharminkel /sxɑr'mɪŋkɛl/ (n)
benrangel
  1. te mager iemand

scharnier /sxɑrˈnir/ (n)
gångjärn
  1. een draaibaar verbindingsstuk tussen twee voorwerpen

scharrelaar (n)
blåkråka
  3. vogel uit de familie van de scharrelaars

schat (n)
skatt
  1. verzamelde rijkdom

schatten /'sxɑtə(n)/ /'sχɑtə(n)/ (v)
uppskatta
  2. benaderen van een waarde

schattig (adj)
söt
  1. leuk, aardig, enig

schaven (v)
hyvla
  1. gladmaken door middel van een schaaf.
  3. door middel van een schaaf in plakjes snijden.

schavot /sxa'vɔt/ (n)
schavott
  1. een stellage voorzien van een galg of een valbijl waar veroordeelden terechtgesteld worden

schede (n)
skida, slida
  1. een houder waarin men een zwaard of mes kan steken

schedel /'sχedəl/ (n)
skalle, kranium

scheef /sxeːf/ (adj)
skev
  1. niet recht, schuin

scheef /sxeːf/ (n)
skävor
  1. afvaldeeltje van de houtpijp

scheel /sxeːl/ (adj)
skelögd, vindögd
  1. het gebrek hebbend dat de oogassen niet op eenzelfde punt gericht kunnen worden

scheen (n)
skenben, smalben
  1. voorkant van het onderbeen van de mens tussen de knie en de enkel

scheenbeen /ˈsxenben/ (n)
skenben

scheenbeschermer /'sxenbəsxɛrmər/ (n)
benskydd
  1. beschermer van scheenbeen

scheepsbeschuit (n)
hårdskorpa, skeppsskorpa
  1. hard en droog baksel, geschikt voor lange (zee)reizen

scheepsjongen (n)
skeppsgosse

scheepswerf (n)
skeppsvarv, varv
  1. (scheepvaart) een werkgebied

scheepvaart (n)
sjöfart
  1. het verkeer op het water

scheerapparaat (n)
rakapparat

scheerkwast /ˈsxɪːrkʋɑst/ (n)
rakborste
  1. een dikke kwast waarmee men scheerzeep aanbrengen

scheermes /sxeːrmɛs/ /sχɪːrmɛs/ (n)
rakkniv
  1. een bijzonder scherp mes waarmee men zich kan scheren

scheiding (n)
separation
  1. het uiteenhalen van iets in zijn onderdelen

scheidsrechter /'sxɛɪtsrɛxtər/ (n)
domare
  1. iemand die tijdens een spel de spelregels toepast

scheikunde (n)
kemi
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de studie van de samenstelling en de bouw van de stoffen

scheikundig (adj)
kemisk
  1. dat wat tot de scheikunde behoort, volgens de scheikunde

scheikundige (n)
kemist

schel (adj)
gäll

scheldwoord /'sxɛltwoːrt/ (n)
skällsord
  1. een term die bedoeld is om iets of iemand te beledigen

schelp /sxɛlp/ (n)
skal
  1. een uit kalk (calciet en/of aragoniet) en andere mineralen bestaand, gewoonlijk uitwendig skelet, dat door een weekdier (stam der Mollusca) wordt aangemaakt

schelvis (n)
kolja
  1. bepaald soort kabeljauwachtige consumptievis, Melanogrammus aeglefinus

schema (n)
schema

schemeren /ˈsxemərə(n)/ (v)
skymma
  1. donker of licht worden, tussen licht en donker zijn

schemering (n)
skymning
  2. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

schenden /sxɛndə(n)/ (v)
kränka
  1. iets niet in acht nemen

schenkel (n)
hasled
  1-2

schenken /'sxɛŋ.kə(n)/ (v)
ge
  1. geven

schep /sxɛp/ (n)
skyffel
  1. werktuig

scheppen /ˈsxɛpə(n)/ (v)
göra
  1. het doen ontstaan uit niets

schepping (n)
skapelse
  1. iets nieuws dat uit het niets gemaakt is

scheren /sxeːrə(n)/ /sχɪːrə(n)/ (v)
raka
  1. baard afsnijden
  2. zich de baard kort afsnijden

schermutseling /sxɛr'mɵʦəlɪŋ/ (n)
skärmytsling

scherp (adv)
skarp, vass
  1. goed snijdend

scherpschutter (n)
skarpskyttare

scherpte (n)
skärpa

scherpzinnig (adj)
knipslug

schertsfiguur (n)
nolla
  1.

schets /sxɛts/ (n)
skiss

schetsboek (n)
skissbok
  1. tekenboek

schetsen /'sxɛt.sə(n)/ (v)
skissa, skissera
  1. met een minimum van pennenstreken een voorlopige en gewoonlijk uitwisbare afbeelding van iets maken
skissa
  2. in overdrachtelijke zin: een korte maar rake beschrijving van iets geven

scheur /sxøːr/ /sχʏːr/ (n)
reva
  1. een kloof in een vlies of weefsel

scheurbuik (n)
skörbjugg
  1. ziekte ten gevolge van ascorbinezuurdeficiëntie

scheuren /sxʏːrə(n)/ (v)
riva
  1. in twee of meer delen trekken

schier (adv)
nästan

schiereiland /ˈsxirɛilɑnt/ (n)
halvö
  1. een landmassa die voor het grootste deel door water omgeven wordt, en slechts op (relatief) smalle verbinding heeft met het vasteland.

schieten /ˈsxi.tə(n)/ /ˈsχi.tə(n)/ (v)
skjuta
  1. een projectiel afvuren met een wapen
  2. de bal een trap geven

schietgat (n)
embrasyr
  1. gat om door te schieten

schietgraag (adj)
skjutglad
  1.iemand die snel een vuurwapen wil gebruiken

schietlood (n)
lod
  1. een draad met loden balletje om de loodrechte stand van iets te onderzoeken

schietpartij (n)
skjutning, skottlossning
  1. een confrontatie waarbij partijen elkaar beschieten

schijf /sxɛi̯f/ (n)
skiva
  1. een plat en rond voorwerp

schijfrem (n)
skivbroms
  1. een rem, waarbij op de as van het af te remmen toestel een schijf meedraait, die door middel van remblokken afgeremd kan worden.

schijn /sxɛi̯n/ (n)
sken
  1. bedriegelijk voorkomen
  2. zweem

schijnen /'sxɛɪ.nə(n)/ (v)
förefalla
  1. zich voordoen, vaak op bedrieglijke wijze
  2. naar verluidt
  3. straling uitzenden

schijnhuwelijk /'sxɛi̯n.ɦi.u̯ə.lək/ (n)
skenäktenskap
  1. huwelijk voor de schijn

schijt /sxɛɪt/ (n)
skit
  1. vaste uitwerpselen

schijten /sxɛɪtə(n)/ /sxɛːtə(n)/ /sχɛɪtə(n)/ (v)
bajsa
  1. poepen

schil (n)
skal
  1. buitenste bekleding van een vrucht

schild /sxɪlt/ (n)
sköld

schilder (n)
konstnär, målare
  1. een kunstenaar die geschilderde afbeeldingen maakt

schilderen (v)
måla
  1-2.
  1. een kunstwerk vervaardigen door met verf een beeld op een oppervlak te maken
  2. een bouwwerk of voorwerp van een beschermend laag verf voorzien

schilderij /ˌsxɪldə'rɛː/ /ˌsχɪɫdə'rɛɪ/ (n)
målning, tavla
  1. een met verf op doek of andere achtergrond gemaakte afbeelding

schilderkunst /sxɪldərkʌnst/ (n)
måleri
  1. een beeldende kunst die zich bezighoudt met het met penseel en verf op een plat vlak aanbrengen van lijnen en kleuren

schildersmossel (n)
äkta målarmussla
  1. Unio pictorum

schildhouder (n)
sköldhållare
  1. een van beide figuren -menselijk of anderszins- die het wapen flankeren

schildklier /sxɪldkliːr/ /sxɪɫtkliːr/ /sχɪɫtkliːr/ (n)
sköldkörtel
  1. klier

schildklierkanker (n)
sköldkörtelcancer, thyroideacancer
  1. kwaadaardige groei in de schildklier

schildknaap (n)
vapendragare

schildpad (n)
sköldpadda
  1. een reptiel waarvan het lichaam omsloten wordt door een verhard rug- en buikschild

schildwants (n)
bärfis

schildzoom (n)
bräm
  1. een band langs de omtrek van een wapenschild

schillen (v)
skala
  1. de schil van een vrucht verwijderen

schimmel (n)
mögel
  1. paardenras met een grotendeels witte vacht met fijne grijze of blauwige tekening
  2. zwamsoort of substantie die op dode of levende organismen groeit.

schimmelinfectie (n)
svampinfektion
  1. ziekte door schimmels

schimmels (n)
svamp
  2. rijk binnen de eukaryoten, Fungi

schimmenspel (n)
skuggspel
  1. schaduwspel

schip (n)
skepp, fartyg
  1. groot zeewaardig vaartuig
  2. grootste ruimte in de lengterichting van een kruiskerk

schipbreuk /sxɪbrøk/ (n)
skeppsbrott
  1. een gebeurtenis waarbij een schip zinkt of op de klippen loopt

schisma (n)
schism

schist (n)
skiffer, glimmerskiffer
  1. gesteente

schizofrenie (n)
schizofreni
  1. een chronische geestesziekte met perioden van verwardheid en psychose

schnitzel (n)
schnitzel
  1. gepaneerd kalfsvlees

schoeisel (n)
skodon
  1. alles wat men om de voeten heen kan dragen, zoals schoenen en laarzen

schoen /sxun/ (n)
sko
  1. voetbekleedsel

schoener (n)
skonare, skonert
  1. een 18e eeuws langsgetuigd zeilschip met oorspronkelijk 2, maar later ook meer masten

schoenlepel (n)
skohorn

schoenmaker (n)
skomakare

schoenveter (n)
skosnöre, snöre
  1. veter om een schoen of laars dicht te rijgen

schoffel /ˈsxɔfəl/ /ˈsχɔfəɫ/ (n)
hacka
  1. een horizontaal liggend scherp geslepen mes van staal dat bevestigd is aan een houten steel

schoft (n)
skurk
  1. iemand die zich gehaat maakt
manke
  1. schouder van paard of rund

schokdemper (n)
stötdämpare
  1. mechanisme om schokken te dempen

schokeffect (n)
inverkan
  1. heftige uitwerking

schol (n)
rödspätta
  1. bepaald soort platvis, Pleuronectus platessa

scholekster (n)
strandskata
  1. zwart-witte waadvogel met luide roep, Haematopus ostralegus

scholen /ˈsxolə(n)/ (v)
lära
  1. aan een opleiding onderwerpen

scholier /sxoˈlir/ (n)
elev
  1. iemand die basisonderwijs of voortgezet onderwijs volgt

schommel (n)
gunga
  1. een hangend speeltuig bestaande uit touw en een zitje

schommelen /ˈsxɔməˌlə(n)/ (v)
gunga
  1. op een schommel heen en weer bewegen

schommelstoel /ˈsxɔməlstul/ (n)
gungstol
  1. een stoel, gewoonlijk op gebogen staanders, waarop men heen en weer kan schommelen

schoof (n)
kärve
  1. samengebonden bundel halmen
  2. wiskundige structuur

school /sxoːl/ /sxoːɫ/ /sχoːɫ/ (n)
skola
  1. een onderwijsinstelling waar les wordt gegeven aan leerlingen
  2. een zwemmende groep gelijksoortige vissen

schoolbord (n)
svarta tavlan

schooldag (n)
skoldag

schoolkind (n)
skolbarn

schooltas /ˈsxoːl.tɑs/ (n)
skolväska

schoon- (prefix)
svär-

schoonbroer /ˈsxombruːr/ (n)
svåger
  1. de echtgenoot van iemands broer of zus, of de broer van iemands echtgenoot of echtgenote.

schoonbrus /ˈsxonbrʏs/ (n)
svärsyskon

schoondochter (n)
svärdotter
  1. de vrouw van een zoon of dochter

schoonheid /'sxon.ɦɛjt/ (n)
skönhet
  1. de hoedanigheid prachtig en aantrekkelijk te zijn

schoonheidssalon (n)
skönhetssalong

schoonheidswedstrijd (n)
skönhetstävling

schoonmoeder /ˈsxonmudər/ (n)
svärmor
  1. de moeder van de huwelijkspartner

schoonvader /ˈsxomvadər/ (n)
svärfar
  1. de vader van de huwelijkspartner

schoonzoon (n)
svärson, måg
  1. de man van een dochter of zoon

schoorsteen /ˈsxorsten/ (n)
skorsten
  1. rookkanaal boven een stookplaats

schoorsteenveger (n)
skorstensfejare, sotare
  1. een persoon wiens werk het verwijderen van roet uit schoorstenen is

schoorwal /ˈsxoːrwɑl/ /ˈsxoːrβ̞ɑl/ /ˈsχɔːrʋɑl/ (n)
näs
  1. een lange, smalle landtong die gevormd wordt door afzetting van zand in een bocht van de zeekust, en die de bocht op deze manier geheel of gedeeltelijk afsluit van de open zee

schoot /sxot/ /sχot/ (n)
knä
  1. de bovenkant van de dijen van iemand die zit
skot
  3. een lijn, aan de benedenhoek (de schoothoek) van een zeil bevestigd om het zeil mee in de wind te richten

schop /sxɔp/ (n)
spark
  1. een trap met de voet
skyffel
  2. een graafwerktuig

schoppen /'sxɔ.pə(n)/ (n)
spader
  1. kaartkleur

schoppenaas (n)
spader ess
  1. aas van schoppen

schorpioen (n)
skorpion
  1. spinachtige met scharen en gifstekel

schors /sxɔrs/ (n)
bark
  1. buitenste laag van (boom)stam

schorsen (v)
spärra
  1. voorlopig of tijdelijk verbieden een functie uit te voeren

schort (n)
förkläde
  1. een lap stof die voorgebonden wordt gewoonlijk rond de middel om de kleding te beschermen bij huishoudelijke taken zoals het koken of schoonmaken

schorten (v)
brista
  1. tekortkomen, ontbreken

schot /sxɔt/ (n)
skott
  1. afvuren

schotel (n)
tefat
  3. kop en schotel

schouder (n)
skuldra, axel
  1. deel van romp tussen arm en hals

schouderblad (n)
skulderblad
  1. het vlakke driehoekige bot dat de achterzijde van de schouder vormt

schouderophalen (n)
axelryckning
  1. het naar boven bewegen van de schouders als teken dat iemand het niet weet of niet interesseert is, soms is het een uitdrukking van machteloosheid

schoudertas (n)
axelremsväska
  1. tas die aan de schouder hangt

schoudervulling (n)
axelvadd
  1. schouderopvulling

schouwspel (n)
skådespel
  1. een spel dat een publiek van toeschouwers beoogt te boeien

schrapen (v)
skrapa

schreeuw /sxreu̯/ /sχrɪːu̯/ (n)
skrik
  1. een luide (uit)roep

schreeuwen /ˈsxreːʋə(n)/ (v)
skrika
  1. luid en geforceerd gebruik van het stemgeluid

schrift /srɪft/ /sxrɪf/ /sxrɪft/ (n)
skrift
  3. de letter- en cijfertekens van een taal

schrijfmachine (n)
skrivmaskin
  1. een mechanisch apparaat, voorzien van druktoetsen waarmee schrifttekens op papier gezet kunnen worden

schrijfster /ˈsrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛːfstər/ (n)
författare
  1. een persoon van het vrouwelijk geslacht die op professionele manier boeken of verhalen schrijft

schrijfwijze /'srɛɪ̯fʋɛɪ̯zə/ /'sxrɛɪ̯fwɛɪ̯zə/ /'sxrɛːfβ̞ɛːzə/ (n)
skrivning

schrijn /sxrɛɪn/ /sçrɛːn/ (n)
helgedom
  kistje

schrijven /ˈsxrɛ(i)və(n)/ (v)
skriva
  1. tekst in tekens vastleggen

schrijver /ˈs(x)rɛɪvər/ (n)
författare, skribent
  2. een persoon die beroepsmatig schrijft

schrikbewind /'sxrɪkbəwɪnt/ (n)
skräckvälde
  1. heersen door schrik aan te jagen

schrikkeljaar (n)
skottår
  1. een jaar met 366 dagen

schrikkelseconde (n)
skottsekund
  1. een extra seconde die aan de tijdrekening wordt toegevoegd om in rekening te brengen dat de draaiing van de aarde enigszins aan wisselingen onderhevig is

schroef (n)
skruv, propeller
  1. een voorwerp dat wordt gebruikt om andere voorwerpen vast te zetten
propeller
  2. een werktuig met twee of meer gebogen bladen die door draaiing een schip of vliegtuig voortbewegen
skruv
  3. een sprong met een draai om de lengteas

schroefdop (n)
skruvkork
  1.

schroevendraaier (n)
skruvmejsel, skruvdragare
  1. een werktuig om schroeven vast of los te draaien

schub /sxʏp/ (n)
fjäll
  1. een van meerdere overlappende plaatjes van keratine die aan een kant vastzitten en zo een oppervlak bedekken

schudden /ˈsxʏdə(n)/ (v)
skaka
  1. snel heen en weer bewegen om iets te mengen

schuifmaat (n)
skjutmått

schuim /sxʌʏm/ (n)
skum
  1. iets dat veel luchtbellen bevat

schuimen (v)
skumma

schuimlepel (n)
hålslev

schuimspaan (n)
hålslev

schuin (adj)
skev
  1. niet-loodrecht
anstötlig
  2. betrekking hebbend op seks

schuine streep (phraseologicalUnit)
snedstreck

schuld /sxʏlt/ (n)
skuld, gäld
  1. een geldbedrag dat ondanks de verplichting daartoe niet betaald wordt
skuld
  2. een verantwoordelijkheid die iemand wordt toegeschreven voor een laakbare gebeurtenis of toestand

schuldeiser (n)
fordringsägare
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

schuldenaar (n)
gäldenär
  1. iemand die iets (meestal geld) aan iemand anders verschuldigd is

schuldig /'sxɵldəx (adv)
skyldig

schuren /sxyrə(n)/ (v)
sandpappra
  1. een oppervlak glad maken door wrijving met een ruw oppervlak van grotere hardheid

schurend (adj)
slipande
  1. met veel wrijving; beetje vervelend

schurft /sxɵrft/ (n)
skabb
  1. een huidaandoening veroorzaakt door de schurftmijt

schurk /sxɵrk/ (n)
skurk, bov
  1. een persoon die kwaad bedrijft

schurkenstaat (n)
skurkstat
  1. onfatsoenlijke staat

schutblad (n)
försätts
  1. een vel papier dat het boekblok beschut

schuur /sxyːr/ /sχyːr/ (n)
lada
  1. een opslagplaats bij het huis

sclerose (n)
skleros
  1. ziekelijke verharding

scootmobiel (n)
permobil
  1.

scoren (v)
mål

scouting /ˈskɑutɪŋ/ (n)
scouting
  1. scouting

scriptie /ˈskrɪp.si/ (n)
dissertation
  1. een werkstuk over een (literatuur-) onderzoek dat gemaakt wordt om een opleiding te kunnen voltooien

scrollen (v)
rulla
  1. scrollen

scène (n)
scen

seaborgium (n)
seaborgium
  1. scheikundig element met symbool Sg en atoomnummer 106

seconde (n)
sekund, bågsekund
  1. SI-grondeenheid van tijd
sekund
  5. een interval met een toonafstand

secretaresse /səkrəta'rɛsə/ (n)
sekreterare
  vrouw

secretie (n)
insöndring
  1. afscheiding

sector /'sɛktɔr/ (n)
sektor
  1. een deel van een cirkel in de vorm van een taartpunt
  3. de kleinste eenheid van een harddisk die in één bewerking door een lees/schrijfkop kan verwerkt worden

sein /sɛɪn/ (n)
semafor
  3. een verkeerslicht of verkeersbord voor treinen

seismologie (n)
seismologi
  1. de wetenschap van de aardbevingen

seizoen /sɛɪ̯.ˈzun/ /sɛː.ˈzun/ (n)
årstid
  1. één van de vier periodes waarin het jaar verdeeld wordt
säsong
  2. een jaarlijks terugkerende periode

seks /sɛks/ (n)
sex
  2. geslachtsgemeenschap

sekse (n)
kön, släkte
  1. sekse

seksualiteit (n)
sexualitet

seksueel /sɛksy'el/ (adj)
sex
  1. op de geslachtsdrift betrekking hebbend

seksueel misbruik (n)
sexuellt övergrepp
  1.

seksueel overdraagbare aandoening (n)
könssjukdom
  1. infectieziekte die vooral wordt overgedragen door seksueel contact

seksueel overdraagbare aandoeningen (n)
könssjukdomar
  1. ziekten die vooral worden overgedragen door seksueel contact.

seksuologie /ˌsɛksʏwolo'ɣi/ (n)
sexologi

seksuoloog /ˌsɛksʏwo'loɣ/ (n)
sexolog

sekte /ˈsɛktə/ (n)
sekt
  1. religieuze groepering die opziet naar een bepaald mens als leider

selderij (n)
selleri
  1. bepaald soort plant, Apium graveolens

selectievakje (n)
kryssruta

seleen (n)
selen
  1. Scheikundig element met symbool Se en atoomnummer 34

selenium (n)
selen

semantiek (n)
semantik
  1. taalkunde

semantisch /se'mɑntis/ (adj)
betydelsemässig
  1. de semantiek betreffend

semester (n)
termin
  een half jaar

semiotiek (n)
semiotik

senaat (n)
senat

senator (n)
senator

seniel /seˈnil/ (adj)
senil
  1. aan de ouderdom eigen, door de ouderdom afgetakeld

sepsis (n)
blodförgiftning
  1. ernstige onstekingsreactie

september /sɛpˈtɛmbər/ (n)
september
  1. de negende maand van het jaar

sereen (adj)
fridfull
  1.vredig en kalm

serendipiteit (n)
serendipitet
  1.

sereniteit (n)
frid
  1. het helder en kalm zijn

sergeant (n)
sergeant
  1. een rang onder de onderofficieren

serie (n)
serie
  1. een aantal elementen op volgorde

seriemoordenaar (n)
seriemördare

serieus (adv)
allvarlig
  1. ernstig

sering /sə.'rɪŋ/ (n)
syren, syrenbuske
  1. boomsoort met welriekende bloesem, meest paars of wit in de vorm van een kaars Syringa vulgaris

serpent (n)
orm
  1. een slang

serre /ˈsɛːrə/ (n)
växthus
  1. gebouw(tje) met veel glas voor het kweken van planten

server (n)
server
  1. een computer die diensten verleent aan andere programma's

serveren (v)
servera
  1. iets op tafel opdienen

servet /sɛrˈvɛt/ (n)
servett
  1. een doek die men aan tafel gebruikt om er de mond en vingers mee af te vegen

servetring (n)
servettring
  1. ring om een opgerold servet bijeen te houden

sesamolie (n)
sesamolja

set (n)
mängd
  1. verzameling

sextant (n)
sextant
  1. hoekmeetinstrument

sfeer (n)
atmosfär
  1. het geheel van gedachten en gevoelens die de gemoederen in een bepaalde omgeving bezighouden

sfinx (n)
sfinx
  1.

shampoo /ˈʃɑm.po/ (n)
schampo
  1. product, meestal in vloeibare vorm, dat bedoeld is om het haar te wassen.

shareware (n)
spridprogram
  1. een vorm van software die zonder of met weinig restricties verspreid mag worden,...

sherry (n)
sherry
  1. een Spaanse versterkte wijn

shiitake (n)
shiitake
  1.

shintoïsme (n)
shinto

shovel (n)
lastmaskin
  1. graafmachine op banden met een beweegbare laadschop die zowel kan graven als grond verplaatsen

showproces /ˈʃo.pro.sɛs/ (n)
skenprocess

sic (adv)
sic
  1. het staat zo letterlijk in de brontekst

sidderaal (n)
darrål
  1. bepaald soort grote, palingachtige vis die zware stroomstoten kan afgeven, Electrophorus electricus

sieren (v)
pryda

siertabak (n)
stor blomstertobak

sierteelt (n)
blomsterodling
  1.

sigaar (n)
cigarr

sigaret /sɪɣɑˈrɛt/ /sɪʝɑˈrɛt/ (n)
cigarett
  in papier gerolde tabak

sigma (n)
sigma
  1.

signaal /sɪɲˈaːl/ (n)
signal
  1,2,3,4,5,6. vorm van informatie

sijpelen (v)
sippra
  1. langzaam wegvloeien

sikh (n)
sikh

sikkel /ˈsɪkəl/ (n)
skära
  1. maaiwerktuig met halvemaanvormig lemmet

silhouet (n)
silhuett
  1. afbeelding van een ondoorzichtig object dat sterk contrasteert met de achtergrond en zo een duidelijke vorm heeft, maar verder egaal van kleur is

silicaat (n)
silikat

silicium (n)
kisel
  1. Scheikundig element met symbool Si en atoomnummer 14

silicone (n)
silikon
  1. organische silicium verbinding

sinaasappel (n)
apelsin
  1. Vrucht van de sinaasappelboom

sinaasappelboom (n)
apelsinträd
  1. boom van de Citrus sinensis

sinecure (n)
sinekur
  1. makkelijk baantje, taak

sint-jakobsschelp (n)
pilgrimsmussla
  1. Pecten jakobeus

sint-janskruid (n)
johannesört

sinus (n)
sinus

sirene (n)
siren
  1. een toestel om een akoestisch alarmsignaal weer te geven

sirocco (n)
sirocco

sitar (n)
sitar
  1.

situatie /sity'waː(t)si/ (n)
situation, läge
  1. hoe de zaken er voorliggen

sjaal (n)
halsduk
  1. een langwerpige lap stof die om de hals gedragen wordt

sjalot (n)
schalottenlök
  1. een kleine uiensoort

sjasliek (n)
saschlik
  1. aan een spit geroosterde stukjes vlees en paprika

sjerp (n)
skärp
  1. een brede, gekleurde band die vaak gedragen wordt als een waardigheidsteken

sjiisme (n)
shia

sjoel /ʃul/ (n)
synagoga

sjoemelen /ˈʃu.mə.lə(n)/ (v)
fuska

sjofar /ʃoˈfɑr/ (n)
shofar
  1.

sjorren (v)
surra
  1. iets met touw stevig vastzetten, zodat deze niet kan overgaan bij transport

sjouwen (v)
kånka
  1. lopen met een zware lading

skateboard (n)
skateboard

skelet /skəˈlɛt/ (n)
skelett
  1. samenstel van onderdelen dat het lichaam stevigheid geeft

sketch (n)
sketch
  1. een kort, humoristisch optreden, vaak als onderdeel van een revue of show

ski (n)
skida

skiën (v)
skida, åka skidor
  1. zich over sneeuw voortbewegen op twee aan de voeten bevestigde lange latten

sla /sla/ (n)
sallatsläktet
  1. plant van de soort Lactuca
sallat
  2 en 3. (bladeren van) Lactuca sativa
sallad
  4. salade

slaaf /slaːf/ (n)
slav, träl
  1. een persoon die het bezit is van een ander

slaan /slan/ (v)
slå
  1. een klap uitdelen; met de arm of een vastgehouden voorwerp een snelle, rakende beweging maken
  2. het voorbrengen van geluid door ergens op te slaan

slaap /slap/ (n)
sömn
  1. periode van inactiviteit
tinning
  3. zijvlak van het hoofd

slaapbank /ˈslabɑnk/ (n)
bäddsoffa
  1.

slaapkamer (n)
sovrum
  1. een kamer die gebruikt wordt om in te slapen

slaaplied (n)
vaggvisa

slaapmuts (n)
nattmössa
  1. hoofddeksel
sängfösare
  2. borrel

slaapwandelaar (n)
somnambul
  1. iemand die loopt in een toestand van verminderd bewustzijn

slaapzak (n)
sovsäck

slab /slɑp/ (n)
haklapp
  1. doekje om op te morsen

slacentrifuge (n)
salladsslunga

slachten /slɑxtə(n)/ (v)
slakta
  1. een dier doden voor het vlees of als offer

slachter (n)
slaktare

slachting (n)
massaker
  2.

slachtoffer (n)
offer
  2. iets of iemand die kwalijke gevolgen ondervindt van een gebeurtenis

slagader (n)
artär
  1. een ader die van het hart af stroomt

slager /ˈsla.ɣər/ (n)
slaktare
  1. een verkoper van vlees

slagerij (n)
slakteri
  1. bedrijf van een slager

slagroom (n)
vispgrädde

slagschip (n)
slagskepp
  1. groot schip met zware bewapening

slagveld /ˈslaxfɛlt/ (n)
slagfält
  1. een gebied waarop een militair treffen tussen twee legers plaatsvindt of plaatsgevonden heeft

slagzij (n)
slagsida
  1. door schade sterk naar één kan overhellen van een schip

slak (n)
snigel
  1. een buikpotig weekdier (huisjesslak)
slagg
  2. een onoplosbaar afvalproduct bij het smelten van metaal

slakkengang (n)
snigelfart
  1. met een ~: erg langzaam

slang /slɑŋ/ (n)
orm
  1. een reptiel met een relatief lang lijf en een vaak glad lichaam zonder ledematen

slangenbezweerder (n)
ormtjusare

slank /slɑŋk/ (adj)
slank

slapeloosheid (n)
sömnlöshet

slapen /slapə(n)/ (v)
sova
  1. in een toestand van lichamelijke rust verkeren

slaper (n)
sovare

slaperig /ˈsla.pə.rəx/ /ˈsla.pə.rəχ/ /ˈsla.pə.rɪx/ (adj)
sömnig
  1. behoefte tot slaap vertonend

slaperigheid /ˈsla.pə.rəx.ˌɦɛːt/ /ˈsla.pə.rəχ.ˌɦɛɪ̯t/ /ˈsla.pə.rɪx.ˌhɛɪ̯d/ (n)
sömnighet
  2. de neiging te gaan slapen

slavenarbeid (n)
slaveri

slavernij (n)
slaveri
  1.

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ (adj)
dålig, illa
  1. niet goed

slechterik (n)
bov
  1. iemand die kwaad doet

slechtvalk (n)
pilgrimsfalk
  1. Falco peregrinus, een roofvogel en de snelst vliegende vogel ter wereld

slee (n)
släde
  1. een voertuig dat wordt voortgetrokken en dat voorzien is van twee glijders

sleedoorn (n)
slån
  1. bepaald soort plant met blauwe vruchten, Prunus spinosa

sleepboot (n)
bogserbåt
  1. een krachtige boot die andere vaartuigen versleept

sleepnet (n)
not
  1. een net dat gewoonlijk over de bodem van de zee gesleept wordt

slepen (v)
släpa
  1. trekkend over de grond of het wateroppervlak verplaatsen

slet /slɛt/ (n)
slampa

sleutel /sløːtəl/ /sløːtəɫ/ /ˈslø.tɔɫ/ (n)
nyckel, klav
  1. een instrument waarmee een slot geopend of gesloten kan worden
nyckel, skiftnyckel
  2. een stuk gereedschap om bouten en moeren mee aan te draaien
nyckel
  4. een aanwijzing of code waarmee een raadsel kan worden opgelost, een geheim(schrift) ontcijferd, een cijferslot geopend of toegang kan worden verkregen
  3. een voorwerp bedoeld om er een mechaniek zoals van een klok of speeldoos mee op te winden, een kraan open te draaien e.d.

sleutelbeen /'sløtəlben/ (n)
nyckelben
  1. het bot dat het borstbeen met de schouder verbindt

sleutelbos /ˈsløtəɫˌbɔs/ (n)
nyckelknippa
  1. aantal sleutels dat aan eenzelfde ring of band hangt

sleutelgat /ˈsløtəɫχɑt/ /ˈsløːtəlɣɑt/ (n)
nyckelhål
  1. een gat in een slot waardoor een sleutel moet worden gestoken om hem te openen

sleutelhanger /ˈsløtəɫˌɦɑŋər/ (n)
nyckelring
  1. ring om sleutels aan te hangen, vaak voorzien van een logo of label.

sleutelviool (n)
nyckelharpa
  1. Zweeds volksinstrument

sleutelwoord (n)
nyckelord
  1.

slijm /slɛɪm/ (n)
slem
  1. een kleverige stof die door slijmvliezen uitgescheiden wordt

slijmvlies (n)
slemhinna, mukosa
  1. slijm afscheidend membraan

slijpsteen (n)
slipsten

slikken /'slɪkən/ (v)
svälja
  1. de slokdarm in
  2. verdragen

slippen /slɪpə(n)/ (v)
slira
  1. door gladheid over de weg schuiven

slivovitsj (n)
slivovits
  1. een brandewijn gedestilleerd uit gefermenteerde pruimen

slobkous (n)
damask

sloep (n)
slup
  1. een klein scheepstype dat op het dek van een groter schip wordt meegevoerd

slof /slɔf/ (n)
toffel
  1n een comfortabel soort schoeisel bedoeld om in huis te gedragen te worden

slokdarm (n)
matstrupe

sloot /sloːt/ (n)
dike
  1. smal watergang om of tussen weilanden

slopen /'slopə(n)/ (v)
riva
  1. een structuur ontmantelen, afbreken

sloperij /slopə'rɛi/ (n)
skrotupplag
  1. sloopbedrijf

slordig /slɔrdəx/ (adj)
likgiltig
  1. zonder de nodige zorg uitgevoerd

slot /slɔt/ (n)
lås
  1. mechanisme waarmee in combinatie met bijvoorbeeld een sleutel een deur of een raam kan worden afgesloten
slott, lås
  2. een middeleeuwse versterkte woning

slotenmaker (n)
låssmed

sluier (n)
slöja

sluimeren (v)
slumra

sluimering (n)
slummer
  1. het in een lichte slaap verkeren

sluipschutter (n)
prickskytt
  1.

sluis (n)
sluss

sluiten (v)
sluta
  1. toedoen, dichtmaken

sluiter /ˈslœʏ̯.tər/ /ˈslœː.tər/ (n)
slutare
  1. een element van een fotocamera

slungelig (adj)
gänglig

slurf (n)
snabel
  1. verlengde snuit

slurpen (v)
sörpla
  1.

sluw /slyw/ (adj)
slug
  1. op een doortrapte wijze slim

smaak (n)
smak
  2. gewaarwording bij het proeven van eten en drank
  3. bepaalde subjectieve voorkeur

smachten (v)
tråna
  1. ~ naar een bijzonder sterk verlangen hebben naar iets dat men ontbeert

smakeloos /ˈsmaː.kə.los/ (adj)
smaklös
  1. (van voedsel) geen smaak hebbend
  2. (figuurlijk) geen fatsoen of gevoel voor esthetiek of mode hebbend, vulgair

smaragd (n)
smaragd

smash (n)
smash
  1. harde slag

smeden (v)
smida
  1. het bewerken van metalen door deze heet te maken en met een hamer te slaan om het materiaal de gewenste vorm te geven

smederij (n)
smedja
  1. atelier, werkplaats van een smid, smederij

smeedijzer (n)
smidesjärn
  1. is ijzer dat wordt gemaakt door het te smeden

smeerwortel (n)
vallört

smegma (n)
flensost
  1. afscheiding die men onder de voorhuid van de penis kan aantreffen

smeken /smekə(n)/ (v)
bönfalla
  1. nederig om een gunst verzoeken

smelleken (n)
stenfalk

smelten (v)
smälta
  1. van vaste in vloeibare vorm overgaan

smeltkroes /ˈsmɛltkrus/ (n)
degel
  1. vuurvaste pot voor het mengen van gesmolten metaal

smeltpunt /smɛltpʌnt/ (n)
smältpunkt
  1. de temperatuur waarbij iets gaat smelten

smeltwarmte (n)
smältvärme
  1. de hoeveelheid warmte die opgenomen wordt bij het smelten van een kristallijne vaste stof

smeltwater (n)
isvatten
  1. water dat afkomstig is van gesmolten sneeuw of ijs

smeulen /ˈsmø.lə(n)/ (v)
pyra
  1. zacht en langzaam branden zonder vlammen
  2. verborgen aanwezig zijn

smid (n)
smed
  1. iemand die gloeiend metaal bewerkt met een hamer op een aambeeld

smient (n)
bläsand
  1. smient

smoel /smul/ (n)
mule
  1. (vulgair of informeel) mond

smoking (n)
smoking

smokkelaar (n)
smugglare

smokkelen /ˈsmɔ.kə.lə(n)/ (v)
smuggla
  1. wederrechtelijk goederen over een grens brengen om heffingen te ontduiken

smoren (v)
bräsera
  3. iets in enig vet aanbraden, vervolgens vocht toevoegen en afdekken om het zachtjes gaar te laten worden

sms'en /ɛsɛˈmɛsə(n)/ (v)
messa
  1. een sms-bericht versturen

smurf (n)
smurf
  1. strip- en tekenfilmfiguur in de vorm van een soort blauwe kabouter met een wit mutsje

snaarinstrument (n)
stränginstrument
  1. muziekinstrument met snaren

snaartheorie (n)
strängteori

snavel /ˈsnavəɫ/ (n)
näbb
  1. bek van een vogel of schildpad

sneeuw /sneʊ̯/ /sneːβ̞/ /snɪːβ̞/ (n)
snö, myrornas krig
  1. in kristallen bevroren water

sneeuwbal /ˈsneʊ̯bɑl/ /ˈsnɪːwbɑɫ/ (n)
snöboll
  1. een tot een bal samengepakte hoeveelheid sneeuw, vaak bedoeld voor een speels sneeuwballengevecht

sneeuwbaleffect (n)
snöbollseffekt

sneeuwblind (adj)
snöblind
  1. verblind door de hevige schittering van de sneeuw

sneeuwblindheid (n)
snöblindhet
  1. hoornvliesontsteking door blootstelling aan een overmaat aan uv-straling op open sneeuwvlakten

sneeuwbril (n)
snöglasögon
  1. bril ter voorkoming van sneeuwblindheid

sneeuwdek (n)
snötäcke
  1. een laag sneeuw op de bodem, die wordt gevormd als gevolg van sneeuwval en sneeuwstormen en gedurende een bepaalde periode blijft liggen

sneeuwen (v)
snöa
  1. het vallen van hemelwater onder de vorm van sneeuwvlokken

sneeuwgans (n)
snögås

sneeuwhoen (n)
fjällripa
  1. patrijsachtige vogel uit koude streken, die in de zomer een bruinig...

