Nederlands-Русский FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: nl; ru
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

's avonds /ˈsaːvɔnds/ (adv)
вечером
  1. gedurende de avond

's zomers /ˈsomərs/ (adv)
летом

's-Gravenhage /ˌsxraːvə(n)ˈɦaːɣə/ /ˌsχravə(n)ˈɦaχə/ (pn)
Гаага
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

iet (suffix)
ит
  1. anion in submaximale oxidatietoestand
  2. mineraal

loos /-los/ (suffix)
ез-, ес-
  1. een achtervoegsel dat van een zelfstandig een bijvoeglijk naamwoord maakt en het ontbreken van het eerste aangeeft

theek (suffix)
те́ка
  bewaarplaats

3D-printer (n)
3D-при́нтер
  (informatica) een apparaat dat driedimensionale objecten kan maken door laagje voor laagje materiaal aan te brengen

ADHD (n)
СДВГ
  1. de afkorting voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder,...

Aalst (pn)
Алст
  1. een stad in Vlaanderen

Aarde /ˈardə/ (pn)
Земля́

Aarlen (pn)
Арлон
  1. een Waalse provinciehoofdstad

Abazijns (n)
абазинский язык
  1. West-Kaukasische taal gesproken in Rusland en Turkije

Abchazisch /ɑpˈxazis/ (n)
абхазский язык
  1. een taal die in Abchazië gesproken wordt

Abessinië (pn)
Абисси́ния

Aboriginal (n)
абориген
  1. oorspronkelijke bewoner van Australië

Achilles (pn)
Ахилл, Ахиллес
  1. figuur uit de Griekse mythologie

Aconcagua (pn)
Аконкагуа
  1. begripomschrijving

Acre (pn)
Акри
  1. braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noord van het land. Hoofdstad is Rio Branco

Adam (pn)
Ада́м

Adolf (pn)
Адольф

Adriatische Zee (pn)
Адриати́ческое мо́ре
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Italië en het Balkanschiereiland

Afghaans /ɑf.ˈxans/ /ɑf.ˈχans/ /ɑv.ˈɣaːns/ (adj)
афга́нский
  1. gerelateerd aan Afghanistan

Afghanistan /ɑf.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑf.ˈχa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑv.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ (pn)
Афганистан
  1. een land gelegen in Centraal-Azië.

Afrika (pn)
Африка
  1. het continent ten zuiden van Europa, tussen de Indische en de Atlantische Oceaan.

Afrikaans /afriˈkaːns/ (adj)
африканский
  1. komende van of betreffende het continent Afrika

Afrikaans /afriˈkaːns/ (n)
Африкаанс, африкаанс
  1. een van het Nederlands afstammende taal die wordt gesproken in Zuid-Afrika en Namibië

Aken (pn)
Аахен, Ахен
  1. een stad in de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen, niet ver van Maastricht

Alagoas (pn)
Алагоас
  1. Braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noordoost van het land. Hoofdstad is Maceio

Albanees /ɑɫbaˈneːs/ (n)
албанский, албанский язык
  1. taal die vooral in Albanië en Kosovo gesproken wordt

Albanië /ɑlˈbaːni.jə/ /ɑɫˈbani.jə/ (pn)
Албания
  1. een land in het westen van de Balkan, grenzend aan de Adriatische en de Ionische Zee en aan Griekenland, Macedonië, Kosovo en Montenegro

Alemannisch (n)
[[алема́ннский]] [[диале́кт]]
  1. verzamelnaam voor een groep Duitse dialecten die gesproken worden door ongeveer zes miljoen mensen in Zuid-Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Liechtenstein en Oost-Frankrijk

Aleoeten (pn)
Алеу́тские острова́
  1. keten van vulkanische eilanden in Alaska ,die zich boogvormig uitstrekt en een scheiding vormt tussen de Grote Oceaan en de Beringzee

Algerije /ɑl.ɣə.'rɛɪ̯.jə/ /ɑɫ.ɣə.'rɛː.jə/ /ɑɫ.χə.'rɛɪ̯.jə/ (pn)
Алжир
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Democratische Volksrepubliek Algerije

Algerijns (adj)
алжирский
  1. Uit/afkomstig van Algerije

Algiers /ɑɫˈxiːrs/ /ɑɫˈɣiːrs/ (pn)
Алжир
  1. Hoofdstad van Algerije

Allah (pn)
Аллах, Алла́х
  1. God in islamistisch of Arabische context

Allerheiligen (pn)
День всех российских святых
  1. een rooms-katholieke feestdag op 1 november ter gezamenlijke verering van alle heiligen van de Kerk

Alpen (pn)
Альпы
  1. een gebergte dat Italië van de rest van Europa scheidt

Altaar (pn)
Же́ртвенник
  1. sterrenbeeld zuidelijk van de dierenriem

Altair (pn)
Альтаи́р
  1. Atair/Altair

Amazone (pn)
Амазонка

Ameland (pn)
Амеланд

Amerika /aˈmɪːriˌka/ (abbreviation)
Америка
  1 en 2

Amerikaan (n)
американец, американка
  2. een inwoner van de Verenigde Staten van Amerika

Amerikaans (adj)
американский
  1. betreffende of komende van Amerika

Amerikaanse (n)
Американка
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Amerikaanse mammiappel (pn)
Маммея американская
  1. bepaald soort plant, Mammea americana

