Nederlands-Svenska FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2020-02-08
language: nl; sv
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

iet /ˈit/ (suffix)
it
  1. anion in submaximale oxidatietoestand
  2. mineraal

theek /tˈeːk/ (suffix)
tek
  bewaarplaats

16 metergebied /zˈɛstin mˌeːtərɣəbˈit/ (n)
straffområde
  1. gedeelte van het voetbalveld

16-metergebied /zˈɛstinmˌeːtərɣəbˈit/ (n)
straffområde
  1. gedeelte van het voetbalveld

3D-printer /drˈi dˈeːprˈɪntər/ (n)
3D-skrivare
  (informatica) een apparaat dat driedimensionale objecten kan maken door laagje voor laagje materiaal aan te brengen

Aabenraa /ˈaːbɛnrˌaː/ (pn)
Åbenrå
  1. een stad in Denemarken

Aalst /ˈaːlst/ (pn)
Aalst
  1. een stad in Vlaanderen

Aarlen /ˈaːrlən/ (pn)
Arlon
  1. een Waalse provinciehoofdstad

Abazijns /ˌaːbaːzˈɛɪns/ (n)
abazinska
  1. West-Kaukasische taal gesproken in Rusland en Turkije

Abchazisch /ɑpˈxazis/ (n)
abchaziska
  1. een taal die in Abchazië gesproken wordt

Achilles /ˌɑxɪlˈɛs/ (pn)
Akilles
  1. figuur uit de Griekse mythologie

Acre /ˈɑkrə/ (pn)
Acre
  1. braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noord van het land. Hoofdstad is Rio Branco

Adam /ˈaːdɑm/ (pn)
Adam

Adriatische Zee /ˌɑdriˈaːtisə zˈeː/ (pn)
Adriatiska havet
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Italië en het Balkanschiereiland

Afghaans /ɑf.ˈxans/ /ɑf.ˈχans/ /ɑv.ˈɣaːns/ (adj)
afghansk
  1. gerelateerd aan Afghanistan

Afghanistan /ɑf.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑf.ˈχa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑv.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ (pn)
Afghanistan
  1. een land gelegen in Centraal-Azië.

Afrika /ˈaːfrikˌaː/ (pn)
Afrika
  1. het continent ten zuiden van Europa, tussen de Indische en de Atlantische Oceaan.

Afrikaans /afriˈkaːns/ (adj)
afrikansk
  1. komende van of betreffende het continent Afrika

Afrikaans /afriˈkaːns/ (n)
afrikaans
  1. een van het Nederlands afstammende taal die wordt gesproken in Zuid-Afrika en Namibië

Aken /ˈaːkən/ (pn)
Aachen
  1. een stad in de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen, niet ver van Maastricht

Alagoas /ˈaːlaːɣˌoːɑs/ (pn)
Alagoas
  1. Braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noordoost van het land. Hoofdstad is Maceio

Albanees /ɑɫbaˈneːs/ (n)
albanska
  1. een taal die vooral in Albanië en Kosovo gesproken wordt

Albanië /ɑlˈbaːni.jə/ /ɑɫˈbani.jə/ (pn)
Albanien
  1. een land in het westen van de Balkan, grenzend aan de Adriatische en de Ionische Zee en aan Griekenland, Macedonië, Kosovo en Montenegro

Aleoeten /ˈaːləˌutən/ (pn)
Aleuterna
  1. een keten van vulkanische eilanden in Alaska ,die zich boogvormig uitstrekt en een scheiding vormt tussen de Grote Oceaan en de Beringzee

Algerije /ɑl.ɣə.'rɛɪ̯.jə/ /ɑɫ.ɣə.'rɛː.jə/ /ɑɫ.χə.'rɛɪ̯.jə/ (pn)
Algeriet
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Democratische Volksrepubliek Algerije

Algerijns /ˌɑlɣɪːrˈɛɪns/ (adj)
algerisk
  1. Uit/afkomstig van Algerije

Algiers /ɑɫˈxiːrs/ /ɑɫˈɣiːrs/ (pn)
Alger
  1. Hoofdstad van Algerije

Allah /ˈɑlɑh/ (pn)
Allah
  1. God in islamistisch of Arabische context

Allerheiligen /ɑlə'r(h)ɛiləgə(n)/ (pn)
Alla helgons dag
  1. een rooms-katholieke feestdag op 1 november ter gezamenlijke verering van alle heiligen van de Kerk

Alpen /ˈɑlpən/ (pn)
Alperna
  1. een gebergte dat Italië van de rest van Europa scheidt

Altair /ɑltˈɛr/ (pn)
Altair
  1. Atair/Altair

Amazone /ˌaːmaːzˈoːnə/ (pn)
Amazonfloden

Ameland /ˈaːməlˌɑnt/ (pn)
Ameland

Amerika /aˈmɪːriˌka/ (abbreviation)
Amerika
  1 en 2

Amerikaan /ˌaːmɪːrikˈaːn/ (n)
amerikan
  1. een persoon die in Amerika woont
amerikan, amerikanare
  2. een inwoner van de Verenigde Staten van Amerika

Amerikaans /ˌaːmɪːrikˈaːns/ (adj)
amerikansk
  1. betreffende of komende van Amerika

Amerikaanse /ˈaːmɪːrˌikaːnsə/ (n)
amerikanska
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Amerikaanse dikkop-elrits /ˈaːmɪːrˌikaːnsə dˈɪkɔpˈɛlrɪts/ (n)
knölskallelöja
  1. Pimephales promelas, een karperachtige die als exoot voortkomt in de Benelux en die van oorsprong uit Amerika komt

Amerikaanse eik /ˈaːmɪːrˌikaːnsə ˈɛɪk/ (pn)
rödek

Amerikaanse hondsvis /ˈaːmɪːrˌikaːnsə hˈɔndsfɪs/ (n)
dvårghundfisk
  1. Umbra pygmaea; een exoot die in de wateren van de Benelux voorkomt

Amerikaanse mammiappel /ˈaːmɪːrˌikaːnsə mˈɑmiˌɑpəl/ (pn)
mamey

Amerikaanse zwarte beer /ˈaːmɪːrˌikaːnsə zʋˈɑrtə bˈeːr/ (n)
svartbjörn
  1. Ursus americanus, een zwarte berensoort die in Noord - Amerika leeft.

Amhaars /ˈɑmhaːrs/ (n)
amhariska
  1. een taal die in Ethiopië gesproken wordt

Amharisch /ɑmhˈaːris/ (n)
amhariska
  1. een taal die in Ethiopië gesproken wordt

Amos /ˈamɔs/ (pn)
Amos

Amsterdam /ɑmstər'dɑm/ (pn)
Amsterdam
  1. de hoofdstad van Nederland, gelegen in de provincie Noord-Holland

Andaloesië /ˌɑndaːlˈuziə/ (pn)
Andalusien

Andalusië /ˌɑndaːlˈyziə/ (pn)
Andalusien

Andes /ˈɑndəs/ (pn)
Anderna

Andorra /ɑndˈɔɾraː/ (pn)
Andorra
  1. een kleine staat in Europa die grenst aan Frankrijk en Spanje

Andorrees /ˌɑndɔɾrˈeːs/ (adj)
andorransk
  1. van/uit Andorra

Angelsaksisch /ɑŋəl'sɑksis/ (n)
anglosaxiska
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Angola /ɑŋ.ˈ(g)ɣo.la/ /ɑŋ.ˈgo.la/ (pn)
Angola
  1. een land in Zuidwest-Afrika, officieel de Republiek Angola grenzend aan Namibië, Zambia, Congo-Kinshasa en de Atlantische Oceaan. De Angolese exclave Cabinda ligt in het noorden tussen Congo-Kinshasa en Congo-Brazzaville aan de Atlantische Oceaan

Anguilla /ɑŋˈœylaː/ (pn)
Anguilla

Anjerrevolutie /ˈɑ.nʲər.re.voˌly.si/ /ˈɑ.ɲər.re.voˌly.tsi/ (pn)
nejlikerevolutionen
  1. geweldloze militaire staatsgreep

Antarctica /ɑntˈɑrktikˌaː/ (pn)
Antarktis
  1. het continent rond de zuidpool van de aarde

Antigua en Barbuda /ɑn.ˌti.(g)ɣ<sup>ʊ</sup>a.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ /ɑn.ˌti.gwa.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ (pn)
Antigua och Barbuda
  1. een eilandstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee, op de grens met de Atlantische Oceaan

Antiochië /ˈɑntiˌɔxiə/ (pn)
Antiochia vid Orontes
  1. een provinciehoofdstad in Turkije

Antwerpen /ˈantˌwɛrpə(n)/ /ˈɑntˌʋɛrpə(n)/ /ˈɑntˌβ̞ɛrpə(n)/ (pn)
Antwerpen
  1. een provinciehoofdstad in België
  2. een Belgische provincie

Appalachen /ˈɑpaːlˌɑxən/ (pn)
Appalacherna
  1. een ca. 2500 km lang gebergte in het oostelijk deel van Noord-Amerika

Arabisch /ɑ'rabis/ (adj)
arabisk
  1. verwijzend naar de Arabische taal,cultuur,het alfabet of Arabië

Arabisch /ɑ'rabis/ (n)
arabiska, arabisk
  1. een taal oorspronkelijk van het Arabisch schiereiland en de taal waarin de Koran gelezen hoort te worden
  2. een van het Aramitisch afgeleid alfabet dat gebruikt wordt voor het schrijven van het Arabisch, Perzisch, Pashto, Urdu en Oeigoers

Arabië /ˈaːraːbˌiə/ (pn)
Arabien

Aragon /ˌaːraːɣˈɔn/ (pn)
Aragonien

Aragonees /ˌaːraːɣoːnˈeːs/ (n)
aragonska
  1. taal gesproken in Aragon
  1. Een inwoner van Aragon

Arctica /ˈɑrktikˌaː/ (pn)
Arktis
  1. naam voor het noordpoolgebied

Arctische Oceaan /ˈɑrktisə ˌoːseːjˈaːn/ (pn)
Norra ishavet
  1. is de oceaan ten noorden van de continenten Azië en Noord-Amerika , waarin het grote ijsveld van de Noordpool ligt

Ardèche /ɑrdˈɛʃ/ (pn)
Ardèche
  1. een rivier in Frankrijk

Argentijn /ˌɑrɣɛnˈtɛɪ̯n/ /ˌɑrɣɛnˈtɛːn/ /ˌɑrχɛnˈtɛɪ̯n/ (n)
argentinare
  1. iemand van Argentijnse komaf

Argentinië /ˌɑrɣɛnˈtini.jə/ /ˌɑrχɛnˈtini.jə/ (pn)
Argentina
  1. een Spaanstalig land in het zuiden van Zuid-Amerika tussen het Andesgebergte en de zuidelijke Atlantische Oceaan.

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (adj)
armenisk, armeniska
  1. betreffende Armenië of het Armeens

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (n)
armeniska, armenisk
  1. een taal die wordt gesproken in Armenië

Armenië /ɑrˈmeni.jə/ /ɑrˈmeːni.jə/ (pn)
Armenien
  1. een GOS-lidstaat in de Kaukasus (Gemenebest van Onafhankelijke Staten). Het is één van de weinige landen die niet aan zee liggen. Het grenst in het oosten aan Azerbeidzjan, in het westen aan Turkije en de Naxçivan-exclave (Azer.), in het noorden aan Georgië en in het zuiden aan Iran

Arnhem /ˈɑrnhəm/ (pn)
Arnhem

Aromaans /aroˈmans/ (n)
arumänska
  1. een Romaanse taal die in de Balkan gesproken wordt

Aruba /a.ˈru.ba/ /a.ˈry.ba/ (pn)
Aruba
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Asjkenazi /ɑʃkə'nazi/ (n)
ashkenazisk jude
  1. Hoogduitse jood, jood afkomstig uit Midden- of Oost-Europa

Assamitisch /ˌɑsaːmˈitis/ (n)
Assamesiska
  1. een taal die in Assam, een staat in India, gesproken wordt

Assepoester /ˈɑsəˌpustər/ (pn)
Askungen
  1. het meisje dat hoofdpersoon is het het gelijknamige sprookje

Asturië /ˈɑstyrˌiə/ (pn)
Asturien
  1. één van de 17 autonome regio's van Spanje die in het noordwesten van het land ligt

Aswoensdag /ˈɑsʋunzdˌɑx/ (n)
askonsdag
  1. Eerste dag van de Vastentijd

Athene /ɑtˈeːnə/ (pn)
Athen, Aten
  de hoofdstad van Griekenland

Atlantis /ɑtˈlɑntɪs/ (pn)
Atlantis
  1. een mythologisch eiland

Atlantische Oceaan /ɑtlˈɑntisə ˌoːseːjˈaːn/ (pn)
Atlanten
  1. de tweede grootste oceaan op aarde, gelegen tussen Europa en Afrika enerzijds en Noord- en Zuid-Amerika anderzijds

Atlantische steur /ɑtlˈɑntisə stˈøːr/ (n)
stør
  1. Acipenser sturio, een anadrome vis die met zijn lengte tot 4 meter en 250 kg tot de verbeelding spreekt

Atlas /ɑtlɑs/ (pn)
Atlas
  1. een figuur uit de Griekse mythologie
  2. een gebergte in Noord-Afrika

Atrecht /ˈɑtrɛxt/ (pn)
Arras
  1. een stad in Frans-Vlaanderen

Auckland /ˈʌʊklɑnt/ (pn)
Auckland
  1. grootste stad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Australië /aʊ̯ˈstraːli.jə/ /ɔʊ̯ˈstrali.jə/ /ʌʊ̯ˈstrali.jə/ (pn)
Australien
  1. een soevereine staat gelegen tussen de Indische Oceaan en de Grote Oceaan (officieel het Gemenebest van Australië) met de officiële taal Engels

Australiër /aʊ̯ˈstraːli.jər/ /ɔʊ̯ˈstraːli.jər/ /ʌʊ̯ˈstrali.jər/ (n)
australiensiska, australier, australiensare
  1. een inwoner van Australië

Avignon /ˌaːvɪɣnˈɔn/ (pn)
Avignon
  1. een stad in Frankrijk

Aymara /aːjmˈaːraː/ (n)
aymara
  1. een Indiaanse taal die in Zuid-Amerika wordt gesproken

Azerbeidzjan /ˌazərbɛɪ̯ˈdʒan/ /ˌazərbɛːˈdʒan/ (pn)
Azerbajdzjan
  1 en 2. een Aziatisch land grenzend aan Rusland, Iran, Armenië en Georgië

Azeri /aˈzeːri/ /aˈzɪːri/ (n)
azerbajdzjanska
  1. een taal die vooral in Azerbeidzjan, maar ook in Iran, Georgië en Turkije gesproken wordt

Aziatisch /ˌaːziˈaːtis/ (adj)
asiatisk
  1. afkomstig uit of betreffend Azië

Aziatische olifant /ˌaːziˈaːtisə ˌoːlifˈɑnt/ (n)
Asiatisk elefant
  1. Soort olifant

Aziatische zwarte beer /ˌaːziˈaːtisə zʋˈɑrtə bˈeːr/ (n)
kragbjörn
  1. Berensoort

Azië /ˈaːziə/ (pn)
Asien
  1. een continent ten oosten van Europa

Bahama's /ba.ˈha.mas/ /ba.ˈɦa.mas/ /bɑ.ˈɦa.mas/ (pn)
Bahamas, Samväldet Bahamas
  1. een onafhankelijk Engelssprekend land in het Caraïbisch gebied

Bahrein /ba.ˈrɛɪ̯n/ /bɑx.ˈrɛːn/ /bɑχ.ˈrɛɪ̯n/ (pn)
Bahrain
  1. een eilandstaat in de Perzische Golf en de Golf van Bahrein. Het ligt ingeklemd tussen Saoedi-Arabië in het westen en Qatar in het oosten en zuiden

Bakoe /bˈaːku/ (pn)
Baku
  1. de hoofdstad van Azerbeidzjan

Balearen /bˈaːləˌaːrən/ (pn)
Balearerna

Bambara /bɑmbˈaːraː/ (n)
bambara
  1. de nationale taal van Mali

Bangladesh /ˌbɑŋ.(g)ɣə.la.ˈdɛʃ/ /ˌbɑŋ.lɑ.ˈdɛʃ/ (pn)
Bangladesh
  1. een land in het zuiden van Azië dat ligt op het Indische subcontinent en grenst voor het grootste gedeelte aan India en voor een klein stukje aan Myanmar/Birma grenst

Bantoetaal /ˈbɑntutaːl/ (n)
Bantuspråk
  1. een taal die tot de Bantoetak van de Niger-Congotalen behoort

Barbados /ˈbɑr.ba.ˌdɔs/ (pn)
Barbados
  1. een land in het Caribisch gebied bestaande uit één enkel eiland, dat behoort tot de Bovenwindse Eilanden van de Kleine Antillen

Barcelona /bˌɑrsəlˈoːnaː/ (pn)
Barcelona

Baskenland /'bɑskən,lɑnd/ (pn)
Baskien
  1. geografische regio bij de Spaans-Franse grens
  3. Spaanse autonome regio

Baskisch /bˈɑskis/ (n)
baskiska
  1. taal die wordt gesproken door de Basken

Bastenaken /bˌɑstənˈaːkən/ (pn)
Bastogne
  1. een stad in de Belgische provincie Luxemburg

Beieren /bˈɛiərən/ (pn)
Bayern

Beiers /bˈɛiərs/ (n)
bayerska
  1. taal gesproken door ten minste 12 miljoen mensen in Oostenrijk...

Beiroet /bɛɪrut/ (pn)
Beirut
  1. hoofdstad van Libanon

Belarus /bəlˈaːrɵs/ (pn)
Vitryssland
  1. officiële naam van het land in Oost-Europa dat vaak Wit-Rusland wordt genoemd.

Belgisch /ˈbɛl.ɣɪs/ /ˈbɛɫ.ɣis/ /ˈbɛɫ.χis/ (adj)
belgisk
  1. met betrekking tot België

Belgisch-Kongo /bˈɛlɣiskˈɔŋoː/ (pn)
Belgiska Kongo

België /ˈbɛlɣijə/ /ˈbɛɫɣijə/ /ˈbɛɫχijə/ (pn)
Belgien
  1. land in West-Europa

Belgrado /bɛlɣrˈaːdoː/ (pn)
Belgrad
  1. de hoofdstad van Servië

Belize /be.ˈliː.zə/ (pn)
Belize
  1. een Midden-Amerikaans land, en grenst aan Mexico in het noordwesten en Guatemala in het zuiden en westen. Aan het oosten grenst het aan de Caribische Zee

Bengaals /bəŋˈaːls/ (n)
bengali
  1. een taal die in Bangladesh en West-Bengalen gesproken wordt

Bengaalse tijger /bəŋˈaːlsə tˈɛɪɣər/ (n)
Bengalisk tiger
  1. Panthera tigris tigris, een ondersoort van de tijger, komt voor in Bangladesh, Bhutan, Myanmar, China, India en Nepal

Benin /be.ˈnin/ /ˈbe.nɪn/ (pn)
Benin
  1. een land in Afrika dat in het westen aan Togo grenst, in het noordwesten aan Burkina Faso, in het noordnoordoosten aan Niger in het oosten aan Nigeria. In het zuiden ligt het aan de Golf van Guinee

Bergen /bˈɛrɣən/ (pn)
Bergen
  1. stad in Noorwegen

Beringstraat /bərˈɪŋstraːt/ (pn)
Berings sund
  1. de zeestraat tussen de Grote Oceaan en de Noordelijke IJszee

Beringzee /bərɪŋzˈeː/ (pn)
Berings hav
  1. is de zee in het noordelijk deel van de Grote Oceaan

Berlijn /bərlˈɛɪn/ (pn)
Berlin
  1. de hoofdstad van Duitsland
  2. een duitse deelstaat

Bermuda /bɛrmˈydaː/ (pn)
Bermuda
  eilandstaat

Bern /bˈɛrn/ (pn)
Bern
  1. de hoofdstad van Zwitserland

Betelgeuze /ˈbe.tɔɫ.ˌχø.zə/ /ˈbe.təl.ˌɣø.zə/ /ˈbe.təɫ.ˌɣø.zə/ (pn)
Betelgeuse
  1. de één na helderste ster in het sterrenbeeld Orion, na Rigel

Bethlehem /bətlˈeːhəm/ (pn)
Betlehem
  1. stad in Judea, bekend als de geboorteplaats van Jesus

Bhutan /bu.ˈtan/ /bu.ˈtɑn/ (pn)
Bhutan
  1. een land in Azië dat in de Himalaya ingeklemd ligt tussen China, Tibet en India. Het zuidelijke gedeelte van Bhutan ligt op het Indisch subcontinent

Biafra /biˈɑfraː/ (pn)
Biafra

Blauwbaard /blˈʌʊbaːrt/ (pn)
Blåskägg

Boedapest /bˈudaːpˌɛst/ (pn)
Budapest
  1. de hoofdstad van Hongarije

Boeddha /bˈudhaː/ (n)
Buddha

Boekarest /bˈukˌaːrɛst/ (pn)
Bukarest
  1. de hoofdstad van Roemenië

Bohemen /boːhˈeːmən/ (pn)
Böhmen
  1. een historische landstreek in de Tsjechische Republiek

Bokmål /bˈɔkmɑl/ (n)
bokmål
  1. meest gebruikte schrijfwijze van het Noors

Bolivia /boˈlivi.ja/ (pn)
Bolivia
  1. een republiek in Zuid-Amerika die grenst aan Peru, Brazilië, Paraguay, Argentinië en Chili

Bologna /boːlˈɔɣnaː/ (pn)
Bologna
  1. een stad in Italië

Bonaire /boːnˈɛːrə/ (pn)
Bonaire
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Boogschutter /bˈoːxsxɵtər/ (pn)
Skytten
  2. teken van de dierenriem van 22 november tot 22 december

Bosnisch /ˈbɔsnis/ /ˈbɔsnɪs/ (n)
bosniska
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bosnië

Bosnië en Herzegovina /ˈbɔsni.jə ɛn ˌhɛrtsəɣoˈviːna/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəɣoˈvina/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəχo(ʊ̯)ˈvina/ (pn)
Bosnien och Hercegovina
  1. een republiek in het zuidoosten van Europa die ontstaan is bij het uiteenvallen van het voormalige Joegoslavië

Botswana /bɔ.ˈts<sup>ʊ</sup>a.na/ /bɔts.ˈʋa.na/ /bɔts.ˈβ̞a.na/ (pn)
Botswana
  1. een land dat geheel door land is omgeven in het zuiden van Afrika met ruim 1,5 miljoen inwoners, grenzend aan Namibië, Zimbabwe en Zuid-Afrika

Bourgondië /bˈʌʊrɣɔndˌiə/ (pn)
Bourgogne
  1. een van de 26 regio's van Frankrijk

Brandenburg /brˈɑndənbˌɵrx/ (pn)
Brandenburg
  1. een deelstaat in het oosten van Duitsland

Brazilië /braˈzili.jə/ (pn)
Brasilien
  1. een soevereine staat in Zuid-Amerika (officieel de Federale Repuliek van Brazilië, 'República Federativa do Brasil'), met als officiële taal het Portugees

Bretagne /breːtˈɑɲə/ (pn)
Bretagne
  1. een schiereiland in het noordwesten van Frankrijk

Bretons /breːtˈɔns/ (n)
bretonska, bretagniska, bretagnska
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Bretagne

Brit /brˈɪt/ (n)
britt

Brits /brɪts/ (adj)
brittisk
  1. gerelateerd aan Groot-Brittannië

Britse Maagdeneilanden /brˈɪtsə mˈaːxdənˌɛɪlɑndən/ (pn)
Brittiska Jungfruöarna

Brittannië /brˈɪtɑnˌiə/ (pn)
Britannien

Brugge /brˈɵɣə/ (pn)
Brygge
  1. een Vlaamse provinciehoofdstad

Brunei /bry.ˈnɛɪ̯/ /bry.ˈnɛː/ (n)
Brunei
  2. een land op op het eiland Borneo, in Zuidoost-Azië. Het ligt aan de Zuid-Chinese Zee, en wordt verder geheel omringd door Maleisië

Brunswijk /brˈɵnsʋɛɪk/ (pn)
Braunschweig

Brussel /brˈɵsəl/ (pn)
Bryssel
  1. de hoofdstad van België

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (adj)
bulgarisk
  1. met betrekking tot Bulgarije of de Bulgaarse taal

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (n)
bulgariska, bulgarisk
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bulgarije

Bulgarije /bˌɵlɣaːrˈɛɪə/ (pn)
Bulgarien
  1. een land in Zuidoost-Europa

Burkina Faso /bur.ˌki.na.ˈfa.so/ /bur.ˌki.na.ˈfɑ.so/ (pn)
Burkina Faso
  1. een republiek in West-Afrika voorheen Opper-Volta genaamd.

Burundi /bu.ˈrun.di/ (pn)
Burundi
  1. een land in Afrika dat grenst aan Democratische Republiek Congo, Rwanda en Tanzania

Byzantijns /bˌizɑntˈɛɪns/ (adj)
bysantinsk

Californië /kˈaːlifˌɔrniə/ (pn)
Kalifornien
  1. één van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten. De staat grenst aan de Pacifische Oceaan en aan de Mexicaanse deelstaat Baja California, alsmede aan de Amerikaanse deelstaten Nevada, Oregon en Arizona.

Cambodja /kɑm.ˈbɔ.dja/ /kɑm.ˈbɔ.tʃa/ (pn)
Kambodja
  1. een land in Zuidoost-Azië dat in het noorden grenst aan Laos, in het noordwesten en westen aan Thailand en in het oosten en zuidoosten aan Vietnam

Cambridge /kˈɑmbrɪdɣə/ (pn)
Cambridge

Canada /ˈka.na.da/ /ˈkɑ.nɑ.da/ (pn)
Kanada
  1. een soevereine staat in de noordelijke helft van Noord-Amerika

Canarische Eilanden /kaːnˈaːrisə ˈɛɪlɑndən/ (pn)
Kanarieöarna

Canberra /kɑnbˈɛrraː/ (pn)
Canberra
  1. de federale hoofdstad van Australië, gelegen in het Australisch Hoofdstedelijk Territorium

Cantabrië /kˈɑntɑbrˌiə/ (pn)
Kantabrien
  1. één van de 17 autonome regio’s en provincie in het noorden van Spanje gelegen ten oosten van Asturië en ten westen van Baskenland met de hoofdstad Santander

Capri /kˈɑpri/ (pn)
Capri

Caracas /karákas/ (pn)
Caracas
  1. de hoofdstad van de Zuid-Amerikaanse staat Venezuela

Caribische Zee /kaːrˈibisə zˈeː/ (pn)
Karibiska havet
  1. de zee ten westen van de Atlantische Oceaan, begrensd door de Kleine en de Grote Antillen, de noordkust van Zuid-Amerika en de oostkust van Midden-Amerika

Carthago /kɑrtˈaːɣoː/ (pn)
Karthago

Castilië /kˈɑstilˌiə/ (pn)
Kastilien
  1. landstreek in Spanje

Castilië en León /kˈɑstilˌiə ɛn leːˈɔn/ (pn)
Kastilien och León

Castilië-La Mancha /kˈɑstilˌiəlˈaː mˈɑnxaː/ (pn)
Kastilien-La Mancha

Catalaans /kˈaːtaːlˌaːns/ (n)
katalanska, katalansk
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Catalonië, Valencia, Aragón, Balearen, Andorra, Frankrijk en Italië

Catalonië /kˈaːtaːlˌoːniə/ (pn)
Katalonien
  1. één van de 17 autonome regio’s van Spanje, gelegen in het noordoosten van het Iberisch Schiereiland; de twee officiële talen zijn Catalaans en Spaans

Caïro /kaːˈiroː/ (pn)
Kairo
  1. de hoofdstad van Egypte

Centraal-Afrikaanse Republiek /sɛn.ˌtral.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /sɛn.ˌtral.ɑ.fri.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ /sɛn.ˌtraɫ.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ (pn)
Centralafrikanska republiken
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Centraal-Afrikaanse Republiek, dat geheel door land wordt omsloten

Centraal-Koerdisch /sɛntrˈaːlkˈurdis/ (n)
kurdiska
  1. Iraanse taal gesproken door 6 miljoen mensen in Irak en Iran

Ceuta /sˈøːtaː/ (pn)
Ceuta

Ceylon /sˌeːilˈɔn/ (pn)
Ceylon

Chanoeka /'xɑnuka/ (n)
chanukka
  1.

Chennai /ʃˈɛnɑj/ (pn)
Chennai
  1. hoofdstad van de Indiase deelstaat Tamil Nadu. De voormalige naam van de stad was Madras

Cherokee /tʃɛ.ˈrɔ.ki/ /ˈtʃeː.ro.keː/ (n)
cherokesiska
  1. een taal die gesproken wordt door de Cherokee-indianen

Chili /ˈʃi.li/ (pn)
Chile
  1. een land in Zuid-Amerika, grenzend aan Peru, Bolivia en Argentinië en ingeklemd liggend tussen de Stille Zuidzee en het Andesgebergte

China /ˈʃi.na/ (pn)
Kina, Folkrepubliken Kina
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Volksrepubliek China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (adj)
kinesisk, kinesiska
  1. betreffende China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (n)
kinesiska
  1. de voornaamste taal die in China gesproken wordt
kinesisk, kinesiska
  2. persoon

Christus /krˈɪstɵs/ (pn)
Kristus

Colombia /ko.ˈlɔm.bi.ja/ (pn)
Colombia
  1. een land in het noordwesten van Zuid-Amerika

Comoren /ko.ˈmoː.rə(n)/ /ko.ˈmo̝ː.rə(n)/ (pn)
Comorerna, Komorerna
  2. de staat gevestigd op die eilanden

Constantinopel /kˌɔnstɑntˌinoːpˈɛl/ (pn)
Konstantinopel

Cornisch /ˈkɔrnis/ /ˈkɔrnɪs/ (n)
korniska
  1. een Keltische taal die gesproken wordt in Cornwall

Cornwall /kˈɔrnʋɑl/ (pn)
Cornwall
  1. schiereiland in het zuidwesten van Engeland

Corsica /'kɔrsɪkɑ/ (pn)
Korsika
  1. Frans eiland

Corsicaans /kˌɔrsikˈaːns/ (n)
korsikanska
  1. een taal die op Corsica gesproken wordt

Costa Rica /ˌkɔs.ta.ˈri.ka/ (pn)
Costa Rica
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Panama en Nicaragua

Cree /krˈeː/ (n)
Cree

Cuba /ˈky.ba/ (pn)
Kuba
  land en grootste eiland in het Caribisch gebied

Curaçao /ky.ra.ˈsʌʊ̯/ /kyː.ra.ˈzaʊ̯/ (pn)
Curaçao
  1. een eiland en 2. een land

Cyprioot /sˌɪpriˈoːt/ (n)
cypriot, cypriotiska
  1. inwoner van Cyprus

Cyprus /ˈki.prʏs/ /ˈsi.prʏs/ (pn)
Cypern
  land in de Middellandse Zee, tussen Europa en Azië, officieel de Republiek Cyprus, eiland in de Middellandse Zee

Daniël /dˌaːniˈɛl/ (pn)
Daniel
  1. jongensnaam

David /dˈaːvɪt/ (pn)
David

Deen /den/ /deːn/ (n)
dansk
  1. een inwoner van Denemarken

Deens /dens/ /deːns/ (adj)
dansk
  1. betreffende Denemarken of het Deens

Deens /dens/ /deːns/ (n)
danska, dansk
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Denemarken

Delhi /dˈɛlhi/ (pn)
Delhi
  1. het nationaal hoofdstedelijk territorium van India waarin de nationale hoofdstad New Delhi gelegen is. Het territorium is gesitueerd in het noorden van het land

Den Haag /dˈɛn hˈaːx/ (pn)
Haag
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

Denemarken /ˈdenəˌmɑrkə(n)/ /ˈdeːnəˌmɑrkə(n)/ (pn)
Danmark
  1. een Scandinavisch land in Noord-Europa

Derde Rijk /dˈɛrdə rˈɛɪk/ (pn)
Tredje riket

Deuteronomium /dewteɾoˈnomjum/ (n)
Femte Moseboken

Deventer /'devəntər/ (adj)
Deventer
  1. gemeente en oudste stad in de provincie Overijssel

Djibouti /(d)ʒi.ˈbu.ti/ /dji.ˈbu.ti/ (pn)
Djibouti
  1. een land in Oost-Afrika 2. de hoofdstad van

Dominicaanse Republiek /ˌdo.mi.ni.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /ˌdo.mi.ni.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ (pn)
Dominikanska republiken
  1. een land in het Caribisch gebied dat ten westen aan Haïti grenst en samen met de Dominicaanse Republiek het eiland Hispaniola vormt

Donau /dˈoːnʌʊ/ (pn)
Donau
  1. een rivier in Europa die in het Zwarte Woud in Duitsland ontspringt en naar de Zwarte Zee stroomt.

Draak /drˈaːk/ (pn)
Draken
  sterrenbeeld nabij de noordelijke hemelpool

Drenthe /ˈdrɛntə/ (pn)
Drenthe
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Groningen, Overijssel en het Duitse Nedersaksen wordt begrensd

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (adj)
tysk, tyska
  1. betreffende Duitsland of het Duits

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (n)
tyska, tysk
  1. een taal die gesproken wordt in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Italië en België

Duitse /ˈdœʏ̯tsə/ /ˈdœːtsə/ (n)
tyska
  1. een vrouw van Duitse komaf

Duitse Democratische Republiek /dˈœytsə dˌeːmɔkrˈaːtisə rˌeːpɵblˈik/ (pn)
Östtyskland, Tyska demokratiska republiken

Duitser /ˈdœʏ̯tsər/ /ˈdœːtsər/ (n)
tysk
  1. een inwoner van Duitsland

Duitsland /ˈdœʏ̯tslɑnt/ /ˈdœːtslɑnd/ /ˈdœːtslɑnt/ (pn)
Tyskland
  1. een Midden-Europese staat die wordt gevormd door een federatie van 16 deelstaten en die het Duits als officiële taal heeft

Eerste Wereldoorlog /ˈɪːrstə ʋˈɪːrəltˌɔːrlɔx/ (pn)
Första världskriget
  1. een militair conflict op wereldschaal, dat van 28 juli 1914 tot 11 november 1918 plaatsvond

Efeze /e.ˈfe.zə/ (pn)
Efesos
  1. in de oudheid een grote Ionische haven- en handelsstad

Efeziërs /eˈfezijərs/ (n)
Efesier

Egeïsche Zee /ˈeːɣəˌɪsə zˈeː/ (pn)
Egeiska havet

Egypte /e.ˈɣɪp.tə/ /e.ˈχɪp.tə/ (pn)
Egypten
  1. een Arabisch land op de grens van Afrika en Azië

El Salvador /ɛl.ˈsɑl.va.dɔr/ /ɛɫ.ˈsɑɫ.va.dɔr/ (pn)
El Salvador
  1. een land in Midden-Amerika dat grenst aan Guatemala, Honduras en de Stille Oceaan

Elfdaals /ɛlvdˈaːls/ (n)
Älvdalska, Älvdalsmål
  1. een regionale Noord-Germaanse taal die gesproken wordt in de Zweedse gemeente Älvdalen

Elfstedentocht /ˌɛlfstˈeːdəntˌoxt/ (pn)
Elvastadsloppet
  1. een schaatswedstrijd die langs de elf Friese steden voert

Elzas /ˈɛlzɑs/ (pn)
Alsace
  1. regio in Frankrijk

Engeland /ˈɛŋəlˌɑnt/ (n)
England
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (adj)
engelska, engelsman, engelsk
  1. als van, in of betrekking hebbend op Engelsen, Engeland of het Engels

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (n)
engelska, engelsk
  1. de taal

Engelse hoorn /ˈɛŋɛlsə hˈɔːrn/ (n)
engelskt horn
  1. een grotere en lagere uitvoering van de hobo

Engelsman /ɛ.ŋɔɫs.mɑn/ /ɛ.ŋəls.man/ /ɛ.ŋəɫs.mɑn/ (n)
engelsman
  1. iemand die in Engeland woont

Equatoriaal-Guinea /ˌe.kwa.toː.ri.al.ɣi.ˈne.ja/ /ˌe.kʋa.to̝ː.ri.aɫ.χi.ˈne.ja/ /ˌe.kβ̞a.toː.ri.aɫ.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Ekvatorialguinea
  1. een land in Afrika grenzend aan Gabon en Kameroen

Eritrea /ˌeː.ri.ˈtre.ja/ /ˌɪː.ri.ˈtre.ja/ (pn)
Eritrea
  1. een Afrikaans land grenzend aan Soedan, Ethiopië, Djibouti en de Rode Zee

Erlangen /ɛrlˈɑŋən/ (pn)
Erlangen
  1. + 2. stad en stadsdistrict

Erzja /ɛrzjˈaː/ (n)
erza
  1. taal vooral in het oosten van Mordovië gesproken wordt

Esperanto /ˌɛspɪːrˈɑntoː/ (n)
esperanto
  1. een internationale kunsttaal die oorspronkelijk ontworpen is door Ludovico Zamenhof

Estisch /ˈɛstis/ /ˈɛstɪs/ (n)
estniska
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Estland

Estland /ˈɛslɑnd/ /ˈɛstlɑnt/ (pn)
Estland
  1. een land in het noorden van Europa dat grenst aan Letland en Rusland

Ethiopië /ˌe.ti.ˈjo.pi.jə/ (pn)
Etiopien
  1. een land in Oost-Afrika grenzend aan Eritrea, Djibouti, Somalië, Kenia en Soedan

Eurazië /ˈøːraːzˌiə/ (pn)
Eurasien
  1. de naam van de grootste landmassa op aarde die de continenten Europa en Azië omvat

Europa /øːˈroːpa/ /ʏːˈropa/ (pn)
Europa
  1. het Europese continent, dat ten noorden van Afrika en ten westen van Azië ligt. Het belangrijkste Europese orgaan is de Europese Unie (EU).

Europeaan /ˌøːropeˈjaːn/ /ˌʏːropeˈjan/ (n)
europé
  1. bewoner van het Europese continent

Europees /øːroˈpeːs/ /ʏːroˈpes/ (adj)
europeisk
  1. afkomstig van of betreffend het continent Europa

Europees Hof voor de Rechten van de Mens /ˌøːroːpˈeːs hˈɔf vɔːr də rˈɛxtən vɑn də mˈɛns/ (pn)
Europadomstolen

Europees Parlement /ˌøːroːpˈeːs pˌɑrləmˈɛnt/ (pn)
Europaparlamentet

Europese Centrale Bank /ˌøːroːpˈeːsə sɛntrˈaːlə bˈɑŋk/ (pn)
Europeiska centralbanken

Europese Commissie /ˌøːroːpˈeːsə kɔmˈɪsi/ (pn)
Europeiska kommissionen

Europese Hof voor de Rechten van de Mens /ˌøːroːpˈeːsə hˈɔf vɔːr də rˈɛxtən vɑn də mˈɛns/ (pn)
Europadomstolen

Europese Investeringsbank /ˌøːroːpˈeːsə ˈɪnvˌɛstɪːrˌɪŋzbɑŋk/ (pn)
Europeiska investeringsbanken

Europese Ombudsman /ˌøːroːpˈeːsə ˈɔmbɵdsmˌɑn/ (pn)
Europeiska ombudsmannen

Europese Raad /ˌøːroːpˈeːsə rˈaːt/ (pn)
Europeiska rådet

Europese Rekenkamer /ˌøːroːpˈeːsə rˈeːkəŋkˌaːmər/ (pn)
Europeiska revisionsrätten

Europese Unie /ˌøː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ /ˌʏː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ (pn)
Europeiska unionen
  unie van 27 Europese staten

Europoort /ˈøːroːpˌɔːrt/ (pn)
Europoort

Eva /ˈeːvaː/ (pn)
Eva
  1. de eerste vrouw

Exodus /ˈɛksodus/ (n)
Andra Moseboken

Extremadura /ˌɛkstrəmaːdˈyraː/ (pn)
Extremadura

Ezechiël /eˈzexijɛl/ (n)
Hesekiel

Facebook /fˈɛisbˌuk/ (pn)
Facebook
  1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten

Faeröer /ˈfæːrøːə̯r/ /ˈfɛːrʏːr/ (pn)
Färöarna
  1. en 2., eilandengroep, land

Faeröers /faːrˈurs/ (n)
färöiska
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op de Faeröer

Falklandeilanden /fˈɑlklɑndˌɛɪlɑndən/ (pn)
Falklandsöarna

Februarirevolutie /fˌɛbryˌaːrirˌeːvoːlˈytsi/ (pn)
februarirevolutionen 1917
  1. Russische revolutie
Februarirevolutionen 1848
  2. Franse revolutie

Fenicisch /feːnˈisis/ (adj)
fenicisk

Fiji /ˈfi.(d)ʒi/ /ˈfi.dʒi/ (pn)
Fiji
  1. een land in Oceanië op het zuidelijk halfrond. Het bestaat uit 332 eilanden waarvan ongeveer 110 bewoond zijn

Filipijnen /ˌfi.li.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛː.nə(n)/ (pn)
Filippinerna
  1. een republiek in Oost-Azië bestaande uit een archipel van 7107 eilanden

Filippenzen /filiˈpɛnzə(n)/ (pn)
Filipper

Finland /ˈfɪnlɑnd/ /ˈfɪnlɑnt/ (pn)
Finland
  1. een land in het noorden van Europa

Fins /fɪns/ (adj)
finsk, finländsk
  1. betreffende Finland of het Fins

Fins /fɪns/ (n)
finska, finsk
  1. een taal die wordt gesproken in Finland

Flevoland /ˈflevoˌlɑnt/ /ˈfleːvoˌlɑnd/ /ˈfleːvoˌlɑnt/ (pn)
Flevoland
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door het IJsselmeer...

Frankfurt am Main /frˈɑŋkfɵrt ˈɑm mˈɑjn/ (pn)
Frankfurt am Main

Frankrijk /ˈfrɑŋkrɛɪ̯k/ /ˈfrɑŋkrɛːk/ (pn)
Frankrike
  1. een West-Europees land, grenzend aan België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië, Monaco, Spanje en Andorra

Frans /frɑns/ (adj)
fransk, franska
  1. betreffende Frankrijk of het Frans

Frans /frɑns/ (n)
franska, fransk
  1. een taal die gesproken wordt in Frankrijk, België, Luxemburg, Zwitserland, Senegal, Canada, Monaco, Togo en Benin

Frans-Polynesië /frˈɑnspˌoːlinˈeːziə/ (pn)
Franska Polynesien

Fransman /ˈfrɑns.man/ /ˈfrɑns.mɑn/ (n)
fransk
  1. iemand uit Frankrijk

Franstalig /frɑnstˈaːləx/ (adj)
franskspråkig, fransktalande
  1. de Franse taal sprekend
franskspråkig
  2. taaluiting in het Frans

Fries /frˈis/ (n)
frisiska, fris
  1. Persoon
frisiska
  2. Taal

Friesland /ˈfrislɑnd/ /ˈfrislɑnt/ (pn)
Friesland
  1. een provincie in het noorden van Nederland.

Gabon /'ɣa.bɔn/ /ɣa.'bɔn/ /χa.'bɔn/ (pn)
Gabon
  1. een land in West-Afrika, officieel de Gabonese Republiek

Galaten /ɣaˈlatən/ (pn)
Galater

Galicisch /ɣaːlˈisis/ (adj)
galiciska
  1. een Spaanse regio in het noordwesten van het Iberisch schiereiland
  2. betreffende het Galicisch

Galicisch /ɣaːlˈisis/ (n)
galiciska
  1. Romaanse taal gesproken in Galicië

Galicië /ɣɑˈlisɪə/ /ʝɑˈlisɪə/ (pn)
Galicien
  1. Spaanse regio
Galizien
  2. historische landstreek

Galilea /ɣˌaːlilˈeːaː/ (pn)
Galileen

Gallisch /ɣˈɑlis/ (n)
Galliska, gallisk
  1. uitgestorven taal

Gambia /'ɣɑm.bi.ja/ /'χɑm.bi.ja/ (pn)
Gambia
  1. een land in West-Afrika

Gambiaans /ɣˌɑmbiˈaːns/ (adj)
gambisk

Geboortekerk /ɣəˈboːr.təˌkɛrk/ /χəˈbo̝ːr.təˌkɛrk/ (pn)
Födelsekyrka
  1. een kerkgebouw in Bethlehem op de Westelijke Jordaanoever op de plaats waar Jezus geboren zou zijn

Gelderland /ˈɣɛldərˌlɑnd/ /ˈɣɛɫdərˌlɑnt/ /ˈχɛɫdərˌlɑnt/ (pn)
Gelderland
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door de Flevoland, Overijssel, Limburg, Noord-Brabant, Zuid-Holland, Utrecht en het Duitse Noord-Rijnland-Westfalen wordt omringd

Genesis /ˈɣenezis/ (n)
Första Moseboken

Gent /ɣˈɛnt/ (pn)
Gent
  1. Vlaamse provinciehoofdstad van Oost-Vlaanderen, België

Genua /ɣˈeːnyʋˌaː/ (pn)
Genua
  1. een stad in Noordwest-Italië

Georgisch /ɣeˈjɔrɣis/ /ɣeˈjɔrɣɪs/ /χeˈjɔrχis/ (n)
georgiska, georgisk
  1. de taal die in Georgië gesproken wordt

Georgië /ɣeˈjɔrɣi.jə/ /χeˈjɔrχi.jə/ (pn)
Georgien
  1. een soevereine staat in West-Azië, gelegen in de Kaukasus. De officiële taal is het Georgisch

Gerard /ˈɣeː.rɑrd/ /ˈɣeː.rɑrt/ /ˈχɪː.rɑrt/ (pn)
Gerhard
  1. jongensnaam

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (adj)
germansk
  1. op de Germaanse taal of talen betrekking hebbend
  1. op de Germanen betrekking hebbend

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (n)
germansk
  1. taal der Germanen

Ghana /'ɣa.na/ /'χa.na/ (pn)
Ghana
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Ghana

Ghanees /xhaːnˈeːs/ (adj)
ghanansk
  1. op Ghana betrekking hebbend

Gibraltar /ɣˈɪbrɑltˌɑr/ (pn)
Gibraltar

Goa /ɣˈoːaː/ (pn)
Goa
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

God /ɣˈɔt/ (pn)
Gud
  1. een bovennatuurlijk en volmaakt wezen, dat beschikt over superieure krachten en dat onsterfelijk is

Godin /ɣˈoːdɪn/ (pn)
Gudinna
  1. benaming voor het vrouwelijk opperwezen

Goede Vrijdag /ˌɣudə.ˈvrɛɪ̯.dɑx/ (pn)
Långfredag, långfredag
  1. de vrijdag voor Pasen

Golf van Mexico /ɣˈɔlf vɑn mˈɛksikˌoː/ (pn)
Mexikanska golfen
  1. is de zee die begrenst wordt door Mexico, de Verenigde Staten van Amerika en Cuba

Gotisch /ɣˈoːtis/ (n)
gotisk
  1. de uit de oostelijke tak van de Germaanse talen stammende en uitgestorven taal der Goten uit de eerste...

Gotland /ˈɣɔtlɑnt/ /ˈʝɔtlɑnt/ (pn)
Gotland
  1. Zweeds eiland

Grenada /ɣre.ˈna.da/ /ɣrɛ.ˈna.da/ /χre.ˈna.da/ (pn)
Grenada
  land in het Caribisch gebied

Griekenland /ˈɣrikə(n)ˌlɑnd/ /ˈɣrikə(n)ˌlɑnt/ /ˈχrikə(n)ˌlɑnt/ (pn)
Grekland
  1. een land in het zuiden van Europa

Grieks /ɣriks/ /χriks/ (n)
grekiska, grekisk
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Griekenland en op Cyprus

Groenland /ˈɣrun.lɑnd/ /ˈɣrun.lɑnt/ /ˈχrun.lɑnt/ (pn)
Grönland
  1. een groot eiland ten noordoosten van Canada, deel uitmakend van het koninkrijk Denemarken

Groenlands /ɣrˈunlɑnts/ (adj)
grönländsk

Groenlandse walvis /ɣrˈunlɑndsə ʋˈɑlvɪs/ (n)
Grönlandsval
  1. Balaena mysticetus, grote massieve walvis met een kolossale kop

Groningen /ˈɣroːˌnɪŋə(n)/ /ˈχroˌnɪŋə(n)/ (pn)
Groningen
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Drenthe en het Duitse Oost-Friesland wordt begrensd
  2. de hoofdstad van de provincie Groningen
  3. de gemeente in de provincie Groningen waarin de stad Groningen ligt

Groot-Brittannië /ˌɣroːd brɪˈtɑni.jə/ /ˌχrot brɪˈtɑni.jə/ (pn)
Storbritannien
  1. benaming voor het '[[Verenigd Koninkrijk|Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland]]', dat officieel met Verenigd Koninkrijk wordt aangeduid.

Grote Beer /ɣrˈoːtə bˈeːr/ (pn)
Karlavagen
  1. een hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk zichtbaar sterrenbeeld

Grote Meren /ɣrˈoːtə mˈɪːrən/ (pn)
Stora sjöarna
  1. de naam voor de 5 grote meren op of nabij de grens tussen de Verenigde Staten en Canada

Grote Oceaan /ɣrˈoːtə ˌoːseːjˈaːn/ (pn)
Stilla havet
  1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië

Guadeloupe /ɣˈyaːdˌeːlʌʊpə/ (pn)
Guadeloupe

Guatemala /ˌgʋɑ.tə.ˈma.la/ /ˌgβ̞ɑ.tə.ˈma.la/ /ˌɣ<sup>ʊ</sup>a.tə.ˈma.la/ (pn)
Guatemala
  land in Midden-Amerika, officieel de Republiek Guatemala

Guernsey /ɣˈyərnsˌeːi/ (pn)
Guernsey

Guinee /ɣi.ˈne/ /χi.ˈne/ (pn)
Guinea
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Guinee

Gujarati /ɣˈyjaːrˌaːti/ (n)
gujarati
  1. een taal die oorspronkelijk in Gujerat gesproken wordt. De taal wordt nu ook in Uganda, Tanzania, Kenia en Pakistan gesproken

Guyana /ɣi.ˈja.na/ /ɣβ̞i.ˈja.na/ /χi.ˈja.na/ (pn)
Guyana
  1. een land in Zuid Amerika, officieel de Coöperatieve Republiek Guyana

Göttingen /ˈgœtɪŋən/ (pn)
Göttingen
  1. + 2. stad en district

Habakuk /ˈhabakʏk/ (pn)
Habackuk

Haggai /hɑˈgɑj/ (n)
Haga

Hamburg /hˈɑmbɵrx/ (n)
Hamburg

Handelingen van de apostelen /hˈɑndəlˌɪŋən vɑn də aːpˈɔstələn/ (pn)
Apostlagärningarna

Hanzestad /ˈhɑnsəˌstat/ (n)
Hansestad
  1.stad die deel uitmaakt van de Hanze

Hausa /hˈʌʊzaː/ (n)
hausa
  1. taal die in Niger en Nigeria gesproken wordt en, als een lingua franca door veel anderen in Afrika

Hawaïaans /hˌaːʋaːiˈaːns/ (n)
hawaiiska
  1. taal gesproken in de Amerikaanse staat Hawaï

Haïti /ha.ˈhi.ti/ /ɦa.ˈi.ti/ /ɦɑ.ˈi.ti/ (pn)
Haiti
  1. een land in het Caribisch gebied

Haïtiaans /hˌaːiʃˈaːns/ (adj)
haitisk

Haïtiaans Creools /haʔitiˈjanskreˌjols/ (n)
haitisk kreol
  1. taal gesproken door 6 000 000 mensen

Hebreeuws /he'breus/ (n)
hebreiska, hebreisk
  1. de officiële taal van Israël, de heilige taal van de Joden en de taal van de Tenach

Heer /her/ (n)
Herre
  1. de christelijke aanduiding voor God

Heilige Geest /hˈɛɪləɣə ɣˈeːst/ (n)
Helige Ande
  1.

Heilige Stoel /hˈɛɪləɣə stˈul/ (n)
Heliga stolen
  1. de pauselijke regering

Hemelvaartsdag /hˈeːmɛlvˌaːrtzdɑx/ (n)
Kristi himmelsfärdsdag
  1. christelijke feestdag waarin gevierd wordt dat Jezus na de opstanding naar de Hemel ging

Herman /ˈɦɛr.mɑn/ (pn)
Herman
  1. een jongensnaam

Hettitisch /hɛtˈitis/ (n)
hettitiska
  1. een dode taal die in het huidige Turkije werd gesproken

Hildesheim /hˈɪldɛshˌɛɪm/ (pn)
Hildesheim
  1. + 2. stad en district

Hindi /hˈɪndi/ (n)
hindi
  1 een taal die vooral gesproken wordt in de noordelijke staten van India

Hof van Justitie van de Europese Unie /hˈɔf vɑn jɵstˈitsi vɑn də ˌøːroːpˈeːsə ynˈi/ (pn)
Europeiska unionens domstol

Holland /ˈɦɔlɑnt/ (pn)
Holland
  1. een gedeelte van het westen van Nederland dat de provincies Noord-
  2. heel Nederland

Holocaust /ˈholokaust/ (pn)
Förintelsen

Honduras /hɔn.ˈdyː.rɑs/ /ɦɔn.ˈduː.rɑs/ (pn)
Honduras
  1. een land in Centraal Amerika, officieel de Republiek Honduras

Hongaar /hɔŋ(g).ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈχar/ (n)
ungrare
  1. iemand afkomstig uit Hongarije

Hongaars /hɔŋ(g).ˈɣaːrs/ /ɦɔŋ.ˈɣars/ /ɦɔŋ.ˈχars/ (adj)
ungerska
  1. betreffende Hongarije of het Hongaars

Hongaars /hɔŋ(g).ˈɣaːrs/ /ɦɔŋ.ˈɣars/ /ɦɔŋ.ˈχars/ (n)
ungerska
  1. een taal die wordt gesproken in Hongarije

Hongaarse /hɔŋ(g).ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈχar.sə/ (n)
ungerska

Hongarije /ˌhɔŋ(g)ɣaˈrɛɪ̯.jə/ /ˌɦɔŋɣaˈrɛː.jə/ /ˌɦɔɴχaˈrɛɪ̯.jə/ (pn)
Ungern
  1. een land in het midden van Europa met de officiële naam "Republiek Hongarije" (Magyar Köztársaság)

Hongkong /hɔŋˈkɔŋ/ (pn)
Hongkong
  1. een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China

Hooglied /hug'lid/ (pn)
Höga Visan

Hosea /hoˈzeja/ (n)
Hosea

Hubble-ruimtetelescoop /hˈɵblərˌœymtətˌeːlɛskˈoːp/ (n)
Hubble rymteleskop
  1. een telescoop die als een kunstmaan rond de aarde draait

IJsland /ˈɛɪ̯slɑnd/ /ˈɛɪ̯slɑnt/ /ˈɛːslɑnt/ (pn)
Island
  1.een Europees land, dat omgeven is door de Atlantische Oceaan en tussen Groenland en Europa in ligt. Tot 1944 behoorde IJsland bij Denemarken, maar tegenwoordig is het zelfstandig. De officiële naam is Lýðveldið Ísland.

IJslander /ˈɛɪ̯sˌlɑndər/ /ˈɛːsˌlɑndər/ (n)
islänning
  1. inwoner van IJsland

IJslands /ˈɛɪ̯slɑnds/ /ˈɛɪ̯slɑnts/ /ˈɛːslɑnts/ (n)
isländska
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op IJsland

IP-adres /i'peʔadrɛs/ (n)
IP-adress
  1. een combinatie van getallen waarmee een computer in een IP-netwerk kan worden herkend

Iberisch Schiereiland /ibˈɪːri sxˈirɛɪlˌɑnt/ (pn)
Pyreneiska halvön
  1. een Europees schiereiland dat zich ten zuiden van de Pyreneeën bevindt en waarop de landen Spanje en Portugal zijn gelegen

Ido /ˈidoː/ (n)
ido

Ier /iːr/ (n)
irländare

Ierland /ˈiːrlɑnd/ /ˈiːrlɑnt/ (pn)
Irland
  1. een groot eiland in Noordwest-Europa

Iers /iːrs/ (n)
iriska, irländsk
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Ierland

India /ˈɪn.di.ja/ (pn)
Indien
  1. een soeverein land in het zuiden van Azië

Indische Oceaan /ˌɪndisəˌosiˈan/ /ˌɪndisˌə̯osejˈaːn/ (pn)
Indiska oceanen
  1. de oceaan die tussen Oost-Afrika en Zuid-Azië ligt

Indonesisch /ɪndo'nezis/ (n)
indonesiska
  1. een taal die voornamelijk in Indonesië gesproken wordt

Indonesië /ˌɪn.do.ˈne.zi.jə/ (pn)
Indonesien
  1. een land dat bestaat uit een groot eilandengebied tussen Zuidoost-Azië en Australië

Ingrisch /ˈɪnɣrˌɪs/ (n)
ingriska
  1. Finoegrische taal die door ongeveer 300 Ingriërs gesproken wordt

Interlingua /ĭn'tə(r)lĭng"wə/ (n)
interlingua
  1. een hulptaal bedoeld is om de communicatie met anderstaligen te vereenvoudigen

Internationaal Monetair Fonds /ˌɪntərnˌaːʃoːnˈaːl mˌoːnətˈɛr fˈɔnts/ (pn)
Internationella valutafonden

Ionische Zee /iˈoːnisə zˈeː/ (pn)
Joniska havet
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Zuid-Italië en West-Griekenland

Irak /i.ˈrɑk/ (pn)
Irak
  1. een land in het Midden-Oosten dat voor een groot deel in en rond het stroomgebied van de rivieren de Eufraat en de Tigris ligt

Iran /i.ˈrɑn/ (pn)
Iran
  1. een land in het Midden-Oosten met als hoofdstad Teheran

Islamabad /ˈɪslaːmˌaːbɑt/ (pn)
Islamabad

Israël /ˈɪs.ra.hɛl/ /ˈɪs.ra.ɛɫ/ (pn)
Israel
  1. een land in het Midden-Oosten, gelegen aan de Middellandse Zee

Italiaan /italiˈjaːn/ (n)
italienare
  1. een persoon die uit Italië komt

Italiaans /italiˈjaːns/ (n)
italienska
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Italië, San Marino, Vaticaanstad, Slovenië en Zwitserland

Italië /iˈtaːli.jə/ (pn)
Italien
  1. een land

Ivoorkust /i.ˈvoːr.kʏs/ /i.ˈvoːr.kʏst/ /i.ˈvo̝ːr.kʏst/ (pn)
Elfenbenskusten
  een land in West-Afrika, officieel de Republique de Côte d'Ivoir

Jakob /jˈaːkɔp/ (pn)
Jakob

Jakobus /jaˈkobʏs/ (pn)
Jakob

Jamaica /(d)ʒa.mɛɪ̯.ka/ /dʒɑ.mɑɪ̯.ka/ (pn)
Jamaica
  1. een land in het Caraïbisch gebied ten zuiden van Cuba en ten westen van het eiland Hispaniola

Janus /jˈaːnɵs/ (pn)
Janus
  2. Romeinse god
  3. maan

Japan /jaˈpɑn/ /jɑˈpɑn/ (pn)
Japan
  1. een land in het oosten van Azië

Japanner /jˈaːpɑnər/ (n)
japan

Japans /jɑ'pɑns/ (adj)
japansk, japanska
  1. betreffende Japan of het Japans

Japans /jɑ'pɑns/ (n)
japanska
  1. een taal die in Japan gesproken wordt

Javaans /jaːvˈaːns/ (n)
javanesiska
  1. een taal die door meer dan 75 miljoen mensen op Java en Bali gesproken wordt

Jemen /ˈjemən/ /ˈjeːmən/ (pn)
Jemen, Yemen
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Republiek Jemen

Jena /jˈeːnaː/ (pn)
Jena
  1. en 2.

Jeremia /ˌjerəˈmija/ (n)
Jeremia

Jesaja /jeˈzaja/ (n)
Jesaja

Jezus /ˈje.zʏs/ (pn)
Jesus
  1. centrale figuur in het Nieuwe Testament

Jezus Christus /jˈeːzɵs krˈɪstɵs/ (pn)
Jesus Kristus
  1. Jezus van Nazareth

Jharkhand /jhɑrkhˈɑnt/ (pn)
Jharkhand
  1. Indiase deelstaat gelegen in het oosten van het land

Jiddisch /ˈjɪdis/ (n)
jiddisch
  1. een taal die door de Joden in West-Europa gesproken werd

Job /'jɔb/ (pn)
Job

Jodendom /jˈoːdəndˌɔm/ (n)
judendom

Joegoslavië /jˈuɣɔslˌaːviə/ (pn)
Jugoslavien

Jood /jot/ (n)
jude

Joost mag het weten /jˈoːst mɑx hət ʋˈeːtən/ (phraseologicalUnit)
Gud vet
  1.

Jordanië /jɔr.ˈda.ni.jə/ (pn)
Jordanien
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië

Julirevolutie /jˌylirˌeːvoːlˈytsi/ (pn)
Julirevolutionen

Jupiter /ˈjypiˌtɛr/ (pn)
Jupiter

Kaap Trafalgar /kˈaːp trˈaːfɑlɣˌɑr/ (pn)
Kap Trafalgar
  1. een kaap in Zuidwest-Spanje, bekend om de gelijknamige zeeslag die er uitgevochten werd

Kaap de Goede Hoop /kˈaːp də ɣˈudə hˈoːp/ (pn)
Godahoppsudden
  1. de naam van de zuidwestelijkste punt van Afrika

Kaapstad /kˈaːpstɑt/ (pn)
Kapstaden
  1. één van de hoofdsteden van Zuid-Afrika, gelegen bij de Kaap de Goede Hoop

Kaapverdië /kab.ˈvɛr.di.jə/ /kap.ˈfɛr.di.jə/ (pn)
Kap Verde
  1. een land in West-Afrika

Kameroen /ˌka.mə.ˈrun/ (pn)
Kamerun
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Republiek Kameroen

Kandahar /kˈɑndaːhˌɑr/ (pn)
Kandahar
  1. een stad gelegen in Zuid-Afghanistan en de hoofdstad van de gelijknamige provincie

Kannada /kɑnˈaːdaː/ (n)
kannada
  1. taal die in de Indische staat Karnataka gesproken wordt

Kantonees /kˌɑntoːnˈeːs/ (n)
kantonesiska
  een Chinese taal gesproken door ongeveer 54 miljoen mensen in het zuiden van China en ook buiten het land

Karelisch /kaːrˈeːlis/ (n)
karelska
  1. een aan het Fins verwante taal die wordt gesproken in Karelië, Rusland en Finland

Karelië /kɑˈrelɪə/ (pn)
Karelen
  1. deel van Rusland

Karnataka /kˌɑrnaːtˈaːkaː/ (pn)
Karnataka
  1. Indiase deelstaat gelegen in het zuiden van het land

Kasjoebisch /kɑʃˈubis/ (n)
kasjubiska
  1. een Westslavische taal die gesproken wordt in het oosten van Pommeren

Kaspische Zee /kˈɑspisə zˈeː/ (pn)
Kaspiska havet
  1. een grote door land omsloten zoutwatervlakte op de grens van Europa en Azië

Kazachs /kˈaːzɑxs/ (n)
kazakiska, kazakstanska
  1. een taal die van oorsprong door de Kazachen in Kazachstan gesproken werd

Kazachstan /ˈka.zɑx.stɑn/ /ˈka.zɑχ.stɑn/ (pn)
Kazakstan
  1. een land in Centraal-Azië en het uiterste oosten van Europa

Kazak /kˈaːzɑk/ (n)
kazak
  1. inwoner van Kazachstan

Kaïn /kˈaːɪn/ (pn)
Kain

Kenia /ˈke.ni.ja/ (pn)
Kenya
  1. een land in Oost-Afrika, de Republiek Kenia, grenzend aan Somalië, Ethiopië, Oeganda, Tanzania en de Indische Oceaan

Kerstmis /ˈkɛrs(t)məs/ /ˈkɛrsmɪs/ /ˈkɛrstmɪs/ (n)
jul
  1. een feest ter herinnering van de geboorte van Jezus met een vieringsdatum die verschilt per christelijke traditie

Keulen /kˈøːlən/ (pn)
Köln

Khmer /kmˈɛr/ (n)
khmer, kambodjanska
  1. een taal die in Cambodja gesproken wordt

Kiev /kˈif/ (pn)
Kiev
  1. de hoofdstad van Oekraïne

Kirgizisch /kɪrɣˈizis/ (n)
kirgizisk
  1. de taal die in Kirgizië gesproken wordt

Kirgizië /kɪr.ˈɣi.zi.jə/ /kɪr.ˈχi.zi.jə/ (pn)
Kirgizistan
  1. een land in Centraal Azië, officieel de Kirgizische Republiek, dat geheel door land omsloten is

Kiribati /ˌki.ri.ˈba.ti/ (pn)
Kiribati
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Kiribati

Klaagliederen /ˈklaxlidərə(n)/ (n)
Klagovisorna

Klaas Vaak /klˈaːs vˈaːk/ (pn)
John Blund
  1. denkbeeldig mannetje dat mensen 's nachts iets in de ogen strooit zodat ze kunnen slapen

Klingon /klɪŋˈɔn/ (n)
klingonska
  1. een kunsttaal die uitgevonden is door Marc Okrand voor Star Trek-films

Koerdisch /kˈurdis/ (n)
kurdiska
  1. een taal die door de Koerden gesproken wordt

Koeweit /ˈkuwɛɪ̯t/ /ˈkuʋɛɪ̯t/ /ˈkuβ̞ɛ:t/ (pn)
Kuwait
  1. een kleine olierijke monarchie op het Arabische schiereiland in Azië aan de kust van de Perzische Golf

Kolossenzen /kolɔˈsɛnzə(n)/ (pn)
Kolosserbrevet

Koningen /ˈkoningən/ (n)
Andra Kungaboken, Första Kungaboken

Koran /kˈoːrɑn/ (n)
koranen, Koranen

Korea /koˈre.ja/ (pn)
Korea
  1. een schiereiland in Oost-Azië

Koreaans /koreˈjaːns/ (n)
koreanska
  1. een taal die in Korea gesproken wordt

Korintiërs /koɾinˈtjɛʀs/ (n)
Korinthier

Kosovo /ˈkɔsɔˌvo/ (pn)
Kosovo
  1. een land op het Balkanschiereiland dat volgens Servië en veel andere staten een provincie van Servië is, maar dat zichzelf als een onafhankelijke staat beschouwt.

Krakau /krˈaːkʌʊ/ (pn)
Kraków
  1. na Warschau en Łódź de op twee na grootste stad van Polen

Kreeft /krˈeːft/ (pn)
Kräftan
  teken van de dierenriem van 21 juni tot 23 juli

Kreeftskeerkring /krˈeːftskɪːrkrˌɪŋ/ (n)
Kräftans vändkrets
  1. de hoogste breedtegraad van ca. 23,5 ° noorderbreedte waarboven de zon bij zonnestilstand in het zenit staat

Kreta /krˈeːtaː/ (pn)
Kreta
  1. bij Griekenland behorend eiland in de Egeïsche Zee

Krim /krɪm/ (pn)
Krim
  een schiereiland aan de noordkust van de Zwarte Zee

Krim-Tataars /krˈɪmtˈaːtaːrs/ (n)
krimtatariska
  1. één van de Turkse talen, gesproken door ongeveer een half miljoen mensen, oorspronkelijk van de Krim afkomstig maar door een deportatie in 1944 nu vooral in Oezbekistan en Kirgizië, maar ook in Moldavië, Roemenië en Turkije gesproken

Kroatisch /kroˈwatis/ /kroˈwaːtɪs/ (n)
kroatiska, kroatisk
  1. een taal die vooral in Kroatië gesproken wordt

Kroatië /kroˈwatsi.jə/ /kroˈwaːsi.jə/ (pn)
Kroatien
  1. een land in Oost-Europa ten zuiden van Hongarije

Kronieken /ˈkronikən/ (n)
Andra Krönikeboken, Första Krönikeboken

La Mancha /lˈaː mˈɑnxaː/ (pn)
La Mancha

La Rioja /lˈaː riˈoːjaː/ (pn)
La Rioja

Lagerhuis /lˈaːɣərhˌœys/ (n)
Underhuset

Laos /ˈla.ɔs/ (pn)
Laos
  1. een land in Azië grenzend aan Myanmar, China, Vietnam, Cambodja en Thailand

Laotiaans /lˌaːoːʃˈaːns/ (n)
laotiska
  1. een taal die in Laos gesproken wordt

Latijn /laˈtɛɪn/ (n)
latin
  1. de taal van het Romeinse Rijk die hedendaags nog gebruikt wordt in de wetenschap en in de religie

Latijnse alfabet /lˈaːtɛɪnsə ˈɑlfaːbˌɛt/ (n)
latinska alfabetet
  1. de reeks lettertekens oorspronkelijk gebruikt om teksten in het Latijn te schrijven en tegenwoordig met aanpassingen voor veel talen gebruikt

Leeuw /lˈeʊ/ (pn)
Lejonet
  2. teken van de dierenriem van 23 juli tot 23 augustus

Lesotho /le.'sɔ.to/ (pn)
Lesotho
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Lesotho

Let /lɛt/ (n)
lett, lettländare
  1. een inwoner van Letland, of iemand afkomstig uit Letland

Letland /ˈlɛtlɑnd/ /ˈlɛtlɑnt/ (pn)
Lettland
  1. een Europees land aan de Oostzee

Lets /lɛts/ (adj)
lettisk
  1. betreffende Letland

Lets /lɛts/ (n)
lettiska, lettisk
  1. de officiële taal van Letland

Letse /ˈlɛtsə/ (n)
lettiska
  1. inwoonster van Letland

Leuven /ˈløːˌvə(n)/ (pn)
Leuven
  1. de provinciehoofdstad van Vlaams-Brabant in België

Libanon /ˈli.ba.nɔn/ /ˈli.bɑ.nɔn/ (pn)
Libanon
  land in het Midden-Oosten, officieel de Libanese Republiek

Liberia /li.'beː.ri.ja/ /li.'bɪː.ri.ja/ (pn)
Liberia
  land in West-Afrika, officieel de Republiek Liberia

Libisch /lˈibis/ (adj)
libysk
  1. op Libië betrekking hebbend

Libië /ˈli.bi.jə/ (pn)
Libyen
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Grote Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiriyah

Liechtenstein /ˈlixtə(n)ˌstɛɪ̯n/ /ˌlixtə(n)ˈstɛːn/ /ˌliχtə(n)ˈstɛɪ̯n/ (pn)
Liechtenstein
  1. een klein land in Europa gelegen tussen Zwitserland en Oostenrijk

Lijflands /lˈɛɪflɑnts/ (n)
liviska
  1. een Finoegrische taal die in Estland en Letland gesproken wordt

Limburg /ˈlɪm.bʏrx/ /ˈlɪm.bʏrχ/ (pn)
Limburg
  1. provincie in het zuiden van Nederland
  2. een provincie in België

Limburgs /ˈlɪm.bʏrxs/ /ˈlɪm.bʏrχs/ (n)
limburgiska
  1. verzamelnaam van een reeks variëteiten van de Germaanse taalfamilie

Lingala /lɪŋˈaːlaː/ (n)
lingala
  1. taal met ongeveer 8 000 000 sprekers, gesproken in de Democratische Republiek Kongo

Litouwen /liˈtaʊ̯.wə(n)/ /liˈtɔʊ̯.β̞ə(n)/ /ˈliˌtʌʊ̯.β̞ə(n)/ (pn)
Litauen
  1. een Europees land ter hoogte van Wit-Rusland

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ (adj)
litauisk, litauiska, litauiske, litauiskt
  1. betreffende Litouwen of het Litouws

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ (n)
litauiska, litauisk
  1. een Baltische taal die wordt gesproken in Litouwen

Lodewijk /lˈoːdəʋˌɛɪk/ (pn)
Ludvig
  1. eigennaam van Frankische herkomst
  2. spelwoord voor de letter l

Lojban /ˈloʒban/ (n)
lojban
  1. een kunsttaal ontwikkeld door James Cooke Brown

Lombardije /lˌɔmbɑrdˈɛɪə/ (pn)
Lombardiet

Londen /ˈlɔndən/ (pn)
London
  1 en 2

Lotharingen /lˈɔtaːrˌɪŋən/ (pn)
Lorraine

Luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ (pn)
Liège
  1. een provinciehoofdstad in België
  2. een Belgische provincie

Lukas /ˈlykɑs/ (pn)
Lukas

Luxemburg /ˈlyksəmˌbʏrx/ /ˈlyksəmˌbʏrχ/ (pn)
Luxemburg
  1.-3.

Luxemburgs /ˈlyksəmˌbʏrxs/ /ˈlyksəmˌbʏrχs/ (n)
luxemburgska
  1. een taal die in Luxemburg gesproken wordt

Maagd /maxt/ (pn)
Jungfrun
  2. teken van de dierenriem waar de zon in staat van ca. 23 augustus tot ca. 23 september
  1. aan de hemelequator liggend tussen rechte klimming 11u35m en 15u08m en tussen declinatie +14º en -22º

Maagdeneilanden /mˈaːxdənˌɛɪlɑndən/ (pn)
Jungfruöarna

Maas /mas/ (pn)
Meuse, Maas
  1. een rivier die onspringt in Frankrijk en door België en Nederland stroomt

Macau /mˈaːkʌʊ/ (pn)
Macao
  1. een stad op een eiland aan de zuidkust van China, ten westen van Hong Kong

Macedonisch /mˌaːsədˈoːnis/ (n)
makedonska
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Noord-Macedonië

Macedonië /ˌmasəˈdoni.jə/ /ˌmasəˈdoːni.jə/ (pn)
Makedonien
  3. land
  1. historisch Grieks koninkrijk
  2. regio in Griekenland

Macedoniër /ˌmasəˈdoni.jər/ /ˌmasəˈdoːni.jər/ (n)
makedonier
  1. inwoner van Macedonië

Madagaskar /ma.da.'ɣɑs.kɑr/ /ˌma.dɑ.'χɑs.kɑr/ (pn)
Madagaskar
  2. de staat op het bovengenoemde eiland, de Republiek Madagaskar

Madrid /mˈɑdrɪt/ (pn)
Madrid

Maharashtra /mˌaːhaːrˈɑʃtraː/ (pn)
Maharashtra
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

Malagasy /mˈaːlaːɣˌaːzi/ (n)
malagassiska
  1. macrotaal die op Madagaskar gesproken wordt

Malawi /ma.'la.wi/ /ma.'la.ʋi/ /ma.'la.β̞i/ (pn)
Malawi
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat niet aan de zee grenst

Malayalam /mˈaːlaːjˌaːlɑm/ (n)
malajiska
  1. een taal die in Kerala (een staat van India) gesproken wordt

Maldiven /mɑl.ˈdi.və(n)/ /mɑɫ.ˈdi.və(n)/ (pn)
Maldiverna
  1. een land in de Indische Oceaan

Maleachi /maleˈjɑxi/ (pn)
Malaki

Maleis /mɑ.ˈlɛɪs/ (n)
malajiska
  1. een Austronesische taal en de officiële taal van Maleisië, Brunei en Singapore die ook in delen van...

Maleisië /maˈlɛ:zi.jə/ /maˈlɛɪ̯zi.jə/ (pn)
Malaysia
  1. een land in het zuidoosten van Azië dat bestaat uit twee afzonderlijke delen die gescheiden worden door de Zuid-Chinese Zee

Mali /'ma.li/ (pn)
Mali
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Mali

Malta /ˈmɑlta/ /ˈmɑɫta/ (pn)
Malta
  2. land in de Middellandse Zee
  1. eiland in de Middellandse Zee

Maltees /mɑlˈteːs/ /mɑɫˈtes/ (n)
maltesiska
  1. taal

Man /mɛn/ (pn)
Man
  1. een eiland in de Ierse Zee

Manaus /mˈaːnʌʊs/ (pn)
Manaus

Manipur /mˈaːnipˌɵr/ (pn)
Manipur
  1. Indiase deelstaat gelegen in het noordoosten van het land

Manx /mˈɑnks/ (n)
manx
  1. een Keltische taal die (als tweede taal) wordt gesproken op het eiland Man

Maori /mˈaːoːrˌi/ (n)
maori
  1. taal die door de Maori's wordt gesproken

Maria /mˈaːriˌaː/ (pn)
Maria

Maria-Boodschap /mˈaːriˌaːbˈoːdsxɑp/ (n)
Jungfru Marie bebådelsedag, Bebådelsen
  1. het hoogfeest ter gedachtenis van de aankondiging (annunciatie) van de geboorte van Jezus aan Maria

Marokko /ma.ˈrɔ.ko/ (pn)
Marocko
  1. land in het uiterste noordwesten van Afrika

Mars /mˈɑrs/ (pn)
Mars

Marshallees /mˌɑrshɑlˈeːs/ (n)
marshalliska
  1. een taal die op de Marshalleilanden gesproken wordt

Marshalleilanden /mɑr.ʃəl.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəl.ɛː.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəɫ.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ (pn)
Marshallöarna
  1. een land in Oceanië

Martinique /mˈɑrtinˌik/ (pn)
Martinique

Matteüs /mateˈʏs/ (n)
Matteus

Mauritanië /ˌmaʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmɔʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmʌʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ (pn)
Mauretanien
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Islamitische Republiek Mauritanië

Mauritius /maʊ̯.'ri.si.jəs/ /mɔʊ̯.'ri.si.jəs/ /mʌʊ̯.'ri.tsi.jəs/ (pn)
Mauritius
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek Mauritius

Mayotte /mˈaːjɔtə/ (pn)
Mayotte

Melbourne /mˈɛlbʌʊrnə/ (pn)
Melbourne
  1. tweede grootste stad van Australië en hoofdstad van de deelstaat Victoria

Melilla /meːlˈɪlaː/ (pn)
Melilla

Mercurius /mˈɛrkyrˌiɵs/ (pn)
Merkurius

Mesopotamië /mˈeːzoːpˌoːtaːmˌiə/ (n)
Mesopotamien
  1. historische land tussen de rivieren Eufraat en Tigris, het huidige Irak

Messias /mɛˈsijɑs/ (n)
Messias
  1. de in de joodse Tenach voorspelde Redder die door God gezonden zal worden en die door de christenen met Jezus gelijkgesteld wordt

Mexico /ˈmɛg.zi.ˌko/ /ˈmɛk.si.ˌko/ (pn)
Mexiko
  1. een land in Amerika, officieel de Verenigde Mexicaanse Staten grenzend aan de Verenigde Staten, Belize en Guatemala, de Grote Oceaan en de Golf van Mexico

Micronesia /ˌmi.kro.ˈne.zi.ja/ (pn)
Mikronesien
  1. een land in Oceanië, officieel de Federale Staten van Micronesia

Middelfrans /mˈɪdɛlfrˌɑns/ (n)
medelfranska
  1.

Middelhoogduits /mˈɪdɛlhˌoːxdœyts/ (n)
medelhögtyska
  1. Hoogduits uit de periode 1050-1350

Middellandse Zee /mˈɪdɛlˌɑndsə zˈeː/ (pn)
Medelhavet
  1. randzee van de Atlantische Oceaan, gelegen tussen Zuid-Europa, Noord-Afrika en West-Azië

Middelnederduits /mˈɪdɛlnˌeːdərdˌœyts/ (n)
medellågtyska
  1. de West-Germaanse taal die van 1100-1400 in het noorden van Duitsland, met name in de Hanzesteden gesproken werd

Middelnederlands /mˈɪdɛlnˌeːdərlˌɑnts/ (n)
medelnederländska
  1. de voorloper van het Nieuwnederlands.

Midden-Amerika /mˈɪdənaːmˈɪːrikˌaː/ (pn)
Centralamerika
  1. het gebied tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika

Midden-Oosten /mˈɪdənˈoːstən/ (n)
Mellanöstern
  1. regio die bestaat uit Zuidwest-Azië en het noordoosten van Afrika

Milaan /mˈilaːn/ (pn)
Milano
  1. stad in het noordwesten van Italië

Moederdag /mˈudərdˌɑx/ (n)
mors dag
  1. een dag ter ere van de moeders

Moksja /mˈɔkʃaː/ (n)
moksja
  1. een taal die in het zuiden van Mordovië gesproken wordt

Moldavië /mɔlˈdaːvi.jə/ /mɔɫˈdavi.jə/ (pn)
Moldavien
  1. een land en regio in Zuidoost-Europa grenzend aan de Oekraïne en Roemenië

Monaco /moˈnako/ /ˈmo.na.ko/ (pn)
Monaco
  1. een dwergstaatje in Zuid-Europa, officieel het Vorstendom Monaco, dat aan Frankrijk grenst

Mongolië /mɔŋ.ˈ(g)ɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈχo.li.jə/ (pn)
Mongoliet
  1. een land in Azië en omringd door China in het zuiden en Rusland in het noorden

Mongools /mɔŋˈoːls/ (n)
mongoliska
  1. macrotaal die de officiële taal van Mongolië is en die ook in China en Rusland gesproken wordt

Montenegrijns /ˌmɔntəneˈgrɛɪ̯ns/ /ˌmɔntəneˈgrɛːns/ /ˌmɔntəneˈɣrɛɪ̯ns/ (n)
montenegrinsk
  1. vorm van het Servo-Kroatisch, gesproken in Montenegro

Montenegro /ˌmɔntəˈnegro/ /ˌmɔntəˈneːɣro/ (pn)
Montenegro
  1. land in Zuidoost-Europa gelegen aan de Adriatische Zee en grenzend aan Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië en Albanië

Montserrat /mɔnsɛ'rɑ/ (pn)
Montserrat

Moravië /mˈoːraːvˌiə/ (pn)
Mähren

Mozambique /ˌmo.zɑm.ˈbik/ /ˌmo.zɑm.ˈbɪk/ (pn)
Moçambique
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de republiek Mozambique

Murcia /mˈɵrʃaː/ (pn)
Murcia

NAVO /nˈaːvoː/ (n)
NATO
  1. NAVO

Nahuatl /ˈna.wɑtl̥̩/ /ˈna.wɑtl̩/ (n)
Nahuatl, nahuatl
  1. de taal die door de oorspronkelijke bewoners van Mexico gesproken wordt

Nahum /ˈnahʏm/ (pn)
Nahum

Namen /nˈaːmən/ (pn)
Namur
  1. provincie in het oosten van België

Namibië /na.'mi.bi.jə/ (pn)
Namibia
  1. een land in zuidelijk Afrika

Napels /nˈaːpəls/ (pn)
Neapel
  1. stad in Italië

Napolitaans /naːpˌoːlitˈaːns/ (adj)
neapolitansk
  1. een taal die in Napels, Campanië, Basilicata en noordelijk Calabrië gesproken wordt

Nauru /na.ˈu.ru/ /ˈnaʊ̯.ru/ /ˈnɑuru/ (pn)
Nauru
  1. een land in de Stille Oceaan

Nauruaans /nɑuruˈwans/ (n)
nauriska
  1. taal die door 6 000 mensen wordt gesproken in Nauru

Navajo /nˌaːvˈaːjoː/ (n)
navaho
  1. een taal die door de Navajo gesproken wordt

Navarra /nˌaːvˈɑɾraː/ (pn)
Navarra

Nederland /ˈnedərˌlɑnt/ /ˈneːdərˌlɑnd/ /ˈneːdərˌlɑnt/ (pn)
Nederländerna, Holland
  1. land in het noordwesten van Europa, grenzend aan Duitsland en België, belangrijkste deel van het Koninkrijk der Nederlanden

Nederlander /ˈne.dər.ˌlɑn.dər/ (n)
nederländare, holländare
  1. een inwoner van Nederland of persoon die de Nederlandse nationaliteit bezit

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (adj)
holländsk, nederländsk
  1. met betrekking tot Nederland of de Nederlandse taal

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (n)
nederländska, holländska
  1. Westgermaanse taal die gesproken wordt in Nederland, Vlaanderen, Suriname en op de Antillen

Nederlandse /ˈne.dər.ˌlɑn.tsə/ /ˈne.dər.ˌlɑnd.sə/ (n)
nederländska, holländska
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Nederlandse Antillen /ˌne.dər.lɑnt.sə.ɑn.ˈtɪ.lə(n)/ /ˌneː.dər.lɑnt.sə̯an.ˈtɪ.lə(n)/ (pn)
Nederländska Antillerna
  1. een voormalig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden

Nedersaksisch /nˌeːdərsˈɑksis/ (n)
lågtyska, plattyska
  1. een in Noord-Duitsland en Nederland gesproken West-Germaanse taal zonder Hoogduitse klankverschuiving

Nehemia /neheˈmija/ (pn)
Nehemja

Nepal /ˈnepɑɫ/ /ˈneːpɑl/ (pn)
Nepal
  1. een land in Azië, gelegen in de Himalaya tussen India en China (Tibet)

Nepali /nˈeːpaːlˌi/ (n)
nepalesiska
  1. een taal die vooral in Nepal gesproken wordt

Neptunus /nˈɛptynˌɵs/ (pn)
Neptunus

New Delhi /nˈyʊ dˈɛlhi/ (pn)
New Delhi
  1. nationale hoofdstad van India

Nibelungenlied /nˌibəlˌɵŋənlˈit/ (n)
Nibelungenlied

Nicaragua /ˌni.ka.ˈra.gβ̞a/ /ˌni.ka.ˈra.ɣuwa/ /ˌni.kɑ.ˈra.gʋa/ (pn)
Nicaragua
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Honduras en Costa Rica

Nieuw-Caledonië /nˈiwkˈaːlədˌoːniə/ (pn)
Nya Kaledonien

Nieuw-Zeeland /niβ̞.ˈze.lɑnt/ /nyʊ̯.ˈze.lɑnd/ (pn)
Nya Zeeland
  1. een land in het zuidwesten van de Grote Oceaan, gelegen naast Australië

Nieuw-Zuid-Wales /nˈiwzˈœydʋˈaːləs/ (pn)
New South Wales
  1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land

Nieuwe Testament /nˈiwə tˌɛstaːmˈɛnt/ (phraseologicalUnit)
Nya Testamentet
  1. samenstelling van Bijbelboeken

Nieuwjaar /nˈiwjaːr/ (n)
nyår
  1. de feestdag ter gelegenheid van het begin van een nieuw jaar van de gebruikte kalender

Niger /'ni.ɣər/ /'ni.χər/ (pn)
Niger
  1. een land in West-Afrika
  2. een rivier in West-Afrika

Nigeria /ni.'ɣeː.ri.ja/ /ni.'χɪː.ri.ja/ (pn)
Nigeria
  1. een land in West-Afrika

Nijmegen /nɛɪmˈeːɣən/ (pn)
Nijmegen

Nobelprijs /nˌoːbɛlprˈɛɪs/ (n)
Nobelpris
  1. een jaarlijkse geldprijs voor wetenschappers en anderen die een opmerkelijke prestatie hebben geleverd

Noor /noːr/ /no̝ːr/ (n)
norrman
  1. een inwoner van Noorwegen

Noord-Afrika /nɔːrt ˈafrɪkɑ/ /nɔːrt ˈɑfrɪkɑ/ (pn)
Nordafrika
  gedeelte van het Afrikaanse continent ten noorden van de Sahara

Noord-Amerika /nˈɔːrdaːmˈɪːrikˌaː/ (pn)
Nordamerika
  het continent dat ten noorden van [[Zuid-Amerika]] ligt, tussen de Grote, Arctische en de Atlantische Oceaan

Noord-Brabant /noːrd.ˈbra.bɑnt/ /no̝ːrd.ˈbra.bɑnt/ /ˌnoːrd.bra.bɑnd/ (pn)
Noord-Brabant
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Gelderland, Limburg, Zeeland, Zuid-Holland en België grenst

Noord-Europa /nˈɔːrdøːrˈoːpaː/ (pn)
Nordeuropa
  het noordelijk deel van Europa

Noord-Holland /noːrt.ˈɦɔ.lɑnt/ /no̝ːr.ˈtɔ.lɑnt/ /ˈnoːrd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Noord-Holland
  1. een provincie in het midden van Nederland, ...

Noord-Korea /ˌnoːrt koˈre.ja/ /ˌno̝ːrt koˈre.ja/ (pn)
Nordkorea
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Democratische Volksrepubliek Korea

Noordelijk Sami /nˈoːrdələk sˈaːmi/ (abbreviation)
nordsamiska
  1. een van de Samitalen die in Scandinavië gesproken wordt

Noordelijk Territorium /nˈoːrdələk tˌɛɾritˈoːriˌɵm/ (pn)
Northern Territory
  1. Australisch territorium gelegen in het noorden van het land

Noordkaap /noːrdkˈaːp/ (pn)
Nordkap
  1. wordt beschouwd als het noordelijkste punt van het Europese vasteland

Noordpool /noːrdpˈoːl/ (pn)
nordpolen
  1. Noordpool

Noordzee /ˈnoːrdzeː/ /ˈnoːrtseː/ /ˈno̝ːrtse/ (pn)
Nordsjön
  1. de zee die tussen de Britse Eilanden en Noorwegen ligt

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (adj)
norsk, norska
  1. betreffende Noorwegen en/of het Noors

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (n)
norska, norsk
  1. de taal die wordt gesproken in Noorwegen

Noorwegen /ˈnoːrˌweɣə(n)/ /ˈnoːrˌβ̞eɣə(n)/ /ˈno̝ːrˌʋeχə(n)/ (pn)
Norge
  1. een land in het noorden van Europa

Normandië /nɔrˈmɑndɪə/ (pn)
Normandie
  1. streek in het noorden van Frankrijk

Novemberrevolutie /nˌoːvɛmbˌɛrrəvoːlˈytsi/ (pn)
Tyska novemberrevolutionen

Numeri /ˈnumeɾi/ (n)
Fjärde Moseboken

OESO /ˈuzoː/ (pn)
OECD

Obadja /oˈbɑtja/ (pn)
Obadja
  1. boek in het Oude Testament

Occitaans /ˌɔksitˈaːns/ (n)
occitanska
  1. een taal die in het zuiden van Frankrijk gesproken wordt

Oceanië /oseˈjani.jə/ /oseˈjaːni.jə/ (pn)
Oceanien
  1. de collectieve naam voor een groot aantal eilanden in de Stille Oceaan bij Papoea-Nieuw-Guinea en Australië

Oeganda /u.'ɣɑn.da/ /u.'χɑn.da/ (pn)
Uganda
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Republiek Oeganda

Oekraïens /ukraˈɦins/ /ukraˈʔins/ (n)
ukrainska, ukrainsk
  1. een Slavische taal die in de Oekraïne gesproken wordt

Oekraïne /ukraˈɦinə/ /ukraˈʔinə/ (pn)
Ukraina
  1. een land in Oost-Europa met als hoofdstad Kiev

Oezbeeks /uzbˈeːks/ (n)
uzbekiska
  1. een taal die verwant is aan het Turks en die door de Oezbeken gesproken wordt

Oezbekistan /us.ˈbe.kɪ.stɑn/ /uz.ˈbe.kɪ.stɑn/ (pn)
Uzbekistan
  1. een land in centraal Azië, officieel de Republiek Oezbekistan, dat geheel door land wordt omsloten

Oktoberrevolutie /ˌɔktoːbˌɛrrəvoːlˈytsi/ (pn)
Oktoberrevolutionen

Olympisch /oːlˈɪmpis/ (adj)
olympisk

Olympische Spelen /o.ˌlɪm.pi.sə.ˈspe.lə(n)/ (pn)
Olympiska Spelen
  1. een vierjaarlijks sportevenement dat zijn oorsprong in de stad Olympia in de Griekse landstreek Elis heeft

Olympische Winterspelen /oːlˈɪmpisə ʋˈɪntərspˌeːlən/ (pn)
Olympiska vinterspelen
  1. een evenement dat eens in de vier jaar wordt gehouden waarbij allerlei wintersporten competitief beoefend worden

Oman /o.ˈman/ /ˈo.mɑn/ (pn)
Oman
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Sultanaat Oman

Onzevader /ɔnzˈeːvaːdər/ (n)
Herrens bön
  1. christelijk gebed

Oost-Duitsland /ˈoːstdˈœytslɑnt/ (pn)
Östtyskland

Oost-Timor /os.ˈti.mɔr/ (pn)
Östtimor
  1. een land in Zuidoost-Azië, bestaande uit een gedeelte van het eiland Timor en de kleinere eilandjes Atauro en Jaco in het geheel

Oostenrijk /ˈostə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛːk/ (pn)
Österrike
  1. een republiek in Midden-Europa grenzend aan Zwitserland en Liechtenstein in het westen, aan Duitsland en Tsjechië in het noorden, aan Slowakije en Hongarije in het oosten en aan Italië en Slovenië in het zuiden

Oostenrijker /ˈo.stə.ˌrɛɪ̯.kər/ /ˈo.stə.ˌrɛː.kər/ /ˈos.tə(n).ˌrɛɪ̯.kər/ (n)
österrikare
  1. een inwoner van Oostenrijk of persoon die de Oostenrijkse nationaliteit bezit

Oostzee /oːstzˈeː/ (pn)
Östersjön
  1. zee die tussen Zweden en de Baltische staten ligt

Openbaring /ɔpenba'ɾing/ (n)
Apokalypse, Uppenbarelseboken

Oranje-Vrijstaat /ˈoːrɑɲəvrɛɪstˈaːt/ (pn)
Oranjefristaten

Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa /ˌɔrɣaːnizˈaːtsi vɔːr vˈɛɪləxhˌɛɪt ɛn sˈaːmənʋˌɛrkɪŋ ɪn øːrˈoːpaː/ (pn)
Organisationen för säkerhet och samarbete i Europa

Oriya /ˈoːriˌiaː/ (n)
oriya
  1. de officiële taal van de Indiase staat Orissa

Oslo /ˈɔsloː/ (pn)
Oslo
  1. de hoofdstad en grootste stad van Noorwegen en is gelegen in het zuidoosten van het land
  2. een provincie in Noorwegen

Ossetisch /ɔsˈeːtis/ (n)
ossetiska
  1. een taal uit de centrale Kaukasus

Ossetië /ˈɔsəʃə/ (pn)
Ossetien

Ottawa /ɔtˈaːʋaː/ (pn)
Ottawa
  1. de hoofdstad van Canada

Oude Testament /ˈʌʊdə tˌɛstaːmˈɛnt/ (phraseologicalUnit)
gamla testamentet
  1. samenstelling van Bijbelboeken

Oudengels /ˌʌʊdəŋˈɛls/ (n)
fornengelska
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Oudfrans /ˈʌʊdfrɑns/ (n)
fornfranska
  1. het Frans zoals dat in het noorden van Frankrijk gesproken werd van de 10e tot de 14e eeuw

Oudhoogduits /ˈʌʊdhoːxdˌœyts/ (n)
fornhögtyska
  1. de voorloper van het huidige Duits in de periode 700-1050

Oudkerkslavisch /ˌʌʊdkərkslˈaːvis/ (n)
fornkyrkoslaviska
  1. de Slavische taal die rond de negende eeuw rond Thessaloniki gesproken werd

Oudnederlands /ˈʌʊdnədˌɛrlɑnts/ (n)
fornnederländska
  1. een West-Germaanse taal die gesproken werd tussen ongeveer 800 en 1150 in delen van Nederland, België, Frankrijk en Duitsland en die de voorloper was van het Middelnederlands en vervolgens het huidige Nederlands.

Oudnoords /ˈʌʊdnɔːrts/ (n)
fornnordiska
  1. een taal die de voorganger van de Scandinavische talen was

Oudnoors /ʌʊdnˈoːrs/ (n)
fornnorska
  1. een taal die de voorloper van het Noors was

Oudsaksisch /ɑutˈsɑksis/ (n)
fornlågtyska
  1. de voorloper van het huidige Nedersaksisch in de periode 650-1100

Oudzweeds /ɑʊ̯tˈzʋets/ /ɔʊ̯tˈzβ̞ets/ (n)
Fornsvenska
  1. een taal die in de middeleeuwen in Zweden werd gesproken

Overijssel /ˌovəˈrɛɪ̯sɔɫ/ /ˌovəˈrɛɪ̯səl/ /ˌovəˈrɛːsəɫ/ (pn)
Overijssel
  1. een provincie in het midden van Nederland

Oxford /ˈɔksfɔrt/ (pn)
Oxford

Pacifische Oceaan /paːsˈifisə ˌoːseːjˈaːn/ (pn)
Stilla havet
  1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Ausralië

Pakistan /ˈpa.kɪ.ˌstɑn/ (pn)
Pakistan
  1. een land in het zuiden van Azië grenzend aan India, Afghanistan, Iran en China. De officiële naam is de Islamitische Republiek

Palau /pa.ˈlaʊ̯/ /pa.ˈlɔʊ̯/ /pa.ˈlʌʊ̯/ (pn)
Palau
  1. een eilandenstaat in Oceanië

Palestina /pˌaːlɛstˈinaː/ (pn)
Palestina

Palmzondag /pˈɑlmzɔndˌɑx/ (n)
Palmsöndagen, palmsöndag
  1. de zondag voor Pasen

Panama /ˈpa.na.ma/ /ˈpɑ.nə.ma/ (pn)
Panama
  1. een land Centraal-Amerika

Panamakanaal /pˌaːnaːmˌaːkaːnˈaːl/ (pn)
Panamakanalen

Panamees /pˌaːnaːmˈeːs/ (n)
panaman
  1. iemand afkomstig uit Panama

Papiamento /pˌaːpiaːmˈɛntoː/ (n)
papiamento
  1. een taal die wordt gesproken op een aantal eilanden in het Caribisch gebied, waaronder de Benedenwindse Eilanden Aruba, Bonaire en Curaçao en daar officiële status heeft

Papoea-Nieuw-Guinea /ˌpa.pu.wa.niβ̞.ɣi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.niβ̞.χi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.nyʊ̯.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Papua Nya Guinea
  land en staat in Oceanië

Paraguay /ˈpa.ra.gʋɑɪ̯/ /ˈpa.ra.gβ̞ɑɪ̯/ /ˈpa.ra.ɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ (pn)
Paraguay
  1. + 2. land en rivier in Zuid-Amerika, officieel de Republiek Paraguay, dat geheel door land omsloten wordt.

Parijs /paːrˈɛɪs/ (pn)
Paris
  1. de hoofdstad van Frankrijk

Parijzenaar /pˈaːrɛɪzənˌaːr/ (n)
parisare
  een inwoner van Parijs

Pasen /pˈaːsən/ (n)
påsk
  1. het belangrijkste feest van het christendom, waarbij de Opstanding van Jesus centraal staat

Pasjtoe /pˈɑʃtu/ (n)
pashto
  1. taal die vooral in Afghanistan en Pakistan door 50 tot 60 miljoen Pathanen wordt gesproken

Patagonië /pˈaːtaːɣˌoːniə/ (pn)
Patagonien
  1. benaming voor het zuidelijke deel van Zuid-Amerika, tussen de Colorado en de Straat van Magellaan

Peru /peˈru/ (pn)
Peru
  1. een land in Zuid-Amerika

Perzisch /pˈɛrzis/ (n)
persiska
  1. een Indo-Iraanse taal die gesproken wordt in Iran, Afghanistan en Tadzjikistan

Peshawar /pˈɛshaːʋˌɑr/ (pn)
Peshawar

Petrus /'pɛtɾus/ (pn)
Peter, Petter, Per
  1. Peter
Peter, Petter
  2. discipel van Jezus

Picardië /pɪˈkɑrdɪʲə/ (pn)
Picardie
  regio in Noord-Frankrijk

Pieter /pˈitər/ (pn)
Peter, Petter
  1. jongensnaam

Pinksteren /pˈɪŋkstərən/ (pn)
pingst
  1. Christelijk feest

Piëmontees /pˌiəmɔntˈeːs/ (n)
piedmontesisk
  1. taal gesproken door 3 106 620 mensen in Italië, Argentinië, Australië en de Verenigde Staten

Pluto /plˈytoː/ (pn)
Pluto
  1.

Polaris /poːlˈaːrɪs/ (pn)
Polstjärnan
  1. Polaris

Polen /ˈpolə(n)/ /ˈpoːlə(n)/ (pn)
Polen
  1. een land in het midden van Europa met de officiële naam Republiek Polen (Rzeczpospolita Polska)

Polynesië /pˌoːlinˈeːziə/ (pn)
Polynesien
  1. eilanden in de Grote Oceaan of Stille Oceaan die samen Oceanië vormen

Pool /pol/ /poɫ/ /po̝ɫ/ (n)
polack
  1. een inwoner van Polen, of iemand afkomstig uit Polen

Pools /poɫs/ /poːls/ /po̝ɫs/ (n)
polska, polsk
  1. een taal die in Polen gesproken wordt

Portugal /'pɔrtyɣɑl/ (pn)
Portugal
  1. een land in het zuidwesten van Europa, officieel de Portugese Republiek

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (adj)
portugisisk, portugisiska, portugisiske, portugisiskt
  1. verwijzend naar Portugal of naar de Portugese taal

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (n)
portugisiska, portugis
  1. een inwoner van Portugal
portugisiska
  2. taal gesproken in Portugal

Portugese /pɔr.ty.ˈɣe.sə/ /ˌpɔr.ty.ˈχe.sə/ (n)
portugisiska
  1. vrouw

Praag /prax/ /praç/ (pn)
Prag
  hoofdstad van Tsjechië

Prediker /ˈpredəkər/ (n)
Predikaren

Proto-Indo-Europees /prˈoːtoːˈɪndoːˌøːroːpˈeːs/ (n)
indoeuropeiska urspråket
  1.

Pruisen /prˈœyzən/ (pn)
Preussen

Psalmen /ˈpsɑlmən/ (n)
Psaltaren

Puerto Rico /pyˈɛrtoː rˈikoː/ (pn)
Puerto Rico
  1. een met de Verenigde Staten geassocieerde vrijstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee

Punjabi /pˈɵɲaːbˌi/ (n)
Punjabi
  1. taal die in de Punjab, zowel in India als in Pakistan gesproken wordt

Pyreneeën /pˈirənˌeːən/ (pn)
Pyrenéerna
  1. een gebergte op de grens van Frankrijk en Spanje

Qatar /ka'tar/ /ka'tɑr/ /kɑ'tar/ (pn)
Qatar
  1. een land in het Midden-Oosten

Quechua /kvˈɛxyˌaː/ (n)
quechua
  1. macrotaal die door indianen in Ecuador, Peru en Bolivia wordt gesproken

Raad van de Europese Unie /rˈaːt vɑn də ˌøːroːpˈeːsə ynˈi/ (pn)
Europeiska unionens råd

Ram /rˈɑm/ (pn)
Väduren
  2. teken van de dierenriem van 21 maart tot 20 april

Rechters /ˈʀɛʃteʀs/ (n)
Domarboken

Reto-Romaans /rˈeːtoːroːmˈaːns/ (n)
rätoromanska
  1. Romaanse taal die gesproken wordt door 40.000 mensen in Zwitserland

Rhodesië /rhoːdˈeːziə/ (pn)
Rhodesia

Rijn /rɛɪ̯n/ /rɛːn/ (pn)
Rhen
  1. één van de langste en belangrijkste rivieren van Europa die op de grens ligt tussen Midden- en West-Europa.

Rode Kruis /rˈoːdə krˈœys/ (pn)
Röda Korset

Rode Zee /rˈoːdə zˈeː/ (pn)
Röda havet
  1. langgerekte binnenzee, gelegen tussen Azië en Afrika

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ (adj)
rumänsk, rumänska
  1. betreffende Roemenië of het Roemeens

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ (n)
rumänska
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Roemenië

Roemenië /ruˈmeni.jə/ /ruˈmeːni.jə/ (pn)
Rumänien
  1. een land in Oost-Europa ten noorden van Bulgarije

Roetheens / (n)
Rusinska
  1. een Slavische taal die gesproken wordt door Roethenen

Roethenen / (n)
Rusiner
  1. een inwoner van Oekraïne

Rome /ˈro:mə/ (pn)
Rom
  1. de hoofdstad van Italië

Romeins /rˈoːmɛɪns/ (adj)
romersk
  1. met betrekking tot Rome

Romeinse Rijk /roˈmɛɪnsə rɛɪk/ (pn)
Romerska riket
  1. een historisch rijk dat op zijn hoogtepunt de gehele Middellandse Zeeregio in handen had

Roodkapje /rˈoːdkɑpjə/ (pn)
Rödluvan

Rus /rˈɵs/ (n)
ryss
  1. een inwoner van Rusland

Rusland /rˈɵslɑnt/ (pn)
Ryssland
  1. een soevereine staat met het Russisch als officiële taal die zich uitstrekt van het oosten van Europa tot het oosten van Azië

Russisch /ˈrʏsis/ (adj)
ryska, rysk
  1. betreffende Rusland of het Russisch

Russisch /ˈrʏsis/ (n)
ryska
  1. een Slavische taal die gesproken wordt in Rusland

Rwanda /ru.ˈwɑn.da/ /ru.ˈʋɑn.da/ /ˈrβ̞ɑn.da/ (pn)
Rwanda
  1. een land in Oost Afrika, officieel de Rwandese Republiek, dat geheel door land omsloten wordt

SI-stelsel /ˌɛsˈiːstˈɛlsəl/ (abbreviation)
Internationella måttenhetssystemet
  1. Internationaal Stelsel van Eenheden

Saba /sˈaːbaː/ (pn)
Saba

Sahara /saːhˈaːraː/ (pn)
Sahara
  1. zandwoestijn in Noord-Afrika

Saint Vincent en de Grenadines /sent.ˌvɪn.sɛnt.ɛn.də.χre.na.ˈdi.nəs/ (pn)
Saint Vincent och Grenadinerna
  1. een land in het Caraïbisch gebied

Saksen /sˈɑksən/ (pn)
Sachsen
  1. Duitse deelstaat

Salomo /sˈaːloːmˌoː/ (pn)
Salomo
  1. koning van Israël

Salomonseilanden /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛː.lɑn.də(n)/ (pn)
Salomonöarna
  1. een land in Melanesië

Sami /sˈaːmi/ (n)
samiska
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samisch /sˈaːmis/ (n)
samiska
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samoa /sa.ˈmo.wa/ (pn)
Samoa
  1. een land in Oceanië ten noorden van Nieuw-Zeeland en ten oosten van Australië, dat het westelijke deel van de Samoa-eilanden omvat

Samoaans /sˌaːmoːˈaːns/ (n)
samoansk
  1. een taal die gesproken wordt door 370.337 mensen in Samoa, Amerikaans Samoa, Fiji, Nieuw-Zeeland, Tonga en de Verenigde Staten

Samogitisch /sˌaːmoːɣˈitis/ (n)
samogitiska
  1. Baltische taal gesproken door 500 duizend mensen in Litouwen

Samuel /saˈmwɛl/ (n)
Samuel

San Marino /ˌsan maˈrino/ (pn)
San Marino
  1. een dwergstaat in Italië met republikeinse staatsinrichting.

Sanskriet /sɑnskrˈit/ (n)
sanskrit
  1. een klassieke taal en één van de officiële talen van India

Sao Tomé en Principe /saʊ̯.to.ˌme.je̞n.prɪn.ˈtsi.pə/ /ˌsa.o.to.me.jɛn.ˈprɪn.si.pə/ /ˌsa.o.to.me.ʔɛn.ˈprɪn.si.pə/ (pn)
São Tomé och Príncipe
  1. een land en eilandengroep aan de westkust van Afrika in de golf van Guinea

Saoedi-Arabië /sa.ˌu.di.ɑ.ˈra.bi.jə/ /zaʊ̯.di.ja.ˈra.bi.jə/ (pn)
Saudiarabien
  1. en 2., land en staat in Azië

Sardinië /sˈɑrdinˌiə/ (n)
Sardinien
  1. een Italiaans eiland in de Middellandse Zee

Sardisch /sˈɑrdis/ (n)
sardiska
  1. Romaanse taal die wordt gesproken door 1,3 miljoen mensen op Sardinië

Satan /ˈsatɑn/ (pn)
Satan

Saturnus /sˈaːtɵrnˌɵs/ (pn)
Saturnus
  1.

Saudi-Arabië /saˌudiaˈrabijə/ (pn)
Saudiarabien
  1. en 2., land en staat in Azië

Sava /ˈsa.va/ (pn)
Sava
  1. een rivier in Zuidoost-Europa met een lengte van 940 km.

Scandinavië /skˈɑndinˌaːviə/ (pn)
Skandinavien
  1. Denemarken, Noorwegen en Zweden.

Schelde /ˈsχɛldə/ (pn)
Schelde
  1.een rivier die ontspringt in de gemeente Gouy in noordelijk Frankrijk

Schiermonnikoog /sxˌirmɔnikˈoːx/ (pn)
Schiermonnikoog

Schot /sxˈɔt/ (n)
skotte
  1. een persoon afkomstig uit Schotland

Schotland /ˈsxɔtlɑnt/ /ˈsçɔtlɑnt/ (pn)
Skottland
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Schots-Gaelisch /ˌsxɔts.ɣa.ˈe.lis/ /ˌsxɔts.ɣa.ˈe.lɪs/ /ˌsχɔts.χa.ˈe.lis/ (n)
skotsk gäliska
  1. Keltische taal die door ongeveer 60.000 personen wordt gesproken op de Schotse eilanden en in mindere mate in het westen van Schotland

Sedna /sˈɛdnaː/ (n)
Sedna

Sefanja /səˈfɑnja/ (pn)
Sefanja

Seine /sˈɛɪnə/ (pn)
Seine
  1. een rivier in Frankrijk

Sellafield /sˌɛlaːfˈilt/ (pn)
Sellafield

Senegal /ˈse.ne.ˌɣɑl/ /ˈse.ne.ˌχɑɫ/ (pn)
Senegal
  1. een land in West-Afrika

Servisch /ˈsɛrvis/ /ˈsɛrvɪs/ (n)
serbiska, serbisk
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Servië

Servië /ˈsɛrvi.jə/ (n)
Serbien
  1. een land in Zuidoost-Europa.

Serviër /ˈsɛrvi.jər/ (n)
Serb
  1. een inwoner van Servië, of iemand afkomstig uit Servië

Servo-Kroatisch /sɛrvoːkroːˈaːtis/ (n)
serbokroatiska, serbo-kroatiska

Seychellen /se.ˈʃɛ.lə(n)/ /sɛɪ̯.ˈʃɛ.lə(n)/ (pn)
Seychellerna
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek der Seychellen

Siberië /sˈibɪːrˌiə/ (pn)
Sibirien

Siciliaans /sˌisiliˈaːns/ (n)
sicilianska, siciliansk
  1. een taal die op Sicilië gesproken wordt

Sicilië /sɪˈsɪlɪʲə/ (pn)
Sicilien
  Italiaans eiland ten zuiden van het Italiaanse schiereiland

Sierra Leone /ˌsʲɛ.rɑ.le.ˈjo.ne/ /ˌʃæː.ra.le.ˈjo.nə/ /ˌʃɛ.ra.le.ˈjo.nə/ (pn)
Sierra Leone
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Sierra Leone

Silezië /siˈleziˌʲə/ (pn)
Schlesien
  1. een historische regio in Midden-Europa

Singapore /sɪŋ.(g)ɣa.poːr/ /sɪŋ.gɑ.poːr/ /sɪŋ.gɑ.po̝ːr/ (pn)
Singapore
  1. een stadsstaat in Zuidoost-Azië

Sinksen /ˈsɪŋk.sə(n)/ (n)
pingst
  1. een christelijk feest waarbij herdacht wordt dat de Heilige Geest over de apostelen neergedaald is

Sint Eustatius /sˈɪnt ˈøːstaːtˌiɵs/ (pn)
Sint Eustatius

Sint Maarten /sɪnt.'maːr.tən/ (pn)
Saint Martin

Sint-Petersburg /sˈɪntpˈeːtərzbˌɵrx/ (pn)
Sankt Petersburg
  1. een stad in Rusland, het voormalige Leningrad

Sirius /sˈiriˌɵs/ (pn)
Hundstjärnan
  1. Sirius

Skopje /ˈskɔp.jə/ (pn)
Skopje
  1. de hoofdstad van Noord-Macedonië

Slavisch /slˈaːvis/ (n)
Slav

Sloveens /sloˈvens/ /sloˈveːns/ /sloˈweːns/ (n)
slovenska, slovensk
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slovenië

Slovenië /sloˈveni.jə/ /sloˈveːni.jə/ /sloˈweːni.jə/ (pn)
Slovenien
  1. een land in Centraal-Europa

Slowaaks /slo.ˈwaks/ /slo.ˈʋaks/ /slo.ˈβ̞aks/ (n)
slovakiska
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slowakije

Slowakije /ˌslowaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloʋaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloβ̞aˈkɛː.jə/ (pn)
Slovakien
  1. een land in Midden-Europa; het oostelijke deel van het voormalige Tsjechoslowakije.

Sneeuwwitje /snˈeʊʋɪtʲə/ (pn)
Snövit

Socialistische Federale Republiek Joegoslavië /sˌoːʃaːlˈɪstisə fˌeːdɪːrˈaːlə rˌeːpɵblˈik jˈuɣɔslˌaːviə/ (pn)
Socialistiska federativa republiken Jugoslavien
  1. officiële naam van Joegoslavië van 1963 tot 1992

Soedan /su.ˈdɑn/ /zu.ˈdaːn/ (pn)
Sudan
  1. land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Soendanees /sundaˈnes/ (n)
sundanesiska
  1. taal die vooral in het westen van Java gesproken wordt

Somalisch /soːmˈaːlis/ (n)
somaliska
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Somalië

Somalië /so.'ma.li.jə/ (pn)
Somalia
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Somalische Republiek

Sorbisch /sˈɔrbis/ (n)
sorbiska
  1. een groep Slavische talen die wordt gesproken in het oosten van Saksen en het zuidoosten van Brandenburg

Sovjet-Unie /sˈɔvjɛtynˈi/ (pn)
Sovjetunionen

Spaans /spaːns/ (adj)
spansk, spanska
  1. met betrekking tot Spanje of het Spaans

Spaans /spaːns/ (n)
spanska, spansk
  1. een taal die oorspronkelijk werd gesproken in (het centrale deel van) Spanje, maar nu ook in alle Zuid- en Midden-Amerikaanse landen, met uitzondering van Brazilië en de Guyana's

Spanjaard /ˈspɑ.ɲard/ /ˈspɑɲ.jart/ (n)
spanjor
  1. een inwoner van Spanje, of iemand afkomstig uit Spanje

Spanje /ˈspɑ.ɲə/ /ˈspɑɲ.jə/ (pn)
Spanien
  1. een land in het zuidwesten van Europa op het Iberisch Schiereiland

Spitsbergen /spˈɪtzbɛrɣən/ (pn)
Svalbard
  1. een Noorse eilandengroep

Spreuken /ˈspɾøkə(n)/ (n)
Ordspråksboken

Sri Lanka /sri.ˈlɑŋ.ka/ (pn)
Sri Lanka
  1. een republiek in Azië gelegen op een eiland ten zuiden van India

Steenbok /stˈeːnbɔk/ (pn)
Stenbock
  2. teken van de dierenriem van 22 december tot 20 januari

Steenbokskeerkring /stˈeːnbɔkskˌɪːrkrɪŋ/ (n)
Stenbockens vändkrets

Stier /stˈir/ (pn)
Oxen
  2. astrologisch teken
  1. sterrenbeeld

Stille Oceaan /stˈɪlə ˌoːseːjˈaːn/ (pn)
Stilla havet
  1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië

Stille Zaterdag /stˈɪlə zˈaːtərdˌɑx/ (phraseologicalUnit)
påskafton

Stockholm /stˈɔkhɔlm/ (pn)
Stockholm
  1. de hoofdstad van Zweden

Straatsburg /strˈaːtzbɵrx/ (n)
Strasbourg
  1. hoofdstad van de Franse regio Grand Est

Sudan /suˈdɑn/ (pn)
Sudan
  land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Suriname /ˌsy.ri.ˈna.mə/ (pn)
Surinam
  1. een land in Zuid-Amerika

Swahili /sʋˈaːhilˌi/ (n)
swahili
  1. een Bantoetaal die veel gesproken wordt in Oost-Afrika

Swaziland /ˈswa.zi.ˌlɑnd/ /ˈsʋa.zi.ˌlɑnt/ /ˈsβ̞a.zi.ˌlɑnt/ (pn)
Swaziland
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Swaziland

Syrië /ˈsi.ri.jə/ /ˈzi.ri.jə/ (pn)
Syrien
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Arabische Republiek Syrië

T-shirt /tˈeːʃˈɪrt/ (n)
T-shirt
  1. dun kledingstuk voor het bovenlichaam met korte mouwen en zonder kraag

Tadzjieks /tɑdzjˈiks/ (n)
tadzjikiska
  1. de officiële taal van Tadzjikistan en een variant van het Perzisch

Tadzjikistan /taˈdʒikɪˌstɑn/ (pn)
Tadzjikistan
  1. een land in een land in Centraal-Azië met als hoofdstad Doesjanbe

Tagalog /tˈaːɣaːlˌɔx/ (n)
tagalog, filippinska
  1. taal die op de Filipijnen gesproken wordt

Taiwan /tɑj'ʋɑn/ (pn)
Taiwan

Tallinn /'tɑlɪn/ (pn)
Tallinn, Reval
  1. de hoofdstad van Estland

Talmoed /ˈtɑlmut/ (n)
Talmud
  1.

Tamil /tˈaːmɪl/ (n)
tamilska, tamil
  1. taal die gesproken wordt in India, Sri Lanka, Singapore, en Maleisië

Tanger /tˈɑŋər/ (pn)
Tanger

Tanzania /ˌtɑn.za.ˈni.ja/ (pn)
Tanzania
  1. een land in Oost-Afrika

Tartaars /tˈɑrtaːrs/ (n)
tatariska
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tasmanië /tˈɑsmaːnˌiə/ (pn)
Tasmanien

Tataars /tˈaːtaːrs/ (n)
tatariska
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tatarstan /tˈaːtɑrstˌɑn/ (pn)
Tatarstan
  1. de autonome republiek van Rusland met de hoofdstad Kazan

Telugu /tˈeːlyɣˌy/ (n)
telugu
  1. een Dravidische taal met ongeveer 70 miljoen sprekers

Tenerife /tˈeːnɪːrˌifə/ (pn)
Teneriffa
  1. het grootste eiland van de Canarische Eilanden, een tot Spanje behorende eilandengroep in de Atlantische Oceaan

Terschelling /tˈɛrsxɛlˌɪŋ/ (pn)
Terschelling

Tessalonicenzen /tɛsaloniˈsɛnzə(n)/ (pn)
Thessaloniker

Texel /tɛksˈɛl/ (pn)
Texel

Thai /tˈɑj/ (n)
thailändska
  1. de officiële taal van Thailand

Thailand /ˈtɑɪ̯.lɑnt/ /ˈtɛɪ̯.lɑnd/ (pn)
Thailand
  1. een land in Azië dat vroeger Siam heette

Theems /tˈeːms/ (pn)
Themsen
  1.de grootste rivier van Engeland

Thora /ˈtora/ (pn)
Torah
  1.-3.

Tiber /tˈibər/ (pn)
Tibern
  1.de rivier die stroomt door Rome

Tibet /tˈibɛt/ (pn)
Tibet
  1. autonome regio
  1. voormalig land

Tibetaans /tˌibətˈaːns/ (n)
tibetanska
  1. een taal die wordt gesproken in Tibet en buiten Tibet door een grote groep vluchtelingen

Tigrinya /tˈɪɣrinˌiaː/ (n)
tigrinska
  1. taal gesproken door meer dan 5 miljoen mensen in Eritrea, Ethiopië, Duitsland en Israël

Tilburg /tˈɪlbɵrx/ (pn)
Tilburg

Timoteüs /timoˈtejʏs/ (pn)
Timoteus

Titus /ˈtitʏs/ (pn)
Titus

Togo /'to.ɣo/ /ˈto.χo/ (pn)
Togo
  1. een land in West-Afrika

Toki Pona /tˈoːki pˈoːnaː/ (n)
toki pona
  1. bepaalde kunsttaal

Tokio /tˈoːkiˌoː/ (pn)
Tokyo
  1. de hoofdstad van Japan

Tonga /tˈɔŋaː/ (pn)
Tonga

Toscane /tɔskˈaːnə/ (pn)
Toscana

Transvaal /trˌɑnsvˈaːl/ (pn)
Transvaal

Trinidad en Tobago /ˌtrinidɑd ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaχo/ (pn)
Trinidad och Tobago
  1. een land in het Caribisch gebied, officieel de Republiek Trinidad en Tobago

Triëst /trˈiɛst/ (pn)
Trieste

Troje /trˈɔjə/ (pn)
Troja

Tsjaad /tʃad/ /tʃat/ (pn)
Tchad
  1. een land in Centraal-Afrika, officieel de Republiek Tsjaad

Tsjechisch /ˈtʃɛxis/ /ˈtʃɛxɪs/ /ˈtʃɛχis/ (n)
tjeckiska, tjeckisk
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Tsjechische Republiek

Tsjechische Republiek /tʃˈɛxisə rˌeːpɵblˈik/ (pn)
Tjeckiska Republiken
  1. een land in [[Midden-Europa]].

Tsjechië /ˈtʃɛxi.jə/ /ˈtʃɛχi.jə/ (pn)
Tjeckien
  1. een land in Midden-Europa, officieel de Tsjechische Republiek, en is het westelijke deel van het voormalige Tsjecho-Slowakije.

Tsjecho-Slowakije /tʃˈɛxoːslˌoːʋaːkˈɛɪə/ (pn)
Tjeckoslovakien
  1. een vroegere staat in Europa, ten zuiden van Polen (van 1918 tot 1993)

Tsjernobyl /tʃɛnobil/ (pn)
Tjernobyl

Tsjetsjeens /tʃɛtʃˈeːns/ (n)
tjetjenska
  1. een taal die in Tsjetsjenië gesproken wordt

Tsjetsjenië /tʃˈɛtʃənˌiə/ (pn)
Tjetjenien
  1.

Tunesië /ty.ˈne.zi.jə/ /tʏ.ˈne.zi.jə/ (pn)
Tunisien
  land in Noord-Afrika, officieel de Republiek Tunesië

Turijn /tyrˈɛɪn/ (pn)
Turin
  1. de hoofdstad van de regio Piëmont en de provincie Turijn

Turk /tʏrk/ (n)
turk
  1. Inwoner van Turkije

Turkije /tʏrˈkɛɪ̯.jə/ /tʏrˈkɛː.jə/ (pn)
Turkiet
  1. land in Europa en Azië

Turkmeens /tɵrkmˈeːns/ (n)
turkmeniska
  1. de taal die door de Turkmenen in Turkmenistan en Afghanistan gesproken wordt

Turkmenistan /tˈɵrkmənˌɪstɑn/ (pn)
Turkmenistan

Turks /tʏrks/ (n)
turkiska
  1. een taal die vooral in Turkije gesproken wordt

Turkse lelie /tˈɵrksə leːlˈi/ (n)
krollilja

Tuvalu /ˌtu.va.ˈlu/ (pn)
Tuvalu
  1. een land in Oceanië

Tweede Wereldoorlog /tʋˈeːdə ʋˈɪːrəltˌɔːrlɔx/ (pn)
Andra världskriget
  1. het geheel van afzonderlijke militaire conflicten die van 1939 tot 1945 werden uitgevochten tussen twee allianties

Tweelingen /tʋˈeːlɪŋən/ (pn)
Tvillingarna
  2.teken van de dierenriem van 21 mei tot 21 juni

Uranus /ˈyraːnˌɵs/ (pn)
Uranus, Uranos

Urdu /ˈɵrdy/ (n)
urdu
  1. de officiële taal van Pakistan en één van de officiële talen van India

Uruguay /ˈu.ru.ˌgʋɑɪ̯/ /ˈu.ru.ˌgβ̞ɑɪ̯/ /ˌu.ru.ˈɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ (pn)
Uruguay
  1. en 2. land en staat in Zuid-Amerika

Utrecht /ˈytrɛx/ /ˈytrɛxt/ /ˈytrɛχt/ (pn)
Utrecht
  2. de hoofdstad van de provincie Utrecht

VN /fˌeːˈɛn/ (pn)
FN
  1. Verenigde Naties

Vaderdag /vˈaːdərdˌɑx/ (n)
Fars dag
  1. een dag waarop vaders extra verwend worden

Valencia /vˈaːlənʃˌaː/ (pn)
Valencia

Valentijnsdag /vˈaːləntˌɛɪnzdɑx/ (n)
Alla hjärtans dag
  1. 14 februari, de dag van de verliefden

Vanuatu /va.nu.ˈwa.tu/ (pn)
Vanuatu
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Vanuatu

Vaticaanstad /vatiˈkanstɑt/ /vatiˈkaːnstɑd/ /vatiˈkaːnstɑt/ (pn)
Vatikanstaten
  1. land in Europa, het kleinste onafhankelijke land ter wereld, het territorium van de Heilige Stoel.

Veiligheidsraad /vˌɛɪlɪxhɛɪdsrˈaːt/ (n)
FNs säkerhetsråd

Venetiaans /vˌeːnəʃˈaːns/ (n)
venetiansk
  1. een taal die in de Veneto-regio gesproken wordt

Venetië / (pn)
Venedig
  1. provincie in Italië

Venezuela /ˌvenəzyˈweːla/ /ˌvenəzyˈβ̞ela/ /ˌvenəzyˈβ̞eːla/ (pn)
Venezuela
  1. een land in het noorden van Zuid-Amerika

Venus /vˈeːnɵs/ (pn)
Venus
  1. planeet

Verenigd Koninkrijk /vəˈrenəχt ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /vəˈreːnəxt ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ /vəˈreːnɪx ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ (pn)
Förenade kungariket

Verenigde Arabische Emiraten /vɛrenəɣdə arabisə emiratən/ (pn)
Förenade Arabemiraten
  land in het Midden-Oosten, officieel de Verenigde Arabische Emiraten, vaak afgekord tot V.A.E.

Verenigde Naties /vərˈeːnɪxdə nˈaːtsis/ (n)
Förenta nationerna

Verenigde Staten /vərˈeːnɪxdə stˈaːtən/ (pn)
Amerikas förenta stater
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten. In het zuiden grenst het aan Mexico en in het noorden aan Canada. De officiële naam is de 'Verenigde Staten van Amerika'

Verenigde Staten van Amerika /və.ˌre.nəx.də.ˈsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmeː.ri.ka/ /və.ˌreɪ̯.nəχ.də.ˌsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmɪː.ri.ka/ /vɛ.ˌʁe.nɪx.də.ˈsta.tə(n).va.na.ˈmeː.ʁi.ka/ (pn)
Amerikas förenta stater
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten

Verweggistan /vɛrˈʋɛ.χɪsˌtɑn/ /vɛrˈβ̞ɛ.ɣɪsˌtɑn/ (pn)
Långtbortistan
  1. uithoek, een hypothetisch en oneindig ver land

Vietnam /vˈitnɑm/ (pn)
Vietnam

Vietnamees /vˌitnaːmˈeːs/ (n)
vietnamesiska
  1. de officiële taal van Vietnam

Viking /ˈvikɪŋ/ (n)
viking
  1. een Scandinavische krijger, behorend tot de noordelijke tak van de Germanen

Vissen /vˈɪsən/ (pn)
Fiskarna
  2. teken van de dierenriem van 19 februari tot 21 maart

Vlaams /vlˈaːms/ (n)
flamländska
  1. het Nederlands dat in Vlaanderen gesproken wordt

Vlaamse gaai /vlˈaːmsə ɣˈaːj/ (n)
nötskrika
  1. Garrulus glandarius, een kraaiachtige zangvogel

Vlaanderen /vlˈaːndərən/ (pn)
Flandern
  1. de noordelijke deelstaat van België

Vlaming /'vlamɪŋ/ (n)
flamländare
  1. een inwoner van Vlaanderen of iemand afkomstig uit Vlaanderen

Vlieland /vlˈilɑnt/ (pn)
Vlieland

Volapük /vˈoːlaːpˌɵk/ (n)
volapyk, volapük
  1. een kunstmatige taal die in 1880 door Johann Martin Schleyer gemaakt werd

Volkenbond /vˈɔlkənbˌɔnt/ (pn)
Nationernas förbund

Vuurland /vˈyrlɑnt/ (pn)
Eldslandet
  1. een archipel aan de zuidpunt van Zuid-Amerika

Waal /wal/ (pn)
Waal
  (eigennaam) 1. brede zijrivier van de Rijn in Nederland

Waals /ʋˈaːls/ (n)
vallonska
  1. een taal die verwant is aan het Frans en die in Wallonië gesproken wordt

Waddenzee /ʋˌɑdənzˈeː/ (pn)
Watthavet
  1. een binnenzee die aan de ene kant grenst aan de Waddeneilanden en de Noordzee en aan de andere kant begrensd wordt door het vasteland van Nederland, Duitsland en Denemarken

Wales /ʋˈaːləs/ (pn)
Wales
  1. een van de delen van het Verenigd Koninkrijk, gelegen op een groot eiland in het noordwesten van Europa.

Walhalla /ʋɑlhˈɑlaː/ (pn)
Valhall
  1. een speciale hemel in de Noorse mythologie, voorbehouden voor de gesneuvelden in de strijd

Walkure /ʋɑlkˈyrə/ (n)
valkyria
  1. Germaanse strijdgodin

Wallonië /ʋɑˈlonɪə/ (pn)
Vallonien

Warschau /ʋˈɑrsxʌʊ/ (pn)
Warszawa
  1. hoofdstad van Polen

Waterman /ʋˈaːtərmˌɑn/ (pn)
Vattumannen
  2. teken van de dierenriem van 20 januari tot 19 februari

Weegschaal /ʋeːxsxˈaːl/ (pn)
Vågen
  teken van de dierenriem van 23 september to 23 oktober

Weichsel /ʋˈɛɪxsəl/ (pn)
Wisła
  1. de grootste rivier van Polen

Weimarrepubliek /ʋˌɛɪmɑɾrˌeːpɵblˈik/ (pn)
Weimarrepubliken

Welsh /ʋˈɛlʃ/ (n)
kymriska, walesiska
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Wales

Wenen /ʋˈeːnən/ (pn)
Wien
  1. de hoofdstad van Oostenrijk

Wereldhandelsorganisatie /ʋˈɪːrəlthˌɑndɛlsˌɔrɣaːnizˌaːtsi/ (n)
Världshandelsorganisationen

West-Afrika /ʋˈɛstˈaːfrikˌaː/ (pn)
Västafrika

West-Duitsland /ʋˈɛstdˈœytslɑnt/ (pn)
Västtyskland

Westelijke Sahara /ʋˈɛstələkə saːhˈaːraː/ (pn)
Västsahara

Wijchen /ˈʋixə(n)/ (pn)
Wijchen

WikiWoordenboek /ʋˈiki ʋˌɔːrdənbˈuk/ (pn)
WIktionary, Wiktionary
  1. de Nederlandstalige versie van Wiktionary

Wikipedia /ʋˌikipˈeːdiˌaː/ (pn)
Wikipedia
  1. een door de Wikimedia Foundation gecreëerde rechtenvrije encyclopedie op het internet...

Wikipediaan /ʋˌikipˌeːdiˈaːn/ (n)
wikipedian
  1. een gebruiker op Wikipedia

Wiktionary /ˈwikʃoˌnɛri/ /ˈʋɪkʃəˌnɛri/ (pn)
Wiktionary
  1. een deelproject van de Wikimedia Foundation met als doel het produceren van een compleet en rechtenvrij woordenboek en thesaurus in zoveel mogelijk talen

Willem /ˈwɪləm/ /ˈʋɪləm/ /ˈβ̞ɪləm/ (pn)
Vilhelm
  1. een jongensnaam
  2. spelwoord voor de letter w

Wit-Rusland /wɪt.ˈrʏs.lɑnd/ /ʋɪt.ˈrʏs.lɑnt/ /β̞ɪt.ˈrʏs.lɑnt/ (pn)
Vitryssland
  land in Oost-Europa.

Wit-Russisch /ˌwɪtˈrʏsɪs/ /ˌʋɪtˈrʏsis/ /ˌβ̞ɪtˈrʏsis/ (n)
vitryska
  1. een Slavische taal die vooral in Wit-Rusland wordt gesproken

Witte Donderdag /ʋˈɪtə dˈɔndərdˌɑx/ (phraseologicalUnit)
skärtorsdag

Wotisch /ʋˈoːtis/ (n)
votiska
  1. Finoegrische taal die door de Woten in Ingrië gesproken werd

X-benen /ˈɪksbˈeːnən/ (n)
X-benthet
  1. een afwijking van de normale stand van de benen, waarbij de knieën naar binnen gericht zijn.

Xhosa /ˈkoːsa/ (n)
xhosa
  1. een taal die in Zuid-Afrika gesproken wordt

Yoruba /joːrˈybaː/ (n)
yoruba
  1. taal die door de Yoruba in Nigeria, Benin, Togo en Sierra Leone gesproken wordt

Zagreb [ˈzɑː.greb] (pn)
Zagreb
  1. hoofdstad van Kroatië

Zalig Pasen /zˌaːləx pˈaːsən/ (phraseologicalUnit)
Glad Påsk
  1. een uitdrukking om iemand een gelukkige paasviering te wensen

Zambia /'zɑm.bi.ja/ (pn)
Zambia
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat geheel door land wordt omsloten

Zaïre /za.ˈiː.rə/ (pn)
Zaire

Zecharja /zəˈxɑrja/ (pn)
Sakarja, Sakarias

Zeeland /ˈzelɑnt/ /ˈzeːlɑnd/ /ˈzeːlɑnt/ (pn)
Zeeland
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Noord-Brabant, Zuid-Holland, België en de Noordzee grenst

Zeeuws /zˈeʊs/ (n)
Zeeländska
  1. een streektaal bestaande uit een verzameling Nederfrankische dialecten ,gesproken in de provincie Zeeland

Zimbabwe /zɪm.ˈbɑ.b<sup>ʊ</sup>ə/ /zɪm.ˈbɑp.wə/ (pn)
Zimbabwe
  land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zimbabwe

Zoeloe /ˈzulu/ (n)
zulu
  2. taal die door de Zoeloes gesproken wordt

Zuid-Afrika /zœʏ̯t.'a.fri.ka/ /zœː'.dɑ.fri.ka/ /zœːt.'a.fri.ka/ (pn)
Sydafrika
  land in het zuiden van Afrika

Zuid-Amerika /ˌzœʏ̯t aˈmɪːrika/ /ˌzœːd aˈmeːrika/ (pn)
Sydamerika
  een continent dat ten zuiden van Noord-Amerika ligt, tussen de Grote en de Atlantische Oceaan

Zuid-Europa /zˈœydøːrˈoːpaː/ (pn)
Sydeuropa
  het zuidelijk deel van Europa

Zuid-Holland /zœʏ̯.ˈtɔ.lɑnt/ /zœːt.ˈɦɔ.lɑnt/ /ˈzœːd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Zuid-Holland
  1. een provincie in het midden van Nederland, die aan Noord-Holland, Utrecht, Gelderland, Noord-Brabant, Zeeland en de Noordzee grenst

Zuid-Korea /ˌzœʏ̯t koˈre.ja/ /ˌzœːt koˈre.ja/ (pn)
Sydkorea
  1. en 2., land en republiek in Azië

Zuidpool /zœytpˈoːl/ (pn)
sydpol
  1. Noordpool

Zwarte Zee /zʋˈɑrtə zˈeː/ (pn)
Svarta havet
  1. de zee die ligt ingeklemd tussen Europa en Klein-Azië

Zweden /ˈzweːdə(n)/ /ˈzʋedə(n)/ /ˈzβ̞eːdə(n)/ (pn)
Sverige
  1. een land in het noorden van Europa, grenzend aan Noorwegen en Finland. De officiële naam is het Koninkrijk Zweden (Konungariket Sverige)

Zweed /zwed/ /zʋet/ /zβ̞et/ (n)
svensk
  1. een inwoner van Zweden, of iemand afkomstig uit Zweden

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (adj)
svensk, svenska
  1. betreffende Zweden of het Zweeds

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (n)
svenska, svensk
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Zweden en Finland

Zwitserland /ˈzwɪtsərˌlɑnd/ /ˈzʋɪtsərˌlɑnt/ /ˈzβ̞ɪtsərˌlɑnt/ (pn)
Schweiz
  1. een soeverein land in het zuiden van Centraal-Europa met als hoofdstad Bern en als officiële talen het Duits, het Frans, het Italiaans en het Reto-Romaans

Zürich /zˈyrɪx/ (pn)
Zürich

a capella /ˈaː kaːpˈɛlaː/ (adv)
a cappella
  1. zonder instrumentale begeleiding

aai /ˈaːj/ (n)
smek
  1. streling, liefkozing

aaien /ˈaːjən/ (v)
klappa
  1. zachtjes strelen

aaiing /ˈaːjɪŋ/ (n)
smekning

aak /ˈaːk/ (n)
pråm
  2. lang vaartuig met een platte bodem en een brede boeg

aal /ˈaːl/ (n)
ål
  3. paling
  4. kleine en jonge paling

aalbes /aːlbˈɛs/ (n)
vinbär

aalmoezenier /ˌaːlmuzənˈir/ (n)
allmoseutdelare
  1. geestelijke voor militairen, gevangenen en leden van jeugdbewegingen

aals /ˈaːls/ (n)
malört

aalscholver /ˈaːlsxɔlvər/ (n)
kormoran, skarv

aambeeld /ˈaːmbeːlt/ (n)
städ

aambei /ˈaːmbɛɪ/ (n)
hemorrojder
  1. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

aambeien /ˈaːmbɛɪən/ (n)
hemorrojder
  2. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

aan /ˈaːn/ (adj)
till
  1. (predicatief) actief, in bedrijf

aanaarden /ˈaːnˌaːrdən/ (v)
kupa
  1. de grond rondom ophogen

aanbeeld /ˈaːnbˌeːlt/ (n)
städ
  1. het smeedblok waarop de smid het gloeiend metaal smeedt

aanbetaling /ˈaːnbətˌaːlɪŋ/ (n)
handpenning
  1. een eerste betaling bij het kopen van iets op afbetaling of in termijnen

aanbevelen /ˈaːnbəvˌeːlən/ (v)
rekommendera sig
  1. over iets of iemand bij iemand (positief) vertellen en adviseren om datgene/diegene te gebruiken/in te schakelen
rekommendera
  Nog na te kijken vertalingen
  2. aanprijzen

aanbevelenswaardig /ˈaːnbəvˌeːlənsʋˌaːrdəx/ (adj)
rekommendabel
  1. een aanbeveling verdienend

aanbeveling /ˈaːnbəvˌeːlɪŋ/ (n)
rekommendation

aanbevelingsbrief /ˈaːnbəvˌeːlɪŋzbrˌif/ (n)
rekommendationsbrev
  1. een brief waarin men iets of iemand aanbeveelt

aanbidder /ˈaːnbˌɪdər/ (n)
beundrare

aanbieden /ˈaːnbˌidən/ (v)
erbjuda
  1. aanreiken, bieden, offreren, presenteren
bjuda på
  2. iets tegen bepaalde voorwaarden of prijs verhandelbaar stellen

aanbieder /ˈaːnbˌidər/ (n)
leverantör
  1. iemand die beroepshalve een advies, dienst of een product ter beschikking stelt

aanbieding /ˈaːnbˌidɪŋ/ (n)
offert
  1. iets voordelig te koop aanbieden

aanbiedingsprijs /ˈaːnbˌidɪŋsprˌɛɪs/ (n)
anbudspris

aanblaffen /ˈaːnblˌɑfən/ (v)
skälla på
  1. ergens naar blaffen
  2. iemand toesnauwen

aanbod /ˈaːnbˌɔt/ (n)
erbjudande, leverans
  1. een aanbieding

aandacht /ˈaːndˌɑxt/ (n)
uppmärksamhet
  1. gerichte belangstelling of interesse

aandachtig /ˈaːndɑxtəx/ (adj)
uppmärksam
  1. met belangstelling, met aandacht, met interesse

aandachtspunt /ˈaːndˌɑxtspɵnt/ (n)
huvudpunkt
  1. een onderwerp dat bijzondere aandacht verdient of krijgt

aandeel /ˈaːndˌeːl/ (n)
aktie
  1. waardepapier

aandeelhebber /ˈaːndˌeːlhɛbər/ (n)
aktieägare
  1. eigenaar van aandelen, actionaris

aandeelhouder /ˈaːndˌeːlhʌʊdər/ (n)
aktieägare
  1. een houder van één of meer bewijzen van aandeel

aandrijven /ˈaːndrˌɛɪvən/ (v)
driva
  2. doen bewegen

aandrukken /ˈaːndrˌɵkən/ (v)
tryck
  1. vaster drukken

aanduiden /ˈaːndˌœydən/ (v)
ange
  1. aanwijzen

aandurven /'ʔan.dɵr.və(n)/ (v)
våga
  1. Moed hebben

aanduwen /ˈaːndˌywən/ (v)
tryck
  1. vaster duwen

aanfluiting /ˈaːnflˌœytɪŋ/ (n)
hån, spe
  1. wat iets belachelijk of ten schande maakt

aangeven /ˈaːnɣˌeːvən/ (v)
ange
  2. aanduiden

aangewend /ˈaːnɣəʋˌɛnt/ (adj)
tillämpad
  1. voor een bepaald doel gebruikt

aangezicht /ˈaːnɣəzˌɪxt/ (n)
anlete

aangezien /ˈaːnɣəzˌin/ (conjunction)
eftersom
  1. geeft onderschikkend een reden aan

aangifte /ˈaːnɣˌɪftə/ (n)
delgivning

aangrenzend /ˈaːnɣrˌɛnzənt/ (adj)
angränsande
  1. rechtstreeks grenzend aan iets anders

aanhalingsteken /ˈaːnhˌaːlɪŋstˌeːkən/ (n)
anföringstecken
  1. leesteken om geciteerde woorden van die van de auteur te onderscheiden

aanhangwagen /ˈaːnhɑŋʋˌaːɣən/ (n)
släpvagn

aanhankelijkheid /ˈaːnhˌɑŋkələkhˌɛɪt/ (n)
tillgivenhet
  1. de mate waarin een mens of dier trouw en toegenegen is

aankaarten /ˈaːnkˌaːrtən/ (v)
alludera
  1. door een bepaalde kaart uit te spelen een medespeler een aanwijzing geven
  2. tot onderwerp van discussie maken

aanklagen /ˈaːnklˌaːɣən/ (v)
åtala
  1. iemands handelingen bij een hof aanhangig maken met een officiële beschuldiging

aankloppen /ˈaːnklˌɔpən/ (v)
knacka på
  1. kloppen om binnen te komen

aankondigen /ˈaːnkˌɔndəɣən/ (v)
tillkännage
  1. bekendmaken
förebåda
  2. voorspellen

aanleg /ˈaːnlˌɛx/ (n)
anläggning
  1.

aanleiding /ˈaːnlˌɛɪdɪŋ/ (n)
anledning
  1. datgene wat iets tot gevolg heeft

aanlokkelijkheid /ˈaːnlˌɔkələkhˌɛɪt/ (n)
attraktivitet

aanloop /ˈaːnlˌoːp/ (n)
ansats
  3. een loop of tred voorafgaand aan een sprong, duik, enzovoort

aanmaken /ˈaːnmˌaːkən/ (v)
framställa
  1. een bepaalde substantie produceren

aanmatigend /ˈaːnmˌaːtiɣənt/ (adj)
förmäten

aanmelden /ˈaːnmˌɛldən/ (v)
anmäla
  1. zich opgeven
  2. zich bekend maken met gebruikersnaam en wachtwoord

aanmoedigen /ˈaːnmˌudəɣən/ (v)
uppmuntra
  1. moed inspreken

aanmoediging /ˈaːnmˌudiɣˌɪŋ/ (n)
uppmuntran
  1. het inspreken van moed

aanmoedigingsprijs /ˈaːnmˌudiɣɪŋsprˌɛɪs/ (n)
infodringspengar
  1. prijs ter aanmoediging

aannemersbedrijf /ˈaːnnˌeːmərzbˌɛdrɛɪf/ (n)
byggnadsfirma

aanpasbaar /ˈaːnpˌɑsbaːr/ (adj)
anpassningsbar
  1. in staat om zich aan te passen

aanpassen /ˈaːmpɑsə(n)/ (v)
anpassa
  1. aansluiten, voegen naar, bruikbaar maken
prova ut
  2. aantrekken om te passen

aanpassing /ˈaːnpˌɑsɪŋ/ (n)
anpassning
  2. het zich aanpassen

aanraakscherm /ˈanrakˌsxɛrm/ /ˈanrakˌsχɛrm/ (n)
pekskärm
  1. een beeldscherm dat ook als invoerapparaat voor een computer kan worden gebruikt door het scherm aan te raken.

aanraken /ˈaːnrˌaːkən/ (v)
röra, beröra
  1. fysiek contact maken met iets

aanrakingspunt /ˈaːnrˌaːkɪŋspˌɵnt/ (n)
beröringspunkt

aanranden /ˈaːnrˌɑndən/ (v)
angrepp
  1. aantasten

aanrecht /ˈaːnrˌɛxt/ (n)
köksbänk
  1. vaste tafel met kastjes langs keukenwand

aanrechtblad /ˈaːnrˌɛxtblɑt/ (n)
bänk
  1.

aanroepen /ˈaːnrˌupən/ (v)
anropa
  3. een subprogramma uitvoeren

aanschaf /ˈaːnsxˌɑf/ (n)
anskaffning

aanslag /ˈaːnslˌɑx/ (n)
attentat
  4. terroristische aanval

aansluiting /ˈanslœytɪŋ/ (n)
kommunikation

aanspraak /ˈaːnsprˌaːk/ (n)
anspråk
  1. het recht om het bezit of genot van iets te vorderen

aansprakelijk /ˈaːnsprˌaːkələk/ (adj)
orsak
  1. verantwoordelijk, om vergoeding of betaling aangesproken kunnen worden

aansprakelijkheid /ˈaːnsprˌaːkələkhˌɛɪt/ (n)
ansvar

aansprakelijkheidsverzekering /ˈaːnsprˌaːkəlˌɛɪkhɛɪdsfˌɛrzəkˌɪːrɪŋ/ (n)
ansvarsförsäkring
  1. een verzekering tegen aansprakelijkheidsgevolgen

aanspreker /ˈaːnsprˌeːkər/ (n)
begravningsman

aansteker /ˈaːnstˌeːkər/ (n)
tändare
  1. apparaatje om vuur te maken

aansteller /ˈaːnstˌɛlər/ (n)
person full av överdrifter
  1. iemand die zich aanstelt

aanstelling /ˈaːnstˌɛlɪŋ/ (n)
utnämnande
  1. benoeming in een functie, dienst etc.

aanstichten /ˈaːnstˌɪxtən/ (v)
pressa fram
  1. veroorzaken

aanstrijken /ˈaːnstrˌɛɪkən/ (v)
gnida

aantal /ˈaːntˌɑl/ (n)
antal, tal
  1. een telbare hoeveelheid

aantasten /ˈaːntˌɑstən/ (v)
drabba
  1. aanvallen, aangrijpen

aantekening /ˈaːntˌeːkənˌɪŋ/ (n)
anteckning

aantrekkelijk /ˈaːntrˌɛkələk/ (adj)
tilldragande
  1. bekoorlijk

aantrekken /ˈaːntrˌɛkən/ (v)
attrahera
  1. een kracht uitoefenen die zaken naar zich toe doet bewegen
locka
  2. aanlokken
dra på sig
  3. kleding aandoen
  4. een stijgende lijn vertonen

aanvaardbaar /ˈaːnvˌaːrdbaːr/ (adj)
acceptabel
  1. te aanvaarden

aanvaarding /ˈaːnvˌaːrdɪŋ/ (n)
acceptering

aanval /ˈaːnvˌɑl/ (n)
anfall
  1. een poging de tegenpartij geweld aan te doen of van zijn positie te beroven

aanvallen /ˈaːnvˌɑlən/ (v)
anfalla

aanvaller /ˈaːnvˌɑlər/ (n)
angripare
  1. iemand die aanvalt
  2. een persoon in de voorste linie

aanvangen /ˈaːnvˌɑŋən/ (v)
begynna
  1. beginnen, starten

aanvoegende wijs /ˈaːnvˌuɣəndə ʋɛɪs/ (n)
konjunktiv
  1. een werkwoordswijs waarmee men een wens of onzekerheid tot uitdrukking kan brengen.

aanvoerder /ˈaːnvˌurdər/ (n)
chef
  1. een bevelhebber, een leider

aanvoering /ˈaːnvˌurɪŋ/ (n)
ledning

aanvraag /ˈaːnvrˌaːx/ (n)
ansökan
  1. verzoek, vaak min of meer officieel

aanvullen /ˈanvʏlə(n)/ (v)
komplettera
  1. het ontbrekende bijvoegen

aanvullend /ˈaːnvˌɵlənt/ (adj)
extra
  1. die of dat aanvult

aanwezig /ˈaːnʋˌeːzəx/ (adj)
närvarande

aanwijzing /ˈaːnʋˌɛɪzɪŋ/ (n)
hänvisning
  1. het aanwijzen
  2. vingerwijzing

aanzet /ˈaːnzˌɛt/ (n)
ansats
  1. begin

aanzien / ‘a.nzi.n/ (n)
påseende
  1. hoe men door anderen gezien wordt

aap /ˈaːp/ (n)
apa
  1. het meest met de mens verwante vierhandige zoogdier uit de orde der primaten

aar /ˈaːr/ (n)
ax
  1. bloeiwijze van granen
  2. bovenste deel van de halm van gras- of graangewassen

aardaker /ˈaːrdaːkər/ (n)
knölvial

aardappel /ˈaːrdɑpəl/ (n)
potatis

aardappelpuree /ˈardɑˌpəɫpyˈre/ (n)
potatismos
  1. een puree van zeer fijn gemaakte, met melk aangemengde aardappels

aardappelsalade /ˌaːrdɑpˌɛlsaːlˈaːdə/ (n)
potatissallad
  1. een salade die gemaakt wordt uit aardappelen

aardartisjok /ˈaːrdɑrtˌɪʃɔk/ (n)
jordärtskocka

aardas /ˈaːrdɑs/ (n)
jordaxel

aardbei /ˈaːrdbɛɪ/ (n)
jordgubbe
  2. eetbare vrucht van die plant

aardbeiboom /ˌaːrdbɛɪbˈoːm/ (n)
smultronträd

aardbeiklaver /ˈaːrdbɛɪklˌaːvər/ (n)
smultronklöver

aardbeving /ˈaːrdbəvˌɪŋ/ (n)
jordbävning
  1. een schokkende of trillende beweging van een gedeelte van de aardkorst, meestal te wijten aan verschuivingen van delen van de daaronder liggende aardmantel

aarde /ˈardə/ (n)
jorden, mark
  1. planeet
jord
  2. grond

aardedonker /ˈaːrdədˌɔŋkər/ (adj)
beckmörk

aardeweg /ˈaːrdəʋˌɛx/ (n)
sandväg
  1. zandweg. Weg met onverhard wegdek

aardewerk /ˈaːrdəʋˌɛrk/ (n)
keramik

aardgas /artxɑs/ (n)
naturgas
  1. een gas dat uit de aarde komt en dat grotendeels uit methaan bestaat

aardgaswinning /ˈaːrdɣɑsʋˌɪnɪŋ/ (n)
utvinning av naturgas
  1. het ontginnen van aardgas

aardig /ˈar.dəx/ /ˈar.dəχ/ /ˈaːr.dɪx/ (adj)
vänlig
  1. aangenaam in omgang

aardkorst /ˈaːrdkɔrst/ (n)
jordskorpan
  1. het buitenste gedeelte van de aarde, aardschil

aardmeting /ˈaːrdmətˌɪŋ/ (n)
geodesie
  1. bepaling van de afmetingen van de aardbol

aardmuis /ˈaːrdmœys/ (n)
åkersork
  1. Microtus agrestus, een zoogdier uit de orde van knaagdieren

aardpeer /ˈartpɪːr/ (n)
jordärtskocka

aardrijkskunde /ˈardrɛiksˌkʏndə/ (n)
geografi

aardrijkskundige /ˌaːrdrɛɪkskˈɵndəɣə/ (n)
geograf

aardvarken /ˈaːrtfɑrkə(n)/ (n)
jordsvin, myrslok
  1. een zoogdier met een lange, kleverige tong dat vooral 's nachts actief is

aardveil /ˈaːrdvɛɪl/ (n)
jordreva
  1.

aardverschuiving /ˈaːrdvərsxˌœyvɪŋ/ (n)
jordskred
  1. het naar beneden schuiven van een grote massa grond

aarmunt /ˈaːrmɵnt/ (n)
grönmynta

aarts- /ˈaːrts/ (prefix)
ärke-

aartsbisdom /ˈaːrz.bɪz.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪs.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪz.dɔm/ (n)
ärkebiskopsdöme
  1. het belangrijkste gebied van een kerkprovincie, dat geleid wordt door de aartsbisschop.

aartsbisschop /ˈaːrzbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsχɔp/ (n)
ärkebiskop
  1. de voornaamste bisschop van een kerkprovincie.

aartsengel /ˌaːrtsəŋˈɛl/ (n)
ärkeängel
  1. een hemelgeest in een rang boven een engel

aartshertog /ˈaːrtshərtˌɔx/ (n)
ärkehertig
  1. een keizerlijke prins in het vroegere Oostenrijk-Hongarije

aartshertogdom /ˈaːrtshərtˌɔxdɔm/ (n)
ärkehertigdöme

aartshertogin /ˈaːrtshərtˌoːɣɪn/ (n)
ärkehertiginna
  1. adellijke titel, vrouw van een aartshertog

aartspriester /ˈaːrtspristər/ (n)
arkepräst

aartsvijand /'artsvɛɪɑnd/ (n)
ärkefiende

aarvederkruid /ˈaːrvədˌɛrkrœyt/ (n)
axslinga

aarzelen /ˈarzələ(n)/ (v)
dröja
  1. onzeker zijn, twijfelen

aarzelend /ˈaːrzələnt/ (adj)
tvekande
  1. aarzelend

aarzeling /ˈaːrzəlˌɪŋ/ (n)
tvekan
  1. onzekerheid, twijfel, weifel

aas /ˈaːs/ (n)
ess
  1. speelkaart
agn, bete
  2. lokmiddel
as
  3. dood dier

aaseter /ˈaːzətər/ (n)
asätare

aasgier /'as.xir/ (n)
gam
  2. iemand die profijt wil halen uit iemand anders tegenslag
  1. Neophron percnopterus, een van aas levende gier

abacus /ˈɑbɑkʏs/ (n)
abakus
  1. raam met staven
  2. dekplaat van een kapiteel

abbreviatie /ˌɑbrəviˈaːtsi/ (n)
förkortning
  1. het inkorten van een woord of een frase

abdicatie /ˌɑbdikˈaːtsi/ (n)
abdikation

abdij /ɑbˈdɛɪ̯/ /ɑbˈdɛː/ (n)
abbotskloster, kloster
  1. een klooster met aan de leiding een abt of abdis

abdis /ɑbˈdɪs/ (n)
abbedissa
  1. bestuurster van een abdij.

abdomen /ɑbdˈoːmən/ (n)
abdomen

abdominaal /ˌɑbdoʊmiˈnaːɫ/ (adj)
abdominal
  1. de onderbuik betreffend

abductie /ɑbdˈɵksi/ (n)
abduktion
  beweging vanuit neutrale uitgangshouding
  wegvoering

ablatie /ɑblˈaːtsi/ (n)
bortskärande

ablatief /ˌɑb.la.ˈtif/ /ˌɑb.la.ˈtiːf/ (n)
ablativ
  1. de zesde naamval die onder meer de instantie aangeeft waarvan iets uitgaat of vertrekt

abnormaal /ˌɑbnɔrmˈaːl/ (adv)
onormal
  1. ongewoon

abominabel /ɑbomɪˈnabəl/ (adj)
avskyvärd
  bijzonder slecht

abonnee /ɑbɔ'ne/ (n)
prenumerant
  1. iemand die op iets geabonneerd is

abonnement /ˌaːbɔnəmˈɛnt/ (n)
abonnemang, prenumeration

abonneren /ɑbɔ'nerə(n)/ (v)
prenumerera
  1. een abonnement aangaan

abrikoos /abri'kos/ (n)
aprikos
  1. een vrucht van de abrikozenboom

abrupt /ɑb'rʌpt/ (adv)
abrupt
  1. plotseling

abscis /ɑpsɪs/ (n)
abskissa
  1. de afstand tot de opstaande as van een coördinatenstelsel

absint /ɑp'sɪnt/ (n)
absint
  1. een soort likeur op basis van anijs

absint-alsem /ˈɑbsɪntˈɑlsəm/ (n)
malört

absolute waarde /ˌɑbsoːlˈyt ʋˈaːrdə/ (n)
absolutbelopp, belopp
  1. grootte van een reëel getal of lengte van een andere grootheid

absoluut /ɑpso'lyt/ (adj)
absolut
  1. niet beschouwd in betrekking tot iets soortgelijks
  2. volledig, volkomen
  3. beslist, zeker
  4. geheel onafhankelijk en zonder binding met iets of iemand anders

absorberen /ɑpsɔr'berə(n)/ (v)
absorbera

absorptie /ɑbsˈɔrpsi/ (n)
absorption

abstinentie /ˌɑbstinˈɛntsi/ (n)
abstinens

abstractie /ɑp'strɑksi/ (n)
abstraktion
  1. een begrip dat los staat van de dagelijkse werkelijkheid

abstraheren /ˌɑbstraːhˈɪːrən/ (v)
abstrahera
  1. concretiseren

absurd /ɑpsʏrt/ (adj)
absurd
  1. erg onlogisch, belachelijk

abt /ɑb/ /ɑpt/ (n)
abbot, abbé
  1. het hoofd van een abdij

abtschap /ˈɑpt.sχɑp/ (n)
abbotsdöme
  ambt of ambtsduur van een abt

academie /ˌaːkaːdəmˈi/ (n)
akademi

academisch /ɑkɑ'demis/ (adj)
akademisk

acanthus /ˈaːkɑntˌɵs/ (n)
mjukakantus

accent /ɑksˈɛnt/ (n)
accent
  1. de manier waarop iemand de klanken uitspreekt

acclimatiseren /ˌɑkklimˌaːtizˈɪːrən/ (v)
acklimatisera
  1. aan een andere omgeving wennen

accommodatie /ˌɑkkɔmoːdˈaːtsi/ (n)
ackommodation
  1. voorzieningen ten behoeve van ...
  2. aanpassing

accordeon /ˌɑkkɔrdəˈɔn/ (n)
dragspel, ackordeon
  1. een muziekinstrument waarbij door trekken en duwen een toon wordt geproduceerd

accu /ɑky/ (n)
ackumulator
  1. een toestel om elektriciteit op te slaan

accusatief /ˌɑkusaˈtif/ /ˌɑkyzaˈtiːf/ (n)
ackusativ
  1. naamval voor het lijdend voorwerp

acerola /ˌaːsɪːrˈoːlaː/ (n)
acerola

acerola-kers /ˌaːsɪːrˈoːlaːkˈɛrs/ (n)
acerola

acetaat /ˌaːsətˈaːt/ (n)
acetat
  1. een ester of zout afgeleid van azijnzuur

aceton /ˌaːsətˈɔn/ (n)
aceton
  1. kleurloze vloeistof die als oplosmiddel wordt gebruikt met als chemische formule: C₃H₆O

acetylcholine /ˌɑsəˈtilxoˌlinə/ /ˌɑsəˈtiɫχoˌlinə/ /ˌɑsɛˌtylxoˈlin(ə)/ (n)
acetylkolin
  1. een neurotransmitter die vooral betrokken is bij de impulsoverdracht van de zenuw naar de skeletspiercellen

acetyleen /ˌɑ.sə.ti.ˈlen/ (n)
acetylen
  1. een verbinding van waterstof en koolstof met de samenstelling H₂C₂, die als gasvormige brandstof voor het vormen van hete vlammen gebruikt wordt

acetylsalicylzuur /xxxx/ (n)
acetylsalicylsyra
  1.