sneeuwjacht /'snewjɑxt/ (n)
snöoväder
  1. sneeuwval bij harde wind

sneeuwklokje (n)
snödroppe
  1. Galanthus nivalis, een vroegbloeiend bolgewas met witte bloempjes

sneeuwman (n)
snögubbe, snöman
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwpop (n)
snögubbe, snöman
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwschuiver /ˈsneʊ̯.sxœː.vər/ /ˈsneːβ̞.sxœː.vər/ /ˈsnɪːβ̞.sχœʏ̯.vər/ (n)
snöskyffel
  1. een apparaat met een steel en een blad waarmee scheeuw verschoven kan worden

sneeuwstorm /'snew.stɔrm/ (n)
snöstorm

sneeuwuil (n)
fjälluggla
  1. bepaald soort vogel, Bubo scandiacus

sneeuwvlok /'snewvlɔk/ (n)
snöflinga
  1. een kleine massa aaneengehechte sneeuwkristallen

snel /snɛɫ/ (adj)
snabb, hastig

snelheid (n)
hastighet
  1. de verandering in de tijd van de plaats van een voorwerp

snijbiet (n)
mangold

snijboon (n)
romanabönor
  1. en 2. (peulvrucht van) ras van Phaseolus vulgaris

snijden /ˈsnɛɪdə(n)/ (v)
skära
  1. met een scherp voorwerp in stukken delen

snijplank (n)
skärbräda

snijpunt (n)
skärningspunkt

snijselderij (n)
selleri

snikken (v)
snyfta

snip (n)
beckasin
  1. benaming voor vogels uit de familie Scolopacidae

snoeien /ˈsnujə(n)/ (v)
ansa
  1. planten terugbrengen op gewenste lengte

snoek (n)
gädda
  1. bepaald soort roofvis die in zoete wateren voorkomt, Esox lucius

snoekbaars (n)
gös
  1. bepaald soort zoetwaterroofvis, Sander lucioperca

snoep /snup/ (n)
godis
  1. een meestal grotendeels van suiker vervaardigde lekkernij

snoer (n)
sladd
  1. soepele elektriciteitskabel die binnenshuis gebruikt wordt

snor (n)
mustasch
  1. beharing
vassångare
  2. vogel

snorkel (n)
snorkel
  1. een holle gebogen buis van rubber of plastic, met een mondstuk, dat je in staat stelt adem te halen als je aan het wateroppervlak zwemt met je hoofd onder water.
  2. een toestel voor luchtverversing in een onderzeeboot.

snot /snɔt/ (n)
snor
  1. een slijmerige afscheiding uit de neusholte

snowboard (n)
snowboard, snöbräda
  1. soort skiplank

snuit (n)
nos
  1.

snurken /ˈsnʏrkə(n)/ (v)
snarka
  1. ademen met een niet goed geopende luchtpijp, waardoor een rochelend geluid ontstaat

sober (adj)
måttfull
  1.

sociaal /soʃal/ (adj)
social
  1. betrekking hebbend op de menselijke samenleving
  2. geneigd om in groepen te leven
  3. gevoel hebbend voor de nood van de medeleden van de samenleving

sociale onthouding (phraseologicalUnit)
fysisk distansering
  1.

socialisme (n)
socialism

sociogram (n)
sociogram
  1. visuele voorstelling van de affectieve relaties in een sociale groep

sociologie (n)
sociologi
  1. wetenschap

socioloog (n)
sociolog

sodawater (n)
sodavatten

soefisme (n)
sufism

soennisme (n)
sunniter

soep /sup/ (n)
soppa
  1. vloeibaar gerecht

soepbord (n)
sopptallrik
  1. diep bord

soeplepel (n)
matsked
  2. lepel waarmee soep gegeten wordt

soesa (n)
rabalder
  1. gebeurtenissen of bezigheden die meer aandacht vereisen dan wenselijk is

soevereiniteit (n)
suveränitet

software (n)
mjukvara
  1. de verzamelnaam voor besturings- en toepassingsprogramma's, voornamelijk voor de computer

softwareontwikkelaar (n)
systemutvecklare

sojaboon (n)
sojaböna
  1. eiwitrijke boon van de sojaplant

sojaolie (n)
sojabönolja

sok (n)
socka, strumpa
  1. kous die tot net boven de enkel komt

sokpop (n)
strumpdocka
  2. een gebruikersaccount die (in het geniep) gebruikt wordt door iemand als alternatief voor zijn normale gebruikersaccount

solarium (n)
tomträttsavgäld
  1. vergoeding aan de opstalgever voor opstalrecht

soldaat /sɔlˈdaːt/ (n)
soldat
  1. krijgsman met de laagste rang binnen een strijdmacht

soldaatje (n)
johannesnycklar
  2. orchideeënsoort

soldeerbout (n)
lödkolv
  1. een stuk gereedschap om mee te solderen

soldeerlamp (n)
blåslampa
  1. brander waarmee men kan solderen

soldeertin (n)
lödtenn
  1. soldeertin

solderen (v)
löda
  1. een door verhitting vloeibare tussenstof aanbrengen tussen losse metaaldelen waardoor deze na afkoeling vast verbonden blijven

solidariteit (n)
solidaritet

solipsisme (n)
solipsism

sollicitatie /sɔlisi'tasi/ (n)
jobbansökan

solo /ˈsolo/ (n)
solo

som /sɔm/ (n)
summa
  1. resultaat van een optelling

somber /ˈsɔmbər/ (adj)
dyster
  1. in neergeslagen stemming

sonate (n)
sonat
  1. instrumentaal muziekstuk

sonde (n)
sond
  1. een peilstift om de ruimte binnen een lichaam te verkennen, of om er gegevens op te nemen
  3. een onbemand ruimtevaartuig
  2. een instrument om voeding in vloeibare vorm toe te dienen

soort /ˈsɔːrt/ (n)
art
  2. een groep levende wezens die een bepaald aantal kenmerken gemeenschappelijk heeft en zich onderling voort kan planten

soortnaam (n)
appellativ
  2. de naam van de groep waartoe iets behoort

sorteren (v)
sortera
  1. orde in een verzameling aanbrengen door soort bij soort te leggen

souffleren (v)
sufflera
  1. zijn rol zachtjes voorzeggen

souvenir (n)
souvenir
  1. klein voorwerp dat helpt om aan een prettige ervaring met een plaats of persoon terug te denken

spaak (n)
eker
  1. een staaf die de naaf en de velg van een wiel verbindt

spaakbeen /ˈspakbeɪn/ (n)
strålben
  bot in de onderarm

spaarkas (n)
sparbank
  1. spaarbank

spaarpot (n)
spargris
  1. afgesloten voorwerp waarin contant geld opgespaard wordt

spaarzaam /'spar.zam/ (adj)
sparsam
  1. zorg dragend niet te verspillen

spade (n)
spade
  1. brede, zware schep, bedoeld voor het spitten van grond

spaghetti (n)
spagetti, spaghetti

spalk (n)
skena
  1. plankje e.d. om arm of been rust te geven

spaniël (n)
spaniel
  1. hondenras

spanning /'spɑniŋ/ (n)
spänning
  1. mechanische spanning
  2. emotionele spanning

spanwijdte (n)
spännvidd
  1. afstand tussen uiteinden

spar (n)
gran
  2. benaming voor een naaldboom uit het geslacht Picea

sparen /ˈspa.rə(n)/ (v)
spara
  1. geld niet uitgeven

spartaans /spɑr'tans/ (adj)
spartansk
  1.zonder luxe

spasticiteit (n)
spasticitet
  1. verhoogde spierspanning, continue kramp

spatbord /spɑdbɔrt/ (n)
stänkskärm
  1.

spatel (n)
spatel
  1. spaan, lepel, e.d. met plat, bot uiteinde om mee te smeren

spatie (n)
mellanrum
  1. tussenruimte tussen twee woorden

spationaut (n)
spationaut

specht (n)
hackspett
  1. benaming voor middelgrote robuuste vogels behorende tot de familie Picidae

speciaal /spe.si.ˈjal/ /spe.ˈsjaːl/ /spe.ˈʃaːl/ (adj)
speciell
  1. op een positieve manier anders dan het andere

specialist /ˈspesɪɑlɪst/ (n)
specialist
  1. persoon die ergens veel verstand van heeft
  2. arts die een bepaald onderdeel van de geneeskunde beoefent

specialiteit (n)
specialare
  1. bijzondere kennis of vaardigheid van iemand
  2. bijzonder product

specificatie (n)
specifikation
  1. specificatie

specificeren (v)
specificera
  1. in details beschrijven

specifiek (adj)
specifik
  1. kenmerkend

specifiek (adv)
specifik
  1. in het bijzonder

spectaculair (adj)
spektakulär

spectrum (n)
spektrum
  1. kleurenband

speculeren (v)
spekulera
  1. inzetten op een bepaalde kans, meestal met hoog risico

speeksel (n)
saliv, spott
  1. vocht dat in de mond vloeit uit de speekselklieren

speekselklier (n)
spottkörtel
  1. een klier die speeksel produceert en naar de mondholte afscheidt

speelgoed /ˈspelɣud/ /ˈspelɣut/ /ˈspɪːɫχut/ (n)
leksak
  1. één of meer voorwerpen voor kinderen om mee te spelen

speelkaart (n)
spelkort

speelsheid (n)
lekfullhet
  1. het vrolijk en ongedwongen bezig zijn zoals dat past bij jonge kinderen of jonge dieren

speen (n)
dinapp
  2. tepel van een zoogdier

speenkruid (n)
svalört
  1.1 bepaald soort plant met niervormige bladeren, botergele bloemen en wortelknolletjes, Ficaria verna

speenvarken (n)
spädgris
  1. een big dat nog gezoogd wordt

speer /spɪːr/ (n)
spjut
  1. een lange stok met een punt eraan, (werd) gebruikt voor de jacht of oorlogvoering

spek (n)
späck
  1. onderhuidse vetlaag bij varkens

spektakel /spɛkˈtaːkəl/ (n)
spektakel
  1. opzienbarend schouwspel

spel (n)
spel, lek
  1. bezigheid ter ontspanning volgens vaste regels met elementen als competitie, behendigheid, inzicht en kans

spelen /ˈspeːlə(n)/ (v)
agera, leka

speler (n)
spelare
  1. deelnemer aan een spel
  2. een partij

spelfout (n)
felstavning
  1. een fout

spellen /ˈspɛlə(n)/ (v)
stava
  1. letters in de juiste volgorde plaatsen

spelling /ˈspɛlɪŋ/ (n)
ortografi
  1. de al dan niet vastgelegde manier waarop de woorden van een taal geschreven worden

spelt (n)
spelt, speltvete
  1. grove tarwesoort

speltheorie (n)
spelteori
  1. een tak van de wiskunde waarin het nemen van beslissingen centraal staat

sperma /'spɛrma/ (n)
sperma

spermatogenese (n)
spermatogenes
  1. vorming van zaadcellen

sperwer (n)
sparvhök
  1. Accipiter nisus, een kleine snelle roofvogel

sperzieboon (n)
brytböna, gröna bönor
  1. en 2. (peul van) cultivar van Phaseolus vulgaris

spiegel (n)
spegel
  1. voorwerp dat licht (en andere soorten elektromagnetische straling) weerkaatst.

spier /spir/ (n)
muskel
  1. een orgaan

spierpijn /ˈspiːrpɛɪ̯n/ /ˈspiːrpɛːn/ (n)
muskelvärk
  1. pijn in een spier

spijbelen (v)
skolka
  1.

spijker (n)
spik
  1. een metalen pin waarmee twee voorwerpen door doorboring vast verbonden kunnen worden

spijkers op laag water zoeken (v)
göra det svårare än vad det är

spin (n)
spindel
  1. geleedpotig dier met acht poten

spinazie (n)
spenat
  1. Spinacia oleracea, een snelgroeiende, eenjarige bladgroente

spindel (n)
spindel
  1. een klos waarop de katoen- of vlasdraad wordt gewonden

spinnen (v)
spinna
  1. een lange draad vervaardigen door enkele vezels in elkaar te vervlechten

spinnenkobbe (n)
spindel
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

spinnenkop (n)
spindel
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

spinnenweb (n)
spindelnät
  1. een door een spin gemaakt net om insecten te vangen

spion (n)
spion

spionage (n)
spionage, spioneri
  1. de handeling van het spioneren

spiraal (n)
spiral
  1. een kromme lijn

spirocheten (n)
spiroketer
  1. benaming voor de groep Spirochaetes

spit (n)
spett
  1. draaiende staak waarop men vlees of een geslacht dier spietst en boven of naast een hittebron roostert

spits (n)
anfallare
  voetballer die voor in het veld staat

spitsmuis (n)
näbbmus
  1. klein muisachtig diertje met spitse snuit en korte poten, behorend tot de familie Soricidae

spleet /splet/ (n)
klyfta

splenomegalie (n)
splenomegali
  1. miltvergroting

splinter /'splɪntər/ (n)
sticka
  1. klein puntig scherfje

spoel (n)
spole
  2. een element van zelfinductie

spoetnik (n)
sputnik
  1.

spondee (n)
spondé
  1. versvoet met twee beklemtoonde lettergrepen

sponsor (n)
fadder

spontaan (adj)
spontan

spook /spok/ (n)
spöke, vålnad
  1. een geestverschijning die een bepaald gebouw of bepaalde locatie onveilig maakt

spoor (n)
spår, räls
  1. twee met elkaar verbonden ijzeren staven waarover een trein rijdt
spår
  3. afdruk

spoorloos (adj)
spårlös
  1. verdwenen zonder aanwijzing van waarnaartoe

spoorweg (n)
järnväg

sporadisch (adj)
sporadisk

sporkehout (n)
brakved
  1. bepaald soort loofboom, Frangula alnus

sport /spɔrt/ (n)
sport, idrott
  1. lichaamsbeweging

sporten /ˈspɔrtə(n)/ (v)
sporta
  1. aan sport doen

sporter (n)
idrottsman
  1. beoefenaar van een sport

sportman (n)
idrottare
  iemand die zich toelegt op het bedrijven van sport

sportveld (n)
idrottsplats
  1. (sport) grasveld met doelpalen, grenslijnen e.d. waarop diverse sporten worden bedreven

sportvrouw (n)
idrottskvinna
  1. vrouw die sport op een hoog niveau beoefent

spotlight (n)
spotlight
  1. toneellamp

spotvogel (n)
härmsångare
  1. een zangvogel die geluiden kan nabootsen

spraak /sprak/ (n)
språk, tal
  1. het vermogen om te spreken

spraakherkenning /'sprakhɛrkɛnɪŋ/ (n)
röstigenkänning
  1. het omzetten van geluiden in taal

spraakkunst (n)
grammatik, språklära
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal

spreekkamer (n)
mottagning
  1. een kamer waar men een gesprek met iemand kan voeren

spreekuur /ˈsprekyːr/ (n)
arbetstid
  1. de tijd waarin een hulpverlener patiënten te woord staat

spreekwoord (n)
ordspråk

spreeuw (n)
stare
  1. Sturnus vulgaris, een middelgrote zangvogel

spreken /ˈspreːkə(n)/ (v)
prata, tala
  1. zich met behulp van de stem uiten

springen /sprɪŋə(n)/ (v)
hoppa, skutta
  1. na zich tegen de zwaartekracht afgezet te hebben een korte vrije val door de lucht maken

springtouw (n)
hopprep
  1. stuk touw

sprinkhaan (n)
gräshoppa
  1. een insect van de Orthoptera-orde

sprinkhaanrietzanger (n)
gräshoppsångare
  1. bepaald soort vrij kleine vogel met gestreepte bovenzijde en monotone zang, Locustella naevia

sproet (n)
fräkne
  1. een bruin vlekje op de huid dat veroorzaakt wordt door ultraviolet licht

sprong (n)
hopp

sprookje (n)
saga
  1. verzonnen vertelling

sprot (n)
skarpsill
  Sprattus sprattus

spruit (n)
brysselkål
  2. een uitloper van de spruitkool

spruitkool (n)
brysselkål
  1. koolsoort waarvan de gekookte okselknoppen als spruitjes gegeten worden

spruw (n)
torsk
  1. slijmvliesontsteking in mond of darmen

spugen /'spy.ɣə(n)/ (v)
spotta
  1. speeksel uit de mond doen uitschieten

spuigat (n)
spygatt
  1. spuigat

spuitfles (n)
sprayflaska

spyware (n)
spionprogram

squash (n)
squash

staafkerk /ˈstaf.kɛrk/ (n)
stavkyrka
  1. een geheel uit hout opgetrokken kerkgebouw, met een typische bouwstijl die voornamelijk in Scandinavië wordt aangetroffen

staafmixer (n)
stavmixer

staal (n)
stål
  1. een legering van ijzer en koolstof
prov
  2. een monster van een stof, een kleine hoeveelheid van iets als proef

staan /staːn/ (v)
stå
  1. zich in verticale toestand van rust bevinden

staart (n)
svans, stjärt
  1. een verlengstuk van de ruggengraat bij sommige dieren
stjärt, svans
  2. het achterste stuk van een vliegtuig of een auto

staartmees (n)
stjärtmes

staartster (n)
komet

staat (n)
stat, rike
  1. een land
  1. toestand

staatsburger (n)
medborgare
  1. iemand die burgerrechten in een staat heeft

staatsgreep (n)
statskupp
  1. illegale afzetting van een regering

staatshoofd (n)
statschef
  1. iemand die in een staat het hoogste gezag bekleedt of personifieert

staatsrecht (n)
statsrätt

stabiel /sta'bil/ (adj)
stabil
  1. standvastig, duurzaam

stabilisator (n)
stabilisator

stabiliteit (n)
stabilitet

stad /stɑd/ /stɑt/ (n)
stad, tätort
  Woonplaats

stadhuis /ˈstɑdhœːs/ /ˈstɑthœʏs/ /ˈstɑthœːs/ (n)
rådhus
  1. een gebouw waar de stadsdiensten gehuisvest zijn

stadion (n)
stadion

stadspoort (n)
stadsport
  1.

stadstaat /ˈstɑt.stat/ (n)
stadsstat
  1. staatsvorm

stadsvernieuwing (n)
stadsförnyelse
  1. een vernieuwing van verpauperde stadswijken

staf (n)
stav
  1. een stok bedoeld voor ondersteuning of onderscheiding van een persoon

stag (n)
stag
  1. een touw of kabel waarmee een mast stabiel wordt gehouden

stagflatie (n)
stagflation
  1.

staken /'stakən/ (v)
strejka
  1. een werkonderbreking of (ludieke) actie houden voor betere arbeidsvoorwaarden of meer loon

staking /'stakɪŋ/ (n)
strejk
  1. het neerleggen van de werkzaamheden, meest uit protest of om verbeteringen af te dwingen

stal /stɑl/ (n)
stall
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van dier(en)

stalinisme (n)
stalinism
  1. variant van het marxisme-leninisme gekenmerkt door een totalitair nationalistisch communisme waarin alle macht geconcentreerd wordt bij een geadoreerde partijleider en meedogenloos geweld wordt gebruikt om iedere weerstand daartegen te breken

staljongen (n)
värdshusvärd
  1.

stam (n)
stjälk
  1. dikke houtige stengel van een struik
stam
  4. op verwantschap berustende samenlevingsvorm van meer families in beschavingen met weinig verstedelijking
  2. deel van de boom tussen de wortels en de kruin
ordstam
  7.

stamboom /'stɑmbom/ (n)
antavla
  1-2

stamcel (n)
stamcell

stamper (n)
mortelstöt
  2. vijzelstamper

standaardafwijking /ˈstɑn.dard.ˌɑf.wɛɪ̯.kɪŋ/ /ˈstɑn.dart.ˌɑf.ʋɛɪ̯.kɪŋ/ /ˈstɑn.dart.ˌɑf.β̞ɛː.kɪŋ/ (n)
standardavvikelse
  1. spreidingsmaat

standaardtaal (n)
riksspråk, standardspråk
  1. officieel vastgelegde taalvorm die binnen een bepaald gebied als de voorgeschreven norm geldt.

standbeeld (n)
staty, stod
  1. een kunstzinnige afbeelding vaak van een persoon in drie dimensies, meestal gehouwen in steen of gegoten in metaal

standplaats /stɑmplats/ (n)
kur
  1. een vaste plaats waar iemand zich bevindt

stank /stɑŋk/ (n)
stank
  1. een sterke, stinkende geur

stap /stɑp/ (n)
steg
  1. het plaatsen van de ene voet voor de andere bij het gaan

stapel (n)
hög
  1. een gestructureerde hoop spullen

stapelbed (n)
våningssäng
  1.Twee bedden op elkaar

stapelwolk (n)
cumulusmoln
  1. cumulus

staren /starən/ (v)
glo

start /stɑrt/ (n)
start
  1. een begin ergens van

starten /stɑrtə(n)/ (v)
starta
  1. iets op gang brengen

statief (n)
stativ
  1. stabiel onderstel voor camera

statiegeld (n)
deposition
  1. geld dat betaald wordt voor een verpakking dat men terugkrijgt bij inleveren hiervan en waardoor die verpakking uiteindelijk terugkomt op zijn standplaats (statie)

statig (adj)
ståtlig

station /sta.ˈsʲɔn/ (n)
station
  1. plaats waar voertuigen kunnen stoppen

stationwagen (n)
herrgårdsvagn
  1.

statistiek (n)
statistik

statistisch (adj)
statistisk
  1. cijfermatig berekend

status (n)
nuläge
  1. plaats in een vast geheel of een bepaald proces

statutair (adj)
stadgeenlig

steeds (adv)
alltid, ständigt
  1. voortdurend

steeg (n)
gränd
  1. zeer smal straatje

steek /steːk/ (n)
hugg
  1. een penetratie met een scherp puntig voorwerp
stygn
  3. een eenmalige doorvoering van een draad door een weefsel, meestal met behulp van een naald

steekspel (n)
dust
  1. een spel waarbij twee ridders elkaar met lansen trachtten uit het zadel te werpen

steekwagen (n)
säckkärra
  1.

steelpan (n)
kastrull

steen /sten/ /steːn/ (n)
sten
  1. een harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar omvattende vele soorten

steenachtig (adj)
stenhårt

steenarend (n)
kungsörn
  1. vogel uit de familie der arendachtigen

steenbok (n)
stenbock
  1.1 bepaald soort zoogdier, Capra ibex

steenboor (n)
stenborr

steeneik /ste.nɛi̯k/ /ste.nɛːk/ /sten.ʔɛi̯k/ (n)
stenek
  1. Quercus ilex; een boom uit de napjesdragersfamilie

steengroeve (n)
stenbrott
  1.

steenhouwer (n)
stenhuggare

steenkool (n)
stenkol
  1. zwart-bruine stof die ontstaan is door plantenafzettingen en gebruikt wordt als energiebron

steenrijk (adj)
stormrik

steentijd /ˈstentɛit/ (n)
Stenåldern

steenuil /ˈstenœʏ̯ɫ/ /ˈsteːnœːl/ (n)
minervauggla
  1. bepaald soort vogel, Athene noctua

steenvrucht (n)
stenfrukt
  vlezige vrucht waarvan het binnenste deel steenhard is

steeplechase (n)
hinderlöpning
  1. hardloopwedstrijd met hindernissen

steganografie (n)
steganografi
  1. de kennis van het op verborgen wijze overbrengen van informatie

steiger (n)
byggnadsställning
  2. werkvloerconstructie in de bouw

steil /stɛil/ /stɛːl/ (adj)
brant
  1.

stekelig /stekələx/ (adj)
taggigt
  1. met stekels bezet

stekelvarken (n)
piggsvin
  1. een groot knaagdier met stekelige vacht

steken (v)
sticka
  1. doorboren, prikken

stekker /'stɛkər/ (n)
stickkontakt, stickpropp
  1. stekker

stelen /'stelən/ (v)
stjäla
  1. iets wegnemen van iemand en het zich wederrechtelijk toe-eigenen

stelling (n)
tes
  1. een bewering die men als waarheid aangenomen wil zien worden

stelt /stɛlt/ (n)
stylta

stem /'stɛm/ (n)
röst
  1. het geluid dat door het trillen van de menslijke stembanden wordt geproduceerd
  2. het geluid dat een mens bij het spreken voortbrengt
  6. een keuze gemaakt door een stemmer (kiezer) bij een stemming (verkiezing)
  3. het geluid dat een mens bij het zingen voortbrengt

stemband (n)
stämband, stämläpp
  1. geluidvoortbrengende plooien in het strottenhoofd

stembiljet /ˈstɛmbɪljɛt/ (n)
röstsedel
  1. formulier om te stemmen

stemblok (n)
stämstock
  1.

stemknop (n)
stämskruv
  1. een draaibare stift met draaiknop van een muziekinstrument

stemmen /stεmə(n)/ (v)
rösta, välja
  1. deelnemen aan een verkiezing

stempel /ˈstɛmpəl/ /ˈstɛmpəɫ/ (n)
prägel
  A2. een afdruk van [1]
  A:1. voorwerp met een ingesneden oppervlak waarmee afdrukken gemaakt kunnen worden met inkt of in lak
märke
  A3. beschrijvende plantkunde: bovenste gedeelte van de stamper in een bloem

stemrecht (n)
rösträtt

stemschroef (n)
stämskruv
  1. een draaibare stift met draaiknop van een muziekinstrument

stemvee (n)
röstboskap
  kiezers die zich in hun stemgedrag laten beïnvloeden

stemvork /stɛmvɔrək/ (n)
stämgaffel
  1. stemvork

stengel (n)
stjälk
  1. langgerekt en stevig orgaan van een vaatplant dat water en voedingstoffen vervoert

stenigen (v)
stena
  1. met steenworpen doden

steniging (n)
stening

ster /stɛr/ (n)
stjärna
  1. een hemellichaam, een gasbol die licht uitzendt door kernfusie
  2. een beroemdheid

steradiaal (n)
steradian

stereotype (n)
stereotyp

sterfbed /ˈstɛrvbɛt/ (n)
dödsbädd
  1. het bed waarop men sterft

sterfdag (n)
dödsdag

sterfelijk (adj)
dödlig

sterftecijfer (n)
mortalitet
  1. een getal dat aangeeft hoeveel sterfgevallen er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

steriliseren (v)
sterilisera
  1. iets vrij maken van micro-organismen
  2. onvruchtbaar maken

sterk /stɛrk/ (adj)
stark
  1. krachtig

stern (n)
tärna
  1. benaming voor slanke meeuwachtige vogels uit de familie Sternidae

sterrenkunde (n)
astronomi
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

sterrenstelsel (n)
galax

sterven /stɛrvə(n)/ (v)
dö, avlida
  1. overgaan van levende toestand naar dode toestand

stervrucht (n)
carambola

stethoscoop /steto'skop/ (n)
stetoskop
  1. een medisch instrument waarmee men geluiden in het lichaam kan beluisteren

steunen /'stønə(n)/ (v)
stötta, stödja
  1. een deel van de last op zich nemen, hulp verlenen

steunpunt (n)
stödjepunkt

steur (n)
stör
  1. bepaald soort anadrome vis, Acipenser sturio

stewardess (n)
flygvärdinna

stichtelijk (adj)
uppbygglig

stichten (v)
grunda
  1. de grondslag voor iets leggen, iets instellen

stichting (n)
stiftelse
  2. zelfstandig vermogen met rechtspersoonlijkheid opgericht op de verwezenlijking van een bepaald belangeloos oogmerk

stiefmoeder /ˈstif.mu.dər/ /ˈstifmudər/ (n)
styvmoder, styvmor
  1. latere levenspartner van vader dan de eigen moeder

stiefvader (n)
styvfader, styvfar
  1. de echtgenoot van iemands moeder, die niet de eigenlijke vader is

stier /stiːr/ (n)
tjur

stijf /stɛif/ (adj)
styv

stijgbeugel (n)
stigbygel
  1. voetsteun voor de ruiter

stijl /stɛi̯l/ (n)
stil
  1. handelswijze
  3. beschrijvende plantkunde: buisvormige, middelste gedeelte van de stamper

stijve (n)
stånd

stikstof /ˈstɪkstɔf/ (n)
kväve
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

stil /stɪl/ (adj)
stilla
  1. geen of weinig geluid producerend
  3. rustig, kalm
  2. onbeweeglijk

stiletto (n)
stilett
  1. klapmes

stilleven (n)
stilleben

stilte /'stɪl.tə/ (n)
tystnad

stilzwijgend (adj)
stillatigande
  1. zonder iets openlijk uitgesproken te hebben

stimuleren (v)
stimulera
  1. maatregelen nemen om iets te bevorderen

stinkdier (n)
skunk
  1. bepaald soort zoogdier, Mephitis mephitis

stinken (v)
stinka
  1. een onaangename geur hebben

stipt /stɪpt/ (adj)
punktlig
  1. precies op tijd komend
  nauwgezet

stipt /stɪpt/ (adv)
punktlig
  1. met grote precisie

stoel /stul/ /stuɫ/ (n)
stol
  1. zitmeubel

stoelgang /'stulɣɑŋ/ (n)
avföring
  2.
  1.

stoeltjeslift (n)
stollift
  1. een kabelbaan waarin je zittend een hoogte overbrugt

stoepa (n)
stupa
  1. een boeddhistisch bouwwerk dat de relieken van een boeddhistische heilige bevat

stof (n)
damm, stoft
  1. heel kleine deeltjes

stoffer (n)
handborste
  1. zachte borstel met een steel die ervoor dient om stof te verwijderen

stofzuiger (n)
dammsugare
  1. een elektrisch toestel dat stof en kleine deeltjes opzuigt

stoichiometrie (n)
stökiometri

stok /stɔk/ (n)
käpp

stokbrood (n)
baguette

stokvis (n)
torrfisk
  1. gedroogde kabeljauw of kabeljauwachtige vis, zoals heek, leng, lom, schelvis en koolvis

stollingsgesteente /ˈstɔlɪŋsɣəˌstentə/ (n)
magmatisk bergart
  1. gesteente bestaande uit gestolde lava of gestold magma.

stom /stɔm/ (adj)
stum
  1. geluidloos
  2. niet in staat te spreken

stomen (v)
ånga
  1. iets ter reiniging en desinfectie met stoom bewerken

stomme (n)
stum
  1.

stommiteit (n)
dumhet
  een bijzonder onverstandige daad

stomverbaasd (adj)
paff
  1. zo verbaasd dat men er het zwijgen toe doet

stoombad (n)
ångbad, ångbastu
  1. warme ruimte

stoomboot (n)
ångbåt
  1. een schip dat met behulp van stoom wordt voortbewogen

stoomlocomotief (n)
ånglok
  1. een locomotief die wordt aangedreven door een stoommachine

stoommachine (n)
ångmaskin
  1. een machine die door middel van stoom drijfkracht ontwikkelt

stoomschip (n)
ångfartyg
  1. een schip dat voortgedreven wordt middels een stoommachine

stopbord /'stɔbɔrt/ (n)
stoppskylt
  1.

stoplicht /ˈstɔplɪxt/ (n)
trafiksignal
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

stopnaald (n)
stoppnål
  1. naald die men gebruikt bij het repareren van weefsels of breiwerk

stoppelhaar (n)
borst
  1

storen /ˈstorə(n)/ (v)
störa
  1.het functioneren nadelig beïnvloeden

storm (n)
storm
  1. erg harde wind

stormen /ˈstɔr.mə(n)/ (v)
storma
  1. bijzonder sterk waaien

stormram (n)
murbräcka
  een toestel, balk, e.d. om een deur, poort te forceren

storten (v)
deponera
  2. geld in een rekening inbrengen

storting (n)
insättning, inbetalning
  1. het storten van geld op een bankrekening

stotteren (v)
stamning
  1. dezelfde lettergreep een aantal malen herhalend moeilijk uit zijn woorden komen

straal /straɫ/ /ˈstral/ (n)
radie
  1. de lijn van middelpunt naar omtrek
stråle
  2. een bundel elektromagnetische straling

straaljager (n)
jetjaktplan
  1. jachtvliegtuig met straalmotor

straat /strat/ (n)
gata
  1. een weg tussen de huizen in een bewoonde plaats
sund
  2. een smalle doorgang tussen twee zeeën

straatnaambord (n)
gatuskylt
  1. een bord in de openbare ruimte met daarop de naam van de straat waar men zich bevindt

straf (n)
straff
  1. maatregel of behandeling ter vergelding van een misdaad of overtreding

strafbank (n)
bås

straffen /ˈstrɑfə(n)/ (v)
straffa, bestraffa, näpsa
  1. negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad

strafproces (n)
rättsprocess

strafpunt (n)
straffpunkt

strafrecht /'strɑfrɛxt/ (n)
straffrätt
  1. het geheel van rechtsregels waarmee bepaalde handelingen strafbaar worden gesteld

strafschop /'strɑf.sxɔp/ (n)
straffspark, straff
  1. directe vrije trap

strafschopgebied (n)
straffområde
  1. gedeelte van het voetbalveld

strak (adj)
snäv
  1. nauwzittend

straling (n)
strålning

strand (n)
strand, sandstrand
  1. Strook land langs de kust

stranden (v)
stranda
  1. aan de grond vastlopen

strateeg /straˈteɣ/ (n)
strateg
  1. een persoon die strategieën uitwerkt

strategie /ˌstrateˈɣi/ (n)
strategi
  1. een plan om iets te bereiken

stratosfeer (n)
stratosfär

stratovulkaan (n)
stratovulkan
  1. een kegelvormige vulkaan met traagvloeibare lava

streek /strek/ (n)
drag
  3. een veeg of streep met een werktuig

streep (n)
linje
  2. lijnvormig patroon
  1. een min of meer rechte getrokken lijn of lijnstuk
  3. (figuurlijk) begrenzing die niet overtreden dient te worden, schreef

strekken (v)
sträcka

strelen (v)
klappa
  1. zachtjes met de hand over iets of iemand strijken

streling (n)
smek
  1. een uiting van tederheid

stremmen (v)
skära
  1. neerslaan van opgeloste eiwitten

stremsel (n)
löpe
  oplossing die spijsverteringsenzymen bevat

stress (n)
stress
  1. spanning, geestelijke druk.