Amerikaanse toverhazelaar (pn)
Гамамелис вирджинский
  1. bepaald soort struik, Hamamelis virginiana

Amerikaanse vogelkers (n)
Черёмуха поздняя
  1. bepaald soort plant, Prunus serotina

Amhaars (n)
Амхарский
  1. een taal die in Ethiopië gesproken wordt

Amharisch (n)
Амхарский
  1. een taal die in Ethiopië gesproken wordt

Amos /aˈmɔs/ (pn)
Амо́с
  1. en 3. profeet en jongensnaam

Amsterdam /ɑmstər'dɑm/ (pn)
Амстердам
  1. de hoofdstad van Nederland, gelegen in de provincie Noord-Holland

Andaloesië (pn)
Андалусия

Andalusië (pn)
Андалусия

Andes (pn)
Анды

Andorra (pn)
Андорра
  1. een kleine staat in Europa die grenst aan Frankrijk en Spanje

Andorrees (adj)
андорранский
  1. van/uit Andorra

Andorrees (n)
андо́ррский
  1. iemand die afkomstig is uit Andorra

Andromeda (pn)
Андромеда
  1. mythologische figuur
  2. sterrenbeeld

Angelsaksisch /ɑŋəl'sɑksis/ (n)
англосаксо́нский
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Angola /ɑŋ.ˈ(g)ɣo.la/ /ɑŋ.ˈgo.la/ (pn)
Ангола
  1. een land in Zuidwest-Afrika, officieel de Republiek Angola grenzend aan Namibië, Zambia, Congo-Kinshasa en de Atlantische Oceaan. De Angolese exclave Cabinda ligt in het noorden tussen Congo-Kinshasa en Congo-Brazzaville aan de Atlantische Oceaan

Anguilla (pn)
Ангилья

Anjerrevolutie /ˈɑ.nʲər.re.voˌly.si/ /ˈɑ.ɲər.re.voˌly.tsi/ (pn)
Революция гвоздик
  1. geweldloze militaire staatsgreep

Antarctica (pn)
Антарктида, Антарктика
  1. het continent rond de zuidpool van de aarde

Antigua en Barbuda /ɑn.ˌti.(g)ɣ<sup>ʊ</sup>a.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ /ɑn.ˌti.gwa.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ (pn)
Антигуа и Барбуда
  1. een eilandstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee, op de grens met de Atlantische Oceaan

Antiochië (pn)
Антиохи́я
  1. een provinciehoofdstad in Turkije

Antwerpen /ˈantˌwɛrpə(n)/ /ˈɑntˌʋɛrpə(n)/ /ˈɑntˌβ̞ɛrpə(n)/ (pn)
Антверпен
  1. een provinciehoofdstad in België
  2. een Belgische provincie

Antwerps /ˈantwɛrps/ /ˈɑntʋɛrps/ /ˈɑntβ̞ɛrps/ (adj)
антверпенский
  1. van, uit, betreffende of als in Antwerpen.

Arabisch /ɑ'rabis/ (adj)
арабский
  1. verwijzend naar de Arabische taal,cultuur,het alfabet of Arabië

Arabisch /ɑ'rabis/ (n)
Арабский, арабский
  1. een taal oorspronkelijk van het Arabisch schiereiland en de taal waarin de Koran gelezen hoort te worden
арабский
  2. een van het Aramitisch afgeleid alfabet dat gebruikt wordt voor het schrijven van het Arabisch, Perzisch, Pashto, Urdu en Oeigoers

Arabië (pn)
Ара́вия

Arafurazee (pn)
Арафу́рское мо́ре
  1. randzee van de Indische Oceaan, gelegen tussen Noord-Australië en de oostelijke eilanden van Indonesië

Aragon (pn)
Арагон

Aragonees (n)
араго́нский
  1. taal gesproken in Aragon
  1. Een inwoner van Aragon

Arctische Oceaan (pn)
северный ледовитый океан
  1. is de oceaan ten noorden van de continenten Azië en Noord-Amerika , waarin het grote ijsveld van de Noordpool ligt

Ardèche (pn)
Арде́ш
  1. een rivier in Frankrijk

Arend (pn)
Орёл
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Argentijn /ˌɑrɣɛnˈtɛɪ̯n/ /ˌɑrɣɛnˈtɛːn/ /ˌɑrχɛnˈtɛɪ̯n/ (n)
аргентинец
  1. iemand van Argentijnse komaf

Argentinië /ˌɑrɣɛnˈtini.jə/ /ˌɑrχɛnˈtini.jə/ (pn)
Аргентина
  1. een Spaanstalig land in het zuiden van Zuid-Amerika tussen het Andesgebergte en de zuidelijke Atlantische Oceaan.