achilleshiel /ˌɑxɪlɛshˈil/ (n)
akilleshäl
  1. kwetsbare plaats

achillespees /ˌɑxɪlɛspˈeːs/ (n)
akillessena

acht /ˈɑxt/ (cardinalNumeral)
åtta
  1. het getal 8

achtbaan /ˈɑxtbaːn/ (n)
berg-och-dal-bana, bergochdalbana
  1. een attractie met een karretje dat over een baan met bochten, stijgingen en dalingen rijdt

achteloosheid /ˈɑxtəlˌoːshɛɪt/ (n)
ansvarslös
  1. gebrek aan aandacht voor mogelijke problemen

achtendertig /ˌɑxtəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettioåtta
  1. het getal 38

achtentachtig /ɑxtˈɛntɑxtəx/ (cardinalNumeral)
åttioåtta
  1. het getal 88

achtentwintig /ˌɑxtəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugoåtta
  1. het getal 28

achtenveertig /ˌɑxtənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
fyrtioåtta
  1. het getal 48

achtenzestig /ˌɑxtənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sextioåtta
  1. het getal 68

achter /ˈɑxtər/ (preposition)
bakom

achteraan /ˌɑxtɪːrˈaːn/ (adv)
bakom

achterbank /ˈɑxtərbˌɑŋk/ (n)
baksäte
  1. de bank in het achterste deel van een voertuig

achterdochtig /ˌɑxtərdˈɔxtəx/ (adj)
misstrogen

achtergrond /ˈɑxtərɣrˌɔnt/ (n)
bakgrund, fond
  1. de indirecte oorzaak van actualiteiten

achterkant /ˈɑxtәrkɑnt/ (n)
bakände

achterkleinkind /ˈɑxtərklɛɪŋkɪnt/ (n)
barnbarnbarn
  1. het kind van iemands kleinkind

achterlaten /ˌɑxtərlˈaːtən/ (v)
efterlämna
  1. dumpen, weggaan van, verlaten

achterlijk /ˈɑxtərlək/ (adj)
utvecklingsstörd
  1. achterstand vertonend in de ontwikkeling

achterna /ɑxtər'na/ (adv)
bakom
  1. iemand of iets volgend

achternaam /ˌɑxtərnˈaːm/ (n)
efternamn
  1. een naam die van geslacht op geslacht en indien gewenst door het huwelijk overgedragen wordt

achterstag /ˈɑxtərstˌɑx/ (n)
akterstag
  1. stag aan achterkant van zeil boot naar de top van de mast

achtertuin /ˈɑxtərtˌœyn/ (n)
bakträdgård
  1. een tuin aan de achterzijde van een huis

achteruit /ˈɑxtɪːrˌœyt/ (adv)
baklänges
  1. in achterwaartse richting

achteruitkijkspiegel /ˌɑxtɪːrˌœytkɛɪkspiɣˈɛl/ (n)
backspegel
  1. een spiegel aan een auto of motorfiets waarmee men de situatie op de weg achter zich kan zien

achtervoegsel /'ɑx.tər.vux.səl/ (n)
suffix
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

achtervolgen /ˈɑxtərvˌɔlɣən/ (v)
förfölja
  1. iemand inhalen

achtervolging /ˈɑxtərvˌɔlɣɪŋ/ (n)
förföljande

achterzak /ˈɑxtərzˌɑk/ (n)
bakficka
  1. een zak aan de achterkant van een kledingstuk

achthoek /ɑxtˈuk/ (n)
oktagon
  1. een vorm met acht hoeken

achting /ˈɑxtɪŋ/ (n)
aktning
  1. aanzien

achtste /ˈɑxstə/ (ordinalAdjective)
åttonde

achttien /ɑxtˈin/ (cardinalNumeral)
arton, aderton
  1. "18", het getal tussen zeventien en negentien

achttiende /ˈɑxtində/ (ordinalAdjective)
artonde

acidose /ˌaːsidˈoːsə/ (n)
acidos

acne /ˈɑknə/ (n)
akne

acrobaat /ˌɑkroːbˈaːt/ (n)
akrobat

acrocyanose /ˌɑkroːsˌiaːnˈoːsə/ (n)
akrocyanos
  1. blauwkleuring van handen, voeten

acroniem /ˌɑkroːnˈim/ (n)
akronym

acteren /ɑktˈɪːrən/ (v)
aagera
  1. een rol vervullen in een toneelspel

acteur /ɑkˈtør/ (n)
skådespelare, aktör
  1. persoon

actie /ˈɑksi/ (n)
action

actief /ɑk'tif/ (adj)
aktiv
  1. met iets bezig zijnde

actievoerder /ˈɑksivˌurdər/ (n)
aktivist

actinide /ˈɑktinˌidə/ (n)
aktinid
  1. Scheikundig element

actinium /ˈɑktinˌiɵm/ (n)
aktinium
  1. Scheikundig element

activist /ˌɑktivˈɪst/ (n)
aktivist

activiteit /ˌɑktivitˈɛɪt/ (n)
aktivitet
  1. iets waarmee men actief is

actrice /ɑkˈtrɪsə/ (n)
skådespelerska, aktris
  1. vrouw

actualiteit /ˌɑktyˌaːlitˈɛɪt/ (n)
aktualitet

actuaris /ˌɑktyˈaːrɪs/ (n)
aktuarie

actueel /ɑktyˈwel/ (adj)
nuvarande, aktuell

acupunctuur /ˌaːkypɵnktˈyr/ (n)
akupunktur
  1. een Chinese behandelingsmethode waarbij, ter genezing van een kwaal of ter bestrijding van pijn, op bepaalde plaatsen naalden in de huid worden gestoken

acuut /aˈkyt/ (adj)
akut
  1. plots ontstaan, op korte termijn verlopend

adagium /aˈdaɣijʏm/ (n)
ordspråk
  1. spreuk, levenswijsheid

adamsappel /ˈadɑmzɑpəl/ (n)
adamsäpple
  deel van het strottenhoofd bij de man

adapter /ˈaːdɑptər/ (n)
adapter

adder /ˈɑdər/ (n)
huggorm
  1. gifslang
orm
  2. persoon

additief /ˌɑditˈif/ (n)
tillsatsmedel
  1. chemisch product

adel /ˈaːdəl/ (n)
adel
  1. bevoorrechte groep personen

adelaar /ˈadəˌlar/ (n)
örn
  1. een roofvogelsoort

adelaarsvaren /ˈaːdəlˌaːrsfaːrən/ (n)
örnbräken

ademen /ˈa.də.mə(n)/ (v)
andas
  1. de voor het leven nodige lucht inzuigen en weer uitdrijven

ademhaling /ˈaːdɛmhˌaːlɪŋ/ (n)
andhämtning, andning
  1. door levende wezens ingezogen en uitgeblazen lucht

ademhalingssysteem /ˌaːdɛmhˌaːlɪŋsɪstˈeːm/ (n)
respirationssystemet
  1. het systeem van luchtopname via de neus of mondholte, door de luchtpijp (trachea) met zijn vertakkingen naar de longen waardoor een organisme van zuurstof wordt voorzien

adenitis /ˈaːdənˌitɪs/ (n)
körtelinflammation
  1. (lymfe)klierontsteking

adenoom /ˌaːdənˈoːm/ (n)
adenom
  1. goedaardig klierweefselgezwel

adequaat /a.de.'kʋat/ (adv)
adekvat
  1. correct en passend bij het beoogde doel

ader /ˈaːdər/ (n)
ven
  1. bloedvat met zuurstofarm bloed

adieu /ˈaːdiˌy/ (n)
adjö

adjectief /ˌɑtjɛktˈif/ (n)
adjektiv
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

adjectivum /ˈɑtjɛktˌivɵm/ (n)
adjektiv
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

admiraal /ˌɑdmirˈaːl/ (n)
amiral
  1. opperbevelhebber van een oorlogsvloot

admittantie /ˌɑdmɪtˈɑntsi/ (n)
admittans
  1. de reciproke complexe impedantie

adopteren /ˌaːdɔptˈɪːrən/ (v)
adoptera
  1. een kind aannemen

adoptie /aːdˈɔpsi/ (n)
adoption

adrenaline /ˌɑdrənaːlˈinə/ (n)
adrenalin
  1. een hormoon en een neurotransmitter die wordt geproduceerd in de bijnieren en in sommige zenuwcellen en vrijkomt bij angst en stress, maar ook bij woede, kou, hitte, pijn en fysieke arbeid

adres /aˈdrɛs/ (n)
adress
  1. aanduiding van de plaats waar iemand woont of iets is gevestigd

adreswijziging /aːdrˈɛsʋˌɛɪziɣˌɪŋ/ (n)
adressändring

adsorptie /ɑdsˈɔrpsi/ (n)
adsorption
  1. een fenomeen dat optreedt aan het grensvlak van twee fasen, waarbij moleculen of atomen zich aan dit grensvlak hechten

advent /ɑtˈfɛnt/ (n)
advent
  1. een periode van vier weken voor Kerstmis 2. de tijd waarin de komst en wederkomst van Jezus Christus worden verwacht

adventskalender /ˈɑdvəntskˌaːlɛndər/ (n)
adventskalender, julkalender, julekalender
  1. de kalender bestaat vaak uit een platte kartonnen doos waarin 24 genummerde vakjes zijn aangebracht, elk nummer staat voor een datum van 1 tot 24 december, elke avond mag in de adventstijd een vakje met de juiste datum geopend worden en het daarin gevonden snoepje is dan van jou

adverteerder /ˈɑdvərtˌɪːrdər/ (n)
annonsör

advertentie /ˌɑdvərtˈɛntsi/ (n)
annons, anmälan
  1. een aankondiging in een krant, reclameblad, tijdschrift ...

advertentiebureau /ˌɑdvərtˌɛntibyrˈoː/ (n)
annonsbyrå

adviseren /ɑtfiˈzerə(n)/ (v)
råda
  1. raad geven aan

advocaat /ˌɑdvoːkˈaːt/ (n)
advokat
  1. pleiter, verdediger in rechtszaken

advocatenkantoor /ˌɑdvoːkˌaːtəŋkɑntˈoːr/ (n)
advokatkontor

aeroob /ɛːrop/ (adj)
aerobisk
  1.

af en toe /ˈɑf ɛn tˈu/ (phraseologicalUnit)
då och då

afasie /ˌaːfaːzˈi/ (n)
afasi
  1. het onvermogen te spreken

afbeelden /ˈɑfbˌeːldən/ (v)
avbilda

afbeelding /ɑfbeldɪŋ/ (n)
bild
  1. een grafisch beeld

afbreken /ˈɑvbrekə(n)/ (v)
avbryta, bryta
  2. voortijdig beëindigen

afdaling /ˈɑfdˌaːlɪŋ/ (n)
nerstigning

afdeling /ˈɑfdelɪŋ/ (n)
avdelning
  1. groep van werknemers die aan soortgelijke taken werken

afdingen /ˈɑfdˌɪŋən/ (v)
pruta
  1. door onderhandelen een prijs omlaag zien te krijgen

afdragen /ˈɑfdrˌaːɣən/ (v)
betala in
  2. overdragen

afdruk /ˈɑfdrˌɵk/ (n)
avtryck
  1. resultaat van het afdrukken

affakkelen /ˈɑffˌɑkələn/ (v)
avfackling
  1. verbranden van overtollig gas via een hoge fakkel

affix /ˈɑffˌɪks/ (n)
affix
  1. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

affricaat /ˌɑfriˈkat/ (n)
affrikata
  1. een combinatie van twee medeklinkers, waarvan de eerste een plosief is en de tweede een homorgane wrijfklank

affuit /ˈɑffˌœyt/ (n)
lavett

afgelasting /ˈɑfɣəlˌɑstɪŋ/ (n)
annullering

afgeleide /ˈɑfɣəlˌɛɪdə/ (n)
derivata, avledning

afgezant /ˈɑfɣəzˌɑnt/ (n)
emissarie
  1. iemand die als officiële vertegenwoordiger naar een andere partij gestuurd wordt

afgod /'ɑfxɔt/ (n)
avgud

afgoderij /ɑfxodə'rɛi/ (n)
avguderi

afgraving /ˈɑfɣrˌaːvɪŋ/ (n)
utgrävning
  1. een stuk land waarvan de grond verwijderd is, of waar men nog steeds aan het graven is

afgrond /ˈɑfxrɔnt/ /ˈɑfχrɔnt/ /ˈɑvɣrɔnd/ (n)
avgrund
  1. een grote steile diepte

afhangen /ˈɑfhˌɑŋən/ (v)
bero på
  1. ~ van: naargelang iets verandert mee veranderen

afhankelijk /ˈɑfhˌɑŋkələk/ (adj)
avhängig

afhankelijkheid /ˈɑfhˌɑŋkələkhˌɛɪt/ (n)
beroende

afhappen /ˈɑfhˌɑpən/ (v)
avbita
  1. happen zodat er iets verdwijnt

afkeuren /ˈɑfkˌøːrən/ (v)
ogilla
  1. niet geschikt verklaren

afkeuring /ˈɑfkˌøːrɪŋ/ (n)
avvisande
  1. het uitspreken van een negatief oordeel over iets

afkoopsom /ˈɑfkˌoːpsɔm/ (n)
skadeersättning

afkorting /ɑfkɔrtɪŋ/ (n)
förkortning
  1. het inkorten van een woord of een frase

afleiding /ˈɑflˌɛɪdɪŋ/ (n)
distraktion
  1. een gebeurtenis of activiteit die de gedachten op iets anders richt
avledning
  2. een woord dat middels toevoeging van een voor-, in- of achtervoegsel gevormd wordt uit een ander
  3. een serie logisch uit elkaar volgende uitdrukkingen die laten zien hoe een bepaalde formule volgt uit definities en axioma's

afleveren /ˈɑflˌeːvərən/ (v)
lämna av
  1. brengen naar en achterlaten op de plek van bestemming

aflossing /ˈɑflˌɔsɪŋ/ (n)
avbytare
  1. het aflossen
amortering
  2. een bedrag waarmee een schuld wordt afgelost in termijnen

afluisteren /ˈɑflˌœystərən/ (v)
avlyssna
  1. ongemerkt luisteren naar de communicatie van anderen

afmelden /ˈɑfmˌɛldən/ (v)
logga ut
  1. de sessie binnen een programma beëindigen

afpassen /'ɑfpɑsə(n)/ (v)
avmäta
  1. nauwkeurig afmeten

afpersing /ˈɑf.pɛr.sɪŋ/ (n)
utpressning, chantage
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

afranselen /ˈɑfrˌɑnsələn/ (v)
slå
  1. een pak slaag geven

afrikaantje /ˈaːfrikˌaːntʲə/ (n)
sammetsblomster
  1. een geslacht van eenjarige planten Tagetes

afschaffen /ˈɑfsxˌɑfən/ (v)
avskaffa
  1. tot een einde brengen

afscheid /ˈɑfsxˌɛɪt/ (n)
avsked
  1. een begroeting bij het elkaar verlaten

afschrift /ˈɑfsxrˌɪft/ (n)
avskrift

afschrijving /ˈɑfsxrˌɛɪvɪŋ/ (n)
avskrivning
  1. een jaarlijks afgeboekt bedrag op een begroting om in rekening te brengen dat sommige goederen een beperkte levensduur beziten

afschuinen /ˈɑfsxˌœynən/ (v)
bryta
  1. het schuin afwerken van de rand van een materiaal.

afsluiting /ˈɑfslˌœytɪŋ/ (n)
avslut
  2. beëindiging

afspiegeling /ˈɑfspˌiɣəlˌɪŋ/ (n)
återspegling

afspraak /ˈɑfsprak/ (n)
möte
  1. een overeenkomst

afspraakje /ˈɑfsprˌaːkjə/ (n)
dejt
  1. een afspraak tussen verliefden om elkaar te ontmoeten

afstamming /ˈɑfstˌɑmɪŋ/ (n)
ursprung
  1. de genetische voorgescheidenis van een individu, volk of soort

afstand /ˈɑfstɑnt/ (n)
avstånd
  1. de ruimte die zich ergens tussen bevindt

afstandsbediening /ˈɑfstˌɑndzbədˌinɪŋ/ (n)
fjärrkontroll
  een toestel dat vanaf afstand een ander toestel bestuurt

afstoffen /ˈɑfstɔfə(n)/ (v)
damma
  1. ontdoen van stof

aftakdoos /ˈɑftɑɡdˌoːs/ (n)
korsningsdosa

aftrap /ˈɑftrɑp/ (n)
avspark
  1. de eerste trap vanuit de middencirkel bij het begin van speeltijd van een voetbalwedstrijd

aftrekken /ˈɑftrˌɛkən/ (v)
subtrahera
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal met een getal verminderd wordt

aftrekking /ˈɑftrɛkɪŋ/ (n)
subtraktion
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal van een ander getal afgetrokken wordt

afvaardiging /ˈɑfvˌaːrdiɣˌɪŋ/ (n)
delegation

afval /ˈɑfvˌɑl/ (n)
detritus
  1. onbruikbare resten die weggegooid worden

afvallen / ˈɑfɑlə(n) / (v)
falla av
  2. de koers van een schip in de richting van de lijzijde wijzigen
  3. ontrouw worden aan zijn geloof
  4. vallen vanaf een hoger gelegen plek

afwachting /ˈɑfʋˌɑxtɪŋ/ (n)
förväntan

afwas /ˈɑfʋˌɑs/ (n)
disk

afwasmachine /ˈɑfʋˌɑsmaːʃˌinə/ (n)
diskmaskin
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

afwasmiddel /ˈɑfʋˌɑsmɪdˌɛl/ (n)
tvättmedel
  1. zeepproduct voor de afwas

afwasser /ˈɑfʋˌɑsər/ (n)
diskmaskin
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

afwaswater /ˈɑfʋˌɑsʋaːtər/ (n)
diskvatten
  1. het sop waarin met het eetgerei schoonmaakt of -gemaakt heeft

afwatering /ˈɑfʋˌaːtərˌɪŋ/ (n)
vattenavlopp
  1. de paden waarlangs water uit een stuk land afgevoerd kan worden

afweren /ɑfˈwerə(n)/ (v)
avvärja
  1. een aanval neutraliseren

afwezig /ˈɑfʋˌeːzəx/ (adj)
frånvarande
  1. niet op een bepaald tijdstip en plaats zijn

afwezigheid /ˈɑfʋˌeːzəxhˌɛɪt/ (n)
frånvaro
  1. het afwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

afwijken /ˈɑfʋˌɛɪkən/ (v)
avvika
  1. niet de gangbare norm volgen

afwijzing /'ɑfʋɛɪzɪŋ/ (n)
avvisande
  1. een bericht dat op een voorstel of aanzoek niet ingegaan wordt

afwikkeling /ˈɑfʋˌɪkəlˌɪŋ/ (n)
avveckling
  2. zakelijke beeindiging

afzegging /ˈɑfzˌɛɣɪŋ/ (n)
återbud
  1. een termijn mondeling afbestellen

afzetten /ˈɑfzˌɛtən/ (v)
avsätta
  9. tot afstand dwingen

agaat /aːɣˈaːt/ (n)
agat
  1. een doorzichtige, maar soms ook opake variëteit van trigonaal kwarts en een subvariëteit van chalcedoon

agalactie /ˌaːɣaːlˈɑksi/ (n)
agalakti
  1. een gebrek aan moedermelk

ageren /aːɣˈɪːrən/ (v)
agera, agieren
  1. moeite doen om een meest politiek doel te bereiken

agglomeratie /ˌɑɣloːmɪːrˈaːtsi/ (n)
hopgyttring

aggregatietoestand /ˈɑɣrəɣˌaːtitˌustɑnt/ (n)
aggregationstillstånd
  1. elk van de toestanden, afhankelijk van druk en temperatuur, waarin een stof kan voorkomen

agnosticisme /ˌɑɣnɔstisˈɪsmə/ (n)
agnosticism

agnosticus /ɑɣnˈɔstikˌɵs/ (n)
agnostiker
  1. iemand die ten aanzien van het bovennatuurlijke stelt dat dit niet te kennen valt

agoeti /ˈaːɣutˌi/ (n)
aguti
  1. Zuid-Amerikaans knaagdier van ongeveer 40 cm lengte

agorafobie /ˌaːɣoːrˌaːfoːbˈi/ (n)
agorafobi

agranulocyt /ˈɑɣraːnˌyloːsˌɪt/ (n)
agranulocyter

agressie /ɑɣrˈɛsi/ (n)
aggression

agressief /ˌɑɣrɛsˈif/ (adj)
aggressiv
  1. aanvallend

agressiviteit /ˌɑɣrɛsˌivitˈɛɪt/ (n)
aggressivitet
  1. de neiging tot agressie
  2. het agressief zijn

agrimonie /aɣriˈmoni/ (n)
småborresläktet

aha /ˈaːhaː/ (interjection)
aha

ahornsiroop /ˌaːhɔrnsirˈoːp/ (n)
lönnsirap
  1.

aids /ˈɑjts/ (n)
AIDS
  1. een virusziekte waarbij het natuurlijke afweersysteem van het lichaam steeds verder afgebroken wordt

airbag /ˈɑjrbɑx/ (n)
krockkudde
  1. beschermingssysteem in voertuigen

aker /'akər/ (n)
ekollon
  2. vrucht van de eik

akkerandoorn /ˈɑkɪːrˌɑndɔːrn/ (n)
Åkersyska

akkerboterbloem /ˈɑ.kər.ˌbo.tər.ˌblum/ (n)
Åkerranunkel

akkerhoningklaver /ˈɑkərhˌoːnɪŋklˌaːvər/ (n)
gul sötväppling

akkerhoornbloem /ˌɑkərhɔːrnblˈum/ (n)
fältarv

akkerkool /ˌɑkərkˈoːl/ (n)
harkål

akkerpaardenstaart /ˈɑkərpˌaːrdənstˌaːrt/ (n)
Åkerfräken

akkerwinde /ˈɑkərʋˌɪndə/ (n)
Ã kervinda

akkerzenegroen /ˌɑkərzˌeːnɛɣrˈun/ (n)
gulsuga

akkoord /ˈɑkɔːrt/ (n)
ackord
  2. samenklank van drie of meer, verschillende tonen

akoestiek /ˌakusˈtik/ (n)
akustik
  1. de voortplanting van klank in een besloten ruimte en de ervaring die deze voortplanting bezorgd aan de luisteraar

albast /ˈɑlbɑst/ (n)
alabaster

albatros /ˈɑlbɑtrˌɔs/ (n)
albatross
  1. een grote zeevogel met lange vleugels

albinisme /ˌɑlbinˈɪsmə/ (n)
albinism
  het ontbreken van pigmentkleurstof in de huid

album /ˈɑlbɵm/ (n)
album

alchemie /ˌɑlxəmˈi/ (n)
alkemi
  1. vroegere occulte wetenschap, waarin o.a. werd geprobeerd om goud en edelmetalen uit andere elementen...

alcohol /ˈɑlkoːhˌɔl/ (n)
alkohol
  1. een groep koolwaterstoffen die gekenmerkt zijn door de aanwezigheid van een -O-H-verbinding

alcoholisme /ˌɑlkoːhoːlˈɪsmə/ (n)
alkoholism

alcoholmisbruik /ˈɑlkoːhˌɔlmɪzbrˌœyk/ (n)
alkoholmissbruk
  1. de overmatige consumptie van alcoholhoudende drank

alcoholvrij /ˌɑlkoːhɔlvrˈɛɪ/ (adj)
alkoholfri
  1. met een verwaarloosbaar alcoholgehalte

alertheid /ˈaːlərtˌɛɪt/ (n)
vakenhet

alfa /ˈɑlfa/ (n)
alfa
  1. een aanduiding of markering van "de eerste" van een reeks

alfabet /ˈɑlfaːbˌɛt/ (n)
alfabet
  de lettertekens van een taal

alfabetisch /ɑlfɑ'betis/ (adj)
alfabetisk
  1. gerangschikt volgens de letters van het alfabet

alfalfa /ɑlfˈɑlfaː/ (n)
blålusern

alfastraling /ˈɑlfɑstrˌaːlɪŋ/ (n)
alfastrålning
  1.

algebra /ˈɑɫɣəbra/ (n)
algebra
  1. een deel van de wiskunde dat zich bezighoudt met de betrekkingen van door letters en tekens aangeduide grootheden

algemeen /ˌɑlɣəmˈeːn/ (n)
allmän

algoritme /ˈɑlɣoːrˌɪtmə/ (n)
algoritm

alibi /ˈaːlibˌi/ (n)
alibi
  1. het kunnen aantonen dat men elders was tijdens het zich voltrekken van een misdaad, waardoor men uitgesloten kan worden van beschuldiging

alinea /aˈlineja/ (n)
paragraf

alk /ɑlk/ (n)
tordmule
  1. Alca torda, een zeevogel die veel op de zeekoet lijkt, maar een dikkere snavel heeft

alkaan /ɑlkˈaːn/ (n)
alkan

alkali /ˈɑlkaːlˌi/ (n)
alkali

alkalimetaal /ˈɑlkalimeˌtal/ (n)
alkalimetall
  1. de naam voor elk element uit de eerste chemische reeks van het periodiek systeem

alkalisch /ɑlkˈaːlis/ (adj)
lutartad
  met betrekking tot alkali

alkoof /ɑlkˈoːf/ (n)
alkov
  1. een kleine raamloze zijkamer, vaak gebruikt als slaapkamer

alleen /ɑl.ˈen/ (adj)
ensam
  1. zonder gezelschap

alleen /ɑl.ˈen/ (adv)
bara, endast
  1. slechts

alleenheerser /ˈɑleːnhˌɪːrsər/ (n)
envåldshärskare
  1. iemand die met onbeperkte oppermacht regeert

allegorie /ˌɑləɣoːrˈi/ (n)
allegori

allel /ɑ.ˈlɛl/ /ɑ.ˈlɛɫ/ (n)
allel
  1. één van de alternatieve uitvoeringen van een gen, die allemaal in homologe chromosomen op dezelfde plaats liggen

allen /ˈɑlən/ (indefinitePronoun)
mangrant
  1. alle

allergeen /ˌɑlərɣˈeːn/ (n)
allergen
  1. stof die overgevoeligheid veroorzaakt

allergie /ˌɑlɛrˈɣi/ (n)
allergi
  1. een reactie van het immuunsysteem op lichaamsvreemde stoffen (allergenen), die op zich helemaal niet schadelijk hoeven te zijn

allergisch /ɑlˈɛrɣis/ (adj)
allergisk
  1. overgevoelig

alles /ˈɑləs/ (indefinitePronoun)
allt
  1. al het mogelijke, de gehele verzameling of hoeveelheid zonder uitzondering

alliantie /ˌɑliˈɑntsi/ (n)
allians
  1. een bondgenootschap

alligator /ˌɑliɣˈaːtɔr/ (n)
alligator
  1. een grote krokodilachtige uit het geslacht Alligator

allofoon /ˌɑloːfˈoːn/ (n)
allofon
  1. een alternatieve vorm die een foneem in een bepaalde fonologische context aanneemt

allure /ɑlˈyrə/ (n)
elegans

almacht /ɑɫmɑxt/ (n)
omnipotens
  1. absolute macht, macht over alles

almachtig /ɑlmˈɑxtəx/ (adj)
allsmäktig

almanak /ˈɑlmaːnˌɑk/ (n)
almanacka

alnico /ˈɑlnikˌoː/ (n)
alnico

alom /ˈaːlɔm/ (adv)
överallt
  1. overal, onder velen

alomtegenwoordigheid /ˌaːlɔmtˌeːɣɛnʋˈɔːrdəxhˌɛɪt/ (n)
allestädesnärvaro, ubikvitet

aloë /ˈaːloːə/ (n)
aloesläktet

aloë vera /ˈaːloːə vərˈaː/ (n)
äkta aloe

alpaca /ɑlˈpaka/ (n)
alpacka
  1. Vicugna pacos, een kameelachtig dier
nysilver
  2. zilverkleurige metaallegering

alpenanemoon /ˌɑlpənˌaːnəmˈoːn/ (n)
alpsippa

alpenden /ˈɑlpəndən/ (n)
cembratall

alpenhoorn /ˈɑlpɛnhˌɔːrn/ (n)
alphorn
  1. een van hout vervaardigd blaasinstrument met een lengte tot vier meter

alpineskiën /ˌɑlpinɛskˈiən/ (v)
alpin skidsport
  1. sport waarbij men op ski's een heuvel of berg afdaalt.

alruin /ˈɑlrœyn/ (n)
alruna

als /ɑls/ /ɑs/ (conjunction)
om
  2. indien

als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel /ɑls də kˈɑt vɑn hˈœys ɪs dˈɑnsən də mˈœyzən ɔp tˈaːfəl/ (phraseologicalUnit)
när katten är borta, dansar råttorna på bordet
  1. als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel

alsem /ˈɑlsəm/ (n)
malört

alsemambrosia /ˈɑlsəmˌɑmbroːzˌiaː/ (n)
malörtsambrosia

alstublieft /ˌɑlstɵblˈift/ (adv)
var snäll och
  1. als beleefde aandrang bij een verzoek of versterking bij een bevel

altaar /ˈɑltaːr/ (n)
altare
  1. offertafel voor godsdienstige plechtigheden

alternatief /ɑltərnaˈtif/, /ɑltɛrnaˈtif/ (n)
alternativ
  1. een andere mogelijkheid of methode

altijd /ˈɑltɛɪt/ (adv)
alltid
  1. op elk moment
  2. telkens opnieuw
  3. in elk geval

altruïstisch /ˌɑltryˈɪstis/ (adj)
altruistisk
  1.

altviolist /ˌɑltvioːlˈɪst/ (n)
altviolinist
  1. altviolist

altviool /ˈɑltfiˌjoːl/ (n)
altfiol, viola
  1. een muziekinstrument in de familie van de strijkinstrumenten, verwant aan maar groter en lager klinkend dan de viool

aluminium /alyˈminijʏm/ (n)
aluminium
  1. scheikundig element met symbool Al en atoomnummer 13. Het is een zilverwit hoofdgroepmetaal

aluminiumfolie /ˌaːlymˌiniˌɵmfoːlˈi/ (n)
aluminiumfolie

alver /ˈɑlvər/ (n)
löja, benlöja

alvleesklier /ˌɑlvleːsklˈir/ (n)
bukspottkörtel, pankreas
  1. een klier die enzymen afscheidt in de twaalfvingerige darm om de afbraak van zetmeel, vet en eiwitten te bevorderen

amalgaam /amɑl'ɣaːm/ (n)
amalgam

amandel /aːmˈɑndəl/ (n)
mandel
  1. een vrucht van de amandelboom
mandelträd, mandel
  3. amandelboom

amandelboom /ˌaːmɑndɛlbˈoːm/ (n)
mandelträd

amandelmeel /ˌaːmɑndɛlmˈeːl/ (n)
mandelmjöl
  1. fijn gemalen amandelen, rijk aan vitaminen, mineralen en vitaminen B1, B2, B6 en E

amandelmelk /ˈaːmɑndˌɛlmɛlk/ (n)
mandelmjölk
  1. een melkachtige drank die uit fijngemalen amandelen en water bereid kan worden

amarant /ˌaːmaːrˈɑnt/ (n)
amarantsläktet

amaril /ˈaːmaːrˌɪl/ (n)
smärgel

amateur /ˌaːmaːtˈøːr/ (n)
amatör
  1. een persoon die iets als hobby doet

amateurisme /ˌaːmaːtøːrˈɪsmə/ (n)
amatörisme

amazonemier /ˌaːmaːzˌoːnəmˈir/ (n)
amazonmyra

ambacht /ˈɑmbɑxt/ (n)
hantverk
  1. een handwerkvak dat vaak aanzienlijke vaardigheden vereist

ambassade /ˌɑmbɑsˈaːdə/ (n)
ambassad
  1. de officiële vertegenwoordiging van de ene regering in de hoofdstad van de andere.

ambassadeur /ˌɑmbɑsaːdˈøːr/ (n)
ambassadör
  1. iemand die door de ene staat is aangesteld om deze staat bij een andere staat te vertegenwoordigen

ambitie /ɑmˈbi(t)si/ (n)
ambition

ambivalentie /ˌɑmbivaːlˈɛntsi/ (n)
ambivalens
  1.

ambulance /ˈɑmbylˌɑnsə/ (n)
ambulans
  1. voertuig om gewonden of zieken van en naar het ziekenhuis te brengen

amechtig /ɑˈmɛxtəx/ (adj)
andlös
  1. sterk hijgend

americium /ˈaːmɪːrˌisiˌɵm/ (n)
americium

amethist /ˌaːmɛtˈɪst/ (n)
ametist
  1. een vaak prachtig violet gekleurde vorm van kristallijn kwarts, die kleine hoeveelheden titaan en ijzer bevat

amfetamine /ˌɑmfətaːmˈinə/ (n)
amfetamin
  stimulerend middel, uit de groep van de wekaminen

amfibie /ˌɑmfibˈi/ (n)
groddjur, amfibie

amfoor /ɑmfˈoːr/ (n)
amfora
  1. een door de oude Grieken en Romeinen gebruikte buikige kruik met twee oren

amfoteer /ˌɑmfoːtˈɪr/ (adj)
amfotär
  1.

amine /aːmˈinə/ (n)
amin
  1. een organische verbinding die kan worden beschouwd afgeleid te zijn van ammoniak door vervanging van één of meer N-H-bindingen door N-C-bindingen

aminozuur /ˌaːminoːzˈyr/ (n)
aminosyra

ammoniak /ˈɑmoːnˌiɑk/ (n)
ammoniak
  1. een chemische verbinding van stikstof en waterstof

ammunitie /ˌɑmynˈitsi/ (n)
ammunition

amnesie /ˌɑmneːzˈi/ (n)
amnesi
  1. geheugenverlies

amnestie /ˌɑmnɛstˈi/ (n)
amnesti
  1. een verklaring dat afgezien zal worden van strafvervolging voor een bepaalde groep

amoebe /ɑˈmøbə/ (n)
amöbor, amöba
  1. een ééncellig diertje

amorf /a.'mɔrf/ (adj)
amorf
  1. niet geordened

amplitude /ˈɑmplitˌydə/ (n)
amplitud

amplitudemodulatie /ˌɑmplitˌydəmˌoːdylˈaːtsi/ (n)
amplitudmodulering

ampul /ˈɑmpɵl/ (n)
ampull
  1. dichtgesmolten medicijnflesje, waarin steriele injectiestoffen worden afgeleverd

amputatie /ˌɑmpytˈaːtsi/ (n)
amputation

ampère /ɑmpˈɛrə/ (n)
ampere

ampèremeter /ˈɑmpɪːrˌeːmətər/ (n)
amperemätare
  1. stroommeter

amsoi /ˈɑmsoːˌi/ (n)
sarepsasenap

amusement /ˌaːmyzəmˈɛnt/ (n)
underhållning
  1. iets waarmee men zich vermaakt

amylase /ˌaːmilˈaːsə/ (n)
amylas

anaal /aːnˈaːl/ (adj)
anal
  1. met betrekking tot de darmuitgang van de mens

anabolisme /ˌaːnaːboːlˈɪsmə/ (n)
anabolism
  1. opbouw bij de stofwisseling waarbij simpele stoffen omgezet worden tot chemisch ingewikkeldere stoffen

anachronisme /ˌaːnɑxroːnˈɪsmə/ (n)
anakronism

anaconda /anaˈkɔnda/ (n)
anakonda
  1. zeer grote en zware wurgslang uit het geslacht Eunectes

anale seks /aːnˈaːlə sˈɛks/ (n)
analsex
  1. seks waarbij de anus en het rectum een rol spelen

analfabeet /ˌaːnɑlfaːbˈeːt/ (n)
analfabet
  1. iemand die niet kan lezen of schrijven

analfabetisme /ˌaːnɑlfˌaːbətˈɪsmə/ (n)
analfabetism
  1. het voorkomen van mensen die niet kunnen lezen of schrijven

analgeticum /ˈaːnɑlɣˌeːtikˌɵm/ (n)
analgetikum
  1. een pijnstiller

analist /ˌaːnaːlˈɪst/ (n)
analytiker

analogie /ˌaːnaːloːɣˈi/ (n)
analogi
  1. een overeenkomst tussen twee verschillende zaken die bijv. kan dienen als basis voor een bepaalde redenering of vergelijking

analoog /ˈaːnaːlˌoːx/ (adj)
analog
  2. tegenovergestelde van digitaal (geluidsopname, uurwerk)

analyse /ɑnɐ'liːzə/ (n)
analys

analyseren /ˌaːnaːlizˈɪːrən/ (v)
analysera
  1. gedetailleerd en nauwkeurig bekijken

anamnese /ˌaːnɑmnˈeːsə/ (n)
anamnes
  1. een vraaggesprek naar de ziektegeschiedenis

ananas /ˈaːnaːnˌɑs/ (n)
ananas
  1. een vrucht van de ananasplant

ananaskers /ˈaːnaːnˌɑskərs/ (n)
kapkrusbär

anarchie /ˌaːnɑrxˈi/ (n)
anarki

anarchisme /ˌaːnɑrxˈɪsmə/ (n)
anarkism

anatomie /ˌaːnaːtoːmˈi/ (n)
anatomi

anatomisch /ˌaːnaːtˈoːmis/ (adj)
anatomisk
  1. met betrekking tot de anatomie

anatoom /ˌaːnaːtˈoːm/ (n)
anatom
  1. een persoon die kennis draagt van de (menselijke) anatomie

ander /ˈɑndər/ (adj)
annan
  1. niet deze

anderhalf /ˈɑndərhˌɑlf/ (cardinalNumeral)
halvannan

andijvie /ˌɑndɛɪvˈi/ (n)
endiv
  1. Cichorium endiva, een eetbaar eenjarig gewas dat nauw verwant is aan witlof

andoorn /ˈɑndɔːrn/ (n)
syskesläktet

andreaskruis /ˈɑndrəˌɑskrœys/ (n)
andreaskors
  1. een kruis van twee even lange, schuingeplaatste balken

anekdote /a.nɛg.ˈdo.tə/ (n)
anekdot
  1. een amusant, kort verhaal

anemie /ˌaːnəmˈi/ (n)
anemi
  1.

anemisch /aːnˈeːmis/ (adj)
anemisk
  1. aan bloedarmoede lijdend

anemoon /ɑnəmon/ (n)
sippa
  1. een plant van het geslacht Anemone

anesthesie /ˌaːnɛsteːzˈi/ (n)
anestesi

angel /ˈɑŋəl/ (n)
gadd
  1. het orgaan waarmee wespen, bijen en soortgelijke dieren steken

angelologie /ˌɑŋəlˌoːloːɣˈi/ (n)
angelologi
  1. leer van de Engelen

anglicanisme /ˌɑŋlikaːnˈɪsmə/ (n)
anglikanism

anglicisme /ˌɑŋlisˈɪsmə/ (n)
anglicism
  1. een woord of uitdrukking overgenomen uit het Engels of gevormd naar het Engels (een zogenaamd barbarisme)

angst /ɑŋst/ (n)
rädsla
  1. het gevoel dat er onheil of gevaar dreigt

angststoornis /ɑŋststˈoːrnɪs/ (n)
ångeststörningar

anijs /aːnˈɛɪs/ (n)
anis
  1. Pimpinella anisum een schermbloemige plant

anijszaad /ˌaːnɛɪsˈaːt/ (n)
anis
  1. het zaad van de anijsplant

anion /ˌaːniˈɔn/ (n)
anjon

anjer /ˈɑɲər/ (n)
nejlika

anker /ˈɑŋkər/ (n)
ankare
  1. onderdeel van een vaartuig
  3. onderdeel van een uurwerk

ankeren /ˈɑŋkərən/ (v)
ankra
  1. het anker uitgooien met de bedoeling het schip hiermede aan de bodem van het vaarwater vast te leggen, voor anker gaan, voor anker leggen

annexatie /ˌɑnɛkˈsatsi/ (n)
annektering
  1. het verplicht of gedwongen toetreden tot een groep

annexeren /ˌɑnɛkˈsɪːrə(n)/ (v)
annektera
  1. het toeëigenen van een grondgebied

annonce /ˈɑnɔnsə/ (n)
annons
  2. aankondiging

annuleren /ɑny'lerə/ (v)
annulera
  1. iets afgelasten

anomalie /ˌaːnoːmaːlˈi/ (n)
anomali
  1. afwijking van organen

anonimiteit /ˌaːnoːnˌimitˈɛɪt/ (n)
anonymitet
  1. naamloosheid

anorexia /ˈaːnoːrˌɛksiˌaː/ (n)
anorexia
  1. magerzucht, eetstoornis

anorexie /ˌaːnoːrɛksˈi/ (n)
anorexi
  1. verlies van eetlust

anorganisch /ˌaːnɔrɣˈaːnis/ (adj)
oorganisk
  1. niet tot de koolstofverbindingen behorend

anoxie /ˌaːnɔksˈi/ (n)
anoxi

ansjovis /ˈɑnʃoːvˌɪs/ (n)
ansjovis

antagonist /ˌɑntaːɣoːnˈɪst/ (n)
antagonist
  1. tegenwerkend middel of orgaan
  2. belangrijkste tegenspeler

antecedent /ˌɑntəsədˈɛnt/ (n)
korrelat
  1. de naam voor het woord waarnaar een ander woord, meestal een betrekkelijk voornaamwoord, verwijst

antenne /ɑntˈɛnə/ (n)
antenn
  1. een vrij opgestelde elektrische geleider voor het uitzenden en/of ontvangen van elektromagnetische straling

antibioticum /ˈɑntibˌioːtˌikɵm/ (n)
antibiotikum

antichrist /ˌɑntɪxrˈɪst/ (n)
antikrist

antidepressivum /ˌɑntideprɛˈsivʏm/ (n)
antidepressiva
  1. een middel tegen ziekelijke neerslachtigheid

antidotum /ˈɑntidˌoːtɵm/ (n)
motgift
  1. een tegengif

antifoon /ˌɑntifˈoːn/ (n)
antifon
  1. vers dat gezongen wordt als inleiding of afsluiting van een psalm

antilichaam /ˌɑntilɪxˈaːm/ (n)
antikropp

antilope /ɑnti'lopə/ (n)
antilop
  1. een verzamelnaam voor slanke holhoornige hoefdieren die voornamelijk in Afrika leven

antimaterie /ˌɑntimˌaːtərˈi/ (n)
antimateria
  1.

antimoon /ˌɑntimˈoːn/ (n)
antimon

antioxidant /ˌɑntiˌɔksidˈɑnt/ (n)
antioxidant

antipyreticum /ˈɑntipˌirətˌikɵm/ (n)
antipyretikum
  1.

antisemiet /ˌɑntizəmˈit/ (n)
antisemit

antisepticum /ˈɑntizˌɛptikˌɵm/ (n)
antiseptikum

antithese /ˌɑntɪtˈeːsə/ (n)
antites
  1. het tegenovergestelde

antivries /ˌɑntɪvrˈis/ (n)
frostskyddsmedel
  1. een stof die veelal aan koelwater wordt toegevoegd om het vriespunt ervan te verlagen om bevriezen ervan te voorkomen

antoniem /ɑntoˈn'''i'''m/ (n)
antonym
  1. een woord waarvan de betekenis tegengesteld is aan die van een ander woord

antraciet /an.tra.ˈsit/ /ɑn.tra.ˈsit/ (n)
antracit
  1. een vorm aan steenkopl die hoge temperatuur heeft gehad

antrax /ˈɑntrɑks/ (n)
mjältbrand
  1. een infectieziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

antropofagie /ˌɑntroːpˌoːfaːɣˈi/ (n)
antropofagi
  1. het eten van mensen

antropologie /ˌɑntroːpˌoːloːɣˈi/ (n)
antropologi

antropoloog /ˈɑntroːpˌoːloːx/ (n)
antropolog

antwoord /ˈɑnt.ʋɔːrt/ (n)
svar
  1. de reactie op een vraag, van repliek voorzien

antwoordapparaat /ˌɑntʋɔːrdˌɑpaːrˈaːt/ (n)
telefonsvarare

antwoorden /ˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
svara
  1. het geven van een antwoord

anus /ˈaːnɵs/ (n)
analöppning

apart /ˈaːpɑrt/ (adj)
egen
  1. op zichzelf, afzonderlijk van het andere
  2. bijzonder, opmerkelijk

apathie /ˌaːpɑtˈi/ (n)
apati
  1. lusteloosheid

apathisch /aːpˈɑtis/ (adj)
apatisk

apenstaartje /ˈapəˌstartʃə/ (n)
snabel-a
  1. internetsymbool

aperitief /ˌaːpɪːritˈif/ (n)
aperitif
  1. een eetlust opwekkende alcoholische drank die voor de maaltijd genuttigd wordt

apocalyps /ˈaːpoːkˌaːlɪps/ (n)
apokalyps
  1. einde van de wereld, zoals beschreven in het Bijbelboek Openbaringen

apocope /ˌaːpoːkˈoːpə/ (n)
apokope

apocrief /ˌaːpɔkrˈif/ (adj)
apokryferna
  1. niet als gezaghebbend erkend

apostel /ɑˈpɔstəl/ (n)
apostel
  1. leerling van Jezus
  2. verkondiger van een nieuwe leer

apostrof /ˈaːpɔstrˌɔf/ (n)
apostrof
  1. typografisch teken, lijkend op een komma maar hoger geplaatst, dat aangeeft dat iets is weggelaten

apotheek /apo'tek/ (n)
apotek
  1. plaats waar men geneesmiddel en en andere gezondheidsproducten kan kopen.

apotheker /ˈaːpɔtˌeːkər/ (n)
apotekare

apparaat /ˌɑpaːrˈaːt/ (n)
apparat
  1. een door mensen gemaakt voorwerp dat is samengesteld uit verschillende onderdelen en een bepaalde functie heeft

appel /ɑ.ˈpɛl/ /ɑ.ˈpɛɫ/ /ˈɑ.pəl/ /ˈɑ.pəɫ/ /ˈɑpəɫ/ (n)
äpple
  1. vrucht

appelboom /ˌɑpɛlbˈoːm/ (n)
äppelträd
  1. boom waaraan appels groeien

appelboor /ˌɑpɛlbˈoːr/ (n)
äppelkärnare

appelmoes /ˌɑpɛlmˈus/ (n)
äppelmos
  1. een moes van gekookte appels

appelsap /ˈɑpəlˌsɑp/ (n)
äppeljuice, äppelmust
  1. een vruchtensap bereid uit appels

appelsien /ˌɑpəlˈsin/ (n)
apelsin
  1. Vrucht van de appelsienboom

appeltaart /ˈɑpɛltˌaːrt/ (n)
äppelpaj
  1. een taart gevuld met appels

applaudisseren /ɑplɔudi'serə/ (v)
applådera
  1. in de handen klappen om goedkeuring of bewondering te tonen

applaus /ɑ'plɔus/ (n)
applåd
  1. geklap in de handen als teken van goedkeuring of bewondering

april /ɑˈprɪl/ (n)
april
  1. de vierde maand van het jaar

aquarel /ˌaːkvaːrˈɛl/ (n)
akvarell
  nog uit te zoeken

aquarium /ɑˈkʋariˌʲʏm/ (n)
akvarium
  1. een bak met water waarin onderwaterflora en -fauna gehouden wordt.

ara /ˈaːraː/ (n)
ara
  1. een grote bont gekleurde papegaai uit Zuid-Amerika

arbeid /ˈɑrbɛɪt/ (n)
arbete
  1. energie die door een krachtbron geleverd wordt bij verplaatsing van een voorwerp

arbeider /ˈɑrbɛɪdər/ (n)
arbetare
  1. iemand die voor een loon arbeid levert

arbeidersbeweging /ˈɑrbɛɪdˌɛrzbəʋˌeːɣɪŋ/ (n)
arbetarrörelsen

arbeiderswoning /ˈɑrbɛɪdˌɛrsʋoːnˌɪŋ/ (n)
arbetarhus

arbeidsmarkt /ˈɑrbɛɪdsmˌɑrkt/ (n)
arbetsmarknad
  1. de interactie tussen vraag naar en aanbod van arbeid

arbiter /ˈɑrbitər/ (n)
skiljedomare

arbitrage /ˌɑrbɪtrˈaːʒə/ (n)
avgörande
  resultaat van het handelen van een arbiter
arbitrage
  systeem van gelijktijdige prijsbepaling

archaïsme /ˌɑrxaːˈɪsmə/ (n)
arkaism

archeologie /ˌɑr.xe.ˌjo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.xɛ.jo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.χe.ˌjo.lo.ˈχi/ (n)
arkeologi
  1. studie van de niet-geschreven overblijfselen van het verleden

archeoloog /ˈɑrxəˌoːloːx/ (n)
arkeolog

archetype /ˈɑrxətˌiɪpə/ (n)
arketyp

archief /ɑrxˈif/ (n)
arkiv

archipel /ˌɑrxipˈɛl/ (n)
skärgård
  1. een eilandengroep

architect /ˈɑrxitˌɛkt/ (n)
arkitekt
  1. iemand die gebouwen ontwerpt

architectuur /ˌɑrxitɛktˈyr/ (n)
arkitektur
  1. de bouwstijl van een gebouw

archivaris /ɑrxivaːrɨs/ (n)
arkivarie
  1. een persoon die een archief beheert

archiveren /ˌɑrxivˈɪːrən/ (v)
arkivera
  1. iets geclassificeerd opslaan om het later gemakkelijk terug te vinden

arctische walvis /ˈɑrktisə ʋˈɑlvɪs/ (n)
Grönlandsval
  1. Balaena mysticetus, grote massieve walvis met een kolossale kop

are /ˈaːrə/ (n)
ar

arend /ˈaːrənt/ (n)
örn
  1. roofvogel

arginine /ˌɑrɣinˈinə/ (n)
arginin

argon /ˈɑrɣɔn/ (n)
argon
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Ar en het atoomnummer 18

argument /ˌɑrɣyˈmɛnt/ (n)
argument
  1. een aangevoerd feit in een discussie om een zienswijze te ondersteunen

argwaan /ɑrɣʋˈaːn/ (n)
misstanke
  1. gekoesterd gevoel van verdenking

aria /ˈaːriˌaː/ (n)
aria

aristocraat /ˌaːrɪstɔkrˈaːt/ (n)
aristokrat
  1. een persoon die lid is van de aristocratie

aristocratie /ˌaːrɪstˌɔkraːtsˈi/ (n)
aristokrati
  1. een regeringsvorm waarbij de heerschappij in handen is van een kleine groep, de zogenaamde aristocraten

arm /ɑrṃ/ (n)
arm
  1. lichaamsdeel

armband /ˈɑrmbɑnt/ (n)
armband

armleuning /ˈɑrmløːnˌɪŋ/ (n)
armstöd

armoede /ˈɑrəmude/ (n)
fattigdom
  1. de toestand waarin iemand leeft die zeer weinig middelen voor zijn levensonderhoud heeft.

aromatisch /ˌaːroːmˈaːtis/ (adj)
aromatisk
  1. met geurstof
  2. voldoende aan de regel van Hückel

aromatiseren /ˌaːroːmˌaːtizˈɪːrən/ (v)
aromatisera
  1. geur geven aan

arrangement /ˌɑɾrɑŋəmˈɛnt/ (n)
arrangemang
  2. muziekbewerking

arrestatiebevel /ˌɑɾrɛstˌaːtibəvˈɛl/ (n)
arresteringsorder
  1. document

arrogant /ˌɑɾroːɣˈɑnt/ (adj)
arrogant

arseen /ɑrsˈeːn/ (n)
arsenik

artefact /ˈɑrtəfˌɑkt/ (n)
artefakt
  1. kunstvoorwerp of -product
  4. een bewerkt voorwerp uit prehistorische tijd
  5. een kunstmatig veroorzaakte misvorming; zelf toegebracht letsel

arterieel /ˈɑrtɪːrˌieːl/ (adj)
arteriell
  1. met betrekking tot de arteriën

artikel /ɑrˈtiːkəl/ (n)
artikel
  1. staat voor een zelfstandig naamwoord, geeft de bepaaldheid aan, en wordt ook gebruikt om het woordgeslacht aan te geven

artisjok /ˈɑrtɪʃˌɔk/ (n)
kronärtskocka
  1. de vlezige schutbladeren van de gesloten bloemknop worden als groente gegeten

artritis /ˈɑrtritˌɪs/ (n)
artrit
  1. gewrichtsontsteking

arts /ˈɑrts/ (n)
läkare
  1. geneeskundige die bevoegd is een praktijk uit te oefenen

as /ˈɑs/ (n)
axel
  2. lijn
aska
  1. verbrandingsrest

asbak /ˈɑzbɑk/ (n)
askkopp, askfat
  1. Opvangbak

ascetisme /ˌɑsətˈɪsmə/ (n)
askes

aseksualiteit /ˌaːzɛksˌyaːlitˈɛɪt/ (n)
asexualitet

asfalt /ˈɑsfɑlt/ (n)
asfalt

asiel /aːzˈil/ (n)
asyl

asociaal /ˌaːzoːʃˈaːl/ (adj)
asocial
  1. zonder sociaal besef

aspartaam /ˌɑspɑrtˈaːm/ (n)
aspartam

asperge /ˈɑspɛrɣə/ (n)
sparris
  1. Asperagas officinalis, een plant waarvan de jonge scheuten geteeld worden als groente

assertief /ɑsɛrˈtif/ (adj)
självsäker

assistent /ˌɑsɪstˈɛnt/ (n)
assistent
  1. een persoon die ondersteunt

associëren /ˌɑsoːʃˈɪːrən/ (v)
associera, förknippa
  1. tot compagnon maken of nemen

astaat /ɑstˈaːt/ (n)
astat

astatium /ˈɑstaːtˌiɵm/ (n)
astat
  1. scheikundig element met symbool At en atoomnummer 85

aster /ˈɑstər/ (n)
aster
  2. een bloem van de aster

asterisk /ˈɑs.tə.ˌrɪs(x)/ /ˈɑs.tə.ˌrɪsk/ (n)
asterisk
  1. een typografisch symbool

asteroïde /ˈɑstɪːrˌoːidə/ (n)
asteroid
  1. een klein vast hemellichaam dat net als een planeet om de zon draait

astma /ˈɑs(t)ma/ (n)
astma
  1. een ziekte die, door vernauwing van de luchtwegen, benauwdheid en hoestbuien veroorzaakt

astronaut /ˌɑstroˈnaʊ̯t/ /ˌɑstroˈnɔʊ̯t/ /ˌɑstroˈnʌʊ̯t/ (n)
astronaut
  1. een Amerikaanse ruimtevaarder

astronomie /ˌɑstroːnoːmˈi/ (n)
astronomi
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

astronomisch /ˌɑstroːnˈoːmis/ (adj)
astronomisk

asymmetrisch /ˌaːzɪmˈɛtris/ (adv)
asymmetrisk

asymptomatisch /ˌaːzɪmptoːmˈaːtis/ (adj)
asymtomatisk
  1. zonder ziekteverschijnselen

asymptoot /a.sɪmp.ˈtot/ (n)
asymptot
  1. een lijn die door een kromme of functie willekeurig dicht benaderd wordt, maar deze nooit raakt

ataxie /atɑkˈsi/ (n)
ataxi
  1. een onzekere gang bij het lopen

atheïsme /ˌa.te.ˈjɪsmə/ /ˌɑ.te.ˈjɪsmə/ (n)
ateism
  1. de overtuiging dat er geen god bestaat

atheïst /ˌa.te.ˈjɪst/ /ˌɑ.te.ˈjɪst/ (n)
ateist
  1. een persoon die niet gelooft in het bestaan van goden

atlas /ɑtlɑs/ (n)
atlas
  1. een boek dat geografische kaarten bevat
  2. een verzameling van prenten, kaarten, afbeeldingen, tekeningen en dergelijke
  3. de bovenste wervel in de hals die het hoofd draagt

atleet /ɑtlet/ (n)
atlet
  1. iemand die grote prestaties op sportief gebied verricht

atletiek /ˌɑtlətˈik/ (n)
friidrott
  sporttak waarin vooral lopen, springen en werpen aan bod komen

atmosfeer /ˌɑtmɔsfˈɪr/ (n)
atmosfär
  1. een gasvormig omhulsel van een planeet of maan.
  2. een stemming.

atmosferisch /ˌɑtmɔsfˈɪːris/ (adj)
atmosfärisk

atol /ˈaːtɔl/ (n)
atoll

atonaal /ˌaːtoːnˈaːl/ (adj)
atonal

atoom /aːtˈoːm/ (n)
atom

atoomkern /ˈaːtoːmkˌɛrn/ (n)
atomkärna

atoomklok /ˈaːtoːmklˌɔk/ (n)
atomur

atoommassa /ˌaːtoːmˈɑsaː/ (n)
atommassa
  1. de massa van een atoom, uitgedrukt in de atomaire massa-eenheid u

atoomnummer /ˈaːtoːmnˌɵmər/ (n)
atomnummer
  1. de kernlading van een atoom

atopie /ˌaːtoːpˈi/ (n)
atopi
  1. abnormale aanleg om allergisch te reageren

atrium /ˈɑtriˌɵm/ (n)
förmak
  1. deel van het hart
atrium
  2. centraal vertrek

atrofie /ˌɑtroːfˈi/ (n)
atrofi
  1. verschrompeling van organen

attaché /ˌɑtɑʃˈeː/ (n)
attaché

attitude /ˈɑtitˌydə/ (n)
kroppställning
  1. houding

attometer /ˈɑtoːmˌeːtər/ (n)
attometer
  1.

attributief /ɑtrɪbʏˈtif/ (adj)
attributiv
  1. wanneer het voor een zelfstandig naamwoord geplaatst wordt

attribuut /ˈɑtribˌyt/ (n)
Attribut
  (informatica) tot het wezen (de entiteit) behorende eigenschap

au /ˈʌʊ/ (interjection)
aj
  1. uitroep van pijn

aubergine /obɛrˈʒinə/ (adj)
auberginefärgad
  1. dieppaars

aubergine /obɛrˈʒinə/ (n)
äggplanta
  1. plant uit de nachtschadefamilie
äggplanta, aubergine
  2. purperachtige, vlezige vrucht

audioboek /ˌʌʊdioːbˈuk/ (n)
ljudbok

audiogram /ˈʌʊdiˌɔɣrɑm/ (n)
audiogram

auditie /ʌʊdˈitsi/ (n)
audition
  1. een examen waarbij iemand zijn muzikale vaardigheden in klank bewijst.

auermetaal /ˌʌʊərmətˈaːl/ (n)
auermetall

augurk /ʌuˈɣɵrk/ /ʌˈʝʏrk/ (n)
ättiksgurka
  1. kleine, in het zuur ingemaakte komkommer

augustus /aʊ̯.ˈɣʏs.tʏs/ /ɑuˈɣʏstʏs/ /ɔʊ̯.ˈɣʏs.təs/ /ʌʊ̯.ˈχʏs.təs/ (n)
augusti
  1. de achtste maand van het jaar

auscultatie /ˌʌʊskɵltˈaːtsi/ (n)
auskultation
  1. luisteren naar lichaamsgeruis van bijv. hart of longen

auspiciën /ˈʌʊspiʃən/ (n)
beskydd
  1. ondersteuning, goedkeuring, toezicht

auteur /ɑu̯tœːr/ (n)
författare
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

auteursrecht /ˈʌʊtøːrsrˌɛxt/ (n)
upphovsmannarätt

autisme /ʌuˈtɪsmə/ /ʌˈtɪsmə/ (n)
autism
  1. ontwikkelingsstoornis

autistisch /ʌuˈtɪstɪs/ /ʌˈtɪstɪs/ (adj)
autistisk
  1. lijdend aan autisme

auto /ɑʊ̯to/ (n)
bil
  1. een voertuig met drie of meer wielen, een motor en een carrosserie

autobiografie /ˌʌʊtoːbˌiɔɣraːfˈi/ (n)
självbiografi

autobom /ˈʌʊtoːbˌɔm/ (n)
bilbomb
  1. auto geladen met explosieven gebruikt als wapen bij terroristische aanslagen

autobus /ˈʌʊtoːbˌɵs/ (n)
buss
  1. een groot voertuig voor het vervoeren van een groot aantal passagiers

autochtoon /ˌʌʊtɔxtˈoːn/ (adj)
autokton
  1. oorspronkelijk in een bepaald gebied thuishorend

autochtoon /ˌʌʊtɔxtˈoːn/ (n)
autokton
  1. de oorspronkelijke bewoner van een land

autocratie /ˌʌʊtɔkraːtsˈi/ (n)
autokrati

autodidact /ˈʌʊtoːdˌidɑkt/ (n)
autodidakt
  1.

autogram /ˈʌʊtɔɣrˌɑm/ (n)
autograf
  1. handtekening van een beroemd persoon

automagisch /ˌʌʊtoːmˈaːɣis/ (adj)
automagisk

automatisch /ˌʌʊtoːmˈaːtis/ (adj)
automatisk
  1. niet bestuurd door de hand van de mens
  2. vanzelfgaand
  3. gedachteloos

automatisering /ˌʌʊtoːmˌaːtizˈɪːrɪŋ/ (n)
automation

automobilist /ˌʌʊtoːmˌoːbilˈɪst/ (n)
bilist
  1. een bestuurder van een auto

automobiliste /ˈʌʊtoːmˌoːbilˌɪstə/ (n)
bilist

automonteur /ˌʌʊtoːmɔntˈøːr/ (n)
bilmekaniker
  1. een vakman die beroepshalve reparaties verricht aan en onderhoud doet van auto's

autonomie /aʊ̯.to.no.ˈmi/ /ɔʊ̯.to.no.ˈmi /ʌʊ̯.to.no.ˈmi/ (n)
autonomi

autonoom /ˌʌʊtoˈnom/ (adj)
autonom
  1. op zichzelf staand

autopsie /ˌʌʊtɔpsˈi/ (n)
obduktion
  1. een lijkschouwing

autostoel /ˌʌʊtɔstˈul/ (n)
bilsäte
  1. een zitplaats in een auto

autovrij /ˈɑʊ̯toˌvrɛɪ̯/ /ˈɔʊ̯toˌvrɛː/ (adj)
bilfri
  1. zonder auto's

avatar /ˈaːvaːtˌɑr/ (n)
avatar
  2. (informatica) een kleine afbeelding die een bepaalde gebruiker symboliseert

averij /avə'rɛi/ (n)
havari

avocado /ɑvoˈkado/ (n)
avokado
  1. een tropische vrucht van de avocadoboom

avocadoboom /ˌavoˈkadobom/ (n)
avokadoträd
  1. immergroene boom uit Midden-Amerika die de avocadoperen voortbrengt

avond /ˈaːvɔnt/ (n)
kväll, afton
  1. de periode van de dag waarin het nacht wordt

avondeten /ˌaːvɔndˈeːtən/ (n)
kvällsmat
  1. een maaltijd die 's avonds genuttigd wordt

avondkleding /ˈaːvɔndklˌeːdɪŋ/ (n)
aftonklänning

avondklok /ˈaːvɔndklˌɔk/ (n)
aftonringning
  1. een verbod om zich op straat te begeven na een zekere tijd

avonturier /ˌaːvɔntyrˈir/ (n)
äventyrare
  1. iemand die graag het avontuur opzoekt

avontuur /ˌaːvɔntˈyr/ (n)
äventyr
  1. een onderneming waarvan de uitkomst niet bij voorbaat vaststaat

avontuurlijkheid /ˌaːvɔntˈyrləkhˌɛɪt/ (n)
äventyrslust
  2. neiging om ongewone dingen te willen beleven

axioma /ˌɑksiˈoːmaː/ (n)
axiom
  1. een basisbegrip dat zonder bewijs aangenomen moet worden

ayatollah /ˈaːjaːtˌɔlɑh/ (n)
ayatolla
  1. de titel van een hoge sjiitische geestelijke

azijn /aˈzɛɪn/ /aˈzɛːn/ (n)
vinäger, ättika
  1. verdund azijnzuur verkregen door oxidatie van verdund alcohol

azijnboom /ˌaːzɛɪnbˈoːm/ (n)
rönnsumak

azijnzuur /ˌaːzɛɪnzˈyr/ (n)
ättiksyra
  1. CH₃COOH

azimut /azimɵt/ (n)
asimut
  1. horizontale hoek

baai /bˈaːj/ (n)
bukt
  1. een landinwaartse uitstulping van een zee of oceaan

baal /bˈaːl/ (n)
bal
  1. een stapel bijeengebonden plantaardig materiaal zoals hooi of tabak

baan /baːn/ (n)
bana
  2. verkeersweg
  6. bovenblad van aambeeld
omloppsbana
  3. traject van een projectiel/hemellichaam

baard /baːrt/ (n)
skägg
  1. gezichtsbeharing van de man

baardmannetje /bˈaːrdmɑnˌɛtʲə/ (n)
skäggmes
  1. Panurus biarmicas, een zangvogeltje ter grootte van een mus waarvan het mannetje een blauwgrijze kop met verticale baardstreep heeft

baarmoeder /bˈaːrmudər/ (n)
livmoder
  1. een voortplantingsorgaan van vrouwen waarin de vrucht zich ontwikkelt

baarmoederhals /bˈaːrmudˌɛrhɑls/ (n)
livmoderhals
  1. smal en buisvormig gedeelte van de baarmoeder dat aan een kant in de vagina eindigt en aan de andere kant overgaat in het baarmoederlichaam

baarmoederhalskanker /bˈaːrmudˌɛrhɑlskˌɑŋkər/ (n)
livmoderhalscancer
  1. een vorm van kanker die zich in de baarmoederhals ontwikkelt

baars /bˈaːrs/ (n)
abborre
  1. roofvis die voorkomt in zoet water

baas /baːs/ (n)
chef, anförare
  1. overste, leider, chef

baat /bˈaːt/ (n)
gagn
  1. iets met een gunstig effect

babbittmetaal /bˌɑbɪtmətˈaːl/ (n)
babbitt

baby /ˈbe.bi/ (n)
spädbarn, bebis
  1. een mens in de eerste fase van zijn leven

babyboom /ˈbe.bi.buːm/ (n)
babyboom
  1. een periode waarin ongewoon veel kinderen geboren worden

bacil /bˈaːsɪl/ (n)
bacill
  1. staafvormige bacterie

bacterie /bɑktˈɪːri/ (n)
bakterie

bacteriofaag /bɑkteriɔfaɣ/ (n)
bakteriofag
  1.

bacteriologisch /bˌɑktɪːrˌioːlˈoːɣis/ (adj)
bakteriologisk

bacteriën /bɑkˈteriən/ (n)
bakterier
  1.

bad /bɑt/ (n)
badkar
  1. voorwerp waarin men zich wast met water

badjas /bˈɑtjɑs/ (n)
badrock

badkamer /bˈɑdkaːmər/ (n)
badrum
  1. een vertrek waar men zich kan wassen en verzorgen

badkamerdeur /bˌɑdkaːmərdˈøːr/ (n)
badrumsdörr
  1. een deur die toegang geeft aan een badkamer

badkamerkast /ˈbɑtkamərˌkɑst/ (n)
badrumsskåp
  1. bergmeubel bestemd voor een vertrek waar men zich kan wassen

badkamermeubel /bˌɑdkaːmˌɛrmøːbˈɛl/ (n)
badrumsmöbel
  1. een meubel dat bestemd is voor of geplaatst is in een badkamer

badkamerspiegel /ˈbɑtkamərˌspixəl/ (n)
badrumspegel
  1. aan de wand van een vertrek waar men zich kan wassen bevestigd glad oppervlak waarin men zichzelf goed weerkaatst kan zien

badkamertegel /bˌɑdkaːmˌɛrtəɣˈɛl/ (n)
badrumskakel
  1. glad afgewerkte platte stenen, meestal van aardewerk, waarmee wanden of vloeren van badkamers worden bekleed

badkamerventilator /ˈbɑtkamərvɛntiˈlatɔr/ (n)
badrumsfläkt
  1. toestel dat de vaak vochtige lucht in een vertrek waar men zich kan wassen afvoert, zodat die door drogere lucht wordt vervangen

badkamerverf /ˈbɑtkamərˈvɛr<sup>ə</sup>f/ (n)
badrumsfärg
  1. stof die wegens waterbestendigheid en schimmelwerende eigenschappen geschikt is om oppervlakten in een vertrek waar men zich wast te beschilderen

badkamervloer /ˈbɑtkamərˈvlur/ (n)
badrumsgolv
  1. bodem van het vertrek waar men zich kan wassen, meestal met tegels of ander waterbestendig materiaal afgewerkt

badkleding /bˈɑdklədˌɪŋ/ (n)
badkläder
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

badkuip /ˈbɑtˌkœy̆p/ (n)
badkar
  1. een waterreservoir waarin één of enkele personen zich kunnen wassen en baden

badminton /bˌɑdmɪntˈɔn/ (n)
badminton
  1. een sport waarbij een shuttle met behulp van een racket over een net geslagen moet worden

badpak /bˈɑdpɑk/ (n)
badkläder
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

badplaats /bɑtplaːts/ (n)
badort
  1. aan zee gelegen plaats waar mensen vaak gaan zwemmen

bagage /ba.ˈɣaːʃ/ /ba.ˈχa.zʲə/ (n)
bagage
  1. een verzameling van eigendommen

bagagedrager /bˈaːɣaːɣˌɛdraːɣər/ (n)
pakethållare

bagatelliseren /bˌaːɣaːtˌɛlizˈɪːrən/ (v)
bagatellisera
  1. iets ernstigs onbelangrijk doen voorkomen

bagel /'beɡəl/ (n)
bagel
  1.

bajonet /bˌaːjoːnˈɛt/ (n)
bajonett
  1. een steekwapen bovenop de loop van een geweer

bakbanaan /ˈbɑgbaˌnaːn/ (n)
kokbanan

bakboord /bˈɑkbɔːrt/ (n)
babord
  1. de linkerzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

bakeliet /bˌaːkəlˈit/ (n)
bakelit

bakfiets /bɑkfˈits/ (n)
paketcykel
  1. een driewielige fiets die voorzien is van een laadbak

bakkebaard /bˈɑkɛbˌaːrt/ (n)
polisonger
  1. deel van het baardhaar dat groeit vanaf de kaaklijnen tot aan de haargrens boven de oren.

bakken /'bɑ.kə(n)/ (v)
baka
  1. voedsel bij hoge temperatuur in een oven of pan verhitten, meestal met wat olie of boter.

bakker /bˈɑkər/ (n)
bagare
  1. iemand die brood en taarten bakt

bakkerij /bˌɑkərˈɛɪ/ (n)
bageri
  een werkplaats waar men brood, koek, banket en dergelijke, bakt

bakkerijproducten /bˈɑkɪːrˌɛɪproːdˌɵktən/ (n)
Backwaare
  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord bakkerijproduct

bakpoeder /bˈɑkpudər/ (n)
bakpulver
  1. rijsmiddel op basis van natriumbicarbonaat

baksteen /bɑkstˈeːn/ (n)
tegel, tegelsten
  1. een uit klei of leem gebakken steen

bal /bˈɑl/ (n)
boll
  1. een object in de vorm van een bol dat gebruikt wordt bij balspelen
bal
  1. een danspartij

balalaika /bˌaːlaːlˈɑjkaː/ (n)
balalajka
  1. een driesnarig Russisch tokkelinstrument

balanceren /bˌaːlɑnsˈɪːrən/ (v)
balansera
  1. evenwicht behouden om er niet vanaf te vallen

balanitis /balaˈnitɪs/ (n)
balanit
  1. ontsteking van de eikel bij de man.

balans /bˈaːlɑns/ (n)
balans, jämvikt, jämviktsläge
  1. evenwicht
våg, balansvåg, vågskål
  2. een meetapparaat met twee armen (bedoeld om het verschil te kunnen meten)
balansräkning
  3. (economie) een volledige opsomming van de waarde van alle bezit en alle tegoeden en schulden meestal aan het einde van een boekjaar

balk /bɑlk/ /bɑɫk/ (n)
rätblock
  1. (geometrie) een veelvlak met 6 rechthoekige zijvlakken, 8 hoekpunten en 12 ribben
balk, bjälke
  2. (bouwkunde) een ruimteoverspannend constructie-element waarvan de lengte vele malen groter is dan de breedte en de hoogte in doorsnede

balkaniseren /bˌɑlkaːnizˈɪːrən/ (v)
balkanisera
  1. een land staatkundig in kleine, onderling vijandige, onderdelen versnipperen

balkon /bɑlkˈɔn/ (n)
balkong
  1. een bouwkundig onderdeel

ballade /bɑlˈaːdə/ (n)
ballad

ballast /bˈɑlɑst/ (n)
ballast
  1. vervanging van de nuttige lading door iets dat voldoende weegt om een schip te stabiliseren

ballenjongen /bˈɑləɲˌɔŋən/ (n)
bollkalle
  1.

ballet /bɑˈlɛt/ (n)
balett
  1. een artistieke dansvorm

balletdanseres /bˌɑlɛtˌɑnsərˈɛs/ (n)
balletdansös

ballingschap /bˈɑlɪŋsxˌɑp/ (n)
exil
  1. gedwongen verblijf elders dan waar men thuis is

ballon /bɑlˈɔn/ (n)
ballong
  1. een feestartikel bestaande uit een dun rubberen zakje dat met gas of lucht kan worden gevuld

balpen /bˈɑlpən/ (n)
kulspetspennan, kulspetspenna
  1. een pen die met een bal of kogel de inkt op het papier overbrengt

balsemen /bɑlsˈeːmən/ (v)
balsamera
  1. het prepareren van een stoffelijk overschot om het tegen ontbinding te beschermen

balspel /bɑlspˈɛl/ (n)
bollspel

balts /bˈɑlts/ (n)
lek
  1. het paargedrag van met name vogels

bamboe /'bɑmbu/ (n)
bambu
  1. een reuzengrassoort dat afkomstig is uit Azië

banaal /baːnˈaːl/ (adj)
banal
  1. gewoontjes, saai en voorspelbaar, weinig verheven of de zintuigen prikkelend

banaan /baˈnan/ (n)
banan
  1. een vrucht van de bananenboom

bananenrepubliek /bˌaːnaːnˌɛnrəpɵblˈik/ (n)
bananrepublik
  1. een van de Midden-Amerikaanse staten zoals Honduras, Nicaragua, El Salvador of Guatemala, eens zo genoemd vanwege de bananenindustrie die daar alles overheerste
  2. een in politiek en ecomonisch opzicht corrupt en instabiel land, dat bovendien vaak rijk is aan grondstoffen

bananenschil /bˈaːnaːnˌɛnsxɪl/ (n)
bananskal
  1. de schil van een banaaan

band /bɑnt/ /bɛnt/ (n)
däck
  1. een rubberen ring om een wiel
band
  3. groep mensen die populaire muziek ten gehore brengt

bandiet /bɑn'dit/ (n)
bandit
  1. een schurk of misdadiger

bandrob /bˈɑndrɔp/ (n)
bandsäl
  1. Phoca fasciata, een zeehondensoort uit de familie Phocidae, dank zijn naam aan de sterk afstekende gebandeerde tekening op het lichaam

bank /bɑŋk/ (n)
soffa
  1. een meubelstuk met zitplaats voor meer dan één persoon
bank
  3. een financiële instelling
  4. een ondiepte in het water

bankbiljet /bˈɑŋkbɪljˌɛt/ (n)
sedel
  1. een betaalmiddel van papier

bankier /bɑŋkˈir/ (n)
bankir
  1. iemand die financiële diensten verleent

bankrekening /bˈɑŋkrəkˌeːnɪŋ/ (n)
bankkonto
  1. een rekening-courant bij een bank

bankroet /bɑŋkrˈut/ (n)
bankrutt
  1. de toestand van iemand die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen

bankschroef /bɑŋksxrˈuf/ (n)
skruvstycke
  1. een handig hulpmiddel om werkstukken in vast te houden

banneling /ˈbɑnəlɪŋ/ (n)
landsflykting
  1. iemand die verbannen is

barbaar /bˈɑrbaːr/ (n)
barbar

barbaars /bˈɑrbaːrs/ (adj)
barbarisk
  1. zonder beperkingen opgelegd door beschaafd gedrag

barbecue /ˈbɑrbəkju/ (n)
utegrill
  1. apparaat
grillfest
  2. bijeenkomst

barbeel /bɑrbˈeːl/ (n)
barb
  1. Barbus barbus, een vis van de middenlopen van rivieren

barbituraat /bˌɑrbityrˈaːt/ (n)
barbiturat
  1. Een slaapmiddel in de vorm van een barbituurzuur verbinding

bard /bɑrt/ (n)
bard
  1. middeleeuws dichter en zanger bij de Kelten

baren /bˈaːrən/ (v)
föda
  1. op de wereld brengen

baret /baːrˈɛt/ (n)
baskermössa, basker
  1. plat hoofddeksel zonder klep

barg /bɑrx/ (n)
galt
  1. gecastreerd mannetjesvarken

bariton /bˌaːritˈɔn/ (n)
baryton
  1. een mannenstem tussen bas en tenor

barium /bˈaːriˌɵm/ (n)
barium

barn /bɑrn/ (n)
barn
  1. eenheid van oppervlakte in de atoomfysica, 10−28 m²

barnsteen /bɑrnstˈeːn/ (n)
bärnsten

baron /baːrˈɔn/ (n)
baron
  1. adellijke titel, in rang tussen jonkheer en graaf

barones /baːrˈoːnəs/ (n)
baronessa
  1. vrouwelijke baron

baronie /bˌaːroːnˈi/ (n)
baroni

barricade /bˌɑɾrikˈaːdə/ (n)
barrikad
  1. straatversperring die de doorgang door een straat onmogelijk maakt

barsten /bˈɑrstən/ (v)
brista
  1. heftig breken of uiteenspatten

baryon /bˌaːriˈɔn/ (n)
baryon

basalt /bˈaːzɑlt/ (n)
basalt
  1. een mafisch vulkanisch stollingsgesteente dat gevormd wordt door de stolling van lava of magma

base /(en)bˈeɪs(nl)/ (n)
bas
  1. een stof die een of meer hydroxylgroepen bevat en in een waterige oplossing OH-ionen afsplitst
  2. een ion of molecuul dat de neiging heeft een proton op te nemen

baseren /baːzˈɪːrən/ (v)
basera

basilicum /baˈsilikəm/ (n)
basilika
  1. een keukenkruid

basiliek /bˌaːzilˈik/ (n)
basilika

basis /bˈaːzɪs/ (n)
bas
  1. grondslag

basisdemocratie /bˌaːzɪzdˌeːmɔkraːtsˈi/ (n)
direkt demokrati
  1. een vorm van democratie waarin zo veel mogelijk beslissingen actief door het kiesbevoegde volk worden genomen ipv beslissingen door volksvertegenwoordigers

basisschool /ˈbazɪsxoɫ/ (n)
grundskola
  1. een school voor lager onderwijs

basket /bˈɑskɛt/ (n)
korg
  1. doel

basketbal /bˈɑskɛtbˌɑl/ (n)
basketboll, basket
  1. een sport gespeeld door twee teams van vijf spelers die punten scoren door een bal in de korf van de tegenstander te gooien

bassaxofoon /bˌɑsɑksoːfˈoːn/ (n)
bassaxofon
  1. bassaxofoon

bassist /bɑsˈɪst/ (n)
basist
  1. contrabasspeler
  2. baszanger

bassleutel /bˌɑsløːtˈɛl/ (n)
basklav
  1. een teken geplaatst op de vierde lijn van een balk dat aangeeft dat deze lijn een d weergeeft

baten /bˈaːtən/ (v)
duga
  1. helpen

batterij /bˌɑtərˈɛɪ/ (n)
elektrokemisk cell, batteri
  1. een elektrotechnisch component waarin elektrische energie is opgeslagen

bauxiet /bʌʊksˈit/ (n)
bauxit
  1. een mineraal dat een belangrijk erts van aluminium vormt. Bauxiet bestaat voor een groot deel uit aluminiumoxide...

baviaan /bˌaːviˈaːn/ (n)
babian
  1. een aap met een korte staart en een vooruitstekende snuit

beademingsapparaat /bəˌaːdəmˌɪŋsɑpaːrˈaːt/ (n)
respirator

beagle /bəˈɑɣlə/ (n)
beagle
  1. een soort kleine hond

beantwoorden /bə.ʔˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
svara
  1. de reactie op een vraag geven

beatgeneratie /bəˌɑtɣənɪːrˈaːtsi/ (n)
Beat Generation

bebaard /bəbˈaːrt/ (adj)
skäggig
  1. voorzien van een (lange) baard

bebrild /bəbrˈɪlt/ (adj)
glasögonprydd
  1. brildragend

becijferen /bəsˈɛɪfərən/ (v)
uppskatta
  1. uitrekenen
  2. door cijfers aanwijzen
  3. (muziek) notaties door cijfers aangeven

becommentariëren /bəkˌɔməntˌaːriˈɪːrən/ (v)
kommentera
  1. van commentaar voorzien

becquerel /bˌɛkkvɪːrˈɛl/ (n)
becquerel

bed /bɛd/ /bɛt/ (n)
bädd, säng
  1. een meubel gemaakt om in te slapen

bedankt /bədˈɑŋkt/ (interjection)
tack
  5. uitspraak om waardering en erkenning te tonen in dagelijks gebruik

bedaren /bə'darə(n)/ (v)
avta, bedarra, lugna, mojna
  1. tot rust komen

beddengoed /bˌɛdəŋˈut/ (n)
sängkläder

bedekken /bədˈɛkən/ (v)
täcka
  1. iets over iets heen plaatsen zodat het niet zichtbaar is

bedelen /'bedələ(n)/ /bə'delə(n)/ (v)
tigga
  1. om een aalmoes vragen

bederven /bə'dɛrvə(n)/ (v)
fördärva
  1. iets kapot maken, doen verrotten
  2. te veel verwennen
  3. verrotten, oneetbaar worden

bedgenoot /bədɣeːnˈoːt/ (n)
sängkamrat
  1.

bediener /bədˈinər/ (n)
operatör
  1. iemand die een apparaat op een goede manier laat functioneren

bediening /bədˈinɪŋ/ (n)
servering
  1. de groep van personen die eten en of drinken brengen in een horecagelegenheid

bedlegerig /bɛdleɣərəɣ/ (adj)
sängbunden
  1. niet in staat uit bed te komen

bedoeïen /bəduˈin/ (n)
beduin
  1. nomadische Arabier

bedreigen /bədrˈɛɪɣən/ (v)
hota
  1. iemand met een mogelijk gevaar confronteren

bedrieglijk /bədrˈiɣlək/ (adj)
felaktig

bedrijf /bəˈdrɛɪ̯f/ /bəˈdrɛːf/ (n)
företag
  1. organisatie, samenspel van mensen en middelen om producten en of diensten te leveren

bedrijfsleider /bədrˈɛɪfslˌɛɪdər/ (n)
manager

bedrijfsleiding /bədrˈɛɪfslˌɛɪdɪŋ/ (n)
företagsledning

beek /bek/ (n)
bäck
  1. een kleine waterloop

beekforel /bˌeːkfoːrˈɛl/ (n)
bäckforell
  1. Salmo trutta fario, is een vis van het stromende water

beekprik /bˈeːkprɪk/ (n)
bäcknejonöga
  1. zeldzaam visje

beeld /bˈeːlt/ (n)
bild
  1. een kunstwerk
  2. visualisatie

beeldanalyse /bˈeːldaːnˌaːliˌɪsə/ (n)
bildanalys

beeldhouwer /bˈeːldhʌʊər/ (n)
skulptör, bildhuggare
  1. een beoefenaar van de beeldhouwkunst

beeldscherm /bˈeːldsxɛrm/ (n)
skärm

been /beːn/ (n)
ben
  1. ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen
  3. stof waaruit benen/botten bestaan

beenhouwer /bˈeːnhʌʊər/ (n)
slaktare
  1. een verkoper van vlees

beenmerg /bˈeːnmɛrx/ (n)
benmärg
  1. een sponsachtige, rode substantie die zich in het binnenste van beenderen bevindt

beer /beːr/ /bɪːr/ (n)
björn
  1. verscheurend roofdier uit de familie Ursidae
galt
  1. mannetjesvarken

beerput /bˈeːrpɵt/ (n)
avloppsbrunn
  1. een put waarin fecaliën verzameld worden

beest /beːst/ (n)
djur

beetje /ˈbeːtʃjə/ (n)
lite
  1. leine hoeveelheid.

befaamd /bəfˈaːmt/ (adj)
berömd
  1. op een goede manier bekend staan

beflijster /bəflˈɛɪstər/ (n)
ringtrast
  1. Turdus torquatus, een lijster die sterk op de merel lijkt met één duidelijk verschil, namelijk de witte band (bef) die de vogel over de borst heeft

begane grond /bəˈxanə xrɔnt/ (abbreviation)
bottenvåning
  1. een bouwlaag van een gebouw die ter hoogte van het maaiveld ligt

begeerte /bəɣˈeːrtə/ (n)
begär, åtrå
  1. verlangen

begeleiden /bə.ɣə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ /bə.ɣə.ˈlɛː.də(n)/ /bə.χə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ (v)
ackompanjera, beledsaga
  1. vergezellen

begeleiding /bəɣəlˈɛɪdɪŋ/ (n)
ackompanjemang
  1. personen die iemand vergezellen of bewaken

begiftigen /bəɣˈɪftəɣən/ (v)
begåvas
  1. een gift geven

begin /bəˈχɪn/ (n)
början, begynnelse
  1. het eerste deel

beginnen /bəˈɣɪnə(n)/ (v)
börja
  1. aanvangen

beginpunt /bəɣˈɪnpɵnt/ (n)
startpunkt

begonia /bəɣˈoːniˌaː/ (n)
begonia
  1. (plantk.) Begonia, een geslacht bloeiende planten uit de begoniafamilie

begraafplaats /bəɣraːfplˈaːts/ (n)
kyrkogård, begravningsplats
  1. een plaats waar overledenen begraven liggen

begrafenis /bəɣrˈaːfənˌɪs/ (n)
begravning
  1. een ceremonie waarbij een overledene in een kist aan de aarde wordt toevertrouwd

begrafenisondernemer /bəˈɣrafənɪsɔndərˌnemər/ (n)
begravningsentreprenör
  1. Een persoon die de begrafenis van overledenen verzorgt

begraven /bəɣrˈaːvən/ (v)
begrava
  2. een overledene begraven

begrijpen /bə.χrɛɪ.pə(n)/ (v)
begripa
  1. met het verstand vatten

begrip /bəɣrˈɪp/ (n)
förståelse
  1. het verstaan of begrijpen van iets
  3. inlevingsvermogen

begroting /bəˈɣrotɪŋ/ (n)
budget
  1. raming van de te maken uitgaven voor de komende tijd

begunstigen /bəɣˈɵnstəɣən/ (v)
befrämja
  1. iemand al dan niet financieel voordeel schenken

beha /beˈɦaː/ (n)
behå
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat de borsten ondersteunt

behandelen /bəhˈɑndələn/ (v)
behandla
  1. verwerken
  2. bespreken, spreken of schrijven over
  3. medisch verzorgen

behandeling /bəhˈɑndəlˌɪŋ/ (n)
behandlande
  2. een handeling gericht op herstel

behang /bəhˈɑŋ/ (n)
tapet
  1. ter versiering op de muur aangebrachte papieren bedekking

behangen /bəhˈɑŋən/ (v)
tapetsera
  1. het bedekken van wanden met een laag papier

beheerder /bəhˈɪːrdər/ (n)
administratör
  1. een persoon om een bepaald geheel te regelen en te onderhouden of dit beroep

beheersen /bəhˈɪːrsən/ (v)
bemästra
  2. verstaan

behoefte /ˈbə'huftə/ (n)
behov
  behoefte aan iets hebben

behoeven /bəˈhuvə(n)/ (v)
måste
  1. moeten
behöva
  2. nodig hebben

behoren /bəhˈoːrən/ (v)
tillhöra
  2. onderdeel uitmaken van wat gebruikelijk is of tot de fatsoensnormen gerekend wordt
höra
  1. onderdeel zijn van

behulpzaam /bəhˈɵlpzaːm/ (adj)
hjälpsam

beige /bˈɛʒə/ (adj)
beige

beitel /bˈɛɪtəl/ (n)
stämjärn, mejsel
  1. een scherp stuk gereedschap met een wigvormige snede

bekend /bəkɛnt/ (adj)
bekant
  1. vertrouwd

bekendheid /bəkˈɛndhɛɪt/ (n)
bekantskap

bekendmaking /bəˈkɛntmakɪŋ/ (n)
kungörelse

bekennen /bəkˈɛnən/ (v)
tillstå
  1. toegeven

bekentenis /bəkˈɛntənˌɪs/ (n)
bekännelse
  1. een verklaring waarin men toegeeft een bepaalde daad gepleegd te hebben

bekeren /bəkˈɪːrən/ (v)
omvända
  1. iemand ~: iemand tot een bepaald geloof overhalen

bekerglas /bəkˈɛrɣlɑs/ (n)
bägare

bekken /bˈɛkən/ (n)
bäcken
  2. gebeente tussen beide heupen

beklagen /bəklˈaːɣən/ (v)
klaga
  1. ontevredenheid uiten, klachten indienen

bekleding /bəˈkledɪŋ/ (n)
klädsel
  1. een laag stof ter versiering en berscherming aangebracht op een hard oppervlak of een meubelstuk

beklemtonen /bəklɛmtˈɔnən/ (v)
betona
  1. de nadruk leggen op iets

beklimmen /bəklˈɪmən/ (v)
bestiga
  1. naar de top van iets, zoals een berg, klimmen

beknopt /bəknˈɔpt/ (adj)
koncis
  1. tot het belangrijkste en noodzakelijkste teruggebracht

bekrachtiging /bəkrˈɑxtiɣˌɪŋ/ (n)
ratifikation

bekrompen /bəkrˈɔmpən/ (adj)
enkelspårig
  1. te beperkt van opvatting

bekwaam /bəkʋˈaːm/ (adj)
skickligt

belachelijk /bəˈlɑɣələk/ /bəˈlɑχələk/ (adj)
löjlig
  1. lachwekkend, om uit te lachen

belang /bəlˈɑŋ/ (n)
intresse
  1. iets wat belangrijk is voor een persoon

belangengroep /bəlaŋəŋrˈup/ (n)
intressegrupp

belangrijk /bəlˈɑŋrɛɪk/ (adj)
viktig, betydelsefull
  1. van grote betekenis

belasteren /bəlˈɑstərən/ (v)
förtala
  1. iemands goede naam geweld aandoen met onware aantijgingen

belasting /bəlˈɑstɪŋ/ (n)
skatt
  1. door de wet gedwongen betaling aan de overheid zonder individuele tegenprestatie van die overheid

belastingbetaler /bəlˈɑstɪŋbətˌaːlər/ (n)
skattebetalare
  1. iemand die belasting betaalt

belastingparadijs /bəlˈɑstɪŋpˌaːraːdˌɛɪs/ (n)
skatteparadis

beledigen /bəlˈeːdəɣən/ (v)
förolämpa
  1. nare opmerkingen maken tegen of over een persoon

belediging /bəlˈeːdiɣˌɪŋ/ (n)
förolämpning
  1. een krenking van iemands gevoel van eer of eigenwaarde

beleefd /bəlˈeːft/ (adj)
artig
  1. van goede omgangsvormen getuigend

beleefdheid /bəlˈeːvdhɛɪt/ (n)
artighet, hövlighet
  1. een sociale vaardigheid, die de omgang in de maatschappij vergemakkelijkt.

beleg /bəˈlɛx/ (n)
belägring
  1. langdurige uitsluiting van de buitenwereld door een vijandige strijdmacht

belegeren /bəlˈeːɣərən/ (v)
belägra
  1. met een leger omsingeld houden

belegging /bəlˈɛɣɪŋ/ (n)
investering, placering
  1. geld besteed aan iets waarvan men verwacht dat het later meer waarde zal hebben

belemmeren /bəˈlɛmərə(n)/ (v)
hindra
  1. een factor vormen die een gebeurtenis of handeling (bijna) onmogelijk maakt

belezen /bəlˈeːzən/ (adj)
beläst

belichamen /bəlɪxˈaːmən/ (v)
förkroppsliga
  1. een denkbeeld of gevoel vormgeven in iets tastbaars

belichaming /bəlˈɪxaːmˌɪŋ/ (n)
förkroppsligande
  1. zichtbaar gemaakte vorm van een idee of begrip

beloega /bəlˈuɣaː/ (n)
vitval
  1. tandwalvis die doorgaans bij volwassenheid melkwit van kleur is

belofte /bəlˈɔftə/ (n)
löfte
  1. een ondelinge of schriftelijke verklaring waarin men iets belooft

belonen /bəlˈɔnən/ (v)
belöna
  1. een prestatie of goede daad met geld of anderszins erkennen

beloning /bəlˈoːnɪŋ/ (n)
belöning

beloven /bəˈlovə(n)/ (v)
utlova
  1. toezeggen dat iets gedaan zal worden

beltoon /bəltˈoːn/ (n)
ringsignal

bemanning /bəmˈɑnɪŋ/ (n)
besättning
  1. de personen die het benodigde werk aan boord van een schip of vliegtuig verrichten

bemerken /bəmˈɛrkən/ (v)
lägga märke till
  1. zich ergens bewust van worden

bemesten /bəmˈɛstən/ (v)
gödsla
  1. het toevoegen van meststoffen aan de aarde

beminnen /bəmˈɪnən/ (v)
älska
  1. amoureuze gevoelens voor iemand koesteren

benadering /bənˈaːdərˌɪŋ/ (n)
närmande
  2. gezichtspunt, de richting van waaruit men naar iets beschouwd .

benadrukken /bəˈnadrʏkə(n)/ (v)
betona

bende /ˈbɛn.də/ (n)
gäng
  1. een informeel georganiseerde groep mensen, meestal met kwade of misdadige motieven

beneden /bəˈnedən/ (preposition)
nedan

benenwagen /bənɛnʋˈaːɣən/ (n)
använda apostlahästarna
  1. je eigen benen als vervoersmiddel, te voet gaan, te voet ergens heen gaan

benijden /bənˈɛɪdən/ (v)
avundas
  1. wensen dat men zelf mocht hebben wat een ander heeft

benzeen /bənzˈeːn/ (n)
bensen

benzine /bɛn'zinə/ (n)
bensin
  1. een aardolieproduct bestaande uit een mengsel van alifatische koolwaterstoffen met een ketenlegte tussen vijf en twaalf dat algemeen in gebruik is als brandstof voor verkeer

beoordelen /bəɔːrdˈeːlən/ (v)
bedöma
  1. tot een oordeel komen over iets

bepalen /bəpˈaːlən/ (v)
bestämma
  2. vaststellen, voorschrijven, regelen
avgöra
  3. beslissend beïnvloeden

beperken /bəpˈɛrkən/ (v)
begränsa
  1. een verminderde reikwijdte geven

bepleiten /bəplˈɛɪtən/ (v)
plädera
  1. argumenten aandragen om een te nemen beslissing in bepaalde zin te beïnvloeden

berd /bˈɛrt/ (n)
bord
  1. plank, tafel

bereid /bərˈɛɪt/ (adj)
villig
  1. akkoord gaand, instemmend: bereid tot actie

bereik /bərˈɛɪk/ (n)
räckvidd
  1. de afstand die afgelegd kan worden

bereiken /bə'rɛɪkən/ (v)
nå, nå fram till
  1. fysiek bij de andere kant aankomen

berg /bɛrx/ (n)
berg, fjäll
  1. hoge terreinverheffing
berg
  2. een grote hoeveelheid

bergachtig /bˈɛrɣɑxtəx/ (adj)
bergig

bergamot /bərɣˈaːmɔt/ (n)
bergamott
  1. (fruit) een kleine, peervormige en zure citrusvrucht

bergbeklimmer /bərxbˈɛklɪmər/ (n)
bergsbestigare
  1. iemand die zich toelegt op het alpinisme

bergeend /bərɣˈeːnt/ (n)
gravand
  1. Tadorna tadorna, een forse bijna gansachtige eend

berggeit /bərɣˈɛɪt/ (n)
gems
  1. een soort geit die leeft op rotsachtige ondergrond in de bergen.

bergketen /bərxkˈeːtən/ (n)
bergskedja
  1. een langgerekt gebergte

bergtop /'bɛrxtɔp/ /'bɛrχtɔp/ (n)
bergstopp
  1. de top van een berg

bergwandelaar /bərɣʋɑndˈɛlaːr/ (n)
bergvandrare

beriberi /bərˈibɪːrˌi/ (n)
beriberi
  1. ziekte veroorzaakt door een tekort aan vitamine B1 (thiamine)

berichten /bərˈɪxtən/ (v)
rapportera
  1. van nieuws voorzien over iets

berin /bɪːrˈɪn/ (n)
björnhona, björninna
  1. vrouwelijk lid van de berenfamilie

berispen /bərˈɪspən/ (v)
förebrå
  1. streng zeggen dat het gedrag wordt afgekeurd

berk /bɛrk/ (n)
björk
  1. een katjes dragende boom, kenmerkend is het in horizontale banden afschilferende schors

berkelium /bərkˈeːliˌɵm/ (n)
berkelium

bermpje /bˈɛrmpjə/ (n)
grönling
  1.

bernagie /bərnaːɣˈi/ (n)
gurkört
  1. Borago officinalis, een kruid dat zowel in de keuken als in de geneeskunde gebruikt wordt

beroemd /bə'rumt/ (adj)
berömd
  1. onder velen bekend en bewonderd

beroemdheid /bərˈumdhɛɪt/ (n)
celebritet
  1. iemand die bekend is bij een groot publiek

beroep /bərˈup/ (n)
yrke
  1. een bezigheid waarmee men de kost verdient

beroepsgeheim /bərˈupsxəhˌɛɪm/ (n)
tystnadsplikt
  1. de plicht om te zwijgen over feiten en gegevens van derden, die iemand bij het uitoefenen van zijn beroep te weten is gekomen

beroepsgroep /bərupsxrˈup/ (n)
yrkesgrupp

beroepskleding /bərˈupsklədˌɪŋ/ (n)
arbetskläder

beroepsmatig /bərupsmˈaːtəx/ (adj)
yrkesmässig
  1. in het kader van iemands ambt

beroerte /bərˈurtə/ (n)
slaganfall
  1. een acute beschadiging van de hersenen die veroorzaakt wordt door een bloeduitstorting in de hersenen

beroker /bərˈoːkər/ (n)
rökpust
  1. een toestel dat rook produceert waarmee de imker zijn bijenvolk rustig kan houden

berouw /bərˈʌʊ/ (n)
samvetskval
  1. het betreuren van een eerdere kwalijke daad

berusting /bə.ˈrʏs.tɪŋ/ (n)
saktmodighet

beryllium /bəˈrilijʏm/ (n)
beryllium
  1. een chemisch element en een donkergrijs aardalkalimetaal

bes /bˈɛs/ (n)
bär
  1. kleine vrucht

beschaamd /bəsxˈaːmt/ (adj)
skamsen
  1. vol met de neiging zich te verbergen voor anderen

beschadigen /bəsxˈaːdəɣən/ (v)
skada
  1. het toebrengen van schade

beschadiging /bə.ˈsxa.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxa.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχa.də.χɪŋ/ (n)
skadegörelse
  2. het beschadigen van iets of iemand bijv. diens reputatie

beschaving /bə.ˈsxa.vɪŋ/ /bə.ˈsχa.vɪŋ/ (n)
civilisation
  1. de complexe maatschappij waarin veel van de mensen in steden leven en hun voedsel door middel van landbouw verkrijgen

bescheiden /bə'sxɛi(d)ə/ (adj)
blygsam, försynt
  1. geen te hoge verwachtingen van zichzelf hebbend
enkel
  2. niet de indruk makend te hoge verwachtingen van zichzelf te hebben
  3. niet groots of talrijk

beschermen /bəsxˈɛrmən/ (v)
skydda
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerd gebeurt

beschermheilige /bəsxɛrmhˈɛɪləɣə/ (n)
skyddshelgon
  1. een heilige onder wiens bescherming een bepaalde persoon of groep staat

bescherming /bə.ˈsxɛr.mɪŋ/ /bə.ˈsχɛr.mɪŋ/ (n)
skydd
  1. een beveiliging

beschikbaar /bə'sxɪkbar/ (adj)
tillgänglig
  1. waarover beschikt kan worden

beschikbaarheid /bəsxˈɪkbaːrhˌɛɪt/ (n)
tillgänglighet
  1.e mogelijkheid om, indien nodig te kunnen beschikken over mensen, diensten of hulpmiddelen

beschimmelen /bəˈsxɪmələ(n)/ (v)
mögla
  1. aangevreten worden door schimmels

beschonken /bəsxˈɔŋkən/ (adj)
berusad, påstruken
  1. onder invloed van alcohol

beschouwen /bəsxˈʌʊən/ (v)
anser
  1. bekijken als
  2. denken over

beschrijven /bəsxrˈɛɪvən/ (v)
beskriva
  1. in woorden uitdrukken

beschrijving /bə.ˈsrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛː.vɪŋ/ (n)
beskrivning
  1. een op schrift gestelde kenmerken van iets of iemand

beschuldiging /bə.ˈsxʏl.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxʏɫ.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχʏɫ.də.χɪŋ/ (n)
anklagelse
  1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan

beslaan /bəslˈaːn/ (v)
sko
  2. een paard van een hoefijzer voorzien

beslag /bəslˈɑx/ (n)
beslag
  1. een confiscatie
smet
  2. vloeibaar deeg

besluiteloos /bəslˈœytəlˌoːs/ (adj)
obeslutsam
  1. niet in staat een besluit te nemen.

besmettelijk /bə'smɛtələk/ (adj)
smittbärande
  1. het vermogen hebbend gemakkelijk van persoon op persoon overgedragen te worden

besnijden /bəsnˈɛɪdən/ (v)
omskära
  1. de voorhuid van de penis wegsnijden

besnijdenis /bəˈsnɛidənɪs/ (n)
manlig omskärelse

besparen /bəspˈaːrən/ (v)
spara
  1. minder van iets gebruiken of verbruiken
  2. minder geld uitgeven, bezuinigen

bespottelijk /bəspˈɔtələk/ (adj)
befängd
  1. uitermate vreemd

bespreken /bə.'spre.kə(n)/ (v)
diskutera
  1. een gesprek over een bepaald onderwerp voeren

bespreking /bə.ˈspre.kɪŋ/ (n)
diskussion
  1. een mondeling overleg

best /bɛst/ (adv)
bäst
  1. als bevestiging dat iets goed is om te doen

bestaan /bəˈstan/ (v)
bestå, existera
  1. daadwerkelijk in het universum voorkomen
bestå
  2.~ uit samengesteld zijn uit bepaalde delen

bestand /bə'stɑnt/ (n)
fil
  1. een verzameling van gegevens die een eenheid vormen

bestek /bəstˈɛk/ (n)
bestick
  1.

bestellen /bəˈstɛlə(n)/ (v)
beställa
  1. afspreken dat goederen of diensten geleverd zullen worden

bestelling /bə.ˈstɛ.lɪŋ/ (n)
beställning
  1. een verzoek of opdracht om diensten of goederen te leveren

bestelwagen /bəstɛlʋˈaːɣən/ (n)
paketbil
  1. auto die structureel ingericht is voor het vervoer van goederen

bestemming /bə.ˈstɛ.mɪŋ/ (n)
destination
  1. het eindpunt van een route

bestialiteit /bˌɛstiˌaːlitˈɛɪt/ (n)
tidelag

bestormen /bəstɔrmə(n)/ (v)
storma
  1. met een strijdmacht snel te voet een positie van de vijand trachten te overweldigen

bestuiving /bəstˈœyvɪŋ/ (n)
pollinering

besturingssysteem /bəstˌyrɪŋsɪstˈeːm/ (n)
operativsystem
  1. een geheel van systeemapplicaties dat de uitvoering van andere programma's bestuurt

bestuurder /bəˈstyrdər/ (n)
förare
  1. een persoon die een voertuig of andere machine bestuurt
chef
  2. een persoon die een bedrijf of organisatie leiding geeft

bestuursapparaat /bəstˌyrsɑpaːrˈaːt/ (n)
styrelse

bestuursvoorzitter /bəstˈyrsfɔːrzˌɪtər/ (n)
verkställande direktör

betalen /bə.ˈtaː.lə(n)/ (v)
betala
  1. geld (of andere zaken) geven aan iemand om de kosten te voldoen

betaling /bə.ˈta.lɪŋ/ (n)
betalning
  1. het onderhandigen of overboeken van geld in ruil voor goed of dienst

betalingsbalans /bətˈaːlɪŋzbˌaːlɑns/ (n)
betalningsbalans

betalingstermijn /bətˌaːlɪŋstərmˈɛɪn/ (n)
betalningsperiod

betasten /bətˈɑstən/ (v)
antasta
  1. met de handen iemands lichaam op verschillende plaatsen aanraken

betekenen /bətˈeːkənən/ (v)
betyda
  1. ergens voor staan
  1. ergens toe doen

betekenis /bəˈtekənɪs/ (n)
betydelse
  1. wat iets betekent, waar iets voor staat

beter /'beːtər/ (adj)
bättre

betoger /bətˈoːɣər/ (n)
demonstrant

betonmolen /bətɔnmˈoːlən/ (n)
betongblandare

betrappen /bətrˈɑpən/ (v)
ertappa
  1. getuige worden van het feit dat iemand iets (verbodens) doet

betreffen /bətrˈɛfən/ (v)
röra
  1. gaan over, als onderwerp hebben

betrekkelijk voornaamwoord /bətrˈɛkələk vˈɔːrnaːmʋˌɔːrt/ (n)
relativpronomen

betrekkelijkheid /bətrˈɛkələkhˌɛɪt/ (n)
relativitet

betrekking /bə.ˈtrɛ.kɪŋ/ (n)
förhållande
  1. een band of relatie

betreuren /bətrˈøːrən/ (v)
sörja
  1. leedwezen tonen over iets

betrokken /bətrˈɔkən/ (adj)
inblandad
  1. die erbij horen
inblandad i
  betrokken zijn bij

betrouwbaarheidsinterval /bə.ˈtraʊ̯.bar.hɛɪ̯ds.ˌɪn.tər.ˌvɑl/ /bə.ˈtrɔʊ̯β̞.bar.ɦɛːts.ˌɪn.tər.ˌvɑɫ/ /bə.ˈtrʌʊ̯.bar.ɦɛɪ̯ts.ˌɪn.tər.ˌvɑɫ/ (n)
konfidensintervall
  1. een statistische intervalschatting voor een parameter

beuk /bˈøːk/ (n)
bok
  1. boom

beuken /bˈøːkən/ (v)
banka
  1. ergens fors op slaan

beul /bˈøːl/ (n)
bödel, skarprättare
  1. uitvoerder van lijfstraffen
bödel, monster
  2. wreedaard

beurs /bˈøːrs/ (n)
börs
  1. het beursgebouw waar aandelen gekocht en verkocht worden
portmonnä, börs
  2. een houder voor munten en biljetten
mässa
  4. bijeenkomst waar producenten van een bepaald vakgebied meest nieuwe producten tentoonspreiden

beurt /bøːrt/ (n)
tur
  1. een gelegenheid of opdracht die bij afwisseling aan één persoon uit meerdere gegeven wordt

beveiliging /bə.ˈvɛɪ̯.lə.χɪŋ/ /bə.ˈvɛɪ̯.lɪ.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛː.lə.ɣɪŋ/ (n)
säkerhet
  1. de genomen maatregelen die er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt

bevelen /bə'velə(n)/ (v)
befalla
  1. een dwingende opdracht geven.

bever /bˈeːvər/ (n)
bäver
  1. Castor fiber en Castor canadensis, een knaagdier met platte staart dat meestal in het water vertoeft.

beverrat /bˈeːvərrˌɑt/ (n)
sumpbäver
  1. Myocastor coypus, een schadelijk knaagdier, leeft vooral in moerassige omgeving

bevestigen /bəvˈɛstəɣən/ (v)
bekräfta
  1. zeggen dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

bevestiging /bə.ˈvɛs.ti.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈvɛs.tə.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛs.tə.χɪŋ/ (n)
bekräftelse
  1. het bevestigen, het mededelen aan iemand dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

bevoegdheid /bə'vuxtɛit/ (n)
kompetens

bevolking /bəvˈɔlkɪŋ/ (n)
befolkning
  1. alle inwoners van een bepaald land, staat of gebied gerekend

bevolkingsgroep /bəvˌɔlkɪŋsxrˈup/ (n)
befolkningsgrupp
  1. een bepaald deel van de bevolking in een samenleving of gebied

bevorderen /bəvˈɔrdərən/ (v)
befordra
  1. een hogere rang verlenen aan iemand
främja
  2. aanmoedigen, promoten

bevorderlijk /bəvˈɔrdərlək/ (adj)
befrämjande
  1. de eigenschap bezittend iets te bevorderen

bevriezen /bə'vrizə(n)/ (v)
frysa
  1. door afkoeling in vaste toestand komen

bevrijden /bəvrˈɛɪdən/ (v)
befria
  1. iemand of een bevolking van gevangenschap of onderdrukking verlossen

bevrijding /bə.ˈvrɛɪ̯.dɪŋ/ /bə.ˈvrɛː.dɪŋ/ (n)
befrielse
  1. het vrij maken van mensen die gevangen gehouden of onderdrukt worden

bevroren /bəvrˈoːrən/ (adj)
frusen
  1. door afkoeling in vaste toestand gekomen; volledig met ijs bedekt

bevuilen /bəvˈœylən/ (v)
smutsa ner
  1. blootstellen aan vuil

bewaken /bə'wakə(n)/ (v)
bevaka
  1. toezicht houden op de veiligheid van iets of iemand

bewaking /bə.ˈwa.kɪŋ/ /bə.ˈʋa.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞a.kɪŋ/ (n)
bevakning

bewapenen /bə.ˈwaː.pə.nə(n)/ (v)
beväpna
  1. iemand van wapens voorzien

bewegen /bə.ˈweː.ɣə(n)/ /bə.ˈʋe.χə(n)/ /bə.ˈβ̞e.ɣə(n)/ (v)
flytta
  1. van plaats veranderen

beweging /bə.ˈwe.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈʋe.χɪŋ/ /bə.ˈβ̞e.ɣɪŋ/ (n)
rörelse
  1. in de staat verkeren waarin de locatie steeds verandert
  2. van plaats/positie veranderen
  3. een organisatie

beweren /bəʋˈɪːrən/ (v)
påstå
  1. iets met stelligheid verklaren waarvan het voor anderen niet duidelijk is of het waar is

bewering /bə.ˈweː.rɪŋ/ /bə.ˈʋɪː.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞eː.rɪŋ/ (n)
påstående
  1. een stellige verklaring dat iets zo is, vaak zonder het geven van de redenen waarom

bewerken /bə'wɛrkə(n)/ (v)
bearbeta
  1. veranderen om iets voor een of ander doel geschikt te maken
  4. iets met een mes anders maken
  2. een bestand of map wijzigen om voor een ander doel geschikt te maken

bewerking /bə.ˈwɛr.kɪŋ/ /bə.ˈʋɛr.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɛr.kɪŋ/ (n)
bearbetning
  1. een verandering om iets voor een bepaald doel geschikt te maken

bewerkingsoorlog /bəʋˈɛrkɪŋsˌɔːrlɔx/ (n)
redigeringskrig
  1. een bepaald conflict op een wiki

bewijs /bˈəʋɛɪs/ (n)
bevis
  1. datgene wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vast (kan) leggen

bewijskracht /bəʋˈɛɪskrɑxt/ (n)
beviskraft
  1.

bewijzen /bəʋˈɛɪzən/ (v)
bevisa
  1. aantonen; staven

bewolkt /bəˈʋɔɫkt/ (adj)
molnig, mulen
  1. met wolken bedekt

bewonderaar /bəʋˈɔndərˌaːr/ (n)
beundrare
  1. een persoon die iemand bewondert

bewonderen /bəʋˈɔndərən/ (v)
beundra
  1. bekijken met respect

bewondering /bə.ˈwɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈʋɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɔn.də.rɪŋ/ (n)
beundran
  1. het bekijken met enig ontzag

bewoner /bəʋˈoːnər/ (n)
invånare
  1. iemand die in of op iets woont

bewusteloos /bəw'ɤstəlos/ (adj)
medvetslös
  1. in een toestand waarin men het bewustzijn voor de omgeving is verloren

bewusteloosheid /bəʋˈɵstəlˌoːshɛɪt/ (n)
medvetslöshet
  1. de staat van het bewusteloos zijn

bewustzijn /bə'wɤ(st)sɛin/ (n)
medvetande
  1. een toestand waarin men gewaarwordingen uit zijn omgeving ondergaat

bezem /bˈeːzəm/ (n)
kvast, sopkvast
  1. een huishoudelijk voorwerp om stof en vuil bij elkaar te vegen

bezet /bəzˈɛt/ (adj)
ockuperad
  1. gedomineerd door de aanwezigheid van...

bezeten /bəzˈeːtən/ (adj)
besatt
  1. onder de invloed van een boze geest zijn

bezetten /bəzˈɛtən/ (v)
besätta
  1. in gebruik nemen

bezetting /bə.ˈzɛ.tɪŋ/ (n)
ockupation
  1. toestand waarbij het grondgebied van een land wordt bestuurd door een ander land

bezichtiging /bə.ˈzɪx.ti.ɣɪŋ/ /bə.ˈzɪx.tə.ɣɪŋ/ /bə.ˈzɪχ.tə.χɪŋ/ (n)
besiktning
  1. het bekijken

bezienswaardigheid /bəzinsʋˈaːrdəxhˌɛɪt/ (n)
sevärdhet
  1. een plaats die of een voorwerp dat door velen bezocht en bekeken wordt

bezig /bezəx/ (adj)
upptagen
  1. aan het werken

bezit /bəzˈɪt/ (n)
besittning
  2. het houden van een goed voor zichzelf

bezitten /bə'zɪtə(n)/ (v)
äga
  1. iets in eigendom hebben

bezitting /bəzˈɪtɪŋ/ (n)
egendom
  1. dat wat iemand in eigendom heeft, dat wat van iemand is

bezoek /bə'zuk/ (n)
besök
  1. het bezoeken

bezoeken /bəˈzukə(n)/ (v)
besöka
  1. bij iemand langsgaan of langskomen

bezoeker /bəzˈukər/ (n)
besökare
  1. een persoon die iemand of iets bezoekt

bezopen /bəzˈoːpən/ (adj)
berusad
  1. bijzonder dronken

bezorgd /bəzˈɔrxt/ (adj)
orolig
  1. met zorgen beladen

bezweet /bəzʋˈeːt/ (adj)
svettig
  1. met zweet op de huid

beëindigen /bəˈɛɪndəɣən/ (v)
sluta
  1. tot een einde brengen

beïnvloeden /bəˈɪnvludə(n)/ (v)
influera
  1. iemand of iets proberen te veranderen, invloed nemen op

biatlon /bˌiɑtlˈɔn/ (n)
skidskytte
  1. een skisport waarbij de deelnemers op bepaalde punten in een langlaufcircuit met een geweer op een doel moeten schieten

biblicisme /bˌɪblisˈɪsmə/ (n)
bokstavstro
  1. theologische stroming die de teksten uit de Bijbel zeer letterlijk opvat

bibliobus /bˈɪbliˌoːbɵs/ (n)
bokbuss
  1.

bibliothecaris /ˌbiblijote'kaːrɪs/ (n)
bibliotekarie
  1. beheerder van een bibliotheek

bibliotheek /biblijo'tek/ (n)
bibliotek
  1. een plaats waar boeken verzameld staan

bibliotheekbus /bˈɪbliˌɔteːkbˌɵs/ (n)
bokbuss
  1.

biceps /bˈisɛps/ (n)
biceps
  2. spier in de bovenarm

bidden /bˈɪdən/ (v)
be, bedja
  1. in gebed zijn, een godheid iets vragen
be
  2. dringend iets vragen, smeken

bidet /bˈidɛt/ (n)
bidé
  1. zitwasbak voor het wassen van de geslachtsdelen, billen en anus na gebruik van het toilet

bidsprinkhaan /bˌɪdsprɪŋkhˈaːn/ (n)
bönsyrsa
  1. groot carnivoor insect uit de orde Mantodea, dat zijn prooi met de voorpoten vangt

biecht /bˈixt/ (n)
bikt
  1. de erkenning van zonden aan een geestelijke

biechtstoel /bixtstˈul/ (n)
biktstol
  1. een meubelstuk dat bedoeld is voor het aanhoren en afleggen van de biecht

biechtvader /bˈixtvaːdər/ (n)
biktfader
  1. een priester die biechten afneemt

biefstuk /bˈifstɵk/ (n)
biff
  1. dunne lap vlees van de bovenbil van een rund

bier /bir/ (n)
öl
  1. alcoholische drank die bereid is uit gefermenteerde mout

bierbrouwerij /birbrɔuə'rɛi/ (n)
bryggeri

bierbuik /bˈirbœyk/ (n)
ölmage
  1. een vette buik tengevolge van uitbundig biergebruik

bierglas /bˈirɣlɑs/ (n)
ølglas
  1. een glas dat speciaal ontworpen is om bier uit te drinken

bieslook /bislˈoːk/ (n)
gräslök
  1. Allium schoenoprasum, een sprietig groen kruid uit de familie van de ui

biest /bˈist/ (n)
råmjölk
  1. de verdikte melk die afgegeven wordt door een koe die recentelijk gekalfd heeft

biet /bˈit/ (n)
rödbeta, sockerbeta, beta, foderbeta, fodersockerbeta

big /bɪx/ /bɪχ/ (n)
griskulting
  1. een jong van het varken

bij /bɛɪ̯/ (n)
bi
  1. benaming vliegende insecten uit het geslacht Antophila

bij uitstek /bɛi ˈœytstɛk/ (phraseologicalUnit)
par excellence
  1. in het bijzonder, vooral

bijbel /bˈɛɪbˌɛl/ (n)
bibeln, bibel
  1. een exemplaar van de originele Bijbel

bijdrage /ˈbɛːdraʝə/ /ˈbɛːɪdraɣə/ (n)
bidrag
  1. iemands aandeel

bijdragen /bˈɛɪdrˌaːɣən/ (v)
bidra
  1. een aandeel leveren

bijeneter /bˈɛɪənˌeːtər/ (n)
biätare
  1. een veelkleurige en insectenetende vogel die behoort tot één van de soorten van de Meropidae

bijenkorf /bˈɛɪəŋkˌɔrf/ (n)
bikupa
  1. kunstmatige behuizing waarbinnen een bijenvolk zijn raten kan bouwen, oorspronkelijk in de vorm van een gevlochten korf

bijenteelt /ˈbɛː.jə(n)ˌteɫt/ (n)
biodling
  1. het houden van bijen

bijgeloof /ˈbɛɪ̯.ɣə.ˌlof/ /ˈbɛɪ̯.χə.ˌlof/ /ˈbɛː.ɣə.ˌlof/ (n)
skrock, vidskepelse
  1. een geloof in iets extra's en onnatuurlijks

bijgelovig /bˈɛɪɣəlˌoːvəx/ (adj)
skrockfull, vidskeplig
  1. iemand die gelooft in bijgeloof

bijholte /bˈɛɪhˌɔltə/ (n)
bihåla
  1. holte

bijkans /bɛɪˈkɑns/ (adv)
nästan

bijl /bɛɪ̯l/ /bɛːɫ/ (n)
yxa
  1. een hakwerktuig met een smalle snee en een lange steel die vooral voor het kappen van bomen gebruikt...

bijlage /ˈbɛilaɣə/ (n)
bilaga
  2. een bestand dat bij een e-mail is meegezonden

bijleggen /bˈɛɪlˌɛɣən/ (v)
bilägga
  1. toevoegen
  2. meningsverschil of ruzie oplossen.

bijna /'bɛɪ.na/ (adv)
nästan
  1. op zo'n manier dat het niet veel scheelt of iets is zo

bijnaam /bˈɛɪnˌaːm/ (n)
smeknamn, öknamn
  1. een breed bekende, niet-officiële naam van een persoon, een groep van personen of een zaak

bijnier /bˈɛɪnˌir/ (n)
binjure

bijten /ˈbɛi̯tə(n)/ (v)
bita
  1. iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen

bijvoeglijk naamwoord /bɛɪ̯ˌvuχlək ˈnamʋo̞rt/ /bɛːˌvuxlək ˈnamβ̞oːrt/ /ˌbɛɪ̯vuɣ(ə)lɪk ˈnaːmwoːrd/ (n)
adjektiv
  1. een woordsoort die wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

bijvoet /bˈɛɪvˌut/ (n)
malörtsart
  1. Artemisia vulgaris, een plant uit de composietenfamilie Asteraceae

bijvoorbeeld /bˈɛɪvˌɔːrbeːlt/ (abbreviation)
till exempel, exempelvis
  1. als voorbeeld, om tot voorbeeld te dienen

bijwerking /bɛiʋɛrkɪŋ/ (n)
biverkning

bijwoord /bˈɛɪʋˌɔːrt/ (n)
adverb
  1. een woord dat een bijvoeglijk naamwoord, een werkwoord, een telwoord of een ander bijwoord nader bepaalt

bijziend /bɛɪzˈint/ (adj)
kortsynt
  1. alleen van dichtbij scherp kunnen zien

bijzin /bɛizɪn/ (n)
bisats, inbäddad sats
  1. een deel van een uiting dat een ondergeschikte rol speelt ten opzichte van de hoofdzin

bikini /bˈikinˌi/ (n)
bikini
  1. tweedelige zwemkleding voor de vrouw

bil /bɪl/ (n)
skinka
  1. elk van beide lichaamsdelen gevormd door de grote spieren die het bekken aan de achterkant bedekken

biljart /bˈɪljɑrt/ (n)
biljard
  1. spel

biljartbal /bˈɪljɑrtbˌɑl/ (n)
biljardboll
  1. bal in het bilartspel

biljet /bɪljˈɛt/ (n)
sedel
  1. een stuk van staatswege uitgegeven papier waaraan geldswaarde is toegekend

biljoengoud /bˈɪljuŋˌʌʊt/ (n)
billon

bilzekruid /bˈɪlzɛkrˌœyt/ (n)
bolmört
  1. giftige plant

binding /bˈɪndɪŋ/ (n)
bindning

bindvlies /bɪndvlˈis/ (n)
bindhinna
  1. een slijmvlies dat de sclera en de binnenste zijde van de oogleden bedekt

bindweefsel /bɪndʋˈeːfsəl/ (n)
bindväv
  1. een vorm van weefsel dat deel uitmaakt van alle organen van het lichaam van mens en dier en een steunende, dan wel verzorgende functie heeft

bingo /bˈɪŋoː/ (interjection)
bingo
  1. een uitroep gebruikt door spelers van bingo om aanspraak te maken op een overwinning

bingo /bˈɪŋoː/ (n)
bingo
  1. kansspel

binnen /bˈɪnən/ (preposition)
därinne

binnenband /ˈbɪnənˌbɑnt/ (n)
innerslang
  1. binnenste band, de band waarin de lucht aanwezig is

binnengaan /bˈɪnənɣˌaːn/ (v)
inträda
  1. ergens in gaan

binnenkort /bˈɪnənkˌɔrt/ (adv)
inom kort
  1. binnen afzienbare tijd

binnenland /bˈɪnənlˌɑnt/ (n)
hemland
  1. een deel van een land dat ver van kust of grens gelegen is

binnenplaats /bˈɪnənplˌaːts/ (n)
gård
  1. een open ruimte omringd door gebouwen, vaak tussen voor- en achterhuis

biochemie /'bioˌxemi/ (n)
biokemi
  1. de wetenschap die de chemische processen van het leven op moleculair niveau bestudeert

biodiversiteit /ˈbiodivɛrsiˌtɛɪt/ (n)
biologisk mångfald, biodiversitet
  1. soortenrijkdom, het aantal verschillende diersoorten

biograaf /bˌiɔɣrˈaːf/ (n)
levnadstecknare
  1. levensbeschrijver

biografie /bˌiɔɣraːfˈi/ (n)
biografi

biografisch /bˌiɔɣrˈaːfis/ (adj)
biografisk

biologie /ˌbiʲoloˈɣi/ /ˌbiʲoloˈχi/ (n)
biologi
  1. wetenschap van de levende wezens, levensvormen en levensverschijnselen

biologisch /ˌbijo'loːɣis/ (adj)
biologisk
  1. te maken hebbend met de biologie

bioloog /ˌbioˈlox/ /ˌbioˈloχ/ (n)
biolog
  1. een wetenschapper die de biologie beoefent

biometrie /bˌioːmɛtrˈi/ (n)
biometri
  2. verzameling technieken gericht op het meten en vaststellen van alle meetbare eigenschappen van levende wezens

bionica /biˈoːnikˌaː/ (n)
bionik

bioscoop /bˌiɔskˈoːp/ (n)
biograf
  1. een gebouw waarin mensen in stoelen naar een film geprojecteerd op een groot scherm kunnen kijken

biosfeer /bˌiɔsfˈɪr/ (n)
biosfär

biotoop /bˌioːtˈoːp/ (n)
biotop
  1. een gebied met een uniform landschapstype waarin bepaalde organismen kunnen gedijen

bisamrat /bˈizɑmrˌɑt/ (n)
bisam
  1. middelgroot waterbewonend zoogdier

bisdom /ˈbɪzdɔm/ (n)
stift
  1. kerkrechtelijk afgebakend gebied dat onder de bevoegdheid van een bisschop staat

biseksueel /bisɛksye:l/ (adj)
bisexuell
  1. seksueel gericht op beide geslachten

bismut /bˈɪsmɵt/ (n)
vismut

bisschop /bɪsxɔp/ (n)
biskop
  1. een christelijke geestelijke die aan het hoofd staat van een bisdom

bit /bɪt/ (abbreviation)
bit
  1. in de informatica en de computertechnologie de kleinste eenheid van informatie

bitter /bɪtər/ (adj)
bitter, besk
  1. ter omschrijving van een vaak als onaangenaam ervaren smaak

bitterkruid /ˈbɪtərkrœʏt/ (n)
strävfibblor
  1. naam voor planten uit het geslacht Picris

bittervoorn /bˈɪtərvˌɔːrn/ (n)
bitterling
  1. vis die voorkomt in schoon stilstaand of langzaam stromend water

bitumen /bˈitymən/ (n)
bitumen
  1. een viskeuze vloeistof die van nature voorkomt als de minst vluchtige fractie van ruwe aardolie

bivak /ˈbivɑk/ (n)
bivack
  1. kampement voor een leger of expeditie

bivakmuts /bˈivɑkmˌɵts/ (n)
rånarluva
  1. muts die tot onder de kin doorloopt met openingen om door te kijken en te ademen

bizar /bˈizɑr/ (adj)
bizarr

blaas /blˈaːs/ (n)
blåsa
  1. een hol orgaan dat gevuld is met een hoeveelheid gas en/of vloeistof

blaasinstrument /blˌaːzɪnstrymˈɛnt/ (n)
blåsinstrument
  1. een muziekinstrument waarvan de klank wordt voortgebracht door een luchtstroom

blad /blɑt/ (n)
blad, löv
  1. plat, groen onderdeel van planten
  2. vel papier

bladerdeeg /ˈbladərˌdex/ (n)
smördeg
  1. een deegsoort die in rechthoekige plakken wordt gebruikt

bladerloos /blˈaːdərlˌoːs/ (adj)
bladlös
  zonder bladeren

bladgoud /blˈɑdɣʌʊt/ (n)
bladguld
  1. een dun folie van goud dat wordt gebruikt voor decoratieve doeleinden

bladgroen /blɑdɣrˈun/ (n)
klorofyll

bladluis /blˈɑdlœys/ (n)
bladlus
  1. een schadelijk klein insect dat zich voedt met het sap van jonge plantenscheuten en deze alzo vernietigt

bladwijzer /blˈɑdʋɛɪzər/ (n)
bokmärke
  1. iets om een bladzijde in een boek mee te markeren
  2. bewaarde hyperlink

bladzijde /ˈblɑtsɛidɚ/ (n)
sida
  1. elk van de beide zijden van een blad papier in boek, krant of tijdschrift

blaffen /blˈɑfən/ (v)
skälla
  1. geluid maken dat kenmerkend is voor een hond

blamage /blaːmˈaːʒə/ (n)
blamage
  1. een afgang veroorzaakt door eigen falen

blank /blˈɑŋk/ (adj)
ljushyad
  1.

blanke /blˈɑŋkə/ (n)
vit
  1. iemand met een van nature bleke (pigmentarme) huid

blankvoorn /ˈblɑŋkforn̩/ (n)
mört
  1. algemene vis

blaten /ˈblatə(n)/ (v)
bräka
  het geluid van een schaap maken

blauw /blʌʊ/ (adj)
blå
  1. de kleur blauw hebbend

blauw /blʌʊ/ (n)
blå
  1. primaire kleur die zich in het spectrum bevindt tussen cyaan en violet

blauwband /blˈʌʊbɑnt/ (n)
bandslätting
  1. een visje van maximaal 11 cm dat van oorsprong uit Azië komt

blauwborst /blˈʌʊbɔrst/ (n)
blåhake
  1. Luscinia svecica, een lijsterachtige zangvogel

blauwdruk /blɑudrʏk/ (n)
blåkopia
  1. een directe fotografische kopie in witte lijnen op een achtergrond van Pruisisch blauw

blauwe bosbes /blˈʌʊə bɔzbˈɛs/ (n)
blåbär

blauwe kiekendief /blˈʌʊə kˌikəndˈif/ (n)
blå kärrhök
  1. Circus cyaneus, een roofvogel uit de familie van de arendachtigen Accipitridae

blauwe reiger /blˈʌʊə rˈɛɪɣər/ (n)
gråhäger
  1. Ardea cinerea, een grote vogel met een lengte van circa 90 cm

blauwe vinvis /blˈʌʊə vˈɪnvɪs/ (n)
blåval
  1. Balaenoptera musculus, een baleinwalvis, de grootste van alle walvisachtige

blauwgrijs /ˈblɑuɣrɛis/ (adj)
blågrå

blauwig /ˈblʌʊəχ/ /ˈblʌːβ̞əx/ (adj)
blåaktig
  2. op blauw lijkend

blauwneus /ˈblɑunøs/ (n)
vimma
  1. dis die van oorsprong uit Oost-Europa komt

blauwogig /blʌʊˈoːɣəx/ (adj)
blåögd
  1. met blauwe ogen

blauwzuur /blʌʊzˈyr/ (n)
blåsyra, vätecyanid

blazen /'bla.zə(n)/ /'ble.zə(n)/ (v)
blåsa
  1. een luchtstroom veroorzaken

bleek /blek/ (adj)
blek
  1. gering van kleur

bleek schildzaad /blˈeːk sxɪldzˈaːt/ (n)
grådådra
  1. Alyssum alyssoides, een eenjaarig bloem met grijs behaarde bladeren en lichtgele bloemen in dichte trossen

blefaritis /blˈeːfaːrˌitɪs/ (n)
blefarit
  1. ontsteking van een ooglid

bleken /blˈeːkən/ (v)
bleka
  1. witter of lichter doen worden

blender /blˈɛndər/ (n)
blandare

blij /blɛi̯/ (adj)
glad

blijheid /ˈblɛɪ̯ɦɛɪ̯t/ /ˈblɛːɦɛːt/ (n)
munterhet
  1. een positieve stemming

blijven /blɛ.və(n)/ (v)
förbli, densamme
  1. niet veranderen
släntra
  3. ergens vertoeven

blik / blɪk/ (n)
konserv, konservburk
  2. een cilindervormig afgesloten blikken vaatje

blikopener /blˈikoːpˌeːnər/ (n)
burköppnare

bliksem /blɪksəm/ (n)
blixt
  1. de lichtgevende stralen die uit de hemel barsten bij onweer

blikseminslag /blˈɪksəmˌɪnslɑx/ (n)
blixtnedslag
  1.

blind /blɪnt/ (adj)
blind
  1. niet in staat te zien

blinddoek /blɪndˈuk/ (n)
ögonbindel
  1. over de ogen gebonden reep ondoorzichtige stof om het zien te verhinderen

blindedarmontsteking /blˈɪndədˌɑrmɔntstˌeːkɪŋ/ (n)
blindtarmsinflammation

blindheid /'blɪndɦɛɪt/ (n)
blindhet
  1. een toestand waarin men niet in staat is te zien

bloed /blˈut/ (n)
blod
  1. lichaamsvocht dat rondstroomt in de slagaderen en aderen

bloedarmoede /blˈudɑrmˌudə/ (n)
anemi, blodbrist

bloedbaan /blˈudbaːn/ (n)
blodomlopp
  1. het gesloten systeem van hart en vaten waardoor bloed stroomt

bloedbank /blˈudbɑŋk/ (n)
blodbank

bloedcel /bludsˈɛl/ (n)
blodkropp

bloeddonatie /blˌudoːnˈaːtsi/ (n)
blodgivning
  2. afgestaan bloed

bloeddonor /blˈudoːnˌɔr/ (n)
blodgivare

bloeddruk /blˈudrɵk/ (n)
blodtryck

bloeddrukmeter /blˈudrɵkmˌeːtər/ (n)
blodtrycksmätare

bloeden /'bludən/ (v)
blöda
  1. het vloeien van bloed

bloedgroep /bludɣrˈup/ (n)
blodgrupp

bloedhond /blˈudhɔnt/ (n)
blodhund
  1. Brits hondenras met grote kop, lange hangende oren en een lange staart

bloeding /blˈudɪŋ/ (n)
blödning

bloedonderzoek /blˌudɔndərzˈuk/ (n)
blodprov

bloedplasma /bludplˈɑsmaː/ (n)
blodplasma
  1. de vloeistof van het bloed waar geen bloedlichaampjes meer in zitten maar nog wel stollingseiwitten

bloedrood /bludrˈoːt/ (adj)
blodröd

bloedserum /blˈudsɪːrˌɵm/ (n)
serum

bloedsomloop /blˌudsɔmlˈoːp/ (n)
blodomlopp

bloedvat /blˈudvɑt/ (n)
blodkärl
  1. een bloedader

bloedworst /'blutʋɔrst/ (n)
blodkorv
  1. vleeswaar vervaardigd van het bloed en het vet van een varken

bloedwraak /bludʋrˈaːk/ (n)
blodshämnd

bloedzuiger /ˈblutsœyɣər/ (n)
igel
  1. een worm die bloed zuigt uit mens en dier

bloem /ˈblum/ (n)
blomma, blomster
  1. een deel van plant met zaden
mjöl
  2. fijngemalen poeder, meestal van granen

bloembed /blˈumbɛt/ (n)
blomrabatt

bloemenwinkel /blˌumɛnʋɪŋkˈɛl/ (n)
blomsteraffär

bloemenzaak /blˌumənzˈaːk/ (n)
blomsteraffär

bloemist /blumˈɪst/ (n)
florist
  1. bloemenverkoper

bloemkool /blumkˈoːl/ (n)
blomkål
  1. een kool met vlezige bleekgele bloemstengels die als groente gegeten wordt

bloemlezing /blˈumləzˌɪŋ/ (n)
antologi

bloempot /blˈumpɔt/ (n)
blomkruka
  1. pot waarin men een plant kweekt

bloemsuiker /blˈumsœykər/ (n)
florsocker

bloes /blˈus/ (n)
blus
  1. kledingstuk

blok /blɔk/ (n)
block
  1. een vaak hoekig massief stuk materiaal
  3. een onderdeel van een fluit

blokfluit /blˈɔkflœyt/ (n)
blockflöjt
  1. een eenvoudig houten blaasinstrument

blokkade /blɔkˈaːdə/ (n)
blockad

blokschaaf /blɔksxˈaːf/ (n)
hyvel
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

blond /blɔnd/ /blɔnt/ (adj)
blond, ljus
  1.

blondine /blɔnˈdiːnə/ (n)
blondin
  1. blond meisje, blonde vrouw

bloot /blot/ (adj)
bar

blootstellen /bloːtstˈɛlən/ (v)
exponera
  1.in aanraking doen komen met

blozen /blˈoːzən/ (v)
rodna
  rood worden in het gezicht, bijvoorbeeld van verlegenheid of schaamte

blunder /blˈɵndər/ (n)
etikettsbrott
  1. een onverwacht domme, vaak erg publieke, daad die meestal iemands geloofwaardigheid aantast

blussen /blˈɵsən/ (v)
släcka
  1. het doven van een brand

blussingwerk /blˈɵsɪŋʋˌɛrk/ (n)
släckningsarbete
  1. het blussen (van een brand)

bluswerkzaamheden /blˈɵsʋərkzˌaːmheːdən/ (n)
släckningsarbeten
  1. activiteiten van de brandweer om het vuur van een brand te doven

blut /blɵt/ (adj)
pank
  1. geen geld meer hebbend

blèren /blˈɪːrən/ (v)
gallskrika
  1. heel hard huilen
bräka
  2. blaten

boa /bˈoːaː/ (n)
boa
  1. zeer grote wurgslang

bobine /boːbˈinə/ (n)
tändspole

bobsleeën /bˈɔbsleːən/ (v)
rodel
  1. een sport waarbij een bochtig ijsparcours wordt afgelegd in een bestuurbare slee

bocht /bˈɔxt/ (n)
kurva
  1. gebogen weg of pad
vik
  2. een brede baai aan de kustlijn

bod /bɔt/ (n)
offert

bodemanalyse /bˈoːdəmˌaːnaːlˌiɪsə/ (n)
jordanalys

bodhrán /bˈɔdrɑn/ (n)
bodhrán
  1. bodhran

boe /bˈu/ (interjection)
bu

boeddhist /budhˈɪst/ (n)
buddhist
  1. volger van de leer van Boeddha

boeg /bˈux/ (n)
bog
  1. de voorkant van een schip

boegbeeld /bˈuxbeːlt/ (n)
galjonsfigur
  1. een beeld dat ter versiering aangebracht werd op de voorsteven van een schip

boegseren /buxsˈɪːrən/ (v)
bogsera
  1. voortslepen door een of meer (andere) schepen

boegspriet /buxsprˈit/ (n)
bogspröt
  1. uitstekend rondhout aan de voorsteven van een zeilschip

boei /buj/ (n)
boj
  1. een drijvend en verankerd voorwerp om de vaargeul in ondiepe wateren aan te geven

boeien /bujə(n)/ (v)
fjättra
  1. kluisteren
  2. fascineren

boek /bˈuk/ (n)
bok
  1. een ingebonden bundel bedrukte of beschreven vellen papier

boekanier /bˈukaːnˌir/ (n)
buckanjär

boekdeel /ˈbuɡdel/ (n)
band
  1. drukwerk dat zoveel bladzijden heeft dat het in aparte band kan worden gebonden, maar waarvan de inhoud onderdeel is van een groter werk

boekdrukkunst /bˈukdrˌɵkɵnst/ (n)
boktryckarkonst
  1. de in de 15de eeuw ontwikkelde kunst om teksten door middel van een drukpers te vermenigvuldigen

boeken /ˈbukən/ (v)
boka
  1. reserveren van bijvoorbeeld een hotelkamer

boekenbus /bˈukˌɛnbɵs/ (n)
bokbuss
  1.

boekenkast /ˈbu.kə.ˌkɑs/ /ˈbu.kə.ˌkɑst/ (n)
bokhylla, bokskåp
  1. een kast voor de opslag en het laten zien van boeken

boekhouder /bˈukhˌʌʊdər/ (n)
bokhållare
  1. iemand die de inkomsten en uitgaven van een organisatie bijhoudt

boekje /bˈukjə/ (n)
liten bok
  1. verkleinwoord enkelvoud van boek

boekweit /bˈukʋˌɛɪt/ (n)
bovete

boekwinkel /ˈbuk.wɪŋ.kəl/ /ˈbuk.ʋɪŋ.kɔɫ/ /ˈbuk.β̞ɪŋ.kəɫ/ (n)
bokhandel
  1. een winkel waar boeken verkocht worden

boemerang /bˈumɪːrˌɑŋ/ (n)
bumerang
  1. een gebogen werpstok die de neiging heeft terug te keren naar de werper

boer /buːr/ (n)
bonde
  1. landbouwer
knekt
  4. speelkaart

boerderij /bˌurdərˈɛɪ/ (n)
gård
  2. een onderneming van een boer

boeren /buːrən/ (v)
rapa
  3. een boer laten

boerenkool /burə'kol/ (n)
grönkål
  1. een kool met sterk gekrulde bladeren

boerenwormkruid /bˈurɛnʋˌɔrmkrœyt/ (pn)
renfana
  1. Tanacetum vulgare

boerenzwaluw /ˈburə(n)ˈzwalyw/ (n)
ladusvala
  1. een kleine trek- en zangvogel

boerka /bˈurkaː/ (n)
burka
  1. het gehele lichaam, inclusief gezicht en ogen, verhullend gewaad gedragen door (streng) islamitische vrouwen

boerkini /bˈurkinˌi/ (n)
burkini

boeten /ˈbutən/ (v)
plikta
  1. straf ondergaan

boezem /bˈuzəm/ (n)
barm
  1.

bof /bɔf/ (n)
påssjuka, parotit
  2. ziekte

bohrium /bˈɔhriˌɵm/ (n)
bohrium
  1. scheikundig element met symbool Bh en atoomnummer 107

bojaar /bˈɔjaːr/ (n)
bojar

bokken /ˈbɔkə(n)/ (v)
slå bakut
  2. (van paarden) de achterhand in de lucht gooien

bokking /bˈɔkɪŋ/ (n)
böckling
  1. een gerookte en gezouten haring

boksbeugel /bˌɔkzbøːɣˈɛl/ (n)
knogjärn
  1. een gevechtswapen bestaande uit een stuk ijzer dat men gebruikt om mee te slaan

boksen /bˈɔksən/ (n)
boxning
  1. een tactische vechtsport

bokshandschoen /bˌɔkshɑndsxˈun/ (n)
boxningshandske
  1. handschoenen die gedragen moeten worden tijdens het boksen

bol /bɔl/ (n)
sfär, glob
  1. een driedimensionaal rond lichaam zie sfeer

bolderik /bˈɔldɪːrˌɪk/ (n)
klätt
  1. Agrostemma githago

bolhoed /bɔlhˈut/ (n)
kubb, plommonstop
  1. hoed

bolhoop /bɔlhˈoːp/ (n)
klotformade
  1. een bolvormige groep sterren zoals die in galactische halo's kunnen worden aangetroffen

bolsjewiek /bˌɔlʃəʋˈik/ (n)
bolsjevik
  1. lid van een factie van de marxistische Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij (RSDAP) die zich ...

bolster /bˈɔlstər/ (n)
skal

bom /bɔm/ (n)
bomb
  1. vernietigingstuig dat gevuld is met explosieven

bombardement /bˌɔmbɑrdəmˈɛnt/ (n)
bombardemang
  1. beschieting met bommen, het werpen van bommen

bombarderen /bˌɔmbɑrdˈɪːrən/ (v)
bombardera, bomba
  1. bommen of andere projectielen afvuren op iets of iemand

bombrief /bɔmbrˈif/ (n)
brevbomb
  1. een brief die explodeert wanneer men hem opent

bommelding /bˈɔmɛldˌɪŋ/ (n)
bombhot, bombalarm
  1. een mededeling dat er een bom gaat ontploffen

bommenwerper /bˈɔmɛnʋˌɛrpər/ (n)
bombflyg
  1. een militair vliegtuig dat is ontworpen voor het werpen van bommen op gronddoelen

bondgenoot /bˌɔndɣənˈoːt/ (n)
bundsförvant
  1. een andere macht waarmee een afspraak gemaakt is aan dezelfde zijde te zullen strijden

bonenkruid /bˈoːnəŋkrˌœyt/ (n)
sommarkyndel

bonobo /boːnˈoːboː/ (n)
dvärgschimpans, bonoboapan
  1. Pan paniscus, een mensaap, staat samen met de chimpansee van alle diersoorten, het dichtst bij de mens

bont /bɔnt/ (adj)
brokig
  1. met veel verschillende felle kleuren

bontbekplevier /bˌɔntbɛkpləvˈir/ (n)
blåhake
  1. Charadrius hiaticula, een vogel uit de familie van plevieren

bontjas /bˈɔntʲɑs/ (n)
päls

bontmuts /bˈɔntmɵts/ (n)
pälsmössa
  1. hoofddeksel

boodschap /bˈoːdsxɑp/ (n)
budskap
  1. overgebracht bericht

boodschappentas /bˈoːdsxɑpˌɛntɑs/ (n)
kasse
  1. een tas waarin men de boodschappen kan doen bij het winkelen

boodschapper /ˈbotsxɑpər/ (n)
budbärare
  1. berichtenoverbrenger

boog /box/ (n)
båge, pilbåge
  1. wapen
båge
  2. cirkelboog
  3. deel van bouwwerk

boogbrug /bˈoːxbrɵx/ (n)
bågbro

booglamp /bˈoːɣlɑmp/ (n)
båglampa
  1.

boogschieten /boːxsxˈitən/ (n)
bågskytte
  1. een sport waarbij pijlen worden weggeschoten naar een doel met behulp van een boog

boogschutter /bˈoːxsxɵtər/ (n)
bågskytt
  1. iemand die schiet met een boog

boom /boːm/ (n)
träd
  1. Meerjarige plant met houten stam

boomblauwtje /ˈbom.blɑʊ̯.cə/ /ˈbom.blɔʊ̯.tʲə/ (n)
tosteblåvinge
  1. een dagvlinder uit de familie Lycaenidae

boomgaard /bˈoːmɣaːrt/ (n)
fruktträdgård
  1. een stuk grond met vruchtbomen

boomgrens /ˈbom.ɣrɛns/ /ˈbom.χrɛns/ (n)
trädgräns
  1. een grens waarboven geen bomen meer groeien

boomhei /bˈoːmhɛɪ/ (n)
trädljung

boomklever /bˈoːmkləvər/ (n)
nötväcka
  1. een klein zangvogeltje met een blauwe rugzijde en een oranjegele buikzijde dat bij het zoeken naar voedsel in de schorsspleten in de boomstam op en neer kan klimmen

boomkunde /ˈbom.kɵn.də/ /ˈbom.kʏn.də/ (n)
dendrologi

boomleeuwerik /ˈbom.leː.β̞əˌrɪk/ /ˈbom.lɪː.β̞əˌrɪk/ (n)
trädlärka
  1. een vogelsoort die inheems is in Nederland en België

boommeester /ˈbom.mes.tər/ (n)
hamnkapten
  1. een persoon die de slagboom naar de haven beheert en havengelden in ontvangst neemt

boommes /ˈbo.mɛs/ (n)
bandkniv
  1. een groot mes om bomen mee te schillen

boompieper /ˈbom.pi.pər/ (n)
trädpiplärka
  1. een vogelsoort die inheems is vrijwel geheel europa

boomschors /ˈbom.sxɔrs/ /ˈbom.sχɔrs/ (n)
bark
  1. het dode buitenste deel van de bast van een boom

boomslak /ˈbom.slɑk/ (n)
fläcklundsnäcka
  1. een veelvoorkomende Europese slak

boomslang /'bomslɑŋ/ (n)
boomslang
  1. een slang uit de familie gladde slangen (Colubridae) uit sub-Sahara Afrika

boomstam /'bomstɑm/ (n)
stam
  1. een rechtop gaande houten schacht van een boom

boomvalk /bˈoːmvɑlk/ (n)
lärkfalk
  1. Falco subbuteo, kleine sierlijke valk, familie van de torenvalk

boon /bˈoːn/ (n)
böna
  1. een eetbare peulvrucht

boor /bˈoːr/ (n)
bor
  2. een chemisch element en een zwart metalloïde

boord /bɔːrt/ (n)
bord
  1. het dek van een schip

boos /bos/ (adj)
arg
  1. kwaad, woedend

boosaardigheid /boːzˈaːrdəxhˌɛɪt/ (n)
elakhet

booswicht /bˈoːsʋɪxt/ (n)
bov

boot /bˈoːt/ (n)
båt
  1. een klein vaartuig

bootreis /bˈoːtrɛɪs/ (n)
båttur

bootschoen / ˈbotsxun / (n)
seglarsko
  1. een lichte soort van schoenen van zacht leer, ontwikkeld naar het voorbeeld van Indiaanse mocassins

bootsman /bˈoːtsmɑn/ (n)
båtsman
  1. een rang gelijk aan sergeant bij de marine en de hoogste onderofficier bij de koopvaardij

bord /bɔRd/ /bɔrt/ (n)
svarta tavlan
  2. Vlak voorwerp aan een muur
tallrik
  [1] Schijfvormig voorwerp

bordpapier /bˌɔrdpaːpˈir/ (n)
kartong

bordspel /bɔrdspˈɛl/ (n)
brädspel

borduren /bɔrdˈyrən/ (v)
brodera
  1. met naald en draad versieringen aanbrengen op een stuk weefsel

borduursel /bɔrdˈyrsəl/ (n)
broderie
  1. weefselversiering aangebracht met naaldwerk

boren /bˈoːrən/ (v)
borra
  1. met een werktuig dat om zijn as draait een gat in iets maken

borg /bˈɔrx/ (n)
borgensman
  1. iemand die garant staat voor een eventueel te betalen bedrag

borgtocht /bˈɔrxtɔxt/ (n)
borgen
  1. overeenkomst waarbij een borg zich garant stelt

borium /bˈoːriˌɵm/ (n)
bor
  1. een chemisch element en een zwart metalloïde

borst /bˈɔrst/ (n)
bröst, bringa, barm
  2. elk van de twee vooruitstekende klieren bij vrouwen waaruit zich de moedermelk afscheidt

borstbeen /bɔrstbˈeːn/ (n)
bröstben
  plat been waaraan de ribben aan de voorzijde vastgehecht zijn

borstel /bˈɔrstəl/ (n)
borste

borstkas /bˈɔrstkɑs/ (n)
bröstkorg
  1. geraamte van de borst

borstvoeding /bˈɔrstvudˌɪŋ/ (n)
amning

bos /bɔs/ (n)
skog
  1. een groep bomen

bosanemoon /bˌoːzaːnəmˈoːn/ (n)
vitsippa

bosbeekjuffer /bˈɔzbeːkjˌɵfər/ (n)
blå jungfruslända
  1. Calopteryx virgo, een bepaald soort van de beekjuffers.

bosbes /bɔzbˈɛs/ (n)
blåbär
  1. wilde bessendragende struik in Europa

bosbouw /ˈbɔsbɑuw/ (n)
skogsbruk
  1. het systematisch bosbeheer (teelt en verzorging van bossen) voor de productie van hout

bosbrand /bˈɔzbrɑnt/ (n)
incendio forestal
  1. brand van of in een bos

bosmuis /bˈɔsmœys/ (n)
skogsmus
  1. Apodemus sylvaticus, een knaagdier uit de familie Murinae

bosuil /bˈoːzœyl/ (n)
kattuggla
  1. uilensoort die zowel tijdens de dag als 's nachts kan jagen

boswachter /bˈɔsʋɑxtər/ (n)
jägmästare
  1. een beheerder van een boswachterij

boswilg /bˈɔsʋɪlx/ (n)
sälg

bot /bˈɔt/ (n)
flundra
  1. platvis

botanicus /boːtˈaːnikˌɵs/ (n)
botaniker

boter /ˈbotər/ (n)
smör
  1. zuivelproduct

boterbloem /bˌoːtərblˈum/ (n)
smörblomma
  1. een aantal meestal overblijvende, kruidachtig planten met helder gele of soms witte bloemen uit het geslacht Ranunculus behorende tot de familie Ranunculaceae

boterzuur /bˌoːtərzˈyr/ (n)
smörsyra
  1. CH₃(CH₂)₂COOH

botsen /ˈbɔt.sə(n)/ (v)
kollidera, krocka
  1. met een flinke snelheid tegen elkaar aankomen

botsing /ˈbɔt.sɪŋ/ (n)
kollision
  1. het botsen

bougie /bʌʊɣˈi/ (n)
tändstift
  1. het onderdeel van een verbrandingsmotor dat door een vonk het mengsel van brandstofdamp en lucht in de cylinder tot ontploffing brengt

bouillon /bˌʌʊɪlˈɔn/ (n)
buljong
  1. een aftreksel van magere vleesresten, beenderen of vis

boulimie /bˌʌʊlimˈi/ (n)
bulimi
  psychologische toestand waarin een persoon terugkerende eetbuien heeft

bout /bˈʌʊt/ (n)
bog
  2. stuk vlees, meestal een poot

bouwen /ˈbɑu̯ə(n)/ (v)
bygga, anlägga, förfärdiga, uppföra, uppresa, upprätta
  1. een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen

bouwkunde /bˈʌʊkɵndə/ (n)
byggteknik
  1. (wetenschap)

boven /ˈboː.vən/ (adv)
ovan
  1. bovenaan, erboven, niet beneden, niet eronder

boven /ˈboː.vən/ (preposition)
ovan
  1. op een plaats hoger gelegen dan

bovendien /bovənˈdin/ (adv)
dessutom
  1. op de koop toe, daarenboven

bovennatuurlijk /bovəˈnɑtyrlək/ (adj)
övernaturlig
  1. behorende tot een orde van dingen die buiten het menselijke ligt

boycot /bˈoːikˌɔt/ (n)
bojkott

boycotten /bˈoːikˌɔtən/ (v)
bojkotta
  1. iemand uitsluiten, niet meer willen werken voor, leveren aan of kopen bij

braakbal /brˈaːkbɑl/ (n)
spyboll

braam /brˈaːm/ (n)
björnbär
  1. struik & 2. vrucht

braamsluiper /ˈbramslœʏpər/ (n)
ärtsångare
  1. Sylvia curruca, een zangvogel uit de familie van zangers Syviidae

braden /brˈaːdən/ (v)
steka
  1. vlees bereiden door het in vet te verhitten

brand /ˈbrɑnd/ /ˈbrɑnt/ (n)
brand
  1. een verbranding met vuur

brandbestrijding /ˈbrɑntbəˌstrɛidɪŋ/ (n)
släckningsarbeten
  1. vuur dat schade aanricht tegengaan

branden /brˈɑndən/ (v)
bränna
  1. verteerd worden door vuur

brandewijn /brˈɑndəʋˌɛɪn/ (n)
bränvin
  1. een soort sterke drank

brandgans /brˈɑndɣɑns/ (n)
vitkindad gås
  1. Branta leucopsis, een gans uit de familie Anatidae

brandhout /brˈɑndhʌʊt/ (n)
bränsle
  1. hout dat gebruikt wordt om te verbranden

brandkraan /ˈbrɑntkran/ (n)
brandpost
  1. aansluitpunt voor een brandslang aan het waterleidingnet

brandmerken /brˈɑndmɛrkən/ (v)
brännmärka

brandnetel /brˈɑndnətˌɛl/ (n)
brännässla
  2-3. een harige plant die bij aanraking een brandend gevoel en zwelling veroorzaakt

brandpunt /brˈɑndpɵnt/ (n)
fokus

brandstichter /brˈɑndstɪxtər/ (n)
brandstiftare
  1. iemand die expres brand veroorzaakt

brandstichting /brˈɑndstɪxtˌɪŋ/ (n)
mordbrand

brandstof /brˈɑndstɔf/ (n)
bränsle
  1. stof waaruit door middel van verbranding of een ander chemisch proces energie wordt gewonnen

brandstofcel /brˈɑndstɔfsˌɛl/ (n)
bränslecell
  een elektrochemisch toestel

brandweer /brˈɑndʋˌɪr/ (n)
brandkår

brandweerkazerne /brˈɑndʋɪːrkˌaːzɛrnə/ (n)
brandstation

brandweerman /brˈɑndʋɪːrmˌɑn/ (n)
brandman, brandsoldat
  1. lid van de brandweer

brasem /brˈaːzəm/ (n)
braxen
  1. karperachtige vis

brassière /brˌɑsiˈɛrə/ (n)
behån
  1. dameskledingstuk

breed /brˈeːt/ (adj)
bred

breedband /ˈbred.bɑnd/ /ˈbred.bɑnt/ (n)
bredband
  1. een internetverbinding met een hoog debiet

breedte /brˈeːtə/ (n)
bredd
  1. afmeting loodrecht op de hoogte of de lengte

breedtegraad /brˌeːtɛɣrˈaːt/ (n)
latitud
  1. cirkel van gelijke geografische breedten

breekijzer /brˈeːkɛɪzər/ (n)
kofot
  1. stevige metalen stang, meestal voorzien van een gespleten einde, de koevoet, gebruikt om zaken open te breken.

breekpunt /brˈeːkpɵnt/ (n)
bruten plats

breien /ˈbrɛ.jə(n)/ (v)
sticka
  1. een weefsel vervaardigen uit een gesponnen draad met behulp twee of meer pennen

brein /brɛi̯n/ (n)
hjärna
  1. orgaan

breinaald /ˈbrɛɪ̯nald/ /ˈbrɛɪ̯naɫt/ /ˈbrɛːnalt/ (n)
sticka
  1. een naald die gebruikt kan worden bij het breien

breken /brˈeːkən/ (v)
bryta
  1. in stukken uiteenvallen
  5. in stukken uiteen doen vallen

brekingsindex /brˈeːkɪŋsˌɪndɛks/ (n)
brytningsindex

brengen /ˈbrɛŋ.ə(n)/ (v)
bringa
  1. ergens heen gaan om iets of iemand daar af te geven

bretel /brətˈɛl/ (n)
hängsle

breuk /brˈøːk/ (n)
bråk
  1. de uitkomst (quotiënt) van een deling van twee of meer gehele getallen

brexit /brˈɛksɪt/ (n)
brexit

bridge /brˈɪdɣə/ (n)
bridge
  1. een spel gespeeld door vier spelers, verdeeld in twee paren en gespeeld in dertien slagen
  2. de kam van een elektrische gitaar

brief /brif/ (n)
brev
  1. verzonden geschreven boodschap

briefgeheim /brˈifɣəhˌɛɪm/ (n)
brevs konfidentialitet

briefkaart /brˈifkaːrt/ (n)
brevkort, vykort
  1. een korte brief in de vorm van een kaart

briefopener /brˈifoːpˌeːnər/ (n)
brev öppnare, brevöppnare
  1. een doorgaans sierlijk mesje dat men gebruikt om briefomslagen met te openen

briefpapier /brˌifpaːpˈir/ (n)
brevpapper, skrivpapper

bries /bris/ (n)
bris
  1. zachte frisse wind

brievenbus /brˈivənbˌɵs/ (n)
brevlåda

bril /brˈɪl/ (n)
glasögon
  1. een optisch instrument dat gebruikt wordt om de scherpte van het zicht te verbeteren

brilbeer /ˈbrɪl.beːr/ /ˈbrɪɫ.beːr/ /ˈbrɪɫ.bɪːr/ (n)
glasögonbjörn
  1. een beer met grote cirkels rond de ogen, als een bril

brilduiker /brˈɪldœykər/ (n)
knipa
  1. Bucephala clangula, een vogel uit de familie Anatidae

briljant /brɪljˈɑnt/ (adj)
briljant
  1. buitengewoon slim

briljant /brɪljˈɑnt/ (n)
briljant
  1. een slijpvorm voor onder andere diamant

broccoli /ˈbrɔkɔlɪ/ (n)
broccoli
  1. groente

brochure /brɔʃˈyrə/ (n)
broschyr

broeden /'bru.də(n)/ (v)
ruva, häcka
  1. een gelegd ei met lichaamswarmte warm houden

broeder /brudər/ (n)
broder
  1. een broer

broedermoord /brˈudərmˌɔːrt/ (n)
brodermord
  1. moord van de ene broer op een andere broer, ook figuurlijk gebruikt

broederschap /brˈudərsxˌɑp/ (n)
broderskap
  1. kerkelijk goedgekeurde vereniging
  2. vereniging van beroepsgenoten
  1. vriendschappelijke betrekking als tussen broers

broeikas /brˈujkɑs/ (n)
växthus, drivhus
  1. een met glas overdekte kas voor het kweken van gewassen

broeikaseffect /brˈujkaːzˌɛfɛkt/ (n)
växthuseffekt

broeikasgas /brˈujkɑsxˌɑs/ (n)
växthusgas, drivhusgas

broek /bruk/ (n)
byxor, byxa
  1. een kledingstuk met twee afzonderlijke pijpen voor beide benen

broer /bruːr/ (n)
bror, broder
  1. een mannelijk kind van dezelfde ouders

bromfiets /brɔmfˈits/ (n)
moped

bromide /brˈoːmidə/ (n)
bromid

brommer /brˈɔmər/ (n)
moped

bron /ˈbron/ (n)
källa
  1. daar waar men informatie vandaan haalt
  2. begin van een waterloop

bronchiaal /brˌɔnxiˈaːl/ (adj)
bronkial
  1. met betrekking tot de luchtpijp-takken

bronchitis /brˈɔnxitˌɪs/ (n)
bronkit
  1. ontsteking van de luchtpijptak

brons /brˈɔns/ (n)
brons

bronwater /brˈɔnʋaːtər/ (n)
källvatten
  1. water dat uit de grond is gehaald, gebruikt als drinkwater of geneeskrachtig water

brood /broːt/ (n)
bröd
  1. een meelproduct dat gemaakt wordt door meeldeeg te bakken, te koken of te stomen

broodboom /broːdbˈoːm/ (n)
brödfruktträd
  1.