streven (v)
sträva
  1. een doel willen bereiken

strijdknots (n)
klubba
  1. een slagwapen in de vorm van een metalen staf met een versterkte kop

strijdwagen (n)
stridsvagn

strijken (v)
stryka
  2. wasgoed desinfecteren en gladmaken met hulp van een heet ijzer, een strijkijzer

strijkijzer /ˈstrɛɪ̯.gɛɪ̯zər/ /ˈstrɛɪ̯k.ʔɛɪ̯zər/ /ˈstrɛː.kɛːzər/ (n)
strykjärn
  1. een huishoudelijk gereedschap dat gebruikt wordt om textiel glad te strijken

strijkinstrument (n)
stråkinstrument
  1. gestreken snaarinstrument

strijkplank (n)
strykbräda
  1. een plankvormig voorwerp, gewoonlijk op een inklapbaar onderstel, bedoeld als ondergrond waarop kleding gestreken kan worden

strijkstok (n)
stråke
  1. een constructie waarmee de snaren van een strijkinstrument in trilling gebracht worden

stripboek (n)
serie
  1. een boek met een verhaal in beeldvorm

strippen (v)
strippa
  1. het zich ontdoen van alle kleding die het lichaam bedekt

stro /stro/ (n)
halm
  1. droge bloeistengels van graangewassen

strohoed (n)
halmhatt, stråhatt
  1. hoed

stromen /'stromən/ (v)
strömma
  1. voortbewegen van vloeistoffen

strontium (n)
strontium
  1. scheikundig element met symbool Sr en atoomnummer 38

strontje (n)
vagel
  1. zweertje op het ooglid

stroom /stroːm/ (n)
ström
  1. rivier, beek

stroomgebied (n)
avrinningsom

stroop (n)
sirap
  1. dikke, viskeuze, geconcentreerde vloeistof waarin een grote hoeveelheid suikers zijn opgelost

stropdas (n)
slips

strottenhoofd (n)
struphuvud, larynx

structureel (adj)
strukturell
  1. met betrekking tot de opbouw van een geheel

structuur /strʏkˈtyr/ (n)
struktur
  de interne opmaak van een geheel

struik (n)
buske
  1. een houtige plant zonder stam die zich onmiddellijk boven of reeds in de grond vertakt in een aantal takken die meer of minder dik kunnen worden

struikelen /ˈstrœʏkələ(n)/ (v)
snava, snubbla
  1. het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt

struikhei (n)
ljung, gröne, moris, rossling
  1. bepaald soort in heel Europa voorkomende plant, Calluna vulgaris

struikrover (n)
stråtrövare
  1. iemand die vanuit een hinderlaag reizigers berooft

struisvogel /ˈstrœʏ̯sˌfoχɔɫ/ /ˈstrœːsˌfoːɣəl/ /ˈstrœːzˌvoːɣəl/ (n)
struts
  1. Struthio camelus, grote loopvogel, die niet kan vliegen

student /styˈdɛnt/ (n)
student
  1. iemand die hoger onderwijs volgt

studeren (v)
studera
  1. het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid

studie /'stydi/ (n)
studie
  1.

studieboek (n)
lärobok

studio (n)
etta
  1. werkplaats van een beeldend kunstenaar
  2. plaats waar geluidsopnamen, films of televisie- of radioprogramma's gemaakt worden
  3. een eenkamerappartement

stug /stɵx/ (adv)
bestämd
  1 weerbarstig

stuifmeel (n)
pollen
  1.

stuitbeen (n)
svanskota
  1. onderste deel van de ruggengraat, de laatste vier vergroeide ruggenwervels

stuk /stɵk/ (n)
pjäs
  1. deel

stuntman (n)
stuntman

stuur /styːr/ (n)
styre
  1. een hulpmiddel waarmee een bestuurder richting kan geven aan een voertuig

stuurbekrachtiging /ˈstyrbəkrɑxtəxɪŋ/ (n)
servostyrning
  1. ondersteuning bij het sturen

stuurboord (n)
styrbord
  1. de rechterzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

stuurprogramma (n)
drivrutin
  1. een stuk software dat een verbinding legt tussen de hardware en het besturingssysteem

stuw (n)
överfallsvärn
  1. vaste of regelbare waterkering

stuwmeer (n)
damm
  1. kunstmatig meer

subdominant (n)
subdominant
  subdominant

subjectief (adj)
subjektiv

subjectiviteit (n)
subjektivitet

subsidiëren (v)
subventionera
  1. van overheidswege financiële hulp voor een bepaalde activiteit, ver- of aankoop verlenen

substantie (n)
substans
  1. stof (stoffen)

subtiel /sʌp'til/ (adj)
subtil
  1. alleen bij nauwkeurig toezien of voor fijn gevoel waar te nemen of te begrijpen
  2. fijn onderscheidend, scherpzinnig

subwoofer (n)
sub
  1. een luidspreker die speciaal is ontworpen voor het weergeven van lage tot zeer lage tonen, die vaak ook gevoeld kunnen worden en onder (sub) het bereik liggen van een normale woofer

succes (n)
framgång
  1. het slagen van een opzet

successierecht (n)
arvsskatt

suffix (n)
suffix
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

suiker (n)
socker
  1. zoetstof

suikerbiet /ˈsœʏkərˌbit/ (n)
sockerbeta
  1. een biet waaruit bietsuiker gewonnen wordt

suikerdiefje (n)
banansmyg
  1. Coereba flaveola, een klein zangvogeltje uit de tropische delen van de Amerika's...

suikerklontje (n)
sockerbit
  1. een blokvormig stukje suiker

suikerriet (n)
sockerrör
  1. een rietsoort die verbouwd wordt vanwege zijn suikergehalte en waaruit rietsuiker gewonnen wordt

suikerspin /ˈsœʏkərˌspɪn/ /ˈsœːkərˌspɪn/ (n)
sockervadd, spunnet socker
  1. lekkernij bestaande uit een hoeveelheid gesponnen suiker aan een stokje

suikerwater (n)
sockervatten

sulfiet (n)
sulfit
  1. zouten die het sulfiet-ion SO₃2- bevatten

sultana (n)
sultanrussin
  1., 2. en 3. (gedroogde vrycht van) een variëteit van de druif Vitis vinifera

super (n)
super

superieur (adj)
överlägsen

supermarkt (n)
stormarknad, snabbköp

supernova (n)
supernova
  het verschijnsel waarbij een ster op spectaculaire wijze explodeert

syfilis (n)
syfilis

syllogisme (n)
syllogism
  1. een logische redenering waaruit een conclusie afgeleid wordt

symbiotisch (adj)
symbiotisk
  1.samenlevend en samenwerkend

symboliseren (v)
symbolisera

symbool (n)
symbol
  1. Teken

symfonie (n)
symfoni

symmetrie (n)
symmetri

sympathie (n)
sympati
  1. een gevoel van toegenegenheid

sympathiek /sɪmpa'tik/ (adj)
sympatisk

symposium /sɪmˈpoziəm/ (n)
symposium
  1. een wetenschappelijke samenkomst waarop verschillende wetenschappers een lezing houden over een bepaald onderwerp

symptomatologie (n)
symptomatologi

symptoom /sɪmˈtom/ (n)
symptom, symtom
  1. ziekteverschijnsel

synagoge (n)
synagoga
  1. gebedshuis van joden.

synchroniciteit (n)
synkronicitet

synchroon (adj)
synkron

syncope (n)
svimning
  1. plotseling bewustzijnsverlies
  3. wegval van middenklank

syndroom /sɪnˈdrom/ (n)
syndrom
  1. ziektebeeld

synergie (n)
synergi
  1. situatie waarbij het samengaan van delen groter is dan de som der delen

synoniem (n)
synonym
  1. gelijkbetekenend woord

syntactisch (adj)
syntaktisk

syntaxis /sɪnˈtɑksəs/ (n)
syntax
  1.
  2.

systeem /siˈstem/ (n)
system
  1. een uit meerdere interagerende onderdelen bestaand stelsel...

systeemanalyse (n)
systemanalys
  1. een interdiscipline tussen informatie en bedrijfskunde, gericht op het analyseren van systemen, voorafgaande aan reorganisatie en of automatisering van bedrijfsprocessen
  2. een werkwijze om verschijnselen te bestuderen voorafgaande aan de ontwikkeling van informatiesystemen

systeembeheerder (n)
systemadministratör

systeemeigenschap (n)
systemegenskap

systeemontwerp (n)
systemering

systematisch /ˌsisteˈmatis/ (adj)
systematisk
  1. stelselmatig, ordelijk volgens een systeem opgezet

systematiseren (v)
systematisera
  1. het stelselmatig ordenen volgens een vooropgezet systeem

taai /taj/ (adj)
seg
  1. moeizaam en plastisch vervormend onder mechanische belasting
  2. moeilijk te snijden, kauwen (van vlees)

taaislijmziekte (n)
cystisk fibros
  1. een erfelijke aandoening van de exocriene klieren, gekenmerkt door de afscheiding van taai (visceus) slijm (mucus)

taak /taːk/ (n)
uppgift
  1. een te verrichten werk

taal /taːl/ (n)
språk, mål
  1. een systeem van spraakklanken door middel waarvan mensen met elkaar communiceren en de schriftelijke...

taalbeheersing /ˈtaːlbəˌɦeːrsɪŋ/ (n)
språkfärdighet
  1. het vermogen zich te kunnen uitdrukken in een of meer talen

taalboek (n)
grammatik

taaleigen (n)
idiom
  1. uitdrukkingen en zegswijzen uit een bepaalde taal

taalfamilie (n)
språkfamilj
  1. talengroepen die een zelfde voorgeschiedenis hebben

taalklank /ˈtalklɑŋk/ (n)
fonem
  1.

taalkunde (n)
språkvetenskap
  1. wetenschap

taalkundige (n)
lingvist, språkforskare
  1. een beoefenaar van de taalkunde

taalnazi (n)
språkpolis

taalwetenschapper (n)
lingvist, språkforskare
  1. een beoefenaar van de taalkunde

taart /taːrt/ (n)
tårta
  1. cirkelvormig zoet gebak

tabak (n)
tobak
  1. een genotsmiddel afkomstig van de bladeren van de tabaksplant, wordt gerookt, gekauwd en gesnoven

tabakspijp (n)
rökpipa

tabel (n)
tabell
  1. een geordende lijst met gegevens

tabernakel (n)
tabernakel

tablet (n)
tablett
  1. pastille

taboe (n)
tabu
  1. een algemeen aanvaard moreel verbod; iets dat onbespreekbaar of ondenkbaar is

tachtig (cardinalNumeral)
åttio
  1. het getal 80

tachycardie (n)
takykardi

taco (n)
taco
  1. kleine, gevouwen tortilla, gevulde mexicaanse maïspannenkoek

tactiek /tɑkˈtik/ (n)
taktik
  1. een manier om onder gegeven omstandigheden een doel te bereiken

taf (n)
taft
  1. taf

tafel /ˈtafəɫ/ (n)
bord
  1. een meestal rechthoekig, soms rond meubelstuk met poten, bedoeld om dingen op te zetten of te leggen

tafelkleed /ˈtafəlˌklet/ (n)
bordsduk
  kleed dat als bescherming of versiering over een tafel ligt

tafeltennis (n)
bordtennis
  1. (sport) een spel waarbij twee spelers, ieder met een batje, een pingpongbal op tafel houden

tafelwijn (n)
bordsvin
  1.een meestal goedkope wijn zonder specifieke afkomst, die aangenaam bij een doordeweekse maaltijd wordt gedronken.

tafelzout (n)
bordsalt
  1. fijn zout

taiga (n)
taiga
  1. naaldbossen in koude streken

taikonaut /ˌtɑjkoˈnaʊ̯t/ /ˌtɑjkoˈnɔʊ̯t/ /ˌtɑjkoˈnʌʊ̯t/ (n)
taikonaut
  1. een Chinese ruimtevaarder.

tak /tɑk/ (n)
gren
  1. een deel van een boom of struik

talg /tɑɫx/ (n)
talg
  2. het harde vet van sommige herkauwers

talgklier (n)
talgkörtel
  1.een klier om de haarzakjes, die talg afgeeft

taling (n)
kricka
  1. benaming voor kleine vogels uit het geslacht Anas of het geslacht Callonetta

talk /tɑlk/ (n)
talk

talkpoeder (n)
talkpuder
  1. van personen dat ze niet erg meegaand zijn

talreep (n)
taljerep
  1. talreep

talrijk (adj)
talrik
  1. groot in aantal

tamarinde /tɑma'rɪndə/ (n)
tamarind
  1. en 2. (vruchten van de) tamarindeboom

tamboerijn (n)
tamburin
  1. muziekinstrument

tand (n)
tand, kugge
  1. hard wit voorwerp in de mond
  2. scherp uitsteeksel

tandarts (n)
tandläkare
  1. een medisch specialist op het gebied van de tandheelkunde

tandem (n)
tandemcykel
  1. fiets

tandenborstel (n)
tandborste
  1. borsteltje om de tanden te reinigen

tandenstoker (n)
tandpetare
  1. puntig instrumentje om etensresten tussen de tanden te verwijderen

tandheelkunde (n)
tandvård
  1. wetenschap voor de verzorging van de tanden

tandpasta /ˈtand.pɑs.taː/ /ˈtɑnt.pɑs.ta/ (n)
tandkräm
  1. een poetsmiddel voor de tanden

tandpijn /tɑntpɛin/ (n)
tandvärk
  1. pijn in één of meerdere tanden

tandvlees /ˈtɑntfles/ (n)
tandkött
  1. deel van het mondslijmvlies waarin de tanden vastzitten

tandwiel /'tɑntʋil/ (n)
kugghjul
  1. een wiel met een gekartelde rand bedoeld om in te grijpen in die van een ander ter overdracht van aandrijfkracht

tandzijde (n)
tandtråd
  1. een zijden draad waarmee men de ruimte tussen de tanden reinigt

tang /tɑŋ/ (n)
tång
  1. een uit twee delen opgebouwd gereedschap waarvan de beide delen op één punt aan elkaar vastzitten...

tanga (n)
stringtrosor

tank /tɑŋk/ /tɛŋk/ (n)
pansarvagn
  1. een groot vat
stridsvagn
  2. een oorlogsvoertuig

tantaal (n)
tantal
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tantalium (n)
tantal
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tante /ˈtɑntə/ (n)
tant, moster, faster
  1. zus of schoonzus van iemands vader of moeder

tapijt (n)
matta

tapioca (n)
tapioka, tapiokastärkelse
  1. zetmeel verkregen uit de wortelknol van Manihot esculenta

tapir (n)
tapir
  1. hoefdier, zo groot als een ezel en met een kleine beweeglijke slurf

tappen (v)
tappa
  1. tappen van vloeistof
  2. tappen van schroefdraad

taptoe (n)
tapto
  1. militair afsluitend signaal

tarantula (n)
tarantel
  1. gifspin

tarief /tɑˈrif/ (n)
taxa
  1. een vastgesteld bedrag per eenheid

tarra (n)
tara

tarreren (v)
tarera
  1. het bepalen van het niet bruikbare gewicht

tarwe /ˈtɑrʋə/ (n)
vete
  2. meest verbouwde tarwe soort (Triticum aestivum)
  3. zaad van tarwe

tarwegriesmeel (n)
vetegryn
  1. en 2 grof gemalen meel van (gewone) tarwe (Triticum)

tarwevlokken (n)
veteflingor
  1. (voorgekookte) geplette tarwegranen

tarwezemelen (n)
vetekli
  zemelen van tarwekorrels

tas /tɑs/ (n)
kasse
  1. een zak die men meeneemt om er zaken in te bergen die men bij zich wil hebben

tasten (v)
famla

tatoeage (n)
tatuering
  1. een tekening die met naald en inkt blijvend in de huid is aangebracht

tatoeëren /tatuʷ'erə(n)/ (v)
tatuera
  1. met een naald en inkt een blijvende tekening in de huid inbrengen

taugé /tɑuˈge/ (n)
mungbonskott
  1. uitlopers van mungbonen

tautologie (n)
tautologi

taxi /tɑk.si/ (n)
taxi, taxibil
  1. een voertuig bestemd om tegen betaling klanten van de ene plaats naar de andere te brengen

taximeter /'tɑksimetər/ (n)
taxameter
  1.

taxiën (v)
taxa
  1. over de grond op wielen voortbewegen van vliegtuigen

taxonomie (n)
taxonomi

team /tiːm/ (n)
lag
  1. een ploeg van bij elkaar horende spelers
  2. een groep samenwerkende mensen

technetium (n)
teknetium
  1. scheikundig element met symbool Tc en atoomnummer 43

techniek (n)
teknik
  1. De bewerkingen en verrichtingen die nodig zijn om iets tot stand te brengen

technisch (adj)
teknisk
  1. op techniek betrekking hebbend

technocratie (n)
teknokrati

technocratisch (adj)
teknokratisk
  1.

technologie (n)
teknologi

teddybeer (n)
nallebjörn
  1. zachte pluizige speelgoedbeer

teder (adj)
mör

teef /tef/ (n)
hynda, tik
  1. wijfjeshond

teek (n)
fästing
  1. achtpotige parasiet uit de orde Ixodida

teen (n)
tå
  1. vingers van de voet

teer /ter/ (n)
tjära
  1. olieachtige vloeistof met een zeer hoge viscositeit

tegemoet /ˈteɣəmut/ /ˈteχəmut/ (adv)
mot
  1. tegen (personen)

tegen /teːɣən/ /teːχən/ (preposition)
mot, emot
  1. zijdelings aanleunend

tegengaan (v)
motverka
  1. proberen iets te stoppen of te verhinderen

tegengif (n)
motgift
  1. een middel dat de werking van een gif neutraliseert of afzwakt

tegenover (preposition)
mittemot
  1. aan de overzijde van

tegenovergestelde (n)
motsats
  1. hetgeen wat precies voorstelt wat iets helemaal niet is

tegenoverliggend (adj)
motsatt
  1. aan de overkant liggend

tegenpaus (n)
motpåve
  1. iemand die de pauselijke titel opeist zonder door het Vaticaan als paus erkent te zijn

tegenspoed (n)
motighet
  1. ongeluk, onfortuinlijk

tegenspreken (v)
säga emot
  1. zich met woorden verzetten

tegenstander (n)
motståndare
  1. vijand, rivaal

tegenstrijdig (adj)
motstridig
  1. niet overeenstemmend

tegenvallen (v)
göra besviken
  1. minder gunstig verlopen dan verwacht

tegenwind (n)
motvind
  1. wind tegen

tegenwoordig (adj)
närvarande
  2. aanwezig

tegenwoordige tijd (phraseologicalUnit)
presens
  1.

tegoed (n)
tillgodohavande

teken /'te.kə(n)/ (n)
tecken, märke
  1. symbool, signaal, aanduiding

tekenboek (n)
skissbok

tekenen (v)
rita, teckna
  een tekening maken

tekenfilm /ˈtekə(n)ˌfɪlm/ /ˈtekə(n)ˌfɪɫm/ (n)
tecknad film
  1. een film waarin een getekende realiteit wordt verbeeld

tekening (n)
ritning, teckning
  1. een door tekenen ontstane afbeelding of voorstelling

tekort (n)
underskott
  1. een ontbrekende hoeveelheid

tekst /tɛkst/ (n)
text
  1. verzameling letters en/of woorden

tekstverwerker (n)
ordbehandlare
  1. een computerprogramma waarmee teksten kunnen worden geschreven en bewerkt

tektoniek (n)
tektonik
  1. natuurlijke processen

tektonisch (adj)
tektonisk
  1. betrekking hebbend op de aardplaten, de breuken in de aardplaten en hun verschuivingen

telefoneren /ˌtelefoˈneːrən/ (v)
ringa, telefonera
  1. een telefoon gebruiken

telefonie (n)
telefoni

telefoon /ˌtelə'fon/ /ˌteːlə'foːn/ (n)
telefon
  1. een toestel waarmee men geluid over kan brengen door middel van galvanische stroom

telefoonnummer (n)
telefonnummer
  1. een uniek nummer toegewezen aan een telefoonaansluiting

telen (v)
odla
  1. door nauwgezette verzorging doen groeien

telescoop (n)
teleskop
  1. een optisch instrument, waarmee ver verwijderde objecten bekeken kunnen worden

teleurgesteld (adv)
besviken
  1. een onaangenaam gevoel hebbend omdat een verwachting of hoop niet uitgekomen is

teleurstellen (v)
svika, göra besviken
  1. iemand op onaangename wijze verrassen, vaak door een belofte niet na te komen

teleurstelling (n)
besvikelse
  1. een emotie opgeroepen door het niet uitkomen van een verwachting

televisie (n)
television, TV
  2. medium
  1. elektrisch apparaat

telexapparaat (n)
telex

telg /tɛlx/ (n)
efterkomma
  1. lid van een familie

telkens /ˈtɛɫkəns/ (adv)
varje gång
  1. elke keer
alltid, ständigt
  2. steeds

tellen (v)
räkna
  1. aantal bepalen

teller /ˈtɛlər/ (n)
täljare
  1. het getal boven de streep van een breuk

tellurium (n)
tellur
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telluur (n)
tellur
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telwoord (n)
räkneord

temmen (v)
tämja
  1. tam maken

tempel /ˈtɛm.pəl/ /ˈtɛm.pəɫ/ (n)
tempel
  1. een gebouw voor godsverering

temperatuur /ˈtɛmpɛrɑtyːr/ (n)
temperatur
  1. grootheid die de warmte weergeeft

ten eerste (adv)
för det första
  1. luidt het eerste lid van een opsomming van minstens twee argumenten in

tendens (n)
tendens, benägenhet, trend
  1. beweging in bepaalde richting, neiging

tendentieus (adj)
tendensiös
  1. gekleurd door bijbedoelingen

tennis (n)
tennis
  1. balsport

tennisbaan (n)
tennisbana

tennisracket (n)
tennisracket
  1.een frame met een open ring waarover een netwerk van snaren is gespannen en een handvat waarmee men tennis kan spelen

tent /tɛnt/ (n)
tält
  1. verplaatsbare constructie van over stokken of buizen gespannen doek die als (tijdelijk) onderdak dient

tentakel (n)
tentakel

tentamen /tɛnˈtamə(n)/ (n)
tenta, tentamen
  1. het toetsen van kennis opgedaan bij één vak

tentoonstellen /tɛnˈtonstɛlə(n)/ (v)
ställa ut
  1. voor een publiek toonbaar maken

tentoonstelling /tɛnˈtonstɛlɪŋ/ (n)
utställning, visning
  1. een uitstalling van voorwerpen om door het grote publiek bekeken te worden

tenzij /'tɛn.zɛɪ/ (conjunction)
såvida ej
  1. behalve wanneer

tepel (n)
bröstvårta
  1. een gepigmenteerd knopvormig uitsteeksel op de borst van de mens

terbium (n)
terbium
  1. scheikundig element met symbool Tb en atoomnummer 65

terechtstellen (v)
avrätta
  1. het beëindigen van een mensenleven op gerechtelijk bevel

term /tɛrəm/ (n)
term
  1. een woord of uitdrukking

termiet (n)
termit
  1. benaming voor insecten uit de orde Isoptera

termijn /tɛrˈmɛin/ (n)
andrum
  1. een vast tijdstip waarop iets gaat gebeuren of iets gebeurd moet zijn

terminologie (n)
terminologi

terneergeslagen (adj)
nedslagen
  1. ontmoedigd, somber vanwege tegenslag

terpeen (n)
terpen

terpentijn (n)
terpentin
  1. een vetoplossend oplosmiddel dat uit de sappen van bepaalde dennensoorten gewonnen kan worden

terras (n)
terrass
  een met een horecaterras vergelijkbare plek in een tuin

terrein /tɛ'rɛin/ (n)
terräng
  1. een stuk grond van enige omvang

territoriaal (adj)
territoriell

territorium (n)
territorium
  1. grondgebied

terrorisme /tɛroˈrɪsmə/ (n)
terrorism
  het ontwrichten van een samenleving door terreurdaden tegen burgers, vaak met een politiek of religieus oogmerk

terrorist (n)
terrorist
  1. iemand die terroristische aanslagen beraamt, pleegt of wil plegen met een godsdienstig of politiek doel

tertiair /tɛrtʃɛːr/ (adj)
tertiär

terts (n)
ters
  1.

terugbrengen /təˈrʏxbrɛŋə(n)/ (v)
reklamera
  1. naar het punt van vertrek brengen
lämna igen
  2. naar de eigenaar brengen

teruggeven (v)
återlämna

terugkoppeling (n)
feedback

terugvorming (n)
omvänd ordbildning
  1. ontstaan van een nieuw woord doordat een bestaand woord van een vermeend voorvoegsel, achtervoegsel of uitgang wordt ontdaan

terwijl /tɛr.ˈwɛɪ̯l/ /tɛr.ˈʋɛɫ/ (conjunction)
medan
  1. gedurende de periode dat nog een andere actie aan de gang is
fastän, medan
  2. hoewel

tesseract /ˈtɛ.se.ˌrɑk/ /ˈtɛ.se.ˌrɑkt/ (n)
tesserakt
  1. een vierdimensionale hyperkubus

test /tɛst/ (n)
test, provning
  1. probeersel
prov, test
  3. toets

testament /tɛsta'mɛnt/ (n)
testamente
  1. akte met een wilsbeschikking voor na de dood
  1. gedeelte van de bijbel

testikel (n)
testikel
  1. teelbal, zaadbal

tetanus (n)
stelkramp
  1. een infectieziekte die door een gifstof leidt tot spierspasmen

teugel /ˈtøɣəl/ /ˈtøʝəl/ (n)
tygel, töm
  1. riem of koord voor het besturen van dieren

tevreden /təˈvredə(n)/ (adj)
nöjd
  1. geen behoefte voelend om aanmerkingen te maken

tevredenheid /təvredənɦɛɪt/ (n)
belåtenhet
  1. het gevoel genoeg te hebben en voldaan te zijn

tewerkstellen (v)
sysselsätta
  1. een arbeidsbetrekking verlenen aan iemand

textiel /tɛk'stil/ (n)
textilier

thalamus (n)
talamus
  1. grijze stof van de tussenhersenen

thallium (n)
tallium
  1. scheikundig element met symbool Tl en atoomnummer 81

theater /te'jatər/ (n)
teater
  1. een uitgaansgelegenheid waar theatervoorstellingen gegeven worden

thee /teː/ (n)
te

theeblad (n)
teblad
  1. blad van de theestruik

theelepel (n)
tesked
  1. een kleine lepel om thee mee te roeren

theemuts (n)
tehuv
  1. een gevoerde kap om de thee warm te houden

theepot (n)
tekanna
  1. kan met deksel en schenktuit waarin een warme drank wordt bereid door bladeren in heet water te laten trekken

thema /tema/ (n)
tema
  1. een onderwerp dat behandelt wordt

theocratie (n)
teokrati
  1. staatsvorm die gebaseerd is op goddelijke

theologie (n)
teologi
  1. de leer over God, het goddelijke en de godsdienst

theologisch (adj)
teologisk
  1.

theoloog (n)
teolog
  1. een beoefenaar van de theologie

theorbe (n)
teorb
  1. theorbe

theoretisch /ˌteɔːˈretis/ (adj)
teoretisk
  1. wat niet perse in de werkelijkheid voorkomt, m.b.t. feiten en wetten berustende wetenschappelijke kennis die niet proefondervindelijk aan de praktijk is getoetst

theorie (n)
teori
  1. een wetenschappelijk model of uitspraak over waarnemingen in de empirie

therapeut (n)
terapeut
  iemand die een patiënt behandelt

therapie (n)
terapi
  1. een methode om aan de genezing van zieken te werken

theremin (n)
theremin
  1. elektronisch muziekinstrument

thermiet (n)
termit
  1. een poedermengsel van een onedel metaal, gewoonlijk aluminium, en een oxide van een edeler metaal, vaak ijzer of koper

thermodynamica (n)
termodynamik
  1. de leer van warmte en arbeid

thermometer /ˈtɛrmoˌmetər/ (n)
termometer
  1. een meetinstrument om temperaturen te meten

thermostaat (n)
termostat

thesaurus (n)
synonymordbok
  1. synoniemenwoordenboek

thiosulfaat /ˈtiosɵlˌfat/ (n)
tiosulfat
  1.

thorium (n)
torium
  1. scheikundig element met symbool Th en atoomnummer 90

thuis /tœʏs/ /tœːs/ (n)
hemma
  1. een plek waar iemand woont en zich veilig voelt

thuisbioscoop (n)
hemmabio
  1. multimedia opstelling die van een huiskamer een bioscoopzaak maakt

thulium (n)
tulium
  1. scheikundig element met symbool Tm en atoomnummer 69

thyristor (n)
tyristor

thyroxine (n)
tyroxin

tic (n)
ryckning
  1. zenuwtrek

tien (cardinalNumeral)
tio
  1. het getal 10

tiende (ordinalAdjective)
tionde
  1. nummer tien in een rij

tienjarig (adj)
tioårig
  1. 10 jaren durend
tioårig, tioåring
  2. met de leeftijd van 10 jaar

tienjarige (n)
tioåring
  1. levend wezen dat 10 jaar oud is of iets dat 10 jaar bestaat

tientje /ˈtincjə/ (n)
tia
  1. een biljet van tien euro

tiet (n)
bröstvårta
  1. vrouwelijke borst

tijd /tɛit/ /tɛɪ̯d/ /tɛːt/ (n)
tid
  1. de onstuitbare gang der dingen van toekomst door het heden naar het verleden

tijdelijk (adj)
temporär
  1. voor een beperkte tijd, niet permanent

tijdelijk (adv)
för tillfället
  1. voor een beperkte tijd, niet permanent

tijdens (preposition)
under
  1. gedurende de tijd dat

tijdgeest (n)
tidsanda

tijdgenoot (n)
samtida
  1. iemand die in dezelfde historische periode leefde

tijdmachine /ˈtɛːtmɑˌʃinə/ /ˈtɛːɪtmɑˌʃinə/ (n)
tidsmaskin
  1. machine om mee door de tijd te reizen

tijdperk /tɛitpɛrək/ (n)
ålder

tijdrovend (adj)
tidsödande
  1. een aanzienlijke hoeveelheid tijd vereisend

tijdschrift (n)
tidskrift
  1. blad waarvan met vaste tussenpozen afleveringen verschijnen

tijdverspilling (n)
slöseri med tid

tijger (n)
tiger
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera tigris

tijm (n)
timjan
  3. kruid gebruikt in de keuken

tikken /ˈtɪkə(n)/ (v)
peta
  1. een of meer keren een niet harde slag of klap geven

timmerman (n)
snickare, timmerman
  1. iemand die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt

timmermens (n)
snickare
  1. iemand die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt

tin (n)
tenn
  scheikundig element

tinctuur (n)
tinktur
  1.

tinnitus (n)
tinnitus, öronsusning

tiramisu (n)
tiramisu
  1. Italiaans dessert

tiran (n)
tyrann

tiranniek /tirɑ'nik/ (adj)
tyrannisk
  1.

titaan (n)
titan

titanium (n)
titan
  1. scheikundig element met symbool Ti en atoomnummer 22

titel /titəl/ (n)
titel
  1. opschrift van een document
  2. aanduiding van een persoon

tjiftjaf (n)
gransångare
  1. een kleine zangvogel uit de Zangers Sylviidae

toasten (v)
skåla
  1. brood roosteren

toegang (n)
tillträde
  1. plaats waarlangs men ergens binnen kan gaan

toegangsprijs (n)
inträdespris

toegankelijk (adj)
tillgänglig
  1.te bereiken

toekan (n)
tukan
  1. benaming voor tropische vogels uit de familie Ramphastidae

toekomst (n)
framtid

toekomstig (adj)
framtida
  1. van de tijd die komen gaat

toelaten /tulatə/ (v)
tillåta
  1. niet onmogelijk maken of verbieden
  2. toegang verschaffen

toelichten /ˈtulɪxˌtə(n)/ (v)
förklara
  1. verduidelijken

toen /tun/ (adv)
då
  1. op of na dat tijdstip

toename (n)
ökning
  1. het groter worden in aantal of maat

toendra (n)
tundra
  1. grote moerassige en boomloze vlakte in de noordelijke poolstreken

toenmalig (adj)
dåvarande

toepasbaarheid (n)
tillämplighet
  1. de mate waarin iets praktisch te gebruiken is

toepassen (v)
tillämpa
  1. in de praktijk brengen

toerisme (n)
turism
  1. het reizen voor ontspanning

toerist (n)
turist
  1. een mannelijk persoon die voor zijn plezier reist

toeristenval (n)
turistfälla
  1.

toeristisch (adj)
turistisk
  1. een plaats die veel toeristen aantrekt

toeschouwer /tusxɔuər/ (n)
vittne
  1. iemand die naar iets kijkt

toestaan (v)
tillåta
  1. iets niet verbieden, iets mogelijk maken

toestand /'tustɑnt/ (n)
tillstånd
  geheel van omstandigheden

toestemming /ˈtustɛmɪŋ/ (n)
samtycke
  een toezegging dat iets geoorloofd is

toetje (n)
efterrätt
  1.

toets (n)
knapp
  3. een knop op het bedieningspaneel van een schrijfmachine of computer die het mogelijk maakt een symbool in te typen

toetsenbord /ˈtutsə(m)ˌbɔrt/ (n)
tangentbord
  1,2 een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer e.d. ingevoerd kunnen worden

toetssteen (n)
probersten
  1. steen voor het bepalen van het goudgehalte

toeval /ˈtuːvɑl/ (n)
slump
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die vooraf niet te voorzien of niet te berekenen is geweest

toevallig (adj)
händelsevis

toevertrouwen (v)
anförtro

toevloed /'tuvlut/ (n)
tillströmning
  1.

toevoegen (v)
lägga till
  1. tot vermeerdering bijvoegen

toevoeging (n)
addition
  1. datgene wat met een groter geheel verenigd wordt

toevoegsel (n)
affix
  2. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

toezicht (n)
uppsikt
  1. het in de gaten houden, het letten op

toga (n)
kappa

toilet /tʋɑ'lɛt/ (n)
toalett
  1. een plaats waar men zich kan ontlasten

tokkelinstrument (n)
knäppinstrument
  1. snaarinstrument waarvan de snaren worden getokkeld

tol /tɔl/ (n)
snurra
  2. kinderspeeltuig

tolk (n)
tolk
  1. een persoon die gesproken tekst (meteen) vertaalt naar gesproken tekst in een andere taal

tolweg (n)
betalväg
  1. weg voor het gebruik waarvan betaald moet worden

tomaat /toˈmat/ (n)
tomat
  1. een eetbare vrucht van de tomatenplant

tomatenketchup (n)
ketchup

tomatensap (n)
tomatjuice
  1. een vruchtensap dat uit tomaten is bereid

tomografie (n)
tomografi
  1. röntgenfoto waarbij slechts één vlak scherp wordt afgebeeld (doorsnede)

ton /tɔn/ (n)
ton
  3. een gewichteenheid van 1000 kilogram

toneelschrijver (n)
dramatiker
  1. iemand die een toneelstukken schrijft

tonen /tonə(n)/ (v)
visa
  2. laten zien

tong (n)
tunga
  1. beweeglijk lichaamsdeel in de mond van mensen en veel dieren
  2. wat gesproken wordt

tongewelf (n)
volta de canó, tunnvalv
  1. een gewelf in de vorm van een halve cilinder

tonijn (n)
tonfisk
  1. benaming voor snelle oceaanvissen uit het geslacht Thunnus

tonsillectomie (n)
tonsillektomi

tonsillitis (n)
halsfluss

toon /ton/ (n)
nyans
  een geluid met een bepaalde herkenbare hoogte

toonaard (n)
tonart
  1. het klankkarakter van een toonladder

toonhoogte (n)
ton
  1. toonhoogte

toonladder (n)
tonskala
  1. een stijgende of dalende opeenvolging van tonen

top (n)
bergstopp
  1. hoogste punt, (bovenste) uiteinde

topaas (n)
topas

topless (adj)
topless
  1. de borsten bloot latend

topologie (n)
topologi

toponiem (n)
toponym
  1. een eigennaam die een geografisch begrip benoemt

toren /tɔːrə(n)/ (n)
torn
  2. een bepaald schaakstuk in de vorm van een toren
  1. een hoog bouwwerk

torenvalk (n)
tornfalk
  1. meest algemene Europese valk die vaak in nestkasten en gebouwen nestelt, Falco tinnunculus

tornado (n)
tornado, tromb
  1. een draaiende, trechtervormige uitstulping onder een wolk tijdens een onweersbui

torpedo (n)
torped

torus (n)
torus

tot ziens (interjection)
hej då, ajö, hej så länge, vi ses
  1. een groet bij het vertrek die de hoop uitspreekt elkaar weer te zien

totaal (n)
summa
  1. alle onderdelen tezamen

totalitarisme (n)
totalitarism

totdat (conjunction)
tills

touw /tɑu̯/ (n)
rep
  1. een middel om zaken bij elkaar te binden

tovenaar (n)
trollkarl
  1. een mannelijk iemand die kan toveren

toveren (v)
trolla

toxicologie /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈɣi/ /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈχi/ (n)
toxikologi
  1. de wetenschap die de werking van giftige stoffen op biologische systemen bestudeert

toxicologisch /ˌtɔk.si.ko.ˈlo.ɣis/ /ˌtɔk.si.ko.ˈlo.ɣɪs/ /ˌtɔk.si.ko.ˈlo.χis/ (adj)
toxikologisk
  1. met betrekking tot gifstoffen

toxicoloog /ˌtɔk.si.ko.ˈlox/ /ˌtɔk.si.ko.ˈloχ/ (n)
toxikolog
  1. een wetenschapper die de werking van giftige stoffen op biologische systemen bestudeert

traan (n)
tår
  1. oogvocht

traangas (n)
tårgas
  1.