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (adj)
армянский
  1. betreffende Armenië of het Armeens

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ (n)
Армянский, армянский язык
  1. een taal die wordt gesproken in Armenië

Armenië /ɑrˈmeni.jə/ /ɑrˈmeːni.jə/ (pn)
Армения
  1. een GOS-lidstaat in de Kaukasus (Gemenebest van Onafhankelijke Staten). Het is één van de weinige landen die niet aan zee liggen. Het grenst in het oosten aan Azerbeidzjan, in het westen aan Turkije en de Naxçivan-exclave (Azer.), in het noorden aan Georgië en in het zuiden aan Iran

Arnhem (pn)
Арнем

Aromaans /aroˈmans/ (n)
арому́нский
  1. een Romaanse taal die in de Balkan gesproken wordt

Aruba /a.ˈru.ba/ /a.ˈry.ba/ (pn)
Аруба
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Asjkenazi /ɑʃkə'nazi/ (n)
ашкенази
  1. Hoogduitse jood, jood afkomstig uit Midden- of Oost-Europa

Assam (pn)
Асса́м
  1. Indiase deelstaat gelegen in het noordoosten van het land. Hoofdstad is Dispur

Assepoester /ˈɑsəˌpustər/ (pn)
Зо́лушка
  1. het meisje dat hoofdpersoon is het het gelijknamige sprookje

Asturisch (n)
астури́йский
  1. een taal die gesproken wordt in Asturië

Asturië (pn)
Астурия
  1. één van de 17 autonome regio's van Spanje die in het noordwesten van het land ligt

Aswoensdag (n)
Пе́пельная среда́
  1. eerste dag van de vastentijd

Atayal (n)
атая́льский
  1. een taal die gesproken wordt in Taiwan en die één van de twee Atayalische talen is

Athene (pn)
Афины
  de hoofdstad van Griekenland

Atlantis (pn)
Атлантида
  1. mythologisch eiland

Atlantische Oceaan (pn)
Атлантический океан
  1. de tweede grootste oceaan op aarde, gelegen tussen Europa en Afrika enerzijds en Noord- en Zuid-Amerika anderzijds

Atlas /ɑtlɑs/ (pn)
А́тлас
  1. een figuur uit de Griekse mythologie
  2. een gebergte in Noord-Afrika

Auckland (pn)
О́кленд
  1. grootste stad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Australisch /aʊ̯ˈstraːlɪs/ /ɔʊ̯ˈstraːlis/ /ʌʊ̯ˈstralis/ (adj)
австралийский
  1. van Australië

Australisch Hoofdstedelijk Territorium (pn)
Австрали́йская столи́чная террито́рия
  1. Australisch territorium waarin de federale hoofdstad Canberra gelegen is

Australië /aʊ̯ˈstraːli.jə/ /ɔʊ̯ˈstrali.jə/ /ʌʊ̯ˈstrali.jə/ (pn)
Австралия
  1. een soevereine staat gelegen tussen de Indische Oceaan en de Grote Oceaan (officieel het Gemenebest van Australië) met de officiële taal Engels

Australiër /aʊ̯ˈstraːli.jər/ /ɔʊ̯ˈstraːli.jər/ /ʌʊ̯ˈstrali.jər/ (n)
австралиец, австралийка
  1. een inwoner van Australië

Austronesisch /ɑustro'nezis/ (adj)
австронезийский
  behorend tot groep van talen

Avignon (pn)
Авиньон
  1. een stad in Frankrijk

Aymara (n)
аймара
  1. een Indiaanse taal die in Zuid-Amerika wordt gesproken

Azerbeidzjan /ˌazərbɛɪ̯ˈdʒan/ /ˌazərbɛːˈdʒan/ (pn)
Азербайджан
  1 en 2. een Aziatisch land grenzend aan Rusland, Iran, Armenië en Georgië

Azeri /aˈzeːri/ /aˈzɪːri/ (n)
азербайджанский
  1. een taal die vooral in Azerbeidzjan, maar ook in Iran, Georgië en Turkije gesproken wordt

Aziaat (n)
азиат

Aziatisch (adj)
азиатский
  1. afkomstig uit of betreffend Azië

Aziatische olifant (n)
азиатский слон
  1. Soort olifant

Azië (pn)
Азия
  1. een continent ten oosten van Europa

Bahama's /ba.ˈha.mas/ /ba.ˈɦa.mas/ /bɑ.ˈɦa.mas/ (pn)
Багамы, Багамские острова
  1. een onafhankelijk Engelssprekend land in het Caraïbisch gebied

Bahrein /ba.ˈrɛɪ̯n/ /bɑx.ˈrɛːn/ /bɑχ.ˈrɛɪ̯n/ (pn)
Бахрейн
  1. een eilandstaat in de Perzische Golf en de Golf van Bahrein. Het ligt ingeklemd tussen Saoedi-Arabië in het westen en Qatar in het oosten en zuiden

Bakoe (pn)
Баку
  1. de hoofdstad van Azerbeidzjan

Balearen (pn)
Балеарские острова

Bambara (n)
бамана, бамананкан
  1. de nationale taal van Mali

Bangladesh /ˌbɑŋ.(g)ɣə.la.ˈdɛʃ/ /ˌbɑŋ.lɑ.ˈdɛʃ/ (pn)
Бангладеш
  1. een land in het zuiden van Azië dat ligt op het Indische subcontinent en grenst voor het grootste gedeelte aan India en voor een klein stukje aan Myanmar/Birma grenst

Bantoe /ˈbɑntu/ (n)
банту
  1. lid van een volk
  2. groep talen

Barbados /ˈbɑr.ba.ˌdɔs/ (pn)
Барбадос
  1. een land in het Caribisch gebied bestaande uit één enkel eiland, dat behoort tot de Bovenwindse Eilanden van de Kleine Antillen

Barcelona (pn)
Барселона

Baskenland /'bɑskən,lɑnd/ (pn)
Баско́ния
  1. geografische regio bij de Spaans-Franse grens
  2. regio waar Baskisch gesproken wordt
  3. Spaanse autonome regio

Baskisch (n)
баскский
  1. taal die wordt gesproken door de Basken

Bastenaken (pn)
Бастонь
  1. een stad in de Belgische provincie Luxemburg

Beieren (pn)
Бавария, Бава́рия

Beiers (n)
бава́рский
  1. taal gesproken door ten minste 12 miljoen mensen in Oostenrijk...