broodje /brˈoːtjə/ (n)
bulle, småfranska
  1. klein brood, vaak versierd, belegd of in een speciale vorm, voor één persoon

broodrooster /brˈoːdroːstər/ (n)
brödrost

broom /brˈoːm/ (n)
bohrium, brom

brouwen /brˈʌʊən/ (v)
brygga
  1. (bier) brouwen

brouwer /brˈʌʊər/ (n)
bryggare

brouwerij /brɔuə'rɛi/ (n)
bryggeri
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het brouwen van bier

brug /brʏx/ /brʏχ/ (n)
bro
  kunstmatige weg over een diepte

bruid /brœy̯t/ (n)
brud
  1. een vrouw die in het huwelijk treedt

bruidegom /brˈœydəɣˌɔm/ (n)
brudgum
  1. man die in het huwelijk treedt

bruidsschat /brˈœydsxɑt/ (n)
hemgift
  1. een gift die een meisje van haar ouders meekrijgt als ze in het huwelijk treedt

bruin /brœʏn/ (adj)
brun
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie hebbend

bruin /brœʏn/ (n)
brun
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie

bruine beer /ˌbrœʏnəˈbeːr/ (phraseologicalUnit)
brunbjörn
  1. Ursus arctos, een beer die in Europa, Azië en Amerika voorkomt.

bruine dwergmeerval /brˈœynə dʋˈɛrɣmɪːrvˌɑl/ (n)
brun dvärgmal, dvärgmal

bruine kiekendief /brˈœynə kˌikəndˈif/ (n)
brun kärrhok, brun kärrhök
  1. Circus aeruginosus, een roofvogel uit de familie van de arendachtigen Accipitridae

bruine rat /brˈœynə rˈɑt/ (phraseologicalUnit)
brunråtta
  1. Rattus norvegicus, een grijsbruin knaagdier met een kale geringde staart

bruinharig /brœynhˈaːrəx/ (adj)
brunhårig, brunett
  1. met bruine haren.

bruinig /ˈbrœʏnəχ/ /ˈbrœːnəx/ /ˈbrœːnɪx/ (adj)
brunaktig
  2. op bruin lijkend

bruinkool /brœyŋkˈoːl/ (n)
brunkol

bruinvis /brˈœynvɪs/ (n)
tumlare
  1. Phocoena phocoena, kleine donkere tandwalvis

brunette /brynˈɛtə/ (n)
brunett
  1. een vrouw met (donker)bruin (of zwart) haar en soms ook met een donkere gelaatstint

brus /brʏs/ (n)
syskon
  1. een ander kind van dezelfde ouders

brutaliteit /brˌytaːlitˈɛɪt/ (n)
oförskämdhet

bruut /ˈbryt/ (adj)
brutal
  1. nietsontziend en gewelddadig

budgettair /bˌɵdɣɛtˈɛr/ (adj)
budget
  1. met betrekking tot een budget, begroting

buffel /'bɵfəl/ (n)
buffel
  1. een verzamelnaam voor een aantal zware rundersoorten met vaak forse hoorns

buffer /bˈɵfər/ (n)
buffert
  3. tijdelijk geheugen in rekenmachines...

buffet /ˈbyfɛt/ (n)
buffé
  1. meubelstuk waarin men tafelgoed en -zilver opbergt
  2. toonbank waarop allerlei etenswaar ligt die men kan bekomen of zelf pakken

bugel /ˈby.χəɫ/ /ˈbyː.ɣəl/ (n)
flygelhorn
  1. een koperen blaaasinstrument.

buideldier /bˌœydɛldˈir/ (n)
pungdjur
  1. zoogdiersoort waarvan de wijfjes een buidel hebben

buigen /bœʏ̯χə(n)/ /bœːɣə(n)/ (v)
böja
  1. krommend vervormen
bågna
  2. een buiging maken
  3. aandacht besteden aan iets

buiging /bˈœyɣɪŋ/ (n)
bockning

buigzaam /bˈœyxzaːm/ (adj)
böjlig

buik /bœʏ̯k/ /bœːk/ (n)
mage, buk
  1. het onderste deel van de voorkant van de romp van mens of dier dat van boven door het middenrif en van onderen door de bekkengordel begrenst is

buikdans /bˈœyɡdɑns/ (n)
magdans

buikloop /bœyklˈoːp/ (n)
diarré

buikspreker /bˈœyksprəkər/ (n)
buktalare

buis /bˈœys/ (n)
rör
  1. een hol, cilindrisch voorwerp

buit /bœʏ̯t/ /bœːt/ (n)
byte
  goederen gewonnen door diefstaf of verovering

buiten /ˈbœʏ̯tə(n)/ /ˈbœːtə(n)/ (adv)
ute

buitenechtelijk /bˈœytənˌɛxtələk/ (adj)
utomäktenskaplig
  1. niet binnen het raamwerk van het huwelijk

buitenkant /bˈœytənkˌɑnt/ (n)
utanför

buitenland /bˈœytənlˌɑnt/ (n)
utomlands
  1. ieder land buiten het eigene

buitenlander /ˈbœytə(n)lɑndər/ (n)
utlänning
  1. iemand die in het buitenland woont, of iemand afkomstig uit het buitenland

buitenlands /bˈœytənlˌɑnts/ (adj)
utländsk
  1. op het buitenland betrekking hebbend

buitenspel /bˈœytənspˌɛl/ (n)
offside

buizerd /bˈœyzɛrt/ (n)
ormvråk
  1. Buteo buteo, een middelgrote roofvogel die vooral van veldmuizen leeft

bukken /ˈbɵkən/ (v)
bocka sig
  1. het lichaam geheel vooroverbuigen om bij iets lagers te komen

bul /bʏl/ (n)
bulla
  1. mannelijk rund en het mannetje van sommige andere zoogdieren en zeezoogdieren
  2. pauselijke oorkonde

buldog /bˈɵldɔx/ (n)
bulldogg
  1. een stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken, destijds gefokt om tegen stieren te vechten

buldogmier /bˌɵldɔɣmˈir/ (n)
bulldoggsmyror

bulldozer /bɵldˈoːzər/ (n)
bandschaktare
  1. Machine

bult /bˈɵlt/ (n)
puckel

bultrug /ˈbʏɫtrʏx/ (n)
knölval
  1. Megaptera novaeangliae, een van de grotere baardwalvissen met lange borstvinnen

bumper /bˈɵmpər/ (n)
stötfångare
  1. Stootstang

bundel /bˈɵndəl/ (n)
bunt
  1. zijdelings bijeengehouden verzameling langwerpige voorwerpen

bunsenbrander /bˈɵnsənbrˌɑndər/ (n)
bunsenbrännare
  1. gasbrander met regelbare luchttoevoer die men gebruikt in een laboratorium

bunzing /bˈɵnzɪŋ/ (n)
iller
  1. klein marterachtig, behendig roofdiertje

bureau /byˈro/ (n)
skrivbord
  1. een werkmeubel voor administratief- en studiewerk
kontor
  2. een (politie)kantoor

bureaucratie /byrˈoːkraːtsˌi/ (n)
byråkrati

bureaustoel /byrˈoːstˌul/ (n)
kontorsstol
  1. een stoel die ontworpen is om in een kantooromgeving gebruikt te worden

burgemeester /bˈɵrɣəmˌeːstər/ (n)
borgmästare
  1. hoofd van het gemeentebestuur

burger /bˈɵrɣər/ (n)
civil
  2

burgeroorlog /bˈɵrɣɪːrˌɔːrlɔx/ (n)
inbördeskrig
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen binnen hetzelfde land, waarbij soms ook het leger betrokken is

burgerrecht /bˈɵrɣərrˌɛxt/ (n)
civilrätt
  1. een recht dat men geniet als staatsburger van een land

burgerrechten /bˈɵrɣərrˌɛxtən/ (n)
medborgerliga rättigheter, civila rättigheter
  1. een recht dat men geniet als staatsburger van een land

burggraaf /bɵrɣrˈaːf/ (n)
borggreve
  1. edelman

bus /bɵs/ (n)
buss
  1. vervoermiddel op de weg voor een aanzienlijk aantal passagiers

bushalte /ˈbʏshɑltə/ /ˈbʏshɑɫtə/ (n)
busshållplats
  1. een plek waar een bus stopt

buskruit /bˈɵskrœyt/ (n)
krut
  1. een ontplofbaar mengsel van fijngepoederde kool, zwavel en salpeter

busongeval /ˈbʏsɔŋɣəˌvɑl/ (n)
bussolycka
  1. verkeersonɡeluk waarbij een tourinɡcar of een lijnbus is betrokken

bustehouder /bˈɵstəhˌʌʊdər/ (n)
behå, bysthållare
  1. kledingstuk voor vrouwen.

bustier /bɵstˈir/ (n)
bustier

butaan /bytˈaːn/ (n)
butan
  1. C₄H10

buurman /byrmɑn/ (n)
granne
  1. een man naast wie men woont

buurt /byrt/ (n)
kvarter
  1. een (deel van een) wijk
närhet
  2. de nabijheid

buurvrouw /bˈyrvrʌʊ/ (n)
granne
  1. vrouw woonachtig in het belendende huis

bèta /bətˈaː/ (n)
beta

cabaret /ˌkɑbɑˈrɛ(t)/ (n)
kabaré
  1. een kleinkunst, vermaak met toneel, zang, dans, en voordracht

cabotage /kˌaːboːtˈaːʒə/ (n)
cabotage

cacao /kakaˈoː/ /kaˈkɑu/ (n)
kakao, choklad
  1. product verkregen uit de bonen van de cacaoboom dat onder andere wordt gebruikt voor de bereiding van chocolade

cacaoboter /kˈaːkaːˌoːboːtər/ (n)
kakaosmör
  1.

cacaopoeder /kˈaːkaːˌoːpudər/ (n)
kakaopulver
  1. een poederachtige substantie die wordt verkregen door het uitpersen van de cacaomassa van cacaobonen

cactus /kˈɑktɵs/ (n)
kaktus
  1. een vetplant met stekels

cactusvijg /kˈɑktɵsfˌɛɪx/ (n)
kaktusfikon
  1. een stekelige vrucht van de Opuntia

cadeau /kaˈdoː/ (n)
present, gåva
  1. iets dat men aan iemand geeft, meestal ter gelegenheid van een speciale gebeurtenis

cadeaubon /kaːdˈoːbˌɔn/ (n)
presentkort
  1. als geschenk gegeven bon, die recht geeft op aankoop tot het bedrag dat op de bon vermeld wordt

cadmium /kˈɑdmiˌɵm/ (n)
kadmium
  1. scheikundig element met symbool Cd en atoomnummer 48

cafeïne /kˈaːfəˌɪnə/ (n)
koffein
  1. een alkaloïde met structuurformule C₈H10N₄O₂ die van nature wordt aangetroffen in koffiebonen en theebladeren

calcium /kˈɑlsiˌɵm/ (n)
kalcium
  1. scheikundig element met symbool Ca en atoomnummer 20

calculator /kɑlkʏˈlatɔr/ (n)
kalkylator, räknare
  1. machine

calculeren /kˌɑlkylˈɪːrən/ (v)
beräkna, räkna ut
  1. rekenen

californium /kˈaːlifˌɔrniˌɵm/ (n)
californium
  1. een scheikundig element en vermoedelijk een grijs of zilverkleurig actinide met het symbool Cf en het atoomnummer 98

calorie /kˌaːloːrˈi/ (n)
kalori
  1. een eenheid van warmte, gelijk aan de warmte benodigd om een gram water een graad C in temperatuur te doen stijgen

camera /ˈkaməˌra/ (n)
kamera
  1. een apparaat om beelden mee te registreren

camouflage /kˌaːmuflˈaːʒə/ (n)
kamouflage

camoufleren /kɑmuflerən/ (v)
kamouflera
  1. een voorwerp onopvallend maken

camping /ˈkɑmpɪŋ/ /ˈkɛmpɪŋ/ (n)
campingplats
  1. een terrein met voorzieningen om te kamperen

campus /ˈkɑmpʏs/ (n)
campus
  1. universiteitsterrein

candela /kɑndˈeːlaː/ (n)
candela

candidiasis /kˈɑndidˌiaːzˌɪs/ (n)
candidiasis
  1. schimmelziekte van huid en slijmvliezen

canon /'ka.nɔn/ (n)
kanon
  1. de strengste vorm van een meerstemmige compositie, waarin de stemmen elkaar in de tijd verschoven imiteren

cantate /kɑntˈaːtə/ (n)
kantat

cantharel /ˌkɑntaˈrɛɫ/ (n)
kantarell
  1. Cantharellus cibarius, een eetbare paddenstoel met een lichte pepersmaak

capaciteit /kapasiˈtɛit/ (n)
kapacitet
  1. bevattingsvermogen

capibara /ˌkapiˈbaːra/ (n)
capybara
  1. Hydrochoerus hydrochaeris, een groot knaagdier dat voorkomt in het waterrijke gebied van Brazilië en Noord-Argentië

capitulatie /kˌaːpitylˈaːtsi/ (n)
kapitulation
  1. overeenkomst om het verzet te staken

cappuccino /kˌɑpɵksˈinoː/ (n)
cappuccino
  1. een kopje koffie dat uit gelijke delen espresso, melk en melkschuim bestaat

capsule /kɑpsˈylə/ (n)
kapsel
  2.een omhulsel, veelal van gelatine met een medicijn erin

capuchon /ˌka.py.ˈʃɔ̃ː/ /ˌkɑ.py.ˈʃɔn/ (n)
huva, kapuschong
  1. hoofdkap bevestigd aan een kledingstuk

caracal /kˈaːraːkˌɑl/ (n)
ökenlo
  1. Profelis caracal, een katachtige die voorkomt in Afrika en Azië

caravan /kˈaːraːvˌɑn/ (n)
husvagn
  1. kampeerwagen, woonwagen, aanhangwagen die kan dienen als woonst

carbidgas /kˈɑrbɪdɣˌɑs/ (n)
acetylen
  1. carbidgas/acetyleen

carbonzuur /kˌɑrbɔnzˈyr/ (n)
karboxylsyra
  1. een organische verbinding die de functionele groep -COOH bezit

carburator /kˌɑrbyrˈaːtɔr/ (n)
förgasare
  1. toestel dat vloeibare brandstof (bv. benzine) in fijn verdeelde toestand vermengt met lucht

cardanas /kˈɑrdaːnˌɑs/ (n)
kardanaxel
  1. aandrijfas die tevens de versnellingsbak van een auto met het differentieel verbindt

cardiologie /kɑrdijolo'xi/ (n)
kardiologi
  1. een medisch specialisme dat zich bezighoudt met het opsporen, diagnosticeren en behandelen van hartziekten

cardiologisch /kˌɑrdioːlˈoːɣis/ (adj)
kardiologisk
  1. met betrekking tot hartziekten

cardioloog /kɑrdijo'lox/ (n)
kardiolog

cariës /kˌaːriˈɛs/ (n)
karies

carnaval /kˈɑrnaːvˌɑl/ (n)
karneval
  1. een volksfeest waarbij onder meer grote verkleedpartijen plaatsvinden, en dat plaatsvindt gedurende de vier dagen die aan de vastentijd voorafgaan

carnivoor /kɑrniˈvor/ (n)
köttätare
  1. een vleesetend dier

carrosserie /kˌɑɾrɔsərˈi/ (n)
kaross
  1. koetswerk van een voertuig

cartografie /kˌɑrtɔɣraːfˈi/ (n)
kartografi
  1. de kunst en wetenschap van het vervaardigen van land-, zee- en/of luchtkaarten

cashew /kˈɑshɛw/ (n)
cashew

cassave /kɑsˈaːvə/ (n)
maniok
  1. Manihot esculenta, een eetbare wortelknol

castratie /kɑstrˈaːtsi/ (n)
kastrering
  1. ontmanning, het volledig verwijderen van de teelballen bij de man

castreren /kɑstrˈɪːrən/ (v)
kastrera
  1. een sterilisatie uitvoeren van een man of mannelijk dier door verwijdering van de zaadballen

casus /kˈaːzɵs/ (n)
kasus
  1. een naamval
förebild
  2. concrete voorbeeld(en) van iets in de praktijk, vooral gebruikt in wetenschappelijke uitleg en cursussen

catacombe /kˈaːtaːkˌɔmbə/ (n)
katakomb
  1. onderaardse ruimte, onderaards gangenstelsel in het algemeen

catalogiseren /kˌaːtaːlˌoːɣizˈɪːrən/ (v)
katalogisera
  1. in een register onderbrengen

catastrofe /kˌaːtɑstrˈoːfə/ (n)
katastrof
  1. een algemene ramp

categorie /kˌaːtəɣoːrˈi/ (n)
kategori
  1. onderdeel van een rangschikking, rang, groep.

cavalerie /kˌaːvaːlərˈi/ (n)
kavalleri
  1. strijdmacht te paard

cavia /kˈaːviˌaː/ (n)
marsvin
  1. een Zuid-Amerikaans knaagdier dat vooral als huisdier gehouden wordt

cd /sˌeːdˈeː/ (n)
CD
  1. compact disc

ceder /ˈsedər/ (n)
ceder
  1. Cedrus, een boom uit het geslacht van coniferen dat behoort tot de dennenfamilie

cel /sɛl/ (n)
cell
  3. de kleinste eenheid binnen een levend organisme waarin alle genetische informatie vervat zit
  2. een kleine ruimte (in een klooster)
  1. een kleine ruimte waar iemand voor straf moet zitten (in een gevangenis)
  4. een zeshoekige opslagplaats in een bijenraat

celesta /seːlˈɛstaː/ (n)
celesta
  1. slagwerkinstrument met een klavier

cello /sˈɛloː/ (n)
cello
  1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de cellist tussen de knieën wordt gehouden

cellulair /sɛ.ly.ˈlɛːr/ (adj)
cellulär

cellulose /ˌsɛ.ly.ˈlo.zə/ (n)
cellulosa
  1. een polysacharide die door nagenoeg alle planten wordt gemaakt en die de plant stevigheid geeft

celwand /sɛlʋɑnd/ (n)
cellvägg
  1.

cement /seːmˈɛnt/ (n)
cement, kitt
  1. een bouwmateriaal bestaande uit kalk, zand en grind

censureren /sˌɛnsyrˈɪːrən/ (v)
censurera
  1. bewust informatie uit de media weghalen

censuur /sɛnˈsyr/, /sɛnˈzyr/ (n)
censur
  1. de controle van de kant van de overheid op alles wat de media uitbrengen

cent /sɛnt/ (n)
cent

centimeter /'sɛntiˌmetər/ (n)
centimeter
  1. een lengtemaat die gelijk is aan één honderdste van een meter

centraal /sɛntrˈaːl/ (adj)
central
  1. in het midden gelegen

centrale verwarming /sɛntrˈaːlə vərʋˈɑrmɪŋ/ (n)
centralvärme
  1. een verwarmingssysteem, waarbij de warmte voor de verwarming van de vertrekken van een gebouw, centraal wordt opgewekt

centrifugaal /sˌɛntrifyɣˈaːl/ (adj)
centrifugal-
  1.

centrifuge /sˈɛntrifˌyɣə/ (n)
centrifug
  1. toestel dat gebruikmakend van de middelpuntvliedende kracht, de mogelijkheid biedt om stoffen te scheiden, te zuiveren of te drogen

centrifugeren /sˌɛntrifyɣˈɪːrən/ (v)
centrifugera
  1. met een centrifuge scheiden, zuiveren of drogen

centrum /sˈɛntrɵm/ (n)
center
  1. middelpunt

ceremonie /sˌɪːrəmoːnˈi/ (n)
ceremoni
  1. een plechtige aangelegenheid

cerium /sˈɪːriˌɵm/ (n)
cerium

cesium /sˈeːziˌɵm/ (n)
cesium

chagrijnig /ʃɑˈɣrɛɪnəɣ/ (adj)
vresig
  1. in slechte stemming, slecht gehumeurd

champagne /ʃɑmˈpɑɲə/ (n)
champagne
  1. een schuimwijn uit de champagnestreek in Frankrijk

champignon /ˌʃɑmpiˈjɔn/ (n)
champinjon
  1. Agaricus bisporus en Agaricus bitorquis, een eetbare en speciaal gekweekte witte paddenstoel

chanson /ʃɑ̃sˈɔ̃/ (n)
chanson

chantage /ʃɑntˈaːʒə/ (n)
utpressning, chantage
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

chanteren /ʃɑntˈɪːrən/ (v)
utpressa
  1. onder bedreiging een schandaal te veroorzaken iemand geld afhandig maken

chaos /ˈxaɔs/ (n)
kaos
  1. grote wanorde

chaostheorie /xˌaːɔstˌeːoːrˈi/ (n)
kaosforskning
  1. deelgebied van de wiskunde en natuurwetenschappen dat zich bezighoudt met het gedrag van dynamische systemen zoals dat sterk door hun begintoestand wordt bepaald.

chaotisch /xaːˈoːtis/ (adj)
kaotisk

charme /sjarme/ (n)
charm
  1. de eigenschappen van iemand waardoor die persoon aardig, leuk en vriendelijk wordt gevonden

chassidisme /χɑsiˈdɪsmə/ (n)
chasidism
  1.

chatten /ˈtʃɑtə(n)/ /ˈtʃɛtə(n)/ (v)
chatta
  1. op synchrone wijze met elkaar korte tekstberichten uitwisselen

chauffeur /ʃaʊ̯.ˈføːr/ /ʃo.ˈføːr/ /ʃo.ˈfʏːr/ (n)
chaufför, förare
  1. de bestuurder van een motorvoertuig

chauvinisme /ʃˌoːvinˈɪsmə/ (n)
chauvinism

chauvinist /ʃˌoːvinˈɪst/ (n)
chauvinist

chazan /χaˈzɑn/ (n)
chazzan
  1.

checken /ˈtʃɛkən/ (v)
kontrollera, kolla
  1. controleren, nakijken

cheeta /ʃˈeːtaː/ (n)
gepard
  1. Acinonyx jubatus, een zeer snel Afrikaans katachtig roofdier

chef /ʃɛf/ (n)
ledare, chef
  1. de baas, iemand die de leiding heeft

chemicalie /xˌeːmikaːlˈi/ (n)
kemikalie

chemie /xeːmˈi/ (n)
kemi
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de kennis van de stoffen zoals die zijn opgebouwd uit elementen

chemisch /xˈeːmis/ (adj)
kemisk
  1. dat wat tot de chemie behoort, volgens de chemie

chemotherapie /ʃˌeːmɔtˌɪːraːpˈi/ (n)
kemoterapi
  1. behandeling van kanker met medicijnen

cheque /ʃɛk/ (n)
check

cherimoya /ʃˈɪːrimˌoːiˌaː/ (n)
kirimoja

cherub /ˈxerʏp/ (n)
kerub
  1.

chilipeper /'ʃílipepər/ (n)
chilipeppar
  1.

chimpansee /ˌʃɪm.pɑn.ˈse/ (n)
schimpans
  1. Pan troglodytes, de meest aan de mens verwante mensaap, leeft in Centraal-Afrika

chipolata /tʃˌipoːlˈaːtaː/ (n)
chipolata
  1.

chirurg /ʃi'rʏr(ə)x/ (n)
kirurg
  1. specialist

chirurgie /ʃˌirɵrɣˈi/ (n)
kirurgi
  1. de wetenschap van en de vaardigheid in het opereren

chloor /xlˈoːr/ (n)
klor

chloorknalgas /xlˈɔːrknɑlɣˌɑs/ (n)
klorknallgas
  1. een mengsel van gelijke delen waterstof en chloor

chocola /ˌʃo.ko.ˈla/ (n)
choklad
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocolade /ˌʃo.ko.ˈla.də/ /ˌʃɔko.ˈla.də/ (n)
choklad
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocolademelk /ʃˈoːkoːlˌaːdəmˌɛlk/ (n)
chokladmjölk
  1. drank gemaakt van cacao, suiker en melk

chocoladepudding /ʃˈoːkoːlˌaːdəpˌɵdɪŋ/ (n)
chokladpudding

chocoladetaart /ʃˈoːkoːlˌaːdətˌaːrt/ (n)
chokladkaka
  1. een veelal ronde, bruingekleurde taart, waarin chocolade of cacao verwerkt is

cholera /χoləra/ (n)
kolera
  1. een zeer besmettelijke infectieziekte die de darmen aantast

cholesterol /xˈoːlɛstˌɪːrɔl/ (n)
kolesterol
  1. vet dat in je lichaamscellen zit, zoals galvet, lichaamsvet

chondrocyt /ˌɣɔndroˈsit/ /ˌχɔndroˈsit/ (n)
kondrocyt
  1. een cel die kraakbeen om zich heeft aangemaakt en daar nu door omgeven wordt

christelijk /krɪs.tə.lək/ (adj)
kristen, kristlig
  1. te maken hebbend met het christendom

christen /ˈkrɪs.tən/ (n)
kristen
  1. een belijder van de christelijke godsdienst

christendom /ˈkrɪ.stən.ˌdɔm/ (n)
kristendom
  1. een religie gebaseerd op het evangelie en leven van Jezus zoals beschreven in het Nieuwe Testament

chromaticiteit /ˌxromatisiˈtɛɪt/ /ˌɣromatisiˈtɛɪt/ /ˌχromatisiˈtɛɪt/ (n)
Kromaticitet
  1. de kwaliteit van een kleur zoals gedefinieerd door zijn kleurvolheid en helderheid

chromium /xrˈoːmiˌɵm/ (n)
krom

chromosoom /ˌχroʊmoʊˈsoʊm/ (n)
kromosom
  1. staafachtig lichaampje

chroneem /xroːnˈeːm/ (n)
kronem
  1. theoretisch geluidssegment dat fonemen die alleen in duur verschillen van elkaar onderscheidt

chronisch /ˈxronis/, /ˈkronis/ (adj)
kronisk
  1. voortdurend, aanhoudend

chronologie /xrono.lo'ɣiː/ (n)
kronologi
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen

chronologisch /xrˌoːnoːlˈoːɣis/ (adj)
kronologisk
  1. naar tijdstip gerangschikt

chroom /xrˈoːm/ (n)
krom

chylomicron /ˌxi.lo.mi.ˈkrɔn/ /ˌχi.lo.mi.ˈkrɔn/ (n)
chylomikron, kylomikron
  1. een grote door darmwandcellen geproduceerde lipoproteïne, waarin lipiden uit het voedsel van de darmwandcellen naar andere weefsels worden getransporteerd

cicade /sikˈaːdə/ (n)
cikada
  1. groot, halfvleugelig insect, leeft in Zuid-Europa en in de tropen (Cicadidae)

cijfer /sˈɛɪfər/ (n)
siffra
  1. een enkelvoudig symbool om een telbaar aantal aan te duiden

cilinder /sˈilɪndər/ (n)
cylinder

cipres /sɪprˈɛs/ (n)
cypress
  1. slanke naaldboom uit het gebied rond de Middellandse Zee een soort conifeer

circus /sˈɪrkɵs/ (n)
cirkus
  1.

cirkel /ˈsɪrkəɫ/ (n)
cirkel, cirkelskiva

cirkelen /sˈɪrkələn/ (v)
cirkla
  1. in cirkels ronddraaien of rondvliegen

cirkelzaag /ˈsɪrkəlzax/ (n)
cirkelsåg
  1. motorzaag met een rond zaagblad

cirrose /sɪɾrˈoːsə/ (n)
cirros
  1.

citaat /siˈtat/ (n)
citat
  1. een letterlijke passage die door iemand anders aangehaald wordt uit een bron

citer /sˈitər/ (n)
cittra
  1. een snaarinstrument dat voornamelijk gebruikt wordt in het Duitstalige deel van Europa

citroen /sɪtrˈun/ (n)
citron
  1. ovale, gele zure vrucht van de citroenboom

citroenmelisse /sˈɪtrunmˌeːlɪsə/ (n)
citronmeliss
  1. Melissa officinalis, een vaste plant die naar citroen ruikt; van de bladeren kan thee gezet worden

citroenzuur /sˌɪtrunzˈyr/ (n)
citronsyra

civiele techniek /sivˈilə tɛxnˈik/ (n)
väg- och vattenbyggnad

clair-obscur /klˈɛrˈopskɵr/ (n)
clairobscur
  1. artistieke techniek

classificatie /klˌɑsifikˈaːtsi/ (n)
klassificering

claustrofobie /klʌstrofoˈbiː/ /klʌustrofoˈbiː/ (n)
klaustrofobi
  1. vrees voor afgesloten ruimten

clausule /klʌʊˈsylə/ (n)
klausul
  1. een extra bepaling in een ambtelijke brief.

cliché /klɪʃˈeː/ (n)
kliché
  1. te veel gebruikte uitdrukking

cloaca /kloːˈaːkaː/ (n)
kloaköppning
  1. de gecombineerde darm- en urineuitgang bij bepaalde diersoorten

clown /kloːn/ /klʌːun/ (n)
clown, pajas
  1. komische artiest

club /klɵp/ (n)
klubb
  1. een besloten gemeenschap waarin de leden hun gemeenschappelijke belangen...

co-enzym /kˈoːˈɛnzɪm/ (n)
koenzym

coalitie /kowaˈli(t)si/ (n)
koalition
  1. verbond van twee of meer partijen, mogendheden of staten om een gemeenschappelijk doel te bereiken

coca /kˈoːkaː/ (n)
kokabuske
  1.

cocaïne /kˌoːkaːˈinə/ (n)
kokain
  1. een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving

cocktail /kˈɔktɑjl/ (n)
cocktail
  1. drankje bestaande uit gemixte alcoholische dranken

cocktailshaker /kˈɔktɑjlshˌaːkər/ (n)
shaker

code /'kodə/ (n)
kod

coeliakie /kˌuliaːkˈi/ (n)
celiaki
  1. (geneeskunde) een ongeneeslijke stofwisselingsziekte die veroorzaakt wordt door een glutenintolerantie

cognitief /kɔxniˈtif/ (adj)
kognitiv
  1. met betrekking tot het leerproces

cokes /kˈoːkəs/ (n)
koks
  1. ontgaste steenkool

cola /kˈoːlaː/ (n)
kola, cola
  1. koolzuurhoudende frisdrank

colbert /kˈɔlbɛrt/ (n)
jackett

collaboreren /kˌɔlaːboːrˈɪːrən/ (v)
kollaborera
  1. met de vijand samenwerken

collage /kɔlˈaːʒə/ (n)
kollage

collageen /ˌkɔlɑˈɣen/ (n)
kollagen
  1.

collectie /kɔlˈɛksi/ (n)
samling

collega /kɔˈleɣa/ /kɔˈleχa/ (n)
kollega, arbetskamrat
  1. een persoon die voor hetzelfde bedrijf werkt
arbetskamrat, kollega
  2. een vak- of ambtgenoot

college /kɔˈleʒə/ (n)
föreläsning
  1. de tijd waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten

collegezaal /kˌɔləɣəzˈaːl/ (n)
hörsal
  1. een ruimte waarin les wordt gegeven aan studenten

colloïde /kˈɔloːˌidə/ (n)
kolloid

coloradokever /kˈoːloːrˌaːdoːkˌeːvər/ (n)
koloradoskalbagge
  1. een kever die op de aardappelplant leeft van ongeveer 1 cm lang en met een geel rugschild dat is...

coma /ˈkoːmaː/ (n)
koma
  1. volkomen bewustloosheid

combinatie /kˌɔmbinˈaːtsi/ (n)
kombination

comité /kˌoːmitˈeː/ (n)
kommitté

commandant /kˌɔmɑndˈɑnt/ (n)
befälhavare
  1. iemand die het commando heeft over een leger of vloot

commando /kɔmˈɑndoː/ (n)
kommando
  1. bevel, leiding
  2. een speciaal getrainde groep militairen voor speciale missies
  3. iemand die lid is van 2.
  4. opdracht om een bepaald proces uit te voeren

commentaar /kɔmən'tar/ (n)
kommentar
  1. toelichting of verklaring
  2. kritiek

commercieel /kɔmərˈʃel/, /kɔmɛrˈsjel/ (adj)
kommersiell
  1. zakelijk

commissie /kɔmˈɪsi/ (n)
kommission
  1. een groep personen aan wie een bepaalde opdracht wordt gegeven of die voor een bepaald doel bijeenkomen

commotie /kɔmˈoːtsi/ (n)
uppståndelse
  1. onrust bij een groep mensen

communaal /kˌɔmynˈaːl/ (adj)
kommunal
  gemeenschappelijk

communicant /kˌɔmynikˈɑnt/ (n)
kommunikant

communicatie /ˌkɔ.my.nɪ.ˈkaː.si/ /ˌkɔmyniˈkasi/ /ˌkɔmyniˈkaʦi/ (n)
kommunikation
  1. het uitwisselen van informatie

communiceren /kˌɔmynisˈɪːrən/ (v)
kommunicera
  2. met elkaar in contact komen

communie /kɔ.ˈmy.ni/ /kɔ.ˈmyː.nɪə̯/ (n)
kommunion
  1. de gemeenschap met lichaam en bloed van Jezus Christus in de vorm van brood en wijn

communisme /kɔmyˈnɪsmə/ (n)
kommunism
  1. ideologie die gericht is op gemeenschappelijk bezit van productiemiddelen en verbruiksgoederen

compact /kˈɔmpɑkt/ (adj)
kompakt
  1. ruimte beperkende uitvoering, gedrongen

compagnie /kˌɔmpɑɣnˈi/ (n)
kompani
  2. vennootschap

compatibel /kˌɔmpaːtˈibəl/ (adj)
kompatibel
  1. op elkaar aansluitend, met elkaar in overeenstemming te brengen

competentie /kˌɔmpətˈɛntsi/ (n)
kompetens
  1. een ontwikkelbaar vermogen van mensen waarmee ze in voorkomende situaties adequaat, gemotiveerd, proces- en resultaatgericht kunnen handelen

competitie /kˌɔmpətˈitsi/ (n)
konkurrens
  1. wedijver, concurrentie

compileren /kˌɔmpilˈɪːrən/ (v)
kompilera

complex /kɔmplɛks/ (adj)
komplex
  1. ingewikkeld

complexiteitstheorie /kˌɔmplɛksˌitɛɪtstˌeːoːrˈi/ (n)
komplexitetsteori
  1. de studie van de complexiteit en mate van oplosbaarheid van wiskundige vraagstukken binnen het kader van de theoretische informatica

compliceren /kˌɔmplisˈɪːrən/ (v)
komplicera
  1.(nodeloos) ingewikkeld maken

compliment /kˌɔmplimˈɛnt/ (n)
komplimang
  1. een lovende of vleiende opmerking

componist /kˌɔmpoːnˈɪst/ (n)
komponist
  1. iemand die muziekstukken schrijft

compost /kˈɔmpɔst/ (n)
kompost
  1. is het residu dat ontstaat na ontbinding van organisch materiaal (d.w.z. van plantaardige of dierlijke oorsprong)

compromis /kɔmproˈmi/, /kɔmproˈmɪs/ (n)
kompromiss
  1. overeenkomst waarbij de betrokken partijen concessies doen om tot een voor allen aanvaardbare oplossing te komen

computer /kɔm.ˈpju.tər/ /kɔm.ˈpɪ̯uː.tər/ (n)
dator
  1. informatieverwerkende machine

computerprogramma /kˈɔmpytˌɛrproːɣrˌɑmma/ (n)
datorprogram
  1. een programma dat geïnstalleerd en gebruikt kan worden op een computer

computerspel /kɔmpjˈutərspˌɛl/ (n)
dataspel, datorspel
  1. een spel dat via of met de computer gespeeld wordt

computerwetenschap /kɔmpjˈutərʋˌeːtənsxˌɑp/ (n)
datavetenskap

concentratie /kˌɔnsəntrˈaːtsi/ (n)
koncentration

concentratiekamp /kˌɔnsɛntrˈaːtsikˌɑmp/ (n)
koncentrationsläger
  1. afgesloten kamp om politieke tegenstanders of anderszins ongewenste mensen op grond van etnische, religieuze of sociale kenmerken te isoleren en ...

concentreren /kˌɔnsəntrˈɪːrən/ (v)
koncentrera
  1. op één plek samenbrengen

concept /kɔnˈsɛpt/ (n)
projekt
  1. een ontwerp, een project

concert /kɔnsˈɛrt/ (n)
konsert
  1. een muziekuitvoering door een orkest etc.

conciërge /kɔn.si.ˈjɛr.ʒə/ /kɔn.ˈʒɛr.ʒə/ (n)
vaktmästare
  1. een huisbewaarder, een toezichter in een gebouw

conclaaf /kɔnklˈaːf/ (n)
konklav
  1. een besloten kerkvergadering van kardinalen waarbij een paus gekozen wordt

concluderen /ˌkɔŋklyˈderən/ (v)
sluta sig till
  2. (overgankelijk) tot een besluit komen

conclusie /kɔŋˈklyzi/ (n)
slutsats

concreet /kɔnˈkret/ (adj)
konkret
  2. in realiteit bestaand

concubine /kˌɔnkybˈinə/ (n)
konkubin
  1.vrouw met wie een man in ongehuwde staat...

concurrentie /kˌɔnkɵɾrˈɛntsi/ (n)
konkurrens
  1.

condensatie /kɔndɛn'zasi/ (n)
kondensation

condensator /kˌɔndənsˈaːtɔr/ (n)
kondensator
  1. elektrische component

conditie /kɔndˈitsi/ (n)
kondition
  1. gezondheidstoestand
  2. voorwaarde

condoom /kɔndˈoːm/ (n)
kondom

condor /kˈɔndɔr/ (n)
kondor
  1. roofvogel uit de Amerikaanse tak van de gierenfamilie

conductantie /kˌɔndɵktˈɑntsi/ (n)
konduktans

conducteur /ˌkɔndʏkˈtør/ (n)
konduktör
  1. een medewerker van de spoorwegen die reizigers op vervoersbewijzen controleert en de orde in de trein of tram dient te bewaren

conferentie /kˌɔnfɪːrˈɛntsi/ (n)
konferens

confetti /kˈɔnfɛtˌi/ (n)
konfetti
  1. felgekleurde papiersnippers

confisqueren /kˌɔnfɪskˈɪːrən/ (v)
konfiskera
  1. van staatswege in beslag nemen

conflict /kˈɔnflɪkt/ (n)
konflikt

conformiteit /kˌɔnfɔrmitˈɛɪt/ (n)
konformitet

confrontatie /kˌɔnfrɔntˈaːtsi/ (n)
konfrontation

confronteren /kˌɔnfrɔntˈɪːrən/ (v)
konfrontera
  1.iemand laten zien wat diegene heeft gedaan

confucianisme /kˌɔnfyʃaːnˈɪsmə/ (n)
konfucianism

congres /kɔŋˈɣrɛs/ /kɔŋˈχrɛs/ (n)
kongress
  1. een grote vergadering van deskundigen op een bepaald vakgebied

conisch /kˈoːnis/ (adj)
konisk
  1. de vorm hebbend van een (afgeknotte) kegel

connotatie /kˌɔnoːtˈaːtsi/ (n)
konnotation
  1. de bijklank of gevoelswaarde van een woord of woordgroep, die tot op zekere hoogte losstaat van de letterlijke betekenis

consensus /kɔnˈsɛnzʏs/ (n)
konsensus

consequentie /kˌɔnsəkvˈɛntsi/ (n)
konsekvens
  1. een noodzakelijk gevolg

conservatief /kɔnzɛrvaˈtif/, /kɔnsɛrvaˈtif/ (adj)
konservativ
  1. vasthoudend aan het oude en vertrouwde

conservatorium /kˌɔnsərvaːtˈoːriˌɵm/ (n)
konservatorium
  1. een school in het hoger onderwijs waar men zich kan laten opleiden tot professioneel musicus, acteur/actrice of danser(es)

conservenblik /kˈɔnsərvˌɛnblɪk/ (n)
konservburk

constant /kɔnstˈɑnt/ (adj)
konstant
  1. Altijd onveranderlijk

constantaan /kˌɔnstɑntˈaːn/ (n)
konstantan

constipatie /kˌɔnstipˈaːtsi/ (n)
förstoppning
  1. verstopping, harde of uitblijvende ontlasting

constructeur /kˌɔnstrɵktˈøːr/ (n)
konstruktör
  1. een ontwerper van constructies

consul /ˈkɔnsʏl/ (n)
konsul
  1. Romeins overheidspersoon
  1. vertegenwoordiger

consulaat /kˌɔnsylˈaːt/ (n)
konsulat
  1.

consulteren /kˌɔnsɵltˈɪːrən/ (v)
konsultera
  1. raadplegen, advies vragen

contact /kɔn.ˈtɑk/ /kɔn.ˈtɑkt/ (n)
kontakt
  1. een toestand waarbij twee voorwerpen elkaar raken
  2. onderlinge communicatie
  3. een contactpersoon
  4. een verbinding van twee elektrische geleidingen
  5. een elektrische schakelaar
  6. de grens tussen stollings- en nevengesteente

contacteren /kˌɔntɑktˈɪːrən/ (v)
kontakta
  1. contact opnemen met

contactlens /kˈɔntɑktləns/ (n)
kontaktlins
  1. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

container /kˈɔntɑjnər/ (n)
container

contaminatie /kˌɔntaːminˈaːtsi/ (n)
förorening
  1. verontreiniging of besmetting met chemische stof of bacterie

context /ˈkɔntɛkst/ (n)
kontext
  1. verband waarin iets zich voordoet

continent /kˌɔntinˈɛnt/ (n)
kontinent
  1. een werelddeel

continu /kˈɔntinˌy/ (adj)
kontinuerlig

continueren /ˌkɔntinyˈweːrə(n)/ (v)
fortsätta
  1. voortzetten

continuïteit /kˌɔntinˌyitˈɛɪt/ (n)
kontinuitet

contrabas /kˈɔntraːbˌɑs/ (n)
kontrabas
  1. het laagstklinkende muziekinstrument van de strijkinstrumenten

contract /kɔnˈtrɑkt/ (n)
kontrakt
  1. een schriftelijk vastgelegde overeenkomst

contractbreuk /kˈɔntrɑktbrˌøːk/ (n)
avtalsbrott
  1.

controle /kɔntrˈoːlə/ (n)
kontroll

controleren /kˌɔntroːlˈɪːrən/ (v)
kontrollera
  1. inspecteren, toezicht houden, onderzoeken, nazien

convenant /kˌɔnvənˈɑnt/ (n)
avsiktsförklaring
  1. een overeenkomst

converseren /kˌɔnvərsˈɪːrən/ (v)
konversera
  1. een geprek voeren

cool /kˈoːl/ (adj)
cool
  1.

copernicium /kˈoːpərnˌisiˌɵm/ (n)
copernicium
  1. scheikundig element met symbool Cn en atoomnummer 112

coproductie /kˌɔproːdˈɵksi/ (n)
samproduktion
  1. een gezamenlijke productie

corduroy /kˈɔrdyrˌoːi/ (adj)
manchester
  1. sterke, geribde stof

correct /kˈɔɾrɛkt/ (adj)
korrekt
  1.

correlatie /kˌɔɾrəlˈaːtsi/ (n)
korrelation
  1. samenhang

corresponderen /kˌɔɾrɛspɔndˈɪːrən/ (v)
brevväxla

corrigeren /ˌkɔriˈʒeːrə(n)/ /ˌkɔriˈʒɪːrə(n)/ (v)
rätta
  1. iets van fouten ontdoen

corrosie /kˌɔɾroːzˈi/ (n)
korrosion
  1. roest, een langzame verbinding met zuurstof

corrupt /kˈɔɾrɵpt/ (adj)
korrupt
  1. met behulp van geschenken, geld e.d. over te halen om zijn plicht, partij, of overtuiging te verzaken

corruptie /kɔɾrˈɵpsi/ (n)
korruption
  1. bedrog vanwege oneerlijkheid

coulomb /kˈʌʊlɔmp/ (n)
coulomb

couplet /kuplˈɛt/ (n)
strof

courant /kʌʊrˈɑnt/ (n)
dagstidning
  1. massamedium

courgette /kurʒˈɛt/ (n)
squash, zucchini
  1. Cucurbita pepo, een groente uit de komkommerfamilie

couscous /kˈʌʊskʌʊs/ (n)
couscous

cowboy /kˈɔʋboːˌi/ (n)
cowboy
  1. veehoeder

cowboyhoed /kˌɔʋboːihˈut/ (n)
cowboyhatt
  1. hoed gedragen door een cowboy

coyote /kˈoːiˌoːtə/ (n)
prärievarg
  1. Canis latrans, roofdier uit de familie van de honden, nauw verwant aan de wolf

coëfficiënt /kˌoːɛfiʃˈɛnt/ (n)
koefficient
  1. een constante factor van een onbekende of van een veranderlijke grootheid

coïtus /kˈoːitˌɵs/ (n)
samlag
  1. geslachtsgemeenschap

coöperatie /kˌoːoːpɪːrˈaːtsi/ (n)
kooperativ
  2. op samenwerking gegronde vereniging of bedrijf

coördinatie /kˌoːɔrdinˈaːtsi/ (n)
samordning
  1. onderlinge afstemming, het coördineren

coördineren /kˌoːɔrdinˈɪːrən/ (v)
koordinera
  1. zo organiseren dat alles en iedereen goed kan samenwerken

craniaal /krˌaːniˈaːl/ (adj)
kranial
  1. met betrekking tot de schedel

creatief /krejaˈtif/ (adj)
kreativ
  1. scheppend vermogen bezittend, met een scheppende geest

creativiteit /krˌeːaːtˌivitˈɛɪt/ (n)
kreativitet
  1. de scheppingsdrang, de vernieuwingsdrang

crediteren /krˌeːditˈɪːrən/ (v)
kreditera
  1. als tegoed boeken

crematorium /krˌeːmaːtˈoːriˌɵm/ (n)
krematorium
  1. centrum voor lijkverbranding

cremeren /kreːmˈɪːrən/ (v)
bränna

creooltaal /krˌeːoːltˈaːl/ (n)
kreolspråk
  1. een taal die is ontstaan doordat bevolkingsgroepen die twee verschillende talen spraken met elkaar in contact kwamen en een nieuwe taal ontwikkelden

creëren /kreˈjeːrə(n)/ (v)
skapa
  1. iets nieuws maken, iets scheppen

criminaliteit /krˌiminˌaːlitˈɛɪt/ (n)
brottslighet
  1. de misdadigheid, het begaan van misdaden

criminologie /krˌiminˌoːloːɣˈi/ (n)
kriminologi
  1. sociologie van misdaad en misdadigheid

crisis /krˈizɪs/ (n)
psykisk kris, kris
  1. een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een stelsel ernstig verstoord raakt

criterium /kriˈterijʏm/ (n)
kriterium
  1. toets, een doorslag gevende reden

croissant /krˌoːɪsˈɑnt/ (n)
croissant, giffel

cruciaal /kryʃˈaːl/ (adj)
avgörande
  1. beslissend, doorslaggevend

cruise /krˈœyzə/ (n)
kryssning
  1. verlofreis met een luxe zeeschip

cryptoanalyse /krˈɪptoːˌaːnaːlˌiɪsə/ (n)
kryptoanalys

crèche /krˈɛʃ/ (n)
dagis
  1. een oppascentrum voor kinderen

culinair /kˌylinˈɛr/ (adj)
kulinarisk
  1. met betrekking tot de kookkunst

cultureel /kʏltyˈrel/ (adj)
kulturell
  1.met betrekking tot cultuur

cultuur /kɵl'tyːr/ (n)
kultur
  1. het patroon van menselijke activiteit en de symbolische structuren, die deze activiteiten een zekere betekenis geven

curiositeit /kˌyriˌoːzitˈɛɪt/ (n)
kuriositet
  1.iets merkwaardigs

curium /kˈyriˌɵm/ (n)
curium

curling /kˈɵrlɪŋ/ (n)
curling
  1. een precisiesport die lijkt op bowls, jeu de boules en bocce, die op ijs gespeeld wordt gespeeld met zware stenen in plaats van metalen (of plastic) ballen

cursief /kɵrsˈif/ (adj)
kursiv
  1.

cursiveren /kˌɵrsivˈɪːrən/ (v)
kursivera
  1. met schuine letters drukken

cursus /kˈɵrsɵs/ (n)
kurs

curve /kˈɵrvə/ (n)
kurva, krok, sväng

cyanose /sˌiaːnˈoːsə/ (n)
cyanos
  1. blauw verkleurde huid meestal als gevolg van een zuurstoftekort

cyberaanval /sˈibɪːrˌaːnvɑl/ (n)
cyberattack

cybernetica /sˌibərnˈeːtikˌaː/ (n)
cybernetik
  1. wetenschap van de besturing van systemen

cycloop /sɪklˈoːp/ (n)
cyklop

cyclus /sˈɪklɵs/ (n)
cykel
  1. een terugkerende, regelmatige reeks

cynisch /ˈsinis/ (adj)
cynisk

cyrillisch /sɪˈrɪlɪs/ (adj)
kyrillisk
  1. betrekking hebbend op een alfabet

cyste /sˈɪstə/ (n)
cysta
  1.

cystoscopie /sˌɪstɔskoːpˈi/ (n)
cystoskopi
  1. kijkonderzoek van de blaas

cytoplasma /ˌsitɔˈplɑsma/ (n)
cytoplasma

cytoskelet /ˈsitoskəˌlɛt/ (n)
cellskelett
  1.

cytosol /ˈsitɔzɔl/ (n)
cytosol
  1

d'r /dər/ (possessivePronoun)
henne
  1. clitische vorm van haar, bezit aanduidend door een 3e persoon vrouwelijk enkelvoud

daad /daːt/ (n)
dåd
  1. bewust gepleegde handeling

daar /daːr/ (adv)
där
  1. op die plaats

daar /daːr/ (conjunction)
där
  1. omdat

daaromheen /dˌaːrɔmhˈeːn/ (adv)
däromkring

daciet /daˈsit/ (n)
dacit
  1. vulkanisch stollingsgesteente.

dadel /daːdˈɛl/ (n)
dadel
  1. een vrucht van de dadelpalm

dader /ˈdadər/ (n)
förövare
  1. iemand die iets (slechts) gedaan heeft

dag /dɑx/ /dɑχ/ (interjection)
hej
  1. ontmoetingsgroet
hej då
  2. afscheidsgroet

dag /dɑx/ /dɑχ/ (n)
dag, dygn
  1. tijd waarin een hemellichaam volledig om zijn as draait
  2. tijd tussen zonsop- en zonsondergang

dagblad /dˈɑxblɑt/ (n)
dagstidning
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

dagboek /dɑxbˈuk/ (n)
dagbok

dagelijks /dˈaːɣələks/ (adv)
daglig
  1. iedere dag

dageraad /dˌaːɣɪːrˈaːt/ (n)
dagbräckning
  1. het aanbreken van de nieuwe dag, de tijd net voor zonopkomst

dagpauwoog /dˌɑxpʌʊˈoːx/ (n)
påfågelöga

dagvaarden /dˈɑɣvaːrdən/ (v)
instämma
  1. voor een rechtszitting oproepen

dagvaarding /dˈɑɣvaːrdˌɪŋ/ (n)
stämning
  1. een oproep om voor een rechtbank te verschijnen

dak /dɑk/ (n)
tak
  1. het deel dat een gebouw aan de bovenkant bedekt en bescherming biedt tegen het weer

dakdekker /dˈɑɡdɛkər/ (n)
halmtäckare
  1.

dakgoot /dɑkɣˈoːt/ (n)
hängränna
  1. een langgerekte bakvormige of halfronde constructie voor het afvoeren van (regen)water dat van het dak komt

dakpan /dˈɑkpɑn/ (n)
taktegel
  1. elkaar overlappende stenen of betonnen elementen waarmee een schuin dak lekdicht gedekt wordt

daktaal /dɑktˈaːl/ (n)
takspråk
  1. taal die sterk lijkt op een andere taal die wordt gesproken binnen hetzelfde gebied maar door een kleiner deel van de bevolking.

dal /dɑl/ (n)
dal
  1. een laagte in een heuvel- of bergstreek

dalen /dˈaːlən/ (v)
falla
  1. naar beneden gaan

daling /dˈaːlɪŋ/ (n)
minskning
  1. het dalen, het lager worden

dalmatiër /dˈɑlmaːʃər/ (n)
dalmatin

dam /dˈɑm/ (n)
damm
  1,2 een waterkering

damast /dˈaːmɑst/ (n)
damast
  1. weeftechniek, waarbij tekeningen aangebracht worden op een achtergrond van dezelfde kleur

dame /daːmə/ (n)
dam
  1. beschaafde vrouw
dam, drottning
  2. koningin in het schaakspel

dames en heren /dˈaːməs ɛn hˈɪːrən/ (n)
mina damer och herrar
  1.

dames gaan voor /dˈaːməs ɣˈaːn vˈɔːr/ (phraseologicalUnit)
damerna först
  1. etiquetteregel

damhert /dˈɑmhɛrt/ (n)
dovhjort
  1. Dama dama, behoort tot de familie Cervidae, hert met een breed plat gewei, een bedreigd zoogdier

dammen /ˈdɑ.mə/ (v)
damspel
  1. het damspel spelen

damp /dɑmp/ (n)
ånga
  1. de gasvormige toestand van een stof, de toestand die ontstaan is door verdamping

damspel /dɑmspˈɛl/ (n)
damspel
  1. een bordspel gespeeld op een bord met honderd vlakken met stenen die alleen diagonaal verzet kunnen worden

dan /dˈɑn/ (adv)
alltså
  1. toekomstig tijdstip

dan /dˈɑn/ (conjunction)
än
  1. na een vergrotende trap van een bijvoeglijk naamwoord of van een bijwoord.

dan wel /dˈɑn ʋˈɛl/ (conjunction)
eller

dank /dɑŋk/ (n)
tack
  1. een goede gezindheid jegens iemand voor bewezen diensten

dank u /ˈdaŋ.kə/ /ˈdɑŋ.ky/ (phraseologicalUnit)
tack, tackar
  1. een uitdrukking van dank

dankbaar /dˈɑŋkbaːr/ (adj)
tacksam
  1. erkentelijk voor ontvangen hulp

dankbaarheid /dˈɑŋkbaːrhˌɛɪt/ (n)
tacksamhet
  1. het dankbaar zijn

danken /dɑŋkən/ (v)
tacka

dankzij /dɑŋkzˈɛɪ/ (preposition)
tack vare
  1. door de positieve werking van

dans /dɑns/ (n)
dans
  1. een verzameling sierlijke bewegingen

dansen /ˈdɑnsən/ (v)
dansa
  1. ritmisch bewegen

danser /'dɑnsər/ (n)
dansare
  1. mannelijk persoon die danst

danseres /dɑnsə'rɛs/ (n)
dansös
  1. een vrouwelijk persoon die danst

dansleraar /dˈɑnslərˌaːr/ (n)
danslärar
  1. iemand die op een dansschool dansles geeft

dapper /ˈdɑpər/ (adj)
modig
  geen angst voor gevaar tonend

dar /dˈɑr/ (n)
drönare
  1. mannelijke bij

darm /dɑrm/ (n)
tarm
  1. onderdeel van het spijsverteringsstelsel tussen de maag en de anus

darmflora /dɑrmflˈoːraː/ (n)
tarmflora
  1. de micro-organismen in het maag-darmkanaal

darmstadtium /dˈɑrmstɑtˌiɵm/ (n)
darmstadtium

das /dɑs/ (n)
grävling
  1. marterachtig roofdier

dashboard /dˈɑʃboːˌɑrt/ (n)
instrumentbräda
  1. Instrumentenbord

dat /dˈɑt/ (conjunction)
som
  1. een voegwoord dat een lijdend-voorwerpszin inluidt

dat /dˈɑt/ (demonstrativePronoun)
att
  1. wijst iets aan dat zich in een afstand van de spreker bevindt

dat /dˈɑt/ (relativePronoun)
som
  1. beperkend in een bijzin die het nog niet geheel bekende antecedent nader bepaalt

daten /dˈaːtən/ (v)
gå ut med
  1. meerdere dates, afspraakjes maken met iemand.

dateren /daːtˈɪːrən/ (v)
datera
  1. de datum van ontstaan bepalen

datief /'datif/ (n)
dativ
  de derde van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen

datsja /dˈɑtʃaː/ (n)
datja
  1. Russisch buitenverblijf

datum /ˈdatʏm/ (n)
datering
  1. een tijdsaanduiding die bestaant uit een dag(nummer), een maand en een jaar

dauphin /dˈʌʊphɪn/ (n)
dauphin

dauw /dˈʌʊ/ (n)
dagg

de /dˈə/ (article)
-en, -et
  1. (de) wordt gebruikt voor mannelijke en vrouwelijke zelfstandige naamwoorden in het enkelvoud en altijd voor het meervoud, waarbij het een specifieke persoon of ding aanduidt in plaats van het algemene geval

de handdoek in de ring werpen /də hɑndˈuk ɪn də rˈɪŋ ʋˈɛrpən/ (phraseologicalUnit)
kasta in handduken
  1. het opgeven

de koe bij de hoorns vatten /də kˈu bɛɪ də hˈɔːrns vˈɑtən/ (v)
ta tjuren vid hornen
  1. een lastige kwestie voortvarend en vastberaden aanpakken

de mens is voor de mens een mens /də mˈɛns ɪs vɔːr də mˈɛns ən mˈɛns/ (phraseologicalUnit)
människan som en människa mot människor
  1. mensen zijn de belangrijkste vijanden van mensen

de teerling is geworpen /də tˈɪːrlɪŋ ɪs ɣəʋˈɔrpən/ (phraseologicalUnit)
tärningen är kastad
  1. een stap is genomen waarvan geen terug is

debat /dˈeːbɑt/ (n)
debatt

debugger /dˈeːbɵɣər/ (n)
avlusare

debuteren /dˌeːbytˈɪːrən/ (v)
debutera
  1. voor de eerste keer doen

decameter /dˈeːkaːmˌeːtər/ (n)
dekameter
  1.

december /deːsˈɛmbər/ (n)
december
  1. de twaalfde en laatste maand van het jaar

decimeren /dˌeːsimˈɪːrən/ (v)
decimera
  1.sterk in aantal terugbrengen, gewoonlijk door afslachting

decimeter /ˈdesiˌmetər/ (n)
decimeter
  1. een lengtemaat met een waarde van één tiende meter

declinatie /dekliˈna(t)si/ (n)
deklination
  3

decoderen /dˌeːkoːdˈɪːrən/ (v)
dechiffrera
  1. uit code overbrengen in gewone taal

decolleté /dˌeːkɔlətˈeː/ (n)
dekolletage
  1. laag uitgesneden halslijn bij vrouwenkleding

deconfiture /dˌeːkɔnfitˈyrə/ (n)
konkurs
  2. faillissement, bankroet

deeg /dex/ (n)
deg

deegroller /dˈeːɣrɔlər/ (n)
kavel
  1. een rol om deeg uit te rollen

deel /ˈdeːl/ (n)
del
  1. een afsplitsing van een geheel
  2. één uit een reeks

deelnemen /ˈdelnemə(n)/ (v)
delta, deltaga
  1. meedoen, meevoelen

deelnemer /dˈeːlnəmər/ (n)
deltagare
  1. iemand die meedoet aan een wedstrijd of ander evenement

deeltal /dˈeːltɑl/ (n)
dividend

deelteken /deːltˈeːkən/ (n)
divisionstecken
  1. symbool om deling aan te duiden

deeltje /dˈeːltʲə/ (n)
partikel

deeltjesfysica /dˌeːltʲɛsfˈizikˌaː/ (n)
partikelfysik

deeltjesversneller /dˈeːltʲɛsfˌɛrsnɛlər/ (n)
partikelaccelerator

deelwoord /dˈeːlʋɔːrt/ (n)
particip

deemstering /dˈeːmstərˌɪŋ/ (n)
skymning
  1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

defectief /dˌeːfɛktˈif/ (adj)
defektiv
  1. van iets dat het gebreken vertoont

defenestreren /dˌeːfənɛstrˈɪːrən/ (v)
defenestrera
  1. uit het raam gooien

definitie /dˌeːfinˈitsi/ (n)
definition
  1. een omschrijving of bepaling van de essentiële aard van iets

definiëren /dˌeːfiniˈɪːrən/ (v)
definiera

deflatie /dɛflˈaːtsi/ (n)
deflation
  1. het vallen van het prijspeil waardoor het geld in waarde toeneemt
  2. proces waarbij gesteenten door de wind worden afgesleten

degelijk /dˈeːɣələk/ (adj)
pålitlig
  1. goed tegen een stootje kunnend
  2. (van personen) eerlijk, oprecht, net in zijn manieren

dek /dɛk/ (n)
däck
  1. een verdieping op een schip

dekbed /dˈɛkbɛt/ (n)
täcke
  1. een dikke gevulde deken meestal bestaande uit 2 aan elkaar genaaide lakens, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap

deken /dekə(n)/ (n)
täcke
  1. een (vaak dik) doek, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap

dekken /ˈdɛkən/ (v)
täcka
  1.
  5. paren
duka
  2. de tafel dekken

dekking /dˈɛkɪŋ/ (n)
gömma

deksel /dˈɛksəl/ (n)
lock
  1. een voorwerp om een hol open lichaam mee af te dekken

delegatie /dˌeːləɣˈaːtsi/ (n)
delegation
  1. afvaardiging
  3. schuldoverneming

delen /'de.lə(n)/ (v)
dela, dividera
  2. in meer dan één stuk snijden of hakken

deler /dˈeːlər/ (n)
divisor

deling /dˈeːlɪŋ/ (n)
division
  1. een wiskundige bewerking op twee getallen

delta /dˈɛltaː/ (n)
delta

democraat /dˌeːmɔkrˈaːt/ (n)
demokrat

democratie /demokraˈ(t)si/, /demokrɑˈsi/ (n)
demokrati

democratisch /dˌeːmɔkrˈaːtis/ (adj)
demokratisk
  1. in overeenstemming met de principes van een democratie

democratiseren /dˌeːmɔkrˌaːtizˈɪːrən/ (v)
demokratisera

demografie /dˌeːmɔɣraːfˈi/ (n)
demografia
  1. de studie van alles wat de omvang, samenstelling en spreiding van een bepaalde bevolkingsgroep en de veranderingen hierin betreft

demonstreren /dˌeːmɔnstrˈɪːrən/ (v)
demonstrera

demystificeren /dˌeːmɪstˌifisˈɪːrən/ (v)
avmystifiera
  1. minder geheimzinnig maken

den /dˈɛn/ (n)
tall
  1. Pinus soort naaldboom

dendriet /dɛndrˈit/ (n)
dendrit

dendrologie /ˌdɛn.dro.loˈɣi/ /ˌdɛn.dro.loˈχi/ (n)
dendrologi
  1. de studie van bomen, heesters en andere houtachtige planten

denken /ˈdɛŋkə(n)/ (v)
tänka
  1. een oplossing zoeken
anse, tycka, tänka
  3. een bepaalde mening toegedaan zijn

dennenappel /dˈɛnənˌɑpəl/ (n)
kotte

dennenwolfsklauw /dˈɛnɛnʋˌɔlfsklʌʊ/ (n)
lopplummer

deportatie /dˌeːpɔrtˈaːtsi/ (n)
deportation

depot /dˈeːpɔt/ (n)
förråd
  1. bewaarplaats
  1. bezinksel

depressie /dɛprˈɛsi/ (n)
depression
  1. ziekelijke neerslachtigheid
  2. gebied met lage luchtdruk
  3. langdurige inzinking in de economische ontwikkeling

deprimerend /dˌɛprimˈɪːrənt/ (adj)
deprimerande
  1. somber makend; depressie veroorzakend

derde /ˈdɛrdə/ (n)
tredjedel
  1. door drie gedeeld iets

derde /ˈdɛrdə/ (ordinalAdjective)
tredje
  1. betrekking hebbend op nummer drie in een rij

derde persoon /dˈɛrdə pɛrsˈoːn/ (n)
third person

dermatitis /dˈɛrmaːtˌitɪs/ (n)
dermatit
  1. huidontsteking

dermatoloog /dˈɛrmaːtˌoːloːx/ (n)
dermatolog
  1. Huidspecialist

dertien /dɛrtˈin/ (cardinalNumeral)
tretton
  1. het getal 13

dertiende /dˈɛrtində/ (ordinalAdjective)
trettonde

dertig /dˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettio
  1. het getal 30

desambigueren /dˌeːzɑmbˌiɣyˈɪːrən/ (v)
klargöra
  1. eenduidig maken, van zijn dubbelzinnigheid ontdoen

deserteren /dˌeːzərtˈɪːrən/ (v)
desertera

desinformatie /dˌeːzɪnfɔrmˈaːtsi/ (n)
desinformation
  1. onjuiste verstrekte informatie

desoxyribonucleïnezuur /dˌeːzɔksˌiribˌoːnɵkləˌɪnəzˈyr/ (n)
dNA, deoxiribonukleinsyra

despoot /dɛspˈoːt/ (n)
despot

despotisme /dˌɛspoːtˈɪsmə/ (n)
despoti

dessert /dˈɛsɛrt/ (n)
efterrätt

detail /de'taj/ (n)
detalj
  1. onderdeel, kleinigheid

detecteren /dˌeːtɛktˈɪːrən/ (v)
upptäcka
  2. ergens een signaal van door middel van apparatuur opvangen

detectiveverhaal /detɛkˈtivəvərˌhal/ (n)
deckare
  1. genre misdaadverhalen

detector /dˈeːtɛktˌɔr/ (n)
detector
  1. detector

detineren /dˌeːtinˈɪːrən/ (v)
gripa
  1. iemand van staatswege gevangen houden

deugd /døxt/ (n)
dygd
  1. iets dat goed is in zedelijk opzicht

deugdzaam /dˈøːxdzaːm/ (adj)
dygdesam
  1.

deuk /døk/ (n)
buckla, bula
  1. vervorming van het oppervlak van een voorwerp in de vorm van een put of uitholling, meest veroorzaakt door botsing met een ander voorwerp

deur /døːr/ (n)
dörr
  1. een afsluiting van een toegang tot een ruimte, gemaakt van hout, metaal of kunststof

deurbel /døːrbˈɛl/ (n)
dörrklocka
  1. een instrument waarmee bezoekers aangeven dat ze aan de deur staan

deurknop /dˈøːrknɔp/ (n)
dörrhandtag
  1. een handvat waarmee een deur wordt geopend of gesloten

deurmat /dˈøːrmɑt/ (n)
dörrmatta
  1. een kleine mat, waarop men bij de deur de schoenen kan afvegen

deuterium /dœyˈterijʏm/ (n)
deuterium
  1. een isotoop van waterstof

devies /deːvˈis/ (n)
valspråk
  1. wordt een korte tekst verstaan, die de bedoeling van iets weergeeft

deze /dˈeːzə/ (demonstrativePronoun)
de här
  1. aanduiding voor dichtbijzijnde dingen, dieren of mensen

deïsme /deʲɪsmə/ (n)
deism

diabetes /dˌiaːbˈeːtəs/ (n)
diabetes
  1. stofwisselingsziekte waarbij het lichaam geen of te weinig insuline produceert

diadeemmeerkat /dˈiaːdˌeːmɪːrkˌɑt/ (n)
diademmarkatta
  1.

diagnose /dijaɣˈnozə/, /dijɑɣˈnozə/ (n)
diagnos
  1. vaststelling van een ziekte

diagnosticeren /'dɪɑɣnɔstɪ'seːrə(n)/ (v)
diagnostisera
  1. een diagnose stellen, de oorzaak van een probleem achterhalen

diagonaal /diɑgo'nal/ (adj)
diagonal

diagonaalmatrix /dˈiaːɣˌoːnaːlmˌɑtrɪks/ (n)
diagonalmatris
  een vierkante matrix waarvan alle elementen buiten de hoofddiagonaal (↘) 0 zijn

diagram /dˈiɑɣrˌɑm/ (n)
diagram
  1. een symbolische en grafische voorstelling van een aantal zaken en hun onderling verband

diaken /dˈiaːkən/ (n)
diakon

dialect /diaˈlɛkt/ (n)
dialekt, folkmål
  1. een variant van een taal met kenmerkende grammaticale, fonologische en andere kenmerken

dialectiek /dˌiaːlɛktˈik/ (n)
dialektik

dialectologie /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈɣi/ /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈχi/ (n)
dialektologi
  1. de wetenschap die regionale verschillen tussen taalvariëteiten bestudeert

dialoog /dˈiaːlˌoːx/ (n)
dialog

diamant /dˌiaːmˈɑnt/ (n)
diamant
  1. een uiterst hard, doorzichtig mineraal met kubische symmetrie dat uit koolstof bestaat
  2. een edelsteen gesneden uit [1]

diameter /dˈiaːmˌeːtər/ (n)
diameter
  1. middellijn

diarree /diɑ're/ (n)
diarré
  1. een darmstoornis die dunne ontlasting veroorzaakt

diatomeeën /ˌdiatoˈmeə(n)/ (n)
kiselalgerna
  1.

diatomen /ˌdiaˈtomə(n)/ (n)
kiselalgerna
  1.

dicht /dˈɪxt/ (adj)
tät
  1. compact

dichter /dˈɪxtər/ (n)
poet, diktare
  1. iemand die poëtische kunst voortbrengt

dichtheid /dˈɪxtɛɪt/ (n)
densitet
  1. compactheid

dictator /dɪktˈaːtɔr/ (n)
diktator
  1. iemand die als enige de macht in een land in handen heeft

dictatuur /dˌɪktaːtˈyr/ (n)
diktatur
  1. staatsvorm waarbij de macht vrijwel volledig in handen van één of enkele personen ligt

dictee /dɪk'te/ (n)
diktamen
  1. een tekst die wordt gedicteerd en door andere personen wordt opgeschreven als toets in het correct spellen

dicteren /dɪktˈɪːrən/ (v)
diktera

didgeridoo /dˌɪdɣɪːridˈoː/ (n)
didgeridoo
  1. Australisch, houten blaasinstrument afkomstig van de Aboriginals

didymium /diˈdimijʏm/ (n)
didym
  1. scheikundige stof

die /dˈi/ (demonstrativePronoun)
de
  1. wijst iets aan dat zich niet in de onmiddellijke nabijheid van de spreker bevindt

dieet /diˈeːt/ (n)
diet
  1. een aanpassing in het eet- en voedingspatroon

dief /dif/ (n)
tjuv

diefstal /dˈifstɑl/ (n)
stöld
  1. het zich onrechtmatig toe-eigenen van goederen of andere bezittingen die aan een ander toebehoren

dienblad /dˈinblɑt/ (n)
bricka

dienen /ˈdinən/ (v)
tjäna

dienstplicht /dˈinstplɪxt/ (n)
värnplikt
  1. verplichting om ergens te werken

diep /dip/ (adj)
djup
  1. waar de bodem ver naar beneden is

diepte /'diptə/ (n)
djup
  1. de mate waarin iets diep is

dier /diːr/ (n)
djur
  1. met zintuigen uitgerust meercellig organisme dat zijn energie verkrijgt uit andere dierlijke of plantaardige organismen

dierenarts /dˈirənˌɑrts/ (n)
veterinär
  1. arts voor dieren, met name kleine huisdieren

dierentuin /ˈdiːrə(n)ˌtœʏ̯n/ /ˈdiːrə(n)ˌtœːn/ (n)
djurpark, Zoo
  1. een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren.

diergeneeskunde /dˈirɣənˌeːskɵndə/ (n)
veterinärmedicin
  1. de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van dierziektes

dierkunde /dˈirkɵndə/ (n)
zoologi
  1. de wetenschap die de dieren bestudeert.

dieselmotor /dˈizɛlmˌoːtɔr/ (n)
dieselmotor

differentiaalvergelijking /dˈɪfɪːrˌɛnʃaːlvˌɛrɣəlˌɛɪkɪŋ/ (n)
differentialekvation
  vergelijking voor een functie waarin een of meer van de afgeleiden van die functie voorkomen

differentieel /dˌɪfɪːrənʃˈeːl/ (n)
differential

difterie /dˌɪftərˈi/ (n)
difteri
  1. infectieziekte

diftong /ˈdɪftɔŋ/ (n)
diftong
  1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

digestief /dˌiɣɛstˈif/ (adj)
digestiv
  1. met betrekking tot de spijsvertering

digestief /dˌiɣɛstˈif/ (n)
digestiv
  1. middel dat

digitaliseren /dˌiɣitˌaːlizˈɪːrən/ (v)
digitalisera

dij /dɛj/ (n)
lår
  1. het deel van het menselijk been tussen heup en knie

dijbeen /dɛɪbˈeːn/ (n)
lårben

dijk /dˈɛɪk/ (n)
vall
  1. een waterkering ter bescherming van het achterliggende land

dikwijls /dˈɪkʋɛɪls/ (adv)
ofta

dilemma /dɪ'lɛmɑ/ (n)
dilemma
  moeilijke keuze

dille /dˈɪlə/ (n)
dill
  1. een schermbloemige plant, een kruid met een verfijnde smaak

dimensie /dimˈɛnsi/ (n)
dimension
  1. afmeting in een bepaalde richting
  2. parameter van een wiskundige ruimte
  3. categorie waarin een fysische grootheid valt

dimorfisme /dˌimɔrfˈɪsmə/ (n)
dimorfism

diner /dinˈeː/ (n)
diné
  2. feestmaal met gasten

ding /ˈdɪŋ/ (n)
sak, ting
  1. voorwerp

dingo /dˈɪŋoː/ (n)
dingo
  1. Canis lupus dingo, een Australische wilde hond

dinosaurus /ˌdinoˈsʌʊrəs/ (n)
dinosaurie
  1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben

dinsdag /ˈdɪnzdɑx/ (n)
tisdag
  1. een dag van de week die na maandag en voor woensdag komt

diode /diˈoːdə/ (n)
diod

diploma /dɪplˈoːmaː/ (n)
diplom
  1. een bewijs van bevoegdheid

diplomaat /dˌɪploːmˈaːt/ (n)
diplomat
  1. iemand die in het buitenland zorgt voor de politieke relaties met zijn eigen land

diplomatie /dˌɪploːmˈaːtsi/ (n)
diplomati
  1. de kunst en de kunde van het voeren van overleg

diplomatiek /dˌɪploːmaːtˈik/ (adj)
diplomatisk
  1. betrekking hebbende op de diplomatie

diploïd /diploˈit/ (adj)
diploid
  1.

dirigent /dˌiriɣˈɛnt/ (n)
dirigent
  1. een leider van een orkest, koor of ander muziekgezelschap

discografie /dˌɪskɔɣraːfˈi/ (n)
diskografi
  1. beschrijvend overzicht van de elpee's of cd's van een artiest of muziekgroep

discotheek /dˌɪskɔtˈeːk/ (n)
diskotek

discreet /dɪskrˈeːt/ (adj)
diskret
  1. zonder aandacht te trekken , onopvallend

discrepantie /dˌɪskrəpˈɑntsi/ (n)
diskrepans
  1. een onderlinge afwijking

discretie /dɪskrˈeːtsi/ (n)
diskretion
  1. bescheidenheid of kiesheid
  2. geheimhouding

discus /ˈdɪskʏs/ (n)
diskus
  1. een zware werpschijf die gebruikt wordt bij de atletische sport discuswerpen.

discussie /dɪskˈɵsi/ (n)
diskussion
  1. een gedachtewisseling waarbij doorgaans verschillende meningen worden uitgewisseld

discussiëren /dˌɪskɵsiˈɪːrən/ (v)
diskutera

discuswerpen /dˈɪskɵsʋˌɛrpən/ (n)
diskus
  1. een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen

disjunctie /dɪʃˈɵnksi/ (n)
disjunktion

dissel /dɪsəl/ (n)
däxel, skarvyxa
  3. houtbewerkingsbijl

dissertatie /dˌɪsərtˈaːtsi/ (n)
dissertation

dissonantie /dˌɪsoːnˈɑntsi/ (n)
dissonans

distaal /dɪstˈaːl/ (adj)
distal
  1. naar het einde van de ledematen toe

distel /dˈɪstəl/ (n)
tistel

distilleren /dˌɪstɪlˈɪːrən/ (v)
destillera
  1. afzonderen van een gezuiverd product door het verhitten van een mengsel en afkoelen van de dampen

distributie /dˌɪstribˈytsi/ (n)
distribution
  1. verdeling, verspreiding

district /dˈɪstrɪkt/ (n)
distrikt
  1. het gebied van een lokale overheid

dit /dˈɪt/ (demonstrativePronoun)
den här, denna

dividend /dˈividənt/ (n)
dividendo
  1. uitkering van (een deel van de) winst aan de aandeelhouders van een onderneming

dobbelsteen /dˌɔbɛlstˈeːn/ (n)
tärning
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

dochter /ˈdɔxtər/ (n)
dotter
  1. een vrouwelijk kind

doctor /ˈdɔktɔr/ (abbreviation)
doktor
  1. een academicus die een goedgekeurd proefschrift heeft geschreven

doctrine /dɔktrˈinə/ (n)
doktrin
  1. een verzameling leerstellingen of dogmas die niet ter discussie staan

document /dˌoːkymˈɛnt/ (n)
dokument
  1. een verzameling gegevens

documentair /dˌoːkyməntˈɛr/ (adj)
dokumentarisk

documentaire /dˌoːkyməntˈɛːrə/ (n)
dokumentär
  1. een op waarheid beruste film

documentatie /dokymɛn'taʦi/ (n)
dokumentation
  1. geschreven materiaal dat een bepaald onderwerp om- en beschrijft

documenteren /dˌoːkyməntˈɪːrən/ (v)
dokumentera
  1. onderbouwen, staven

dode /dˈoːdə/ (n)
död
  1. iemand die dood is, een gestorvene, overledene

dodelijk /'do:dələk/ (adj)
dödlig
  1. de dood veroorzakend

doden /ˈdo.də(n)/ (v)
döda, avliva, dräpa, mörda, assasinera
  1. iemand van het leven beroven.

dodendans /dˈoːdəndˌɑns/ (n)
dödsdans
  1. dans van De Dood

doedelzak /ˈdudɔɫˌzɑk/ /ˈdudəlˌzɑk/ (n)
säckpipa
  1. een rietinstrument waarbij het riet indirect bespeeld wordt via een luchtzak

doek /dˈuk/ (n)
ridå
  4. gordijn

doel /ˈdul/ (n)
mål
  1. het punt waarop men zich richt

doellat /dˈullˌɑt/ (n)
ribba
  1. de balk aan de bovenkant van een (voetbal)doel

doellijn /dˈullˌɛɪn/ (n)
förlängd mållinje
  1. de lijn die het doel scheidt van de rest van het veld

doelman /dˈulmˌɑn/ (n)
målvakt

doelmatig /dul'matəx/ (adj)
rationell

doelpunt /dˈulpˌɵnt/ (n)
mål

doen /dˈun/ (v)
göra
  1. een actie ondernemen

doerian /dˈuriˌɑn/ (n)
durian
  1. een boom met zeer smakelijke maar stinkende vruchten

dogma /'dɔɣma/ (n)
dogm
  1. een vastomlijnd geloofsartikel dat aan geen beredenering meer is onderworpen

dok /dˈɔk/ (n)
docka
  2. droogzetinrichting voor schepen
hamnbassäng
  3 laad- en loshaven

doka /dˈoːkaː/ (n)
mörkrum
  1. kamer zonder daglicht waarin foto's kunnen worden ontwikkeld en afgedrukt

dol /dɔl/ (n)
årtull
  2.een U-vormig steunpunt waarin een roeispaan rust

dolce far niente /dˈɔlsə fˈɑr nˈintə/ (phraseologicalUnit)
behaglig sysslolöshet

dolfijn /dɔlˈfɛɪ̯n/ /dɔlˈfɛːn/ /dɔɫˈfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛːn/ /ˈdɔɫfɛɪ̯n/ (n)
delfin
  1. walvisachtig zoogdier, slank met zeer gladde huid, een horizontale staartvin en een hoge sikkelvormige rugvin

dolk /dˈɔlk/ (n)
dolk

dollar / ˈdɔlɑr / (n)
dollar
  1. munt en munteenheid

dom /dɔm/ (adj)
dum, fånig
  1. van weinig verstand getuigend

dom /dɔm/ (n)
dom
  1. hoofdkerk van een bisdom
  2. bolvormig dak

domesticatie /dˌoːmɛstikˈaːtsi/ (n)
domesticering

domiciliëring /dˌoːmisˌiliˈɪːrɪŋ/ (n)
stående överföring
  2. automatische overschrijving van geldbedragen door de bank laten verrichten

dominant /dˌoːminˈɑnt/ (n)
dominant
  2. vijfde trede van toonladder

dominantie /dˌoːminˈɑntsi/ (n)
dominans
  1. overheersing

domineren /domiˈnɪːrə(n)/ (v)
dominera
  1. het meest nadrukkelijk op de voorgrond treden

dommelen /dˈɔmələn/ (v)
dåsa
  1. half in slaap zijn

donatie /doːnˈaːtsi/ (n)
donation
  1. een schenking

donder /dˈɔndər/ (n)
åska, dunder
  1. een zeer luid geluid bij onweer

donderdag /ˈdɔndərˌdɑx/ (n)
torsdag
  1. een dag van de week die na woensdag en voor vrijdag komt

donderdagavond /dˈɔndərdˌaːɣaːvˌɔnt/ (adv)
torsdagskväll
  1. de latere uren van de donderdag

donderen /ˈdɔndərə(n)/ (v)
dundra
  1. het weerklinken van luid gerommel ten gevolge van bliksemontlading.
  2. op luide en barse toon een bevel geven of zijn ongenoegen uiten.

donderslag /'dɔndərslɑx/ (n)
åskknall
  1. de luide knal die het inslaan van de bliksem veroorzaakt

donker /ˈdɔŋkər/ (adj)
mörk
  1. zonder licht

dons /dˈɔns/ (n)
fjun
  1. fijne veren die onder de taaiere buitenveren zitten, vaak gebruikt als vulstof voor kussens, dekbedden en slaapzakken

dood /doːt/ (n)
död
  1. de toestand na het leven
  2. skeletvormige figuur, vaak met zeis, die bovengenoemde toestand personifieert

doodbloeden /dˈoːdbludən/ (v)
förblöda
  1. door bloedverlies het leven verliezen

doodgaan /ˈdotxan/ (v)
dö
  1. het leven verlaten

doodgeboren /dˌoːdɣəbˈoːrən/ (adj)
dödfödd
  1. bij de geboorte al overleden

doodgraver /dˈoːdɣraːvər/ (n)
dödgrävare
  1. (beroep) persoon

doodseskader /dˈoːdsɛskˌaːdər/ (n)
dödspatrull

doodskist /doːdskˈɪst/ (n)
likkista

doodslag /dotslɑx/ (n)
dråp
  1. het opzettelijk maar zonder voorbedachten rade beroven van het leven van een ander

doodsoorzaak /dˌoːdsɔːrzˈaːk/ (n)
dödsorsak
  1.

doodstraf /dˈoːtstrɑf/ (n)
dödsstraff
  1. als straf gedood worden

doodvonnis /doːdvˈɔnnɪs/ (n)
dödsdom
  1. juridisch
  2. figuurlijk

doof /doːf/ (adj)
döv
  1. niet of minder goed tot horen in staat zijn

doofheid /dˈoːfhɛɪt/ (n)
dövhet

dooi /dˈoːj/ (n)
tö
  1. smelten

dooien /'dojə(n)/ (v)
smälta
  1. het stijgen van de buitentemperatuur boven het vriespunt waardoor alle ijs en sneeuw begint te smelten

dooier /dˈoːjər/ (n)
äggula, gula

doolhof /dˈoːlhɔf/ (n)
labyrint
  1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

doop /dˈoːp/ (n)
dop
  1. plechtige besprenkeling of onderdompeling waarmee iemand tot een kerk gaat behoren

doopsel /dˈoːpsəl/ (n)
dop
  1. de doop

doopvont /dˈoːpvɔnt/ (n)
dopfunt
  1. een bekken voor de bediening van de doop en het bewaren van het doopwater in een kerkgebouw

door /ˈdoːr/ (preposition)
genom, igenom
  3. in
  6. als achterzetsel: doorheen

doorbraak /dɔːrbrˈaːk/ (n)
genombrott
  2. een cruciale ontdekking

doorgaan /ˈdoːrɣan/ /ˈdɔːrχan/ (v)
fortsätta
  1. niet stoppen

doorn /dˈɔːrn/ (n)
törne, tagg
  1. scherp uitsteeksel aan een plant

doornappel /dˈɔːrnɑpəl/ (n)
spikklubba
  1. Datura stramonium, een zeer giftige plant die hallucinogene alkaloïden bevat

doorsnede /dɔːrsnˈeːdə/ (n)
tvärsnitt
  1. doorsnijvlak

doos /doːs/ (n)
låda, ask
  1. een veelal kartonnen balkvormig opslagmiddel
dass, toa
  5. informele naam voor toilet

dopamine /dˌoːpaːmˈinə/ (n)
dopamin
  1.

dopen /dˈoːpən/ (v)
döpa
  2. iemand ritueel met water besprenkelen of erin onderdompelen en zodoende tot een geloof toelaten
nämna
  3. een naam geven

doping /dˈoːpɪŋ/ (n)
doping, dopning
  1. stimulerende (genees)middelen

dopplereffect /dˈɔplɪːrˌɛfɛkt/ (n)
dopplereffekt
  1. schijnbare frequentieverschuiving als de zender en ontvanger bewegen ten opzichte van elkaar

dorp /dɔrp/ (n)
by
  1. een kleine, permanente nederzetting

dorpeling /dˈɔrpəlˌɪŋ/ (n)
bybo
  1.

dorsen /dˈɔrsən/ (v)
tröska

dorst /dˈɔrst/ (n)
törst

dorsvlegel /dˌɔrsfləɣˈɛl/ (n)
slaga

dorsvloer /dɔrsflˈur/ (n)
loggolv

dosering /doːzˈɪːrɪŋ/ (n)
dosering
  1. (medisch) verstrekte hoeveelheid

douane /dˈʌʊaːnə/ (n)
tullavgift
  1. een overheidsdienst die belast is met de controle op het internationaal goederenverkeer

douche /duʃ/ (n)
dusch
  1. Stortbad

douchekop /dˈʌʊxəkˌɔp/ (n)
duschhuvud
  1.

douchen /ˈduʃə(n)/ (v)
duscha
  1. een douche nemen

downloaden /ˈdɑunlodə(n)/ (v)
ladda ner
  1. een bestand van een computer of server op afstand naar een lokale computer of server overbrengen

dozijn /doːzˈɛɪn/ (n)
dussin
  1. een set van twaalf

draad /draːt/ (n)
tråd
  3. elektrisch verbindingsmateriaal
  1. in elkaar gesponnen vezels

draadloos /drat.los/ /ˈdraːd.loːs/ (adj)
trådlös
  1. waarbij geen draden nodig zijn voor de overdracht van een een signaal

draaggolf /drˈaːɣɔlf/ (n)
bärvåg
  1. ongemoduleerde elektromagnetische radiogolf

draagvlak /drˈaːɣvlɑk/ (n)
vinge
  1. een vlak waarop een last gedragen wordt
  2. een vleugel van een vliegtuig

draaibank /drˈaːjbɑŋk/ (n)
drejskiva
  1. een machine die een ingeklemd werkstuk ronddraait zodat dit met beitels en boren kan worden bewerkt

draaiboek /draːjbˈuk/ (n)
manuskript

draaideur /draːjdˈøːr/ (n)
svängdörr
  1. constructie van drie of vier deurbladen die rondom een gezamenlijke verticale as kunnen draaien, ter vervanging van een gewone deur m.n. gebruikt in winkels, ziekenhuizen enz.

draaien /ˈdraːi̯ən/ (v)
vända
  Vertalingen: na te kijken

draaiing /drˈaːjɪŋ/ (n)
rotation

draailier /draːjlˈir/ (n)
vevlira
  1. strijkinstrument met strijkwiel

draaiorgel /drˌaːjɔrɣˈɛl/ (n)
positiv
  1. een mechanisch bediend of automatisch spelend orgel, meestal op straat spelend

draak /draːk/ (n)
drake
  1. fabeldier
  2. een open zeiljacht

draf /drɑf/ (n)
drav
  3. bezinksel

dragen /drˈaːɣən/ (v)
bära
  1. al van de vloer houdend vervoeren

dragon /ˈdraɣɔn/ (n)
dragon

dragonder /drˈaːɣɔndər/ (n)
dragon
  1.

drainage /drɛnˈaːʒə/ (n)
dränering
  1. vochtafvoering

drama /drˈaːmaː/ (n)
drama
  1. een droevige of aangrijpende gebeurtenis
  2. een bepaald soort film of toneelstuk

drank /drɑŋk/ (n)
dryck
  2. vloeistof om de dorst te lessen
  1. alcoholhoudende vloeistof

drastisch /ˈdrɑs.tis/ /ˈdrɑs.tɪs/ (adj)
drastisk
  1. doelgericht zeer ingrijpend

draven /drˈaːvən/ (v)
trava
  1. van paarden

drempel /drˈɛmpəl/ (n)
tröskel
  1. onderdorpel van een kozijn

drie /drˈi/ (cardinalNumeral)
tre
  1. telwoord

drie /drˈi/ (n)
trea
  1. het cijfer 3

driedimensionaal /drˌidimˌɛnʃoːnˈaːl/ (adj)
tredimensionell
  1. met drie afmetingen, hoogte, breedte en diepte

driehoek /drihˈuk/ (n)
triangel, trekant
  1. (meetkunde) een geometrische vorm

driehoekig /drihˈukəx/ (adj)
trekantig

drielandenpunt /drˈilɑndˌɛnpɵnt/ (n)
treriksröse
  1. plek waar de grenzen van drie landen elkaar treffen

drietand /drˈitɑnt/ (n)
treudd

driewieler /driʋˈilər/ (n)
trehjuling

drieëndertig /drˌiəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettiotre
  1. het getal 33

drieëntwintig /drˌiəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugotre
  1. het getal 23

drieënveertig /drˌiənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
fyrtiotre
  1. het getal 43

drieënvijftig /drˌiənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
femtiotre
  1. het getal 53

drieënzeventig /ˈdrijənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttiotre
  1. het getal 73

drijfgas /drˈɛɪfɣɑs/ (n)
drivmedel, bränsle
  1. gas dat in spuitbussen gebruikt wordt om de inhoud onder druk te zetten

drijfzand /drɛifsɑnt/ (n)
kvicksand

drijven /drˈɛɪvən/ (v)
flyta
  e1. op het oppervlakte van een vloeistof rusten

dringend /drˈɪŋənt/ (adj)
brådskande

drinken /'drɪŋkə(n)/ (v)
dricka

drinkwater /drˈɪŋkʋaːtər/ (n)
dricksvatten
  water dat geschikt is om gedronken te worden

droes /drˈus/ (n)
kvarka

drogen /drˈoːɣən/ (v)
torka
  1. vocht laten of doen verdampen

droger /drˈoːɣər/ (n)
torktumlare
  1. een toestel dat natte voorwerpen, bijvoorbeeld wasgoed droogmaakt

drol /drɔl/ (n)
bajskorv
  1. uitwerpsel, ontlasting

dromedaris /drˌoːmədˈaːrɪs/ (n)
dromedar
  1. Camelus dromedarius, herkauwer uit Afrika met vetbult op de rug

dromen /drˈoːmən/ (v)
drömma
  1. het ervaren van een reeks gebeurtenissen of beelden tijdens de slaap
  2. voorstellen wat men graag wil gebeuren

droog /droːx/ (adj)
torr
  1. geen of zeer weinig vocht bevattend.

droogkast /drˈoːxkɑst/ (n)
torktumlare

droogte /drˈoːxtə/ (n)
torka
  1. lange periode zonder of met minder neerslag

droogtrommel /drˌoːxtrɔmˈɛl/ (n)
torktumlare

droom /drˈoːm/ (n)
dröm
  1. beelden die men ziet wanneer men slaapt
  2. een gedachte waarvan met graag had gehad dat ze werkelijkheid werd

drop /drˈɔp/ (n)
lakrits
  zwart gekleurd snoepgoed

drug /drˈɵx/ (n)
drog

drugsverslaafde /'drɵksfər'slaːfdə (n)
narkoman
  1. Verslaafd persoon

druif /drˈœyf/ (n)
druva, vindruva
  1. vrucht van de druivelaar (wijnstok)

druipen /drˈœypən/ (v)
droppa

druivensap /drˈœyvənsˌɑp/ (n)
druvjuice
  1. een vruchtensap bereid uit druiven

druk /drʏk/ (n)
tryck
  1. pressie, kracht die over een oppervlakte uitgeoefend wordt

drukken /drˈɵkən/ (v)
trycka
  1. kracht uitoefenen op
  3. verkort voor afdrukken

drukker /drˈɵkər/ (n)
tryckare
  1. een persoon die afdrukken maakt

drumstel /drɵmstˈɛl/ (n)
trumset

druppel /drɵ.pəl/ (n)
droppe

dubbel /ˈdʏbəl/ (adj)
dubbel
  1. tweemaal voorhanden

dubbeldekker /dˈɵbɛldˌɛkər/ (n)
biplan

dubbelklikken /dˈɵbɛlklˌɪkən/ (v)
dubbelklicka
  1. twee keer, snel achterelkaar, met de muisknop op iets klikken

dubbelster /ˈdʏ.bəl.ˌstɛr/ /ˈdʏ.bəɫ.ˌstɛr/ (n)
dubbelstjärna
  1. twee sterren die om elkaar heen bewegen

dubnium /dˈɵbniˌɵm/ (n)
dubnium
  1. een scheikundig element met het symbool Db

duf /dʏf/ (adj)
tråkig
  1. saai, doods

duidelijk /ˈdœy̯dələk/ (adj)
tydlig, klar
  1. niet mis te verstaan
  2. goed te herkennen

duif /dœʏ̯f/ /dœːf/ (n)
duva
  1. een vogel die een koerend geluid maakt

duik /dˈœyk/ (n)
dyk

duikboot /dœykbˈoːt/ (n)
undervattensbåt

duiken /ˈdœy̯kə(n)/ (v)
dyka
  1. het zich onder water voortbewegen (van bijvoorbeeld duikboten) of zwemmen (van mensen)
  2.in het water springen zodat de armen eerst het water in gaan
  3. snel naar beneden gaan

duiker /dˈœykər/ (n)
dykare
  1. iemand die voor beroep of plezier...

duim /dœy̯m/ (n)
tumme
  1. eerste, kortste en dikste vinger
tum
  2. lengtemaat

duin /dœʏ̯n/ /dœːn/ (n)
dyn, sanddyn

duister /dˈœystər/ (adj)
mörk
  1. in weinig of geen licht badend

duisternis /ˈdœʏstərˌnɪs/ (n)
mörker
  1. een toestand van weinig of geen verlichting

duivel /dˈœyvəl/ (n)
djävul, jävul

duizeligheid /dˈœyzələxhˌɛɪt/ (n)
yrsel
  1. het gevoel zijn evenwicht te verliezen

duizend /ˈdœy̆zənt/ (n)
tusen
  1000

duizendblad /dˈœyzəndblˌɑt/ (n)
röllika

duizendpoot /dˌœyzəndpˈoːt/ (n)
enkelfoting
  1. een geleedpotig dier met een groot aantal poten

duizendste /dˈœyzɛntstə/ (ordinalAdjective)
tusende

dulden /dˈɵldən/ (v)
finna sig i
  1. bereid zijn iets ongestraft te laten

dun /dʏn/ (adj)
tunn
  1. van geringe dikte

dunken /dˈɵŋkən/ (v)
förefalla
  1. voorkomen

dunlipharder /dˈɵnlɪphˌɑrdər/ (n)
multe

dunne darm /dˈɵnə dˈɑrm/ (n)
tunntarm
  1. deel van het spijsverteringskanaal tussen de maag en de dikke darm

duren /'dyːrə(n)/ (v)
vara
  1. een bepaalde tijd in beslag nemen

durven /ˈdʏr.və(n)/ (v)
våga
  1. ~ te de moed hebben om iets gewaagds te doen

dus /dˈɵs/ (conjunction)
därför, på så sätt, sålunda
  1.om die reden, daarom

dusverre /dˈɵsfɛrrə/ (adv)
dittills
  1. tot op dit moment

duur /dyr/ (adj)
dyr
  niet goedkoop

duurzaam /ˈdyːr.zam/ (adj)
varaktig
  1. lang meegaand

duurzaamheid /dˈyrzaːmhˌɛɪt/ (n)
bärkraft
  2.

duw /dyu̯/ (n)
knuff
  1. een zet, een stoot

duwen /dy.ʋǝⁿ/ (v)
knuffa
  1. door druk uit te oefenen doen voortbewegen

dvd /dˌeːfˌeːdˈeː/ (n)
DVD
  1. de afkorting voor digital versatile disc,...

dwang /dʋɑŋ/ (n)
tvång

dwangarbeid /dʋˈɑŋɑrbˌɛɪt/ (n)
tvångsarbete
  1. werk dat onder dwang gedaan moet worden

dwangbuis /dʋˈɑŋbœys/ (n)
tvångströja
  1. een kledingstuk dat de drager bewegingsvrijheid van de armen en handen ontneemt

dwangmatig /dʋɑŋmˈaːtəx/ (adj)
tvångsmässig

dwarsbomen /ˈdwɑrzbomə(n)/ (v)
hindra
  1. tegenwerken, moeilijkheden geven

dwarsfluit /ˈdʋɑrsflœʏt/ (n)
tvärflöjt
  1. een blaasinstrument dat dwars op de lippen geblazen wordt

dwarsligger /dʋˈɑrslɪɣər/ (n)
glädjestörare
  1. iemand die niet bereid is tot medewerking, die zich overal tegen verzet

dweil /dʋˈɛɪl/ (n)
golvtrasa
  1. een stuk weefsel in natte vorm gebruikt om een gladde vloer te reinigen

dwerg /dʋˈɛrx/ (n)
dvärg
  1. een buitengewoon klein mens

dwergplaneet /dʋˌɛrxplaːnˈeːt/ (n)
dvärgplanet
  1.

dwergvinvis /dʋˈɛrɣvɪnvˌɪs/ (n)
vikval
  1. Balaenoptera acutorostrata, de kleinste van de vinvissen, slank gestroomlijnd lichaam met smalle driehoekige kop en puntige peddelvormige buikvinnen

dwingen /dʋˈɪŋən/ (v)
tvinga
  1. iemand tegen zijn wil iets opleggen

dynamiet /dˌinaːmˈit/ (n)
dynamit
  springstof waarin nitroglycerine door een poreuze stof wordt vastgehouden

dynamo /dinˈaːmoː/ (n)
dynamo

dysartrie /dˌizɑrtrˈi/ (n)
dysartri
  1. uitspraakgebrek

dysenterie /dˌizəntərˈi/ (n)
dysenteri
  1. rode loop, bloeddiarree

dysfasie /ˌdɪsfaˈzi/ (n)
dysfasi
  1. een ontwikkelingsstoornis bij kinderen

dysfemisme /dˌɪsfəmˈɪsmə/ (n)
dysfemism
  1. de vervanging van een woord of uitdrukking door een grover, vulgairder of beledigender alternatief

dyslexie /dɪslɛkˈsi/ (n)
dyslexi, ordblindhet
  1. het onvermogen om woorden, waarvan men wel de letters ziet, in hun betekenis te vatten

dysprosium /dˈɪsproːzˌiɵm/ (n)
dysprosium
  1. scheikundig element met symbool Dy en atoomnummer 66

e-mail /ˈiːmeːɫ/ /ˈiːmɪːɫ/ (n)
e-post
  1. systeem voor het verzenden van berichten via een computernetwerk
  2. bericht dat verstuurd is via e-mail

eb /ˈɛp/ (n)
ebb
  1. een getijde waarbij het water van de zee zakt, in tegenstelling tot vloed, waarbij het water stijgt

echo /ˈɛ.xo/ /ˈɛ.χo/ (n)
eko
  1. een hoorbare terugkaatsing van een gemaakt geluid

echolalie /ˌɛxoːlaːlˈi/ (n)
ekolali
  1. het dwangmatig herhalen van woorden of zinnen, zonder de betekenis ervan daadwerkelijk te doorgronden

echt /ˈɛxt/ (adj)
äkta
  2. waarachtig, juist, niet vervalst

echter /ˈɛxtər/ (conjunction)
dock
  1. een beperkende tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) beperkt

echtgenoot /ˈɛxtxəˌnot/ (n)
make
  1. een mannelijke huwelijkspartner

echtgenote /ˈɛxtxəˌnotə/ /ˈɛχtχəˌnotə/ (n)
fru, hustru, maka
  1. een vrouwelijke huwelijkspartner

echtpaar /ɛx(t)par/ (n)
gift par
  1. twee mensen die met elkaar getrouwd zijn

echtscheiding /ˈɛxtsxɛɪdˌɪŋ/ (n)
skilsmässa
  1. formele verbreking van een huwelijksband

ecologie /ˌe.ko.lo.ˈɣi/ /ˌe.ko.lo.ˈχi/ (n)
ekologi, miljöforskning
  1. de tak van wetenschap die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

ecologisch /ˌeːkoːlˈoːɣis/ (adj)
ekologisk

ecoloog /ˌe.ko.ˈlox/ /ˌe.ko.ˈloχ/ (n)
ekolog
  1. een wetenschapper die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

economie /ˌeːkoːnoːmˈi/ (n)
ekonomi
  2. het geheel van productie, handelsverkeer en diensten binnen een bepaalde regio

econoom /ˌeːkoːnˈoːm/ (n)
ekonom
  1. deskundige op het gebied van de economie

ecosysteem /ˌeːkoːzɪstˈeːm/ (n)
ekosystem
  1. alle organismen in hun leefomgeving.

ectoplasma /ˌɛktɔplˈɑsmaː/ (n)
ektoplasma

eczeem /ɛkzˈeːm/ (n)
eksem
  1. oppervlakkige huidaandoening

edelgas /ˈeːdɛlɣˌɑs/ (n)
ädelgas
  1. de naam voor elk element uit de achtste chemische reeks van het periodiek systeem

edelhert /ˈeːdɛlhˌɛrt/ (n)
kronhjort
  1. Cervus elaphus, hertensoort

edelmetaal /ˌeːdɛlmətˈaːl/ (n)
ädelmetall
  1. een metaal dat niet licht aan corrosie of oxidatie ten prooi valt

edelsteen /ˌeːdɛlstˈeːn/ (n)
ädelsten
  1. een stuk edelgesteente

editie /eːdˈitsi/ (n)
utgåva

eed /et/ (n)
ed
  1. een plechtige verzekering dat men de waarheid spreekt of een belofte zal nakomen

eekhoorn /ˈekˌhɔːrn/ (n)
ekorre
  1. een klein knaagdier met lange pluimige staart dat vooral in bomen leeft

eekhoorntjesbrood /ˌeːkhɔːrntʲɛzbrˈoːt/ (n)
stensopp
  1. Bolletus edulis, een eetbare paddenstoel

eelt /ˈeːlt/ (n)
valk
  1. verdikking van de huid

een /ˈeːn/ (adj)
ett

een blauwtje lopen /ən blˈʌʊtʲə lˈoːpən/ (v)
få korgen
  1. worden afgewezen door iemand die je amoureus benaderd hebt

een gegeven paard niet in de bek kijken /ən ɣəɣˈeːvən pˈaːrt nˌit ɪn də bˈɛk kˈɛɪkən/ (v)
skåda inte en given häst i munnen

eenbes /eːnbˈɛs/ (n)
ormbär

eend /eːnt/ (n)
anka, and
  1. watervogel

eendagsvlieg /ˌeːndɑxsflˈix/ (n)
dagslända
  1. een insect dat na het larvenstadium slechts korte tijd leeft

eendracht /ˈeːndrɑxt/ (n)
endräkt

eenduidig /enˈdœydəx/ (adj)
entydig
  1. zonder twijfel

eenendertig /ˌeːnəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettioett
  1. het getal 31

eenentachtig /eːnˈɛntɑxtəx/ (cardinalNumeral)
åttioett
  1. het getal 81

eenentwintig /ˌe.nən.ˈtʋɪn.təχ/ (cardinalNumeral)
tjugoett
  1. het getal 21

eenenveertig /ˌeːnənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
fyrtiett
  1. het getal 41

eenenvijftig /ˌeːnənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
femtioett
  1. het getal 51

eenenzestig /ˌeːnənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sextioen
  1. het getal 61

eenenzeventig /ˈenənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttioen, sjuttioett
  1. het getal 71

eenheid /ˈeːnhɛɪt/ (n)
enhet
  2. maat waarin hoeveelheden worden uitgedrukt
  1. bij elkaar horend geheel met kenmerkende eigenschappen

eenheidscel /ˌeːnhɛɪdsˈɛl/ (n)
elementarcell
  1.

eenheidsmatrix /ˈeːnhɛɪdsmˌɑtrɪks/ (n)
enhetsmatris
  1. een matrix waarvan alle diagonale elementen 1 zijn en alle andere 0

eenhoorn /ˈeːnhɔːrn/ (n)
enhörning

eenlettergrepig /ˌeːnlɛtərɣrˈeːpəx/ (adj)
enstavig
  1.

eenogig /eːnˈoːɣəx/ (adj)
enögd
  1. in het bezit van (slechts) één oog

eensgezind /ˈensxəzɪnt/ (adj)
enhällig
  1. dezelfde mening hebbend

eenvoudig /enˈvʌːdəx/ /enˈvʌːudəx/ (adj)
vanlig
  2. zonder overdaad of vertoon

eenwieler /eːnʋˈilər/ (n)
enhjuling
  1.

eenzaam /ˈeːnzaːm/ (adj)
ensam
  1. gebrek aan gezelschap ondervindend

eenzaamheid /ˈeːnzaːmhˌɛɪt/ (n)
ensamhet
  1. de hoedanigheid van het eenzaam zijn

eenzijdig /eːnzˈɛɪdəx/ (adj)
ensidig
  1. met of aan één kant, belang, partij etc.

eer /er/ (n)
ära, honnör
  1. aanzien, roem

eerder /ˈɪːrdər/ (adv)
tidigare
  1. vroeger in de tijd

eergisteren /ˈɪːrɣɪstərə(n)/ /ˈɪːrχɪstərə(n)/ (adv)
i förrgår
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eerlijk /ˈeːrlək/ (adj)
ärlig
  1. vrij van leugen en bedrog

eerlijkheid /'erlək,hɛɪd/ (n)
ärlighet
  1. het vertellen van de waarheid

eerste /ˈɪːrstə/ (n)
etta
  1. nummer één in een rij

eerste persoon /ˈɪːrstə pɛrsˈoːn/ (phraseologicalUnit)
första person
  1. grammaticale term die de spreker of sprekers aanduidt.

eervol /ˈɪːrvɔl/ (adj)
hedervärd

eetbaar /ˈeːitbaːr/ /ˈeːtbaːr/ (adj)
ätlig, ätbar
  1. geschikt om gegeten te worden

eetkamer /ˈetkamər/ (n)
matsal
  1. een kamer waar maaltijden worden genuttigd

eetlepel /etlepəl/ (n)
matsked
  1.

eetlust /ˈeːtlɵst/ (n)
aptit
  1. de behoefte om voedsel tot zich te nemen.

eeuw /eːu̯/ (n)
sekel, århundrade
  1. een periode van 100 jaar

eeuwig /eːwɪx/ /eːʋəχ/ /eːβ̞əx/ (adj)
evig
  1. voortdurend, zonder einde

eeuwigheid /ɪːβ̞əχɛɪ̯t/ (n)
evighet
  1. alle tijd die nog zal komen

effectief /ˌɛfɛktˈif/ (adv)
effektiv
  1. doeltreffend

efficiënt /ˌɛfiʃˈɛnt/ (adj)
effektiv
  1. nuttig effect hebbend

efficiëntie /ˌɛfiʃˈɛntsi/ (n)
effektivitet
  1. de mate waarin nuttig gebruik gemaakt wordt van het beschikbare bij een bepaald proces

egaliseren /ˌeːɣaːlizˈɪːrən/ (v)
jämna

egel /ˈexəl/ (n)
igelkott
  1. spitsmuisachtig zoogdiertje met stekels

egoïsme /xxxx/ (n)
egoism
  1. het uitsluitend op eigen belangen en gewin uit zijn

egoïst /ˌeːɣoːˈɪst/ (n)
egoist
  1. een zelfzuchtig persoon

egoïstisch /ˌeːɣoːˈɪstis/ (adj)
egoistisk
  1. zelfzuchtig, gefocust op eigen voordeel

ei /ɛɪ/ /ɛɪ̯/ /ɛː/ (n)
ägg
  1. voedingsmiddel

eidereend /ˈɛɪdɪːrˌeːnt/ (n)
ejder
  1. een type zee-eend en de leverancier van de dons in dekbedden en kussens

eiersnijder /ˈɛɪərsnˌɛɪdər/ (n)
äggskivare

eigen /ˈɛi̯ɣə(n)/ (adj)
egen

eigendom /'ʔɛɪɣəndɔm/ (n)
ägande
  1. eigendomsrecht

eigendomsrecht /ˈɛɪɣəndˌɔmsrɛxt/ (n)
äganderätt

eigennaam /ˌɛɪɣənˈaːm/ (n)
egennamn
  1. een naam waardoor men een mens, dier of ding zich van andere van dezelfde soort onderscheidt

eigenschap /ˈɛɪɣənsxˌɑp/ (n)
egenskap
  1. een gegeven karakteristiek die eigen is aan een bepaalde persoon of zaak

eigenzinnig /ˌɛɪɣənzˈɪnəx/ (adj)
egensinnig

eik /ɛi̯k/ /ɛːk/ (n)
ek
  1. Quercus, een geslacht van loofbomen

eikel /ˈɛɪkəɫ/ (n)
ekollon
  1. vrucht van de eik
ollon, ekollon
  2. top van een penis
kukhuvud
  3. nietsnut, kluns; vervelende vent

eiken /ɛɪ̯kə(n)/ /ɛːkə(n)/ (adj)
ek
  1. vervaardigd van het hout van de eik

eiland /ɛilɑnt/ (n)
ö, holme
  1. een stuk land dat omringd is door water

eileider /ˈɛɪlɛɪdər/ (n)
äggledare
  1. een deel van de geslachtsorganen van de vrouw

eind goed, al goed /ˈɛɪnt ɣˈut ˈɑl ɣˈut/ (phraseologicalUnit)
Slutet gott, allting gott
  1.

einde /ˈɛɪ̯ndə/ /ˈɛːndə/ (n)
ända
  1. het punt in ruimte of tijd waar iets ophoudt

eindig /ˈɛɪndəx/ (adj)
begränsad
  1. een einde hebbende

einsteinium /ˈɛɪnstɛɪnˌiɵm/ (n)
einsteinium
  1. scheikundig element met symbool Es en atoomnummer 99

eis /ɛɪ̯s/ (n)
fordran
  1. een dwingende vraag

eisen /ˈɛi̯sə(n)/ (v)
begära
  1. zeer dringend vragen, vaak met een sanctie op het niet beantwoorden ervan

eiwit /ɛiwɪt/ (n)
protein, äggviteämne
  2. een tot een klasse van polymere stoffen met een hoog moleculair gewicht behorende stof die samengesteld is uit diverse alfa-aminozuren verbonden door peptidebindingen

ejaculatie /ˌeːjaːkylˈaːtsi/ (n)
ejakulation

ejaculeren /ˌeːjaːkylˈɪːrən/ (v)
ejakulera
  sperma uitwerpen

ekster /ˈɛkstər/ (n)
skata
  1. een zwartwitte kraaiachtige zangvogel met een lange staart

el /ɛl/ (n)
aln
  1. een oude lengtemaat gebaseerd op de lengte van de menselijke ellepijp, gewoonlijk 60 à 70 cm

elan /eˈlã/ (n)
hänförelse
  1. animo

eland /ˈeːlɑnt/ (n)
älg
  1. een groot hert uit de poolstreken met een opvallend groot en breed vertakt gewei

elasticiteit /ˌeːlɑstˌisitˈɛɪt/ (n)
elasticitet

elastomeer /ˌeːlɑstoːmˈɪr/ (n)
elastomer

electoraat /elɛktoˈrat/ (n)
valmannakår
  1.

elegant /eləˈɣɑnt/ (adj)
elegant
  1. een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

elektricien /ˌeːlɛktrisˈin/ (n)
elektriker
  1. vakman op gebied van elektriciteit

elektriciteit /eˌlɛktrɪsiˈtɛɪt/ (n)
elektricitet
  2. de elektrische stroom als energiedrager

elektriciteitscentrale /ˌeːlɛktrˌisitˌɛɪtsəntrˈaːlə/ (n)
elkraftverk
  1. een krachtcentale waar elektriciteit wordt opgewekt

elektrisch /eːlˈɛktris/ (adj)
elektrisk
  1. door middel van elektriciteit

elektro-encefalogram /eːlˈɛktroːˈɛnsəfˌaːlɔɣrˌɑm/ (abbreviation)
elektroencefalogram
  1. hersenfilm

elektromagneet /ˌeːlɛktrˌoːmɑɣnˈeːt/ (n)
elektromagnet
  1. een magneet waarvan het veld door een elektrische stroom veroorzaakt wordt

elektromagnetisch /ˌeːlɛktrˌoːmɑɣnˈeːtis/ (adj)
elektromagnetisk

elektromagnetisme /ˌeːlɛktrˌoːmɑɣnətˈɪsmə/ (n)
elektromagnetism

elektron /ˌeːlɛktrˈɔn/ (n)
elektron
  1. één van de elementaire deeltjes, het lichtste deeltje met een elektrische lading

elektronica /ˌeːlɛktrˈoːnikˌaː/ (n)
elektronik
  1. de tak van elektrotechniek die zich bezighoudt met het gedrag van elektronen...

elektronisch /ˌeːlɛktrˈoːnis/ (adj)
elektronisk

elektrotechniek /ˌeːlɛktrˌoːtɛxnˈik/ (n)
elektroteknik
  1. de studie en praktische toepassing van alles wat met elektriciteit en elektromagnetisme te maken heeft

elektrum /ˈeːlɛktrˌɵm/ (n)
elektrum
  1. een legering van goud en zilver

element /ˌeːləmˈɛnt/ (n)
grundämne

elementair deeltje /ˌeːləməntˈɛr dˈeːltʲə/ (n)
elementarpartikel

elf /ˈɛlf/ (cardinalNumeral)
elva
  1. het getal 11

elfde /ˈɛlf.də/ /ˈɛlv.də/ (ordinalAdjective)
elfte
  1. nummer elf in een rij

elft /ˈɛlft/ (n)
majfisk
  1. Alosa alosa

elimineren /ˌeːliminˈɪːrən/ (v)
driva
  2. verwijderen uit de bevolking, doden

elitair /ˌeːlitˈɛr/ (adj)
elitistisk

elleboog /ˌɛləbˈoːx/ (n)
armbåge
  1. Gewricht

ellende /ˈɛləndə/ (n)
elände
  1. armoedige, beklagenswaardige omstandigheden

ellepijp /ˈɛləpɛɪp/ /ˈɛləpɛːp/ (n)
armbågsben
  bot in de onderarm

ellips /ˈɛlɪps/ (n)
ellips
  1. twee-dimensionale figuur die wordt gevormd door alle punten waarvoor de som van de afstanden tot twee gekozen punten, een vaste waarde heeft

els /ˈɛls/ (n)
al
  1. boom
pryl, syl
  2. priem

embleem /ɛmblˈeːm/ (n)
emblem
  1. concrete figuur voor een abstract begrip

embolie /ˌɛmboːlˈi/ (n)
emboli

embryo /ˈɛmbriˌoː/ (n)
embryo
  1. een organisme in het eerste ontwikkelingsstadium na de bevruchting

embryonaal /ˌɛmbrioːnˈaːl/ (adj)
embryonal
  2. betrekking hebbend op de ongeboren vrucht van een organisme

emfyseem /ˌɛmfizˈeːm/ (n)
emfysem
  1. longaandoening

emigratie /ˌeːmɪɣrˈaːtsi/ (n)
emigration

emigreren /ˌemiˈχrɪːrə(n)/ (v)
emigrera, utvandra
  1. naar het buitenland verhuizen

emiraat /emɪˈraːt/ (n)
emirat
  1. gebied van een emir

emissie /eːmˈɪsi/ (n)
utsläpp
  2. uitzending van kleine deeltjes of van licht of andere elektromagnetische straling

emmer /ˈɛmər/ (n)
hink, ämbar, spann
  1. busvormig vat (met hengsel), waarin men vloeistoffen of vaste stoffen kan verplaatsen

emoe /ˈeːmu/ (n)
emu
  1. drietenige loopvogel uit Australië.

emoji /ˈeːmoːjˌi/ (n)
emoji
  1. ideogrammen die worden gebruikt in Japanse elektronische berichten en webpagina's

emotioneel /ˌeːmoːʃoːnˈeːl/ (adj)
emotionell
  1. zeer vatbaar voor gevoelens

emulsie /ˌeːmɵlsˈi/ (n)
emulsion

en /ˈɛn/ (conjunction)
och

en/of /ɛn slˈɛʃ ɔf/ (conjunction)
och/eller
  1. aanduiding van een mogelijke relatie tussen twee delen van een opsomming

enantiomeer /ˌeːnɑntˌioːmˈɪr/ (n)
enantiomer
  1. een stereo-isomeer dat het spiegelbeeld is van zijn tegenvoeter

encefalopathie /ˌɛnsəfˌaːloːpɑtˈi/ (n)
encefalopati

enclave /ɛn.'kla.və/ (n)
enklav
  1. omsloten gebied

encycliek /ˌɛnsɪklˈik/ (n)
encyklika
  1. een brief van de paus aan alle katholieke gelovigen

encyclopedie /ˌɛnsiklopeˈdi/ (n)
encyklopedi, uppslagsverk
  1. een gestructureerde en geschreven verzameling van menselijke kennis, in boekvorm of digitaal

endeldarm /ˈɛndɛldˌɑrm/ (n)
ändtarm
  1.het laatste deel van het spijsverteringskanaal vlak voor de anus

endemisch /ɛndˈeːmis/ (adj)
endemisk
  1. inheems

endocrinologie /ˌɛndɔkrˌinoːloːɣˈi/ (n)
endokrinologi
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de afscheidingen van klieren in het lichaam

endoscoop /ˌɛndɔskˈoːp/ (n)
endoskop

endoscopie /ˌɛndɔskoːpˈi/ (n)
endoskopi
  1. (kijk)onderzoek van lichaamsholten of inwendige kanalen

energie /ˌeːnərʒˈi/ (n)
energi
  1. het vermogen iets te doen

enerzijds /ˈeːnərzˌɛɪts/ (adv)
å ena sidan
  1. aan de ene kant

eng /ɛŋ/ (adj)
läskig
  1. angst veroorzakend

engel /ˈɛŋəl/ (n)
ängel
  1. hemels wezen

enig /ˈeːnəx/ (adj)
enda
  2. uniek

enkel /ˈɛŋkəl/ (n)
ankel, vrist
  1. gewricht dat de voet met het been verbindt

enkelband /ˈɛŋkɛlbˌɑnt/ (n)
vristlänk
  2. een band die om de enkel wordt gedragen

enkelvoud /ˈɛŋkɛlvˌʌʊt/ (n)
singular, ental, singularis
  1. een woord dat in die vorm naar één voorwerp of mens verwijst of dat aanduidt dat slechts één persoon de handeling uitvoert

ensceneren /ˌɛnsənˈɪːrən/ (v)
iscensätta
  1.

enteren /ˈɛntərən/ (v)
äntra
  1. aan boord gaan en overnemenn

enteritis /ˈɛntɪːrˌitɪs/ (n)
enterit
  1. ontsteking van de ingewanden

enthousiast /ɛntuˈʒɑs/ /ˌɑn.ty.ˈʒɑst/ (adj)
entusiastisk
  1. hartstochelijk, met geestdrift

entiteit /ˌɛntitˈɛɪt/ (n)
entitet

entomologie /ˌɛntoːmˌoːloːɣˈi/ (n)
entomologi

entropie /ˌɛntroːpˈi/ (n)
entropi
  1. een getal evenredig met de logaritme van het aantal realiseringmogelijkheden, ook wel gedefinieerd als de reversibele warmte gedeeld door de temperatuur

enveloppe /ˈɛnvəlˌɔpə/ (n)
kuvert, konvolut
  1. een papieren omslag voor brieven

enzym /ɛnˈzim/ (n)
enzym
  1. een organische molecuul dat biologische reacties mogelijk maakt of versnelt zonder daarbij zelf...

epicentrum /ˈeːpisˌɛntrɵm/ (n)
epicentrum
  1. het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving

epidemie /epideˈmi/ (n)
epidemi, farsot
  1. besmettelijke ziekte die zich snel verspreidt onder een groep van mensen

epidemiologie /ˌeːpidˌeːmiˌoːloːɣˈi/ (n)
epidemiologi

epidemisch /ˌeːpidˈeːmis/ (adj)
epidemisk

epifyse /ˌepiˈfizə/ (n)
tallkottkörteln
  1. een klier die onderdeel is van de epithalamus en melatonine uitscheidt

epifyt /ˈeːpifˌɪt/ (n)
epifyt

epigrafie /ˌeːpɪɣraːfˈi/ (n)
epigrafik

epilepsie /ˌeːpilɛpsˈi/ (n)
epilepsi
  1. vallende ziekte, toevallen

episch /ˈeːpis/ (adj)
episk

epitheel /ˌeːpɪtˈeːl/ (n)
epitel
  1. dekweefsel, bovenste laag van de huid en slijmvliezen

eponiem /ˌeːpoːnˈim/ (n)
eponym
  1. een woord dat gevormd is op basis van een eigennaam

epsilon /ˌɛpsilˈɔn/ (n)
epsilon
  1. vijfde letter uit het Griekse alfabet ε

equator /eːkvˈaːtɔr/ (n)
ekvator
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

equinox /ˈeːkvinˌɔks/ (n)
dagjämning
  1. passage van de zon door het vlak van de evenaar

er /ˈər/ (adv)
det
  1. onbepaald bijwoord van plaats: ergens

erbium /ɛrbˈiɵm/ (n)
erbium
  1. een scheikundig element en zilverwit lanthanide met het symbool Er en het atoomnummer 68

erectie /ɛrˈɛksi/ (n)
erektion
  1. oprichting van het mannelijk lid

erf /ˈɛrf/ (n)
gård
  1. grond behorend bij boerderijhuis

erfelijk /ɛrfˈeːlək/ (adj)
ärftlig
  1. wat op genetische wijze door nazaten verkregen kan worden
  2. overdraagbaar op de oudste zoon, of meestal bij het ontbreken daarvan op de oudste dochter

erfgenaam /ɛrfɣeːnˈaːm/ (n)
arvinge
  1. degene die andermans nalatenschap erft

erfstuk /ɛrfstˈɵk/ (n)
släktklenod
  1. een veelal kostbaar goed van van generatie op generatie door vererving overgegeven wordt

erfzonde /ɛrfzˈɔndə/ (n)
arvsynd
  1. de zonde die volgens de christelijke leer op ieder mens, zelfs een pasgeboren kind, rust vanwege de zondeval van Adam

ergens /ˈɛrɣəns/ (adv)
någonstans

ergernis /ˈɛrɣərnˌɪs/ (n)
irritationsmoment
  een zaak die gevoelens van onvrede oproept

ergonomie /ɛrɣˌoːnoːmˈi/ (n)
ergonomi

erkennen /ɛrˈkɛnə(n)/ (v)
erkänna
  1. inzien, toegeven
  2. als wettig, echt, juist aanvaarden

erkenning /ɛrkˈɛnɪŋ/ (n)
erkännande
  1. een bevestiging van de juistheid of geldigheid van iets

erker /ˈɛrkər/ (n)
burspråk
  1. uitbouw aan een gevel

erosie /eːrˈoːzi/ (n)
erosion
  1-2. beschadiging en afslijting

erts /ˈɛrts/ (n)
malm
  1. steen

eruptie /ɛrˈɵpsi/ (n)
utbrott
  1. plotselinge, felle uiting
  3. plotselinge huiduitslag

ervaren /ɛrvˈaːrən/ (adj)
erfaren
  1. bekwaam door ervaring

ervaring /ɛrvˈaːrɪŋ/ (n)
erfarenhet
  1. een vorm van kennis

erven /'ʔɛr.və(n)/ (v)
ärva
  1. de eigendommen van een overledene, meestal een familielid, rechtens verkrijgen

erwt /ˈɛrwt/ (n)
ärta, ärt
  1. een bepaalde peulvrucht, een groentesoort

erysipelas /ɛrˈizipˌeːlɑs/ (n)
rosfeber

erytropoëse /ɛrˈɪtroːpˌoːəzə/ (n)
erytropoes
  1. de vorming van rode bloedlichaampjes

es /ɛs/ (n)
ask
  1. een soort loofboom

escalatie /ˌɛskaːlˈaːtsi/ (n)
eskalering

escaleren /ˌɛskaːlˈɪːrən/ (v)
eskalera
  1. stapsgewijs toenemen in omvang, intensiteit

escapade /ˌɛskaːpˈaːdə/ (n)
eskapad
  1. dwaze (jongens) streek

eschatologie /ɛsˌxatolo'gi/ (n)
eskatologi

esdoorn /ˈɛsdorn/ (n)
lönn
  1. boom of heester uit het geslacht (

eskadron /ˌɛskɑdrˈɔn/ (n)
skvadron
  1. een kleine tactische eenheid bij de cavalerie (tegenwoordig gemechaniseerd of gemotoriseerd) of ...

esperantist /ˌɛspɪːrɑntˈɪst/ (n)
esperantist

espressoapparaat /ˌɛsprɛsˌoːɑpaːrˈaːt/ (n)
espressomaskin

espressomachine /ˌɛsprɛsˌoːmaːʃˈinə/ (n)
espressomaskin

essentie /ɛsˈɛntsi/ (n)
essens
  1. het meeste belangrijke

ester /ˈɛstər/ (n)
ester
  1. een koolstofverbinding met de functionele groep -C(=O)-O-C-

esthetica /ɛsˈtetiˌka/ (n)
estetik
  1. het filosofisch discours over het wezen van kunst of het wezen van schoonheid

esthetisch /ɛstˈeːtis/ (adj)
estetisk

estrogeen /ˌɛstroːɣˈeːn/ (n)
östrogen
  1. een vrouwelijk hormoon

eten /ˈetə(n)/ (v)
äta, spisa
  1. het nuttigen van voedsel

ethaan /ɛtˈaːn/ (n)
etan
  1. C₂H₆

ethanol /etaˈnɔl/ (n)
etanol
  1. een chemische verbinding met twee koolstofatomen en een alcoholgroep

etheen /ɛtˈeːn/ (n)
eten

ether /ˈɛtər/ (n)
eter
  1. een organische verbinding met de functionele groep C-O-C

ethiek /ɛtˈik/ (n)
etik
  1. een praktische wijsbegeerte die zich bezighoudt met wat goed en kwaad is

etiologie /ˌeːtiˌoːloːɣˈi/ (n)
etiologi
  1. de leer van de ziekteoorzaken

etmaal /ɛtmˈaːl/ (n)
dygn
  1. een tijdseenheid bestaande uit 24 uren

etnisch /ˈɛtnis/ (adj)
etnisk

etnologie /ɛtnoːloːɣi/ /ɛtnoːloːʝi/ (n)
etnologi

etter /ɛtər/ (n)
var
  1. wittig vocht met witte bloedlichaampjes en bacteriën dat bij een ontsteking afgescheiden wordt

etymologie /ˌeːtimˌoːloːɣˈi/ (n)
etymologi
  1. woordherkomst
  2. studie naar oorsprong en verandering van vorm en betekenis van woorden

etymologisch /ˌeːtimoːlˈoːɣis/ (adj)
etymologisk
  1.

eucharistie /ˌøːxaːrɪstˈi/ (n)
nattvard
  1. een rooms-katholiek sacrament dat een voortzetting is van het laatste avondmaal van Christus

eufemisme /ˌøːfəmˈɪsmə/ (n)
eufemism
  1-2.

eufonium /ˈøːfoːnˌiɵm/ (n)
eufonium
  1. eufonium
barytonhorn
  2. een instrument van gestemde glazen

euforie /ˌø.fo̝.ˈri/ (n)
eufori
  1. verhoogd gevoel van welzijn

eukaryoten /œykɑriotən/ (n)
eukaryoter
  2.

eunuch /ˈøːnɵx/ (n)
eunuck

euro /'øː.ro/ /'ɵː.ro/ (n)
euro
  1. munt en munteenheid

europium /ˈøːroːpˌiɵm/ (n)
europium
  1. scheikundig element met symbool Eu en atoomnummer 63

euthanasie /ˌøːtaːnaːzˈi/ (n)
eutanasi
  1. handelingen die iemands leven beëindigen of het sterven bespoedigen, om pijn en lijden te verkorten

eutrofiëring /ˌøːtroːfiˈɪːrɪŋ/ (n)
övergödning, eutrofiering

evacuatie /ˌeːvaːkyˈaːtsi/ (n)
evakuering

evacueren /evɑky'erə(n)/ (v)
utrymma

evaluatie /ˌeːvaːlyˈaːtsi/ (n)
utvärdering
  1. bespreking en beoordeling van de gang van zaken

evangelie /ˌeːvɑŋɣˈeːli/ (n)
evangelium

even /ˈeːvən/ (adj)
jämn
  1. Deelbaar door twee

evenaar /evəˈnar/ /ˈevənar/ (n)
ekvator
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

evenement /ˌeːvənəmˈɛnt/ (n)
evenemang
  1. belangrijke gebeurtenis

evenwicht /'evənʋɪxt/ (n)
jämvikt
  1.

evenwijdig /ˌeːvɛnʋˈɛɪdəx/ (adj)
parallell
  1. in alle punten even ver in loodrechte zin verwijderd zijnde

ever /ˈeːvər/ (n)
vildsvin
  1. zwijn

everzwijn /ˌeːvərzʋˈɛɪn/ (n)
vildsvin

evolutie /ˌevoˈlysi/ /ˌevoˈlytsi/ (n)
evolution
  1. ontwikkeling, verandering

ex- /ˈɛks/ (prefix)
ex-

examen /ɛksˈaːmən/ (n)
examen
  1. een onderzoek naar de kennis of vaardigheden van iemand door middel van ondervraging

examineren /ˌɛksaːminˈɪːrən/ (v)
undersöka
  1.aan een examen onderwerpen

excentriekeling /ˈɛkssəntrˌikəlˌɪŋ/ (n)
excentriker
  1.

excommunicatie /ˌɛkskɔmˌynikˈaːtsi/ (n)
bannlysning

executeren /ˌɛksəkytˈɪːrən/ (v)
avrätta

executie /ˌɛksəkˈytsi/ (n)
tvångsförsäljning
  1. uitvoering van een vonnis

exegese /ˌɛksəɣˈeːsə/ (n)
exeges

exhibitionist /ˌɛkshibˌiʃoːnˈɪst/ (n)
exhibitionist

exogamie /ˌɛksoːɣaːmˈi/ (n)
exogami

exon /ˈɛksɔn/ (n)
exon
  1. een deel van het pre-mRNA dat de kern verlaat en dus getranscribeerd wordt

exoniem /ˌɛksoːnˈim/ (n)
exonym

exoplaneet /ˌɛksɔplaːnˈeːt/ (n)
exoplanet

exotisch /ɛksˈoːtis/ (adj)
exotisk
  1. vanuit verre vreemde landen

expansie /ɛkspˈɑnsi/ (n)
utvidgning

experiment /ˌɛkspɪːrimˈɛnt/ (n)
experiment

experimenteren /ˌɛkspɪːrˌiməntˈɪːrən/ (v)
experimentera
  1.

expertsysteem /ˌɛkspərtsɪstˈeːm/ (n)
expertsystem
  1. een computersysteem dat specifieke kennis van menselijke experts representeert en gebruikt om een probleem binnen een bepaald gebied op te lossen

exploderen /ˌɛksploːdˈɪːrən/ (v)
explodera

explosie /ɛksplˈoːzi/ (n)
explosion

exporteren /ˌɛkspɔrtˈɪːrən/ (v)
exportera
  1. goederen aan een afnemer in het buitenland verhandelen

exporteur /ˌɛkspɔrtˈøːr/ (n)
exportör

expressionisme /ˌɛksprɛʃoːnˈɪsmə/ (n)
expressionism

extern /ɛksˈtɛrn/ (adj)
extern
  1. uitwendig

extravagant /ˌɛkstraːvaːɣˈɑnt/ (adj)
extravagant

extreem /ɛkstrˈeːm/ (adj)
extrem
  1. uiterst, uitzonderlijk

ezel /ˈezəɫ/ (n)
åsna
  1. paardachtig dier
staffli
  3. schilderswerktuig

ezelin /ˈeːzəlˌɪn/ (n)
åsnesto
  1. vrouwelijke ezel

ezelsoor /ˌeːzɛlsˈoːr/ (n)
hundöra
  2. omgevouwen hoek

faas /fˈaːs/ (n)
bjälke
  1. een der herautstukken; een horizontale band die het middelste derde deel van het veld van het wapen beslaat

fabel /ˈfabəl/ (n)
fabel
  1. een kort moraliserend verhaal met dieren of zaken als handelende personen

fabriek /fa'brik/ (n)
fabrik
  1. plaats waar op industriële schaal productie bedreven wordt

fabrikant /fˌɑbrikˈɑnt/ (n)
tillverkare

factie /fˈɑksi/ (n)
fraktion

factureren /fˌɑktyrˈɪːrən/ (v)
fakturera

factuur /fɑkˈtyr/ (n)
faktura, räkning
  1. een document met een beschrijving van goederen die een bedrijf (aan een ander bedrijf) geleverd heeft

fagot /faːɣˈɔt/ (n)
fagott
  1. (muziekinstrument) een houten blaasinstrument met dubbelriet

faillissement /ˌfajisəˈmɛnt/ (n)
konkurs
  1. de toestand van iemand die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen.

fakkel /fˈɑkəl/ (n)
fackla
  1. staaf of stok die aan de bovenkant in een brandbare stof gedrenkt is, brandend zorgt het voor verlichting

falen /ˈfaːlən/ (v)
klicka
  1. niet bereiken van doelen

faleristiek /fˌaːlɪːrɪstˈik/ (n)
faleristik
  1. de (hulp)wetenschap die de vorm en de geschiedenis van de ridderorden én andere onderscheidingen bestudeert

fall-out /fˈɑlˈʌʊt/ (n)
nedfall
  1.

fallisch /fˈɑlis/ (adj)
fallisk
  1. met betrekking tot het mannelijk lid

familie /fa.ˈmi.li/ /fa.ˈmiː.lɪ̯ə/ (n)
familj
  1. (bloed)verwantschap door een gemeenschappelijke oorsprong

familiebedrijf /faːmˈilibədrˌɛɪf/ (n)
familjeföretag

familierecht /faːmˈilirˌɛxt/ (n)
familjerätt

fanatisme /fˌaːnaːtˈɪsmə/ (n)
fanatism

fandango /fɑndˈɑŋoː/ (n)
fandango

fantasie /fˌɑntaːzˈi/ (n)
fantasi
  1. vermogen om nieuwe gedachten te kunnen vormen, mogelijk niet altijd op waarheid berust

fantastisch /fɑnˈtɑstis/ (adj)
fantastisk

farad /fˈaːrɑt/ (n)
farad

farao /ˈfarao/ (n)
farao
  1.

faraomier /fˌaːraːoːmˈir/ (n)
faraomyra

farizeeër /fariˈzejər/ (n)
farisé
  1.

farmaceutisch /fˌɑrmaːsˈøːtis/ (adj)
farmaceutisk
  1. uit de farmacie, met betrekking tot de productie van geneesmiddelen

farmacologie /fˌɑrmaːkˌoːloːɣˈi/ (n)
farmakologi

fascisme /fɑˈsʲɪsmə/ (n)
fascism
  ideologie

fascistisch /fɑsˈɪstis/ (adj)
fascistisk
  1. van het fascisme

fase /ˡfazə/ (n)
fas
  1. periode als onderdeel van een langere ontwikkeling

fatsoen /fɑt'sun/ (n)
anständighet
  1. goede manieren

fauteuil /fo.tœj/ (n)
fåtölj
  1. Soort stoel

favoriet /fˌaːvoːrˈit/ (adj)
favorit

fazant /faːzˈɑnt/ (n)
fasan
  1. kleurrijke hoendervogel

façade /fa.ˈsa.də/ (n)
fasad
  1. de zichtbare buitenmuur van een gebouw, specifiek die aan de voorkant

februari /febryˈwaːri/ (n)
februari
  1. de tweede maand van het jaar

federaal /fˌeːdɪːrˈaːl/ (adj)
federal

federalisme /fˌeːdɪːraːlˈɪsmə/ (n)
federalism

fee /fe:/ (n)
fe, älva
  1.

feest /fest/ (n)
fest
  1. een vermakelijke en vreugdevolle sociale gelegenheid

feestdag /fˈeːstɑx/ (n)
helgdag

feestmuts /fˈeːstmɵts/ (n)
partyhatt
  1. vaak kegelvormig hoofddeksel dat men draagt ter gelegenheid van een feestelijke gebeurtenis.

feit /fɛi̯t/ (n)
faktum
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die werkelijk gebeurd is

feloek /feːlˈuk/ (n)
feluck
  1. een zeilschip

feminisme /fˌeːminˈɪsmə/ (n)
feminism

fenegriek /fˌeːnɛɣrˈik/ (n)
bockhornsklöver

feniks /fˈeːnɪks/ (n)
fenix

fenologie /fˌeːnoːloːɣˈi/ (n)
fenologi

fenomeen /fenoˈmen/ (n)
fenomen
  1. een verschijnsel

fenomenologie /fˌeːnoːmˌeːnoːloːɣˈi/ (n)
fenomenologi

fenylalanine /fenilɑlɑninə/ (n)
fenylalanin
  1. aminozuur

fermium /fˈɛrmiˌɵm/ (n)
fermium
  1. scheikundig element met symbool Fm en atoomnummer 100

fes /fˈɛs/ (n)
fess
  1. verlaagde toon f

fez /fɛs/ (n)
fez
  1. bepaald soort hoed van Turkse oorsprong

fictie /fˈɪksi/ (n)
fiktion

fictief /fɪktˈif/ (adj)
fiktiv

fiets /fits/ (n)
cykel
  1. tweewielig vervoermiddel dat door middel van spierkracht middels pedalen wordt voortbewogen

fietsen /fitsə(n)/ (v)
cykla
  1. op een fiets rijden

fietsenrek /ˈfitsərɛk/ (n)
cykelställ
  1. rek om fietsen te parkeren

fietser /ˈfiːtsər/ (n)
cyklist
  1. iemand die met een fiets rijdt

fietsketting /fˈitskɛtˌɪŋ/ (n)
cykelkedja
  1. onderdeel van de kettingaandrijving van een fiets

fietspad /ˈfitspɑt/ (n)
cykelväg
  1. een weggedeelte of vrijliggend pad dat is gereserveerd voor het gebruik door fietsers en snorfietsers.

fietspomp /fˈitspɔmp/ (n)
cykelpump

fietssnelweg /ˈfits.snɛl.β̞ɛx/ /ˈfits.snɛɫ.ʋɛχ/ (n)
supercykelväg
  1. een fietspad dat een voorrangsroute vormt voor langeafstandsfietsers

fietsstraat /ˈfitstrat/ (n)
cykelfartsgata
  1. een straat waarop fietsers oververtegenwoordigd zijn en waarop auto's zich aan fietsers moeten aanpassen

fietstaxi /fˈitstɑksˌi/ (n)
cykeltaxi

fietszadel /fitsadəl/ /fitsadəɫ/ (n)
cykelsadel

figuurzaag /fˌiɣyrzˈaːx/ (n)
lövsåg
  1. een heel fijn zaagje in de vorm van een dun zaagblad dat verticaal wordt gespannen in een lange horizontale beugel

fijn /fɛi̯n/ (adj)
fin
  1. van geringe dikte
  3. leuk

filantropisch /fˌilɑntrˈoːpis/ (adj)
filantropisk
  1.

filatelie /fˌilaːtəlˈi/ (n)
filateli

file /faɪl/ /filə/ (n)
bilkö, kö
  1. lange rij met stilstaande of langzaam voortbewegende voertuigen of personen
fil
  2. bestand op de computer

filiaal /filiˈjal/ (n)
filial
  1. een pand in een reeks van panden

film /fˈɪlm/ (n)
film
  3. een opname van bewegende beelden die een verhaal vertelt

filologie /fˌiloːloːɣˈi/ (n)
filologi

filosofie /filozoˈfi/ (n)
filosofi
  1. de oudste theoretische discipline die het verlangen heeft en streeft naar kennis en wijsheid

filosofisch /fˌiloːzˈoːfis/ (adj)
filosofisk
  1.

filosoof /fˌiloːzˈoːf/ (n)
filosof

filter /fɪltər/ (n)
filter
  1. een voorwerp met kleine gaatjes waar water of gassen doorheen kunnen om gezuiverd te worden

finale /finˈaːlə/ (n)
final
  1. de beslissende wedstrijd in een toernooi tussen de laatste twee deelnemers
  2. het slotstuk van een meerdelig toneel- of muziekstuk

finalist /fˌinaːlˈɪst/ (n)
finalist
  1. deelnemer aan slotwedstrijd

financieren /fˌinɑnsˈirən/ (v)
finansiera
  1. voorzien van de benodigde geldmiddelen

firma /fˈɪrmaː/ (n)
bolag
  1. een handelsvennootschap waarbij de vennoten hoofdelijk voor het geheel aansprakelijk zijn
  2. een zaak of bedrijf

fistel /fˈɪstəl/ (n)
fistel
  1. een kanaalvormige zweer

fit / 'fɪt / (adj)
form
  in goede lichamelijke conditie

fjord /fjɔrd/ /fjɔrt/ (n)
fjord
  1. een bepaald type van inham in een bergachtige kust, gekenmerkt door steile wanden die door gletsjerwerking zijn uitgesleten

flambard /flˈɑmbɑrt/ (n)
slokhatt
  1. slappe hoed

flamingo /flɑ'miŋgo/ (n)
flamingo
  1. een roze reigerachtige waadvogel met een haakvormige snavel uit de familie Phoenicopteridae

flanel /flaːnˈɛl/ (n)
flanell
  1. een textielsoort van los gesponnen garen, gewoonlijk van geruwde wollen of katoenen stof, maar ook wel van kunstvezels vervaardigd.

flank /flɑŋk/ (n)
flank
  1. zijkant van een samenhangend geheel

flaphoed /flɑphˈut/ (n)
slokhatt
  1. hoed

flauw /flɑu/ (adj)
lam
  2. in overdrachtelijke zin smakeloos

flerovium /flˈɪːroːvˌiɵm/ (n)
flerovium
  1. scheikundig element met symbool Fl en atoomnummer 114

fles /flɛs/ (n)
flaska, butelj
  1. een langgerekt, cilindrisch en meestal van glas vervaardigd vat met een nauwe hals die met een dop of kurk af te sluiten is

flessengroen /flˌɛsəŋrˈun/ (adj)
flaskgrönt

flexibel /flɛkˈsibəl/ (adj)
böjlig
  1. het vermogen hebbend gebogen te worden

flora /floˈrɑ/ (n)
flora
  1. plantenrijk in een bepaalde streek of periode

flosdraad /flɔzdrˈaːt/ (n)
tandtråd
  1. een zijden draad waarmee men de ruimte tussen de tanden reinigt

fluisteren /flˈœystərən/ (v)
viska
  1. spreken met gedempte stem

fluit /flˈœyt/ (n)
flöjt
  1. een muziekinstrument
  3. een scheepstype
  4. een slank drinkglas

fluitconcert /flˈœytkɔnsˌɛrt/ (n)
visselkonsert
  1. een luidruchtig en langdurig gefluit op de vingers door een menigte als teken van afkeuring

fluiten /flˈœytən/ (v)
vissla
  1. een fluit bespelen

fluitenkruid /flˈœytəŋkrˌœyt/ (n)
hundkäx
  1. Anthriscus sylvestris, plant uit de schermbloemen familie

fluitist /flœytˈɪst/ (n)
flöjtist
  1. musicus die een fluit bespeelt

fluittoon /flœytˈoːn/ (n)
vissling
  1.

fluor /flˈyɔr/ (n)
fluor
  1. een chemisch element en een geelgroen halogeen

fluorescentie /flˌyoːrɛsˈɛntsi/ (n)
fluorescens
  1. het uitzenden van licht ...

fluoride /flˈyoːrˌidə/ (n)
fluorine

fluweel /flywˈeːl/ (n)
sammet
  1. een zachte, fijngeweven stof, waarbij rechtopstaande pluizen, de zg. pool van zijde...

fly-over /flˈiˈoːvər/ (n)
viadukt
  1. een vidaduct ter voorkoming van een gelijkvloerse kruising

fobie /foːbˈi/ (n)
fobi
  1. een ziekelijke vrees

focus /ˈfokʏs/ (n)
fokus
  2. een punt of verzameling van punten waar alle stralengangen samenkomen

foetus /fˈutɵs/ (n)
foster
  1. een nog niet voldragen menselijke of dierlijke vrucht

fok /fˈɔk/ (n)
fock
  1. driehoekig zeil bevestigd aan de voorstag

fokken /fˈɔkən/ (v)
avla
  1. dieren houden om ze te laten voortplanten

fokkenmast /fˈɔkənmˌɑst/ (n)
fockmast
  1. de voorste mast van een driemastschip

folder /fˈɔldər/ (n)
broschyr
  1. een blad met informatie of reclame

folie /foːlˈi/ (n)
folie
  1.

folklore /fɔlklˈoːrə/ (n)
folklore
  1. alles wat een volk creëert of heeft gecreëerd

fonds /fˈɔnts/ (n)
fond
  3. effect (waardepapier)

fondue /fˈɔndyə/ (n)
fondue

foneem /foːnˈeːm/ (n)
fonem
  1. een term uit de fonologie die verwijst naar een verzameling klanken die allemaal dezelfde betekenisonderscheidende functie hebben

fonetiek /ˌfoneˈtik/ (n)
fonetik
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met de bestudering van de fysiologische, fysische en perceptieve aspecten van spraak

fonologie /ˌfonoloˈɣi/ (n)
fonologi
  1.
  2.

fontein /fɔnˈtɛɪn/ /fɔnˈtɛːn/ (n)
fontän, springbrunn
  1. kunstmatige bron, aangelegd om water omhoog te spuiten

fopspeen /fɔpspˈeːn/ (n)
napp, tutt

forel /foːrˈɛl/ (n)
öring, forell
  1. Zoetwatervis

forensisch /foːrˈɛnsis/ (adj)
forensisk
  1. (juridisch) betrekking hebbend op justitie

formaat /fɔrmˈaːt/ (n)
format
  2. vorm van een bestand

formaldehyde /fˈɔrmɑldˌeːhiˌɪdə/ (n)
formaldehyd
  1.

formatteren /fˌɔrmɑtˈɪːrən/ (v)
formatera
  2. de harde schijf of een verwisselbare schijf volledig leeghalen

formeel /fɔrˈmel/ (adj)
formell
  1. met inachtneming van strikte omgangsvormen

formule /fɔrmˈylə/ (n)
formel

formulier /fɔrmyˈlir/ (n)
formulär, blankett
  1. een stuk papier waarop voorgedrukte vragen kunnen worden beantwoord

fornuis /fˈɔrnœys/ (n)
spis

fortuinlijk /fˈɔrtœynlək/ (adj)
lycklig

fosfor /fˈɔsfɔr/ (n)
fosfor
  1. met symbool P en atoomnummer 15

foto /fˈoːtoː/ (n)
foto, kort
  1 en 2

fotoalbum /fˈoːtoːˌɑlbɵm/ (n)
fotoalbum

fotograaf /fˌoːtɔɣrˈaːf/ (n)
fotograf
  1. iemand die fotos maakt

fotograferen /fˌoːtɔɣraːfˈɪːrən/ (v)
fotografera
  1. een afbeelding maken door de projectie van beeld op een lichtgevoelige laag

fotografie /fˌoːtɔɣraːfˈi/ (n)
fotografi
  1. de kunst om door chemische inwerking van licht op een gevoelige plaat afbeeldingen te maken

fotokopieermachine /fˌoːtoːkˌoːpiˌeːrmaːʃˈinə/ (n)
fotostatkopia maskin

foton /foːtˈɔn/ (n)
foton
  1. een elementair deeltje waaruit elektromagnetische straling is samengesteld

fotoshoppen /fˈoːtɔʃˌɔpən/ (v)
photoshoppa
  1. bewerken van foto's en ander digitaal beeldmateriaal via de computer

fotosynthese /ˌfotosɪnˈtezə/ (n)
fotosyntes
  1.

fototoestel /fˌoːtoːtustˈɛl/ (n)
kamera
  1. een toestel om mee te fotograferen

fouilleren /fˌʌʊɪlˈɪːrən/ (v)
visitera
  1. iemand aftasten of er iets op het lijf gedragen wordt

fout /fɑut/ (n)
fel, misstag
  1. vergissing, onjuistheid

foutmarge /fˈʌʊtmɑrɣə/ (n)
felmarginal
  1. mate van onzekerheid bij de uitslag van een steekproef, statistische meting enz.

fractie /ˈfrɑksi/ (n)
parlamentsgrupp
  1. een klein deel
  2. gezamenlijke vertegenwoordigers van een politieke partij in een volksvertegenwoordiging

fragment /frɑɣmˈɛnt/ (n)
fragment

framboos /frɑmbˈoːs/ (n)
hallon
  2. vrucht van de frambozenstruik

francium /frˈɑnsiˌɵm/ (n)
francium
  1. een scheikundig element met symbool Fr en atoomnummer 87

franje /frˈɑɲə/ (n)
frans
  1. reeks afhangende draden die ter versiering aan de rand van een kleed of kledingstuk gehangen worden

frank /frɑŋk/ (n)
franc
  munteenheid

frase /frˈaːsə/ (n)
fras
  1. een aantal woorden die een begrip uitdrukken, vaak een zinsdeel, soms een hele zin

frasering /fraːzˈɪːrɪŋ/ (n)
frasering
  1. het in frasen onderverdelen, met name gezegd van het articuleren van afzonderlijke muzikale zinnen in een muziekstuk, dat hierdoor als geheel beter moet klinken

frater /fratər/ (n)
vinterhämpling
  1. een vogel uit de vinkenfamilie Carduelis flavirostris

fraude /frˈʌʊdə/ (n)
bedrägeri
  1. Bedrog

frauderen /frʌʊdˈɪːrən/ (v)
svindla
  1. gelden wederrechtelijk ontvreemden

fregat /frˈeːɣɑt/ (n)
fregatt
  1. Oorlogsschip
  2. Driemaster

frequentie /freːkvˈɛntsi/ (n)
frekvens
  1,2. aantal keren of herhalingen per tijdseenheid

frequentiemodulatie /frˌeːkvəntˌimoːdylˈaːtsi/ (n)
frekvensmodulering

fret /frˈɛt/ (n)
tamiller
  1. Mustela putorius furo, een marterachtig roofdiertje

friet /frˈit/ (n)
pommes frites
  1. de benaming voor een gerecht van gefrituurde aardappelreepjes ('patat frites')

fris /frˈɪs/ (adj)
frisk
  1. zojuist schoongemaakt, prettig ruikend

frisling /frˈɪslɪŋ/ (n)
vildsvinskulting
  1. everjong

fronsen /frˈɔnsən/ (v)
rynka pannan
  1. van verbazing of afkeuring de wenkbrauwen ophalen

front /frˈɔnt/ (n)
front
  1. voorkant
  2. gevechtslinie

fruit /frœʏ̯t/ /frœːt/ (n)
frukt
  1. voedsel dat bestaat uit eetbare vruchten

fruitboom /frœytbˈoːm/ (n)
fruktträd
  1.

fruitschaal /frœytsxˈaːl/ (n)
fruktskål

ftalaat /ftaːlˈaːt/ (n)
ftalat
  1. een zout afgeleid van een ftaalzuur
  2. een ester afgeleid van een ftaalzuur

fuif /fœyf/ (n)
helg

functie /ˈfʏŋksi/ (n)
funktion
  1. taak
  2. positie binnen een bedrijf of organisatie
  3. (wiskunde) afhankelijkheid tussen een element en een veranderlijke
  4. (informatica) onderdeel van de broncode van een computerprogramma

functioneren /fˌɵnkʃoːnˈɪːrən/ (v)
fungera
  1. ~ als een bepaalde functie vervullen

fundamentalisme /fˌɵndaːmˌɛntaːlˈɪsmə/ (n)
fundamentalism
  1. een orthodoxe, antiliberale godsdienstige richting

fundamenteel /fˌɵndaːməntˈeːl/ (adj)
fundamental
  1. aan de basis staande

fusie /fˈyzˌi/ (n)
fusion

fut /fʏt/ (n)
energi
  1. de benodigde energie en zin ergens voor

fuut /fyt/ (n)
skäggdopping
  1. watervogel met slank lichaam

fysica /ˈfizika/ (n)
fysik
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

fysiologie /fˌiʒoːloːɣˈi/ (n)
fysiologi

fytopathologie /fˌitoːpˌɑtoːloːɣˈi/ (n)
växtpatologi

gaai /ɣaːj/ (n)
nötskrika
  1. een middelgrote, gewoonlijk vrij kleurrijke zangvogel met een vrij lange staart uit de kraaienfamilie Corvidae

gaan /ɣaːn/ /χaːn/ (v)
gå, åka
  1. zich in een bepaalde richting bewegen

gaapworm /ɣˈaːpʋɔrm/ (n)
gapemask
  1. Syngamus trachea

gaarkeuken /ɣˈaːrkøːkən/ (n)
soppkök
  1. instelling die gratis voedsel beschikbaar stelt

gadolinium /ɣadoˈlinijʏm/ (n)
gadolinium
  1. een scheikundig element met symbool Gd en atoomnummer 64

gaffel /ˈɣɑ.fəl/ /ˈɣɑ.fəɫ/ /ˈχɑ.fəɫ/ (n)
gaffel
  1. rondhout

gaffelzeil /ɣˈɑfɛlzˌɛɪl/ (n)
gaffelsegel
  1. een trapeziumvormig zeil dat aan de bovenkant uitgehouden wordt door een gaffel

gal /ɣˈɑl/ (n)
galla
  [A] 1. uit de lever afkomstig vocht dat een rol speelt in de spijsvertering, met name van vet

galblaas /ɣɑlblˈaːs/ (n)
gallblåsa
  1. een peervormig hol orgaan dat aan de rechterkant van het lichaam, achter (d.w.z. meer naar binnen) en onder de lever ligt

galeniet /ɣˌaːlənˈit/ (n)
blyglans
  1. een loodsulfide met de chemische formule PbS

galerij /ɣˌaːlərˈɛɪ/ (n)
galleri

galg /χɑlx/ (n)
galge
  1. een houten constructie bestaande uit één of meer staande balken met een horizontale balk haaks daarop en één of meer diagonale balken ter ondersteuning, veelal gebruikt om mensen door verhanging ter dood te brengen

galjoen /ɣɑljˈun/ (n)
galeon
  1. historisch zeilschip

gallium /ɣˈɑliˌɵm/ (n)
gallium
  1. een scheikundig element met symbool Ga en atoomnummer 31

galop /ɣˈaːlɔp/ (n)
galopp
  1. de snelste gang van een paard

galvanisch /ɣɑlvˈaːnis/ (adj)
galvanisk
  1. door een elektrochemisch proces aangebracht

gang /ɣɑŋ/ (n)
korridor
  1. lange smalle ruimte

gangbaar /'ɣɑŋbar/ (adj)
gängse
  1. wat gebruikelijk is

ganglion /ɣˌɑŋliˈɔn/ (n)
ganglion
  1. zenuwknoop

gangreen /gɑŋ'gren/ (n)
gangrän
  1. de afsterving en ontbinding van een levend organisme

gangster / ˈgɛŋstər / (n)
gangster
  1. een lid van een criminele organisatie

gannef /ˈɣɑnəf/ (n)
missdådare
  1.

gans /ɣɑns/ (n)
gås
  1. Anserinae, een vogel die tot de familie van de eendachtigen (Anatidae) behoort

gapen /ˈɣa.pə(n)/ /ˈɣaː.pə(n)/ /ˈχa.pə(n)/ (v)
gapa
  3. wijd openstaan
  2. met open mond vol verwondering ergens naar kijken

garage /ɣa.ˈra.zʲǝ/ (n)
garage
  1. een overdekte autostalling

garanderen /ɣarɑndɪːrə(n)/ (v)
ansvara för
  1. de uitkomst ergens van verzekeren

garantie /ɣa'rɑn(t)si/ /ɣa'rɑnsi/ (n)
garanti
  1. een verklaring waarin men verklaart voor bepaalde gevolgen in te staan

garf /ɣˈɑrf/ (n)
kärve
  1. samengebonden bundel halmen

garnaal /ɣɑrnˈaːl/ (n)
räka

gas /ɣɑs/ /χɑs/ (n)
gas
  1. aggregatietoestand

gaskachel /ɣˌɑskɑxˈɛl/ (n)
gas spis

gasleiding /ɣˈɑslɛɪdˌɪŋ/ (n)
gasledning
  1. een buis waardoor verschillende materialen in gasvorm vervoerd kunnen worden

gaspedaal /ɣˌɑspədˈaːl/ (n)
gaspedal
  het rechter pedaal van een auto waarmee de brandstoftoevoer naar de motor geregeld wordt

gast /ɣɑst/ /χɑst/ (n)
gäst
  1. wie ergens ontvangen, verwelkomd of op een bijzondere wijze behandeld wordt

gastarbeider /ɣˈɑstɑrbˌɛɪdər/ (n)
gästarbetare
  1. iemand die tijdeljk naar een ander land komt om daar arbeid te verrichten

gastenboek /ɣˈɑstənbˌuk/ (n)
gästbok
  1. een boek of elektronische versie daarvan waarin bezoekers hun opmerkingen achter kunnen laten

gastenverblijf /ɣˈɑstənvərblˌɛɪf/ (n)
gästhus
  1.

gastheer /ɣˈɑsthɪːr/ (n)
värd
  1. een man
  2. (biologie) een organisme

gastritis /ɣˈɑstritˌɪs/ (n)
gastrit
  1. maagwandontsteking

gastro-enteritis /ɣˈɑstroːˈɛntɪːrˌitɪs/ (n)
gastroenterit, mag-tarmkatarr

gastronomie /ɣˈɑstroːnoːmˌi/ (n)
gastronomi

gastvrij /ɣɑstˈfrɛɪ/ /ʝɑstˈfrɛː/ (adj)
gästfri
  1. gul in het onthalen of herbergen van gasten

gastvrijheid /ɣˈɑstvrˌɛɪhɛɪt/ (n)
gästfrihet

gat /ɣɑt/ /χɑt/ (n)
hål
  1. opening
  2. een tekort of ontbrekend deel
  4. een geval van tandwolf

gave /ɣˈaːvə/ (n)
begåvning
  1. een bijzondere aanleg
  2. een geschenk

gaydar /ɣˈaːjdɑr/ (n)
bögradar

gazelle /ɣˈaːzɛlə/ (n)
gasell

ge /ɣə/ /χə/ (personalPronoun)
du
  1. tweede persoon enkelvoud. In Nederland verouderd, maar in België in dagelijks gebruik.