tractor /ˈtrɑktɔr/ (n)
traktor
  motorvoertuig

traditioneel /tradisʲoˈnel/ (adj)
traditionell
  1. zoals de gewoonte dat meebrengt, van oudsher

traditioneel Chinees (phraseologicalUnit)
traditionell kinesiska

tragedie /traˈxedi/ (n)
tragedi
  1. een toneelspel dat handelt over een bedroevende gebeurtenis
  2. gebeurtenis met een droevige of rampzalige afloop

tragikomisch (adj)
sorglustig
  1.met een lach en een tran

tragisch (adj)
tragisk

trainer (n)
tränare

training (n)
träning
  1. een oefening

traject (n)
bana
  1. de af te leggen of afgelegde weg van een voorwerp door de ruimte

tram /tram/ /trɑm/ /trɛm/ (n)
spårvagn
  1. railvoertuig dat meestal in steden voor personenvervoer gebruikt wordt

trampoline (n)
trampolin, studsmatta

tranendal /ˈtra.nə(n).ˌdɑl/ /ˈtra.nə(n).ˌdɑɫ/ (n)
jämmerdal
  1. een plek van enorm verdriet
  2. alle verdriet en smart gevoeld in het leven

tranentrekker (n)
snyftare
  1.

transcriptie /trɑnsˈkrɪpsi/ (n)
transkription
  1. de conversie naar een geschreven tekst van een andere geschreven, getypte of gedrukte tekst.
  2. het vastleggen van de uitspraak van een gesproken tekst op schrift.
  3.
  4. het omzetten van een muziekstuk naar een andere vorm of bezetting.

transfobie (n)
transfobi

transformator (abbreviation)
transformator

transistor (n)
transistor

translatie (n)
translation

transliteratie (n)
translitteration
  1.

transmutatie (n)
transmutation

transparant (adj)
genomskinlig
  1. lichtdoorlatend

transparantie (n)
genomskinlighet
  1. doorzichtbaarheid

transponeren (v)
transponera
  1. in een andere toonsoort overzetten

transport (n)
befordran

transportbedrijf (n)
transportfirma

transporteren (v)
transportera, frakta
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

trap /trɑp/ (n)
trappa
  1. verbinding tussen twee op verschillende hoogte liggende vloeren of terreinen, bestaande uit een reeks treden die zich schuin boven elkaar bevinden
trapp
  2. benaming voor vogels uit de familie Otididae

trapeze /trɑˈpezə/ (n)
trapets
  1. een zweefrek voor acrobaten

trapezium /trɑˈpezɪʏm/ (n)
trapets
  1. een vierhoek waarvan twee zijden evenwijdig lopen

travestiet (n)
transvestit

trawant (n)
hejduk
  1. handlanger
drabant, satellit
  2. satelliet

trechter (n)
tratt
  1. taps toelopende buis, gebruikt voor het vullen van vaten

tredmolen (n)
gångspel
  1.

tree /tre/ (n)
steg
  1. opstapje dat deel uitmaakt van een trap

trefwoord (n)
uppslagsord, stickord
  1. een titelwoord van een stuk tekst in een catalogus, woordenboek of encyclopedie

trein /trɛin/ (n)
tåg
  1. een rij wagons die door een krachtvoertuig (bijvoorbeeld een locomotief) voortbewogen wordt

treinreis (n)
tåg resa

trekkast (n)
dragskåp
  1. een speciale werkruimte in een laboratorium voor het werken met chemicaliën

trekken (v)
dra
  1. op een voorwerp een kracht uitoefenen in een richting die ervan wegvoert
  2. een lijn aanbrengen
dra, draga, hala
  nog te sorteren

trekpop (n)
sprattelgubbe
  1. pop

trekvogel (n)
flyttfågel
  1. een vogel die 's winters een andere verblijfplaats kiest dan in de broedtijd

trema (n)
trema
  1. diakritisch teken

treurigheid (n)
sorgsenhet

treurwilg (n)
tårpil
  1.

trialoog (n)
trilog
  2. overlegprocedure, in het wetgevend proces, tussen Parlement, Commissie en Raad van de EU

triangel (n)
triangel
  1. een slaginstrument in de vorm van een vrijhangende metalen driehoek

tribunaal (n)
tribunal

tribune /triˈbynə/ (n)
tribun
  1. de plaatsen voor het publiek

triljard (cardinalNumeral)
triljard
  1. 1.000.000.000.000.000.000.000 (1021)

triljoen (cardinalNumeral)
triljon

trimaran (n)
trimaran
  1.

trimester (n)
termin
  1. een periode van drie maanden

trio (n)
trio
  1. een muziekstuk voor drie spelers

triomf (n)
triumf
  2. grootse overwinning of prestatie

triomferen (v)
triumfera

triool (n)
triol
  1. triool

triskaidekafobie (n)
triskaidekafobi

troffel (n)
murslev
  1. een driekantige platte schep met handvat voor het opbrengen van metselspecie

trog (n)
tråg
  1. een langgerekte voederbak.
  2. een langgerekte, nauwe en diepe kloof in de zeebodem veroorzaakt door subductie van een tektonische plaat.

trombocytopenie /ˌtrɔmboˌsitopeˈni/ (n)
trombocytopeni
  1. het symptoom dat men een te laag aantal bloedplaatjes of trombocyten heeft.

trombone (n)
basun, trombon
  1. een koperen blaasinstrument

trombose (n)
blodpropp
  1. de vorming van een bloedprop in een bloedvat of het hart

trommel (n)
trumma
  1. een cilindervormig, met een vel bespannen slaginstrument

trommeldroger (n)
torktumlare

trommelgeheugen (n)
trumminne

trommelrem (n)
trumbroms
  1. onderdeel van een wiel, waarin twee halfcirkelvormige lichamen van binnenuit tegen de wand van een cilinder rond de as worden gedrukt

trommelvlies (n)
trumhinna

trompe-l'oeil (n)
trompe l'œil

trompet /trɔm'pɛt/ (n)
trumpet
  1. een koperen blaasinstrument met ventielen

troon /troːn/ (n)
tron
  1. zetel waar een vorst op zit tijdens formele plechtigheden

troost /trost/ (n)
tröst
  1. steun bij verdriet of pijn

troosten (v)
trösta
  1. als iemand verdriet of pijn heeft deze persoon geestelijke steun geven

tropenhelm (n)
tropikhjälm
  1. hoofddeksel

tros /trɔs/ (n)
tross
  3. een scheepskabel

trots (adj)
stolt
  1. erg blij met wat men (bereikt) heeft

trotskisme (n)
trotskism
  1. stroming binnen het leninisme, die Stalins politiek te weinig marxistisch vindt en een minder autoritaire en meer internationalistische benadering voorstaat

trottoir /trɔˈtʋar/ (n)
trottoar
  1. een opvanghuis voor wezen

troubadour (n)
trubadur
  1. rondreizend kunstenaar

trouwdag (n)
bröllopsdag

trouwens /ˈtrɑuwəns/ (adv)
förresten
  1. overigens

trouwring (n)
vigselring

truffel (n)
tryffel, tryffelsvamp

trui (n)
tröja
  1. een warm kledingstuk voor over het bovenlichaam

tsaar /tsaːr/ (n)
tsar
  1. vroegere Russische keizer

tsarina (n)
tsarinna
  1.

tsunami /tsuˈnami/ (n)
tsunami, flodvåg
  1. een grote vloedgolf

tuba (n)
tuba
  1. een koperen blaasinstrument met lage toon

tuberculeus /ˌtybɛrky'løs/ (adj)
tuberkulös
  1. met betrekking tot tuberculose

tuberculose /ˌtybɛrkyˈlozə/ (n)
tuberkulos
  1. een ziekte veroorzaakt de de tuberculosebacterie Mycobacterium tuberculosis

tuchthuis (n)
tukthus

tuchtrecht (n)
disciplinlag

tufsteen (n)
tuff
  1.

tuig /tœy̯x/ (n)
seldon
  4. harnas

tuigage (n)
rigg
  1. het geheel van masten, bomen, zeilen en touwwerk van moderne zeilschepen

tuimelaar (n)
öresvin
  1. Tursiops truncatus, dolfijnsoort met robuust gestroomlijnd lichaam

tuin /tœy̯n/ (n)
trädgård
  1. begrensd stuk grond waarop gewassen worden geplant of verbouwd

tuinbouw (n)
hortikultur
  1. vorm van landbouw die zich specifiek toelegt op het intensief telen van groenten, bloemen, planten, bomen, bollen of zaden

tuinbouwer (n)
trädgårdskultiverare

tuinbroek /'tœn.bruk/ (n)
snickarbyxor
  1. een mouwloze overal met gespen

tuinkers (n)
smörgåskrasse, kryddkrasse
  1. en 2. cultuurplant en eetbaar kruid Lepidum sativum

tuinman (n)
trädgårdsmästare

tuinpeterselie (n)
persilja

tuinslang (n)
trädgårdsslang

tuinwolfsmelk (n)
rävtörel

tuit (v)
pip
  schenkpijp aan een kan of ketel

tulband (n)
turban
  1. hoofddeksel

tulp (n)
tulpan
  1. plant

tumor (n)
tumör
  1. een gezwel

tunnel /tʏnəl/ (n)
tunnel
  1. een kunstmatige ondergrondse doorgang

turbine (n)
turbin
  1. een schoepenrad als energieopwekker

tureluur /ˌtyːrəˈlyːr/ (n)
rödbena
  1. een weidevogel

turf /tʏrf/ (v)
torv
  1. veen als brandstof

turfwinning (n)
torvutvinning
  1. het delven en gebruiksklaar maken van turf

turkoois /tʏrˈkojs/ /tʏrˈko̝js/ (n)
turkos
  1. een steen bestaande uit het mineraal turkoois

tussen /ˈtʏ.sən/ (preposition)
mellan
  1. met iets aan minimaal twee kanten het kind staat tussen haar ouders

tussendoortje /ˌtʏsənˈdoːrtjə/ (n)
mellanmål
  1. een versnapering, iets te eten tussen de maaltijden door

tussenwerpsel /ˈtʏsə(n).ʋɛrpsəɫ/ (n)
interjektion
  1. een uitroep, een woord, een frase of een zin die een expressie van emotie is

twaalf /twaːlf/ /tʋaːl(ə)f/ (cardinalNumeral)
tolv
  1. het getal 12

twaalfde (ordinalAdjective)
tolfte
  1. nummer twaalf in een rij

twaalfjarig (adj)
tolvårig
  1. 12 jaren durend
tolvårig, tolvåring
  2. met de leeftijd van 12 jaar

twaalfjarige (n)
tolvåring
  1. levend wezen dat 12 jaar oud is of iets dat 12 jaar bestaat

twee /tʋeː/ (cardinalNumeral)
två, tu
  1. het getal 2

twee /tʋeː/ (n)
tvåa, två
  1. het cijfer twee

tweede /ˈtʋeːdə/ (ordinalAdjective)
andra

tweede kerstdag (phraseologicalUnit)
Annandag jul
  1. 26 december

tweede persoon (n)
andra person

tweehonderd /ˈtweːˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
tvåhundra
  1. het getal 200

tweejarig /tweˈjarəx/ (adj)
tvåårig
  1. 2 jaren durend
tvåårig, tvååring
  2. met de leeftijd van 2 jaar

tweejarige (n)
tvååring
  1. levend wezen dat 2 jaar oud is of iets dat 2 jaar bestaat

tweelicht (n)
skymning
  1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

tweeling /ˈtwelɪŋ/ /ˈtʋelɪŋ/ /ˈtβ̞elɪŋ/ (n)
tvillingar, tvilling
  1. twee wezens die met zijn tweeën tegelijk in één buik ontwikkeld zijn

tweesnijdend zwaard (n)
tveeggat svärd
  Iets met belangrijke, duidelijke voordelen maar met minstens even belangrijke, vaak minder duidelijke nadelen.

tweetalig (adj)
tvåspråkig

tweetaligheid (n)
tvåspråkighet

tweevoeter (n)
tvåfoting
  1. wezen dat op twee voeten loopt

tweeëndertig (cardinalNumeral)
trettiotvå
  1. het getal 32

tweeëntwintig (cardinalNumeral)
tjugotvå
  1. het getal 22

tweeënveertig (cardinalNumeral)
fyrtiotvå
  1. het getal 42

tweeënvijftig (cardinalNumeral)
femtiotvå
  1. het getal 52

tweeënzeventig /ˈtwejənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttiotvå
  1. het getal 72

twijfel /ˈtʋɛɪfəɫ/ (n)
tvivel, tvekan
  1. gevoel van onzekerheid ten aanzien van wat men in een gegeven situatie moet doen, geloven e.d.

twijfelen (v)
tvivla
  na te gaan

twijg /twɛɪ̯x/ /tʋɛɪ̯χ/ /tβ̞ɛːx/ (n)
kvist
  1. een dun buigzaam takje van een boom of struik

twintig /ˈtʋɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugo
  1. het getal 20

twintigjarig (adj)
tjugoårig
  1. 20 jaren durend
tjugoårig, tjugoåring
  2. met de leeftijd van 20 jaar

twintigjarige (n)
tjugoåring
  1. levend wezen dat 20 jaar oud is of iets dat 20 jaar bestaat

twintigste (ordinalAdjective)
tjugonde

twistappel (n)
erisäpple
  1.

tycoon /tɑjˈkuːn/ (n)
magnat
  1. een rijk persoon die een groot deel van een bepaalde bedrijfstak in handen heeft.

tyfoon /tiˈfon/ /tɑjˈfuːn/ (n)
tyfon
  1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie.

tyfus (n)
tyfus

type (n)
typ
  1. door bepaalde karakteristieken herkenbare soort

typerend (adj)
karakteristisk
  1. wat kenmerkend is voor iets of iemand

typisch /ˈtipis/ (adj)
typisk
  2. kenmerkend

typografie (n)
typografi
  2. grafische vorm van tekst

u /yː/ (personalPronoun)
Ni
  u (pers.vnw.)

ufo /ˈyfo/ (n)
UFO
  1. een vliegend voorwerp waarvan de identiteit niet bekend is, meestal in verband met een (vermeende) buitenaardse oorsprong

ui /œʏ̯/ /œː/ (n)
lök
  1. Allium cepa, een eetbaar bolgewas

uier (n)
juver
  1. de melkklier van een herkauwer

uil /œʏ̯ɫ/ /œːl/ (n)
uggla, uv
  1. benaming voor vogels uit de orde Strigiformes

uit /œʏ̯t/ /œːt/ (adv)
av
  1. niet aan, stand van een apparaat
uppe
  2. balsport term voor als de bal buiten de lijnen van het speelveld is geraakt

uit /œʏ̯t/ /œːt/ (preposition)
uppe
  1. geeft aan van welke plaats iets komt

uitademen /ˈœytˌadəmən/ (v)
andas ut

uitbarsting (n)
eruption
  2. het uitstoten van gassen, rook en lava door een vulkaan

uitbeelden (v)
agera
  1. in beeld voorstellen

uitbesteding (n)
outsourcing
  2.

uitbijter (n)
utliggare

uitdagen (v)
utmana
  1. iemand met woord of daad tot actie prikkelen

uitdaging /ˈœʏdaχɪŋ/ /ˈœːdaɣɪŋ/ (n)
utmaning
  1. een taak die moeilijk te verwezenlijken valt

uitdrukken (v)
uttrycka
  1. een gevoel of gedachte in taal verwoorden

uitdrukking /ˈœytrʏkɪŋ/ /ˈœːdrʏkɪŋ(g)/ /ˈœːtrʏkɪŋ/ (n)
uttryck
  2. verbinding van woorden
  3. geheel van sprekende gelaatstrekken
  4. het uitdrukken, uiting

uiteindelijk /œʏˈtɛɪndələk/ (adv)
slutligen, till slut
  1. na een hele tijd

uiten /ˈœʏ̯tə(n)/ /ˈœːtə(n)/ (v)
fullständig
  2. zeggen

uitfaseren (v)
utfasa
  1. langzaam stap voor stap stoppen van een dienst of levering van een product

uitgaan (v)
slockna
  1. ophouden met branden
  3. naar de bar, disco of restaurant gaan

uitgang /'œʏtχɑŋ/ /'œːtɣaŋ/ (n)
utgång

uitgemergeld /'œytxəmɛrxəlt/ (adj)
utmärglad
  1.

uitgeput (adj)
utmattad
  1. dodelijk vermoeid

uitgeven (v)
ge ut
  1. financiële middelen aanspreken
  2. een geschrift in drukvorm verspreiden

uitgever (n)
ansvarig utgivare
  1. een persoon die of bedrijf dat boeken of andere publicaties in omloop brengt

uitheems /œʏtˈhems/ (adj)
exotisk
  1. van oorsprong ergens niet voorkomend

uithoudingsvermogen (n)
härdighet
  het vermogen van iemand om zich voor een lange tijd in te spannen of pijn te verdragen

uitkammen (v)
finkamma

uitkering (n)
betalning
  1. betaling van geld op basis van sociale wetgeving

uitkiezen (v)
välja ut
  1. uit een aantal mogelijkheden één of meer selecteren

uitkomen (v)
bli
  1. naar buiten komen
  5. het bekend worden
  6. iets als resultaat hebben
klara sig
  7. rondkomen

uitlaat /ˈœʏ̯tlat/ /ˈœːtlaːt/ (n)
utsläpp
  1. een opening waardoor iets als afvalproducten naar buiten kan treden

uitleveren (v)
utlämna
  1. een gevangene in handen van een andere autoriteit overdragen

uitlijning (n)
justering

uitloper (n)
reva
  1. plantkunde

uitnodigen /'ʌʏt.no.də.ɣə(n)/ (v)
inbjuda
  1. iemand verzoeken iets bij te wonen

uitnodiging (n)
inbjudan
  1. een verzoek om iets bij te wonen

uitpakken /ˈœʏtpɑkə(n)/ /ˈœːtpɑkə(n)/ (v)
öppna
  1. uit een verpakking halen
  2. uit een omhulsel halen

uitputtingsoorlog (n)
utmattningskrig
  1. uitputtende oorlog, oorlogsvoering

uitrit (n)
utgång
  1. een plaats of opening waardoor of waarlangs men kan of moet uitrijden

uitroeien (v)
utrota
  1. doden tot er niets meer te doden valt

uitroep /ˈœtruːp/ /ˈœytruːp/ (n)
interjektion
  1. wat men uitroept, luid geuite woorden of klanken

uitroepen (v)
proklamera
  1. officieel verklaren
utbrista
  2. uit emotie luid roepen

uitroepteken (n)
utropstecken
  1. !, een leesteken dat uitdrukt dat de zin een uitroep, bevel of uitdrukking van verbazing is

uitrusten (v)
utrusta
  1. uitrusten

uitrusting (n)
utrustning
  1. benodigdheden voor een taak

uitslapen /ˈœʏtslapə(n)/ /ˈœːtslapə(n)/ (v)
ha sovmorgon
  1. 's ochtends langer slapen dan normaal

uitsluiten (v)
utesluta
  1. niet langer tot de mogelijkheden rekenen

uitspraak /œytspra:k/ (n)
uttal
  1. manier waarop iets ten gehore gebracht wordt

uitspraakwoordenboek (n)
uttalsordbok
  1. woordenboek dat ook aangeeft hoe de woorden uitgesproken moeten worden

uitstapje (n)
utflykt
  2. kort plezierreisje

uitstellen (v)
fördröja
  1. naar een later tijdstip verschuiven

uitstrijkje (n)
gynekologiskt cellprov
  1.

uittrekken /ˈœytrɛkə(n)/ (v)
ta av
  1. van je lichaam af halen

uitvaardigen (v)
promulgera

uitvinder (n)
uppfinnare
  1. persoon die uitvindingen doet

uitvinding (n)
uppfinning
  1. de daad van het uitvinden, het ontdekken van een nieuwe methode of een nieuw toestel

uitvlucht (n)
kryphål

uitvoerbaar (adj)
exekverbar
  1. mogelijk om uitgevoerd te worden

uitvoeren /ˈœytfurə(n)/ (v)
utföra
  2. afhandelen, voltrekken, ten uitvoer brengen

uitweiding (n)
avvikelse
  1.

uitwisseling (n)
byte

uitzaaiing (n)
metastas

uitzet (n)
brudkista
  1. complete uitrusting van kleren, linnengoed, borden, etc. van een bruid of bruidspaar

uitzicht (n)
utsikt
  1. wat men van de omgeving vanaf een bepaalde plek kan zien
  2. verwachting, iets waar men naar kan uitzien

uitzichtpunt (n)
utsiktspunkt

uitzondering /œytsɔndərɪŋ/ (n)
undantag
  1. een geval waarbij men iets niet onder een regel laat vallen

uitzonderlijk /œʏtˈzɔndərlək/ (adj)
exceptionell
  1. niet alledaags, niet gewoon

ulaan (n)
ulan
  1. een lichtbewapende bereden soldaat in enkele Europese legers

ultimatum /ʏltɪˈmatʏm/ (n)
ultimatum
  1. laatste eis

ultramarijn (adj)
ultramarin
  2. een blauw pigment dat van nature wordt aangetroffen in het mineraal lazuriet, maar al twee eeuwen ook synthetisch vervaardigd wordt en daardoor wijdverbreide toepassing vindt

ultraviolet (adj)
ultraviolett
  1. van elektromagnetische straling, net buiten het gebied van het spectrum dat met het menselijk oog zichtbaar is

umlaut /ˈumlʌʊt/ (n)
omljud
  1. trema dat een vocaalwijziging aangeeft
  2. vocaalwijziging o.i.v. een klinker in de volgende lettergreep

unaniem /ʏnɑˈnim/ (adj)
samstämmig
  1. met eenheid van stemmen

unie (n)
union

uniek /y.ˈnik/ (adj)
unik
  1. enige in zijn soort

uniform (adj)
uniform
  1. éénvormig, gelijkvormig

uniform (n)
uniform

universeel (adj)
omfattande
  1. alom bekend, vertegenwoordigd of erkend

universitair (adj)
akademiker

universiteit /ynivɛrzitɛɪt/ (n)
universitet
  1. een instelling voor hoger onderwijs, wetenschappelijk onderzoek en dienstverlening

universum (n)
universum
  1. het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

unster /ʌnstər/ (n)
besman
  1. een eenvoudig weegtoestel gebaseerd op een balans met ongelijke armen

ununbium (n)
ununbium
  1. scheikundig element met symbool Uub en atoomnummer 112

ununhexium (n)
ununhexium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuh en het atoomnummer 116

ununoctium (n)
ununoctium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuo en het atoomnummer 118

ununpentium (n)
ununpentium
  1. een scheikundig element met het symbool Uup en het atoomnummer 115

ununquadium (n)
ununquadium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuq en het atoomnummer 114

update (n)
uppdatering
  1. een gemoderniseerde versie van een computerprogramma

uploaden (v)
ladda upp
  1. een bestand van een lokale computer of server naar een computer of server op afstand overbrengen

uraan (n)
uran
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

uranium (n)
uran
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

urbanisatie (n)
urbanisering
  1. een trek van de landelijke gebieden naar de stad

urethaan (n)
uretan
  2. Ethylcarbmaat

urethra (n)
urinrör
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

ureum (n)
urea

urgentie (n)
angelägenhet, nödvändighet
  1. de mate waarin iets dringend gewenst of nodig is

urine (n)
urin
  1. een vloeistof die bij dieren door de nieren wordt geproduceerd en periodiek wordt geloosd

urineblaas (n)
urinblåsa
  1.bij zoogdieren een orgaan dat de urine uit de nieren verzamelt en deze opslaat tot het moment van urineren

urinebuis (n)
urinrör
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

urineleider (n)
urinledare
  1. de buis die loopt tussen het nierbekken en de blaas

urineren /ˌyriˈnɪːrə(n)/ (v)
urinera
  1. het via de blaas lozen van lichamelijke afvalstoffen in de vorm van vloeistof

urn (n)
urna
  1. eerste betekenisomschrijving

urologie (n)
urologi

utopie /ˌytoˈpi/ (n)
utopi
  1. een volmaakte toestand die niet te bereiken is

uur /yːr/ (n)
timme
  1. een eenheid van tijd die bestaat uit 60 minuten

uurwerk (n)
ur
  1. een mechaniek dat de tijd bijhoudt of aangeeft

uveïtis (n)
druvhinneinflammation

uw /yu̯/ (possessivePronoun)
er
  bezittelijk voornaamwoord uw

vaag (adj)
oklar, obestämd

vaak /vaːk/ (adv)
ofta
  1. vele malen

vaandrig (n)
fänrik
  1. een aspirant-reserveofficier

vaars (n)
kviga

vaart (n)
fart
  1. opgebouwde snelheid
kanal
  2. kanaal, bevaarbaar gemaakte watergang
sjöfart, spedition
  3. het varen, het bedrijven van scheepvaart als beroep

vaartuig /ˈvaːrtœx/ /ˈvaːrtœyx/ (n)
fartyg
  1. vervoermiddel op water

vaas /vas/ (n)
vas
  1. een aardewerken of glazen kruik, vooral bedoeld voor het in het water zetten van bloemen

vaatwasmachine (n)
diskmaskin
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

vaatwasser (n)
diskmaskin
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

vaccin /vakˈsæː/ /vɑkˈsɛː/ (n)
vaccin
  1. uit verzwakte ziekteverwekkers bestaande entstof om afweer op te bouwen

vacuüm (n)
vakuum
  1. materievrije ruimte

vadem (n)
famn
  1.

vader / ˈvadər / (n)
fader, far
  1. een mannelijke ouder

vaderland (n)
fosterland, fädernesland
  1. een land of staat waar iemand geboren en opgegroeid is

vaderstad (n)
hemstad
  1. stad waar iemands vader vandaan komt

vagevuur /ˈva.ɣə.ˌvyːr/ /ˈva.χə.ˌvyːr/ (n)
skärseld
  1. een toestand waar de zielen van gestorven personen gereinigd worden.

vagina (n)
vagina
  1. het vrouwelijke geslachtsorgaan

vaginaal (adj)
vaginal

vakantie /vɑˈkɑn(t)si/ (n)
frí
  1. jaarlijks terugkerende periode waarin leerlingen en personen in verschillende beroepen vrijaf hebben

vakantiedag (n)
fridag

vakbond (n)
fackförening
  1. vakvereniging van arbeiders ter verdediging van hun belangen

vakman (n)
hantverkare
  1. een man die zijn vak of professie verstaat

vakschool (n)
fackskola
  1. (onderwijs) school waar men voor een bepaald vak wordt opgeleid

val /vɑɫ/ (n)
fälla
  10. apparaat met een vallende deur of klem met als doel dieren te vangen

valentie (n)
valens

valhelm /ˈvɑlhɛlm/ (n)
störthjälm
  1. beschermend hoofddeksel

validiteit (n)
giltighet

valine (n)
valin

valk /vɑlk/ (n)
falk
  1. roofvogel

valkenier (n)
falkenerare
  1. bedrijver van valkerij

valkerij /vɑlkə'rɛɪ/ (n)
falkenering
  1. africhten van roofvogels

vallei /vɑˈlɛɪ/ (n)
dal
  1. een laagte tussen bergen

vallen /vɑlə(n)/ (v)
falla
  1. vrijelijk onder invloed van de zwaartekracht naar de aarde bewegen

valsmunter (n)
förfalskare
  1.

vampier /ˈvɑmpir/ (n)
vampyr
  1. mythologisch ondood wezen

van (preposition)
av
  1. geeft bezit aan

van ganser harte (phraseologicalUnit)
helhjärtat
  1. oprecht en onvoorwaardelijk

vanadium (n)
vanadin
  1. scheikundig element met symbool V en atoomnummer 23

vanaf (adv)
från och med
  1.duidt een tijdstip aan waarna (en waarop) iets geldt

vandaag (adv)
idag, i dag
  1. op deze dag

vandalisme (n)
skadegörelse, vandalism
  1. moedwillige en nodeloze beschadiging of vernietiging van andermans of openbaar eigendom

vangen (v)
fånga
  1. te pakken krijgen
  2. onderscheppen

vangrail /ˈvɑŋ.re(i)l/ (n)
vägräcke
  1. metalen stroken langs autowegen, die dient om te voorkomen dat auto's van de rijbaan raken

vangst /vɑŋs/ /vɑŋst/ (n)
kap

vanille /vɑ'nijə/ (n)
vanilj
  een smaak- en geurstof geëxtraheerd van de vanilleplant

vanille-extract (n)
vaniljextrakt
  1. vloeistof onttrokken aan vanillestokjes in een ethanol oplossing

vannacht (adv)
i natt
  1. de komende nacht

varaan (n)
varan
  1. Varanidae, de grootste levende hagedis

varen (n)
bräken, ormbunke
  1. een sporenplant

variant (n)
variant

variatie (n)
variation

variëren (v)
variera

varken (n)
svin, gris
  1. een tam zwijn, gehouden voor zijn vet en vlees

varkensbuik (n)
sidfläsk
  onder-/zijkant van de buik van een varken

varkenslever (n)
grislever
  2. lever van een varken

varkensvet (n)
grisfett

varkensvlees (n)
griskött, fläsk

vaseline (n)
vaselin

vasoconstrictie (n)
vasokonstriktion
  1. vaatvernauwing

vasteland /vɑstə'lɑnt/ (n)
fastland
  1. land in verbinding met continentale landmassa

vasten (n)
fastetid

vasten (v)
fasta
  1. zich onthouden van voedsel

vasthouden (v)
anhålla
  1. beletten dat iets losgaat

vastpakken (v)
gripa
  1. iets of iemand grijpen en vasthouden

vat (n)
fat
  1. ronde ton waar allerhande vloeistoffen in opgeslagen worden

vazal (n)
vasall

vechtpartij (n)
slagsmål

vedel (n)
fiddla
  1. middeleeuws, meestal vijfsnarig strijkinstrument

vee /veː/ (n)
boskap
  1. door de mens om economische redenen gehouden dieren

veel /feɪɫ/ /veːl/ (indefiniteCardinalNumeral)
mycket
  1. groot in hoeveelheid

veelhoek (n)
månghörning, polygon
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

veelvraat (n)
järv
  1. bepaald soort zoogdier, Gulo gulo

veelzijdigheid (n)
flexibilitet
  1. het veel mogelijkheden of kwaliteiten hebben; het geschikt zijn voor veel taken

veenmol (n)
mullvadssyrsa
  1.

veer /veːr/ /vɪːr/ (n)
fjäder
  2. mechanische tong of spiraal waarop door buiging spanning gezet kan worden
  1. lichaamsbedekking van een vogel

veerman (n)
färjekarl, färjkarl
  1. een persoon die een veer bedient

veerpont (n)
färja
  1. een overzetvaartuig

veertien /ˈvɪːrtin/ (cardinalNumeral)
fjorton
  1. het getal 14

veertiende (ordinalAdjective)
fjortonde

veertienjarig (adj)
fjortonårig
  1. 14 jaren durend
fjortonårig, fjortonåring
  2. met de leeftijd van 14 jaar

veertienjarige (n)
fjortonåring
  1. levend wezen dat 14 jaar oud is of iets dat 14 jaar bestaat

veertig /ˈfɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
fyrtio, fyrti
  1. het getal 40

veganisme (n)
veganism

vegen (v)
sopa
  1. zonder water schoonmaken met een borstel

vegetarisch (adj)
vegetarisk
  1. als of voor vegetariërs

vegetariër (n)
vegetarian

veilen /ˈvɛilə(n)/ (v)
auktionera
  1. verkopen op een openbare verkoping waar een prijs vastgesteld wordt

veilig (adj)
säker
  1. niet aan gevaar blootstaand

veiligheidsgordel (n)
säkerhetsbälte
  1. een stevige band die iemand in een voer- of vliegtuig vasthoudt in zijn zetel ter bescherming tegen onverhoedse bewegingen

veiligheidsklep (n)
säkerhetsventil
  1. een klep die een opening in een reservoir of een leiding afsluit en die geopend wordt als de inwendige spanning te hoog wordt

veiling /ˈvɛɪ̯.lɪŋ/ /ˈvɛː.lɪŋ/ (n)
auktion
  1. een plaats waar goederen bij opbod of afslag verkocht worden

vel (n)
blad
  1. dunne laag
skinn, hud
  2. afgestroopte huid

veld /vɛlt/ (n)
fält
  1. open stuk land
  2. stuk land voor het bedrijven van een sport
  nog na te kijken

veldfles / ˈvɛltflɛs / (n)
vattenflaska
  1. een afsluitbare en draagbare fles, meestal uit metaal of plastic vervaardigd, die gebruikt wordt om de drager buitenshuis van vocht te voorzien

veldhospitaal (n)
fältsjukhus

veldleeuwerik (n)
sånglärka

veldsla (n)
vårklynne, fältsallat, vintersallat
  1. en 2. (bladeren van) kruidachtige plant Valerianella locusta

veldslag (n)
batalj, fältslag
  1. een treffen tussen twee of meer legers

veldspaat (n)
fältspat

veldzuring /ˈvɛld.zyː.rɪŋ/ /ˈvɛɫ.tsyː.rɪŋ/ (n)
ängssyra
  1. en 2. (bladeren van) de plant Rumex acetosa

velg /vɛlx/ /vɛlχ/ (n)
fälg
  1. de buitenrand van een wiel waar de band omheen zit

vellen (v)
fälla
  1. neer doen komen, doen vallen

venijnboom (n)
idegran
  1. soort naaldboom (Taxus baccata)

venkel (n)
fänkål
  1., 2., 3. of 3. (zaad, bladeren of knol van) plant Foeniculum vulgare

venkelzaad (n)
fänkålsfrön
  1. gedroogde zaden van Foeniculum vulgare

vennootschap (n)
bolag
  1. onderneming of bedrijf met meerdere aandelenhouders

venster /ˈvɛn.stər/ (n)
fönster
  1. muuropening om lucht en licht door te laten

vensterbank (n)
fönsterbänk

ventiel (n)
ventil

ventilator (n)
fläkt

venusvliegenvanger (n)
venus flugfälla

ver (adv)
avlägsen
  1. op grote afstand

verachten /vərˈɑxtə(n)/ /vərˈɑçtə(n)/ (v)
förakta
  1. in hoge mate minachten

verachting (n)
förakt

verademing /vərˈadəmɪŋ/ (n)
andrum
  1.