Beiroet /bɛɪrut/ (pn)
Бейрут
  1. hoofdstad van Libanon

Beker (pn)
Чаша
  1. sterrenbeeld zuidelijk van de dierenriem

Belg /bɛlx/ /bɛɫx/ /bɛɫχ/ (n)
бельгиец
  1. een staatsburger van België

Belgisch /ˈbɛl.ɣɪs/ /ˈbɛɫ.ɣis/ /ˈbɛɫ.χis/ (adj)
бельгийский
  1. met betrekking tot België

Belgisch-Kongo (pn)
Бельгийское Конго

België /ˈbɛlɣijə/ /ˈbɛɫɣijə/ /ˈbɛɫχijə/ (pn)
Бельгия

Belgrado (pn)
Белград
  1. de hoofdstad van Servië

Belize /be.ˈliː.zə/ (pn)
Белиз
  1. een Midden-Amerikaans land, en grenst aan Mexico in het noordwesten en Guatemala in het zuiden en westen. Aan het oosten grenst het aan de Caribische Zee

Bengaals (n)
бенгальский
  1. een taal die in Bangladesh en West-Bengalen gesproken wordt

Bengaalse tijger (n)
бенга́льский тигр
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera tigris tigris

Benin /be.ˈnin/ /ˈbe.nɪn/ (pn)
Бенин
  1. een land in Afrika dat in het westen aan Togo grenst, in het noordwesten aan Burkina Faso, in het noordnoordoosten aan Niger in het oosten aan Nigeria. In het zuiden ligt het aan de Golf van Guinee

Bergen (pn)
Бе́рген
  1. stad in Noorwegen

Beringstraat (pn)
Бе́рингов проли́в
  1. de zeestraat tussen de Grote Oceaan en de Noordelijke IJszee

Beringzee (pn)
Бе́рингово мо́ре
  1. is de zee in het noordelijk deel van de Grote Oceaan

Berlijn (pn)
Берлин, Берли́н
  1. de hoofdstad van Duitsland
  2. een duitse deelstaat

Bermuda (pn)
Бермуды
  eilandstaat

Bern (pn)
Берн
  1. de hoofdstad van Zwitserland

Betelgeuze /ˈbe.tɔɫ.ˌχø.zə/ /ˈbe.təl.ˌɣø.zə/ /ˈbe.təɫ.ˌɣø.zə/ (pn)
Бетельгейзе
  1. de één na helderste ster in het sterrenbeeld Orion, na Rigel

Bethlehem (pn)
Вифлеем
  1. stad in Judea, bekend als de geboorteplaats van Jesus

Bhutan /bu.ˈtan/ /bu.ˈtɑn/ (pn)
Бутан, Бута́н
  1. een land in Azië dat in de Himalaya ingeklemd ligt tussen China, Tibet en India. Het zuidelijke gedeelte van Bhutan ligt op het Indisch subcontinent

Biafra (pn)
Биафра

Biedermeier (n)
Бидермейер
  1. een periode in de geschiedenis van Noordwest-Europa en met name de Duitse Bond in de periode van het Congres van Wenen van 1815 tot 1848 die onder meer werd gekenmerkt door zelfvoldaanheid en eenvoud en elegantie in de bouwstijl

Big Brother (pn)
большой брат

Birmaans (n)
бирманский
  1. een taal die in Myanmar gesproken wordt, een minderheidstaal in Bangladesh, Maleisië en Thailand is...

Bislama (n)
бислама
  1. de taal die naast Engels en Frans in de staat Vanuatu wordt gesproken

Blauwbaard (pn)
Си́няя Борода́

Boedapest (pn)
Будапешт
  1. de hoofdstad van Hongarije

Boeddha (n)
Бу́дда

Boeginees (n)
бугинский

Boekarest (pn)
Бухарест
  1. de hoofdstad van Roemenië

Bohemen (pn)
Богемия
  1. historische landstreek in de Tsjechische Republiek

Bokmål (n)
бу́кмол
  1. meest gebruikte schrijfwijze van het Noors

Bolivia /boˈlivi.ja/ (pn)
Боливия
  1. een republiek in Zuid-Amerika die grenst aan Peru, Brazilië, Paraguay, Argentinië en Chili

Bologna (pn)
Болонья
  1. een stad in Italië

Bonaire (pn)
Бонайре, Бонэйр
  1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Boogschutter (pn)
Стрелец
  2. teken van de dierenriem van 22 november tot 22 december

Borneo (pn)
Борне́о

Bosnisch /ˈbɔsnis/ /ˈbɔsnɪs/ (n)
боса́нский
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bosnië

Bosnië en Herzegovina /ˈbɔsni.jə ɛn ˌhɛrtsəɣoˈviːna/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəɣoˈvina/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəχo(ʊ̯)ˈvina/ (pn)
Босния и Герцеговина
  1. een republiek in het zuidoosten van Europa die ontstaan is bij het uiteenvallen van het voormalige Joegoslavië

Botswana /bɔ.ˈts<sup>ʊ</sup>a.na/ /bɔts.ˈʋa.na/ /bɔts.ˈβ̞a.na/ (pn)
Ботсвана
  1. een land dat geheel door land is omgeven in het zuiden van Afrika met ruim 1,5 miljoen inwoners, grenzend aan Namibië, Zimbabwe en Zuid-Afrika