geadresseerde /ɣəˌaːdrɛsˈɪrdə/ (n)
adressat

gebaar /xəˈbar/ (n)
gest
  1. een beweging waarmee men iets wil zeggen

gebaren /ɣəbˈaːrən/ (v)
gestikulera
  1. communiceren door het maken van gebaren

gebarentaal /ɣəbˌaːrəntˈaːl/ (n)
teckenspråk

gebed /ɣə'bɛt/ (v)
bön
  1. het bidden

gebergte /ɣəbərxtˈeː/ (n)
bergskedja
  1. een verzameling van bergen die met elkaar een groter geheel vormen

gebeuren /ɣə'bɵːrə(n)/ (v)
hända, ske
  1. plaatshebben, werkelijkheid worden

gebeurtenis /ɣəbˈøːrtənˌɪs/ (n)
evenemang, händelse
  1. iets dat gebeurt of gebeurd is

gebied /ɣəˈbit/ /χəˈbit/ (n)
område
  1. een deel van het aardoppervlak

gebiedende wijs /ɣəbˈidəndə ʋɛɪs/ (n)
imperativ
  1. de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden

gebit /ɣəbˈɪt/ (n)
bett
  1. alle tanden en kiezen van een dier of mens

gebladerte /ɣəˈbladərtə/ /χəˈbladərtə/ (n)
bladverk
  1. een verzameling van bladeren van één of meer bomen

gebod /ɣəbˈɔt/ (n)
bud

geboorte /ɣəˈboːrtə/ /χəˈbo̝ːrtə/ (n)
födelse
  1. actie waarbij een organisme uit zijn/haar moeder komt en aan zijn zelfstandige leven begint

geboortecijfer /ɣəbˈɔːrtəsˌɛɪfər/ (n)
nativitet
  1. een getal dat aangeeft hoeveel geboorten er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

geboortegolf /ɣəbˈɔːrtəɣˌɔlf/ (n)
babyboom
  1. een opvallende tijdelijke toename in het aantal geboorten

gebouw /ɣəbˈʌʊ/ (n)
byggnad, bygge, hus
  1. een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken

gebrek /ɣəbrˈɛk/ (n)
brist
  1. een tekort

gebroken /ɣəˈbroːkən/ /χəˈbroːkən/ (adj)
bruten

gebruik /ɣəbrˈœyk/ (n)
användning, bruk
  2. toepassen van iets

gebruikelijk /ɣəbrˈœykələk/ (adj)
bruklig
  1. naar gewoonte, zoals men regelmatig doet

gebruiken /ɣəˈbrœʏkən/ /χəˈbrœʏkən/ (v)
använda, bruka, begagna
  1. zich bedienen van, toepassen

gebruiker /ɣə'brœːkər/ /χə'brœʏkər/ (n)
användare
  1. iemand die iets gebruikt

gebruiksaanwijzing /ɣəbrˈœyksaːnʋˌɛɪzɪŋ/ (n)
bruksanvisning

gedachte /ɣə'dɑɣdə/ /ɣəˈdɑxtə/ (n)
tanke
  1. hetgeen wat men denkt

gedachtegang /ɣədˈɑxtəɣˌɑŋ/ (n)
tankegång
  1. een reeks op elkaar volgende denkstappen

gedachtestreep /ɣəˈdɑɣdəˌstreːp/ /χəˈdɑχtəˌstrep/ (n)
tankstreck
  1. een leesteken

gedeeltelijk /ɣəˈdeltələk/ /ʝəˈdeltələk/ (adj)
delvis

gedegen /ɣədˈeːɣən/ (adj)
gedigen
  1. degelijk, grondig
  2. in de natuur als zodanig voorkomend

gedicht /ɣədˈɪxt/ (n)
dikt, poem
  1. een in versmaat of in dichterlijke stijl opgesteld stuk

gedijen /ɣə'dɛɪə(n)/ (v)
frodas
  1. voorspoedig groeien

gedrag /ɣədrˈɑx/ (n)
beteende, uppförande, sätt
  1. de manier waarop iemand optreedt of iets ergens op reageert

gedragen /ɣə.'dra.ɣə(n)/ (v)
agera
  1. zich ~: de manieren die iemand meest in de omgang met anderen aan de dag legt

gedragswijze /xə'drɑxswɛizə/ (n)
beteende
  1.

geduld /ɣədʏɫt/ (n)
tålamod
  1. de rust en bereidheid om te wachten

geduldig /gə'dʌldəx/ (adj)
tålmodig
  1. bereid te wachten en tegenslagen te verdragen

gedurende /ɣəˈdyrəndə/ (preposition)
genom hela
  tijdens

geel /ɣeɫ/ (adj)
gul
  na te gaan of het een zelfstandig of een bijvoeglijk naamwoord betreft
  1. geel hebbend als kleur

geel /ɣeɫ/ (n)
gul
  1. een primaire kleur zoals die van licht met een golflengte van ca. 570 - 582 nm

geelzucht /ɣˈeːlzɵxt/ (n)
gulsot

geen /ɣˈeːn/ (indefinitePronoun)
ingen, inget
  1. ontkennend onbepaald lidwoord: tegenovergestelde van één, niet een

geer /ɣer/ (n)
giron
  1. heraldisch element

geest /ɣeːst/ /χeːst/ (n)
ande
  1. dat wat zich afspeelt in iemands gedachten
  2. een onsubstantieel wezen

geeuwen /ɣɪːwə(n)/ (v)
gäspa
  1. gapen

gefluister /ɣəflˈœystər/ (n)
viskning

gegeven /ɣəˈɣevə(n)/ /χəˈχevə(n)/ (n)
uppgift
  1. een bekend geval of feit

gehaktmolen /ɣəhɑktmˈoːlən/ (n)
köttkvarn

gehandicapte /ɣəhˈɛndikˌɛptə/ (n)
funktionshindrad
  1. iemand met een beperking van lichamelijke, verstandelijke, psychische en/of sociale aard

geheel /ɣəhˈeːl/ (n)
helhet

geheim /ɣəɦɛɪm/ (adj)
hemlig
  1. opzettelijk verborgen

geheim /ɣəɦɛɪm/ (n)
hemlig
  1. informatie die verborgen wordt en bestemd is om dat te blijven

geheugen /ɣəhˈøːɣən/ (n)
minne
  1. het deel van de hersenen waarin herinneringen worden opgeslagen
  2. snel toegankelijke plaats om data op te slaan

geheugenmetaal /ɣəhˌøːɣənmətˈaːl/ (n)
minnesmetall

geheugenverlies /ɣəhˌøːɣənvərlˈis/ (n)
amnesi

gehoor /ɣəhˈoːr/ (n)
hörsel
  1. het systeem om te horen

gehoorapparaat /ɣəhˌɔːrɑpaːrˈaːt/ (n)
hörapparat

gehoorzaam /ɣə'hoːrzam/ /ɣə'ɦoːrzam/ /χə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
lydig
  1. bereid gehoor te geven aan regels of bevelen

gehoorzamen /ɣəhˈɔːrzaːmən/ (v)
lyda
  1. gevolg geven aan een opdracht of bevel

gehuwd /ɣəhˈyʊt/ (adj)
gift

geit /ˈɣɛɪ̯t/ /ˈɣɛːt/ /ˈχɛɪ̯t/ (n)
get

geitenkaas /ɣˌɛɪtəŋkˈaːs/ (n)
getost

gek /ɣɛk/ /χɛk/ (adj)
galen
  2. bezittende een zeer lage intelligentie, krankzinnig
  4. knettergek

gekko /ɣˈɛkoː/ (n)
geckoödla
  1. gekko

gekrakeel /ɣˌɛkraːkˈeːl/ (n)
käbbla
  1. lawaai ontstaan door onenigheid

gelaat /ɣəlˈaːt/ (n)
anlete, ansikte

gelach /ɣəˈlɑx/ (n)
skratt
  1. het lachen

geld /ˈɣɛlt/ /ˈχɛlt/ (n)
pengar
  1. een ruilmiddel dat gegarandeerd wordt door een land waarmee goederen en diensten kunnen worden gekocht

geldig /ɣɛldəx/ (adj)
giltig
  1. waarvan de waarde of wettigheid erkend wordt

geldstuk /ɣˈɛltstɵk/ (n)
myntet

geldverspilling /ɣˈɛldvərspˌɪlɪŋ/ (n)
slöseri med pengar
  1. de besteding van geld aan minder voordelige doeleinden dan mogelijk zou zijn geweest

geleden /ɣəˈledə(n)/ /χəˈledə(n)/ (adv)
sedan
  1. een woord om aan te duiden dat iets zich in het verleden af heeft gespeeld

geleedpotige /ɣə.let.ˈpo.tə.ɣə/ /ɣə.ˈleːd.ˌpoː.ti.ɣə/ /χə.let.ˈpo.tə.χə/ (n)
leddjur
  1. een dier met een uitwendig skelet van chitine

geleerd /ɣəlˈɪːrt/ (adj)
beläst
  1. zich veel aan studie gewijd hebbend

geleerde /ɣəlˈɪːrdə/ (n)
forskare
  1. iemand die onderricht en bekwaam is in een bepaalde tak van de wetenschap

gelegenheid /ɣǝ.'le.ɣǝn.ɦɛjt/ (n)
tillfälle
  1. mogelijkheid tot

geleiden /ɣəlˈɛɪdən/ (v)
leda

geleider /ɣəlˈɛɪdər/ (n)
ledare
  1. elektrische stroomgeleider
  2. warmtegeleider

gelijkaardig /ɣəlɛɪkˈaːrdəx/ /ʝəlɛkˈaːrdəx/ (adj)
likartad
  1. vele overeenkomsten vertonend

gelijkbenig /ɣəlɛɪgˈbenəx/ (adj)
likbent
  1 & 2.

gelijkend /ɣəlˈɛɪkənt/ (adj)
lik

gelijkenis /ɣəlˈɛɪkənˌɪs/ (n)
likhet
  1. de mate waarin iets of iemand aan een ander doet denken

gelijkheid /ɣəlˈɛɪkhɛɪt/ (n)
likhet

gelijkrichter /ɣəlˈɛɪkrɪxtər/ (n)
likriktare

gelijkstroom /ɣəlɛɪkstrˈoːm/ (n)
likström

gelijkzijdig /ɣəlɛɪkzˈɛɪdəx/ (adj)
liksidig
  1. alle zijden gelijk in lengte

geloof /ɣəˈlof/ /χəˈlof/ (n)
religion
  1. godsdienst

geloofwaardigheid /ɣəloːfʋˈaːrdəxhˌɛɪt/ (n)
kredibilitet
  1. de mate waarin iets of iemand verdient geloofd te worden

geloven /ɣəˈlovə(n)/ (v)
tro
  1. overtuigd zijn dat iets waar is

gelovige /ɣə.ˈlo.vi.ɣə/ /ɣə.ˈlo.və.ɣə/ /χə.ˈlo.və.χə/ (n)
troende
  1. iemand die een bepaald geloof aanhangt

geluidhinder /ɣəlˈœydhɪndər/ (n)
buller
  1. Geluidsoverlast

geluidshinder /ɣəlˈœydshɪndər/ (n)
buller
  1. Geluidsoverlast

geluidsoverlast /ɣəlˈœydsoːvˌɛrlɑst/ (n)
buller

geluk /ɣəˈɫɵk/ /χəˈɫɵk/ (n)
lycka, tur
  1. prettige loop van de omstandigheden

gelukkig /ɣəlˈɵkəx/ (adj)
lycklig
  1. in een tevredene toestand zijn, zich goed voelen

gelukkigerwijs /ɣəlɵkˈiɣəɣərʋˌɛɪs/ (adv)
lyckligtvis
  1. op een gelukkige manier

geluksvogel /ɣəlˌɵksfoːɣˈɛl/ (n)
lyckans gullgosse
  1. iemand die onwaarschijnlijk veel geluk lijkt te hebben

gember /ɣəmbˈɛr/ (n)
ingefära
  1. Zingiber officinale, een specerij met een scherpe smaak

gemeenschap /ɣəmˈeːnsxˌɑp/ (n)
gemenskap
  1. het met één of meer andere deel hebben aan iets
  3. geheel van personen of zaken die tot elkaar in een bepaald opzicht in een geregelde betrekking staan
samhälle
  2. samenleving

gemeenschappelijk /ɣəmenˈsxɑpələk/ /χəmenˈsχɑpələk/ (adj)
gemensam
  3. gerelateerd aan meer dan een entiteit

gemeente /ɣəˈmentə/ /ɣəˈmeɪntə/ /ʝəˈmentə/ (n)
kommun
  1. bestuurlijke eenheid
församling
  2. gezamenlijke gelovigen

gemenebest /ɣəmˈeːnəbˌɛst/ (n)
samvälde
  1. gemeenschap van onafhankelijke landen

gemiddeld /ɣəˈmɪdəld/ /ɣəˈmɪdəlt/ /χəˈmɪdəɫt/ (adv)
i genomsnitt
  1. in de meeste gevallen

gemiddelde /ɣəˈmɪdəldə/ (n)
medeltal
  1. de som van een aantal getallen gedeeld door het aantal ervan

gems /ɣˈɛms/ (n)
gems
  1. in de Alpen levende soort berggeit

gen /ɣˈɛn/ (n)
gen
  1. drager van informatie van de erfelijke eigenschappen

genade /ɣənˈaːdə/ (n)
nåd

genadeloos /ɣənˈaːdəlˌoːs/ (adj)
skoningslös

genadeslag /ɣənˈaːdɛslˌɑx/ (n)
nådastöt
  1. de laatste slag toegebracht aan een zwaargewonde vijand om hem uit zijn lijden te helpen

gender /ɣəndˈɛr/ (n)
socialt kön
  1. sekse

genealogie /ɣənˌeːaːloːɣˈi/ (n)
genealogi, släktforskning
  1. een discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderonderzoek dan wel de afstamming van de familienaam

geneeskunde /γ̊əˈneːskʏndə/ (n)
medicin
  1. de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van ziekten

generaal /ɣˌeːnərˈaːl/ (adj)
general

generaal /ɣˌeːnərˈaːl/ (n)
general
  1. iemand die het bevel heeft over een leger

generatie /ɣənɪːrˈaːtsi/ (n)
generation
  2. alle personen die min of meer tegelijkertijd geboren zijn

generiek /ɣənɪːrˈik/ (adj)
generisk
  3. tot een geslacht behorend

generiek /ɣənɪːrˈik/ (n)
vinjett
  1. titels

genetica /ɣənˈeːtikˌaː/ (n)
genetik
  1.de wetenschap van alles wat de werking van genen betreft, in het bijzonder erfelijke overdracht

genetisch /ɣəˈnetis/ (adj)
genetisk
  1. gerelateerd aan de erfelijkheid

geneuzel /ɣənˈøːzəl/ (n)
dravel
  1.

genie /ʒəˈni/ (n)
geni
  1. iemand die buitengewoon slim is of die ergens uitzonderlijk goed in is

genieten /ɣə.ni.tə(n)/ (v)
åtnjuta
  1. voordeel hebben van iets

genitief /ɣənitˈif/ (n)
genitiv
  1. één van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen die oorspronkelijk een oorzakelijk voorwerp aanduidde, maar tegenwoordig vooral een bezitsrelatie aanduidt

genoeg /ɣənˈux/ (indefinitePronoun)
nog

genoom /xəˈnom/ (n)
genom
  1. een verzameling van alle genen van de chromosomen van een organisme

genotype /ɣənˈoːtiˌɪpə/ (n)
genotyp
  1. het geheel van genetische kenmerken dat een soort onderscheidt

genre /ʒˈɑ̃rə/ (n)
genre
  1. categorie in een kunstvorm

genster /ɣənstˈɛr/ (n)
gnista
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

gentiaan /ɣəntiˈaːn/ (n)
gentiana

gentrificatie /ɣəntrˌifikˈaːtsi/ (n)
gentrifiering

genus /ɣənˈɵs/ (n)
genus
  1.

geodriehoek /ɣəˌɔdrihˈuk/ (n)
gradskiva
  1. een meetinstrument in de vorm van een driehoek met een maatverdeling en een gradenboog

geofysica /ɣəoːfˈizikˌaː/ (n)
geofysik

geograaf /ɣəɔɣrˈaːf/ (n)
geograf

geografie /ɣəˌɔɣraːfˈi/ (n)
geografi
  1. aardrijkskunde

geografisch /ɣəɔɣrˈaːfis/ (adj)
geografisk
  1. aardrijkskundig, met betrekking tot de aardrijkskunde

geologie /ɣəˌoːloːɣˈi/ (n)
geologi
  1. aardkunde

geologisch /ɣəoːlˈoːɣis/ (adj)
geologisk
  1. op de geologie betrekking hebbend

geoloog /ɣəˈoːloːx/ (n)
geolog

geometrie /ɣəˌoːmɛtrˈi/ (n)
geometri
  1. een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met ruimtelijke figuren

geomorfologie /ɣəˌoːmɔrfˌoːloːɣˈi/ (n)
geomorfologi

geoorde fuut /ɣəˈɔːrdə fˈyt/ (n)
svarthalsad dopping
  1. Podiceps nigricollis, een futensoort met zwarte nek, zwarte kop en een goudgele oorpluim

gepensioneerde /ɣəpˌɛnʃoːnˈɪrdə/ (n)
pensionär

gerecht /ɣərˈɛxt/ (n)
maträtt, rätt
  1. een bepaald soort voedsel op een bepaalde wijze bereid
domstol, rätt
  2. rechtbank, de rechter

gerechtshof /ɣərˈɛxtshɔf/ (n)
domstol

gereedschapskist /ɣərˌeːdsxɑpskˈɪst/ (n)
verktygslåda
  1. een afsluitbare bak waarin gereedschap opgeborgen en bijeengehouden wordt

germanisme /ˌɣɛrmaˈnɪsmə/ (n)
germanism
  1. een woord of uitdrukking overgenomen uit het Duits of gevormd naar het Duits

germanium /ɣˈɛrmaːnˌiɵm/ (n)
germanium
  1. een scheikundig element met symbool Ge en atoomnummer 32

gerst /ɣˈɛrst/ (n)
korn

gerstekorrel /ɣˌɛrstəkɔɾrˈɛl/ (n)
milier
  2. wit korreltje op het ooglid

gerucht /ɣə'rɵxt/ (n)
rykte
  2. een mededeling of nieuwtje dat de ronde doet maar nog niet bevestigd is, zodat je niet zeker bent of het waar is
  1. lawaai; een klein geluid

gerundium /ɣərˈɵndiˌɵm/ (n)
gerundium
  1.

geschenk /ɣəˈsxɛŋk/ /ʝəˈsçɛŋk/ (n)
present, gåva
  1. iets dat men geeft

geschiedenis /ɣəˈsxidəˌnɪs/ (n)
historia
  2. de gebeurtenissen van het verleden

geschiedschrijving /ɣəsxˈidsxrɛɪvˌɪŋ/ (n)
historiografi

geschiet /ɣəsxˈit/ (n)
avfyrning
  1.

geschikt /ɣəsxˈɪkt/ (adj)
lämplig
  1. met de juiste eigenschappen

geschil /ɣəsxˈɪl/ (n)
tvist
  1. geweldloos conflict

geschilpunt /ɣəsxˈɪlpɵnt/ (n)
kontroversiellt ämne

gesel /ˈɣeː.zəl/ /ˈχe.səɫ/ (n)
gissel
  1. een werktuig waarmee men ter bestraffing op de rug van iemand slaat

geselen /ɣesələ(n)/ (v)
piska
  1. iemand met een zweep of gesel tuchtigen

geslacht /χəˈslɑχt/ (n)
kön
  2. geslachtsorganen
släkte
  3. (biologisch) genus
genus, kön
  4. grammaticaal geslacht
ätt
  5. afstammelingen van één persoon

geslachtsidentiteitsstoornis /ɣəslˌɑxtsidˌɛntitɛɪtstˈoːrnɪs/ (n)
könsidentitetsstörning

geslachtsorgaan /ɣəˈslɑxtsɔrɣaːn/ /ʝəˈslɑxtsɔrʝaːn/ (n)
könsorgan
  1. lichaamsdeel

geslachtsziekte /ɣəslˈɑxtsiktə/ (n)
könssjukdom
  1. een aandoening aan de geslachtsorganen, vaak een seksueel overdraagbare aandoening

gesp /ɣˈɛsp/ (n)
spänne

gespannen /ɣə'spɑnɘ/ (adj)
spänd
  3. ongemakkelijk, blijk gevend van stress, het punt van (uit-)barsten naderend
  1. strak uitgerekt
  2. in hoge mate werkzaam

gespierd /ɣəspˈirt/ (adj)
muskulös
  1. met sterk ontwikkelde stevige spieren

gesprek /ɣə'sprɛk/ (n)
samtal, konversation
  1. een mondelinge conversatie waarbij informatie uitgewisseld wordt

gestaag /ɣəstˈaːx/ (adj)
beständig
  1. geleidelijk maar persistent

gestaag /ɣəstˈaːx/ (adv)
beständig
  1. op gestage wijze

gestapelde muur /ɣəstˈaːpəldə mˈyr/ (n)
kallmur
  1. een verticale vlakke constructie van stenen of houtsblokken zonder mortel tussen de stenen of blokken.

gesteente /ɣəˈstentə/ (n)
bergart
  1. het materiaal waaruit de aardkorst bestaat, bestaande uit mineralen

gestippelde alver /ɣəstˈɪpəldə ˈɑlvər/ (n)
strömlöja
  1. Alburnoides bipunctatus, een inheemse zoetwatervis

getal /ɣətˈɑl/ (n)
siffran

getalenteerd /ɣətˌaːləntˈɪrt/ (adj)
begåvad
  1. talent hebbend

getijcentrale /ɣətˌɛɪsəntrˈaːlə/ (n)
tidvattenkraftverk
  1. een elektrische centrale die functioneert op het verschil tussen eb en vloed

getik /ɣətˈɪk/ (n)
tick
  1.

getouwtrek /ɣətˈʌʊtrɛk/ (n)
dragkamp
  1.

getrouw /ɣətrˈʌʊ/ (adj)
trogen

getrouwd /ɣətrˈʌʊt/ (adj)
gift
  1. voltooid deelwoord van trouwen

getuige /ɣətˈœyɣə/ (n)
vittne
  1. iemand die een gebeurtenis heeft meegemaak of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigenis /ɣətˈœyɣənˌɪs/ (n)
vittnesmål

gevaar /ɣəˈvar/ (n)
fara
  1. groot risico

gevaarlijk /ɣəˈvarlək/ /ɣəˈvaːrlɪk/ /χəˈvarlək/ (adj)
farlig
  1. gevaar met zich meebrengend

geval /ɣəvˈɑl/ (n)
fall
  1.

gevangene /ɣəvɑŋˈeːnə/ (n)
fånge
  1. iemand die gevangen genomen is

gevangenis /ɣǝvɑŋǝnis/ (n)
fängelse
  1. een gebouw waarin personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden

gevecht /ɣəˈvɛxt/ /χəˈvɛxt/ (n)
fajt
  1. een handgemeen

gevechtsvliegtuig /ɣəvˈɛxtsflixtˌœyx/ (n)
stridsflygplan

geven /ˈɣevə(n)/ /ˈχevə(n)/ (v)
ge
  1. overdragen van het bezit van iets aan iemand anders

gevleugeld /ɣəvlˈøːɣəlt/ (adj)
bevingad
  1. met vleugels

gevoel /xəˈvul/ (n)
känsla
  1. gewaarwording

gevoelig /ɣəvˈuləx/ (adj)
känslig

gevoeligheid /ɣəvˈuləxhˌɛɪt/ (n)
känslighet
  1. een aandoenlijkheid
  2. de nauwkeurigheid van instrumenten
  3. de spanning van een film

gevolg /ɣәˈvɔlx/ /ɣәˈvɔɫx/ /χәˈvɔɫχ/ (n)
konsekvens
  1. iets dat voortkomt uit iets anders
följd
  2. een groep die volgt, die er achteraan of later komt

geweer /ɣəʋˈɪːr/ (n)
gevär

gewei /ɣəʋˈɛɪ/ (n)
horn
  1. een stel uit been bestaande hoorns van herten; al dan niet vertakt

geweld /ɣəʋˈɛlt/ (n)
våld
  1. elke kracht van meer dan geringe betekenis uitgeoefend op personen, goederen of zaken

gewelddaad /ɣəʋɛldˈaːt/ (n)
övergrepp
  1. een daad van geweld

gewelf /ɣəʋˈɛlf/ (n)
valv

geweten /ɣəˈʋetə(n)/ (n)
samvete
  1. het deel van iemand waarmee die persoon zijn daden op goed en kwaad beoordeelt

gewicht /ɣəˈʋɪxt/ /χəˈʋɪxt/ (n)
tyngd, vikt
  1. de kracht die dat voorwerp op zijn ondersteuning of ophanging uitoefent

gewichtheffen /ɣəʋˈɪxtɛfən/ (n)
tyngdlyftning
  1. een sport waarbij de beoefenaars proberen om zware gewichten op te heffen die aan stalen staven zijn bevestigd

gewichtheffer /xə'wɪxthɛfər/ (n)
tyngdlyftare
  1.

gewone dolfijn /ɣəʋˈoːnə dɔlfˈɛɪn/ (n)
Delfin
  1. Delphinus delphis, waarschijnlijk de meest bekende soort dolfijn na de tuimelaar

gewone vinvis /ɣəʋˈoːnə vˈɪnvɪs/ (n)
sillval
  1. Balaenoptera physalus, een groot zeezoogdier, lang en gestroomlijnd met puntige kop

gewone zeehond /ɣəʋˈoːnə zˈeːhˌɔnt/ (n)
knulb säl
  1. Phoca vitulina, een zeeroofdier uit de familie Phocidae

gewoon /ɣəˈwoːn/ /ɣəˈβ̞oːn/ /χəˈʋon/ (adj)
vanlig

gewoonlijk /ɣəʋˈoːnlək/ (adv)
vanligtvis, vanligen
  1. zoals de ervaring leert dat het meestal is

gewoonte /ɣəˈwoːntə/ /ɣəˈβ̞oːntə/ /χəˈʋontə/ (n)
vana
  1. vaste wijze om dingen te doen

gewricht /ɣəvrˈɪxt/ (n)
led
  1. verbinding

gezant /ɣəzˈɑnt/ (n)
envoyé

gezellig /χəˈzɛləx/ (adj)
mysig
  2. knus
  1. sociaal aangenaam
  3. leuk, onderhoudend

gezelschap /ɣə'zɛlsxɑp/ (n)
sällskap
  1. een groep mensen die iets gemeen hebben
samhälle
  3. een vereniging met een bepaald doel

gezelschapsspel /ɣəzˌɛlsxɑpspˈɛl/ (n)
sällskapsspel

gezicht /ɣə‘zɪxt/ (n)
ansikte
  1. de voorkant van een menselijk hoofd

gezichtspunt /ɣəzˈɪxtspɵnt/ (n)
synpunkt

gezin /gə'zɪn/ (n)
familj
  1. een huishouden bestaande uit een man, een vrouw en kinderen

gezond /xə.ˈzɔnt/ /ɣə.ˈzɔnt/ (adj)
frisk, hälsosam
  1. vrij van ziektes en zeertes
sund, frisk
  2. bevorderlijk voor een goede conditie

gezondheid /ɣəzˈɔndhɛɪt/ (n)
hälsa
  1. welbevinden, in goede staat zijn

geïnvolveerd /ɣəˈɪnvɔlvˌɪrt/ (v)
inblandad
  1. betrokken

gids /ɣɪts/ /χɪts/ (n)
guide

giek /ɣik/ (n)
bom
  1. rondhout bevestigd aan het onderlijk van een zeil

gier /ɣiːr/ /χiːr/ (n)
gam
  1. een grote aasetende roofvogel met kale kop en machtige vleugels

gierig /ɣˈirəx/ (adj)
snål
  1. geen geld of bezit aan een ander willende geven

gierst /ɣˈirst/ (n)
hirs

gierzwaluw /ˈɣirˌzʋalyw/ (n)
tornsvala
  1. Apus apus, een vogel die als zomergast in de Benelux voorkomt

gieter /ɣˈitər/ (n)
vattenkanna
  1. een soort emmer met sproeibuis om de planten te begieten

gieterij /ɣˌitərˈɛɪ/ (n)
gjuteri
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het gieten van metalen voorwerpen

gietijzer /ɣˈitɛɪzər/ (n)
gjutjärn

gif /ɣɪf/ /χɪf/ (n)
gift
  1. een substantie die in kleine hoeveelheden schadelijk of dodelijk is

giftand /'ɣɪftɑnt/ (n)
gifttand
  1. tand waarmee bij een beet gif in het slachtoffer ingespoten wordt

giftig /ˈɣɪftəx/ /ˈχɪftəx/ (adj)
giftig
  1. gif bevattend

gigabyte /ɣˈiɣaːbˌiɪtə/ (n)
gigabyte

gigantisch /ɣiɣˈɑntis/ (adj)
gigantisk

gigawatt /ɣˈiɣaːʋˌɑt/ (n)
gigawatt
  1. een miljard watt

gijzelaar /ˈɣɛizəlar/ /ˈɣɛɪ̯zəlaːr/ /ˈɣɛːzəlaːr/ /ˈχɛɪ̯zəlaːr/ (n)
gisslan
  1. een veelal onschuldig persoon die tegen de eigen wil door een gijzelnemer gevangen wordt gehouden en die bedreigd wordt met het doel iets van derden gedaan te krijgen

gijzeling /ɣˈɛɪzəlˌɪŋ/ (n)
gisslantagande
  1. het gevangen houden of nemen van iemand ten einde iets af te dwingen

gilde /ˈɣɪldə/ /ˈχɪɫdə/ (n)
gille

gin /ɣˈɪn/ (n)
gin

ginseng /ɣˈɪnsɛŋ/ (n)
ginseng
  1.

gips /ɣˈɪps/ (n)
gips
  1. (scheikunde) een uit calciumsulfaat en water uithardende witte vaste stof: CaSO₄·2H₂O

giraf /ʒi'rɑf/ (n)
giraff
  1. Herkauwend dier

giraffe /ɣˈirɑfə/ (n)
giraff
  1. Herkauwend dier

gist /ɣˈɪst/ (n)
jäst
  1. de naam voor een aantal soorten micro-organismen

gisten /ɣˈɪstən/ (v)
fermentera

gister /ˈɣɪstər/ /ˈχɪstər/ (adv)
igår, i går
  1. de laatste dag die voltooid is

gisteren /ˈɣɪstərə(n)/ /ˈχɪstərə(n)/ (adv)
i går, igår
  1. de laatste dag die voltooid is

giswerk /ɣˈɪsʋɛrk/ (n)
gissning
  1.

gitaar /ɣi'tar/ (n)
gitarr
  1. een muziekinstrument

gitarist /ɣˌitaːrˈɪst/ (n)
gitarrist
  1. (muziek) een musicus die een gitaar bespeelt

glaciologie /ɣlˌaːʃoːloːɣˈi/ (n)
glaciologi

glad /ɣlɑt/ (adj)
hal, slät, jämn, len

gladiator /ɣlˌaːdiˈaːtɔr/ (n)
gladiator

gladstrijken /ɣlˈɑtstrɛɪkən/ (v)
glätta
  1. door strijken glad of effen maken

glanzen /ɣlˈɑnzən/ (v)
blänka, glänsa, reflektera
  1. in zekere mate licht weerspiegelen of voortbrengen

glas /ɣlɑs/ /χlɑs/ (n)
glas
  1. niet-kristallijne vaste stof
  2. op basis van SiO₂
  3. om uit te drinken

glasachtig lichaam /ɣlˈɑsɑxtəx lɪxˈaːm/ (n)
glaskropp

glaswol /ɣlˈɑsʋɔl/ (n)
glasull
  isolatiemateriaal gemaakt van glas

glaucoom /ɣlʌʊkˈoːm/ (n)
glaukom
  1. een aandoening waarbij een verhoging van de druk in de oogbol onbehandeld tot gezichtsvelduitval en uiteindelijk tot blindheid leidt

glazenwasser /ɣlˈaːzɛnʋˌɑsər/ (n)
fönsterputsare

glazuur /ɣlaːzˈyr/ (n)
glasyr
  1-2

gletsjer /ɣlˈɛtʃər/ (n)
glaciär, jökel
  1. een ijsmassa die gevormd wordt op land en dik en groot genoeg is om bergafwaarts te stromen

glijden /ˈxlɛɪdə(n)/ /ˈɣlɛːdə(n)/ (v)
glida
  1. met geringe wrijving gericht voortschuiven

glimlach /ɣlˈɪmlɑx/ (n)
leende
  1. een gelaatsuitdrukking die een geluidloze lach verraadt

glimlachen /'ɣlɪmlɑχən/ (v)
le
  1. zacht onhoorbaar lachen

glimworm /ɣlˈɪmʋɔrm/ (n)
lysmaskar, lysmask
  1. een nachtelijk lichtgevend kevertje uit de familie Lampyridae

gloeidraad /ɣlujdrˈaːt/ (n)
glödtråd

gloeilamp /ˈɣluilɑmp/ (n)
glödlampa
  1. een lamp die licht produceert met een gloeidraadje

glossarium /ɣlɔsˈaːriˌɵm/ (n)
glossar

glottisslag /ˈɣlɔtɪˌslɑx/ (n)
glottisstöt
  1. een klank die met de stembanden in de keel geproduceerd wordt en tot de plosieven gerekend wordt

gluren /ˈɣlyː.rə(n)/ (v)
snegla, spana
  1. in het geheim aandachtig naar iemand kijken

gluten /'ɣly.tə(n)/ (n)
gluten

glycogeen /ˌɣlikɔˈɣen/ (n)
glykogen
  1. een opvanghuis voor wezen

gneis /ɣnˈɛɪs/ (n)
gnejs
  1. een metamorf gesteente met verschillend gekleurde banden of aders

gnoe /ɣnˈu/ (n)
gnu
  1. Connochaetes, een dier behorende tot de familie Bovidae, die ook de antilopes, geiten, schapen, gemzen en runderen omvat

god /ɣɔd/ /ɣɔt/ /χɔt/ (n)
gud
  1. hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

goddelijk /ɣˈɔdələk/ (adj)
gudomlig

godin /ɣoˈdɪn/ (n)
gudinna
  1. een vrouwelijke godheid

godsdienst /ˈɣɔtsdinst/ (n)
religion
  1. een geloof en alle daar bij horende rituelen en doctrines

godslastering /ɣˌɔdslɑstˈɪːrɪŋ/ (n)
blasfemi
  1. belediging of bespotting van God/een godheid

godvrezend /ɣˈɔdvrəzənt/ (adj)
gudfruktig
  1.

goed /ɣˈut/ (adj)
god, bra
  1. kwaliteit bezittend

goed /ɣˈut/ (adv)
bra
  1. op goede wijze

goed /ɣˈut/ (n)
bra, gott
  1. iets concreets of abstracts dat men in bezit kan hebben

goedemorgen /ˌɣudəˈmɔrɣə(n)/ (interjection)
god morgon
  groet

goedenacht /ɣˈudənˌɑxt/ (interjection)
go'natt, god natt, natti
  avond wens

goedenavond /ɣˈudənˌaːvɔnt/ (interjection)
god kväll, god afton, god natt
  1. een groet die in de avond gebruikt wordt

goederentrein /ɣˈudɪːrˌɛntrɛɪn/ (n)
godståg
  1. trein die uitsluitend is bestemd om goederen te vervoeren

goedheid /ɣˈudhɛɪt/ (n)
godhet
  1. de hoedanigheid van het goed zijn

goedkeuren /ɣˈudkøːrən/ (v)
godkänna
  1. toestemming verlenen

goedkoop /ɣudkˈoːp/ (adj)
billig
  1. laag in prijs

goelag /ɣˈulɑx/ (n)
gulag

goeroe /ɣˈuru/ (n)
guru

gok /ɣɔk/ /χɔk/ (n)
chansning
  1. een keuze zonder het juiste antwoord te weten
kran
  2. neus

gokspel /ɣɔkspˈɛl/ (n)
chansspel

golf /χɔl(ə)f/ (n)
golf
  4. grote baai
  1. een balspel waarbij een golfbal met een golfclub in een aantal slagen in de hole moet worden geslagen.

golfbal /ɣˈɔlvbɑl/ (n)
golfboll

golflengte /ɣˈɔlflɛŋtə/ (n)
våglängd

gonade /ɣoːnˈaːdə/ (n)
gonad

gondel /ˈɣɔndəl/ (n)
gondol
  1. een pleziervaartuig in Venetië

gong /ɣˈɔŋ/ (n)
gong, gonggong
  1. een hangend slagwerk

gonorroe /ɣˈoːnɔɾrˌu/ (n)
gonorré
  1. een geslachtziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Neisseria gonorrhea

googelen /ˈgu:gələ(n)/ /ˈɡu.ɡə.lə(n)/ /ˈɣu.ɣə.lə(n)/ (v)
googla
  1. naar informatie zoeken op het internet, m.n. met Google

googol /ɣˈoːɣɔl/ (n)
googol

googolplex /ɣˈoːɣɔlplˌɛks/ (n)
googolplex

gootsteen /ˈɣotsten/ (n)
diskbänk
  1. een bak, meestal ingebouwd in een aanrecht, onder een kraan en met een afvoer

gordel /ɣˈɔrdəl/ (n)
bälte
  1. een band die om het middel gedragen wordt

gordeldier /ɣˌɔrdɛldˈir/ (n)
bältdjur
  1. Dasipodidae, zoogdier met pantser van beweegbare schubben

gordijn /ɣɔrˈdɛːn/ /χɔrˈdɛɪn/ (n)
gardin
  1. doek ter afdekking

gorilla /ɣoːrˈɪlaː/ (n)
gorilla
  1. Gorilla gorilla, grote mensaap

gors /ɣɔrs/ /χɔrs/ (n)
fältsparv
  1. een zangvogel van de Emberizidae-familie

gort /ɣˈɔrt/ (n)
gröt

gospelmuziek /ɣˌɔspɛlmyzˈik/ (n)
gospel

goud /ɣʌʊt/ (n)
guld
  1. een edelmetaal met atoomnummer 79 dat wordt aangegeven met het symbool Au, het is een geel metalliek overgangsmetaal

goudbes /ɣʌʊdbˈɛs/ (n)
kapkrusbär
  1. Physalis peruviana

gouden medaille /ɣˈʌʊdən meːdˈɑjə/ (phraseologicalUnit)
guldmedalj

goudhaantje /ɣˈʌʊdhaːntʲə/ (n)
kungsfågel
  1. een klein zangvogeltje met een goudkleurig kruintje

goudharig /ɣʌʊdhˈaːrəx/ (adj)
guldhårig
  1. met goudkleurig haar.

goudplevier /ɣˌʌʊdpləvˈir/ (n)
ljungpipare
  1. Pluvialis apricaria, een vogel uit de familie plevieren Charadriidae

goudsmid /ɣˈʌʊdsmɪt/ (n)
guldsmed
  1. een smid die met goud werkt

goudvink /ɣˈʌʊdvɪŋk/ (n)
domherre
  1. zangvogel uit de familie van vinkachtigen (Fringillidae)

goudvis /ˈɣaʊ̯d.vɪs/ /ˈɣɔʊ̯t.fɪs/ /ˈχʌʊ̯t.fɪs/ (n)
guldfisk
  1. Carassius auratus auratus, een kleine goudkleurige of rode vis die uit China afkomstig is en die door veel mensen thuis gehouden wordt

goulash /ɣˈʌʊlɑʃ/ (n)
gulasch
  1. een stoofschotel van o.a. rundvlees, paprika en uien, tevens het nationale gerecht van Hongarije

gouverneur /ɣˌʌʊvərnˈøːr/ (n)
guvernör, ståthållare
  1. het hoofd van een regering, van een kolonie, staat of andere subnationale staatseenheid

graad /ɣrˈaːt/ (n)
grad
  1. eenheid om hoeken te meten

graaf /ɣraf/ (n)
greve
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk belast met de rechtspraak in een gebied, later wordt de titel verzelfstandigd tot een aanduiding van de heerser in een graafschap, één rang lager dan markies

graafschap /ɣrˈaːfsxɑp/ (n)
grevskap

graag /ɣrax/ /χraχ/ (adv)
gärna
  1. met plezier, met graagte; dat doe ik graag

graag gedaan /ɣrˈaːx ɣədˈaːn/ (phraseologicalUnit)
det var så lite
  1. beleefd antwoord nadat je bedankt bent

graal /ɣrˈaːl/ (n)
graal
  1.

graan /ɣran/ (n)
spannmål, säd

gradenboog /ɣrˌaːdənbˈoːx/ (n)
gradskiva
  1. een instrument waarmee een hoek van een gekende grote uitgezet of gemeten kan worden

gradueren /ɣrˌaːdyˈɪːrən/ (v)
gradera

graf /ɣrɑf/ /χrɑf/ (n)
grav
  1. ruimte om één of meer lijken in te begraven
  2. plaats waar één of meer lijken begraven liggen

grafiet /ɣraːfˈit/ (n)
grafit
  in plaatjes gekristalliseerde koolstof

grafschrift /ɣrˈɑfsxrɪft/ (n)
epitafium
  1. op een grafsteen gegraveerde korte tekst, gewijd aan de overledene

grafsteen /ɣrɑfstˈeːn/ (n)
gravsten
  1. een rechtopstaande gebeeldhouwde steen die de aanwezigheid van een graf markeert

gram /ɣrˈɑm/ (n)
gram
  1. een afgeleide eenheid voor massa in het SI-stelsel (éénduizendste van een kilogram, 0,001 kg)

grammatica /ɣrɑmˈaːtikˌaː/ (n)
grammatik
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal.

grammaticaal /ɣrˌɑmaːtikˈaːl/ (adj)
grammatisk

granaat /ɣraːnˈaːt/ (n)
granat
  1. een met springlading gevuld projectiel
  1. een groep kubische mineralen

granaatappel /ɣrˈaːnaːtˌɑpəl/ (n)
granatäpple
  2. vrucht

graniet /ɣɾaˈni:t/ (n)
granit
  1. een stollingsgesteente bestaande uit lichtgekleurde, met het blote oog onderscheidbare mineralen.

granulocyt /ˌɣranyloˈsit/ (n)
granulocyt
  1.

grap /ɣrɑp/ /χrɑp/ (n)
skämt, vits, skoj
  1. verhaal dat of handeling die erop gericht is om de lachlust op te wekken

grapefruit /ɣrˈaːpɛfrˌœyt/ (n)
grapefrukt
  1. een gele of rode, enigszins bitter smakende citrusvrucht

grappa /ɣrˈɑpaː/ (n)
grappa
  1.een Italiaanse alcoholische drank

grappig /'ɣrɑpəχ/ (adj)
rolig
  1. de lust tot (glim-) lachen opwekkend

gras /ɣrɑs/ (n)
gräs
  1. plantenfamilie
  2. bepaalde groep van soorten binnen de grassenfamilie

grasmaaier /ɣrɑsmajər/ (n)
gräsklippare

grasmus /ɣrˈɑsmɵs/ (n)
törnsångare
  1. Sylvia communis, een zangvogel uit de familie zangers Syviidae

graspieper /ɣrɑspˈipər/ (n)
ängspiplärka
  1. Anthus pratensis, een zangvogel uit de familie Motacillidae

grasveld /ˈɣrɑsvɛlt/ /ˈɣrɑzvɛld/ /ˈχrɑsvɛɫt/ (n)
gräsmatta
  1. een veld dat door met name gras wordt begroeid

graszode /ɣrɑsˈoːdə/ (n)
torva

gratis /ɣrˈaːtɪs/ (adj)
gratis
  1. wat zonder betaling verkregen wordt

gratiëren /ɣraːʃˈɪːrən/ (v)
benåda
  1. gratie geven

grauw /ɣrˈʌʊ/ (adj)
grå
  1. donkergrijs, kleurloos

grauwe gans /ɣrˈʌʊə ɣˈɑns/ (n)
grågås
  1. Anser anser, een grijsbruine vogel met oranje snavel uit de familie der Anatidae

grauwe kiekendief /ɣrˈʌʊə kˌikəndˈif/ (n)
ängshök
  1. Circus pygarus, een roofvogel uit de familie van de arendachtigen Accipitridae

graven /ɣrˈaːvən/ (v)
gräva
  1. een gat in de grond maken met de handen of met een graafwerktuig

graveren /ɣraːvˈɪːrən/ (v)
gravera
  1. met een scherp gereedschap iets krassen in glas of metaal

gravin /ɣrˈaːvɪn/ (n)
grevinna
  1. vrouwelijke graaf

gravitatie /ɣrˌaːvitˈaːtsi/ (n)
gravitation
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

gravure /ɣraːvˈyrə/ (n)
gravyr
  2. decoratie in metaal, glas of edelsteen gesneden

grazen /'χrazə(n)/ (v)
beta
  1. het eten van gras en andere bodemvegetatie zoals bijvoorbeeld runderen dit doen

grens /ɣrɛns/ (n)
gräns
  2. de raaklijn tussen twee landen
  1. een al dan niet denkbeeldige scheidingslijn

griend /ɣrˈint/ (n)
grindval
  1. Globicephala melas, een stevige zwarte walvis, met bolvormig voorhoofd en een heel kleine snuit

griep /ɣrip/ (n)
influensa, flunsa
  1. een vierusziekte die jaarlijks vele mensen ziek maakt en die voor ouderen gevaarlijk kan zijn

griesmeel /ɣrismˈeːl/ (n)
mannagryn
  1. grof gemalen meel

griezelig /ɣrˈizələx/ (adj)
kuslig

griffioen /ɣrˌɪfiˈun/ (n)
grip
  1. Oudgrieks fabeldier met de kop, voorpoten en vleugels van een adelaar en de romp, achterpoten en staart van een leeuw

grijpen /ɣrˈɛɪpən/ (v)
gripa
  1. plotseling iets of iemand beetpakken

grijs /ɣrɛɪs/ (adj)
grå
  1. de kleur grijs hebbend

grijsharig /ɣrɛɪsˈɦarəx/ (adj)
gråhåret
  1. met grijs haar

grijze walvis /ɣrˈɛɪzə ʋˈɑlvɪs/ (n)
gråval
  1. Eschrichtius robustus, een grote baleinwalvis, het lichaam is bedekt met kenmerkende grijs-witte patronen, ...

grijze zeehond /ɣrˈɛɪzə zˈeːhˌɔnt/ (n)
gråsäl
  1. Halichoerus grypus, een zeeroofdier uit de familie Phocidae (zeehonden), is groter dan de gewone zeehond en de kleur varieert van grijs , donkerbruin tot zwart

gril /ɣrˈɪl/ (n)
infall
  2. onredelijk en willekeurig gedrag

grimmig /ɣrˈɪməx/ (adj)
grådaskig

grind /ɣrˈɪnt/ (n)
grus

grizzlybeer /ˈgrɪzliˌbeːr/ /ˈɣrɪzliˌbeːr/ (n)
grizzlybjörn
  1. Ursus arctos horribilis, een Amerikaanse ondersoort van de bruine beer.

groei /ɣruj/ /χruj/ (n)
växt
  1. het groter worden

groeien /ˈɣrui̯ə(n)/ (v)
växa
  groter worden

groen /ɣrun/ (adj)
grön
  1. de kleur groen hebben

groen /ɣrun/ (n)
grön
  secundaire kleur, in het spectrum gelegen tussen geel en cyaan, met een golflengte van ca. 550 nm

groen licht /ɣrˈun lˈɪxt/ (n)
grönt ljus
  1. groen verkeerslicht
  2. toestemming

groenbruin /ɣrˈunbrœyn/ (adj)
grönbrun

groene boomboa /ˈɣru.nə ˈbom.bo.a/ /ˈχru.nə ˈbom.bo.a/ (n)
smaragdboa
  1. een grote groene slang die voorkomt in delen van Zuid-Amerika

groene hondskopboa /ˈɣru.nə ˈɦɔnts.kɔp.bo.a/ /ˈχru.nə ˈɦɔnts.kɔp.bo.a/ (n)
smaragdboa
  1. een grote groene slang die voorkomt in delen van Zuid-Amerika

groente /ɣrˈuntə/ (n)
grönsak
  1. eetbare planten of delen daarvan

groenteboer /ɣrˌuntəbˈur/ (n)
grönsakshandlare
  1.

groep /ɣrup/ /ʝrup/ (n)
grupp
  1. uit meerdere personen of eenheden bestaand geheel

groeperen /ɣrupˈɪːrən/ (v)
gruppera
  1. in groepen stellen

groepsdruk /ɣrˈupzdrɵk/ (n)
grupptryck
  1. sociale druk

groepsverkrachting /ɣrˈupsfərkrˌɑxtɪŋ/ (n)
gruppvåldtäkt
  1. verkrachting door een groep personen

grog /ɣrˈɔx/ (n)
grogg
  1. een alcoholisch mengsel van rum

grommen /ɣrˈɔmən/ (v)
morra
  1. een dreigend geluid voortbrengen

grondgebied /ɣrˌɔndɣəbˈit/ (n)
territorium
  1. het gebied waarover een instantie of overheid het beheer heeft

grondstof /ɣrˈɔntstɔf/ (n)
råvara

grondwater /ɣrˈɔndʋaːtər/ (n)
grundvatten
  1. al het water dat zich in de aardbodem bevindt

grondwet /ɣrˈɔndʋɛt/ (n)
grundlag, konstitution
  1. wet die de principes van een staat definieert

groot /ɣroːt/ (adj)
stor
  1. meer dan normaal in formaat
  3. machtig, belangrijk
  2. bewonderenswaardig, goed

groothandel /ɣrˌoːtɑndˈɛl/ (n)
grosshandel
  1. bedrijf dat in het groot handelt, dat aan de detailhandel levert

groothertog /ɣrˈoːtərtˌɔx/ (n)
storhertig
  1.

groothertogdom /ɣrˈoːtərtˌɔxdɔm/ (n)
storhertigdöme
  1.

groothoekobjectief /ɣrˌoːtukˌɔbjɛktˈif/ (n)
vidvinkelobjektiv

grootmoeder /ɣrˈoːtmudər/ (n)
farmor, mormor
  1. een moeder van een ouder

grootoorvos /ɣrˈoːtɔːrvˌɔs/ (n)
afrikansk öronhund

grootouder /ˈgrotˌʌʊdər/ (n)
far- och morföräldrar
  1. de ouder van een ouder

groots /ɣrˈoːts/ (adj)
grandios
  1. verheven, groot van opzet

grootte /ɣrˈoːtə/ (n)
storlek

grootvader /ˈɣroːtˌfaːdər/ (n)
farfar, morfar, mormor
  1. de vader van een ouder

grossiersprijs /ɣrˌɔsirsprˈɛɪs/ (n)
utgångspris

grot /ɣrɔt/ (n)
grotta
  1. een onderaardse holte

grote bonte specht /ɣrˈoːtə bˈɔntə spˈɛxt/ (n)
större hackspett
  1. Dendrocopos major, vrij grote spechtsoort met zwarte rug- en lichtere buikzijde

grote burgemeester /ɣrˈoːtə bˈɵrɣəmˌeːstər/ (n)
vittrut
  1. Larus hyperboreus, een vogel uit de familie van meeuwen en sternen (Laridae) van ongeveer 70 centimeter groot

grote hersenen /ɣrˈoːtə hɛrsˈeːnən/ (n)
storhjärna
  1. de eindhersenen en de tussenhersenen vormen samen de grote hersenen

grote ijsvogelvlinder /ɣrˈoːtə ˈɛɪsfoːɣˌɛlvlɪndər/ (n)
aspfjäril
  1. Limenitis populi, een dagvlinder uit de familie Nymphalisdae

grote klaproos /ɣrˈoːtə klɑprˈoːs/ (n)
kornvallmo

grote muggenorchis /ɣrˈoːtə mˈɵɣənˌɔrxɪs/ (n)
brudsporre
  1.

grote pimpernel /ɣrˈoːtə pˌɪmpərnˈɛl/ (n)
blodtopp

grote poolwalvis /ɣrˈoːtə pˈoːlʋɑlvˌɪs/ (n)
Grönlandsval
  1. Balaena mysticetus, grote massieve walvis met een kolossale kop

grote stern /ɣrˈoːtə stˈɛrn/ (n)
Kentsk tärna
  1. Sterna sandvicensis, deze ster is te herkennen aan zijn zwarte kuif en snavel met een klein geel puntje

grote zee-eend /ɣrˈoːtə zˈeːˈeːnt/ (n)
svärta
  1. Melanitta fusca, een vrijwel geheel zwarte eendensoort die voornamelijk op zee voorkomt

grotesk /ɣrˈoːtɛsk/ (adj)
grotesk
  1. op afschrikwekkende wijze buitenissig

grutto /ˈxrʏto/ /ˈɣrʏto/ (n)
rödspov
  1. typische weidevogel

gruwel /ˈxrywəl/ (n)
styggelse
  1.

gruweldaad /ɣrˌywɛldˈaːt/ (n)
ogärning

gruzelementen /'ɣryzələ'mɛntə(n)/ (n)
småbitar
  1. stukken die ontstaan wanneer een voorwerp breekt

guerrilla /ɣˌyərrˈɪlaː/ (n)
gerilla

guirlande /ɣˈœyrlɑndə/ (n)
girlang
  1. (bloemen)slinger

gul /ɣʏl/ (adj)
givmild
  1. vrijgevig

gulp /ɣɵlp/ (n)
gylf
  1. een door een strook stof afgesloten opening aan de voorzijde van een broek van de man, bedoeld om het plassen te vergemakkelijken

guppy /ɣˈɵpi/ (n)
guppy
  1. een levendbarend tandkarpertje en aquariumvisje uit Zuid-Amerika

gymnastiek /ɣˌɪmnɑstˈik/ (n)
gymnastik
  1. oefeningen voor de gezondheid van een mens

gynaecologie /ɣˌinaːkˌoːloːɣˈi/ (n)
gynekologi

haag /hˈaːx/ (n)
häck
  1. een afscheiding bestaande uit kreupelhout of struikgewas

haagbeuk /hˈaːxbøːk/ (n)
avenbok

haai /haːɪ̯/ /ɦaɪ̯/ (n)
haj
  1. kraakbenige roofvis

haaienvinnensoep /hˌaːjənvˌɪnənsˈup/ (n)
hajfenssoppa
  1.

haak /haːk/ (n)
krok, hake

haakje /hˈaːkjə/ (n)
parentes
  1. een leesteken

haalmes /ˈɦal.mɛs/ /ˈɦaɫ.mɛs/ (n)
bandkniv
  1. een groot mes om bomen mee te schillen

haan /ɦan/ (n)
höns, tupp
  1. mannelijk dier bij de hoenderachtige vogels

haar /hˈaːr/ (n)
hår, hårstrå
  1. hoofdhaar, uitgroeisel van het epidermis dat delen van het hoofd bedekt

haar /hˈaːr/ (personalPronoun)
hennes
  2. datief van zij, derde persoon enkelvoud

haar /hˈaːr/ (possessivePronoun)
henne, hennes
  1. bezit aanduidend door een 3e persoon vrouwelijk enkelvoud

haard /hˈaːrt/ (n)
härd
  1. een plaats in de woning bedoeld om er een vuur te branden

haarspeld /ˈharspɛlt/ (n)
hårnål
  1. een doorgaans dunne speld waarmee het haar kan worden opgestoken.

haarspeldbocht /ˈharspɛldˌboχt/ (n)
hårnålskurva
  1. een zeer scherpe bocht in de weg, gelijkend op een haarspeld, die gebruikt wordt om op een beperkte ruimte sterke hoogteverschillen te overbruggen

haas /hˈaːs/ (n)
hare
  1. Lepus eropaeus, een konijnachtig zoogdier met lange achterpoten een gespleten lip en lange oren

haast /hast/ (adv)
nästan
  1. bijna

haastig /hˈaːstəx/ (adj)
förhastad
  1. zich niet de tijd nemend

haat /ɦaːt/ (n)
hat
  1. een sterk gevoel van vijandschap

hacker /hˈɑkər/ (n)
hacker
  1. iemand die zich onbevoegd toegang verschaft tot een computersysteem

hafnium /hˈɑfniˌɵm/ (n)
hafnium
  1. scheikundig element met symbool Hf en atoomnummer 72

hagedis /ˌhaɣəˈdɪs/ (n)
ödla, ödledjur
  1. een langstaartig, geschubd reptiel uit de onderorde Lacertilia (Sauria)

hagel /haɣəɫ/ (n)
hagel
  1. bolvormig ijs dat als neerslag uit de hemel valt
  2. verzameling van stukjes metaal -vaak lood- waarmee geschoten wordt in plaats van een kogel

hagelbui /hˈaːɣɛlbˌœy/ (n)
hagelby, hagelskur
  1. een bui met hagel

hagelen /hˈaːɣələn/ (v)
hagla
  1. het uit de hemel neerkomen van hagelstenen

hagelgeweer /hˌaːɣɛlɣəʋˈɪr/ (n)
hagelgevär, hagelbössa
  1. een vuurwapen om voornamelijk hagelpatronen mee af te schieten

hagelvlaag /hˌaːɣɛlvlˈaːx/ (n)
hagelskur
  1. een bui waarin veel hagel valt en waarin het tijdelijk ook hard waait

hak /hˈɑk/ (n)
hacka
  3. werktuig om de grond mee open te hakken

haken /hˈaːkən/ (v)
haka
  3. bevestigen d.m.v. een haak

hakhout /hˈɑkhʌʊt/ (n)
skottskog
  1. houtgewas dat ieder 6-10 jaar gekapt wordt meestal om te gebruiken als brandhout

halen /ˈɦalə(n)/ (v)
hämta
  1. ergens heengaan met als doel om iets of iemand mee terug te brengen

half /ɦɑlf/ (adj)
halv
  1. de helft zijnde

halfgeleider /hˈɑlfɣəlˌɛɪdər/ (n)
halvledare
  1-2

halfgod /hˈɑlfɣɔt/ (n)
halvgud

halfmetaal /hˌɑlfmətˈaːl/ (n)
halvmetall
  1. een halfgeleider met een negatieve indirecte bandgap

halfstok /hˈɑlfstɔk/ (adv)
halv stång
  1. halverwege de vlaggenstok

halfzus /hˈɑlfzɵs/ (n)
halvsyster

hallenkerk /ˈɦɑ.ləˌkɛrk/ (n)
hallkyrka
  1. een kerk met meerdere beuken

hallo /hɑˈlo/ (interjection)
hallå
  1. groet

hallucinatie /hˌɑlysinˈaːtsi/ (n)
hallucination

halo /ˈhalo/ (n)
gård
  1. een stralenkrans die een heilige in afbeeldingen omgeeft

halogeen /hˌaːloːɣˈeːn/ (n)
halogen

halogenide /hˈaːloːɣˌeːnidə/ (n)
halid

hals /hˈɑls/ (n)
hals

halsslagader /hˈɑlslaːɣˌaːdər/ (n)
halspulsåder
  1. slagader in de hals

halte /ˈhɑɫtə/ (n)
hållplats
  1. een plaats waar gestopt wordt

halter /hˈɑltər/ (n)
hantel

ham /ɦɑm/ (n)
skinka
  1. het vlees van de achterkant van een varken

hamburger /ˈham.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.χər/ (n)
hamburgare
  1. schijf gebraden gehakt

hamel /haːmˈɛl/ (n)
hammel
  1. een gecastreerde ram

hamer /ˈhamər/ (n)
hammare
  1. werktuig dat kan worden gebruikt om te slaan
  2. één van de gehoorsbeentjes in het oor

hamster /hˈɑmstər/ (n)
hamster
  1. klein knaagdiertje dat als huisdier gehouden kan worden

hamsteren /hˈɑmstərən/ (v)
hamstra
  1. een voorraad aanleggen bij voedselschaarste

hand /ɦɑnt/ (n)
hand
  1. uiterste deel van de arm, voorbij de pols

handarbeid /ˈɦɑnt.ɑr.bɛɪ̯t/ /ˈɦɑnt.ɑr.bɛːt/ (n)
handarbete

handbagage /hˌɑndbaːɣˈaːʒə/ (n)
handbagage

handbal /hˈɑndbɑl/ (n)
handboll

handboek /ˈɦɑnt.buk/ (n)
handbok
  1. een boek waarin getracht wordt alle informatie nuttig voor een bepaalde bezigheid bijeen te brengen

handdoek /hɑnduk/ (n)
handduk
  1. een doek waarmee men zich afdroogt

handdruk /hˈɑndrɵk/ (n)
handslag

handel /ˈɦɑndəl/ (n)
handel
  1. de in- en verkoop van goederen

handelen /hˈɑndələn/ (v)
agera, handla
  1. iets doen, al of niet met de handen, optreden

handeling /hˈɑndəlˌɪŋ/ (n)
handling, dåd
  1. datgene dat gedaan is

handelsmerk /hˈɑndɛlsmˌɛrk/ (n)
varumärke

handenarbeid /ˈɦɑn.dən.ɑr.bɛɪ̯t/ /ˈɦɑn.dən.ɑr.bɛːt/ (n)
handarbete

handgemeen /ˈhɑntɣəmen/ (n)
handgemäng

handhaven /hɑndhˈaːvən/ (v)
bibehålla
  1. iets doen voortbestaan, aan iets vasthouden
upprätthålla
  2. krachtdadig in standhouden, naleving afdwingen

handschoen /hɑnd.sxun/ /ɦɑnt.sxun/ /ɦɑnt.sχun/ (n)
handske, vante
  1. een handkledingstuk met aparte vingers

handtekening /hˈɑntəkˌeːnɪŋ/ (n)
signatur, namnteckning

handvol /hˈɑndvɔl/ (n)
handfull
  2. klein aantal

hanenkam /ˈhanə(n)kɑm/ (n)
kantarell
  1. Cantharellus cibarius, een eetbare paddenstoel met een lichte pepersmaak

hang /ɦɑŋ/ (n)
håg
  1. de neiging tot iets

hangbrug /hˈɑŋbrɵx/ (n)
hängbro
  1.

hangen /ˈɦɑŋə(n)/ (v)
hänga

hangmat /ˈɦɑŋmɑt/ (n)
hängmatta
  1. een doek dat aan de uiteinden opgehangen wordt en waarin personen kunnen liggen

hangslot /hˈɑŋslɔt/ (n)
hänglås
  1. een slot dat aan een beugel hangt

hap /hˈɑp/ (n)
munsbit
  1. beet

haram /haˈram/ (adj)
haram

harder /'ɦɑrdər/ (n)
multe
  1. Mugil curema, een straalvinnige vissoort

hardloper /hˈɑrdloːpər/ (n)
löpare
  1. een mannelijke beoefenaar van de hardloopsport

hardware /(en)hˈɑːdweə(nl)/ (n)
maskinvara, hårdvara
  1. de elektronische en mechanische delen in en om computersystemen

harig /hˈaːrəx/ (adj)
hårig

haring /ˈɦarɪŋ/ (n)
sill, strömming
  1. zoutwatervis

haringhaai /hˈaːrɪŋhˌaːj/ (n)
håbrand
  1. Lamna spp., een middelgrote haai en consumptievis

hark /hˈɑrk/ (n)
kratta
  1. tuingereedschap aan lange steel, met een reeks tanden aan de onderzijde

harlekijn /hˌɑrləkˈɛɪn/ (n)
harlekin
  2. een grappig, koddig persoon in het algemeen

harnas /hˈɑrnɑs/ (n)
seldon
  1. een wapenuitrusting gemaakt van metalen platen die het lichaam volledig of grotendeels bedekt

harp /hˈɑrp/ (n)
harpa
  1.

harpij /hɑrpˈɛɪ/ (n)
harpya
  3. feeks

harpoen /hɑrˈpun/ /ɦɑrˈpun/ (n)
harpun
  2. een speer met weerhaken
  1. een grote pijl met weerhaken aan een touw

harpoeneren /hˌɑrpunˈɪːrən/ (v)
harpunera
  1. het vangen van vissen door middel van een harpoen

hars /ɦɑrs/ (n)
kåda
  1. het stroeve en plakkerige product van boomsappen, met name van naaldbomen

hart /ɦɑrt/ (n)
hjärta

hartaanval /hˈɑrtaːnvˌɑl/ (n)
hjärtinfarkt
  1. het afsterven van hartspierweefsel door afsluiting van een kransslagader of een tak hiervan

hartenboer /hˌɑrtənbˈur/ (n)
hjärter knekt
  1.

hartslag /hˈɑrtslɑx/ (n)
hjärtslag

hartstilstand /ˈhɑrtstɪlstand/ /ˈhɑrtstɪlstɑnt/ /ˈhɑrtstɪɫstɑnt/ (n)
hjärtstillestånd
  1. het stoppen van het kloppen van een hart

hashtag /'hɛʃtɛ:g/ (n)
hashtag
  1.

hassium /hˈɑsiˌɵm/ (n)
hassium
  1. scheikundig element met symbool Hs en atoomnummer 108

haten /'ɦatə(n)/ (v)
hata
  kwade gevoelens jegens iemand koesteren

hatsjie /hɑtʃˈi/ (interjection)
attjo

haven /ɦavə(n)/ (n)
hamn
  1. natuurlijke of aangelegde aanlegplaats voor schepen.

haver /hˈaːvər/ (n)
havre
  1. Avena sativa, een éénjarige plant die behoort tot de Grassenfamilie en die tevens een graansoort is

havik /ˈɦavɪk/ (n)
duvhök
  1. Accipiter gentilis, een roofvogel die op kleine zoogdieren en vogels jaagt

hazelaar /haːzˈɛlaːr/ (n)
hassel
  1. een heester waaraan hazelnoten groeien

hazelmuis /ˈɦa.zəlˌmœːs/ /ˈɦa.zəɫˌmœʏ̯s/ (n)
hasselmus
  1. Muscardinus avellanarius, een knaagdier in de familie van slaapmuizen

hazelnoot /ˈhazəɫˌnot/ (n)
hasselnöt
  1. een vrucht van de hazelaar

hebben /ˈɦɛbə(n)/ (v)
ha, äga
  1. bezitten
ha
  1. voor voltooide tijd

hebzuchtig /hɛbzˈɵxtəx/ (adj)
girig
  1. blijk gevend van hebzucht, hebberig

hectoliter /hˈɛktoːlˌitər/ (n)
hektoliter
  1. 100 liter

hectometer /hˈɛktoːmˌeːtər/ (n)
hektometer
  1.

hedonisme /hˌeːdoːnˈɪsmə/ (n)
hedonism
  1. leer dat genot het hoogste goed is

heek /hˈeːk/ (n)
kummel

heel /heːl/ (adj)
hel
  1. niet stuk

heelal /he.ˈlal/ /ɦe.ˈlaɫ/ (n)
universum
  [1] het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

heer /ɦeːr/ (n)
herr
  1.

heermoes /hɪːrmˈus/ (n)
åkerfräken

heerser /hˈɪːrsər/ (n)
härskare
  1. iemand die de macht uitoefent

heesterslak /ˈhes.tərˌslɑk/ (n)
fläcklundsnäcka
  1. algemeen in Europa voorkomende landslakkensoort

heet /ɦeːt/ (adj)
het
  1.

hefboom /hɛvbˈoːm/ (n)
hävstång
  1.

heg /hˈɛx/ (n)
häck
  1. een (meestal lijnvormige) aanplanting van struiken en/of bomen die dient om ruimten te scheiden

hegemonie /hˌeːɣəmoːnˈi/ (n)
hegemoni

heggenmus /hˈɛɣənmˌɵs/ (n)
järnsparv
  1. een zangvogel ter grootte van een huismus met opvallend grijs op de kop

hei /hˈɛɪ/ (n)
hed

heide /ˈhɛɪ̯də/ /ˈhɛːdə/ (n)
hedmark
  1. een met heidekruid begroeide vlakte

heilbot /hˈɛɪlbɔt/ (n)
hälleflundra, helgeflundra
  1. Hippoglossus hippoglossus, grote schol, reus onder de platvissen, consumptievis

heiligdom /hˈɛɪlɪxdˌɔm/ (n)
helgedom
  1. plaats of gebouw gewijd aan een god of godin

heilige /hˈɛɪləɣə/ (n)
helgon

heiligschennis /hˈɛɪlɪxsxənnˌɪs/ (n)
helgerån
  vergrijp aan iets heiligs

heimwee /'hɛɪmʋe/ (n)
hemlängtan
  1. sterk verlangen naar een plek die als thuis ervaren wordt

hek /ɦɛk/ (n)
staket
  1. omheining, afscheiding

hekel /hˈeːkəl/ (n)
häckla
  1. een werktuig gebruikt bij het verwerken van hennep of vlas

heks /ɦɛks/ (n)
häxa
  1. een persoon, meestal een vrouw, aan wie bovennatuurlijke krachten worden toegeschreven

heksenjacht /ˈhɛksə(n)ˌjɑxt/ (n)
häxjakt
  1. het jagen op vermeende heksen

hekserij /hˌɛksərˈɛɪ/ (n)
häxeri

hel /'ɦɛl/ (n)
helvete
  1. een plek waar de ziel van daartoe veroordeelde overledenen naar toe gaan

helaas /heːlˈaːs/ (adv)
tyvärr
  1. jammer genoeg, spijtig genoeg

held /ɦɛlt/ (n)
hjälte

helft /ɦɛlft/ (n)
hälft, halva

helikopter /ɦelɪˈkɔptər/ (abbreviation)
helikopter
  1. luchtvaartuig dat d.m.v. een hefschroef verticaal kan opstijgen en landen

helikopterouder /hˈeːlikˌɔptɪːrˌʌʊdər/ (n)
curlingförälder
  1. ouder die het het leven van het kind in extreme mate volgt en regelt

helium /hˈeːliˌɵm/ (n)
helium
  1. een chemisch element en een inert edelgas

hellebaard /hˈɛlɛbˌaːrt/ (n)
hillebard

hellen /ɦɛlə(n)/ (v)
kränga
  1. schuin staan

helling /hˈɛlɪŋ/ (n)
backe, sluttning
  1. een glooiing in het landschap

helm /ɦɛlm/ (n)
hjälm
  1. beschermend hoofddeksel
margräs, marhalm, sandrör
  2. helmgras

helmstok /hˈɛlmstɔk/ (n)
roder

helpen /ˈɦɛlpə(n)/ (v)
hjälpa
  1. iemand bijstaan

hem /ɦɛm/ (personalPronoun)
honom
  1.
  2.

hemd /hˈɛmt/ (n)
skjorta
  1. kledingstuk voor het bovenlijf

hemel /ˈɦeːməl/ (n)
himmel
  1. lucht, onmetelijke ruimte die overal op aarde bovenaan zichtbaar is
  2. het hiernamaals, leven na de dood

hemelbed /hˈeːmɛlbˌɛt/ (n)
himmelssäng

hemellichaam /hˌeːmɛlɪxˈaːm/ (n)
himlakropp

hemiool /hˌeːmiˈoːl/ (n)
hemiol
  1. hemiool

hemiplegie /hˌeːmɪpləɣˈi/ (n)
halvsidesförlamning
  1. halfzijdige verlamming

hemisfeer /hˌeːmɪsfˈɪr/ (n)
halvklot

hemorroïde /hˈeːmɔɾrˌoːidə/ (n)
hemorrojder
  1. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

hen /ɦɛn/ (n)
höna
  1. het vrouwtje van de hoenderachtige vogels

hengst /ɦɛŋst/ (n)
hingst
  1. mannelijk paard

hennep /ˈɦɛ.nəp/ (n)
hampa

hepatisch /heːpˈaːtis/ (adj)
hepatisk
  1. met betrekking tot de lever

hepatitis /hˈeːpaːtˌitɪs/ (n)
hepatit
  1. leverontsteking

heptaan /hɛptˈaːn/ (n)
heptan
  1. C₇H16

heraldiek /herɑl'dik/ (n)
heraldik
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de wapenkunde

herberg /hɛrbˈɛrx/ (n)
värdshus
  1. eet- en overnachtingsgelegenheid die kleiner, goedkoper en eenvoudiger is dan een hotel

herbergen /hɛrbˈɛrɣən/ (v)
hysa
  1. huisvesten
hysa, härbärgera
  2. tot verblijf dienen

herdenking /hɛrdˈɛŋkɪŋ/ (n)
minne

herder /'ɦɛrdər/ (n)
herde
  1.

herdershond /hˈɛrdərshˌɔnt/ (n)
fårhund
  1. een hond die vee kan bewaken

heremiet /hɛreːmˈit/ (n)
eremit
  1. een geestelijke die in afzondering leeft

heremietibis /hɛrˈeːmitˌibɪs/ (n)
eremitibis
  1. Geronticus eremita

heremietkreeft /hɛrˈeːmitkrˌeːft/ (n)
eremitkräfta
  1. een kreeftachtige (Eupagurus bernhardus) uit de orde van tienpotigen, die in de schelp van een zeeslak woont

herenigen /hɪːrˈeːnəɣən/ (v)
återförenas
  1. opnieuw tot een eenheid maken

herformuleren /hɛrfˌɔrmylˈɪːrən/ (v)
omformulera
  1. iets op een nieuwe wijze in woorden uitdrukken

herfst /hˈɛrfst/ (n)
höst
  1. seizoen

herfsttijloos /hˈɛrfsttˌɛɪloːs/ (n)
tidlösa

herhaaldelijk /hɛrhˈaːldələk/ (adj)
upprepad
  bijvoeglijk naamwoord

herhalen /hɛrhˈaːlən/ (v)
upprepa, repetera
  1. iets opnieuw zeggen

herhaling /hɛrhˈaːlɪŋ/ (n)
repetition
  1. het nogmaals plaatsvinden

herinneren /ɦɛr.'ɪ.nə.rə(n)/ (v)
påminna
  1. opnieuw in gedachte brengen

herinnering /hɛrˈɪnərˌɪŋ/ (n)
minne

herkauwer /hɛrkˈʌʊər/ (n)
idisslare
  1. een herbivoor die zijn voedsel herkauwt

herkennen /hɛrkˈɛnən/ (v)
erkänna
  1. waarnemen en beseffen wie het is

herkenning /hɛrkˈɛnɪŋ/ (n)
rekognition

herkomst /hɛrkˈɔmst/ (n)
etymologi

herkrijgen /hɛrkrˈɛɪɣən/ (v)
återfå
  1. opnieuw verwerven

hermelijn /hɛrmeːlˈɛɪn/ (n)
hermelin
  1. Mustela erminea, klein wezelachtig zoogdiertje

hernia /hɛrnˈiaː/ (n)
bråck
  1. uitstulping van een orgaan of weefsel uit de lichaamsholte waar het normaliter in ligt

heropening /hɛrˈoːpənˌɪŋ/ (n)
återöppning

heroïne /hɛroːˈinə/ (n)
heroin
  een verdovend middel

hersendood /hˈɛrsəndˌoːt/ (n)
hjärndöd

hersenen /hɛrsˈeːnən/ (n)
hjärna
  1. brein

hersenschors /hˈɛrsənsxˌɔrs/ (n)
hjärnbark
  1.

hersenschudding /hˈɛrsənsxˌɵdɪŋ/ (n)
hjärnskakning
  1. schade aan de hersenen door uitwendig geweld

hersenspoeling /hˈɛrsənspˌulɪŋ/ (n)
hjärntvätt
  indoctrinatietechniek

hert /hˈɛrt/ (n)
hjort
  1. herkauwend zoogdier, het mannetje draagt een gewei

hertog /hɛrtˈɔx/ (n)
hertig
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk van een hoger hiërarchisch niveau dan de graaf, de heerser in een hertogdom

hertogdom /hɛrtˈɔxdɔm/ (n)
hertigdöme
  1. het gebied dat onder leiding staat of stond van een hertog

hertogin /hɛrtˈoːɣɪn/ (n)
hertiginnan
  1. adellijke titel, vrouw van een hertog

hertz /hˈɛrts/ (n)
hertz
  1. de eenheid voor frequentie van trillingen

hervormer /ɦɛrˈvɔr.mər/ (n)
reformerare
  1. een persoon die hervormingen nastreeft

herwaarderen /hɛrʋaːrdˈɪːrən/ (v)
omvärdera
  1. opnieuw, en vaak positiever, beoordelen

het /hɛt/ /ət/ (indefinitePronoun)
det
  1. 3e persoon enkelvoud onzijdig

het /hɛt/ /ət/ (personalPronoun)
det, den
  1. 3e persoon enkelvoud onzijdig

heten /'he.tə(n)/ /'ɦe.tə(n)/ (v)
heta
  1. op een bepaalde wijze genoemd zijn

heterogeen /hˌeːtɪːroːɣˈeːn/ (adj)
heterogen

heteroseksualiteit /hˌeːtɪːrˌoːzɛksˌyaːlitˈɛɪt/ (n)
heterosexualitet

heteroseksueel /hˌeːtɪːrˌoːzɛksyˈeːl/ (adj)
heterosexuell
  1. gericht op het andere geslacht of betrekking hebbend op liefde voor mensen met een ander geslacht

heterozygoot /ˈhetroziˌgot/ (adj)
heterozygot, heterozygotisk
  1. in het bezit zijnde van twee allelen van een gen bij een (diploïd) organisme

hetzelfde /hˈɛtzɛlvdə/ (demonstrativePronoun)
samma
  1. de gelijke identiteit bezittend; onzijdig enkelvoud, zowel zelfstandig als bijvoeglijk gebruikt

heup /hˈøːp/ (n)
höft

heuptas /hˈøːptɑs/ (n)
magväska
  1. tasje dat je om je heupen als een riem kan dragen

heuristisch /høːrˈɪstis/ (adj)
heuristisk
  1. betrekking op het vinden van iets

heuvel /ˈhøvəɫ/ (n)
kulle, höjd
  1. een kleine verhoging in het landschap

hexaan /hɛksˈaːn/ (n)
hexan
  1. C₆H14

hexagonaal /hˌɛksaːɣoːnˈaːl/ (adj)
hexagonal
  1. als hoofdas van de rotatiesymmetrie een zestallige as bezittend

hiaat /hiˈaːt/ (n)
hiatus
  1.

hiel /hˈil/ (n)
häl
  1. een enigszins uitstekend deel achteraan de voet

hier /ɦiːr/ (adv)
här
  1. op deze plaats

hieromtrent /hˌirɔmtrˈɛnt/ (adverbialPronoun)
häromkring
  2. in deze buurt, in deze contreien

high /hɑj/ (adj)
hög

hij /hɛɪ̯/ /ɦɛɪ̯/ /ɦɛː/ (personalPronoun)
han
  1. Nominatief mannelijk derde persoon enkelvoud

hijgen /hˈɛɪɣən/ (v)
flämta
  1. zwaar ademhalen ten gevolge van een lichamelijke inspanning

hijsen /hˈɛɪsən/ (v)
hissa
  1. iets in opwaartse richting trekken, al dan niet middels een katrol

hijskraan /hɛɪskrˈaːn/ (n)
kran
  1. een constructie om zware lasten op te tillen

hik /hˈɪk/ (n)
hicka
  1. een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing...

hikken /ˈɦɪkə(n)/ (v)
hicka
  1

hinde /ˈhɪndə/ (n)
hind
  1. een vrouwelijk hert

hinderlaag /hˌɪndərlˈaːx/ (n)
bakhåll

hindernis /hˈɪndərnˌɪs/ (n)
hinder
  1. iets dat de voortgang verstoort

hindoeïsme /hˌɪnduˈɪsmə/ (n)
hinduism

hinkelen /ˈhɪŋkələ(n)/ (n)
hoppa hage
  2. kinderspel, waarbij men zich deels op één been verplaatst

hinken /hˈɪŋkən/ (v)
halta

hinniken /hˈɪnɪkən/ (v)
gnägga
  1. het geluid van een paard voortbrengen

hippie /hɪpˈi/ (n)
hippie

historicus /hɪstˈoːrikˌɵs/ (n)
historiker

historisch /hɪstˈoːris/ (adj)
historisk

hit /hˈɪt/ (n)
hit
  1. een succesvol lied

hitte /ˈhɪtə/ (n)
hetta

hittegolf /hˈɪtəɣˌɔlf/ (n)
värmebölja

hiërarchie /hˌiɪːrɑrxˈi/ (n)
hierarki
  1. rangorde

hobbelig /ɦɔbələç/ /ˈɦɔbələx/ (adj)
skakig
  1. met hobbels, oneffen

hobbelpaard /hˈɔbɛlpˌaːrt/ (n)
gunghäst

hobbit /hˈɔbɪt/ (n)
hob
  1.

hobby /hɔbi/ (n)
hobby
  1. een liefhebberij of bezigheid ter ontspanning voor in de vrije tijd

hobo /hˈoːboː/ (n)
oboe
  1. orkestinstrument, behoort tot de houtblazers, het wordt met een dubbelriet aangeblazen

hockey /hˈɔkəˌi/ (n)
hockey
  1. balspel waarbij twee elftallen de bal met een stok in elkaars doel proberen te slaan

hoe /ɦu/ (adv)
hur, vad
  1. op welke wijze

hoed /hud/ /ɦut/ (n)
hatt, mössa
  1. een hoofddeksel
hatt
  2. deel van een zwam

hoef /ɦuf/ (n)
hov
  1. een overdekking van het uiteinde van de voet

hoefblad /hˈuvblɑt/ (n)
pestskråp
  1. plant met grote bladeren die aan de rand van wateren groeit

hoefdier /huvdˈir/ (n)
hovdjur
  1. dieren die hoeven bezitten

hoefijzer /hˈufɛɪzər/ (n)
hästsko

hoefsmid /hˈufsmɪt/ (n)
hovslagare

hoek /ɦuk/ (n)
hörn, vinkel
  1. een punt waar twee benen of halve rechten samenkomen

hoekig /hˈukəx/ (adj)
kantig

hoer /ɦur/ (n)
hora
  1. een vrouw die tegen betaling seksuele diensten verricht

hoera /hˈuraː/ (n)
hurra
  1.

hoest /hˈust/ (n)
hosta
  1. een reflexmatige explosieve uitademing

hoesten /hˈustən/ (v)
hosta
  1. een reflexmatige explosieve uitademing, die ontstaat bij prikkeling van de luchtwegen en deze reinigt van slijm en vreemde voorwerpen

hoeveel /huvˈeːl/ (interrogativeCardinalNumeral)
hur mycket, hur många
  1. welk aantal?

hoeveelheid /huˈvɪ:ɫhɛɪt/ (n)
mängd
  1. de kwantiteit waarin iets aanwezig is

hof /ɦɔf/ (n)
hov
  1. de uitgebreide huishouding van een vorstelijke, bijvoorbeeld koninklijke familie
  3. een stuk bebouwd land of tuin

hogedrukgebied /hˌoːɣɛdrˌɵkɣəbˈit/ (n)
högtryck
  1. een gebied waar relatief een hogere druk heerst dan elders, term uit de meteorologie

hogedrukpan /hˈoːɣɛdrˌɵkpɑn/ (n)
tryckkokare

hogehoed /hˌoːɣəhˈut/ (n)
cylinderhatt, cylinder, hög hatt, stormhatt
  1. hoge cilindervormige hoed

hogeschool /hˌoːɣɛsxˈoːl/ (n)
yrkeshögskola
  instelling waar hoger onderwijs wordt gegeven in bepaalde vakken

hol /hˈɔl/ (n)
håla
  1. grot, spelonk
  2. ondergrondse woning of schuilplaats van een dier

holenbeer /hˌoːlənbˈɪr/ (n)
grott björn
  1. Ursus spelaeus, een grote berensoort, kwam in Europa voor in het Pleistoceen

holenduif /hˈoːləndˌœyf/ (n)
skogsduva

holmium /hˈɔlmiˌɵm/ (n)
holmium
  1. scheikundig element met symbool Ho en atoomnummer 67

holoniem /hˌoːloːnˈim/ (n)
holonym
  1. een term die het geheel van iets weergeeft, terwijl in werkelijkheid slechts een deel wordt bedoeld

homeopathie /hˌoːməˌoːpɑtˈi/ (n)
homeopati

homeostase /hˌoːməɔstˈaːsə/ (n)
homeostas
  1. zelfregulering, chemisch en fysiologisch evenwicht

hommel /ˈhɔməɫ/ (n)
humla
  1. insect uit het geslacht Bombus dat in de taxonomie wordt beschouwd als een grote harige bij

homofoon /hˌoːmoːfˈoːn/ (n)
homofon
  1. taalkundig begrip

homogeen /hˌoːmoːɣˈeːn/ (adj)
homogen

homogeniteit /hˌoːmoːɣˌeːnitˈɛɪt/ (n)
enhetlighet
  1.

homohuwelijk /hˈoːmoːhˌywələk/ (n)
enkönat äktenskap
  1. een huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht

homoniem /hˌoːmoːnˈim/ (n)
homonym
  1. een woord dat hetzelfde wordt uitgesproken als een ander woord maar in betekenis verschilt

homoseksualiteit /hˌoːmoːzˌɛksyˌaːlitˈɛɪt/ (n)
homosexualitet

hond /ˈhɔnd/ /ˈɦɔnt/ (n)
hund
  1. Canis lupus familiaris, een zoogdier dat tot huisdier getemd is

honderd /ˈɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
hundra
  1. het getal 100

honderdtien /hˌɔndərtˈin/ (cardinalNumeral)
hundratio
  1. het getal 110

hondsdolheid /hˈɔndzdɔlhˌɛɪt/ (n)
rabies

hondsroos /hɔndsrˈoːs/ (n)
stenros

honger /ˈɦɔŋər/ (n)
hunger, svält
  1. behoefte aan voedsel

hongerig /hˈɔŋərəx/ (adj)
hungrig
  1. grote behoefte aan voedsel hebbend

hongersnood /hˌɔŋərsnˈoːt/ (n)
dyrtid, hungersnöd
  1. een wijdverspreide honger als gevolg van voedselschaarste

hongerstaking /hˈɔŋərstˌaːkɪŋ/ (n)
hungerstrejk
  1. het weigeren van voedsel uit protest

honing /hˈoːnɪŋ/ (n)
honung
  1. een zoete stof die door bijen en enkele andere insecten uit bloemennectar wordt gewonnen

honkbal /hˈɔŋkbɑl/ (n)
baseboll
  1. balsport waarbij de bal met een knuppel geslagen wordt en de spelers langs een drietal honken trachten rond te lopen tot zij weer de thuisplaat bereiken

hoofd /ɦoːft/ (n)
huvud
  1. een belangrijk lichaamsdeel, helemaal bovenaan het lichaam, waarin zich de hersenen...

hoofddeksel /hoːvdˈɛksəl/ (n)
huvudbeklädnad
  1. een kledingstuk dat (een deel van) het hoofd bedekt

hoofddoek /'ɦovduk/ (n)
huvudduk
  1. een vierkante lap stof die vooral door vrouwen driehoekig samengevouwen over het hoofd gedragen wordt

hoofdgebouw /hˈoːvdɣəbˌʌʊ/ (n)
huvudbyggnad
  1. erläuterung

hoofdgerecht /hˈoːvdɣɪːrˌɛxt/ (n)
huvudrätt
  1.

hoofdgroepmetaal /hˌoːvdɣrupmətˈaːl/ (n)
övriga metall
  1. een scheikundig element uit de reeks hoofdgroepmetalen van het periodiek systeem

hoofdletter /hˈoːvdlɛtər/ (n)
stor bokstav
  1. een letter die een groter formaat en meestal ook een andere vorm heeft dan een kleine letter

hoofdlettergevoelig /'ɦo:ftlɛtərɣə'vu:ləx /'ɦo:ftlɛtərʝə'vu:ləx/ (adj)
skiftlägeskänslig
  1. woorden geschreven met een hoofdletter anders verwerkend dan dezelfde woorden zonder hoofdletter

hoofdluis /hˈoːvdlœys/ (n)
lus
  1. een klein, vleugelloos en bloedzuigend insect dat parasiterend leeft in het hoofdhaar

hoofdpagina /hˌoːvdpaːɣˈinaː/ (n)
huvudsida
  1. de voorste pagina van een website

hoofdpijn /hoːvdpˈɛɪn/ (n)
huvudvärk
  1. pijn in het hoofd

hoofdprijs /hoːvdprˈɛɪs/ (n)
huvudpris

hoofdpunt /hˈoːvdpɵnt/ (n)
huvudpunkten

hoofdredacteur /hˌoːvdrədɑktˈøːr/ (n)
chefredaktör
  1. iemand die eindverantwoordelijkheid draagt voor de inhoud van een krant of dergelijke publicatie

hoofdsom /hˈoːvdsɔm/ (n)
huvudstol
  1.

hoofdstad /'ɦof(t).stɑt/ (n)
huvudstad
  1. een belangrijke stad waarvandaan het land, de staat, deelstaat of provincie wordt bestuurd

hoofdstuk /hˈoːvtstɵk/ (n)
kapitel
  bepaalde opdeling van tekst of beeld in een boek

hoofdtelwoord /hˈoːvtɛlʋˌɔːrt/ (n)
grundtal
  1. een telwoord dat een hoeveelheid of aantal aanduidt

hoofdzakelijk /hˈoːvdzaːkələk/ (adv)
huvudsaklig
  1. in belangrijke mate, in overwegende mate

hoog /ɦoʊ̯χ/ /'ɦoʊ̯χə/ /ˈɦoʊ̯χst/ /ɦoːx/ /'ɦoːɣə/ /ˈɦoːxst/ (adj)
hög
  1, 2, 3, 4

hoogspanning /hˈoːxspɑnˌɪŋ/ (n)
högspänning

hoogte /hˈoːxtə/ (n)
höjd
  1. een verheffing van de aardkorst
  2. niveau

hoogtevrees /ˈɦoxtəvres/ /ˈɦoçtəvres/ (n)
höjdskräck
  1. angst voor hoogten

hoogverraad /hˌoːɣvərrˈaːt/ (n)
högförräderi

hoogwater /ˈhoxwatər/ (n)
högvatten
  2. een hoge waterstand in 't algemeen

hooi /hˈoːj/ (n)
hö
  1. gedroogd gras

hooiberg /ˈɦojbɛrx/ (n)
höstack
  1. een ter bewaring opgestapelde hoeveelheid gedroogd gras

hooikoorts /hˈoːjkɔːrts/ (n)
hösnuva

hoop /ɦoːp/ (n)
hopp, förhoppning
  3. verwachting van iets wenselijks

hoorapparaat /hˌɔːrɑpaːrˈaːt/ (n)
hörgerät

hoorbaar /hˈoːrbaːr/ (adj)
hörbar
  1.

hoornaar /hoːrnar/ /ho̝ːrnar/ (n)
bålgeting
  1. Vespa crabro, een soort grote wesp

hoorndrager /hˈɔːrndraːɣər/ (n)
hanrej
  1.

hop /hˈɔp/ (n)
härfågel
  2. Upupa epops, bepaalde vogel met typische kuif

hopeloos /hˈoːpəlˌoːs/ (adj)
hopplös
  1. waaraan hoop op succes ontbreekt

hopen /ˈɦoːpə(n)/ (v)
hoppas
  1. wensen, graag zien dat er iets wel of niet voorvalt

horen /hɔː.rən/ (v)
höra
  1. waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden

horigheid /hˈoːrəxhˌɛɪt/ (n)
livegenskap
  1. onderdanige en onvrije gehoorzaamheid

horizon /hˌoːrizˈɔn/ (n)
horisont

horizontaal /hˌoːrizɔntˈaːl/ (adj)
horisontell
  1. in de richting die haaks staat op die van de zwaartekracht van de aarde

horloge /hˈɔrloːxə/ (n)
klocka, armbandsur
  1. een draagbaar voorwerp waarop de tijd kan worden afgelezen

hormoon /hɔrmˈoːn/ (n)
hormon
  1. een stof die door een endocriene klier wordt afgescheiden en een bepaald effect veroorzaakt in het lichaam

horoscoop /hˌoːrɔskˈoːp/ (n)
horoskop

hors-d'oeuvre /hˈɔrsdˈuɵvrə/ (n)
förrätt
  1.

horzel /ˈɦɔrzəɫ/ (n)
broms
  1. een exemplaar uit een familie van vliegen (Oestridae) waarvan de larven parasiteren op levende dieren

hospice /hˈɔspisə/ (n)
hospice
  1.

hospita /ˈhɔs.pi.ˌta/ /ˈɦɔs.pi.ˌta/ (n)
hyresvärdinna
  1. een vrouw die een of meer kamers in haar eigen woonhuis ter beschikking stelt aan een kostganger of commensaal

hotel /hoˈtɛl/ /ɦoˈtɛɫ/ (n)
hotell
  1. gebouw waar men tegen betaling kan eten en overnachten, meestal grootschaliger, duurder en luxueuzer dan bijv. een herberg of hostel

houden /ˈɦɑʊdə(n)/ (v)
behålla
  1. niet laten varen, het bezit ervan niet verliezen

houding /ˈhɑudɪŋ/ (n)
hållning
  1. een pose

hout /ɦɑʊ̯t/ (n)
trä, ved
  1. het materiaal in het binnenste van houtige planten

houtblaasinstrument /hˌʌʊtblaːzˌɪnstrymˈɛnt/ (n)
träblåsinstrument
  1. houtblaasinstrument

houtduif /hˈʌʊtœyf/ (n)
ringduva
  1. Columba palumbus, een wilde duif

houthakken /hˈʌʊtɑkən/ (v)
fälla
  1. het met een bijl in houtblokken hakken van boomstammen

houthakker /hˈʌʊtɑkər/ (n)
skogshuggare
  1. iemand die beroepsmatig houthakt

houtskool /hʌʊtskˈoːl/ (n)
träkol
  1. verkoold hout

houtsnede /hʌʊtsnˈeːdə/ (n)
träsnitt

houtsnip /hˈʌʊtsnɪp/ (n)
morkulla
  1. een vogel uit de familie van snipachtigen, Scolopacidae

houtzagerij /hˌʌʊtzaːɣərˈɛɪ/ (n)
sågverk
  1.

houwen /hˈʌʊən/ (v)
hugga
  1. iets met een scherp werktuig trachten af te hakken

hoveling /hovəlɪŋ/ (n)
hovman
  1. een onderdaan die tot het dagelijkse gezelschap van een vorst behoort

hugenoot /hˌyɣənˈoːt/ (n)
hugenott
  1.

huichelen /hˈœyxələn/ (v)
hyckla
  1. veinzen, doen alsof

huid /hœːd/ /ɦœʏ̯t/ /ɦœːt/ (n)
hud, skinn
  1. vel, de buitenste laag weefsel die het lichaam bedekt

huidarts /hˈœydɑrts/ (n)
dermatolog

huidspecialist /hˌœydspəʃaːlˈɪst/ (n)
dermatolog
  1. specialist in de geneeskunde

huig /hœːx/ /ɦœʏ̯χ/ /ɦœːx/ (n)
gomspene
  1. een lapje afhangend weefsel aan het uiteinde van het zachte verhemelte, waarmee onder andere het neuskanaal afgesloten kan worden

huis /hœːs/ /ɦœʏ̯s/ /ɦœːs/ (n)
hus
  1. een gebouw bestemd om in te wonen

huisarrest /hˈœyzɑɾrˌɛst/ (n)
husarrest
  1. strafbepaling

huisarts /ˈhœʏsɑrts/ (n)
allmänläkare
  1. een arts die de eerste lijn van opvang vormt voor een aantal vaste patiënten in de buurt

huisbaas /hœyzbˈaːs/ (n)
hyresvärd

huisdier /ˈɦœyzdiːr/ (n)
husdjur
  1. een dier dat in het huis of om het huis woont en leeft

huishoudster /hˈœyshʌʊtstər/ (n)
hushållerska
  1. vrouw die andermans huishouden verzorgt

huismuis /hˈœysmœys/ (n)
husmus
  1. Mus domesticus, een muis die vaak in en rond gebouwen voorkomt

huismus /hˈœysmɵs/ (n)
gråsparv
  1. kleine zangvogel die liefst in de buurt van de mensen leeft

huisnummer /hˈœysnɵmər/ (n)
husnummer

huisvrouw /hˈœysfrʌʊ/ (n)
hemmafru, husfru
  1. een vrouw die thuisblijft om het huishouden te doen

huiswerk /hˈœysʋɛrk/ (n)
hemläxa
  1. schoolwerk dat thuis verricht moet worden

huiszoekingsbevel /hˌœysukˌɪŋzbəvˈɛl/ (n)
husrannsakningsorder
  1. een machtiging, uitgegeven door justitie, voor het binnentreden van de woning

huiszwaluw /hˈœysʋaːlˌyʊ/ (n)
ladusvala, svala
  1. Delichon urbica, een zwaluw die zijn nest tegen de huizen aanbouwt

huldigen /hˈɵldəɣən/ (v)
hylla
  1. iemand hulde of eer bewijzen

hulp /ɦʏlp/ (n)
hjälp
  1. handeling om iemand steun of bijstand te verlenen

hulpwerkwoord /hˈɵlpʋˌɛrkʋˌɔːrt/ (n)
hjälpverb
  1. een werkwoord dat samen met een ander werkwoord de tijd of de hoedanigheid van het werkwoord vaststelt

hulst /hˈɵlst/ (n)
järnek
  1. Ilex aquifolium

humaan /hymˈaːn/ (adj)
human

humanist /hˌymaːnˈɪst/ (n)
humanist
  1.aanhanger van het humanisme

humorist /hˌymoːrˈɪst/ (n)
humorist
  1.

huren /ɦyrə(n)/ (v)
hyra, leja
  1. tegen betaling gebruiken

hurken /hˈɵrkən/ (v)
huk
  1. op de onderbenen gaan zitten

hut /ɦʏt/ (n)
stuga
  3. eenvoudige behuizing op kampeerterrein/recreatiegebied

huur /ɦyr/ (n)
hyra
  1. tijdelijk gebruik van goederen of diensten tegen betaling

huurder /hˈyrdər/ (n)
Arrendera

huurling /'ɦyr.lɪŋ/ (n)
legosoldat
  1. iemand die tegen betaling krijgsdienst verricht in vreemde dienst

huwelijk /ɦiu̯ələk/ (n)
äktenskap
  1. ambtelijke of kerkelijke verbintenis tussen twee personen

huwelijksbureau /hˌywələksbyrˈoː/ (n)
dejtingföretag
  1.

huwelijkskandidaat /hˌywələkskˌɑndidˈaːt/ (n)
friare
  1.

huwelijksreis /ˈɦiu̯ələksˌrɛɪ̯s/ (n)
smekmånad, bröllopsresa
  1. de reis die een pasgetrouwd stel gewoonlijk onmiddellijk na hun trouwen onderneemt

huzaar /hʊ.ˈzaːʁ/ (n)
husar
  1. een ruiterijsoldaat.

hydraat /hi'drat/ (n)
hydrat
  1.

hydrant /hɪdrˈɑnt/ (n)
brandpost
  1. een speciale uitgeruste waterkraan geplaatst ten behoeve van de brandweer

hydraulisch /hɪdrˈʌʊlis/ (adj)
hydraulisk

hydrografie /hˌɪdrɔɣraːfˈi/ (n)
hydrografi

hydrologie /hˌɪdroːloːɣˈi/ (n)
hydrologi

hydrolyse /hˈɪdroːlˌiɪsə/ (n)
hydrolys
  1. de splitsing van scheikundige verbindingen door opneming van water

hyena /hiˈeːnaː/ (n)
hyena
  1. een carnivoor, aaseter en een middelgroot nachtroofdier

hygiëne /hˈiɣiˌeːnə/ (n)
hygien

hygiënisch /hˌiɣiˈeːnis/ (adj)
hygienisk
  1. schoon, gezond

hygrometer /hˈɪɣroːmˌeːtər/ (n)
hygrometer
  1.een instrument om vochtigheid van de lucht te meten

hyperbolisch /hˌipərbˈoːlis/ (adj)
hyperbolisk
  1. als in een hyperbool d.w.z. zwaar overdreven
  1. de vorm van een hyperbool hebbend of daarop lijkend

hyperbool /hˌipərbˈoːl/ (n)
hyperbel

hypercorrectie /hˌipərkɔɾrˈɛksi/ (n)
hyperkorrektion

hyperlink /hˈipərlˌɪŋk/ (n)
hyperlänk
  1. een gekleurd en/of onderstreept tekstgedeelte dat een onderliggende verwijzing bevat

hyperoniem /hˌipɪːroːnˈim/ (n)
hyperonym
  1. een woord dat een verzameling van verwante specifiekere woorden samenvoegt, een overkoepelende term

hyperplasie /hˌipərplaːzˈi/ (n)
hyperplasi
  1. bovenmatige vermeerdering van weefsel

hypertensie /hˌipərtˈɛnsi/ (n)
hypertoni
  1. verhoogde bloeddruk

hyperthermie /hˌipərtərmˈi/ (n)
hypertermi

hypertrofie /hˌipərtroːfˈi/ (n)
hypertrofi
  1. bovenmatige groei

hypnose /hɪpnˈoːsə/ (n)
hypnos
  1.

hypnotiseren /hˌɪpnoːtizˈɪːrən/ (v)
hypnotisera
  1. het onder hypnose brengen van mensen

hypochondrie /hˌipɔxɔndrˈi/ (n)
hypokondri
  1. overdreven bezorgdheid om de eigen gezondheid

hypocriet /ɦipoˈkrit/ (n)
hycklare
  1. iemand die voordoet bepaalde waarden te huldigen, maar zich er zelf niet aan houdt

hypodermaal /hˌipoːdərmˈaːl/ (adj)
hypodermisk
  1. onder de huid toegediend

hypofyse /ˌhipoˈfizə/ (n)
hypofys
  1. een klier aan de onderzijde van de hersenen, die o.a. groeihormoon produceert en de schildklier aanstuurt

hypotensie /hˌipoːtˈɛnsi/ (n)
hypotoni
  1. lage bloeddruk

hypothalamus /hˈipɔtˌaːlaːmˌɵs/ (n)
hypotalamus
  1. deel van de hersenen dat een directe verbinding heeft met het hormonale systeem

hypotheek /hˌipɔtˈeːk/ (n)
hypotek, gravitation
  1. bezitloos bezwaren van een onroerend goed als onderpand

hypothermie /hˌipɔtərmˈi/ (n)
hypotermi
  1. onderkoeling

hypoventilatie /hˌipoːvˌɛntilˈaːtsi/ (n)
hypoventilation
  1. tekortschietende ademhaling

hypoxie /hˌipɔksˈi/ (n)
hypoxi
  1. zuurstoftekort in de weefsels

hysop /hˈizɔp/ (n)
isop
  1. Hyssopus officinalis, een gewas met geneeskundige kracht

ibis /ˈibɪs/ (n)
ibis, ibisfågel
  1. een vogel met een lange gebogen snavel behorend tot de familie Threskiornithidae

ibuprofen /ˌibɵprˈoːfən/ (n)
ibuprofen
  1.

ideaal /ideˈjal/ (adj)
ideal
  1. zo gunstig mogelijk

ideaal /ideˈjal/ (n)
ideal
  1. iets wat men zich voorstelt als het hoogste en dat men wil verwezenlijken

idealiseren /ˌidəˌaːlizˈɪːrən/ (v)
idealisera
  1. iets gunstiger of zelfs als ideaal beoordelen

idee /iˈde/ (n)
idé, tanke
  1. gedachte, plan

identiek /ˌidɛntˈik/ (adj)
identisk
  1. volledig hetzelfde, van dezelfde oorsprong

identificeren /ˌidɛntˌifisˈɪːrən/ (v)
identifiera

identiteit /ˌidɛntitˈɛɪt/ (n)
identitet
  1. een kenmerk dat je onderscheidt van anderen en bepaalt wie je bent

identiteitsbewijs /ˌidɛntˌitɛɪtzbəʋˈɛɪs/ (n)
ID-kort
  1. een document waaruit de identiteit van iemand blijkt

identiteitskaart /idɛnti'tɛitskart/ (n)
identitetskort
  1. een identiteitsbewijs dat op een kaart gedrukt is

ideofoon /ˌidəoːfˈoːn/ (n)
ideofon
  1. een woordsoort van woorden die de associatie met een klank, kleur, gevoel, smaak of andere gewaarwoording oproepen

ideogram /ˌideo'ɣrɑm/ (n)
ideogram
  1. een grafisch teken dat een voorwerp symboliseert

ideologie /ˌideoloˈɣi/ (n)
ideologi
  1. het geheel van ideeën dat ten grondslag ligt aan een wijsgerig stelsel, m.b.t. hun maatschappelijke of politieke strekking

ideologisch /ˌidəoːlˈoːɣis/ (adj)
ideologisk
  1. van, betreffend of volgens een ideologie

ideoloog /ˈidəˌoːloːx/ (n)
ideolog
  1. iemand die een ideologie opstelt

idiomatisch /ˌidioːmˈaːtis/ (adj)
idiomatisk
  1. het idioom betreffend

idioom /ˌidiˈoːm/ (n)
idiom
  1. een bijzondere uitdrukking in een bepaalde taal die samengesteld is door eigenaardig taalgebruik

idioot /idi'ot/ (n)
idiot
  1. iemand die een grote maat van zwakzinnigheid heeft

idiopathisch /ˌidioːpˈɑtis/ (adj)
idiopatisk
  1. van onbekende oorzaak

idyllisch /idˈɪlis/ (adj)
idyllisk
  1. bekoorlijk door landelijke eenvoud en liefelijkheid

ie /i/ (personalPronoun)
han
  1. de klitische vorm van de 3e persoon enkelvoud mannelijk nominatief

iedereen /i.də.ˈreːn/ (indefinitePronoun)
alla
  1. elke persoon

iemand /ˈimɑnt/ (indefinitePronoun)
någon

iets /ˈits/ (adv)
något, någonting
  1. een zekere zaak

iglo /'iɣlo/ (n)
iglo, igloo
  1. een traditionele, meestal ronde behuizing van de Inuit die vervaardigd is van stevige sneeuwblokken

ijdel /ˈɛɪdəl/ (adj)
fåfäng
  1. vol van zelfbewondering, een te hoge dunk hebbend van het eigen voorkomen en/of de eigen bekwaamheden

ijdelheid /ˈɛɪdəlhˌɛɪt/ (n)
fåfänga
  1. het zich toeleggen op betekenisloze uiterlijkheden

ijken /'ɛɪ̯kə(n)/ (v)
kalibrera
  1. meting op juiste schaal brengen

ijs /ɛɪ̯s/ /ɛːs/ (n)
is
  1. de vaste vorm van water, bevroren water
glass, is
  2. een lekkernij die in bevroren toestand wordt gegeten

ijsbeer /ɛɪzbˈɪr/ (n)
isbjörn
  1. Ursus maritimus, een grote witte beer die in de poolstreken leeft

ijsberg /ˈɛɪzbɛrx/ (n)
isberg
  1. een zeer groot brok ijs dat in de zee drijft

ijsbergsla /ɛɪzbˈɛrxslaː/ (n)
isbergssallad
  1. een knapperig soort sla

ijsbreker /ˈɛɪzbrəkər/ (n)
isbrytare
  1. een sterk, krachtig schip dat speciaal gebouwd en uitgerust wordt om zich een weg door het ijs te banen en alzo een vaargeul voor andere schepen te openen.

ijsdansen /ˈɛɪzdɑnsən/ (v)
isdans
  1. een discipline van het kunstschaatsen

ijsduiker /ˈɛɪzdœykər/ (n)
svartnäbbad islom
  1.

ijshockey /ˈɛɪshɔkˌeːi/ (n)
ishockey
  1. ijssport waarbij twee teams van ieder vijf personen plus goalie met behulp van een stick een schijfje (puck) in het doel van de tegenstander proberen te schieten

ijsje /ˈɛɪʃə/ (n)
glass
  1. een van roomijs of waterijs vervaardigde lekkernij

ijsthee /ɛɪstˈeː/ (n)
iste
  1.een theevariant

ijsvogel /ˈɛɪ̯sfoχɔɫ/ /ˈɛɪ̯zvoːɣəl/ /ˈɛːsfoːɣəl/ (n)
kungsfiskare
  1. Alcedo atthis, blauwgroen vogeltje met oranje borst en spitse snavel, dat vooral van visjes leeft

ijzel /'ɛɪ̯zəl/ /'ɛɪ̯zəɫ/ /'ɛːzəɫ/ (n)
glasyr
  1. onderkoelde regen die in ijs overgaat eenmaal in aanraking met de grond

ijzer /ˈɛi̯zər/ (n)
järn
  1. een scheikundig element met het symbool Fe en het atoomnummer 26. Het is een grijs overgangsmetaal

ijzererts /ˈɛɪzɪːrˌɛrts/ (n)
järnmalm

ijzertijd /ˈɛɪzərtˌɛɪt/ (n)
järnålder

ik /ˈɪk/ (personalPronoun)
jag
  1.

ik hou van je /ɪk hˈʌʊ vɑn jə/ (phraseologicalUnit)
jag älskar dig
  1. een verklaring van liefde aan iemand

illegaal /ˌɪləɣˈaːl/ (adj)
illegal
  1. in weerwil van de wet

illegaal /ˌɪləɣˈaːl/ (n)
illegal
  1. een buitenlander die zonder werk- en verblijfsvergunning in een land verblijft

illustratie /ˌɪlɵstrˈaːtsi/ (n)
illustration

illustrator /ˌɪlɵstrˈaːtɔr/ (n)
illustratör

imaginair /ˌimaːɣinˈɛr/ (adj)
imaginär

imiteren /ˌimiˈterən/ (v)
härma, efterapa
  1. doen wat iemand anders doet

immaterieel /ˈɪmatəriˌjel/ (adj)
andlig

immigratie /ˌɪmɪɣrˈaːtsi/ (n)
invandring
  1. het zich metterwoon vestigen van vreemdelingen in een land

immigreren /ˌɪmɪɣrˈɪːrən/ (v)
invandra
  1. een land binnenkomen om zich er te vestigen

immunologie /ˌɪmynˌoːloːɣˈi/ (n)
immunologi
  1.

impedantie /ˌɪmpədˈɑntsi/ (n)
impedans
  1. de tijdsafhankelijke mate waarin een materiaal het passeren van elektrische lading bemoeilijkt

imperialisme /ˌɪmpɪːrˌiaːlˈɪsmə/ (n)
imperialism

imperium /ɪmˈperijʏm/ (n)
imperium

impertinent /ˌɪmpərtinˈɛnt/ (adj)
impertinent
  1. te intiem en niet ter zake doende

implantaat /ˌɪmplɑntˈaːt/ (n)
implantat
  1. een stof, voorwerp, toestel etc. dat in een lichaam wordt aangebracht

implosie /ˌɪmploːzˈi/ (n)
implosion
  1. zeer snel ineenklappen van een holle ruimte

improvisatie /ˌɪmproːvizˈaːtsi/ (n)
improvisation
  1. ter plekke verbeterde versie van een muziekstuk, voorlezing enz.

improviseren /ˌɪmproːvizˈɪːrən/ (v)
improvisera
  1. iets bedenken zonder vooropgesteld plan

impuls /ɪmˈpʏls/ (n)
rörelsemängd
  2. product van massa en snelheid

in /ˈɪn/ (preposition)
i
  1.-12. in (ruimtelijk)

in een handomdraai /ɪn ən hˈɑndɔmdrˌaːj/ (adv)
i en handvändning
  1. snel doordat het weinig moeite kost, vlot alsof het gemakkelijk is

in plaats van /ɪn plˈaːts vˈɑn/ (abbreviation)
i stället för
  1. als vervanger van

inademen /ˈɪnadəmə(n)/ (v)
andas in
  1. lucht uit de omgeving opnemen

inademing /ˈɪnˌaːdəmˌɪŋ/ (n)
inandning
  1.

inauguratie /ˌɪnʌʊɣyˈratsi/ (n)
installation
  1. de feestelijke of plechtige inwijding in een ambt

inbegrepen /ˈɪnbəɣrˌeːpən/ (adj)
inbegripen
  1. erbij horend, erbij geteld

inboedel /ˈɪnbˌudəl/ (n)
bohag
  de voorwerpen die horen tot de inrichting van een kamer

incasseren /ˌɪŋkɑˈseːrə(n)/ /ˌɪŋkɑˈsɪːrə(n)/ (v)
inkassera
  1. (geld) in ontvangst nemen.

inclusief /ˈɪnklyzˌif/ (adj)
allomfattande
  1. met inbegrip van

incompetentie /ˌiŋkɔmpəˈtɛn(t)si/ (n)
inkompetens

incontinentie /ˈɪnkˌɔntinˌɛntsi/ (n)
inkontinens
  1. het onvermogen om urine of ontlasting op te houden

incubator /ˈɪnkybˌaːtɔr/ (n)
inkubator

indeling /ˈɪndˌeːlɪŋ/ (n)
klassificering

inderdaad /ˌɪndərˈdad/ /ˌɪndərˈdat/ (adv)
faktisk
  1. een bevestiging dat iets het geval is

indiaan /ˈɪndiˌaːn/ (n)
indian
  1. inwoner van Amerika voor de komst van de Europeanen

indicatief /ˈɪndˌikaːtˌif/ (n)
indikativ
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

indicator /ˈɪndikˌaːtɔr/ (n)
indikator

indien /ɪndin/ (conjunction)
om, ifall
  1. onder de voorwaarde dat

indigo /ɪn.ˈdi.ɣo/ /ɪn.ˈdi.χo/ (n)
indigo
  1. een kleur die in het het lichtspectrum voorkomt met een golflengte van 440 tot 420 nanometer
  2. een kleurstof met de blauwige kleur indigo die oorspronkelijk gewonnen werd uit planten van het geslacht Indigofera

indium /ˈɪndˌiɵm/ (n)
indium
  1. een scheikundig element en zilvergrijs overgangsmetaal met het symbool In en het atoomnummer 49

individueel /ˈɪndˌividyˌeːl/ (adj)
individuell
  1. afzonderlijk, op zichzelf

indoctrinatie /ˌɪndɔktrinˈaːtsi/ (n)
indoktrinering

indruk /ˈɪndrʏk/ (v)
intryck

inductantie /ˈɪndɵktˌɑntsi/ (n)
induktans

industrie /ˈɪndɵstrˌi/ (n)
industri
  1. Nijverheid

inessief /ˌinɛsˈif/ (n)
inessiv
  1.

infecteren /ɪnfɛk'terən/ (v)
smitta

infectie /ˈɪnfˌɛksi/ (n)
infektion
  1. een besmetting van lichaamsweefsel met ziekteverwekkers als bacteriën, virussen, schimmels of parasieten en de daaropvolgende ontstekingsreactie

infinitief /ɪɱfinitif/ (n)
infinitiv
  1. het hele werkwoord

inflatie /ˈɪnflˌaːtsi/ (n)
inflation
  1. het stijgen van het prijspeil waardoor het geld zijn waarde verliest

informatica /ˌɪnfɔrmˈaːtikˌaː/ (n)
datavetenskap, datalogi
  1. de leer van de mechanische verzameling en verwerking van informatie

informaticus /ˌɪnfɔrmˈaːtikˌɵs/ (n)
datalog
  1. beoefenaar van de informatica

informatie /ɪɱfɔrˈma(t)si/ (n)
information
  1.

informatiesysteem /ˌɪnfɔrmˈaːtsisɪstˌeːm/ (n)
IT-system
  1.

infrarood /ˈɪnfraːrˌoːt/ (adj)
infraröd

ingang /ˈɪnɣˌɑŋ/ (n)
entré, ingång
  2. een opening waar iets doorheen kan

ingenieur /ˌɪnzjənjˈøːr/ (abbreviation)
ingenjör
  1. een hogergeschoold persoon die wetenschappelijke kennis gebruikt om allerhande technische, technologische en organisatorische problemen op te lossen

ingooi /ˈɪnɣˌoːj/ (n)
inkast
  1.

inham /'ɪnɦɑm/ (n)
håla, vik

inheems /ɪnˈhems/ (adj)
inhemsk
  1. van oorsprong ergens voorkomend

inhoud /ˈɪnhɑut/ (n)
innehåll
  1. datgene wat bevat is in een ander lichaam
  3. het geheel van handelingen en gedachten vervat in een boek of ander medium

inhuldiging /ˈɪnhˌɵldiɣˌɪŋ/ (n)
installation
  1. feestelijke gelegenheid waarbij iemand wordt gehuldigd, zoals een koning/vorst door diens onderdanen, bij aanvaarding van diens ambt

initiatief /ini(t)ʃaˈtif/, /inisjaˈtif/ (n)
initiativ
  1. het ter hand nemen van iets nieuws

injectie /ˈɪnjˌɛksi/ (n)
injektion

inkerving /ˈɪnkˌɛrvɪŋ/ (n)
spår
  1.

inkomen /ˈɪnkˌoːmən/ (n)
inkomst
  1. regelmatig verkregen som geld

inkt /ˈɪŋkt/ (n)
bläck
  1. een gekleurde vloeistof waarmee geschreven wordt

inktpot /ˈɪŋtpot/ (n)
bläckhorn
  1. een meestal glazen of plastic vaatje waar inkt in bewaard wordt

inleveren /ˈɪnlˌeːvərən/ (v)
lämna av

inmaken /ˈɪnmˌaːkən/ (v)
lägga in

inprenten /ˈɪnprˌɛntən/ (v)
inskärpa
  1. diep in het geheugen vastleggen

inquisitie /ˈɪnkvizˌitsi/ (n)
inkvisition
  1. een rechtbank van de Rooms-Katholieke Kerk, die was belast met de opsporing, het onderzoek en het opleggen van straffen van ketters

inrichten /ˈɪnrˌɪxtən/ (v)
inreda
  1. een woning ~: een ruimte geschikt maken voor bewoning met vloerbedekking, behang, huisraad, enzovoort

inschrijven /'ɪnsxrɛɪvə(n)/ (v)
inskriva
  1. een lidmaatschap of deelnemerschap schriftelijk vastleggen

insect /ˈɪnsˌɛkt/ (n)
insekt
  1. geleedpotige met drie paar poten en geen, één of twee paar vleugels

insgelijks /ˈɪnsxˌeːləks/ (adv)
detsamma

insinueren /ˈɪnsˌinyˌɪːrən/ (v)
insinuera

inslag /ɪnslɑx/ (n)
väft
  1. draden van het weefgetouw

inspanning /ˈɪnspˌɑnɪŋ/ (n)
ansträngning, insats
  1. de fysieke moeite die men voor iets doet

inspiratie /ɪnspi'rasi/ (n)
inspiration
  1. een gevoel over hoe men een klus kan aanpakken

inspireren /ˈɪnspirˌɪːrən/ (v)
inspirera
  1. de geest gaande maken

installatie /ˈɪnstɑlˌaːtsi/ (n)
installation
  8. een kunstvorm
  1. de actie van het installeren
  3. een min of meer plechtige en officiële inwijding in een bepaald ambt

installeren /ˈɪnstɑlˌɪːrən/ (v)
installera
  2. het invoeren en gebruiksklaar maker van een computerprogramma
  3. het aanleggen van een installatie

instellen /ˈɪnstˌɛlən/ (v)
ställa in
  1. het op juiste wijze afregelen van een toestel

instelling /ˈɪnstˌɛlɪŋ/ (n)
institut
  2. organisatie, die vaak subsidie van de overheid krijgt en geen geld wil verdienen

instemmen /ˈɪnstˌɛmən/ (v)
samtycka
  1. het eens zijn

instinct /ˈɪnstˌɪnkt/ (n)
instinkt
  1. gedrag dat geheel genetisch bepaald is

instructeur /ˈɪnstrɵktˌøːr/ (n)
instruktör

instructie /ˈɪnstrˌɵksi/ (n)
instruktion
  1. een order, een aanwijzing

instrument /ˈɪnstrymˌɛnt/ (n)
instrument
  2. verkort voor muziekinstrument
  1. werktuig

insuline /ˌɪnzyˈlinə/ (n)
insulin
  1. een hormoon gemaakt in de bètacellen van de pancreas in de zogenaamde eilandjes van Langerhans, dat de lever aanzet bloedglucose op te nemen en op te slaan in de vorm van glycogeen

integendeel /ɪnˈtexə(n)del/ (adv)
tvärtom

integraal /ˈɪntɛɣrˌaːl/ (adj)
enhetlig

integraalhelm /ˈɪntˌɛɣraːlhˌɛlm/ (n)
integralhjälm
  1. helm

integratie /ɪntəˈɣra(t)si/ (n)
integration

intelligent /ɪntɛli'xɛnt/ (adj)
intelligent
  1. met een goed verstand of daarvan blijk gevend

intelligentie /ˈɪntˌɛliɣˌɛntsi/ (n)
ntelligens
  een eigenschap van de werking van de hersenen

intelligentiequotiënt /ˈɪntˌɛliɣˌɛntikvoːʃˌɛnt/ (n)
intelligenskvot

intelligentsia /ˈɪntˌɛliɣˌɛntsiˌaː/ (n)
intelligentia
  1.

intensiveren /ˈɪntˌɛnsivˌɪːrən/ (v)
intensifiera

interactie /ɪntərˈɑksi/ (n)
interaktion
  1. onderlinge beïnvloeding

interactief /ɪntərɑk'tif/ (adj)
interaktiv

interdisciplinair /ˌɪntərdˌɪsɪplinˈɛr/ (adj)
tvärvetenskaplig

interessant /ˌɪntərɛsˈɑnt/ (adj)
intressant
  1. wekt interesse

interesse /ˈɪntərˌɛsə/ (n)
intresse
  1. belang
  2. belangstelling
  3. iets waar belangstelling voor is

interesseren /ˌɪntərɛsˈɪːrən/ (v)
intressera
  1. nieuwsgierig maken

interface /ˈɪntərfˌeːs/ (n)
gränssnitt

interkerkelijk /ˌɪn.tərˈkɛr.kə.lək/ (adj)
ekumenisk
  1. tussen kerken, van meerdere kerkgenootschappen

internationaal /ˌɪntərnˌaːʃoːnˈaːl/ (adj)
internationell
  1. meer dan één land

interneren /ˌɪntərnˈɪːrən/ (v)
internera
  1. een verplichte verblijfplaats aanwijzen

internet /ˈɪntərnˌɛt/ (n)
internet, Internet
  1. een wereldwijd netwerk van computers

internetcafé /ˌɪntərnˌɛtkaːfˈeː/ (n)
internetkafé
  1.

internist /ˌɪntərnˈɪst/ (n)
invärtesläkare
  1. Arts

interpretabel /ˌɪntərprətˈaːbəl/ (adj)
tolkbar
  1. voor interpretatie vatbaar

interpreteren /ˌɪntərprətˈɪːrən/ (v)
tolka
  1. uitleggen of opvatten

interpunctie /'ɪntɛrpɵŋktsi/ (n)
skiljetecken

interval /ˈɪntərvˌɑl/ (n)
intervall
  1. tussenperiode
  3. de afstand tussen twee verschillende tonen

interviewen /ˌɪntərvˈiʋən/ (v)
intervjua
  1.een vraaggesprek met iemand houden

intramusculair /ˈɪntrˌaːmɵskylˌɛr/ (adj)
intramuskulär
  1. in de spier

intransitief /ˈɪntrˌɑnsitˌif/ (n)
intransitiv
  1. (taalkunde) onovergankelijk
  2. een onovergankelijk werkwoord

intraveneus /ˈɪntrˌaːvənˌøːs/ (adj)
intravenös
  1. in de ader gelegen of plaatvindend

intrigeren /ˈɪntriɣˌɪːrən/ (v)
intrigera
  2. met slinkse streken te werk gaan
  1. interesse wekken, fascineren

intrinsiek /ˈɪntrɪnsˌik/ (adj)
inneboende

introductie /ɪntroˈdʏksi/ (n)
presentation
  de presentatie van iets nieuws, of de inleiding van een nieuwkomer

intron /ˈɪntrɔn/ (n)
intron
  1. een stukje DNA dat zich bevindt in een gen maar dat niet wordt gebruikt om het eiwit te coderen

invallen /ˈɪnvˌɑlən/ (v)
hoppa in
  2 iemands plaats tijdelijk innemen

invertsuiker /ˈɪnvərtsˌœykər/ (n)
invertsocker
  1. een mengsel van gelijke delen druivensuiker en vruchtensuiker

investering /ˈɪnvɛstˌɪːrɪŋ/ (n)
investering
  1. een opoffering in tijd, geld of mankracht ten behoeve van een doel dat pas op lange termijn wordt behaald

invloed /ˈɪnvluːt/ (n)
påverkan
  1. inwerking van een persoon, zaak of omstandigheid op een andere
  2. het vermogen om op anderen in te werken

invloedrijk /ˈɪnvlˌudrɛɪk/ (adj)
inflytelserik

invoeging /ˈɪnvˌuɣɪŋ/ (n)
insättning

invoeren /ˈɪnvurə(n)/ (v)
knappa in
  2. gegevens in een electronisch apparaat stoppen

inzien /ˈɪnzin/ (v)
ha uppsikt över
  1. documenten (vluchtig) lezen

ion /jɔn (n)
jon

ionosfeer /ˌioːnɔsfˈɪr/ (n)
jonosfär

iridium /ˈiridˌiɵm/ (n)
iridium
  1. een scheikundig element met symbool Ir

iris /ˈirɪs/ (n)
iris
  1. een orgaan in het oog van vele organismen
  2. een plant met een opvallende, vaak blauwe of gele bloem van het geslacht Iris

ironie /ɪroˈniː/ (n)
ironi
  1. vorm van spot

irrelevant /ˌɪɾrələvˈɑnt/ (adj)
irrelevant
  1. van geen belang voor de huidige zaak

irriteren /ˌɪɾritˈɪːrən/ (v)
irritera
  1. op onaangename wijze prikkelen

islam /ˈɪslɑm/ (n)
islam
  1. een monotheïstische godsdienst ...

isoleren /ˌizoːlˈɪːrən/ (v)
isolera
  1. persoonlijk
  2. chemisch

isotoop /ˌizoːtˈoːp/ (n)
isotop

ivoor /ivˈoːr/ (n)
elfenben

ivoorkleur /ˌivɔːrklˈøːr/ (n)
elfenbensfärg
  1. een gebroken witte kleur zoals die van ivoor

ivoren // (adj)
Elfenbens-

ja /jaː/ (adv)
ja
  1. duidt bevestiging of instemming aan

ja /jaː/ (interjection)
ja
  1. kreet van opwinding

jaar /ja:r/ (n)
år
  1. de duur van een omloop van de aarde om de zon van circa 365 dagen.

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adj)
årlig
  1. eenmaal per jaar

jacht /jɑxt/ (n)
jakt
  1. het achtervolgen van wild
mördarjakt
  2. het achtervolgen van misdadigers door de politie
jakt, yacht
  3. een snel vaartuig

jachthaven /jɑxtˈaːvən/ (n)
marina

jachthond /jˈɑxtɔnt/ (n)
hund
  1. een hond die speciaal gefokt wordt voor de jacht

jachthoorn /jˈɑxtɔːrn/ (n)
jakthorn, jägarhorn
  1. een hoorn als signaalinstrument op de jacht

jachtluipaard /jˈɑxtlœypˌaːrt/ (n)
gepard
  1. Acinonyx jubatus, een zeer snel Afrikaans katachtig roofdier

jachtvliegtuig /jˈɑxtvlixtˌœyx/ (n)
jaktflygplan, jaktflyg
  gevechtsvliegtuig

jagen /ˈjaːɣə(n)/ (v)
jaga
  1. bewegende wezens proberen te vangen

jager /jˈaːɣər/ (n)
jägare
  1. iemand die op jacht gaat
jaktflygplan, jaktflyg
  2. jachtvliegtuig

jaguar /jˈaːɣyˌɑr/ (n)
jaguar
  1. Panthera onca, Midden- en Zuid-Amerikaans katachtig roofdier

jak /jˈɑk/ (n)
jak

jakhals /jˈɑkhɑls/ (n)
schakal, sjakal
  1. Canis aureus, hondachtig roofdier

jakobsladder /jˈaːkɔbslˌɑdər/ (n)
blågull
  3. plant

jakobsschelp /jˈaːkɔbsxˌɛlp/ (n)
mussla
  1. een mosselachtig schelpdier

jaloers /jaːlˈurs/ (adj)
svartsjuk
  1. een negatief gevoel veroorzaakt doordat iemand iets heeft of kan krijgen wat je ook wilt hebben of reeds hebt

jaloersheid /jɑˈluːrshɛɪt/ /jɑˈluːrshɛːt/ (n)
svartsjuka, avund, avundsjuka
  1. een wrok die iemand koestert omdat men een ander niet gunt wat men zelf begeert

jaloezie /jɑluˈziː/ (n)
persienn
  2. zonnescherm

jammer /jˈɑmər/ (interjection)
synd

januari /jɑnyˈwaːri/ (n)
januari
  1. de eerste maand van het jaar

jargon /jɑr.ˈɣɔn/ (n)
jargong
  2. vaktaal, taalgebruik binnen een bepaalde groep, vaak moeilijk te volgen voor een buitenstaander

jas /jˈɑs/ (n)
rock
  1.

jasmijn /jɑsmˈɛɪn/ (n)
jasminsläktet
  1. een stuikgewas uit het geslacht Jasminum, met name Jasminum officinale, behorende tot de olijffamilie (Oleaceae)

jaspis /jˈɑspɪs/ (n)
jaspis

jawel /'jɑʋɛl/ (adv)
jo
  ja, antwoordend op een ontkennende vraag

jenever /jə'nevər/ (n)
genever
  1. gedestilleerde alcoholische drank vervaardigd op basis van graan (mout)

jeneverbes /jˌeːnəvərbˈɛs/ (n)
en
  1. Juniperus communis
enbär
  2. vrucht

jetski /jˈɛtski/ (n)
vattenskoter
  1.

jeugd /ˈjøːxt/ (n)
ungdom
  1. het jong zijn

jeugdherberg /jˈøːxdhərbˌɛrx/ (n)
vandrarhem

jeuk /jˈøːk/ (n)
klåda
  1. kriebel

jeuken /jˈøːkən/ (v)
klia

jicht /jˈɪxt/ (n)
gikt
  1. een pijnlijke ontsteking als gevolg van gekristalliseerd uraat in een gewricht

jihad /jˈihɑt/ (n)
jihad

jij /jEi/ /jɛɪ̯/ /jɛː/ (personalPronoun)
du
  1. aangesproken persoon enkelvoud informeel

jodelen /ˈjodələ(n)/ (v)
joddla
  1. zingen met een snelle wisseling van borst- naar keelstem

jodin /joˈdin/ (n)
judinna
  1.

jodium /jˈoːdiˌɵm/ (n)
jod
  1. scheikundig element met symbool I en atoomnummer 53

johannesbroodboom /jˌoːhɑnˌɛzbroːdbˈoːm/ (n)
johannesbrödsträd

jojo /jˈoːjoː/ (n)
jojo
  1. speelgoed

joker /jˈoːkər/ (v)
joker

jong /jɔŋ/ (adj)
ung
  1. van geringe leeftijd

jongen /ˈjɔ.ŋə(n)/ (n)
pojke, kille
  1. onvolwassen man

jongensnaam /ˈjɔŋə(n)sˌnam/ (n)
pojknamn
  [1] een voornaam die doorgaans gegeven wordt aan kinderen van het vrouwelijk geslacht

jongerentaal /jˌɔŋɪːrəntˈaːl/ (n)
ungdomsspråk
  1. het taalgebruik van jongeren

jongleren /jɔŋˈle.rə(n)/ (v)
jonglera

jongleur /jɔŋˈlør/ (n)
jonglör
  1. rondreizend kunstenaar

jonk /jˈɔŋk/ (n)
djonk
  1. schip

jood /jot/ (n)
jude
  1. de aanhanger van het joodse geloof

joods /jots/ (adj)
judisk
  1. te maken hebbend met het joodse geloof, het jodendom

jota /jˈoːtaː/ (n)
dugg
  3. een kleinigheid, helemaal niets

journalist /ʒˌurnaːlˈɪst/ (n)
journalist
  verslaggever, iemand die nieuwsfeiten publiceert

joviaal /jˌoːviˈaːl/ (adj)
hjärtlig
  1. aardig en vriendschappelijk in omgang

jubelen /jybələ/ (v)
jubla
  1. juichen

jubileum /jˌybilˈeːɵm/ (n)
jubileum

judo /'jy.do/ (n)
judo
  1. een Japanse vechtsport

juffrouw /jʏˈfrɑu/ (n)
fröken

juist /jˈœyst/ (adj)
korrekt
  1. zoals het moet, waar

juk /jˈɵk/ (n)
ok
  1. een houten pasvorm die op de schouders gedragen wordt en twee te dragen gewichten verbindt

jukbeen /jɵkbˈeːn/ (n)
okben
  1. één van de beenderen van de schedel

juli /jyˈlɛi/ (n)
juli
  1. de zevende maand van het jaar

jullie /ˈjʏli/ (personalPronoun)
ni
  1.

juni /ˈjyni/ (n)
juni
  1. de zesde maand van het jaar

junkfood /jɵŋkfˈoːt/ (n)
skräpmat
  1. een verzamelnaam voor voedsel dat snel bereid en geserveerd wordt en relatief goedkoop is, maar helaas wel ongezond is

juridisch /jyrˈidis/ (adj)
juridisk
  1. betrekking hebbend op het recht en de rechtsleer

jurk /jʌrək/ (n)
klänning
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat van de schouders tot op de benen reikt

jury /ʒˈyri/ (n)
jury
  1. een groep mensen die oordeelkundig geacht wordt en gevraagd een oordeel ergens over uit te spreken

jurylid /ˈʒyrilɪt/ (n)
jurymedlem
  1. persoon die deel uitmaakt van een jury

jus /jˈɵs/ (n)
skysås

juweel /jywˈeːl/ (n)
juvel
  1. sieraad van grote schoonheid en hoge waarde

juwelier /jˌywəlˈir/ (n)
juvelerare
  1. iemand die juwelen vervaardigt en erin handelt

kaaiman /kˈaːjmɑn/ (n)
kajman
  1. krokodilachtige uit de onderfamilie Caimaninae van de familie alligators

kaak /kˈaːk/ (n)
käke
  1. het beendergestel dat de mondholte omsluit en waarin de tanden en kiezen geplaatst zijn
skampåle
  3. een houten of stenen podest, waarop de te straffen misdadigers tentoon werden gesteld

kaakklem /kˈaːkləm/ (n)
stelkramp
  1. een mogelijk dodelijke infectieziekte veroorzaakt door Colistridium tetani

kaal /kal/ (adj)
skallig
  1. zonder of met heel weinig hoofdhaar, veren, bladeren, begroeiing, enzovoort

kaalheid /kˈaːlhɛɪt/ (n)
skallighet
  1. het kaal zijn

kaalkop /kˈaːlkɔp/ (n)
flintis, flintskalle
  1. persoon

kaap /kˈaːp/ (n)
kap
  1. een in zee vooruitstekende landpunt

kaapstander /kˈaːpstɑndər/ (n)
ankarbult
  1. kaapstander

kaars /kars/ (n)
ljus
  1. een staaf of klomp van brandbaar materiaal met een lont

kaarslicht /kˈaːrslɪxt/ (n)
ljussken
  1. het schijnsel van een brandende kaars

kaart /kˈaːrt/ (n)
kort
  2. een bedrukt kartonnen vel dat met de post verstuurd kan worden
  3. een kartonnen of plastic vel uit een kaartspel, om mee te spelen
karta
  en te delen vertalingen

kaartspel /kartspɛl/ (n)
kortspel
  1. een spel met speelkaarten

kaas /kas/ (n)
ost
  1. voedingsproduct gemaakt van gestremde melk

kaasdoek /kaːzdˈuk/ (n)
ostduk
  1.

kaasfondue /ˈkasfɔndy/ (n)
fondue
  1. een gerecht waarbij etenswaren in een saus van kaas gedompeld worden

kaasjeskruid /kˈaːʃɛskrˌœyt/ (n)
malva

kaasschaaf /ˈkasxaf/ /ˈkasχaf/ (n)
osthyvel
  1. een gebruiksvoorwerp waarmee een dun plakje van een stuk kaas kan worden gesneden

kabel /kˈaːbəl/ (n)
kabel, wire
  1. lijn van 3 tot 6 ineengedraaide touwen van hennep, kunststof, staal of ander materiaal

kabeljauw /kˈaːbɛljˌʌʊ/ (n)
torsk, kabeljo
  1. Gadus morhua, middelgrote zoutwatervis

kabinet /kˌaːbinˈɛt/ (n)
kabinett

kabouter /kˈaːbʌʊtər/ (n)
gnom

kachel /ˈkɑ.xəl/ /ˈkɑ.xəɫ/ /ˈkɑ.χɔɫ/ (n)
kamin
  1. een apparaat waarin energie wordt omgezet in warmte met de bedoeling een ruimte te verwarmen

kachtel /ˈkɑxtəl/ /ˈkɑxtəɫ/ /ˈkɑχtəɫ/ (n)
föl
  1. een jong van een paard.

kadaver /kˈaːdaːvər/ (n)
kadaver
  1. dood lichaam van een dier

kader /kˈaːdər/ (n)
ram
  1. rand die om iets (m.n. een afbeelding of schilderij) heen wordt aangebracht
karm
  2. situationele context, raamwerk, verband
kader
  3. geschoolde medewerkers in een organisatie

kaduuk /kˈaːdyk/ (adj)
trasig
  1. iets is zo beschadigd dat het zijn functie niet meer kan uitoefenen

kaf /kɑf/ (n)
agn
  1. de vliezen rondom de graankorrels

kajak /kˈaːjɑk/ (n)
kajak
  1. een gesloten kano om in wild water of op zee te varen

kajuit /kˈaːjœyt/ (n)
hytt
  1. een gemeenschappelijke verblijfplaats op schepen

kakkerlak /kˈɑkərlˌɑk/ (n)
kackerlacka
  1. insect

kakofonie /kˌaːkoːfoːnˈi/ (n)
kakofoni
  1. een rommelig geheel van vele klanken door elkaar

kale /kˈaːlə/ (n)
flintis, flintskalle
  1. kaalhoofdig iemand

kalender /kaːlˈɛndər/ (n)
kalender, almanacka
  1. tabel die de verdeling van het jaar in dagen, weken of jaren aangeeft, evt. met feestdagen enz.

kalenderjaar /kaːlˈɛndɛrjˌaːr/ (n)
kalenderår
  1. een periode van een jaar, beginnend op 1 januari en eindigend op 31 december

kalf /kˈɑlf/ (n)
kalv
  1. jong van het rund en sommige andere zoogdieren.

kalfsvlees /kɑlfsflˈeːs/ (n)
kalv

kaliber /kˈaːlibər/ (n)
kaliber
  1. middellijn van de ziel van vuurwapens...

kalifaat /kˌaːlifˈaːt/ (n)
kalifat

kalium /kˈaːliˌɵm/ (n)
kalium
  1. scheikundig element met symbool K en atoomnummer 19

kalk /ˈkɑl(ə)k/ (n)
kalk
  aanduiding voor een aantal alkalische zouten van calcium

kalkoen /kɑlkˈun/ (n)
kalkon
  1. Meleagris gallopavo, gedomesticeerde vogel die in Nederland vooral rond Kerstmis gegeten wordt

kalkoven /kɑlkˈoːvən/ (n)
kalktillverkning

kalksteen /kɑlkstˈeːn/ (n)
kalksten

kalligrafie /kˌɑlɪɣraːfˈi/ (n)
kalligrafi
  1.

kalmte /kˈɑlmtə/ (n)
lugn

kalven /kˈɑlvən/ (v)
kalva

kam /kɑm/ (n)
kam
  1. getand object om haren mee te verzorgen

kameel /kɑ'mel/ (n)
kamel, dromedar
  1. Camelus bactrianus, een hoefdier met twee bulten op de rug

kameleon /kˌaːmələˈɔn/ (n)
kameleont
  1. een tropische hagedis vooral bekend voor zijn snelle kleurveranderingen
  2. veranderlijk persoon

kamer /ˈkamər/ (n)
rum
  1. deel van een huis

kameraad /kˌaːmɪːrˈaːt/ (n)
kamrat

kamerjas /kˈaːmərjˌɑs/ (n)
morgonrock
  1. een lange huisjas

kamerplant /kˌaːmərplˈɑnt/ (n)
krukväxt

kamertoon /kˌaːmərtˈoːn/ (n)
normalton
  1. kamertoon

kamfer /kˈɑmfər/ (n)
kamfer

kamille /kˈaːmɪlə/ (n)
kamomill
  1. elk van de planten van het geslacht Matricaria

kammen /kɑmə(n)/ (v)
kamma
  1. met een kam haar in orde brengen

kamp /kˈɑmp/ (n)
läger
  1. een plaats waar een aantal troepen geruime tijd of permanent gehuisvest zijn

kamperen /kɑmpˈɪːrən/ (v)
tälta
  1. een vorm van openluchtrecreatie

kamperfoelie /kˌɑmpərfulˈi/ (n)
kaprifol

kampioen /kɑmpiun/ (n)
mästare
  1. de winnaar van een kampioenschap

kampioenschap /kˈɑmpiˌunsxɑp/ (n)
mästerskap
  1. wedstrijd waar bepaald wordt wie de kampioenstitel mag dragen

kampvuur /kɑmpvˈyr/ (n)
lägereld
  vuur in een kamp waaromheen mensen zich (ter gezelligheid) verzamelen

kan /kˈɑn/ (n)
kanna
  1. serviesgoed om vloeistoffen uit te schenken

kanaal /ka'naːl/ (n)
kanal

kanarie /kˌaːnaːrˈi/ (n)
kanariefågel
  1. Serinus canarius, een kleine zangvogel

kandelaar /kɑndˈɛlaːr/ (n)
ljusstake

kandidaat /kɑndiˈdat/ (n)
kandidat
  1. iemand die zich verkiesbaar gesteld heeft voor een politiek ambt
  2. iemand die zich beschikbaar gesteld heeft voor een baan of functie

kaneel /kɑˈnel/ (n)
kanel
  1. een specerij van de gedroogde binnenbast van de kaneelboom, gebruikt als smaakmaker in vele gerechten

kangoeroe /kˈɑŋurˌu/ (n)
känguru
  1. Macropus, een buideldier met korte voorpoten, lange achterpoten en een lange sterke steunstaart

kanji /kˈɑɲi/ (n)
kanji
  1.

kanker /kˈɑŋkər/ (n)
cancer, kräfta
  1. een aandoening die gekenmerkt wordt door het ongecontroleerd vermenigvuldigen van cellen

kannibaal /kˌɑnibˈaːl/ (n)
kannibal

kannibalisme /kˌɑnibaːlˈɪsmə/ (n)
kannibalism
  1.

kano /kˈaːnoː/ (n)
kanot

kanon /kaːnˈɔn/ (n)
kanon
  1. een instrument om explosieve projectielen weg te schieten

kanonneerboot /kˌaːnɔnɪːrbˈoːt/ (n)
kanonbåt
  1.

kans /ˈkɑns/ (n)
chans
  1. de mogelijkheid dat er iets gaat gebeuren
chanse, chans
  2. een mooie gelegenheid

kanselier /kˌɑnsəlˈir/ (n)
kansler
  1. bondskanselier
  2. hoofd van een kanselarij

kansspel /kɑnspˈɛl/ (n)
chansspel

kant /kɑnt/ (n)
spets
  1. een vorm van vlechtwerk

kanteel /kɑnˈtel/ (n)
krenelering
  1. elk van de opstaande delen van de getande bovenkant van (oude) verdedigingsmuren

kantine /kɑntˈinə/ (n)
kantin
  1. eetgelegenheid in bedrijven, scholen, verenigingen

kantoor /kɑntˈoːr/ (n)
kantor
  1. een instelling waar allerlei administratieve handelingen worden uitgevoerd

kanunnik /kˈaːnɵnˌɪk/ (n)
kanik
  1. een titel die aan bepaalde geestelijken wordt verleend binnen enkele christelijke kerkgemeenschappen.

kaolien /kˌaːoːlˈin/ (n)
kaolin

kapel /kaːpˈɛl/ (n)
kapell
  1. klein kerkgebouw

kapelaan /kˈaːpəlˌaːn/ (n)
kaplan
  1. een priester van de katholieke kerk, werkzaam in een parochie

kaperbrief /ˈka.pər.ˌbrif/ (n)
kaparbrev
  1. een brief door de overheid of koning werd geschreven, waarmee een schip dat die brieven aan boord had het recht werd gegeven om schepen van vijandelijke mogendheden aan te vallen en leeg te roven

kapitein /kapiˈtɛin/ (n)
kapten

kapmeeuw /kˈɑpmeʊ/ (n)
skrattmås
  1. Larus ridibundus, een soort meeuw met een gekleurde kop en een lachende roep

kapmes /'kɑpmɛs/ (n)
machete
  1.

kapoen /kaːpˈun/ (n)
kapun

kapot /ka'pɔt/ (adj)
slut
  4. erg moe

kappa /kˈɑpaː/ (n)
kappa

kapper /kˈɑpər/ (n)
barberare

kappertje /'kɑ.pər.cə/ (n)
kapris
  1. een klein groen bloemknopje van de kappertjesplant, Capparis spinosa, dat meestal op zuur bewaard wordt en dat als kruiderij gebruikt wordt

kapseizen /kɑpsɛɪ̯zə(n)/ /kɑpsɛːzə(n)/ (v)
kantra, kapsejsa
  1. ondersteboven komen liggen

kapsel /kˈɑpsəl/ (n)
frisyr
  1. de manier waarop het haar geknipt is

karaf /kˈaːrɑf/ (n)
karaff
  1. tafelfles met wijde buik en smalle hals

karakter /kˈaːrɑktər/ (n)
karaktär
  1. aard

karamel /kˌaːraːmˈɛl/ (n)
karamell
  1. gebrande suiker

karaoke /kˈaːraːˌoːkə/ (n)
karaoke
  1. vorm van vermaak, waarbij muziek wordt afgespeeld van een lied, en de amateur zanger in een microfoon de tekst (die op een televisiescherm te lezen is) live zingt

karate /kaːrˈaːtə/ (n)
karate
  1. japanse gevechtsport

karavaan /kˌaːraːvˈaːn/ (n)
karavan
  1.

karbonade /kɑrboˈnadə/ (n)
kotlett
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

kardemom /kˈɑrdəmˌɔm/ (n)
kardemumma
  1. een plant die verwant is aan gember en waarvan de zaden en zaaddozen als specerij gebruikt worden

kardinaal /kˌɑrdinˈaːl/ (n)
kardinal
  1. hoge geestelijke in de hiërarchie van de Rooms-Katholieke Kerk, hij mag deelnemen aan de verkiezing van een nieuwe paus

kardinaalshoed /kˌɑrdinaːlshˈut/ (n)
kardinalshatt
  1. hoofddeksel

kardoen /kɑrdˈun/ (n)
kardon
  1. een distel die verwant is aan de artisjok

kariboe /kˈaːribˌu/ (n)
ren
  1. een zoogdier uit de familie der hertachtigen

karikaturiseren /kˌaːrikˌaːtyrizˈɪːrən/ (v)
karikera
  1. een karikatuur maken van

karnemelk /kˈɑrnəmˌɛlk/ (n)
filmjölk
  1. een melkproduct dat overblijft na het karnen van de melk

karnen /kˈɑrnən/ (v)
kärna
  1. langdurige mechanisme bewerking van melk die het melkvet tot boter doet samenklonteren

karper /kˈɑrpər/ (n)
karp

karteldarm /kˈɑrtɛldˌɑrm/ (n)
grovtarm

karton /kɑrˈtɔn/ (n)
kartong
  1. bordpapier
  2. verpakking

karwij /kɑrʋˈɛɪ/ (n)
kummin

kas /'kɑs/ (n)
kassa
  1. de bak die het ontvangen geld bevat
drivhus
  3. een doorzichtige -meest glazen- constructie die het cultiveren van planten mogelijk maakt die een ander klimaat vergen dan buiten heerst

kaskraker /kˈɑskraːkər/ (n)
knallsucce
  1.

kassa /ˈkɑsa/ (n)
kassaapparat
  1. plaats waar men aankopen betaalt in een winkel
  3. machine om ontvangen geld te registreren en te bewaren

kassier /kɑsˈir/ (n)
kassör
  1. iemand die het beheer heeft over kas en de mutaties ervan bijhoudt

kast /kɑs/ /kɑst/ (n)
skåp
  1. een meubel om gebruiksvoorwerpen in op te bergen, meestal voorzien van horizontale schappen

kastanje /kˈɑstɑɲə/ (n)
kastanj
  1. de boom
  1. de vrucht

kaste /kɑstə/ (n)
kast
  1. een streng gescheiden stand binnen de hindoeïstische samenleving

kasteel /kɑstˈeːl/ (n)
slott
  1. een middeleeuwse versterkte woning

kasuaris /kˌaːzyˈaːrɪs/ (n)
kasuar
  1. een grote loopvogel

kat /kˈɑt/ (n)
katt
  1. tot de katachtigen behorende soort die tam is geworden

katabolisme /kˌaːtaːboːlˈɪsmə/ (n)
katabolism
  1. weefselafbraak

katafalk /kˈaːtaːfˌɑlk/ (n)
katafalk

kater /kˈaːtər/ (n)
bakfylla, baksmälla, kopparslagare
  2. gevolgen van alcoholgebruik

kathedraal /kɑtədral/ (n)
katedral
  1. een hoofdkerk van een bisdom

katheter /kˈɑtətər/ (n)
kateter
  1. een buisje dat tijdelijk in een lichaamsholte wordt aangebracht, bijv. om lichaamsvocht op te vangen of een medicijn toe te dienen

kathode /kɑtˈoːdə/ (n)
katod
  1-2 scheikunde + elektronica

kation /kaːʃˈɔn/ (n)
katjon

katoen /kɑˈtun/ (n)
bomull
  1. een zachte vezel die uit de opperhuid (epidermis) van de zaden van de katoenplant groeit

katrol /kˈɑtrɔl/ (n)
block, trissa
  1. een werktuig dat het mogelijk maakt een last met een beperkte kracht te verplaatsen

katwilg /kˈɑtʋɪlx/ (n)
korgvide
  1.

kauw /kˈʌʊ/ (n)
kaja
  1. Corvus monedula, eem zwarte zangvogel met een grijze nek uit de Corvidae

kauwen /kˈʌʊən/ (v)
tugga

kauwgom /kˈʌʊɣɔm/ (n)
tuggummi
  1. een zacht samenhangend snoepgoed dat niet bedoeld is om in te slikken

kaviaar /kˈaːviˌaːr/ (n)
kaviar

kazemat /kˈaːzəmˌɑt/ (n)
kasematt
  1. een tegen vijandelijk vuur gedekte en van schietgaten voorziene ruimte voor de opstelling van een vuurwapen, aanvankelijk deel uitmakend van een vesting

kazerne /kˈaːzɛrnə/ (n)
kasern
  1. gebouw waar soldaten gelegerd zijn

kazuifel /kaːzˈœyfəl/ (n)
mässhake
  1. een mouwloos opperkleed dat door een priester gedragen wordt bij het lezen van de mis

keel /keːl/ (n)
strupe, svalg
  anatomie
hals
  heraldiek

keelpijn /'kelpɛɪn/ (n)
halsont
  1. pijnlijke irritatie van het slijmvlies in de keelholte, meestal door een ontsteking ervan

keeper /ˈkipər/ (n)
målvakt

keer /kˈɪːr/ (n)
gång
  1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

keerpunt /kˈɪːrpɵnt/ (n)
vändpunkt

kegel /ˈke.xəl/ (n)
kon, kägla
  1. een meetkundig lichaam met een cirkel als grondvlak en uitlopend in een punt

kegelsnede /kˌeːɣɛlsnˈeːdə/ (n)
kägelsnitt
  1. een kromme gevormd door het snijden van een kegel met een plat vlak

keizer /kˈɛɪzər/ (n)
kejsare
  1. een monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerlijk /kˈɛɪzərlək/ (adj)
kejserlig

keizerrijk /kˈɛɪzərrˌɛɪk/ (n)
kejsardöme
  1. een gebied waar een keizer het staatshoofd is

keizersnede /kˌɛɪzərsnˈeːdə/ (n)
kejsarsnitt
  operatieve verlossing

kelder /ˈkɛldər/ (n)
källare
  1. een ondergrondse bergruimte

kelk /kˈɛlk/ (n)
kalk

kelner /kˈɛlnər/ (n)
kypare

kemphaan /kɛmphˈaːn/ (n)
brushane
  1. Philomachus pugnax uit de familie van de snipachtigen Scolopacidae

kennen /ˈkɛnə(n)/ (v)
känna
  1. bekend, vertrouwd zijn met
  2. door studie of oefening geleerd hebben

kenner /kˈɛnər/ (n)
konnässör

kennis /ˈkɛnɪs/ (n)
kunskap
  1. wat je weet of hebt geleerd

keper /kˈeːpər/ (n)
sparre

keppel /ˈkɛpəl/ (n)
kippa
  1. hoofddeksel in de vorm van een ondiep bolsegment

kerf /kˈɛrf/ (n)
hack
  1. een ingesneden groef

kerk /kɛrk/ (n)
kyrka
  1. Openbaar gebouw voor christelijke samenkomsten
  2. Christelijke organisatie voor beleving van een specifieke christelijke godsdienst

kerkban /ˈkɛrk.bɑn/ (n)
bannlysning, exkommunikation
  1. uitsluiting van de sacramenten of de kerkgemeenschap

kerkbank /ˈkɛrk.bɑŋk/ (n)
kyrkbänk
  1. een bank in een kerkgebouw waarop een dienst kan worden bijgewoond

kerkdienst /kɛrɡdˈinst/ (n)
gudstjänst
  1. een bijeenkomst van een christelijke gemeente waarin God vereerd wordt

kerkelijk /ˈkɛr.kə.lək/ (adj)
kyrklig
  1. verband hebbend met de kerk

kerker /kɛrkər/ (n)
fängelsehåla
  1. een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen

kerkgebouw /ˈkɛrk.ɣəˌbɔʊ̯/ /ˈkɛrk.χəˌbɑʊ̯/ (n)
kyrkobyggnad, kyrka
  1. een bel naast de ingang van de sacristie die tijdens kerkdiensten geluid wordt

kerkhervormer /ˈkɛrk.hɛrˌvɔr.mər/ (n)
reformator
  2. een persoon die betrokken was bij het ontstaan en/of vormkrijgen van de reformatie

kerkhof /kˈɛrkhɔf/ (n)
kyrkogård
  1. terrein waar overledenen begraven worden

kerkklok /ˈkɛr.klɔk/ (n)
kyrkklocka
  1. een bel in de toren van een kerk

kerktoren /kɛrktˈoːrən/ (n)
kyrktorn
  1. een toren bij een kerk

kerkuil /ˈkɛrgœːl/ /ˈkɛrkœʏ̯ɫ/ /ˈkɛrkœːl/ (n)
tornuggla
  1. een uil met een lichte onderzijde en een opvallende, hartvormige sluier die gewoonlijk in gebouwen broedt

kerkzaal /kɛrkzˈaːl/ (n)
församlingshem
  1.

kerncentrale /kˌɛrnsəntrˈaːlə/ (n)
kärnkraftverk

kernfusie /kɛrnfˈyzˌi/ (n)
kärnfusion
  1. het proces waarbij twee atoomkernen botsen en één zwaardere kern vormen waarbij energie vrij komt

kernreactor /kˈɛrnrəˌɑktɔr/ (n)
kärnreaktor

kernsmelting /kˈɛrnsmɛltˌɪŋ/ (n)
härdsmälta
  1. een rampzalige gebeurtenis waarbij de brandstof van een kernreactor smelt door het wegvallen van de koeling

kerosine /kˌɪːroːzˈinə/ (n)
fotogen
  1. een vrij zware fractie alkanen die met name als vliegtuigbrandstof gebruikt wordt

kerrie /kɛɾrˈi/ (n)
curry

kers /kˈɛrs/ (n)
körsbär
  1. de vrucht van de kersenboom

kersenboom /kˌɛrsənbˈoːm/ (n)
körsbärsträd

kerstavond /kɛr.ˈsta.vɔnt/ /kɛr.ˈz(d)a.vɔnd/ (n)
julafton

kerstbal /ˈkɛrsd.bɑɫ/ /ˈkɛrz.bɑl/ (n)
julgranskula
  1. een bal die men als versiering ophangt aan de takken van een kerstboom

kerstboom /ˈkɛrsd.bom/ /ˈkɛrz.bom/ (n)
julgran
  1. een rond Kerstmis opgestelde naaldboom met allerlei versieringen

kerstdag /ˈkɛrs.dɑx/ /ˈkɛrs.dɑχ/ /ˈkɛrz.dɑx/ (n)
juldag

kerstening /ˈkɛr.stə.ˌnɪŋ/ (n)
kristnande
  1. het proces waarbij heidense volkeren zich, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context

kerstkaart /ˈkɛrs.kart/ /ˈkɛrst.kart/ (n)
julkort
  1. een wenskaart die wordt gekenmerkt door een kerstgroet en wensen voor het komende nieuwe jaar

kerstlied /ˈkɛrs.lid/ /ˈkɛrst.lit/ (n)
julsång
  1. een op Kerstmis betrekking hebbend lied

kerstroos /kɛrstrˈoːs/ (n)
julros
  1.

kerststal /ˈkɛr.stɑl/ /ˈkɛr.stɑɫ/ (n)
julkrubba
  1. een voorstelling van de geboorte van Jezus met figuren van hout of gips, die vooral in katholieke gezinnen rond Kerstmis in huis te vinden is, vaak onder de kerstboom

kerststol /ˈkɛr.stɔl/ /ˈkɛr.stɔɫ/ (n)
stolle
  1. een speciaal brood gebakken voor de kerst gevuld met noten, vruchten en spijs

kerstversiering /ˈkɛrst.fər.ˌsiː.rɪŋ/ /ˈkɛrz.vɛr.ˌsiː.rɪŋ/ (n)
julpynt
  1. aangekochte of zelfgemaakte voorwerpen die gebruikt worden om de tafel, het huis of openbare plekken te versieren ter gelegenheid van Kerstmis

kervel /kˈɛrvəl/ (n)
trädgårdskörvel, körvel
  1. keukenkruid

ketchup /kˈɛtxɵp/ (n)
ketchup
  1. een saus op basis van tomaten

ketel /'ketəl/ (n)
Ångpanna
  1. een meestal rond metalen vat, vaak geschikt om onder druk gezet te worden

ketelsteen /kˌeːtɛlstˈeːn/ (n)
pannsten

keten /ˈketən/ (n)
kedja
  1. een uit losse, vaak metalen, schakels in een enkele rij aaneengeregen voorwerp

ketter /kɛtər/ (n)
heretiker
  1. iemand die vanwege afwijking van de katholieke leer tot misdadiger verklaard was

ketterij /ˌkɛtəˈrɛɪ/ (n)
kätteri
  1. het ingaan in woord of gedachte tegen de doctrines van de kerk

ketting /'kɛtɪŋ/ (n)
halsband
  4. een snoer bestaande uit een draad die door doorboorde kralen of andere voorwerpen gevoerd is

keuken /ˈkøːkə(n)/ (n)
kök
  1. een plaats waar gekookt wordt, ruimte waarin mensen hun voedsel bereiden
  2. de wijze waarop in een land of streek gekookt wordt

keurvorst /kˈøːrvɔrst/ (n)
kurfurste

keus /'kø:s/ (n)
val
  gelegenheid

keuze /kˈøːzə/ (n)
val
  1. het besluit om uit verschillende mogelijkheden er één te nemen

kever /ˈkevər/ /ˈkɛvər/ (n)
skalbagge
  1. bepaald insect

keyboard /ˈkiːbɔː(r)d/ /ˈkiːbɔː(r)t/ (n)
keyboard
  1. een elektronisch muziekinstrument met een toetsenbord
tangentbord
  2. een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer ingevoerd kunnen worden

kibboets /ˈkibuts/ (n)
kibbutz

kiekendief /ˈki.kə(n)ˌdif/ (n)
kärrhök
  1. roofvogel van het geslacht Circus

kiel /kˈil/ (n)
köl
  1. een verlenging van de onderzijde van een (zeil)schip die dient om het verlijeren tegen te gaan en het schip een grotere stabiliteit te geven

kiem /kˈim/ (n)
frö

kiesdrempel /kˌizdrɛmpˈɛl/ (n)
riksdagsspärr
  1. minimale aantal stemmen dat vereist is om verkozen te worden in een vertegenwoordiging

kiespijn /kispɛin/ (n)
tandvärk
  1. pijn in één of meerdere kiezen

kiesrecht /kˈisrɛxt/ (n)
rösträtt

kiessysteem /kˌisɪstˈeːm/ (n)
valsystem
  1. de wijze waarop de volksvertegenwoordiging bij verkiezingen wordt gekozen.