verafschuwen /vɛ.ˈrɑf.sxy.wə(n)/ (v)
avsky
  1. afschuw hebben voor

veranderen (v)
förändra
  1. zodanig aan iets werken of iets behandelen dat het anders wordt
  3. anders worden
ändra
  2. zodanig aan zichzelf werken of zichzelf behandelen dat men anders wordt

verandering /və'rɑndərɪŋ/ (n)
ändring
  1. iets dat anders is geworden

verantwoordelijk (adj)
ansvarig
  1. iets met extra verplichtingen of moeilijkheden om het goed te laten lopen
  2. de verantwoordelijkheid hebbend

verantwoordelijk (adv)
ansvarig
  1. er op aangesproken kunnen worden als het niet goed gaat

verantwoordelijkheid (n)
ansvar
  1. de verplichting om ervoor te zorgen dat iets goed verloopt

verbaal /vɛr'bal (adj)
verbal
  1. met woorden

verbaasd (adv)
överraskad
  1. als je iets vreemd vindt omdat je het niet verwacht had

verbannen (v)
bannlysa
  1. iemand van regeringswege dwingen een bepaald gebied te verlaten

verbazen (v)
förvåna
  1. door iets onverwachts gevoelsmatig treffen

verbazing (n)
förvåning
  1. een grote verwondering

verbeelding /vər.ˈbeːɫ.dɪŋ/ /vər.ˈbɪːɫ.dɪŋ/ /vɛr.ˈbeːl.dɪŋ(g)/ (n)
fantasi
  2. iets visualiseren, ergens een beeld bij maken

verbergen (v)
dölja
  1. iets ergens plaatsen waar het niet gemakkelijk door anderen gevonden wordt

verbetering /vər.ˈbe.tə,rɪŋ/ (n)
förbättring
  1. een verandering ten goede

verbeurdverklaren (v)
konfiskera
  1. van staatswege in beslag nemen

verbieden /vɛɾ.'bi:.dǝ(n)/ (v)
förbjuda
  1. een bepaalde handeling strafbaar stellen

verbinding /vər.ˈbɪn.dɪŋ/ /vɛr.ˈbɪn.dɪŋ(g)/ (n)
förening, blandning, sammansatt ämne
  2. scheikunde
förbindelse
  3. communicatie
  1. verbinden of samenvoegen

verbindingspunt (n)
kopplingspunkt

verbintenis (n)
skyldighet
  2. twee-personen-verhouding waarbij de ene tot een prestatie gerechtigd, de andere tot dezelfde verplicht is

verbleken (v)
blekna
  1. alle kleur verliezen

verblijf (n)
uppehåll

verblijfplaats (n)
vistelseort
  1. een plaats waar men, al dan niet noodgedwongen, verblijft

verbluffen (v)
förbrylla
  1. verstomd doen staan van verbazing

verbod /vərˈbɔt/ (n)
förbud
  1. strafmaatregel

verbranden /vərˈbrɑndə(n)/ (v)
bränna
  1. verteerd worden door vuur of hitte

verbranding (n)
förbränning

verbuigen (v)
böja
  2. het stelselmatig veranderen van de uitgang van een naamwoord al naargelang de functie van het woord in de zin

verbuiging /vər.ˈbœʏ̯.χɪŋ/ /vər.ˈbœː.ɣɪŋ/ (n)
böjning
  1. het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden

vercijferen (v)
koda
  1. coderen

verdacht (adv)
misstänklig

verdachte (n)
misstänkt
  1. iemand die verdacht wordt

verdampen (v)
avdunsta
  1. overgaan van een gecondenseerde fase, vast of vloeibaar, naar de gasfase

verdedigen (v)
försvara
  1. beschermen tegen een aanval

verdediging (n)
försvar

verdelen (v)
dela
  1. in kleinere stukken uiteendoen

verdeling (n)
distribution

verdenken /vɛrdɛŋkə(n)/ (v)
misstänka
  1. het vermoeden hebben van iets slechts

verdenking /vər.ˈdɛŋ.kɪŋ/ (n)
misstanke
  1. het vermoeden van het uitvoeren van een (strafbaar) feit

verdichtsel /vərˈdɪxtsəl/ (n)
dikt, påhitt
  1. iets dat niet bestaat

verdienen (v)
förtjäna
  1. het recht op een beloning of bestraffing verwerven
  2. geld verkrijgen door arbeid of een andere prestatie

verdienste (n)
förtjänst
  2. goede, opbouwende daad

verdieping /vər.ˈdi.pɪŋ/ (n)
fördjupning
  1. het dieper maken
våning, plan
  3. alle ruimten op één hoogte in een gebouw

verdraagzaamheid (n)
tolerans, fördragsamhet
  1. bereidheid om te aanvaarden dat anderen zich gedragen op een manier die je niet goed vindt

verdragen (v)
tåla
  1. bestand zijn tegen

verdriet /vər'drit/ (n)
sorg
  1. een gevoel van droefheid

verdrinken (v)
dränka
  2. in het water doen omkomen
  3. door drinken van alcohol doen verdwijnen

verdrinking (n)
drunkna

verduisteren (v)
förskingra
  2. een misdrijf waarbij geld ontvreemd wordt

verdunnen (v)
späda ut
  2. door toevoeging van oplosmiddel de concentratie verlagen

verdwijnen /vərˈdʋɛɪnə(n)/ (v)
försvinna
  1. wegraken

verdwijning (n)
försvinnande
  1. het verdwijnen

vereenvoudigd Chinees /vərenˈvʌʊdəχtʃiˌnes/ /vərenˈvʌːdəxtʃiˌnes/ (phraseologicalUnit)
förenklad kinesiska
  1. het schrift waarmee het Chinees met name op het vasteland van China geschreven wordt

vereisen /vɛrɛɪsə(n)/ (v)
erfordra
  1. nodig hebben

verenigen (v)
förena
  1. afzonderlijke delen tot één geheel maken

vereniging /və.ˈre.nə.ɣɪŋ/ /və.ˈre.nə.χɪŋ/ /vər.ˈe.ni.ɣɪŋ(g)/ (n)
förening, sammanslutning
  1. groepering van mensen die op een bepaald doel gericht is

verergeren (v)
förvärra
  1. erger worden of maken

verf /vɛrf/ (n)
färg
  1. de algemene benaming voor een product dat bedoeld is om voorwerpen te beschermen tegen de weersomstandigheden of te kleuren door ze van een pigmenthoudende laag te voorzien

verfijnen (v)
förfina
  1. fijner of gevoeliger maken

verfijning (n)
förfining
  1. iets preciezer aangepast maken

verfraaien (v)
försköna
  1. mooier maken

verfrissen (v)
uppfriska

vergaand (adj)
långtgående
  1. grote gevolgen hebbend

vergeetachtig (adj)
glömsk
  1. niet goed kunnen onthouden

vergelding (n)
vedergällning

vergelen (v)
gulna
  1. geel worden door veroudering of invloed van de omgeving

vergelijkbaar (adj)
jämförbar
  1. goed te vergelijken

vergelijken (v)
jämföra
  1. de overeenkomsten en verschillen van twee zaken in beschouwing nemen

vergelijking /vɛrɣə'lɛɪkɪŋ/ (abbreviation)
jämförelse
  1. relatie tussen twee zaken
ekvation
  2. wiskundige uitdrukking

vergeten (v)
glömma, förgäta
  1. uit het geheugen verloren gaan

vergeven (v)
förlåta
  1. vergiffenis schenken

vergeving (n)
föregivande
  1. het iemand niet kwalijk nemen van iets; het kwijtschelden van een schuld

vergiet /vərˈxit/ (n)
durkslag
  1. teiltje met gaten

vergieten (v)
utgjuta

vergif /vərˈɣɪf/ (n)
gift
  1. iets dat levende wezens schaadt

vergiftigen (v)
förgifta
  1. blootstellen aan een voor het lichaam schadelijke vreemde stof

vergiftiging (n)
förgiftning
  de toestand van vergiftigd worden

vergissen /vər'ɣɪsə(n)/ (v)
fela
  1. eerste betekenisomschrijving

vergoeding /vərˈxudɪŋ/ (n)
betalning
  1. compensatie voor gemaakte kosten of geleden schade

vergrootglas (n)
förstoringsglas, lupp
  1. bolle lens waardoor de voorwerpen die men bekijkt groter lijken

vergroten (v)
förstora
  1. groter doen worden

vergrotende trap /vərˈɣrotəndə trɑp/ (n)
komparativ
  1. de vorm die het bijvoeglijk naamwoord aanneemt in vergelijkingen

vergroting (n)
förstoring
  1. een toename in grootte

vergulden (v)
förgylla
  1. een voorwerp bedekken met een dun laagje goud

vergunning (n)
licens
  1. een officiële (noodzakelijke) toestemming om een bepaalde activiteit uit te voeren

verhaal /vər'ɦal/ (n)
berättelse
  1. verslag (mondeling of schriftelijk) van een waargebeurde of verzonnen gebeurtenis

verhandeling (n)
avhandling

verhang (n)
lutning

verheugen (v)
förnöja
  3. iemand ~ vreugde bereiden

verhinderen (v)
förhindra
  1. voorkomen, ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

verhoor (n)
förhör
  1. een indringende ondervraging van een gevangene of verdachte

verhouding /vərˈɦɔʊ̯.dɪŋ/ /vərˈɦʌʊ̯.dɪŋ/ /vɛrˈhaʊ̯.dɪŋ/ (n)
förhållande
  1.
  2. de betrekking van personen onderling
  3. een intieme, duurzame relatie tussen twee personen

verhuizen (v)
flytta
  1. van woonplaats veranderen
  2. de inboedel van een ander overbrengen

verhuizing /vərˈhœʏzɪŋ/ /vərˈhœːzɪŋ/ (n)
flytt, flyttning
  1. de verwisseling van één (semi-) permanente woonplaats voor een andere

verhullen (v)
hölja
  1. iets niet openlijk zeggen of tonen

verifiëren (v)
verifiera
  1. nagaan, controleren

verjaardag (n)
födelsedag
  1. de dag waarop iemand viert dat hij of zij geboren werd

verjongen (v)
föryngra
  1. jonger maken

verkeer (n)
trafik, samfärdsel
  1. het geheel van verplaatsingen waarbij goederen of personen vervoerd worden

verkeersbord (n)
trafikskylt
  1. gestandaariseerd bord met aanwijzingen voor mensen in het verkeer

verkeersgeel (adj)
trafikgul

verkeerslicht (n)
trafiksignal
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

verkennen (v)
rekognescera
  2. waarnemingen in een vijandelijk of onbekend gebied uitvoeren om strategische informatie in te winnen

verkenning (n)
upptäckning
rekognosering
  2. militaire verkenning

verkiezen (v)
välja
  1. iemand door een stemming een ambt doen toekomen

verkiezing /vər.ˈki.zɪŋ/ /vɛr.ˈki.zɪŋ(g)/ (n)
val, valakt
  1. het kiezen door middel van stemming

verkiezingscampagne /vər'kizɪŋskɑmpɑŋə/ (n)
valkampanj
  1.

verklaren /vɛrˈklarə(n)/ (v)
förklara, utlägga
  1. duidelijk maken
förklara, betyga
  2. een officieel standpunt uitspreken

verklaring /vər.ˈkla.rɪŋ/ /vɛr.ˈkla.rɪŋ(g)/ (n)
förklaring
  1 het verklaren

verkleden (v)
klä ut
  2. zich vermommen door andere kleren aan te trekken

verkleinwoord /vərˈklɛɪ̯nʋɔːrt/ (n)
diminutiv
  1. woord waardoor iets als klein of weinig wordt voorgesteld

verklikker (n)
tjallare

verknoeien (v)
fumla

verkoop /ˈvɛrkop/ (n)
försäljning
  1. het verkopen (voor geld aan een ander geven)

verkooppunt (n)
försäljningsställe

verkopen /vərˈkopə(n)/ (v)
sälja
  1. goederen tegen betaling aan een nieuwe eigenaar geven

verkoper /vər'kopər/ (n)
försäljare
  1. iemand die goederen of diensten verkoopt

verkoudheid (n)
förkylning
  1. een virusinfectie aan keel of neus

verkrachten /vər'krɑxtə(n)/ (v)
våldta
  1. iemand met geweld tot seksueel verkeer dwingen

verkrachting (n)
våldtäkt
  1. een seksuele daad onder dwang

verkrijgen (v)
erhålla
  1. in bezit krijgen, verwerven

verlamming /vərˈlɑmɪŋ/ (n)
förlamning
  1. toestand waarin men niet is staat is zich te bewegen

verlaten (v)
lämna
  1. weggaan

verleden (n)
dåtid
  1. de voorafgaande tijd

verleden tijd (n)
preteritum

verlenen /vərlenə(n)/ (v)
bevilja
  1. iemand begunstigen met iets, iemand iets toestaan

verlengen /vərˈlɛŋə(n)/ (v)
förlänga
  1. langer maken
  2. langer laten duren

verlenging /vər.ˈlɛ.ŋɪŋ/ /vɛr.ˈlɛ.ŋɪŋ/ (n)
förlängning
  3. extra speeltijd
  2. het verlengen

verlichten (v)
belysa
  1. van licht voorzien
lätta
  2. minder zwaar maken

verliefdheid (n)
förälskelse
  amoureuze gerichtheid op een bepaalde persoon

verlies /vər'lis/ (n)
förlust
  1. het teloorgaan, kwijtraken

verliezen (v)
förlora, mista
  1. iets kwijt raken

verlof /vərˈlɔf/ (n)
fri, förlov

verlokkelijk (adj)
frestande
  1.

verlokking (n)
frestelse
  1. iets wat heel aantrekkelijk is, maar verkeerd en zondig is

verloofd (adj)
förlovad

verloofde (n)
fästman, fästmö
  1. iemand die toegezegd heeft met een partner in het huwelijk te willen treden

verloten (v)
lotta

vermelden (v)
nämna
  1. een feit noemen in een verhaal of tekst

vermelding (n)
omnämnande

vermengen (v)
blanda

vermenigvuldigen (v)
multiplicera
  1. het herhaald optellen van een getal; een rekenkundige bewerking waarvan de uitkomst het product wordt genoemd

vermenigvuldiging /vər.ˌme.nəx.ˈvʏɫ.də.ɣɪŋ/ /vər.ˌme.nəχ.ˈvʏɫ.də.χɪŋ/ /vɛr.ˌme.nɪx.ˈvʏl.di.ɣɪŋ(g)/ (n)
multiplikation
  1 .een vermeerdering tot een veelvoud van het oorspronkelijke aantal
förökning
  2.een voortplanting

vermijden /vərˈmɛi̯də(n)/ (v)
kringgå, undfly
  1. trachten te ontwijken

verminderen /vərˈmɪndərə(n)/ (v)
förringa
  1. afnemen in aantal, kleiner worden
reducera
  2. doen afnemen in aantal, kleiner maken

vermindering (n)
minskning
  1. verkleining

verminken (v)
stympa
  1. iemands lichaam blijvend en misvormend letsel toebrengen

vermoedelijk (adv)
antagligen, förmodligen
  1. naar men denkt, maar niet zeker weet

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (n)
förmodan
  1. een waarschijnlijke waarheid

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (v)
anta, förmoda
  1. een gedachte koesteren waarvan men niet zeker is maar die een zekere waarschijnlijkheid inhoudt

vermoeidheid (n)
trötthet

vermogen /vərˈmoχə(n)/ (n)
effekt
  2. de kwaliteiten om iets te kunnen doen

vermoorden (v)
mörda
  1. gewelddadig van het leven beroven

vermout (n)
vermouth
  1. versterkte wijn, op smaak gebracht met aromatische planten en kruiden

vernederend (adj)
förnedrande
  1. van iets dat het je eer aantast

vernieling /vər.ˈni.lɪŋ/ (n)
skadegörelse
  1. het vernield worden

vernietigen /vərˈnitəɣə(n)/ (v)
annihilera
  1. volledig tenietdoen

vernietiging (n)
förintelse
  1. einde maken aan het bestaan van iets

vernieuwing (n)
förnyande

veronderstellen (v)
anta
  1. een bepaalde aanname maken

veronderstelling (n)
supposition

verontreiniging (n)
förorening

verontrusting (n)
bekymmer

verontwaardigd (adv)
uppbragt
  1. gevoelens koesterend dat men te na gekomen is

verontwaardiging /və.rɔn.ˈtʋar.də.χɪŋ/ /və.rɔn.ˈtβ̞ar.də.ɣɪŋ/ /vɛr.ɔnt.ˈwar.di.ɣɪŋ(g)/ (n)
förtrytelse
  1. boosheid

veroordelen /vərˈordelə(n)/ (v)
döma
  1. in een rechtszaak een oordeel uitspreken

veroorzaken (v)
förorsaka
  1. de oorzaak zijn van

verordening (n)
förordning

veroveren /vərovərə(n)/ (v)
erövra
  1. een gebied door een militaire operatie in zijn macht nemen

verovering (n)
erövring

verpakking (n)
förpackningsmaterial
  1. het materiaal waarin iets verpakt is

verpanden /vər'pɑndə(n)/ (v)
pantsätta

verplicht /vər'plɪxt/ (adj)
obligatorisk
  1. door iets of iemand gedwongen

verplichten (v)
förplikta
  1. tot regel maken dat iets moet

verplichting /vər.ˈplɪx.tɪŋ/ /vər.ˈplɪχ.tɪŋ/ /vɛr.ˈplɪx.tɪŋ(g)/ (n)
förpliktelse, plikt
  1. iets dat moet

verraad /vəˈraːt/ (n)
förräderi, svek
  1. het schenden van trouw

verraden (v)
förråda
  2. een geheim prijsgeven

verrader (n)
förrädare
  1. iemand die verraad pleegt

verraderlijk (adj)
förrädisk

verrassen (v)
överraska
  1. iemand onverwachts met iets confronteren
  2. iemand onverwachts verblijden

verrassing /və.ˈra.sɪŋ/ /və.ˈrɑ.sɪŋ/ /vɛ.ˈrɑ.sɪŋ(g)/ (n)
överraskning
  1. een geheel onverwachte gebeurtenis

verrekijker /ˈvɛrəˌkɛːkər/ /ˈvɛrəˌkɛːɪkər/ (n)
kikare
  1. een optisch instrument om voorwerpen op grote afstand te kunnen waarnemen door het vergrotend effect van het instrument

verrijken (v)
berika
  1. rijker maken

vers /vɛrs/ (n)
vers
  2. dichtregel
  3. couplet

verschijnen /vər'sxɛɪnə(n)/ (v)
dyka upp
  1. aan het licht treden, zichtbaar worden
  3. voor het gerecht verschijnen

verschijning (n)
ankomst

verschijnsel /vɛrsxɛɪnsəɫ/ (n)
fenomen
  1. iets dat zich voordoet

verschil (n)
skillnad
  1. een aspect dat bij vergelijking anders is

verschillen (v)
ha en avvikande uppfattning
  1. in bepaalde opzichten niet hetzelfde zijn

verschilpunt (n)
tvistefråga

verschrompelen (v)
krympa
  1. door uitdroging rimpelig en klein worden

verschuiven (v)
skjuta upp
  3. naar een andere datum of tijdstip verplaatsen
  1. het proces van in contact met de grond zich voortbewegen
  2. iets in contact met de grond doen voortbewegen

verschuldigd (adj)
skyldig
  1. verplicht om aan iemand te geven

versie (n)
version
  1. een specifieke vorm of variant van een uitgave
  2. een bepaalde verklaring of interpretatie van een gebeurtenis

versieren /vɛrˈsi:rə(n) (v)
pryda, smycka
  1. iets meer aantrekkelijk of mooier maken

versiering (n)
utsmyckning
  1. iets aangebracht om het uiterlijk fraaier te maken

verslaafd (adj)
beroende

verslaafde (n)
missbrukare
  1.iemand die verslaafd is aan iets

verslaggever (n)
reporter, korrespondent

verslapen (v)
försova
  1. te lang blijven slapen met als gevolg dat men een afspraak mist

verslechteren (v)
försämras
  1. slechter worden

verslinden (v)
svälja
  1. grote hoeveelheden geheel verorberen

versnellen (v)
accelerera
  1. een grotere snelheid (doen) bereiken

versnelling (n)
acceleration
  1. toename van het tempo
  2. tweede tijdsafgeleide van de positie

versnellingsbak (n)
växellåda
  1. een schakelinrichting aan een motorvoertuig om van de ene naar de andere versnelling te gaan

versnellingspook (n)
växelspak

verstaan /vər.ˈstaːn/ (v)
förstå
  1. begrijpen van een uiting

verstand (n)
förstånd
  2. denkkracht, denkvermogen (met betrekking tot het brein)

verstenen (v)
förstena, petrifiera
  1.

versterken /vɛrstɛrkə(n)/ (v)
förstärka, armera
  2. het aantal vergroten

versterker (n)
förstärkare
  1. signaalversterker

versterking /vər.ˈstɛr.kɪŋ/ /vɛr.ˈstɛr.kɪŋ(g)/ (n)
förstärkning
  1. het versterken
  2. extra hulp in probleemsituaties

verstikking (n)
kvävning
  1.

verstoppen /vər'stɔpə(n)/ (v)
gömma
  1. iets stoppen waar het niet gemakkelijk gevonden zal worden

verstoppertje /vərˈstɔ.pər.tjə/ (n)
kurragömma

verstrekken (v)
leverera
  1. ter beschikking stellen

verstrooien (v)
sprida
  1. spreiden

verstrooiing (n)
förströelse
  1. amusement
  2. verspreiding over een groter gebied dan oorspronkelijk het geval was

versvoet (n)
fot
  1.

vertalen (v)
översätta
  1. omzetten van geschreven of gesproken informatie naar een andere taal

vertaler (n)
översättare

vertaling /vərˈtalɪŋ/ (n)
översättning
  1. iets dat vertaald is

vertederend /vərˈtedərənt/ (adj)
älskvärd
  1.

vertegenwoordigen (v)
representera
  1.

vertegenwoordiger (n)
representant, företrädare
  1. iemand die de plaats van een ander inneemt

vertellen (v)
berätta
  1. een al of niet ware gebeurtenis verhalen

vertelling (n)
berättelse
  1. een verhaal dat bedoeld is om verteld te worden

verteren (v)
smälta
  1. voedsel afbreken

verticaal (adv)
vertikal, lodrät

vertoning (n)
spektakel

vertragen (v)
sakta
  1. langzamer doen worden

vertraging /vər.ˈtra.ɣɪŋ/ /vər.ˈtra.χɪŋ/ /vɛr.ˈtra.ɣɪŋ(g)/ (n)
försening
  1. het langzamer gaan

vertrek (n)
avgång, avfärd
  2. de actie van het vertrekken of weggaan

vertrekken /vərtrɛkə(n)/ (v)
avgå
  1. weggaan

vertrektijd (n)
avgångstid

vertrouwen (n)
förtroende
  1. het geloof in betrouwbaarheid van een persoon

verval (n)
förfall
  1 verslechteren
nedgång
  3 verschil in waterstand

vervalsen (v)
förfalska
  1. een bedrieglijke kopie maken van een waardevol voorwerp

vervalsing /vər.ˈvɑɫ.sɪŋ/ /vɛr.ˈvɑl.sɪŋ(g)/ (n)
förfalskning
  1. een artefact opzettelijk nagemaakt om mensen in de waan te brengen dat het echt is

vervangen /vər'vɑŋə(n)/ (v)
ersätta
  1. het ene de plaats doen innemen van het andere

vervanging (n)
ersättning

verven (v)
måla, färga
  1. met verf bestrijken

vervoegen (v)
böja
  A.1 omvormen van een werkwoord om wijze, tijd en persoon uit te drukken

vervoeging /vər.ˈvu.ɣɪŋ/ /vər.ˈvu.χɪŋ/ /vɛr.ˈvu.ɣɪŋ(g)/ (n)
konjugation
  1. verbuiging van een werkwoord

vervoeren (v)
frakta, transportera
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

vervoering (n)
exaltation

vervoermiddel (n)
transportmedel
  1. een object dat bedoeld is om personen of goederen te vervoeren

vervolgen /vər'vɔlɣən/ (v)
förfölja
  2. niet rusten voor iemand bestraft of geweld aangedaan is

vervolging (n)
förföljelse
  2. het vervolgen of vervolgd worden

vervormen (v)
vanställa
  1. de vorm van iets doen veranderen, meestal ten nadele ervan

vervuiling /vərˈvœy̯lɪŋ/ (n)
förorening

vervullen (v)
uppfylla
  1. het (doen) uitkomen van een voorspelling of belofte

verwaarloosbaar (adj)
försumbar
  1. niet de moeite om zich met iets bezig te houden

verwaarlozen (v)
negligera
  1. iets niet de benodigde verzorging schenken

verwachten (v)
förvänta
  1. ergens van uitgaan

verwachting /vər.ˈʋɑχ.tɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑx.tɪŋ/ /vɛr.ˈwɑx.tɪŋ(g)/ (n)
förväntan
  datgene wat verwacht wordt

verwant (adj)
besläktad
  1. geparenteerd, familie zijnd

verwant (n)
släkting
  1. familielid

verwantschap (n)
förhållande
  2. overeenkomst, affiniteit

verwarming /vər.ˈʋɑr.mɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑr.mɪŋ/ /vɛr.ˈwɑr.mɪŋ(g)/ (n)
uppvärmning
  1. het proces van verwarmen
  2. een installatie die voor het verwarmen zorgt

verweer (n)
försvar

verwekking (n)
avlande

verwend (adj)
bortklemad

verwerken /vərˈʋɛrkə(n)/ (v)
bearbeta
  1. een grondstof of halffabrikaat gebruiken om een eindproduct te vervaardigen

verwerking (n)
bearbetning

verwerving (n)
förvärv
  1. het verkrijgen van iets

verwijderen /vərˈwɛɪ̯dərə(n)/ /vərˈʋɛɪ̯dərə(n)/ /vərˈβ̞ɛːdərə(n)/ (v)
avlägsna, ta bort
  1. weghalen
avlägsna
  2. zich verwijderen
rensa
  de ingewanden van een vis of pluimvee verwijderen

verwijfd /vər'wɛift/ (adj)
fjollig
  1.

verwijzen /vər'ʋɛɪzə(n)/ (v)
hänvisa
  1. naar iets of iemand anders wijzen of sturen

verwijzing (n)
referens
  1. een vermelding van een bron waar meer informatie te vinden is

verwisseling /vər.ˈʋɪ.sə.lɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɪ.sə.lɪŋ/ /vɛr.ˈwɪ.sə.lɪŋ(g)/ (n)
förväxling
  1. het verwisselen van twee zaken

verwittigen (v)
informera
  1. ~ van iemand ergens van op de hoogte brengen

verwoesten (v)
ödelägga
  1. totaal vernielen

verwoestend (adj)
förödande
  1. (onvoltooid deelwoord) vernielend
  2. (bijvoeglijk naamwoord) vernielend

verwonding (n)
skada
  1. lichamelijk letsel

verzachten (v)
mjukna
  1. minder erg maken

verzadiging (n)
mättnad

verzamelaar (n)
ackumulator

verzamelen /vər'zamələ(n)/ (v)
samla
  1. bijeenbrengen
  2. een verzameling hebben of aanleggen
  3. bijeenkomen

verzameling /vər.ˈza.mə.lɪŋ/ /vɛr.ˈza.mə.lɪŋ(g)/ (n)
samling
  1. meerdere voorwerpen...
mängd
  2. wiskundige verzameling

verzekeren (v)
försäkra
  1. verklaren dat iets ...
  2. tegen betaling van een premie ...

verzekering /vər.ˈze.kə.rɪŋ/ /vɛr.ˈze.kə.rɪŋ(g)/ (n)
försäkring
  1. overeenkomst waarmee men zorgt voor vergoeding van schade, diefstal e.d. door het betalen van een premie aan degene die verzekert

verzet (n)
motståndsrörelse
  1. handelingen gericht tegen de heersende macht of de aanvallende vijand

verzetsbeweging (n)
motståndsrörelse
  1. beweging van het verzet, de gezamenlijke mensen die zich verzetten tegen een overheerser

verzetsgroep (n)
motståndsrörelse

verzinken (v)
galvanisera
  4. met een laag zink afdekken

verzoek (n)
anhållan
  1. vraag om iets te doen of te laten

verzoeken /vɛrˈzukə(n)/ (v)
begära, anmoda, uppmana
  1. aan iemand vragen iets al dan niet te doen

verzoenen (v)
försona
  1. vrede laten sluiten

verzuren (v)
försura
  1. zuur (doen) worden

verzuring (n)
försurning
  1.zuur worden van het milieu

verzwakken /vɛrzʋɑkə(n)/ (v)
försvaga
  1. zwakker maken

vest /vɛst/ (n)
väst
  1. een mouwloos jasje, te dragen onder de jas van het kostuum

vestibule (n)
vestibul

vestigen (v)
öppna
  1. stichten

vet /vɛt/ (adj)
fet, tjock
  1. dik, vet inhoudend

vet /vɛt/ (n)
fett
  1. gladde, zeer vette vloeistoffen, smeermiddelen
  2. gespecialiseerd dierlijk weefsel

vetblad /vɛtblɑt/ (n)
tätört
  1.1 bepaald soort vleesetende plant, Pinguicula vulgaris

veteraan (n)
veteran
  1. een voormalig militair die gevochten heeft, een uitgediend krijgsman
  2. een ervaren en oud persoon in een bepaald onderwerpgebied, zoals een sporter, geleerde, etc.

vetmesten (v)
göda
  1. een dier/persoon overvloedig en calorierijk voedsel aanbieden zodat deze in gewicht aankomt

veto (n)
veto
  1. veto

vetzuur /ˈvɛtzyr/ (n)
fettsyra
  1. een keten van ten minste twee koolstofatomen en een carboxylgroep

veulen (n)
föl
  1. jong van bepaalde hoefdieren als het paard, de ezel, de kameel en de zebra

vezel (n)
fiber
  1. een vezel is een lang, dun filament waarvan de lengte ten minste drie keer groter is dan de doorsnede

viaticum (n)
viaticum
  1. communie gegeven aan een stervende als deel van de laatste sacramenten

vibrafoon (n)
vibrafon
  1. marimba met metalen toetsen en vibratosysteem

vier /viːr/ (n)
fyra
  1. het getal tussen de drie en de vijf

vierde /ˈviːrdə/ (ordinalAdjective)
fjärde
  1. nummer vier in een rij

vieren /'virə(n)/ (v)
fira
  1. een feest vieren

vierendertig (cardinalNumeral)
trettiofyra
  1. het getal 34

vierentwintig (cardinalNumeral)
tjugofyra
  1. het getal 24

vierenveertig (cardinalNumeral)
fyrtiofyra
  1. het getal 44

vierenzestig (cardinalNumeral)
sextiofyra
  1. het getal 64

vierenzeventig /ˈvirənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttiofyra
  1. het getal 74

vierhoek (n)
fyrhörning, fyrkant
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vier hoeken en derhalve ook vier zijden

vierhonderd /ˈviːrˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
fyrahundra
  1. het getal 400

viering /ˈviː.rɪŋ(g)/ /ˈviː.rɪŋ/ (n)
firande
  1. het vieren

vierjarig (adj)
fyraårig
  1. 4 jaren durend
fyraårig, fyraåring
  2. met de leeftijd van 4 jaar

vierjarige (n)
fyraåring
  1. levend wezen dat 4 jaar oud is of iets dat 4 jaar bestaat

vierkant (adj)
kvadrat
  1. met de vorm van een vierkant

vierkant (n)
kvadrat
  1. geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit 4 gelijke hoeken van 90 graden en 4 zijden met gelijke lengte

vierkantswortel (n)
kvadratrot
  1. dat getal dat met zichzelf vermenigvuldigd een gegeven getal oplevert

viervoetig (adj)
fyrbent
  1. van een dier of voorwerp dat het vier voeten heeft

vies /vis/ (adj)
smutsig
  1. smerig

vijand (n)
fiende, ovän
  1. iemand met wie men op voet van oorlog leeft

vijandelijk (adj)
fientlig
  1. van de vijand

vijandig (adj)
fientlig
  1. zich als een vijand gedragend

vijandschap (n)
fiendskap
  1. een toestand van op voet van oorlog zijn

vijf /vɛi̯f/ (cardinalNumeral)
fem
  1. het getal 5

vijfde /ˈvɛɪ̯f.də/ /ˈvɛɪ̯v.də/ /ˈvɛːv.də/ (ordinalAdjective)
femte
  1. nummer vijf in een rij

vijfendertig (cardinalNumeral)
trettiofem
  1. het getal 35

vijfendertigste (ordinalAdjective)
trettiofemte
  1. nummer vijfendertig in een rij

vijfentwintig (cardinalNumeral)
tjugofem
  1. het getal 25

vijfenveertig (cardinalNumeral)
fyrtiofem
  1. het getal 45

vijfenvijftig (cardinalNumeral)
femtiofem
  1. het getal 55

vijfenzeventig /ˈvɛifənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttiofem
  1. het getal 75

vijfhoek (n)
femhörning, pentagon
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vijf hoeken en derhalve ook vijf zijden

vijfhonderd /ˈvɛi̯fˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
femhundra
  1. het getal 500

vijfjarig (adj)
femårig
  1. 5 jaren durend
femårig, femåring
  2. met de leeftijd van 5 jaar

vijfjarige (n)
femåring
  1. levend wezen dat 5 jaar oud is of iets dat 5 jaar bestaat

vijfkamp (n)
femkamp
  1. atletiekmeerkamp met vijf onderdelen

vijftien /ˈvɛi ̯ftin/ (cardinalNumeral)
femton
  15

vijftiende (ordinalAdjective)
femtonde

vijftienhoek (n)
pentadekagon

vijftienjarig (adj)
femtonårig
  1. 15 jaren durend
femtonårig, femtonåring
  2. met de leeftijd van 15 jaar

vijftienjarige (n)
femtonåring
  1. levend wezen dat 15 jaar oud is of iets dat 15 jaar bestaat

vijftig /ˈfɛi̯ftəx/ (cardinalNumeral)
femtio
  1. het getal 50

vijg (n)
fikon
  1. vrucht van de vijgenboom

vijgenblad (n)
fikonlöv

vijl (n)
fil
  1. een werktuig met een ruw, gegroefd of gekerfd oppervlak dat het mogelijk maakt dunne lagen van een voorwerp te verwijderen

vijver (n)
tjärn
  1. tamelijk klein door de mens aangelegd water

vijzelstamper (n)
mortelstöt

villa /vila/ (n)
villa
  1. een groot en vrijstaand huis

villen (v)
flå
  1. van het vel ontdoen

vilt (n)
filt
  door langdurig bewerken verdichte wol

vilthoed (n)
filthatt
  1. hoed

vin /vɪn/ (n)
fena
  1. uitstekend lichaamsdeel van vissen en andere aquatische dieren die zij gebruiken voor de voortbeweging

vinden /'vɪndə(n)/ (v)
finna, hitta
  1. iets aantreffen nadat ernaar gezocht is

vindingrijkheid (n)
uppfinningsrikedom
  1. de mate waarin iemand goed is in het vinden van nieuwe oplossingen

vinger (n)
finger
  1. extremiteiten van de hand

vingerafdruk /ˈvɪ.ŋər.ˌɑf.drʏk/ /ˈvɪ.ŋər.ˌɑv.drʏk/ (n)
fingeravtryck
  1. een afdruk op een oppervlak van een vinger met meestal de unieke, persoonsgebonden figuur die de lijnen op de vinger vormen

vingeren /'vɪŋərə(n)/ (v)
pulla
  1. met de hand of vinger bevredigen

vingerhoed /'vɪŋərˌɦut/ (n)
fingerborg
  1. hard dopje dat het eerste kootje van de vinger beschermt bij het naaien

vingerhoedskruid (n)
fingerborgsblomma

vingertop (n)
fingerspets
  topje van een vinger

vingervlugheid (n)
fingerfärdighet
  1. het heel snel zaken met de vingers kunnen verrichten

vink (n)
fink

viola da gamba (n)
gamba
  1. viola da gamba

violet (n)
violett
  1. (kleur) een kleur tussen blauw en ultraviolet, met een golflengte tussen de 430 en 380 nm

violist (n)
violinist
  1. musicus die een viool bespeelt

viool (n)
fiol, violin
  1. strijkinstrument

viooltje (n)
viol
  1. Viola, een plantengeslacht met aardige bloemen

virologie (n)
virologi
  1.

viroloog (n)
virolog
  1. (beroep) deskundige op het gebied van virussen en virusziekten

virtueel (adj)
virtuell
  1.

virus /virəs/ (n)
virus
  1.
  2.

vis (n)
fisk
  1. Pisces, gewerveld dier met kieuwen, levend in water
  2. het vlees van een vis

visarend (n)
fiskgjuse
  1. Pandion haliaetus, een vooral visetende roofvogel die de enige soort uit de familie Pandionidae is

viscose (n)
viskos
  1.

viscositeit (n)
viskositet
  1. stroperigheid van een vloeistof of gas

visie /ˈvizi/ (n)
åsikt
  1. de wijze waarop men zaken beoordeelt of beschouwt

visioen (n)
företeelse
  1. een droombeeld

visionair (adj)
visionär

visnet (n)
fisknät

vissaus (n)
fisksås
  1.