Boudewijn /ˈbʌʊdəˌʋɛɪn/ /ˈbʌːdəˌβ̞ɛːn/ (pn)
Бодуэн
  1. een jongensnaam

Bourgondisch (adj)
бургу́ндский
  1. op Bourgondië betrekking hebbend

Bourgondië (pn)
Бургундия
  1. een van de 26 regio's van Frankrijk

Brandenburg (pn)
Бранденбург
  1. een deelstaat in het oosten van Duitsland

Brazilië /braˈzili.jə/ (pn)
Бразилия
  1. een soevereine staat in Zuid-Amerika (officieel de Federale Repuliek van Brazilië, 'República Federativa do Brasil'), met als officiële taal het Portugees

Bretagne (pn)
Бретань
  1. een schiereiland in het noordwesten van Frankrijk

Bretons (n)
Бретонский
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Bretagne

Brisbane (pn)
Бри́сбен
  1. hoofdstad van de Australische deelstaat Queensland

Brit (n)
брита́нец

Brits /brɪts/ (adj)
британский
  1. gerelateerd aan Groot-Brittannië

Britse Maagdeneilanden (pn)
Брита́нские Вирги́нские о́строва

Brittannië (pn)
Брита́ния

Brugge (pn)
Брюгге
  1. een Vlaamse provinciehoofdstad

Brunei /bry.ˈnɛɪ̯/ /bry.ˈnɛː/ (n)
Бруней Дарассалам, Бруней
  2. een land op op het eiland Borneo, in Zuidoost-Azië. Het ligt aan de Zuid-Chinese Zee, en wordt verder geheel omringd door Maleisië

Brunswijk (pn)
Брауншвейг

Brussel (pn)
Брюссель
  1. de hoofdstad van België

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (adj)
болгарский
  1. met betrekking tot Bulgarije of de Bulgaarse taal

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ (n)
болгарский, болгарский язык
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bulgarije

Bulgarije (pn)
Болгария
  1. een land in Zuidoost-Europa

Burkina Faso /bur.ˌki.na.ˈfa.so/ /bur.ˌki.na.ˈfɑ.so/ (pn)
Буркина-Фасо, Буркина Фасо
  1. een republiek in West-Afrika voorheen Opper-Volta genaamd.

Burundi /bu.ˈrun.di/ (pn)
Бурунди
  1. een land in Afrika dat grenst aan Democratische Republiek Congo, Rwanda en Tanzania

Byzantijn (n)
византи́ец

Byzantijns (adj)
византи́йский

C (symbol)
Си
  1. akkoordsymbool

Californië (pn)
Калифорния
  1. één van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten. De staat grenst aan de Pacifische Oceaan en aan de Mexicaanse deelstaat Baja California, alsmede aan de Amerikaanse deelstaten Nevada, Oregon en Arizona.

Cambodja /kɑm.ˈbɔ.dja/ /kɑm.ˈbɔ.tʃa/ (pn)
Камбоджа
  1. een land in Zuidoost-Azië dat in het noorden grenst aan Laos, in het noordwesten en westen aan Thailand en in het oosten en zuidoosten aan Vietnam

Cambridge (pn)
Кембридж

Canada /ˈka.na.da/ /ˈkɑ.nɑ.da/ (pn)
Канада
  1. een soevereine staat in de noordelijke helft van Noord-Amerika

Canarische Eilanden (pn)
Канарские острова

Canberra (pn)
Ка́нберра
  1. de federale hoofdstad van Australië, gelegen in het Australisch Hoofdstedelijk Territorium

Cantabrië (pn)
Кантабрия
  1. één van de 17 autonome regio’s en provincie in het noorden van Spanje gelegen ten oosten van Asturië en ten westen van Baskenland met de hoofdstad Santander

Capri (pn)
Капри

Caracas /karákas/ (pn)
Кара́кас
  1. de hoofdstad van de Zuid-Amerikaanse staat Venezuela

Carthago (pn)
Карфаген

Castilië (pn)
Кастилия
  1. landstreek in Spanje

Castilië en León (pn)
Кастилия и Леон

Castilië-La Mancha (pn)
Кастилия — Ла-Манча

Catalaans (n)
каталонский
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Catalonië, Valencia, Aragón, Balearen, Andorra, Frankrijk en Italië

Catalonië (pn)
Каталония
  1. één van de 17 autonome regio’s van Spanje, gelegen in het noordoosten van het Iberisch Schiereiland; de twee officiële talen zijn Catalaans en Spaans

Caïro (pn)
Каир
  1. de hoofdstad van Egypte

Cebuano (n)
себуа́но
  1. een taal die op de Filipijnen en met name op het eiland Cebu gesproken wordt

Centraal-Afrikaanse Republiek /sɛn.ˌtral.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /sɛn.ˌtral.ɑ.fri.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ /sɛn.ˌtraɫ.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ (pn)
Центрально-Африканская Республика, Центрально-африканская Республика
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Centraal-Afrikaanse Republiek, dat geheel door land wordt omsloten

Centraal-Koerdisch (n)
курдский
  1. Iraanse taal gesproken door 6 miljoen mensen in Irak en Iran

Cepheus (pn)
Цефе́й
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Ceuta (pn)
Сеута