kieuw /kˈiw/ (n)
gäl
  1. ademhalingsorgaan van vele in water levende dieren

kievit /kˈivɪt/ (n)
vipa
  1.

kiezelsteen /kˌizɛlstˈeːn/ (n)
kiselsten

kiezelwieren /ˈkizəɫˌʋirə(n)/ (n)
kiselalgerna
  2. stam binnen het domein der eukaryoten waarvan de leden een extern skelet van siliciumdioxide (kiezel) hebben

kiezen /kˈizən/ (v)
välja, rösta
  1. uit meerdere mogelijkheden één nemen

kijkcijfer /kˈɛɪksɛɪfər/ (n)
tittarsiffra
  1. een statistische bepaling van het aantal kijkers en hun waardering van een bepaald televisieprogramma

kijken /ˈkɛɪkə(n)/ (v)
titta, se, kika, kolla, spana

kikker /kˈɪkər/ (n)
groda
  1. gewerveld dier dat vier poten heeft maar geen staart
knap
  2. een dubbele haak ter bevestiging van een touw

kikkerdril /kˈɪkərdrˌɪl/ (n)
grodrom
  1. legsel

kikkererwt /kˈɪkɪːrˌɛrwt/ (n)
kikärt

kikkervis /kˈɪkərvˌɪs/ (n)
grodyngel
  1. een larve van de kikker

kilogram /kˈilɔɣrˌɑm/ (abbreviation)
kilogram, kilo
  1. kilogram

kilometer / ˈkilometər / (n)
kilometer
  1. duizend meter

kin /kɪn/ (n)
haka
  1. het vooruitstekende deel van de onderkaak

kind /kˈɪnt/ (n)
barn, unge
  1. mens tussen 0 en 18 jaar
  2. persoon voortkomend uit

kinderarbeid /kˈɪndərˌɑrbɛɪt/ (n)
barnarbete

kinderarts /kˈɪndərˌɑrts/ (n)
barnläkare
  1. een arts die gespecialiseerd is in de behandeling van kinderen

kinderboek /kˈɪndərbˌuk/ (n)
barnbok

kinderhand /kˈɪndərhˌɑnt/ (n)
barnhand

kinderjuffrouw /kˈɪndərjˌɵfrʌʊ/ (n)
barnskötare
  1. kindermeisje (in een huishouden)

kinderkamer /kˈɪndərkˌaːmər/ (n)
barnkammare
  1. een kamer ingericht voor kinderen

kinderlied /kˈɪndərlˌit/ (n)
barnramsa

kindermoord /kˈɪndərmˌɔːrt/ (n)
barnmord
  1. het om het leven brengen van een kind

kinderopvang /kˈɪndərˌɔpvɑŋ/ (n)
barnvakt

kinderspeeltuin /kˈɪndərspˌeːltœyn/ (n)
lekpark

kinderwagen /kˈɪndərʋˌaːɣən/ (n)
barnvagn
  1. een voertuig waarin zuigelingen of kleuters met de hand verreden kunnen worden

kindsoldaat /kˌɪndsɔldˈaːt/ (n)
barnsoldat
  1. kind dat deelneemt aan een gewapend conflict

kinetisch /kinˈeːtis/ (adj)
kinetisk
  1. wat beweging veroorzaakt

kinine /kinˈinə/ (n)
kinin

kinkhoest /kɪŋk(h)ust/ (n)
kikhosta
  1. een bepaalde kinderziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Bordetella pertussis

kiosk /kˈiɔsk/ (n)
kiosk
  1. klein vrijstaand winkeltje waar men snoep, koffie, kranten en tijdschriften kan kopen

kip /kɪp/ (n)
höna, kyckling
  1. Gallus gallus domesticus, gedomesticeerde vogel uit de familie van de hoenderachtigen

kippenhok /kˈɪpɛnhˌɔk/ (n)
hönshus
  hok voor kippen

kippenvel /ˈkɪpəvɛɫ/ (n)
gåshud
  1. het verschijnsel waarbij als gevolg van kou de huid gaat kleine bubbeltjes vertoont

kits /kɪts/ (adj)
ketch
  1. een zeiljacht met twee langsgetuigde masten

kitsch /kˈɪts/ (n)
kitsch
  1. schijnkunst die niet aanslaat met veel versieringen en/of de verkeerde materialen waarvan de meeste mensen denken dat het wansmaak is

kiwi /kˈiʋi/ (n)
kivi
  1. vrucht
  2. loopvogel

klaaglied /klaːɣlˈit/ (n)
elegi

kladboek /klɑdbˈuk/ (n)
anteckningsbok

klagen /klˈaːɣən/ (v)
klaga
  1. ongenoegen uiten

klam /klˈɑm/ (adj)
fuktig
  1. een beetje vochtig aanvoelend

klank /klˈɑŋk/ (n)
ljud
  1. in het algemeen wordt hiermee het totaal aan eigenschappen van een geluid aangeduid

klankbord /klˈɑŋkbɔrt/ (n)
predikstolstak
  2. houten hemel boven een spreekgestoelte waardoor het geluid van de spreker weerkaatst en zich verspreidt

klankleer /klɑŋklˈɪr/ (n)
fonetik

klankpot /klˈɑŋkpɔt/ (n)
ljudklocka, ljudkruka

klant /klˈɑnt/ (n)
kund
  1. afnemer van een product of dienst van een leverancier

klapmuts /klˈɑpmɵts/ (n)
klappmyts

klaproos /klɑprˈoːs/ (n)
vallmo
  1. Papaver rhoeas, een plant met een felrode bloem uit de familie Papaveraceae

klapstoel /ˈklɑpstuːl/ (n)
fällstol
  stoel met opklapbare zitting

klarinet /klˌaːrinˈɛt/ (n)
klarinett
  1. een houten blaasinstrument waarop de melodie wordt gespeeld in een harmonie

klas /klɑs/ (n)
klass
  1. een groep leerlingen die een tijdlang gezamenlijk les krijgen
  2. een leerjaar op school
  3. een klaslokaal

klaslokaal /klˌɑsloːkˈaːl/ (n)
klassrum
  1. een ruimte in een school voor het geven van les aan scholieren

klasse /klˈɑsə/ (n)
klass

klauw /klʌu/ (n)
klo
  1. poot van een roofdier
  2. hand

klauwhamer /klˈʌʊhaːmər/ (n)
klohammare

klavecimbel /klˌaːvəsɪmbˈɛl/ (n)
cembalo
  1. toetsinstrument

klaver /klˈaːvər/ (n)
klöver

klaverboer /klˌaːvərbˈur/ (n)
klöver knekt
  1.

klaveren /klˈaːvərən/ (n)
klöver
  1. kaartkleur

kleden /klˈeːdən/ (v)
klä
  1. kleren aandoen
  2. met weefsel bedekken, van kleding voorzien

kleding /kledɪŋ/ (n)
kläder
  1. het textiel voor de bedekking van het lichaam

kledingstuk /klˈeːdɪŋstˌɵk/ (n)
klädesplagg
  1.

kleedster /klˈeːtstər/ (n)
påklädare

kleerborstel /klˌɪːrbɔrstˈɛl/ (n)
klädborste
  1. zachte borstel waarmee men stof van kleding kan verwijderen

kleerkast /klˈɪːrkɑst/ (n)
garderob

kleermaker /ˈklermakər/ (n)
skräddare
  1. iemand wiens beroep bestaat uit het maken van kleding.

klei /klɛɪ̯/ /klɛː/ (n)
lera
  1. zeer fijne, vochthoudende grondsoort

klein /klˈɛɪn/ (adj)
liten
  1. van geringe grootte

klein kruiskruid /klˈɛɪn krˈœyskrœyt/ (n)
korsört, vanlig korsört

kleindochter /ˈklɛɪndɔxtər/ (n)
dotterdotter
  1. een dochter van iemands kind, een vrouwelijk kleinkind

kleine burgemeester /klˈɛɪnə bˈɵrɣəmˌeːstər/ (n)
vitvingad trut
  Larus glaucoides

kleine modderkruiper /klˈɛɪnə mˈɔdərkrˌœypər/ (n)
nissöga
  1. Cobitis taenia, een zoetwatervis

kleinhandel /klˌɛɪnhɑndˈɛl/ (n)
detaljhandel
  1. de handel die tatbare producten direct aan consumenten verkoopt

kleinkind /ˈklɛːŋkɪnt/ /ˈklɛːɪŋkɪnt/ (n)
barnbarn
  1. kind van zoon of dochter

kleinzoon /ˈklɛɪnzon/ (n)
dotterson, sonson
  1. een zoon van iemands kind, een mannelijk kleinkind

klem /klɛm/ (n)
klämma
  1. een werktuig waarin iets door samendrukken bijeengehouden of vastgezet kan worden

klep /klˈɛp/ (n)
klaff
  1. verstelbare afsluiting

klepel /ˈklepəl/ (n)
kläpp
  peervormige staaf in een klok

kleptomanie /klˌɛptoːmaːnˈi/ (n)
kleptomani
  1. de onweerstaanbare drang om te stelen

kleren /ˈkleː.rən/ (n)
kläder

kletsen /klˈɛtsən/ (v)
snacka, prata
  2. praten, babbelen

kleur /kløːr/ (n)
färg
  1. het onderscheid dat gemaakt wordt op basis van het verschil in golflengte van licht

kleuren /ˈklørə(n)/ (v)
färga
  1. van kleur voorzien met potloden, stiften, wasko etc.

kleurloos /klˈøːrloːs/ (adj)
färglös
  1. zonder kleur

kleurpotlood /klˌøːrpɔtlˈoːt/ (n)
färgpenna

kleurrijk /klˈøːɾrɛɪk/ (adj)
färgglad
  1. vol opvallende kleuren

kleven /klˈeːvən/ (v)
fästa

kliek /klˈik/ (n)
klick

klier /klir/ (n)
körtel
  2. orgaan

klieven /ˈklivə(n)/ (v)
klyva
  1. langs een scherp breukvlak in tweeën hakken

klif /klˈɪf/ (n)
klippa
  1. steile hoge rots

klikken /klˈɪkən/ (v)
klick
  1. een klikkend geluid maken

klimaat /klimˈaːt/ (n)
klimat
  1. de gemiddelde natuurlijke gesteldheid van de lucht en het weer in een gebied op een planeet

klimaatsverandering /klˌimaːtsfˌɪːrɑndˈɪːrɪŋ/ (n)
klimatförändring
  1.

klimaatverandering /klˌimaːtvˌɪːrɑndˈɪːrɪŋ/ (n)
klimatförändring
  1. de verandering van het klimaat in een bepaald gebied over een bepaalde periode, m.n. de wereldwijde opwarming sinds de 19e eeuw

klimaatzone /klˌimaːtzˈoːnə/ (n)
klimatzon

klimatologie /klɪmɑtoloˈɣi/ (n)
klimatologi
  1. leer van de lucht- en weersgesteldheid.

klimatologisch /klɪmɑtoˈloxɪs/ (adj)
klimatologisk
  1. op het klimaat betrekking hebbend

klimmen /'klɪmə(n)/ (v)
klättra
  1. het bewegen in een omhooggaande richting dan wel over obstakels

klimop /'klɪ.mɔp/ (n)
murgröna
  1. Hedera helix, een groenblijvende houtige plant

kliniek /klinˈik/ (n)
klinik
  1. een inrichting waar patiënten worden verpleegd

klinisch /klˈinis/ (adj)
klinisk
  1. direct voor de arts (hulpverlener) zichtbaar

klink /klɪŋk/ (n)
vred
  1. handvat om de deur te openen of te sluiten
hasp
  2. constructie om een deur gesloten te houden

klinker /ˈklɪŋkər/ (n)
vokal
  1. een klank van de menselijke spraak waarbij geen obstructie in de ademstroom aangebracht wordt.

klinknagel /klˌɪŋknaːɣˈɛl/ (n)
nit
  1. een metalen verbinding tussen twee platen bestaande uit twee cilidrische delen die van weerszijden die meestal onder verhitting door vervorming vast bevestigd worden

klip-en-klaar /klˈɪpɛnklˈaːr/ (adv)
klar och tydlig
  1. zo duidelijk dat een misverstand uitgesloten is

klit /klˈɪt/ (n)
kardborre

klok /klɔk/ (n)
klocka, ur
  1. een instrument dat de tijd bijhoudt
klocka
  2. een belvormige idiofoon, vooral bekend van kerktorens en carillons

klokhuis /ˈklɔkɦœs/ /ˈklɔkɦœʏs/ (n)
kärnhus
  1. binnenste van een vrucht

klokkentoren /klˌɔkəntˈoːrən/ (n)
klocktorn
  1. een toren met bovenin een of meer lui- of slagklokken of een carillon

klokspijs /klɔkspˈɛɪs/ (n)
klockmetall
  1. klokkenbrons

klomp /klɔmp/ (n)
träsko
  1. schoeisel van hout, eventueel in combinatie met leer

klonen /klˈɔnən/ (v)
klona
  1. een identieke kopie van een levend wezen maken

klonteren /klˈɔntərən/ (v)
stelna
  1. klonten vormen

kloof /klˈoːf/ (n)
kanjon, ravin
  1. een ten gevolge van erosie, diep uitgesleten rivierdal, met steile wanden

kloon /klon/ (n)
klon
  1. een levend wezen dat een exacte genetische kopie is van een ander wezen

klooster /klostər/ (n)
kloster
  1. een kloostergemeenschap
  2. een gebouw waarin een klooster gevestigd is

kloppen /ˈklɔpə(n)/ (v)
stämma
  3. in overeenstemming zijn
slå
  5. verslaan
  2. hoorbaar bewegen

kluizenaar /klˈœyzənˌaːr/ (n)
eremit
  1. iemand die alleen en in afzondering leeft

kluwen /klˈywən/ (n)
nystan
  1. los om zichzelf opgewonden hoeveelheid wol, garen enz

knaagdier /ˈknaxdiːr/ /ˈknaɣdiːr/ (n)
gnagare
  1. zoogdier met steeds aangroeiende snijtanden

knaap /knˈaːp/ (n)
hjon
  1. jongen, jongeman

knagen /'knaɣə(n)/ (v)
gnaga
  1. met de tanden aanvreten

knap /knˈɑp/ (adj)
stilig
  2. aantrekkelijk

kneden /knˈeːdən/ (v)
knåda
  1. een massa soepel maken door er steeds in te knijpen

kneu /knø/ (n)
hämpling
  1. Carduelis cannabina, een vinkachtige zangvogel

knie /knˈi/ (n)
knä
  1. gewricht in het midden van het been dat het bovenbeen met het onderbeen verbindt

knielen /knˈilən/ (v)
knäböja
  1. op de knieën gaan

knijpen /'knɛɪpə(n)/ (v)
nypa
  1. tussen twee punten druk uitoefenen

knijptang /knˈɛɪptɑŋ/ (n)
hovtång
  1.

knikken /'knɪkə(n)/ (v)
nicka
  1. een verticale beweging met het hoofd maken

knikker /knˈɪkər/ (n)
kula
  1. een balletje van glas

knippa /knɪˈpa/ (n)
honungsbär
  1. fruitboom in de Amerikaanse tropen (Melicoccus bijugatus)
  2. vrucht van de gelijknamige boom

knoflook /knɔflˈoːk/ (n)
vitlök
  1. Allium sativa, een bolgewas dat familie is van ui en bieslook

knokkel /knˈɔkəl/ (n)
knoge
  1. vingergewricht

knokken /ˈknɔkən/ (v)
kämpa, slåss, strida
  1. vechten

knol /knɔl/ (n)
knöl
  1. verdikte plantenwortel.

knolselderij /knˌɔlsɛldərˈɛɪ/ (n)
rotselleri

knoop /knˈoːp/ (n)
knut, knop, stek
  1. in een draad
knop, knut
  2. snelheidsmaat
knapp
  3. aan een jas e.d.

knoopcel /knoːpsˈɛl/ (n)
knappcell
  1. een platte knoopvormige batterij die meestal in draagbare elektronische apparatuur wordt gebruikt

knoopsgat /ˈknopsɣɑt/ (n)
knapphål
  1. een gat in een stuk stof waar een knoop doorheen past

knopen /knˈoːpən/ (v)
knyta
  1. een vastzittende lus in een koord, draad of touw maken

knuffel /knˈɵfəl/ (n)
kram
  1. liefdevolle omhelzing; één van de meest voorkomende menselijke gebaren, naast het geven van een kus, om affectie te tonen

knuffelen /knˈɵfələn/ (v)
gosa
  1. omhelzen

knuppel /ˈknʏpəl/ (n)
klubba
  1. korte dikke stok, bedoeld om lijfstraf mee uit te delen

knut /knˈɵt/ (n)
svidknott
  1.

knutselen /knʌtsələ(n)/ (v)
pyssla
  1. zelf voorwerpen uit liefhebberij vervaardigen met gebruik van gereedschap als hamer, zaag en schaaf

koala /koːˈaːlaː/ (n)
koala
  1. een Australisch buideldier

kobalt /kˈoːbɑlt/ (n)
kobolt
  1. scheikundig element met symbool Co en atoomnummer 27

kobbe /kˈɔbə/ (n)
spindel
  1. dier

koe /kˈu/ (n)
ko, kossa
  1. vrouwelijk rund, ook het vrouwtje van de grote zoogdieren als walvissen en olifanten

koek /kˈuk/ (n)
kaka

koekje /kˈukjə/ (n)
kaka, småkaka
  1. een klein baksel dat meestal bij de koffie of thee genuttigd wordt

koekjestrommel /kˌukjɛstrɔmˈɛl/ (n)
kakburk
  1.

koekoek /ˈkukuk/ (n)
gök
  1. naar zijn roep genaamde vogel

koelkast /kˈulkɑst/ (n)
kylskåp
  1. een huishoudelijk apparaat voorzien van een koelinstallatie, waarin men consumptiemiddelen kan plaatsen die koel moeten blijven

koepel /ˈkupəl/ (n)
kupol
  1. een gewelf in de vorm van een halve bol of een halve ellipsoïde
  2. een ruimtelijke figuur, veelvlak

koepelorganisatie /kˌupəlˌɔrɣaːnizˈaːtsi/ (n)
paraplyorganisation
  1. een vereniging of stichting waarin een aantal belangenorganisaties vertegenwoordigd zijn

koers /kˈurs/ (n)
kurs

koeterwaals /kˌutərʋˈaːls/ (n)
rotvälska
  1. aanduiding voor een onverstaanbare taal

koets /kˈuts/ (n)
diligens
  1. vierwielig rijtuig met vering, vaak gesloten, dat getrokken wordt door paarden

koetsier /kutsˈir/ (n)
kusk
  1. iemand die de paarden van een koets ment

koevoet /kuvˈut/ (n)
kofot
  1. stevige metalen stang voorzien van een gespleten einde, gebruikt om er zaken mee open te breken

koffer /kˈɔfər/ (n)
resväska
  1. een draagbare bergruimte waarin spullen kunnen worden meegenomen tijdens het reizen

kofferbak /kˈɔfərbˌɑk/ (n)
bagageutrymme
  1. het gedeelte van een auto waar de bagage in geplaatst wordt

koffie /ˈkɔfi/ (n)
kaffe
  1. een warme drank die bereid wordt door heet water over gemalen gebrande koffiebonen te gieten

koffie verkeerd /kɔfˈi vərkˈɪːrt/ (n)
café au lait

koffiedik /kˈɔfidˌɪk/ (n)
kaffesump
  1. het donkere bezinksel van gemalen koffiebonen dat overblijft na het zetten van koffie

koffiehuis /kˈɔfihˌœys/ (n)
kafé
  1. een uitspanning waar men koffie kan nuttigen

koffiemolen /kˌɔfimˈoːlən/ (n)
kaffekvarn
  1. een huishoudelijk apparaat waarin koffiebonen kunnen worden gemalen

koffieplant /kˌɔfiplˈɑnt/ (n)
kaffesläktet

kogel /kˈoːɣəl/ (n)
kula
  1-2. munitie
  3. metalen bal gebruikt bij kogelstaten

kogellager /kˈoːɣɛlˌaːɣər/ (n)
kullager
  1.

kogelvis /kˈoːɣɛlvˌɪs/ (n)
pallokalat
  1. soort vis

kogelvrij /kˌoːɣɛlvrˈɛɪ/ (adj)
skottsäker
  1. kogelvrij

kok /kɔk/ (n)
kock

koken /ˈkokə(n)/ (v)
koka
  1. vloeistof verwarmen totdat er zich in de hele vloeistof bellen vormen die naar boven stijgen en openspringen
laga mat, koka
  2. met behulp van ingrediënten een maaltijd klaarmaken

kokmeeuw /kˈɔkmeʊ/ (n)
skrattmås
  1. Larus ridibundus, een soort meeuw met een gekleurde kop en een lachende roep

kokosboom /ˈko.kɔsˌbom/ (n)
kokosnöt
  1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft

kokosmakroon /ˈko.kɔs.maˌkron/ (n)
kokostopp
  1. een ronde koek op kokosbasis op een stuk rond ouwel

kokosmelk /ˈko.kɔsˌmɛlk/ /ˈko.kɔsˌmɛɫk/ (n)
kokosmjölk
  1. vocht verkregen door het kiemwit van een kokosnoot met water te vermengen en uit te knijpen

kokosnoot /'kokɔsnot/ (n)
kokosnöt
  1. een holle vrucht van de kokospalm met wit vruchtvlees en een vezelige bast

kokosolie /ˈko.kɔsˌo.li/ (n)
kokosfett, kokosolja
  1. een soort olie gewonnen uit kokosnoten

kokospalm /ˈko.kɔsˌpɑlm/ /ˈko.kɔsˌpɑɫm/ (n)
kokospalm
  1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft

koksmuts /kˈɔksmɵts/ (n)
kockmössa
  hoge witte muts

kolibrie /kˌoːlɪbrˈi/ (n)
kolibri
  1. een zeer klein vogeltje met een zeer snelle vleugelslag van de familie Trochilidae uit de orde der grootvleugeligen

kolom /kˈoːlɔm/ (n)
kolonn

kolonel /kˌoːloːnˈɛl/ (n)
överste
  1. een hoge militaire rang

kolonel-generaal /kˌoːloːnˈɛlɣˌeːnərˈaːl/ (n)
generalöverste
  1. een rang in het Pruisische leger, het Duitse keizerlijke leger en de Wehrmacht, het leger van nazi-Duitsland

kolonialisme /'kolonijaˌlismə/ (n)
kolonialism
  1.

kolonie /koˈloni/ (n)
koloni
  1. een vestiging van een deel van een bevolking, buiten het eigenlijke territorium van dat volk

kolonisatie /kˌoːloːnizˈaːtsi/ (n)
kolonisation

kolos /kˈoːlɔs/ (n)
koloss

kom /kˈɔm/ (n)
skål
  1. eetgerei zoals een bord, maar dan dieper

komedie /koˈmedi/ (n)
komedi
  1. een blijspel

komeet /koːmˈeːt/ (n)
komet
  1. een licht hemellichaam van ijs, gas en stof, zich in een baan ver buiten die van de planeten bewegend, dat bij het naderen van de zon een wolk van gas en gruis in de vorm van een staart ontwikkelt

komen /kˈoːmən/ (v)
komma
  1. bewegen van verder weg naar dichterbij

komijn /koːmˈɛɪn/ (n)
spiskummin

komkommer /kɔm.ˈkɔ.mər/ (n)
gurka
  1. Cucumis sativus, een langwerpige vrucht die men vooral rauw als salade eet

komma /ˈkɔma/ (n)
komma
  1. een leesteken dat een pauze aangeeft

kompas /kˈɔmpɑs/ (n)
kompass
  1. instrument waarvan de naald het magnetische noorden aanwijst

kompel /kɔmpˈɛl/ (n)
gruvarbetare
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

konijn /kɔˈnɛɪn/ /kɔˈnɛːn/ (n)
kanin
  1. zoogdier dat ook gedomesticeerd kan worden gehouden

koning /ˈkonɪŋ/ /ˈkoːnɪŋ/ (n)
kung, konung
  1. het mannelijk hoofd van een koninkrijk
konung, kung
  2. speelkaart waarvan de waarde meestal tussen die van de vrouw en de aas ligt

koningin /konɪ'ŋɪn/ (n)
drottning

koningschap /kˈoːnɪŋsxˌɑp/ (n)
kungadöme

koningsmoord /kˈoːnɪŋsmˌɔːrt/ (n)
kungamord
  1. een bewuste moord op een koning.

koningswater /kˈoːnɪŋsʋˌaːtər/ (n)
kungsvatten
  1.

koninklijk /ˈkonɪŋklək/ (adj)
kunglig
  1. betrekking hebbend op een koning, koningin, aan of bij hem, haar behorend, van hem, haar uitgaand

koninkrijk /ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ (n)
kungarike, konungarike
  1. een staatsvorm met een koning aan het hoofd

kont /kɔnt/ (n)
stjärt
  1. de billen, het achterwerk

konvooi /kˈɔnvoːj/ (n)
konvoj
  1.

kooi /koːɪ/ (n)
bur
  1. een uit tralies of gaas gemaakt voorwerp dat een ruimte omsluit

kookboek /ˈkogbuk/ (n)
kokbok
  boek waaruit men leert koken

kookfornuis /kˈoːkfɔrnˌœys/ (n)
spis

kookkunst /sxɪldərkʌnst/ (n)
kokkonst
  1.

kookpunt /kˈoːkpɵnt/ (n)
kokpunkt

kool /kˈoːl/ (n)
vitkål, kål
  1. een eetbare plant met veel ondersoorten uit de kruisbloemfamilie
kol
  2. een zwarte brandstof die voornamelijk uit koolstof bestaat

kooldioxide /kˈoːldiˌɔksidə/ (n)
koldioxid
  1. reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof

koolhydraat /kˌoːlhɪdrˈaːt/ (n)
kolhydrat
  1. een bepaald type verbinding van koolstof-, waterstof- en zuurstofatomen

koolmees /koːlmˈeːs/ (n)
talgoxe

koolraap /koːlrˈaːp/ (n)
kålrot, rotabagge

koolrabi /kˈoːlraːbˌi/ (n)
kålrabbi, knutkål

koolstof /kˈoːlstɔf/ (n)
kol
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

koolstofmonoxide /kˈoːlstɔfmˌoːnɔksˌidə/ (n)
kolmonoxid

koolvis /kˈoːlvɪs/ (n)
gråsej

koolwaterstof /kol'watərstɔf/ (n)
kolväte
  1. een verbinding die uit koolstof en waterstof is opgebouwd

koolzuur /'kolzyr/ (n)
kolsyra
  1. H₂CO₃

koopkracht /kˈoːpkrɑxt/ (n)
köpkraft
  1. de hoeveelheid goederen of diensten die gekocht kan worden met een bepaald geldbedrag

koopman /kˈoːpmɑn/ (n)
köpman

koor /kˈoːr/ (n)
kor, kör
  1. een groep mensen die samen zingen

koorde /kˈɔːrdə/ (n)
korda
  1. rechte tussen twee cirkelpunten

koorts /kˈɔːrts/ (n)
feber
  1. (medisch) verhoging van de lichaamstemperatuur

koosjer /ˈkoʃər/ (adj)
kosher

kop /kɔp/ (n)
huvud
  1. hoofd van een dier
  2. hoofd van een mens
kopp
  1. porseleinen recipiënt met oor, om uit te drinken

kopbal /kˈɔpbɑl/ (n)
nick
  1.

kopen /ˈkopə(n)/ (v)
köpa
  1. in ruil voor geld iets in bezit krijgen

koper /'kopər/ (n)
köpare, inköpare, klient, uppköpare
  1. persoon die koopt
koppar
  2. scheikundig element met symbool Cu en atoomnummer 29, het is een roodgeel overgangsmetaal

kopieerapparaat /kˌoːpiˌeːrɑpaːrˈaːt/ (n)
fotostatkopia maskin

kopiëren /kopi<sup>j</sup>'ɪːrə(n)/ (v)
kopiera
  1. een duplicaat maken van
härma
  2. imiteren

koplamp /ˈkɔplɑmp/ (n)
framlykta
  1. een witte of gele lamp aan de voorzijde van een voertuig

koppelen /kˈɔpələn/ (v)
koppla

koppeling /kˈɔpəlˌɪŋ/ (n)
koppling
  1. een constructie die in een motor of voertuig mechanische krachten op een te onderbreken wijze overbrengt

koppelteken /kˌɔpɛltˈeːkən/ (n)
bindestreck
  1. een streepje om twee of meer woorden een eenheid te laten vormen

koppelwerkwoord /kˈɔpɛlʋˌɛrkʋɔːrt/ (n)
kopula
  1. een werkwoord dat een eigenschap koppelt aan het onderwerp

koptelefoon /kˌɔptələfˈoːn/ (n)
hörtelefon
  1. stel van twee kleine luidsprekers die men tegen of in de oren plaatst

koraal /koːrˈaːl/ (n)
korall
  1. skelet van de koraalpoliep

koriander /korijɑndər/ (n)
koriander
  1. Coriandrum sativum, een specerij die veel gebruikt wordt in de oosterse keuken

kornoelje /kˈɔrnuljə/ (n)
kornell

korrel /kˈɔɾrəl/ (n)
gryn
  1. een enkele zaad van graan

korset /kˈɔrsɛt/ (n)
korsett

korst /kɔrst/ (n)
skorpa
  1. een harde buitenste laag om iets dat verder relatief zacht is

kort /kɔrt/ (adv)
kort
  2. van geringe lengte
  1. van geringe duur

korting /kˈɔrtɪŋ/ (n)
rabatt
  1. reductie in prijs

kortsluiting /ˈkɔrt.slœy.tɪŋ/ (n)
kortslutning
  1. het plaatsvinden van een gewenste of ongewenste weerstandloze verbinding in een stroomkring

korvet /kˈɔrvɛt/ (n)
korvett
  1.

korvijnagel /kˌɔrvɛɪnaːɣˈɛl/ (n)
koffernagel
  1. een staaf waarmee schoten, vallen en andere lijnen op zeilschepen worden belegd

kosmologie /kˌɔsmoːloːɣˈi/ (n)
kosmologi

kosmonaut /kˈɔsmoːnˌʌʊt/ (n)
kosmonaut

kosmos /kˈɔsmɔs/ (n)
kosmos
  1. het gehele tijd-ruimte continuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

kostbaar /kˈɔstbaːr/ (adj)
dyr

kosten /kˈɔstən/ (v)
kosta
  1. voor een bepaalde prijs te koop zijn

kostenplaats /'kɔstənplats/ (n)
kostnadsställeredovisning

koster /kˈɔstər/ (n)
kyrkvaktmästare
  1. kerkelijke bediende, die met de zorg van het kerkgebouw, en het vlot verloop van de kerkdiensten belast is

kostganger /kˈɔstɣɑŋər/ (n)
matgäst
  1. iemand die (tegen betaling) bij iemand anders voeding en onderdak ontvangt

kotelet /kotəˈlɛt/ (n)
kotlett
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

kotsen /kˈɔtsən/ (v)
kasta upp
  1. de maaginhoud via de mond weer naar buiten werken

kotter /kˈɔtər/ (n)
kutter

koud /kʌʊt/ (adj)
kall
  1. niet warm, fris, kil, koel

koude /ˈkɑu̯də/ (n)
kyla, kall
  1. het koud zijn

kous /kaʊ̯s/ /kɔʊ̯s/ /kʌʊ̯s/ (n)
strumpa
  1. een aansluitend, meer of minder elastisch kledingstuk dat de voet en (een deel van) het been bedekt

kraagsteen /kraːxstˈeːn/ (n)
kragsten
  1. een, vaak geornamenteerde, uitstekende steen aan een gevel die een dragende functie heeft

kraai /kraɪ̯/ /kraːɪ̯/ (n)
kråka
  1. Corvus corone, een zwarte zangvogel

kraaien /ˈkraɪ̯.jə/ /ˈkraː.jə/ (v)
gala
  1. het voor de haan kenmerkende geluid voortbrengen

kraak /krˈaːk/ (n)
bläckfisk
  1. een zeemonster, waarschijnlijk de inmiddels goed gedocumenteerde reuzenpijlinktvis

kraakbeen /ˈkrakben/ (n)
brosk
  1. een speciale vorm van bindweefsel met een elastisch karakter als gevolg van eigenschappen van de extracellulaire matrix

kraan /kran/ (n)
kran
  3. mechanisme waarmee de stroming van vloeistof of gas geregeld kan worden

kraanvogel /krˌaːnvoːɣˈɛl/ (n)
trana
  1. Grus grus, een grote vogel met lange poten en een lange nek

krab /krɑp/ (n)
krabba
  1. kreeftachtige die leeft in de nabijheid van water

kracht /krˈɑxt/ (n)
kraft
  1. een uitwendige oorzaak die ongehinderd door andere krachten de bewegingstoestand van een lichaam verandert

kramp /krˈɑmp/ (n)
kramp
  1. een toestand van onwillekeurige en aanhoudende samentrekking van een spier

krankzinnigheid /krɑŋkzˈɪnəxhˌɛɪt/ (n)
galenskap

kransslagader /krˈɑnslaːɣˌaːdər/ (n)
kranskärl
  1. twee uit de aorta ontspringende slagaders die de hartspier van bloed voorzien

krant /krˈɑnt/ (n)
dagstidning
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

krantenpapier /'krɑntəpaˌpir/ (n)
tidningspapper
  1. een soort papier zoals waarop de kranten gedrukt worden

kraslot /krˈɑslɔt/ (n)
skraplott
  1. een lot waarbij men direct weet of men wel of niet gewonnen heeft als men een beschermfolie wegkrast

krat /krˈɑt/ (n)
back
  1. houten of plastic doos met openingen in de zijkanten in een standaardformaat, vaak gebruikt voor opslag en het vervoer van flessen, fruit of andere waren

kreeft /kreft/ (n)
hummer
  1. geleedpotige

krekel /krekəl/ (n)
syrsa
  1. Gryllidae

krent /krˈɛnt/ (n)
korint
  1. druif
girigbuk, gnidare, snåljåp
  2. gierigaard
bak, rumpa, ända
  3. zitvlak

kreuken /krˈøːkən/ (v)
skrynkla
  2. gekreukt raken

kreunen /krønə(n)/ (v)
stöna
  1. ongearticuleerde geluiden maken, vaak van pijn of ander leed

krib /krɪp/ (n)
dammverk
  3,4,5. golfbrekertjes

kribbe /krˈɪbə/ (n)
krubba
  1. voederbak

krijger /krˈɛɪɣər/ (n)
krigare
  1. iemand die zich toelegt op het voeren van oorlog, met name tussen stammen

krijgsheer /krˈɛɪxshɪːr/ (n)
krigsherre

krijgslist /krɛɪxslˈɪst/ (n)
krigslist
  1. een handeling die erop gericht is om door list en bedrog de vijand te misleiden, zoals het verspreiden van valse geruchten

krijgsmacht /krˈɛɪxsmɑxt/ (n)
stridsmakt

krijgsolifant /krˌɛɪxsoːlifˈɑnt/ (n)
stridselefant
  1. een olifant die vroeger tijdens op het land uitgevochten oorlogen werd ingezet als strijddier

krijgsraad /krɛɪxsrˈaːt/ (n)
krigsrätt
  1. een raad die optreedt als rechtsorgaan in het krijgsrecht

krijt /krɛit/ (n)
krita
  1. wit mineraal dat uit calciumcarbonaat bestaat
  2. schrijfmateriaal uit dat materiaal vervaardigd

krimpen /krˈɪmpən/ (v)
krympa
  1. kleiner in omvang worden

kring /krɪŋ/ (n)
cirkel
  1. een ronde figuur zoals een cirkel

kristal /krˈɪstɑl/ (n)
kristall

kristalliseren /krˌɪstɑlizˈɪːrən/ (v)
kristallisera
  1. ordeningsproces

kristalontvanger /krˈɪstaːlˌɔntvɑŋər/ (n)
kristallmottagare

kritiek /kritˈik/ (n)
kritik
  1. uitingen die een vraagteken plaatsen achter iemands gedrag of zienswijze
  2. een document dat kunstzinnig commentaar levert op een optreden, tentoonstelling, boek , film of andere kunstuiting

kritisch /krˈitis/ (adj)
kritisk
  1. ernaar geneigd vraagtekens te plaatsen achter iets
  2. onder zulke omstandigheden dat er meer neutronen geproduceerd dan geabsorbeerd worden, waardoor een nucleaire kettingreactie op gang kan komen

kroeg /krux/ (n)
krog, pub
  1. publieke drinkgelegenheid

kroket /kroːkˈɛt/ (n)
krokett
  1. een rol ragout die gepaneerd en gefrituurd wordt

krokodil /krokoˈdɪl/ (n)
krokodil
  1. een groot, in het water levend reptiel dat behoort tot de familie der Crocodylidae

krokodilwachter /kroko'dɨlwɑχtər/ (n)
krokodilväktare
  1.

krokus /krˈoːkɵs/ (n)
krokus
  1. irisachtige lentebloem

krom /krˈɔm/ (adj)
böjd
  1. niet recht

kromhoorn /krˈɔmhɔːrn/ (n)
krumhorn
  1. kromhoorn

kronen /krˈɔnən/ (v)
kröna
  1. iemand tot koning of koningin maken door hem of haar in een ceremonie een kroon op het hoofd te zetten

kroniek /kroːnˈik/ (n)
krönika

kroning /ˈkronɪŋ/ (n)
kröning
  ceremonie

kroon /kron/ (n)
krona
  1. hoofddeksel dat door een vorst gedragen wordt

kroonprins /krˈoːnprɪns/ (n)
tronarvinge
  1. een prins die in een monarchie de eerste is die de rechtmatige vorst opvolgt bij aftreden of overlijden

kruid /krœʏ̯t/ /krœːd/ /krœːt/ (n)
ört

kruiden /krˈœydən/ (v)
krydda
  1. specerij bij een gerecht doen

kruidenier /krˌœydənˈir/ (n)
livsmedelsaffär
  2. winkel met levensmiddelen

kruidnagel /krˌœydnaːɣˈɛl/ (n)
kryddnejlika
  1. Syzygium aromaticum, een specerij met een zeer overheersende smaak

kruier /krœyjər/ (n)
bärare
  1. iemand die bagage vervoert op o.a. stations en vliegvelden

kruimel /ˈkrœy.məl/ (n)
smula

kruimeldiefstal /ˈkrœyməlˌdifstɑl/ (n)
snatteri
  1. bij herhaling spullen of bedragen met een lage waarde stelen

kruipbraam /krœypbrˈaːm/ (n)
hjortron
  1. een soort braam

kruipen /'krʌʏ.pə(n)/ (v)
krypa

kruis /krˈœys/ (n)
kors, kryss
  1. geometrisch figuur
  4. symbool

kruisbes /krœyzbˈɛs/ (n)
krusbär
  1. Ribes uva-crispa, een bes die behoort tot het geslacht Ribes, evenals de witte, de rode en de zwarte bes

kruiser /ˈkrœʏsər/ (n)
kryssare
  1. een oorlogsschip dat hoge snelheden kan halen

kruisigen /krˈœyzəɣən/ (v)
korsfästa
  1. een vorm van executeren: aan het kruis hangen tot de dood erop volgt

kruisiging /krˈœyziɣˌɪŋ/ (n)
korsfästelse

kruiskerk /krœʏ̯s.kɛrk/ /krœːs.kɛrk/ (n)
korskyrka
  1. een kerkgebouw waarvan de plattegrond een kruisvorm heeft

kruispunt /krˈœyspɵnt/ (n)
korsning
  1. een plaats waar twee of meer wegen elkaar kruisen

kruisvormig /krœʏ̯sˈvɔr.məχ/ /krœːsˈvɔr.məx/ (adj)
korsformig
  1. de vorm van een kruis hebbend

kruisweg /krˈœysʋɛx/ (n)
korsvägsandakt

kruiswoordpuzzel /krˌœysʋɔːrdpɵzˈɛl/ (n)
korsordet

kruiswoordraadsel /krˌœysʋɔːrdrˈaːdsəl/ (n)
korsordet
  1. kruiswoordpuzzel

kruiwagen /krœyʋˈaːɣən/ (n)
skottkärra
  1. een eenwielige kar met twee lange handgrepen voor het transport van zware, meestal losse lading

kruk /krʏk/ (n)
pall
  1. een simpel zitmeubel zonder leuningen
krycka
  2. een hulpmiddel bij het lopen

krypton /krɪptˈɔn/ (n)
krypton
  1. scheikundig element met symbool Kr en atoomnummer 36

kubisme /kybˈɪsmə/ (n)
kubism
  1. 20-eeuwse stroming binnen de beeldende kunst waarin de werkelijkheid op een sterk vereenvoudigde manier wordt weergegeven

kubus /kˈybɵs/ (n)
kub
  1. een regelmatig zesvlakkig lichaam, begrensd door zes gelijke vierkanten

kudde /'kɵdə/ (n)
flock
  een kudde schapen

kuiken /ˈkœʏ̯kə(n)/ /ˈkœːkə(n)/ (n)
kyckling
  donzig jong vogeltje

kuis /kˈœys/ (adj)
kysk

kuit /kˈœyt/ (n)
vad
  1. deel van het been
rom
  2. visseneitjes

kukeleku /kykələky/ (interjection)
kuckeliku
  1. het geluid van een haan

kumquat /kˈɵmkvɑt/ (n)
kumquat
  1. soort citrusvrucht uit het Verre Oosten

kunnen /kˈɵnən/ (v)
kunna
  1. in staat zijn om, het vermogen hebben om

kunst /kʏnst/ (n)
konst
  1. een subjectieve schepping van een mens

kunsthandelaar /kˌɵnstɑndˈɛlaːr/ (n)
konsthandlare
  1. iemand die voor zijn beroep kunst koopt en verkoopt

kunstmatig /kɵnstmˈaːtəx/ (adj)
artificiell, konstgjord
  1. door menselijk, moedwillig ingrijpen tot stand gekomen

kunstmest /kˈɵnstmɛst/ (n)
konstgödsel
  1. een combinatie van chemische stoffen die aan de aarde wordt toegevoegd ter bemesting daarvan

kunstschaatsen /kˈɵnstsxaːtsən/ (n)
konståkning
  1. een sport waarbij individuelen, paren en groepen schaatsers rotaties, sprongen en andere bewegingen op het ijs maken, die vaak met muziek wordt uitgevoerd

kunsttaal /ˈkʏns.tal/ /ˈkʏns.taɫ/ (n)
konspråk
  1. een artificiële of geconstrueerde taal is een taal waarvan de structuur, vocabulair en grammatica speciaal ontworpen is door een individu of een kleine groep, inplaats van op een natuurlijke wijze geëvolueerd in een cultuur

kunstwerk /kʌnstwɛrk/ (n)
konstverk
  1. een werk dat om kunstzinnige redenen gemaakt is

kurk /kʏrk/ (n)
kork
  1. licht, poreus materiaal, afkomstig van de kurkeik

kurkeik /kʏr.kɛi̯k/ /kʏr.kɛːk/ /kʏrk.ʔɛi̯k/ (n)
korkek
  1. Quercus suber; een boom uit de napjesdragersfamilie

kurkentrekker /kˈɵrkəntrˌɛkər/ (n)
korkskruv
  1. een werktuig om flessen te ontkurken

kus /kʏs/ (n)
kyss
  1. het de lippen ergens tegenaandrukken om affectie uit te drukken

kussen /ˈkʏsə(n)/ (n)
kudde, dyna
  1. een met zacht materiaal gevulde zak, dienende om het (slaap)comfort van de gebruiker te verbeteren

kussenlava /kˌɵsənlˈaːvaː/ (n)
kuddlava
  1. een vorm van uitvloeiingsgesteente, dat het uiterlijk heeft van min of meer op elkaar gestapelde kussentjes

kust /'kɵst/ (n)
kust
  1. de waterkant langs de zee

kustwacht /kˈɵstʋɑxt/ (n)
kustvakt

kut /kˈɵt/ (n)
fitta

kuuroord /kˈyrɔːrt/ (n)
kurort
  1. een oord met geneeskrachtige baden

kwaadaardig /kʋaːdˈaːrdəx/ (adj)
elakartad
  1. schade aanrichtend

kwaadaardigheid /kʋaːdˈaːrdəxhˌɛɪt/ (n)
illvilja
  1. het innerlijk slecht zijn

kwabaal /kʋaːbˈaːl/ (n)
lake
  1. Lota Lota, een vis die inheems is in Europa

kwak /kʋɑk/ (n)
natthäger
  2. een reigersoort, ook nachtreiger genaamd

kwaken /kʋˈaːkən/ (v)
kvacka
  1. witter

kwal /kʋɑl/ (n)
manet
  1. een vrijzwemmend, voornamelijk in zee levend holtedier met een geleiachtig lichaam in de vorm van een klok of paraplu

kwaliteit /kʋˌaːlitˈɛɪt/ (n)
kvalitet
  1. een peil van uitmuntendheid
  2. eigenschap

kwantiteit /kʋˌɑntitˈɛɪt/ (n)
kvantitet

kwantumcryptografie /kʋˌɑntɵmkrˌɪptɔɣraːfˈi/ (n)
kvantkryptering
  vorm van onkraakbare beveiliging voor elektronische communicatie

kwantumgetal /kʋˈɑntɵmɣˌeːtɑl/ (n)
kvanttal
  getal dat in de kwantummechanica wordt gebruikt voor het beschrijven van de eigenschappen van bepaalde deeltjes

kwantummechanica /kʋˌɑntɵmɛxˈaːnikˌaː/ (n)
kvantmekanik
  1.

kwantumoptica /kʋˌɑntymˈɔptikˌaː/ (n)
kvantoptik
  een discipline van de natuurkunde die de kwantumeffecten die bij licht optreden bestudeert en gebruikt

kwart /kʋˈɑrt/ (n)
fjärdedel
  1. een vierde deel

kwartaal /kʋɑrtˈaːl/ (n)
kvartal
  een kwart van een kalenderjaar

kwartel /kʋˈɑrtəl/ (n)
vaktel
  1. Coturnix coturnix, vederwild en hoendervogel

kwartet /kʋɑrtˈɛt/ (n)
kvartett
  1. een groep van vier muzikanten

kwarts /kʋˈɑrts/ (n)
kvarts
  een vorm van siliciumdioxide

kwast /kʋɑst/ (n)
tofs
  1. Versiering
kuf
  3. Vreemd persoon
lemonad
  5. Limonade

kweepeer /ˈkwe.peːr/ /ˈkʋe.pɪːr/ /ˈkβ̞e.peːr/ (n)
kvitten
  1. een peervormige vrucht van de Cydonia oblonga

kweken /'kʋekə(n)/ (v)
odla
  1. dieren of planten verzorgen en hun voortplanting mogelijk maken

kwellen /kʋˈɛlən/ (v)
pina
  1. pijn of ergernis bezorgen

kwetsbaar /kwɛtsbar/ (adj)
sårbar, utsatt
  1. weinig beschermd tegen beschadiging

kwijlen /kʋˈɛɪlən/ (v)
dregla
  1. een vloed van speeksel onwillekeurig uit de mond laten lopen

kwijtraken /ˈkʋɛːtrakə(n)/ (v)
förlora
  2. niet meer weten waar iets is

kwik /kʋˈɪk/ (n)
kvicksilver
  1. een scheikundig element en zilverwit overgangsmetaal met symbool Hg en atoomnummer 80

kwikstaart /kʋˈɪkstaːrt/ (n)
sädesärla
  1. een bonte zangvogel met lange beweeglijke staart van de familie Motacillidae

kwikzilver /kʋˈɪkzɪlvər/ (n)
kvicksilver
  1. een metaal dat vloeibaar is bij kamertemperatuur

kwint /kʋˈɪnt/ (n)
kvint
  1.

kwispedoor /kʋˌɪspədˈoːr/ (n)
spottkopp
  1. een pot bestemd voor het opvangen van sputum

kwispelen /kʋˈɪspələn/ (v)
vifta
  1. druk met de staart zwaaien.

kwitantie /kʋitˈɑntsi/ (n)
kvitto

laag /lax/ (adj)
låg
  1. niet ver boven iets anders zijn
  2. niet vergevorderd zijn in een rangorde of volgorde
  3. geluid met een klein aantal trillingen per tijdseenheid
  4. met een beperkt aanzien

laag /lax/ (n)
lager, skikt
  1. iets dat zich in twee richtingen uitstrekt maar in de derde een beperkte dikte heeft

laan /lˈaːn/ (n)
allé
  1. weg die aan beide kanten wordt geflankeerd door bomen

laars /lars/ (n)
stövel
  1. een schoen met een hoge schacht die een deel van het been bedekt

laat /lat/ (adj)
för sent
  1. na het voorziene ogenblik
sen
  2. 's avonds, 's nachts

laatst /latst/ (adj)
sist
  1. overtreffende trap van laat

laboratorium /lˌaːboːraːtˈoːriˌɵm/ (n)
laboratorium
  1. ruimte voor wetenschappelijk onderzoek

labyrint /lˈaːbirˌɪnt/ (n)
labyrint
  1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

laccase /lɑ.ˈka.zə/ (n)
lackas
  1. een enzym dat met behulp van koperionen andere stoffen kan oxideren

lach /lɑx/ /lɑχ/ (n)
skratt
  1. een vrolijkheidsuiting door middel van het optrekken van de mondhoeken en vaak het voortbrengen van een geluid

lachen /'lɑxə(n)/ (v)
skratta
  1. zichtbaar en/of hoorbaar blij zijn met iets of iets grappig vinden

lactase /lɑktˈaːsə/ (n)
laktas
  1. enzym dat in de dunne darm lactose kan afbreken

lactose /lɑktˈoːsə/ (n)
laktos
  is een suiker die o.a. in melk voorkomt

ladder /ˈlɑdər/ (n)
stege
  1. een houten of metalen voorwerp met treden om makkelijk op hoger gelegen plaatsen te komen

lade / ˈladə / (n)
låda
  1. uitschuifbare bergplaats

lading /'ladɪŋ/ (n)
elektrisk laddning
  3. opeengehoopte elektriciteit

laesie /laːzˈi/ (n)
lesion
  1. beschadiging van het weefsel in een organisme

laf /lɑf/ (adj)
feg
  1. een gebrek aan moed tonend

lafheid /ˈlɑfɦɛit/ (n)
feghet
  1. de neiging keuzes te maken die van weinig moed getuigen

lagedrukgebied /lˌaːɣɛdrˌɵkɣəbˈit/ (n)
lågtryck
  1. een gebied waar relatief een lagere druk heerst dan elders, term uit de meteorologie

lager /ˈlaːɣər/ /ˈlaːχər/ (adj)
lager
  1. een constructie die er ...

lagune /lˈaːɣynə/ (n)
lagun
  1. ondiep meer

lak /lˈɑk/ (n)
lack

laken /ˈlakə(n)/ (n)
lakan
  1. een rechthoekig stuk stof dat ter bedekking dient

lam /lɑm/ (n)
lamm
  1. jong van het schaap

lama /ˈlama/ (n)
lama
  1. een Zuid-Amerikaans eeltpotig zoogdier

lamantijn /lˌaːmɑntˈɛɪn/ (n)
manat

lamp /lɑmp/ (n)
lampa
  1. een object dat gemaakt is om licht te geven

lampenkap /lˈɑmpəŋkˌɑp/ (n)
lampskärm
  1. kap over een lamp om het licht af te schermen

lamprei /lɑmˈprɛɪ/ (n)
nejonögon
  1. een vis uit de familie van de Petromyzontidae

lancet /lˈɑnsɛt/ (n)
lansett
  1. een dubbelsnedig operatiemes

land /lˈɑnt/ (n)
land
  3. een geografisch gebied aan één bepaald gezag onderworpen
  4. niet verstedelijkt gebied
  1. gedeelte van het aardoppervlak dat boven water uitsteekt
  2. dat deel van de aardbodem dat geschikt is voor of gebruikt wordt voor bebouwing of landbouw en veeteelt

landbouw /ˈlɑntbɑuw/ (n)
jordbruk
  1. het cultiveren van land voor de voortbrengst van voedsel en andere nuttige producten

landen /lˈɑndən/ (v)
landa
  1. vanuit de zee, de lucht of de ruimte voet op vaste bodem zetten

landgenoot /lˈɑndɣənˌoːt/ (n)
landsman
  1. iemand uit hetzelfde land

landijs /ˈlɑntɛɪ̯s/ /ˈlɑntɛːs/ (n)
istäcke
  1. de vaste vorm van water, bevroren water

landschap /lˈɑndsxˌɑp/ (n)
landskap

landschildpad /lˈɑndsxˌɪldpɑt/ (n)
sköldpadda
  1. schildpad uit de familie Testudinidae

landstaal /lˈɑndstˌaːl/ (n)
landsspråk

landtong /lˈɑndtˌɔŋ/ (n)
udde, halvö, landtunga
  1. smalle strook land die zich in zee of meer uitstrekt

lang /lɑŋ/ (adj)
lång
  1. van grote duur

langlaufen /lˈɑŋlʌʊfən/ (n)
längdåkning
  1. een manier van voortbewegen op latten door de sneeuw

langoest /lˈɑŋust/ (n)
langust
  1.

langpootmug /lˈɑŋpoːtmˌɵx/ (n)
harkrank

langs /lɑŋs/ (preposition)
längs
  1. terzijde van, evenwijdig aan

langskomen /lɑŋskomə(n)/ (v)
komma förbi
  1. voorbijgaan
  2. langsgaan, op bezoek komen

langzaam /ˈlɑŋzam/ (adj)
långsam
  1. met weinig snelheid

lantaarn /lˈɑntaːrn/ (n)
lykta
  1. een constructie van glas en metaal of hout, zodat wind en regen geen vat op een brandende lichtbron hebben

lanthaan /lɑntˈaːn/ (n)
lantan
  1. Chemisch element

lanthanium /lˈɑntaːnˌiɵm/ (n)
lantan
  1. Chemisch element

lap /lˈɑp/ (n)
lapp
  1. een stuk van iets

laparoscopie /lˌaːpaːrˌɔskoːpˈi/ (n)
laparoskopi
  1. met een kijkbuis in de buikholte kijken en opereren

laptop /(en)lˈaptɒp(nl)/ (n)
bärbar dator, laptop
  1. kleine draagbare computer

larve /lˈɑrvə/ (n)
larv
  1. het jeugdstadium van de meeste insecten en veel amfibieën

lasagne /laːzˈɑɲə/ (n)
lasagne

laser /lˈaːzər/ (n)
laser
  1. lichtbron die uiterst intense lichtstraal van één kleur uitzendt

lasser /lˈɑsər/ (n)
svetsare
  1. iemand die stukken metaal op een naad door sterke plaatselijke verhitting verbindt

last /ˈlɑst/ (n)
börda
  1. iets wat een mens hindert

lastdier /lɑstˈir/ (n)
dragdjur
  1. een gedomesticeerd dier dat men gebruikt om vracht te vervoeren

laster /lˈɑstər/ (n)
förtal
  1. onterechte beweringen die iemand in een kwaad daglicht stellen

lastercampagne /lˌɑstərkɑmpˈɑɲə/ (n)
nedsvärtningskampanj
  1. actie met als doel iets of iemand in de goede naam aan te tasten

lasteren /lˈɑstərən/ (v)
smutskasta
  1. ten onrechte kwaadspreken over iemand

laten /lˈaːtən/ (v)
lämna
  3. niet doen
  4. niets veranderen
  5. vertrekken
låta
  6. aansporing
  2. toestaan

latent /laːtˈɛnt/ (adj)
latent
  1. sluimerend

later /ˈlaː.tər/ (adj)
senare

latex /'la.tɛks/ (n)
latex

laurier /lʌʊrˈir/ (n)
lager

lauw /laʊ̯/ /lʌʊ̯/ /lʌː/ (adj)
ljumm, ljum
  1. een temperatuuraanduiding die tussen warm en koud ligt

lava /lˈaːvaː/ (n)
lava
  1. vloeibaar gesteente dat uit een vulkaan tevoorschijn komt

lavas /lˈaːvɑs/ (n)
libbsticka
  1. Levisticum officinale, een kruid dat zowel in de keuken als in de geneeskunde gebruikt wordt

lavendel /laˈvɛndəl/ (n)
lavendel
  1. Lavandula, een struik uit de lipbloemenfamilie Lamiaceae die vaak is terug te vinden in tuinen omwille van de paarse kleur en de geur van de bloemen

lawaai /la'ʋaj/ (n)
buller, oväsen
  1. luid en storend geluid

lawine /la'ʋinə/ (n)
lavin, snöskred
  1. een sneeuwverschuiving op een berghelling

lawrencium /lˈɑʋrənsˌiɵm/ (n)
lawrencium
  1. Chemisch element

laxeermiddel /lˌɑksɪːrmɪdˈɛl/ (n)
laxativ

lazaret /lˌaːzaːrˈɛt/ (n)
lazarett
  1. een grote mobiele medische (militaire) installatie die tijdelijk de taken van een ziekenhuis kan overnemen

lebmaag /lɛbmˈaːx/ (n)
löpmage
  1. de vierde maag van een herkauwer, zoals een rund

lectuur /lɛktˈyr/ (n)
läsning
  1.verwijst naar alles wat gelezen kan worden

led /lɛt/ (n)
lysdiod
  1. (elektrotechniek) (letterwoord) een lichtuitzendende (lichtemitterende) diode en een elektronische lichtbron

leedvermaak /'letfərmak/ (n)
skadeglädje
  1. het genoegen scheppen in het leed van een ander

leeftijd /lˈeːftɛɪt/ (n)
ålder
  1. de tijd dat iemand leeft of geleefd heeft, het totaal aantal levensjaren

leeftijdsgroep /lˌeːftɛɪdsxrˈup/ (n)
åldersgrupp

leeg /lex/ (adj)
tom
  1. zonder inhoud

leek /lek/ (n)
lekman, ickefackman
  1. iemand die niet deskundig is op een bepaald gebied

leem /lem/ /leɪm/ (n)
lera
  1. kleihoudende grondsoort

leen /len/ (n)
förläning
  1. leengoed; vastgoed dat door de heer aan zijn vazal ten gebruike werd afgestaan

leenvertaling /ˈlenvərˌtalɪŋ/ (n)
översättningslån
  1. woord of samenkoppeling, gevormd door de onderdelen van een woord of samenkoppeling in andere taal stuk voor stuk letterlijk te vertalen

leenwoord /ˈlenʋɔːrt/ (n)
lånord
  1. een woord dat door een taal aan een andere taal ontleend is

leerboek /lɪːrbˈuk/ (n)
lärobok
  1. een boek bedoeld om er iets uit te leren

leerling /lˈɪːrlɪŋ/ (n)
elev
  1. iemand die onderwijs volgt

leesbaar /lˈeːsbaːr/ (adj)
läsbar

leesbril /lˈeːzbrɪl/ (n)
läsglasögon
  1. een bril die op leesafstand een scherp beeld geeft

leest /lest/ (n)
läst
  1. schoenvorm

leesteken /leːstˈeːkən/ (n)
skiljetecken
  1. een onuitgesproken teken dat aan geschreven taal wordt toegevoegd om de zinsstructuur te verhelderen.

leeuw /lˈeʊ/ (n)
lejon
  1. Panthera leo een groot katachtig roofdier met lange manen

leeuwenbek /lˈeʊənbˌɛk/ (n)
lejongap
  1.

leeuwendeel /lˌeʊəndˈeːl/ (n)
lejonpart

leeuwerik /lˈeʊɪːrˌɪk/ (n)
lärka

leeuwin /lˈeʊɪn/ (n)
lejonhona, lejoninna
  1. het vrouwtje van de leeuw

legaal /leːɣˈaːl/ (adj)
rättsligt
  1. in overeenstemming met de wet

leger /ˈleːɣər/ /ˈleːχər/ (n)
armé, här
  1. een militaire strijdmacht

legering /lˈeːɣərˌɪŋ/ (n)
legering
  1. Metaalverbinding van twee of meer elementen

legioen /lˌeːɣiˈun/ (n)
legion

legitimeren /lˌeːɣitimˈɪːrən/ (v)
legitimera

leguaan /ˌleɣyˈwan/ (n)
leguan
  1. hagedis

lei /lˈɛɪ/ (n)
griffeltavla
  2. schrijflei

leiden /lˈɛɪdən/ (v)
leda
  1. een leidinggevende functie hebben

leidingwater /lˈɛɪdɪŋʋˌaːtər/ (n)
kranvatten

leidmotief /lˌɛɪdmoːtˈif/ (n)
ledmotiv

leisteen /lɛɪstˈeːn/ (n)
skiffer
  1. blauwgrijs gesteente

lek /lɛk/ (adj)
läck
  1. vloeistof of gas doorlatend

lek /lɛk/ (n)
läcka
  1. opening waardoor een vloeistof of een gas in of uit kan

lekkage /lɛkˈaːʒə/ (n)
läckage

lekken /lˈɛkən/ (v)
läcka
  1. vloeistof laten ontsnappen

lekker /ˈlɛkər/ (adj)
läcker
  1. aangenaam van smaak

lelie /leːlˈi/ (n)
lilja

lelietje-van-dalen /le.li.tʲə.vɑn.da.ləⁿ/ (n)
liljekonvalj
  Convallaria majalis

lelijk /ˈleːlək/ (adj)
ful
  1. onprettig om naar te kijken, niet mooi

lemma /lˈɛmaː/ (n)
lemma
  3. een hulpstelling waarvan de juistheid in afwachting van nader bewijs wordt aangenomen

lemming /lˈɛmɪŋ/ (n)
lämmel
  1. een knaagdier dat vooral in het hoge noorden op de toendra's voorkomt

lende /lˈɛndə/ (n)
länd
  1. laagste deel van de rug voor het kruis

lenen /ˈlenə(n)/ (v)
låna
  1. iets tijdelijk gebruiken wat niet van jou is, dikwijl in ruil voor een kleine vergoeding

lener /lˈeːnər/ (n)
låntagare
  1. ontlener, leningnemer
långivare
  2. uitlener, leninggever

leng /lˈɛŋ/ (n)
långa
  1. kabeljauwachtige zoutwatervis

lengte /ˈlɛŋktə/ (n)
längd
  1. afmeting van een voorwerp
  2. tijdsduur

lengtegraad /lˌɛŋtɛɣrˈaːt/ (n)
longitud

lening /lenɪŋ/ (n)
lån

lens /lɛns/ (n)
lins
  1. een geslepen stuk transparant materiaal dat lichtstralen breekt
  2. een stelsel van lenzen of lensdelen dat op een camera zit zodat er een scherp beeld op de film of CCD wordt geprojecteerd
  3. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

lente /lˈɛntə/ (n)
vår
  1. seizoen

lentedag /lˈɛntədˌɑx/ (n)
vår dag
  1. lentedag

lepel /ˈlepəɫ/ (n)
sked
  1. een voorwerp bestaande uit een greep en een kom(metje), waarmee vloeibaar voedsel wordt gegeten

lepelaar /lˈeːpəlˌaːr/ (n)
skedstork
  1. een steltloper ter grootte van een ooievaar met een lepelvormige snavel

lepelblad /lˈeːpɛlblˌɑt/ (n)
skörbjuggsörter
  2. kruisbloemige planten van het geslacht ...

lepra /lˈɛpraː/ (n)
lepra

leraar /ˈleːraˑr/ (n)
lärare
  1. iemand die lesgeeft

leren /ˈle.rən/ (v)
lära
  1. kennis of vaardigheid verwerven

les /lɛs/ (n)
lektion
  1. onderricht gedurende een korte tijd

lesboek /lɛzbˈuk/ (n)
lärobok

lesgeven /'lɛsxevə(n)/ (v)
undervisa
  1. de taak van een leraar op zich nemen

letsel /lˈɛtsəl/ (n)
skada
  1. lichamelijke schade met name aangericht in een ongeluk of gevecht

letter /lˈɛtər/ (n)
bokstav
  1. een teken om in geschreven taal een klank van de gesproken taal weer te geven

lettergreep /ˈlɛtərˌxrep/ /ˈlɛtərˌɣrep/ (n)
stavelse
  1. elk van de groepen waarin een woord kan worden verdeeld

lettertype /ˈlɛtərˌtipə/ (n)
typsnitt
  1. een stylistisch samenhangende set tekens die meestal letters, cijfers en leestekens uitbeelden

letterzetter /'lɛtərzɛtər/ (n)
granbarkborre
  1. Ips typographus, een schorskever die vooral leeft op de spar

leugen /ˈløːɣən/ /ˈlʏːχən/ (n)
lögn, ljug
  1. een mededeling die niet waar is met de bedoeling om anderen te misleiden

leugenaar /lˈøːɣənˌaːr/ (n)
lögnaktig
  1. iemand die liegt

leunen /lønə(n)/ (v)
luta
  1. steunen, het evenwicht bewaren door het eigen gewicht deels door iets anders te laten steunen

leuning /ˈlønɪŋ/ (n)
armstöd
  2. de achterkant van een stoel

leven /'levən/ (n)
liv
  1. een voortbestaan van organismen, gericht op groei en/of vermenigvuldiging
  2. de tijdsspanne die men levend doorbrengt

leven /'levən/ (v)
leva
  1. het doormaken van het leven

levend /ˈlevənt/ (adj)
levande

levendig /lˈeːvəndəx/ (adj)
livlig
  1. vol opgewekte drukte

levensbedreigend /lˈeːvənzbˌɛdrɛɪɣənt/ (adj)
livshotande
  1. dat iets zo gevaarlijk is dat je er aan dood kunt gaan

levensstijl /lˈeːvənstˌɛɪl/ (n)
livsstil

levensvorm /lˈeːvənsfˌɔrm/ (n)
livsform
  1. de manier van leven van een levend wezen

lever /ˈlevər/ (n)
lever
  1. een bruinkleurig orgaan dat gal produceert

leverbloempje /ˈlevərˌblumpʲə/ (n)
blåsippa, rödsippa
  1. Hepatica nobilis, een plant uit de ranonkelfamilie

leverbot /lˈeːvərbˌɔt/ (n)
stora leverflundran

levertraan /lˌeːvərtrˈaːn/ (n)
fiskleverolja

lezen /ˈlezə(n)/ (v)
läsa
  1. zien en interpreteren van tekst

lezer /lˈeːzər/ (n)
läsare
  1. iemand die (een bepaald geschrift) leest

lezing /lˈeːzɪŋ/ (n)
läsning

lhbt /ˌɛlhˌaːbˌeːtˈeː/ (n)
HBT, HBTQ
  1. de afkorting voor lesbienne, homo, biseksueel of transgender

libel /li.ˈbɛl/ /li.ˈbɛɫ/ (n)
trollslända
  1. netvleugelig insect

libido /'libido/ (n)
libido
  1. geslachtsdrift

libratie /lɪbrˈaːtsi/ (n)
libration

lichaam /lɪxam/ (n)
kropp
  1. een geheel van botten, vlees en organen van een mens of dier
  3. een hoeveelheid materie met een bepaalde vorm

lichaamsbeweging /ˈlɪxamsbəˌweɣɪŋ/ (n)
träning
  1. bezigheden die bijdragen aan de lichamelijke fitheid

lichaamsdeel /ˈlɪxaːmzdeːl/ (n)
kroppsdel
  1. onderdeel van een lichaam

licht /lɪxt/ (adj)
ljus, blek
  1. Helder van kleur
lätt
  Vertalingen: na te kijken en onderverdelen per verklaring
  2. van een gewicht

licht /lɪxt/ (n)
ljus
  1. Elektromagnetische golven
  2. lichtbron

lichtharig /lɪxtˈaːrəx/ (adj)
ljushårig
  1. met lichte haren.

lichtjaar /lˈɪxtʲaːr/ (n)
ljusår
  1. de afstand die het licht in één jaar aflegt, ongeveer 9460 miljard kilometer

lichtpunt /lˈɪxtpɵnt/ (n)
ljuspunkt

lichtsnelheid /lɪxtsnˈɛlhɛɪt/ (n)
ljusets hastighet
  1. de snelheid waarmee het licht zich voortplant in het luchtledige (ongeveer 299792 km/s)

lichtsterkte /ˈlɪxtstɛrktə/ (n)
ljusstyrka
  1. helderheid van een lichtbron

lid /lˈɪt/ (n)
medlem
  1. iemand die behoort tot een groep, organisatie of sekte

lidmaatschap /lˈɪdmaːtsxˌɑp/ (n)
medlemskap
  1. de status van iemand als lid van een organisatie

lidwoord /lˈɪdʋɔːrt/ (n)
artikel

lied /lˈit/ (n)
sång, visa
  1. het melodische geluid

liefdadigheid /livdˈaːdəxhˌɛɪt/ (n)
välgörenhet
  1.het geven van hulp

liefde /ˈlivdə/ (n)
kärlek
  1. uiting of gevoel van grote genegenheid en/of het zich aangetrokken voelen

liefdeloos /lˈivdəlˌoːs/ (adj)
kärlekslös
  1. niet getuigend van enige vorm van liefde

liefdesverhouding /lˈifdəsvərhˌʌʊdɪŋ/ (n)
kärleksförhållande
  liefdesrelatie

liefhebben /lˈifhɛbən/ (v)
älska
  1. liefde voelen tot iemand of iets

liefkozen /lifkˈoːzən/ (v)
kela med

liegen /'li.ɣə(n)/ (v)
ljuga
  1. met opzet feiten vertellen die niet de waarheid zijn maar wel als dusdanig worden gepresenteerd

lier /lir/ (n)
lyra
  1. een Grieks snaarinstrument

lies /lˈis/ (n)
ljumske
  1. anatomie

liesbreuk /lˈizbrøːk/ (n)
ljumskbråck
  1.

lieveheersbeestje /lˈivəhˌɪːrzbeːstʲə/ (n)
nyckelpiga
  1. een klein kevertje van de familie Coccinellidae

lievevrouwebedstro /ˌlivə'vraʊ̯wəˌbɛtstro/ /ˌlivəˌvrɔʊ̯β̞ə'bɛtstro/ /ˌlivəˌvrʌʊ̯β̞ə'bɛtstro/ (n)
myskmadra
  1.

lift /lɪft/ (n)
hiss
  1. een verticaal transportsysteem voor goederen en mensen

liften /lˈɪftən/ (v)
lifta
  1. liften (meerijden)

lifter /lˈɪftər/ (n)
liftare
  1. lifter

liftkracht /lˈɪftkrɑxt/ (n)
lyftkraft
  1. opwaartse kracht

ligament /lˌiɣaːmˈɛnt/ (n)
ledband
  1. bindweefselband

ligfiets /lɪxfˈits/ (n)
liggcykel

liggen /ˈlɪɣə(n)/ (v)
ligga
  1. zich horizontaal in toestand van rust gelegd hebben

ligging /lˈɪɣɪŋ/ (n)
läge
  1. de wijze waarop iets of iemand gelegen is

ligstoel /'lɪxstul/ (n)
vilstol
  1. een stoel waarin men gemakkelijk kan liggen

lijden /ˈlɛidǝ(n)/ (v)
lida
  1. smart en ellende ondergaan

lijdend voorwerp /lˈɛɪdənt vˈɔːrʋɛrp/ (phraseologicalUnit)
direkt objekt
  1. zinsdeel waarop de actie van een overgankelijk werkwoord rechtstreeks van toepassing is

lijdende vorm /lˈɛɪdəndə vˈɔrm/ (n)
passiv form
  1. het stelsel vormen van een werkwoord dat aangeeft dat het onderwerp de handeling ondergaat

lijfeigenschap /lˈɛɪfɛɪɣˌɛnsxɑp/ (n)
livegenskap

lijfstraf /lˈɛɪfstrɑf/ (n)
aga
  1. een straf waarbij iemand lijfelijk pijn gedaan wordt

lijk /lɛik/ (n)
lik
  1. dood lichaam

lijken /ˈlɛ.kə(n)/ /ˈlɛi.kə(n)/ (v)
se ut
  2. naar aanschijn zijn

lijkwagen /lɛɪkʋˈaːɣən/ (n)
likbil, bårbil
  1. een voortuig ingericht om een stoffelijk overschot te vervoeren

lijm /lˈɛɪm/ (n)
lim
  1. plakmiddel

lijmen /lˈɛɪmən/ (v)
limma
  1. twee of meer delen aan elkaar bevestigen met behulp van een kleefstof

lijn /lɛi̯n/ (n)
rät linje
  2.

lijnzaad /ˈlɛɪnzat/ (n)
linfrö
  1.

lijst /lɛist/ (n)
lista
  1. een opsomming van zaken die onder elkaar staan

lijster /lˈɛɪstər/ (n)
trast
  1. een zangvogel van de familie Turdidae

lijsterbes /lˌɛɪstərbˈɛs/ (n)
rönnsläktet
  1. geslacht van loofbomen, Sorbus

like /lˈikə/ (n)
gilla-markering

liken /lˈɪkən/ (v)
gilla

likeur /likˈøːr/ (n)
likör
  1. een drank bereid met gestookte alcohol, aangevuld met smaakstoffen en veelal ook suiker

likken /ˈlɪkə(n)/ (v)
slicka
  1. met de tong aanraken

lila /lˈilaː/ (n)
lila

limoen /limˈun/ (n)
lime
  1. Een citrusvrucht

limonade /lˌimoːnˈaːdə/ (n)
lemonad
  1. een drank die vervaardigd is van citroensap, suiker en water

linde /ˈlɪndə/ (n)
lind
  loofboom

linguïst /lˌɪŋyˈɪst/ (n)
lingvist, språkforskare
  1. beoefenaar van de taalkunde

liniaal /ˌliniˈ<sup>ʲ</sup>aɫ/ (n)
linjal
  1. een meetinstrument waarmee lengtes kunnen worden opgemeten

links /lˈɪŋks/ (adj)
vänster
  1. tegenovergestelde van rechts

linkshandig /lɪŋkshˈɑndəx/ (adj)
vänsterhänt
  1. wanneer men de linkerhand verkiest boven de rechter voor alledaagse handelingen

lint /lˈɪnt/ (n)
band
  1. lange, smalle strook stof

lintworm /lˈɪntʋɔrm/ (n)
bandmask
  1. een platte worm die parasiteert in de darm bij mens en dier

lintzaag /lɪntzˈaːx/ (n)
bandsåg

linze /lˈɪnzə/ (n)
lins

lip /lˈɪp/ (n)
läpp
  1. anatomie

lipide /liˈpidə/ (n)
lipid
  1. vetten en vetachtige stoffen die in de biochemie een belangrijke rol spelen

lippendienst /lˌɪpəndˈinst/ (n)
läpparnas bekännelse

lippenstift /lˈɪpənstˌɪft/ (n)
läppstift
  1. een stift met zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen
  2. materiaal waarmee lippen worden gekleurd

litanie /lˌitaːnˈi/ (n)
litania
  1.

liter /litər/ (n)
liter
  1. een inhoudsmaat voor voornamelijk vloeistoffen en gassen

literair /lˌitɪːrˈɛr/ (adj)
litterär

literatuur /lˌitɪːraːtˈyr/ (n)
litteratur
  2. het geheel van als kunstzinnig beschouwde geschreven werken, m.n. proza of poëzie
  3. de verzameling geschreven en na controle door vakgenoten gepubliceerde mededelingen van een vakgebied

lithium /ˈlitiˌʲʏm/ (n)
litium
  1. een chemisch element en een zilverwit alkalimetaal

litteken /'lɪtekə(n)/ (n)
ärr
  1. een zichtbaar overblijfsel van een oude verwonding

liturgie /lˌitɵrɣˈi/ (n)
liturgi
  1. eertijds een dienst ten bate aan de gemeenschap waartoe de rijken verplicht waren...

livermorium /lˌivərmˈoːriˌɵm/ (n)
livermorium
  1. scheikundig element met symbool Lv en atoomnummer 116

lobotomie /lˌoːboːtoːmˈi/ (n)
lobotomi

loef /lˈuf/ (n)
lo
  1. de kant waar de wind vandaan komt

loeien /ˈlu.jə(n)/ (v)
råma
  1. een langgerekt klagend geluid voortbrengen

loempia /lˈumpiˌaː/ (n)
vårrulle

loensen /lˈunsən/ (v)
snegla
  1. scheel kijken

loep /lˈup/ (n)
förstoringsglas

loewak /lˈuʋɑk/ (n)
indisk palmmård

lof /lˈɔf/ (n)
beröm
  1. prijzen

log /lɔx/ (n)
logg
  1. snelheidsmeter
  2. afkorting van logaritme

logaritme /lˈoːɣaːrˌɪtmə/ (n)
logaritm
  1. de exponent van de macht waartoe een gegeven getal verheven moet worden om een ander getal te krijgen

logboek /lɔxbˈuk/ (n)
loggbok
  1. boek met gegevens over de navigatie

logger /lˈɔɣər/ (n)
loggert
  1. een vissersschip, tegenwoordig met een motor aangedreven, dat vroeger een loggergetuigd zeilschip was

logica /lˈoːɣikˌaː/ (n)
logik

logistiek /lˌoːɣɪstˈik/ (adj)
logistik

logo /lˈoːɣoː/ (n)
logga, logo
  1. beeldmerk, logogram, naambeeld

lok /lɔk/ (n)
lock
  1. haarlok, pluk haar

lol /lɔl/ (n)
skoj

lolly /ˈlɔlɪ/ (n)
klubba
  snoepje

lom /lˈɔm/ (n)
lubb
  1. zeevis, behorende tot de dorsvissen

long /lɔŋ/ (n)
lunga
  1. orgaan waarin gaswisseling plaatsvindt tussen lucht en bloed ten behoeve van het metabolisme.

longblaasje /ˈlɔŋblaʃə/ (n)
alveol
  1. een blaasje in de longen waarin gasuitwisseling plaatsvindt

longontsteking /'lɔŋɔntsteːkɪŋ/ (n)
lunginflammation
  1. een ontsteking in de longen

longslagader /lˈɔŋslaːɣˌaːdər/ (n)
lungartär
  1. bloedvat dat vanuit de rechter hartkamer naar de longen gaat

lont /lˈɔnt/ (n)
lunta
  1. koord voor ontsteking

lood /lˈoːt/ (n)
bly
  1. een scheikundig element met symbool Pb en atoomnummer 82

loodgieter /loːdɣˈitər/ (n)
rörmokare
  1. een vakman die zich bezighoudt met de aanleg en het onderhoud van sanitair, verwarmingsinstallaties, waterleidingen en/of riolering

loods /loːts/ (n)
lots
  2. een persoon die schepen begeleidt bij het varen van en naar een haven

loodvrij /loːdvrˈɛɪ/ (adj)
blyfri

loofboom /loːvbˈoːm/ (n)
lövträd
  1. gebladerde boom
  2. bladverliezend boom

loog /loːx/ (n)
lut
  een alkalische substantie

looiig /lˈoːjəx/ (adj)
tung
  van groot gewicht

look /lˈoːk/ (n)
purjolök

loon /loːn/ (n)
lön
  1. financiële vergoeding voor geleverde arbeid

loonarbeid /lˈoːnɑrbˌɛɪt/ (n)
lönarbete

loop /loːp/ (n)
lopp, pipa
  voorste deel van een wapen

loopgraaf /ˈlopχraf/ (n)
dike
  1. een uitgegraven geul, diep en breed genoeg dat men er in kan lopen zonder bloot te staan aan vijandelijk vuur

lopen /lˈoːpən/ (v)
gå
  1. stappen, gaan

loper /lˈoːpər/ (n)
löpare
  4. een schaakstuk dat zich slechts diagonaal verplaatsen mag

losgeld /lˈɔsxəlt/ (n)
lösensumma
  1. geld betaald voor iemands vrijlating

losgespen /lˈɔsxɛspən/ (v)
öppna
  1. iets dat met een gesp bevestigd is losmaken

lot /lɔt/ (n)
öde
  2. noodlot, wat het toeval iemand toebedenkt

loterij /lˌoːtərˈɛɪ/ (n)
lotteri

loyaal /loˈjal/ (adj)
lojal

lozing /lˈoːzɪŋ/ (n)
utsläpp
  1. het lozen van (overtollige) vloeistoffen of gassen

lucht /lʏxt/ (n)
luft, atmosfär
  1. het mengsel van gassen waaruit de afmosfeer bestaat

luchtballon /lˌɵxtbɑlˈɔn/ (n)
ballong

luchtbehandeling /lˈɵxtbəhˌɑndəlˌɪŋ/ (n)
luftbehandling

luchtfilter /lˈɵxtfɪltər/ (n)
luftfilter

luchthaven /lɵxtˈaːvən/ (n)
flygplats
  1. een vliegveld voor verkeersvliegtuigen met accommodatie voor ontvangst en vertrek van passagiers

luchtmacht /ˈlʏxmɑxt/ /ˈlʏχmɑχt/ (n)
flygvapen
  1. een krijgsmacht in de lucht die bestaant uit vliegtuigen, raketten, projectielen en personeel

luchtpijp /lˈɵxtpɛɪp/ (n)
luftstrupe

luchtruim /lˈɵxtrœym/ (n)
luftrum
  1. de luchtlagen boven een bepaald grondgebied

luchtvaart /lˈɵxtvaːrt/ (n)
flyg
  1. verkeer in de lucht

luchtverkeersleiding /lˈɵxtvərkˌɪːrslɛɪdˌɪŋ/ (n)
lufttrafikkontroll

luchtvrees /ˈlʏχt.fres/ (n)
aerofobi

lucifer /lˈysifər/ (n)
tändsticka
  1. een stokje met een zwavelkopje, dienende om vuur te maken

lui /lœʏ/ /lœː/ (adj)
lat
  1. werkschuw, niet houden van inspanning of werk

luiaard /lˈœyaːrt/ (n)
sengångare
  2. Zuid-Amerikaans zoogdier

luier /lˈœyər/ (n)
blöja

luiheid /ˈlœʏhɛɪt/ (n)
lathet
  1. het ontbreken van de wil iets te doen

luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ (n)
lucka
  1. openklappend vlak, klapdeur

luipaard /lˈœypaːrt/ (n)
leopard
  1. Panthera pardus, een katachtig roofdier

luis /lœʏ̯s/ /lœːs/ (n)
lus
  1. een meestal vleugelloos insect dat parasiteert op plant, mens en dier

luisteraar /lˈœystərˌaːr/ (n)
åhörare
  1. iemand die luistert

luisteren /'lœstərə(n)/ (v)
lyssna
  1. gericht waarnemen met het oor

luit /lˈœyt/ (n)
luta
  1. luit

luitenant /lˌœytənˈɑnt/ (n)
löjtnant
  1. rang in het leger

lul /lˈɵl/ (n)
kuk
  1. het geslachtsdeel van de man

luminescentie /lˌyminɛsˈɛntsi/ (n)
luminiscens
  1.

lustmoord /lˈɵstmɔːrt/ (n)
lustmord

lutetium /lˈytətˌiɵm/ (n)
lutetium
  1. scheikundig element met symbool Lu en atoomnummer 71

luxe /lyks/ (n)
lyx
  1. niet alledaagse dingen die gebruikt worden voor het persoonlijk genot

luxueus /lˈɵksyˌøːs/ (adj)
luxuös

lymfoom /lɪmfˈoːm/ (n)
lymfom

lynchen /lˈɪnxən/ (v)
lyncha
  1. iemand executeren zonder rechtsgeldig proces, met name door opknoping

lynx /lɪŋks/ (n)
lodjur, lo
  1. Lynx lynx, een katachtig roofdier met opvallende oorpluimen

maag /maːx/ (n)
mage, magsäck
  1. Orgaan

maagd /maːxt/ /maːçt/ (n)
jungfru, oskuld
  1. iemand die nog nooit geslachtsgemeenschap gehad heeft

maagdelijk /mˈaːxdələk/ (adj)
jungfrulig

maagdelijkheid /mˈaːxdələkhˌɛɪt/ (n)
jungfrudom
  1. het nog geen geslachtsverkeer gehad hebben

maagdenvlies /ˈmaɣdəˌvlis/ /ˈmaʝdəˌvlis/ (n)
mödomshinna
  vlies

maagpijn /maːxpˈɛɪn/ (n)
magont
  1. een pijnlijk gevoel in de maagstreek

maaien /ˈmaɪ̯ə(n)/ (v)
klippa, slå
  1. met een werktuig het bovengrondse deel ergens van verwijderen

maalteken /ˈmaɫtekə(n)/ (n)
multiplikationstecken
  1. het symbool × of · of * om een vermenigvuldiging aan te duiden

maaltijd /mˈaːltɛɪt/ (n)
måltid, mål
  1. een hoeveelheid toebereid voedsel die voldoende is geruime tijd de lichamelijke behoefte te bevredigen

maan /maːn/ (n)
måne

maand /maːnt/ (n)
månad
  1. elk van de twaalf met een eigen naam onderscheiden tijdvakken van 28, 30 of 21 dagen waarin een jaar verdeeld wordt

maandag /ˈmaːndɑx/ (n)
måndag
  1. een dag van de week, de eerste dag na het weekeinde

maandagochtend /mandɑxˈɔxtənt/ (adv)
måndagsmorgon
  1. de voormiddag van een maandag

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ (adv)
månatlig
  1. iedere maand een keer

maandloon /maːndlˈoːn/ (n)
månadslön
  1. het loon dat men met arbeid in één maand verdient

maanlanding /mˈaːnlɑndˌɪŋ/ (n)
månlandning

maanlicht /mˈaːnlɪxt/ (n)
månljus, månsken
  1. het zonlicht dat van de maan naar de aarde reflecteert

maansverduistering /ˈmansvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈmansvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
månförmörkelse
  1. het verschijnsel dat de maan verduisterd raakt doordat ze in de schaduw van de aarde komt te staan

maanziek /maːnzˈik/ (adj)
mångalen

maar /maːr/ (conjunction)
men
  1. tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) tegenspreekt of er mee contrasteert

maarschalk /mˈaːrsxɑlk/ (n)
marskalk

maart /maːrt/ (n)
mars
  1. de derde maand van het jaar

maas /mas/ (n)
maska
  1. een van de geknoopte ringen waaruit een net bestaat

maat /maːt/ (n)
mått
  3. eenheid van lengte enz.

maatbeker /mˈaːtbəkər/ (n)
måttbägare
  1. een glas met maatverdelingen

maatkolf /mˈaːtkɔlf/ (n)
mätflaska
  1. een glazen kolf met een geijkte maatstreep voor het nauwkeurig bepalen van een volume vloeistof

maatregel /mˈaːtreːɣəl/ (n)
åtgärd
  1. iets dat wordt beslist om een doel te treffen

maatschappij /mˌaːtsxɑpˈɛɪ/ (n)
samhälle
  2. de wereld, omgang en verkeer der mensen
  1. vereniging tot het drijven van handel

machine /mɑˈʃinə/ (n)
maskin

machinegeweer /maːʃˌinəɣəʋˈɪr/ (n)
maskingevär
  1. geweer waarmee kort na elkaar meerdere schoten kunnen worden afgevuurd, zonder dat men tussendoor de trekker moet loslaten

machinist /maːʃinˈɪst/ (n)
lokförare

macht /mɑxt/ (n)
makt
  1. vermogen de wil op te leggen.

machtig /ˈmɑxtəx/ /ˈmɑxtɪx/ /ˈmɑχtəχ/ (adj)
mäktig
  1. meer invloed hebben dan anderen

machtigen /mˈɑxtəɣən/ (v)
auktorisera
  1. aan iemand anders het recht overdragen in je naam te handelen

machtsstrijd /mˈɑxtstrɛɪt/ (n)
maktkamp
  1. gevecht om de macht

macramé /mˌɑkraːmˈeː/ (n)
makramé
  1. een handwerktechniek om decoraties of weefsel te maken, door het met de hand knopen van draden

macro-objectief /mˈɑkroːˌɔbjɛktˈif/ (n)
makroobjektiv

made /mˈaːdə/ (n)
larv, likmask, maggot
  1. Pootloze larve

madeliefje /mˈaːdəlˌifjə/ (n)
tusensköna
  1. Bellis perennis

maffia /mˈɑfiˌaː/ (n)
maffia
  een criminele organisatie

magazijn /mˌaːɣaːzˈɛɪn/ (n)
lagerlokal
  2. winkel met groot assortiment

mager /ˈma.ɣər/ /ˈma.χər/ (adj)
mager
  1. zeer dun met weinig vet

magisch /mˈaːɣis/ (adj)
magisk
  1.met een bijzondere, bovennatuurlijke betekenis

magneet /mɑɣnˈeːt/ (n)
magnet

magnesium /mˈɑɣnəzˌiɵm/ (n)
magnesium
  1. Chemisch element

magnetisch /mɑɣnˈeːtis/ (adj)
magnetisk
  1. verschijnselen vertonend die toegeschreven kunnen worden aan een kringstroom of roterende lading

magnetisme /mˌɑɣnətˈɪsmə/ (n)
magnetism

magnetron /ˈmɑɣ.nə.trɔn/ /ˈmɑχ.nə.trɔn/ (n)
mikrovågsugn
  1. een toestel waarin met zeer korte en gerichte golven voedsel in zeer korte tijd warm kan worden gemaakt

mais /mɑjs/ (n)
majs
  1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika

maisonnette /mˌɛzɔnˈɛtə/ (n)
etagevåning
  1. een etagewoning met eigen toegang waarbij woon- en slaapverdieping boven elkaar liggen

majesteit /mˈaːjɛstˌɛɪt/ (n)
majestät
  1.

majoor /maːjˈoːr/ (n)
major

majoriteit /mˌaːjoːritˈɛɪt/ (n)
majoritet
  1.

makaak /ma'kak/ (n)
makak
  1. een aap behorende tot een geslacht (Macaca) van apen van de Oude Wereld

make-up /mˈaːkə(en)ˈʌp(nl)/ (n)
make-up
  1. schoonheidsproducten

maken /ˈmaːkən/ (v)
göra

maker /mˈaːkər/ (n)
tillverkare
  1. iemand die iets maakt of gemaakt heeft

makreel /mɑkrˈeːl/ (n)
makrill
  1. Scomber scomber, een vis, familie van de makreelachtigen zoals tonijn en boniet

malaria /maːlˈaːriˌaː/ (n)
malaria
  1. Infectieziekte

malen /malə(n)/ (v)
mala
  1. tussen twee harde voorwerpen fijnwrijven

maliënkolder /mˈaːliˌɛŋkɔldər/ (n)
ringbrynja
  1.

mama /ˈmɑmaː/, /mɑˈmaː/ (n)
mamma
  1.

mammie /ˈmɑmi/ (n)
mamma
  1. moeder

mammoet /mɑmˈut/ (n)
mammut
  1. Prehistorische slurfdier

man /mˈɑn/ (n)
man
  1. persoon van het mannelijk geslacht
  3. een mens
make, man
  2. een echtgenoot, een getrouwde man

manchet /mɑnʃˈɛt/ (n)
drivspegel
  2. hulpstuk om een granaat op zijn plaats te houden in een kanonloop

manchetknoop /mˌɑnxɛtknˈoːp/ (n)
manschettknapp
  1. een sierknoop die de manchet aan de mouw van een overhemd sluit

mand /mɑnt/ (n)
korg
  1. een bak gemaakt van gevlochten rotan of tenen voorzien van een handvat

mandarijn /mˌɑndaːrˈɛɪn/ (n)
mandarin
  1. Een citrusvrucht

mandoline /mˌɑndoːlˈinə/ (n)
mandolin
  1. een klein, luitvormig tokkelinstrument met vier paar snaren waarop met een plectrum getokkeld wordt

manenwolf /mˈaːnɛnʋˌɔlf/ (n)
manvarg
  1. Chrysocyon brachyurus, Zuid-Amerikaanse wilde hondachtige, meer verwant met de vos dan met de wolf

maneschijn /manəsxɛɪn/ (n)
månsken
  1. Het door de maan weerkaatste licht dat op de aarde schijnt, maanlicht

manga /'mɑŋga (n)
manga
  1. Een Japans stripboek

mangaan /mɑŋˈaːn/ (n)
mangan
  1. Chemisch element

mangaanperoxidase /mɑn.ˈχan.pɛr.ɔk.si.ˌda.zə/ (n)
manganperoxidas
  1. een enzym dat met behulp van mangaanionen andere stoffen kan oxideren

mangat /'mɑnɣɑt/ (n)
gatubrunn
  1.

mangelen /ˈmɑŋələ(n)/ (v)
mangla
  3. door de mangel halen, met een mangel glad maken
  1. ontbreken, te kort schieten

mangoest /mˈɑŋust/ (n)
mungo
  1. onderfamilie van de civetkatten, zeer snelle en behendige roofdiertjes die zelfs een gevecht met een gifslang niet schuwen

manie /maːnˈi/ (n)
mani
  1. ziekelijke neiging (opgewonden psychische toestand)

manier / mɑˈniːr/ (n)
sätt

manifest /mˈaːnifˌɛst/ (n)
manifest
  1. openlijke bekendmaking van een staatshoofd, regering, leider of politieke partij

manifestatie /mˌaːnifɛstˈaːtsi/ (n)
manifestation
  1.
  2. openbare gebeurtenis

maniok /mˈaːniˌɔk/ (n)
maniok
  1. Manihot esculenta, een eetbare wortelknol

manipulatie /mˌaːnipylˈaːtsi/ (n)
manipulation

mannelijk /mˈɑnələk/ (adj)
manlig, maskulin
  1. tot geslacht behorend dat voor bevruchting zorgt
maskulin, manlig
  2. behorend tot het mannelijke woordgeslacht

mannentrouw /mˈɑnəntrˌʌʊ/ (n)
blyblomma
  1. Plumbago auriculata

mannetjesorchis /mˈɑnɛtʲˌeːzɔrxˌɪs/ (n)
sankt pers nycklar

manometer /mˈaːnoːmˌeːtər/ (n)
manometer

mantel /mˈɑntəl/ (n)
mantel
  1. omhullend kledingstuk

manusje-van-alles /ˌmanɵsʲəvɑnˈɑləs/ (n)
alltiallo
  1. iemand die bekwaam is in het doen van allerlei verschillende klusjes

manuur /maːnˈyr/ (n)
mantimme
  1. hoeveelheid werk die één persoon in één uur kan verrichten

maoïsme /mˌaːoːˈɪsmə/ (n)
maoism

maoïst /mˌaːoːˈɪst/ (n)
maoist
  1. communist die zich vooral heeft laten inspireren door Mao Zedong

map /mɑp/ (n)
pärm
  1. een stevig omhulsel voor papieren
katalog
  2. een gebundelde verzameling gegevens

marcheren /mɑrʃˈɪːrən/ (v)
marschera

maretak /mˈaːrətˌɑk/ (n)
mistel
  1. Viscum album

margarine /mˌɑrɣaːrˈinə/ (n)
margarin

marimba /mɑˈrɪmba/ (n)
marimba
  1. een zeer grote houten xylofoon uit Guatemala met onder elke toets een resonator van houtsnijwerk

marine /maːˈrinə/ (n)
marin, flotta
  1. zeemacht

marinier /mˌaːrinˈir/ (n)
marinsoldat
  1. lid van een goed getrainde, gespecialiseerde militaire eenheid

marjolein /mˈɑrjoːlˌɛɪn/ (n)
mejram
  1.

markeerstift /mɑr.ˈkeːr.stɪft/ (n)
överstrykningspenna
  1. een viltstift waarmee met stukken tekst doet opvallen

markeren /mɑr.kɪː.rə(n)/ (v)
märka
  1. het afbakenen van een grens

markies /mɑrkˈis/ (n)
markis

markt /mˈɑrkt/ (n)
marknad
  warenverkoop op pleinen en straten
  geheel van omstandigheden waaronder hoeveelheden van producten of diensten verhandeld worden

markteconomie /mˌɑrktəkˌoːnoːmˈi/ (n)
marknadsekonomi

marmer /mɑremər/ (n)
marmor
  1. een fijnkorrelige getransformeerde kalksteen dat gepolijst gebruikt wordt in de bouw- en de beeldhouwkunst

marmot /mɑrmˈɔt/ (n)
murmeldjur
  1. knaagdier dat vooral in het hooggebergte leeft

mars /mɑrs/ (n)
marsch
  1. regelmatige manier van lopen met afgemeten passen, vooral gebruikt door soldaten en bij plechtigheden
  2. een wandeltocht
  3. een mand of bak die op de rug gedragen wordt

marsepein /mˈɑrsəpˌɛɪn/ (n)
marsipan
  1.

marshmallow /mˈɑrʃmɑlˌɔw/ (n)
marshmallow
  1. sponzig snoepje

martelaar /mɑrtəlar/ (n)
martyr
  1. iemand die voor een zaak lijdt of sterft en daarmee tot symbool wordt gezien van de strijd voor die zaak

marter /mˈɑrtər/ (n)
mård
  1. een roofdier met een lange staart en een meestal bruine pels

marxisme /mɑrksˈɪsmə/ (n)
marxism
  1. de socialistische ideologie van de volgelingen van Karl Marx

mascara /mɑskˈaːraː/ (n)
mascara
  1. schoonheidsmiddel

masker /'mɑskər/ (n)
mask
  1.

masochisme /mˌaːzɔxˈɪsmə/ (n)
masochism
  1.

massa /ˈmɑsaː/ (n)
massa
  1. totale hoeveelheid materie in een object

massage /mɑsˈaːʒə/ (n)
massage

massamoord /mˈɑsaːmˌɔːrt/ (n)
massmord
  1. moord op een groot aantal personen

massavernietigingswapen /mˌɑsaːvˌɛrnitˌiɣɪŋsʋˈaːpən/ (n)
massförstörelsevapen
  1. een wapen dat zeer velen doodt

masseren /mɑsˈɪːrən/ (v)
massera
  1. het toepassen van uitwendige druk op de zachte weefsels

mast /mˈɑst/ (n)
mast
  1. lange, rechtop staande paal midden op het schip
  2. palen waartussen (elektriciteits- of telefoon-)draden gespannen kunnen worden
  4. hoge antenne
  5. varkensvoer
stång
  3. lange paal voor vlaggen

mastitis /mˈɑstitˌɪs/ (n)
bröstkörtelinflammation
  1. ontsteking van de borstklier
  2. ontsteking van de uier

masturberen /mˌɑstɵrbˈɪːrən/ (v)
masturbera

materiaal /mˌaːtɪːriˈaːl/ (n)
material
  1. een tastbare stof

materie /maːtˈeːri/ (n)
materia

matras /mɑtrɑs/ (n)
madrass
  1. lichaamsondersteunend onderdeel van een bed

matriarchaal /mˌɑtriɑrxˈaːl/ (adj)
matriarkal
  1.

matrix /mˈɑtrɪks/ (n)
matris
  1. een rechthoekig blok getallen waaraan bepaalde rekenregels toegekend worden

matroos /mɑtrˈoːs/ (n)
matros
  1. een zeeman van de laagste rang

mausoleum /mˌʌʊzoːlˈeːɵm/ (n)
mausoleum
  1. groot en rijk versierd graf

maximaal /ˈmɑksimal/ (adj)
maximal
  1. het grootst mogelijk

maximum /mˈɑksimˌɵm/ (abbreviation)
maximum
  1. grootst mogelijke hoeveelheid

mayonaise /ˌmajoˈnɛːzə/ (n)
majonnäs
  1. een saus op basis van eieren

mazelen /mˈaːzələn/ (n)
mässling
  1. een kinderziekte die veroorzaakt wordt door het Morbillivirus en gekenmerkt wordt door rode stipjes op de huid

mazzel /ˈmɑzəl/ (n)
flax
  1. goed geluk

maïs /ˈmaʲɪs/ /ˈmɛɪ̯s/ (n)
majs
  1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika

mechanica /mɛxˈaːnikˌaː/ (n)
mekanik

mechanisme /mˌɛxaːnˈɪsmə/ (n)
mekanism
  1. machinerie

medaille /meːdˈɑjə/ (n)
medalj
  1.metalen schijf, in het bijzonder als onderscheidingsteken (bijv. voor een sporter)

mededeling /medədelɪŋ/ (n)
meddelande
  1. informatie die bekend wordt gemaakt

medeklinker /ˈme.dəˌklɪŋ.kər/ (n)
konsonant
  1. een klank waarbij de lucht niet ongehinderd door de mond naar buiten kan

medelijden /medəlɛidə/ (n)
medlidande
  1. verdriet over het leed van anderen

mediaan /mˌeːdiˈaːn/ (n)
median

mediahistoricus /mˌeːdiˌaːhɪstˈoːrikˌɵs/ (n)
mediehistoriker
  1. iemand die zich bezighoudt met het onderzoek naar en de beschrijving van de geschiedenis van de media

mediatie /mˌeːdiˈaːtsi/ (n)
medling

medicijn /mediˈsɛɪn/ (n)
läkemedel, medicin, medikament, medicinen
  1. een chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent

medisch /mˈeːdis/ (adj)
medicinsk
  1. op de geneeskunde betrekking hebbend

meditatie /mˌeːditˈaːtsi/ (n)
meditation
  1. spirituele bezigheid

mediteren /mˌeːditˈɪːrən/ (v)
meditera

meekrap /mˈeːkrˌɑp/ (n)
krappar
  1. Rubia tinctorum

meel /mel/ /meɫ/ /mɪːɫ/ (n)
mjöl
  1. gemalen graan

meenemen /'me.ne.mə(n)/ (v)
ta med
  1. bij het vertrek meevoeren

meer /meːr/ (n)
sjö, insjö
  1. een groot water dat helemaal omringd is door land

meerdere /mˈɪːrdərə/ (indefiniteCardinalNumeral)
flera
  1. verscheidene

meerderheid /mˈɪːrdərhˌɛɪt/ (n)
majoritet
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal meer dan de helft uitmaakt

meerderjarig /mˌɪːrdərjˈaːrəx/ (adj)
myndig
  1. de leeftijd bereikt hebbend dat men alle rechten en plichten van een volwassene heeft

meerkat /mˈɪːrkɑt/ (n)
markattor
  1. één van een aantal Afrikaanse apensoorten uit de Cercopithecus-familie

meerkoet /mɪːrkˈut/ (n)
sothöna
  1. geheel zwarte watervogel met witte snavel en voorhoofdschild, behoort tot de familie van de rallen

meertalig /mɪːrtˈaːləx/ (adj)
flerspråkig
  1. gerelateerd aan meerdere talen
  2. (persoon) meerdere talen sprekend

meertaligheid /mɪːrtˈaːləxhˌɛɪt/ (n)
flerspråkighet
  1. de staat van meerdere talen te kunnen spreken

meerval /ˈmeːrvɑɫ/ (n)
mal
  1. een geslacht van grote roofvissen.

meervoud /mˈɪːrvʌʊt/ (n)
plural, pluralis
  1. Woord dat in die vorm aan meerdere voorwerpen, mensen of dieren refereert

mees /mˈeːs/ (n)
mes
  1. Paridae, een kleine weinig schuwe zangvogel

meeste /mˈeːstə/ (indefiniteCardinalNumeral)
flertal
  1. de grootste hoeveelheid, het hoogste aantal

meester /mˈeːstˌɛr/ (n)
mästare
  1. baas, heer, patroon

meesterwortel /mˈeːstˌɛrʋɔrtˌɛl/ (n)
mästerrot

meetinstrument /ˈmetɪnstryˌmɛnt/ (n)
mätinstrument
  1. een instrument waarmee grootheden gemeten kunnen worden

meetkunde /'metkɵndə/ (n)
geometri
  1. tak van de wiskunde

meeuw /meːβ̞/ /mɪːβ̞/ (n)
mås, trut
  1. Laridae, een grote groep zeevogels

megahertz /mˈeːɣaːhˌɛrts/ (n)
megahertz
  1. megahertz (1 miljoen Hz)

mei /mˈɛɪ/ (n)
maj
  1. de vijfde maand van het jaar

meiboom /mɛɪbˈoːm/ (n)
majstång
  1.

meid /mɛi̯t/ (n)
piga

meikever /mˈɛɪkəvər/ (n)
majbagge, ollonborre
  1. Melolontha melolontha, schildvleugelig insect dat in mei te voorschijn komt

meiklokje /mˈɛɪklɔkjə/ (n)
konvalje, lilje konvalje
  1. Convallaria majalis

meiler /'mɛɪlər/ (n)
kolmila
  1. houtstapel

meineed /mɛɪnˈeːt/ (n)
mened
  1. de verkondiging van één of meerdere leugens terwijl men heeft gezworen de waarheid te vertellen

meiose /mɛɪˈozə/ (n)
meios, reduktionsdelning
  1.

meisje /ˈmɛɪ̯ʃə/ /ˈmɛːsjə/ (n)
flicka
  1. een jonge vrouw

meisjesnaam /ˈmɛɪ̯ʃəsˌnam/ /ˈmɛːsjəsˌnam/ (n)
flicknamn
  2. de eigen achternaam van een vrouw die de naam van haar echtgenoot of geregistreerd partner voert

meitnerium /mɛɪtnˈɪːriˌɵm/ (n)
meitnerium
  1. scheikundig element met symbool Mt en atoomnummer 109

melancholiek /mˌeːlɑnxoːlˈik/ (adj)
melankolisk
  met droevige gedachten aan de dagen van weleer

melanisme /mˌeːlaːnˈɪsmə/ (n)
melanism
  1. een abnormaal zwarte huid en haar of veren door een aangeboren overmaat aan het organisch pigment “melanine”

melanoom /mˌeːlaːnˈoːm/ (n)
melanom

melasse /mˈeːlɑsə/ (n)
melass
  1. een restproduct bij de suikerproductie

melde /mˈɛldə/ (n)
målla
  1. Atriplex sp, een geslacht van meer dan tweehonderd soorten plantjes die vaak onder moeilijke omstandighden gedijen

melk /mɛlk/ (n)
mjölk

melkboer /mɛlkbˈur/ (n)
mjölkbud

melkchocolade /mˌɛlkxoːkoːlˈaːdə/ (n)
mjölkchoklad
  1. chocolade die bereid is met room of melk

melkdistel /mˌɛlɡdɪstˈɛl/ (n)
molkesläktet

melken /mɛlkə(n)/ (v)
mjölka
  1.

melkklier /mɛlklˈir/ (n)
mjölkkörtel
  1.het orgaan dat bij het zoogdier de melk produceert

melktand /mˈɛlktɑnt/ (n)
mjölktand
  1. een tand uit de eerste set tijdelijke tanden van de mens en sommige andere dieren (zoals de hond of de koe), die na verloop van tijd worden vervangen door de permanente tanden

melkweg /mˈɛlkʋɛx/ (n)
vintergatan
  1. het sterrenstelsel waarin wij ons bevinden en dat op donkere nachten als lichtende band aan de hemel te zien is

melkzuur /mɛlkzˈyr/ (n)
mjölksyra
  1. organisch zuur

melodie /mˌeːloːdˈi/ (n)
melodi
  1. een opeenvolging van toonhoogtes die een bepaald muzikaal gestalte vormt

meloen /meːlˈun/ (n)
melon

membraan /mɛmbran/ (n)
hinna, membran
  2.

membranofoon /mˌɛmbraːnoːfˈoːn/ (n)
membranofon
  1. een verzamelnaam voor muziekinstrumenten die toon/geluid voortbrengen door een trillend vel

men /mˈɛn/ (indefinitePronoun)
man
  1. iemand, maar niemand in het bijzonder

mendelevium /ˌmɛndeˈleviʏm/ (n)
mendelevium

meneer /məˈneːr/ /məˈnɪːr/ (n)
gentleman
  2. een nette man

menen /menə(n)/ (v)
mena
  1. de bedoeling hebben
  3. denken, een mening toegedaan zijn

mengen /mˈɛŋən/ (v)
blanda
  1. het homogeniseren van twee of meer zaken

mengsel /mˈɛŋsəl/ (n)
blandning

meningsverschil /mˈeːnɪŋsfˌɛrsxɪl/ (n)
meningsskiljaktighet
  1. het hebben van een andere opinie over iets

menora /mən'ora/ (n)
menora
  1.

mens /mɛns/ (n)
människa, mänska
  1. de Homo sapiens, het zoogdier waar wij toe gerekend worden

menselijk /ˈmɛnsələk/ (adj)
mänsklig
  1. zoals de mens

menselijkheid /ˈmɛnsələkɦɛjt/ (n)
mänsklighet

mensenhaai /mˈɛnsɛnhˌaːj/ (n)
vithaj
  1. Carcharodon carcharias, de bekendste en de meest gevreesde haai

mensenhandel /mˌɛnsɛnhɑndˈɛl/ (n)
människohandel

mensenrechten /mˈɛnsɛnrˌɛxtən/ (n)
mänskliga rättigheter
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

mensenrechtenschending /mˈɛnsɛnrˌɛxtənsxˌɛndɪŋ/ (n)
människorättskränkning
  1. het schenden van mensenrechten

mensensmokkel /mˌɛnsənsmɔkˈɛl/ (n)
människosmuggling

mensenzoon /mˌɛnsənzˈoːn/ (n)
mäniskosonen
  1. een figuur uit het Bijbelboek Daniël

mensheid /mˈɛnshɛɪt/ (n)
mänsklighet
  1. een verzamelnaam voor alle mensen ter wereld met al hun onderlinge sociale relaties

menstruatie /mˌɛnstryˈaːtsi/ (n)
menstruation
  maandelijkse bloeding bij vrouwen

menu /mənˈy/ (n)
meny

menuet /mˌeːnyˈɛt/ (n)
menuett
  1.

merel /meːrəl/ /ˈmɪːrəɫ/ (n)
koltrast
  1. een zwarte zangvogel met een gele snavel die familie is van de lijster

meren /mˈɪːrən/ (v)
förtöja

merg /mˈɛrx/ (n)
benmärg, märg
  1.
märg
  2.

merk /ˈmɛrk/ (n)
märke
  2. een herkenbaar product door een bepaalde producent vervaardigd

meroniem /mˌɪːroːnˈim/ (n)
meronym
  1. een term die een deel van iets anders weergeeft

merrie /ˈmɛri/ (n)
sto, märr
  1. een vrouwelijk paard

mes /mɛs/ (n)
kniv
  1. snijwerktuig

meson /meːzˈɔn/ (n)
meson
  1.

messenmaker /mˈɛsənmˌaːkər/ (n)
knivsmed
  1.

mest /mˈɛst/ (n)
dynga, gödsel
  1. uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt

met /mɛd/ /mɛt/ (preposition)
med

metaal /meːtˈaːl/ (n)
metall
  1. ieder element dat gekenmerkt wordt door glans en het vermogen om warmte en elektriciteit te geleiden

metaaldetector /mˈeːtaːldˌeːtɛktˌɔr/ (n)
metalldetektor
  1. instrument om metalen voorwerpen op te sporen

metabolisme /mˌeːtaːboːlˈɪsmə/ (n)
metabolism
  1. het geheel van de biochemische processen op celniveau

metafoor /me.ta.ˈfɔːr/ /mæː.ta.ˈfoːr/ (n)
metafor
  1. beeldspraak waarbij men een woord B zegt in plaats van het woord A terwijl er tussen A en B een verband is van gelijkenis

metafysisch /ˌmetaˈfizis/ (adj)
metafysisk
  1. bovennatuurlijk, (nog) niet met de gangbare wetenschap te verklaren

metalloïde /mˈeːtɑlˌoːidə/ (n)
halvmetall

metallurgie /mˌeːtɑlɵrɣˈi/ (n)
metallurgi

metalogica /mˌeːtaːlˈoːɣikˌaː/ (n)
metalogik
  1. vorm van logica die de grondbeginselen van de logica bestudeert

metataal /mˌeːtaːtˈaːl/ (n)
metaspråk
  1. taal met behulp waarvan dezelfde of een andere taal wordt beschreven

metatheorie /mˌeːtɑtˌeːoːrˈi/ (n)
metateori
  1. wetenschappelijke theorie waarmee een of meerdere andere theorieën beschreven worden

meten /mˈeːtən/ (v)
mäta
  1. de waarde van een bepaalde grootheid bepalen door deze te vergelijken met een ijkwaarde

meteoor /mˌeːtəˈoːr/ (n)
meteor
  1. een kortstondig lichtspoor aan de hemel door de verbranding van een uit de ruimte vallende meteoriet

meteorologie /meteˌjoroloˈɣi/ (n)
meteorologi
  1. de studie van het weer en het klimaat

meteorologisch /meteoroˈloʝɪs/ /meteɔroˈloɣis/ (adj)
meteorologisk
  1. betrekking hebbend op de meteorologie

meter /ˈmetər/ (n)
meter
  1. de SI-eenheid van lengte

metgezel /mˌɛtɣəzˈɛl/ (n)
följeslagare

methaan /mɛtˈaːn/ (n)
metan
  1. CH₄

methode /meˈtodə/ (n)
metod

methodisme /mˌɛtoːdˈɪsmə/ (n)
metodism
  1. Een stroming in het protestantisme

meting /mˈeːtɪŋ/ (n)
mätning

metonymia /mæː.to.ˈny.mi.ja/ (n)
metonymi

metriek /mɛtrˈik/ (adj)
metrisk

metro /mˈeːtroː/ (n)
tunnelbana
  1. ondergronds openbaar vervoer

metrologie /ˌmetroloˈɣi/ (n)
mätteknik
  1. de studie van het weer en het klimaat

metronoom /mˌɛtroːnˈoːm/ (n)
metronom

metselaar /mˈɛtsəlˌaːr/ (n)
murare
  1. bouwvakker gespecialiseerd in metselen

metselen /ˈmɛtsəˌlə(n)/ (v)
mura
  1. losse stenen met voegspecie samenvoegen om zo een muur te bouwen.

meubel /mˈøːbəl/ (n)
möbel
  1. een voorwerp dat behoort tot de inrichting van een kamer, zoals een bank, stoel, tafel, kast, bed et cetera

mevrouw /mˈɛvrʌʊ/ (abbreviation)
fru
  1. een formele manier om een vrouw aan te spreken

mezoeza /mə'zuza/ (n)
mezuza
  1.

miauw /mˈiʌʊ/ (interjection)
mjau
  1. het geluid van een kat

miauwen /mˈiʌʊən/ (v)
jama
  1. het geluid maken dat kenmerkend is voor een kat

micel /misˈɛl/ (n)
micell

micro-organisme /ˈmɪkroʔɔrɣɑnɪzmə/ /ˈmɪkroʔɔrʝɑnɪzmə/ (n)
mikroorganism
  1. meestal eencellig wezen

microbe /mikrˈoːbə/ (n)
mikrob
  1. een levend micro-organisme

microbiologie /mˌikroːbˌioːloːɣˈi/ (n)
mikrobiologi
  1. de tak van de biologie die zich bezighoudt met micro-organismen en hun effecten op de mens en andere levende organismen

microgram /mˈikrɔɣrˌɑm/ (n)
mikrogram
  1. miljoenste gram

micrometer /mˈikroːmˌeːtər/ (n)
mikrometer
  2.
  1. een meetinstrument waarmee zeer nauwkeurig dikten, afstanden en diepten kunnen worden gemeten

microscoop /mɪkroˈskoːp/ (n)
mikroskop
  1. instrument

microscopisch /mˌikrɔskˈoːpis/ (adj)
mikroskopisk
  1. zeer klein, voor het blote oog onzichtbaar

microseconde /mˈikroːzəkˌɔndə/ (n)
mikrosekund

middag /mˈɪdɑx/ (n)
middag
  1. het midden van de dag, 12.00

middageten /mˌɪdaːɣˈeːtən/ (n)
lunch
  1. een maaltijd die tussen de ochtend en de middag genuttigd wordt

middel /ˈmɪdəɫ/ (n)
medel
  2. iets met behulp waarvan een doel bereikt kan worden
  4. geld, bezit

middeleeuwen /ˈmɪdəɫe:wə(n)/ (n)
medeltiden
  1. de periode tussen ongeveer 300 n.Chr. tot 1500 n.Chr.

middeleeuws /ˈmɪdəɫɪ:ws/ (adj)
medeltida
  1. gerelateerd aan de middeleeuwen

middellijn /mˌɪdɛlˈɛɪn/ (n)
diameter
  1. middellijn

middelloodlijn /mˌɪdɛloːdlˈɛɪn/ (n)
mittpunktsnormal
  1. een lijn die loodrecht op het midden van een lijnstuk staat

middelmatig /ˌmɪdəɫˈmatəx/ (adj)
medelmåttig
  2. niet in positieve zin opvallen

middelpunt /mˈɪdɛlpˌɵnt/ (n)
mittpunkt
  1. van een cirkel of bol is het punt dat tot alle punten op de omtrek dezelfde afstand heeft

middelvinger /mˈɪdɛlvˌɪŋər/ (n)
långfinger
  1. vinger

midden /'mɪdə(n)/ (n)
mitt
  1. eerste betekenisomschrijving

middenklasse /mˈɪdəŋklˌɑsə/ (n)
medelklass
  1. maatschappelijke, economische klasse

middenstander /mˈɪdənstˌɑndər/ (n)
detaljist
  1.

middernacht /ˌmɪdərˈnɑxt/ /ˌmɪdərˈnɑχt/ (n)
midnatt
  1. het midden van de nacht, twaalf tot één uur 's nachts

middernachtzon /mˌɪdərnɑxtzˈɔn/ (n)
midnattssol

midlifecrisis /mˈɪdlifˌɛkrizˌɪs/ (n)
medelålderskris

miegen /mˈiɣən/ (v)
pissa
  1. wateren, urineren

mier /mir/ (n)
myra
  1. een kruipend, in grote kolonies levend omnivoor insect

mierenegel /mˌirənəɣˈɛl/ (n)
myrpiggsvin, echidna

miereneter /mˈirənˌeːtər/ (n)
myrslok
  1. Myrmecophaga, tandloos zoogdier, formicivoor

mierenzuur /mˌirənzˈyr/ (n)
myrsyra
  1. HCOOH

mierikswortel /mˌirɪksʋɔrtˈɛl/ (n)
pepparrot

migraine /mˈɪɣrɑjnə/ (n)
migrän
  1. schele hoofdpijn

mijden /mˈɛɪdən/ (v)
undvika
  1. ontwijken, trachten niet in aanraking te komen met iets of iemand

mijl /mɛi̯l/ (abbreviation)
mil

mijlpaal /mɛɪlpˈaːl/ (n)
milsten
  1. een paal die op elke mijl staat

mijn /mɛi̯n/ (n)
gruva, mina
  1. onderaardse plaats waar delfstoffen gewonnen worden

mijn /mɛi̯n/ (possessivePronoun)
min
  1. van mij

mijnbouw /mˈɛɪnbʌʊ/ (n)
bergsbruk
  1. het bedrijven van winning van delfstoffen

mijnschacht /mˈɛɪnsxɑxt/ (n)
gruvschakt
  1. een verticale, meestal cilindervormige toegangsweg tussen het aardoppervlak en plaatsen...

mijnwerker /mˈɛɪnʋɛrkər/ (n)
gruvarbetare
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

mijt /mˈɛɪt/ (n)
kvalster
  1. een spinachtig, klein geleedpotig, overwegend parasitisch levend diertje

mijter /mˈɛɪtər/ (n)
mitra
  1. een hoofddeksel dat door kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders gedragen wordt op plechtige gelegenheden

milieu /mi.li.ˈjøː/ /mɪɫˈjø/ (n)
miljö
  2. de wereldwijde natuurlijke omgeving

milieuautoriteit /miliˈjøɑutoriˌtɛit/ (n)
Naturvårdsverket, naturvårdsverk
  1. zelfstandig onderdeel van de overheid dat optreedt tegen vervuiling die levende wezens bedreigt

milieurecht /mɪljˈøːrɛxt/ (n)
miljörätt

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ (adj)
militär
  1. met het leger te maken hebbend

miljard /mˈɪljɑrt/ (n)
miljard
  1. 1.000.000.000 (= 10⁹)

miljoen /mɪljˈun/ (n)
miljon
  1. 1.000.000

miljonair /mˌɪljoːnˈɛr/ (n)
miljonär
  1. iemand die een vermogen heeft van meer dan een miljoen eenheden van een bepaalde valuta (bijvoorbeeld euro, dollar)

milkshake /(en)mˈɪlkʃeɪk(nl)/ (n)
milkshake
  1. dikke koude drank

millennium /mˈɪlənˌiɵm/ (n)
årtusende
  1. een periode van 1000 jaar

millimeter /mˌɪlimˈeːtər/ (n)
millimeter
  1. een lengtemaat ter grootte van een duizendste meter

milliseconde /mˈɪlizəkˌɔndə/ (n)
millisekund

milt /mɪlt/ (n)
mjälte
  1. een klier in de buikholte die een rol speelt bij het zuiveren en de opslag van bloed

miltvuur /ˈmɪltfyr/ (n)
mjältbrand
  1. een infectieziekte, die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

min /mɪn/ (adv)
minus
  1. minus, verminderd met (-)

minachten /mɪnɑxtə(n)/ (v)
förakta
  1.

minachting /ˈmɪnɑxtɪŋ/ (n)
förakt
  1. het minderwaardig vinden, het geen gunstige mening hebben over

minder /ˈmɪndər/ (indefiniteCardinalNumeral)
färre
  1. vergrotende trap onverbogen vorm van weinig

minderheid /mˈɪndərhˌɛɪt/ (n)
minoritet
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal minder dan de helft uitmaakt

minderwaardigheidscomplex /mˈɪndərʋˌaːrdɪxhˌɛɪdskɔmplˌɛks/ (n)
mindervärdeskomplex

mineraal /minəˈral/ (n)
mineral

mineraalwater /mˈinɪːrˌaːlʋaːtər/ (n)
mineralvatten
  1. water dat mineralen bevat die de smaak veranderen of het water een (vermeende) therapeutische waarde geven

mineralogie /mˌinɪːrˌaːloːɣˈi/ (n)
mineralogi

minestrone /mˌinɛstrˈoːnə/ (n)
minestrone
  1. groentesoep

minimaal /ˈminimal/ (adj)
minimal
  1. het kleinst mogelijk

minister /mˈinɪstər/ (n)
minister
  1. een persoon die deelneemt aan de regering van een land

minister-president /mˈinɪstərprˌeːzidˈɛnt/ (n)
premiärminister, statsminister
  1. de minister die het kabinet aanvoert

ministerie /ˌminɪsˈtɪːri/ (n)
departement
  1. een afdeling van een overheid waar het beleid van de regering wordt uitgevoerd

minpunt /mˈɪnpɵnt/ (n)
förlustpunkt, minuspunkt

minst /mɪnst/ (indefiniteCardinalNumeral)
minst

minteken /mɪntˈeːkən/ (n)
minustecken, minus

minuut /mˈinyt/ (n)
minut, bågminut
  1. tijdeenheid
minut
  2. hoek

mis /mˈɪs/ (n)
mässa
  1. een godsdienstoefening in de katholieke kerk, een eucharistieviering

misandrie /mˌizɑndrˈi/ (n)
manshat
  1.

misdaad /mˈɪsdˌaːt/ (n)
brott
  1. een handeling die een ernstig vergrijp tegen het wetboek van strafrecht is

misdienaar /mɪzdˈinaːr/ (n)
altarpojke
  1. is iemand die de priester helpt tijdens het opdragen van de mis

misdrijf /mɪzdrˈɛɪf/ (n)
brott
  1. een misdaad of delict

mishandelen /mɪsˈhɑndələn/ (v)
misshandla
  1. iemand slecht behandelen en pijn doen of verwonden

mishandeling /mɪshˈɑndəlˌɪŋ/ (n)
mishandlingar
  1. het moedwillig toebrengen...

miskenning /mɪskˈɛnɪŋ/ (n)
undervärdering

miskraam /mɪskrˈaːm/ (n)
missfall

misleiden /mɪslˈɛɪdən/ (v)
missta
  1. iemand in de waan van iets brengen

misleidend /mɪslˈɛɪdənt/ (adj)
missvisande
  1.

mislukken /mɪsˈlʏkə(n)/ (v)
misslyckas
  verkeerd aflopen, zonder het gewenste resultaat

mispel /mˈɪspəl/ (n)
mispel
  1. een vruchtenboom en drager van de mispel
  2. de vrucht van de mispelboom

misprijzen /mɪsprˈɛɪzən/ (v)
förakta
  1. spot of afkeuring over iemand of iets uitspreken

misschien /mɪsxˈin/ (adv)
kanske, möjligen
  1. duidt aan dat er een bepaalde kans bestaat dat de uitspraak waar is

misselijk /'mɪsələk/ (adj)
illamående
  1. tot braken geneigd

misselijkheid /mˈɪsələkhˌɛɪt/ (n)
illamående

missen /ˈmɪsə(n)/ (v)
missa
  1. niet raken, niet treffen
  2. niet halen
bomma
  6. de afwezigheid voelen van

missie /mˈɪsi/ (n)
uppdrag
  1. een doeleind dat verwezenlijkt dient te worden

mist /mɪst/ (n)
dimma
  1. laaghangende bewolking die het zicht belemmert

misvorming /mɪsfˈɔrmɪŋ/ (n)
missformation

mitochondrium /ˌmito'xɔndriɵm/ (n)
mitokondrie
  1.

mitose /miˈtozə/ (n)
mitos
  1.

mixen /ˈmɪksə(n)/ (v)
blanda
  1. door elkaar mengen

mobieltje /moˈbilcə/ (n)
mobil, mobiltelefon, nalle
  1. een gsm, een draagbare telefoon

modder /ˈmɔdər/ (n)
lera
  1. mengsel van aarde, vuil en water

mode /ˈmodə/ (n)
mod, mode

model /moːdˈɛl/ (n)
modell

modelleren /mˌoːdɛlˈɪːrən/ (v)
modellera
  1. op schaal navormen

modern /moˈdɛrn/ (adj)
modern
  1. van deze tijd, volgens de laatste mode

moderniseren /mo.dɛr.ni.ˈzɪː.rə(n)/ /mo.dɛr.nɪ.ˈzeː.rə(n)/ (v)
modernisera
  1. modern maken

moderniteit /mˌoːdərnitˈɛɪt/ (n)
modernitet

moe /muː/ (adj)
trött
  1. geneigd tot rusten of slapen

moed /mud/ /mut/ (n)
mod
  1. dapperheid, lef, branie

moeder /ˈmudər/ (n)
mor, moder, mamma
  1. een vrouwelijke ouder

moederbord /mˈudərbˌɔrt/ (n)
moderkort

moederschap /mˈudərsxˌɑp/ (n)
moderskap
  1. het fungeren als moeder

moedertaal /mˌudərtˈaːl/ (n)
modersmål

moedig /ˈmuːdəx/ /ˈmuːdəç/ (adj)
modig
  1. geen angst voor gevaar tonend

moeflon /ˈmuflɔn/ (n)
mufflon
  1. Ovis ammon musimon, één van de wilde voorouders van het tamme schaap

moeheid /mˈuhɛɪt/ (n)
trötthet
  1. het moe zijn

moeilijk /mu<sup>ɪ</sup>lɛ<sup>ɪ</sup>k/ (adj)
svår
  1. niet gemakkelijk, waar moeite, geduld en inspanning voor vereist is

moeilijkheid /mˈujləkhˌɛɪt/ (n)
svårighet
  1. iets dat moeilijk of lastig is

moeite /ˈmuitə/ (n)
möda, besvär
  1. een grote inspanning

moer /mur/ (n)
mutter
  1. een blokje met gat met schroefdraad dat op een schroefbout past
marskland
  4. moerassig land

moeras /murˈɑs/ (n)
marskland

moerbei /mˈurbɛɪ/ (n)
mullbär

moesson /musˈɔn/ (n)
monsun
  1. de regentijd in tropische gebieden met een droge tijd en een regentijd

moeten /mˈutən/ (v)
måste
  1. gedwongen zijn

mogelijk /mˈoːɣələk/ (adj)
möjlig
  1. een keuze om iets te doen

mogelijkheid /mˈoːɣələkhˌɛɪt/ (n)
möjlighet
  1. iets wat gedaan kan worden of kan gebeuren

mogen /'mo.χə(n)/ (v)
kunna
  1. toegestaan zijn

mok /mˈɔk/ (n)
mugg
  1. drinkbeker
  2. paardenziekte

mol /mˈɔl/ (n)
mullvad
  1. Dierkunde
mol
  3. Scheikunde

moleculair /mˌoːləkylˈɛr/ (adj)
molekylär
  1. bestaande uit moleculen

molecule /moləˈkyɫ/ (n)
molekyl
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molecuul /moləˈkyɫ/ (n)
molekyl
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molen /mˈoːlən/ (n)
kvarn
  1. installatie die de stroming van lucht of water gebruikt als energiebron

molenaar /ˈmolənar/ (n)
mjölnare
  1. iemand die het werken in een molen als beroep heeft

molensteen /mˌoːlənstˈeːn/ (n)
kvarnsten
  1. een ronde steen die onder andere in windmolens en watermolens wordt gebruikt voor het malen van granen en andere producten, zoals boekweit, erwten en bonen, lijnkoeken en eikenschors

molotovcocktail /mˈoːloːtˌɔvkɔktˌɑjl/ (n)
molotovcocktail
  1. een met brandbare stof gevulde glazen fles die via een lont of lap stof wordt ontstoken

molybdeen /mˌoːlɪbdˈeːn/ (n)
molybden
  1. Chemisch element

moment /moːmˈɛnt/ (n)
ögonblick, stund
  1. zeer korte tijd

mompelen /mɔmpˈeːlən/ (v)
mumla
  1. geluiden maken die moeilijk te verstaan zijn

monarch /mˈoːnɑrx/ (n)
monark

monarchie /mˌoːnɑrxˈi/ (n)
monarki
  1. is van origine een regeringsvorm waarbij alle macht bij één persoon berust

mond /mˈɔnt/ (n)
mun
  1. ingang van het spijsverteringskanaal

mond-en-klauwzeer /mˈɔndɛnklʌʊzˈɪr/ (abbreviation)
mul- och klövsjuka
  1. een zeer besmettelijke virusziekte (Aphtae epizooticae) die evenhoevige dieren, vooral runderen treft

mondharmonica /mˌɔndhɑrmˈoːnikˌaː/ (n)
munspel
  1. een instrument met doorslaande tongen dat met de mond bespeeld wordt

mondharp /mˈɔndhɑrp/ (n)
mungiga
  1. een klein tokkelinstrument en lamellofoon waarbij de klank gevormd wordt door een dunne lamel aan te tokkelen waarbij het frame tussen de tanden of tegen de lippen wordt gehouden

monding /ˈmɔndɪŋ/ (n)
mynning
  1. plaats waar een rivier uitkomt in zee of meer

mondwater /ˈmɔntwatər/ (n)
munskölj
  1. vloeistof waarmee de mondholte kan worden gespoeld

mongolenvlek /mˈɔŋoːlˌɛnvlɛk/ (n)
mongolfläck

monnik /mˈɔnɪk/ (n)
munk
  1. een man die uit religieuze overwegingen teruggetrokken leeft, voornamelijk in een klooster

monnikskap /mˈɔnɪkskˌɑp/ (n)
kapuschong
  1. van een monnikspij
stormhatt
  3. plant

monocle /mˈoːnɔklə/ (n)
monokel
  1. een bril voor één oog

monocultuur /ˈmonokʏɫˌtyːr/ (n)
monokultur
  1. landbouw met één gespecialiseerd gewas

monoftong /ˈmonɔfˌtɔŋ/ (n)
monoftong
  1. de benaming voor één enkele klinker die de nucleus vormt van een lettergreep

monogram /mˈoːnɔɣrˌɑm/ (n)
monogram
  1. figuur met initialen

monoliet /mˌoːnoːlˈit/ (n)
monolit

monoloog /ˌmonoˈlox/ (n)
monolog
  1. een gesprek gevoerd door één persoon, meestal op toneel

monomanie /mˌoːnoːmaːnˈi/ (n)
monomani
  2. te eenzijdige fixatie op één zaak

monopolie /mˌoːnoːpoːlˈi/ (n)
monopol
  1. het geheel beheersen van een markt door een enkele leverancier

monster /mˈɔnstər/ (n)
monster
  1. schrikwekkend wezen

monument /mˌoːnymˈɛnt/ (n)
minnesmärke
  1. een groot gedenkteken

mooi /moːj/ (adj)
vacker, skön
  1. prettig in voorkomen, aangenaam om naar te kijken, schoon

moord /moːrt/ (n)
mord
  1. het opzettelijk en met voorbedachten rade een ander van het leven beroven

moordenaar /mordənar/ (n)
mördare, mörderska
  1. iemand die een moord gepleegd heeft

moordpartij /mˌɔːrdpɑrtˈɛɪ/ (n)
massaker

mop /mˈɔp/ (n)
vits
  1. anekdote met een verrassend en komisch slot

morfeem /mɔrfˈeːm/ (n)
morfem
  1. de kleinst mogelijke morfosyntactische eenheid in een taal

morfologie /ˌmɔr.fo.lo.ˈɣi/ /ˌmɔr.fo.lo.ˈχi/ (n)
morfologi
  1. de wetenschap die het vormgeven van woorden bestudeert

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (adv)
i morgon, imorgon
  1. de eerstvolgende dag na vandaag

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (n)
morgon
  1. het eerste deel van de dag

morgengave /mˌɔrɣəŋˈaːvə/ (n)
Morgongåva
  1. een bruidsschat die binnen het Morganatische huwelijk door een man aan zijn vrouw wordt gegeven de ochtend na de huwelijksnacht

morsen /'mɔrsə(n)/ (v)
spilla
  1.

mortier /mɔrtˈir/ (n)
mörsare
  1. een kom waarin met een stamper allerlei stoffen fijn gestampt of fijngewreven worden
  2,3 korte kanontypen

mos /mˈɔs/ (n)
mossa

moskee /mɔskˈeː/ (n)
moské
  1. gebedshuis

mossel /mˈɔsəl/ (n)
mussla
  1. Mytilus edulis, een eetbaar tweekleppig schelpdier

mosterd /mˈɔstɛrt/ (n)
senap
  1. een in de keuken gebruikte kruidenpasta

mot /mɔt/ (n)
mal
  1. een vlinderachtig insect

motie /mˈoːtsi/ (n)
motion

motief /moːtˈif/ (n)
motiv
  2.3.

motivatie /mˌoːtivˈaːtsi/ (n)
drivkraft, motivation

motor /'mo.tɔr (n)
motor
  1. krachtbron

motorfiets /mˌoːtɔrfˈits/ (n)
motorcykel

motregen /mɔtrˈeːɣən/ (n)
duggregn
  1. fijne, zachte regen

mottenbal /mˈɔtənbˌɑl/ (n)
malkula

mout /mˈʌʊt/ (n)
malt
  1. de grondstof voor bier, jenever en whisky, vervaardigd door het laten kiemen van graan, waarbij het aanwezige zetmeel omgezet wordt in vergistbare suikers

mouterij /mˌʌʊtərˈɛɪ/ (n)
mälteri
  1. fabriek waar van granen mout wordt gemaakt, door het in water te weken waardoor het onkiemt, en het daarna te drogen

mouw /mˈʌʊ/ (n)
ärm
  1. dat deel van een kledingstuk dat de armen omvat

mozaïek /mˌoːzaːˈik/ (n)
mosaik

mozzarella /mˌɔzaːrˈɛlaː/ (n)
mozzarella
  1.

muesli /ˈmysli/ /ˈmyə̯zli/ (n)
müsli
  1. eten gemaakt van graanvlokken, zuivel, fruit en noten

muezzin /mˈyɛzˌɪn/ (n)
böneutropare
  1. de persoon die vanuit een minaret van de moskee oproept tot de dagelijkse gebeden

mug /mʏx/ (n)
mygga
  1. kleine, vliegende insecten van de onderorde Nematocera

muilband /mˈœylbɑnt/ (n)
munkorg
  1.

muildier /mœyldˈir/ (n)
mula
  1. een kruising van een ezelhengst en een paardenmerrie

muilezel /mˌœyləzˈɛl/ (n)
mulåsna
  1. een kruising van een paardenhengst en een ezelin

muilkorven /mˈœylkɔrvən/ (v)
sätta munkavle på
  2. beletten te spreken

muilpeer /mœylpˈɪr/ (n)
örfil
  1. klap in het gezicht

muis /mœʏ̯s/ /mœːs/ (n)
mus
  1. knaagdier
mus, datormus
  3. computermuis

muismat /ˈmœʏsmɑt/ /ˈmœːsmɑt/ (n)
musmatta
  1. een onderlegger voor een computermuis

muiterij /mˌœytərˈɛɪ/ (n)
myteri

multinational /mˈɵltinˌaːʃoːnˌɑl/ (n)
multinationellt företag

multiplex /mˈɵltɪplˌɛks/ (n)
kryssfaner
  1. composietplaat die bestaat uit meer dan 3 gelijmde laagjes hout

mummie /mɵmˈi/ (n)
mumie
  1. een door balseming en uitdroging geconserveerd lichaam van een dode

munt /mʏnt/ (n)
mynta
  1. een plant met sterk aromatische blaadjes waarvan muntthee wordt getrokken, ze worden ook als keukenkruid gebruikt

mus /mʏs/ (n)
sparv, gråsparv
  1. Passeridae, een zangvogel behorend tot de wevervogels die zelden ver van de mensen nestelt

museum /myˈzeʏm/ (n)
museum
  1. een gebouw waarin voorwerpen van culturele waarde tentoongesteld worden

musical /mˈyzikˌɑl/ (n)
musikal

musicus /mˈyzikˌɵs/ (n)
musiker
  1. iemand die muziek maakt en ten gehore brengt

muskus /'mɵskɵs/ (n)
mysk
  1. de geurstof uitgescheiden door de geurklieren van bepaalde zoogdieren

muskusos /mˈɵskyzˌɔs/ (n)
myskoxe
  1. plomp hoefdier met grote kop en brede snuit

muskusrat /mˈɵskɵsrˌɑt/ (n)
bisam
  1. Ondatra zibethicus, een soort waterrat

mutageen /mˌytaːɣˈeːn/ (n)
mutagen
  1. stof

mutagenese /mˌytaːɣənˈeːsə/ (n)
mutagenes
  1. proces waardoor de genetische informatie van een organisme verandert en er een nieuw stabiel organisme ontstaat

mutatie /mytˈaːtsi/ (n)
mutation
  1. een sprongsgewijze verandering

mutisme /mytˈɪsmə/ (n)
mutism
  1. onvermogen om te spreken

muts /mʏʦ/ (n)
mössa
  1. hoofddeksel van textiel zonder harde rand.

muur /myːr/ (n)
mur, vägg
  1. verticale vlakke constructie van steen

muziek /my'zik/ (n)
musik
  1. een akoestisch fenomeen

muziekinstrument /myˈzikˌɪnstrymɛnt/ (n)
musikinstrument
  1. instrument om muziek mee te spelen

muziekschool /myzˈiksxˌoːl/ (n)
musikskola
  1.een school waar men muziek leert maken

muzikaal /mˌyzikˈaːl/ (adj)
musik-

mycologie /ˌmikoloˈɣi/ (n)
mykologi
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het bestuderen van schimmels

mycose /miˈkozə/ (n)
svampinfektion
  1. een door een schimmel veroorzaakte ziekte

myopie /mˌioːpˈi/ (n)
närsynthet
  1. een afwijking in de brandpuntsafstand van het oog waardoor alles op grotere afstand wazig gezien wordt

myriade /mˌiriˈaːdə/ (n)
myriad
  1. een grote groep mensen, een ontelbare menigte

mysterie /miˈstɪːri/ (n)
mysterium

mythe /ˈmitə/ (n)
myt

mythologie /mi.tɔ.lɔ.ɣi/ (n)
mytologi

na /nˈaː/ (preposition)
efter
  1. in tijd volgend op
  4. later in volgorde (achter)

na-apen /ˈnaːɦaːpə(n)/ /ˈnaːʔapə(n)/ (v)
efterapa, härma
  1. doen wat iemand anders doet

naad /nˈaːt/ (n)
söm
  1.

naaf /naf/ (n)
nav
  1. centrale as of middenstuk van een wiel of rad

naaien /ˈnaːi̯ə(n)/ (v)
sy
  1. naaldwerk verrichten

naaimachine /nˌaːjmaːʃˈinə/ (n)
symaskin

naaister /nˈaːjstər/ (n)
sömmerska
  1. een vrouw die naaiwerk verricht

naakt /naːkt/ (adj)
naken
  1. zonder beharing of andere fysieke bescherming van de huid, ontkleed

naaktheid /nˈaːktɛɪt/ (n)
nakenhet
  1. het naakt zijn

naald /nald/ /naɫt/ (n)
nål, barr
  1. gereedschap voor naaien

naaldboom /naːldbˈoːm/ (n)
barrträd

naaldwaterbies /nˌaːldʋaːtərbˈis/ (n)
nålsäv

naam /nam/ (n)
namn
  1. kort stukje tekst dat een persoon, instelling of object bijna identiek kan benoemen
  2. bekendheid, reputatie

naamdag /nˈaːmdɑx/ (n)
namnsdag
  1. een dag waarop een heilige wordt herdacht

naamruimte /nˈaːmrœymtə/ (n)
namnrymd

naamval /nˈaːmvɑl/ (n)
kasus
  1. een buigingsvorm van een naamwoord, lidwoord of telwoord die de functie van dat woord in de zin aangeeft

naamwoord /namwort/ (n)
nomen
  1. een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt

naar /naːr/ (adv)
till
  1. in de richting van

naar /naːr/ (preposition)
efter
  1. in de richting van

nabij /naˈbɛi/ (adj)
nära
  1. zich in de onmiddellijke omgeving bevindend

nabijheid /nabˈɛɪhɛɪt/ (n)
närhet

nacht /nɑx/ /nɑxt/ /nɑχt/ (n)
natt
  1. de tijd tussen zonsondergang en zonsopkomst

nachtclub /nˈɑxtklɵp/ (n)
nattklubb
  1. een uitgaansgelegenheid voor volwassenen

nachtegaal /ˈnɑxtəˌɣal/ (n)
näktergal, sydnäktergal
  1. Luscinia megarhynchos, een lijsterachtige zangvogel met een rossig bruine staart

nachtmerrie /nˌɑxtmərrˈi/ (n)
mardröm
  1. een zeer angstige droom
  2. een schrikbeeld

nachtschade /nɑxtsxˈaːdə/ (n)
nattskatta
  1.

nachtvlinder /nˈɑxtvlɪndər/ (n)
mal
  1. vlinder die 's nachts actief is

nachtzwaluw /nˈɑxtzʋaːlˌyʊ/ (n)
nattskärra

nadeel /nˈaːdˌeːl/ (n)
nackdel
  1. ongunstige eigenschap

nadenken /nˈaːdɛŋkən/ (v)
reflektera

naderen /nˈaːdərən/ (v)
närma
  1. In aantocht zijn

nadoen /ˈnadun/ (v)
efterapa, härma
  1. doen wat iemand anders doet

nageboorte /nˈaːɣəbˌɔːrtə/ (n)
efterbörd
  1. de moederkoek, navelstreng en vliezen die geboren worden nadat de baby is geboren

nagel /nˈaːɣəl/ (n)
nagel
  1. aan vingers en tenen
spik, nagel
  3. spijker

nagelbank /nˈaːɣɛlbˌɑŋk/ (n)
nagelbänk
  1. een balk met gaten waarin korvijnagels worden gestoken

nagellak /nˈaːɣɛlˌɑk/ (n)
nagellack
  1. schoonheidsmiddel

nagerecht /nˈaːɣɪːrˌɛxt/ (n)
efterrätt

najaar /nˈɑjaːr/ (n)
höst
  1. herfst

nakend /nˈaːkənt/ (adj)
förestående
  1. van iets dat in de nabije toekomst gaat gebeuren

namelijk /ˈnamələk/ (abbreviation)
nämligen

namiddag /nˈaːmɪdˌɑx/ (n)
eftermiddag
  1. tijd aan het einde van de middag

nanometer /nˈaːnoːmˌeːtər/ (n)
nanometer
  1.

nanoseconde /nˈaːnoːsəkˌɔndə/ (n)
nanosekund

narcis /nɑrsˈis/ (n)
påsklilja

narcose /nɑrkˈoːsə/ (n)
narkos
  1. een kunstmatige algehele verdoving

narwal /nˈaːrʋɑl/ (n)
narval
  1. Monodon monoceros, walvisachtig zoogdier waarbij het mannetje in bezit is van een lange slagtand

naslagwerk /ˈna.slɑx.ˌwɛrk/ /ˈna.slɑx.ˌβ̞ɛrk/ /ˈna.slɑχ.ˌʋɛrk/ (n)
uppslagsverk
  1. een boek dat dient om iets in op te zoeken

nasmaak /nˈaːsmˌaːk/ (n)
eftersmak
  1. een veranderde smaak van iets dat men al heeft doorgeslikt heeft en in het begin anders smaakte

nat /nɑt/ (adj)
våt
  1. gedrenkt in een vloeistof, meestal water

natie /nˈaːtsi/ (n)
nation
  1. een groep mensen die zich door gemeenschappelijke taal, cultuur of politieke geschiedenis verbonden voelt

natiestaat /nˈaːtistˌaːt/ (n)
nationalstat

nationaal /nˌaːʃoːnˈaːl/ (adj)
nationell
  1. op een natie betrekking hebbend

nationalist /nˌaːʃoːnaːlˈɪst/ (n)
nationalist

nationaliteit /nˌaːʃoːnˌaːlitˈɛɪt/ (n)
nationalitet

natmaken /nɑtmˈaːkən/ (v)
blöta
  1.

natrium /nˈaːtriˌɵm/ (n)
natrium

naturalisme /naːtˌyraːlˈɪsmə/ (n)
naturalism
  1.2.3. stroming in de literatuur aan het eind van de 19e eeuw, die de mens beschouwt als bepaald door milieu en erfelijkheid en leer die de natuur boven alles stelt

naturisme /naːtyrˈɪsmə/ (n)
naturism

natuur /na'tyr/ (n)
natur
  überhaupt

natuurkunde /naˈtyrkʏndə/ /naˈtyːrkʏndə/ (n)
fysik
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

natuurkundige /naːtˌyrkˈɵndəɣə/ (n)
fysiker

natuurlijk /naːtˈyrlək/ (adj)
naturlig
  1. uit de natuur afkomstig

natuurlijk persoon /naːtˈyrlək pɛrsˈoːn/ (n)
fysisk person
  1. mens van vlees en bloed

natuurramp /naːtˈyrrɑmp/ (n)
naturkatastrof
  1. een ongelukkige gebeurtenis die door de natuur veroorzaakt wordt

natuurrecht /naːtˈyrrɛxt/ (n)
naturrätt
  2. in de natuurlijke orde van de dingen gefundeerd

natuurstenen muur /naːtˈyrstˌeːnən mˈyr/ (n)
byggnadssten mur
  1. een verticale vlakke constructie van natuursteen

natuurwetenschap /na'tyrʋetənsxɑp/ /na'tyrʋetənsçɑp/ (n)
naturvetenskap

natuurwetenschapper /naːtˈyrʋətˌɛnsxɑpər/ (n)
naturvetare
  1. wetenschapper die zich bezighoudt met natuurwetenschap

nauwelijks /nˈʌʊələks/ (adv)
knappt
  1. slechts in geringe mate

navel /'navəl/ (n)
navel

navelstreng /ˈnavəlstrɛŋ/ (n)
navelsträng
  snoer dat de vrucht aan de moederkoek verbindt

navigatie /naːviɣˈaːtsi/ (n)
navigation

naïef /naːˈif/ (adj)
blåögd

nectarine /nˌɛktaːrˈinə/ (n)
nektarin
  1. een perzikachtige vrucht met een gladde, onbehaarde schil

nederigheid /nˈeːdərəxhˌɛɪt/ (n)
ödmjukhet
  1. het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer

nederlaag /nˌeːdərlˈaːx/ (n)
förlust, nederlag
  1. het verlies van een strijd

nederzetting /nˈeːdərzˌɛtɪŋ/ (n)
koloni
  1. een vestiging, een bewoonde plaats

nee /neː/ (interjection)
nej
  1. ontkenning

neef /nef/ (n)
brorson, systerson
  1. mannelijke oomzegger
kusin
  2. kozijn

neen /nen/ (interjection)
nej
  nee

neerslag /nˈɪːrslɑx/ (n)
nederbörd
  1. hemelwater

neerstorten /nˈɪːrstɔrtən/ (v)
krocka
  1. het vliegvermogen verliezen en onzacht op de aarde terugvallen

nefrologie /nˌɛfroːloːɣˈi/ (n)
nefrologí

negatie /neːɣˈaːtsi/ (n)
nekande
  1. het ontkennen

negatief /nˌeːɣaːtˈif/ (adj)
negativ
  1. ontkennend, afwijzend

negen /ˈne.ɣə(n)/ /ˈne.χə(n)/ /ˈneɣə(n)/ (cardinalNumeral)
nio
  1. het getal 9

negende /ˈne.ɣən.də/ /ˈne.χən.də/ (ordinalAdjective)
nionde
  1. nummer negen in een rij

negenendertig /nˌeːɣənəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettionio
  1. het getal 39

negenennegentig /nˌeːɣənənˈeːɣəntəx/ (cardinalNumeral)
nittionio
  1. het getal 99

negenentwintig /nˌeːɣənəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugonio
  1. het getal 29

negenenveertig /nˌeːɣənənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
fyrtionio
  1. het getal 49

negenenzestig /nˌeːɣənənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sextionio
  1. het getal 69

negenhonderd /ˈne.ɣə(n).ˌhɔn.dərd/ /ˈne.ɣə(n).ˌɦɔn.dərt/ /ˈne.χə(n).ˌɦɔn.dərt/ (cardinalNumeral)
niohundra
  1. het getal 900

negentien /nˌeːɣəntˈin/ (cardinalNumeral)
nitton
  1. het getal 19

negentig /ˈne.ɣə(n).təx/ /ˈne.ɣə(n).tɪx/ /ˈne.χə(n).təχ/ (cardinalNumeral)
nittio
  1. het getal 90

negeren /neːɣˈɪːrən/ (v)
ignorera
  1. doen alsof iemand of iets niet bestaat

negorij /nˌeːɣoːrˈɛɪ/ (n)
håla
  1. een afgelegen gehucht

nek /nɛk/ (n)
nacke
  1. achterste gedeelte van de hals

nemen /ˈne.mə(n)/ (v)
ta, fatta, gripa, hålla
  1. iets vastpakken met de handen

neoclassicisme /nˌeːɔklˌɑsisˈɪsmə/ (n)
nyklassicism
  1. kunststroming

neodymium /nˈeːoːdˌimiˌɵm/ (n)
neodym

neolithicum /nejoˈlitikʏm/ (n)
bondestenålder

neologisme /ˌne.jo.lo.ˈχɪs.mə/ /ˌne.jo.loː.ˈɣɪz.mə/ (n)
neologism, nybildning
  1. een woord dat nieuw is of nieuw gevormd is

neon /neːˈɔn/ (n)
neon
  1. een chemisch element en een kleurloos edelgas

nepotisme /nepo'tɨzmə/ (n)
nepotism
  1.

neptunium /nˈɛptynˌiɵm/ (n)
neptunium
  1. Chemisch element

nerd /nˈɛrt/ (n)
nörd
  1. iemand die sociaal en seksueel weinig in trek is en een grote voorliefde voor intellectuele zaken aan de dag legt

nerf /nˈɛrf/ (n)
bladnerv

nergens /nˈɛrɣəns/ (adv)
ingenstans

nest /nɛst/ (n)
näste, rede, bo
  1. de verblijfplaats van een dier

net /nˈɛt/ (n)
nät
  1. een geheel van fijne draden

netel /nˈeːtəl/ (n)
nässla
  1. plant

netjes /ˈnɛcəs/ (adv)
ordentlig
  1. op een nette manier

netmaag /nɛtmˈaːx/ (n)
nätmage
  1. tweede maag van herkauwers

netto /nˈɛtoː/ (adv)
netto

nettoloon /'nɛtolon/ (n)
nettolön
  1.

netvlies /nɛtvlˈis/ (n)
näthinna
  1. een vlies aan de binnenkant van het oog waarop een beeld wordt gevormd

netwerk /nˈɛtʋɛrk/ (n)
nät

neuken /nøkə(n)/ (v)
knulla
  1. geslachtsgemeenschap hebben

neuraal /nøːrˈaːl/ (adj)
nerv-
  1. met betrekking tot de zenuwen

neurochemie /nˌøːrɔxəmˈi/ (n)
neurokemi
  1. de chemische processen in zenuwstelsels

neurogenese /nˌøːroːɣənˈeːsə/ (n)
neurogenes
  1. het ontstaan van nieuwe zenuwcellen in levende organismen, dat zowel voor als na de geboorte plaatsvindt

neurohypofyse /ˈnøːroˌhipoˌfizə/ /ˈnʏːroˌhipoˌfizə/ (n)
neurohypofys
  1. het neurale deel van de hypofyse, vanwaar bepaalde hormonen geproduceerd in de hypothalamus afgegeven worden

neurologie /nˌøːroːloːɣˈi/ (n)
neurologi
  1. een discipline binnen de biologie en geneeskunde die zich bezighoudt met alles wat aandoeningen van het centrale zenuwstelsel betreft

neuron /nøːrˈɔn/ (n)
nervcell
  een zeer belangrijke cel in het zenuwstelsel

neurotisch /nøːrˈoːtis/ (adj)
neurotisk
  1. met betrekking tot een ziekelijke houding

neus /nøːs/ (n)
näsa, nos
  1. een orgaan dat gebruikt wordt bij de ademhaling en om te ruiken

neusholte /nˈøːshɔltə/ (n)
näshåla
  1. het eerste stuk van het luchtwegstelsel waar de ingeademde lucht doorheen gaat

neushoorn /nˈøːshɔːrn/ (n)
noshörning
  1. een groot en zwaar zoogdier uit de familie van de Rhinocerotidae dat in Afrika en Azië leeft en gekenmerkt wordt door de hoorn op zijn kop

neusklank /ˈnøsklɑŋk/ (n)
nasalljud
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een gedeeltelijke obstructie ergens in het spraakkanaal

neutraal /nøˈtral/ (adj)
neutral
  1. geen partij kiezend in een conflict

neutraliteit /nˌøːtraːlitˈɛɪt/ (n)
neutralitet
  1. een onpartijdige houding aanhouden ten opzichte van twee partijen met een geschil

neutron /nøːtrˈɔn/ (n)
neutron

neutronenbom /nˈøːtroːnˌɛnbɔm/ (n)
neutronbomb
  1.

nevel /nˈeːvəl/ (n)
nebulosa
  2. wolken in de nabijheid van de grond, ontstaan door plaatselijke oorzaken zoals door afkoeling of door menging van koude met warme vochtige lucht

nevelpanter /nˌeːvɛlpˈɑntər/ (n)
trädleopard
  1. Neofelis nebulosa, een katachtige die zich schuil houdt in de bossen van Zuidoost-Azië

nevelwoud /nˈeːvɛlʋˌʌʊt/ (n)
molnskog

niacine /nˌiaːsˈinə/ (n)
niacin
  1. één van de voor de mens noodzakelijke vitaminen, een wateroplosbaar microvoedingsmiddel dat van belang is voor de menselijke gezondheid

nicht /nɪxt/ (n)
brorsdotter, systerdotter
  1. een dochter van iemands broer of zus
kusin
  3. een dochter van iemands oom of tante
fjolla, bög
  4. een mannelijke homoseksueel

nickelharpa /nˌɪkɛlhˈɑrpaː/ (n)
nyckelharpa
  1. Zweeds volksinstrument

nicotine /nˌikoːtˈinə/ (n)
nikotin

niemand /nimɑnt/ (indefinitePronoun)
ingen
  1. geen enkel persoon

niemendal /nimən'dɑl/ (indefinitePronoun)
ingen

nier /nˈir/ (n)
njure
  1. een van beide organen in de onderrug die het bloed zuiveren van afvalstoffen en deze uitscheiden in de urine.

niersteen /nirstˈeːn/ (n)
njursten
  1. een samengroeisel in het nierbekken dat meestal uit urinezuur en urinezure zouten bestaat

niet /nˈit/ (adv)
ej, inte, icke
  1. ontkenning, tegenovergestelde van 'wel'

nietje /nˈitʲə/ (n)
häftklammer
  1. verkleinwoord van niet

niets /nits/ (indefinitePronoun)
ingenting, inget
  1. geen enkel ding, geen enkele zaak

nietsnut /nˈitsnɵt/ (n)
odugling
  1. iemand die voor niets deugt

nietsvermoedend /nˈitsfərmˌudənt/ (adj)
aningslös
  1. zonder argwaan, argeloos

niettegenstaande /nˈitəɣˌɛnstaːndə/ (postposition)
trots

niettemin /nˈitəmˌɪn/ (adv)
ändå

nieuw /niβ̞/ /nyʊ̯/ (adj)
ny
  1. recentelijk gemaakt
  woorden die in een of meer van de bovenstaande categoriën horen, maar waarvan niet bekend is in welke (voel u vrij deze woorden in de juiste categorie in te voegen)
  4. onderscheidt nieuwere namen van oudere
  3. huidige
  5. in originele staat
  7. recentelijk aangekomen of opgedoken
  6. vreemd, onbekend
ny, nyupptäckt
  2. recentelijk ontdekt

nieuwe maan /nˈiwə mˈaːn/ (phraseologicalUnit)
nymåne
  1. nieuwe maan

nieuwigheid /nˈiwəxhˌɛɪt/ (n)
nyhet
  1. iets dat nieuw is

nieuws /niu̯s/ (n)
nyhet
  1. actuele ontwikkelingen
  2. een uitzending in de media waarin berichten over actuele ontwikkelingen worden verspreid aan het publiek

nieuwsbrief /nˈiwsbrˌif/ (n)
nyhetsbrev
  1.een regelmatige publicatie

nieuwsgierig /ˈniu̯sˌɣirəx/ (adj)
nyfiken
  1. verlangend om iets te weten of waar te nemen

niezen /nˈizən/ (v)
nysa
  1. een plotselinge, krachtige uitademing om de neus te reinigen van prikkelende stoffen

nihilisme /nˌihilˈɪsmə/ (n)
nihilism
  1.