vissen (v)
fiska
  1. proberen te vangen

visser (n)
fiskare
  1. iemand die beroepsmatig vist

vissersboot (n)
fiskefartyg

visstick (n)
fiskpinnar

visualiseren (v)
åskådliggöra
  1. iets beeldend voorstellen (mentaal)

visueel /vizyʋel/ (adj)
visuell
  1. betreffende het zicht, betreffende het zienbare

visum (n)
visum

vitamine (n)
vitamin
  1. een stof die het lichaam in kleine hoeveelheden nodig heeft, maar niet of bijna niet door het lichaam zelf aangemaakt kan worden en derhalve in voldoende mate via voedsel of supplement ingenomen moet worden

vizier (n)
sikte
  1. een richttoestel op de loop van een vuurwapen
visir
  2. klep aan een hoofddeksel

vlag /vlɑχ/ (n)
flagga, fana, standar, flagg
  1. lap stof met een vast patroon van kleuren die gevoerd wordt als symbool van een organisatie, beweging of natie

vlaggenlijn (n)
fall
  1. een slinger van vlaggen

vlaggenmast (n)
flaggstång

vlaggenschip /ˈvlɑɣəˌsxɪp/ (n)
flaggskepp
  1. schip waarop zich de bevelvoerder over een vloot of eskader bevindt

vlagzalm (n)
harr
  1. bepaald soort vis, Thymallus thymallus

vlak /vlɑk/ (adj)
jämn
  1. zonder bergen of dalen

vlakgom (n)
radergummi
  stuk rubber dat door wrijven potloodschrift van papier kan verwijderen

vlakte /vlɑktə/ (n)
slätt
  1. gebied met weinig of geen hoogteverschillen

vlam /vlɑm/ (n)
låga, flamma
  1. kleinste vorm van vuur

vlamboogoven (n)
ljusbågsugn

vlas (n)
lin

vlecht (n)
fläta
  1. een gebonden pluk haar

vlechten /ˈvlɛx.tə(n)/ /ˈvlɛχ.tə(n)/ (v)
fläta
  1. in elkaar strengelen

vleermuis (n)
fladdermus, läderlapp
  1. klein vliegend zoogdier

vlees (n)
kött
  1. spierweefsel van bepaalde organen
  2. spierweefsel van dieren dat opgegeten kan worden als onderdeel van de voeding

vleeseter /ˈvlesetər/ (n)
köttätare
  1. een vleesetend dier

vleesvervanger (n)
köttersättningsprodukten

vleien (v)
smickra
  1. (onoprechte) complimenten geven, meestal om bij iemand in de gunst te komen

vleiend (adj)
komplimenterande
  1. te vriendelijk

vlek (n)
bläckplump
  1. een vieze plek

vleugel (n)
vinge, flygel
  1. lichaamsdeel van een vogel
vinge
  2. onderdeel van een vliegtuig
  5. een deel van een leger
flygel
  3. muziekinstrument

vleugelspeler /'vløxəlspelər/ (n)
ytter
  1.

vlieden /'vlidə(n)/ (v)
undfly
  1. formeel: (van tijd) voorbijgaan
  2. formeel: snel weg trachten te komen, vluchten

vlieg /vlix/ /vliχ/ (n)
fluga
  1. tweevleugelig insect

vliegdekschip (n)
hangarfartyg
  1. groot vaartuig dat is ingericht voor het opstijgen, landen, vervoer en onderhoud van meerdere vliegtuigen

vliegen /ˈvli.ɣə(n)/ /ˈvli.χə(n)/ (v)
flyga
  1. zich door de lucht voortbewegen

vliegende vis (n)
flygfisk
  1. benaming voor zeevissen uit de familie Exocoetidae

vliegenmepper (n)
flugsmälla
  1. een apparaat om een vlieg mee dood te slaan

vliegenzwam (n)
röd flugsvamp

vlieger (n)
drake
  1. een voorwerp dat door de wind aan een draad in de lucht opgelaten kan worden
flygare
  6. iemand die vliegt
  7. een dier m.b.t. zijn vaardigheid in het vliegen

vliegtuig /ˈvlixtœːx/ /ˈvliχtœʏχ/ (n)
flygplan, flygmaskin
  1. vervoermiddel dat speciaal ontworpen is voor het reizen door de lucht

vliegtuigkaping (n)
flygkapning
  1.

vliegveld /ˈvlixfɛɫt/ (n)
flygplats
  1. een terrein waar vliegtuigen kunnen landen en opstijgen

vliegwiel (n)
svänghjul
  1. sneldraaiend wiel met grote massa

vlier (n)
fläder

vlierbes /'vlirbɛs/ (n)
fläderbär
  1. bessen van de gewone vlier

vlies (n)
film
  1. dunne laag op een oppervlak

vlinder (n)
fjäril
  1. benaming voor insecten uit de orde Lepidoptera

vlinderdas (n)
fluga

vlo (n)
loppa
  1. benaming voor insecten uit de orde Siphonaptera

vloed /vlut/ (n)
flod, högvatten
  1. verhoging van de waterstand

vloedgolf (n)
flodvåg
  1.

vloeibaar /ˈvluɪbar/ (adj)
flytande
  1. in staat te vloeien, gezegd van de aggregatietoestand van stoffen die niet vast en niet gasvormig zijn

vloeien /ˈvlujə(n)/ (v)
flyta
  1. zacht stromen

vloeiend (adj)
flytande
  2. zonder haperingen een taal kunnen spreken

vloeipapier (n)
sigarett papper
  1. papier om een sigaret van te rollen
läskpapper
  2.

vloeistof (n)
vätska
  1. een stof in die aggregatietoestand waarin het geen eigen vorm heeft, maar wel een eigen volume

vloek (n)
förbannelse
  1. bewust uitgesproken wens om iemand kwaad of leed aan te doen

vloeken (v)
svära
  1. uitroepen van vloekwoorden, beledigende taal gebruiken

vloer /vlur/ (n)
golv

vlok (n)
aggregat
  1. een samenhangend hoopje van sneeuw of andere lichte stof

vloot /vloːt/ (n)
flotta
  1. bij elkaar horende schepen

vlot (n)
flotte
  1. een drijvende constructie

vlucht /vlʏxt/ (n)
flykt
  1. het zich door luchtruim bewegen

vluchteling /'vlɵxtəlɪŋ/ (n)
flykting
  1.

vluchten /vlɵxtə(n)/ (v)
fly
  1. (onovergankelijk) trachten te ontkomen aan dreigend gevaar

vluchtnummer (n)
flightnummer
  1.

vluggertje (n)
snabbis
  1. snel en oppervlakkig seksueel contact

vocatief (n)
vokativ
  1. de vijfde naamval waarin een naamwoord staat dat aanduidt tot wie het woord wordt gericht

vochtig (adj)
fuktig

vochtigheid (n)
fuktighet
  1. de mate van vocht

voeden (v)
leva på
  1. van voedsel voorzien

voeding /ˈvu.dɪŋ(g)/ /ˈvu.dɪŋ/ (n)
matande
  1. voedsel

voedingsadditief (n)
livsmedelstillsats
  1. toevoeging aan voeding

voedingssupplement (n)
kosttillskott
  1. voedingsmiddel dat bedoeld is als aanvulling op de normale voeding

voedsel /'vutsəl/ (n)
föda
  1. alles wat een organisme tot zich neemt om het metabolisme in werking te houden

voedzaam (adj)
näringsrik
  1.

voegwoord /ˈvuxʋoːrt/ (n)
konjunktion

voelen /ˈvulə(n)/ (v)
känna
  1. gewaarworden door aanraking, meestal met betrekking tot temperatuur of druk

voering /ˈvuː.rɪŋ(g)/ /ˈvuː.rɪŋ/ (n)
beklädnad
  1. de binnenbekleding van een voorwerp

voertuig /ˈvuːrtœx/ /ˈvuːrtœyx// (n)
fordon
  1. vervoermiddel over land

voet (n)
fot
  1. voortzetting van het been beneden de enkel
  3. oude lengtemaat

voetbal /ˈvut.bɑɫ/ (n)
fotboll
  1. een balsport waarbij twee teams van 11 spelers met hun voeten (of hoofd) een bal in het doel van de tegenstander proberen te krijgen

voetbalveld (n)
fotbollsplan

voetganger (n)
fotgängare
  1. iemand die zich te voet door het verkeer verplaatst

voetgangersgebied /ˈvut.ɣɑ.ŋərs.ɣəˌbit/ /ˈvut.χɑ.ŋərs.χəˌbit/ (n)
gågata, bilfri zon, bilfritt område
  1. een gebied waarin geen voertuigen zijn toegestaan en waar dus gelopen moet worden

voetpad /'vutpɑt/ (n)
trottoar, gångväg
  1. een pad voor voetgangers

voetstap (n)
fotspår

voetzool (n)
fotsula
  1. de onderzijde van de voet

vogel /ˈvoːɣəl/ /ˈvoχɔɫ/ (n)
fågel
  1. een gewerveld dier (Aves) met twee vleugels, twee poten, een snavel en een met veren bedekt lichaam dat zich voortplant door het leggen van eieren

vogelbekdier (n)
näbbdjur
  1. enige zoogdier met een snavel, Ornithorhynchus anatinus

vogelei /ˈvoɣəlˌɛː/ /ˈvoχəɫˌɛɪ/ (n)
fågelägg
  1. een ei van een vogel

vogelen (v)
Fågelskådare

vogelmuur (n)
våtarv

vogelspin (n)
fågelspindlar, fågelspindel
  1. grote behaarde spin die leeft in de tropische streken

vogelverschrikker (n)
fågelskrämma
  1. manshoge pop

vogelzang (n)
fågelsång
  1. het geluid dat vogels maken

voice-over (n)
lektorsdubbning

vol /vɔl/ /vɔɫ/ (adj)
full
  1. geheel gevuld

volbrengen (v)
fullborda
  1. geheel uitvoeren

voldoen /vɔl'dun/ (v)
tillfredställa
  1. een eis vervullen

voldoende (indefinitePronoun)
tillräcklig
  1. toereikend, genoeg

volgen /'vɔlxə(n)/ (v)
följa
  1. achterna gaan

volgend (adj)
nästa
  1. dat later komt

volgens (preposition)
enligt
  1. geeft een bron aan voor de gegeven redenering

volgrecht (n)
följerätt
  1. vergoeding aan de kunstenaar bij doorverkoop van zijn kunstwerk

volgzaam (adj)
lydig
  1.

volk /vɔlk/ (n)
folk
  1. een groep mensen die een aantal dingen gemeenschappelijk hebben, zoals afstamming, taal, gewoontes of overlevering
folk, folkslag
  2. de inwoners van een land
personer
  4. een aantal mensen

volkenrecht (n)
internationell rätt
  1. internationaal privaat- en publiekrecht

volkerenmoord (n)
folkmord

volkorenbrood (n)
fullkornsbröd
  1. brood van meel met zemelen

volkorentarwe (n)
fullkornsvete
  1. tarwe met zemelen en kiem

volkslied (n)
nationalsång
  1. een lied dat dienst doet als symbool voor een volk of een natie

volksrepubliek (n)
folkrepublik

volkstelling /'vɔlkstɛlɪŋ/ (n)
folkräkning
  1.

volkstuin /ˈvɔlks.tœʏn/ (n)
koloniträdgård
  2. moestuin beschikbaar gesteld aan stadsbewoners

volksvergadering (n)
allting, folkförsamling
  1. een vergadering van de gehele bevolking

volksverhaal (n)
folksaga
  1. verhaal dat (ook) mondeling wordt overgedragen

volle maan (phraseologicalUnit)
fullmåne
  1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is

vollemaan (n)
fullmåne
  1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is

volleybal (n)
volleyboll
  1. spel
  2. bal

volmaakt /vɔlˈmaːkt/ (adv)
perfekt
  1. zonder enig gebrek

volmacht (n)
fullmakt
  1. rechtsbevoegdheid om namens een ander te handelen

volproppen (v)
stoppa
  1. overvol maken door er nog iets bij te duwen

volt (n)
volt

voltijds (adj)
heltid
  1.

voltooid deelwoord (n)
perfektparticip
  1. het woord dat deel heeft aan het werkwoord en aan het naamwoord en als afgesloten gezien wordt

voltooid tegenwoordige tijd (n)
perfekt

voltooid verleden tijd (n)
pluskvamperfekt

voltooien (v)
fullborda
  1. ten einde brengen

voltooiing (n)
fullbordan

volume (n)
volym
  1. ruimtelijke capaciteit
ljudstyrka
  3. fysieke informatiedrager

volwassen (adj)
vuxen
  1. een leeftijd bereikt hebbend waarop men volgroeid en onafhankelijk kan zijn

volwassene (n)
vuxen
  1. een persoon die de volwassen leeftijd heeft bereikt waarop men normaal fysiek volgroeid is en normaal en verantwoordelijk kan functioneren in de samenleving

vondeling (n)
hittebarn

vonk (n)
gnista
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

vonnis (n)
dom
  1. een beslissing van een rechter in dagvaardingsprocedures

voodoo (n)
voodoo
  1. Haïtiaanse religie

voor /vor/ (n)
fåra
  1. ploegsnede

voor /vor/ (preposition)
före, innan
  4. eerder in tijd
för
  7. ten behoeve van, ten gunste van

voorarm (n)
underarm
  1.

voorbeeld (n)
exempel
  1. iets ter navolging

voorbereiden (v)
förbereda
  1. handelingen verrichten die een latere gebeurtenis mogelijk moeten maken

voorbereiding /ˈvor.bə.rɛɪ̯.dɪŋ(g)/ /ˈvor.bə.rɛː.dɪŋ/ /ˈvo̝r.bə.rɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
förberedelse
  1. het voorbereiden

voorbij (adj)
förbi
  1.

voorbijgaan /vorˈbɛɪ̯ɣan/ /vorˈbɛːɣan/ /vo̝rˈbɛɪ̯χan/ (v)
förflytta
  1. langs een bepaald punt gaan.
  2. tot verleden gaan behoren

voorbode /ˈvorbodə/ (n)
förebud
  1. vooruitgestuurde bode (letterlijk)
  2. iets dat het naderen van een feit in de toekomst bekend maakt (figuurlijk)

voordeel /ˈvordel/ (n)
fördel
  3. (tennis)
  1. profijt
  2. aangename eigenschap

voordeur /'voːrdøːr/ (n)
ytterdörr
  1. de hoofddeur aan de voorzijde van een woning

voordringen /ˈvoːrˌdrɪ.ŋə(n)/ (v)
smita före

voorganger (n)
företrädare
  1. de persoon die voorafgaand aan een zeker persoon dezelfde positie bekleedde

voorgevoel (n)
föraning

voorgoed (adv)
för alltid

voorhamer (n)
slägga

voorhoofd (n)
panna
  1. het deel van het gezicht tussen de wenkbrauwen, de normale haarlijn en de slapen

voorhuid (n)
förhud
  1. voorhuid van penis

vooringenomen /vorɪ'nxənomə(n)/ (adj)
fördomsfull
  1.

voorjaarspronkridder (n)
vårmusseron
  1. Calocybe gambosa, een wittige eetbare paddenstoel

voorjaarsschoonmaak (n)
vårstädning
  1. het opruimen en poetsen van een woning in het voorjaar

voorkeur /ˈvoːrkør/ (n)
företräde, preferens
  1. de neiging tot kiezen van het één boven het ander

voorkomen /'vɔːr.ko.mə(n)/ /vɔːr.'ko.mə(n)/ (v)
förekomma
  1. met regelmaat ergens te vinden zijn
  3. soms gebeuren
förebygga
  1. ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

voorlezen (v)
föreläsa
  1. hardop een tekst lezen ten aanhoren van anderen

voorloper (n)
föregångare
  1. iets wat of iemand die eerder was

voorlopig /vorˈlopəx/ /vorˈlopəç/ (adj)
provisorisk
  1. tijdelijk in afwachting van iets definitiefs

voornaam (n)
förnamn
  1. naam die bij de geboorte aan een persoon wordt gegeven, en die aan de familienaam voorafgaat.

voornaamwoord /ˈvɔːr.nam.ˌʋɔːrt/ (n)
pronomen

voornamelijk (adv)
huvudsakligen
  1. in hogere mate

vooronderstellen (v)
förutsätta
  1. vooraf voor waar aannemen van een stelling om hiermee tot een conclusie te komen

vooroordeel (n)
fördom

vooropstellen (v)
förutsätta
  1. vooropstellen

voorouder (n)
förfader
  1. iemand van wie afgestammen wordt

voorradig (adj)
på lager

voorrang (n)
företräde, förtur

voorrecht (n)
privilegium

voorruit (n)
vindruta
  1. glazen vlak aan de voorkant van een voertuig dat zorgt voor zicht op de weg en bescherming tegen weer en wind

voorschrijven /'vɔːrsxrɛɪvə(n)/ (v)
ordinera
  1. een schriftelijke opdracht geven

voorspel (n)
förspel
  3. het liefdesspel
  1. een voorbereidende inleiding

voorspelbaar (adj)
förutsägbar
  1. van tevoren te verwachten

voorspelbaarheid (n)
förutsägbarhet
  1. de mate waarin het mogelijk is betrouwbare voorspellingen te doen

voorspellen (v)
varsla
  1. een uitspraak doen over toekomstige gebeurtenissen

voorspelling (n)
förutsägelse

voorspoed (n)
välstånd

voorsprong /'vorsprɔŋ/ (n)
försprång
  1. de mate waarin men verder gevorderd is dan anderen

voorstander (n)
förespråkare
  1. iemand die voor iets is

voorstel (n)
förslag
  1. hetgeen dat voorgesteld wordt

voorstellen (v)
föreslå
  1. een plan voorleggen

voorsteven (n)
förstäv

voorteken (n)
järtecken
  1. signaal dat aan een gebeurtenis voorafgaat

voortent (n)
förtält
  1. een gedeelte van een tent dat voor de rest van de tent staat waarin niet geslapen wordt

voortzetting (n)
fortsättning
  1. het voortzetten van iets

vooruitgang (n)
framgång
  1. het proces van technologische en economische groei van een samenleving

voorvader (n)
förfader
  1.

voorvechter (n)
förkämpe
  1. iemand die ergens een voorstander van is en zich daarvoor actief inzet

voorverwarmen (v)
förvärme
  1.

voorvocht (n)
försats
  1.

voorvoegsel /ˈvoːrvuxsəɫ/ (n)
förstavelse, prefix
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

voorwaarde (n)
förutsättning
  1. omstandigheid die noodzakelijk is of gemaakt wordt wil iets anders plaats of geldigheid hebben

voorwerp /ˈvorwɛr<sup>ə</sup>p/ (n)
objekt
  1. een object, iets dat fysiek bestaat

voorwielaandrijving (n)
framhjulsdrift
  1. een soort van aandrijfmechanisme, waarbij de motorkracht op de voorwielen wordt uitgeoefend

voorzetsel (n)
preposition
  1. een onverbuigbaar woord dat de aard van de relatie tussen verschillende elementen in de zin aangeeft

voorzichtig /vɔːrˈzɪxtəx/ (adv)
försiktig, varlig
  1. op een oplettende manier

voorzien /vɔːr.'zin/ (v)
förutse
  1. herkennen als toekomstige ontwikkeling
förse
  2. beschikbaar maken, voorzorgen treffen voor

voorzitter (n)
ordförande
  1. hoofd van een bestuur, leider van een vergadering

vore /'vɔː.rə/ (n)
fåra
  1. ploegsnede

vorig (indefiniteOrdinalNumeral)
föregående
  1. degene die of datgene dat eerder een positie innam

vork (n)
gaffel
  2. voorwerp bestaande uit een greep en (meestal 3 of 4) tanden, waarmee vast voedsel wordt gegeten
  1. aftakking van een boomtak of van een weg

vorkheftruck (n)
gaffeltruck

vorm /vɔrm/ (n)
form
  1. ruimtelijke begrenzing van een voorwerp

vorst /vɔrst/ (n)
frost
  2. weersomstandigheden

vorstendom (n)
furstendöme
  1.

vos (n)
räv
  1. bepaald zoogdier, Vulpes vulpes

vossenbes (n)
lingon

vouwen (v)
vika

vouwfiets (n)
ihopfällbar cykel

vraag /vra:x/ /vra:χ/ (n)
fråga
  1. een verzoek om inlichting

vraagteken /vraxtekə/ (n)
frågetecken
  1. een leesteken (?) dat men aan het eind van een zin plaatst om deze vragend te maken

vraatzucht (n)
frosseri

vrachtauto /ˡvrɑxtɑuto/ (n)
lastbil
  1. een auto voor goederenvervoer

vrachtbrief (n)
fraktsedel
  1.

vrachtprijs (n)
fraktavgift
  1. prijs die men betaalt om een bepaalde hoeveelheid vracht naar een andere locatie te vervoeren

vrachtschip (n)
lastfartyg
  1. een schip dat uitsluitend bedoeld is voor het vervoer van goederen

vrachtwagen (n)
lastbil
  1. een wagen voor goederenvervoer

vrachtwagenchauffeur (n)
långtradarchaufför

vragen /ˈvraɣə(n)/ /ˈvraχə(n)/ (v)
fråga, spörja
  1. mondeling of schriftelijk informatie verzoeken
be om
  2. mondeling of schriftelijk actie verzoeken

vrede /ˈvredə/ (n)
fred
  1. het ontbreken van oorlog

vredespijp (n)
fredspipa
  1.

vredestijd (n)
fredstid
  1.

vreemd (adj)
främmande
  1. van buiten, niet van hier
besynnerlig
  2. gek, onwerkelijk
  3. niet bekend

vreemdelingenhaat (n)
xenofobi
  1.

vreemdgaan /'vremtxan/ (v)
bedra
  1. met een andere partner dan de echtgenoot verkeren

vrek (n)
girigbuk, snåljåp, gnidare

vreselijk (adj)
fruktansvärd
  1. bijzonder erg, schrikwekkend

vreten (v)
dra
  1. het nuttigen van voedsel op een meestal onbeleefde wijze

vreugde (n)
glädjen, glädje
  1. een blij gevoel

vreugdevuur /ˈvrøx.də.ˌvyːr/ /ˈvrøɣ.də.ˌvyːr/ /ˈvrøχ.də.ˌvyːr/ (n)
brasa
  1. een groots door mensen opgebouwd en gecontroleerd vuur om iets te vieren

vrezen /ˈvrezə(n)/ (v)
frukta
  1. bang zijn, angst hebben

vriend /vriːnt/ (n)
vän
  1. een persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt

vriendelijk /ˈvrɪndələk/ (adj)
vänlig
  1. met het nodige respect

vriendin /vrinˈdɪn/ (n)
väninna
  2. de vrouwelijke persoon met wie je verkering hebt

vriendschap (n)
vänskap
  1. gelijkwaardige relatie tussen personen die elkaar wederzijds genegen zijn en een vergelijkbare relatie tegelijkertijd ook met anderen kunnen hebben

vriesbrand (n)
frysbränna
  1. schade aangebracht aan smaak zowel als structuur van bevroren voedsel

vriesdrogen /ˈvrisdroɣə(n)/ (v)
frystorkna
  1. industriële droogmethode voor onder andere het conserveren van voedingsmiddelen

vriespunt /vrispʌnt/ (n)
fryspunkt

vriezer (n)
frysskåp
  1. een toestel bedoeld om voedingsmiddelen in bevroren toestand gebracht, te bewaren

vrij /vrɛɪ/ /ˈvrɛidɑx/ (adj)
fri
  1. ongebonden, niet in beweging beperkt

vrijdag (n)
fredag
  1. een dag van de week die na donderdag en voor zaterdag komt

vrijer (n)
friare

vrijgezel (adj)
ungkarl
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijgezel (n)
ungkarl
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijhandel (n)
frihandel

vrijheid /ˈvrɛi̯ɦɛi̯t/ (n)
frihet
  1. het vrij zijn

vrijheidsstrijder (n)
frihetskämpe
  1. krijger, rebel of activist die zich inzet voor de vrijheid van zijn of haar onderdrukte volk, en door de vijand vaak gezien als terrorist of militant

vrijspraak (n)
frikännande

vrijspreken /'vrɛisprekə(n)/ (v)
frikänna
  1. onschuldig verklaren

vrijstaat (n)
fristat

vrijwillig (adj)
frivillig
  1. niet gedwongen

vroedvrouw /ˈvrud.vrɑu/ (n)
barnmorska
  1. een vrouw die een bevalling begeleidt

vroeg /vrux/ (adj)
tidig
  2. eerder dan verwacht
  1. aan het begin

vroeger /ˈvruxər/ /ˈvruɣər/ (adv)
fordom
  1. (zoals) in het verleden

vrolijk (adv)
munter
  1. in goede stemming

vrolijkheid (n)
gladlynthet
  1. een aangename stemming waarin men veel lacht, zich goed voelt en het leven optimistisch bekijkt

vroomheid (n)
fromhet
  1.

vrouw /vrɑu/ (n)
kvinna
  1. een volwassen vrouwelijke mens
fru, hustru, kvinna
  2. de vrouwelijke partner in een huwelijk

vrouwelijk (adj)
kvinnlig, feminin

vrouwenschoentje (n)
guckusko
  2. grootste in Europa voorkomende orchideeënsoort, Cypripedium calceolus

vrucht /vrʏxt/ (n)
frukt
  1. volgroeid vruchtbeginsel

vruchtbaar /'vrɵɣbar/ (adj)
bördig
  1. in staat vrucht af te werpen

vruchtbaarheid /'vrʏxt.bar.ɦɛɪ̯t/ /'vrʏxt.bar.ɦɛːt/ /'vrʏɣ.ba.rɛɪ̯d/ (n)
fruktsamhet
  1. het vermogen vrucht te dragen

vruchtboom (n)
fruktträd
  1. boom die eetbare vruchten voortbrengt

vruchtensap /ˈvrʏxtə(n)ˌsɑp/ /ˈvrʏχtə(n)ˌsɑp/ (n)
fruktsaft
  1. sap gewonnen uit fruit

vruchtenwijn (n)
fruktvin
  1. wijn van vergist sap van andere vruchten dan druiven

vuil /vœy̯l/ (n)
smuts
  viezigheid, onreine materie

vuilnisbak /'vœylnɪsbɑk/ (n)
sophink
  1. een bak waarin men huisvuil verzamelt

vuilniswagen /ˈvœʏɫnɪsˌʋaxə(n)/ /ˈvœːɫnɪsˌβaɣə(n)/ (n)
sopbil
  1. een auto van de vuilophaaldienst

vuist (n)
knytnäve
  1. gebalde hand

vulgair (adj)
vulgär

vulkaan (n)
vulkan

vulkaanuitbarsting (n)
vulkanutbrott
  1. de vaak explosieve activiteit waarmee in een vulkaan opgebouwde spanningen zich ontladen

vulkanisme (n)
vulkanism
  1. natuurlijke processen

vullen /ˈvʏlə(n)/ (v)
fylla
  1. vol maken

vulpen /ˈvʏl.pɛn/ /ˈvʏɫ.pɛn/ (n)
reservoarpenna
  1. een schrijfpen met holle houder waarin zich een inktreservoir bevindt

vulva (n)
vulva
  1. de schaamspleet, de ingang tot de vagina

vuur /vyːr/ (n)
eld, brand
  1. lichtverschijnsel bij brand

vuurgevecht (n)
skottlossning
  1.een strijd waarbij partijen elkaar beschieten met vuurwapens

vuurproef (n)
eldprov
  1. soort godsoordeel

vuurrood (adj)
eldröd

vuursteen (n)
flinta
  1.

vuurtoren (n)
fyr, fyrtorn
  1. een hoog lichtbaken aan de kust

vuurwapen /vyrwapə/ (n)
eldvapen
  1. een wapen dat een kogel schiet met behulp van een chemische ontploffing

vuurwerk (n)
fyrverkeri
  1. één of meerdere voorwerpen die gevuld zijn met ontploffende, brandbare en lichtgevende stofmengsels

vuvuzela (n)
vuvuzela
  1. een Zuid-Afrikaans blaasinstrument

waaien /'ʋajə(n)/ (v)
blåsa
  1. plaatsvinden van een sterke luchtstroming

waaier (n)
solfjäder
  1. scherm in halve schijfvorm

waaieren (v)
fläkta
  1. een waaier gebruiken

waakhond /ˈʋakɦɔnt/ (n)
vakthund
  1. een hond die het huis of een erf bewaakt

waakvlam (n)
sparlåga
  1. een klein vlammetje dat continu brandt in een geiser, gaskachel, gasfornuis of cv-ketel, dat ervoor zorgt dat het gas vrijwel direct ontbrandt wanneer de gaskraan van een brander wordt geopend

waakzaam (adv)
vaksam
  1. oplettend

waanzin (n)
vansinne, vanvett
  1. het lijden aan een geestesstoornis

waanzinnig (adj)
vansinnig, vanvettig

waar /ʋar/ (adv)
var
  1. op welke plaats

waarborg (n)
garanti
  1. een geldbedrag of iets anders dat tijdelijk gegeven wordt als onderpand voor het geval men een verplichting niet na kan komen

waard /ʋaːrt/ (n)
värd
  1. de baas van een herberg of van een taveerne

waarde (n)
värde

waardeloos /ˈʋardəˌlos/ (adj)
värdelös
  1. geen waarde hebbend

waardeoordeel /'wardəordel/ (n)
värdeomdöme
  1.

waardepapier (n)
värdepapper
  1. document met geldswaarde

waardering (n)
värdering
  1. het hechten van een waarde aan iets of het tonen daarvan

waardevol /'ʋardəˌvɔl/ (adj)
värdefull
  1. een grote waarde hebbend

waarheid (n)
sanning
  1. dat wat waar is

waarnemen (v)
begripa
  1. iets via de zintuigen in zich opnemen.

waarnemer (n)
observatör
  1. iemand die iets waarneemt
  3. een persoon die aanwezig is bij een gebeurtenis om de gang van zake in de gaten te houden

waarneming (n)
iakttagelse
  1. iets via de zintuigen registreren

waarom /ʋaːˈrɔm/ (adverbialPronoun)
varför
  1. Vanwege welke oorzaak

waarschijnlijk (adj)
troligtvis, sannolik
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschijnlijk (adv)
troligen, förmodligen, antagligen, sannolikt
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschuwen /ˈʋaːrsxyu̯ə(n)/ (v)
varna
  1. iemand verwittigen dat er mogelijke gevaren, problemen of gevolgen zijn

waarschuwing /'ʋaːr.sχy.ʋɪŋ/ (n)
varning
  1. een mededeling dat er onaangename gevolgen op til zijn

waarschuwingsschot (n)
varningsskott
  1. een schot ter waarschuwing

waas (n)
dimma
  1. nevelsluier

wachten /ˈʋɑx.tə(n)/ /ˈβɑx.tə(n)/ (v)
vänta
  1. op dezelfde plaats of in dezelfde situatie blijven tot iemand komt of iets gebeurt

wachtkamer (n)
väntrum
  1. ruimte of vertrek voor wachtenden, bijvoorbeeld bij een arts of op een station

wachtlijst /ˈʋɑxtlɛɪst/ (n)
kö, kölista, väntelista, -kö
  1. een lijst met wachtenden

wachtrij (n)
kö
  1. een aantal elementen die in een bepaalde volgorde op een gebeurtenis wachten

wachttijd (n)
väntetid

wachtwoord /wɑxtwort/ (n)
lösenord
  1. een geheim woord dat men moet produceren om ergens toegelaten te worden

waden (v)
vada
  1. door ondiep water lopen

waf (interjection)
voff, vov
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

wafel (n)
våffla
  1. plat gebak dat vervaardigd wordt in een wafelijzer

wafelijzer (n)
våffeljärn
  1. een toestel waarin wafels gebakken worden

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ (n)
vagn
  2. een auto

wagensmeer (n)
smörjfett

wagenwiel (n)
vagnshjul
  1. het houten wiel van een wagen of kar

wagenziekte (n)
åksjuka
  1. reisziekte

wagon /ʋa'ɣɔn/ (n)
godsvagn
  1. een voertuig dat deel uitmaakt van een trein

wagonette /waɣɔˈnɛtə/ (n)
wagonette
  1. open rijtuig met vier geveerde wielen, waarin de passagiers achter koetsier op twee banken met de rug naar de zijkant zitten

wakker (adj)
vaken
  1. niet in slaap

wakvlakte /'ʋɑkflɑktə/ (n)
polynja
  1. groot ijsvrij gebied temidden van pakijs

wal (n)
ringar runt ögonen
  4. vetophoping onder de onderste oogleden

walkman (n)
freestyle
  1. een draagbare radio en/of CD-speler met koptelefoon

walnoot /not/ (n)
valnöt
  de vrucht van de gewone walnoten- of okkernotenboom

walrus /wɑlrʌs/ (n)
valross
  1. bepaald soort zoogdier, Odobenus rosmarus

walvis (n)
val, valfisk
  1. benaming voor zoogdieren uit de onderorde Cetacea

wand /ʋɑnt/ (n)
vägg

wandelaar /ˈʋɑn.də.ˌlar/ /ˈβ̞ɑn.də.ˌlar/ (n)
fotgängare
  1. iemand die buitenshuis een stuk loopt

wandelen /ˈʋɑn.də.lə(n)/ /ˈβ̞ɑn.də.lə(n)/ (v)
promenera
  1. een wandeling maken

wandeling /ˈʋɑn.də.lɪŋ/ (n)
vandring
  1. het lopend afleggen van een bepaalde afstand

wandelstok /ˈʋɑn.dəɫ.ˌstɔk/ /ˈβ̞ɑn.dəɫ.ˌstɔk/ (n)
spatserkäpp
  1. stok die dient als steun bij het wandelen en beschermt tegen vallen

wandtapijt (n)
gobeläng
  1.

wang (n)
kind
  1. zijkant van het gezicht onder het oog

wanhoop /ˈʋɑnɦop/ (n)
förtvivlan
  1. een ellendige toestand waarin men geen uitkomst meer ziet

wanhopen (v)
förtvivla

wankelmotor /ˈʋɑŋkəɫˌmotɔr/ (n)
wankelmotor
  1. een verbrandingsmotor die niet met heen en weer gaande zuigers werkt, maar met een roterende zuiger.

wanneer /ʋɑ.ˈneːr/ (adv)
när
  1. op welke tijd

want /ʋɑnt/ (n)
vant
  2. scheepvaart

wantrouwen (v)
misstro
  1. niet vertrouwen

wapen /ˈʋaːpən/ (n)
vapen
  1. een werktuig van geweld
  2. een wapenschild

wapenhandelaar (n)
vapenhandlare

wapenschild (n)
vapensköld

wapenspreuk (n)
valspråk
  1. een korte tekst die de bedoeling van iets weergeeft

wapenstilstand (n)
vapenvila
  1. een overeenkomst met de vijand om de vijandelijkheden op te schorten

wapenwedloop (n)
kapprustning

waren (v)
spöka
  1. ronddwalen

warm /ʋɑrṃ/ (adj)
varm
  Na te kijken en uit te splitsen vertalingen

warmte (n)
värme
  2. de hoeveelheid thermische energie.

warmte-krachtkoppeling (n)
kraftvärmeverk
  1. het gelijktijdig opwekken van warmte en kracht

warmtefront (n)
varmfront
  1. een front waar een luchtmassa met relatief warme lucht over een gebied schuift waar koude lucht ligt

warmtepomp (n)
värmepump
  1. een verwarmingsinstallatie die via mechanische arbeid warmte onttrekt aan een koude omgeving en deze toevoert aan een warmere omgeving

warmtewisselaar (n)
värmeväxlare

was /ʋɑs/ (n)
vax
  1. weke laagsmeltende en waterafstotende stof

wasbeer (n)
tvättbjörn, sjubb
  1. klein Noord-Amerikaans zoogdier, Procyon lotor

wasbeerhond (n)
mårdhund
  1. Nyctereutes procyonoides, een zoogdier en roofdier uit de familie Canidae

wasbord (n)
tvättbräda, tvättbräde
  geribbeld bord waarop men de was kan doen
  sterk gespierde buik

wasdroger (n)
torktumlare
  1. een toestel om de kleding die uit de wasmachine komt te drogen

wasknijper /ˈwɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈʋɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈβ̞ɑs.knɛː.pər/ (n)
klädnypa, tvättklämma
  1. een knijper die gemaakt is van hout of plastic om nat wasgoed aan een waslijn te klemmen

wasmachine (n)
tvättmaskin
  1. een apparaat dat op automatische wijze wasgoed reinigt

wassen /'ʋɑsə(n)/ (v)
tvätta
  1. iets schoonmaken
  2. zichzelf schoonmaken

wasserette (n)
tvättomat
  1. een plaats waar men kleding en textiel kan (laten) wassen (zonder personeel)

wastafel (n)
tvättställ
  1. een bak waarin men zich of iets wast

wat /ʋɑt/ (interrogativePronoun)
vad
  vragend voornaamwoord

waterader (n)
vattenåder
  1. een ondergrondse waterstroom

waterappel (n)
rosenäpple

waterbed /watərbɛt/ (n)
vattensäng
  1. een bed waarvan het matras gevuld is met water

waterbouwkunde (n)
hydroteknik
  1. wetenschap die zich richt op ontwerp en beheer van waterbouwkundige werken

waterbuffel (n)
Vattenbuffel
  1. Bubalus bubalis, een tot de runderen behorend trekdier...