Ceylon (pn)
Цейло́н

Chaldea (pn)
Халде́я

Chanoeka /xɑnuˈka/ (n)
Хану́ка
  1. feest van de herinwijding van de tempel

Chennai (pn)
Ченна́и
  1. hoofdstad van de Indiase deelstaat Tamil Nadu. De voormalige naam van de stad was Madras

Cherokee /tʃɛ.ˈrɔ.ki/ /ˈtʃeː.ro.keː/ (n)
чероки
  1. inheemse taal gesproken door enkele duizenden mensen in Noord-Amerika

Chili /ˈʃi.li/ (pn)
Чили
  1. een land in Zuid-Amerika, grenzend aan Peru, Bolivia en Argentinië en ingeklemd liggend tussen de Stille Zuidzee en het Andesgebergte

China /ˈʃi.na/ (pn)
Китай, КНР
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Volksrepubliek China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (adj)
китайский, китайская, китайское
  1. betreffende China

Chinees /ʃi.ˈnes/ (n)
китайский, китайский язык
  1. de voornaamste taal die in China gesproken wordt
китаец, китаянка
  2. persoon

Christchurch (pn)
Кра́йстчерч

Christus (pn)
Христос

Colombia /ko.ˈlɔm.bi.ja/ (pn)
Колумбия
  1. een land in het noordwesten van Zuid-Amerika

Colombiaan (n)
колумбиец
  1. een inwoner van Colombia of persoon die de Colombiaanse nationaliteit bezit

Comorees (n)
комо́рский
  1. Bantoetaal gesproken op de Comoren, Madagaskar, Mayotte en Réunion

Comoren /ko.ˈmoː.rə(n)/ /ko.ˈmo̝ː.rə(n)/ (pn)
Коморские острова
  2. staat gevestigd op de gelijknamige eilanden

Constantinopel (pn)
Константино́поль

Cornisch /ˈkɔrnis/ /ˈkɔrnɪs/ (n)
корнуэльский
  1. een Keltische taal die gesproken wordt in Cornwall

Cornwall (pn)
Корнуолл
  1. schiereiland in het zuidwesten van Engeland

Corsica /'kɔrsɪkɑ/ (pn)
Корсика
  1. Frans eiland

Corsicaans (n)
корсиканский
  1. een taal die op Corsica gesproken wordt

Costa Rica /ˌkɔs.ta.ˈri.ka/ (pn)
Коста-Рика
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Panama en Nicaragua

Cree (n)
кри

Cuba /ˈky.ba/ (pn)
Куба
  eiland en land in het Caribisch gebied

Curaçao /ky.ra.ˈsʌʊ̯/ /kyː.ra.ˈzaʊ̯/ (pn)
Кюрасао
  1. een eiland en 2. een land

Cyprioot (n)
киприот
  1. inwoner van Cyprus

Cyprus /ˈki.prʏs/ /ˈsi.prʏs/ (pn)
Кипр
  land in de Middellandse Zee, tussen Europa en Azië, officieel de Republiek Cyprus, eiland in de Middellandse Zee

DNA (n)
ДНК
  1. de afkorting van desoxyribonucleic acid (desoxyribonucleïnezuur), een hoogmoleculaire verbinding als basis van de genen en chromosomen

Dahomey (pn)
Дагомея

Daniël (pn)
Даниил
  3. jongensnaam

David (pn)
Дави́д

Deen /den/ /deːn/ (n)
датчанин
  1. een inwoner van Denemarken

Deens /dens/ /deːns/ (adj)
датский, датская, датское
  1. betreffende Denemarken of het Deens

Deens /dens/ /deːns/ (n)
датский, датский язык
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Denemarken

Deense /ˈdensə/ /ˈdeːnsə/ (n)
Датчанка

Delhi (pn)
Де́ли
  1. het nationaal hoofdstedelijk territorium van India waarin de nationale hoofdstad New Delhi gelegen is. Het territorium is gesitueerd in het noorden van het land

Den Haag (pn)
Гаага
  1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt

Denemarken /ˈdenəˌmɑrkə(n)/ /ˈdeːnəˌmɑrkə(n)/ (pn)
Дания
  1. een Scandinavisch land in Noord-Europa

Derde Rijk (pn)
Третий Рейх

Deuteronomium /dewteɾoˈnomjum/ (pn)
Второзако́ние

Deventer /'devəntər/ (adj)
Девентер
  1. gemeente en oudste stad in de provincie Overijssel

Dimli (n)
зазаки
  1. een Noordwest-Iraanse taal gesproken door 2 500 000 mensen in Turkije en Duitsland

Djibouti /(d)ʒi.ˈbu.ti/ /dji.ˈbu.ti/ (pn)
Джибути
  1. een land in Oost-Afrika 2. de hoofdstad van

Dominicaanse Republiek /ˌdo.mi.ni.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /ˌdo.mi.ni.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ (pn)
Доминиканская Республика
  1. een land in het Caribisch gebied dat ten westen aan Haïti grenst en samen met de Dominicaanse Republiek het eiland Hispaniola vormt

Donau (pn)
Дунай
  1. een rivier in Europa die in het Zwarte Woud in Duitsland ontspringt en naar de Zwarte Zee stroomt.