nijlpaard /ˈnɛilpart/ (n)
flodhäst
  1. Hippopotamus amphibius, een groot en zwaar in Afrika levend zoogdier met een enorme muil dat meestal in het water verblijft

nikab /nˈikɑp/ (n)
niqab

nikkel /nˈɪkəl/ (n)
nickel
  1. Chemisch element

nimf /nˈɪmf/ (n)
nymf
  1. wezen dat rivieren, bossen enz. bewoonde...
  2. insect in de tweede toestand van gedaanteverwisseling

niobium /niˈjobijʏm/ (n)
niob
  1. Chemisch element

nirwana /nɪrʋˈaːnaː/ (n)
nirvana
  1. de hoogste staat die door de mens bereikt kan worden, en waardoor heiligheid behaald wordt; toestand van volkomen rust

nis /nɪs/ (n)
nisch
  1. een inham in een muur

nitraat /nɪtrˈaːt/ (n)
nitrat
  1. een zout van salpeterzuur dat het ion NO₃- bevat
  2, een ester van salpeterzuur

nitride /nˈɪtridə/ (n)
nitrid
  1. een verbinding van stikstof waarin dit element in de oxidatietoestand -3 optreedt

niveau /nivˈoː/ (n)
nivå
  1. de rang in een hiërarchie, stadium van ontwikkeling, enzovoort

nobelium /nˈoːbəlˌiɵm/ (n)
nobelium
  1. scheikundig element

noch /nˈɔx/ (conjunction)
varken

nochtans /nˈɔxtɑns/ (conjunction)
icke desto mindre
  1. luidt een zin in die een onverwachte tegenstelling uitdrukt

nodig /'no.dəx/ (adj)
nödvändig
  1. waar behoefte aan is

noemen /ˈnumə(n)/ (v)
nämna
  1. met een naam aanduiden
  2. vermelden door het uitspreken van de naam

noemer /ˈnumər/ (n)
nämnare
  1. het getal onder de streep van een breuk

nogal /nɔ.'ɣɑl/ (adv)
ganska
  1. tamelijk, in aanzienlijke mate

nok /nˈɔk/ (n)
kam
  1. uitstulpingen aan as

nokkenas /nˈɔkənˌɑs/ (n)
kamaxel
  1. as met nokken

nomade /noːmˈaːdə/ (n)
nomad

nominatief /nˌoːminaːtˈif/ (n)
nominativ
  1. een eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen

non /nɔn/ (n)
nunna
  inwoonster van een vrouwenklooster

non-binair /nˈɔnbinˈɛr/ (adj)
icke-binär

nonkel /ˈnɔŋkəɫ/ (n)
morbror, onkel, farbror
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

nonnetje /ˈnɔnəcə/ (n)
salskrake
  2. Mergellus albellus

nonsens /nˈɔnsəns/ (n)
nonsens

nonvlinder /nˈɔnvlɪndər/ (n)
tofsspinnare
  1.

noodgeval /nˈoːdɣəvˌɑl/ (n)
nödfall

noodlottig /noːdlˈɔtəx/ (adj)
ödesdiger

noodtoestand /nˈoːtustˌɑnt/ (n)
undantagstillstånd

noodweer /ˈnotwer/ (n)
oväder
  1. zeer slecht weer

noodzaak /ˈnotzak/ (n)
nödvändighet
  1. iets moeten hebben voor vaak praktische of medische redenen

nooit /ˈnoːit/ (adv)
aldrig
  1. op geen enkel moment

noorden /nˈoːrdən/ (n)
norr, nord
  1. windrichting

noorderlicht /noːrdɛrlˈɪxt/ (n)
norrsken
  1.

noordkromp /ˈnoːrtkrɔmp/ (n)
islandsmussla
  1. tweekleppig schelpdier

noordpool /noːrdpˈoːl/ (n)
nordpol
  1,2,3. noordpool

noordse combinatie /nˈoːrdsə kˌɔmbinˈaːtsi/ (pn)
nordisk kombination
  1. een vorm van skisport waarbij de twee onderdelen van het Noords skiën, schansspringen en langlaufen, gecombineerd worden

noot /not/ (n)
nöt
  1. (plantkunde) een harde boomvrucht

nootmuskaat /nˌoːtmɵskˈaːt/ (n)
muskot
  1. een specerij afkomstig van de nootmuskaatboom Myristica fragrans

normaal /nɔrˈmaɫ/ (adj)
normal
  2. als norm dienend

normaliteit /nˌɔrmaːlitˈɛɪt/ (n)
normalitet

notaris /noːtˈaːrɪs/ (n)
notarie
  1. jurist die bevoegd is om authentieke documenten op te maken

notenboom /nˌoːtənbˈoːm/ (n)
valnötsträd
  1. een boomsoort uit het geslacht Juglans

notenkraker /nˈoːtəŋkrˌaːkər/ (n)
nötknäckare

notenschrift /nˈoːtənsxrˌɪft/ (n)
musiknotation
  1. muzieknotatiesysteem

notulen /noːtˈylən/ (n)
mötesprotokoll
  1. een verslag van een bijeenkomst

november /noˈvɛmbər/ (n)
november
  1. de elfde maand van het jaar

nu /nˈy/ (adv)
nu
  1. op het huidige tijdstip

nuchter /nɵxtər/ (adj)
nykter
  1. niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol

nudisme /nydˈɪsmə/ (n)
nudism
  1.

nul /nɵl/ (cardinalNumeral)
noll, nolla
  1. getal

numeriek /nˌymɪːrˈik/ (adj)
numerisk
  1.

numismatiek /nˌymɪsmaːtˈik/ (n)
numismatik
  1. de munt- en penningkunde

nummer /ˈnʏmər/ (abbreviation)
nummer
  1. een aanduiding met een getal

nut /nʏt/ (n)
gagn
  1. baat, voordeel

nuttig /nˈɵtəx/ (adj)
nyttigt, nyttig

nycturie /nˌɪktyrˈi/ (n)
nykturi
  1. een verhoogde urinelozing in de nacht

o /ˈoː/ (n)
o
  1. de vijftiende letter van het alfabet

oase /o'azə/ (n)
oas
  1. plek in een woestijn waar water voorhanden is en vegetatie groeit.

ober /ˈoːbər/ (n)
kypare
  1. een bediende in een restaurant of café

obesitas /ˈoːbəzˌitɑs/ (n)
fetma
  1. vetzucht

object /ˈɔpjɛkt/ (n)
objekt
  1. voorwerp
  2. grammaticaal voorwerp
  3. filosofische entiteit en 4. informaticacomponent

objectief /ɔpjɛkˈtif/ (adj)
objektiv
  2. onpartijdig, volgens de feiten, neutraal

objectief /ɔpjɛkˈtif/ (n)
objektiv
  1. lens

obsceen /ɔbsˈeːn/ (adj)
oanständig

ocarina /ˌoːkaːrˈinaː/ (n)
okarina
  1. (muziekinstrument) een fluit die veelal gemaakt wordt van gebakken klei

occlusief /ˌɔklyˈsif/ (n)
klusil
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

occultisme /ˌɔkkɵltˈɪsmə/ (n)
ockultism
  1.

oceaan /ˌoːseːjˈaːn/ (n)
ocean
  1. een zeer grote zee tussen verschillende werelddelen

ocelot /osə'lɔt/ (n)
ozelot
  1. Leopardus pardalis, een kleine katachtige, behorende tot de groep van de pardelkatten

ochtend /ˈɔxtənt/ (n)
morgon
  1. eerste deel van de dag, tussen ca. 6.00 en 12.00 uur

ochtendblad /ˈɔxtəntblɑt/ (n)
morgontidning
  1. een krant die 's morgens vroeg wordt bezorgd

ochtendkrant /ˈɔxtəntkrɑnt/ (n)
morgontidning
  1. een blad dat 's morgens vroeg wordt bezorgd

octaaf /ɔktˈaːf/ (n)
oktav
  1,2,3. toontrap, interval en toonhoogtereeks

octaan /ɔktˈaːn/ (n)
oktan
  1. C₈H18

octaëder /ɔkta'ʔedər/ (n)
oktaeder
  1. een regelmatig achtvlak, een ruimtelijke figuur begrensd door acht gelijkzijdige driehoeken

octopus /ˈɔktoˌpʏs/ (n)
bläckfisk
  1. een achtarmige inktvis

ode /ˈoːdə/ (n)
ode

oecumenisch /ˌø.kyˈme.nis/ (adj)
ekumenisk
  1. tussen kerken, van meerdere kerkgenootschappen

oedeem /udˈeːm/ (n)
ödem
  1. (medisch) waterzucht

oefenen /ˈufənən/ (v)
träna
  1. proberen zonder fouten uit te voeren

oefening /ˈufənˌɪŋ/ (n)
övning
  1. test om de kennis te peilen

oenologie /ˌenoloˈɣi/ (n)
vinberedningskonst
  1. de wetenschap van de wijnbereiding

oerbos /ˈurbɔs/ (n)
urskog
  een bos dat van oudsher bestaat

oeros /ˈurɔs/ (n)
uroxe

oesjanka /uˈsʲɑŋka/ (n)
usjanka
  1. muts

oesofagitis /ˈuzoːfˌaːɣitˌɪs/ (n)
esofagit
  1. ontsteking van de slokdarm

oester /ustər/ (n)
ostron
  1. een weekdier met één platte en één bolle schelp

oestrogeen /ˌustroːɣˈeːn/ (n)
östrogen
  1. een vrouwelijk hormoon

oever /ˈuvər/ (n)
bank
  1. rand van het water

of /ˈɔf/ (conjunction)
eller
  1. keuze
huruvida, om
  2. twijfel

offensief /ˌɔfənsˈif/ (n)
offensiv
  1.

offeren /ˈɔfərən/ (v)
offra
  1. wijden aan

offerte /ɔ'fɛrtə/ (n)
offert
  1. een aanbieding van goederen of diensten tegen een vaste prijs

officier /ˌɔfisˈir/ (n)
officer
  1. iemand die een rang in het leger bekleedt die hem of haar het bevel over een zeker aantal ondergeschikten geeft

oftalmisch /ɔfˈtɑɫmis/ (adj)
oftalmisk
  1. met betrekking tot het oog en/of de ziekten ervan.

oftalmologie /ˌɔftɑlmˌoːloːɣˈi/ (n)
oftalmologi
  1. de tak van de medische wetenschap die zich met het oog en het zicht bezig houdt

ogenblik /ˈoːɣənblˌɪk/ (n)
ögonblick
  1. Een bepaald tijdstip

ohm /ˈɔhm/ (n)
ohm
  1. ohm

okapi /ˈoːkaːpˌi/ (n)
okapi
  1. groot zoogdier dat nauw verwant is aan de giraffe

oker /ˈoːkər/ (n)
ockra
  1. een mineraal dat als gele of oranje kleurstof gebruikt wordt

okra /ˈɔkraː/ (n)
okra

oksel /ˈɔksəl/ (n)
armhåla

oktober /ɔktˈoːbər/ (n)
oktober
  1. de tiende maand van het jaar

oké /oːkˈeː/ (interjection)
okej
  1. goed, in orde

olie /oːlˈi/ (n)
olja
  1. vettige vloeistof

olieraffinage /ˌoːlirˌɑfinˈaːʒə/ (n)
oljeraffinaderi
  raffinage van aardolie

olieschalie /ˌoːlisxaːlˈi/ (n)
oljeskiffer
  1. een sedimentair fijnkorrelig gesteente dat organische en chemische stoffen bevat en waar synthetisch olie en gas uit gewonnen kan worden

olifant /ˈoliˌfɑnt/ (n)
elefant
  1. een groot dikhuidig en veelhoevig zoogdier met een lange slurf

oligarchie /ˌoːliɣɑrxˈi/ (n)
oligarki

oligomeer /ˌoːliɣoːmˈɪr/ (n)
oligomer
  1. stof met beperkt aantal gelijke delen

olijf /oˈlɛɪf/ /oˈlɛːf/ (n)
oliv
  1. een vrucht van de olijfboom

olijfboom /o'lɛifbom/ (n)
olivträd
  1. een boom waaraan olijven groeien

olijfkleurig /oˈlɛɪ̯fkløːrɪx/ /oˈlɛɪ̯fklʏːrəχ/ /oˈlɛːfkløːrəx/ (adj)
oliv, olivgrönt
  1. de kleur van olijven hebbend

olijfolie /ˌoːlɛɪfoːlˈi/ (n)
olivolja
  1. fijne spijsolie verkregen door persing uit olijven

olympisch /oːlˈɪmpis/ (adj)
olympisk
  1. verband houdend met de Olympische Spelen

oma /ˈoma/ (n)
farmor, mormor
  1. de moeder van een ouder

ombudsman /ˈɔmbʏdsˌmɑn/ /ˈɔmbʏtsˌmɑn/ (n)
ombudsman, justitieombudsman
  1. een ambtenaar die de taak heeft om als onpartijdige instantie klachten van individuele burgers tegen de overheid, instellingen en bedrijven te onderzoeken

omdat /ɔm.'dɑt/ (conjunction)
därför
  1. geeft onderschikkend een reden aan

omdraaien /ɔmdrajə(n)/ (v)
vända
  1. twee zijden van iets van plaats doen verwisselen

omelet /ˌoːməlˈɛt/ (n)
omelett
  1. een gerecht dat bereid wordt door geklutste eieren te bakken

omheinen /ˈɔmhɛɪnən/ (v)
innesluta
  1. aan alle kanten omsluiten

omhelzen /ˈɔmhɛlzən/ (v)
omfamna
  1. de armen om iemand slaan

omhoog /ɔmhˈoːx/ (adv)
upp
  1. omhoog

omkopen /ˈɔmkopə(n)/ (v)
muta, besticka
  1. (iemand ~) met behulp van geschenken, geld e.d. overhalen om van zijn plicht, partij, overtuiging te verzakent

ommekeer /ˌɔməkˈɪr/ (n)
omslag
  1. iets dat totaal anders is geworden

omnivoor /ˌɔmnivˈoːr/ (n)
allätare
  1. alleseter, zowel plantaardig als dierlijk voedsel

omstandigheid /ɔmstˈɑndəxhˌɛɪt/ (n)
omständighet
  hoe de zaken er voorliggen

omtrek /ˈɔmtrɛk/ (n)
omkrets
  1. de lengte van een gesloten kromme

omverwerpen /ˈɔmvərʋˌɛrpən/ (v)
störta
  2. een einde maken aan een bewind

omweg /ˈɔmʋɛx/ (n)
omväg
  1. de weg die langer is dan de gewone of kortste verbinding tussen twee plaatsen

omwenteling /ˈɔmʋəntˌeːlɪŋ/ (n)
rotation
  1. politieke revolutie
  2. algemene grootscheepse verandering
  3. volledige draaiing

on- /ˈɔn/ (prefix)
o-
  1. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord drukt dit voorvoegsel het tegendeel uit.

onafhankelijk /ɔnˈɑfhˌɑŋkələk/ (adj)
oberoende
  1. geen verbinding hebbend met

onafwendbaar /ɔnˈɑfʋˌɛndbaːr/ (adj)
ofrånkomlig, oundviklig
  1. niet mogelijk om te kunnen veranderen of vermijden

onbegrijpelijk /ɔnbəɣrˈɛɪpələk/ (adj)
obegriplig
  1. niet of zeer moeilijk te begrijpen, rationeel niet te volgen, onlogisch

onbeleefd /ɔnbəlˈeːft/ (adj)
oartig
  1. slecht gemanierd

onbepaalde wijs /ɔnbəpˈaːldə ʋɛɪs/ (n)
infinitiv
  1. de onverbogen werkwoordsvorm die naar persoon en getal onvervoegd is

onbeschrijflijk /ɔnbəsxrˈɛɪflək/ (adj)
obeskrivligt

onbetrouwbaar /ɔnbətrˈʌʊbaːr/ (adj)
opålitlig
  1. niet te vertrouwen

oncoloog /ɔnkˈoːloːx/ (n)
onkolog
  1. een medisch specialist die zich bezighoudt met de gezwelgroei, in het bijzonder met kanker

ondanks /ɔndˈɑŋks/ (preposition)
trots
  1. ook al is het zo dat

onder /ˈɔn.dər/ (preposition)
under
  1. niet gesorteerd

onderaannemer /ˈɔndərˌaːnnˌeːmər/ (n)
underleverantör
  1. de natuurlijke of rechtspersoon, wie werk doet voor de hoofdaannemer tegen een vooraf vastgestelde prijs

onderarm /ˌɔndərˈɑrṃ/ (n)
underarm
  1.

onderbewustzijn /ˈɔndərbəʋɵstzˌɛɪn/ (n)
undermedvetenhet
  1. het geheel van processen dat zich in iemands geest afspeelt en waar deze zich niet van bewust is

onderbreken /ɔndərˈbrekə(n)/ (v)
avbryta
  1. actie ondernemen om een in gang zijnd proces tot staan te brengen

onderbreking /ɔn.dər.ˈbre.kɪŋ/ /ɔn.dər.ˈbreː.kɪŋ(g)/ (n)
avbrott
  1. een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis
  2. een kort ophouden van bezigheden als pauze

onderbroek /ˈɔndərbrˌuk/ (n)
kalsong
  1. kledingstuk dat onder de gewone broek wordt gedragen

onderdanig /ˌɔndərˈdanəx/ (adj)
lydig
  1. gehoorzaam aan een leider

onderdrukken /ˈɔndərdrˌɵkən/ (v)
förtrycka
  1. een wens, verlangen, uiting of ontwikkeling eventueel met geweld tegengaan

ondergaan /ɔndərˈɣan/ /ˈɔndərɣan/ (v)
genomgå
  1. onderhevig gemaakt worden

ondergoed /ˈɔn.dər.ˌɣud/ /ˈɔn.dər.ˌɣut/ /ˈɔn.dər.ˌχut/ (n)
underkläder
  1. kleding die direct op het lichaam gedragen wordt, doorgaans nog onder andere kleding

ondergronds /ˈɔndərɣrˌɔnts/ (adj)
underjordisk

onderhandelaar /ˈɔndərhˌɑndəlˌaːr/ (n)
förhandlare

onderhandelen /ˈɔndərhˌɑndələn/ (v)
förhandla
  1. overleggen om tot een afspraak te komen

onderhandeling /ɔndər'ɦɑndəlɪŋ/ (n)
förhandling
  1. een proces van overleg waarbij partijen trachten tot een voor beiden aanvaardbare afspraak te komen

onderhoud /ˈɔndərhˌʌʊt/ (n)
underhåll
  1. handelingen verricht om iets in goede staat te houden.

onderkaak /ˈɔndərkˌaːk/ (n)
underkäke
  1. de onderste kaak

onderkennen /ˈɔndərkˌɛnən/ (v)
erkänna
  1. bewust worden van iets

onderkoning /ˈɔndərkˌoːnɪŋ/ (n)
vicekonung
  1. gouverneur van een land of een provincie die als vervanger van de monarch optreedt

onderlip /ˈɔndərlˌɪp/ (n)
underläpp

ondernemen /ˈɔndərnˌeːmən/ (v)
företa
  1. een bedrijf of actie in werking stellen

ondernemer /ˈɔndərnˌeːmər/ (n)
entreprenör
  1.

onderneming /ˈɔndərnˌeːmɪŋ/ (n)
företag
  1. een organisatie

ondernemingsplan /ˈɔndərnˌeːmɪŋsplˌɑn/ (n)
affärsplan

onderschatten /ɔndərˈsxɑtə(n)/ (v)
underskatta, undervärdera
  1. iets kleiner of van kleiner belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

onderscheiden /ˈɔndərsxˌɛɪdən/ (v)
skilja
  1. een verschil in aanmerking nemen

onderstel /ˈɔndərstˌɛl/ (n)
chassis

ondertekenaar /ˈɔndərtˌeːkənˌaːr/ (n)
undertecknare

ondertekenen /ˈɔndərtˌeːkənən/ (v)
underteckna

ondertitelen /ˌɔndərˈtitələ(n)/ (v)
texta
  1. ondertiteling aanbrengen

ondertiteling /ˌɔndərˈtitəlɪŋ/ (n)
textning
  1. een geschreven vertaling die bij een film(pje) in beeld wordt gebracht

ondervragen /ɔndərˈvraxə(n)/ (v)
förhöra
  1. iemand aan een intensieve reeks vragen onderwerpen

onderweg /ˌɔndərˈwɛx/ /ˌɔndərˈʋɛχ/ /ˌɔndərˈβ̞ɛx/ (adv)
på väg
  1. bezig zijn zich van plek A naar plek B te verplaatsen

onderwereld /ˈɔndərʋˌɪːrəlt/ (n)
undre värld
  1. de kringen van de criminaliteit
underjord
  2. het schimmenrijk van de doden

onderwerp /ˈɔndərʋˌɛrp/ (n)
ämne
  1. waar iets over gaat, een thema
subjekt
  2. zinsdeel waarnaar de persoonsvorm zich richt en dat bijv. de handelende persoon of zaak beschrijft

onderwijs /ˈɔndərʋˌɛɪs/ (n)
utbildning
  1. de voorziening van opleidingen

onderwijzer /ˈɔndərʋˌɛɪzər/ (n)
lärare
  1. iemand die lesgeeft

onderwijzeres /ˈɔndərʋˌɛɪzərˌɛs/ (n)
lärarinna
  1. een oude benaming voor een vrouwelijke leraar op een lagere school of basisschool

onderzeeboot /ˈɔndərzˌeːbˌoːt/ (n)
ubåt

onderzeeër /ˈɔndərzˌeːˌɛr/ (n)
ubåt
  1. een vaartuig dat onder het wateroppervlak kan varen

onderzoeken /ˌɔndərˈzukə(n)/ (v)
utreda, efterforska

onderzoeker /ˈɔndərzˌukər/ (n)
forskare
  1. iemand die een onderzoek uitvoert

ondiep /ɔndˈip/ (adj)
grund
  1. niet diep

ondubbelzinnig /ɔndˌɵbɛlzˈɪnəx/ (adj)
entydig
  1. niet mis de verstaan

oneindig /ɔnˈɛɪndəx/ (adj)
oändlig
  1. zonder einde

onenigheid /ɔnˈeːnəxhˌɛɪt/ (n)
missämja

onervaren /ɔnɛrvˈaːrən/ (adj)
oerfaren
  1. ter zake nieuw

ongeacht /ˌɔnɣəˈɑxt/ (preposition)
oavsett
  1. los van

ongedierte /ˈɔnɣədˌirtə/ (n)
ohyra
  1. ongewenste dieren, die de mens op een of andere manier last bezorgen

ongeduld /ˌɔnɣədˈɵlt/ (n)
otålighet

ongehoorzaam /ɔnɣə'hoːrzam/ /ɔnɣə'ɦoːrzam/ /ɔnχə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
olydig
  1. niet bereid gehoor te geven aan gestelde regels

ongehuwd /ˌɔnɣəhˈyʊt/ (adj)
ogift
  1. niet getrouwd

ongelofelijk /ˌɔnɣəlˈoːfələk/ (adj)
otrolig
  2. bijzonder, uitzonderlijk

ongeluk /ˈɔnɣəˌlɵk/ /ˈɔnɣəˌlʏk/ (n)
olycka
  1. een onvoorziene gebeurtenis met negatieve en soms zelfs fatale gevolgen

ongepast /ˌɔnɣəpˈɑst/ (adj)
olämplig
  1. niet gepast, niet geschikt

ongesteldheid /ˌɔnɣəstˈɛldhɛɪt/ (n)
sjukdomskänsla
  2. lichte ziekte

ongeval /ɔnɣəvɑl/ (n)
olycka
  1. een ongeluk

ongeveer /ˌɔnɣəvˈɪːr/ (abbreviation)
ungefär, cirka
  bij benadering

onhandig /ɔnhˈɑndəx/ (adj)
osmidig
  1. niet goed met de handen om kunnen gaan

onhoorbaar /ɔnhˈoːrbaːr/ (adj)
ohörbar
  1. niet met de oren waarneembaar

onkel /ˈɔŋkəɫ/ (n)
farbror, morbror, onkel
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

onkruid /ɔnkrˈœyt/ (n)
ogräs
  1. planten die voorkomen op plekken waar ze niet gewenst zijn

onlangs /ɔnlaŋs/ (adv)
nyligen
  1. recentelijk, niet lang geleden

onleesbaar /ɔnlˈeːsbaːr/ (adj)
oläsbar

onmiskenbaar /ɔnmɪskˈɛnbaːr/ (adj)
omisskännlig
  1. waarover geen twijfel kan bestaan

onmogelijk /ɔnmˈoːɣələk/ (adj)
omöjlig
  1. niet te verwezenlijken

onomatopee /ˌonomatoˈpe/ (n)
onomatopoetikon
  1. door klanknabootsing gevormd woord

ononderbroken /ɔnˈɔndərbrˌoːkən/ (adj)
oavbrutet
  1.

onontbeerlijk /ɔnɔntbˈeːrlək/ (adj)
oumbärlig
  1.

onovergankelijk werkwoord /ɔnˌoːvərɣˈɑŋkələk ʋˈɛrkʋˌɔːrt/ (n)
intransitivt verb
  1. een werkwoord dat niet vergezeld kan worden door een lijdend voorwerp of een meewerkend voorwerp in een zin

onpartijdig /ɔnpɑrtˈɛɪdəx/ (adj)
opartisk
  niet partijdig , niet bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

onrecht /ɔnrˈɛxt/ (n)
orättvisa

onrein /ɔnrˈɛɪn/ (adj)
oren
  vuil

onrust /ɔnrˈɵst/ (n)
oro
  1. het verstoord zijn van de maatschappelijke of sociale orde, rust

onrustzaaier /ɔnrˈɵstzaːjər/ (n)
orosstiftare
  1. iemand die opschudding teweegbrengt met schrikbarende verhalen die vaak overdreven of gewoonweg onwaar zijn

ons /ˈɔns/ (personalPronoun)
oss
  1. 1e persoon meervoud als (direct of indirect) object of na een voorzetsel

ons /ˈɔns/ (possessivePronoun)
vår
  1. van de 1e persoon meervoud

onschuldig /ɔnˈsxʏɫdəx/ (adj)
oskyldig
  1. niet schuldig

onsterfelijk /ɔnstˈɛrfələk/ (adj)
odödlig

onsterfelijkheid /ɔnstˈɛrfələkhˌɛɪt/ (n)
odödlighet
  1. de eigenschap niet te zullen sterven

onstuimig /ɔnstˈœyməx/ (adj)
uppbrusande
  1. moeilijk in toom te houden

ontaarden /ɔntˈaːrdən/ (v)
degenerera
  1. overgaan in iets verkeerds

ontbijt /ɔntbˈɛɪt/ (n)
frukost
  1. eerste maaltijd van de dag

ontbijten /ɔntbˈɛɪtən/ (v)
äta frukost
  1. de eerste maaltijd van de dag nuttigen

ontbinden /ɔntˈbɪndə(n)/ (v)
upplösa
  1. een organisatie opheffen

ontbossing /ɔntbˈɔsɪŋ/ (n)
avskogning

ontbreken /ɔntbrˈeːkən/ (v)
saknas
  1. niet aanwezig zijn terwijl dit wel zou moeten of verwacht wordt

ontcijferen /ɔntˈsɛɪ̯fərə(n)/ /ɔntˈsɛːfərə(n)/ (v)
dechiffrera
  1. qua betekenis duiden

ontdekken /ɔntdˈɛkən/ (v)
upptäcka
  1. ergens achter komen

ontdekking /ɔntdˈɛkɪŋ/ (n)
upptäckt
  1. het vinden van iets nieuws

ontdekkingsreis /ɔntdˈɛkɪŋsrˌɛɪs/ (n)
upptäcktsresa

ontdooien /ɔntdˈoːjən/ (v)
smälta
  1. ophouden bevroren te zijn

onteigening /ɔntˈɛɪɣənˌɪŋ/ (n)
expropriation

ontevreden /ɔntəˈvredə(n)/ (adj)
missnöjd
  1. behoefte voelend om aanmerkingen te maken

ontevredenheid /ɔntəˈvredənɦɛɪt/ (n)
missnöje
  1. het gevoel niet genoeg te hebben en onvoldaan te zijn

ontgoochelen /ɔntɣˈoːxələn/ (v)
avförtrolla
  1. van een illusie beroven

onthoofden /ɔnthˈoːvdən/ (v)
halshugga
  1. iemand doden door het hoofd van de romp te scheiden

onthouden /ɔnthˈʌʊdən/ (v)
komma ihåg
  1. in het geheugen bewaren

onthouding /ɔnt'ɦɑʊdɪŋ/ (n)
avhållsamhet
  1. het bewust niet een gewoonte of behoefte volgen

onthullen /ɔntˈɦɵlə(n)/ /ɔntˈɦʏlə(n)/ (v)
avtäcka
  1. van het hulsel ontdoen
avslöja, röja
  2. openbaren van onbekende feiten

ontkalken /ɔnt.ˈkɑl.kə(n)/ /ɔnt.ˈkɑɫ.kə(n)/ (v)
avkalka
  1. kalk van een metalen oppervlak verwijderen

ontkalking /ɔnt.ˈkɑl.kɪŋ/ /ɔnt.ˈkɑɫ.kɪŋ/ (n)
avkalkning
  1. het verwijderen van kalk van een metalen oppervlak

ontkennen /ɔntkˈɛnən/ (v)
förneka
  1. verklaren dat het gestelde niet waar is

ontkenning /ɔntkˈɛnɪŋ/ (n)
nekande
  1. het ontkennen

ontkurken /ɔntkˈɵrkən/ (v)
öppna
  1. een fles van de afsluitende kurk ondoen

ontlading /ɔntlˈaːdɪŋ/ (n)
avlastning
  1.
elektrisk urladdning
  2.
plötslig explosion
  3.

ontleden /ɔntlˈeːdən/ (v)
dissekera
  1. anatomiseren, analyseren

ontmaskeren /ɔntmɑskˈɪːrən/ (v)
avslöja
  1. de ware aard laten zien van iets of iemand

ontmoedigen /ɔntmˈudəɣən/ (v)
avskräcka
  1. de moed ontnemen

ontmoeten /ɔntmˈutən/ (v)
träffa
  1. met iemand kennismaken en een gesprek voeren

ontnemen /ɔntnˈeːmən/ (v)
beröva
  1. zorgen dat iemand ergens niet meer over beschikt

ontnuchteren /ɔntnˈɵxtərən/ (v)
nyktra till
  1. terugbrengen uit een waan of roes

ontploffing /ɔntplˈɔfɪŋ/ (n)
explosion

ontslaan /ˈɔntslaːn/ (v)
sparka
  1. arbeidsovereenkomst beëindigen

ontsmetten /ɔntsmˈɛtən/ (v)
desinficera
  1. kleine organismen zoals bacteriën gericht doden

ontsnappen /ɔntsnˈɑpən/ (v)
rymma
  1. aan gevangenschap, dreigende gevangenneming of ander gevaar ontkomen

ontspruiten /ɔntsprˈœytən/ (v)
gro
  1.

ontstaan /ɔnt.ˈstan/ (v)
uppstå
  1. de verandering ondergaan van niet bestaan naar wel bestaan

ontsteken /ɔnt.'ste.kə(n)/ (v)
bli inflammerad
  1. in vlammen (doen) opgaan
  3. geïnfecteerd raken

ontstentenis /ɔntstˈɛntənˌɪs/ (n)
frånvaro, avsaknad, brist, undvikande, uteblivelse
  1. het niet voorhanden zijn, ontbreken, niet aanwezig zijn, verhinderd zijn (meestal door factoren buiten de macht van de betrokkene bijvoorbeeld ziekte, familieomstandigheden)
fiasko, misslyckande, strandning
  2. het falen, mislukken

ontvangen /ɔndˈvaŋ(g)ə(n)/ /ɔntfɑŋə(n)/ (v)
få, mottaga
  1. het verkrijgen van zaken zoals loon en berichten

ontvlambaar /ɔntvlˈɑmbaːr/ (adj)
lättantändlig

ontvoeren /ɔnt'furə(n)/ (v)
kidnappa
  1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

ontvoering /ɔntˈvurɪŋ/ (n)
kidnappning
  1. het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon

ontwapenen /ɔntʋˈaːpənən/ (v)
avväpna

ontwerpen /ɔntˈʋɛrpə(n)/ (v)
designa
  1. bedenken en uitwerken op papier

ontwikkelen /ɔntʋɪkələ(n)/ (v)
utveckla
  1. iets ~ een aanwezige aanleg tot bloei brengen
  3. een film ~ het latente beeld van een belicht fotografisch materiaal chemisch zichtbaar maken
  4. ontwerpen en uitvoeren op basis van onderzoek

ontwikkeling /ɔntʋˈɪkəlˌɪŋ/ (n)
utveckling
  1. geleidelijke verandering in een zekere richting

ontwikkelingsland /ɔntʋˈɪkəlˌɪŋslɑnt/ (n)
utvecklingsland

onvermogen /ˈɔnvərmoxə(n)/ (n)
oförmåga
  1.

onverschilligheid /ɔnvɛrˈsxɪləɣˌɦɛit/ (n)
likgiltighet
  1. het niet geven om iets

onvertaald /ɔnvərtˈaːlt/ (adj)
oöversatt
  1. niet in de doeltaal omgezet

onverwachts /ɔnvərʋˈɑxts/ (adv)
oförmodat

onverwoestbaar /ˌɔn.vərˈʋust.bar/ /ˌɔn.vərˈβ̞ust.bar/ (adj)
oförstörbar, oförgänglig
  1. niet stuk te krijgen, buitengewoon robuust

onvoltooid tegenwoordige tijd /ɔnvˈɔltoːj tˈeːɣənʋˌɔːrdəɣə tˈɛɪt/ (n)
presens

onvoltooid verleden tijd /ɔnvˈɔltoːjt vərlˈeːdən tˈɛɪt/ (n)
imperfekt

onvoorspelbaar /ɔnvˈɔːrspˌɛlbaːr/ (adj)
oförutsägbar
  1. waarvan de uitkomst niet bij voorbaat te kennen is

onwaarschijnlijk /ɔnʋˈaːrsxˌɛɪnlək/ (adj)
osannolik
  1. een geringe kans bezittend om waar te worden of te blijken

onweer /ɔnʋɪːr/ (n)
åskväder, åska
  1. meteorologisch verschijnsel waarbij regen gepaard gaat met donder en bliksem

onweersbui /ɔnʋˈɪːrsbˌœy/ (n)
åskregn

onweerstaanbaar /ɔnʋˈɪːrstˌaːnbaːr/ (adj)
oemotståndlig

onwel /xxxx/ (adj)
krasslig
  1. zich niet gezond voelend

onwil /ˈɔnwɪl/ (n)
ovilja
  1. het de keuze maken om niet mee te werken

onyx /ɔnˈɪks/ (n)
onyx
  een variëteit van kwarts

onzichtbaar /ɔnˈzɪx(t)bar/ (adj)
osynlig

oog /ox/ /oːx/ /oχ/ (n)
öga, centrum
  1. een gezichtsorgaan van een mens of dier voor het waarnemen van lichtprikkels

oog om oog, tand om tand /ˌox.ɔm.ˌox, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ /ˌoɣ.ɔm.ˌox, ˌtɑnd.ɔm.ˈtɑnd/ /ˌoχ.ɔm.ˌoχ, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ (phraseologicalUnit)
öga för öga
  1. het principe dat een kwaadwillende daad van de ene partij, wordt beantwoord met een kwaadwillende daad van de andere partij

oogappel /oxɑˈpɛl/ (n)
ögonsten
  2. een oogbol

oogarts /ˈoːɣɑrts/ (n)
ögonläkare

ooggetuige /ˈoːɣətˌœyɣə/ (n)
ögonvittne
  1. ooggetuige

ooglid /ˈoχ.lɪt/ (n)
ögonlock
  1. een beschermend vlies van huid dat over de ogen bewogen kan worden

oogst /ˈoːxst/ (v)
skörd
  1. het van het land halen van het rijpe gewas

oogsten /ˈoːxstən/ (v)
skörda, hösta
  1. het volgroeide gewas van het veld halen

ooi /ˈoːj/ (n)
tacka
  1. vrouwelijk schaap

ooievaar /ˈoːjɛvˌaːr/ (n)
stork
  1. Ciconia ciconia, een grote witte vogel met zwarte vleugelranden en rode poten

ooit /oːɪt/ (adv)
någonsin
  2. een mogelijk tijdstip in de toekomst

ook /oːk/ (adv)
också, även
  1. daarnaast; verder; tevens

oom /om/ (n)
farbror, onkel, morbror
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

oor /oːr/ (n)
öra
  1. het lichaamsdeel waarmee geluiden kunnen worden gehoord
  3. handvat waaraan je een stuk servies kunt optillen

oorbel /ɔːrbˈɛl/ (n)
örhänge
  1. een ornament dat in of op het oor aangebracht wordt

oord /ort/ (n)
ort
  1. een bepaalde plaats

oordeel /ɔːrdˈeːl/ (n)
bedömning

oorkonde /ˈɔːrkɔndə/ (n)
charta
  1. rechtskrachtige door getuigen bevestigde optekening, stammend uit de middeleeuwen

oorlog /ˈɔːrlɔx/ (n)
krig
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen en/of tussen twee of meer landen

oorlogsmisdaad /ˌɔːrlɔxsmɪzdˈaːt/ (n)
krigsförbrytelse
  1. een daad in tijd van oorlog die het oorlogsrecht of -gebruik schendt

oorlogsmisdadiger / 'orlɔxsmɪsdadəxər/ (n)
krigsförbrytare
  1. iemand die een oorlogsmisdaad pleegt of heeft gepleegd en daarvoor individueel aansprakelijk gesteld kan worden onder het internationaal recht

oorlogsmonument /ˌɔːrlɔxsmˌoːnymˈɛnt/ (n)
krigsminnesmärke, krigsmonument

oorlogsschip /ˈɔːrlɔxsxˌɪp/ (n)
örlogsfartyg

oorlogsverklaring /'orlɔxsfərklarɪŋ/ (n)
krigsförklaring
  1. een officiële mededeling van een land dat het oorlog gaat voeren

oorontsteking /ˈorɔntˌstekɪŋ/ (n)
otitit
  1. een ontsteking van het oor

oorschelp /orsxɛlp/ /o̝rsχɛɫp/ (n)
ytteröra
  1. het uit het hoofd stekende deel van een oor

oorsmeer /ɔːrsmˈɪr/ (n)
öronvax
  de stroperige vloeistof in de gehoorgangen

oorsprong /ˈɔːrsprɔŋ/ (n)
origo

oorworm /ˈɔːrʋɔrm/ (n)
tvestjärt
  1. een insect met grote tangvormige cerci aan het einde van het achterlijf

oorzaak /ˈorzak/ (n)
grund

oost /ost/ (adv)
ost

oosten /ˈostə(n)/ (n)
öst
  1. een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de rechterkant

op /ˈɔp/ (preposition)
på
  1. aan de bovenkant aanrakend, rustend op
upp
  3. omhoog

opa /ˈopa/ (n)
farfar, morfar, mormor
  1. de vader van een ouder

opaal /o'pal/ (n)
opal
  1. een halfedelsteen en een amorfe variëteit van kwarts, SiO₂·nH₂O, gehydrateerd siliciumdioxide met een waterpercentage van soms wel 20%

opbellen /ˈɔˌbɛlə(n)/ (v)
ringa
  1. iemand telefonisch proberen te bereiken

opbiechten /ˈɔpbixtən/ (v)
erkänna
  1. toegeven dat men iets kwaads gedaan heeft

opbouwen /ˈɔpbɑu(w)ə(n)/ (v)
bygga upp
  1. maken uit losse onderdelen
  2. laten ontstaan

opbrengst /'ɔbrɛŋs/ /'ɔbrɛŋst/ (n)
utbyte
  1. dat wat opgebracht wordt, de baat die men heeft van zijn activiteiten

opdracht /ˈɔbdrɑxt/ (n)
uppdrag
  1. een te verrichten werk

opdragen /ɔpdrˈaːɣən/ (v)
tillägna
  2. als eerbewijs iets wijden aan iemand

opeisen /ˈɔpɛːsə(n)/ (v)
fordra
  eisen dat iets of iemand waarop men recht heeft, wordt overgegeven

open /ˈoː.pə(n)/ (adj)
öppen
  1. niet gesloten

openbaar /ˈoːpənbˌaːr/ (adj)
offentlig
  1. vrij toegankelijk

openbaar vervoer /ˈoːpənbˌaːr vərvˈur/ (n)
kollektivtrafik
  1. openbaar toegankelijk personenvervoer

openen /opənə(n)/ (v)
öppna
  2. ontsluiten, openmaken wat afsluit of wat gesloten is
  3. openstellen, toegankelijk maken
  1. laten beginnen, in bedrijf brengen
  4. (informatica) een bestand inladen

opengaan /ˈoː.pə(n).ɣaːn/ (v)
öppna
  1. zich openen

opening /ˈoːpənˌɪŋ/ (n)
öppning
  1. een plaats die toegang biedt tot iets dat is afgesloten
  2. het openstellen van iets wat nog niet toegankelijk of in functie was

openmaken /ˈoːpənmˌaːkən/ (v)
öppna
  1. de sluiting van iets verbreken

openstellen /ˈoːpənstˌɛlən/ (v)
öppna
  1. (wettelijk) toegankelijk maken

opera /ˈoːpərˌaː/ (n)
opera
  1. een in hoofdzaak gezongen en orkestraal begeleid muziekdrama, gewoonlijk van ernstige aard

operatie /ˌoːpɪːrˈaːtsi/ (n)
operation
  2. een chirurgische ingreep
  3. een bewerking op een object

opgave /ˈɔpɣavə/ (n)
uppgift

opgraven /ɔpɣrˈaːvən/ (v)
gräva
  1. een voorwerp uit de bodem naar boven halen

opgraving /ˈɔpɣrˌaːvɪŋ/ (n)
utgrävning
  1.

opgroeien /ˈɔpɣrujən/ (v)
växa upp
  1.de tijd tot de volwassenheid doorbrengen

ophalen /ɔphˈaːlən/ (v)
avhämta
  1. een voorwerp bij iets/iemand vandaan halen

ophangen /'ɔpɦɑŋə(n)/ (v)
lägga på
  2. een telefoongesprek beëindigen
hänga
  3. aan de galg opknopen
  1. iets in een hangende positie bevestigen

opheffen /'ɔpɦɛfə(n)/ (v)
lyfta
  1. iets in opwaartse richting brengen

ophouden /ˈɔphʌʊdən/ (v)
upphöra
  2. een activiteit beëindigen

opiaat /ˌoːpiˈaːt/ (n)
opiat
  1. opiumbevattend geneesmiddel

opinieonderzoek /ˈɔpˌiniˌɔndərzˌuk/ (n)
opinionsundersökning
  1. onderzoek naar de mening van...

opiniepeiling /ˈɔpˌinipˌɛɪlɪŋ/ (n)
opinionsundersökning
  1. een steekproefsgewijs onderzoek naar de mening van de bevolking

opium /ˈoːpiˌɵm/ (n)
opium
  1. het ingedroogde melksap van de opiumpapaver of slaapbol (Papaver somniferum), een pijnstillend, verdovend en verslavend middel

opkijken /'ɔpkɛɪkə(n)/ /'ɔpkɛːkə(n)/ (v)
se upp
  1. de blik omhoog richten

opklaren /'ɔpklarə(n)/ (v)
klarna
  1. het ontstaan van open plekken in wat een gesloten wolkendek was

opklaring /ˈɔpklˌaːrɪŋ/ (n)
uppklarnande
  1. het wegtrekken van de bewolking

opkomst /ˈɔpkɔmst/ (n)
valdeltagande
  2. de mate waarin de kiesgerechtigden gebruik maken van hun stemrecht in een verkiezing

opleiding /ˈɔplˌɛɪdɪŋ/ (n)
utbildning

opletten /ˈɔplɛtən/ (v)
uppmärksamma
  1. bij voortduring aandachtig zijn

oplichterij /ˈɔplˌɪxtərˌɛɪ/ (n)
bedrägeri
  1. bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken

oplichting /ˈɔplˌɪxtɪŋ/ (n)
bedrägeri
  1. bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken

oplossen /ˈɔplɔsən/ (v)
lösa
  3. een probleem ophelderen
  1. een homogeen mengsel gaan vormen
  2. een homogeen mengsel doen vormen

oplossing /ˈɔplˌɔsɪŋ/ (n)
lösning
  1. een mengsel

opluchten /ɔ'plʏxtə(n)/ (v)
lätta
  1.

opluchting /ˈɔplˌɵxtɪŋ/ (n)
lättnad
  1.het gevoel bevrijd te zijn van iets dat dreigde

opmaat /ɔpmˈaːt/ (n)
upptakt
  1. opmaat

opmerking /ˈɔpmˌɛrkɪŋ/ (n)
anmärkning
  1. een uiting van gedachten of waarnemingen

opname /'ɔpnam(ə)/ (n)
inspelning
  2. geluid

opnemen /ɔpnˈeːmən/ (v)
spela in
  7. (beeld, geluid) registreren, vastleggen

opnieuw /ˈɔpniu/ (adv)
igen
  1. nog een keer, een vorige gebeurtenis herhalend

opperhoofd /ˌɔpərhˈoːft/ (n)
hövding
  1. leider van een stam

oppervlakkig /ɔpər'vlɑkəx/ (adj)
ytlig
  1. niet diepgaand of niet grondig
  2. zich aan de oppervlakte bevindend

oppervlakte /ˈɔpərvlɑktə/ (n)
area
  2. uitgebreidheid

oppositie /ˌɔpoˈzitsi/ (n)
opposition
  2. mensen en partijen die niet tot de regeringspartijen horen

opraken /ɔprˈaːkən/ (v)
slut
  1.

oprichten /ˈɔprɪxtən/ (v)
grunda
  2. een instelling in het leven roepen

opruimen /ˈɔprœymən/ (v)
städa
  3. iets in orde brengen, netjes maken

opscheplepel /ˈɔpsxˌɛpləpˌɛl/ (n)
slev
  1. een lange, grote en diepe lepel

opscheppen /'ɔpsxɛpə(n)/ (v)
skryta
  2. aangedikte beweringen slaken

opslaan /ˈɔpslan/ (v)
spara
  5. informatica: vastleggen of bewaren van gegevens

opstaan /ɔpstˈaːn/ (v)
gå upp
  1. gaan staan
  2. het bed verlaten

opstand /ˈɔpstɑnt/ (n)
uppror
  1. een massale, vaak gewelddadige, poging het heersende gezag af te schudden

optekenen /ˈɔptˌeːkənən/ (v)
anteckna
  1. nauwkeurig omschrijven en schriftelijk vastleggen zodat men het later nog kan raadplegen

optellen /ɔptˈɛlən/ (v)
addera
  1. bij elkaar tellen; het samenvoegen van twee of meer termen tot een totaal, de som genoemd

optelling /ˈɔptˌɛlɪŋ/ (n)
addition
  1. het samenvoegen van een of meer termen tot een totaal, de som

optica /ˈɔptˌikaː/ (n)
optik

opticien /ˈɔptisˌin/ (n)
optiker
  1. iemand die kundig is in de optica

optie /ˈɔpsi/ (n)
alternativ
  1. een van de keuzes die gemaakt kan worden
  2. financieel product

optimist /ˈɔptimˌɪst/ (n)
optimist
  1. een mannelijk iemand die alles van de positieve kant beschouwt

optimistisch /ˈɔptimˌɪstis/ (adj)
optimistisk
  1. van het positieve uitgaand

optioneel /ˌɔpʃoːnˈeːl/ (adj)
fakultativ

optreden /ˈɔp.tre.də(n)/ (v)
agera
  1. voor een publiek bepaalde handelingen verrichten, bijvoorbeeld in kunstzinnige zin

opvoeden /ˈɔpvudən/ (v)
uppfostra

opvoeding /ˈɔpvˌudɪŋ/ (n)
uppfostran
  1. het proces waarin iemand wordt gevormd naar de normen van diens opvoeders, en daarmee meestal de samenleving waarin hij leeft
hövlighet
  2. iemands algemene vorming en ontwikkeling

opvolger /ˈɔpvˌɔlɣər/ (n)
efterträdare, efterföljare
  1. iemand die een ambt bekleedt na iemand anders

opwinden /ˈɔpʋɪndən/ (v)
skruva upp
  2. draaiend onder spanning zetten

opzettelijk /ˈɔpzˌɛtələk/ (adv)
avsiktlig
  1. bewust op deze manier

oraal /oːrˈaːl/ (adj)
muntlig
  1. met betrekking tot de mond

orale seks /oːrˈaːlə sˈɛks/ (n)
oralsex
  1. seks waarbij geslachtsdelen met de mond gestimuleerd worden

orang-oetan /ˈoːrɑŋˈutɑn/ (n)
orangutang
  1. mensaap met lange armen en roodbruinachtig haar

oranje /oˈrɑɲə/ (adj)
orange, brandgul
  1. de kleur oranje hebbend

orbitaal /ˌɔrbitˈaːl/ (adj)
orbital

orchidee /ˌɔrxidˈeː/ (n)
orkidé
  1. plant van de talrijke orchideeënfamilie, m.n. benaming voor de kleurrijke bloemen

orde /ˈɔrdə/ (n)
orden
  1. gewenste regelmaat
  2. een hiërarchische organisatie
  3. (biologie) een groep verwante organismen, onderdeel van een klasse en bestaande uit families

ordelijk /ˈɔrdələk/ (adj)
ordentlig

order /ˈɔrdər/ (n)
order
  1. een verzoek om diensten of goederen te leveren
  2. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak

ordinair /ˌɔrdinˈɛr/ (adj)
ordinärt

oregano /ˌoːrəɣˈaːnoː/ (n)
oregano
  1. Origanum vulgare, een keukenkruid, ook wel wilde marjolein of palingkruid genoemd

orgaan /ɔrɣˈaːn/ (n)
organ
  1. Onderdeel van het organisme
  2. Communicatiemiddel

organel /ˌɔrɣaːnˈɛl/ (n)
organell

organisatie /ˌɔrɣɑniˈzasi/ /ˌɔrχɑniˈzaʦi/ (n)
organisation
  3. een groep die een bepaald doel of of bepaalde rol heeft
  1. het organiseren
  2. de manier waarop iets georganiseerd is

organisator /ˌɔrɣaːnizˈaːtɔr/ (n)
organisatör, arrangör
  1. iemand die organiseert of die organisatietalent heeft

organiseren /ˌɔrɣɑniˈzeːrə(n)/ /ˌɔrχɑniˈzɪːrə(n)/ (v)
organisera
  1. een bepaalde structuur aanbrengen
  2. iets, vaak een evenement, tot stand brengen

organisme /ˌɔrɣaːnˈɪsmə/ (n)
organism
  1. een afzonderlijk en volledig levend wezen dat voor zijn voortbestaan afhankelijk is van zijn eigen metabolisme en bestaat uit verschillende organen

organoleptisch /ˌɔrɣaːnoːlˈɛptis/ (adj)
organoleptisk
  1. werking op een zintuig uitoefenend

orgel /ˈɔrɣəɫ/ (n)
orgel
  1. een muziekinstrument dat bestaat uit meerdere losse pijpen waardoor lucht stroomt op een labium en dat ingedeeld wordt bij de aerofonen

orgie /ˈɔrxi/ (n)
orgie

origineel /ˌoːriɣinˈeːl/ (adj)
förlaga
  1. enige of zeer zeldzaam in zijn soort
  2. gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

origineel /ˌoːriɣinˈeːl/ (n)
förlaga
  1. een voorwerp dat is gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

oriëntrood /ˌoːriəntrˈoːt/ (adj)
orientrött

orka /ˈɔr.ka/ (n)
späckhuggare
  1. Orcinus orca, een walvissoort die vrij gedrongen van bouw is en een opvallende rugvin heeft

orkaan /ɔrkˈaːn/ (n)
orkan, tropisk cyklon
  1. een bijzonder hevige storm

orkest /ɔrˈkɛst/ (n)
orkester
  1. een groep musici

orthodontie /ˌɔrtoːdˈɔntsi/ (n)
ortodonti
  1. de tandheelkunde die gericht is op de vorming van een regelmatig gebit

orthodoxie /ɔrtodɔk'si/ (n)
ortodoxi

orthopedist /ˌɔrtoːpədˈɪst/ (n)
ortoped

os /ˈɔs/ (n)
oxe
  1. gecastreerde stier

osmium /ˈɔsmiˌɵm/ (n)
osmium
  1. Chemisch element

ossenhuid /ˈɔsɛnhˌœyt/ (n)
oxhud
  1.

osteoblast /ˈɔstejoˌblɑs/ /ˌɔstejoˈblɑst/ /ˌɔsteoˈblɑst/ (n)
osteoblast
  1. een cel die bot aanmaakt

otter /ˈɔtər/ (n)
utter
  1. een marterachtige uit het geslacht Lutra, met zwempoten en een donkere dichte bruine vacht

oud /aʊ̯d/ /ɔʊ̯t/ /ʌʊ̯t/ (adj)
gammal, ålderstigen, åldrig
  1. oud mens, dier
gammal, förlegad, utsliten, använd
  2. oud ding, concept
före detta, tidigare
  3. vorige

ouder /ˈaʊ̯.dər/ /ˈɔʊ̯.dər/ /ˈʌʊ̯.dər/ (n)
förälder
  1. de moeder of vader van een kind

ouders /ˈaʊ̯.dərs/ /ˈɔʊ̯.dərs/ /ˈʌʊ̯.dərs/ (n)
far
  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord ouder

ouderschap /ˈʌʊdərsxˌɑp/ (n)
föräldraskap
  1. alles wat met het ouder zijn te maken heeft

ouderwets /ˈʌʊdərʋˌɛts/ (adj)
gammalmodig
  1. niet langer gebruikt of in de mode

oudheid /ɑʊ̭tɦɛɪ̭t/ (n)
antiken
  1. het tijdperk van de geschiedenis vóór de middeleeuwen
  2. een overblijfsel uit

ouverture /ˌuvɛrtˈyrə/ (n)
ouvertyr
  1. een meestal instrumentaal muziekstuk dat als opening fungeert van een opera of operette

ouzo /ˈuzo/ (n)
ouzo
  1.een bekende Griekse alcoholische drank

ovaal /o'val/ (adj)
oval
  1. in vorm gelijkend op een ei

ovaal /o'val/ (n)
oval
  1. een figuur in de vorm van een ei

oven /ovə/ (n)
spis, ugn
  1. een besloten ruimte die verhit wordt om er voorwerpen in te smelten, te bakken, enz.

over /ˈoːvər/ (adv)
kvar
  2. nog resterend

over /ˈoːvər/ (preposition)
om
  1. wat betreft
över
  6. meer dan
  4. via, langs

overal /ˌoːvərˈɑl/ (adv)
överallt
  1.

overbevolking /ˌoːvərbəvˈɔlkɪŋ/ (n)
överbefolkning
  1. toestand waarbij een ruimte, gebied of land zo dichtbevolkt is dat het problemen geeft

overbrengen /ˈovərbrɛŋə(n)/ (v)
förmedla
  1. van de ene locatie naar de andere brengen
  2. meedelen, melden

overdosis /ˌoːvərdˈoːzɪs/ (n)
överdos

overdrijven /ovərˈdrɛːvə(n)/ /ˈovərdrɛːvə(n)/ (v)
överdriva
  1. de feiten groter, kleiner, mooier of slechter voorstellen dan ze zijn

overeenkomst /ovərˈeŋkɔmst/ (n)
överrenskommelse
  te controleren vertalingen

overeenstemmen /ˌoːvərˈeːnstɛmən/ (v)
matcha
  1. gelijkenis vertonen

overgang /ˈɔvərɡɑŋ/ (n)
övergång
  2. het van een toestand in een andere geraken

overgangsmetaal /ˌoːvərɣˌɑŋsmətˈaːl/ (n)
övergångsmetall
  1. de naam voor elk element uit het D-blok van het periodiek systeem der elementen

overgangspunt /ˌoːvərɣˈɑŋspɵnt/ (n)
övergångspunkt

overgave /'ovərɣavə/ (n)
kapitulation
  1. het opgeven van de strijd en zich aan de wijand onderwerpen

overgeven /ˌoːvərɣˈeːvən/ (v)
kräkas, spy
  1. braken
ge sig
  2. capituleren

overgooier /ˌoːvərɣˈoːjər/ (n)
karinförkläde
  1.

overgrootmoeder /ˈovərgrotˌmudər/ (n)
farfars mor
  1. de moeder van de grootvader of van de grootmoeder

overgrootvader /ˈovərɣrotˌvadər/ (n)
gammelfarfar, gammelmorfar
  1. een vader van een grootouder

overhalen /ˈovərhalə(n)/ (v)
övertala
  1. iemand zo ver proberen te krijgen ergens in mee te gaan

overhand /ˈoːvərhˌɑnt/ (n)
överhand

overheen /ˌoːvərhˈeːn/ (adv)
över

overheid /ˈovərɦɛit/ (n)
Obrigkeit
  1. het geheel aan gezagvoerende lichamen

overleden /ovər'ledə(n)/ (adj)
avliden
  1. gestorven, doodgegaan

overleg /ovərˈlɛx/ (n)
överläggning
  1. beraad, beraadslaging

overlegpagina /ˌoːvərlˌɛxpaːɣˈinaː/ (n)
diskussionssida
  1. een pagina bestemd voor overleg

overleven /ˌovərˈlevə(n)/ (v)
överleva
  1. in leven blijven ondanks levensbedreigende omstandigheden of gebeurtenissen

overlevende /ˌoːvərlˈeːvəndə/ (n)
överlevare
  1. iemand die een levensbedreigende situatie overleefd heeft

overlevering /ˈovərlevərɪŋ/ (n)
lära
  1.

overmatig /ˌoːvərmˈaːtəx/ (adj)
överdriven
  1. buitensporig

overmorgen /ˌoːvərmˈɔrɣən/ (adv)
övermorgon

overnachten /ˌovərˈnɑxtə(n)/ (v)
övernatta
  1. ergens de nacht doorbrengen

overrijden /ˌoːvərrˈɛɪdən/ (v)
köra över
  1. met de wielen van een voertuig over iets of iemand heen rijden

overschaduwen /ˌoːvərsxˈaːdywən/ (v)
överskugga
  1. iets domineren, naar de achtergrond drukken

overschatten /ˌoːvərsxˈɑtən/ (v)
överskatta
  1. iets groter of van groter belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

overschot /ˈo.vәr.sxɔt/ (n)
överskott
  1. wat er overblijft, de rest

overschrijven /ˌoːvərsxrˈɛɪvən/ (v)
skriva över
  1. het ene geschrevene vervangen

overslaan /ˌoːvərslˈaːn/ (v)
hoppa över
  1. een beurt doen missen

oversteken /ˌoːvərstˈeːkən/ (v)
korsa
  1. aan de overzijde van iets geraken

overstromen /'ovərstromə(n)/ /ovər'stromə(n)/ (v)
svämma över
  1. het onder water komen staan van een laaggelegen gebied

overtreffen /ˌoːvərtrˈɛfən/ (v)
överträffa
  1.een voorheen behaald niveau te boven gaan

overtuigen /'ovərtœyɣən/ /ovərˈtœyɣən/ (v)
övertyga
  1. een denkbeeld doen aanvaarden

overtuigend /ˌoːvərtˈœyɣənt/ (adj)
övertygande

overtuiging /ˌoːvərtˈœyɣɪŋ/ (n)
övertygelse
  1. een sterke mening of geloof

oververhitting /ˌoːvərvərhˈɪtɪŋ/ (n)
överhettning

overvloed /ˌoːvərvlˈut/ (n)
överflöd

overweg /'ovərʋɛx/ /ovər'ʋɛx/ (n)
plankorsning
  1. een kruising van een weg met een spoorbaan

overwegen /ovər'ʋeɣən/ /ˈovərʋeɣən/ (v)
fundera på, överväga
  de voor- en nadelen bezien alvorens een beslissing te nemen

overwicht /ˌoːvərʋˈɪxt/ (n)
övervikt

ovulatie /ˌoːvylˈaːtsi/ (n)
ägglossning
  1. het gereedkomen van een eicel uit de eierstok.

oxide /ˈɔksidə/ (n)
oxid

ozon /oːzˈɔn/ (n)
ozon
  1. (scheik.) een vorm van zuurstof met drie zuurstofatomen inplaats van twee

ozonlaag /ozɔnlax/ (n)
ozonlager
  1. laag in de atmosfeer die veel ozon bevat

paal /pˈaːl/ (n)
stolpe
  4. (heraldiek) een loodrechte band midden over een wapenschild

paalworm /pˈaːlʋɔrm/ (n)
skeppsmask
  1. Teredo navalis

paard /paːrt/ (n)
häst, springare
  1. hoefdier
  2. turntoestel
springare, häst
  3. schaakstuk

paardenbloem /ˈpardəblum/ (n)
maskros
  samengesteldbloemige plant

paardenboon /pˌaːrdənbˈoːn/ (n)
bondböna

paardenkracht /'pardə(n)krɑxt/ (abbreviation)
hästkraft
  maat voor arbeidsvermogen

paardenstaart /ˈpardəstart/ (n)
rävsvans
  1. sporenplant
hästsvans
  2. haardracht
  3. staart van een paard

paardenstal /ˈpardəˌstɑɫ/ (n)
stall
  1. een stal bedoeld om paarden te huisvesten

paardenzuring /pˈaːrdənzˌyrɪŋ/ (n)
gårdsskräppa
  1. paardenzuring is een vaste plant die behoort tot de duizendknoopfamilie Polygonaceae

paasei /pˈaːzɛɪ/ (n)
påskägg
  2. een ter gelegenheid van Pasen gekleurd en versierd kippenei
  1. een ei van chocolade of suiker dat op of omstreeks Pasen gegeten wordt

paashaas /paːshˈaːs/ (n)
påskhare

paasmaandag /pˈaːsmaːndˌɑx/ (n)
annandag påsk
  1. de dag die volgt op paaszondag

paaszondag /pˈaːsɔndˌɑx/ (n)
påskdagen
  1. de dag waarop christenen vieren dat Jezus opgestaan is uit de dood, op de derde dag na zijn kruisiging

pacht /pˈɑxt/ (n)
arrende

pad /pɛːt/ (n)
padda
  1. een kikker met een gedrongen lichaamsbouw en ruwe huid die een orgaan van Bidder bezit
stig, stråt, gång
  1. een smalle weg of voetweg

paddenstoel /'pɑdəstul/ (n)
svamp, sopp
  1. vruchtlichaam van een doorgaans onder de grond levende schimmel of zwam

paella /paˈeʎa/ (n)
paella
  1. gerecht

page /pˈaːʒə/ (n)
page
  1. persoonlijke dienaar van iemand

pagina /ˈpaɣinɑ/ (n)
sidor, sida

pakpapier /'pɑkpapir/ (n)
omslagspapper
  1. papier men gebruikt voor het (feestelijk) inpakken van voorwerpen

paleis /pˈaːlɛɪs/ (n)
palats
  1. een aanzienlijk gebouw dat een openbare functie heeft of een (woon)huis voor een staatshoofd is

paleogeen /palejoˈɣen/ (n)
Paleogen
  1.

paleozoïcum /ˌpalejoˈzowikʏm/ (n)
Paleozoikum

paletmes /pˌaːlɛtmˈɛs/ (n)
palettkniv
  1. een spatelvormig stuk gereedschap dat de kunstschilder gebruikt om op het palet een gebruikshoeveelheid verf van de juiste kleur te mengen

palindroom /pˌaːlɪndrˈoːm/ (n)
palindrom
  1. een symmetrisch woord dat van links naar rechts gelezen hetzelfde is als van rechts naar links gelezen. Voorbeelden: lepel en parterretrap maar ook kok en lol

palladium /pˈɑlaːdˌiɵm/ (n)
palladium
  1. chemisch element

pallium /pˈɑliˌɵm/ (n)
pallium

palmboom /pɑlmbˈoːm/ (n)
palm

palmolie /pˌɑlmoːlˈi/ (n)
palmolja

pan /pɑn/ (n)
panna, stekpanna
  1. keukengereedschap om in te koken of braden

panacee /pˌaːnaːsˈeː/ (n)
panacé
  1. een geneesmiddel dat alle kwalen zou verhelpen

panama /paːnˈaːmaː/ (n)
panamahatt

pand /pɑnt/ (n)
fastighet
  2. een gebouw

panda /pˈɑndaː/ (n)
panda
  1. (zoogdieren) een beerachtig dier uit het Himalayagebied

pandemie /ˌpɑndeˈmi/ (n)
pandemi
  1. een epidemie op wereldwijde schaal

pandeïsme /pɑn.deʲ'ɪsmə/ (n)
pandeism
  1. een theologische positie

panentheïsme /pˈaːnəntəˌɪsmə/ (n)
panenteism
  1. de theologische positie dat God immanent is in de gehele schepping en dat het universum een deel is van God en dat God de drijvende kracht vormt achter het universum

paneren /paːnˈɪːrən/ (v)
bröa
  1.met geklopt ei bestrijken en daarna bestrooien met paneermeel

panfluit /pˈɑnflœyt/ (n)
panflöjt
  1. panfluit

paniek /paːnˈik/ (n)
panik

pannenkoek /pˌɑnəŋkˈuk/ (n)
pannkaka
  1. een platte, ronde koek die in een pan gebakken is

pantalon /pˌɑntaːlˈɔn/ (n)
byxa

panter /pˈɑntər/ (n)
panter
  1. de naam die gegeven is aan verschillende grote katachtige roofdieren

pantheïsme /pɑn.teʲ'ɪsmə/ (n)
panteism

pantoffel /pɑntˈɔfəl/ (n)
toffel

pantoffeldiertje /pɑnˈtɔfəldirtʲə/ (n)
toffeldjur
  1. eencellig diertje

pantser /pˈɑntsər/ (n)
pansar
  1. een beschermende laag om dieren of voorwerpen

pap /pɑp/ (n)
smörja
  1. een gerecht dat meestal bestaat uit melk die is gebonden met een zetmeelproduct zoals meel

papaja /paˈpa.ja/ (n)
papaya
  1. bepaalde meloenachtige tropische vrucht
  2. meloenboom

papaver /pˈaːpaːvər/ (n)
vallmo
  1. een plantengeslacht waarin ook de opiumpapaver thuis hoort

papegaai /pˈaːpəɣˌaːj/ (n)
papegoja
  1. een vogel die de menselijke stem kan nabootsen

papegaaiduiker /pˈaːpəɣˌaːjdœykər/ (n)
lunnefågel
  1. Fratercula arctica, opvallende zeevogel die zelfs onder water kan vliegen

paperclip /pˈaːpərklˌɪp/ (n)
gem

papier /paːpˈir/ (n)
papper
  1. een dun vezelachtig beschrijfbaar materiaal

papier-maché /paːpˈirmɑʃˈeː/ (n)
papier-maché
  1. bouwmateriaal dat gemaakt wordt door papier te vermengen met natte lijm

paprika /ˈpaprika/ (n)
paprika
  1. een bepaalde gekweekte vorm van de Capsicum annuum
  2. de vrucht van deze plant

parabel /paːrˈaːbəl/ (n)
liknelse

parabool /ˌparaˈboɫ/ (n)
parabel
  1. een kegelsnede waarbij het snijvlak parallel loopt met een lijn die aan de kegel raakt en tevens het toppunt snijdt.

paracetamol /pˈaːraːsˌeːtaːmˌɔl/ (n)
paracetamol
  1. veelgebruikt medicijn tegen koorts en pijn

paradijs /pˌaːraːdˈɛɪs/ (n)
paradis

paradijsvogel /ˌpɑrɑˈdɛɪ̯svoɣəl/ /ˌpɑrɑˈdɛɪ̯svoχəɫ/ /ˌpɑrɑˈdɛːsvoɣəl/ (n)
paradisfågel
  1. een soort zangvogel uit de familie Paradisaeidae die voorkomt in Nieuw-Guinea en op nabijgelegen eilanden

paradox /pˈaːraːdˌɔks/ (n)
paradox

paradoxaal /ˌparadɔkˈsal/ (adj)
paradoxal
  1. tegenstrijdig lijkend

parallellepipedum /pˈaːrɑlˌɛləpˌipədˌɵm/ (n)
parallellepiped

parallellogram /paralɛloˈɣrɑm/ /pɑrɑlɛloˈʝrɑm/ (n)
parallellogram
  1. (wiskunde) een vierhoek waarvan de overstaande zijden evenwijdig zijn

paraplu /ˌpa.ra.ˈply/ (n)
paraply
  1. een scherm waarover een waterdichte stof is gespannen om zich te beschermen tegen de regen

parapsychologie /pˌaːrɑpsˌɪxoːloːɣˈi/ (n)
parapsykologi

parasiet /pˌaːraːzˈit/ (n)
parasit
  1. klaploper, iemand die ten koste van een ander leeft, een profiteur
  2.

parasol /para'sɔl/ (n)
parasoll

parel /pˈaːrəl/ (n)
pärla
  1. een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen

parelhoen /pˌaːrɛlhˈun/ (n)
pärlhöna (hjälmpärlhöna)
  1. hoenderachtige vogel

parelmoer /parəl'mur/ (n)
pärlemor
  1. het glanzende mineraal dat de binnenzijde van bepaalde schelpen bedekt

parenchym /pˈaːrənxˌɪm/ (n)
parenkym

parenthese /pˌaːrəntˈeːsə/ (n)
parentes

parfum /pˈɑrfɵm/ (n)
parfym

parfumeren /pˌɑrfymˈɪːrən/ (v)
parfymera

pariteitsbit /pˈaːritˌɛɪtzbɪt/ (n)
paritetsbit

park /pɑr<sup>ə</sup>k/ (n)
park
  1. een groengebied bedoeld voor recreatie of natuurbehoud

parka /pˈɑrkaː/ (n)
parkas
  1. lang warm jack met een met bont gevoerde capuchon oorspronkelijk kledingstuk van de Inuïts

parkeergarage /pˌɑrkɪːrɣaːrˈaːʒə/ (n)
parkeringsgarage, parkeringshus
  1. garage voor het parkeren van motorvoertuigen

parkeermeter /pˈɑrkɪːrmˌeːtər/ (n)
parkeringsmätare
  1. een installatie met klok die na de muntinworp de toegestane parkeertijd aangeeft

parkeerplaats /pˌɑrkɪːrplˈaːts/ (n)
parkeringsplats
  1. plek waar auto's of andere voertuigen geparkeerd kunnen worden

parkeerschijf /pˈɑrkɪːrsxˌɛɪf/ (n)
parkeringsskiva

parkeren /pɑrkˈɪːrən/ (v)
parkera
  1. (een voertuig) tijdelijk ergens laten staan

parkiet /pɑrkˈit/ (n)
parakit
  vogel

parkour /pˈɑrkʌʊr/ (n)
Parkour
  1. een risicosport met het doel grenzen te verleggen

parlement /pˌɑrləmˈɛnt/ (n)
parlament

parlementair /pˌɑrləməntˈɛr/ (adj)
parlamentarisk

parochie /pˌaːrɔxˈi/ (n)
församling
  1. gemeenschap van gelovigen in de katholieke kerk die bij één kerkgebouw hoort

parochiekerk /pa.ˈrɔ.xiˌkɛrk/ /pa.ˈrɔ.χiˌkɛrk/ (n)
församlingskyrka
  1. een lokaal kerkgebouw dat het religieuze centrum van een parochie vormt

parodiëren /pˌaːroːdiˈɪːrən/ (v)
parodiera

partijdig /pɑrtˈɛɪdəx/ (adj)
partisk
  bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

partijleiding /pˈɑrtɛɪlˌɛɪdɪŋ/ (n)
partiledare

partikel /pɑrtˈikəl/ (n)
partikel
  1. klein deeltje

partner /'pɑrtnər/ (n)
kompanjon
  1. iemand met wie men gehuwd of niet een relatie heeft
  2. iemand met wie men gezamenlijk iets onderneemt of handel drijft

parvenu /pɑr.və.'ny/ (n)
parveny

paspoort /pˈɑspɔːrt/ (n)
pass

passage /pɑsˈaːʒə/ (n)
avsnitt
  5. ontlasting, doorgang

passagier /pˌɑsaːɣˈir/ (n)
passagerare
  1. iemand die al of niet tegen betaling meereist met een voer-, vaar- of vliegtuig

passagiersvliegtuig /pˈɑsaːɣˌirsflixtˌœyx/ (n)
passagerarflygplan

passen /pˈɑsən/ (v)
passa
  1. precies de goede maat zijn, erin kunnen

passer /pˈɑsər/ (n)
cirkel

passief /pɑsˈif/ (adj)
passiv
  1. niet zelfstandig werkzaam

passievrucht /pˈɑsivrˌɵxt/ (n)
passionsfrukt

pasta /pˈɑstaː/ (n)
pasta
  1. de benaming voor een aantal Italiaanse deegproducten

pastiche /pɑstˈiʃ/ (n)
pastisch
  1. een document of ander kunstwerk zoals een toneel- of muziekstuk dat is gemaakt via nabootsing en/of het combineren van bepaalde kenmerken van een of meerdere originelen

pastille /pˈɑstɪlə/ (n)
pastill
  1.

pastinaak /pˌɑstinˈaːk/ (n)
palsternacka

pastoor /pɑstˈoːr/ (n)
pastor

pasvorm /pˈɑsfɔrm/ (n)
passform
  1.

pat /pɑt/ (adj)
patt
  1. in een toestand waarin een speler geen enkele zet meer kan doen

pat /pɑt/ (n)
patt
  1. remise doordat een speler geen zet meer kan doen

patat /pˈaːtɑt/ (n)
pommes frites
  1. gefrituurde aardappelreepjes

pateen /paːtˈeːn/ (n)
paten
  1. schotel voor de hostie

pathologie /pˌɑtoːloːɣˈi/ (n)
patologi
  1. de tak van de geneeskunde die het ontstaan en verloop van ziektes bestudeert

pathologisch /pˌɑtoːlˈoːɣis/ (adj)
patologisk
  1. ziekte betreffend

patiënt /pɑˈsʲɛnt/ (n)
patient
  iemand die medische hulp krijgt

patriciër /pˈɑtriʃər/ (n)
patricier
  1. aanzienlijk persoon, burger, rijke koopman, regent, hoewel het niet om een adelijk persoon gaat is de persoon wel meestal afkomstig uit bepaalde families

patrijs /pɑtrˈɛɪs/ (n)
rapphöna
  1. een vogel uit de familie van de fazanten

patrouille /pˈɑtrʌʊˌɪlə/ (n)
patrull

patrouilleren /pˌɑtrʌʊɪlˈɪːrən/ (v)
patrullera

paté /paːtˈeː/ (n)
pastej
  1. stevig, maar smeerbaar mengsel van fijngemalen vlees

paus /pɑu̯s/ (n)
påve
  1. hoofd van de katholieke kerk

pauw /pˈʌʊ/ (n)
påfågel
  1. een siervogel waarvan het mannetje een lange sleep van verlengde dekveren bezit die hij om indruk te maken rechtop kan zetten

pauze /ˈpɑʊzə/ (n)
paus
  1. tijd waarin de hoofdactiviteit wordt onderbroken

pauzeren /pʌʊzˈɪːrən/ (v)
pausa
  2. even stoppen

pedaal /peːdˈaːl/ (n)
pedal
  1. met de voet te bedienen hefboom
  3. met de voet te bedienen hefboom van een muziekinstrument

pedagoog /pˌeːdaːɣˈoːx/ (n)
pedagog

pediatrie /pˌeːdiɑtrˈi/ (n)
pediatrik

pedofiel /pˌeːdoːfˈil/ (adj)
pedofil
  1. behorende tot het verlangen van een volwassene naar seksueel contact met kinderen

pedofiel /pˌeːdoːfˈil/ (n)
pedofil
  1. een volwassene die verlangt naar seksueel contact met kinderen

pedofilie /pˌeːdoːfilˈi/ (n)
pedofili
  1.

peer /per/ (n)
päron
  1. vrucht

peervormig /pɪːrvˈɔrməx/ (adj)
päronformad
  1. de vorm hebbend van een peer, dus rond met één enkele uitloper

pees /pes/ (n)
sena
  1. een uitloper van spierweefsel die de spier aanhecht aan het bot

peil /pɛːl/ /pɛːɫ/ (n)
pegel
  1. niveau of stand van bijvoorbeeld water

peiling /pˈɛɪlɪŋ/ (n)
bäring
  1. peiling

pejoratief /'pejorɑ'tif/ (adj)
pejorativ

pek /pˈɛk/ (n)
beck

pekelen /pˈeːkələn/ (v)
rimma
  1. overgankelijk blootstellen aan een sterke oplossing van zout

pelgrim /pɛlgrɪm/ (n)
pilgrim

pelikaan /pˌeːlikˈaːn/ (n)
pelikan
  1. Pelecanidae, een grote watervogel met opvallende schepnetachtige ondersnavel

pen /pɛn/ (n)
penna
  1. instrument om met inkt te schrijven of te tekenen

penalty /pˈeːnɑltˌi/ (n)
straffspark, straff
  1. een directe vrije trap voor de aanvallende partij na een zware overtreding van de verdedigende partij binnen het strafschopgebied

penicilline /pˌeːnisɪlˈinə/ (n)
penicillin

penis /pˈeːnɪs/ (n)
penis
  1. het mannelijke geslachtsdeel

penny /pˈɛni/ (n)
penny
  1. kleinste Britse munt, Engelse stuiver

pens /pˈɛns/ (n)
våm
  1. de eerste afdeling van de maag van herkauwers

penseel /pɛnsˈeːl/ (n)
pensel

pensionering /pɛnʃo'nerɪŋ/ (n)
pensionering
  1.

pentaan /pɛntˈaːn/ (n)
pentan
  1. C₅H12

pentagram /pˈɛntɑɣrˌɑm/ (n)
pentagram

peper /pˈeːpər/ (n)
peppar
  1. een specerij van gemalen peperkorrels met een scherpe, hete smaak

peperkoek /pˌeːpərkˈuk/ (n)
pepparkaka
  1. een zoete koek die gekruid is met peper

pepermolen /pˌeːpərmˈoːlən/ (n)
pepparkvarn

pepermunt /pˈeːpərmˌɵnt/ (n)
pepparmynta
  1. een plant uit de lipbloemenfamilie

pepsine /pɛpˈsinə/ (n)
pepsin
  1. een verteringsenzym dat in de maag eiwitten in kleine stukken breekt

per /pˈɛr/ (preposition)
efter
  1. door middel van
per
  3. over een periode van, over een afstand van.

per se /pˈɛr sˈeː/ (adv)
ovillkorlig
  1. noodzakelijkerwijs

percutaan /pˌɛrkytˈaːn/ (adj)
perkutan
  1. door de huid heen

perenboom /perə(n)bom/ (n)
päronträd
  1. een boom met peren als vrucht

perestrojka /pˌɪːrɛstrˈɔjkaː/ (n)
perestrojka
  1. hervormingen zoals deze door Gorbatsjov werden voorgesteld in de Sovjet-Unie van de jaren 80 van de twintigste eeuw

perfect /pɛrˈfɛkt/ (adj)
perfekt
  1. zonder enig gebrek

perfectioneren /pˌɛrfɛkʃoːnˈɪːrən/ (v)
finslipa
  1. meer perfect of volmaakt maken

perforator /ˌpɛrfoˈratɔr/ (n)
hålslag, hålslagsapparat
  1. een apparaat om gaten te maken in papier, karton, kunststof folie of metaalplaat.

perifeer /pˌɪːrifˈɪr/ (adj)
perifer
  1. aan de buitenzijde

perihelium /pˈɪːrihˌeːliˌɵm/ (n)
perihelium

perineum /pˈɪːrinˌøːm/ (n)
mellangård

periode /pɪri'jodɘ/ (n)
period
  1. tijdperk

periodiek /pˌɪːrioːdˈik/ (adj)
periodisk
  1. periodisch, regelmatig terugkerend

periodiek /pˌɪːrioːdˈik/ (n)
periodisk
  1. tijdschrift

periodiek systeem /pˌɪːrioːdˈik sɪstˈeːm/ (n)
periodiska systemet

perkament /pˌɛrkaːmˈɛnt/ (n)
pergament
  1. een dun schrijfmateriaal, gemaakt van huid van kalveren, koeien, geiten, schapen, konijnen of ezels

peronisme /pˌɪːroːnˈɪsmə/ (n)
peronism
  1. de ideologie van de Argentijnse president Juan Domingo Perón

perron /pɛˈrɔn/ (n)
perrong, plattform
  1. een hoge, lange zijstoep of verhoogde vrije stoep aan een station om in en uit te stappen

pers /pɛrs/ (n)
press
  6. journalistieke media
  1. een instrument waarmee druk uitgeoefend kan worden

persbericht /pˈɛrzbɪːrˌɪxt/ (n)
pressrelease
  1. is een speciaal, schriftelijk, bericht geschreven door derden aan de pers

persoon /pɛrsˈoːn/ (n)
person
  1. menselijk individu
  2. grammaticaal begrip

persoonlijk /pɛrsˈoːnlək/ (adj)
personlig
  1. betrekking hebbend of uitgevoerd door de persoon zelf

persoonlijk voornaamwoord /pɛrsˈoːnlək vˈɔːrnaːmʋˌɔːrt/ (n)
personligt pronomen
  1. een voornaamwoord dat een persoon aanduidt

persoonlijkheid /pɛrsˈoːnləkhˌɛɪt/ (n)
personlighet
  1. het geheel van kenmerken en gedragingen dat iemand uniek maakt

perzik /pˈɛrzɪk/ (n)
persika
  1. een sappige vrucht van de perzikboom

perzikboom /pˌɛrzɪkbˈoːm/ (n)
persika
  1.

pessimisme /pˌɛsimˈɪsmə/ (n)
pessimism
  1. de verwachting dat gebeurtenissen ongunstig gaan uitvallen

pessimist /pˌɛsimˈɪst/ (n)
pessimist

pest /pɛst/ (n)
pest

pesten /pˈɛstən/ (v)
plåga
  1. jennen, treiteren

pesticide /pˈɛstisˌidə/ (n)
bekämpningsmedel

pestvogel /pˌɛstvoːɣˈɛl/ (n)
sidensvans
  1. zangvogel met lange kuif en opvallende kleuren

pet /pˈɛt/ (n)
keps
  1. tamelijk plat hoofddeksel met een klep

petekind /petəkɪnt/ (n)
gudbarn

peterselie /pˌeːtərsəlˈi/ (n)
persilja
  1. een keukenkruid dat voornamelijk gebruikt wordt als soepgroente en schotelgarnering

petrischaal /pˌɛtrɪsxˈaːl/ (n)
petriskål
  1. een lage platte ronde glazen- of kunststofschaal met een ruim eroverheen passend deksel

petroglief /pˌɛtrɔɣlˈif/ (n)
hällristning
  1. een symbool, figuur of andere afbeelding die in de rotsen is gekrast, gekerfd of gehakt

petrologie /pˌɛtroːloːɣˈi/ (n)
petrologi
  1. gesteentekunde

peuk /pˈøːk/ (n)
fimp
  1. overblijfsel van een opgerookte sigaret of sigaar

peuter /pˈøːtər/ (n)
småbarn
  1. een jong kind in de leeftijd van een tot vier jaar

pianist /pˌiaːnˈɪst/ (n)
pianist
  1. musicus die een piano bespeelt

piano /piˈaːnoː/ (n)
piano
  1. groot snaarinstrument met klavier (algmeen)

piccolo /pɪkkˈoːloː/ (n)
piccolaflöjt
  1. piccolofluit

picknick /pˈɪknɪk/ (n)
picknick
  1. een maaltijd in de vrije natuur

picometer /pˈikoːmˌeːtər/ (n)
pikometer
  1.

piemel /pˈiməl/ (n)
snopp
  1. geslachtsdeel van de man, penis; heeft de bijklank van kleinheid, vooral gebruikt voor onvolgroeide jongens

piepen /pˈipən/ (v)
pipa
  1.1 het geluid van een muisje
  1.2 het geluid van de vogeltjes
  1.3 het geluid van een hijgende adem
kika
  3. stiekem, snel of oppervlakkig naar iets kijken

pieper /pˈipər/ (n)
piplärka
  1. een zangvogel uit het geslacht Anthus

piepschuim /pˈipsxœym/ (n)
cellplast

pier /piːr/ (n)
pir
  2. een in een zee of rivier uitstekende brug, dam of golfbreker
brygga
  3. overdekte loopbrug op luchthaven

pigment /pɪɣmˈɛnt/ (n)
pigment
  1. een organische of minerale stof met een vaste kleur

pijl /pˈɛɪl/ (n)
pil
  1. projectiel

pijn /pɛːin/ (n)
smärta
  1. lichamelijk leed
pina
  2. geestelijk leed

pijnappel /pˈɛɪnɑpəl/ (n)
kotte
  1. een houtige zaaddoos van een aantal naaldbomen

pijnappelklier /ˈpɛɪ̯nɑpəɫˌkliːr/ /ˈpɛːnɑpəlˌkliːr/ (n)
tallkottkörteln
  1. klier, onderdeel van de epithalamus dat melatonine uitscheidt

pijnlijk /ˈpɛːinlək/ /ˈpɛːnlək/ (adj)
smärtsam
  1. pijn gevend

pijnstiller /'pɛːinstɪlər/ (n)
smärtlindrare
  1. middel

pijptang /pˈɛɪptɑŋ/ (n)
rörtång
  1. pijptang, een zware verstelbare tang

pikdonker /pˈɪɡdɔŋkər/ (adj)
beckdonker
  1. zeer donker

pikhouweel /ˈpɪkhʌʊʋɪ:ɫ/ (n)
hacka, korp
  1. hakwerktuig met steel, voorzien van een punt aan de ene zijde en een beitelachtige voorziening aan de andere zijde

pikken /pˈɪkən/ (v)
picka
  4. (met de snavel) prikken

pikzwart /pˈɪkzʋɑrt/ (adj)
beckmörk
  1. heel zwart

pil /pɪl/ (n)
piller
  1
  2

pimpelmees /pˌɪmpɛlmˈeːs/ (n)
blåmes
  1. Parus caeruleus, één van de mezensoorten

pincet /pɪn.ˈsɛt/ (n)
pincett
  1. een gevorkt werktuig bestaande uit twee armen waarvan de punt bijeengeknepen kan worden

pinda /ˈpɪnda/ (n)
jordnöt
  2. een vrucht van deze plant
  1. een tot de vlinderbloemenfamilie behorende plant

pindakaas /pɪndakas/ (adj)
jordnötssmör
  1. een soort broodbeleg dat bestaat uit een pasta van pinda's, slaolie en zout

pinguïn /pˈɪŋyˌɪn/ (n)
pingvin
  1. een niet-vliegende zeevogel van de familie Spheniscidae die alleen voorkomt op het zuidelijk halfrond

pink /pˈɪŋk/ (n)
lillfinger
  1. de vijfde, kleinste en buitenste vinger

pion /piˈɔn/ (n)
bonde
  1. een schaakstuk dat alleen recht vooruit kan lopen en schuin vooruit slaan
pion
  2. een subatomair deeltje dat bestaat uit twee quarks en dus een boson is

pionier /pˌioːnˈir/ (n)
pionjär, pionär

piraat /piˈrat/ (n)
pirat, sjörövare
  1. iemand die op zee schepen kaapt

piramide /pˈiraːmˌidə/ (n)
pyramid
  1.

piramidezenegroen /pˌiraːmˌidəzˌeːnɛɣrˈun/ (n)
blåsuga

piraterij /pˌiraːtərˈɛɪ/ (n)
piratkopiering
  1. het beroven of plunderen van een schip op open zee
  2. opzettelijke schending van het auteursrecht door het ongeoorloofd namaken van goederen of kopiëren van gegevens

pissen /pˈɪsən/ (v)
pissa
  1. plassen

pistache /pistˈɑʃ/ (n)
pistasch

pistool /pɪstˈoːl/ (n)
pistol
  1. een semi-automatisch handvuurwapen met een langwerpig magazijn in het handvat

pixel /pɪksˈɛl/ (n)
pixel
  1. een beeldpunt

pizza /ˈpidza/ /ˈpitsa/ (n)
pizza
  1. een gerecht van een belegde broodbodem

pizzabakker /pˈɪzaːbˌɑkər/ (n)
pizzabagare
  1. persoon
  2. bedrijf of winkel

pizzeria /pɪzˈɪːriˌaː/ (n)
pizzeria
  1. restaurant

piëzo-elektriciteit /piˈeːzoːˌeːlɛktrˌisitˈɛɪt/ (n)
piezoelektricitet

plaat /plat/ (n)
platta
  1. vlak, plat en vrij dun stuk materiaal

plaats /plaːts/ (n)
plats
  1. een bepaalde ruimte of een bepaald punt in de ruimte

plaatsen /plˈaːtsən/ (v)
placera
  1. op een bepaalde plaats zetten

plaatsigheid /plˈaːtsəxhˌɛɪt/ (n)
aritet
  1. het aantal argumenten van een relatie of functie

plaatsvinden /platsˈvɪndə(n)/ (v)
äga rum
  1. gebeuren, geschieden, plaatshebben

plagen /plˈaːɣən/ (v)
plåga
  1. iemand lastigvallen

plakband /ˈplɑg.bɑnt/ (n)
tejp
  1. een lintvormige drager die aan één of beide zijden bedekt is met kleefstoffen

plakkaat /plɑkˈaːt/ (n)
plakat
  2.

plan /plɑn/ (n)
plan
  1. een voorgenomen handelswijze

planeet /plaːnˈeːt/ (n)
planet
  1. een groot, rond en massief hemellichaam dat zelf geen licht geeft en in een vaste baan rond een ster draait

planetarium /plˌaːnətˈaːriˌɵm/ (n)
planetarium
  1. een toestel om de bewegingen van planeten voor te stellen

planetenstelsel /plˌaːnətənstˈɛlsəl/ (n)
planetsystem
  1. stelsel van planeten om de zon of een ster

planetoïde /plˈaːnətˌoːidə/ (n)
asteroid
  1. een brok vaste materie die net als een planeet in een baan rond de zon draait, maar kleiner is dan een planeet

plank /plɑŋk/ (n)
bräda
  1. een plat en langwerpig stuk hout

plant /plˈɑnt/ (n)
växt
  1. een organisme dat kooldioxide opneemt en zuurstof afgeeft
  2. een van stengel en bladeren voorzien gewas dat zijn voedsel uit de aarde opneemt

plantaardig /plɑntˈa:rdəx/ (adj)
växt-
  1. tot de planten behorend, uit planten bestaand of daarvan afkomstig

planten /plɑntən/ (v)
plantera
  1. (een plant) in de aarde zetten om te laten groeien of bloeien

planteneter /plˈɑntənˌeːtər/ (n)
växtätare
  1. dier dat uitsluitend plantaardig voedsel eet

plas /plˈɑs/ (n)
pöl
  1. een verzameling van vocht

plasma /plˈɑsmaː/ (n)
plasma
  1.

plasmide /plɑs.ˈmi.də/ (n)
plasmid
  1. een ringvormig DNA-molecuul dat voornamelijk voorkomt voor bij bacteriën

plastisch /plˈɑstis/ (adj)
formbar
  3. kneedbaar

plastische chirurgie /plˈɑstisə ʃˌirɵrɣˈi/ (n)
plastikkirurgi
  1. een chirurgisch specialisme waarin men zich richt op het uit esthetisch en/of functioneel oogpunt aanpassen van het uiterlijk

platform /plˈɑtfɔrm/ (n)
plattform
  1. een bepaalde omgeving waarin een computer werkt

platina /plaːtˈinaː/ (n)
platina
  1. scheikundig element met symbool Pt en atoomnummer 78

platitude /plˈaːtitˌydə/ (n)
plattityd
  1. platte of afgezaagde zinsnede

platteland /plˈɑtəlˌɑnt/ (n)
glesbygd
  1. het landelijke gebied buiten de steden

platvis /ˈplɑtvɪs/ (n)
plattfisk
  1. een orde van vissoorten die op hun zijde op de bodem leven, en geheel plat zijn

plechtig /plˈɛxtəx/ (adj)
festlig
  met ceremonieel

plectrum /plˈɛktrɵm/ (n)
plektrum
  1. het plaatje waarmee snaren worden aangeslagen

plegen /'pleɣə(n)/ (v)
begå
  1. een gewoonlijk verboden handeling uitvoeren
bruka
  2. gewoon zijn, vaak doen

plein /plɛin/ (n)
torg

pleinvrees /ˈplɛinˌvreːs/ (n)
agorafobi

pleisteren /plˈɛɪstərən/ (v)
gipsa
  2. iets met kalkspecie of gips bestrijken

plenum /plˈeːnɵm/ (n)
plenarsammanträde
  1. vergadering waaraan alle leden deelnemen

plicht /plˈɪxt/ (n)
plikt
  1. een taak die men op zich genomen heeft of opgelegd heeft gekregen

ploeg /plˈux/ (n)
plog
  1. landbouwwerktuig

ploegen /plˈuɣən/ (v)
plöja
  2. land met de ploeg bewerken

plofklank /ˈplɔfklɑŋk/ (n)
klusil
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

plooi /plˈoːj/ (n)
veck

plooien /plˈoːjən/ (v)
vika
  1. iets in losse vouwen opstapelen

plop /plˈɔp/ (n)
poff
  1.

plosief /ploˈsif/ (n)
klusil
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

pluis /plˈœys/ (v)
fjun
  1. een hoopje droge, lichte stof met een open structuur

pluizig /'plʌʏ.zəx/ (adj)
fluffig
  1. vol met pluizen

plukken /'plɵkə(n)/ (v)
plocka
  1. (bloemen) afbreken of oogsten
  2. ontdoen van de veren
  4. (sport) een door de lucht vliegende bal grijpen

plus /plˈɵs/ (conjunction)
plus

pluspunt /plˈɵspɵnt/ (n)
plus poäng

plusteken /plɵstˈeːkən/ (n)
plustecken

plutonium /plˈytoːnˌiɵm/ (n)
plutonium
  1. Chemisch element

pneumonie /pnˌøːmoːnˈi/ (n)
lunginflammation
  1. longontsteking

podcast /pˈɔdkɑst/ (n)
poddsändning
  1. digitale radio-uitzending waarbij een audiobestand op internet wordt gezet zodat het kan worden gedownload en beluisterd

poedel /pˈudəl/ (n)
pudel
  1. een Frans krulharig hondenras

poeder /pˈudər/ (n)
pulver

poederdoos /pˌudərdˈoːs/ (n)
puderdosa
  1. platte doos voor cosmetisch poeder

poedersuiker /pˈudərsˌœykər/ (n)
florsocker
  1. zeer fijn gemalen suiker

poema /pˈumaː/ (n)
puma
  1. Felis concolor, groot katachtig roofdier, dat in geheel Midden– en Zuid Amerika leeft

poep /pup/ (n)
bajs
  1. uitgescheiden vaste afvalstoffen van mens of dier

poes /pˈus/ (n)
katt
  1. een van de oudste huisdieren van de mens

poffen /pˈɔfən/ (v)
rosta
  1. in eigen vocht gaar laten worden

pogrom /pˈɔɣrɔm/ (n)
pogrom
  1. razzia tegen joden
  2. gewelddadige aanvallen...

pointer /pˈoːɪntər/ (n)
pekare
  1. een staande jachthond
  2. een variabele waar een geheugenadres in staat

poker /pˈoːkər/ (n)
poker
  1.kaartspel

pokerface /pˈoːkərfˌeːs/ (n)
pokeransikte
  1. emotieloos gezicht

pokken /pˈɔkən/ (n)
smittkoppor

polariteit /pˌoːlaːritˈɛɪt/ (n)
polaritet

polder /ˈpɔldəʀ/ (n)
polder
  1. een bedijkt stuk land waarin de waterstand kunstmatig geregeld wordt

polijsten /poˈlɛɪstə(n)/ (v)
polera
  1. een stenen of glazen oppervlak bijzonder glad slijpen met steeds fijnere slijpmiddelen

polis /pˈoːlɪs/ (n)
polis
  1. schriftelijke vastlegging van een overeenkomst

politicologie /pˌoːlitˌikoːloːɣˈi/ (n)
statskunskap
  1. een discipline

politie /poːlˈitsi/ (n)
polis
  1. een overheidsdienst die belast is met de handhaving van de openbare orde en veiligheid en met het opsporen van wetsovertreders

politiebeambte /poːlˈitsibˌeːɑmbtə/ (n)
polistjänsteman
  1. iemand die in dienst is van de politie

politiebureau /poːlˈitsibyrˌoː/ (n)
polisstation

politiek /pˌoːlitˈik/ (adj)
politisk
  1. betreffende de politiek

politiek /pˌoːlitˈik/ (n)
politik
  1. datgene dat gerelateerd is aan het besturen van een land

politieman /poːlˈitsimˌɑn/ (n)
polistjänsteman
  1. iemand wiens taak het is de wet te handhaven en overtreders in de kraag te grijpen

polonium /pˈoːloːnˌiɵm/ (n)
polonium
  1. Chemisch element

pols /pˈɔls/ (n)
handled
  anatomie: 1. gewricht

polyamide /pˈoːliˌaːmidə/ (n)
polyamid

polyandrie /pˌoːliɑndrˈi/ (n)
polyandri

polygoon /pˌoːliɣˈoːn/ (n)
polygon, månghörning
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

polymeer /pˌoːlimˈɪr/ (n)
polymer
  1.

polymorfisme /pˌoːlimɔrfˈɪsmə/ (n)
polymorfism

polysemie /pˌoːlizəmˈi/ (n)
polysemi
  1. het kunnen hebben van meerdere (verwante) betekenissen

polytheïsme /pˈoːlɪtəˌɪsmə/ (n)
polyteism
  1. godsdienst met meer dan één god

polyurie /pˌoːliyrˈi/ (n)
polyuri
  1. vermeerderde urinelozing

pomp /pˈɔmp/ (n)
pump

pompelmoes /ˈpɔmpəlˌmus/ /ˈpɔmpəɫˌmus/ (n)
pompelmus
  2. een vrucht van deze boom

pompen /pˈɔmpən/ (v)
pumpa
  1. vloeistof of gas met een pomp verplaatsen

pompoen /pɔmpˈun/ (n)
pumpa, kurbits
  1. een zeer oud cultuurgewas uit Midden- en Zuid-Amerika

pond /pˈɔnt/ (n)
pund
  1. naam voor verschillende munteenheden die in het Verenigd Koninkrijk en sommige Engelstalige landen worden gebruikt

ponskaart /pˈɔnskaːrt/ (n)
hålkort
  kaart die tot de jaren 80 werd gebruikt voor het vastleggen van gegevens d.m.v. erin geponste gaatjes

pontificaat /pˌɔntifikˈaːt/ (n)
pontifikat
  1.

pony /pˈoːni/ (n)
ponny
  1. een klein soort paard

pooier /'poːjər/ (n)
hallick
  1. een man die prostituees tegen betaling beschermt en helpt.

pook /pok/ (n)
eldgaffel
  1. stang om het vuur op te porren

pool /pol/ (n)
pol
  1. uiteinde van een draaiingsas

poolcirkel /pˌoːlsɪrkˈɛl/ (n)
polcirkel
  1. de begrenzing van het gebied waar 's zomer de middernachtszon gezien kan worden en 's winters de nacht een heel etmaal kan duren

poollicht /pˈoːlɪxt/ (n)
polarsken
  1.

poolster /pˈoːlstər/ (n)
polstjärna

poolvos /pˈoːlvɔs/ (n)
fjällräv
  1. Alopex lagopus, leeft op de arctische toendra en in het gebergte van Scandinavië

poon /pˈoːn/ (n)
knorrhane
  1. soort zeevis van de familie Triglidae uit de onderorde schorpioenvisachtigen

poort /poːrt/ (n)
port
  1. met deuren afsluitbare doorgang door een muur

pop /pɔp/ (n)
docka
  1. speeltuig

poppenhuis /pˈɔpɛnhˌœys/ (n)
dockskåp, dockhus
  1. een in het klein uitgevoerde versie

poppenspel /pˌɔpənspˈɛl/ (n)
marionett theater

poppenspeler /pˈɔpənspˌeːlər/ (n)
dockspelare
  1. kunstenaar achter poppenspel

populatie /pˌoːpylˈaːtsi/ (n)
population
  1.
  3. een groep organismen

populier /pˌoːpylˈir/ (n)
poppel
  1.

pornografie /pˌɔrnɔɣraːfˈi/ (n)
pornografi

porselein /pɔrsəlɛːn/ /pɔrsəˈlɛɪn/ (n)
porslin
  1. fijn, geglazuurd aardewerk
  2. voorwerpen van fijn, geglazuurd aardewerk

portemonnee /pˌɔrtəmɔnˈeː/ (n)
portmonnä

portret /pɔrtrˈɛt/ (n)
porträtt, avbildning
  1.schilderij, foto of andere artistieke voorstelling van een persoon

pos /pˈɔs/ (n)
gärs
  1. vis behorend tot de baarsachtigen

poseren /poːzˈɪːrən/ (v)
posera

positie /po'zisi/ (n)
position, läge
  7. de ligging van de hand

positief /posiˈtif/ (adj)
positiv

positivisme /pˌoːzitivˈɪsmə/ (n)
positivism
  1. de opvatting dat alleen de empirische wetenschappen geldige kennis opleveren
  2. een levensinstelling waarbij je ervan uitgaat dat alles goed komt

positron /pˌoːzɪtrˈɔn/ (n)
positron

post /pɔs/ /pɔst/ (n)
post
  1. toegezonden materiaal, zoals brieven; poststuk - poststukken

postadres /pˌɔstɑdrˈɛs/ (n)
postadress

postbode /pɔstbˈoːdə/ (n)
brevbärare
  1. postbeambte

postcode /pɔstkˈoːdə/ (n)
postnummer

postduif /pˈɔstœyf/ (n)
brevduva
  1. een afgerichte duif die berichten kan overbrengen

postkantoor /pˌɔstkɑntˈoːr/ (n)
postkontor
  1. kantoor dat zich bezighoudt met de bezorging van post en vaak ook andere diensten levert zoals bankzaken, kaartverkoop, etc

postkoets /pɔstkˈuts/ (n)
postskjuts

postmodernisme /pˌɔstmoːdərnˈɪsmə/ (n)
postmodernism
  1.

postwissel /pɔstʋˈɪsəl/ (n)
postväxel

postzegel /ˈpɔseɣəl/ /ˈpɔseχəɫ/ (n)
frimärke
  1. betalingsmiddel voor het verzenden van post

pot /ˈpɔt/ (n)
gryta
  1. een cilindervormig voorwerp van glas of aardewerk
flata
  2. een vrouw die op vrouwen valt

potas /ˈpɔ.dɑs/ (n)
pottaska

potentieel /pˌoːtənʃˈeːl/ (adj)
potentiell
  1. mogelijkheid

potlood /'pɔtlot/ (n)
blyertspenna, penna
  1. schrijfgerei met een zachte stift vervaardigd van klei en grafiet ingebed in een houten huls

potvis /pˈɔtvɪs/ (n)
kaskelot, pottval
  1. Physeter macrocephalus, grote tandwalvis

poëzie /poweˈzi/ (n)
poesi
  1. in ritme, maat en klank verwoorden

praam /prˈaːm/ (n)
brems
  2. een hulpmiddel in de vorm van een stuk hout en een lus die om de bovenlip aangebracht wordt om een paard rustig te houden

prairiehond /prˈɑjrihˌɔnt/ (n)
präriehund
  1. Cynomys, een eekhoornachtig zoogdier uit Noord-Amerika dat een scherp blaffend geluid maakt

praktijk /prɑkˈtɛɪ̯k/ /prɑkˈtɛːk/ (n)
praktik
  2. hoe dingen werkelijk gaan, soms in tegenstelling tot hoe zaken in theorie zouden moeten functioneren

praktisch /prˈɑktis/ (adj)
praktisk
  1. op een manier die ook echt uitgevoerd kan worden

praseodymium /ˌprazejoˈdimijʏm/ (n)
praseodym
  1. Chemisch element

praten /ˈpraː.tə(n)/ (v)
prata, tala, snacka
  1. zich met behulp van de stem uiten

precedent /presəˈdɛnt/ (n)
precedensfall
  1. een gebeurtenis waarop men zich kan beroepen als een nieuw dergelijk geval zich voordoet om er hetzelfde gevolg aan te geven

predicaat /prˌeːdikˈaːt/ (n)
predikat
  1. het naamwoordelijk deel van het gezegde

predicatief /ˌpredikaˈtif/ (adj)
predikativ

preek /prˈeːk/ (n)
predikan

prefix /prˈeːfɪks/ (n)
förstavelse, prefix
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

prehistorie /prˌeːhɪstoːrˈi/ (n)
förhistoria

prei /prɛi/ (n)
purjolök
  1. Allium porrum, een look die als groente gegeten wordt

première /prˌeːmiˈɛrə/ (n)
premiär
  1. de eerste vaak feestelijke vertoning van een film, toneelstuk of een andere vorm van entertainment

prentenboek /prˌɛntənbˈuk/ (n)
bilderbok

president /prezi'dɛnt/ (n)
president
  1. het staatshoofd van een republiek

presse-papier /prˈɛsəpaːpˈir/ (n)
brevpress
  1. vaak fraai gevormd, zwaar voorwerp dat men boven op een stapel losse papieren kan leggen zodat de papieren niet kunnen wegwaaien

prestatie /prɛstˈaːtsi/ (n)
prestation

preut /prˈøːt/ (n)
pryd person
  3. iemand die preuts is

preuts /prøts/ (adj)
pryd
  1. zeer ingetogen, overdreven kuis

priapisme /prˌiaːpˈɪsmə/ (n)
priapism
  1. ongezond langdurige erectie van de penis

priemgetal /prˈimɣətˌɑl/ (n)
primtal
  1. priemgetal

priester /prˈistər/ (n)
präst
  1. iemand die de religieuze (offer) rituelen verzorgt

priesteres /prˌistərˈɛs/ (n)
prästinna
  1. een vrouw die de taak heeft religieuze rituelen te verzorgen

prijs /prɛɪs/ (n)
pris
  1. de gevraagde geldsom bij verkoop
  2. een uitzonderlijke beloning, bijvoorbeeld voor een bepaalde prestatie

prikkel /prˈɪkəl/ (n)
impuls, ansporrande, stimulerande

prikkeldraad /prˌɪkɛldrˈaːt/ (n)
taggtråd
  1. materiaal bestaande uit een dubbele, in elkaar gedraaide metalen draad, op regelmatige afstand voorzien van twee korte in elkaar gedraaide spiralen met elk twee scherpe punten

primaat /primˈaːt/ (n)
primat
  1. zoogdier
  2. kerkelijke titel

primitief /prˌimitˈif/ (adj)
primitiv
  1. alle kortste translatievectors in de richting van de hoofdassen van de rotatiesymmetrie hebbend.
  2. de drie kortste niet in hetzelfde vlak liggende translatievectors als ribben van de eenheidscel hebbend.

principieel /prˈɪnsipˌieːl/ (adj)
principiell

prins /prˈɪns/ (n)
prins, furste
  1. hoogste adellijke titel van een man of jongen
  2. laagste koninklijke titel van een man of jongen

prinselijk /prˈɪnsələk/ (adj)
furstlig
  1. als horend of passend bij een prins of prinses, bestaand uit prinsen of prinsessen

prinses /prɪnsˈɛs/ (n)
prinsessa
  1. de hoogste adellijke titel van een vrouw of meisje
  2. de laagste koninklijke titel van een vrouw of meisje

printer /ˈprɪntər/ (n)
skrivare
  1. toestel om gegevens af te drukken onder andere op papier.

privatiseren /prˌivaːtizˈɪːrən/ (v)
privatisera
  1. omvormen van staatsbedrijven, overheidsdiensten tot particuliere, private bedrijven

privéleven /prˌiveːlˈeːvən/ (n)
privatliv
  1. de tijd die besteed wordt aan persoonlijke bezigheden

proberen /proˈberə(n)/ (v)
försöka

probleem /prɔblˈeːm/ (n)
dilemma, knipa, svårighet
  1. iets dat schade teweegbrengt of de voortgang van iets anders in de weg staat

problematiek /prˌɔbləmaːtˈik/ (adj)
problematik
  1. met problemen behept

problematiek /prˌɔbləmaːtˈik/ (n)
problematik
  1. het geheel van problemen en bijzonderheden rond een vraagstuk

procedure /prosəˈdyrə/, /proseˈdyrə/ (n)
procedur
  1.
  4.

procent /pro'sɛnt/ (n)
procent
  1. een honderdste deel

proces /proˈsɛs/ (n)
process
  2. de stroom van gebeurtenissen of handelingen die van de ene toestand naar de andere leidt

procesrecht /prˈoːsɛsrˌɛxt/ (n)
processrätt

processie /proˈsɛˌsi/ (n)
procession

productieproces /prˌoːdɵktˌiproːsˈɛs/ (n)
produktionproces

proeftijd /prˈuftɛɪt/ (n)
praktisk arbetslivsorientering

proeven /ˈpruvən/ (v)
smaka
  1. onderzoeken hoe iets smaakt
  2. smaak waarnemen

professor /proˈfɛsɔr/ (n)
professor
  1. de aanspreektitel voor een hoogleraar

programma /pro'grɑma/ (n)
program
  1. een applicatie voor de computer

programmeertaal /prˌoːɣrɑmɪːrtˈaːl/ (n)
programmeringsspråk

programmeren /prˌoːɣrɑmˈɪːrən/ (v)
programmera
  1. het schrijven van computerporgramma

progressief /prˌɔɣrɛsˈif/ (adj)
banbrytande
  1. vooruitstrevend
  2-3

project /proˈjɛkt/ (n)
projekt
  1. een zaak die men denkt uit te voeren of te onderzoeken

projector /prˈoːjɛktˌɔr/ (n)
projektor
  toestel om een afbeelding op een scherm te projecteren

proletariaat /prˌoːlətˌaːriˈaːt/ (n)
proletäriat

proletariër /prˈoːlətˌaːriər/ (n)
proletär

proliferatie /prˌoːlifɪːrˈaːtsi/ (n)
förökning
  1. snelle vermenigvuldiging

proloog /prˈoːloːx/ (n)
prolog
  1. inleidende rede van een tekst
  3. de inleiding tot een theaterstuk
  2. een korte tijdrit die als openingsrit wordt verreden

promethium /prˈoːmɛtˌiɵm/ (n)
prometium
  1. een scheikundig element en zilverwit à grijs lanthanide met het symbool Pm en het atoomnummer 61

promotie /proˈmotsi/ (n)
befordran
  1. een verhoging in rang

proost /prost/ (interjection)
skål
  1. heildronk

propaan /proːpˈaːn/ (n)
propan
  1. C₃H₈

propaganda /prˌoːpaːɣˈɑndaː/ (n)
propaganda
  1. activiteiten of materiaal gericht op het beïnvloeden van de mening of het gedrag van grote groepen mensen

propionzuur /prˌoːpiɔnzˈyr/ (n)
propansyra
  1. CH₃CH₂COOH

prostaat /prɔstˈaːt/ (n)
blåshalskörtel
  1.een klier tussen de blaas en de penis van de man

prostitutie /prˌɔstitˈytsi/ (n)
prostitution
  1. het tegen betaling ter beschikking stellen van het lichaam voor het seksuele genot van een ander

protactinium /prˈoːtɑktˌiniˌɵm/ (n)
protaktinium
  1. scheikundig element met symbool Pa en atoomnummer 91

protest /prˈoːtɛst/ (n)
gensaga
  1. een uiting van ontevredenheid met het gevolgde beleid

protestant /prˌoːtɛstˈɑnt/ (n)
protestant
  1. christen die is aangesloten bij het protestantisme, een van de kerkgenootschappen ontstaan door afsplitsing van de Rooms-Katholieke Kerk in de zestiende eeuw

protesteren /prˌoːtɛstˈɪːrən/ (v)
protestera
  1. grote bezwaren uiten

protestlied /prˌoːtɛstlˈit/ (n)
protestsång

proteïne /prˈoːtəˌɪnə/ (n)
protein, äggviteämne
  1.

prothese /prɔtˈeːsə/ (n)
protes
  1. een kunstmatig lichaamsdeel

protocol /prˈoːtoːkˌɔl/ (n)
protokoll
  1. geheel van voorschriften en afspraken in de internationale diplomatieke omgang

proton /'protɔn (n)
proton

prototype /prˈoːtoːtˌiɪpə/ (n)
prototyp
  1. oorspronkelijk model, eerste model van een product.

provincie /pro.ˈvɪn.si/ (n)
provins, län
  1. een staatkundig onderdeel van een land

provocatie /prˌoːvoːkˈaːtsi/ (n)
provokation

prozaïsch /proːzˈaːis/ (adj)
prosaisk
  1. niet dichterlijk, in gewone taal
  2. weinig opmerkelijk, saai

pruik /prˈœyk/ (n)
peruk
  1. een kunstmatig haarstuk waarmee het hoofd bedekt wordt

pruim /prˈœym/ (n)
plommon
  2. vrucht van de pruimenboom

psalm /psɑlm/ (n)
psalm
  1. één van honderdvijftig gezangen uit de Tenach en het Oude Testament

pseudocode /psˌøːdoːkˈoːdə/ (n)
pseudokod
  onechte programmeertaal

pseudowetenschap /psˈøːdoːʋˌeːtənsxˌɑp/ (n)
pseudovetenskap

psychedelisch /ˌpsɪxeˈdelɪs/ (adj)
psykedelisk
  1. de werking van het bewustzijn verruimend

psychiater /psˈɪxiˌaːtər/ (n)
psykiater

psychiatrie /psˌɪxiɑtrˈi/ (n)
psykiatri

psychiatrisch /psˌɪxiˈɑtris/ (adj)
psykiatrisk
  1. met betrekking tot de behandeling van geestelijke stoornissen

psychisch /psˈɪxis/ (adj)
psykisk
  1. geestelijk

psychologie /psixoloˈɣi/ /psiχoloˈχi/ (n)
psykologi
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met het onderzoek naar bewustzijnsverschijnselen

psycholoog /ˌpsi.χo.ˈloχ/ /ˌpsɪ.xo.ˈlox/ (n)
psykolog
  1. een beoefenaar van de psychologie

psychopaat /psˌɪxoːpˈaːt/ (n)
psykopat
  1.iemand die lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis die antisociaal gedrag veroorzaakt

psychose /psi'xozə/ (n)
psykos
  1. een geestesziekte waarbij men wanen heeft

psychotherapie /psˌɪxɔtˌɪːraːpˈi/ (n)
psykoterapi
  1. stroming in de psychologie

puberteit /pˈybərtˌɛɪt/ (n)
pubertet
  1. het proces van seksuele rijping van kind naar volwassene en het gedrag dat daar bij hoort

publiciteit /pˌɵblisitˈɛɪt/ (n)
publicitet

publiek /pyˈblik/ (adj)
offentlig
  2. wat het publiek aangaat

publiek /pyˈblik/ (n)
publik
  1. een groep toeschouwers

publiek domein /pɵblˈik dˈoːmɛɪn/ (n)
allmän egendom
  gangbare benaming voor de status van werken die geheel vrij zijn van auteursrechten en naburige rechten

pudding /pˈɵdɪŋ/ (n)
pudding
  1. nagerecht, vaak zoet, koud en op basis van melk

puimsteen /pœymstˈeːn/ (n)
pimpsten

puin /pœʏ̯n/ /pœːn/ (n)
bråte
  1. een massa vergruizelde steen

pulmonair /pˌɵlmoːnˈɛr/ (adj)
lung-

pump /pˈɵmp/ (n)
högklackade skor
  1. een damesschoen zonder sluiting en met hoge hak

punt /pʏnt/ (n)
spets
  1. een spits toelopend uiteinde
punkt, poäng
  1. een positie in de ruimte

puntenslijper /pˈɵntənslˌɛɪpər/ (n)
pennvässare
  1. een taps toelopende houder met een mesje dat bedoeld is voor het aanslijpen van een verse punt aan een potlood

puntig /pˈɵntəx/ (adj)
spetsig
  1. spits

puntmuts /pˈɵntmɵts/ (n)
toppluva
  1. hoofddeksel

puntzak /pˈɵntzɑk/ (n)
kägla

pupil /py'pɪl/ (n)
pupill
  1. oogappel

puppy /pˈɵpi/ (n)
hundvalp, valp
  1. pasgeboren hond, jonge hond

pure chocolade /pˈyrə ʃˌoːkoːlˈaːdə/ (n)
mörk choklad
  1. chocolade van zuivere cacaopasta plus suiker

purist /pyrˈɪst/ (n)
purist
  1.

puriteins /pyri'tɛins/ (adj)
puritansk
  1. (te) vroom, sober, ingetogen en streng

put /pɵt/ (n)
brunn
  1. een pijpvormige uitholling in een oppervlak

putting /pˈɵtɪŋ/ (n)
röstjärn
  1. een stevig aan dek of boord verankerd oog waaraan het want of een stag want wordt bevestigd

pyjama /pijˈaːmaː/ (n)
pyjamas
  1. een kledingstuk voor de nacht

pyriet /pirˈit/ (n)
pyrit
  2. een vaste stof die het structuurtype heeft waarvan [1] het archetype is
  1. een kubisch mineraal met de samenstelling FeS₂

pyromanie /pˌiroːmaːnˈi/ (n)
pyromani
  1. onweerstaanbare drang om brand te stichten

python /pɪtˈɔn/ (n)
pyton, pytonorm
  1. een niet-giftige en grote wurgslang

qat /kɑt/ (n)
kat, khat
  1. blad van een bedektzadige plant Catha edulis

quaker /kvˈaːkər/ (n)
kväkare
  1. volgeling van een religieuze beweging gekend onder de naam Genootschap der Vrienden

quarantaine /kvˈaːrɑntˌɑjnə/ (n)
karantän
  1. tijdelijke afzondering van personen, dieren of zaken die besmet zouden kunnen zijn met ziektekiemen

quark /kwɑrk/ (n)
kvark

quiz /kvˈɪs/ (n)
frågesport
  1. spel waarbij de deelnemers vragen moeten proberen te beantwoorden

quotiënt /kvoːʃˈɛnt/ (n)
kvot
  1. resultaat van de deling van het deeltal door de deler

ra /rˈaː/ (interjection)
rå
  1. horizontaal draaibare boom aan mast

raad /rat/ /raːd/ (n)
råd
  2. een orgaan dat bestaat uit leden die raadgevende of beslissende bevoegdheden bezitten
  1. aanbeveling hoe om te gaan met een probleem

raadgevend /rˈaːdɣeːvənt/ (adj)
rådgivande
  1.

raadplegen /raːdplˈeːɣən/ (v)
konsultera, rådfråga
  1. een bron van informatie of ervaring aanspeken

raadsel /rˈaːdsəl/ (n)
gåta
  1. iets waarnaar men moet raden

raadzaam /rˈaːdzaːm/ (adj)
tillrådlig

raaf /raːf/ (n)
korp
  1. vogel

raaklijn /raːklˈɛɪn/ (n)
tangent
  1.

raam /ram/ (n)
fönster
  1. venster voor lucht en licht

rabarber /rˈaːbɑrbər/ (n)
rabarber

rabbijn /rɑˈbɛin/ (n)
rabbin

racisme /raːsˈɪsmə/ (n)
rasism
  1. filosofie die uitgaat van de gedachte dat het ene ras op een hoger peil staat dan het andere

racistisch /raːsˈɪstis/ (adj)
rasistisk
  1. betrekking hebbend op racisme...

racket /rˈɑkɛt/ (n)
racket

radiaal /rˌaːdiˈaːl/ (n)
radian
  1. de SI-eenheid voor een hoek

radiator /rˌaːdiˈaːtɔr/ (n)
element
  1. een toestel dat door straling warmte afgeeft, ofwel ter verwarming van een ruimte, ofwel ter koeling van bijvoorbeeld een motor

radicaal /radiˈkal/ (adj)
radikal

radijs /raːdˈɛɪs/ (n)
rädisa
  1. Raphanus sativus subsp. sativus, een groentesoort uit de kruisbloemfamilie

radio /ˈradijo/ (n)
radio
  1. toestel
  2. medium

radioactiviteit /rˌaːdiˌoːɑktˌivitˈɛɪt/ (n)
radioaktivitet
  1.

radiologie /rˌaːdiˌoːloːɣˈi/ (n)
radiologi
  1. het medisch specialisme...

radium /rˈaːdiˌɵm/ (n)
radium
  1. scheikundig element met symbool Ra en atoomnummer 88

radon /raːdˈɔn/ (n)
radon
  1. met symbool Rn en atoomnummer 86

raffinaderij /rˌɑfinˌaːdərˈɛɪ/ (n)
raffinaderi

rail /rˈɑjl/ (n)
skena
  1. een metalen staaf waar het wiel van een railvoertuig op rijdt

raket /raˈkɛt/ (n)
raket, robot
  1. cilindervormig projectiel dat door een naar achteren gerichte ontploffing wordt voortbewogen

ram /ram/ (n)
bagge, gumse
  1. een mannelijk schaap

rammelkar /rˈɑmɛlkˌɑr/ (n)
bilskrälle, rishög
  1. een gammel voertuig

rammelkast /rˈɑmɛlkˌɑst/ (n)
bilskrälle, rishög
  1. een gammel voertuig

ramp /rˈɑmp/ (n)
katastrof
  1. een grote catastrofale gebeurtenis met ernstige gevolgen

rand /rɑnt/ (n)
brätte
  1. de bovenkant van een bak of vat

randapparaat /rˌɑndɑpaːrˈaːt/ (n)
kringutrustning

rang /rˈɑŋ/ (n)
grad

rangtelwoord /rˈɑŋtɛlʋˌɔːrt/ (n)
ordningstal
  1. een telwoord dat een rangorde of volgorde aanduidt

ransuil /ˈrɑnsœyl/ (n)
hornuggla
  1.

rapier /raːpˈir/ (n)
rapir
  1.

rapper /rˈɑpər/ (n)
rappare
  1. een mannelijk iemand die rapt

rapporteren /rˌɑpɔrtˈɪːrən/ (v)
rapportera
  1. het uitbrengen van een verslag of rapport

ras /rɑs/ (n)
ras

rasp /rˈɑsp/ (n)
rivjärn
  1. een grofgetande vijl die wordt gebruikt om rondingen aan hout te maken

rat /rɑt/ (n)
råtta
  1. een muisachtig knaagdier uit het geslacht Rattus

ratatouille /rˈaːtaːtˌʌʊɪlə/ (n)
ratatouille
  1.

ratel /rˈaːtəl/ (n)
harskramla
  2. een mechaniek met kamrad en pal, dat een asdraaiing slechts in één richting toelaat
  1. een eenvoudige muziek- en signaalinstrument dat geluid geeft doordat bij het rondslingeren een tandrad een latje repeterend weggedrukt en laat terugvallen

ratelslang /rˈaːtɛlslˌɑŋ/ (n)
skallerorm
  1. gifslang uit het geslacht Crotalus

rauw /rˈʌʊ/ (adj)
rå
  1. ongekookt en vers

ravenzwart /rˈaːvənzʋˌɑrt/ (adj)
korpsvart
  1.

reactantie /rˌeːɑktˈɑntsi/ (n)
reaktans

reactie /reːˈɑksi/ (n)
reaktion
  1. een actie die een gevolg is van een stimulus

reageerbuis /rˈeːaːɣˌɪːrbœys/ (n)
provrör

reagens /'reʲaɣɛns/ (n)
reagens
  1. een chemische stof die deelneemt aan een reactie

reageren /rˌeːaːɣˈɪːrən/ (v)
reagera
  1. op een nieuwe situatie actie ondernemen

reanimatie /rˌeːaːnimˈaːtsi/ (n)
återupplivning
  het reanimeren

rebus /rˈeːbɵs/ (n)
rebus
  1. soort raadsel

recalcitrant /rekɑlsi'trɑnt/ (adj)
ostyrig
  1. onwillig, tegendraads

recenseren /rˌeːsənsˈɪːrən/ (v)
recensera
  1. een beoordelend verslag schrijven, meestal van een culturele gebeurtenis

recent /rəˈsɛnt/ (adj)
ny
  1. een korte tijd geleden gebeurd of begonnen

recentelijk /rəsˈɛntələk/ (adv)
härförleden
  1. nog niet lang geleden

recept /rəsˈɛpt/ (n)
recept
  2. een voorschrift voor de bereiding van een gerecht
  1. een doktersvoorschrift voor (de bereiding van) een geneesmiddel

recessie /rəsˈɛsi/ (n)
lågkonjunktur

recht /rɛxt/ (n)
rak
  1. het geheel van rechtsregels en instituties van het recht

rechtelijk /rˈɛxtələk/ (adj)
juridiskt

rechter /ˈrɛxtər/ (adj)
höger
  1. aan de tegenovergestelde zijde van het lichaam waar gewoonlijk het hart zit

rechter /ˈrɛxtər/ (n)
domare
  1. persoon die rechtspreekt, persoon die een oordeel velt

rechthebbende /rˈɛxtɛbəndə/ (n)
rättsinnehavare

rechthoek /'rɛxtuk/ (n)
rektangel
  1. een vierhoek met vier rechte hoeken

rechts /rˈɛxts/ (adj)
höger
  1. tegenovergestelde van links

rechtsgeding /rˈɛxtsxədˌɪŋ/ (n)
rättegång
  1. het voeren van een rechtsproces

rechtsgeleerdheid /rˌɛxtsxəlˈɪrdhɛɪt/ (n)
rättsvetenskap
  1. kennis of studie van recht

rechtsgelijkheid /rˈɛxtsxələkhˌɛɪt/ (n)
likhet inför lagen

rechtshandeling /rˈɛxtshɑndˌeːlɪŋ/ (n)
rättshandling
  1. doelgerichte wilsuiting die rechtsgevolgen heeft

rechtspersoon /ɾɛχts.pɛɾ.soːn/ (n)
juridisk person
  1. groepering van goederen of natuurlijke personen die kan deelnemen aan het rechtsverkeer

rechtspositie /ˈrɛɣtspoːˌsitsi/ (n)
rättsstatus
  1. het geheel van iemands rechten en plichten

rechtspraak /rɛxtsprˈaːk/ (n)
jurisdiktion
  1. het proces waarin door een rechter een oordeel wordt gevormd over een rechtszaak

rechtspunt /rˈɛxtspɵnt/ (n)
rättsfråga

rechtsvervolging /rˈɛxtsfərvˌɔlɣɪŋ/ (n)
förföljelse

rechtswetenschap /rˈɛxtsʋətˌɛnsxɑp/ (n)
rättsvetenskap

rechtszaal /rɛxtsˈaːl/ (n)
rättssal
  1. de ruimte waar een rechtszitting gehouden wordt

rechtszitting /rˈɛxtsɪtˌɪŋ/ (n)
juridisk process

rechtvaardig /rɛxtvˈaːrdəx/ (adj)
rättvis
  1. in overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

rechtvaardigen /rɛxtvˈaːrdəɣən/ (v)
rättfärdiga
  1. onderbouwen volgens bepaalde ethische beginselen

reciprook /rˌeːsɪprˈoːk/ (adj)
reciprok
  1. een dimensie bezittend die de omgekeerde is van een andere dimensie

reclame /rɛklˈaːmə/ (n)
reklam
  1,2 informatie over, en aanprijzing van diensten, producten en ideeën

record /rekˈɔrt/ (n)
rekord
  1. beste prestatie
  2. bij elkaar behorende gegevens

rectaal /rɛktˈaːl/ (adj)
rektal
  1. met betrekking tot de endeldarm

redacteur /rˌeːdɑktˈøːr/ (n)
redaktris

redden /ˈrɛdə(n)/ (v)
rädda
  1. actie ondernemen om iets of iemand uit de moeilijkheden te halen

redding /rˈɛdɪŋ/ (n)
räddning

reddingsboot /rˌɛdɪŋzbˈoːt/ (n)
livbåt
  1. een speciaal gebouwde en uitgeruste boot om het schip in geval van nood veilig te kunnen verlaten.

rede /rˈeːdə/ (n)
redd
  3. een ankerplaats buitengaats

reden /ˈre.də(n)/ (n)
orsak
  1. een motivatie door iemand bedacht of beredeneerd

rederij /rˌeːdərˈɛɪ/ (n)
rederi

redetwisten /rˌeːdɛtʋˈɪstən/ (v)
argumentera

reduplicatie /redypliˈkatsi/ (n)
fördubbling, duplifix
  1. vorming van een nieuw woorden of zinsneden door geheel of gedeeltelijke herhalen van een deel daarvan

ree /rˈeː/ (n)
rådjur
  1. sierlijk slank hert, komt bijna in heel Europa voor

reeds /rˈeːts/ (adv)
redan, allaredan
  1. al

reeks /rˈeːks/ (n)
serie
  1. een opeenvolgende rij van gebeurtenissen

reeline /reːlˈinə/ (n)
reelin
  1. een glycoproteïne dat vooral een belangrijke rol speelt bij het sturen van de neuronale migratie...

referendum /rˈeːfɪːrˌɛndɵm/ (n)
folkomröstning
  1. een stemming over een wetsvoorstel, waarbij gestemd wordt door het volk zelf, niet door vertegenwoordigers van het volk

referentie /rˌeːfɪːrˈɛntsi/ (n)
referens
  1. verwijzing

reflectie /rɛflˈɛksi/ (n)
reflexion

reflex /rˈɛflɛks/ (n)
reflex
  1. een onwillekeurige reactie op bepaalde prikkels

refractie /rɛfrˈɑksi/ (n)
refraktion

refrein /rˈɛfrɛɪn/ (n)
refräng

regel /ˈreɣəɫ/ (n)
regel
  3. een voorschrift, richtlijn, norm

regelen /rˈeːɣələn/ (v)
arrangera
  1. zorgen dat het gebeurt

regelmatig /rˌeːɣəlmˈaːtəx/ (adj)
regelbunden
  1. aan een bepaalde regel gehoorzamend

regen /reχən/ (n)
regn
  1. neerslag van tot druppels gecondenseerde waterdamp

regenachtig /rˈeːɣənˌɑxtəx/ (adj)
regnig
  1. regelmatig regenend of neigend naar regen

regenboog /ˈreːχənboːx/ (n)
regnbåge
  1. een natuurfenomeen dat na regen als een verschijnende veelkleurige boog te zien is

regenboogvlies /rˌeːɣənboːɣvlˈis/ (n)
iris
  1. het gekleurde vlies in het oog waarin de pupil zich bevindt

regenbui /rˈeːɣənbˌœy/ (n)
regnskur, regnby
  1. een tijdelijke periode van regen tengevolge van het overtrekken van een wolkenveld

regendruppel /ˈreɣə(n)ˌdrʏpəɫ/ (n)
regndroppe
  1. een druppel die als regen uit de lucht naar beneden valt

regenen /ˈreɣənə(n)/ (v)
regna
  1. het vallen van neerslag in de vorm van waterdruppels

regeneratie /rˌeːɣənɪːrˈaːtsi/ (n)
regeneration
  2. herstelgroei

regenjas /rˈeːɣəɲˌɑs/ (n)
regnkappa
  1. een waterdichte overjas die geschikt is voor regenachtig weer

regenpijp /rˈeːɣənpˌɛɪp/ (n)
stuprör
  1. een verticale buis die aan een dakgoot is bevestigd en dient om het hemelwater dat op het dak valt, af te voeren

regenscherm /rˈeːɣənsxˌɛrm/ (n)
paraply
  1. een paraplu

regentijd /rˈeːɣəntˌɛɪt/ (n)
regnperiod
  1. tijd van het jaar dat het veel regent in de tropen (april tot september in het noorden, van oktober tot maart in het zuiden)

regentschap /rˈeːɣəntsxˌɑp/ (n)
regentskap

regenval /rˈeːɣənvˌɑl/ (n)
regnskur

regenwater /rˈeːɣɛnʋˌaːtər/ (n)
regnvatten

regenwoud /rˈeːɣɛnʋˌʌʊt/ (n)
regnskog
  1. een bos in een klimaat met het hele jaar door neerslag

regenwulp /rˈeːɣɛnʋˌɵlp/ (n)
småspov

regeren /rəɣˈɪːrən/ (v)
härska
  1. het uitoefenen van de politieke macht...

regering /re.'ɣeː.rɪŋ(g)/ /rə.'ɣeː.rɪŋ/ /rə.'χɪː.rɪŋ/ (n)
regering
  1. een groep van personen die een land bestuurt, specifiek het staatshoofd en alle ministers

regeringscrisis /rəˈxerɪŋs.krisɪs/ (n)
regeringskris
  1. een politieke situatie met grotere problemen van de regering uit verschillende redenen

regicide /ˌreɣiˈsidə/ (n)
kungamord
  1. een bewuste moord op een koning.

regiment /rˌeːɣimˈɛnt/ (n)
regemente

regio /rˈeːɣiˌoː/ (n)
region
  1. geografisch gebied

registreren /rˌeːɣɪstrˈɪːrən/ (v)
registrera
  1. vastleggen in een register

reiger /rˈɛɪɣər/ (n)
häger

rein /rˈɛɪn/ (adj)
ren, klar
  1. zonder vuil

reis /rɛɪ̯s/ (n)
resa
  1. grote, lange tocht of trip

reisagentschap /rˌɛɪzaːɣˈɛntsxɑp/ (n)
resebyrå

reisbureau /rˌɛɪzbyrˈoː/ (n)
resebyrå

reisbus /rˈɛɪzbɵs/ (n)
buss
  1.

reiskosten /rˈɛɪskɔstən/ (n)
reskostnader

reisleider /rˈɛɪslɛɪdər/ (n)
reseledare

reisverzekering /rˌɛɪsfərzəkˈɪːrɪŋ/ (n)
reseförsäkring

reizen /'rɛɪzən/ (v)
resa
  1. onderweg zijn

reiziger /ˈrɛɪzəɣər/ (n)
resande
  1. persoon op reis
  2. persoon die vaak reist

rek /rˈɛk/ (n)
klädhängare
  2. raamwerk

rekenen /ˈre.kə.nə(n)/ (v)
räkna
  1. getallen manipuleren
ta betalt för
  2. in rekening brengen

rekening /'rekənɪŋ/ (n)
räkning
  1. de optelsom van te betalen bedragen
konto
  2. bankrekening

rekenkunde /rˈeːkəŋkˌɵndə/ (n)
aritmetik

rekenmachine /ˈrekəmɑˌʃinə/ (n)
räknare
  1. een apparaat dat rekenkundige berekeningen kan uitvoeren

rel /rɛl/ (n)
uppror
  1. een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden

relatie /reːlˈaːtsi/ (n)
relation
  1. een min of meer vast verband

relevant /rˌeːləvˈɑnt/ (adj)
relevant
  1. van toepassing

religie /rə'liɣi/ (n)
religion
  1. een godsdienst

religieus /relɪˈɣɪøs/ /relɪˈʝɪøs/ (adj)
religiös
  1. te maken hebbend met religie

religiositeit /rˌeːliɣˌioːzitˈɛɪt/ (n)
religiositet
  1. alles wat te maken heeft met godsdienst en geloof in een opperwezen

reling /relɪŋ/ (n)
räcke
  1. een leuning boven de verschansing die een scheepsdek omgeeft

reliëf /rˈeːliˌɛf/ (n)
relief

rem /rˈɛm/ (n)
broms
  1. een mechanisme dat iets vertraagt of tot stilstand brengt

remedie /rəˈmedi/, /reˈmedi/ (n)
botemedel
  1. een medicijn of een op genezing gerichte behandeling
  2. iets dat iets anders corrigeert of iets schadelijks wegwerkt

remmen /'rɛmə(n)/ (v)
bromsa
  1. snelheid doen verminderen

remschoen /rɛmsxˈun/ (n)
bromssko
  1. deel van een rem waar een bewegend en een stilstaand deel tegen elkaar drukken

renaal /reːnˈaːl/ (adj)
njur-
  1. met betrekking tot de nier

rendier /rɛndˈir/ (n)
ren
  1.

renium /rˈeːniˌɵm/ (n)
rhenium
  1. Chemisch element

rennen /rˈɛnən/ (n)
springa
  [A] 1. zeer snel lopen

renoveren /rənoˈverə(n)/ (v)
renovera
  1. opknappen, repareren, vernieuwen

repertoire /rˈeːpərtˌoːirə/ (n)
repertoar

reptiel /rɛp'til/ (n)
reptil, kräldjur
  1.

republiek /repʏˈbliːk/ (n)
republik
  1. staatsvorm

republikein /rˈeːpɵblˌikɛɪn/ (n)
republikan

republikeins /rˈeːpɵblˌikɛɪns/ (adj)
republikansk

reputatie /rˌeːpytˈaːtsi/ (n)
rykte
  1. de manier waarop iemand bekend is

reserveren /rˌeːzərvˈɪːrən/ (v)
reservera
  1. vrijhouden

residentie /rˌeːzidˈɛntsi/ (n)
bostad

resistantie /rˌeːzɪstˈɑntsi/ (n)
resistans

resolutie /rˌeːzoːlˈytsi/ (n)
upplösning
  2. pixeldichtheid

resonantie /rˌeːzoːnˈɑntsi/ (n)
resonans

respect /rɛsˈpɛkt/ (n)
respekt
  eerbied uit hoogachting of angst

respecteren /rˌɛspɛktˈɪːrən/ (v)
ha respekt för

rest /rɛst/ (n)
rest
  1. wat er overblijft

restaurant /rˌɛstʌʊrˈɑnt/ (n)
restaurang

restauratie /rˌɛstʌʊrˈaːtsi/ (n)
restauration
  2. het minitieus herstellen van een voorwerp van kunstzinnig of historisch belang

resultaat /rezɵl'tat/ (n)
resultat
  1. een uitkomst

retort /rˈeːtɔrt/ (n)
retort
  1. een verouderd toestel voor het destilleren bestaande uit een vat met een neergebogen tuit

retourneren /rəturˈnerən/ (v)
returnera
  1. iets of iemand naar het punt van vertrek terugbrengen of terugzenden

retributie /retri'byti/ (n)
tomträttsavgäld
  3. vergoeding aan de opstalgever voor opstalrecht

retroflex /ˈre.tro.ˌflɛks/ (n)
retroflex
  1. een medeklinkerklank die gevormd wordt door de tong om te buigen zodat het met de onderkant naar het verhemelte staat

reu /rˈøː/ (n)
hanhund
  1. een mannelijke hond

reus /røs/ (n)
jätte
  1. een buitengewoon grote man

reuzegroot /rˌøːzɛɣrˈoːt/ (adj)
jättestor

reuzel /rˈøːzəl/ (n)
ister
  1. varkensvet door uitsmelting van vetweefsel bekomen

reuzenotter /rˈøːzənˌɔtər/ (n)
jätteutter
  1. Pteronura brasiliensis, de grootste otter die op de aarde leeft, hij verblijft in het Amazonische regenwoud

reuzenpanda /rˌøːzənpˈɑndaː/ (n)
jättepanda
  1. Ailuropoda melanoleuca, een beer die leeft in de hooggelegen hellingen van berggebieden in centraal China

reuzenrad /rˈøːzɛnrˌɑt/ (n)
pariserhjul
  1. kermisattractie

revalidatie /rˌeːvaːlidˈaːtsi/ (n)
rehabilitering
  1. geheel van medische en sociale maatregelen, die ten doel hebben de validiteit van patiënten zover mogelijk te herstellen

revolutie /revol'yʦi/ (n)
revolution
  1.

revolutionair /rˌeːvoːlˌyʃoːnˈɛr/ (adj)
revolutionär

reïncarnatie /rəˌɪnkɑrnˈaːtsi/ (n)
själavandring

rhodium /rhˈoːdiˌɵm/ (n)
rodium

rib /rɪp/ (n)
revben
  1. elk van de platte, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

ribbe /rˈɪbə/ (n)
revben
  1. een van de platte, dunne, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

ribbenkast /rˈɪbəŋkˌɑst/ (n)
bröstkorg
  1. het geraamte van de borst

ribonucleïnezuur /rˌiboːnˌɵkləˌɪnəzˈyr/ (n)
ribonukleinsyra

ribosoom /riboˈzom/ (n)
ribosom
  1.

richten /rˈɪxtən/ (v)
vända
  1. op een bepaald doel afstemmen
  2. zich ~ op: een bepaald doel nastreven

richting /ˈrɪxtɪŋ/ /ˈrɪχtɪŋ/ (preposition)
riktning, håll
  1. de kant op van

richtlijn /rɪxtlˈɛɪn/ (n)
riktlinje
  1. aanwijzing voor een te volgen gedrag

richtprijs /rɪxtprˈɛɪs/ (n)
riktpris

ridder /rˈɪdər/ (n)
riddare, knekt
  1. oorspronkelijk een bereden en bepantserde ruiter die de ridderslag ontvangen had

riem /rim/ (n)
bälte
  1. een band van leer of een ander materiaal
åra
  2. een steel met een blad dat gebruikt wordt een vaartuig voort te bewegen

riet /rit/ (n)
vass
  1. plantensoort
rör
  2. onderdeel muziekinstrument

rietje /ˈri.cə/ (n)
sugrör

rietsuiker /rˈitsœykər/ (n)
rörsocker
  suiker, verkregen uit het sap van suikerriet

rietvoorn /rˈitvɔːrn/ (n)
sarv
  1. karperachtige zoetwatervis

rif /rˈɪf/ (n)
rev
  1. een ondiepte in water, koraalbank, klip

rij /rɛɪ̯/ /rɛː/ (n)
rad
  1. geordende opstelling van een aantal eenheden in één richting

rijbaan /rˈɛɪbaːn/ (n)
körbana
  1. weggedeelte bestemd voor voertuigen

rijbewijs /ˈrɛɪ̯bəˌwɛɪ̯s/ /ˈrɛɪ̯bəˌʋɛɪ̯s/ /ˈrɛːbəˌβ̞ɛːs/ (n)
körkort
  1. een officieel document waarmee de bezitter bevoegd is om een motorvoertuig te besturen

rijden /ˈrɛɪ̯də(n)/ /ˈrɛːdə(n)/ (v)
köra
  1. zich verplaatsen met behulp van een voertuig

rijgen /ˈrɛɪɣə(n)/ (v)
träda
  1. met een naald een draad ergens doorvoeren

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (adj)
rik
  1. veel geld en/of eigendommen hebbend

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (n)
rike
  1. een staat of natie onder een vorst of heerser

rijkdom /rˈɛɪɡdɔm/ (n)
rikedom
  1. het bezitten van veel geld en goud

rijm /rˈɛɪm/ (n)
rim
  2. een vers waarvan een regel eindigt in een woord dat klankverwantschap vertoont met het einde van een andere regel

rijp /rˈɛɪp/ (adj)
mogen

rijp /rˈɛɪp/ (n)
frost
  1. aangevroren mist

rijpaard /rˈɛɪpaːrt/ (n)
ridhäst
  1. voor rijden geschikt paard

rijst /rɛi̯st/ (n)
ris, risgryn
  1. graan van het geslacht Oryza

rijstrook /rɛɪstrˈoːk/ (n)
körfält

riksja /rˈɪkʃaː/ (n)
rickshaw
  1.Aziatisch twee- of driewielig karretje voor personen vervoer

rillen /rˈɪlən/ (v)
darra

ring /rɪŋ/ (n)
ring
  3. plaats waar gestreden wordt
  1. cirkelvormig sieraad voor om de vinger
  2. cirkelvormig voorwerp

ringslang /rˈɪŋslɑŋ/ (n)
snok, vanlig snok, vattensnok
  1. Natrix natrix

ringvinger /rˈɪŋvɪŋər/ (n)
ringfinger
  1. vierde vinger

riool /riol/ (n)
kloak
  1. een vaak ondergronds kanaal voor de afvoer van drek

risico /rˈizikˌoː/ (n)
risk
  1. een mogelijk gevaar voor schade

ritme /rˈɪtmə/ (n)
rytm
  1. een zich in de tijd herhalend patroon van geluiden

ritueel /rˌityˈeːl/ (adj)
ritual

rivier /riːˈviːr/ (n)
flod, älv
  1. een natuurlijke waterstroom

rivierkreeft /rˈivirkrˌeːft/ (n)
kräfta
  1. een soort kreeft die in riviertjes leeft

robijn /roːbˈɛɪn/ (n)
rubin

robot /ˈro.bɔt/ (n)
robot
  1. een machine die beschikt over een stoffelijke vorm ('lichaam') en een beslissingsmodel (programma)

roddel /rˈɔdəl/ (n)
skvaller
  1. kwaadsprekerij, achterklap

roddelen /ˈrɔdələ(n)/ (v)
skvallra
  1. op een vervelende manier over anderen praten

rode biet /rˈoːdə bˈit/ (n)
rödbeta

rode wijn /rˈoːdə ʋˈɛɪn/ (n)
rödvin, rött vin
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van rode druiven

rode wolf /rˈoːdə ʋˈɔlf/ (n)
rödvarg
  1. Canis rufus, een lid van de Canivora, leefde in het gehele oostelijk deel van de Verenigde Staten, maar is nu in het wild uitgestorven

rodekool /rˌoːdəkˈoːl/ (n)
rödkål
  1. een donkerrood sluitkoolgewas

rodium /rˈoːdiˌɵm/ (n)
rodium
  1. Chemisch element

roebel /ˈrubəl/ (n)
rubel

roeien /rˈujən/ (v)
ro
  1.zich met behulp van roeispanen in een boot ergens begeven

roeier /rˈujər/ (n)
roddare
  1. iemand die roeit

roek /rˈuk/ (n)
råka
  1. Corvus frugilegus, kraaiachtige vogel

roekeloos /rˈukəlˌoːs/ (adj)
obetänksam
  1. zonder zorg over de gevolgen of het gevaar van een handeling

roem /rˈum/ (n)
beröm
  1. eer en glorie

roentgenium /rˈuntɣənˌiɵm/ (n)
röntgenium

roep /rup/ (n)
rop
  1. een vrij harde klank geproduceerd met stemgeluid

roepen /'ru.pə(n)/ (v)
skrika, kalla
  1. met verheffing van stem de aandacht van iemand trachten te verkrijgen

roeping /'rupɪŋ/ (n)
kallelse
  1. een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed

roer /rˈur/ (n)
roder
  1. vlak waarmee gestuurd wordt

roerbakken /ˈrur.bɑ.kə(n)/ (v)
sautera
  1. een kooktechniek voor het bereiden van voedsel in een wok

roerei /rurɛi/ (n)
äggröra
  1. een gerecht van gebakken eieren en losgeklopte melk

roeren /rˈurən/ (v)
röra
  1. een vloeistof met een spaan in ronde beweging brengen
  4. in opstand komen

roes /rus/ (n)
rus

roest /rust/ (n)
rost
  1. geoxideerd ijzer

roesten /'rustə(n)/ (v)
rosta
  1. het langzaam oxideren van ijzerhoudende materialen
  2. door roest vast gaan zitten

roestvrij /rustvrˈɛɪ/ (adj)
rostskyddat
  1. roestbestendig

roet /rut/ (n)
sot
  1. koolstofneerslag die ontstaat door onvolledige verbanding van koolstofhoudende stoffen

rog /rˈɔx/ (n)
rocka

rogge /rˈɔɣə/ (n)
råg

roggebrood /ˈrɔɣəbrod/ (n)
rågbröd
  1. een van rogge gebakken brood

rok /rˈɔk/ (n)
kjol
  1. buis- of kegelvormig kledingstuk
frack
  2. rokkostuum

rokade /roːkˈaːdə/ (n)
rockad
  1. zet in een schaakspel

roken /ˈroːkə(n)/ (v)
röka, ryka
  2. een genotsmiddel, voornamelijk tabak, nuttigen door het inhaleren van de rook ervan
  1. rook afgeven
röka
  3. (m.b.t. rauwe vis of rauw vlees) conserveren door langdurige blootstelling aan rook

rokeren /rˈoːkərən/ (v)
rockera
  1.1. het doen van een zet waarbij de koning en een toren elkaar passeren

rollator /rɔlˈaːtɔr/ (n)
rollator
  1. looprek op wieltjes

rollen /rˈɔlən/ (v)
rulla
  1. zich wentelend over een oppervlak bewegen

rolstoel /rɔlstˈul/ (n)
rullstol
  1. vervoermiddel voor mensen die slecht ter been zijn

roman /roːmˈɑn/ (n)
roman
  1. een lang soort verhaal in boekvorm

romanschrijver /roˈmɑns(x)rɛɪvər/ (n)
romanförfattare
  1. een mannelijke persoon die romans schrijft

rommelmarkt /rˈɔmɛlmˌɑrkt/ (n)
loppmarknad

rommelpot /ˈrɔməlpɔt/ (n)
friktionstrumma

romp /rˈɔmp/ (n)
torso
  1. het lichaam van een mens of dier zonder ledematen, kop of staart

rond /rɔnt/ (adj)
rund
  1. cirkelvormig

ronde /rˈɔndə/ (n)
omgång
  2. een wedstrijd in de vorm van een rondrit

rondhangen /rˈɔndhɑŋən/ (v)
driva omkring
  1. op een plaats langdurig verblijven zonder iets te doen te hebben

rondpunt /rˈɔndpɵnt/ (n)
cirkulationsplats

rondspoken /rɔndspˈoːkən/ (v)
hemsöka
  1.

rood /rod/ /rot/ (adj)
röd
  1. de kleur rood hebbend

rood /rod/ /rot/ (n)
rött
  1. een primaire kleur zoals die van licht met een golflengte tussen de ca. 620 en 740 nm.

rood peperboompje /rˈoːt pˈeːpərbˌoːmpjə/ (n)
tibast

roodbaars /rˈoːdbaːrs/ (n)
större kungsfisk
  1. Sebastes marinus, komt voor in de noordelijke Atlantische oceaan en in de noordelijke Noordzee

roodborstje /rˈoːdbɔrstʲə/ (n)
rödhake
  1.

roodborstlijster /rˈoːdbɔrstlˌɛɪstər/ (n)
vandringstrast
  1. Turdus migratorius, een in Noord-Amerika veel voorkomende lijstersoort

roodharig /roːdhˈaːrəx/ (adj)
rödhårig
  1. met rood gekleurde haren

roodmus /rˈoːdmɵs/ (n)
rosenfink

roof /rˈoːf/ (n)
rån
  1. het openlijk en gewelddadig wegnemen van hetgeen een ander toebehoort

roofblei /rˈoːvblɛɪ/ (n)
asp
  1. Aspius aspius, een exotische roof- en zoetwatervis die voorkomt in de wateren van de Benelux

roofdier /ˈrovdir/ (n)
predator
  1. een dier dat zijn prooi bejaagt en doodt.

roofvogel /ˈroˌfoχɔɫ/ /ˈroːˌfoːɣəl/ /ˈroːˌvoːɣəl/ (n)
rovfågel
  1. een vogel die zijn prooi bejaagt en doodt

rook /roːk/ (n)
rök
  1. damp, zichtbaar gas

rookmelder /rˈoːkmɛldər/ (n)
brandvarnare
  1. apparaat dat een zeer luid signaal afgeeft als er rook aanwezig is

rookverbod /rˈoːkvərbˌɔt/ (n)
rökförbud
  1. een verbod om te roken

room /rˈoːm/ (n)
grädde
  1. de vette delen van melk waarvan boter gemaakt wordt. Room wordt, wanneer gezoet, gebruikt bij het vervaardigen van slagroom, voor het decoreren van gebak en bij het vullen van bonbons

roos /roːs/ (n)
ros
  1. bloem
mjäll
  3. aandoening

rotatie /roːtˈaːtsi/ (n)
rotation

rotonde /rˈoːtɔndə/ (n)
rondell
  1. een rond, pleinvormig kruispunt van wegen

rots /rˈɔts/ (n)
klippa
  1. een grote ruwe steen

rotstuin /ˈrɔtstœʏn/ /ˈrɔtstœːn/ (n)
stenparti
  1. een tuin met rotspartijen en rotsplanten

rouwen /rʌʊβ̞ə(n)/ /rʌːβ̞ə(n)/ (v)
sörja
  1. de emotionele nasleep van het overlijden van een geliefd persoon

rover /rˈoːvər/ (n)
rånare, rövare
  1. iemand die door geweldpleging iemand besteelt

roze /roːzə/ /rɔːs/ /rɔːzə/ (adj)
rosa, skär
  1. tertiaire kleur bestaand uit een combinatie van wit en rood, met soms ook blauwe tinten; een heel bleek of licht rood

rozemarijn /rˌoːzəmaːrˈɛɪn/ (n)
rosmarin
  1. Rosmarinus officinalis, een houtachtig keukenkruid

rozenbottel /rˌoːzənbɔtˈɛl/ (n)
nypon
  1. de vrucht van de roos

rozenkrans /rˈoːzəŋkrˌɑns/ (n)
radband
  1. een gebedssnoer met 165 kralen

rozijn /roːzˈɛɪn/ (n)
russin
  1. een gedroogde druif

rubber /rˈɵbər/ (n)
gummi

rubidium /rˈybidˌiɵm/ (n)
rubidium
  1. Chemisch element

rug /rɵx/ (n)
rygg
  1. zijde van de romp tegenover de buik en borst gelegen

ruggengraat /rˌɵɣəŋrˈaːt/ (n)
ryggrad

ruggenmerg /rˈɵɣənmˌɛrx/ (n)
ryggmärg

rugpijn /rɵxpˈɛɪn/ (n)
ryggont

rugzak /rˈɵxzɑk/ (n)
ryggsäck

ruiken /rœʏkə(n)/ /rœːkə(n)/ (v)
lukta
  2. een geur verspreiden
  1. een geur waarnemen

ruimte /ˈrœymtə/ (n)
rymd
  1. beschikbare uitgestrektheid
rymd, rum
  3. heelal

ruimteschip /rˈœymtɛsxˌɪp/ (n)
rymdskepp
  1. een vaartuig geschikt om zich buiten de aardse atmosfeer te begeven

ruimtesonde /rˈœymtəzˌɔndə/ (n)
rymdsond

ruimtestation /rˌœymtɛstaːʃˈɔn/ (n)
rymdstation

ruimtevaart /rˈœymtəvˌaːrt/ (n)
rymdfärd
  1. het zich in de ruimte buiten de dampkring van de aarde begeven

ruimteveer /rˌœymtəvˈɪr/ (n)
rymfärja

ruimtewandeling /ˈrœʏ̯m.tə.ˌʋɑn.də.lɪŋ/ /ˈrœːm.tə.ˌβ̞ɑn.də.lɪŋ/ (n)
rymdpromenad
  1. het uitvoeren van een activiteit buiten een ruimteschip

ruin /rœʏn/ (n)
valack
  1. een gecastreerde hengst

ruis /rˈœys/ (n)
brus
  1. een structuurloos en voortdurend geluid dat een continuüm van toonhoogten bevat

ruisvoorn /rˈœysfɔːrn/ (n)
sarv
  1. Scardinius erythrophtalmus, een zoetwatervis die zich graag tussen het riet ophoudt

ruit /rˈœyt/ (n)
romb
  2. een vierhoek waarvan de zijden gelijk in lengte zijn

ruitenboer /rˌœytənbˈur/ (n)
ruter knekt
  1.

ruitenwisser /ˈrœytə(n)wɪsər/ (n)
vindrutetorkare
  1. een apparaatje dat de ruiten van een auto automatisch wist met een bewegende arm met wisserblad

rum /rˈɵm/ (n)
rom
  een sterkedrank die bereid wordt uit het sap van suikerriet

rund /rʏnd/ /rʏnt/ (n)
ko
  1. een holhoornig en herkauwend zoogdier dat vaak gehouden wordt voor zijn melk en vlees of als trekdier
  2. een dom en onhandig iemand

rundvlees /ˈrʏntfleːs/ (n)
nötkött
  1. het vlees van een volwassen rund

rune /ˈrynə/ (n)
runa
  1. een schriftteken van het Oud-Germaanse alfabet

rups /rˈɵps/ (n)
larv, fjärilslarv
  1. larve van de vlinder en de mot

rus /'rʏs/ (n)
tåg
  plant

rust /rɵst/ (n)
stillhet
  1. tijdloze toestand van kalmte

rustdag /rˈɵstɑx/ (n)
vilodag

rusten /rˈɵstən/ (v)
vila
  1. werk of andere activiteit staken om het lichaam in staat te stellen weer op krachten te komen

rustig /ˈrʏstəx/ (adj)
lugn
  1. kalm, weinig sensorische prikkels creërend

ruthenium /rˈɵtənˌiɵm/ (n)
rutenium
  1. scheikundig element met symbool Ru en atoomnummer 44

rutherfordium /rˈɵtərfˌɔrdiˌɵm/ (n)
rutherfordnium, rutherfordium
  1. scheikundig element met symbool Rf en atoomnummer 104

ruw /rˈyʊ/ (adj)
skrovlig
  1. oneffen, niet glad
obearbetad
  2. grof, onbesuisd

ruzie /ˈryzi/ (n)
gräl
  1. toestand waarin men in ernstig conflict is met anderen

ruïne /ryˈinə/ (n)
ruin
  1. een zeer vervallen gebouw

ruïneren /ˌryiˈnerə(n)/ (v)
förstöra, förinta
  1. helemaal kapotmaken

röntgenium /rˈɔntɣənˌiɵm/ (n)
röntgenium
  1. scheikundig element met symbool Rg en atoomnummer 111

röntgenstraal /rˌɔntɣənstrˈaːl/ (n)
röntgenstråle
  1.

saai /saɪ̯/ /saːɪ̯/ (adj)
tråkig
  2. oninteressant, eentonig

sabbatdag /sˈɑbɑtˌɑx/ (n)
sabbatsdag
  1.

sabotage /sˌaːboːtˈaːʒə/ (n)
sabotage
  1. een vijandige ingreep op zaken om deze te laten mislukken of te vernielen

saboteur /sˌaːboːtˈøːr/ (n)
sabotör

sacharide /sˈɑxaːrˌidə/ (n)
sackarid

sacharose /sˌɑxaːrˈoːsə/ (n)
sackaros
  1. een disacharide, bestaande uit een glucose-eenheid en een fructose-eenheid

sacrament /sˌɑkraːmˈɛnt/ (n)
sakrament
  1. plechtige gebeurtenis in de katholieke kerk

sacristie /sˌɑkrɪstˈi/ (n)
sakristia
  1. een ruimte in een rooms-katholieke kerk, waarin men alles bewaart dat nodig kan zijn om een kerkdienst te houden.

sadisme /saːdˈɪsmə/ (n)
sadism

sadist /sa'dɪst/ (n)
sadist
  1. seksuele pijniger

safari /sɑˈfarɪ/ (n)
safari
  1. expeditie in de wildgebieden in Afrika

saffier /sɑfˈir/ (n)
safir
  1. een kostbare, transparante blauwe edelsteensoort die een variant is van korund (α-Al₂O₃)

saffraan /sɑfrˈaːn/ (n)
saffran
  1. een specerij bereid uit de saffraankrokus Crocus sativus

sake /sˈaːkə/ (n)
sake
  Japanse alcoholische drank

salade /saːlˈaːdə/ (n)
sallad

salamander /sˈaːlaːmˌɑndər/ (n)
salamander
  1. een amfibie die op een hagedis lijkt

salami /ˈsalami/ (n)
salami
  1. Italiaanse worst

salpeter /sɑlpetər/ (n)
salpeter
  1. een mineraal bestaande uit kaliumnitraat

salpeterzuur /sˌɑlpətərzˈyr/ (n)
salpetersyra
  1. een sterk zure chemische verbinding met de formule HNO₃ of een waterige oplossing daarvan

samarium /saːmˈaːriˌɵm/ (n)
samarium
  1. scheikundig element met symbool Sm en atoomnummer 62

samen /sˈaːmən/ (adv)
tillsammans

samenstellen /sˈaːmənstˌɛlən/ (v)
kompilera
  1. meerdere uitgekozen zaken tot een geheel maken

samenstelling /sˈaːmənstˌɛlɪŋ/ (n)
sammansatt
  2. een woord dat gevormd is door twee of meer onafhankelijke woorden aan elkaar te koppelen

samenvatting /ˈsaːməvɑtɪŋ/ (n)
sammanfattning
  1. een beknopte beschrijving van een inhoud

samenwerken /sˈaːmənʋˌɛrkən/ (v)
samarbeta
  1. met een of meer aan hetzelfde werken

samenwerking /sˈaːmənʋˌɛrkɪŋ/ (n)
samarbete
  1. het samenwerken van meerdere personen

samenzweren /ˈsamə(n)ˌzʋɪːrə(n)/ (v)
sammansvärja sig
  1. geheimelijk met anderen samenwerken ten nadele van een derde partij

samoerai /ˈsɑmuˌrɑɪ/ (n)
samuraj
  1. een lid van de vroegere Japanse krijgsstand

sanctie /'sɑŋksi/ (n)
sanktion
  1. strafmaatregel

sandaal /sɑnˈdal/ (n)
sandal
  1. schoeisel

sandelhout /sˈɑndɛlhˌʌʊt/ (n)
sandel
  1. een bepaald houtsoort (Santalum album of verwante soorten)

sangria /sˈɑŋriˌaː/ (n)
sangria
  1. een Spaanse licht-alcoholische drank

sap /sˈɑp/ (n)
saft, juice
  1. plantenvocht

sappig /sˈɑpəx/ (adj)
saftig
  1. vol met sap

saprofyt /sˈɑproːfˌɪt/ (n)
saprofyt
  1. een plant die van organisch afval leeft

sarcasme /sˈɑrkɑsmə/ (n)
sarkasm
  1.