waterdicht (adj)
vattentät
  1. ondoordringbaar voor water

waterdrieblad (n)
vattenklöver

wateren /ˈʋaːtərən/ (v)
vatten
  3. waterachtig vocht afscheiden

watergladheid /ˈwatərˌɣlɑtɦɛɪ̯t/ /ˈʋatərˌχlɑtɦɛɪ̯t/ /ˈβ̞atərˌɣlɑtɦɛːt/ (n)
vattenplaning
  1. verschijnsel waarbij een dunne waterfilm ontstaat.

waterglas (n)
vattenglas
  1. een drinkglas voor water

waterhoen (n)
rörhöna
  1.1 bepaald soort watervogel, Gallinula chloropus

waterig (adj)
blöt
  2. uitziend alsof men tranen in de ogen heeft

waterkanon (n)
vattenkanon
  1. apparaat dat een zeer sterke straal water kan produceren

waterkastanje (n)
vattenkastanj

waterkers (n)
vattenkrasse
  1. Rorippa, een eetbare kruidachtige plant

waterkracht (n)
vattenkraft

waterkringloop (n)
vattnets kretslopp

waterleiding (n)
vattenledning
  1. een leidingnetwerk om drinkwater vanuit een waterreservoir naar de verbruiker te vervoeren

watermeloen /ˈʋaːtərməˌlun/ (n)
vattenmelon
  1. Citrullus vulgaris, een grote vrucht met vochtig en rood vruchtvlees

watermerk (n)
vattenstämpel

watermolen (n)
vattenkvarn
  2. een molen die door stromend water aangedreven wordt

watermunt (n)
vattenmynta

waternoot (n)
sjönöt

waterpas (n)
vattenpass
  1. een werktuig dat gebruikt wordt om zeker te stellen dat iets loodrecht op de richting van de zwaartekracht komt te staan

waterpeper (n)
bitterpilört

waterpijp (n)
vattenpipa

waterpistool (n)
vattenpistol
  1. pistool waaruit een straal water kan spuiten

waterpolo (n)
vattenpolo
  1. een balsport waarbij twee ploegen van zeven spelers elkaar in het water bestrijden

waterpomptang (n)
rörtång
  1. een platte verstelbare tang (in alle formaten) voor het monteren van buisleidingen

waterput (n)
brunn
  1. put waaruit men water haalt

waterrad (n)
vattenhjul
  1. een schoepenrad dat draait door de stroming van het water

waterral (n)
vattenrall
  1. bepaald soort watervogel, Rallus aquaticus

waterrat (n)
vattensork
  1. grote halfaquatische woelmuis

waterrietzanger (n)
vattensångare

waterski (n)
vattenskidor
  1. ski voor het waterskiën

watersnuffel (n)
sjöflickslända
  1. in Nederland en Vlaanderen voorkomende soort waterjuffer, Enallagma cyathigerum

waterspreeuw (n)
strömstare
  1. bepaald soort bruine, bolle vogel met witte borst, Cinclus cinclus

waterspuwer (n)
vattenkastare

waterstof /ˈʋatərˌstɔf/ (n)
väte
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

waterstofatoom (n)
väteatom
  1. een atoom van het chemisch element waterstof.

waterstofbrug (n)
vätebindning

watertoren (n)
vattentorn
  1. een toren die zorgt voor een gelijkmatige waterdruk in het waterleidingnet

wateruurwerk (n)
vattenur

waterval (n)
vatttenfall, vattenfall
  1. plaats waar stromend water bij een hoogteverschil zijn weg al vallend voortzet

waterverf (n)
akvarellfärg
  1.

watervervuiling (n)
vattenförorening

waterviolier (n)
vattenblink

watervliegtuig (n)
sjöflygplan
  1. een vliegtuig dat kan opstijgen en landen op het water

watervogel (n)
sjöfågel

watervrees (n)
hydrofobi

waterweegbree (n)
svaltingsläktet

waterzuring (n)
vattenskräppa

wattenstaafje (n)
bomullspinne
  1. plukje watten bevestigd op een houten of plastic stokje, gebruikt voor bepaalde medische doeleinden...

wc /ʋese/ (n)
wc
  1. toilet

webdesign (n)
webbdesign
  1.

webserver (n)
webbserver
  1. computerprogramma
  2. server waarop de

website /ˈwɛpsajt/ (n)
webbplats
  1. een plaats waar zich informatie bevindt op het internet, aangeduid met een URL

wedden (v)
slå vad
  1. geld wagen op een toekomstige gebeurtenis

weddenschap (n)
vad

wedergeboren (adj)
pånyttfödd
  2. bekering tot het christelijke geloof

wederkerend voornaamwoord (n)
reflexivt pronomen

wederkerend werkwoord (n)
reflexivt verb
  1. een werkwoord waarbij de handelende persoon tevens het voorwerp van de handeling is

wederopbouw (n)
återuppbyggande
  1. periode waarin de oorlogsschade door de Tweede Wereldoorlog werd hersteld

wederzijds /wedərˈzɛits/ (adj)
ömsesidig

wedijveren (v)
tävla

weduwe /ˈʋeːdyʋə/ (n)
änka
  vrouw

weduwnaar /'ʋedyʋnar/ (n)
änkeman, änkling
  man

wee /ʋeː/ (interjection)
ve
  1. kondigt rampspoed aan

wee /ʋeː/ (n)
sammandragning, krystvärk, värk
  1. samentrekking bij geboorte

weefgetouw /ˈʋeːf.xəˌtɑu̯/ (n)
vävstol
  1. toestel waarmee garen tot weefsel gevlochten wordt

weefsel (n)
vävnad
  2. een groep van gelijkaardige lichaamscellen die dezelfde functie in een levend organisme vervullen
  1. een dunne geweven stof of textiel

weegbree (n)
groblad

weegschaal (n)
Vågen
  1. een meetinstrument waarmee het gewicht kan worden bepaald

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (adj)
vek, mör, svag
  1. slap

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (n)
vecka
  1. tijdseenheid van 7 dagen

weekblad /'ʋekblɑt/ (n)
veckotidning
  1. een publicatie die wekelijks verschijnt

weekdier (n)
blötdjur

weekend /ˈʋikɛnt/ (n)
helg, veckoslut
  1. periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht

weer /weːr/ /ʋɪːr/ /β̞eːr/ (n)
väder
  1. atmosferische gesteldheid

weeralarm (n)
vädervarning
  1. waarschuwing van een meteorologisch instituut bij extreme

weerhaak (n)
hulling

weerkaart (n)
väderkarta
  1. kaart van een bepaald gebied waarop de weerssituatie is weergegeven

weerkundig /ʋerˈkɵndəx/ /ʋerˈkʏndəç/ (adj)
meteorologisk
  1. betrekking hebbend op de weerkunde

weerleggen (v)
motbevisa
  1. een eerdere bewering ontkrachten

weerlegging (n)
motargument
  1. een betoog waarmee men iets weerlegt

weerstaan (v)
motstå
  1. stand houden, weerstand bieden aan

weerstand (n)
motstånd, resistor
  3. een elektronica-onderdeel
  2. de tegenstand die een stroom in een geleider ondervindt
  1. een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken

weerwolf (n)
varulv
  . een mythisch wezen dat bij volle maan van mens in wolf verandert

weeshuis /ˈʋeshœʏs/ (n)
barnhem
  1. een opvanghuis voor wezen

weg /ʋɛχ/ /β̞ɛx/ (n)
väg
  1. smalle strook grond voor het verkeer

wegebben (v)
ebba
  1. geleidelijk afnemen, verdwijnen

wegen /ˈʋeχə(n)/ /β̞eɣə(n)/ (v)
väga
  1. het gewicht/de massa bepalen
  2. een bepaald gewicht/massa als eigenschap hebben

wegenkaart (n)
bilkarta

weggaan /ˈwɛ.ɣaːn/ /ˈʋɛ.χan/ (v)
gå bort
  1. zich ergens vandaan begeven

wegkant (n)
vägkant
  1. de grond vlak naast een weg

weglaten (v)
utelämna
  1. te midden van andere informatie iets niet insluiten

wei /ʋɛɪ/ (n)
äng
  1. een stuk grasland voor begrazing door vee
vassla
  2. een vloeistof die ontstaat als restproduct bij het kaasmaken

weide (n)
äng

weigeren (v)
vägra
  1. niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weigering (n)
vägran
  1. het niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weiland /'ʋɛɪlɑnt/ (n)
äng
  1. een stuk grasland in gebruik voor de begrazing door vee

weinig /ˈwɛɪ̯nɪx/ /ˈʋɛɪ̯nəχ/ /ˈβ̞ɛːnəx/ (indefiniteCardinalNumeral)
lite
  1. in een kleine hoeveelheid, niet veel
få
  2. in een klein aantal

weken /ˈwe.kə(n)/ /ˈʋe.kə(n)/ /ˈβ̞e.kə(n)/ (v)
blötlägga
  1. door langdurig in een vloeistof te leggen zacht, plooibaar of beter wasbaar maken

wekker /ˈʋɛkər/ (n)
väckarklocka
  1. een apparaat dat gebruikt wordt om de tijd bij te houden en een functie heeft die veel geluid produceert op een ingestelde tijd

weldoener (n)
välgörare

welgesteld (adj)
förmögen, välbärgad
  1. financieel goed gesitueerd

weliswaar /ˌʋɛləsˈʋar/ (adv)
dock
  1. geeft een toegeving aan

welk /ʋɛlk/ (relativePronoun)
vilken, vilket, vilka

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ (interjection)
välkommen
  1. begroeting

wellicht /ʋɛˈlɪxt/ (adv)
eventuell
  1. mogelijk, misschien

welnee (interjection)
nä

welopgevoed (adj)
väluppfostrad
  1.

welzijn /'wɛlzɛin/ (n)
välbefinnande
  1. wanneer een individu of maatschappij zich in een goede toestand bevindt ...

wendbaarheid (n)
smidighet
  1. het gemak waarin iets of iemand van richting kan veranderen

wending (n)
sväng

wenkbrauw / ˈwɛŋɡbrɑu / (n)
ögonbryn
  1. knokige rand boven het oog, meestal begroeid met haar

wens /ʋεns/ (n)
önskan, önskning

wenselijk (adj)
önskvärd
  1. wat men zou wensen

wensen /'ʋɛnsən/ (v)
önska

wereld /ˈweː.ʁəlt/ /ˈʋɪː.rɔɫt/ /ˈβ̞eː.rəɫt/ (n)
värld
  1. de aarde

wereldbol (n)
glob
  1. een kaart van het oppervlak van de aarde in de vorm van een bol

werelddeel /ˈweːrəlˌdeːl/ /ˈʋɪːrəɫˌdeːɫ/ /ˈβ̞eːrəlˌdel/ (n)
kontinent
  1. een groot boven de zee uitstekend stuk droog land en de omringende eilanden die op hetzelfde continentale plat liggen

wereldkampioen (n)
världsmästare
  1. persoon die of team dat tijdens een toernooi of competitie om de wereldtitel in een bepaalde tak van sport winnaar is

wereldkampioenschap /ˈweː.rəld.ˌkam.pi.ˌjun.sxɑp/ /ˈʋɪː.rəɫt.ˌkɑm.pi.ˌjun.sχɑp/ /ˈβ̞eː.rəlt.ˌkɑm.pi.ˌjun.sxɑp/ (n)
världsmästerskap
  1. een kampioenschap waarin de besten van de wereld het tegen elkaar opnemen

wereldoorlog (n)
världskrig
  1. een gewapende strijd tussen een zeer groot aantal landen, met name gebruikt voor de Eerste en de Tweede Wereldoorlog.

wereldtentoonstelling (n)
världsutställning
  1. een tentoonstelling waaraan landen uit de wereld aan kunnen deelnemen

wereldverbeteraar (n)
världsförbättrare

wereldvreemd (adj)
aningslös
  1. onbekend buiten de eigen leefruimte

werf /wɛr(ə)f/ (n)
varv
  1. een scheepswerf

werk /ʋɛrk/ (n)
arbete, jobb
  1. dat wat gedaan moet worden
  2. beroep

werkbank (n)
arbetsbänk
  1. werkbank

werkdag (n)
arbetsdag
  1 een dag waarop gewerkt wordt

werkelijk (adj)
verkligen
  1. niet verbeeld

werkelijkheid /'ʋɛrkələkɦɛɪt/ (n)
verklighet
  1. de omstandigheden zoals deze daadwerkelijk bestaan

werken /ʋɛrkən/ (v)
verka, arbeta
  1. arbeid verrichten, lichte vorm van zwoegen

werkgever (n)
arbetsgivare
  1. persoon die of bedrijf dat werk verschaft aan anderen

werkgroep (n)
arbetsgrupp
  1. groep mensen die gezamenlijk een bepaald probleem aanpakt

werking (n)
funkar
  1. de manier waarop iets werkt

werkkapitaal (n)
rörelsekapital
  1.

werkkracht /ˈʋɛrkrɑxt/ (n)
arbetskapacitet
  1. een persoon die gewoonlijk tegen betaling werk verricht

werkloos (adj)
arbetslös

werkloosheid /wɛrkˈloshɛit/ (n)
arbetslöshet
  1. het werkloos zijn
  2. het aandeel van de beroepsbevolking zonder betaalde baan

werkloosheidsuitkering (n)
arbetslöshetsunderstöd
  1. uitkering voor iemand die buiten zijn of haar schuld om werkloos is

werkloosheidsverzekering (n)
arbetslöshetsförsäkring

werktaal (n)
arbetsspråk
  1.

werktitel (n)
arbetstitel
  1.

werktuigmachine (n)
verktygsmaskin
  1.

werkweek (n)
arbetsvecka
  1.dagen per week waarop er gewerkt wordt
  2.het totaal aantal arbeidsuren per week

werkwoord (n)
verb
  1. woordsoort die in de eerste plaats een handeling of toestand uitdrukt

werpen (v)
kasta
  1. met een krachtige zwaai van de arm iets uit de hand naar iets of iemand heen laten gaan

werper (n)
kastare
  3. bij honkbal

wervel (n)
ryggkota
  1. bot van de wervelkolom

wervelkolom (n)
ryggrad

wesp (n)
geting
  1. een zwart-geel gestreept vliesvleugelig insect

wespendief (n)
bivråk
  1.

wespentaille (n)
getingmidja
  1. een zeer smalle taille

west /ʋɛst/ (adv)
väst

westelijk (adj)
västra

westen /ˈʋɛs.tə(n)/ (n)
väst

westers /ʋɛs.tǝɾs/ (adj)
västlig
  1.

wet /wɛt/ (n)
lag
  1. een door de overheid opgestelde regel

wet van Murphy (phraseologicalUnit)
Murphys lag

weten /ˈʋeː.tə(n)/ (v)
veta
  1. ergens kennis van hebben

wetenschap /'ʋetənsxɑp/ (n)
vetenskap
  2. georganiseerde activiteit
  1. het weten van de mens

wetenschappelijk /,ʋetən'sxapələk/ (adj)
vetenskaplig

wetenschapper /ˈʋetəˌsxɑpər/ (n)
vetenskapsman
  1. iemand die de wetenschap beoefent

wettelijk /ˈwɛtələk/ (adj)
lagenlig
  2. tot de wet behorend

weven /ˈweː.və(n)/ /ˈʋe.və(n)/ (v)
väva
  1. draden e.d. dooreenvlechten

wezel (n)
vessla
  1. bepaald soort zoogdier, Mustela nivales

wezen /ˈʋeː.zə(n)/ (n)
varelse
  1. individu

whisky (n)
whisky
  1. een sterke drank die uit gerst of uit maïs en rogge gestookt is

wichelarij (n)
slagruta
  1. het verkrijgen van informatie door middel van bovennatuurlijke of niet wetenschappelijk aangetoonde middelen

wie /wiː/ /ʋiː/ /β̞iː/ (relativePronoun)
vem
  1. vragend voornaamwoord
  2. betrekkelijk voornaamwoord

wie het laatst lacht, lacht het best (interjection)
skrattar bäst som skrattar sist
  degene die aan het eind het beste uit de strijd komt is de daadwerkelijke winnaar

wieg (n)
vagga
  1. een bedje voor een pasgeboren zuigeling, vaak met een hemel van fijn gaas en soms met de mogelijkheid het kind zachtjes heen en weer te bewegen

wiegen /ˈwiɣə(n)/ (v)
vagga
  1. zachtjes heen en weer bewegen, gewoonlijk om een zuigeling in slaap te brengen

wiel (n)
hjul
  1. ronddraaiende schijf

wielbasis (n)
hjulbas
  1. de afstand tussen de twee middelpunten van de voor- en achteras

wielersport (n)
cykelsport
  1. de sport van het wielrennen

wielewaal /'wiː.lə.wal/ (n)
(sommar)gylling
  1. zwart-gele zangvogel

wielklem (n)
klampning

wielmoer (n)
hjulmutter
  1.

wierook (n)
rökelse
  1. een mengsel van aromatische organische stoffen, dat aangestoken kan worden en dan een als aangenaam beoordeelde geur verspreidt, oorspronkelijk met name de hars (olibanum) van de wierookboom Boswellia

wiet /ʋit/ (n)
gräs
  1. een softdrug die bestaat uit gedroogde hennep

wigvormig (adj)
kilformad
  1. vorm van een wig hebbend

wigwam (n)
wigwam
  1. koepelvormig huis gebruikt door de Noord-Amerikaanse indianen

wij /wɛɪ̯/ /ʋɛɪ̯/ /β̞ɛː/ (personalPronoun)
vi
  1. 1e persoon meervoud nominatief

wijden (v)
viga
  1. geheel voor een bepaald doel bestemmen

wijdverspreid (adj)
omfattande
  1. overal aanwezig, vindbaar

wijf /ʋɛi̯f/ (n)
hustru
  1. vrouw

wijk /ʋɛi̯k/ (n)
stadsdel
  1. een bewoond deel van een stad of een gemeente

wijn /wɛɪ̯n/ /ʋɛɪ̯n/ /β̞ɛːn/ (n)
vin
  1. alcoholhoudende drank

wijnbes (n)
vinhallon
  1. Japanse wijnbes

wijndruif (n)
druva
  1. een druif die wordt gebruikt om wijn van te maken

wijnglas (n)
vinglas
  1. een glas dat speciaal ontworpen is om wijn uit te drinken

wijnkaart (n)
vinlista
  1. een lijst waarop men de wijnen die te verkrijgen zijn in een restaurant, wijnhuis, enz... vermeldt in soorten, jaartallen en prijzen

wijnruit (n)
vinruta

wijnstok /ˈʋɛi̯n.stɔk/ (n)
vinranka
  1. klimplant waaraan druiven groeien

wijs /wɛɪ̯s/ /ʋɛɪ̯s/ /β̞ɛːs/ (adj)
vis
  1. van groot inzicht getuigend

wijsheid (n)
visdom, vishet
  1. gerijpt inzicht

wijsvinger (n)
pekfinger
  1. tweede vinger, gelegen tussen de middelvinger en de duim

wijting /ˈʋɛi.tɪŋ/ (n)
vitling
  1. een straalvinnige vis

wijwater (n)
vigvatten
  1. gewijd water

wijwatervat /ˈʋɛɪʋatərˌvɑt/ (n)
vigvattenskål
  1. een meestal aan de muur van een kerk bevestigd vat met water waarmee gelovigen zich besprenkelen

wijzen (v)
peka

wijzerplaat (n)
urtavla
  1. de plaat van een klok waarop de wijzers de tijd aangeven

wijziging (n)
ändring
  1. verandering in een regel, document, wikipagina enz

wiki (n)
wiki
  1. een constructiesysteem voor internetpagina's waar, in het algemeen, iedereen alle pagina's kan wijzigen

wikificeren /ʋɪkifiˈsɪːrə(n)/ (v)
wikifiera
  1. een tekst aanpassen aan het wikisysteem

wikke /ˈwɪkə/ (n)
vickersläktet
  1. (plantkunde) naam voor planten uit het geslacht Vicia

wil /ʋɪl/ (n)
vilja
  1. de bereidheid of zin om iets te doen

wild (adj)
vild
  3. onbeschaafd, bruusk

wild zwijn (n)
vildsvin
  1. bepaald soort zoogdier, Sus scrofa

wilde hond (n)
Afrikansk vildhund
  1. Lycaon pictus, een zoogdier en roofdier uit de orde Carnivora dat veel op een hond lijkt ...

wilde rijst (n)
vildris
  3. graan van Zizania palustris, die worden gegeten als rijst

wildernis (n)
vildmark
  1. een gebied dat weinig door de mens geregeld is

wilg (n)
pil
  1. Salix sp.

willekeurig /wɪləˈkørəx/ (adj)
arbiträr

willen /ˈʋɪ.lən/ (v)
vilja
  1. iets als verlangen of voorkeur hebben

wilsverklaring (n)
viljedeklaration
  1. eenzijdige wilsuiting die gericht is op het tot stand brengen van rechtsgevolgen

wimpel /ˈʋɪmpəɫ/ (n)
vimpel

wimper (n)
ögonfrans

wind /ʋɪnt/ (n)
vind, blåst
  1. stroming van lucht veroorzaakt door luchtdrukverschillen

winde (n)
vindeväxter
  2. benaming voor slingerende planten met kegelvormige bloemen uit het geslacht Convolvus
id
  3. bepaald soort karperachtige zoetwatervis, Leuciscus idus

winden /ˈʋɪndə(n)/ (v)
vinda
  1. een draad of kabel draaiend op een as of klos aanbrengen

windenergie (n)
vindenergi

winderig (adj)
blåsig
  1. weerstoestand waarbij er veel wind aanwezig is

windhaan (n)
flöjel

windmolen (n)
väderkvarn
  1. molen die door de wind gedreven wordt

windmolenpark (n)
vindkraftspark
  1. een gebied waar windenergie gewonnen wordt met behulp van een aantal molens

windroos (n)
kompassros

windscherm (n)
vindskydd
  1.

windstilte (n)
bleke
  1. periode met geen of weinig wind

windwijzer (n)
vindflöjel
  1.

winkel /ˈwɪŋkəl/ (n)
butik, affär
  1. plaats waar koopwaar wordt verkocht

winkelcentrum (n)
affärscenter
  1. gebied of overdekte galerij waar meerdere winkels en horecazaken zijn gevestigd

winkeldief (n)
snattare
  1. iemand die iets steelt in een winkel

winkeldiefstal (n)
snatteri
  1. de daad van het stelen van goederen uit een winkel

winkeljuffrouw /ˈwɪŋkəl.jʏˈfrɑu/ (n)
butiksbiträde, försäljare, säljare
  1. een vrouw die beroepsmatig in een winkel, een supermarkt, een warenhuis of buiten werkt, met name klanten bedient, waren verkoopt of achter de kassa zit

winkelstraat (n)
affärsgata

winkelwagen (n)
kundvagn, carrito
  1. een wagentje dat in winkels wordt gebruikt om tijdens het winkelen producten in te verzamelen

winnaar (n)
segrare
  1. degene die een strijd of wedstrijd in zijn voordeel beslist

winnen /ˈwɪnə(n)/ /ˈʋɪnə(n)/ /ˈβ̞ɪnə(n)/ (v)
vinna
  1. als beste partij uit een wedstrijd komen
  2. iets verkrijgen voor een goede prestatie bij een wedstrijd
extrahera, urvinna
  3. een grondstof uit de natuur halen

winst /ʋɪnst/ (n)
vinst
  1. datgene wat men meer heeft dan voordat men investeerde

winstaandeel (n)
vinstdelning
  1.

winter /ʋɪntər/ (n)
vinter
  1. seizoen

wintereik (n)
bergek
  1. bepaald soort loofboom, Quercus petrae

winterkoning (n)
gärdsmyg
  1. klein gedrongen vogeltje met opgewipt staartje,

winters (adj)
vintrig
  1. typerend voor de winter

winterslaap (n)
vinterdvala, vintersömn, dvala
  1. een toestand van hypothermie en inactiviteit bij sommige warmbloedige dieren in de winter

wip /ʋɪp/ (n)
gungbräde
  1. een speeltuig bestaande uit een balk die in het midden op een verhoogde steun rust

wipwap (v)
gungbräda
  1. een speeltuig bestaande uit een balk die in het midden op een verhoogde steun rust

wisent (n)
visent
  1. bepaald soort zooɡdier, Bison bonasus

wiskunde (n)
matematik
  1. de formele studie van patronen en structuren.

wiskundig /ʋɪsˈkʏndəx/ (adj)
matematisk
  1. op wiskunde betrekking hebbend of er gebruik van makend

wissel /ʋɪsəl/ (n)
växel
  2. handelspapier voor de overdracht van geld

wisselgeld (n)
växel

wisselkoers (n)
växelkurs
  wisselkoers

wisselstroom (n)
växelström
  1. wisselstroom

wissen (v)
radera
  1. het niet meer laten bestaan van

wit /ʋɪt/ (adj)
vit
  1. kleur

wit /ʋɪt/ (n)
vit, vitt
  1. lichtst mogelijke kleur

witachtig (adj)
vitaktig

witboek (n)
vitbok
  1. een document dat beschrijft hoe overheidsbeleid, een technologie, en/of product een specifiek probleem oplost

witgloeiend (adj)
bländande
  1. van een metaal dat het zo heet is dat het een wit licht uitstraalt

witgoud (n)
vitguld
  1. een legering van goud en palladium

witlof (n)
cikoriasallad
  1. loof van met dat doel in het donker geteelde varianten van cichorei, Cichorium intybus var. foliosum

witte balsamicoazijn (n)
vit balsamvinäger
  witte wijnazijn met toegevoegde druivenmost

witte haai (n)
vithaj
  1. Carcharodon carcharias, de bekendste en de meest gevreesde haai

witte kwikstaart (n)
sädesärla
  1. zangvogel (Motacilla alba)

witte wijn (phraseologicalUnit)
vitvin, vitt vin
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van voornamelijk witte druiven

wittekool (n)
vitkål
  1. en 2. (bladeren van) sluitkoolgewas dat lichtgroen tot wit van kleur is

wodka (n)
vodka
  1. een heldere, kleurloze en nagenoeg geurloze sterkedrank

woede /ˈʋudə/ (n)
ilska, raseri, vrede
  1. een gevoel van erge kwaadheid

woedend /'ʋudənt/ (adj)
rasande, ursinnig
  1. bijzonder boos

woef (interjection)
voff, vov
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

woekeraar /ˈwukərar/ (n)
ockrare, penningutlånare
  1. iemand die woeker drijft

woekerprijs (n)
ocker pris

woekerrente (n)
ocker

woelrat (n)
vattensork
  1. grote halfaquatische woelmuis

woensdag /ˈʋunzdɑx/ (n)
onsdag
  1. een dag van de week die na dinsdag en voor donderdag komt

woestenij (n)
öken
  1. een onherbergzaam gebied dat door niemand verzorgd wordt

woestijn (n)
öken
  1. grote dorre vlakte, met weinig neerslag en weinig vegetatie

woiwode (n)
vojvod
  1. titel voor bestuurder of legeraanvoerder in Slavische gebieden

woiwodschap /ˈvɔɪ̯vɔtsxɑp/ (n)
vojvodskap
  1. naam voor bepaalde bestuurlijke gebieden in Oost-Europa

wok (n)
wokpanna
  1. ronde pan die wordt gebruikt in de oosterse keuken, vooral om te roerbakken

wol /ʋɔl/ (n)
ull, ylle
  1. weefsel van wollen garens

wolf /wɔlf/ /ʋɔlf/ (n)
varg, ulv
  1. bepaald zoogdier, Canis lupus

wolfraam (n)
volfram
  1. scheikundig element met symbool W en atoomnummer 74

wolfskers (n)
belladonna

wolk (n)
moln, sky
  1. een samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes

wolkenkrabber /ˈwɔlkə(n)ˌkrɑbər/ /ˈʋɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ /ˈβ̞ɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ (n)
skyskrapa
  1. een zeer hoog gebouw dat met bewolkt weer zichtbaar in de wolken kan steken

wolvin /wɔlˈvɪn/ /ʋɔlˈvɪn/ (n)
varginna
  vrouwelijke wolf

wombat (n)
vombat

wond /wɔnd/ /ʋɔnt/ /β̞ɔnt/ (n)
sår
  1. een beschadiging in of aan het lichaam

wonder (n)
under, mirakel
  1. een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt

wonen /ˈwo.nə(n)/ /ˈʋo.nə(n)/ /ˈβ̞o.nə(n)/ (v)
bo
  1. een permanente behuizing hebben

woongemeenschap (n)
bostadskollektiv

woonkamer (n)
vardagsrum
  1. een kamer ingericht om in te wonen (vermaak, ontvangst van gasten)

woonplaats (n)
boplats

woord /ʋoːrt/ /ˈʋʊːrt/ /ˈβoːrd/ /ˈβoːrt/ (n)
ord
  1. spraakklank of betekeniseenheid die bestaat uit minimaal één vrij morfeem en minimaal nul gebonden morfemen
  2. belofte
  4. de natuurlijke eenheid van informatie voor een bepaalde computerarchitectuur
  3. het woord van god of de inhoud van de bijbel

woordenboek /ˈʋɔːrdə(n)ˌbuk/ (n)
ordbok, lexikon
  1. een boek waarin de woorden en uitdrukkingen van een taal zijn gerangschikt met hun...

woordenlijst /ˈʋɔːrdə(n)ˌlɛɪst/ (n)
ordlista
  1. een lijst bestaande uit woorden

woordenschat (n)
vokabulär

woordfamilie (n)
ordfamilj
  1. groep woorden die eenzelfde stam hebben

woordsoort (n)
ordklass
  1. categorie waarin bepaalde woorden naar gelang het grammaticale gebruik in onderverdeeld worden

woordveld (n)
lexikal fält
  1. lexicaal veld

woordvoerder (n)
språkrör
  1. persoon

woordvolgorde (n)
ordföljd
  1. volgorde van woorden in een zin

worden /ˈwɔrdə(n)/ /ˈʋɔrdə(n)/ /ˈβ̞ɔrdə(n)/ (v)
bli
  1. vormt de lijdende vorm
  2. gaan zijn, zich ontwikkelen tot

workaholic (n)
arbetsmyra
  1.

worm /ʋɔrm/ (n)
mask
  1. een betrekkelijk klein, lang, ongewerveld dier met een zacht lichaam

wormstekig (adj)
maskäten
  1. door wormen aangevreten

worp /ʋɔrp/ (n)
kast
  1. de handeling van het werpen van iets
kull
  2. het aantal jonge dieren dat een moederdier bij één dracht op de wereld zet

worst /wɔrst/ (n)
korv
  1. een toegebonden eind darm of vlies dat gevuld is met vleeswaar

worstelen (v)
brotta

wort (n)
vört
  1. aftreksel van mout

wortel /ˈʋɔrtəl/ (n)
morot
  1. Groente peen
rot
  2. Ondergrondse gedeelte van een plant
  3. Getal
  4. Woord

woud /ʋʌːt/ /ʋʌːut/ (n)
kluster
  1. groot bos

woudaap (n)
dvärgrördrom
  1. kleinste reigersoort die in Nederland voorkomt

wouw /ʋʌʊ̯/ /β̞ʌːβ̞/ (n)
glada
  1. benaming voor roofvogels uit het geslacht Milvus
färgreseda
  B. bepaalde plant, Reseda luteola

wraak (n)
hämnd
  1. het vergelden van doorgemaakt lijden

wrak (n)
vrak

wrat (n)
vårta
  1. knobbeltje

wreken (v)
hämnas
  1. iemand straffen om het onrecht dat hij of zij je heeft aangedaan

wreker (n)
hämnare

wrijven (v)
gnida
  1. handeling

wrok (n)
groll

wrong (n)
bindel
  1. oorspronkelijk een rol van twee ineengedraaide repen stof, gevuld met haar of wol, aangebracht bovenop de helm om vijandelijke slagen te breken

wuiven /wœyvə/ (v)
vinka
  1. een groet brengen door met de handen te zwaaien
  2. heen en weer buigen, zwenken

wulk (n)
vanlig valthornssnäcka
  1. Buccinum undatum

wulp (n)
storspov
  1. Numenius arquata, een vogel uit de familie van de snipachtigen (Scolopacidae)

wurgen (v)
strypa
  1. iets of iemand vermoorden door het dichtknijpen van de keel

xanthine /ksɑnˈtinə/ (n)
xantin
  1. een organische stof die in vlees, urine en andere dierlijke stoffen voorkomt

xenofobie /ksenofoˈbi/ (n)
xenofobi
  1. een afkeer van alles wat vreemd of buitenlands is

xenofoob (n)
främlingshatare
  1. iemand die een sterke afkeer van vreemdelingen heeft

xenohormoon (n)
xenohormon
  1.

xenon /ˈksenɔn/ (n)
xenon
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Xe en het atoomnummer 54

xtc-pil /ˈɛkstəsiˌpɪl/ (n)
XTC-piller
  1. een pil van xtc

xyleem /ksiˈlem/ (n)
xylem
  1.

xylitol /ˌksiliˈtɔl/ (n)
xylitol
  1. een zoetstof die bereid is door hydrogenatie van xylose

xylofoon (n)
xylofon
  1. melodisch slaginstrument dat bestaat uit een reeks op toon gestemde hardhouten staafjes waar met kleine hamertjes op geslagen wordt

xylografie /ˌksiloɣraˈfi/ (n)
xylografi
  1. houtsnijkunst
  2. houtsnede of houtgravure

y-as (n)
y-axel
  1.

yang (n)
yang
  1. het actieve mannelijke beginsel in de kosmos (volgens de Chinese filosofie), één van beide principes die samen de tao vormen

yard (n)
yard
  1. een Angelsaksische lengtemaat (3 voet is 0,9144 m)
  2. een Engelse vlaktemaat (12,14 ha)

yen (n)
yen
  1. de munteenheid van Japan

yeti /ˈjeti/ (n)
jeti, snöman
  1. een legendarisch monster met de bijnaam 'de verschrikkelijke sneeuwman' die voor zou komen in de Himalaya

yoga /ˈjoxa/ (n)
yoga
  1. het streven om door lichamelijke en geestelijke methoden van concentratie tot hogere bewustzijnstoestanden te geraken

yoghurt /ˈjɔxərt/ /ˈjɔχərt/ (n)
yoghurt
  1. lichtzuur, lobbig zuivelproduct

ytterbium (n)
ytterbium
  1. scheikundig element met symbool Yb en atoomnummer 70

yttrium (n)
yttrium
  1.