Draak (pn)
дракон
  sterrenbeeld nabij de noordelijke hemelpool

Drenthe /ˈdrɛntə/ (pn)
Дренте
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Groningen, Overijssel en het Duitse Nedersaksen wordt begrensd

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (adj)
немецкий, неме́цкий
  1. betreffende Duitsland of het Duits

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ (n)
немецкий, немецкий язык
  1. een taal die gesproken wordt in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Italië en België

Duitse /ˈdœʏ̯tsə/ /ˈdœːtsə/ (n)
немка
  1. een vrouw van Duitse komaf

Duitse Democratische Republiek (pn)
Германская Демократическая Республика

Duitse herdershond (n)
немецкая овчарка
  1. hond uit een oorspronkelijk in Duitsland gefokt ras

Duitser /ˈdœʏ̯tsər/ /ˈdœːtsər/ (n)
немец
  1. een inwoner van Duitsland

Duitsland /ˈdœʏ̯tslɑnt/ /ˈdœːtslɑnd/ /ˈdœːtslɑnt/ (pn)
Германия, Герма́ния
  1. een Midden-Europese staat die wordt gevormd door een federatie van 16 deelstaten en die het Duits als officiële taal heeft

Eerste Wereldoorlog (pn)
Первая мировая война
  1. een militair conflict op wereldschaal, dat van 28 juli 1914 tot 11 november 1918 plaatsvond

Efeze /e.ˈfe.zə/ (pn)
Ефе́с
  1. in de oudheid een grote Ionische haven- en handelsstad

Efeziërs (pn)
Ефесянам
  1. boek in het Nieuwe Testament

Egeïsche Zee (pn)
Эге́йское мо́ре

Egypte /e.ˈɣɪp.tə/ /e.ˈχɪp.tə/ (pn)
Египет
  1. een Arabisch land op de grens van Afrika en Azië

El Salvador /ɛl.ˈsɑl.va.dɔr/ /ɛɫ.ˈsɑɫ.va.dɔr/ (pn)
Сальвадор
  1. land in Midden-Amerika dat grenst aan Guatemala, Honduras en de Stille Oceaan

Elfdaals (n)
Эльвда́льский диалект
  1. een regionale Noord-Germaanse taal die gesproken wordt in de Zweedse gemeente Älvdalen

Elzas /ˈɛlzɑs/ (pn)
Эльзас
  1. regio in Frankrijk

Engeland (n)
Англия
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (adj)
англичанин, англичанка, английский
  1. als van, in of betrekking hebbend op Engelsen, Engeland of het Engels

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ (n)
английский, английский язык
  1. de taal

Engelse hoorn (n)
английский рожок
  1. een grotere en lagere uitvoering van de hobo

Engelsman /ɛ.ŋɔɫs.mɑn/ /ɛ.ŋəls.man/ /ɛ.ŋəɫs.mɑn/ (n)
англичанин
  1. iemand die in Engeland woont

Equatoriaal-Guinea /ˌe.kwa.toː.ri.al.ɣi.ˈne.ja/ /ˌe.kʋa.to̝ː.ri.aɫ.χi.ˈne.ja/ /ˌe.kβ̞a.toː.ri.aɫ.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Экваториальная Гвинея, Экваториа́льная Гвине́я
  1. een land in Afrika grenzend aan Gabon en Kameroen

Eritrea /ˌeː.ri.ˈtre.ja/ /ˌɪː.ri.ˈtre.ja/ (pn)
Эритрия, Эритрея
  1. een Afrikaans land grenzend aan Soedan, Ethiopië, Djibouti en de Rode Zee

Eritrees /eriˈtres/ (adj)
эритре́йский
  1. met betrekking tot of afkomstig van Eritrea

Erlangen (pn)
Эрланген
  1. + 2. stad en stadsdistrict

Erzja (n)
эрзянский
  1. taal vooral in het oosten van Mordovië gesproken wordt

Esperanto (n)
эсперанто
  1. een internationale kunsttaal die oorspronkelijk ontworpen is door Ludovico Zamenhof

Ester /ɛsˈter/ (pn)
Есфи́рь
  3. meisjesnaam

Estisch /ˈɛstis/ /ˈɛstɪs/ (n)
эстонский
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Estland

Estland /ˈɛslɑnd/ /ˈɛstlɑnt/ (pn)
Эстония
  1. een land in het noorden van Europa dat grenst aan Letland en Rusland

Ethiopië /ˌe.ti.ˈjo.pi.jə/ (pn)
Эфиопия
  1. een land in Oost-Afrika grenzend aan Eritrea, Djibouti, Somalië, Kenia en Soedan

Eurazië (pn)
Евразия
  1. de naam van de grootste landmassa op aarde die de continenten Europa en Azië omvat

Europa /øːˈroːpa/ /ʏːˈropa/ (pn)
Европа, Евро́па
  1. het Europese continent, dat ten noorden van Afrika en ten westen van Azië ligt. Het belangrijkste Europese orgaan is de Europese Unie (EU).