sarcofaag /sɑr.ko.ˈfax/ (n)
sarkofag
  1. een stenen doodskist

sarcoom /sɑrkˈoːm/ (n)
sarkom

sardien /sɑrdˈin/ (n)
sardin
  1. Sardina pilchardus, klein zilverkleurig haringachtig visje

sardonisch /sɑr'donis/ (adj)
bitter
  1. op een bittere manier grijnzen of lachen

satanisme /sˌaːtaːnˈɪsmə/ (n)
satanism

satijn /saːtˈɛɪn/ (n)
atlas
  1. een weefsel vervaardigd met een weeftechniek, waarbij de kruispunten van de ketting- en inslagdraden gelijkmatig verspreid liggen en bedekt worden door de inslagdraden

satire /sˈaːtirə/ (n)
satir

sauna /'saʊna/ (n)
bastu
  1. een ruimte waarvan de temperatuur verhoogd wordt, zodat het lichaam begint te zweten (een zweetbad)

saus /sɑu̯s/ (n)
sås
  een vloeibare substantie die meestal over een gerecht wordt gedaan of ernaast wordt gegeten voor extra smaak

savanne /sˈaːvɑnə/ (n)
savann
  1. een grasland met verspreid voorkomende bomengroei

savooiekool /sˌaːvoːjəkˈoːl/ (n)
savoykål

savooikool /sˌaːvoːjkˈoːl/ (n)
savoykål

saxofonist /sˌɑksoːfoːnˈɪst/ (n)
saxofonist
  1. iemand die (beroepshalve) saxofoon speelt

saxofoon /sɑkso'fon/ (n)
saxofon
  1. een metalen blaasinstrument met een enkel riet

scandium /skˈɑndiˌɵm/ (n)
skandium
  1. scheikundig element met symbool Sc en atoomnummer 21

scanner /skˈɑnər/ (n)
bildläsare

scenario /se.ˈna.ri.jo/ (n)
scenario
  1. een kort uitgewerkt schema voor de handeling van een dramatisch werk

scepter /sˈɛptər/ (n)
spira
  1. sierlijk bewerkte staf, symbool voor het gezag van een regerende vorst

sceptisch /ˈskɛptɪs/ (adj)
skeptisk
  1. geneigd tot twijfel

schaaf /sxˈaːf/ (n)
hyvel
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

schaafbank /sxˈaːvbɑŋk/ (n)
kipphyvel
  2. machine voor het bewerken van metaal

schaafwond /sxˈaːfʋɔnt/ (n)
skrubbsår

schaak /sxˈaːk/ (n)
schack
  2. het schaakspel als zodanig

schaakbord /ˈsxagbɔrt/ /ˈsχagbɔrt/ (n)
schackbräde
  1. een vierkant bord met 64 donkere en lichte vakjes waarop schaak gespeeld wordt

schaakmat /sxˈaːkmɑt/ (adv)
schackmatt

schaakspel /sxaːkspˈɛl/ (n)
schack
  1. een spel met verschillende stukken op een schaakbord

schaakstuk /ˈsxakstʌk/ (n)
schackpjäs
  1. een onderdeel van het schaken dat over het schaakbord bewogen wordt.

schaal /sxˈaːl/ (n)
måttstock
  3. verhouding van de grootte tussen een model en een echt voorwerp
  4. bepaalde ijking op een grafiek, as of eenheid

schaambeen /sxaːmbˈeːn/ (n)
blygdben
  1.

schaamluis /sxˈaːmlœys/ (n)
flatlus
  1. luizen die voorkomen in het schaamhaar, maar ook op wimpers, in baard en snor en onder de oksels

schaamte /'sxa:m.tə/ (n)
skamkänsla
  1. eerste betekenisomschrijving

schaap /sxap/ (n)
får
  1. Ovis aries, een holhoornige herkauwer waarvan de gedomesticeerde soort wol levert

schaar /sxˈaːr/ (n)
sax
  1. gereedschap waarbij een tweetal langs elkaar snijdende messen een rechte of strakke snede maakt

schaars /sxars/ (adj)
knapp
  1. weinig in aantal of hoeveelheid

schaats /sxˈaːts/ (n)
skridsko
  1. een ijzer dat onder de schoenen wordt gebonden of aan de schoenen is vastgemaakt, om zich daarmee over het ijs te verplaatsen

schaatsen /sxˈaːtsən/ (v)
åka skridsko, åka skridskor
  1. zich voortbewegen op schaatsen

schaatsenrijder /'sxatsərɛɪdər/ (n)
skräddare
  2. Gerris lacustris, een insect dat zich dank zij de oppervlaktespanning op het wateroppervlak voortbeweegt

schacht /ˈsxɑxt/ (n)
schakt
  1. (holle) buis

schade /ˈsxadə/ (n)
skada
  1. geheel van beschadigingen

schadelijk /ˈsxadələk/ (adj)
skadlig
  1. schade toebrengend

schadevergoeding /sxˈaːdəvˌɛrɣudˌɪŋ/ (n)
ersättning

schaduw /ˈsxaː.dyu̯/ (n)
skugga
  1. een slechts door indirect zonlicht beschenen oppervlak

schalie /sxaːlˈi/ (n)
lerskiffer
  1. een sedimentair gesteente

schalmei /sxˈɑlmɛɪ/ (n)
skalmeja
  1. (muziekinstrument)

schamen /ˈsxaː.mə(n)/ /ˈsχa.mə(n)/ (v)
skämmas
  1. schaamte voelen

schandaal /sxɑndˈaːl/ (n)
skandal
  1. een zaak die iemand in opspraak brengt en waarvan mensen schande spreken

schande /sxˈɑndə/ (n)
synd
  1. iets wat bij het publiek minachting oproept, iets oneervols

schandpaal /sxɑndpˈaːl/ (n)
skampåle
  1. een paal op een plein, waaraan mensen bij wijze van straf werden vastgemaakt om vernederd te worden door de omstaanders

schansspringen /sxˈɑnsprɪŋən/ (n)
backhoppning
  1. een wintersport waarbij op skis van een helling (de schans) gesprongen wordt. Het doel daarbij is om zowel zo ver als zo mooi mogelijk te springen

schap /sxˈɑp/ (n)
hylla
  1. een plank om iets op te zetten

scharnier /sxɑrˈnir/ (n)
gångjärn
  1. een draaibaar verbindingsstuk tussen twee voorwerpen

schat /sxˈɑt/ (n)
skatt
  1. verzamelde rijkdom

schatten /'sxɑtə(n)/ /'sχɑtə(n)/ (v)
uppskatta
  2. benaderen van een waarde

schattig /sxˈɑtəx/ (adj)
rar
  1. leuk, aardig, enig

schaven /sxˈaːvən/ (v)
hyvla
  1. gladmaken door middel van een schaaf.
  3. door middel van een schaaf in plakjes snijden.

schavot /sxa'vɔt/ (n)
schavott
  1. een verhoging voorzien van een galg of een valbijl waar veroordeelden terechtgesteld worden

schede /sxˈeːdə/ (n)
skida, slida
  1. een houder waarin men een zwaard of mes kan steken

schedel /'sχedəl/ (n)
skalle, kranium

scheef /sxeːf/ (adj)
skev
  1. niet recht, schuin

scheef /sxeːf/ (n)
skävor
  1. afvaldeeltje van de houtpijp

scheen /sxˈeːn/ (n)
skenben, smalben
  1. voorkant van het onderbeen van de mens tussen de knie en de enkel

scheenbeen /ˈsxenben/ (n)
skenben

scheenbeschermer /'sxenbəsxɛrmər/ (n)
benskydd
  1. beschermer van scheenbeen

scheepsjongen /sxˈeːpʃɔŋən/ (n)
skeppsgosse

scheepswerf /sxˈeːpsʋɛrf/ (n)
skeppsvarv
  1. (scheepvaart) een werkgebied

scheepvaart /sxˈeːpvaːrt/ (n)
sjöfart
  1. het verkeer op het water

scheerapparaat /sxˌɪːrɑpaːrˈaːt/ (n)
rakapparat

scheerkwast /ˈsxɪːrkʋɑst/ (n)
rakborste
  1. een dikke kwast waarmee men scheerzeep aanbrengen

scheidsrechter /'sxɛɪtsrɛxtər/ (n)
domare
  1. iemand die tijdens een spel de spelregels toepast

scheikunde /sxˈɛɪkɵndə/ (n)
kemi
  1. wetenschap

scheikundig /sxɛɪkˈɵndəx/ (adj)
kemisk
  1. dat wat tot de scheikunde behoort, volgens de scheikunde

scheikundige /sxɛɪkˈɵndəɣə/ (n)
kemist

schel /sxˈɛl/ (adj)
gäll

scheldwoord /'sxɛltwoːrt/ (n)
skällsord
  1. een term die bedoeld is om iets of iemand te beledigen

schelp /sxɛlp/ (n)
skal
  1. een uit kalk (calciet en/of aragoniet) en andere mineralen bestaand, gewoonlijk uitwendig skelet, dat door een weekdier (stam der Mollusca) wordt aangemaakt

schelvis /sxˈɛlvɪs/ (n)
kolja
  1. belangrijke kabeljauwachtige consumptievis

schema /sxˈeːmaː/ (n)
schema

schemeren /ˈsxemərə(n)/ (v)
skymma
  1. donker of licht worden, tussen licht en donker zijn

schemering /ˈsxeməˌrɪŋ/ (n)
skymning
  1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

schenkel /sxɛŋkˈɛl/ (n)
hasled
  1-2

schenken /'sxɛŋ.kə(n)/ (v)
ge
  1. geven

schep /sxɛp/ (n)
skyffel
  1. werktuig

scheppen /sxˈɛpən/ (v)
göra
  1. het doen ontstaan uit niets

schepping /sxˈɛpɪŋ/ (n)
skapelse
  1. iets nieuws dat uit het niets gemaakt is

scheren /sxeːrə(n)/ /sχɪːrə(n)/ (v)
raka
  1. met een schaar of mes de huid van haar ontdoen
  2. zich de baard kort afsnijden

schermutseling /sxɛr'mɵʦəlɪŋ/ (n)
skärmytsling

scherp /sxˈɛrp/ (adj)
skarp, vass
  1. goed snijdend

scherpschutter /sxˈɛrpsxɵtər/ (n)
skarpskyttare

scherpte /sxˈɛrptə/ (n)
skärpa

scherpzinnig /sxɛrpzˈɪnəx/ (adj)
knipslug

schets /sxɛts/ (n)
skiss

schetsboek /sxɛtzbˈuk/ (n)
skissbok
  1. tekenboek

schetsen /'sxɛt.sə(n)/ (v)
skissera
  1. met een minimum van pennenstreken een voorlopige en gewoonlijk uitwisbare afbeelding van iets maken

scheur /sxør/ (n)
reva
  1. een kloof in een vlies of weefsel

scheurbuik /sxˈøːrbœyk/ (n)
skörbjugg

scheuren /sxʏːrə(n)/ (v)
riva
  1. in twee of meer delen trekken

schier /sxˈir/ (adv)
nästan

schiereiland /ˈsxirɛilɑnt/ (n)
halvö
  1. een landmassa die voor het grootste deel door water omgeven wordt, en slechts op (relatief) smalle verbinding heeft met het vasteland.

schieten /ˈsxi.tə(n)/ /ˈsχi.tə(n)/ (v)
skjuta
  1. een projectiel afvuren met een wapen
  2. de bal een trap geven

schietgat /sxˈitɣɑt/ (n)
skottglugg
  1. gat om door te schieten

schietgraag /sxitɣrˈaːx/ (adj)
skjutglad
  1.iemand die snel een vuurwapen wil gebruiken

schietlood /sxitlˈoːt/ (n)
lod
  1. een draad met loden balletje om de loodrechte stand van iets te onderzoeken

schietpartij /sxˌitpɑrtˈɛɪ/ (n)
skjutning, skottlossning
  1. een confrontatie waarbij partijen elkaar beschieten

schietspoel /sxitspˈul/ (n)
skyttel
  1. (industrie) een draaibare klos in een schuitje die bij het weven door het vak van de ketting geworpen wordt om het inslaggaren aan te brengen

schijf /sxɛi̯f/ (n)
skiva
  1. een plat en rond voorwerp

schijfrem /sxˈɛɪfrəm/ (n)
skivbroms
  1. een rem, waarbij op de as van het af te remmen toestel een schijf meedraait, die door middel van remblokken afgeremd kan worden.

schijn /sxɛi̯n/ (n)
sken
  1. bedriegelijk voorkomen
  2. zweem

schijnen /'sxɛɪ.nə(n)/ (v)
förefalla
  1. zich voordoen, vaak op bedrieglijke wijze
  2. naar verluidt
  3. straling uitzenden

schijt /sxɛɪt/ (n)
skit
  1. vaste uitwerpselen

schijten /sxɛɪtə(n)/ /sxɛːtə(n)/ /sχɛɪtə(n)/ (v)
bajsa
  1. poepen

schil /sxˈɪl/ (n)
skal

schild /sxɪlt/ (n)
sköld

schilder /sxˈɪldər/ (n)
konstnär, målare
  1. een kunstenaar die geschilderde afbeeldingen maakt

schilderen /sxˈɪldərən/ (v)
måla
  1. een kunstwerk vervaardigen door met verf een beeld op een oppervlak te maken
  2. een bouwwerk of voorwerp van een beschermend laag verf voorzien
  1-2.

schilderij /ˌsxɪldə'rɛː/ /ˌsχɪɫdə'rɛɪ/ (n)
målning, tavla
  1. een met verf op doek of andere achtergrond gemaakte afbeelding

schilderkunst /sxɪldərkʌnst/ (n)
måleri
  1. een beeldende kunst die zich bezighoudt met het met penseel en verf op een plat vlak aanbrengen van lijnen en kleuren

schildersmossel /sxˌɪldərsmˈɔsəl/ (n)
äkta målarmussla
  1. Unio pictorum

schildhouder /sxˈɪldhʌʊdər/ (n)
sköldhållare
  1. een van beide figuren -menselijk of anderszins- die het wapen flankeren

schildklier /sxɪldkliːr/ /sxɪɫtkliːr/ /sχɪɫtkliːr/ (n)
sköldkörtel
  1. klier

schildklierkanker /sxˈɪldklirkˌɑŋkər/ (n)
sköldkörtelcancer, thyroideacancer
  1. kwaadaardige groei in de schildklier

schildknaap /sxɪldknˈaːp/ (n)
vapendragare

schildpad /sxˈɪldpɑt/ (n)
sköldpadda
  1. een reptiel waarvan het lichaam omsloten wordt door een verhard rug- en buikschild

schildzoom /sxɪldzˈoːm/ (n)
bård
  1. een band langs de omtrek van een wapenschild

schillen /sxˈɪlən/ (v)
skala
  1. de schil van een vrucht verwijderen

schimmel /ˈsxɪməl/ (n)
mögel
  1. een paardenras met een grotendeels witte vacht met fijne grijze of blauwige tekening
  2. een zwamsoort of substantie die op dode of levende organismen groeit.

schimmels /ˈsxɪməls/ (n)
svamp
  1.

schip /sxɪp/ (n)
skepp, fartyg
  1. een groot vaartuig voor de verplaatsing over water

schipbreuk /sxɪbrøk/ (n)
skeppsbrott
  1. een gebeurtenis waarbij een schip zinkt of op de klippen loopt

schisma /sxˈɪsmaː/ (n)
schism

schist /sxˈɪst/ (n)
skiffer, glimmerskiffer
  1. gesteente

schizofrenie /sxˌizɔfrənˈi/ (n)
schizofreni
  1. een chronische geestesziekte met perioden van verwardheid en psychose

schnitzel /ʃnɪtzˈɛl/ (n)
schnitzel
  1. gepaneerd kalfsvlees

schoeisel /sxˈujsəl/ (n)
skodon
  1. alles wat men om de voeten heen kan dragen, zoals schoenen en laarzen

schoen /sxun/ (n)
sko
  1. schoeisel, bekleedsel om de voet warm te houden en te beschermen

schoener /sxˈunər/ (n)
skonare, skonert
  1. een 18e eeuws langsgetuigd zeilschip met oorspronkelijk 2, maar later ook meer masten

schoenlepel /sxˌunləpˈɛl/ (n)
skohorn

schoenmaker /sxˈunmaːkər/ (n)
skomakare

schoenveter /sxˈunvətər/ (n)
skosnöre
  1. een veter om een schoen of laars open of dicht te rijgen

schoffel /ˈsxɔfəl/ /ˈsχɔfəɫ/ (n)
hacka
  1. een horizontaal liggend scherp geslepen mes van staal dat bevestigd is aan een houten steel

schokdemper /sxˈɔɡdɛmpər/ (n)
stötdämpare
  1. mechanisme om schokken te dempen

scholekster /sxˈoːlɛkstər/ (n)
strandskata
  1. Haematopus ostralegus, zwart-witte waadvogel met luide roep

scholen /ˈsxolə(n)/ (v)
lära
  1. aan een opleiding onderwerpen

scholier /sxoˈlir/ (n)
elev
  1. iemand die basisonderwijs of voortgezet onderwijs volgt

schommel /sxˈɔməl/ (n)
gunga
  1. een hangend speeltuig bestaande uit touw en een zitje

schommelen /ˈsxɔməˌlə(n)/ (v)
gunga
  1. op een schommel heen en weer bewegen

schommelstoel /ˈsxɔməlstul/ (n)
gungstol
  1. een stoel, gewoonlijk op gebogen staanders, waarop men heen en weer kan schommelen

schoof /sxˈoːf/ (n)
kärve
  1. samengebonden bundel halmen
  2. wiskundige structuur

school /sxoːl/ /sxoːɫ/ /sχoːɫ/ (n)
skola
  1. een onderwijsinstelling waar les wordt gegeven aan leerlingen
  2. een zwemmende groep gelijksoortige vissen

schoolbord /sxˈoːlbɔrt/ (n)
svarta tavlan

schooldag /sxˈoːldɑx/ (n)
skoldag

schoolkind /sxˈoːlkɪnt/ (n)
skolbarn

schoon /sxoːn/ (adj)
ren
  2. proper

schoon- /sxˈoːn/ (prefix)
svär-

schoonbroer /ˈsxombruːr/ (n)
svåger
  1. de echtgenoot van iemands broer of zus, of de broer van iemands echtgenoot of echtgenote.

schoondochter /sxˈoːndɔxtər/ (n)
svärdotter
  1. de vrouw van een zoon of dochter

schoonheid /'sxon.ɦɛjt/ (n)
skönhet
  1. de hoedanigheid prachtig en aantrekkelijk te zijn

schoonheidssalon /sxˈoːnhɛɪdsaːlˌɔn/ (n)
skönhetssalong

schoonheidswedstrijd /sxˈoːnhɛɪdsʋˌɛtstrɛɪt/ (n)
skönhetstävling

schoonmoeder /ˈsxonmudər/ (n)
svärmor
  1. de moeder van de huwelijkspartner

schoonvader /ˈsxomvadər/ (n)
svärfar
  1. de vader van de huwelijkspartner

schoonzoon /sxˈoːnzˌoːn/ (n)
svärson, måg
  1. de man van een dochter of zoon

schoorsteen /ˈsxorsten/ (n)
skorsten
  1. rookkanaal boven een stookplaats

schoorsteenveger /sxˈɔːrsteːnvˌeːɣər/ (n)
skorstensfejare, sotare
  1. een persoon wiens werk het verwijderen van roet uit schoorstenen is

schoorwal /ˈsxoːrwɑl/ /ˈsxoːrβ̞ɑl/ /ˈsχɔːrʋɑl/ (n)
näs
  1. een lange, smalle landtong die gevormd wordt door afzetting van zand in een bocht van de zeekust, en die de bocht op deze manier geheel of gedeeltelijk afsluit van de open zee

schoot /sxot/ /sχot/ (n)
knä
  1. de bovenkant van de dijen van iemand die zit
skot
  3. een lijn, aan de benedenhoek (de schoothoek) van een zeil bevestigd om het zeil mee in de wind te richten

schop /sxɔp/ (n)
spark
  1. een trap met de voet

schoppen /'sxɔ.pə(n)/ (n)
spader
  1. kaartkleur

schoppenaas /sxˌɔpənˈaːs/ (n)
spader ess
  1. aas van schoppen

schorpioen /sxˌɔrpiˈun/ (n)
skorpion
  1. geleedpotige, behorende tot de klasse der spinnen, die een gifangel bezit

schors /sxɔrs/ (n)
bark
  1. buitenste laag van planten en bomen

schorsen /sxˈɔrsən/ (v)
spärra
  1. voorlopig of tijdelijk verbieden een functie uit te voeren

schort /sxˈɔrt/ (n)
förkläde
  1. een lap stof die voorgebonden wordt gewoonlijk rond de middel om de kleding te beschermen bij huishoudelijke taken zoals het koken of schoonmaken

schorten /sxˈɔrtən/ (v)
brista
  1. tekortkomen, ontbreken

schot /sxɔt/ (n)
skott
  1. afvuren

schotel /sxˈoːtəl/ (n)
tefat
  3. kop en schotel

schouder /sxˈʌʊdər/ (n)
skuldra, axel
  1. gewricht dat een arm met de romp verbindt

schouderblad /sxˈʌʊdərblˌɑt/ (n)
skulderblad
  1. het vlakke driehoekige bot dat de achterzijde van de schouder vormt

schoudertas /sxˈʌʊdərtˌɑs/ (n)
axelremsväska
  1. tas die aan de schouder hangt

schoudervulling /sxˈʌʊdərvˌɵlɪŋ/ (n)
axelvadd
  1. schouderopvulling

schouwspel /sxʌʊspˈɛl/ (n)
skådespel
  1. een spel dat een publiek van toeschouwers beoogt te boeien

schreeuw /sxreu̯/ /sχrɪːu̯/ (n)
skrik
  1. een luide (uit)roep

schreeuwen /ˈsxreːʋə(n)/ (v)
skrika
  1. luid en geforceerd gebruik van het stemgeluid

schrift /srɪft/ /sxrɪf/ /sxrɪft/ (n)
skrift
  3. de letter- en cijfertekens van een taal

schrijfmachine /sxrˌɛɪfmaːʃˈinə/ (n)
skrivmaskin
  1. een mechanisch apparaat, voorzien van druktoetsen waarmee schrifttekens op papier gezet kunnen worden

schrijfster /ˈsrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛːfstər/ (n)
författare
  1. een persoon van het vrouwelijk geslacht die op professionele manier boeken of verhalen schrijft

schrijfwijze /'srɛɪ̯fʋɛɪ̯zə/ /'sxrɛɪ̯fwɛɪ̯zə/ /'sxrɛːfβ̞ɛːzə/ (n)
skrivning

schrijn /sxrɛɪn/ /sçrɛːn/ (n)
helgedom
  kistje

schrijven /ˈsxrɛ(i)və(n)/ (v)
skriva
  1. tekst in tekens vastleggen

schrijver /ˈs(x)rɛɪvər/ (n)
författare, skribent
  2. een persoon die beroepsmatig schrijft

schrikkeljaar /sxrˈɪkɛljˌaːr/ (n)
skottår
  1. een jaar met 366 dagen

schrikkelseconde /sxrˈɪkɛlsəkˌɔndə/ (n)
skottsekund
  1. een extra seconde die aan de tijdrekening wordt toegevoegd om in rekening te brengen dat de draaiing van de aarde enigszins aan wisselingen onderhevig is

schroef /sxrˈuf/ (n)
skruv, propeller
  1. een voorwerp dat wordt gebruikt om andere voorwerpen vast te zetten
propeller
  2. een werktuig met twee of meer gebogen bladen die door draaiing een schip of vliegtuig voortbewegen
skruv
  3. een sprong met een draai om de lengteas

schroefdop /sxrˈuvdɔp/ (n)
skruvkork
  1.

schroevendraaier /sxrˈuvəndrˌaːjər/ (n)
skruvmejsel, skruvdragare
  1. een werktuig om schroeven vast of los te draaien

schub /sxʏp/ (n)
fjäll
  1. een van meerdere overlappende plaatjes van keratine die aan een kant vastzitten en zo een oppervlak bedekken

schudden /ˈsxʏdə(n)/ (v)
skaka
  1. snel heen en weer bewegen om iets te mengen

schuifmaat /sxœyfmˈaːt/ (n)
skjutmått

schuim /sxʌʏm/ (n)
skum
  1. iets dat veel luchtbellen bevat

schuimen /sxˈœymən/ (v)
skumma

schuimlepel /sxˌœymləpˈɛl/ (n)
hålslev

schuimspaan /sxœymspˈaːn/ (n)
hålslev

schuin /sxˈœyn/ (adj)
skev
  1. niet-loodrecht
anstötlig
  2. betrekking hebbend op seks

schuld /sxʏlt/ (n)
skuld, gäld
  1. een geldbedrag dat ondanks de verplichting daartoe niet betaald wordt
skuld
  2. een verantwoordelijkheid die iemand wordt toegeschreven voor een laakbare gebeurtenis of toestand

schuldeiser /sxˈɵldɛɪzər/ (n)
fordringsägare
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

schuldenaar /sxˈɵldənˌaːr/ (n)
gäldenär
  1. iemand die iets (meestal geld) aan iemand anders verschuldigd is

schuldig /'sxɵldəx (adj)
skyldig

schuren /sxyrə(n)/ (v)
sandpappra
  1. een oppervlak glad maken door wrijving met een ruw oppervlak van grotere hardheid

schurend /sxˈyrənt/ (adj)
slipande
  1. met veel wrijving; beetje vervelend

schurft /sxɵrft/ (n)
skabb
  1. een huidaandoening veroorzaakt door de schurftmijt

schurk /sxɵrk/ (n)
skurk, bov
  1. een persoon die kwaad bedrijft

schurkenstaat /sxˌɵrkənstˈaːt/ (n)
skurkstat
  1. onfatsoenlijke staat

schutblad /sxˈɵtblɑt/ (n)
försätts
  1. een vel papier dat het boekblok beschut

schuur /sxyːr/ /sχyːr/ (n)
lada
  1. een opslagplaats bij het huis

sclerose /sklɪːrˈoːsə/ (n)
skleros
  1. ziekelijke verharding

scoren /skˈoːrən/ (v)
mål

scouting /ˈskɑutɪŋ/ (n)
scouting
  1. scouting

scriptie /ˈskrɪp.si/ (n)
dissertation
  1. een werkstuk over een (literatuur-) onderzoek dat gemaakt wordt om een opleiding te kunnen voltooien

scrollen /skrˈɔlən/ (v)
rulla
  1. scrollen

scène /sˈɛnə/ (n)
scen

seaborgium /sˈeːaːbˌɔrɣiˌɵm/ (n)
seaborgium
  1. scheikundig element met symbool Sg en atoomnummer 106

seconde /səkˈɔndə/ (n)
sekund, bågsekund
  1. SI-grondeenheid van tijd
sekund
  5. een interval met een toonafstand

secretaresse /səkrəta'rɛsə/ (n)
sekreterare
  vrouw

sector /'sɛktɔr/ (n)
sektor
  1. een deel van een cirkel in de vorm van een taartpunt
  3. de kleinste eenheid van een harddisk die in één bewerking door een lees/schrijfkop kan verwerkt worden

sein /sɛɪn/ (n)
semafor
  3. een verkeerslicht of verkeersbord voor treinen

seismologie /sˌɛɪsmoːloːɣˈi/ (n)
seismologi
  1. de wetenschap van de aardbevingen

seizoen /sɛɪ̯.ˈzun/ /sɛː.ˈzun/ (n)
årstid
  1. één van de vier periodes waarin het jaar verdeeld wordt

seks /sɛks/ (n)
sex
  2. geslachtsgemeenschap

sekse /sˈɛksə/ (n)
kön, släkte
  1. sekse

seksualiteit /sˌɛksyˌaːlitˈɛɪt/ (n)
sexualitet

seksueel /sɛksy'el/ (adj)
sex
  1. op de geslachtsdrift betrekking hebbend

seksueel overdraagbare aandoening /sˌɛksyˈeːl ˌoːvərdrˈaːxbaːrə ˈaːndˌunɪŋ/ (n)
könssjukdom
  1. infectieziekte die vooral wordt overgedragen door seksueel contact

seksueel overdraagbare aandoeningen /sˌɛksyˈeːl ˌoːvərdrˈaːxbaːrə ˈaːndˌunɪŋən/ (n)
könssjukdomar
  1. ziekten die vooral worden overgedragen door seksueel contact.

seksuologie /ˌsɛksʏwolo'ɣi/ (n)
sexologi

seksuoloog /ˌsɛksʏwo'loɣ/ (n)
sexolog

sekte /ˈsɛktə/ (n)
sekt
  1. religieuze groepering die opziet naar een bepaald mens als leider

selderij /sˌɛldərˈɛɪ/ (n)
selleri
  1. Apium graveolens var secalinum, een kruid vergelijkbaar met peterselie, maar dan met een sterkere smaak

selectievakje /sˈeːlɛktˌivɑkjə/ (n)
kryssruta

seleen /seːlˈeːn/ (n)
selen
  1. Scheikundig element met symbool Se en atoomnummer 34

selenium /sˈeːlənˌiɵm/ (n)
selen

semantiek /sˌeːmɑntˈik/ (n)
semantik
  1. taalkunde

semantisch /se'mɑntis/ (adj)
betydelsemässig
  1. de semantiek betreffend

semester /sˈeːmɛstər/ (n)
termin
  een half jaar

senaat /seːnˈaːt/ (n)
senat

senator /seːnˈaːtɔr/ (n)
senator

seniel /seˈnil/ (adj)
senil
  1. aan de ouderdom eigen, door de ouderdom afgetakeld

senioriteit /sˌeːniˌoːritˈɛɪt/ (n)
anciennitet

sepsis /sˈɛpsɪs/ (n)
blodförgiftning
  1. ernstige onstekingsreactie

september /sɛpˈtɛmbər/ (n)
september
  1. de negende maand van het jaar

serendipiteit /sˌɪːrəndˌipitˈɛɪt/ (n)
serendipitet
  1.

sereniteit /sˌɪːrənitˈɛɪt/ (n)
frid
  1. het helder en kalm zijn

sergeant /sˌɛrɣəˈɑnt/ (n)
sergeant
  1. een rang onder de onderofficieren

serie /sˈɪːri/ (n)
serie
  1. een aantal elementen op volgorde

seriemoordenaar /sˈɪːrimˌɔːrdənˌaːr/ (n)
seriemördare

serieus /sˌɪːrijˈøːs/ (adj)
allvarlig
  1. ernstig

sering /sə.'rɪŋ/ (n)
syren, syrenbuske

serpent /sɛrpˈɛnt/ (n)
orm
  1. een slang

serre /ˈsɛːrə/ (n)
växthus
  1. gebouw(tje) met veel glas voor het kweken van planten

server /sˈɛrvər/ (n)
server
  1. een computer die diensten verleent aan andere programma's

serveren /sɛrvˈɪːrən/ (v)
servera
  1. iets op tafel opdienen

servet /sɛrˈvɛt/ (n)
servett
  1. een doek die men aan tafel gebruikt om er de mond en vingers mee af te vegen

servetring /sˈɛrvɛtrˌɪŋ/ (n)
servettring
  1. ring om een opgerold servet bijeen te houden

sesamolie /sˌeːzaːmoːlˈi/ (n)
sesamolja

set /sˈɛt/ (n)
mängd
  1. verzameling

sextant /sɛkstˈɑnt/ (n)
sextant
  1. hoekmeetinstrument
  1. sterrenbeeld

sfeer /sfˈɪːr/ (n)
atmosfär
  1. de gedachten en gevoelens die de gemoederen bezighouden

sfinx /sfˈɪnks/ (n)
sfinx
  1.

shampoo /ˈʃɑm.po/ (n)
schampo
  1. product, meestal in vloeibare vorm, dat bedoeld is om het haar te wassen.

sherry /ʃˈɛɾri/ (n)
sherry
  1. een Spaanse versterkte wijn

shiitake /ʃitˈaːkə/ (n)
shiitake
  1.

sic /sˈɪk/ (adv)
sic
  1. het staat zo letterlijk in de brontekst

sidderaal /sˌɪdɪːrˈaːl/ (n)
darrål
  1. Electrophorus electricus, een grote aalachtige vis die zware stroomstoten kan afgeven

sieren /sˈirən/ (v)
pryda

siertabak /sˈirtaːbˌɑk/ (n)
stor blomstertobak

sierteelt /sˈirteːlt/ (n)
blomsterodling
  1.

sigaar /sˈɪɣaːr/ (n)
cigarr

sigaret /sɪɣɑˈrɛt/ /sɪʝɑˈrɛt/ (n)
cigarett
  in papier gerolde tabak

sigma /sˈɪɣmaː/ (n)
sigma
  1.

signaal /sɪɲˈaːl/ (n)
signal
  1,2,3,4,5,6. vorm van informatie

sijpelen /sˈɛɪpələn/ (v)
sippra
  1. langzaam wegvloeien

sikkel /ˈsɪkəl/ (n)
skära
  1. maaiwerktuig met halvemaanvormig lemmet

silhouet /sˌiluˈɛt/ (n)
silhuett

silicium /sˈilisˌiɵm/ (n)
kisel
  1. Scheikundig element met symbool Si en atoomnummer 14

silicone /sˌilikˈoːnə/ (n)
silikon
  1. organische silicium verbinding

sinaasappel /sˈinaːzˌɑpəl/ (n)
apelsin
  1. Vrucht van de sinaasappelboom

sint-jakobsschelp /sˈɪntjˈaːkɔbsxˌɛlp/ (n)
pilgrimsmussla
  1. Pecten jakobeus

sint-janskruid /sˈɪntjˈɑnskrœyt/ (n)
johannesört

sinus /sˈinɵs/ (n)
sinus

sirene /sirˈeːnə/ (n)
siren
  1. een toestel om een akoestisch alarmsignaal weer te geven

sirocco /sirˈɔkkoː/ (n)
sirocco

siroop /siro:p/ (n)
sirap

sitar /sˈitɑr/ (n)
sitar
  1.

situatie /sity'waː(t)si/ (n)
situation
  1. hoe de zaken er voorliggen

sjaal /ʃˈaːl/ (n)
sjal
  1. een langwerpige lap stof die om de hals gedragen wordt

sjalot /ʃˈaːlɔt/ (n)
schalottenlök
  1. een kleine uiensoort

sjasliek /ʃɑslˈik/ (n)
saschlik
  1. aan een spit geroosterde stukjes vlees en paprika

sjerp /ʃˈɛrp/ (n)
skärp
  1. een brede, gekleurde band die vaak gedragen wordt als een waardigheidsteken

sjiisme /ʃˈismə/ (n)
shia

sjoel /ʃul/ (n)
synagoga

sjofar /ʃoˈfɑr/ (n)
shofar
  1.

sjorren /ʃˈɔɾrən/ (v)
surra
  1. iets met touw stevig vastzetten, zodat deze niet kan overgaan bij transport

sjouwen /ʃˈʌʊən/ (v)
kånka
  1. lopen met een zware lading

skateboard /skˈaːtəbˌoːɑrt/ (n)
skateboard

ski /skˈi/ (n)
skida

skiën /skˈiən/ (v)
skida, åka skidor
  1. zich over sneeuw voortbewegen op twee aan de voeten bevestigde lange latten

sla /sla/ (n)
sallat, sallad
  1. groente
sallad
  2. salade
sallat
  in te delen en na te kijken vertalingen

slaaf /slaːf/ (n)
slav
  1. een persoon die het bezit is van een ander

slaap /slap/ (n)
sömn
  1. periode van inactiviteit
tinning
  3. zijvlak van het hoofd

slaapbank /ˈslabɑnk/ (n)
bäddsoffa
  1.

slaapkamer /slˈaːpkaːmər/ (n)
sovrum
  1. een kamer die gebruikt wordt om in te slapen

slaapmuts /slˈaːpmɵts/ (n)
nattmössa
  1. hoofddeksel
sängfösare
  2. borrel

slaapzak /slˈaːpzɑk/ (n)
sovsäck

slacentrifuge /slˈaːsəntrˌifyɣə/ (n)
salladsslunga

slachten /slɑxtə(n)/ (v)
slakta
  1. een dier doden voor het vlees of als offer

slachter /slˈɑxtər/ (n)
slaktare

slachting /slˈɑxtɪŋ/ (n)
massaker
  2.

slachtoffer /slˈɑxtɔfər/ (n)
offer
  2. iets of iemand die kwalijke gevolgen ondervindt van een gebeurtenis

slagader /slˈaːɣaːdər/ (n)
artär
  1. een ader die van het hart af stroomt

slager /ˈsla.ɣər/ (n)
slaktare
  1. een verkoper van vlees

slagroom /slɑɣrˈoːm/ (n)
vispgrädde

slagschip /slˈɑxsxɪp/ (n)
slagskepp
  1. oorlogsbodem

slagveld /ˈslaxfɛlt/ (n)
slagfält
  1. een gebied waarop een militair treffen tussen twee legers plaatsvindt of plaatsgevonden heeft

slak /slˈɑk/ (n)
snäcka
  1. een buikpotig weekdier (huisjesslak)
  1. een buikpotig weekdier (wijngaardslak)
slagg
  2. een onoplosbaar afvalproduct bij het smelten van metaal

slakkengang /slˈɑkəŋˌɑŋ/ (n)
snigelfart
  1. met een ~: erg langzaam

slang /slɑŋ/ (n)
orm
  1. een reptiel met een relatief lang lijf en een vaak glad lichaam zonder ledematen

slangenbezweerder /slˈɑŋənbˌɛzʋɪːrdər/ (n)
ormtjusare

slank /slɑŋk/ (adj)
slank

slapeloosheid /slˈaːpəlˌoːshɛɪt/ (n)
sömnlöshet

slapen /slapə(n)/ (v)
sova
  1. in een toestand van lichamelijke rust verkeren

slaper /slˈaːpər/ (n)
sovare

slaperig /ˈsla.pə.rəx/ /ˈsla.pə.rəχ/ /ˈsla.pə.rɪx/ (adj)
sömnig
  1. behoefte tot slaap vertonend

slavenarbeid /slˈaːvənˌɑrbɛɪt/ (n)
slaveri

slavernij /slˌaːvərnˈɛɪ/ (n)
slaveri
  1.

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ (adj)
dålig, illa
  1. niet goed

slechtvalk /slˈɛxtvɑlk/ (n)
pilgrimsfalk
  1. Falco peregrinus, een roofvogel en de snelst vliegende vogel ter wereld

slee /slˈeː/ (n)
släde
  1. een voertuig dat wordt voortgetrokken en dat voorzien is van twee glijders

sleedoorn /slˈeːdɔːrn/ (n)
slån
  1. Prunus spinosa

sleepboot /sleːpbˈoːt/ (n)
bogserbåt
  1. een krachtige boot die andere vaartuigen versleept

slepen /slˈeːpən/ (v)
släpa
  1. trekkend over de grond of het wateroppervlak verplaatsen

sleutel /sløːtəl/ /sløːtəɫ/ /ˈslø.tɔɫ/ (n)
nyckel, klav
  1. een instrument waarmee een slot geopend of gesloten kan worden
nyckel, skiftnyckel
  2. een stuk gereedschap om bouten en moeren mee aan te draaien
nyckel
  4. een aanwijzing of code waarmee een raadsel kan worden opgelost, een geheim(schrift) ontcijferd, een cijferslot geopend of toegang kan worden verkregen
  3. een voorwerp bedoeld om er een mechaniek zoals van een klok of speeldoos mee op te winden, een kraan open te draaien e.d.

sleutelbeen /'sløtəlben/ (n)
nyckelben
  1. het bot dat het borstbeen met de schouder verbindt

sleutelbos /ˈsløtəɫˌbɔs/ (n)
nyckelknippa
  1. aantal sleutels dat aan eenzelfde ring of band hangt

sleutelgat /ˈsløtəɫχɑt/ /ˈsløːtəlɣɑt/ (n)
nyckelhål
  1. een gat in een slot waardoor een sleutel moet worden gestoken om hem te openen

sleutelhanger /ˈsløtəɫˌɦɑŋər/ (n)
nyckelring
  1. ring om sleutels aan te hangen, vaak voorzien van een logo of label.

sleutelviool /slˌøːtɛlviˈoːl/ (n)
nyckelharpa
  1. Zweeds volksinstrument

slijm /slɛɪm/ (n)
slem
  1. een kleverige stof die door slijmvliezen uitgescheiden wordt

slijmvlies /slɛɪmvlˈis/ (n)
slemhinna, mukosa

slijpsteen /slɛɪpstˈeːn/ (n)
slipsten

slikken /'slɪkən/ (v)
svälja
  1. de slokdarm in
  2. verdragen

slim /slɪm/ (adj)
klok
  1. intelligent, snel van begrip

slippen /slɪpə(n)/ (v)
slira
  1. door gladheid over de weg schuiven

slivovitsj /slˈivoːvˌɪtʃ/ (n)
slivovits
  1. een brandewijn gedestilleerd uit gefermenteerde pruimen

sloep /slˈup/ (n)
slup
  1. een klein scheepstype dat op het dek van een groter schip wordt meegevoerd

slof /slɔf/ (n)
toffel
  1n een comfortabel soort schoeisel bedoeld om in huis te gedragen te worden

slokdarm /slˈɔɡdɑrm/ (n)
matstrupe

sloot /sloːt/ (n)
dike
  1. smal watergang om of tussen weilanden

slopen /'slopə(n)/ (v)
riva
  1. een structuur ontmantelen, afbreken

sloperij /slopə'rɛi/ (n)
skrotupplag
  1. sloopbedrijf

slordig /slɔrdəx/ (adj)
likgiltig
  1. zonder de nodige zorg uitgevoerd

slot /slɔt/ (n)
lås
  1. mechanisme waarmee in combinatie met bijvoorbeeld een sleutel een deur of een raam kan worden afgesloten
slott
  2. een middeleeuwse versterkte woning

slotenmaker /slˈoːtənmˌaːkər/ (n)
låssmed

sluier /slˈœyər/ (n)
slöja

sluimeren /slˈœymərən/ (v)
slumra

sluipschutter /slˈœypsxɵtər/ (n)
prickskytt
  1.

sluis /slˈœys/ (n)
sluss

sluiten /slˈœytən/ (v)
sluta
  1. toedoen, dichtmaken

sluiter /ˈslœʏ̯.tər/ /ˈslœː.tər/ (n)
slutare
  1. een element van een fotocamera

slurf /slˈɵrf/ (n)
snabel

sluw /slyw/ (adj)
slug
  1. op een doortrapte wijze slim

smaak /smˈaːk/ (n)
smak
  1. zintuig waarmee men mee proeft
  3. bepaalde subjectieve voorkeur

smaragd /smˈaːrɑxt/ (n)
smaragd

smash /smˈɑʃ/ (n)
smash
  1. harde slag

smeden /smˈeːdən/ (v)
smida
  1. het bewerken van metalen door deze heet te maken en met een hamer te slaan om het materiaal de gewenste vorm te geven

smederij /smˌeːdərˈɛɪ/ (n)
smedja
  1. atelier, werkplaats van een smid, smederij

smeedijzer /smˈeːdɛɪzər/ (n)
smidesjärn
  1. is ijzer dat wordt gemaakt door het te smeden

smegma /smˈɛɣmaː/ (n)
flensost
  1. afscheiding die men onder de voorhuid van de penis kan aantreffen

smeken /smekə(n)/ (v)
bönfalla
  1. nederig om een gunst verzoeken

smelten /smˈɛltən/ (v)
smälta
  1. van vaste in vloeibare vorm overgaan

smeltkroes /ˈsmɛltkrus/ (n)
degel
  1.

smeltpunt /smɛltpʌnt/ (n)
smältpunkt
  1. de temperatuur waarbij iets gaat smelten

smeltwarmte /smˈɛltʋɑrmtə/ (n)
smältvärme
  1. de hoeveelheid warmte die opgenomen wordt bij het smelten van een kristallijne vaste stof

smeltwater /smˈɛltʋaːtər/ (n)
isvatten
  1. water dat afkomstig is van gesmolten sneeuw of ijs

smid /smˈɪt/ (n)
smed
  1. iemand die gloeiend metaal bewerkt met een hamer op een aambeeld

smoking /smˈoːkɪŋ/ (n)
smoking

smokkelen /smˈɔkələn/ (v)
smuggla
  1. wederrechtelijk goederen over een grens brengen om heffingen te ontduiken

smoren /smˈoːrən/ (v)
bräsera
  3. iets in enig vet aanbraden, vervolgens vocht toevoegen en afdekken om het zachtjes gaar te laten worden

sms'en /ɛsɛˈmɛsə(n)/ (v)
messa
  1. een sms-bericht versturen

smurf /smˈɵrf/ (n)
smurf
  1. strip- en tekenfilmfiguur in de vorm van een soort blauwe kabouter met een wit mutsje

snaarinstrument /snˌaːrɪnstrymˈɛnt/ (n)
stränginstrument
  1. muziekinstrument met snaren

snaartheorie /snˌaːrtəoːrˈi/ (n)
strängteori

snavel /ˈsnavəɫ/ (n)
näbb
  1. een bek van een vogel

snee /sne/ (n)
skärsår
  1. inkeping gemaakt door het snijden met een mes of ander scherp voorwerp
  2. een afgeneden plak, meestal van brood

sneeuw /sneʊ̯/ /sneːβ̞/ /snɪːβ̞/ (n)
snö, myrornas krig
  1. in kristallen bevroren water

sneeuwbal /ˈsneʊ̯bɑl/ /ˈsnɪːwbɑɫ/ (n)
snöboll
  1. een tot een bal samengepakte hoeveelheid sneeuw, vaak bedoeld voor een speels sneeuwballengevecht

sneeuwbaleffect /snˈeʊbaːlˌɛfɛkt/ (n)
snöbollseffekt

sneeuwblind /snˈeʊblɪnt/ (adj)
snöblind
  1. verblind door de hevige schittering van de sneeuw

sneeuwblindheid /snˈeʊblɪndhˌɛɪt/ (n)
snöblindhet
  1. hoornvliesontsteking door blootstelling aan een overmaat aan uv-straling op open sneeuwvlakten

sneeuwbril /snˈeʊbrɪl/ (n)
snöglasögon
  1. bril ter voorkoming van sneeuwblindheid

sneeuwen /snˈeʊən/ (v)
snöa
  1. het vallen van hemelwater onder de vorm van sneeuwvlokken

sneeuwgans /snˈeʊɣɑns/ (n)
snögås

sneeuwhoen /sneʊhˈun/ (n)
fjällripa

sneeuwjacht /'snewjɑxt/ (n)
snöoväder
  1. sneeuwval bij harde wind

sneeuwklokje /snˈeʊklɔkjə/ (n)
snödroppe
  1. Galanthus nivalis, een vroegbloeiend bolgewas met witte bloempjes

sneeuwman /snˈeʊmɑn/ (n)
snögubbe, snöman
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwpop /snˈeʊpɔp/ (n)
snögubbe, snöman
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwschuiver /ˈsneʊ̯.sxœː.vər/ /ˈsneːβ̞.sxœː.vər/ /ˈsnɪːβ̞.sχœʏ̯.vər/ (n)
snöskyffel
  1. een apparaat met een steel en een blad waarmee scheeuw verschoven kan worden

sneeuwstorm /'snew.stɔrm/ (n)
snöstorm

sneeuwuil /snˈeʊœyl/ (n)
fjälluggla
  1. een witte toendra-uil

sneeuwvlok /'snewvlɔk/ (n)
snöflinga
  1. een kleine massa aaneengehechte sneeuwkristallen

snel /snɛɫ/ (adj)
snabb, hastig

snelheid /snˈɛlhɛɪt/ (n)
hastighet
  1. de verandering in de tijd van de plaats van een voorwerp

snijbiet /snɛɪbˈit/ (n)
mangold

snijden /ˈsnɛɪdə(n)/ (v)
skära, klippa
  1. met een scherp voorwerp in stukken delen

snijplank /snˈɛɪplɑŋk/ (n)
skärbräda

snijpunt /snˈɛɪpɵnt/ (n)
skärningspunkt

snijselderij /snˌɛɪsɛldərˈɛɪ/ (n)
selleri

snip /snˈɪp/ (n)
beckasin

snoeien /ˈsnujə(n)/ (v)
ansa
  1. planten terugbrengen op gewenste lengte

snoek /snˈuk/ (n)
gädda
  1. een roofvis die in zoete wateren voorkomt

snoekbaars /snˈukbaːrs/ (n)
gös
  1. Sander lucioperca, een zoetwaterro

snoep /snup/ (n)
godis
  1. een meestal grotendeels van suiker vervaardigde lekkernij

snoer /snur/ (n)
sladd
  1. soepele elektriciteitskabel die binnenshuis gebruikt wordt

snor /snˈɔr/ (n)
mustasch
  1. beharing
vassångare
  2. vogel

snorkel /snˈɔrkəl/ (n)
snorkel
  1. een holle gebogen buis van rubber of plastic, met een mondstuk, dat je in staat stelt adem te halen als je aan het wateroppervlak zwemt met je hoofd onder water.
  2. een toestel voor luchtverversing in een onderzeeboot.

snot /snɔt/ (n)
snor
  1. een slijmerige afscheiding uit de neusholte

snowboard /snˈɔʋboːˌɑrt/ (n)
snowboard, snöbräda
  1. soort skiplank

snuit /snˈœyt/ (n)
nos
  1.

snurken /ˈsnʏrkə(n)/ (v)
snarka
  1. ademen met een niet goed geopende luchtpijp, waardoor een rochelend geluid ontstaat

sober /sˈoːbər/ (adj)
måttfull
  1.

sociaal /soʃal/ (adj)
social
  1. betrekking hebbend op de menselijke samenleving
  2. geneigd om in groepen te leven
  3. gevoel hebbend voor de nood van de medeleden van de samenleving

socialisme /sˌoːʃaːlˈɪsmə/ (n)
socialism

sociologie /sˌoːʃoːloːɣˈi/ (n)
sociologi
  1. wetenschap

socioloog /sˈoːʃoːlˌoːx/ (n)
sociolog

sodawater /sˈoːdaːʋˌaːtər/ (n)
sodavatten

soennisme /sunˈɪsmə/ (n)
sunniter

soep /sup/ (n)
soppa
  1. vloeibaar gerecht

soesa /'suza/ (n)
rabalder
  1. zorgen, problemen, frustraties

soevereiniteit /sˌuvɪːrˌɛɪnitˈɛɪt/ (n)
suveränitet

software /(en)sˈɒftweə(nl)/ (n)
mjukvara
  1. de verzamelnaam voor besturings- en toepassingsprogramma's, voornamelijk voor de computer

softwareontwikkelaar /sˌɔftʋaːrˌeːɔntʋɪkˈɛlaːr/ (n)
systemutvecklare

sojaboon /sˌoːjaːbˈoːn/ (n)
sojaböna
  1. eiwitrijke boon van de sojaplant

sojaolie /sˌoːjaːoːlˈi/ (n)
sojabönolja

sok /sˈɔk/ (n)
socka, strumpa
  1. kous die tot net boven de enkel komt

sokpop /sˈɔkpɔp/ (n)
strumpdocka
  2. een gebruikersaccount die (in het geniep) gebruikt wordt door iemand als alternatief voor zijn normale gebruikersaccount

solarium /soːlˈaːriˌɵm/ (n)
tomträttsavgäld
  1. vergoeding aan de opstalgever voor opstalrecht

soldaat /sɔlˈdaːt/ (n)
soldat
  1. militair van lage rang

soldeerbout /sˈɔldɪːrbˌʌʊt/ (n)
lödkolv
  1. een stuk gereedschap om mee te solderen

soldeerlamp /sˈɔldɪːrlˌɑmp/ (n)
blåslampa
  1. brander waarmee men kan solderen

solderen /sɔldˈɪːrən/ (v)
löda
  1. een door verhitting vloeibare tussenstof (het soldeer) aanbrengen tussen losse metaaldelen waardoor deze na afkoeling vast verbonden blijven

solidariteit /sˌoːlidˌaːritˈɛɪt/ (n)
solidaritet

solipsisme /sˌoːlɪpsˈɪsmə/ (n)
solipsism

sollicitatie /sɔlisi'tasi/ (n)
jobbansökan

solo /ˈsolo/ (n)
solo

som /sɔm/ (n)
summa
  1. resultaat van een optelling

somber /ˈsɔmbər/ (adj)
dyster
  1. in neergeslagen stemming

sommige /sˈɔməɣə/ (indefinitePronoun)
några
  1. een onbepaald, meestal klein aantal

sonde /sˈɔndə/ (n)
sond
  1. een peilstift om de ruimte binnen een lichaam te verkennen, of om er gegevens op te nemen
  3. een onbemand ruimtevaartuig
  2. een instrument om voeding in vloeibare vorm toe te dienen

soort /ˈsɔːrt/ (n)
art
  2. een groep levende wezens die een bepaald aantal kenmerken gemeenschappelijk heeft en zich onderling voort kan planten

soortnaam /sɔːrtnˈaːm/ (n)
appellativ
  2. de naam van de groep waartoe iets behoort

sorteren /sɔrtˈɪːrən/ (v)
sortera
  1. orde in een verzameling aanbrengen door soort bij soort te leggen

souffleren /sʌʊflˈɪːrən/ (v)
sufflera
  1. zijn rol zachtjes voorzeggen

souvenir /suvəˈnir/ (n)
souvenir
  1. een klein geschenk tot aandenken

spaak /spˈaːk/ (n)
eker
  1. een staaf die de naaf en de velg van een wiel verbindt

spaakbeen /ˈspakbeɪn/ (n)
strålben
  bot in de onderarm

spaarzaam /'spar.zam/ (adj)
sparsam
  1. zorg dragend niet te verspillen

spaghetti /spˈɑxhɛtˌi/ (n)
spagetti, spaghetti

spalk /spˈɑlk/ (n)
skena
  1. plankje e.d. om arm of been rust te geven

spanning /'spɑniŋ/ (n)
spänning
  1. mechanische spanning
  2. emotionele spanning

spar /spˈɑr/ (n)
gran
  2. benaming voor een naaldboom uit het geslacht Picea

sparen /ˈspa.rə(n)/ (v)
spara
  1. geld niet uitgeven

spasticiteit /spˌɑstisitˈɛɪt/ (n)
spasticitet
  1. verhoogde spierspanning, continue kramp

spatel /spˈaːtəl/ (n)
spatel
  1. spaan, lepel, e.d. met plat, bot uiteinde om mee te smeren

spatie /spˈaːtsi/ (n)
mellanrum
  1. tussenruimte tussen twee woorden

spationaut /spˈaːʃoːnˌʌʊt/ (n)
spationaut

specht /spˈɛxt/ (n)
hackspett
  1. Picidae, een middelgrote robuuste vogel

speciaal /spe.si.ˈjal/ /spe.ˈsjaːl/ /spe.ˈʃaːl/ (adj)
speciell
  1. op een positieve manier anders dan het andere

specialist /ˈspesɪɑlɪst/ (n)
specialist
  1. persoon die ergens veel verstand van heeft
  2. arts die een bepaald onderdeel van de geneeskunde beoefent

specificatie /spˌeːsifikˈaːtsi/ (n)
specifikation
  1. specificatie

specificeren /spˌeːsifisˈɪːrən/ (v)
specificera
  1. in details beschrijven

specifiek /spˌeːsifˈik/ (adj)
specifik
  1. kenmerkend

specifiek /spˌeːsifˈik/ (adv)
specifik
  1. in het bijzonder

spectaculair /spˌɛktaːkylˈɛr/ (adj)
spektakulär

spectrum /spˈɛktrɵm/ (n)
spektrum
  1. kleurenband

speeksel /spˈeːksəl/ (n)
saliv, spott
  1. vocht dat in de mond vloeit uit de speekselklieren

speekselklier /spˌeːksɛlklˈir/ (n)
spottkörtel
  1. een klier die speeksel produceert en naar de mondholte afscheidt

speelgoed /ˈspelɣud/ /ˈspelɣut/ /ˈspɪːɫχut/ (n)
leksak
  1. één of meer voorwerpen voor kinderen om mee te spelen

speelkaart /spˈeːlkaːrt/ (n)
spelkort

speen /spˈeːn/ (n)
dinapp
  2. tepel van een zoogdier

speenkruid /spˈeːŋkrœyt/ (n)
svalört

speenvarken /spˈeːnvɑrkən/ (n)
spädgris
  1. een big dat nog gezoogd wordt

speer /spɪːr/ (n)
spjut
  1. een lange stok met een punt eraan, (werd) gebruikt voor de jacht of oorlogvoering

spek /spˈɛk/ (n)
späck
  1. onderhuidse vetlaag bij varkens

spektakel /spɛkˈtaːkəl/ (n)
spektakel
  1. opzienbarend schouwspel

spel /spˈɛl/ (n)
spel, lek
  1. een bezigheid ter ontspanning volgens vaste regels met elementen als competitie, behendigheid, inzicht en kans

spelen /ˈspeːlə(n)/ (v)
agera, leka

speler /spˈeːlər/ (n)
spelare
  1. deelnemer aan een spel
  2. een partij

spelfout /spˈɛlfʌʊt/ (n)
felstavning
  1. een fout

spellen /ˈspɛlə(n)/ (v)
stava
  1. letters in de juiste volgorde plaatsen

spelling /ˈspɛlɪŋ/ (n)
ortografi, stavning
  1. de al dan niet vastgelegde manier waarop de woorden van een taal geschreven worden

spelt /spˈɛlt/ (n)
dinkel, spelt
  1. een grove tarwesoort

sperma /'spɛrma/ (n)
sperma

spermatogenese /spˌɛrmaːtˌoːɣənˈeːsə/ (n)
spermatogenes
  1. vorming van zaadcellen

sperwer /spˈɛrʋər/ (n)
sparvhök
  1. Accipiter nisus, een kleine snelle roofvogel

sperzieboon /spˌɛrzibˈoːn/ (n)
böna
  1. een bepaalde peulvrucht die met de peul als groente wordt gegeten

spiegel /spˈiɣəl/ (n)
spegel
  1. voorwerp dat licht (en andere soorten elektromagnetische straling) weerkaatst.

spier /spir/ (n)
muskel
  1. een orgaan

spierpijn /ˈspiːrpɛɪ̯n/ /ˈspiːrpɛːn/ (n)
muskelvärk
  1. pijn in een spier

spijbelen /spˈɛɪbələn/ (v)
skolka
  1.

spijker /spˈɛɪkər/ (n)
spik
  1. een metalen pin waarmee twee voorwerpen door doorboring vast verbonden kunnen worden

spin /spˈɪn/ (n)
spindel
  1. dier

spinazie /spˌinaːzˈi/ (n)
spenat
  1. Spinacia oleracea, een snelgroeiende, eenjarige bladgroente

spindel /spɪndˈɛl/ (n)
spindel
  1. een klos waarop de katoen- of vlasdraad wordt gewonden

spinnen /spˈɪnən/ (v)
spinna
  1. een lange draad vervaardigen door enkele vezels in elkaar te vervlechten

spinnenkobbe /spˈɪnəŋkˌɔbə/ (n)
spindel
  1. dier

spinnenkop /spˈɪnəŋkˌɔp/ (n)
spindel
  1. dier

spinnenweb /spˈɪnɛnʋˌɛp/ (n)
spindelnät
  1. een door een spin gemaakt net om insecten te vangen

spion /spiˈɔn/ (n)
spion

spionage /spˌiɔnˈaːʒə/ (n)
spionage, spioneri
  1. de handeling van het spioneren

spiraal /spirˈaːl/ (n)
spiral
  1. een kromme lijn

spirocheten /ˌspiroˈxetə(n)/ (n)
spiroketer
  1.

spits /spˈɪts/ (adj)
spetsig
  in een punt uitkomend

spits /spˈɪts/ (n)
spets
  soort honden

spitsmuis /spˈɪtsmœys/ (n)
näbbmus
  1. Soricidae, klein muisachtig diertje met spitse snuit en korte poten

spleet /splet/ (n)
klyfta

splenomegalie /splˌeːnoːmˌeːɣaːlˈi/ (n)
splenomegali
  1. miltvergroting

splinter /'splɪntər/ (n)
sticka
  1. klein puntig scherfje

spoel /spˈul/ (n)
spole
  2. een element van zelfinductie

spoetnik /spˈutnɪk/ (n)
sputnik
  1.

spontaan /spɔntˈaːn/ (adj)
spontan

spook /spok/ (n)
spöke, vålnad
  1. een geestverschijning die een bepaald gebouw of bepaalde locatie onveilig maakt

spoor /spˈoːr/ (n)
spår
  1. twee met elkaar verbonden ijzeren staven waarover een trein rijdt
  3. afdruk

spoorloos /spˈoːrloːs/ (adj)
spårlös
  1. verdwenen zonder aanwijzing van waarnaartoe

spoorweg /spˈɔːrʋɛx/ (n)
järnväg

sporadisch /spoːrˈaːdis/ (adj)
sporadisk

sport /spɔrt/ (n)
sport, idrott
  1. lichaamsbeweging

sporten /ˈspɔrtə(n)/ (v)
sporta
  1. aan sport doen

sporter /spˈɔrtˌər/ (n)
idrottsman
  1. beoefenaar van een sport

spotlight /spˈɔtlɪxt/ (n)
spotlight
  1. toneellamp

spotvogel /spˌɔtvoːɣˈɛl/ (n)
härmsångare
  1. een zangvogel die geluiden kan nabootsen

spraak /sprak/ (n)
språk, tal
  1. het vermogen om te spreken

spraakkunst /sprˈaːkɵnst/ (n)
grammatik, språklära
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal

spreekwoord /sprˈeːkʋɔːrt/ (n)
ordspråk

spreeuw /sprˈeʊ/ (n)
stare
  1. Sturnus vulgaris, een middelgrote zangvogel

spreken /ˈspreːkə(n)/ (v)
prata, tala
  1. zich met behulp van de stem uiten

springen /sprɪŋə(n)/ (v)
hoppa, skutta
  1. na zich tegen de zwaartekracht afgezet te hebben een korte vrije val door de lucht maken

sprinkhaan /sprɪŋkhˈaːn/ (n)
gräshoppa
  1. een insect van de Orthoptera-orde

sproet /sprˈut/ (n)
fräkne
  1. een bruin vlekje op de huid dat veroorzaakt wordt door ultraviolet licht

sprong /sprˈɔŋ/ (n)
hopp

sprookje /sprˈoːkjə/ (n)
saga
  1. verzonnen vertelling

sprot /sprˈɔt/ (n)
skarpsill

spugen /'spy.ɣə(n)/ (v)
spotta
  1. speeksel uit de mond doen uitschieten

squash /skvˈɑʃ/ (n)
squash

staafkerk /ˈstaf.kɛrk/ (n)
stavkyrka
  1. een geheel uit hout opgetrokken kerkgebouw, met een typische bouwstijl die voornamelijk in Scandinavië wordt aangetroffen

staal /stˈaːl/ (n)
stål
  1. een legering van ijzer en koolstof

staan /staːn/ (v)
stå
  1. zich in verticale toestand van rust bevinden

staart /start/ (n)
svans, stjärt
  1. een verlengstuk van de ruggengraat bij sommige dieren
stjärt, svans
  2. het achterste stuk van een vliegtuig of een auto

staartster /stˈaːrtstər/ (n)
komet

staat /stˈaːt/ (n)
stat, rike
  1. een land
stat
  1. een toestand

staatsgreep /staːtsxrˈeːp/ (n)
statskupp
  1. illegale afzetting van een regering

staatshoofd /staːtshˈoːft/ (n)
statschef, statsöverhuvud
  1. iemand die in een staat het hoogste gezag bekleedt of personifieert

staatsrecht /stˈaːtsrɛxt/ (n)
statsrätt

stabiel /sta'bil/ (adj)
stabil
  1. standvastig, duurzaam

stabiliteit /stˌaːbilitˈɛɪt/ (n)
stabilitet

stad /stɑd/ /stɑt/ (n)
stad, tätort
  Woonplaats

stadhuis /ˈstɑdhœːs/ /ˈstɑthœʏs/ /ˈstɑthœːs/ (n)
rådhus
  1. een gebouw waar de stadsdiensten gehuisvest zijn

stadion /stˌaːdiˈɔn/ (n)
stadion

stadspoort /stˈɑtspˌɔːrt/ (n)
stadsport
  1.

stadstaat /ˈstɑt.stat/ (n)
stadsstat
  1. staatsvorm

stadsvernieuwing /stˈɑtsvərnˌiwɪŋ/ (n)
stadsförnyelse
  1. een vernieuwing van verpauperde stadswijken

staf /stɑf/ (n)
stav
  1. een stok bedoeld voor ondersteuning of onderscheiding van een persoon

stag /stˈɑx/ (n)
stag
  1. een touw of kabel waarmee een mast stabiel wordt gehouden

stagflatie /stɑxflˈaːtsi/ (n)
stagflation
  1.

staken /'stakən/ (v)
strejka
  1. een werkonderbreking of (ludieke) actie houden voor betere arbeidsvoorwaarden of meer loon

staking /'stakɪŋ/ (n)
strejk
  1. het neerleggen van de werkzaamheden, meest uit protest of om verbeteringen af te dwingen

stal /stɑl/ (n)
stall
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van dier(en)

staljongen /stˈɑljɔŋən/ (n)
världshusvärd
  1.

stam /stɑm/ (n)
stjälk
  1.
stam
  4.
  2.
ordstam
  7.

stamboom /'stɑmbom/ (n)
antavla
  1-2

stamcel /stɑmsˈɛl/ (n)
stamcell

stamper /stˈɑmpər/ (n)
mortelstöt
  2. vijzelstamper

standaardafwijking /ˈstɑn.dard.ˌɑf.wɛɪ̯.kɪŋ/ /ˈstɑn.dart.ˌɑf.ʋɛɪ̯.kɪŋ/ /ˈstɑn.dart.ˌɑf.β̞ɛː.kɪŋ/ (n)
standardavvikelse
  1. spreidingsmaat

standaardtaal /stˈɑndaːrttˌaːl/ (n)
riksspråk, standardspråk
  1. officieel vastgelegde taalvorm die binnen een bepaald gebied als de voorgeschreven norm geldt.

standbeeld /stˈɑndbeːlt/ (n)
staty, stod
  1. een kunstzinnige afbeelding vaak van een persoon in drie dimensies, meestal gehouwen in steen of gegoten in metaal

standplaats /stɑmplats/ (n)
kur
  1. een vaste plaats waar iemand zich bevindt

stank /stɑŋk/ (n)
stank
  1. een sterke, stinkende geur

stap /stɑp/ (n)
steg
  1. het plaatsen van de ene voet voor de andere bij het gaan

stapel /ˈstapəl/ (n)
hög
  1. een gestructureerde hoop spullen

stapelbed /stˈaːpɛlbˌɛt/ (n)
våningssäng
  1.Twee bedden op elkaar

stapelwolk /stˈaːpɛlʋˌɔlk/ (n)
cumulusmoln
  1. cumulus

staren /starən/ (v)
glo

start /stɑrt/ (n)
start
  1. een begin ergens van

starten /stɑrtə(n)/ (v)
starta
  1. iets op gang brengen

statief /staːtˈif/ (n)
stativ
  1. stabiel onderstel voor camera

station /sta.ˈsʲɔn/ (n)
station
  1. plaats waar voertuigen kunnen stoppen

statistiek /stˌaːtɪstˈik/ (n)
statistik

status /ˈstatʏs/ (n)
nuläge
  1. toestand

statutair /stˌaːtytˈɛr/ (adj)
stadgeenlig

steeds /stˈeːts/ (adv)
alltid, ständigt
  1. voortdurend

steeg /stˈeːx/ (n)
gränd
  1. zeer smal straatje

steek /steːk/ (n)
hugg
  1. een penetratie met een scherp puntig voorwerp
stygn
  3. een eenmalige doorvoering van een draad door een weefsel, meestal met behulp van een naald

steekspel /steːkspˈɛl/ (n)
dust
  1. een spel waarbij twee ridders elkaar met lansen trachtten uit het zadel te werpen

steekwagen /steːkʋˈaːɣən/ (n)
bagagekärra
  1.

steelpan /stˈeːlpɑn/ (n)
kastrull

steen /sten/ /steːn/ (n)
sten
  1. een harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar omvattende vele soorten

steenachtig /stˈeːnɑxtəx/ (adj)
stenhårt

steenarend /stˈeːnaːrənt/ (n)
kungsörn
  1. vogel uit de familie der arendachtigen

steenbok /stˈeːnbɔk/ (n)
stenbock
  1. Capra ibex, in gebergte levende geitensoort met lange hoorns

steenboor /steːnbˈoːr/ (n)
stenborr

steeneik /ste.nɛi̯k/ /ste.nɛːk/ /sten.ʔɛi̯k/ (n)
stenek
  1. Quercus ilex; een boom uit de napjesdragersfamilie

steengroeve /stˈeːŋruvə/ (n)
stenbrott
  1.

steenkool /steːŋkˈoːl/ (n)
stenkol
  1. zwart-bruine stof die ontstaan is door plantenafzettingen en gebruikt wordt als energiebron

steentijd /ˈstentɛit/ (n)
Stenåldern

steenuil /ˈstenœʏ̯ɫ/ /ˈsteːnœːl/ (n)
minervauggla
  1. kleine uil

steenvrucht /stˈeːnvrɵxt/ (n)
stenfrukt
  vlezige vrucht waarvan het binnenste deel steenhard is

steeplechase /stˌeːplɛxˈaːsə/ (n)
hinderlöpning
  1. hardloopwedstrijd met hindernissen

steganografie /stˌeːɣaːnˌɔɣraːfˈi/ (n)
steganografi
  1. de kennis van het op verborgen wijze overbrengen van informatie

steiger /stˈɛɪɣər/ (n)
byggnadsställning
  2. werkvloerconstructie in de bouw

steil /stɛil/ /stɛːl/ (adj)
brant
  1.

stekelig /stekələx/ (adj)
taggigt
  1. met stekels bezet

stekelvarken /stˈeːkɛlvˌɑrkən/ (n)
piggsvin
  1. een groot knaagdier met stekelige vacht

steken /'stekə(n)/ (v)
sticka
  1. doorboren, prikken

stekker /'stɛkər/ (n)
elkontakt
  1. stekker

stelen /'stelən/ (v)
stjäla
  1. iets wegnemen van iemand en het zich wederrechtelijk toe-eigenen

stelling /stˈɛlɪŋ/ (n)
tes
  1. een bewering die men als waarheid aangenomen wil zien worden

stem /'stɛm/ (n)
röst
  1. het geluid dat door het trillen van de menslijke stembanden wordt geproduceerd
  2. het geluid dat een mens bij het spreken voortbrengt
  6. een keuze gemaakt door een stemmer (kiezer) bij een stemming (verkiezing)
  3. het geluid dat een mens bij het zingen voortbrengt

stemband /stˈɛmbɑnt/ (n)
stämband, stämläpp
  1. geluidvoortbrengende plooien in het strottenhoofd

stembiljet /ˈstɛmbɪljɛt/ (n)
röstsedel
  1. formulier om te stemmen

stemblok /stˈɛmblɔk/ (n)
stämstock
  1.

stemmen /stεmə(n)/ (v)
rösta, välja
  1. deelnemen aan een verkiezing

stempel /ˈstɛmpəl/ /ˈstɛmpəɫ/ (n)
prägel
  1. voorwerp met een ingesneden oppervlak waarmee afdrukken gemaakt kunnen worden met inkt of in lak
  2. een afdruk van [1]

stemrecht /stˈɛmrɛxt/ (n)
rösträtt

stemvee /stɛmvˈeː/ (n)
röstboskap
  kiezers die zich in hun stemgedrag laten beïnvloeden

stemvork /stɛmvɔrək/ (n)
stämgaffel
  1. stemvork

stengel /stˈɛŋəl/ (n)
stjälk
  1. langgerekt en stevig orgaan van een vaatplant dat water en voedingstoffen vervoert

stenigen /stˈeːnəɣən/ (v)
stena
  1. met steenworpen doden

steniging /stˈeːniɣˌɪŋ/ (n)
stening

ster /stɛr/ (n)
stjärna
  1. een hemellichaam, een gasbol die licht uitzendt door kernfusie
  2. een beroemdheid

steradiaal /stˌɪːraːdiˈaːl/ (n)
steradian

sterfdag /stˈɛrvdɑx/ (n)
dödsdag

sterfelijk /stˈɛrfələk/ (adj)
dödlig

sterftecijfer /stˈɛrftəsˌɛɪfər/ (n)
mortalitet
  1. een getal dat aangeeft hoeveel sterfgevallen er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

steriliseren /stˌɪːrilizˈɪːrən/ (v)
sterilisera
  1. iets vrij maken van micro-organismen
  2. onvruchtbaar maken

sterk /stɛrk/ (adj)
stark
  1. krachtig

sterrenkunde /stˈɛɾrəŋkˌɵndə/ (n)
astronomi
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

sterrenstelsel /stˌɛɾrənstˈɛlsəl/ (n)
galax

sterven /stɛrvə(n)/ (v)
dö, avlida
  1. overgaan van levende toestand naar dode toestand

stethoscoop /steto'skop/ (n)
stetoskop
  1. een medisch instrument waarmee men geluiden in het lichaam kan beluisteren

steunen /'stønə(n)/ (v)
stödja
  1. een deel van de last op zich nemen, hulp verlenen

steunpunt /stˈøːnpɵnt/ (n)
stödjepunkt

steur /stˈøːr/ (n)
stör
  1. Acipenser sturio

stewardess /stˈeːʋɑrtss/ (n)
flygvärdinna

stichten /stˈɪxtən/ (v)
grunda
  1. de grondslag voor iets leggen, iets instellen

stichting /stˈɪxtɪŋ/ (n)
stiftelse

stiefmoeder /ˈstif.mu.dər/ /ˈstifmudər/ (n)
styvmor
  1. latere levenspartner van vader dan de eigen moeder

stiefvader /stˈifvaːdər/ (n)
styvfader, styvfar
  1. de echtgenoot van iemands moeder, die niet de eigenlijke vader is

stier /stiːr/ (n)
tjur

stijf /stˈɛɪf/ (adj)
stel

stijl /stɛi̯l/ (n)
stil
  1. handelswijze

stikstof /ˈstɪkstɔf/ (n)
kväve
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

stil /stɪl/ (adj)
stilla
  1. geen of weinig geluid producerend
  3. rustig, kalm
  2. onbeweeglijk

stilleven /stɪlˈeːvən/ (n)
stilleben

stilte /'stɪl.tə/ (n)
tystnad

stimuleren /stˌimylˈɪːrən/ (v)
stimulera
  1. maatregelen nemen om iets te bevorderen

stinkdier /stɪŋɡdˈir/ (n)
skunk
  1. Mephitis mephitis, een marterachtig zoogdier dat als verdediging een sterk stinkende stof naar zijn belagers spuit

stinken /ˈstɪŋkə(n)/ (v)
stinka
  1. een onaangename geur hebben

stipt /stɪpt/ (adj)
punktlig
  1. precies op tijd komend
  nauwgezet

stipt /stɪpt/ (adv)
punktlig
  1. met grote precisie

stoel /stul/ /stuɫ/ (n)
stol
  1. zitmeubel

stoelgang /'stulɣɑŋ/ (n)
avföring
  2.
  1.

stoeltjeslift /stˈultʲɛslˌɪft/ (n)
stollift
  1. een kabelbaan waarin je zittend een hoogte overbrugt

stoepa /stˈupaː/ (n)
stupa
  1. een boeddhistisch bouwwerk dat de relieken van een boeddhistische heilige bevat

stof /stɔf/ (n)
damm
  1. heel kleine deeltjes

stoffer /stˈɔfər/ (n)
handborste
  1. een zachte borstel met een steel die ervoor dient om stof te verwijderen

stofzuiger /stɔfsœyɣər/ (n)
dammsugare
  1. een elektrisch toestel dat stof en kleine deeltjes opzuigt

stoichiometrie /stˌoːɪxˌioːmɛtrˈi/ (n)
stökiometri

stok /stɔk/ (n)
käpp

stokbrood /stɔkbrˈoːt/ (n)
baguette

stokvis /stˈɔkvɪs/ (n)
torrfisk
  1. gedroogde kabeljauw of kabeljauwachtige vis, zoals heek, leng, lom, schelvis en koolvis

stollingsgesteente /ˈstɔlɪŋsɣəˌstentə/ (n)
magmatisk bergart
  1. gesteente bestaande uit gestolde lava of gestold magma.

stom /stɔm/ (adj)
stum
  1. geluidloos

stomen /stˈoːmən/ (v)
ånga
  1. iets ter reiniging en desinfectie met stoom bewerken
  3. etenswaar garen door het in hete stoom te hangen

stomme /stˈɔmə/ (n)
stum
  1.

stommiteit /stˌɔmitˈɛɪt/ (n)
dumhet
  een bijzonder onverstandige daad

stomverbaasd /stˈɔmvərbˌaːst/ (adj)
paff
  1. zo verbaasd dat men er het zwijgen toe doet

stoombad /stˈoːmbɑt/ (n)
ångbad, ångbastu
  1. warme ruimte

stoomboot /stoːmbˈoːt/ (n)
ångbåt
  1. een schip dat met behulp van stoom wordt voortbewogen

stoomlocomotief /stˌoːmloːkˌoːmoːtˈif/ (n)
ånglok
  1. een locomotief die wordt aangedreven door een stoommachine

stoommachine /stˌoːmaːʃˈinə/ (n)
ångmaskin
  1. een machine die door middel van stoom drijfkracht ontwikkelt

stoomschip /stˈoːmsxɪp/ (n)
ångfartyg
  1. een schip dat voortgedreven wordt middels een stoommachine

stopbord /'stɔbɔrt/ (n)
stoppskylt
  1.

stoplicht /ˈstɔplɪxt/ (n)
trafiksignal
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

stopnaald /stˈɔpnaːlt/ (n)
stoppnål
  1. naald die men gebruikt bij het repareren van weefsels of breiwerk

stoppelhaar /stˈɔpɛlˌaːr/ (n)
borst
  1

storen /ˈstorə(n)/ (v)
störa
  1.het functioneren nadelig beïnvloeden

storm /stˈɔrm/ (n)
storm
  1. erg harde wind

stormen /ˈstɔr.mə(n)/ (v)
storma
  1. bijzonder sterk waaien

storten /stˈɔrtən/ (v)
deponera
  2. geld in een rekening inbrengen

storting /stˈɔrtɪŋ/ (n)
insättning, inbetalning
  1. het storten van geld op een bankrekening

stotteren /stˈɔtərən/ (v)
stamning
  1. dezelfde lettergreep een aantal malen herhalend moeilijk uit zijn woorden komen

straal /straɫ/ /ˈstral/ (n)
radie
  1. de lijn van middelpunt naar omtrek
stråle
  2. een bundel elektromagnetische straling

straat /strat/ (n)
gata
  1. een weg tussen de huizen in een bewoonde plaats
sund
  2. een smalle doorgang tussen twee zeeën

straatnaambord /strˈaːtnaːmbˌɔrt/ (n)
gatuskylt
  1. een bord in de openbare ruimte met daarop de naam van de straat waar men zich bevindt

straf /strˈɑf/ (n)
straff
  1. maatregel of behandeling ter vergelding van een misdaad of overtreding

straffen /ˈstrɑfə(n)/ (v)
straffa, bestraffa, näpsa
  1. negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad

strafproces /strˌɑfproːsˈɛs/ (n)
rättsprocess

strafpunt /strˈɑfpɵnt/ (n)
straffpunkt

strafrecht /'strɑfrɛxt/ (n)
straffrätt
  1. het geheel van rechtsregels waarmee bepaalde handelingen strafbaar worden gesteld

strafschop /'strɑf.sxɔp/ (n)
straffspark, straff
  1. directe vrije trap

strafschopgebied /strˌɑfsxɔpɣəbˈit/ (n)
straffområde
  1. gedeelte van het voetbalveld

straling /strˈaːlɪŋ/ (n)
strålning

strand /strˈɑnt/ (n)
strand
  1. Strook land langs de kust

stranden /strˈɑndən/ (v)
stranda
  1. aan de grond vastlopen

strateeg /straˈteɣ/ (n)
strateg
  1. een persoon die strategieën uitwerkt

strategie /ˌstrateˈɣi/ (n)
strategi
  1. een plan om iets te bereiken

stratosfeer /strˌaːtɔsfˈɪr/ (n)
stratosfär

stratovulkaan /strˌaːtoːvɵlkˈaːn/ (n)
stratovulkan
  1. een kegelvormige vulkaan met traagvloeibare lava

streek /strek/ (n)
drag
  3. een veeg of streep met een werktuig

strelen /strˈeːlən/ (v)
klappa
  1. zachtjes met de hand over iets strijken

streling /strˈeːlɪŋ/ (n)
smek
  1. een uiting van tederheid

stremsel /strˈɛmsəl/ (n)
löpe
  oplossing die spijsverteringsenzymen bevat

stress /strˈɛss/ (n)
stress
  1. spanning, geestelijke druk.

streven /strˈeːvən/ (v)
sträva
  1. een doel willen bereiken

strijd /strˈɛɪt/ (n)
kamp
  1. een handgemeen
  2. een militair treffen

strijder /strɛidər/ (n)
fighter
  1. een persoon die strijdt

strijdwagen /strɛɪdʋˈaːɣən/ (n)
stridsvagn

strijken /strˈɛɪkən/ (v)
stryka
  2. wasgoed desinfecteren en gladmaken met hulp van een heet ijzer, een strijkijzer
  1. over een oppervlak laten glijden
hala
  3. iets laten zakken

strijkijzer /ˈstrɛɪ̯.gɛɪ̯zər/ /ˈstrɛɪ̯k.ʔɛɪ̯zər/ /ˈstrɛː.kɛːzər/ (n)
strykjärn
  1. een huishoudelijk gereedschap dat gebruikt wordt om textiel glad te strijken

strijkinstrument /strˌɛɪkɪnstrymˈɛnt/ (n)
stråkinstrument
  1. gestreken snaarinstrument

strijkplank /strˈɛɪkplɑŋk/ (n)
strykbräda
  1. een plankvormig voorwerp, gewoonlijk op een inklapbaar onderstel, bedoeld als ondergrond waarop kleding gestreken kan worden

strijkstok /strˈɛɪkstɔk/ (n)
stråke
  1. een constructie waarmee de snaren van een strijkinstrument in trilling gebracht worden

stripboek /strɪpbˈuk/ (n)
serie
  1. een boek met een verhaal in beeldvorm

strippen /strˈɪpən/ (v)
strippa
  1. het zich ontdoen van alle kleding die het lichaam bedekt

stro /stro/ (n)
halm
  1. droge bloeistengels van graangewassen

strohoed /stroːhˈut/ (n)
halmhatt, stråhatt
  1. hoed

stromen /'stromən/ (v)
strömma
  1. voortbewegen van vloeistoffen

strontium /strˈɔntiˌɵm/ (n)
strontium
  1. scheikundig element met symbool Sr en atoomnummer 38

stroom /stroːm/ (n)
ström
  1. rivier, beek
  2. elektriciteit

stroomgebied /strˌoːmɣəbˈit/ (n)
avrinningsom

stroop /strˈoːp/ (n)
sirap
  1. een dikke, viskeuze, geconcentreerde vloeistof waarin een grote hoeveelheid suikers zijn opgelost

stropdas /strˈɔpdɑs/ (n)
slips

strottenhoofd /strˌɔtɛnhˈoːft/ (n)
struphuvud, larynx

structureel /strˌɵktyrˈeːl/ (adj)
strukturell
  1. met betrekking tot de opbouw van een geheel

structuur /strʏkˈtyr/ (n)
struktur
  de interne opmaak van een geheel

struik /strˈœyk/ (n)
buske
  1. een houtige plant zonder stam die zich onmiddellijk boven of reeds in de grond vertakt in een aantal takken die meer of minder dik kunnen worden

struikelen /ˈstrœʏkələ(n)/ (v)
snava, snubbla
  1. het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt

struikhei /strˈœykhɛɪ/ (n)
ljung, gröne, moris, rossling

struikrover /strˈœykroːvər/ (n)
stråtrövare
  1. iemand die vanuit een hinderlaag reizigers berooft

struisvogel /ˈstrœʏ̯sˌfoχɔɫ/ /ˈstrœːsˌfoːɣəl/ /ˈstrœːzˌvoːɣəl/ (n)
struts
  1. Struthio camelus, grote loopvogel, die niet kan vliegen

student /styˈdɛnt/ (n)
student
  1. iemand die hoger onderwijs volgt

studeren /stydˈɪːrən/ (v)
studera
  1. het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid

studie /'stydi/ (n)
studie
  1.

studiebeurs /stˌydibˈøːrs/ (n)
stipendium

studieboek /stˌydibˈuk/ (n)
lärobok

studio /stˈydiˌoː/ (n)
etta
  1. werkplaats van een beeldend kunstenaar
  2. plaats waar geluidsopnamen, films of televisie- of radioprogramma's gemaakt worden
  3. een eenkamerappartement

stug /stɵx/ (adj)
bestämd
  1 weerbarstig

stuifmeel /stœyfmˈeːl/ (n)
pollen
  1.

stuitbeen /stœytbˈeːn/ (n)
svanskota
  1. onderste deel van de ruggengraat, de laatste vier vergroeide ruggenwervels

stuk /stɵk/ (n)
pjäs
  1. deel

stuur /styːr/ (n)
styre
  1. een hulpmiddel waarmee een bestuurder richting kan geven aan een voertuig

stuurboord /stˈyrbɔːrt/ (n)
styrbord
  1. de rechterzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

stuurprogramma /stˈyrproːɣrˌɑmma/ (n)
drivrutin
  1. een stuk software dat een verbinding legt tussen de hardware en het besturingssysteem

stuw /stˈyʊ/ (n)
överfallsvärn
  1. vaste of regelbare waterkering

stuwmeer /styʊmˈɪr/ (n)
damm
  1. kunstmatig meer

subdominant /sˌɵbdoːminˈɑnt/ (n)
subdominant
  subdominant

subjectief /sˌɵbjɛktˈif/ (adj)
subjektiv

subjectiviteit /sˌɵbjɛktˌivitˈɛɪt/ (n)
subjektivitet

subsidiëren /sˌɵbsidiˈɪːrən/ (v)
subventionera
  1. van overheidswege financiële hulp voor een bepaalde activiteit, ver- of aankoop verlenen

substantie /sɵbstˈɑntsi/ (n)
substans
  1. stof (stoffen)

subtiel /sʌp'til/ (adj)
subtil
  1. alleen bij nauwkeurig toezien of voor fijn gevoel waar te nemen of te begrijpen
  2. fijn onderscheidend, scherpzinnig

succes /sɵksˈɛs/ (n)
framgång
  1. het slagen van een opzet

successierecht /sˈɵksɛsˌirɛxt/ (n)
arvsskatt

suffix /sˈɵfɪks/ (n)
suffix
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

suiker /sˈœykər/ (n)
socker
  1. zoetstof

suikerbiet /ˈsœʏkərˌbit/ (n)
sockerbeta
  1. een biet waaruit bietsuiker gewonnen wordt

suikerdiefje /sˈœykərdˌifjə/ (n)
banansmyg
  1. Coereba flaveola, een klein zangvogeltje uit de tropische delen van de Amerika's dat er om bekend staat dat het gaatjes boort in bloemen om de nectar te stelen

suikerklontje /sˈœykərklˌɔntʲə/ (n)
sockerbit
  1. een blokvormig stukje suiker

suikerriet /sˌœykərrˈit/ (n)
sockerrör
  1. een rietsoort die verbouwd wordt vanwege zijn suikergehalte en waaruit rietsuiker gewonnen wordt

suikerspin /ˈsœʏkərˌspɪn/ /ˈsœːkərˌspɪn/ (n)
sockervadd, spunnet socker
  1. lekkernij bestaande uit een hoeveelheid gesponnen suiker aan een stokje

suikerwater /sˈœykərʋˌaːtər/ (n)
sockervatten

sulfiet /sɵlfˈit/ (n)
sulfit
  1. zouten die het sulfiet-ion SO₃2- bevatten

super /ˈsypər/ (n)
super

superieur /sˈypɪːrˌiɵr/ (adj)
överlägsen

supermarkt /sˈypərmˌɑrkt/ (n)
stormarknad, snabbköp

supernova /sˌypərnˈoːvaː/ (n)
supernova
  het verschijnsel waarbij een ster op spectaculaire wijze explodeert

syfilis /sˈifilˌɪs/ (n)
syfilis

syllogisme /sˌɪloːɣˈɪsmə/ (n)
syllogism
  1. een logische redenering waaruit een conclusie afgeleid wordt

symboliseren /sˌɪmboːlizˈɪːrən/ (v)
symbolisera

symbool /sɪmbˈoːl/ (n)
symbol
  1. Teken

symfonie /sˌɪmfoːnˈi/ (n)
symfoni

symmetrie /sˌɪmɛtrˈi/ (n)
symmetri

sympathie /sˌɪmpɑtˈi/ (n)
sympati
  1. een gevoel van toegenegenheid

sympathiek /sɪmpa'tik/ (adj)
sympatisk

symposium /sɪmˈpoziəm/ (n)
symposium
  1. een wetenschappelijke samenkomst waarop verschillende wetenschappers een lezing houden over een bepaald onderwerp

symptoom /sɪmˈtom/ (n)
symptom, symtom
  1. ziekteverschijnsel

synagoge /ˌsinaˈɣoɣə/ (n)
synagoga
  1. gebedshuis van joden.

synchroniciteit /sˌɪnxroːnˌisitˈɛɪt/ (n)
synkronicitet

syncope /sɪnkˈoːpə/ (n)
svimning
  1. plotseling bewustzijnsverlies
  3. het wegvallen van een of meer klanken binnen een woord

syndroom /sɪnˈdrom/ (n)
syndrom
  1. ziektebeeld

synoniem /sˌinoːnˈim/ (n)
synonym
  1. taal

syntactisch /sɪntˈɑktis/ (adj)
syntaktisk

syntaxis /sɪnˈtɑksəs/ (n)
syntax
  1.
  2.

systeem /siˈstem/ (n)
system
  1. een uit meerdere interagerende onderdelen bestaand stelsel dat als geheel toegevoegde eigenschappen heeft

systeemanalyse /sˈɪsteːmˌaːnaːlˌiɪsə/ (n)
systemanalys
  1. een interdiscipline tussen informatie en bedrijfskunde, gericht op het analyseren van systemen, voorafgaande aan reorganisatie en of automatisering van bedrijfsprocessen
  2. een werkwijze om verschijnselen te bestuderen voorafgaande aan de ontwikkeling van informatiesystemen

systeembeheerder /sˈɪsteːmbˌeːhɪːrdər/ (n)
systemadministratör

systeemeigenschap /sˈɪsteːmˌɛɪɣənsxˌɑp/ (n)
systemegenskap

systeemontwerp /sˈɪsteːmˌɔntʋɛrp/ (n)
systemering

systematisch /ˌsisteˈmatis/ (adj)
systematisk
  1. stelselmatig, ordelijk volgens een systeem opgezet

systematiseren /sˌɪstəmˌaːtizˈɪːrən/ (v)
systematisera
  1. het stelselmatig ordenen volgens een vooropgezet systeem

taai /taj/ (adj)
seg
  1. moeizaam en plastisch vervormend onder mechanische belasting
  2. moeilijk te snijden, kauwen (van vlees)

taaislijmziekte /tˈaːjslɛɪmzˌiktə/ (n)
cystisk fibros
  1. een erfelijke aandoening van de exocriene klieren, gekenmerkt door de afscheiding van taai (visceus) slijm (mucus)

taak /taːk/ (n)
uppgift
  1. een te verrichten werk

taalboek /taːlbˈuk/ (n)
grammatik

taaleigen /tˈaːlɛɪɣən/ (n)
idiom
  1. uitdrukkingen en zegswijzen uit een bepaalde taal

taalklank /ˈtalklɑŋk/ (n)
fonem
  1.

taalkunde /tˈaːlkɵndə/ (n)
språkvetenskap
  1. wetenschap

taalkundige /taːlkˈɵndəɣə/ (n)
lingvist, språkforskare
  1. een beoefenaar van de taalkunde

taalnazi /tˈaːlnaːzˌi/ (n)
språkpolis

taalwetenschapper /tˈaːlʋətˌɛnsxɑpər/ (n)
lingvist, språkforskare
  1. een beoefenaar van de taalkunde

taart /taːrt/ (n)
tårta
  1. cirkelvormig zoet gebak

tabak /tˈaːbɑk/ (n)
tobak
  1. een genotsmiddel afkomstig van de bladeren van de tabaksplant, wordt gerookt, gekauwd en gesnoven

tabakspijp /tˈaːbɑkspˌɛɪp/ (n)
rökpipa

tabel /taːbˈɛl/ (n)
tabell
  1. een geordende lijst met gegevens

tabernakel /tˌaːbərnaːkˈɛl/ (n)
tabernakel

tablet /tɑblˈɛt/ (n)
tablett
  1. pastille

taboe /tˈaːbu/ (n)
tabu
  1. een algemeen aanvaard moreel verbod; iets dat onbespreekbaar of ondenkbaar is

tachtig /tˈɑxtəx/ (cardinalNumeral)
åttio
  1. het getal 80

tachycardie /tˌɑxikɑrdˈi/ (n)
takykardi

taco /tˈaːkoː/ (n)
taco
  1. kleine, gevouwen tortilla, gevulde mexicaanse maïspannenkoek

tactiek /tɑkˈtik/ (n)
taktik
  1. een manier om onder gegeven omstandigheden een doel te bereiken

taf /tˈɑf/ (n)
taft
  1. taf

tafel /ˈtafəɫ/ (n)
bord
  1. een meestal rechthoekig, soms rond meubelstuk met poten, bedoeld om dingen op te zetten of te leggen

tafelkleed /ˈtafəlˌklet/ (n)
bordsduk
  kleed dat als bescherming of versiering over een tafel ligt

tafeltennis /tˈaːfɛltənnˌɪs/ (n)
bordtennis
  1. (sport) een spel waarbij twee spelers, ieder met een batje, een pingpongbal op tafel houden

tafelwijn /tˌaːfɛlʋˈɛɪn/ (n)
bordsvin
  1.een meestal goedkope wijn zonder specifieke afkomst, die aangenaam bij een doordeweekse maaltijd wordt gedronken.

tafelzout /tˈaːfɛlzˌʌʊt/ (n)
bordsalt
  1. fijn zout

taiga /tˈɑjɣaː/ (n)
taiga
  1. naaldbossen in koude streken

taikonaut /ˌtɑjkoˈnaʊ̯t/ /ˌtɑjkoˈnɔʊ̯t/ /ˌtɑjkoˈnʌʊ̯t/ (n)
taikonaut
  1. een Chinese ruimtevaarder.

tak /tɑk/ (n)
gren, kvist
  1. een deel van een boom of struik

talg /tɑɫx/ (n)
talg
  2. het harde vet van sommige herkauwers

taling /'talɪŋ/ (n)
kricka
  1. een klein soort eend

talk /tɑlk/ (n)
talk

talreep /tɑlrˈeːp/ (n)
taljerep
  1. talreep

talrijk /tˈɑlrɛɪk/ (adj)
talrik
  1. groot in aantal

tand /tɑnt/ (n)
tand, kugge
  1. hard wit voorwerp in de mond
  2. scherp uitsteeksel

tandarts /tˈɑndɑrts/ (n)
tandläkare
  1. een medisch specialist op het gebied van de tandheelkunde

tandem /tˈɑndəm/ (n)
tandemcykel
  1. fiets

tandenborstel /tˌɑndənbɔrstˈɛl/ (n)
tandborste
  1. borsteltje om de tanden te reinigen

tandenstoker /tˈɑndənstˌoːkər/ (n)
tandpetare
  1. puntig instrumentje om etensresten tussen de tanden te verwijderen

tandheelkunde /tˈɑndheːlkˌɵndə/ (n)
tandvård
  1. wetenschap voor de verzorging van de tanden

tandpasta /ˈtand.pɑs.taː/ /ˈtɑnt.pɑs.ta/ (n)
tandkräm
  1. een poetsmiddel voor de tanden

tandpijn /tɑntpɛin/ (n)
tandvärk
  1. pijn in één of meerdere tanden

tandvlees /ˈtɑntfles/ (n)
tandkött
  1. het vlees op de tandkassen

tandwiel /'tɑntʋil/ (n)
kugghjul
  1. een wiel met een gekartelde rand bedoeld om in te grijpen in die van een ander ter overdracht van aandrijfkracht

tandzijde /tˈɑndzɛɪdə/ (n)
tandtråd
  1. een zijden draad waarmee men de ruimte tussen de tanden reinigt

tang /tɑŋ/ (n)
tång
  1. een uit twee delen opgebouwd gereedschap waarvan de beide delen op één punt aan elkaar vastzitten...

tanga /tˈɑŋaː/ (n)
stringtrosor

tank /tɑŋk/ /tɛŋk/ (n)
pansarvagn

tantaal /tɑntˈaːl/ (n)
tantal
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tantalium /tˈɑntaːlˌiɵm/ (n)
tantal
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tante /ˈtɑntə/ (n)
tant, moster, faster
  1. zus of schoonzus van iemands vader of moeder

tapijt /tˈaːpɛɪt/ (n)
matta

tapir /ˈtapɪr/ (n)
tapir
  1. hoefdier, zo groot als een ezel en met een kleine beweeglijke slurf

tappen /tˈɑpən/ (v)
tappa
  1. tappen van vloeistof
  2. tappen van schroefdraad

taptoe /tˈɑptu/ (n)
tapto
  1. militair afluitend signaal

tarra /tˈɑɾraː/ (n)
tara

tarwe /ˈtɑrʋə/ (n)
vete
  1. graan
  2. meest verbouwde tarwe soort (Triticum aestivum)

tas /tɑs/ (n)
kasse
  1. een zak die men meeneemt om er zaken in te bergen die men bij zich wil hebben

tasten /tˈɑstən/ (v)
famla

tatoeage /tˌaːtuˈaːʒə/ (n)
tatuering
  1. een tekening die met naald en inkt blijvend in de huid is aangebracht

tatoeëren /tatuʷ'erə(n)/ (v)
tatuera
  1. met een naald en inkt een blijvende tekening in de huid inbrengen

tautologie /tˌʌʊtoːloːɣˈi/ (n)
tautologi

taxi /tɑk.si/ (n)
taxi, taxibil
  1. een voertuig bestemd om tegen betaling klanten van de ene plaats naar de andere te brengen

taxiën /tɑksˈiən/ (v)
taxa
  1. over de grond op wielen voortbewegen van vliegtuigen

taxonomie /tˌɑksoːnoːmˈi/ (n)
taxonomi

technetium /tˈɛxnətˌiɵm/ (n)
teknetium
  1. scheikundig element met symbool Tc en atoomnummer 43

techniek /tɛxnˈik/ (n)
teknik
  1. De bewerkingen en verrichtingen die nodig zijn om iets tot stand te brengen

technisch /tˈɛxnis/ (adj)
teknisk
  1. op techniek betrekking hebbend

technologie /tˌɛxnoːloːɣˈi/ (n)
teknologi

teder /tˈeːdər/ (adj)
mör

teef /tef/ (n)
tik
  1.

teek /tˈeːk/ (n)
fästing
  1. een achtpotig parasiet verwant aan mijten en spinnen

teen /tˈeːn/ (n)
tå
  1. vingers van de voet

teer /ter/ (n)
tjära
  1. olieachtige vloeistof met een zeer hoge viscositeit

tegemoet /ˈteɣəmut/ /ˈteχəmut/ (adv)
mot
  1. tegen (personen)

tegen /teːɣən/ /teːχən/ (preposition)
mot, emot

tegengif /tˈeːɣənɣˌɪf/ (n)
motgift
  1. een middel dat de werking van een gif neutraliseert of afzwakt

tegenover /tˈeːɣənˌoːvər/ (preposition)
mittemot
  1. aan de overzijde van

tegenovergestelde /tˈeːɣənˌoːvərɣəstˌɛldə/ (n)
motsats
  1. hetgeen wat precies voorstelt wat iets helemaal niet is

tegenpaus /tˈeːɣənpˌʌʊs/ (n)
motpåve
  1. iemand die de pauselijke titel opeist zonder door het Vaticaan als paus erkent te zijn

tegenspoed /tˈeːɣənspˌut/ (n)
motighet
  1. ongeluk, onfortuinlijk

tegenspreken /tˈeːɣənsprˌeːkən/ (v)
säga emot
  1. zich met woorden verzetten

tegenstander /tˈeːɣənstˌɑndər/ (n)
motståndare
  1. vijand, rivaal

tegenstrijdig /tˈeːɣənstrˌɛɪdəx/ (adj)
motstridig
  1. niet overeenstemmend

tegenvallen /tˈeːɣənvˌɑlən/ (v)
göra besviken
  1. minder gunstig verlopen dan verwacht

tegenwind /tˈeːɣənʋˌɪnt/ (n)
motvind
  1. wind tegen

tegenwoordig /tˈeːɣənʋˌɔːrdəx/ (adj)
närvarande
  2. aanwezig

tegenwoordige tijd /tˈeːɣənʋˌɔːrdəɣə tˈɛɪt/ (phraseologicalUnit)
presens
  1.

teken /'te.kə(n)/ (n)
tecken, märke
  1. symbool, signaal, aanduiding

tekenboek /tˌeːkənbˈuk/ (n)
skissbok

tekenen /tˈeːkənən/ (v)
rita, teckna
  een tekening maken

tekening /tˈeːkənˌɪŋ/ (n)
ritning
  1. een door tekenen ontstane afbeelding of voorstelling

tekort /təkˈɔrt/ (n)
underskott
  1. een ontbrekende hoeveelheid

tekst /tɛkst/ (n)
text
  1. verzameling letters en/of woorden

tekstverwerker /tˈɛkstvərʋˌɛrkər/ (n)
ordbehandlare
  1. een computerprogramma waarmee teksten kunnen worden geschreven en bewerkt

telefoneren /ˌtelefoˈneːrən/ (v)
ringa, telefonera
  1. een telefoon gebruiken

telefonie /tˌeːləfoːnˈi/ (n)
telefoni

telefoon /ˌtelə'fon/ /ˌteːlə'foːn/ (n)
telefon
  1. een toestel waarmee men geluid over kan brengen door middel van galvanische stroom

telefoonnummer /tˌeːləfˈoːnɵmər/ (n)
telefonnummer
  1. een uniek nummer toegewezen aan een telefoonaansluiting

telen /tˈeːlən/ (v)
odla
  1. door nauwgezette verzorging doen groeien

telescoop /tˌeːlɛskˈoːp/ (n)
teleskop
  1. een optisch instrument, waarmee ver verwijderde objecten bekeken kunnen worden

teleurgesteld /təlˈøːrɣɛstəlt/ (adv)
besviken
  1. een onaangenaam gevoel hebbend omdat een verwachting of hoop niet uitgekomen is

teleurstellen /təløːrstˈɛlən/ (v)
svika, göra besviken
  1. iemand op onaangename wijze verrassen, vaak door een belofte niet na te komen

teleurstelling /təlˈøːrstɛlˌɪŋ/ (n)
besvikelse
  1. een emotie opgeroepen door het niet uitkomen van een verwachting

televisie /tˌeːləvizˈi/ (n)
television, TV
  2. medium
  1. elektrisch apparaat

telexapparaat /tˌeːlɛksˌɑpaːrˈaːt/ (n)
telex

telg /tɛlx/ (n)
efterkomma
  1. lid van een familie

telkens /ˈtɛɫkəns/ (adv)
varje gång
  1. elke keer
alltid, ständigt
  2. steeds

tellen /tˈɛlən/ (v)
räkna
  1. aantal bepalen

teller /ˈtɛlər/ (n)
täljare
  1. het getal boven de streep van een breuk

tellurium /tɛlˈyriˌɵm/ (n)
tellur
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telluur /tɛlˈyr/ (n)
tellur
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telwoord /tˈɛlʋɔːrt/ (n)
räkneord

temmen /tˈɛmən/ (v)
tämja
  1. tam maken

tempel /ˈtɛm.pəl/ /ˈtɛm.pəɫ/ (n)
tempel
  1. een gebouw voor godsverering

temperatuur /ˈtɛmpɛrɑtyːr/ (n)
temperatur
  1. grootheid die de warmte weergeeft

ten eerste /tˈɛn ˈɪːrstə/ (adv)
för det första
  1. luidt het eerste lid van een opsomming van minstens twee argumenten in

tendens /tˈɛndəns/ (n)
tendens, benägenhet, trend
  1. beweging in bepaalde richting, neiging

tendentieus /tˌɛndənʃˈøːs/ (adj)
tendensiös
  1. gekleurd door bijbedoelingen

tennis /tˈɛnɪs/ (n)
tennis
  1. balsport

tennisbaan /tˈɛnɪzbˌaːn/ (n)
tennisbana

tent /tɛnt/ (n)
tält
  1. verplaatsbare constructie van over stokken of buizen gespannen doek die als (tijdelijk) onderdak dient

tentakel /tɛntˈaːkəl/ (n)
tentakel

tentamen /tɛnˈtamə(n)/ (n)
tenta, tentamen
  1. het toetsen van kennis opgedaan bij één vak

tentoonstellen /tɛnˈtonstɛlə(n)/ (v)
ställa ut
  1. voor een publiek toonbaar maken

tentoonstelling /tɛnˈtonstɛlɪŋ/ (n)
utställning, visning
  1. een uitstalling van voorwerpen om door het grote publiek bekeken te worden

tenzij /'tɛn.zɛɪ/ (conjunction)
såvida ej
  1. behalve wanneer

tepel /teːpˈɛl/ (n)
bröstvårta
  1. een gepigmenteerd knopvormig uitsteeksel op de borst van de mens

terbium /tˈɛrbiˌɵm/ (n)
terbium
  1. scheikundig element met symbool Tb en atoomnummer 65

terechtstellen /tərɛxtstˈɛlən/ (v)
avrätta
  1. het beëindigen van een mensenleven op gerechtelijk bevel

term /tɛrəm/ (n)
term
  1. een woord of uitdrukking

termiet /tɛrmˈit/ (n)
termit
  1. een in de tropen levend insect dat in grote groepen leeft

termijn /tɛrˈmɛin/ (n)
andrum
  1. een vast tijdstip waarop iets gaat gebeuren of iets gebeurd moet zijn

terminologie /tˌɛrminˌoːloːɣˈi/ (n)
terminologi

terpeen /tɛrpˈeːn/ (n)
terpen

terpentijn /tˌɛrpəntˈɛɪn/ (n)
terpentin
  1. een vetoplossend oplosmiddel dat uit de sappen van bepaalde dennensoorten gewonnen kan worden

terras /tˈɛɾrɑs/ (n)
terrass
  een met een horecaterras vergelijkbare plek in een tuin

terrein /tɛ'rɛin/ (n)
terräng
  1. een stuk grond van enige omvang

territorium /tˌɛɾritˈoːriˌɵm/ (n)
territorium
  1. grondgebied

terrorisme /tɛroˈrɪsmə/ (n)
terrorism
  het ontwrichten van een samenleving door daden van terreur, met een politiek oogmerk

terrorist /tˌɛɾroːrˈɪst/ (n)
terrorist
  1. iemand die terroristische aanslagen beraamt, pleegt of wil plegen met een godsdienstig of politiek doel

tertiair /tɛrtʃɛːr/ (adj)
tertiär

terts /tˈɛrts/ (n)
ters
  1.

terugbrengen /təˈrʏxbrɛŋə(n)/ (v)
reklamera
  1. naar het punt van vertrek brengen
  2. naar de eigenaar brengen

teruggeven /tərˈɵxˌeːvən/ (v)
återlämna

terugkoppeling /tərˈɵxkˌɔpəlˌɪŋ/ (n)
feedback

terugvorming /tərˈɵxvˌɔrmɪŋ/ (n)
omvänd ordbildning
  1. ontstaan van een nieuw woord doordat een bestaand woord van een vermeend voorvoegsel, achtervoegsel of uitgang wordt ontdaan

terwijl /tɛr.ˈwɛɪ̯l/ /tɛr.ˈʋɛɫ/ (conjunction)
medan
  1. gedurende de periode dat nog een andere actie aan de gang is
fastän
  2. hoewel

tesseract /ˈtɛ.se.ˌrɑk/ /ˈtɛ.se.ˌrɑkt/ (n)
tesserakt
  1. een vierdimensionale hyperkubus

test /tɛst/ (n)
test, provning
  1. probeersel
prov, test
  3. toets

testament /tɛsta'mɛnt/ (n)
testamente
  1. akte met een wilsbeschikking voor na de dood

testikel /tɛstˈikəl/ (n)
testikel
  1. teelbal, zaadbal

tetanus /tˈeːtaːnˌɵs/ (n)
stelkramp
  1. een infectieziekte die door een gifstof leidt tot spierspasmen

teugel /ˈtøɣəl/ /ˈtøʝəl/ (n)
tygel, töm
  1. riem of koord voor het besturen van dieren

tevreden /təˈvredə(n)/ (adj)
nöjd
  1. geen behoefte voelend om aanmerkingen te maken

tevredenheid /təvredənɦɛɪt/ (n)
belåtenhet
  1. het gevoel genoeg te hebben en voldaan te zijn

tewerkstellen /təʋɛrkstˈɛlən/ (v)
sysselsätta
  1. een arbeidsbetrekking verlenen aan iemand

thalamus /tˈaːlaːmˌɵs/ (n)
talamus
  1. grijze stof van de tussenhersenen

thallium /tˈɑliˌɵm/ (n)
tallium
  1. scheikundig element met symbool Tl en atoomnummer 81

theater /te'jatər/ (n)
teater
  1. een uitgaansgelegenheid waar theatervoorstellingen gegeven worden

thee /teː/ (n)
te

theeblad /tˈeːblɑt/ (n)
teblad
  1. blad van de theestruik

theelepel /tˌeːləpˈɛl/ (n)
tesked
  1. een kleine lepel om thee mee te roeren

theemuts /tˈeːmɵts/ (n)
tehuv
  1. een gevoerde kap om de thee warm te houden

theepot /tˈeːpɔt/ (n)
tekanna
  1. een pot waarin men thee in heet water laat trekken

thema /tema/ (n)
tema
  1. een onderwerp dat behandelt wordt

theocratie /tˌeːɔkraːtsˈi/ (n)
teokrati
  1. staatsvorm die gebaseerd is op goddelijke

theologie /tˌeːoːloːɣˈi/ (n)
teologi
  1. de leer over God, het goddelijke en de godsdienst

theoloog /tˈeːoːlˌoːx/ (n)
teolog
  1. een beoefenaar van de theologie

theorbe /tˈeːɔrbə/ (n)
teorb
  1. theorbe

theoretisch /ˌteɔːˈretis/ (adj)
teoretisk
  1. wat niet perse in de werkelijkheid voorkomt, m.b.t. feiten en wetten berustende wetenschappelijke kennis die niet proefondervindelijk aan de praktijk is getoetst

theorie /tˌeːoːrˈi/ (n)
teori
  1. een wetenschappelijk model of uitspraak over waarnemingen in de empirie

therapeut /tˈɪːraːpˌøːt/ (n)
terapeut
  iemand die een patiënt behandelt

therapie /tˌɪːraːpˈi/ (n)
terapi
  1. een methode om aan de genezing van zieken te werken

theremin /tˈɪːrəmˌɪn/ (n)
theremin
  1. theremin

thermiet /tɛrmˈit/ (n)
termit
  1. een poedermengsel van een onedel metaal, gewoonlijk aluminium, en een oxide van een edeler metaal, vaak ijzer of koper

thermodynamica /tˌɛrmoːdinˈaːmikˌaː/ (n)
termodynamik
  1. de leer van warmte en arbeid

thermometer /ˈtɛrmoˌmetər/ (n)
termometer
  1. een meetinstrument om temperaturen te meten

thesaurus /tˈeːzʌʊrˌɵs/ (n)
synonymordbok

thiosulfaat /ˈtiosɵlˌfat/ (n)
tiosulfat
  1.

thorium /tˈoːriˌɵm/ (n)
torium
  1. scheikundig element met symbool Th en atoomnummer 90

thuis /tœʏs/ /tœːs/ (n)
hemma
  1. een plek waar iemand woont en zich veilig voelt

thuisbioscoop /tˌœyzbiɔskˈoːp/ (n)
hemmabio
  1. multimedia opstelling die van een huiskamer een bioscoopzaak maakt

thulium /tˈyliˌɵm/ (n)
tulium
  1. scheikundig element met symbool Tm en atoomnummer 69

thyristor /tˈirɪstˌɔr/ (n)
tyristor

thyroxine /tˌirɔksˈinə/ (n)
tyroxin

tien /tˈin/ (cardinalNumeral)
tio
  1. het getal 10

tiende /tˈində/ (ordinalAdjective)
tionde
  1. nummer tien in een rij

tientje /ˈtincjə/ (n)
tia
  1. een biljet van tien euro

tiet /tˈit/ (n)
bröstvårta
  1. vrouwelijke borst

tijd /tɛit/ /tɛɪ̯d/ /tɛːt/ (n)
tid
  1. de onstuitbare gang der dingen van toekomst door het heden naar het verleden

tijdelijk /tˈɛɪdələk/ (adj)
temporär
  1. voor een beperkte tijd, niet permanent

tijdelijk /tˈɛɪdələk/ (adv)
för tillfället
  1. voor een beperkte tijd, niet permanent

tijdens /tˈɛɪdəns/ (preposition)
under
  1. gedurende de tijd dat

tijdgeest /tˈɛɪdɣeːst/ (n)
tidsanda

tijdgenoot /tˌɛɪdɣənˈoːt/ (n)
samtida
  1. iemand die in dezelfde historische periode leefde

tijdmachine /ˈtɛːtmɑˌʃinə/ /ˈtɛːɪtmɑˌʃinə/ (n)
tidsmaskin
  1. machine om mee door de tijd te reizen

tijdperk /tɛitpɛrək/ (n)
epok

tijdrovend /tˈɛɪdroːvənt/ (adj)
tidskrävande
  1. een aanzienlijke hoeveelheid tijd vereisend

tijdschrift /tˈɛɪdsxrɪft/ (n)
tidskrift
  1. blad waarvan met vaste tussenpozen afleveringen verschijnen

tijdverspilling /tˈɛɪdvərspˌɪlɪŋ/ (n)
slöseri med tid

tijger /tɛiɣər/ (n)
tiger
  1.

tijm /tˈɛɪm/ (n)
timjan

tikken /ˈtɪkə(n)/ (v)
peta
  1. een of meer keren een niet harde slag of klap geven

timmerman /tˈɪmərmˌɑn/ (n)
snickare, timmerman
  1. iemand die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt

tin /tˈɪn/ (n)
tenn
  scheikundig element

tinnitus /tˈɪnitˌɵs/ (n)
tinnitus, öronsusning

tiramisu /tˈiraːmˌizy/ (n)
tiramisu
  1. Italiaans dessert

tiran /tˈirɑn/ (n)
tyrann

tiranniek /tirɑ'nik/ (adj)
tyrannisk
  1.

titaan /titˈaːn/ (n)
titan

titanium /tˈitaːnˌiɵm/ (n)
titan
  1. scheikundig element met symbool Ti en atoomnummer 22

titel /titəl/ (n)
titel
  1. opschrift van een document
  2. aanduiding van een persoon

tjiftjaf /tʲˈɪftʲɑf/ (n)
gransångare
  1. een kleine zangvogel uit de Zangers Sylviidae

toegang /tˈuɣˌɑŋ/ (n)
tillträde
  1. plaats waarlangs men ergens binnen kan gaan

toegangsprijs /tˈuɣɑŋsprˌɛɪs/ (n)
inträdespris

toegankelijk /tˈuɣˌɑŋkələk/ (adj)
tillgänglig
  1.te bereiken

toekan /tˌukˈɑn/ (n)
tukan
  1.

toekomst /tˈukˌɔmst/ (n)
framtid

toelaten /tulatə/ (v)
tillåta
  1. niet onmogelijk maken of verbieden
  2. toegang verschaffen

toelichten /ˈtulɪxˌtə(n)/ (v)
förklara
  1. verduidelijken

toen /tun/ (adv)
då
  1. op of na dat tijdstip

toename /tˈunˌaːmə/ (n)
ökning
  1. het groter worden in aantal of maat

toendra /tˈundrˌaː/ (n)
tundra
  1. grote moerassige en boomloze vlakte in de noordelijke poolstreken

toenmalig /tˈunmˌaːləx/ (adj)
dåvarande

toepassen /tˈupˌɑsən/ (v)
tillämpa
  1. in de praktijk brengen

toerisme /tu'rɪsmə/ (n)
turism
  1. het reizen voor ontspanning

toerist /tˈurˌɪst/ (n)
turist
  1. een mannelijk persoon die voor zijn plezier reist

toeristenval /tˈurˌɪstənvˌɑl/ (n)
turistfälla
  1.

toeschouwer /tusxɔuər/ (n)
vittne
  1. iemand die naar iets kijkt

toestand /'tustɑnt/ (n)
tillstånd
  geheel van omstandigheden

toestemming /ˈtustɛmɪŋ/ (n)
samtycke
  een toezegging dat iets geoorloofd is

toetje /tˈutʲə/ (n)
efterrätt
  1.

toets /tˈuts/ (n)
knapp
  3. een knop op het bedieningspaneel van een schrijfmachine of computer die het mogelijk maakt een symbool in te typen

toetsenbord /ˈtutsə(m)ˌbɔrt/ (n)
tangentbord
  1,2 een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer e.d. ingevoerd kunnen worden

toetssteen /tˈutstˌeːn/ (n)
probersten
  1. steen voor het bepalen van het goudgehalte

toeval /ˈtuːvɑl/ (n)
slump
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die vooraf niet te voorzien of niet te berekenen is geweest

toevallig /tˈuvˌɑləx/ (adj)
händelsevis

toevertrouwen /tˈuvərtrˌʌʊən/ (v)
anförtro

toevloed /'tuvlut/ (n)
tillströmning
  1.

toevoegen /tˈuvˌuɣən/ (v)
lägga till
  1. tot vermeerdering bijvoegen

toevoeging /tˈuvˌuɣɪŋ/ (n)
addition
  1. datgene wat met een groter geheel verenigd wordt

toevoegsel /tˈuvˌuxsəl/ (n)
affix
  2. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

toezicht /tˈuzˌɪxt/ (n)
uppsikt
  1. in de gaten houden, letten op

toga /tˈoːɣaː/ (n)
kappa

toilet /tʋɑ'lɛt/ (n)
toalett
  1. een plaats waar men zich kan ontlasten

tokkelinstrument /tˌɔkəlˌɪnstrymˈɛnt/ (n)
knäppinstrument
  1. snaarinstrument waarvan de snaren worden getokkeld

tol /tɔl/ (n)
snurra
  2. kinderspeeltuig

tolk /tˈɔlk/ (n)
tolk
  1. een persoon die gesproken tekst (meteen) vertaalt naar gesproken tekst in een andere taal

tomaat /toːmˈaːt/ (n)
tomat
  1. een eetbare vrucht van de tomatenplant

tomatenketchup /tˈoːmaːtˌɛŋkɛtxˌɵp/ (n)
ketchup

tomatensap /tˈoːmaːtˌɛnsɑp/ (n)
tomatjuice
  1. een vruchtensap dat uit tomaten is bereid

tomografie /tˌoːmɔɣraːfˈi/ (n)
tomografi
  1. röntgenfoto waarbij slechts één vlak scherp wordt afgebeeld (doorsnede)

ton /tɔn/ (n)
ton
  3. een gewichteenheid van 1000 kilogram

tonen /tonə(n)/ (v)
visa
  2. laten zien

tong /tˈɔŋ/ (n)
tunga
  1. beweeglijk lichaamsdeel in de mond van mensen en veel dieren
  2. wat gesproken wordt

tongewelf /tˈɔŋəʋˌɛlf/ (n)
volta de canó, tunnvalv
  1. een gewelf in de vorm van een halve cilinder

tonijn /toːnˈɛɪn/ (n)
tonfisk
  1. Thunnus sp.

tonsillectomie /tˌɔnsɪlˌɛktoːmˈi/ (n)
tonsillektomi

tonsillitis /tˈɔnsɪlˌitɪs/ (n)
halsfluss

toon /ton/ (n)
nyans
  een geluid met een bepaalde herkenbare hoogte

toonaard /tˈoːnaːrt/ (n)
tonart
  1. het klankkarakter van een toonladder

toonhoogte /tˈoːnhoːxtə/ (n)
ton
  1. toonhoogte

toonladder /tˈoːnlɑdər/ (n)
skala
  1. een stijgende of dalende opeenvolging van tonen

top /ˈtɔp/ (n)
bergstopp
  1. hoogste punt, (bovenste) uiteinde

topaas /toːpˈaːs/ (n)
topas

topless /tɔplˈɛss/ (adj)
topless
  1. de borsten bloot latend

topologie /tˌoːpoːloːɣˈi/ (n)
topologi

toponiem /tˌoːpoːnˈim/ (n)
toponym
  1. een eigennaam die een geografisch begrip benoemt

toren /tɔːrə(n)/ (n)
torn
  2. een bepaald schaakstuk in de vorm van een toren
  1. een hoog bouwwerk

torenvalk /tˈoːrənvˌɑlk/ (n)
tornfalk
  1. Falco tinnunculus

tornado /tɔrnˈaːdoː/ (n)
tornado, tromb
  1. een draaiende, trechtervormige uitstulping onder een wolk tijdens een onweersbui

torpedo /tɔrpˈeːdoː/ (n)
torped

tot ziens /tɔt zˈins/ (interjection)
hej då, ajö, hej så länge, vi ses
  1. een groet bij het vertrek die de hoop uitspreekt elkaar weer te zien

totaal /toːtˈaːl/ (n)
summa
  1. alle onderdelen tezamen

totdat /tˈɔtɑt/ (conjunction)
till

touw /tɑu̯/ (n)
rep
  1. een middel om zaken bij elkaar te binden

tovenaar /tˈoːvənˌaːr/ (n)
trollkarl
  1. een mannelijk iemand die kan toveren

toveren /tˈoːvərən/ (v)
trolla

toxicologie /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈɣi/ /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈχi/ (n)
toxikologi
  1. de wetenschap die de werking van giftige stoffen op biologische systemen bestudeert

toxicoloog /ˌtɔk.si.ko.ˈlox/ /ˌtɔk.si.ko.ˈloχ/ (n)
toxikolog
  1. een wetenschapper die de werking van giftige stoffen op biologische systemen bestudeert

traan /trˈaːn/ (n)
tår
  1. oogvocht

traangas /trˈaːŋɑs/ (n)
tårgas
  1.

tractor /ˈtrɑktɔr/ (n)
traktor
  motorvoertuig

traditioneel /tradisʲoˈnel/ (adj)
traditionell
  1. zoals de gewoonte dat meebrengt, van oudsher

traditioneel Chinees /trˌaːdiʃoːnˈeːl ʃinˈeːs/ (phraseologicalUnit)
traditionell kinesiska

tragedie /traˈxedi/ (n)
tragedi
  1. een toneelspel dat handelt over een bedroevende gebeurtenis
  2. gebeurtenis met een droevige of rampzalige afloop

tragisch /trˈaːɣis/ (adj)
tragisk

trainer /trˈeːnər/ (n)
tränare

training /trˈeːnɪŋ/ (n)
träning
  1. een oefening

traject /trˈaːjɛkt/ (n)
bana
  1. de af te leggen of afgelegde weg van een voorwerp door de ruimte

tram /tram/ /trɑm/ /trɛm/ (n)
spårvagn
  1. railvoertuig dat meestal in steden voor personenvervoer gebruikt wordt

trampoline /trˌɑmpoːlˈinə/ (n)
trampolin, studsmatta

tranendal /ˈtra.nə(n).ˌdɑl/ /ˈtra.nə(n).ˌdɑɫ/ (n)
jämmerdal
  1. een plek van enorm verdriet
  2. alle verdriet en smart gevoeld in het leven

tranentrekker /trˈaːnəntrˌɛkər/ (n)
snyftare
  1.

transcriptie /trɑnsˈkrɪpsi/ (n)
transkription
  1. de conversie naar een geschreven tekst van een andere geschreven, getypte of gedrukte tekst.
  2. het vastleggen van de uitspraak van een gesproken tekst op schrift.
  3.
  4. het omzetten van een muziekstuk naar een andere vorm of bezetting.

transistor /trˌɑnsˈɪstɔr/ (n)
transistor

translatie /trˌɑnslˈaːtsi/ (n)
translation

transliteratie /trˌɑnslˌitɪːrˈaːtsi/ (n)
translitteration
  1.

transmutatie /trˌɑnsmytˈaːtsi/ (n)
transmutation

transparant /trˌɑnspaːrˈɑnt/ (adj)
genomskinlig
  1. lichtdoorlatend

transparantie /trˌɑnspaːrˈɑntsi/ (n)
genomskinlighet
  1. doorzichtbaarheid

transponeren /trˌɑnspoːnˈɪːrən/ (v)
transponera
  1. in een andere toonsoort overzetten

transport /trɑnspɔrt/ (n)
befordran

transportbedrijf /trˌɑnspˈɔrtbɛdrˌɛɪf/ (n)
transportfirma

transporteren /trˌɑnspɔrtˈɪːrən/ (v)
transportera, frakta
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

trap /trɑp/ (n)
trappa
  1. een verbinding tussen twee op verschillende hoogte liggende vloeren of terreinen, bestaande uit een reeks treden die zich schuin boven elkaar bevinden
trapp
  2. een vogel uit de familie Otididae

trapeze /trɑˈpezə/ (n)
trapets
  1. een zweefrek voor acrobaten

trapezium /trɑˈpezɪʏm/ (n)
trapets
  1. een vierhoek waarvan twee zijden evenwijdig lopen

travestiet /trˌaːvɛstˈit/ (n)
transvestit

trawant /traːʋˈɑnt/ (n)
hejduk
  1. handlanger
drabant, satellit
  2. satelliet

trechter /trˈɛxtər/ (n)
tratt
  1. taps toelopende buis, gebruikt voor het vullen van vaten

tree /tre/ (n)
steg
  1. opstapje dat deel uitmaakt van een trap

trefwoord /trˈɛfʋɔːrt/ (n)
uppslagsord
  1. een titelwoord van een stuk tekst in een catalogus, woordenboek of encyclopedie

trein /trɛin/ (n)
tåg
  1. een rij wagons die door een krachtvoertuig (bijvoorbeeld een locomotief) voortbewogen wordt

treinreis /trˈɛɪnrɛɪs/ (n)
tåg resa

trekkast /trˈɛkɑst/ (n)
dragskåp
  1. een speciale werkruimte in een laboratorium voor het werken met chemicaliën

trekken /'trɛkə(n)/ (v)
dra
  1. op een voorwerp een kracht uitoefenen in een richting die ervan wegvoert
  2. een lijn aanbrengen
dra, draga, hala
  nog te sorteren

trekpop /trˈɛkpɔp/ (n)
sprattelgubbe
  1. pop

trekvogel /trˌɛkvoːɣˈɛl/ (n)
flyttfågel
  1. een vogel die 's winters een andere verblijfplaats kiest dan in de broedtijd

trema /trˈeːmaː/ (n)
trema
  1. diakritisch teken

treurigheid /trˈøːrəxhˌɛɪt/ (n)
sorgsenhet

treurwilg /trˈøːrʋɪlx/ (n)
tårpil
  1.

trialoog /trˈiaːlˌoːx/ (n)
trilog
  2. overlegprocedure, in het wetgevend proces, tussen Parlement, Commissie en Raad van de EU

triangel /triˈɑŋəl/ (n)
triangel
  1. een slaginstrument in de vorm van een vrijhangende metalen driehoek

tribunaal /trˌibynˈaːl/ (n)
tribunal

tribune /triˈbynə/ (n)
tribun
  1. de plaatsen voor het publiek

triljard /trˈɪljɑrt/ (cardinalNumeral)
triljard
  1. 1.000.000.000.000.000.000.000 (1021)

triljoen /trɪljˈun/ (cardinalNumeral)
triljon

trimaran /trˈimaːrˌɑn/ (n)
trimaran
  1.

trimester /trˈimɛstər/ (n)
termin
  1. een periode van drie maanden

trio /trˈioː/ (n)
trio
  1. een muziekstuk voor drie spelers

triomf /trˈiɔmf/ (n)
triumf
  2. grootse overwinning of prestatie

triomferen /trˌiɔmfˈɪːrən/ (v)
triumfera

triool /triˈoːl/ (n)
triol
  1. triool

triskaidekafobie /trˌɪskɑjdˌeːkaːfoːbˈi/ (n)
triskaidekafobi

troffel /trɔfˈɛl/ (n)
murslev
  1. een driekantige platte schep met handvat voor het opbrengen van metselspecie

trog /trˈɔx/ (n)
tråg
  1. een langgerekte voederbak.
  2. een langgerekte, nauwe en diepe kloof in de zeebodem veroorzaakt door subductie van een tektonische plaat.

trombocytopenie /ˌtrɔmboˌsitopeˈni/ (n)
trombocytopeni
  1. het symptoom dat men een te laag aantal bloedplaatjes of trombocyten heeft.

trombone /trɔmbˈoːnə/ (n)
basun, trombon
  1. een koperen blaasinstrument

trombose /trɔmbˈoːsə/ (n)
blodpropp
  1. de vorming van een bloedprop in een bloedvat of het hart

trommel /trˈɔməl/ (n)
trumma
  1. een cilindervormig, met een vel bespannen slaginstrument

trommeldroger /trˈɔmɛldrˌoːɣər/ (n)
torktumlare

trommelgeheugen /trˈɔmɛlɣˌeːhøːɣən/ (n)
trumminne

trommelrem /trˈɔmɛlrəm/ (n)
trumbroms
  1. een rem die door wrijving van halfcirkelvormige lichamen binnen een cilinder werkt

trommelvlies /trˌɔmɛlvlˈis/ (n)
trumhinna

trompet /trɔm'pɛt/ (n)
trumpet
  1. een koperen blaasinstrument met ventielen

trompettist /trˌɔmpɛtˈɪst/ (n)
trumpetare
  1. musicus die een trompet bespeelt

troon /troːn/ (n)
tron
  1. zetel waar een vorst op zit tijdens formele plechtigheden

troost /trost/ (n)
tröst
  1. steun bij verdriet of pijn

troosten /trˈoːstən/ (v)
trösta
  1. als iemand verdriet of pijn heeft deze persoon geestelijke steun geven

tropenhelm /trˈoːpɛnhˌɛlm/ (n)
tropikhjälm
  1. hoofddeksel

tros /trɔs/ (n)
tross
  3. een scheepskabel

trottoir /trɔˈtʋar/ (n)
trottoar
  1. een opvanghuis voor wezen

troubadour /trˈʌʊbaːdˌʌʊr/ (n)
trubadur
  1. rondreizend kunstenaar

trouw /trˈʌʊ/ (n)
lojalitet
  1. het zich houden aan...

trouwdag /trˈʌʊdɑx/ (n)
bröllopsdag

trouwens /ˈtrɑuwəns/ (adv)
förresten
  1. overigens

truffel /trˈɵfəl/ (n)
tryffel, tryffelsvamp

trui /trˈœy/ (n)
tröja
  1. een warm kledingstuk voor over het bovenlichaam

tsaar /tsˈaːr/ (n)
tsar
  1. vroegere Russische keizer

tsarina /tsaːrˈinaː/ (n)
tsarinna
  1.

tsunami /tsuˈnami/ (n)
tsunami, flodvåg
  1. een grote vloedgolf

tuba /tˈybaː/ (n)
tuba
  1. een koperen blaasinstrument met lage toon

tuberculose /ˌtybɛrkyˈlozə/ (n)
tuberkulos
  1. een ziekte veroorzaakt de de tuberculosebacterie Mycobacterium tuberculosis

tuchthuis /tˈɵxtœys/ (n)
tukthus

tuchtrecht /tˈɵxtrɛxt/ (n)
disciplinlag

tufsteen /tɵfstˈeːn/ (n)
tuff
  1.

tuigage /tœyɣˈaːʒə/ (n)
rigg
  1. het geheel van masten, bomen, zeilen en touwwerk van moderne zeilschepen

tuimelaar /tˈœyməlˌaːr/ (n)
öresvin
  1. Tursiops truncatus, dolfijnsoort met robuust gestroomlijnd lichaam

tuin /tœy̯n/ (n)
trädgård
  1. een omheind stuk grond waar bloemen gekweekt of groenten geteeld worden

tuinbouw /tˈœynbʌʊ/ (n)
hortikultur
  1. vorm van landbouw die zich specifiek toelegt op het intensief telen van groenten, bloemen, planten, bomen, bollen of zaden

tuinbouwer /tˈœynbʌʊər/ (n)
trädgårdskultiverare

tuinbroek /'tœn.bruk/ (n)
snickarbyxor
  1. een mouwloze overal met gespen

tuinman /tˈœynmɑn/ (n)
trädgårdsmästare

tuinpeterselie /tˌœynpətˌɛrsəlˈi/ (n)
persilja

tuinslang /tˈœynslɑŋ/ (n)
trädgårdsslang

tuinwolfsmelk /tˈœynʋɔlfsmˌɛlk/ (n)
rävtörel

tulband /tˈɵlbɑnt/ (n)
turban
  1. hoofddeksel

tulp /tˈɵlp/ (n)
tulpan
  1. Plant

tumor /tˈymɔr/ (n)
tumör
  1. een gezwel

tunnel /tʏnəl/ (n)
tunnel
  1. een kunstmatige ondergrondse doorgang

turbine /tɵrbˈinə/ (n)
turbin
  1. een schoepenrad als energieopwekker

tureluur /ˌtyːrəˈlyːr/ (n)
rödbena
  1. een wieidevogel

turf /tʏrf/ (v)
torv
  1. veen als brandstof

turfwinning /tˈɵrfʋɪnˌɪŋ/ (n)
torvutvinning
  1. het delven en gebruiksklaar maken van turf

turkoois /tʏrˈkojs/ /tʏrˈko̝js/ (n)
turkos
  1. een steen bestaande uit het mineraal turkoois

tussen /ˈtʏ.sən/ (preposition)
mellan
  1. met iets aan minimaal twee kanten het kind staat tussen haar ouders

tussendoortje /ˌtʏsənˈdoːrtjə/ (n)
mellanmål
  1. een versnapering, iets te eten tussen de maaltijden door

tussenwerpsel /ˈtʏsə(n).ʋɛrpsəɫ/ (n)
interjektion
  1. een uitroep, een woord, een frase of een zin die een expressie van emotie is

twaalf /twaːlf/ /tʋaːl(ə)f/ (cardinalNumeral)
tolv
  1. het getal 12

twaalfde /tʋˈaːlvdə/ (ordinalAdjective)
tolfte
  1. nummer twaalf in een rij

twee /tʋeː/ (cardinalNumeral)
två
  1. het getal 2

twee /tʋeː/ (n)
tvåa, två
  1. het cijfer twee

tweede /ˈtʋeːdə/ (ordinalAdjective)
andra

tweede kerstdag /tʋˈeːdə kˈɛrstɑx/ (n)
Annandag jul
  1. 26 december

tweede persoon /tʋˈeːdə pɛrsˈoːn/ (n)
andra person

tweehonderd /ˈtweːˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
tvåhundra
  1. het getal 200

tweelicht /tʋˈeːlɪxt/ (n)
skymning
  1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

tweeling /ˈtwelɪŋ/ /ˈtʋelɪŋ/ /ˈtβ̞elɪŋ/ (n)
tvillingar, tvilling
  1. twee wezens die met zijn tweeën tegelijk in één buik ontwikkeld zijn

tweesnijdend zwaard /tʋˈeːsnɛɪdənt zʋˈaːrt/ (n)
tveeggat svärd
  Iets met belangrijke, duidelijke voordelen maar met minstens even belangrijke, vaak minder duidelijke nadelen.

tweevoeter /tʋˈeːvutər/ (n)
tvåfoting
  1. wezen dat op twee voeten loopt

tweeëndertig /tʋˌeːəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettiotvå
  1. het getal 32

tweeëntwintig /tʋˌeːəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugotvå
  1. het getal 22

tweeënveertig /tʋˌeːənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
fyrtiotvå
  1. het getal 42

tweeënvijftig /tʋˌeːənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
femtiotvå
  1. het getal 52

tweeënzeventig /ˈtwejənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttiotvå
  1. het getal 72

twijfel /ˈtʋɛɪfəɫ/ (n)
tvivel, tvekan
  1. gevoel van onzekerheid ten aanzien van wat men in een gegeven situatie moet doen, geloven e.d.

twijfelen /tʋˈɛɪfələn/ (v)
tvivla
  na te gaan

twijg /twɛɪ̯x/ /tʋɛɪ̯χ/ /tβ̞ɛːx/ (n)
kvist
  1. een dun buigzaam takje van een boom of struik

twintig /ˈtʋɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugo
  1. het getal 20

twintigste /tʋˈɪntəxstə/ (ordinalAdjective)
tjugonde

twistappel /tʋˈɪstɑpəl/ (n)
erisäpple
  1.

tycoon /tɑjˈkuːn/ (n)
magnat
  1. een rijk persoon die een groot deel van een bepaalde bedrijfstak in handen heeft.

tyfoon /tiˈfon/ /tɑjˈfuːn/ (n)
tyfon
  1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie.

tyfus /tˈifɵs/ (n)
tyfus

type /tˈiɪpə/ (n)
typ
  1. door bepaalde karakteristieken herkenbare soort

typen /ˈti.pə(n)/ (v)
maskinskriva
  1. gegevens invoeren

typerend /tipˈɪːrənt/ (adj)
karakteristisk
  1. wat kenmerkend is voor iets of iemand

typisch /ˈtipis/ (adj)
typisk
  2. kenmerkend

typografie /tˌipɔɣraːfˈi/ (n)
typografi
  de vormgeving in druk

u /y/ (personalPronoun)
Ni
  u (pers.vnw.)

ufo /ˈyfo/ (n)
UFO
  1. een vliegend voorwerp waarvan de identiteit niet bekend is, meestal in verband met een (vermeende) buitenaardse oorsprong

ui /œʏ̯/ /œː/ (n)
lök
  1. Allium cepa, een eetbaar bolgewas

uier /ˈœyər/ (n)
juver
  1. de melkklier van een herkauwer

uil /œʏ̯ɫ/ /œːl/ (n)
uggla, uv
  1. Strigiformes, een orde van roofvogels die vooral 's nachts jagen

uit /œʏ̯t/ /œːt/ (adv)
av
  1. niet aan, stand van een apparaat
uppe
  2. balsport term voor als de bal buiten de lijnen van het speelveld is geraakt

uit /œʏ̯t/ /œːt/ (preposition)
uppe
  1. geeft aan van welke plaats iets komt

uitademen /ˈœytˌadəmən/ (v)
andas ut

uitbarsting /ˈœytbˌɑrstɪŋ/ (n)
utbrott
  2. het uitstoten van gassen, rook en lava door een vulkaan

uitbeelden /ˈœytbˌeːldən/ (v)
agera
  1. in beeld voorstellen

uitbijter /ˈœytbˌɛɪtˌɛr/ (n)
utliggare

uitdagen /ˈœytdˌaːɣən/ (v)
utmana
  1. iemand met woord of daad tot actie prikkelen

uitdaging /ˈœʏdaχɪŋ/ /ˈœːdaɣɪŋ/ (n)
utmaning
  1. een taak die moeilijk te verwezenlijken valt

uitdrukken /ˈœytdrˌɵkən/ (v)
uttrycka
  1. een gevoel of gedachte in taal verwoorden

uitdrukking /ˈœytrʏkɪŋ/ /ˈœːdrʏkɪŋ(g)/ /ˈœːtrʏkɪŋ/ (n)
uttryck
  2. verbinding van woorden
  3. geheel van sprekende gelaatstrekken
  4. het uitdrukken, uiting

uiteindelijk /œʏˈtɛɪndələk/ (adv)
slutligen, till slut
  1. na een hele tijd

uiten /ˈœʏ̯tə(n)/ /ˈœːtə(n)/ (v)
fullständig
  2. zeggen

uitgang /'œʏtχɑŋ/ /'œːtɣaŋ/ (n)
utgång

uitgemergeld /'œytxəmɛrxəlt/ (adj)
utmärglad
  1.

uitgeput /ˈœytɣəpˌɵt/ (adj)
utmattad
  1. dodelijk vermoeid

uitgeven /ˈœytɣˌeːvən/ (v)
ge ut
  2. een geschrift in drukvorm verspreiden
  1. financiële middelen aanspreken

uitgever /ˈœytɣˌeːvər/ (n)
ansvarig utgivare
  1. een persoon die of bedrijf dat boeken of andere publicaties in omloop brengt

uitheems /œʏtˈhems/ (adj)
exotisk
  1. van oorsprong ergens niet voorkomend

uithoudingsvermogen /ˈœythˌʌʊdɪŋsfərmˌoːɣən/ (n)
härdighet
  het vermogen van iemand om zich voor een lange tijd in te spannen of pijn te verdragen

uitkammen /ˈœytkˌɑmən/ (v)
finkamma

uitkering /ˈœytkˌɪːrɪŋ/ (n)
betalning
  1. betaling van geld op basis van sociale wetgeving

uitkiezen /ˈœytkˌizən/ (v)
välja ut
  1. uit een aantal mogelijkheden één of meer selecteren

uitkomen /ˈœytkˌoːmən/ (v)
bli
  1. naar buiten komen
  5. het bekend worden
  6. iets als resultaat hebben
klara sig
  7. rondkomen

uitlaat /ˈœʏ̯tlat/ /ˈœːtlaːt/ (n)
utsläpp
  1. een opening waardoor iets als afvalproducten naar buiten kan treden

uitleveren /ˈœytlˌeːvərən/ (v)
utlämna
  1. een gevangene in handen van een andere autoriteit overdragen

uitlijning /ˈœytlˌɛɪnɪŋ/ (n)
justering

uitnodigen /'ʌʏt.no.də.ɣə(n)/ (v)
inbjuda
  1. iemand verzoeken iets bij te wonen

uitnodiging /ˈœytnˌoːdiɣˌɪŋ/ (n)
inbjudan
  1. een verzoek om iets bij te wonen

uitpakken /ˈœʏtpɑkə(n)/ /ˈœːtpɑkə(n)/ (v)
öppna
  1. uit een verpakking halen
  2. uit een omhulsel halen

uitroeien /ˈœytrˌujən/ (v)
utrota
  1. doden tot er niets meer te doden valt

uitroep /ˈœtruːp/ /ˈœytruːp/ (n)
interjektion
  1. wat men uitroept, luid geuite woorden of klanken

uitroepen /ˈœytrˌupən/ (v)
proklamera
  1. officieel verklaren

uitroepteken /ˈœytruptˌeːkən/ (n)
utropstecken
  1. !, een leesteken dat uitdrukt dat de zin een uitroep, bevel of uitdrukking van verbazing is

uitrusten /ˈœytrˌɵstən/ (v)
utrusta
  1. uitrusten

uitrusting /ˈœytrˌɵstɪŋ/ (n)
utrustning
  1. benodigdheden voor een taak

uitsluiten /ˈœytslˌœytən/ (v)
utesluta
  1. niet langer tot de mogelijkheden rekenen

uitspraak /œytspra:k/ (n)
uttal
  1. manier waarop iets ten gehore gebracht wordt

uitspraakwoordenboek /ˈœytsprˌaːkʋɔːrdənbˌuk/ (n)
uttalsordbok
  1. woordenboek dat ook aangeeft hoe de woorden uitgesproken moeten worden

uitstellen /ˈœytstˌɛlən/ (v)
senarelägga
  1. naar een later tijdstip verschuiven

uittrekken /ˈœytrɛkə(n)/ (v)
ta av
  1. van je lichaam af halen

uitvaardigen /ˈœytvˌaːrdəɣən/ (v)
promulgera

uitvinder /ˈœytvˌɪndər/ (n)
uppfinnare
  1. persoon die uitvindingen doet

uitvinding /ˈœytvˌɪndɪŋ/ (n)
uppfinning
  1. de daad van het uitvinden, het ontdekken van een nieuwe methode of een nieuw toestel

uitvoerbaar /ˈœytvˌurbaːr/ (adj)
exekverbar
  1. mogelijk om uitgevoerd te worden

uitvoeren /ˈœytfurə(n)/ (v)
exportera
  1. exporteren
utföra
  2. afhandelen, voltrekken, ten uitvoer brengen
exekvera
  3. software runnen

uitweiding /ˈœytʋˌɛɪdɪŋ/ (n)
avvikelse
  1.

uitwisseling /ˈœytʋˌɪsəlˌɪŋ/ (n)
byte

uitwissen /ˈœytʋˌɪsən/ (v)
utplåna

uitzaaiing /ˈœytzˌaːjɪŋ/ (n)
metastas

uitzet /ˈœytzˌɛt/ (n)
brudkista
  1. complete uitrusting van kleren, linnengoed, borden, etc. van een bruid of bruidspaar

uitzicht /ˈœytzˌɪxt/ (n)
utsikt
  1. wat men van de omgeving vanaf een bepaalde plek kan zien
  2. verwachting, iets waar men naar kan uitzien

uitzichtpunt /ˈœytzˌɪxtpɵnt/ (n)
utsiktspunkt

uitzondering /œytsɔndərɪŋ/ (n)
undantag
  1. een geval waarbij men iets niet onder een regel laat vallen

uitzonderlijk /œʏtˈzɔndərlək/ (adj)
exceptionell
  1. niet alledaags, niet gewoon

uiver /ˈœyvər/ (n)
stork
  1. ooievaar

ultimatum /ʏltɪˈmatʏm/ (n)
ultimatum
  1. laatste eis

umlaut /ˈumlʌʊt/ (n)
omljud
  1. een diacritisch teken
  2. een vorm van klinkerharmonie

unaniem /ʏnɑˈnim/ (adj)
samstämmig
  1. met eenheid van stemmen

unie /ynˈi/ (n)
union

uniek /y.ˈnik/ (adj)
unik
  1. enige in zijn soort

uniform /ˈynifˌɔrm/ (adj)
uniform
  1. éénvormig, gelijkvormig

uniform /ˈynifˌɔrm/ (n)
uniform

universitair /ˌynivˌɛrsitˈɛr/ (adj)
akademiker

universiteit /ynivɛrzitɛɪt/ (n)
universitet
  1. een instelling voor hoger onderwijs, wetenschappelijk onderzoek en dienstverlening

universum /ˈynivˌɛrsɵm/ (n)
universum
  1. het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

unster /ʌnstər/ (n)
besman
  1. een eenvoudig weegtoestel gebaseerd op een balans met ongelijke armen

ununbium /ˈynɵnbˌiɵm/ (n)
ununbium
  1. scheikundig element met symbool Uub en atoomnummer 112

ununhexium /ˈynɵnhˌɛksiˌɵm/ (n)
ununhexium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuh en het atoomnummer 116

ununoctium /ˈynynˌɔktiˌɵm/ (n)
ununoctium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuo en het atoomnummer 118

ununpentium /ˈynɵnpˌɛntiˌɵm/ (n)
ununpentium
  1. een scheikundig element met het symbool Uup en het atoomnummer 115

ununquadium /ˈynɵnkvˌaːdiˌɵm/ (n)
ununquadium
  1. een scheikundig element met het symbool Uuq en het atoomnummer 114

update /ɵpdˈaːtə/ (n)
uppdatering
  1. een gemoderniseerde versie van een computerprogramma

uploaden /ˈɵploːˌaːdən/ (v)
ladda upp
  1. een bestand van een lokale computer of server naar een computer of server op afstand overbrengen

uraan /yrˈaːn/ (n)
uran
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

uranium /ˈyraːnˌiɵm/ (n)
uran
  1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92

urbanisatie /ˌɵrbaːnizˈaːtsi/ (n)
urbanisering
  1. een trek van de landelijke gebieden naar de stad

urethra /yrˈɛtraː/ (n)
urinrör
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

urgentie /ɵrɣˈɛntsi/ (n)
angelägenhet, nödvändighet
  1. de mate waarin iets dringend gewenst of nodig is

urine /yrˈinə/ (n)
urin
  1. een vloeistof die bij dieren door de nieren wordt geproduceerd en periodiek wordt geloosd

urineblaas /ˌyrinɛblˈaːs/ (n)
urinblåsa
  1.bij zoogdieren een orgaan dat de urine uit de nieren verzamelt en deze opslaat tot het moment van urineren

urinebuis /ˈyrinˌeːbœys/ (n)
urinrör
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

urineleider /ˈyrinˌeːlɛɪdər/ (n)
urinledare
  1. de buis die loopt tussen het nierbekken en de blaas

urineren /ˌyriˈnɪːrə(n)/ (v)
urinera
  1. het via de [[blaas#Zelfstandig naamwoord|blaas]] lozen van lichamelijke afvalstoffen in de vorm van vloeistof

urn /ˈɵrn/ (n)
urna
  1. eerste betekenisomschrijving

urologie /ˌyroːloːɣˈi/ (n)
urologi

utopie /ˌytoˈpi/ (n)
utopi
  1. een volmaakte toestand die niet te bereiken is

uur /yːr/ (n)
timme
  1. een eenheid van tijd die bestaat uit 60 minuten

uurwerk /ˈyrʋɛrk/ (n)
ur
  1. een mechaniek dat de tijd bijhoudt of aangeeft

uveïtis /ˈyvəˌɪtɪs/ (n)
druvhinneinflammation

uw /yu̯/ (possessivePronoun)
er
  bezittelijk voornaamwoord uw

vaag /vˈaːx/ (adj)
oklar, obestämd

vaak /vaːk/ (adj)
ofta
  1. vele malen

vaandrig /vˈaːndrəx/ (n)
fänrik
  1. een aspirant-reserveofficier

vaars /vˈaːrs/ (n)
kviga

vaart /vart/ (n)
fart
  1. opgebouwde snelheid
kanal
  2. kanaal, bevaarbaar gemaakte watergang
sjöfart, spedition
  3. het varen, het bedrijven van scheepvaart als beroep

vaartuig /ˈvaːrtœx/ /ˈvaːrtœyx/ (n)
fartyg
  1. een vervoermiddel voor vervoer over wateroppervlakten

vaas /vas/ (n)
vas
  1. een aardewerken of glazen kruik, vooral bedoeld voor het in het water zetten van bloemen

vaatwasmachine /vˌaːtʋɑsmaːʃˈinə/ (n)
diskmaskin
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

vaatwasser /vˈaːtʋɑsər/ (n)
diskmaskin
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

vaccin /vakˈsæː/ /vɑkˈsɛː/ (n)
vaccin
  1. een entstof om afweer op te bouwen

vacuüm /vˈaːkyˌɵm/ (n)
vakuum
  1. materievrije ruimte

vadem /vˈaːdəm/ (n)
famn
  1.

vader / ˈvadər / (n)
fader, far
  1. een mannelijke ouder

vaderland /vˈaːdərlˌɑnt/ (n)
fosterland
  1. een land of staat waar iemand geboren en opgegroeid is

vaderstad /vˈaːdərstˌɑt/ (n)
hemstad
  1. stad waar iemands vader vandaan komt

vagevuur /ˈva.ɣə.ˌvyːr/ /ˈva.χə.ˌvyːr/ (n)
skärseld
  1. een toestand waar de zielen van gestorven personen gereinigd worden.

vagina /vaːɣˈinaː/ (n)
vagina
  1. het vrouwelijke geslachtsorgaan

vaginaal /vˌaːɣinˈaːl/ (adj)
vaginal

vakantie /vaˈkɑn(t)si/, /vɑˈkɑn(t)si/ (n)
frí
  1. een jaarlijkse vrije tijd voor personen in verschillende beroepen en voor leerlingen

vakantiedag /vaːkˈɑntsidˌɑx/ (n)
fridag

vakbond /vˈɑkbɔnt/ (n)
fackförening
  1. vakvereniging van arbeiders ter verdediging van hun belangen

vakman /vˈɑkmɑn/ (n)
hantverkare
  1. een man die zijn vak of professie verstaat

val /vɑɫ/ (n)
fälla
  10. apparaat met een vallende deur of klem met als doel dieren te vangen

valhek /vˈɑlhɛk/ (n)
fällgaller
  2. hekwerk dat in de late oudheid en middeleeuwen werd gebruikt ter afsluiting van poorten van stadsmuren en kastelen

valhelm /ˈvɑlhɛlm/ (n)
störthjälm
  1. beschermend hoofddeksel

validiteit /vˌaːliditˈɛɪt/ (n)
giltighet

valine /vaːlˈinə/ (n)
valin

valk /vɑlk/ (n)
falk
  1. roofvogel

valkenier /vˌɑlkənˈir/ (n)
falkenerare
  1. bedrijver van valkerij

valkerij /vɑlkə'rɛɪ/ (n)
falkenering
  1. africhten van roofvogels

vallei /vɑˈlɛɪ/ (n)
dal
  1. een laagte tussen bergen

vallen /vɑlə(n)/ (v)
falla
  1. vrijelijk onder invloed van de zwaartekracht naar de aarde bewegen

valsmunter /vˈɑlsmɵntər/ (n)
förfalskare
  1.

vampier /ˈvɑmpir/ (n)
vampyr
  1. mythologisch ondood wezen

van /vˈɑn/ (preposition)
av
  1. geeft bezit aan

vanadium /vɑnˈaːdiˌɵm/ (n)
vanadin
  1. scheikundig element met symbool V en atoomnummer 23

vanaf /vɑnˈɑf/ (adv)
från och med
  1.duidt een tijdstip aan waarna (en waarop) iets geldt

vandaag /vɑnˈdax/ (adv)
idag, i dag
  1. op deze dag

vandalisme /vɑndaːlˈɪsmə/ (n)
skadegörelse, vandalism
  1. het moedwillig en nodeloos beschadigen of vernietigen van andermans of openbaar eigendom

vangen /vˈɑŋən/ (v)
fånga
  1. te pakken krijgen
  2. onderscheppen

vangrail /ˈvɑŋ.re(i)l/ (n)
vägräcke
  1. metalen stroken langs autowegen, die dient om te voorkomen dat auto's van de rijbaan raken

vangst /vɑŋs/ /vɑŋst/ (n)
fångst

vanille /vɑ'nijə/ (n)
vanilj
  een smaak- en geurstof geëxtraheerd van de vanilleplant

vannacht /vɑnnˈɑxt/ (adv)
i natt
  1. de komende nacht

varaan /vaːrˈaːn/ (n)
varan
  1. Varanidae, de grootste levende hagedis

varen /vˈaːrən/ (n)
bräken, ormbunke
  1. een sporenplant

variant /vˌaːriˈɑnt/ (n)
variant

variatie /vˌaːriˈaːtsi/ (n)
variation

variëren /vˌaːriˈɪːrən/ (v)
variera

varken /vˈɑrkən/ (n)
svin
  1. een tam zwijn, gehouden voor zijn vet en vlees
  2.

varkensvlees /vˌɑrkənsflˈeːs/ (n)
fläsk, fläskkött

vaseline /vˌaːzəlˈinə/ (n)
vaselin

vasteland /vɑstə'lɑnt/ (n)
fastland
  1. land in verbinding met continentale landmassa

vasten /vˈɑstən/ (n)
fastetid

vasten /vˈɑstən/ (v)
fasta
  1. zich onthouden van voedsel

vasthouden /vˈɑstʌʊdən/ (v)
anhålla
  1. beletten dat iets losgaat

vastpakken /vˈɑstpɑkən/ (v)
gripa
  1. iets of iemand grijpen en vasthouden

vat /vɑt/ (n)
fat
  1. ronde ton waar allerhande vloeistoffen in opgeslagen worden

vazal /vˈaːzɑl/ (n)
vasall

vee /veː/ (n)
boskap
  1. door de mens om economische redenen gehouden dieren

veel /vˈeːl/ (indefiniteCardinalNumeral)
mycket
  1. groot in hoeveelheid

veelhoek /veːlhˈuk/ (n)
månghörning
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

veelvraat /veːlvrˈaːt/ (n)
järv
  1. Gulo gulo, een marterachtig roofdier, de grootste in de familie Mustelidae

veenmol /vˈeːnmɔl/ (n)
mullvadssyrsa
  1.

veer /veːr/ /vɪːr/ (n)
fjäder
  2. mechaniche tong of spiraal waarop door buiging spanning gezet kan worden
  1. lichaamsbedekking van een vogel

veerman /vˈɪːrmɑn/ (n)
färjekarl, färjkarl
  1. een persoon die een veer bedient

veerpont /vˈɪːrpɔnt/ (n)
färja
  1. een overzetvaartuig

veertien /ˈvɪːrtin/ (cardinalNumeral)
fjorton
  1. het getal 14

veertiende /vˈɪːrtində/ (ordinalAdjective)
fjortonde

veertig /ˈfɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
fyrtio
  1. het getal 40

veganisme /vˌeːɣaːnˈɪsmə/ (n)
veganism

vegen /vˈeːɣən/ (v)
sopa
  1. zonder water schoonmaken met een borstel

vegetarisch /vˌeːɣətˈaːris/ (adj)
vegetarisk
  1. als of voor vegetariërs

vegetariër /vˈeːɣətˌaːriər/ (n)
vegetarian

veilen /ˈvɛilə(n)/ (v)
auktionera
  1. verkopen op een openbare verkoping waar een prijs vastgesteld wordt

veilig /vˈɛɪləx/ (adj)
säker
  1. niet aan gevaar blootstaand

veiligheidsgordel /vˌɛɪlɪxhˌɛɪdsxɔrdˈɛl/ (n)
säkerhetsbälte
  1. een stevige band die iemand in een voer- of vliegtuig vasthoudt in zijn zetel ter bescherming tegen onverhoedse bewegingen

veiligheidsklep /vˈɛɪlɪxhˌɛɪdsklɛp/ (n)
säkerhetsventil
  1. een klep die een opening in een reservoir of een leiding afsluit en die geopend wordt als de inwendige spanning te hoog wordt

veiling /ˈvɛɪ̯.lɪŋ/ /ˈvɛː.lɪŋ/ (n)
auktion
  1. een plaats waar goederen bij opbod of afslag verkocht worden

vel /vˈɛl/ (n)
blad
  1. dunne laag
skinn, hud
  2. afgestroopte huid

veld /vɛlt/ (n)
fält
  1. open stuk land
  2. stuk land voor het bedrijven van een sport
  nog na te kijken

veldfles / ˈvɛltflɛs / (n)
vattenflaska
  1. een afsluitbare en draagbare fles, meestal uit metaal of plastic vervaardigd, die gebruikt wordt om de drager buitenshuis van vocht te voorzien

veldhospitaal /vˌɛldhɔspitˈaːl/ (n)
fältsjukhus

veldleeuwerik /vˈɛldleʊˌɪːrɪk/ (n)
sånglärka

veldsla /vˈɛldslaː/ (n)
vårklynne
  1. kruidachtige plant

veldslag /vˈɛldslɑx/ (n)
batalj, fältslag
  1. een treffen tussen twee of meer legers

veldspaat /vɛldspˈaːt/ (n)
fältspat

velg /vɛlx/ /vɛlχ/ (n)
fälg
  1. de buitenrand van een wiel waar de band omheen zit

vellen /vˈɛlən/ (v)
fälla
  1. neer doen komen, doen vallen

venijnboom /vˌeːnɛɪnbˈoːm/ (n)
idegran
  1. soort naaldboom (Taxus baccata)

venkel /vˈɛŋkəl/ (n)
fänkål
  1. Foeniculum vulgare, een naar anijs smakende groente

vennootschap /vˈɛnoːtsxˌɑp/ (n)
bolag
  1. onderneming of bedrijf met meerdere aandelenhouders

venster /vˈɛnstər/ (n)
fönster
  1. Opening in de muur van een woning

vensterbank /vˈɛnstərbˌɑŋk/ (n)
fönsterbänk

ventiel /vɛntˈil/ (n)
ventil

ventilator /vˌɛntilˈaːtɔr/ (n)
fläkt

venusvliegenvanger /vˈeːnɵsflˌiɣənvˌɑŋər/ (n)
venus flugfälla

ver /vɛr/ (adv)
avlägsen
  1. op grote afstand

verachten /vərˈɑxtə(n)/ /vərˈɑçtə(n)/ (v)
förakta
  1. in hoge mate minachten

verachting /vərˈɑxtɪŋ/ (n)
förakt

verademing /vərˈadəmɪŋ/ (n)
andrum
  1.