yuppie (n)
yuppie
  1. jong, kindloos persoon die snel carrière gemaakt heeft en een exclusieve, trendgevoelige levensstijl heeft

yurt (n)
jurta
  1. een ronde nomadentent

zaad /zaːt/ (n)
frö
  1. een bevruchte kiem waaruit een nieuwe plant van dezelfde soort groeit

zaadknop (n)
fröanlag
  1. een klein knopje in het vruchtbeginsel waaruit na bevruchting een zaadje groeit

zaadleider /'zadlɛɪdər/ (n)
sädesledare

zaag /zax/ (n)
såg
  1. een stuk gereedschap met een scherp getand metalen blad om voorwerpen in stukken te verdelen

zaagmeel (n)
spån, sågspån
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaagsel /'zaxsəl/ (n)
spån, sågspån
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaagtand /'zaxtɑnt/ (n)
sågtand
  1. scherpe tandvormige karteling aangebracht op de rand van een zaagblad

zaagvis (n)
sågfisk
  1. benaming voor haaiachtige vissen met aan de kop een zaagvormig uitsteeksel uit de familie Pristidae

zaaien (v)
så
  1. zaad strooien

zaailing (n)
planta
  1. uit zaad opgekweekte plant, het stadium volgend op de kiemplant

zaal /zal/ (n)
salong

zacht /zɑxt/ (adv)
mjuk
  1. gemakkelijk samen te drukken en/of te buigen

zadel (n)
sadel
  zitplaats op dier of fiets

zadelen (v)
sadla
  1. een zadel plaatsen op

zadelmaker (n)
sadelmakare
  1. een persoon die zadels maakt

zadelpijn /'zadəlpɛɪn/ (n)
ridsår
  1. de pijnlijke gevolgen van het langdurig in het zadel zitten wanneer men daaraan niet gewend is

zadelpunt /'zadəlpɵnt/ (n)
sadelpunkt
  1. een punt op een gekromd vlak dat in de ene richting een maximum en in de andere een minimum is

zagen /ˈza.ɣə(n)/ /ˈza.χə(n)/ (v)
såga
  1. in stukken delen door middel van een zaag

zak (n)
säck
  1. slappe, vormeloze tas
ficka
  2. een plek in kleding waarin kleine spullen kunnen worden meegedragen

zakdoek /ˈzɑgduk/ (n)
näsduk
  1. een doek om de neus in te snuiten

zaken /zaːkən/ (n)
angelägenhet
  2. commerciële activiteiten

zakenman /'zakəmɑn/ (n)
affärsman
  1. iemand die met zakendoen zijn brood verdient

zakenreis (n)
affärs resa

zakgeld (n)
månadspeng

zakkenroller (n)
ficktjuv
  1. iemand die ongemerkt waardevolle zaken steelt

zaklamp /ˈzɑklɑmp/ (n)
ficklampa
  1. lamp op zakformaat

zakmes /ˈzɑkmɛs/ (n)
fickkniv
  1. een klein invouwbaar mes, vaak met extra gereedschappen

zalf (n)
salva
  smeerbare massa om op de huid aan te brengen

zalig (adj)
salig
  1. gerechtvaardigd tegenover God, doordat men van zonde bevrijd is
  2. bijzonder aangenaam, hemels

zalm /zɑlm/ /zɑɫm/ (n)
lax
  1. benaming voor een aantal vissoorten uit de familie Salmonidae

zalven /zɑlvə(n)/ (v)
smörja
  2. het aanbrengen van een welriekende olie, meestal als inhuldiging in een politieke of religieuze hoedanigheid

zand (n)
sand
  1. losse massa die bestaat uit miljoenen stukjes steen en schelpen

zandbak (n)
sandlåda
  1. een bak gevuld met zand om in te spelen

zandbank (n)
sandbank
  1. een ophoping van zand op de bodem van een zee of meer

zander (n)
gös
  1. benaming voor de zoetwatervis Sander lucioperca

zandhaver (n)
strandråg
  1. bepaalde vaste plant die van nature in Noord-Europa en aan de West-Europese kusten voorkomt, Leymus arenarius

zandkasteel (n)
sandslott
  1. een van zand gebouwd miniatuurkasteel

zandkorrel (n)
sandkorn
  1. een korreltje zand

zandloper /ˈzɑntlopər/ (n)
timglas
  1. toestel waarmee de tijd wordt gemeten door zand uit het bovenste reservoir via een smalle doorgang naar het onderste reservoir te laten lopen

zandsteen (n)
sandsten

zandstrand (n)
sandstrand
  1. een vlakke kuststrook die vrijwel geheel uit zand bestaat

zandweg (n)
sandväg
  1. zandweg. Weg met onverhard wegdek

zanger /ˈzɑŋər/ (n)
sångare
  1. een mannelijk iemand die zingt

zangeres (n)
sångerska
  1. een vrouwelijk iemand die zingt

zanglijster (n)
taltrast
  1. Turdus philomelos, een lijstersoort die algemeen is in Nederland en Vlaanderen

zappen /zɛpən/ (v)
zappa

zaterdag (n)
lördag
  1. een dag van de week die na vrijdag en voor zondag komt

zavelboom (n)
sävenbom
  1. Juniperus sabina, een verwant van de jeneverbes die in Europa op wat grotere hoogte voorkomt

ze (personalPronoun)
de
  2. clitische vorm van zij (derde persoon meervoud)

zebra (n)
sebra, zebra
  1. zwart-wit gestreepte paardachtige

zebrapad (n)
övergångsställe
  1. een patroon van witte strepen aangebracht op het wegdek ter aanduiding van een beschermde voetgangersoversteekplaats

zedelijk (adj)
moralisk
  1. zoals het volgens normen en waarden behoort

zedelijkheid (n)
moral

zee /ze/ /zeː/ (n)
hav, sjö
  1. uitgestrektheid zoutwater

zee-egel (n)
sjöborre
  1. een op de zeebodem levend bolvormig stekelig ongewerveld diertje

zee-engte (n)
sund
  1.

zeeanemoon (n)
havsanemon
  1. benaming voor dieren uit de orde Actiniaria

zeeaquarium /ˈzeʲʔɑˌkʋarijəm/ (n)
saltvattenakvarium
  1. zoutwateraquarium voor zeevissen

zeearend (n)
havsörn
  1. bepaald soort roofvogel die in kustgebieden leeft, Haliaeetus albicilla

zeebanket (n)
havrätten
  1. gevarieerde vismaaltijd

zeebeving (n)
sjöskalv
  1. aardbeving waarvan het epicentrum op de bodem van de zee ligt

zeebodem (n)
havsbotten
  1. het grondvlak van een zee

zeedistel (n)
martorn
  1. Eryngium maritimum

zeef (n)
sil
  1. werktuig om grovere van fijnere bestanddelen te scheiden

zeegang (n)
sjögång
  1. de deining van de zee

zeehond (n)
knubbsäl
  1. benaming voor zoogdieren uit de familie Phocidae

zeekoe (n)
sirendjur
  1. plantenetend zoogdier uit de orde Sirenia

zeekoet /ˈzekut/ (n)
sillgrissla
  1. zwart-witte zeevogel, Uria aalge

zeekomkommer (n)
sjögurka
  1. benaming voor op de op komkommers lijkende zeedieren uit de klasse Holothuroidea

zeekreeft (n)
hummer
  1. in zee levende kreeft

zeeleeuw (n)
sjölejon
  1. grote oorrob

zeelt (n)
sutare
  1. bepaald soort karperachtiɡe zoetwatervis, Tinca tinca

zeeluipaard /ˈzelœʏpart/ (n)
sjöleopard
  1. bepaald soort zoogdier, Hydrurga leptonyx

zeem /zem/ (n)
sämskskinn
  1. een stuk zeemleer waarmee men een glazen ruit droog kan wrijven
  2. zeemleer, leer gemaakt van gemzenhuid

zeeman (n)
sjöman

zeemeermin /ˈzemermɪn/ (n)
sjöjungfru, havsfru
  1. mytisch zeewezen

zeemijl (n)
nautisk mil, sjömil
  1. afstandsmaat, in gebruik op zee, 1852m

zeeolifant (n)
sjöelefant
  1. rob uit het geslacht Mirounga

zeeotter /ˈzeʔɔtər/ (n)
havsutter
  1. bepaald soort zoogdier, Enhydra lutris

zeep (n)
tvål, såpa
  1. schuimverwerkend reinigingsmiddel

zeepbel (n)
såpbubbla
  1. bolvormig vlies van water en zeep dat een hoeveelheid gas (meestal lucht) omringt

zeeschildpad (n)
havssköldpadda
  1. benaming voor zeedieren uit de familie Cheloniidae

zeeslag (n)
sjöslag
  1. militair treffen op zee
sänka skepp
  2. bordspel

zeester (n)
sjöstjärna
  1. benaming voor schijfvormige zeedieren met vijf armen uit de klasse Asteroidea

zeevaarder (n)
sjöfarare
  1. iemand die voor zijn beroep de zee bevaart

zeevaart (n)
sjöfart
  1. scheepvaart over de zee

zeevogel /ˈzeˌvoχɔɫ/ /ˈzeːˌvoːɣəl/ (n)
sjöfågel, havsfågel
  1. een vogel die vooral in de directe omgeving van de zee leeft

zeevruchten (n)
havets frukter
  2. allerlei eetbare schaal- en schelpdieren

zeewater /ˈzeʋatər/ (n)
havsvatten
  1. water waarin diverse zouten zijn opgelost en waarmee de zeeën gevuld zijn

zeewier (n)
tång
  1. in zee levend wier

zeeziek /zezik/ (adj)
sjösjuk

zeeziekte /ˈze.zik.tə/ (n)
sjösjuka
  1. misselijkheid als gevolg van de onregelmatige beweging van een schip

zeezoogdier (n)
havsdäggdjur

zegel /ˈzexəl/ (n)
sigill
  1. een middel om een voorwerp zodanig af te sluiten dat er later nagegaan kan worden of het geopend is

zegelring /ˈzeɣəɫˌrɪŋ/ (n)
sigillring
  1. een ring die aan de rugzijde voorzien is van een gravure, waarmee een zegel kan worden gestempeld

zegen /ˈzeːɣə(n)/ /ˈzeːχə(n)/ (n)
välsignelse
  1. verlening van goddelijke of bovennatuurlijke bijstand
not
  4. breed en naar verhouding niet erg hoog sleepnet

zegenen (v)
välsigna
  1. de zegen geven

zegge (n)
starr
  1. Carex een geslacht van zowel bladverliezende als groenblijvende kruidachtige planten, behorend tot de cypergrassenfamilie

zeggen (v)
säga
  1. mondeling mededelen, spreken, betuigen

zeil (n)
segel
  1. doek dat in een mast gehesen is met als doel wind te vangen

zeilboot (n)
segelbåt, kutter
  1. een boot waarmee gezeild kan worden

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (v)
segla
  1. voortgestuwd worden door de druk van de wind tegen een opgehouden zeil

zeilklaar /ˈzɛilklar/ (adj)
seglingsklar
  1. gereed om te gaan zeilen

zeilmaker (n)
segelmakare
  1. iemand die zeilen vervaardigt

zeilschip (n)
segelfartyg, seglare
  1. een schip waarmee gezeild kan worden

zeilsteen (n)
magnetit

zeilvaardig /ˈzɛilvardəx/ (adj)
seglingsklar
  1. gereed om te gaan zeilen

zeis (n)
lie
  1. maaiwerktuig met gebogen snijblad en lange stok

zeker /ˈze.kər/ (adj)
säker
  1. waaraan niet getwijfeld hoeft te worden

zekeren /ˈze.kə.rə(n)/ (v)
säkra
  1. het touw waarmee iemand klimt op een veilige manier vasthouden

zekerheid /'zekərɦɛɪt/ (n)
säkerhet

zekering (n)
säkring
  1. elektronisch element ter voorkoming van een te grote stroom

zelden (adv)
sällan
  1. bijzonder weinig voorkomend

zeldzaam /'zɛltsam/ (adj)
sällsynt
  1. naar verhouding gering in aantal

zelf /zɛlf/ /zɛɫf/ (demonstrativePronoun)
själv
  1. in eigen persoon
  2. in tegenstelling met iets anders

zelfbeschikking (n)
självbestämmande
  2. de mogelijkheid voor een volk om te bepalen onder welke soevereiniteit het wil vallen
  1. wilsvrijheid van het individu

zelfinzicht (n)
självskattning
  1.

zelfkant (n)
stad
  1. elk van de meestal versterkt geweven zijkanten van een weefsel in de lengterichting van het doek

zelfmoord /ˈzɛɫfmoːrt/ (n)
självmord
  1. handeling waarbij men een einde maakt aan zijn eigen leven.

zelfmoordbrief (n)
självmordsbrev
  1. brief die als verklaring of afscheid achtergelaten wordt door iemand die zelfmoord pleegt

zelfmoordterrorist (n)
självmordsbombare
  1. iemand die bereid is terreur te zaaien ook als dat tot de eigen dood leidt

zelfportret /'zɛlfpɔrtrɛt/ (n)
självporträtt
  1. een kunstwerk gebaseerd op de afbeelding van het eigen gezicht

zelfs (adv)
även

zelfspot (n)
självironi
  1. jezelf belachelijk maken met humoristische intentie

zelfstandig naamwoord (n)
substantiv, nomen
  1. woordsoort die een zekere mate van zelfstandigheid van het genoemde uitdrukt, in veel talen standaard gecombineerd met een lidwoord

zelfverbranding (n)
självförbränning
  1. verbranding van zichzelf

zelfverdediging (n)
självförsvar
  1. verdediging van zichzelf

zelfvernedering (n)
självförnedring
  1. het zichzelf in een oneervolle, schaamte veroorzakende positie brengen

zendtijd (n)
sändningstid
  1.

zenit /zenɪt/ (n)
zenit
  1. het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel

zenuw (n)
nerv
  1. een onderdeel van het perifeer zenuwstelsel, bestaande uit gebundelde uitlopers van zenuwcellen

zenuwachtig /ˈzenʏˌʋɑxtəx/ (adj)
nervös
  1. lijdend onder een gevoelig, snel geraakt zenuwstelsel

zenuwstelsel (n)
nervsystem
  1. het gehele zenuwsysteem

zepen (v)
tvåla in

zes (n)
sex
  1. het getal 6

zesde /ˈzɛs.də/ /ˈzɛz.də/ (ordinalAdjective)
sjätte
  nummer zes in een rij

zesendertig (cardinalNumeral)
trettiosex
  1. het getal 36

zesentwintig (cardinalNumeral)
tjugosex
  1. het getal 26

zesenveertig (cardinalNumeral)
fyrtiosex
  1. het getal 46

zeshoek /zɛsɦuk/ (n)
sexhörning, hexagon
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit zes hoeken en derhalve ook zes zijden

zesjarig (adj)
sexårig
  1. 6 jaren durend
sexårig, sexåring
  2. met de leeftijd van 6 jaar

zesjarige (n)
sexåring
  1. levend wezen dat 6 jaar oud is of iets dat 6 jaar bestaat

zestien (cardinalNumeral)
sexton
  1. het getal 16

zestiende (ordinalAdjective)
sextonde

zestienjarig (adj)
sextonårig
  1. 16 jaren durend
sextonårig, sextonåring
  2. met de leeftijd van 16 jaar

zestienjarige (n)
sextonåring
  1. levend wezen dat 16 jaar oud is of iets dat 16 jaar bestaat

zestienmetergebied (n)
straffområde
  1. gedeelte van het voetbalveld

zestig (cardinalNumeral)
sextio
  1. het getal 60

zestigste (ordinalAdjective)
sextionde

zet /zɛt/ (n)
knuff
  beweging waarbij iets verplaatst wordt
drag
  handeling gedurende een spelbeurt

zetel (n)
säte
  1. constructie bestemd om prettig op te zitten
  2. lidmaatschap van een raad of vergadering met een beperkt aantal leden
  3. plaats waar een organisatie gevestigd is

zetmeel (n)
stärkelse

zetpil (n)
stolpiller
  1. een medicament in de vorm van een pil die via de anus toegediend wordt

zeug (n)
sugga, so
  1. vrouwtjesvarken

zeven /ˈzøvən/ (cardinalNumeral)
sju, sjua
  1. het getal 7

zevenboom (n)
sävenbom
  1. Juniperus sabina, een verwant van de jeneverbes die in Europa op wat grotere hoogte voorkomt

zevende /ˈze.vən.də/ (ordinalAdjective)
sjunde

zevenendertig /ˈzøvənənˌdɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettiosju
  1. het getal 37

zevenennegentig /ˈzøvənəˌneɣəntəx/ (cardinalNumeral)
nittiosju
  1. het getal 97

zevenentwintig /ˈzøvənənˌtwɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugosju
  1. het getal 27

zevenenveertig /ˈzøvənənˌfertəx/ (cardinalNumeral)
fyrtiosju
  1. het getal 47

zevengetijdenklaver (n)
blåväppling
  plant en kruid

zevenhonderd /ˈzeːvə(n)ˌɦɔndərt/ /ˈzøvənˌhɔndərt/ (cardinalNumeral)
sjuhundra
  1. het getal 700

zevenjarig /ˈzøvənˌjarəx/ (adj)
sjuårig
  1. 7 jaren durend
sjuårig, sjuåring
  2. met de leeftijd van 7 jaar

zevenjarige /ˈzøvənˌjarəɣə/ (n)
sjuåring
  1. levend wezen dat 7 jaar oud is of iets dat 7 jaar bestaat

zeventien /ˈzøvənˌtin/ (cardinalNumeral)
sjutton
  1. het getal 17

zeventiende (ordinalAdjective)
sjuttonde

zeventienjarig /ˈzøvəntinˌjarəx/ (adj)
sjuttonårig
  1. 17 jaren durend
sjuttonårig, sjuttonåring
  2. met de leeftijd van 17 jaar

zeventienjarige /ˈzøvəntinˌjarəɣə/ (n)
sjuttonåring
  1. levend wezen dat 17 jaar oud is of iets dat 17 jaar bestaat

zeventig /ˈzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttio
  1. het getal 70

zevenvoudig (adj)
sjufaldig
  1. voor de zevende keer

zicht /zɪxt/ (n)
sikt
  1. wat gezien kan worden

zichtbaar (adj)
synlig, synbar

zichzelf (reflexivePersonalPronoun)
sig själva

ziek /zik/ (adj)
sjuk
  1. lichamelijke toestand

ziekelijk (adj)
sjuklig
  1. geneigd om vaak ziek te zijn

ziekengeld (n)
sjukpenning
  1. compensatie voor loon gederfd door ziekte

ziekenhuis /ˈzi.kǝn.ˌɦœʏs/ (n)
sjukhus, lasarett
  1. instelling voor onderzoek, behandeling en verpleging van zieken

ziekte (n)
sjukdom

ziekte van Parkinson (n)
Parkinsons sjukdom
  1. ziekte die het centrale zenuwstelsel steeds verder aantast

ziekteleer (n)
patologi

ziel /zil/ (n)
själ
  1. het wezen van het niet-stoffelijke van de mens

zielkunde (n)
psykologi

zien (v)
se
  1. waarnemen met het oog

ziften /ˈzɪftə(n)/ (v)
sikta
  1. de grote van de kleine deeltjes scheiden met behulp van een zeef

zigeuner (n)
Zigenare

zij /sɛɪ̯/ /zɛɪ̯/ /zɛː/ (personalPronoun)
hon
  1. 3e persoon enkelvoud vrouwelijk
de
  2. 3e persoon meervoud

zijde (n)
sida
  1. kant

zijkant /zɛɪkɑnt/ (n)
sida
  1. datgene dat de zijde vormt

zijn (possessivePronoun)
hans
  1. derde persoon enkelvoud m/o

zijn (v)
vara
  3. zich bevinden.
  5. gelijk zijn aan.
  6. tot de groep behoren van
  11. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van de lijdende vorm
  7. de eigenschap hebben.
  1. bestaan
  10. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van ergatieven

zijrivier (n)
biflod
  1. een rivier die niet in zee maar in een andere rivier uitmondt

zijspan /'zɛɪspɑn/ (n)
sidovagn
  1. karretje dat naast een motorfiets bevestigd is voor het vervoer van een passagier

zilver (n)
silver

zilvermeeuw (n)
gråtrut
  1. grote meeuwensoort

zilverrug (n)
silverrygg
  1.

zilverspar (n)
ädelgran
  1. benaming voor naaldbomen uit het geslacht Abies

zilvervliesrijst /'zɪlvərvlisrɛist/ (n)
råris
  rijst waarvan de zemelen en de kiem niet verwijderd zijn

zin /zɪn/ (n)
mening, fras
  1. een serie woorden die gezamenlijk in syntactisch verband een afgerond geheel vormen

zindelijk (adj)
rumsren
  1.2 van huisdieren: alleen buitenshuis of binnenshuis op een daarvoor bestemde plaats poepend en plassend

zindelijkheidstraining (n)
toaletträning
  1. een jong kind leren om de natuurlijke behoeften te beheersen en alleen uit te oefenen op een aangewezen plek

zingen (v)
sjunga
  1. het musiceren met de menselijke stem

zink (n)
zink
  1. , een scheikundig element met symbool Zn en atoomnummer 30. Het is een blauw/wit overgangsmetaal

zinken /zɪŋkə(n)/ (v)
sjunka
  1. in een vloeistof, meestal water, traag naar beneden zakken

zinkgeel (adj)
zinkgul

zintuig /ˈzɪntœx/ /ˈzɪntœyx/ (n)
känsla, sinne
  1. orgaan

zionisme /zijoˈnɪsmə/ (n)
sionism

zirkonium (n)
zirkonium
  1. scheikundig element met symbool Zr en atoomnummer 40

zirkoon /zɪr'koːn/ (n)
zirkon
  1. een mineraal

zitkuil (n)
sittgrop
  1. verlaagd gedeelte waar gezeten kan worden

zitplaats (n)
plats
  1. een plaats waar men kan zitten

zitten /ˈzɪ.tə(n)/ (v)
sitta
  1. op het zitvlak rusten

zitzak (n)
saccosäck
  1. zitmeubel

zodanig (adv)
så
  1. in die mate

zodra /zoˈdra/ (conjunction)
så snart
  1. geeft aan welke gebeurtenis eerst moe(s)t plaatsvinden

zoek (adj)
borta
  1. niet terug te vinden

zoeken (v)
söka, leta
  1. proberen te vinden

zoeklicht (n)
sökljus

zoekmachine /zukmaʃinə/ (n)
sökmotor
  1. een instrument waarmee men informatie kan zoeken in een bepaalde collectie; dit kan een bibliotheek, het internet, of een persoonlijke verzameling zijn

zoekmachineoptimalisatie (n)
sökmotoroptimering
  1.

zoemen (v)
surra
  1. een vrij zacht continu geluid voortbrengen dat op de z-klank lijkt

zoet /ˈzut/ (adj)
söt
  1. ter omschrijving van een vaak als aangename ervaren smaak zoals die van suiker

zoete aardappel (phraseologicalUnit)
sötpotatis
  1. Ipomola batatas, een zetmeel houdende knol behorend tot dezelfde orde van planten als de aardappel

zoeten /ˈzu.tə(n)/ (v)
sockra
  1. zoet maken

zoetheid (n)
söthet, sötma

zoethout /ˈzuthʌʊt/ (n)
lakrits, lakritsrot
  1. Glycyrrhiza glabra, een plant die tot de vlinderbloemigen behoort

zoetzuur (adj)
sötsur

zogen /ˈzoːɣ.ə(n)/ (v)
amma, dia, dägga
  1. moedermelk geven

zogenaamd /zo.ɣə.'namt/, /zo.ɣə.'nam.də/ (adv)
så kallad
  1. naar (betwijfelde) bewering

zolder /ˈzɔldər/ (n)
vind
  3. ruimte onder een (schuin) dak

zolen /zolə(n)/ (v)
sula
  1.

zombie (n)
zombie
  1. door magie uit de dood teruggebracht persoon

zomer (n)
sommar

zomereik (n)
ek
  1. bepaald soort loofboom, Quercus robur

zomerkamp (n)
barnkoloni, kollo

zomerpunt (n)
sommarsolstånd
  1. noorderlijk keerpunt van de zon

zomers /ˈzomərs/ (adj)
sommarlik
  1. typerend voor de zomer

zomertaling (n)
årta
  1. Anas querquedula

zomertijd (n)
sommartid

zomervakantie /ˈzo.mər.va.ˌkɑn.si/ /ˈzo.mər.va.ˌkɑn.tsi/ (n)
sommarlov
  1. een lange vakantie in de zomer

zon /zɔn/ (n)
sol
  1. de ster waar de planeet aarde omheen draait, hemellichaam dat de aarde overdag verlicht

zondaar (n)
syndare
  1.

zondag /'zɔndɑx/ (n)
söndag
  1. een dag van de week die na zaterdag en voor maandag komt

zondagkrant (n)
söndagstidning
  1. een krant die op zondag verschijnt

zondagsblad (n)
söndagstidning
  1. krant die op zondag verschijnt

zondagskrant (n)
söndagstidning
  1. een krant die op zondag verschijnt

zonde (n)
synd
  1. een overtreding van een goddelijke wet of regel

zonder (preposition)
utan
  1. In afwezigheid van

zondig (adj)
syndig

zondigen /zɔndəɣə(n)/ (v)
synda
  1. het overtreden van een religieuze wet

zondvloed (n)
syndafloden
  1. een catostrofale Bijbelse vloed

zone /ˈzɔ:nə/ (n)
zon
  1. een bepaald afgebakend gebied

zonlicht (n)
solljus
  1. de zichtbare elektromagnetische straling van de ster waarrond onze aarde draait

zonne-energie /'zɔnəʔenɛr'ɣi/ (n)
solenergi
  1. energie die gewonnen wordt uit de straling van de zon

zonnebad /zɔnəbɑt/ (n)
solbad
  het doelbewust de huid aan de stralen van de zon blootstellen om bruin te worden

zonnebaden (v)
solbada
  1. een of meerdere zonnebaden nemen

zonnebloem /ˈzɔnəˌblum/ (n)
solros
  1. Helianthus annuus, een tot 3 meter hoge plant met een grote gele bloem

zonnebloemolie (n)
solrosolja
  1.

zonnebloempit (n)
solrosfrö
  1. de pit van een zonnebloem

zonnebrand (n)
solbränna
  1. de vaak pijnlijke gevolgen van een blootstelling van de huid aan een te grote dosis ultraviolet licht

zonnebrandcrème (n)
solkräm, solskyddskräm, solskyddsmedel
  1. substantie tegen verbranding van de huid

zonnebril (n)
solglasögon
  1. een bril met speciale glazen (dikwijls polaroid) om de ogen tegen het zonlicht te beschermen

zonnecel (n)
solcell

zonnecollector (n)
solfångare

zonnedag (n)
soldygn
  3. de tijd tussen het weer even hoog aan de hemel staan van de zon

zonnehoed (n)
solhatt
  2. hoed voor op het strand

zonnelied (n)
Franciskus solsång

zonnepaneel /ˈzɔnəpɑˌnel/ /ˈzɔnəpɑˌnɪːɫ/ (n)
solpanel
  1. een paneel dat stralingsenergie van de zon omzet in elektriciteit

zonneschijn (n)
solsken
  1. het licht dat van de zon afkomstig is

zonnestelsel (n)
solsystem
  1.

zonnestraal (n)
solstråle

zonnevis (n)
Sankt Pers fisk
  1. bepaald soort eetbare vis, Zeus faber

zonnevlek (n)
solfläckar, solfläck
  1. magnetische onregelmatigheid aan de oppervlakte van de zon die vanaf de aarde te zien is als een wat donkere vlek

zonnewende /ˈzɔnəˌwɛndə/ /ˈzɔnəˌʋɛndə/ /ˈzɔnəˌβ̞ɛndə/ (n)
sommarsolstånd, vintersolstånd
  1. de gebeurtenis waarbij de zon, vanuit de aarde gezien, de meest noordelijke of zuidelijke positie (de keerkringen) bereikt

zonnewijzer (n)
solur

zonnewind (n)
solvind
  1. de stroom deeltjes die de zon uitstraalt

zonnig /ˈzɔnəx/ (adj)
solig
  1. zonovergoten, met zonneschijn

zonsondergang /zɔn'zɔndərχɑŋ/ (n)
solnedgång
  1. het ondergaan van de zon

zonsverduistering /ˈzɔnsvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈzɔnsvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
solförmörkelse
  1. het verschijnsel dat de maan voor de zon langstrekt, waardoor het zonlicht geblokkeerd wordt

zoo /zo/ (n)
djurpark, zoo
  1. een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren.

zoogdier /ˈzox.diːr/ /ˈzoːɣ.diːr/ /ˈzoχ.diːr/ (n)
däggdjur
  1. werveldier dat zijn jongen zoogt

zool (n)
sula
  1. onderkant van de voet
  3. onderkant van een schaaf

zoon /zoːn/ (n)
son
  1. een mannelijk kind

zorg (n)
bekymmer
  1. behoedzame overweging

zotskap (n)
narrmössa
  1. hoofddeksel van een nar

zout /zɑu̯t/ (adj)
salt
  1. zout bevattend of zout smakend

zout /zɑu̯t/ (n)
salt
  1. alledaagse naam voor keukenzout

zouten (v)
salta
  1. eerste betekenisomschrijving

zoutvaatje (n)
saltkar
  1. een deel van het tafelgarnituur dat het zout bevat

zoutwater (n)
saltvatten

zoutzuur (n)
saltsyra
  1. een oplossing

zozo /ˈzo.zo/ (adj)
sådär

zoöloog /zoʔo'lox/ (n)
zoolog
  1. een wetenschapper die zich bezig houdt met de studie van dieren.

zoötomie (n)
zootomi

zucht /zʏxt/ (n)
suck
  1. hoorbare uitademing

zuchten /ˈzʏxtə(n)/ (v)
sucka
  1. hoorbaar diep uitademen, meestal als uiting van frustratie

zuid /zœʏ̯t/ /zœːd/ /zœːt/ (adv)
söder

zuiden /ˈzœy̯.də(n)/ (n)
söder, syd

zuidpool (n)
sydpol
  1,2,3. zuidpool

zuidwester (n)
sydväst
  1. hoofddeksel

zuigen /ˈzœy̯.ɣə(n)/ (v)
suga
  1. (met de mond) naar zich toe trekken

zuiger (n)
kolv

zuigerring (n)
kolvring

zuigerveer (n)
kolvring

zuivelproduct (n)
mejeriprodukt
  1. voedingsmiddel op basis van melk

zuiveren (v)
rena
  1. van verontreinigingen ontdoen

zulk /zɵlk/ (exclamativePronoun)
sådan

zullen /ˈzʏ.lə(n)/ (v)
komma att

zuring /'zyrɪŋ/ (n)
ängssyra, skräppor
  1. en 2. een geslacht van meest overblijvende, kruidachtige planten uit de duizendknoopfamilie...

zus (n)
syster
  1. een ander kind van dezelfde ouders van het vrouwelijk geslacht

zuster /ˈzʏs.tər/ (n)
syster
  1. vrouwelijk kind van dezelfde ouders

zusterschap (n)
systerskap
  2. de gemeenschap van vrouwen in algemene of meer beperkte zin

zuur /zyːr/ (adj)
sur, syrlig
  1. een smaak hebbend zoals citroensap of azijn

zuur /zyːr/ (n)
syra
  1. zure vloeistof

zuurkast /'zyrkɑst/ (n)
dragskåp
  1.

zuurkool (n)
surkål
  1. fijngesneden en licht gezouten kool die enige tijd gefermenteerd is

zuurstof /ˈzyːrstɔf/ (n)
syre, oxygen
  1. een scheikundig element en een bij kamertemperatuur kleurloos twee-atomig gas O₂

zuurstofarm (adj)
syrefattig
  1. een laag gehalte aan zuurstof bevattend

zuurstok (n)
polkagris
  1. snoep in de vorm van een stok

zuurzak /ˈzyrzɑk/ (n)
taggannona
  2. vrucht
  1. plant

zwaaien (v)
svinga
  1. begroeten door met de hand heen en weer te bewegen

zwaaihaak (n)
smygvinkel
  1.

zwaan /zʋan/ (n)
svan
  1. benaming voor watervogels met lange sierlijke hals uit het geslacht Cygnus

zwaar (adj)
tung
  van groot gewicht

zwaar water (n)
tungt vatten
  1. water waarin de waterstofatomen vervangen zijn door de waterstofisotoop deuterium

zwaard (n)
svärd
  1. een lang, scherp wapen

zwaardvis (n)
svärdfisk
  1.1 bepaald soort zeevis, Xiphias gladius

zwaardwalvis (n)
späckhuggare
  1. Orcinus orca, een soort van walvis, vrij gedrongen van bouw en een opvallende rugvin

zwaartekracht (n)
gravitation
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

zwabber /ˈzwɑbər/ (n)
mopp, golvmopp

zwager /ˈzʋa.ɣər/ (n)
svåger

zwak /zʋɑk/ (adj)
svag

zwaluw (n)
svala
  1. benaming voor trekvogels uit de familie Hirundinidae

zwanger (adj)
gravid, havande
  1. de toestand waarin een vrouw verkeert wanneer er in de baarmoeder een bevruchting heeft plaatsgevonden

zwangerschap /ˈzwɑŋərsxɑp/ (n)
graviditet, havandeskap
  1. de tijd dat een vrouw een ongeboren kind met zich draagt

zwangerschapstest (n)
graviditetstest
  2. produkt dat via de urine tekenen van een zwangerschap onthult

zwart (adv)
svart
  1. kleur die wordt waargenomen als iets helemaal geen licht weerkaatst of uitstraalt

zwart gat (phraseologicalUnit)
svart hål
  1. een gebied van de ruimte-tijd waaruit niets, zelfs geen licht kan ontsnappen omdat de zwaartekracht te sterk is

zwart geld (n)
svarta pengar
  1. betaalmiddelen die afkomstig zijn uit belastingontduiking of onwettige handel

zwarte bes (n)
svarta vinbär
  1. vruchtje van Ribes nigrum

zwarte doos (n)
svart låda
  1. systeem, apparaat of voorwerp waarvan bekend is wat het doet maar niet hoe het werkt
  2. crashbestendig apparaat met vluchtgegevens

zwarte ibis (n)
bronsibis
  1. Plegadis falcinellus

zwarte kardemom (n)
svart kardemumma
  1./2. plant, zaden en zaaddoos Amomum subulatum

zwarte markt (phraseologicalUnit)
svart börs

zwarte zee-eend (n)
sjöorre
  1. Melanitta nigra, één van de soorten van de zee-eend

zwartrijden /ˈzwɑrt.rɛɪ̯.də(n)/ /ˈzʋɑrt.rɛɪ̯.də(n)/ /ˈzβ̞ɑrt.rɛː.də(n)/ (v)
tjuvåka
  1. van het openbaar vervoer gebruik maken zonder te betalen

zwartrijder (n)
tjuvåkare
  1. iemand die van het openbaar vervoer gebruikmaakt zonder te betalen

zwartwerker (n)
svartjobbare
  1. iemand die zwartwerkt

zwavel /zʋavəl/ (n)
svavel
  1. scheikundig element met symbool S en atoomnummer 16

zwaveldioxide (n)
svaveldioxid

zwavelzuur (n)
svavelsyra, vitriololja
  1. een sterk zuur bestaande uit zwavel, waterstof en zuurstof met een wateronttrekende en bijtende werking

zweefmolen (n)
kättingflygare

zweefvliegtuig (n)
segelflygplan, glidflygplan
  1. toestel met vleugels dat zich ongemotoriseerd door de lucht verplaatst door gebruik te maken van opstijgende luchtstromingen

zweem (n)
anstrykning

zweep (n)
piska
  1. een handwapen in de vorm van een lang ineengedraaid stuk leer dat met een zwiepende beweging pijnlijke slagen uit kan delen

zweer (n)
böld
  1.

zweet (n)
svett
  1. transpiratie

zweetklier (n)
svettkörtel
  1.een klier in het lichaam dat zweet produceert

zwelgen /zʋɛlɣə(n)/ (v)
frossa
  2. zich onmatig verlustigen
  1. gulzig opeten of -drinken

zwellen (v)
svälla
  1. in volume toenemen

zwembad /ˈzwɛmbɑd/ /ˈzʋɛmbɑt/ /ˈzβ̞ɛmbɑt/ (n)
simbassäng, simhall
  1. een bassin om in te zwemmen

zwembroek (n)
badbyxa
  1. kledingstuk voor mannen dat gebruikt wordt om in te zwemmen

zwemkleding (n)
badkläder
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

zwemleraar (n)
siminstruktör, simlärare
  1. iemand die zwemles geeft

zwemmen (v)
simma
  1. zich gecoördineerd door het water voortbewegen

zwemmerseczeem (n)
fotsvamp

zwemvlies /'zʋɛmvlis/ (n)
simhud
  1. huidplooi
simfot, simfena
  2. schoeisel

zwerfwoord (n)
vandringsord

zwerm /zʋɛrm/ (n)
svärm
  1. een grote groep gezamenlijk op- en rondtrekkende personen, dieren of zaken, gewoonlijk vogels of insecten

zweven (v)
sväva

zweving /'zʋevɪŋ/ (n)
slag
  1. een geluidsverschijnsel dat veroorzaakt wordt door de interferentie van twee tonen met een gering verschil in toonhoogte

zwezerik (n)
bräss
  1. klierachtig, hormoonvormend orgaan

zwier (n)
fart
  1. draai, zwaai

zwijgen (v)
tiga
  1. ervan afzien te spreken

zwijgzaam (adj)
fåordig
  1. weinig sprekend

zwijgzaamheid (n)
fåordighet, tystlåtenhet

zwijn (n)
gris, svin
  1. een varken

zwijnenstal /ˈzʋɛinəstɑl/ (n)
svinstia
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van varkens; 2. (figuurlijk) vuile boel

zwik /zʋɪk/ (n)
spandrill, svickel
  2. hoekstuk tussen een cirkel en de rechthoekige omlijsting hiervan

zwingel /'zʋɪŋəl/ (n)
skäkta
  1. houten werktuig om vlas- en hennepvezels van de scheven te bevrijden

zwingelen /zʋɪŋələ(n)/ (v)
skäkta
  1. van vlas- of hennepvezels de aanhangende houtdeeltjes met een zwingel verwijderen

zygote (n)
zygot

à propos (interjection)
apropå
  1. inleiding op een opmerking die met het voorgaande verbonden is

één /eːn/ (cardinalNumeral)
ett, en
  1. de inhoud van de kleinste niet-lege verzameling

één /eːn/ (n)
etta
  1. het getal 1