verafschuwen /vɛ.ˈrɑf.sxy.wə(n)/ (v)
avsky
  1. afschuw hebben voor

veranderen /vərˈɑndərən/ (v)
ändra
  2. zodanig aan zichzelf werken of zichzelf behandelen dat men anders wordt
förändra
  3. anders worden

verantwoordelijk /vərˈɑntʋɔːrdələk/ (adj)
ansvarig
  1. iets met extra verplichtingen of moeilijkheden om het goed te laten lopen
  2. de verantwoordelijkheid hebbend

verantwoordelijk /vərˈɑntʋɔːrdələk/ (adv)
ansvarig
  1. er op aangesproken kunnen worden als het niet goed gaat

verantwoordelijkheid /vərˈɑntʋɔːrdələkhˌɛɪt/ (n)
ansvar
  1. de verplichting om ervoor te zorgen dat iets goed verloopt

verbaal /vɛr'bal (adj)
verbal
  1. met woorden

verbaasd /vərbˈaːst/ (adv)
överraskad
  1. als je iets vreemd vindt omdat je het niet verwacht had

verbannen /vərbˈɑnən/ (v)
bannlysa
  1. iemand van regeringswege dwingen een bepaald gebied te verlaten

verbazen /vərbˈaːzən/ (v)
förvåna
  1. door iets onverwachts gevoelsmatig treffen

verbazing /vərbˈaːzɪŋ/ (n)
förvåning
  1. een grote verwondering

verbeelding /vər.ˈbeːɫ.dɪŋ/ /vər.ˈbɪːɫ.dɪŋ/ /vɛr.ˈbeːl.dɪŋ(g)/ (n)
fantasi
  2. iets visualiseren, ergens een beeld bij maken

verbergen /vərbˈɛrɣən/ (v)
dölja
  1. iets ergens plaatsen waar het niet gemakkelijk door anderen gevonden wordt

verbetering /vər.ˈbe.tə,rɪŋ/ (n)
förbättring
  1. een verandering ten goede

verbeurdverklaren /vərbˈøːrdvərklˌaːrən/ (v)
konfiskera
  1. van staatswege in beslag nemen

verbieden /vɛɾ.'bi:.dǝ(n)/ (v)
förbjuda
  1. een bepaalde handeling strafbaar stellen

verbinding /vər.ˈbɪn.dɪŋ/ /vɛr.ˈbɪn.dɪŋ(g)/ (n)
förening, blandning, sammansatt ämne
  2. scheikunde
förbindelse
  3. communicatie

verbindingspunt /vərbˈɪndɪŋspˌɵnt/ (n)
kopplingspunkt

verbintenis /vərbˈɪntənˌɪs/ (n)
skyldighet
  2. twee-personen-verhouding waarbij de ene tot een prestatie gerechtigd, de andere tot dezelfde verplicht is

verblijf /vərblˈɛɪf/ (n)
vistelse

verbluffen /vərblˈɵfən/ (v)
förbrylla
  1. verstomd doen staan van verbazing

verbod /vərˈbɔt/ (n)
förbud
  1. strafmaatregel

verbranden /vərˈbrɑndə(n)/ (v)
bränna
  1. verteerd worden door vuur of hitte

verbranding /vərbrˈɑndɪŋ/ (n)
förbränning

verbuiging /vər.ˈbœʏ̯.χɪŋ/ /vər.ˈbœː.ɣɪŋ/ (n)
böjning
  1. het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden

vercijferen /vərsˈɛɪfərən/ (v)
koda
  1. coderen

verdachte /vərdˈɑxtə/ (n)
misstänkt
  1. iemand die verdacht wordt

verdampen /vərdˈɑmpən/ (v)
dunsta
  1. overgaan van een gecondenseerde fase, vast of vloeibaar, naar de gasfase

verdedigen /vərdˈeːdəɣən/ (v)
försvara
  1. beschermen tegen een aanval

verdediging /vərdˈeːdiɣˌɪŋ/ (n)
försvar

verdelen /vərdˈeːlən/ (v)
dela
  1. in kleinere stukken uiteendoen

verdeling /vərdˈeːlɪŋ/ (n)
distribution

verdenken /vɛrdɛŋkə(n)/ (v)
misstänka
  1. het vermoeden hebben van iets slechts

verdenking /vər.ˈdɛŋ.kɪŋ/ (n)
misstanke
  1. het vermoeden van het uitvoeren van een (strafbaar) feit

verdichtsel /vərˈdɪxtsəl/ (n)
dikt, påhitt
  1. iets dat niet bestaat

verdienen /vərdˈinən/ (v)
förtjäna
  1. het recht op een beloning of bestraffing verwerven
  2. geld verkrijgen door arbeid of een andere prestatie

verdienste /vərdˈinstə/ (n)
förtjänst
  2. goede, opbouwende daad

verdieping /vər.ˈdi.pɪŋ/ (n)
fördjupning
  1. het dieper maken
våning, plan
  3. alle ruimten op één hoogte in een gebouw

verdraagzaamheid /vərdrˈaːxzaːmhˌɛɪt/ (n)
tolerans, fördragsamhet
  1. de bereidheid van anderen om veel te verdragen

verdriet /vər'drit/ (n)
bekymmer
  1. een gevoel van droefheid

verdrinken /vərdrˈɪŋkən/ (v)
dränka
  2. in het water doen omkomen
  3. door drinken van alcohol doen verdwijnen

verdrinking /vərdrˈɪŋkɪŋ/ (n)
drunkna

verduisteren /vərdˈœystərən/ (v)
förskingra
  2. een misdrijf waarbij geld ontvreemd wordt

verduistering /vər.ˈdœʏ̯.stə.rɪŋ/ /vər.ˈdœː.stə.rɪŋ/ /vɛr.ˈdœːs.tə.rɪŋ(g)/ (n)
förmörkelse

verdunnen /vərdˈɵnən/ (v)
späda ut
  2. door toevoeging van oplosmiddel de concentratie verlagen

verdwijnen /vərˈdʋɛɪnə(n)/ (v)
försvinna
  1. wegraken
  3. uit het zicht gaan

verdwijning /vərdʋˈɛɪnɪŋ/ (n)
försvinnande
  1. het verdwijnen

vereenvoudigd Chinees /vərenˈvʌʊdəχtʃiˌnes/ /vərenˈvʌːdəxtʃiˌnes/ (phraseologicalUnit)
förenklad kinesiska
  1. het schrift waarmee het Chinees met name op het vasteland van China geschreven wordt

vereisen /vɛrɛɪsə(n)/ (v)
erfordra
  1. nodig hebben

verenigen /vərˈeːnəɣən/ (v)
förena
  1. afzonderlijke delen tot één geheel maken

vereniging /və.ˈre.nə.ɣɪŋ/ /və.ˈre.nə.χɪŋ/ /vər.ˈe.ni.ɣɪŋ(g)/ (n)
förening, sammanslutning
  1. groepering van mensen die op een bepaald doel gericht is

verergeren /vərˈɛrɣərən/ (v)
förvärra
  1. erger worden of maken

verf /vɛrf/ (n)
färg
  1. de algemene benaming voor een product dat bedoeld is om voorwerpen te beschermen tegen de weersomstandigheden of te kleuren door ze van een pigmenthoudende laag te voorzien

verfijnen /vərfˈɛɪnən/ (v)
förfina
  1. fijner of gevoeliger maken

verfraaien /vərfrˈaːjən/ (v)
försköna
  1. mooier maken

verfrissen /vərfrˈɪsən/ (v)
uppfriska

vergaand /vərɣˈaːnt/ (adj)
långtgående
  1. grote gevolgen hebbend

vergadering /vərˈɣadəˌrɪŋ/ /vərˈχadəˌrɪŋ/ (n)
sammanträde
  1. een georganiseerde bijeenkomst voor bespreking en overleg

vergeetachtig /vərɣˈeːtɑxtəx/ (adj)
glömsk
  1. niet goed kunnen onthouden

vergelding /vərɣˈɛldɪŋ/ (n)
vedergällning

vergelen /vərɣˈeːlən/ (v)
gulna
  1. geel worden door veroudering of invloed van de omgeving

vergelijkbaar /vərɣəlˈɛɪkbaːr/ (adj)
jämförbar
  1. goed te vergelijken

vergelijken /vərɣəlˈɛɪkən/ (v)
jämföra
  1. de overeenkomsten en verschillen van twee zaken in beschouwing nemen

vergelijking /vɛrɣə'lɛɪkɪŋ/ (abbreviation)
jämförelse
  1. relatie tussen twee zaken
ekvation
  2. wiskundige uitdrukking

vergeten /vər'ɣetə(n)/ (v)
glömma, förgäta
  1. uit het geheugen verloren gaan

vergeven /vərɣˈeːvən/ (v)
förlåta
  1. vergiffenis schenken

vergeving /vərɣˈeːvɪŋ/ (n)
föregivande
  1. het iemand niet kwalijk nemen van iets; het kwijtschelden van een schuld

vergieten /vərɣˈitən/ (v)
utgjuta

vergif /vərˈɣɪf/ (n)
gift
  1. iets dat levende wezens schaadt

vergiftigen /vərɣˈɪftəɣən/ (v)
förgifta
  1. blootstellen aan een voor het lichaam schadelijke vreemde stof

vergiftiging /vərɣˈɪftiɣˌɪŋ/ (n)
förgiftning
  de toestand van vergiftigd worden

vergissen /vər'ɣɪsə(n)/ (v)
fela
  1. eerste betekenisomschrijving

vergoeding /vərˈxudɪŋ/ (n)
betalning
  1. compensatie voor gemaakte kosten of geleden schade

vergrootglas /vərɣrˈoːtɣlɑs/ (n)
förstoringsglas
  1. een bolle lens waardoor de voorwerpen die men bekijkt groter lijken

vergroten /vərɣrˈoːtən/ (v)
förstora
  1. groter doen worden

vergrotende trap /vərˈɣrotəndə trɑp/ (n)
komparativ
  1. de vorm die het bijvoeglijk naamwoord aanneemt in vergelijkingen

vergroting /vərɣrˈoːtɪŋ/ (n)
förstoring
  1. een toename in grootte

vergulden /vərɣˈɵldən/ (v)
förgylla
  1. een voorwerp bedekken met een dun laagje goud

vergunning /vərɣˈɵnɪŋ/ (n)
licens
  1. een officiële (noodzakelijke) toestemming om een bepaalde activiteit uit te voeren

verhaal /vər'ɦal/ (n)
berättelse
  1. een verslag van een waargebeurde of verzonnen gebeurtenis

verhandeling /vərhˈɑndəlˌɪŋ/ (n)
avhandling

verheugen /vərhˈøːɣən/ (v)
glädja
  3. iemand ~ vreugde bereiden

verhinderen /vərhˈɪndərən/ (v)
förhindra
  1. voorkomen, ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

verhoor /vərhˈoːr/ (n)
förhör
  1. een indringende ondervraging van een gevangene of verdachte

verhuizen /vərhˈœyzən/ (v)
flytta
  1. van woonplaats veranderen
  2. de inboedel van een ander overbrengen

verhuizing /vərˈhœʏzɪŋ/ /vərˈhœːzɪŋ/ (n)
flytt, flyttning
  1. de verwisseling van één (semi-) permanente woonplaats voor een andere

verifiëren /vərˌifiˈɪːrən/ (v)
verifiera
  1. nagaan, controleren

verjaardag /vər'jardɑx/ (n)
födelsedag
  1. de dag waarop iemand viert dat hij of zij geboren werd

verjongen /vərjˈɔŋən/ (v)
föryngra
  1. jonger maken

verkeer /vərkˈɪːr/ (n)
trafik
  1. het geheel van verplaatsingen waarbij goederen of personen vervoerd worden

verkeersgeel /vərkˈɪːrsɣˌeːl/ (adj)
trafikgul

verkeerslicht /vərkˈɪːrslˌɪxt/ (n)
trafiksignal
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

verkenning /vərkˈɛnɪŋ/ (n)
upptäckning

verkiezen /vərkˈizən/ (v)
välja
  1. iemand door een stemming een ambt doen toekomen

verkiezing /vər.ˈki.zɪŋ/ /vɛr.ˈki.zɪŋ(g)/ (n)
val, valakt
  1. het kiezen door middel van stemming

verklaren /vɛrˈklarə(n)/ (v)
förklara, utlägga
  1. duidelijk maken
förklara, betyga
  2. een officieel standpunt uitspreken

verklaring /vər.ˈkla.rɪŋ/ /vɛr.ˈkla.rɪŋ(g)/ (n)
förklaring
  1 het verklaren

verkleinwoord /vərˈklɛɪ̯nʋɔːrt/ (n)
diminutiv
  1. een woord met een verkleiningsuitgang waardoor iemand of iets als klein of weinig wordt voorgesteld

verkoop /ˈvɛrkop/ (n)
försäljning
  1. het verkopen (voor geld aan een ander geven)

verkooppunt /vərkˈoːpɵnt/ (n)
försäljningsställe

verkopen /vərˈkopə(n)/ (v)
sälja
  1. goederen tegen betaling aan een nieuwe eigenaar geven

verkoper /vər'kopər/ (n)
försäljare
  1. iemand die goederen of diensten verkoopt

verkoudheid /vərkˈʌʊdhɛɪt/ (n)
förkylning
  1. een virusinfectie aan keel of neus

verkrachten /vər'krɑxtə(n)/ (v)
våldta
  1. iemand met geweld tot seksueel verkeer dwingen

verkrachting /vərkrˈɑxtɪŋ/ (n)
våldtäkt
  1. een seksuele daad onder dwang

verkrijgen /vərkrˈɛɪɣən/ (v)
erhålla
  1. in bezit krijgen, verwerven

verlamming /vərˈlɑmɪŋ/ (n)
förlamning
  1. toestand waarin men niet is staat is zich te bewegen

verlaten /vərlˈaːtən/ (v)
lämna
  1. weggaan

verleden /vərlˈeːdən/ (n)
dåtid
  1. de voorafgaande tijd

verleden tijd /vərlˈeːdən tˈɛɪt/ (n)
preteritum

verlenen /vərlenə(n)/ (v)
bevilja
  1. iemand begunstigen met iets, iemand iets toestaan

verlengen /vərˈlɛŋə(n)/ (v)
förlänga
  1. langer maken
  2. langer laten duren

verlenging /vər.ˈlɛ.ŋɪŋ/ /vɛr.ˈlɛ.ŋɪŋ/ (n)
förlängning
  3. extra speeltijd
  2. het verlengen

verlichten /vərlˈɪxtən/ (v)
lätta
  2. minder zwaar maken

verliefdheid /vərlˈivdhɛɪt/ (n)
förälskelse
  amoureuze gerichtheid op een bepaalde persoon

verlies /vər'lis/ (n)
förlust
  1. het teloorgaan, kwijtraken

verliezen /vərlˈizən/ (v)
förlora, mista
  1. iets kwijt raken

verlof /vərˈlɔf/ (n)
frí
  1. een periode waarin men toestemming krijgt om iets te doen, bijvoorbeeld vakantiedagen opnemen

verlokkelijk /vərlˈɔkələk/ (adj)
frestande
  1.

verlokking /vərlˈɔkɪŋ/ (n)
frestelse
  1. iets wat heel aantrekkelijk is, maar verkeerd en zondig is

verloofd /vərlˈoːft/ (adj)
förlovad

verloofde /vərlˈoːvdə/ (n)
fästman, fästmö
  1. iemand die toegezegd heeft met een partner in het huwelijk te willen treden

verloten /vərlˈoːtən/ (v)
lotta

vermelden /vərmˈɛldən/ (v)
nämna
  1. een feit noemen in een verhaal of tekst

vermelding /vərmˈɛldɪŋ/ (n)
omnämnande

vermengen /vərmˈɛŋən/ (v)
blanda

vermenigvuldigen /vərmˌeːnɪɣvˈɵldəɣən/ (v)
multiplicera
  1. het herhaald optellen van een getal; een rekenkundige bewerking waarvan de uitkomst het product wordt genoemd

vermenigvuldiging /vər.ˌme.nəx.ˈvʏɫ.də.ɣɪŋ/ /vər.ˌme.nəχ.ˈvʏɫ.də.χɪŋ/ /vɛr.ˌme.nɪx.ˈvʏl.di.ɣɪŋ(g)/ (n)
multiplikation
  1 .een vermeerdering tot een veelvoud van het oorspronkelijke aantal
förökning
  2.een voortplanting

vermijden /vərˈmɛi̯də(n)/ (v)
kringgå, undfly
  1. trachten te ontwijken

verminderen /vərˈmɪndərə(n)/ (v)
förringa
  1. afnemen in aantal, kleiner worden
reducera
  2. doen afnemen in aantal, kleiner maken

vermindering /vərmˈɪndərˌɪŋ/ (n)
minskning
  1. verkleining

verminken /vərmˈɪŋkən/ (v)
stympa
  1. iemands lichaam blijvend en misvormend letsel toebrengen

vermoedelijk /vərmˈudələk/ (adj)
antagligen, förmodligen
  bijwoord

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (n)
förmodan
  1. een waarschijnlijke waarheid

vermogen /vərˈmoχə(n)/ (n)
effekt
  2. de kwaliteiten om iets te kunnen doen

vermoorden /vərmˈɔːrdən/ (v)
mörda
  1. gewelddadig van het leven beroven

vermout /vərmˈʌʊt/ (n)
vermouth
  1. versterkte wijn, op smaak gebracht met aromatische planten en kruiden

vernieling /vər.ˈni.lɪŋ/ (n)
skadegörelse
  1. het vernield worden

vernietigen /vərˈnitəɣə(n)/ (v)
annihilera
  1. volledig tenietdoen

vernietiging /vərnˈitiɣˌɪŋ/ (n)
förstörelse
  1. einde maken aan het bestaan van iets

veronderstellen /vərˈɔndərstˌɛlən/ (v)
anta
  1. een bepaalde aanname maken

veronderstelling /vərˈɔndərstˌɛlɪŋ/ (n)
supposition

verontreiniging /vərɔntrˈɛɪniɣˌɪŋ/ (n)
förorening

verontrusting /vərɔntrˈɵstɪŋ/ (n)
bekymmer

verontwaardigd /vərɔntʋˈaːrdɪxt/ (adj)
uppbragt
  1. gevoelens koesterend dat men te na gekomen is

verontwaardiging /və.rɔn.ˈtʋar.də.χɪŋ/ /və.rɔn.ˈtβ̞ar.də.ɣɪŋ/ /vɛr.ɔnt.ˈwar.di.ɣɪŋ(g)/ (n)
förtrytelse
  1. boosheid

veroordelen /vərˈordelə(n)/ (v)
döma
  1. in een rechtszaak een oordeel uitspreken

veroorloven /vərɔːrlˈoːvən/ (v)
tillåta
  1. zichzelf iets toestaan, gewoonlijk een financiële uitgave

veroorzaken /vərɔːrzˈaːkən/ (v)
förorsaka
  1. de oorzaak zijn van

verordening /vərˈɔrdənˌɪŋ/ (n)
förordning

veroveren /vərovərə(n)/ (v)
erövra
  1. een gebied door een militaire operatie in zijn macht nemen

verovering /vərˌoːvərˈɪŋ/ (n)
erövring

verpanden /vər'pɑndə(n)/ (v)
pantsätta

verplicht /vər'plɪxt/ (adj)
obligatorisk
  1. door iets of iemand gedwongen

verplichting /vər.ˈplɪx.tɪŋ/ /vər.ˈplɪχ.tɪŋ/ /vɛr.ˈplɪx.tɪŋ(g)/ (n)
förpliktelse, plikt
  1. iets dat moet

verraad /vəˈraːt/ (n)
förräderi, svek
  1. het schenden van trouw

verraden /vərrˈaːdən/ (v)
förråda
  2. een geheim prijsgeven

verrader /vərrˈaːdər/ (n)
förrädare
  1. iemand die verraad pleegt

verrassen /vərrˈɑsən/ (v)
överraska
  1. iemand onverwachts met iets confronteren
  2. iemand onverwachts verblijden

verrassing /və.ˈra.sɪŋ/ /və.ˈrɑ.sɪŋ/ /vɛ.ˈrɑ.sɪŋ(g)/ (n)
överraskning
  1. een geheel onverwachte gebeurtenis

verrekijker /ˈvɛrəˌkɛːkər/ /ˈvɛrəˌkɛːɪkər/ (n)
kikare
  1. een optisch instrument om voorwerpen op grote afstand te kunnen waarnemen door het vergrotend effect van het instrument

verrijken /vərrˈɛɪkən/ (v)
berika
  1. rijker maken

vers /vɛrs/ (n)
vers
  2. dichtregel
  3. couplet

verschijnen /vər'sxɛɪnə(n)/ (v)
dyka upp
  1. aan het licht treden, zichtbaar worden
  3. voor het gerecht verschijnen

verschijning /vərsxˈɛɪnɪŋ/ (n)
ankomst

verschijnsel /vɛrsxɛɪnsəɫ/ (n)
fenomen
  1. iets dat zich voordoet

verschil /vərˈsxɪl/ (n)
skillnad
  1. een aspect dat bij vergelijking anders is

verschillen /vərsxˈɪlən/ (v)
ha en avvikande uppfattning
  1. in bepaalde opzichten niet hetzelfde zijn

verschilpunt /vərsxˈɪlpɵnt/ (n)
tvistefråga

verschrompelen /vərsxrˈɔmpələn/ (v)
krympa
  1. door uitdroging rimpelig en klein worden

verschuiven /vərsxˈœyvən/ (v)
skjuta upp
  3. naar een andere datum of tijdstip verplaatsen
  1. het proces van in contact met de grond zich voortbewegen
  2. iets in contact met de grond doen voortbewegen

verschuldigd /vərsxˈɵldɪxt/ (adj)
skyldig
  1. verplicht om aan iemand te geven

versie /vˈɛrzi/ (n)
version
  1. een specifieke vorm of variant van een uitgave
  2. een bepaalde verklaring of interpretatie van een gebeurtenis

versieren /vɛrˈsi:rə(n) (v)
pryda, smycka
  1. iets meer aantrekkelijk of mooier maken

versiering /vərsˈirɪŋ/ (n)
utsmyckning
  1. iets aangebracht om het uiterlijk fraaier te maken

verslaafde /vərslˈaːvdə/ (n)
missbrukare
  1.iemand die verslaafd is aan iets

verslaggever /vərslˈɑɣəvər/ (n)
reporter, korrespondent

verslapen /vərslˈaːpən/ (v)
försova
  1. onvrijwillig langer dan gepland blijven slapen

verslechteren /vərslˈɛxtərən/ (v)
försämras
  1. slechter worden

verslinden /vərslˈɪndən/ (v)
svälja
  1. grote hoeveelheden geheel verorberen

versnellen /vərsnˈɛlən/ (v)
accelerera
  1. een grotere snelheid (doen) bereiken

versnelling /vərsnˈɛlɪŋ/ (n)
acceleration
  1. toename van het tempo
  2. tweede tijdsafgeleide van de positie

versnellingsbak /vərsnˈɛlɪŋzbˌɑk/ (n)
växellåda
  1. een schakelinrichting aan een motorvoertuig om van de ene naar de andere versnelling te gaan

verstaan /vər.ˈstaːn/ (v)
förstå
  1. begrijpen van een uiting

verstand /vərstˈɑnt/ (n)
förstånd
  2. denkkracht, denkvermogen (met betrekking tot het brein)

verstenen /vərstˈeːnən/ (v)
förstena
  1.

versterken /vɛrstɛrkə(n)/ (v)
förstärka, armera
  2. het aantal vergroten

versterking /vər.ˈstɛr.kɪŋ/ /vɛr.ˈstɛr.kɪŋ(g)/ (n)
förstärkning
  1. het versterken
  2. extra hulp in probleemsituaties

verstikking /vərstˈɪkɪŋ/ (n)
kvävning
  1.

verstoppen /vər'stɔpə(n)/ (v)
gömma
  1. iets stoppen waar het niet gemakkelijk gevonden zal worden

verstrekken /vərstrˈɛkən/ (v)
leverera
  1. ter beschikking stellen

verstrooien /vərstrˈoːjən/ (v)
sprida
  1. spreiden

verstrooiing /vərstrˈoːjɪŋ/ (n)
förströelse
  1. amusement
  2. verspreiding over een groter gebied dan oorspronkelijk het geval was

versvoet /vərsfˈut/ (n)
fot
  1.

vertalen /vərˈtalə(n)/ (v)
översätta
  1. het omzetten van geschreven of gesproken informatie naar een andere taal

vertaler /vərtˈaːlər/ (n)
översättare

vertaling /vərˈtalɪŋ/ (n)
översättning
  1. iets dat vertaald is

vertederend /vərˈtedərənt/ (adj)
älskvärd
  1.

vertegenwoordigen /vərtˈeːɣənʋˌɔːrdəɣən/ (v)
representera
  1.

vertegenwoordiger /vərtˈeːɣənʋˌɔːrdəɣər/ (n)
representant, företrädare
  1. iemand die de plaats van een ander inneemt

vertelling /vərtˈɛlɪŋ/ (n)
berättelse
  1. een verhaal dat bedoeld is om verteld te worden

verteren /vərtˈɪːrən/ (v)
smälta
  1. voedsel afbreken

verticaal /vərtikˈaːl/ (adj)
vertikal, lodrät

vertoning /vərtˈoːnɪŋ/ (n)
spektakel

vertragen /vərtrˈaːɣən/ (v)
sakta
  1. langzamer doen worden

vertraging /vər.ˈtra.ɣɪŋ/ /vər.ˈtra.χɪŋ/ /vɛr.ˈtra.ɣɪŋ(g)/ (n)
försening
  1. het langzamer gaan

vertrek /vərtrˈɛk/ (n)
avgång, avfärd
  2. de actie van het vertrekken of weggaan

vertrektijd /vərtrˈɛktɛɪt/ (n)
avgångstid

vertroetelen /vərtrˈutələn/ (v)
dalta
  1.

vertrouwen /vərtrˈʌʊən/ (n)
förtroende
  1. het geloof in betrouwbaarheid van een persoon

verval /vərvˈɑl/ (n)
förfall

vervalsen /vərvˈɑlsən/ (v)
förfalska
  1. een bedrieglijke kopie maken van een waardevol voorwerp

vervalsing /vər.ˈvɑɫ.sɪŋ/ /vɛr.ˈvɑl.sɪŋ(g)/ (n)
förfalskning
  1. een artefact opzettelijk nagemaakt om mensen in de waan te brengen dat het echt is

vervangen /vər'vɑŋə(n)/ (v)
ersätta
  1. het ene de plaats doen innemen van het andere

vervanging /vərvˈɑŋɪŋ/ (n)
ersättning

verven /vərvˈɛn/ (v)
måla, färga
  1. met verf bestrijken

vervoegen /vərvˈuɣən/ (v)
böja
  1. omvormen van een werkwoord om wijze, tijd en persoon uit te drukken

vervoeging /vər.ˈvu.ɣɪŋ/ /vər.ˈvu.χɪŋ/ /vɛr.ˈvu.ɣɪŋ(g)/ (n)
konjugation
  1. verbuiging van een werkwoord

vervoeren /vərvˈurən/ (v)
frakta, transportera
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

vervoering /vərvˈurɪŋ/ (n)
exaltation

vervoermiddel /vərvˌurmɪdˈɛl/ (n)
transportmedel
  1. een object dat bedoeld is om personen of goederen te vervoeren

vervolgen /vər'vɔlɣən/ (v)
förfölja
  2. niet rusten voor iemand bestraft of geweld aangedaan is

vervolging /vərvˈɔlɣɪŋ/ (n)
förföljelse
  2. het vervolgen of vervolgd worden

vervormen /vərvˈɔrmən/ (v)
vanställa
  1. de vorm van iets doen veranderen, meestal ten nadele ervan

vervuiling /vərˈvœy̯lɪŋ/ (n)
förorening

vervullen /vərvˈɵlən/ (v)
uppfylla
  1. het (doen) uitkomen van een voorspelling of belofte

verwaarloosbaar /vərʋaːrlˈoːsbaːr/ (adj)
försumbar
  1. niet de moeite om zich met iets bezig te houden

verwaarlozen /vərʋˈaːrloːzən/ (v)
negligera
  1. iets niet de benodigde verzorging schenken

verwachten /vərʋˈɑxtən/ (v)
förvänta
  1. ergens van uitgaan

verwachting /vər.ˈʋɑχ.tɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑx.tɪŋ/ /vɛr.ˈwɑx.tɪŋ(g)/ (n)
förväntan
  datgene wat verwacht wordt

verwantschap /vərʋˈɑntsxˌɑp/ (n)
förhållande
  2. overeenkomst, affiniteit

verwarming /vər.ˈʋɑr.mɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑr.mɪŋ/ /vɛr.ˈwɑr.mɪŋ(g)/ (n)
uppvärmning
  1. het proces van verwarmen
  2. een installatie die voor het verwarmen zorgt

verweer /vərʋˈɪːr/ (n)
försvar

verwekking /vərʋˈɛkɪŋ/ (n)
avlande

verwend /vərʋˈɛnt/ (adj)
bortskämd

verwerken /vərˈʋɛrkə(n)/ (v)
bearbeta
  1. een grondstof of halffabrikaat gebruiken om een eindproduct te vervaardigen

verwerking /vərʋˈɛrkɪŋ/ (n)
bearbetning

verwerving /vərʋˈɛrvɪŋ/ (n)
förvärv
  1. het verkrijgen van iets

verwijfd /vər'wɛift/ (adj)
fjollig
  1.

verwijzen /vər'ʋɛɪzə(n)/ (v)
hänvisa
  1. naar iets of iemand anders wijzen of sturen

verwijzing /vərʋˈɛɪzɪŋ/ (n)
referens
  1. een vermelding van een bron waar meer informatie te vinden is

verwisseling /vər.ˈʋɪ.sə.lɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɪ.sə.lɪŋ/ /vɛr.ˈwɪ.sə.lɪŋ(g)/ (n)
förväxling
  1. het verwisselen van twee zaken

verwittigen /vərʋˈɪtəɣən/ (v)
informera
  1. ~ van iemand ergens van op de hoogte brengen

verwoesten /vərʋˈustən/ (v)
ödelägga
  1. totaal vernielen

verwonding /vərʋˈɔndɪŋ/ (n)
skada
  1. lichamelijk letsel

verzamelaar /vərzˈaːməlˌaːr/ (n)
ackumulator

verzamelen /vər'zamələ(n)/ (v)
samla
  1. bijeenbrengen
  2. een verzameling hebben of aanleggen
  3. bijeenkomen

verzameling /vər.ˈza.mə.lɪŋ/ /vɛr.ˈza.mə.lɪŋ(g)/ (n)
samling
  1. meerdere voorwerpen...
mängd
  2. wiskundige verzameling

verzekeren /vərzˈeːkərən/ (v)
försäkra
  2. tegen betaling van een premie ...

verzekering /vər.ˈze.kə.rɪŋ/ /vɛr.ˈze.kə.rɪŋ(g)/ (n)
försäkring
  1. overeenkomst waarmee men zorgt voor vergoeding van schade, diefstal e.d. door het betalen van een premie aan degene die verzekert

verzet /vərzˈɛt/ (n)
motståndsrörelse
  1. handelingen gericht tegen de heersende macht of de aanvallende vijand

verzetsbeweging /vərzˈɛtzbəʋˌeːɣɪŋ/ (n)
motståndsrörelse
  1. beweging van het verzet, de gezamenlijke mensen die zich verzetten tegen een overheerser

verzetsgroep /vərzɛtsxrˈup/ (n)
motståndsrörelse

verzinken /vərzˈɪŋkən/ (v)
galvanisera
  4. met een laag zink afdekken

verzoek /vərzˈuk/ (n)
anhållan
  1. vraag om iets te doen of te laten

verzoeken /vɛrˈzukə(n)/ (v)
begära, anmoda, uppmana
  1. aan iemand vragen iets al dan niet te doen

verzoenen /vərzˈunən/ (v)
försona
  1. vrede laten sluiten

verzwakken /vɛrzʋɑkə(n)/ (v)
försvaga
  1. zwakker maken

vest /vɛst/ (n)
väst
  1. een mouwloos jasje, te dragen onder de jas van het kostuum

vestigen /vˈɛstəɣən/ (v)
öppna
  1. stichten

vet /vɛt/ (adj)
fet, tjock
  1. dik, vet inhoudend

vet /vɛt/ (n)
fett
  1. gladde, zeer vette vloeistoffen, smeermiddelen
  2. gespecialiseerd dierlijk weefsel

vetblad /vɛtblɑt/ (n)
tätört
  1. een vleesetende plant uit de blaasjeskruidfamilie Lentibulariaceae

veteraan /vˌeːtɪːrˈaːn/ (n)
veteran
  1. een voormalig militair die gevochten heeft, een uitgediend krijgsman
  2. een ervaren en oud persoon in een bepaald onderwerpgebied, zoals een sporter, geleerde, etc.

vetmesten /vˈɛtmɛstən/ (v)
göda
  1. een dier/persoon overvloedig en calorierijk voedsel aanbieden zodat deze in gewicht aankomt

veto /vˈeːtoː/ (n)
veto
  1. veto

vetzuur /ˈvɛtzyr/ (n)
fettsyra
  1. een keten van ten minste twee koolstofatomen en een carboxylgroep

veulen /vˈøːlən/ (n)
föl
  1. een jong van bepaalde hoefdieren als het paard, de ezel, de kameel en de zebra

vezel /vˈeːzəl/ (n)
fiber
  1. een vezel is een lang, dun filament waarvan de lengte ten minste drie keer groter is dan de doorsnede

vibrafoon /vˌɪbraːfˈoːn/ (n)
vibrafon
  1. marimba met metalen toetsen en vibratosysteem

vier /viːr/ (n)
fyra
  1. het getal tussen de drie en de vijf

vierde /ˈviːrdə/ (ordinalAdjective)
fjärde
  1. nummer vier in een rij

vieren /'virə(n)/ (v)
fira
  1. een feest vieren

vierendertig /vˌirəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettiofyra
  1. het getal 34

vierentwintig /vˌirəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugofyra
  1. het getal 24

vierenveertig /vˌirənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
fyrtiofyra
  1. het getal 44

vierenzestig /vˌirənzˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sextiofyra
  1. het getal 64

vierenzeventig /ˈvirənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttiofyra
  1. het getal 74

vierhoek /virhˈuk/ (n)
fyrhörning, fyrkant
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vier hoeken en derhalve ook vier zijden

vierhonderd /ˈviːrˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
fyrahundra
  1. het getal 400

viering /ˈviː.rɪŋ(g)/ /ˈviː.rɪŋ/ (n)
firande
  1. het vieren

vierkant /virkˈɑnt/ (adj)
kvadrat
  1. met de vorm van een vierkant

vierkant /virkˈɑnt/ (n)
kvadrat
  1. geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit 4 gelijke hoeken van 90 graden en 4 zijden met gelijke lengte

vierkantswortel /vˌirkɑntsʋɔrtˈɛl/ (n)
kvadratrot
  1. dat getal dat met zichzelf vermenigvuldigd een gegeven getal oplevert

viervoetig /virvˈutəx/ (adj)
fyrbent
  1. van een dier of voorwerp dat het vier voeten heeft

vies /vis/ (adj)
smutsig
  1. smerig

vijand /vˈɛɪɑnt/ (n)
fiende, ovän
  1. iemand met wie men op voet van oorlog leeft

vijandelijk /vˈɛɪɑndələk/ (adj)
fientlig
  1. van de vijand

vijandig /vɛɪˈɑndəx/ (adj)
fientlig
  1. zich als een vijand gedragend

vijandschap /vˈɛɪɑndsxˌɑp/ (n)
fiendskap
  1. een toestand van op voet van oorlog zijn

vijf /vɛi̯f/ (cardinalNumeral)
fem
  1. het getal 5

vijfde /ˈvɛɪ̯f.də/ /ˈvɛɪ̯v.də/ /ˈvɛːv.də/ (ordinalAdjective)
femte
  1. nummer vijf in een rij

vijfendertig /vˌɛɪfəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettiofem
  1. het getal 35

vijfentwintig /vˌɛɪfəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugofem
  1. het getal 25

vijfenveertig /vˌɛɪfənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
fyrtiofem
  1. het getal 45

vijfenvijftig /vˌɛɪfənvˈɛɪftəx/ (cardinalNumeral)
femtiofem
  1. het getal 55

vijfenzeventig /ˈvɛifənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttiofem
  1. het getal 75

vijfhoek /vɛɪfhˈuk/ (n)
femhörning, pentagon
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vijf hoeken en derhalve ook vijf zijden

vijfhonderd /ˈvɛi̯fˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
femhundra
  1. het getal 500

vijftien /ˈvɛi ̯ftin/ (cardinalNumeral)
femton
  15

vijftiende /vˈɛɪftində/ (ordinalAdjective)
femtonde

vijftig /ˈfɛi̯ftəx/ (cardinalNumeral)
femtio
  1. het getal 50

vijg /vˈɛɪx/ (n)
fikon
  1. vrucht van de vijgenboom

vijgenblad /vˈɛɪɣənblˌɑt/ (n)
fikonlöv

vijl /vˈɛɪl/ (n)
fil
  1. een werktuig met een ruw, gegroefd of gekerfd oppervlak dat het mogelijk maakt dunne lagen van een voorwerp te verwijderen

vijver /vˈɛɪvər/ (n)
tjärn
  1. een tamelijk klein door de mens aangelegd water

vijzelstamper /vˈɛɪzɛlstˌɑmpər/ (n)
mortelstöt

villa /vila/ (n)
villa
  1. een groot en vrijstaand huis

villen /vˈɪlən/ (v)
flå
  1. van het vel ontdoen

vilt /vˈɪlt/ (n)
filt
  door langdurig bewerken verdichte wol

vilthoed /vɪltˈut/ (n)
filthatt
  1. hoed

vin /vɪn/ (n)
fena
  1. uitstekend lichaamsdeel van vissen en andere aquatische dieren die zij gebruiken voor de voortbeweging

vinden /'vɪndə(n)/ (v)
finna, hitta
  1. iets aantreffen nadat ernaar gezocht is

vinger /vˈɪŋər/ (n)
finger
  1. extremiteiten van de hand

vingerafdruk /ˈvɪ.ŋər.ˌɑf.drʏk/ /ˈvɪ.ŋər.ˌɑv.drʏk/ (n)
fingeravtryck
  1. een afdruk op een oppervlak van een vinger met meestal de unieke, persoonsgebonden figuur die de lijnen op de vinger vormen

vingeren /'vɪŋərə(n)/ (v)
pulla
  1. met de hand bevredigen van een vrouw

vingerhoed /'vɪŋərˌɦut/ (n)
fingerborg
  1. hard dopje dat het eerste kootje van de vinger beschermt bij het naaien

vingerhoedskruid /vˈɪŋərhˌudskrœyt/ (n)
fingerborgsblomma

vingertop /vˈɪŋərtˌɔp/ (n)
fingerspets
  topje van een vinger

vink /vˈɪŋk/ (n)
fink

viola da gamba /viˈoːlaː dˈaː ɣˈɑmbaː/ (n)
gamba
  1. viola da gamba

violet /vˌioːlˈɛt/ (n)
violett
  1. (kleur) een kleur tussen blauw en ultraviolet, met een golflengte tussen de 430 en 380 nm

violist /vˌioːlˈɪst/ (n)
violinist
  1. musicus die een viool bespeelt

viool /viˈoːl/ (n)
fiol, violin
  1. strijkinstrument

viooltje /vˈioːltʲə/ (n)
viol
  1. Viola, een plantengeslacht met aardige bloemen

virologie /vˌiroːloːɣˈi/ (n)
virologi
  1.

virtueel /vˌɪrtyˈeːl/ (adj)
virtuell
  1.

virus /virəs/ (n)
virus
  1.
  2.

vis /vˈɪs/ (n)
fisk
  1. Pisces, gewerveld dier met kieuwen, levend in water
  2. het vlees van een vis

visarend /vˈizaːrənt/ (n)
fiskgjuse
  1. Pandion haliaetus, een vooral visetende roofvogel die de enige soort uit de familie Pandionidae is

viscose /vɪskˈoːsə/ (n)
viskos
  1.

viscositeit /vˌɪskoːzitˈɛɪt/ (n)
viskositet
  1. stroperigheid van een vloeistof of gas

visie /ˈvizi/ (n)
åsikt
  1. de wijze waarop men zaken beoordeelt of beschouwt

visioen /viʒˈun/ (n)
företeelse
  1. een droombeeld

visionair /vˌiʒoːnˈɛr/ (adj)
visionär

vissaus /vˈɪsʌʊs/ (n)
fisksås
  1.

vissen /vˈɪsən/ (v)
fiska
  1. proberen te vangen

visser /vˈɪsər/ (n)
fiskare
  1. iemand die beroepsmatig vist

vissersboot /vˌɪsərzbˈoːt/ (n)
fiskefartyg

visstick /vˈɪstɪk/ (n)
fiskpinnar

visualiseren /vˌizyˌaːlizˈɪːrən/ (v)
åskådliggöra
  1. iets beeldend voorstellen (mentaal)

visueel /vizyʋel/ (adj)
visuell
  1. betreffende het zicht, betreffende het zienbare

visum /vˈizɵm/ (n)
visum

vitamine /vˌitaːmˈinə/ (n)
vitamin
  1. een stof die het lichaam in kleine hoeveelheden nodig heeft, maar niet of bijna niet door het lichaam zelf aangemaakt kan worden en derhalve in voldoende mate via voedsel of supplement ingenomen moet worden

vizier /vizˈir/ (n)
sikte
  1. een richttoestel op de loop van een vuurwapen

vlag /vlɑχ/ (n)
flagga, fana, standar, flagg
  1. een lap stof met op vaste wijze geschikte kleuren die gevoerd wordt als symbool van een partij of natie

vlaggenmast /vlˈɑɣənmˌɑst/ (n)
flaggstång

vlaggenschip /ˈvlɑɣəˌsxɪp/ (n)
flaggskepp
  1. schip waarop zich de bevelvoerder over een vloot of eskader bevindt

vlagzalm /vlˈɑxzɑlm/ (n)
harr

vlak /vlɑk/ (adj)
jämn
  1. zonder bergen of dalen

vlakte /vlɑktə/ (n)
slätt
  1. gebied met weinig of geen hoogteverschillen

vlam /vlɑm/ (n)
låga
  1. kleinste vorm van vuur

vlamboogoven /vlˌɑmboːɣˈoːvən/ (n)
ljusbågsugn

vlas /vlˈɑs/ (n)
lin

vlaskop /vlˈɑskɔp/ (n)
lintott
  1. iemand met blond haar

vlecht /vlˈɛxt/ (n)
fläta
  1. een gebonden pluk haar

vlechten /ˈvlɛx.tə(n)/ /ˈvlɛχ.tə(n)/ (v)
fläta
  1. in elkaar strengelen

vleermuis /vlˈɪːrmœys/ (n)
fladdermus, läderlapp
  1. een klein vliegend nachtzoogdiertje

vlees /vlˈeːs/ (n)
kött
  1. spierweefsel van bepaalde organen
  2. spierweefsel van dieren dat opgegeten kan worden als onderdeel van de voeding

vleeseter /ˈvlesetər/ (n)
köttätare
  1. een vleesetend dier

vleesvervanger /vlˈeːsfərvˌɑŋər/ (n)
köttersättningsprodukten

vlegel /vlˈeːɣəl/ (n)
slaga
  1. een dorswerktuig

vleien /vlˈɛɪən/ (v)
smickra
  1. (onoprechte) complimenten geven, meestal om bij iemand in de gunst te komen

vleiend /vlˈɛɪənt/ (adj)
komplimenterande
  1. te vriendelijk

vlek /vlˈɛk/ (n)
fläck
  1. een vieze plek

vleugel /vlˈøːɣəl/ (n)
vinge, flygel
  1. lichaamsdeel van een vogel
vinge
  2. onderdeel van een vliegtuig
  5. een deel van een leger
flygel
  3. muziekinstrument

vleugelspeler /'vløxəlspelər/ (n)
ytter
  1.

vlieden /'vlidə(n)/ (v)
undfly
  1. formeel: (van tijd) voorbijgaan
  2. formeel: snel weg trachten te komen, vluchten

vlieg /vlix/ /vliχ/ (n)
fluga
  1. tweevleugelig insect

vliegbasis /vlˈixbaːzˌɪs/ (n)
flygbas
  1. een militair vliegveld

vliegdekschip /vlˈixdɛksxˌɪp/ (n)
hangarfartyg
  1. een vaartuig dat is ingericht voor het vervoer, onderhoud en gebruik van vliegtuigen

vliegen /ˈvli.ɣə(n)/ /ˈvli.χə(n)/ (v)
flyga
  1. zich door de lucht voortbewegen

vliegenzwam /vlˈiɣənzʋˌɑm/ (n)
röd flugsvamp

vlieger /vlˈiɣər/ (n)
drake
  1. een voorwerp dat door de wind aan een draad in de lucht opgelaten kan worden
flygare
  6. iemand die vliegt
  7. een dier m.b.t. zijn vaardigheid in het vliegen

vliegtuig /ˈvlixtœːx/ /ˈvliχtœʏχ/ (n)
flygplan, plan
  1. een vervoermiddel dat speciaal ontworpen is voor het reizen door de lucht

vliegveld /ˈvlixfɛɫt/ (n)
flygplats
  1. een terrein waar vliegtuigen kunnen landen en opstijgen

vliegwiel /vliɣʋˈil/ (n)
svänghjul
  1. sneldraaiend wiel met grote massa

vlierbes /'vlirbɛs/ (n)
fläderbär
  1.

vlies /vlˈis/ (n)
film
  1. dunne laag op een oppervlak

vlinder /ˈvlɪndər/ (n)
fjäril
  1. een schubvleugelig insect, meestal met gekleurde vleugels

vlinderdas /vlˈɪndərdˌɑs/ (n)
fluga

vlo /vlˈoː/ (n)
loppa
  1. vleugelloze bloedzuigende huidparasiet

vloed /vlut/ (n)
flod, högvatten
  1. verhoging van de waterstand

vloedgolf /vlˈudɣɔlf/ (n)
flodvåg
  1.

vloeibaar /ˈvluɪbar/ (adj)
flytande
  1. in staat te vloeien, gezegd van de aggregatietoestand van stoffen die niet vast en niet gasvormig zijn

vloeien /ˈvlujə(n)/ (v)
flyta
  1. zacht stromen

vloeiend /vlˈujənt/ (adj)
flytande
  2. zonder haperingen een taal kunnen spreken

vloeipapier /vlˌujpaːpˈir/ (n)
sigarett papper
  1. papier om een sigaret van te rollen
läskpapper
  2.

vloeistof /vlˈujstɔf/ (n)
vätska
  1. een stof in die aggregatietoestand waarin het geen eigen vorm heeft, maar wel een eigen volume

vloeken /vlˈukən/ (v)
svära
  1. uitroepen van vloekwoorden, beledigende taal gebruiken

vloer /vlur/ (n)
golv

vlok /vlˈɔk/ (n)
aggregat
  1. een samenhangend hoopje van sneeuw of andere lichte stof

vloot /vloːt/ (n)
flotta
  1. bij elkaar horende schepen

vlot /vlˈɔt/ (adj)
smidig
  1. gemakkelijk, eenvoudig, zonder veel problemen

vlot /vlˈɔt/ (n)
flotte
  1. een drijvende constructie

vlucht /vlʏxt/ (n)
flykt
  1. het zich door luchtruim bewegen

vluchteling /'vlɵxtəlɪŋ/ (n)
flykting
  1.

vluchten /vlɵxtə(n)/ (v)
fly
  1. (onovergankelijk) trachten te ontkomen aan dreigend gevaar

vluchtnummer /vlˈɵxtnɵmər/ (n)
flightnummer
  1.

vluggertje /vlˈɵɣɛrtʲə/ (n)
snabbis
  1. snel en oppervlakkig seksueel contact

vocatief /vˌoːkaːtˈif/ (n)
vokativ
  1. de vijfde naamval waarin een naamwoord staat dat aanduidt tot wie het woord wordt gericht

vochtig /vˈɔxtəx/ (adj)
fuktig

vochtigheid /vˈɔxtəxhˌɛɪt/ (n)
fuktighet
  1. de mate van vocht

voeden /vˈudən/ (v)
leva på
  1. van voedsel voorzien

voeding /ˈvu.dɪŋ(g)/ /ˈvu.dɪŋ/ (n)
matande
  1. voedsel

voedsel /'vutsəl/ (n)
föda
  1. alles wat een organisme tot zich neemt om het metabolisme in werking te houden

voedzaam /vˈudzaːm/ (adj)
näringsrik
  1.

voegwoord /ˈvuxʋoːrt/ (n)
konjunktion

voelen /ˈvulə(n)/ (v)
känna
  1. gewaarworden door aanraking, meestal met betrekking tot temperatuur of druk

voering /ˈvuː.rɪŋ(g)/ /ˈvuː.rɪŋ/ (n)
beklädnad
  1. de binnenbekleding van een voorwerp

voertuig /ˈvuːrtœx/ /ˈvuːrtœyx// (n)
fordon
  1. door de mens gemaakt voorwerp, gewoonlijk op wielen, met als doel het verplaatsen van mensen of goederen

voet /vut/ (n)
fot
  1. voortzetting van het been beneden de enkel
  3. oude lengtemaat

voetbal /ˈvut.bɑɫ/ (n)
fotboll
  1. een balsport waarbij twee teams van 11 spelers met hun voeten (of hoofd) een bal in het doel van de tegenstander proberen te krijgen

voetbalveld /vˈutbɑlvəlt/ (n)
fotbollsplan

voetganger /vˈutɣɑŋər/ (n)
fotgängare
  1. iemand die zich te voet door het verkeer verplaatst

voetgangersgebied /ˈvut.ɣɑ.ŋərs.ɣəˌbit/ /ˈvut.χɑ.ŋərs.χəˌbit/ (n)
gågata, bilfri zon, bilfritt område
  1. een gebied waarin geen voertuigen zijn toegestaan en waar dus gelopen moet worden

voetpad /'vutpɑt/ (n)
trottoar, gångväg
  1. een pad voor voetgangers

voetstap /vˈutstɑp/ (n)
fotspår

voetveeg /vutvˈeːx/ (n)
dörrmatta
  1. deurmat

voetzool /vutzˈoːl/ (n)
fotsula
  1. de onderzijde van de voet

vogel /ˈvoːɣəl/ /ˈvoχɔɫ/ (n)
fågel
  1. een gewerveld dier (Aves) met twee vleugels, twee poten, een snavel en een met veren bedekt lichaam dat zich voortplant door het leggen van eieren

vogelbekdier /vˌoːɣɛlbɛɡdˈir/ (n)
näbbdjur
  Ornithorhynchus anatinus

vogelei /ˈvoɣəlˌɛː/ /ˈvoχəɫˌɛɪ/ (n)
fågelägg
  1. een ei van een vogel

vogelen /vˈoːɣələn/ (v)
Fågelskådare

vogelmuur /vˌoːɣɛlmˈyr/ (n)
våtarv

vogelspin /vˈoːɣɛlspˌɪn/ (n)
fågelspindlar
  1. grote behaarde spin die leeft in de tropische streken

vol /vɔl/ /vɔɫ/ (adj)
full
  1. geheel gevuld

volbrengen /vˈɔlbrɛŋən/ (v)
fullborda
  1. geheel uitvoeren

voldoen /vɔl'dun/ (v)
tillfredställa
  1. een eis vervullen

voldoende /vˈɔldundə/ (indefinitePronoun)
tillräcklig
  1. toereikend, genoeg

volgen /'vɔlxə(n)/ (v)
följa
  1. achterna gaan

volgend /vˈɔlɣənt/ (adj)
nästa
  1. dat later komt

volgens /vˈɔlɣəns/ (preposition)
enligt
  1. geeft een bron aan voor de gegeven redenering

volgrecht /vˈɔlɣrɛxt/ (n)
följerätt
  1. vergoeding aan de kunstenaar bij doorverkoop van zijn kunstwerk

volgzaam /vˈɔlxzaːm/ (adj)
lydig
  1.

volk /vɔlk/ (n)
folk
  1. een groep mensen die een aantal dingen gemeenschappelijk hebben, zoals afstamming, taal, gewoontes of overlevering
folk, folkslag
  2. de inwoners van een land
personer
  4. een aantal mensen

volkerenmoord /vˈɔlkɪːrˌɛnmɔːrt/ (n)
folkmord

volkorenbrood /vˌɔlkoːrənbrˈoːt/ (n)
fullkornsbröd
  1. brood van meel met zemelen

volkslied /vɔlkslˈit/ (n)
nationalsång
  1. een lied dat dienst doet als symbool voor een volk of een natie

volksrepubliek /vˌɔlksrəpɵblˈik/ (n)
folkrepublik

volkstelling /'vɔlkstɛlɪŋ/ (n)
folkräkning
  1.

volksvergadering /vˌɔlksfərɣaːdˈɪːrɪŋ/ (n)
allting, folkförsamling
  1. een vergadering van de gehele bevolking

volle maan /vˈɔlə mˈaːn/ (phraseologicalUnit)
fullmåne
  1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is

volleybal /vˈɔləˌibɑl/ (n)
volleyboll
  1. spel
  2. bal

volmaakt /vɔlˈmaːkt/ (adv)
perfekt
  1. zonder enig gebrek

volmacht /vˈɔlmɑxt/ (n)
fullmakt
  1. rechtsbevoegdheid om namens een ander te handelen

volproppen /vˈɔlprɔpən/ (v)
stoppa
  1. overvol maken door er nog iets bij te duwen

volt /vɔlt/ (n)
volt

voltijds /vˈɔltɛɪts/ (adj)
heltid
  1.

voltooid deelwoord /vˈɔltoːj tˈeːlʋɔːrt/ (phraseologicalUnit)
perfektparticip
  1. het woord dat deel heeft aan het werkwoord en aan het naamwoord en als afgesloten gezien wordt

voltooid tegenwoordige tijd /vˈɔltoːj tˈeːɣənʋˌɔːrdəɣə tˈɛɪt/ (n)
perfekt

voltooid verleden tijd /vˈɔltoːjt vərlˈeːdən tˈɛɪt/ (n)
pluskvamperfekt

voltooien /vˈɔltoːjən/ (v)
fullborda
  1. ten einde brengen

voltooiing /vˈɔltoːjˌɪŋ/ (n)
fullbordan

volume /vˈoːlymə/ (n)
volym
ljudstyrka
  3. fysieke informatiedrager

volwassen /vˈɔlʋɑsən/ (adj)
vuxen
  1. een leeftijd bereikt hebbend waarop men volgroeid en onafhankelijk kan zijn

volwassene /vɔlʋˈɑsənə/ (n)
vuxen
  1. een persoon die de volwassen leeftijd heeft bereikt waarop men normaal fysiek volgroeid is en normaal en verantwoordelijk kan functioneren in de samenleving

vondeling /vˈɔndəlˌɪŋ/ (n)
hittebarn

vonk /vˈɔŋk/ (n)
gnista
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

vonnis /vˈɔnɪs/ (n)
dom
  1. een beslissing van een rechter in dagvaardingsprocedures

voodoo /voːdˈoː/ (n)
voodoo
  1. Haïtiaanse religie

voor /vor/ (preposition)
före, innan
  4. eerder in tijd
för, åt
  7. ten behoeve van, ten gunste van

vooral /vo:ɾ.ɑl/ (adv)
speciellt
  1. voornamelijk
  2. als het voornaamste of als zeer gewichtig

voorarm /vˈɔːrɑrm/ (n)
underarm
  1.

voorbeeld /vˈɔːrbeːlt/ (n)
exempel
  1. iets ter navolging

voorbereiden /vˈɔːrbɪːrˌɛɪdən/ (v)
förbereda
  1. handelingen verrichten die een latere gebeurtenis mogelijk moeten maken

voorbereiding /ˈvor.bə.rɛɪ̯.dɪŋ(g)/ /ˈvor.bə.rɛː.dɪŋ/ /ˈvo̝r.bə.rɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
förberedelse
  1. het voorbereiden

voorbijgaan /vorˈbɛɪ̯ɣan/ /vorˈbɛːɣan/ /vo̝rˈbɛɪ̯χan/ (v)
förflytta
  1. langs een bepaald punt gaan.
  2. tot verleden gaan behoren

voorbode /ˈvorbodə/ (n)
förebud
  1. vooruitgestuurde bode (letterlijk)
  2. iets dat het naderen van een feit in de toekomst bekend maakt (figuurlijk)

voord /vˈɔːrt/ (n)
vad
  1. een doorwaadbare plaats in een beek of rivier

voordeel /ˈvordel/ (n)
fördel
  3. (tennis)
  1. profijt
  2. aangename eigenschap

voordeur /'voːrdøːr/ (n)
husdörr
  1. de hoofddeur aan de voorzijde van een woning

voorganger /vˈɔːrɣɑŋər/ (n)
företrädare
  1. de persoon die voorafgaand aan een zeker persoon dezelfde positie bekleedde

voorgevoel /vˈɔːrɣəvˌul/ (n)
föraning

voorgoed /vˈɔːrɣˌut/ (adv)
för alltid

voorhamer /vˈɔːrhaːmər/ (n)
slägga

voorhoofd /vˈɔːrhˌoːft/ (n)
panna
  1. het deel van het gezicht tussen de wenkbrauwen, de normale haarlijn en de slapen

voorhuid /vˈɔːrhœyt/ (n)
förhud
  1. voorhuid van penis

vooringenomen /vorɪ'nxənomə(n)/ (adj)
fördomsfull
  1.

voorjaarspronkridder /vˈɔːrjaːrsprˌɔŋkrɪdər/ (n)
vårmusseron
  1. Calocybe gambosa, een wittige eetbare paddenstoel

voorkeur /ˈvoːrkør/ (n)
företräde, preferens
  1. de neiging tot kiezen van het één boven het ander

voorkomen /'vɔːr.ko.mə(n)/ /vɔːr.'ko.mə(n)/ (v)
förekomma
  1. met regelmaat ergens te vinden zijn

voorlezen /vˈɔːrlˌeːzən/ (v)
läsa
  1. hardop een tekst lezen ten aanhoren van anderen

voorloper /vˈɔːrloːpər/ (n)
föregångare
  1. iets wat of iemand die eerder was

voorlopig /vorˈlopəx/ /vorˈlopəç/ (adj)
provisorisk
  1. tijdelijk in afwachting van iets definitiefs

voornaam /vˈɔːrnˌaːm/ (n)
förnamn
  1. naam die bij de geboorte aan een persoon wordt gegeven, en die aan de familienaam voorafgaat.

voornaamwoord /ˈvɔːr.nam.ˌʋɔːrt/ (n)
pronomen

voornamelijk /vˈɔːrnaːmələk/ (adv)
huvudsakligen
  1. in hogere mate

vooronderstellen /vˈɔːrɔndərstˌɛlən/ (v)
förutsätta
  1. vooraf voor waar aannemen van een stelling om hiermee tot een conclusie te komen

vooroordeel /vˈɔːrɔːrdˌeːl/ (n)
fördom

vooropstellen /vˈɔːrɔpstˌɛlən/ (v)
förutsätta
  1. vooropstellen

voorouder /vˈɔːrʌʊdər/ (n)
förfader
  1. iemand van wie afgestammen wordt

voorradig /vˌɔːrrˈaːdəx/ (adj)
på lager

voorrang /vˈɔːrrɑŋ/ (n)
företräde

voorrecht /vˈɔːrrɛxt/ (n)
privilegium

voorruit /vˈɔːrrœyt/ (n)
vindruta
  1. ruit aan de voorkant van een voertuig die zorgt voor zicht op de weg en bescherming tegen weer en wind

voorschrijven /'vɔːrsxrɛɪvə(n)/ (v)
ordinera
  1. een schriftelijke opdracht geven

voorspel /vˈɔːrspˌɛl/ (n)
förspel
  3. het liefdesspel
  1. een voorbereidende inleiding

voorspelbaar /vˈɔːrspˌɛlbaːr/ (adj)
förutsägbar
  1. van tevoren te verwachten

voorspellen /vˈɔːrspˌɛlən/ (v)
varsla
  1. een uitspraak doen over toekomstige gebeurtenissen

voorspoed /vˈɔːrspˌut/ (n)
välstånd

voorsprong /'vorsprɔŋ/ (n)
försprång
  1. de mate waarin men verder gevorderd is dan anderen

voorstander /vˈɔːrstɑndər/ (n)
förespråkare
  1. iemand die voor iets is

voorstel /vˈɔːrstˌɛl/ (n)
förslag
  1. hetgeen dat voorgesteld wordt

voorstellen /vˈɔːrstˌɛlən/ (v)
föreslå
  1. een plan voorleggen

voorteken /vˈɔːrtˌeːkən/ (n)
förtecken
  1. signaal dat aan een gebeurtenis voorafgaat
  3. symbolen aan het begin van een notenbalk
järtecken
  2. plus- of minteken voor een getal

voortent /vˈɔːrtˌɛnt/ (n)
förtält
  1. een gedeelte van een tent dat voor de rest van de tent staat waarin niet geslapen wordt

voortzetting /vˈɔːrtzˌɛtɪŋ/ (n)
fortsättning
  1. het voortzetten van iets

vooruitgang /vˈɔːrœytɣˌɑŋ/ (n)
framgång
  1. het proces van technologische en economische groei van een samenleving

voorvader /vˈɔːrvaːdər/ (n)
förfader
  1.

voorvechter /vˈɔːrvɛxtər/ (n)
förkämpe
  1.

voorverwarmen /vˈɔːrvərʋˌɑrmən/ (v)
förvärme
  1.

voorvocht /vˈɔːrvɔxt/ (n)
försats
  1.

voorvoegsel /ˈvoːrvuxsəɫ/ (n)
förstavelse, prefix
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

voorwaarde /vˈɔːrʋaːrdə/ (n)
förutsättning
  1. omstandigheid die noodzakelijk is of gemaakt wordt wil iets anders plaats of geldigheid hebben

voorwerp /ˈvorwɛr<sup>ə</sup>p/ (n)
objekt
  1. een object, iets dat fysiek bestaat

voorzetsel /vˌɔːrzˈɛtsəl/ (n)
preposition
  1. een onverbuigbaar woord dat de aard van de relatie tussen verschillende elementen in de zin aangeeft

voorzichtig /vɔːrˈzɪxtəx/ (adj)
försiktig, varsam
  1. op een oplettende manier

voorzien /vɔːr.'zin/ (v)
förutse
  1. een profetische blik hebben
förse
  2. voorzorgen treffen

voorzitter /vˈɔːrzɪtər/ (n)
ordförande
  1. hoofd van een bestuur, leider van een vergadering

vore /'vɔː.rə/ (n)
fåra
  1. ploegsnede in een akker

vorig /vˈoːrəx/ (indefiniteOrdinalNumeral)
föregående
  1. degene die of datgene dat eerder een positie innam

vork /vˈɔrk/ (n)
gaffel
  2. voorwerp bestaande uit een greep en (meestal 3 of 4) tanden, waarmee vast voedsel wordt gegeten
  1. aftakking van een boomtak of van een weg

vorkheftruck /vˈɔrkhɛftrˌɵk/ (n)
gaffeltruck

vorm /vɔrm/ (n)
form
  1. ruimtelijke begrenzing van een voorwerp

vorst /vɔrst/ (n)
furste
  1. heerser
frost
  2. weersomstandigheden

vorstendom /vˈɔrstəndˌɔm/ (n)
furstendöme
  1.

vos /vɔs/ (n)
räv
  1.

vossenbes /vˌɔsənbˈɛs/ (n)
lingon

vouwen /vˈʌʊən/ (v)
vika

vouwfiets /vʌʊfˈits/ (n)
ihopfällbar cykel

vraag /vra:x/ /vra:χ/ (n)
fråga
  1. een verzoek om inlichting

vraagteken /vraxtekə/ (n)
frågetecken
  1. een leesteken (?) dat men aan het eind van een zin plaatst om deze vragend te maken

vraatzucht /vrˈaːtzɵxt/ (n)
frosseri

vracht /vrɑxt/ /vrɑχt/ (n)
frakt
  1. de lading van een vervoermiddel

vrachtauto /ˡvrɑxtɑuto/ (n)
lastbil
  1. een auto voor goederenvervoer

vrachtbrief /vrɑxtbrˈif/ (n)
fraktsedel
  1.

vrachtprijs /vrɑxtprˈɛɪs/ (n)
fraktavgift
  1. prijs die men betaalt om een bepaalde hoeveelheid vracht naar een andere locatie te vervoeren

vrachtschip /vrˈɑxtsxɪp/ (n)
lastfartyg
  1. een schip dat uitsluitend bedoeld is voor het vervoer van goederen

vrachtwagen /vrɑxtʋˈaːɣən/ (n)
lastbil
  1. een wagen voor goederenvervoer

vragen /ˈvraɣə(n)/ /ˈvraχə(n)/ (v)
fråga
  1. mondeling of schriftelijk informatie verzoeken
be om
  2. mondeling of schriftelijk actie verzoeken

vrede /ˈvredə/ (n)
fred
  1. het ontbreken van oorlog

vredestijd /vrˈeːdɛstˌɛɪt/ (n)
fredstid
  1.

vreemd /vrˈeːmt/ (adj)
främmande
  1. van buiten, niet van hier
besynnerlig
  2. gek, onwerkelijk
  3. niet bekend

vreemdeling /vrˈeːmdəlˌɪŋ/ (n)
utlänning
  1. iemand die uit een ander gebied of land afkomstig is dan het onderhavige

vreemdgaan /'vremtxan/ (v)
bedra
  1. met een andere partner dan de echtgenoot verkeren

vrek /vrˈɛk/ (n)
girigbuk, gnidare, snåljåp

vreselijk /vrˈeːsələk/ (adj)
fruktansvärd
  1. bijzonder erg, schrikwekkend

vreten /vrˈeːtən/ (v)
dra
  1. het nuttigen van voedsel op een meestal onbeleefde wijze

vreugde /vrˈøːxdə/ (n)
glädjen, glädje
  1. een blij gevoel

vreugdevuur /ˈvrøx.də.ˌvyːr/ /ˈvrøɣ.də.ˌvyːr/ /ˈvrøχ.də.ˌvyːr/ (n)
brasa
  1. een groots door mensen opgebouwd en gecontroleerd vuur om iets te vieren

vrezen /ˈvrezə(n)/ (v)
frukta
  1. bang zijn, angst hebben

vriend /vriːnt/ (n)
vän
  1. een persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt

vriendelijk /ˈvrɪndələk/ (adj)
vänlig
  1. met het nodige respect

vriendin /vrinˈdɪn/ (n)
väninna
  2. de vrouwelijke persoon met wie je verkering hebt

vriendschap /vrˈindsxɑp/ (n)
vänskap
  1. de relatie van personen tot elkaar als vrienden

vriesbrand /vrˈizbrɑnt/ (n)
frysbränna
  1. schade aangebracht aan smaak zowel als structuur van bevroren voedsel

vriesdrogen /ˈvrisdroɣə(n)/ (v)
frystorkna
  1. industriële droogmethode voor onder andere het conserveren van voedingsmiddelen

vriespunt /vrispʌnt/ (n)
fryspunkt

vriezen /vrˈizən/ (v)
frysa

vriezer /vrˈizər/ (n)
frysskåp
  1. een toestel bedoeld om voedingsmiddelen in bevroren toestand gebracht, te bewaren

vrij /vrɛɪ/ /ˈvrɛidɑx/ (adj)
fri
  1. ongebonden, niet in beweging beperkt

vrijdag /vrˈɛɪdɑx/ (n)
fredag
  1. een dag van de week die na donderdag en voor zaterdag komt

vrijgezel /vrˌɛɪɣəzˈɛl/ (adj)
ungkarl
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijgezel /vrˌɛɪɣəzˈɛl/ (n)
ungkarl
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijhandel /vrˌɛɪhɑndˈɛl/ (n)
frihandel

vrijheid /ˈvrɛi̯ɦɛi̯t/ (n)
frihet
  1. het vrij zijn

vrijheidsstrijder /vrˈɛɪhɛɪdstrˌɛɪdər/ (n)
frihetskämpe
  1. krijger, rebel of activist die zich inzet voor de vrijheid van zijn of haar onderdrukte volk, en door de vijand vaak gezien als terrorist of militant

vrijspraak /vrɛɪsprˈaːk/ (n)
frikännande

vrijspreken /'vrɛisprekə(n)/ (v)
frikänna
  1. onschuldig verklaren

vrijstaat /vrɛɪstˈaːt/ (n)
fristat

vrijwillig /vrɛɪʋˈɪləx/ (adj)
frivillig
  1. niet gedwongen

vroedvrouw /vrˈudvrʌʊ/ (n)
barnmorska
  1. een vrouw die een bevalling begeleidt

vroeg /vrux/ (adj)
tidig
  1. aan het begin
  2. eerder dan verwacht

vroeger /ˈvruxər/ /ˈvruɣər/ (adv)
fordom
  1. (zoals) in het verleden

vrolijk /vrˈoːlək/ (adj)
munter
  1. in goede stemming

vrolijkheid /vrˈoːləkhˌɛɪt/ (n)
gladlynthet
  1. een aangename stemming waarin men veel lacht, zich goed voelt en het leven optimistisch bekijkt

vroomheid /vrˈoːmhɛɪt/ (n)
fromhet
  1.

vrouw /vrɑu/ (n)
kvinna
  1. een volwassen vrouwelijke mens
fru, hustru
  2. de vrouwelijke partner in een huwelijk

vrouwelijk /vrˈʌʊələk/ (adj)
kvinnlig, feminin

vrouwenschoentje /vrˈʌʊənsxˌuntʲə/ (n)
guckusko

vrucht /vrʏxt/ (n)
frukt
  1. volgroeid vruchtbeginsel

vruchtbaar /'vrɵɣbar/ (adj)
bördig
  1. in staat vrucht af te werpen

vruchtboom /vrɵxtbˈoːm/ (n)
fruktträd
  1. boom die eetbare vruchten voortbrengt

vruchtensap /ˈvrʏxtə(n)ˌsɑp/ /ˈvrʏχtə(n)ˌsɑp/ (n)
fruktsaft
  1. sap gewonnen uit fruit

vruchtenwijn /vrˌɵxtɛnʋˈɛɪn/ (n)
fruktvin
  1. wijn van vergist sap van andere vruchten dan druiven

vuil /vœy̯l/ (adj)
smutsig
  1. niet schoon

vuil /vœy̯l/ (n)
skit
  viezigheid, onreine materie

vuilnisbak /'vœylnɪsbɑk/ (n)
sophink
  1. een bak waarin men huisvuil verzamelt

vuilniswagen /ˈvœʏɫnɪsˌʋaxə(n)/ /ˈvœːɫnɪsˌβaɣə(n)/ (n)
sopbil
  1. een auto van de vuilophaaldienst

vuist /vˈœyst/ (n)
knytnäve
  1. gebalde hand

vulkaan /vɵlkˈaːn/ (n)
vulkan

vulkaanuitbarsting /vˈɵlkaːnˌœytbɑrstˌɪŋ/ (n)
vulkanutbrott
  1. de vaak explosieve activiteit waarmee in een vulkaan opgebouwde spanningen zich ontladen

vulkanisme /vˌɵlkaːnˈɪsmə/ (n)
vulkanism
  1. natuurlijke processen

vullen /ˈvʏlə(n)/ (v)
fylla
  1. vol maken

vulpen /ˈvʏl.pɛn/ /ˈvʏɫ.pɛn/ (n)
reservoarpenna
  1. een schrijfpen met holle houder waarin zich een inktreservoir bevindt

vulva /vˈɵlvaː/ (n)
vulva
  1. de schaamspleet, de ingang tot de vagina

vuur /vyːr/ (n)
eld, brand
  1. een lichtend verschijnsel dat onstaat wanneer iets verbrandt

vuurgevecht /vˈyrɣəvˌɛxt/ (n)
skottlossning
  1.een strijd waarbij partijen elkaar beschieten met vuurwapens

vuursteen /vyrstˈeːn/ (n)
flinta
  1.

vuurtoren /vyrtˈoːrən/ (n)
fyr, fyrtorn
  1. een hoog lichtbaken aan de kust

vuurwapen /vyrwapə/ (n)
eldvapen
  1. een wapen dat een kogel schiet met behulp van een chemische ontploffing

vuurwerk /vˈyrʋɛrk/ (n)
fyrverkeri
  1. één of meerdere voorwerpen die gevuld zijn met ontploffende, brandbare en lichtgevende stofmengsels

vuvuzela /vˌyvyzˈeːlaː/ (n)
vuvuzela
  1. een Zuid-Afrikaans blaasinstrument

waaien /'ʋajə(n)/ (v)
blåsa
  1. plaatsvinden van een sterke luchtstroming

waaier /ʋˈaːjər/ (n)
solfjäder
  1. scherm in halve schijfvorm

waaieren /ʋˈaːjərən/ (v)
fläkta
  1. een waaier gebruiken

waakhond /ˈʋakɦɔnt/ (n)
vakthund
  1. een hond die het huis of een erf bewaakt

waakvlam /ʋˈaːkvlɑm/ (n)
sparlåga
  1. een klein vlammetje dat continu brandt in een geiser, gaskachel, gasfornuis of cv-ketel, dat ervoor zorgt dat het gas vrijwel direct ontbrandt wanneer de gaskraan van een brander wordt geopend

waakzaam /ʋˈaːkzaːm/ (adj)
vaksam
  1. oplettend

waanzin /ʋˈaːnzɪn/ (n)
vansinne, vanvett
  1. het lijden aan een geestesstoornis

waanzinnig /ʋaːnzˈɪnəx/ (adj)
vansinnig, vanvettig

waar /ʋar/ (adv)
var
  1. op welke plaats

waarborg /ʋˈaːrbɔrx/ (n)
garanti
  1. een geldbedrag of iets anders dat tijdelijk gegeven wordt als onderpand voor het geval men een verplichting niet na kan komen

waard /ʋaːrt/ (n)
värd
  1. de baas van een herberg of van een taveerne

waarde /ʋˈaːrdə/ (n)
värde

waardeloos /ˈʋardəˌlos/ (adj)
värdelös
  1. geen waarde hebbend

waardepapier /ʋˌaːrdəpaːpˈir/ (n)
värdepapper
  1. papier met geldswaarde, zoals bankbiljetten, cheques, fondsen etc.

waardering /ʋaːrdˈɪːrɪŋ/ (n)
värdering
  1. het hechten van een waarde aan iets of het tonen daarvan

waardevol /'ʋardəˌvɔl/ (adj)
värdefull
  1. een grote waarde hebbend

waarheid /ʋˈaːrhɛɪt/ (n)
sanning
  1. dat wat waar is

waarnemen /ʋaːrnˈeːmən/ (v)
begripa
  1. iets via de zintuigen in zich opnemen.

waarnemer /ʋˈaːrneːmər/ (n)
observatör
  1. iemand die iets waarneemt
  3. een persoon die aanwezig is bij een gebeurtenis om de gang van zake in de gaten te houden

waarneming /ʋˈaːrneːmˌɪŋ/ (n)
iakttagelse
  1. iets via de zintuigen registreren

waarom /ʋaːˈrɔm/ (conjunction)
varför
  1. Vanwege welke oorzaak

waarschijnlijk /ʋaːrsxˈɛɪnlək/ (adj)
troligtvis, sannolik
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschijnlijk /ʋaːrsxˈɛɪnlək/ (adv)
troligen, förmodligen, antagligen, sannolikt
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschuwen /ˈʋaːrsxyu̯ə(n)/ (v)
varna
  1. iemand verwittigen dat er mogelijke gevaren, problemen of gevolgen zijn

waas /ʋˈaːs/ (n)
dimma
  1. nevelsluier

wachten /ˈʋɑx.tə(n)/ /ˈβɑx.tə(n)/ (v)
vänta
  1. op dezelfde plaats of in dezelfde situatie blijven tot iemand komt of iets gebeurt

wachtkamer /ʋˈɑxtkaːmər/ (n)
väntrum
  1. een ruimte of vertrek voor wachtenden, bijvoorbeeld bij een arts of op een station

wachtlijst /ˈʋɑxtlɛɪst/ (n)
kö, kölista, väntelista, -kö
  1. een lijst met wachtenden

wachtrij /ʋɑxtrˈɛɪ/ (n)
kö
  1. een aantal elementen die in een bepaalde volgorde op een gebeurtenis wachten

wachttijd /ʋˈɑxtɛɪt/ (n)
väntetid

wachtwoord /wɑxtwort/ (n)
lösenord
  1. een geheim woord dat men moet produceren om ergens toegelaten te worden

waden /ʋˈaːdən/ (v)
vada
  1. door ondiep water lopen

waf /ʋˈɑf/ (interjection)
voff, vov
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

wafel /ʋˈaːfəl/ (n)
våffla
  1. plat gebak dat vervaardigd wordt in een wafelijzer

wafelijzer /ʋˈaːfəlˌɛɪzər/ (n)
våffeljärn
  1. een toestel waarin wafels gebakken worden

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ (n)
vagn
  1. een auto

wagenziekte /ʋˈaːɣənzˌiktə/ (n)
rörelsesjuka
  1. reisziekte

wagon /ʋa'ɣɔn/ (n)
godsvagn
  1. een voertuig dat deel uitmaakt van een trein

wagonette /waɣɔˈnɛtə/ (n)
wagonette
  1. open rijtuig met vier geveerde wielen, waarin de passagiers achter koetsier op twee banken met de rug naar de zijkant zitten

wakker /ʋˈɑkər/ (adj)
vaken
  1. niet in slaap

wakvlakte /'ʋɑkflɑktə/ (n)
polynja
  1. groot ijsvrij gebied temidden van pakijs

wal /ʋˈɑl/ (n)
ringar runt ögonen
  4. vetophoping onder de onderste oogleden

walkman /ʋˈɑlkmɑn/ (n)
freestyle
  1. een draagbare radio en/of CD-speler met koptelefoon

walnoot /not/ (n)
valnöt
  de vrucht van de gewone walnoten- of okkernotenboom

walrus /wɑlrʌs/ (n)
valross
  1. Odobenus rosmarus, een lang en vinpotig zoogdier met twee sterke en naar beneden gerichte hoektanden

walvis /ʋˈɑlvɪs/ (n)
val, valfisk
  1. orde van Cetacea, de gemeenschappelijke naam voor een groep van circa 80 soorten in het water levende zoogdieren

wandelaar /ˈʋɑn.də.ˌlar/ /ˈβ̞ɑn.də.ˌlar/ (n)
fotgängare
  1. iemand die buitenshuis een stuk loopt

wandelen /ˈʋɑn.də.lə(n)/ /ˈβ̞ɑn.də.lə(n)/ (v)
promenera
  1. een wandeling maken

wandeling /ˈʋɑn.də.lɪŋ/ (n)
vandring
  1. het lopend afleggen van een bepaalde afstand

wandelstok /ˈʋɑn.dəɫ.ˌstɔk/ /ˈβ̞ɑn.dəɫ.ˌstɔk/ (n)
spatserkäpp
  1. stok die dient als steun bij het wandelen en beschermt tegen vallen

wang /ʋˈɑŋ/ (n)
kind
  1. zijkant van het gezicht onder het oog

wanhoop /ˈʋɑnɦop/ (n)
förtvivlan
  1. een ellendige toestand waarin men geen uitkomst meer ziet

wanhopen /ʋˈɑnhˌoːpən/ (v)
förtvivla

wankelmotor /ˈʋɑŋkəɫˌmotɔr/ (n)
wankelmotor
  1. een verbrandingsmotor die niet met heen en weer gaande zuigers werkt, maar met een roterende zuiger.

wanneer /ʋɑ.ˈneːr/ (adv)
når, när
  1. vraagwoord dat naar een tijdstip vraagt

want /ʋɑnt/ (n)
vant
  2. scheepvaart

wantrouwen /ʋˈɑntrˌʌʊən/ (v)
misstro
  1. niet vertrouwen

wapen /ˈʋaːpən/ (n)
vapen
  2. een wapenschild
  1. een werktuig van geweld

wapenschild /ʋˈaːpənsxˌɪlt/ (n)
vapensköld

wapenspreuk /ʋˈaːpənsprˌøːk/ (n)
valspråk
  1. een korte tekst die de bedoeling van iets weergeeft

wapenstilstand /ʋˈaːpənstˌɪlstɑnt/ (n)
vapenvila
  1. een overeenkomst met de vijand om de vijandelijkheden op te schorten

wapenwedloop /ʋˌaːpɛnʋɛdlˈoːp/ (n)
kapprustning

waren /ʋˈaːrən/ (v)
spöka
  1. ronddwalen

warm /ʋɑrṃ/ (adj)
varm
  Na te kijken en uit te splitsen vertalingen

warmte /ʋˈɑrmtə/ (n)
värme
  2. de hoeveelheid thermische energie.

warmtepomp /ʋˈɑrmtəpˌɔmp/ (n)
värmepump
  1. een verwarmingsinstallatie die via mechanische arbeid warmte onttrekt aan een koude omgeving en deze toevoert aan een warmere omgeving

warmtewisselaar /ʋˌɑrmtəʋˈɪsəlˌaːr/ (n)
värmeväxlare

was /ʋɑs/ (n)
vax
  1. product van de bij
tvätt
  3. wasgoed

wasbeer /ʋɑzbˈɪr/ (n)
tvättbjörn
  1. klein Noord-Amerikaans roofdier met zwart-wit gezichtsmasker en goed ontwikkelde staart (Procyon lotor)

wasbeerhond /ʋˈɑzbɪːrhˌɔnt/ (n)
mårdhund
  1. Nycterentes procyonoides, een zoogdier en roofdier uit de familie Canidae

wasbord /ʋˈɑzbɔrt/ (n)
tvättbräda, tvättbräde
  geribbeld bord waarop men de was kan doen
  sterk gespierde buik

wasdroger /ʋˈɑzdroːɣər/ (n)
torktumlare
  1. een toestel om de kleding die uit de wasmachine komt te drogen

wasknijper /ˈwɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈʋɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈβ̞ɑs.knɛː.pər/ (n)
klädnypa, tvättklämma
  1. een knijper die gemaakt is van hout of plastic om nat wasgoed aan een waslijn te klemmen

wasmachine /ʋˌɑsmaːʃˈinə/ (n)
tvättmaskin
  1. een apparaat dat op automatische wijze wasgoed reinigt

wassen /'ʋɑsə(n)/ (v)
tvätta
  1. iets schoonmaken
  2. zichzelf schoonmaken

wastafel /ʋˌɑstaːfˈɛl/ (n)
tvättställ
  1. een bak waarin men zich of iets wast

wat /ʋɑt/ /βɑt/ (relativePronoun)
vad
  2. vragend voornaamwoord

waterader /ʋˈaːtərˌaːdər/ (n)
vattenåder
  1. een ondergrondse waterstroom

waterappel /ʋˈaːtərˌɑpəl/ (n)
rosenäpple

waterbed /watərbɛt/ (n)
vattensäng
  1. een bed waarvan het matras gevuld is met water

waterbouwkunde /ʋˈaːtərbˌʌʊkɵndə/ (n)
hydroteknik
  1. wetenschap die zich richt op ontwerp en beheer van waterbouwkundige werken

waterbuffel /ʋˈaːtərbˌɵfəl/ (n)
Vattenbuffel
  1. Bubalus bubalis, een tot de runderen behorend trekdier dat veel gebruikt wordt op rijstvelden

waterdicht /ʋˈaːtərdˌɪxt/ (adj)
vattentät
  1. ondoordringbaar voor water

waterdrieblad /ʋˈaːtərdrˌiblɑt/ (n)
vattenklöver

wateren /ˈʋaːtərən/ (v)
vatten
  3. waterachtig vocht afscheiden

watergladheid /ˈwatərˌɣlɑtɦɛɪ̯t/ /ˈʋatərˌχlɑtɦɛɪ̯t/ /ˈβ̞atərˌɣlɑtɦɛːt/ (n)
vattenplaning
  1. verschijnsel waarbij een dunne waterfilm ontstaat.

waterglas /ʋˈaːtərɣlˌɑs/ (n)
vattenglas
  1. een drinkglas voor water

waterhoen /ʋˈaːtərhˌun/ (n)
rörhöna
  1. Gallinula chloropus

waterig /ʋˈaːtərəx/ (adj)
blöt
  2. uitziend alsof men tranen in de ogen heeft

waterkanon /ʋˈaːtərkaːnˌɔn/ (n)
vattenkanon
  1. apparaat dat een zeer sterke straal water kan produceren

waterkastanje /ʋˈaːtərkˌɑstɑɲə/ (n)
vattenkastanj

waterkracht /ʋˈaːtərkrˌɑxt/ (n)
vattenkraft

waterkringloop /ʋˈaːtərkrɪŋlˌoːp/ (n)
vattnets kretslopp

watermeloen /ˈʋaːtərməˌlun/ (n)
vattenmelon
  1. Citrullus vulgaris, een grote vrucht met vochtig en rood vruchtvlees

watermerk /ʋˈaːtərmˌɛrk/ (n)
vattenstämpel

watermolen /ʋˈaːtərmˌoːlən/ (n)
vattenkvarn
  2. een molen die door stromend water aangedreven wordt

watermunt /ʋˈaːtərmˌɵnt/ (n)
vattenmynta

waternoot /ʋˈaːtərnˌoːt/ (n)
sjönöt

waterpas /ʋˈaːtərpˌɑs/ (n)
vattenpass
  1. een werktuig dat gebruikt wordt om zeker te stellen dat iets loodrecht op de richting van de zwaartekracht komt te staan

waterpeper /ʋˈaːtərpˌeːpər/ (n)
bitterpilört

waterpijp /ʋˈaːtərpˌɛɪp/ (n)
vattenpipa

waterpistool /ʋˈaːtərpɪstˌoːl/ (n)
vattenpistol
  1. pistool waaruit een straal water kan spuiten

waterpolo /ʋˈaːtərpˌoːloː/ (n)
vattenpolo
  1. een balsport waarbij twee ploegen van zeven spelers elkaar in het water bestrijden

waterpomptang /ʋˈaːtərpˌɔmptɑŋ/ (n)
rörtång
  1. een platte verstelbare tang (in alle formaten) voor het monteren van buisleidingen

waterput /ʋˈaːtərpˌɵt/ (n)
brunn
  1. put waaruit men water haalt

waterral /ʋˈaːtərrˌɑl/ (n)
vattenrall

waterrat /ʋˈaːtərrˌɑt/ (n)
vattensork
  1. een knaagdier uit de familie van woelmuizen, dat voornamelijk in de buurt van water leeft en een goede zwemmer en duiker is

waterski /ʋˈaːtərskˌi/ (n)
vattenskidor
  1. ski voor het waterskiën

watersnuffel /ʋˈaːtərsnˌɵfəl/ (n)
sjöflickslända
  1. Enallagma cyathigerum

waterspuwer /ʋˈaːtərspˌywər/ (n)
vattenkastare

waterstof /ˈʋatərˌstɔf/ (n)
väte
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

waterstofatoom /ʋˈaːtərstˌoːfaːtˌoːm/ (n)
väteatom
  1. een atoom van het chemisch element waterstof.

waterstofbrug /ʋˈaːtərstˌɔvbrɵx/ (n)
vätebindning

watertoren /ʋˈaːtərtˌoːrən/ (n)
vattentorn
  1. een toren die zorgt voor een gelijkmatige waterdruk in het waterleidingnet

wateruurwerk /ʋˈaːtərˌyrʋɛrk/ (n)
vattenur

waterval /ʋˈaːtərvˌɑl/ (n)
vatttenfall, vattenfall
  1. plaats waar stromend water bij een hoogteverschil zijn weg al vallend voortzet

waterverf /ʋˈaːtərvˌɛrf/ (n)
akvarellfärg
  1.

watervervuiling /ʋˈaːtərvərvˌœylɪŋ/ (n)
vattenförorening

waterviolier /ʋˈaːtərvˌioːlˌir/ (n)
vattenblink

watervliegtuig /ʋˈaːtərvlˌixtœyx/ (n)
sjöflygplan
  1. een vliegtuig dat kan opstijgen en landen op het water

watervogel /ʋˈaːtərvˌoːɣəl/ (n)
sjöfågel

watervrees /ʋˈaːtərvrˌeːs/ (n)
hydrofobi

waterweegbree /ʋˈaːtərʋeːxbrˌeː/ (n)
svaltingsläktet

waterzuring /ʋˈaːtərzˌyrɪŋ/ (n)
vattenskräppa

wattenstaafje /ʋˈɑtənstˌaːfjə/ (n)
bomullspinne
  1. plukje watten bevestigd op een houten of plastic stokje, gebruikt voor bepaalde medische doeleinden...

wc /ʋese/ (n)
wc
  1. toilet

webdesign /ʋˈɛbdəzˌɪɣn/ (n)
webbdesign
  1.

webserver /ʋˈɛbsɛrvər/ (n)
webbserver
  1. computerprogramma
  2. server waarop de

website /ˈwɛpsajt/ (n)
webbplats
  1. een plaats waar zich informatie bevindt op het internet, aangeduid met een URL

wedden /ʋˈɛdən/ (v)
tippa
  1. geld wagen op een toekomstige gebeurtenis

weddenschap /ʋˈɛdənsxˌɑp/ (n)
vad

wederkerend voornaamwoord /ʋˌeːdərkˈɪːrənt vˈɔːrnaːmʋˌɔːrt/ (n)
reflexivt pronomen

wederkerend werkwoord /ʋˌeːdərkˈɪːrənt ʋˈɛrkʋˌɔːrt/ (n)
reflexivt verb
  1. een werkwoord waarbij de handelende persoon tevens het voorwerp van de handeling is

wederzijds /wedərˈzɛits/ (adj)
ömsesidig

wedijveren /ʋˈɛtɛɪvərən/ (v)
tävla

wedloop /ʋɛdlˈoːp/ (n)
kapplöpning

weduwe /ˈʋeːdyʋə/ (n)
änka
  vrouw

weduwnaar /'ʋedyʋnar/ (n)
änkeman, änkling
  man

wee /ʋeː/ (n)
sammandragning
  1. samentrekking bij geboorte

weefgetouw /ʋˈeːfɣətˌʌʊ/ (n)
vävstol

weefsel /ʋˈeːfsəl/ (n)
vävnad
  2. een groep van gelijkaardige lichaamscellen die dezelfde functie in een levend organisme vervullen
  1. een dunne geweven stof of textiel

weegbree /ʋeːxbrˈeː/ (n)
groblad

weegschaal /ʋeːxsxˈaːl/ (n)
Vågen
  1. een meetinstrument waarmee het gewicht kan worden bepaald

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (adj)
vek, mör, svag
  1. slap

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (n)
vecka
  1. tijdseenheid van 7 dagen

weekblad /'ʋekblɑt/ (n)
veckotidning
  1. een publicatie die wekelijks verschijnt

weekdier /ʋeːɡdˈir/ (n)
blötdjur

weekend /ˈʋikɛnt/ (n)
helg, veckoslut
  1. de periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht

weer /weːr/ /ʋɪːr/ /β̞eːr/ (n)
väder
  1. atmosferische gesteldheid

weeralarm /ʋˈɪːraːlˌɑrm/ (n)
vädervarning
  1. waarschuwing van een meteorologisch instituut bij extreme

weerhaak /ʋɪːrhˈaːk/ (n)
hulling

weerkaart /ʋˈɪːrkaːrt/ (n)
väderkarta
  1. kaart van een bepaald gebied waarop de weerssituatie is weergegeven

weerkunde /ʋˈɪːrkɵndə/ (n)
meteorologi

weerkundig /ʋerˈkɵndəx/ /ʋerˈkʏndəç/ (adj)
meteorologisk
  1. betrekking hebbend op de weerkunde

weerleggen /ʋˈɪːrlɛɣən/ (v)
motbevisa
  1. een eerdere bewering ontkrachten

weerlegging /ʋˈɪːrlɛɣˌɪŋ/ (n)
motargument
  1. een betoog waarmee men iets weerlegt

weerstaan /ʋˈɪːrstˌaːn/ (v)
motstå
  1. stand houden, weerstand bieden aan

weerstand /ʋˈɪːrstˌɑnt/ (n)
motstånd, resistor
  3. een elektronica-onderdeel
  2. de tegenstand die een stroom in een geleider ondervindt
  1. een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken

weersvoorspelling /ʋˈɪːrsvˌɔːrspɛlˌɪŋ/ (n)
väderprognos

weerwolf /ʋˈɪːrʋɔlf/ (n)
varulv
  . een mythisch wezen dat bij volle maan van mens in wolf verandert

wees /ʋes/ (n)
föräldralöst barn

weeshuis /ˈʋeshœʏs/ (n)
barnhem
  1. een opvanghuis voor wezen

weg /ʋɛχ/ /β̞ɛx/ (n)
väg
  1. een smalle strook grond voor het verkeer

wegdek /ʋˈɛxdˌɛk/ (n)
stenläggning

wegebben /ʋˈɛxˌɛbən/ (v)
ebba
  1. geleidelijk afnemen, verdwijnen

wegen /ˈʋeχə(n)/ /β̞eɣə(n)/ (v)
väga
  1. het gewicht/de massa bepalen
  2. een bepaald gewicht/massa als eigenschap hebben

weggaan /ˈwɛ.ɣaːn/ /ˈʋɛ.χan/ (v)
gå bort
  1. zich ergens vandaan begeven

wegkant /ʋˈɛxkˌɑnt/ (n)
vägkant
  1. de grond vlak naast een weg

weglaten /ʋˈɛɣlˌaːtən/ (v)
utelämna
  1. te midden van andere informatie iets niet insluiten

wei /ʋɛɪ/ (n)
äng
  1. een stuk grasland voor begrazing door vee
vassla
  2. een vloeistof die ontstaat als restproduct bij het kaasmaken

weide /ʋˈɛɪdə/ (n)
äng

weigeren /ʋˈɛɪɣərən/ (v)
vägra
  1. niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weigering /ʋˈɛɪɣərˌɪŋ/ (n)
vägran
  1. het niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weiland /'ʋɛɪlɑnt/ (n)
äng
  1. een stuk grasland in gebruik voor de begrazing door vee

weinig /ˈwɛɪ̯nɪx/ /ˈʋɛɪ̯nəχ/ /ˈβ̞ɛːnəx/ (indefiniteCardinalNumeral)
lite
  1. in een kleine hoeveelheid, niet veel
få
  2. in een klein aantal

weken /ˈwe.kə(n)/ /ˈʋe.kə(n)/ /ˈβ̞e.kə(n)/ (v)
doppa
  1. door langdurig in een vloeistof te leggen zacht, plooibaar of beter wasbaar maken

wekker /ˈʋɛkər/ (n)
väckarklocka
  1. een apparaat dat gebruikt wordt om de tijd bij te houden en een functie heeft die veel geluid produceert op een ingestelde tijd

weldoener /ʋˈɛldunər/ (n)
välgörare

welgesteld /ʋˈɛlɣɛstəlt/ (adj)
förmögen, välbärgad
  1. financieel goed gesitueerd

weliswaar /ˌʋɛləsˈʋar/ (adv)
dock
  1. geeft een toegeving aan

welk /ʋɛlk/ (relativePronoun)
vilken, vilket, vilka

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ (interjection)
välkommen
  1. begroeting

wellicht /ʋɛˈlɪxt/ (adv)
eventuell
  1. mogelijk, misschien

welopgevoed /ʋˌeːlɔpɣəvˈut/ (adj)
väluppfostrad
  1.

welzijn /'wɛlzɛin/ (n)
välbefinnande
  1. wanneer een individu of maatschappij zich in een goede toestand bevindt ...

wendbaarheid /ʋˈɛndbaːrhˌɛɪt/ (n)
smidighet
  1. het gemak waarin iets of iemand van richting kan veranderen

wending /ʋˈɛndɪŋ/ (n)
sväng

wenkbrauw / ˈwɛŋɡbrɑu / (n)
ögonbryn
  1. knokige rand boven het oog, meestal begroeid met haar

wens /ʋεns/ (n)
önskan, önskning

wenselijk /ʋˈɛnsələk/ (adj)
önskvärd
  1. wat men zou wensen

wensen /'ʋɛnsən/ (v)
önska

wereld /ˈweː.ʁəlt/ /ˈʋɪː.rɔɫt/ /ˈβ̞eː.rəɫt/ (n)
värld
  1. de aarde

wereldbol /ʋˈɪːrəltbˌɔl/ (n)
glob
  1. een kaart van het oppervlak van de aarde in de vorm van een bol

werelddeel /ˈweːrəlˌdeːl/ /ˈʋɪːrəɫˌdeːɫ/ /ˈβ̞eːrəlˌdel/ (n)
kontinent
  1. een groot boven de zee uitstekend stuk droog land en de omringende eilanden die op hetzelfde continentale plat liggen

wereldkampioen /ʋˈɪːrəltkˌɑmpiˌun/ (n)
världsmästare
  1. persoon die of team dat tijdens een toernooi of competitie om de wereldtitel in een bepaalde tak van sport winnaar is

wereldkampioenschap /ˈweː.rəld.ˌkam.pi.ˌjun.sxɑp/ /ˈʋɪː.rəɫt.ˌkɑm.pi.ˌjun.sχɑp/ /ˈβ̞eː.rəlt.ˌkɑm.pi.ˌjun.sxɑp/ (n)
världsmästerskap
  1. een kampioenschap waarin de besten van de wereld het tegen elkaar opnemen

wereldoorlog /ʋˈɪːrəltˌɔːrlɔx/ (n)
världskrig
  1. een gewapende strijd tussen een zeer groot aantal landen, met name gebruikt voor de Eerste en de Tweede Wereldoorlog.

wereldtentoonstelling /ʋˈɪːrəlttɛntˌoːnstɛlˌɪŋ/ (n)
världsutställning
  1. een tentoonstelling waaraan landen uit de wereld aan kunnen deelnemen

wereldvreemd /ʋˈɪːrəltvrˌeːmt/ (adj)
aningslös
  1. onbekend buiten de eigen leefruimte

werf /wɛr(ə)f/ (n)
varv
  1. een scheepswerf

werk /ʋɛrk/ (n)
arbete, jobb
  1. dat wat gedaan moet worden
  2. beroep

werkbank /ʋˈɛrkbˌɑŋk/ (n)
arbetsbänk
  1. werkbank

werkelijk /ʋˈɛrkələk/ (adj)
verkligen
  1. niet verbeeld

werkelijkheid /'ʋɛrkələkɦɛɪt/ (n)
verklighet
  1. de omstandigheden zoals deze daadwerkelijk bestaan

werken /ʋɛrkən/ (v)
arbeta, jobba
  1. arbeid verrichten, lichte vorm van zwoegen

werkgever /ʋˈɛrkɣˌeːvər/ (n)
arbetsgivare
  1. persoon die of bedrijf dat werk verschaft aan anderen

werkgroep /ʋˈɛrkɣrˌup/ (n)
arbetsgrupp
  1. groep mensen die gezamenlijk een bepaald probleem aanpakt

werking /ʋˈɛrkɪŋ/ (n)
funkar
  1. de manier waarop iets werkt

werkkracht /ˈʋɛrkrɑxt/ (n)
arbetskapacitet
  1. een persoon die gewoonlijk tegen betaling werk verricht

werkloos /ʋˈɛrkloːs/ (adj)
arbetslös

werkloosheid /wɛrkˈloshɛit/ (n)
arbetslöshet
  1. het werkloos zijn
  2. het aandeel van de beroepsbevolking zonder betaalde baan

werkloosheidsuitkering /ʋˈɛrklˌoːshɛɪdsœytkˌɪːrɪŋ/ (n)
arbetslöshetsunderstöd
  1. uitkering voor iemand die buiten zijn of haar schuld om werkloos is

werkloosheidsverzekering /ʋˈɛrklˌoːshɛɪdsfˌɛrzəkˌɪːrɪŋ/ (n)
arbetslöshetsförsäkring

werktuigmachine /ʋˈɛrktˌœyɣmaːʃˌinə/ (n)
verktygsmaskin
  1.

werkweek /ʋˈɛrkʋˌeːk/ (n)
arbetsvecka
  1.dagen per week waarop er gewerkt wordt
  2.het totaal aantal arbeidsuren per week

werkwoord /ʋˈɛrkʋˌɔːrt/ (n)
verb
  1. woordsoort die in de eerste plaats een handeling of toestand uitdrukt

werpen /ʋˈɛrpən/ (v)
kasta
  1. met een krachtige zwaai van de arm iets uit de hand naar iets of iemand heen laten gaan

werper /ʋˈɛrpər/ (n)
kastare
  3. bij honkbal

wervel /ʋˈɛrvəl/ (n)
ryggkota
  1. bot van de wervelkolom

wervelkolom /ʋˈɛrvɛlkˌoːlɔm/ (n)
ryggrad

wesp /ʋˈɛsp/ (n)
geting
  1. een zwart-geel gestreept vliesvleugelig insect

wespendief /ʋˌɛspəndˈif/ (n)
bivråk
  1.

west /ʋɛst/ (adv)
väst

westen /ʋˈɛstən/ (n)
väst

wet /wɛt/ (n)
lag
  1. een door de overheid opgestelde regel

wet van Murphy /ʋˈɛt vɑn mˈɵrphi/ (phraseologicalUnit)
Murphys lag

weten /ˈʋeː.tə(n)/ (v)
veta
  1. ergens kennis van hebben

wetenschap /'ʋetənsxɑp/ (n)
vetenskap
  2. georganiseerde activiteit
  1. het weten van de mens

wetenschappelijk /,ʋetən'sxapələk/ (adj)
vetenskaplig

wetenschapper /ˈʋetəˌsxɑpər/ (n)
vetenskapsman
  1. iemand die de wetenschap beoefent

wetgeving /ʋˈɛtɣeːvˌɪŋ/ (n)
lagstiftning
  1. het geheel aan wetten die in een land gelden

wetsontwerp /ʋˈɛtsɔntʋˌɛrp/ (n)
lagförslag
  1. een voorstel gedaan in een wetgevende vergadering dat bij aanneming een wet wordt

wettelijk /ˈwɛtələk/ (adj)
lagenlig
  2. tot de wet behorend

weven /ˈweː.və(n)/ /ˈʋe.və(n)/ (v)
väva
  1. (textiel) vervaardigen uit draden

wezel /ʋeːzˈɛl/ (n)
vessla

wezen /ˈʋeː.zə(n)/ (n)
varelse
  1. individu

whisky /ʋhˈɪski/ (n)
whisky
  1. een sterke drank die uit gerst of uit maïs en rogge gestookt is

wichelarij /ʋˌɪxəlaːrˈɛɪ/ (n)
slagruta
  1. het verkrijgen van informatie door middel van bovennatuurlijke of niet wetenschappelijk aangetoonde middelen

wie /wiː/ /ʋiː/ /β̞iː/ (relativePronoun)
vem
  1. vragend voornaamwoord

wie het laatst lacht, lacht het best /ʋˈi hət lˈaːtst lˈɑxt lˈɑxt hət bˈɛst/ (phraseologicalUnit)
skrattar bäst som skrattar sist
  degene die aan het eind het beste uit de strijd komt is de daadwerkelijke winnaar

wieg /ʋˈix/ (n)
vagga
  1. een bedje voor een pasgeboren zuigeling, vaak met een hemel van fijn gaas en soms met de mogelijkheid het kind zachtjes heen en weer te bewegen

wiegen /ˈwiɣə(n)/ (v)
vagga
  1. zachtjes heen en weer bewegen, gewoonlijk om een zuigeling in slaap te brengen

wiel /ʋˈil/ (n)
hjul
  1. ronddraaiende schijf

wielbasis /ʋˈilbaːzˌɪs/ (n)
hjulbas
  1. de afstand tussen de twee middelpunten van de voor- en achteras

wielersport /ʋˈilərspˌɔrt/ (n)
cykelsport
  1. de sport van het wielrennen

wielmoer /ʋilmˈur/ (n)
hjulmutter
  1.

wierook /ʋirˈoːk/ (n)
Rökelse, rökelse
  1. een mengsel van aromatische organische stoffen, dat aangestoken kan worden en dan een als aangenaam beoordeelde geur verspreidt, oorspronkelijk met name de hars (olibanum) van de wierookboom Boswellia

wiet /ʋit/ (n)
gräs
  1. een softdrug die bestaat uit gedroogde hennep

wigwam /ʋˈɪɣʋɑm/ (n)
wigwam
  1. koepelvormig huis gebruikt door de Noord-Amerikaanse indianen

wijden /ʋˈɛɪdən/ (v)
viga
  1. geheel voor een bepaald doel bestemmen

wijdverspreid /ʋˈɛɪdvərsprˌɛɪt/ (adj)
omfattande
  1. overal aanwezig, vindbaar

wijf /ʋɛi̯f/ (n)
hustru
  1. vrouw

wijk /ʋɛi̯k/ (n)
stadsdel
  1. een bewoond deel van een stad of een gemeente

wijn /wɛɪ̯n/ /ʋɛɪ̯n/ /β̞ɛːn/ (n)
vin
  1. alcoholhoudende drank

wijndruif /ʋˈɛɪndrœyf/ (n)
druva
  1. een druif die wordt gebruikt om wijn van te maken

wijnglas /ʋˈɛɪŋlɑs/ (n)
vinglas
  1. een glas dat speciaal ontworpen is om wijn uit te drinken

wijnruit /ʋˈɛɪnrœyt/ (n)
vinruta

wijs /wɛɪ̯s/ /ʋɛɪ̯s/ /β̞ɛːs/ (adj)
vis
  1. van groot inzicht getuigend

wijsheid /ʋˈɛɪshɛɪt/ (n)
visdom, vishet
  1. gerijpt inzicht

wijsvinger /ʋˈɛɪsfɪŋər/ (n)
pekfinger
  1. tweede vinger, gelegen tussen de middelvinger en de duim

wijwater /ʋˈɛɪʋaːtər/ (n)
vigvatten
  1. gewijd water

wijwatervat /ˈʋɛɪʋatərˌvɑt/ (n)
vigvattenskål
  1. een meestal aan de muur van een kerk bevestigd vat met water waarmee gelovigen zich besprenkelen

wijzen /ʋˈɛɪzən/ (v)
peka

wijzerplaat /ʋˌɛɪzərplˈaːt/ (n)
urtavla
  1. de plaat van een klok waarop de wijzers de tijd aangeven

wijziging /ʋˈɛɪziɣˌɪŋ/ (n)
ändring
  1. verandering in een regel, document, wikipagina enz

wiki /ʋˈiki/ (n)
wiki
  1. een constructiesysteem voor internetpagina's waar, in het algemeen, iedereen alle pagina's kan wijzigen

wikificeren /ʋɪkifiˈsɪːrə(n)/ (v)
wikifiera
  1. een tekst aanpassen aan het wikisysteem

wil /ʋɪl/ (n)
vilja
  1. de bereidheid of zin om iets te doen

wild /ʋˈɪlt/ (adj)
vild
  1. onbeschaafd, bruusk

wild /ʋˈɪlt/ (n)
vilt
  1. dieren die niet onder menselijke beheersing zijn opgegroeid
  2. vlees van een wild dier

wild zwijn /ʋˈɪlt zʋˈɛɪn/ (n)
vildsvin
  1. Sus scrofa, de voorouder van het varken

wilde hond /ʋˌɪldə hˈɔnt/ (n)
Afrikansk vildhund
  1. Lycaon pictus, een zoogdier en roofdier uit de orde Carnivora dat veel op een hond lijkt maar daar toch niet onmiddellijk aan verwant is

wildernis /ʋˈɪldərnˌɪs/ (n)
vildmark
  1. een gebied dat weinig door de mens geregeld is

wilg /ʋˈɪlx/ (n)
pil
  1. Salix sp.

willekeurig /wɪləˈkørəx/ (adj)
arbiträr

willen /ˈʋɪ.lən/ (v)
vilja
  1. iets als verlangen of voorkeur hebben

wimper /ʋˈɪmpər/ (n)
ögonfrans

wind /ʋɪnt/ (n)
vind, blåst
  1. stroming van lucht veroorzaakt door luchtdrukverschillen

windas /ʋˈɪndɑs/ (n)
vinsch
  1. windas

winde /ʋˈɪndə/ (n)
id
  2. zoetwatervis

winden /ˈʋɪndə(n)/ (v)
vinda
  1. een draad of kabel draaiend op een as of klos aanbrengen

windmolen /ʋɪndmˈoːlən/ (n)
väderkvarn
  1. molen die door de wind gedreven wordt

windwijzer /ʋˈɪndʋɛɪzər/ (n)
vindflöjel
  1.

winkel /ˈwɪŋkəl/ (n)
butik, affär
  1. plaats waar koopwaar wordt verkocht

winkelcentrum /ʋˈɪŋkɛlsˌɛntrɵm/ (n)
affärscenter
  1. gebied of overdekte galerij waar meerdere winkels en horecazaken zijn gevestigd

winkeldief /ʋˌɪŋkɛldˈif/ (n)
snattare
  1. iemand die iets steelt in een winkel

winkeldiefstal /ʋˈɪŋkɛldˌifstɑl/ (n)
snatteri
  1. de daad van het stelen van goederen uit een winkel

winkeljuffrouw /ˈwɪŋkəl.jʏˈfrɑu/ (n)
butiksbiträde, försäljare, säljare
  1. een vrouw die beroepsmatig in een winkel, een supermarkt, een warenhuis of buiten werkt, met name klanten bedient, waren verkoopt of achter de kassa zit

winkelwagen /ʋˌɪŋkɛlʋˈaːɣən/ (n)
kundvagn, carrito
  1. een wagentje dat in winkels wordt gebruikt om tijdens het winkelen producten in te verzamelen

winnen /ˈwɪnə(n)/ /ˈʋɪnə(n)/ /ˈβ̞ɪnə(n)/ (v)
vinna
  1. als beste partij uit een wedstrijd komen
  2. iets verkrijgen voor een goede prestatie bij een wedstrijd
utvinna
  4. iemand bereid vinden zich ergens voor in te zetten

winst /ʋɪnst/ (n)
vinst
  1. datgene wat men meer heeft dan voordat men investeerde

winstaandeel /ʋˌɪnstaːndˈeːl/ (n)
vinstdelning
  1.

winter /ʋɪntər/ (n)
vinter
  1. seizoen

winterkoning /ʋˈɪntərkˌoːnɪŋ/ (n)
gärdsmyg

winterkoninkje /ʋˈɪntərkˌoːnɪŋkjə/ (n)
gärdsmyg

winters /ʋˈɪntərs/ (adj)
vintrig
  1. typerend voor de winter

wipwap /ʋˈɪpʋɑp/ (v)
gungbräda
  1. een speeltuig bestaande uit een balk die in het midden op een verhoogde steun rust

wisent /ʋizˈɛnt/ (n)
europeisk bison
  1.

wiskunde /ʋˈɪskɵndə/ (n)
matematik
  1. de formele studie van patronen en structuren.

wiskundig /ʋɪsˈkʏndəx/ (adj)
matematisk
  1. op wiskunde betrekking hebbend of er gebruik van makend

wissel /ʋɪsəl/ (n)
skuldebrev
  2. bankdocument

wisselgeld /ʋˈɪsɛlɣəlt/ (n)
växel

wisselkoers /ʋˌɪsɛlkˈurs/ (n)
växelkurs
  wisselkoers

wisselstroom /ʋˌɪsɛlstrˈoːm/ (n)
växelström
  1. wisselstroom

wissen /ʋˈɪsən/ (v)
radera
  1. het niet meer laten bestaan van

wit /ʋɪt/ (adj)
vit
  1. kleur

wit /ʋɪt/ (n)
vit
  1. kleur

witboek /ʋɪtbˈuk/ (n)
vitbok
  1. een document dat beschrijft hoe overheidsbeleid, een technologie, en/of product een specifiek probleem oplost

witgoud /ʋˈɪtɣʌʊt/ (n)
vitguld
  1. een legering van goud en palladium

witlof /ʋˈɪtlɔf/ (n)
cikoriasallad
  1. Cichorium intybus var, een bladgroente die in het donker wordt geteeld

witte haai /ʋˈɪtə hˈaːj/ (n)
vithaj
  1. Carcharodon carcharias, de bekendste en de meest gevreesde haai

witte wijn /ʋˈɪtə ʋˈɛɪn/ (phraseologicalUnit)
vitvin, vitt vin
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van voornamelijk witte druiven

wittekool /ʋˌɪtəkˈoːl/ (n)
vitkål
  1. een sluitkoolgewas dat lichtgroen tot wit van kleur is

wodka /ʋˈɔdkaː/ (n)
vodka
  1. een heldere, kleurloze en nagenoeg geurloze sterkedrank

woede /ˈʋudə/ (n)
ilska, raseri, vrede
  1. een gevoel van erge kwaadheid

woedend /'ʋudənt/ (adj)
rasande, ursinnig
  1. bijzonder boos

woef /ʋˈuf/ (interjection)
voff, vov
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

woekeraar /ˈwukərar/ (n)
ockrare, penningutlånare
  1. iemand die woeker drijft

woekerprijs /ʋˌukərprˈɛɪs/ (n)
ocker pris

woekerrente /ʋˌukərrˈɛntə/ (n)
ocker

woensdag /ˈwunzdɑx/ /ˈʋunzdɑx/ (n)
onsdag
  1. een dag van de week die na dinsdag en voor donderdag komt

woestenij /ʋˌustənˈɛɪ/ (n)
öken
  1. een onherbergzaam gebied dat door niemand verzorgd wordt

woestijn /ʋustˈɛɪn/ (n)
öken
  1. grote dorre vlakte, met weinig neerslag en weinig vegetatie

wok /ʋˈɔk/ (n)
wokpanna
  1. ronde pan die wordt gebruikt in de oosterse keuken, vooral om te roerbakken

wol /ʋɔl/ (n)
ull, ylle
  1. weefsel van wollen garens

wolf /wɔlf/ /ʋɔlf/ (n)
varg, ulv
  1. Canis lupus, een roofdier uit de familie van de hondachtigen

wolfraam /ʋɔlfrˈaːm/ (n)
volfram
  1. scheikundig element met symbool W en atoomnummer 74

wolfskers /ʋˈɔlfskərs/ (n)
belladonna

wolk /ʋˈɔlk/ (n)
moln, sky
  1. een samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes

wolkenkrabber /ˈwɔlkə(n)ˌkrɑbər/ /ˈʋɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ /ˈβ̞ɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ (n)
skyskrapa
  1. een zeer hoog gebouw dat met bewolkt weer zichtbaar in de wolken kan steken

wombat /ʋˈɔmbɑt/ (n)
vombat

wond /wɔnd/ /ʋɔnt/ /β̞ɔnt/ (n)
sår
  1. een beschadiging in of aan het lichaam

wonder /ʋˈɔndər/ (n)
under, mirakel
  1. een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt

wonen /ˈwo.nə(n)/ /ˈʋo.nə(n)/ /ˈβ̞o.nə(n)/ (v)
bo
  1. een permanente behuizing hebben

woongemeenschap /ʋˈoːnɣəmˌeːnsxˌɑp/ (n)
bostadskollektiv

woonkamer /ʋˈoːnkˌaːmər/ (n)
vardagsrum
  1. een kamer ingericht om in te wonen

woord /ʋoːrt/ (n)
ord
  1. spraakklank of betekeniseenheid die bestaat uit minimaal één vrij morfeem en minimaal nul gebonden morfemen
  2. belofte
  4. de natuurlijke eenheid van informatie voor een bepaalde computerarchitectuur
  3. het woord van god of de inhoud van de bijbel

woordenboek /ˈʋɔːrdə(n)ˌbuk/ (n)
ordbok, lexikon
  1. een boek waarin de woorden en uitdrukkingen van een taal zijn gerangschikt met hun...

woordenlijst /ˈʋɔːrdə(n)ˌlɛɪst/ (n)
ordlista
  1. een lijst bestaande uit woorden

woordenschat /ʋˈɔːrdənsxˌɑt/ (n)
vokabulär, ordförråd

woordsoort /ʋˈɔːrdsɔːrt/ (n)
ordklass
  1. categorie waarin bepaalde woorden naar gelang het grammaticale gebruik in onderverdeeld worden

woordveld /ʋˈɔːrdvəlt/ (n)
lexikal fält
  1. lexicaal veld

woordvoerder /ʋˈɔːrdvurdər/ (n)
talesman
  1. persoon

worden /ˈwɔrdə(n)/ /ˈʋɔrdə(n)/ /ˈβ̞ɔrdə(n)/ (v)
bli
  1. vormt de lijdende vorm
  2. gaan zijn, zich ontwikkelen tot

worm /ʋɔrm/ (n)
mask
  1. een betrekkelijk klein, lang, ongewerveld dier met een zacht lichaam

wormstekig /ʋɔrmstˈeːkəx/ (adj)
maskäten
  1. door wormen aangevreten

worstelen /ʋˈɔrstələn/ (v)
brotta

wortel /ˈʋɔrtəl/ (n)
morot
  1. Groente peen
rot
  2. Ondergrondse gedeelte van een plant
  3. Getal
  4. Woord

wortelstok /'wɔrtəlstɔk/ (n)
jordstam
  1.

woud /ʋʌːt/ /ʋʌːut/ (n)
skog
  1. groot bos

woudaap /ʋʌʊdˈaːp/ (n)
dvärgrördrom
  1. kleinste reigersoort die in Nederland voorkomt

wouw /ʋʌʊ̯/ /β̞ʌːβ̞/ (n)
glada
  1. roofvogel van het geslacht Milvus
färgreseda
  2. plant waaruit gele verfstof wordt gewonnen

wraak /vrˈaːk/ (n)
hämnd
  1. het vergelden van doorgemaakt lijden

wrak /vrˈɑk/ (n)
vrak

wrat /vrˈɑt/ (n)
vårta
  1. knobbeltje

wrijven /vrˈɛɪvən/ (v)
gnida
  1. handeling

wrijving /vrˈɛɪvɪŋ/ (n)
friktion

wrok /vrˈɔk/ (n)
groll

wrong /vrˈɔŋ/ (n)
bindel
  1. oorspronkelijk een rol van twee ineengedraaide repen stof, gevuld met haar of wol, aangebracht bovenop de helm om vijandelijke slagen te breken

wuiven /wœyvə/ (v)
vinka
  1. een groet brengen door met de handen te zwaaien
  2. heen en weer buigen, zwenken

wulk /ʋˈɵlk/ (n)
vanlig valthornssnäcka
  1. Buccinum undatum

wulp /ʋˈɵlp/ (n)
pov, storspov
  1. Numenius arquata, een vogel uit de familie van de snipachtigen (Scolopacidae)

wurgen /ʋˈɵrɣən/ (v)
strypa
  1. iets of iemand vermoorden door het dichtknijpen van de keel

xanthine /ksɑnˈtinə/ (n)
xantin
  1. een organische stof die in vlees, urine en andere dierlijke stoffen voorkomt

xenofoob /ksˌeːnoːfˈoːp/ (n)
främlingshatare
  1. iemand die een sterke afkeer van vreemdelingen heeft

xenohormoon /ksˌeːnoːhɔrmˈoːn/ (n)
xenohormon
  1.

xenon /ˈksenɔn/ (n)
xenon
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Xe en het atoomnummer 54

xtc-pil /ˈɛkstəsiˌpɪl/ (n)
XTC-piller
  1. een pil van xtc

xyleem /ksiˈlem/ (n)
xylem
  1.

xylitol /ˌksiliˈtɔl/ (n)
xylitol
  1. een zoetstof die bereid is door hydrogenatie van xylose

xylofoon /ˌksiloˈfon/ (n)
xylofon
  1. een slaginstrument dat bestaat uit een reeks op toon gestemde hardhouten staafjes waar met kleine hamertjes op geslagen wordt

xylografie /ˌksiloɣraˈfi/ (n)
xylografi
  1. houtsnijkunst
  2. houtsnede of houtgravure

yang /jˈɑŋ/ (n)
yang
  1. het actieve mannelijke beginsel in de kosmos (volgens de Chinese filosofie), één van beide principes die samen de tao vormen

yard /jˈɑrt/ (n)
yard
  1. een Angelsaksische lengtemaat (3 voet is 0,9144 m)
  2. een Engelse vlaktemaat (12,14 ha)

yen /jˈɛn/ (n)
yen
  1. de munteenheid van Japan

yeti /ˈjeti/ (n)
jeti, snöman
  1. een legendarisch monster met de bijnaam 'de verschrikkelijke sneeuwman' die voor zou komen in de Himalaya

yoga /ˈjoxa/ (n)
yoga
  1. het streven om door lichamelijke en geestelijke methoden van concentratie tot hogere bewustzijnstoestanden te geraken

yoghurt /ˈjɔxərt/ /ˈjɔχərt/ (n)
yoghurt
  1. lichtzuur, lobbig zuivelproduct

ytterbium /ˈɪtərbˌiɵm/ (n)
ytterbium
  1. scheikundig element met symbool Yb en atoomnummer 70

yttrium /ˈɪtriˌɵm/ (n)
yttrium
  1.

yuppie /jɵpˈi/ (n)
yuppie
  1. jong, kindloos persoon die snel carrière gemaakt heeft en een exclusieve, trendgevoelige levensstijl heeft

yurt /jˈɵrt/ (n)
jurta
  1. een ronde nomadentent

zaad /zaːt/ (n)
frö
  1. een bevruchte kiem waaruit een nieuwe plant van dezelfde soort groeit

zaadleider /'zadlɛɪdər/ (n)
sädesledare

zaag /zax/ (n)
såg
  1. een gereedschap met een scherp getand metalen blad om voorwerpen in stukken te verdelen

zaagmeel /zaːɣmˈeːl/ (n)
spån, sågspån
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaagsel /'zaxsəl/ (n)
spån, sågspån
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaagvis /zˈaːɣvɪs/ (n)
sågfisk
  1. een haaiachtige vis met aan de kop een zaagvormig uitsteeksel

zaaien /zˈaːjən/ (v)
så
  1. zaad strooien

zaailing /zˈaːjlɪŋ/ (n)
planta
  1. uit zaad opgekweekte plant, het stadium volgend op de kiemplant

zaal /zal/ (n)
finrum

zacht /zɑxt/ (adj)
mjuk
  1. gemakkelijk samen te drukken en/of te buigen

zadel /zˈaːdəl/ (n)
sadel
  zitplaats op dier of fiets

zadelmaker /zˈaːdɛlmˌaːkər/ (n)
sadelmakare
  1. een persoon die zadels maakt

zadelpijn /'zadəlpɛɪn/ (n)
ridsår
  1. de pijnlijke gevolgen van het langdurig in het zadel zitten wanneer men daaraan niet gewend is

zadelpunt /'zadəlpɵnt/ (n)
sadelpunkt
  1. een punt op een gekromd vlak dat in de ene richting een maximum en in de andere een minimum is

zagen /ˈza.ɣə(n)/ /ˈza.χə(n)/ (v)
såga
  1. in stukken delen door middel van een zaag

zak /zɑk/ (n)
säck
  1. slappe, vormeloze tas
ficka
  2. een plek in kleding waarin kleine spullen kunnen worden meegedragen

zakdoek /ˈzɑgduk/ (n)
näsduk
  1. een doek om de neus in te snuiten

zaken /zaːkən/ (n)
affär
  2. commerciële activiteiten

zakenman /'zakəmɑn/ (n)
affärsman
  1. iemand die met zakendoen zijn brood verdient

zakenreis /zˈaːkɛnrˌɛɪs/ (n)
affärs resa

zakgeld /zˈɑkɣəlt/ (n)
månadspeng

zakkenroller /zˈɑkɛnrˌɔlər/ (n)
ficktjuv
  1. iemand die ongemerkt waardevolle zaken steelt

zaklamp /ˈzɑklɑmp/ (n)
ficklampa
  1. lamp op zakformaat

zakmes /ˈzɑkmɛs/ (n)
fickkniv
  1. een klein invouwbaar mes, vaak met extra gereedschappen

zalf /zˈɑlf/ (n)
salva
  smeerbare massa om op de huid aan te brengen

zalig /zˈaːləx/ (adj)
salig
  1. gerechtvaardigd tegenover God, doordat men van zonde bevrijd is
  2. bijzonder aangenaam, hemels

zalm /zɑlm/ /zɑɫm/ (n)
lax
  1. een verzamelnaam voor een aantal vissoorten van de Salmonidae-familie

zand /zɑnt/ (n)
sand
  1. een losse massa die bestaant uit miljoenen stukjes steen en schelpen

zandbak /zˈɑndbɑk/ (n)
sandlåda
  1. een bak gevuld met zand om in te spelen

zandbank /zˈɑndbɑŋk/ (n)
sandbank
  1. een ophoping van zand op de bodem van een zee of meer

zander /zˈɑndər/ (n)
gös

zandhaver /zˈɑndhaːvər/ (n)
strandråg

zandkasteel /zˌɑndkɑstˈeːl/ (n)
sandslott
  1. een van zand gebouwd miniatuurkasteel

zandkorrel /zˌɑndkɔɾrˈɛl/ (n)
sandkorn
  1. een korreltje zand

zandloper /ˈzɑntlopər/ (n)
timglas
  1. toestel waarmee de tijd wordt gemeten door zand uit het bovenste reservoir via een smalle doorgang naar het onderste reservoir te laten lopen

zandsteen /zɑntstˈeːn/ (n)
sandsten

zandweg /zˈɑndʋɛx/ (n)
sandväg
  1. zandweg. Weg met onverhard wegdek

zanger /ˈzɑŋər/ (n)
sångare
  1. een mannelijk iemand die zingt

zangeres /zˌɑŋərˈɛs/ (n)
sångerska
  1. een vrouwelijk iemand die zingt

zanglijster /zˈɑŋlɛɪstər/ (n)
taltrast
  1. Turdus philomelos, een lijstersoort die algemeen is in Nederland en Vlaanderen

zappen /zɛpən/ (v)
zappa

zaterdag /ˈzatərˌdɑx/ (n)
lördag
  1. een dag van de week die na vrijdag en voor zondag komt

zavelboom /zˌaːvɛlbˈoːm/ (n)
sävenbom
  1. Juniperus sabina, een verwant van de jeneverbes die in Europa op wat grotere hoogte voorkomt

ze /zˈə/ (personalPronoun)
de
  2. clitische vorm van zij (derde persoon meervoud)

zebra /zˈɛbraː/ (n)
sebra, zebra
  1. paardachtig hoefdier

zebrapad /zˈɛbraːpˌɑt/ (n)
övergångsställe
  1. een patroon van witte strepen aangebracht op het wegdek ter aanduiding van een beschermde voetgangersoversteekplaats

zedelijk /zˈeːdələk/ (adj)
moralisk
  1. zoals het volgens normen en waarden behoort

zedelijkheid /zˈeːdələkhˌɛɪt/ (n)
moral

zee /ze/ /zeː/ (n)
hav, sjö
  1. uitgestrektheid zoutwater

zee-egel /zˈeːeːɣˈɛl/ (n)
sjöborre
  1. een op de zeebodem levend bolvormig stekelig ongewerveld diertje

zee-engte /zˈeːˈɛŋtə/ (n)
sund
  1.

zeeanemoon /zˈeːˌaːnəmˌoːn/ (n)
havsanemon
  1. in het water levend bloemdier

zeeaquarium /ˈzeʲʔɑˌkʋarijəm/ (n)
saltvattenakvarium
  1. zoutwateraquarium voor zeevissen

zeearend /zˈeːˌaːrənt/ (n)
havsörn
  1. grootste Europese arend, een roofvogel die in kustgebieden leeft

zeebanket /zeːbˈɑŋkˌɛt/ (n)
havrätten
  1. gevarieerde vismaaltijd

zeebeving /zˈeːbəvˌɪŋ/ (n)
sjöskalv
  1. aardbeving waarvan het epicentrum op de bodem van de zee ligt

zeebodem /zˈeːbˌoːdəm/ (n)
havsbotten
  1. het grondvlak van een zee

zeedistel /zˈeːdˌɪstəl/ (n)
martorn
  1. Eryngium maritimum

zeef /zˈeːf/ (n)
sil
  1. werktuig om grovere van fijnere bestanddelen te scheiden

zeegang /zˈeːɣˌɑŋ/ (n)
sjögång
  1. de deining van de zee

zeehond /zˈeːhˌɔnt/ (n)
knubbsäl
  1. rob van de Phocidae familie, vertoeft in de noordelijke zeeën en maakt een blaffend geluid

zeekoe /zˈeːkˌu/ (n)
sirendjur
  1. plantenetend zoogdier dat zowel in zoet- als zoutwater leeft

zeekoet /ˈzekut/ (n)
sillgrissla
  1. Uria aalge, een zwartwitte zeevogel uit de familie van de Alcidae

zeekomkommer /zˈeːkˌɔmkɔmər/ (n)
sjögurka
  1. zeedier

zeekreeft /zˈeːkrˌeːft/ (n)
hummer
  1. in zee levende kreeft

zeeleeuw /zˈeːlˌeʊ/ (n)
sjölejon
  1. grote oorrob

zeelt /zˈeːlt/ (n)
sutare
  1. Tinca tinca

zeeluipaard /ˈzelœʏpart/ (n)
sjöleopard
  1. Hydrurga leptonyx, een echte zeehond die behoort tot de familie Phocidae, wordt erkend als het meest roofachtige dier in Antarctica

zeem /zem/ (n)
sämskskinn
  1. een stuk zeemleer waarmee men een glazen ruit droog kan wrijven
  2. zeemleer, leer gemaakt van gemzenhuid

zeeman /zˈeːmˌɑn/ (n)
sjöman

zeemeermin /ˈzemermɪn/ (n)
sjöjungfru
  1. (mythologie) wezen uit de zee, half vrouw en half vis

zeemijl /zˈeːmˌɛɪl/ (n)
nautisk mil, sjömil
  1. afstandsmaat, in gebruik op zee, 1852m

zeeolifant /zˈeːˌoːlifˌɑnt/ (n)
sjöelefant
  1. soort rob

zeeotter /ˈzeʔɔtər/ (n)
havsutter
  1. een marterachtige, een zeezoogdier dat voorkomt aan de Amerikaanse Westkust.

zeep /zˈeːp/ (n)
tvål, såpa
  1. schuimverwerkend reinigingsmiddel

zeepbel /zˈeːpbˌɛl/ (n)
såpbubbla
  1. bolvormig vlies van water en zeep dat een hoeveelheid gas (meestal lucht) omringt

zeeschildpad /zˈeːsxˌɪldpɑt/ (n)
havssköldpadda
  1. in zee levend reptiel, waarvan het grootste gedeelte van het lichaam bedekt een met een lederachtig schild

zeeslag /zˈeːslˌɑx/ (n)
sjöslag
  1. militair treffen op zee
sänka skepp
  2. bordspel

zeester /ˈzestɛr/ (n)
sjöstjärna
  1. een schijfvormig stekelhuidig diertje met 5 armen dat in de zee leeft

zeevaart /zˈeːvˌaːrt/ (n)
sjöfart
  1. scheepvaart over de zee

zeevogel /ˈzeˌvoχɔɫ/ /ˈzeːˌvoːɣəl/ (n)
sjöfågel, havsfågel
  1. een vogel die vooral in de directe omgeving van de zee leeft

zeewater /ˈzeʋatər/ (n)
havsvatten
  1. water waarin diverse zouten zijn opgelost en waarmee de zeeën gevuld zijn

zeewier /zˈeːʋˌir/ (n)
tång
  1. in zee levend wier

zeeziek /zezik/ (adj)
sjösjuk

zeeziekte /ˈze.zik.tə/ (n)
sjösjuka
  1. misselijkheid als gevolg van de onregelmatige beweging van een schip

zeezoogdier /zˈeːzoːxdˌir/ (n)
marina däggdjur

zegel /ˈzexəl/ (n)
sigill
  1. een middel om een voorwerp zodanig af te sluiten dat er later nagegaan kan worden of het geopend is

zegen /ˈzeːɣə(n)/ /ˈzeːχə(n)/ (n)
välsignelse
  1. goddelijke begunstiging
not
  4. soort visnet

zegenen /zˈeːɣənən/ (v)
välsigna
  1. de zegen geven

zegge /zˈɛɣə/ (n)
starr
  1. Carex een geslacht van zowel bladverliezende als groenblijvende kruidachtige planten, behorend tot de cypergrassenfamilie

zeggen /zˈɛɣən/ (v)
säga
  1. mondeling mededelen, spreken, betuigen

zeil /zˈɛɪl/ (n)
segel
  1. doek dat in een mast gehesen is met als doel wind te vangen

zeilboot /zɛɪlbˈoːt/ (n)
segelbåt, kutter
  1. een boot waarmee gezeild kan worden

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (v)
segla
  1. voortgestuwd worden door de druk van de wind tegen een opgehouden zeil

zeilklaar /ˈzɛilklar/ (adj)
seglingsklar
  1. gereed om te gaan zeilen

zeilschip /zˈɛɪlsxɪp/ (n)
segelfartyg, seglare
  1. een schip waarmee gezeild kan worden

zeilvaardig /ˈzɛilvardəx/ (adj)
seglingsklar
  1. gereed om te gaan zeilen

zeis /zˈɛɪs/ (n)
lie
  1. maaiwerktuig met gebogen snijblad en lange stok

zeker /ˈze.kər/ (adj)
säker
  1. waaraan niet getwijfeld hoeft te worden

zekerheid /'zekərɦɛɪt/ (n)
säkerhet

zekering /zˈeːkərˌɪŋ/ (n)
säkring
  1. elektronisch element ter voorkoming van een te grote stroom

zelden /zˈɛldən/ (adv)
sällan
  1. bijzonder weinig voorkomend

zeldzaam /'zɛltsam/ (adj)
sällsynt
  1. naar verhouding gering in aantal

zelf /zɛlf/ /zɛɫf/ (demonstrativePronoun)
själv
  1. in eigen persoon
  2. in tegenstelling met iets anders

zelfkant /zɛlfkˈɑnt/ (n)
stad
  1. elk van de meestal versterkt geweven zijkanten van een weefsel in de lengterichting van het doek

zelfmoord /ˈzɛɫfmoːrt/ (n)
självmord
  1. handeling waarbij men een einde maakt aan zijn eigen leven.

zelfmoordbrief /zˌɛlfmɔːrdbrˈif/ (n)
självmordsbrev
  1. brief die als verklaring of afscheid achtergelaten wordt door iemand die zelfmoord pleegt

zelfportret /'zɛlfpɔrtrɛt/ (n)
självporträtt
  1. een kunstwerk gebaseerd op de afbeelding van het eigen gezicht

zelfs /zˈɛlfs/ (adv)
även

zelfstandig naamwoord /zɛlfstˈɑndəx nˈaːmʋɔːrt/ (n)
substantiv, nomen
  1. woordsoort die een zekere mate van zelfstandigheid van het genoemde uitdrukt, in veel talen standaard gecombineerd met een lidwoord

zelfverbranding /zˈɛlfvərbrˌɑndɪŋ/ (n)
självförbränning
  1. verbranding van zichzelf

zelfverdediging /zˈɛlfvərdˌeːdiɣˌɪŋ/ (n)
självförsvar
  1. verdediging van zichzelf

zendtijd /zˈɛntɛɪt/ (n)
sändningstid
  1.

zenit /zenɪt/ (n)
zenit
  1. het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel

zenuw /zˈeːnyʊ/ (n)
nerv
  1. een onderdeel van het perifeer zenuwstelsel, bestaande uit gebundelde uitlopers van zenuwcellen

zenuwachtig /ˈzenʏˌʋɑxtəx/ (adj)
nervös
  1. lijdend onder een gevoelig, snel geraakt zenuwstelsel

zenuwstelsel /zˌeːnyʊstˈɛlsəl/ (n)
nervsystem
  1. het gehele zenuwsysteem

zepen /zˈeːpən/ (v)
tvåla in

zes /zˈɛs/ (n)
sex
  1. het getal 6

zesde /ˈzɛs.də/ /ˈzɛz.də/ (ordinalAdjective)
sjätte
  nummer zes in een rij

zesendertig /zˌeːzəndˈɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettiosex
  1. het getal 36

zesentwintig /zˌeːzəntʋˈɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugosex
  1. het getal 26

zesenveertig /zˌeːzənvˈɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
fyrtiosex
  1. het getal 46

zeshoek /zɛsɦuk/ (n)
sexhörning, hexagon
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit zes hoeken en derhalve ook zes zijden

zestien /zɛstˈin/ (cardinalNumeral)
sexton
  1. het getal 16

zestiende /zˈɛstində/ (ordinalAdjective)
sextonde

zestienmetergebied /zˌɛstinmˌeːtərɣəbˈit/ (n)
straffområde
  1. gedeelte van het voetbalveld

zestig /zˈɛstəx/ (cardinalNumeral)
sextio
  1. het getal 60

zestigste /zˈɛstəxstə/ (ordinalAdjective)
sextionde

zet /zɛt/ (n)
knuff
  beweging waarbij iets verplaatst wordt
drag
  handeling gedurende een spelbeurt

zetel /zetəl/ (n)
säte
  1. zitplaats, meestal in een verheven zin van dat woord
  2. lidmaatschap van een raad of vergadering, meestal met een beperkt aantal leden
  3. plaats waar een organisatie gevestigd is

zetmeel /zɛtmˈeːl/ (n)
stärkelse

zetpil /zˈɛtpɪl/ (n)
stolpiller
  1. een medicament in de vorm van een pil die via de anus toegediend wordt

zeug /zˈøːx/ (n)
sugga, so
  1. vrouwtjesvarken

zeven /ˈzøvən/ (cardinalNumeral)
sju, sjua
  1. het getal 7

zevenboom /zˌeːvənbˈoːm/ (n)
sävenbom
  1. Juniperus sabina, een verwant van de jeneverbes die in Europa op wat grotere hoogte voorkomt

zevende /ˈze.vən.də/ (ordinalAdjective)
sjunde

zevenendertig /ˈzøvənənˌdɛrtəx/ (cardinalNumeral)
trettiosju
  1. het getal 37

zevenennegentig /ˈzøvənəˌneɣəntəx/ (cardinalNumeral)
nittiosju
  1. het getal 97

zevenentwintig /ˈzøvənənˌtwɪntəx/ (cardinalNumeral)
tjugosju
  1. het getal 27

zevenenveertig /ˈzøvənənˌfertəx/ (cardinalNumeral)
fyrtiosju
  1. het getal 47

zeventien /ˈzøvənˌtin/ (cardinalNumeral)
sjutton
  1. het getal 17

zeventiende /zˈeːvəntˌində/ (ordinalAdjective)
sjuttonde

zeventig /ˈzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
sjuttio
  1. het getal 70

zevenvoudig /zˌeːvənvˈʌʊdəx/ (adj)
sjufaldig
  1. voor de zevende keer

zicht /zɪxt/ (n)
sikt
  1. wat gezien kan worden

zichtbaar /zˈɪxtbaːr/ (adj)
synlig, synbar

zichzelf /zɪxsˈɛlf/ (reflexivePersonalPronoun)
sig

ziek /zik/ (adj)
sjuk
  1. lichamelijke toestand

ziekelijk /zˈikələk/ (adj)
sjuklig
  1. geneigd om vaak ziek te zijn

ziekenhuis /ˈzi.kǝn.ˌɦœʏs/ (n)
sjukhus, lasarett
  1. instelling voor onderzoek, behandeling en verpleging van zieken

ziekte /zˈiktə/ (n)
sjukdom

ziekte van Parkinson /zˈiktə vɑn pˌɑrkɪnsˈɔn/ (phraseologicalUnit)
Parkinsons sjukdom
  1. een progressieve ziekte die het centrale zenuwstelsel aantast

ziekteleer /zˌiktəlˈɪr/ (n)
patologi

ziel /zil/ (n)
själ
  1. het wezen van het niet-stoffelijke van de mens

zielkunde /zˈilkɵndə/ (n)
psykologi

zien /zˈin/ (v)
se
  1. waarnemen met het oog

zij /zɛɪ̯/ /zɛː/ (personalPronoun)
hon
  1. 3e persoon enkelvoud vrouwelijk
de
  2. 3e persoon meervoud

zijde /ˈzεidә/ (n)
kant
  1. kant
siden
  2. vezel van de cocon van de zijdevlinder

zijkant /zɛɪkɑnt/ (n)
sida
  1. datgene dat de zijde vormt

zijn /zˈɛɪn/ (possessivePronoun)
hans
  1. derde persoon enkelvoud m/o

zijn /zˈɛɪn/ (v)
vara
  3. zich bevinden.
  5. gelijk zijn aan.
  6. tot de groep behoren van
  11. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van de lijdende vorm
  7. de eigenschap hebben.
  1. bestaan
  10. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van ergatieven

zijrivier /zˌɛɪrivˈir/ (n)
biflod
  1. een rivier die niet in zee maar in een andere rivier uitmondt

zijspan /'zɛɪspɑn/ (n)
sidovagn
  1. karretje dat naast een motorfiets bevestigd is voor het vervoer van een passagier

zilver /zˈɪlvər/ (n)
silver

zilverrug /zˈɪlvərrˌɵx/ (n)
silverrygg
  1.

zilvervisje /zˈɪlvərvˌɪsjə/ (n)
nattsmyg
  1. Lepisma saccharina

zin /zɪn/ (n)
mening, fras
  1. een serie woorden die gezamenlijk in syntactisch verband een afgerond geheel vormen

zingen /ˈzɪŋə(n)/ (v)
sjunga
  1. het musiceren met de menselijke stem

zink /zˈɪŋk/ (n)
zink
  1. , een scheikundig element met symbool Zn en atoomnummer 30. Het is een blauw/wit overgangsmetaal

zinken /zɪŋkə(n)/ (v)
sjunka
  1. in een vloeistof, meestal water, traag naar beneden zakken

zinkgeel /zɪŋkɣˈeːl/ (adj)
zinkgul

zintuig /ˈzɪntœx/ /ˈzɪntœyx/ (n)
känsla
  1. orgaan

zirkonium /zˈɪrkoːnˌiɵm/ (n)
zirkonium
  1. scheikundig element met symbool Zr en atoomnummer 40

zirkoon /zɪr'koːn/ (n)
zirkon
  1. een mineraal

zitplaats /zɪtplˈaːts/ (n)
plats
  1. een plaats waar men kan zitten

zitten /ˈzɪ.tə(n)/ (v)
sitta
  1. op het zitvlak rusten

zitzak /zˈɪtzɑk/ (n)
saccosäck
  1. zitmeubel

zodanig /zoːdˈaːnəx/ (adv)
så
  1. in die mate

zoek /zuk/ (adj)
borta
  1. niet terug te vinden

zoeken /ˈzukə(n)/ (v)
söka, leta
  1. proberen te vinden

zoekmachine /zukmaʃinə/ (n)
sökmotor
  1. een instrument waarmee men informatie kan zoeken in een bepaalde collectie; dit kan een bibliotheek, het internet, of een persoonlijke verzameling zijn

zoemen /zˈumən/ (v)
surra
  1. een vrij zacht continu geluid voortbrengen dat op de z-klank lijkt

zoet /ˈzut/ (adj)
söt
  1. ter omschrijving van een vaak als aangename ervaren smaak zoals die van suiker

zoete aardappel /zˈutə ˈaːrdɑpəl/ (phraseologicalUnit)
sötpotatis
  1. Ipomola batatas, een zetmeel houdende knol behorend tot de zelfde orde van planten als de aardappel

zoetheid /zˈutɛɪt/ (n)
söthet, sötma

zoethout /ˈzuthʌʊt/ (n)
lakrits
  1. Glycyrrhiza glabra, een plant die tot de vlinderbloemigen behoort

zogen /zˈoːɣən/ (v)
amma
  1. het te drinken geven van moedermelk

zogenaamd /zo.ɣə.'namt/, /zo.ɣə.'nam.də/ (adv)
självutnämnd
  1. naar (betwijfelde) bewering

zolder /ˈzɔldər/ (n)
vind
  3. ruimte onder een (schuin) dak

zolen /zolə(n)/ (v)
sula
  1.

zombie /zɔmbˈi/ (n)
zombie
  1. door magie uit de dood teruggebracht persoon

zomer /zˈoːmər/ (n)
sommar

zomereik /zˈoːmərˌɛɪk/ (n)
ek
  1. Quercus robur, een soort eik

zomerpunt /zˈoːmərpˌɵnt/ (n)
sommarsolstånd
  1. noorderlijk keerpunt van de zon

zomers /ˈzomərs/ (adj)
sommarlik
  1. typerend voor de zomer

zomertaling /zˈoːmərtˌaːlɪŋ/ (n)
årta
  1. Anas querquedula

zomertijd /zˈoːmərtˌɛɪt/ (n)
sommartid

zomervakantie /ˈzo.mər.va.ˌkɑn.si/ /ˈzo.mər.va.ˌkɑn.tsi/ (n)
sommarlov
  1. een lange vakantie in de zomer

zon /zɔn/ (n)
sol
  1. de ster waar de planeet aarde omheen draait, hemellichaam dat de aarde overdag verlicht

zondaar /zˈɔndaːr/ (n)
syndare
  1.

zondag /'zɔndɑx/ (n)
söndag
  1. een dag van de week die na zaterdag en voor maandag komt

zondagkrant /zˌɔndɑxkrˈɑnt/ (n)
söndagstidning
  1. een krant die op zondag verschijnt

zondagskrant /zˌɔndɑxskrˈɑnt/ (n)
söndagstidning
  1. een krant die op zondag verschijnt

zonde /zˈɔndə/ (n)
synd
  1. een overtreding van een goddelijke wet of regel

zonder /zˈɔndər/ (preposition)
utan
  1. In afwezigheid van

zondig /zˈɔndəx/ (adj)
syndig

zondigen /zɔndəɣə(n)/ (v)
synda
  1. het overtreden van een religieuze wet

zondvloed /zɔndvlˈut/ (n)
syndafloden
  1. een catostrofale Bijbelse vloed

zone /ˈzɔ:nə/ (n)
zon
  1. een bepaald afgebakend gebied

zonlicht /zˈɔnlɪxt/ (n)
solljus
  1. de zichtbare elektromagnetische straling van de ster waarrond onze aarde draait

zonne-energie /'zɔnəʔenɛr'ɣi/ (n)
solenergi
  1. energie die gewonnen wordt uit de straling van de zon

zonnebad /zɔnəbɑt/ (n)
solbad
  het doelbewust de huid aan de stralen van de zon blootstellen om bruin te worden

zonnebaden /zˌɔnəbˈaːdən/ (v)
solbada
  1. een of meerdere zonnebaden nemen

zonnebloem /ˈzɔnəˌblum/ (n)
solros
  1. Helianthus annuus, een tot 3 meter hoge plant met een grote gele bloem

zonnebloemolie /zˌɔnɛblˌumoːlˈi/ (n)
solrosolja
  1.

zonnebloempit /zˈɔnɛblˌumpɪt/ (n)
solrosfrö
  1. de pit van een zonnebloem

zonnebrand /zˈɔnɛbrˌɑnt/ (n)
solbränna
  1. de vaak pijnlijke gevolgen van een blootstelling van de huid aan een te grote dosis ultraviolet licht

zonnebrandcrème /zˈɔnɛbrˌɑndkrəmə/ (n)
solkräm, solskyddskräm, solskyddsmedel
  1. substantie tegen verbranding van de huid

zonnebril /zˈɔnɛbrˌɪl/ (n)
solglasögon
  1. een bril met speciale glazen (dikwijls polaroid) om de ogen tegen het zonlicht te beschermen

zonnecel /zˌɔnəsˈɛl/ (n)
solcell

zonnedag /zˈɔnədˌɑx/ (n)
soldygn
  3. de tijd tussen het weer even hoog aan de hemel staan van de zon

zonnehoed /zˌɔnəhˈut/ (n)
solhatt
  2. hoed voor op het strand

zonnelied /zˌɔnəlˈit/ (n)
Franciskus solsång

zonnepaneel /ˈzɔnəpɑˌnel/ /ˈzɔnəpɑˌnɪːɫ/ (n)
solpanel
  1. een paneel dat stralingsenergie van de zon omzet in elektriciteit

zonneschijn /zˌɔnɛsxˈɛɪn/ (n)
solsken
  1. het licht dat van de zon afkomstig is

zonnestelsel /zˌɔnɛstˈɛlsəl/ (n)
solsystem
  1. het stelsel van onze zon en alle planeten die eromheen draaien

zonnestraal /zˌɔnɛstrˈaːl/ (n)
solstråle

zonnevis /zˈɔnəvˌɪs/ (n)
Sankt Pers fisk
  1. eetbare vis

zonnevlek /'zɔnəvlɛk/ (n)
solfläckar, solfläck
  1. een magnetische anomalie aan de oppervlakte van de zon die vanaf de aarde te zien is als een wat donkere vlek

zonnewende /ˈzɔnəˌwɛndə/ /ˈzɔnəˌʋɛndə/ /ˈzɔnəˌβ̞ɛndə/ (n)
sommarsolstånd, vintersolstånd
  1. de gebeurtenis waarbij de zon, vanuit de aarde gezien, de meest noordelijke of zuidelijke positie (de keerkringen) bereikt

zonnewijzer /zˈɔnəʋˌɛɪzər/ (n)
solur

zonnewind /zˈɔnəʋˌɪnt/ (n)
solvind
  1. de stroom deeltjes die de zon uitstraalt

zonnig /ˈzɔnəx/ (adj)
solig
  1. zonovergoten, met zonneschijn

zonsondergang /zɔn'zɔndərχɑŋ/ (n)
solnedgång
  1. het ondergaan van de zon

zonsopgang /zˈɔnsɔpɣˌɑŋ/ (n)
soluppgång
  1. het opkomen van de zon

zonsverduistering /ˈzɔnsvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈzɔnsvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
solförmörkelse
  1. het verschijnsel dat de maan voor de zon langstrekt, waardoor het zonlicht geblokkeerd wordt

zoo /zo/ (n)
djurpark, zoo
  1. een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren.

zoogdier /ˈzox.diːr/ /ˈzoːɣ.diːr/ /ˈzoχ.diːr/ (n)
däggdjur
  1. een warmbloedig, gewerveld en viervoetig dier waarvan de jongen gezoogd worden, behorend tot de mammalia

zool /zˈoːl/ (n)
sula
  1. onderkant van de voet
  3. onderkant van een schaaf

zoon /zoːn/ (n)
son
  1. een mannelijk kind

zorg /zˈɔrx/ (n)
bekymmer
  1. behoedzame overweging

zotskap /zˈɔtskɑp/ (n)
narrmössa
  1. hoofddeksel van een nar

zout /zɑu̯t/ (adj)
salt
  1. zout bevattend of zout smakend

zout /zɑu̯t/ (n)
salt
  1. alledaagse naam voor keukenzout

zouten /zˈʌʊtən/ (v)
salta
  1. eerste betekenisomschrijving

zoutzuur /zʌʊtzˈyr/ (n)
saltsyra
  1. een oplossing

zoöloog /zoʔo'lox/ (n)
zoolog
  1. een wetenschapper die zich bezig houdt met de studie van dieren.

zucht /zʏxt/ (n)
suck
  1. hoorbare uitademing

zuchten /ˈzʏxtə(n)/ (v)
sucka
  1. hoorbaar diep uitademen, meestal als uiting van frustratie

zuid /zœʏ̯t/ /zœːd/ /zœːt/ (adv)
söder

zuiden /ˈzœy̯.də(n)/ (n)
söder, syd

zuidpool /zœytpˈoːl/ (n)
sydpol
  1,2,3. zuidpool

zuidwester /zˈœytʋɛstˌər/ (n)
sydväst
  1. hoofddeksel

zuigen /ˈzœy̯.ɣə(n)/ (v)
suga
  1. een verlaagde druk aanleggen met de mond of met een apparaat

zuiger /zˈœyɣər/ (n)
kolv

zuigerring /zˈœyɣərrˌɪŋ/ (n)
kolvring

zuigerveer /zˌœyɣərvˈɪr/ (n)
kolvring

zuiveren /zˈœyvərən/ (v)
rena
  1. van verontreinigingen ontdoen

zullen /ˈzʏ.lə(n)/ (v)
komma att

zuring /'zyrɪŋ/ (n)
skräppor, ängssyra
  1. een geslacht van meest overblijvende, kruidachtige planten uit de duizendknoopfamilie...

zus /zʏs/ (n)
syster
  1. een ander kind van dezelfde ouders van het vrouwelijk geslacht

zuster /ˈzʏs.tər/ (n)
syster
  1. vrouwelijk kind van dezelfde ouders

zusterschap /zˈɵstərsxˌɑp/ (n)
systerskap
  2. de gemeenschap van vrouwen in algemene of meer beperkte zin

zuur /zyːr/ (adj)
sur
  1. een smaak hebbend zoals citroensap of azijn

zuur /zyːr/ (n)
syra
  1. zure vloeistof

zuurkast /'zyrkɑst/ (n)
dragskåp
  1.

zuurkool /zyrkˈoːl/ (n)
surkål
  1. fijngesneden en licht gezouten kool die enige tijd gefermenteerd is

zuurstof /ˈzyːrstɔf/ (n)
syre
  1. een scheikundig element en een bij kamertemperatuur kleurloos twee-atomig gas O₂ en bij lage temperaturen een blauwige vloeistof

zuurstok /zˈyrstɔk/ (n)
polkagris
  1. snoep in de vorm van een stok

zuurzak /ˈzyrzɑk/ (n)
taggannona
  2. vrucht

zwaaien /zʋˈaːjən/ (v)
svinga
  1. begroeten door met de hand heen en weer te bewegen

zwaaihaak /zʋaːjhˈaːk/ (n)
smygvinkel
  1.

zwaan /zʋan/ (n)
svan
  1. Cygnus sp. tot de eendvogels behorende watervogel met lange sierlijke hals

zwaar /zʋˈaːr/ (adj)
tung
  van groot gewicht

zwaar water /zʋˈaːr ʋˈaːtər/ (n)
tungt vatten
  1. water waarin de waterstofatomen vervangen zijn door de waterstofisotoop deuterium

zwaard /zʋˈaːrt/ (n)
svärd
  1. een lang, scherp wapen

zwaardvis /zʋˈaːrdvɪs/ (n)
svärdfisk
  1. Xiphias gladius.

zwaardwalvis /zʋˈaːrdʋɑlvˌɪs/ (n)
späckhuggare
  1. Orcinus orca, een soort van walvis, vrij gedrongen van bouw en een opvallende rugvin

zwaartekracht /zʋˈaːrtɛkrˌɑxt/ (n)
gravitation
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

zwager /zʋˈaːɣər/ (n)
svåger

zwak /zʋɑk/ (adj)
svag

zwaluw /zʋˈaːlyʊ/ (n)
svala

zwanger /zʋˈɑŋər/ (adj)
gravid, havande
  1. de toestand waarin een vrouw verkeert wanneer er in de baarmoeder een bevruchting heeft plaatsgevonden

zwangerschap /ˈzwɑŋərsxɑp/ (n)
havandeskap, graviditet
  1. de tijd dat een vrouw een ongeboren kind met zich draagt

zwart /zʋˈɑrt/ (adj)
svart
  1. achromatische kleur die wordt waargenomen als een voorwerp helemaal geen licht weerkaatst of uitstraalt

zwart gat /zʋˈɑrt ɣˈɑt/ (phraseologicalUnit)
svart hål
  1. een gebied van de ruimte-tijd waaruit niets, zelfs geen licht kan ontsnappen omdat de zwaartekracht te sterk is

zwarte doos /zʋˈɑrtə dˈoːs/ (n)
svart låda
  1. systeem, apparaat of voorwerp waarvan bekend is wat het doet maar niet hoe het werkt
  2. crashbestendig apparaat met vluchtgegevens

zwarte zee-eend /zʋˈɑrtə zˈeːˈeːnt/ (n)
sjöorre
  1. Melanitta nigra, één van de soorten van de zee-eend

zwartrijden /ˈzwɑrt.rɛɪ̯.də(n)/ /ˈzʋɑrt.rɛɪ̯.də(n)/ /ˈzβ̞ɑrt.rɛː.də(n)/ (v)
tjuvåka
  1. van het openbaar vervoer gebruik maken zonder te betalen

zwartwerker /zʋˈɑrtʋɛrkər/ (n)
svartjobbare
  1. iemand die zwartwerkt

zwavel /zʋavəl/ (n)
svavel
  1. scheikundig element met symbool S en atoomnummer 16

zwaveldioxide /zʋˈaːvɛldˌiɔksˌidə/ (n)
svaveldioxid

zwavelzuur /zʋˌaːvɛlzˈyr/ (n)
svavelsyra, vitriololja
  1. een sterk zuur bestaande uit zwavel, waterstof en zuurstof met een wateronttrekende en bijtende werking

zweefmolen /zʋeːfmˈoːlən/ (n)
kättingflygare

zweefvliegtuig /zʋˈeːfvlixtˌœyx/ (n)
glidflygplan, segelflygplan
  1. een vliegtuig dat zich ongemotoriseerd door de lucht verplaatst

zweem /zʋˈeːm/ (n)
anstrykning

zweep /zʋˈeːp/ (n)
piska
  1. een handwapen in de vorm van een lang ineengedraaid stuk leer dat met een zwiepende beweging pijnlijke slagen uit kan delen

zweer /zʋˈɪːr/ (n)
böld
  1.

zweet /zʋˈeːt/ (n)
svett
  1. transpiratie

zweetklier /zʋeːtklˈir/ (n)
svettkörtel
  1.een klier in het lichaam dat zweet produceert

zwelgen /zʋɛlɣə(n)/ (v)
frossa
  2. zich onmatig verlustigen
  1. gulzig opeten of -drinken

zwellen /zʋˈɛlən/ (v)
svälla
  1. in volume toenemen

zwembad /ˈzwɛmbɑd/ /ˈzʋɛmbɑt/ /ˈzβ̞ɛmbɑt/ (n)
simbassäng, simhall
  1. een bassin om in te zwemmen

zwembroek /zʋɛmbrˈuk/ (n)
badbyxa
  1. kledingstuk voor mannen dat gebruikt wordt om in te zwemmen

zwemkleding /zʋˈɛmklədˌɪŋ/ (n)
badkläder
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

zwemleraar /zʋˈɛmlərˌaːr/ (n)
siminstruktör, simlärare
  1. iemand die zwemles geeft

zwemmen /zʋˈɛmən/ (v)
simma
  1. zich gecoördineerd door het water voortbewegen

zwemmerseczeem /zʋˌɛmərsɛkzˈeːm/ (n)
fotsvamp

zwemvlies /'zʋɛmvlis/ (n)
simhud
  1. huidplooi
simfena, simfot
  2. schoeisel

zwerm /zʋɛrm/ (n)
svärm
  1. een grote groep gezamenlijk op- en rondtrekkende personen, dieren of zaken, gewoonlijk vogels of insecten

zweving /'zʋevɪŋ/ (n)
slag
  1. een geluidsverschijnsel dat veroorzaakt wordt door de interferentie van twee tonen met een gering verschil in toonhoogte

zwezerik /zʋˈeːzɪːrˌɪk/ (n)
bräss
  1. klierachtig, hormoonvormend orgaan

zwier /zʋˈir/ (n)
fart
  1. draai, zwaai

zwijgen /zʋˈɛɪɣən/ (v)
tiga
  1. ervan afzien te spreken

zwijgzaam /zʋˈɛɪxzaːm/ (adj)
fåordig
  1. weinig sprekend

zwijgzaamheid /zʋˈɛɪxzaːmhˌɛɪt/ (n)
fåordighet, tystlåtenhet

zwijn /zwɛin/ (n)
gris, svin
  1. een varken

zygote /ziɣˈoːtə/ (n)
zygot

à propos /ˌaːɣrˈaːvə prˈoːpɔs/ (interjection)
apropå
  1. inleiding op een opmerking die met het voorgaande verbonden is

één /eːn/ (cardinalNumeral)
ett, en
  1. de inhoud van de kleinste niet-lege verzameling

één /eːn/ (n)
etta
  1. het getal 1