Europeaan /ˌøːropeˈjaːn/ /ˌʏːropeˈjan/ (n)
европеец
  1. bewoner van het Europese continent of iemand die daarvan afkomstig is

Europees /øːroˈpeːs/ /ʏːroˈpes/ (adj)
европейский
  1. afkomstig van of betreffend het continent Europa

Europees Hof voor de Rechten van de Mens (pn)
Европейский суд по правам человека

Europees Parlement (pn)
Европейский парламент

Europese Centrale Bank (pn)
Европейский центральный банк

Europese Commissie (pn)
Европейская комиссия

Europese Hof voor de Rechten van de Mens (pn)
Европейский суд по правам человека

Europese Investeringsbank (pn)
Европейский инвестиционный банк

Europese Ombudsman (pn)
Европейский уполномоченный по правам человека

Europese Raad (pn)
Европейский совет

Europese Rekenkamer (pn)
Европейская счётная палата

Europese Unie /ˌøː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ /ˌʏː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ (pn)
Европейский союз, Европейский Союз
  unie van 27 Europese staten

Europoort (pn)
Европорт

Eva (pn)
Ева
  1. eerste vrouw door God geschapen

Extremadura (pn)
Эстремадура

Ezechiël (pn)
Иезекииль

Ezra (pn)
Е́здра

Facebook (pn)
Фе́йсбук
  1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten

Faeröer /ˈfæːrøːə̯r/ /ˈfɛːrʏːr/ (pn)
Фарерские острова
  1. en 2., eilandengroep, land

Faeröers (n)
фарерский, фаре́рский
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op de Faeröer

Falklandeilanden (pn)
Фолклендские острова

Februarirevolutie (pn)
Февральская революция
  1. Russische revolutie
Революция 1848 года во Франции
  2. Franse revolutie

Fenicisch (adj)
финики́йский

Fiji /ˈfi.(d)ʒi/ /ˈfi.dʒi/ (pn)
Фиджи
  1. een land in Oceanië op het zuidelijk halfrond. Het bestaat uit 332 eilanden waarvan ongeveer 110 bewoond zijn

Filemon (pn)
Филимо́н
  3. naam van een boek uit het Nieuwe Testament

Filipijnen /ˌfi.li.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛː.nə(n)/ (pn)
Филиппины
  1. republiek in Oost-Azië bestaande uit een archipel van 7107 eilanden

Filipijns /fili'pɛɪns/ (n)
пилипи́но
  1. de officiële taal van de Filipijnen

Filippenzen (pn)
Посла́ние к Филиппи́йцам

Finland /ˈfɪnlɑnd/ /ˈfɪnlɑnt/ (pn)
Финляндия
  1. een land in het noorden van Europa

Fins /fɪns/ (adj)
финский, финляндский
  1. betreffende Finland of het Fins

Fins /fɪns/ (n)
финский
  1. een taal die wordt gesproken in Finland

Flevoland /ˈflevoˌlɑnt/ /ˈfleːvoˌlɑnd/ /ˈfleːvoˌlɑnt/ (pn)
Флеволанд
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door het IJsselmeer...

Formosa (pn)
Формо́за

Formule 1 (pn)
Формула 1
  1. categorie in de autosport

Frankfurt am Main (pn)
Франкфурт-на-Майне

Frankisch (adj)
франкский

Frankrijk /ˈfrɑŋkrɛɪ̯k/ /ˈfrɑŋkrɛːk/ (pn)
Франция
  1. een West-Europees land, grenzend aan België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië, Monaco, Spanje en Andorra

Frans /frɑns/ (adj)
французский
  1. betreffende Frankrijk of het Frans

Frans /frɑns/ (n)
французский, французский язык
  1. een Gallo-Romaanse taal die vooral gesproken wordt in Frankrijk, België, Luxemburg, Zwitserland, Senegal, Canada, Monaco, Togo en Benin

Frans-Polynesië (pn)
Французская Полинезия

Fransman /ˈfrɑns.man/ /ˈfrɑns.mɑn/ (n)
француз
  1. iemand uit Frankrijk

Franstalig (adj)
франкоговоря́щий
  1. de Franse taal sprekend
франкоязычный
  2. taaluiting in het Frans

Fries (n)
фризский
  2. een Friese taal
западнофризский
  3. Westerlauwers Fries

Friesland /ˈfrislɑnd/ /ˈfrislɑnt/ (pn)
Фрисландия
  1. een provincie in het noorden van Nederland.

Gabon /'ɣa.bɔn/ /ɣa.'bɔn/ /χa.'bɔn/ (pn)
Габон
  1. een land in West-Afrika, officieel de Gabonese Republiek

Gabonees (adj)
габо́нский
  1. op Gabon betrekking hebbend

Galaten (pn)
Посла́ние к Гала́там
  1. boek van het Nieuwe Testament

Galicisch (adj)
галиси́йский
  1. een Spaanse regio in het noordwesten van het Iberisch schiereiland
  2. betreffende het Galicisch

Galicisch (n)
галиси́йский
  1. Romaanse taal gesproken in Galicië

Galicië /ɣɑˈlisɪə/ /ʝɑˈlisɪə/ (pn)
Галисия
  1. Spaanse regio

Galilea (pn)
Галиле́я

Gallisch (n)
галльский
  1. uitgestorven taal

Gallo (n)
галло
  1. streektaal die gesproken wordt in Frankrijk

Gambia /'ɣɑm.bi.ja/ /'χɑm.bi.ja/ (pn)
Гамбия
  1. een land in West-Afrika

Gambiaans (adj)
гамби́йский

Gazastrook (pn)
Га́за
  1. exclave van Palestina tussen Egypte, Israël en de Middellandse Zee

Gelderland /ˈɣɛldərˌlɑnd/ /ˈɣɛɫdərˌlɑnt/ /ˈχɛɫdərˌlɑnt/ (pn)
Гелдерланд
  1. een provincie in het midden van Nederland, die door de Flevoland, Overijssel, Limburg, Noord-Brabant, Zuid-Holland, Utrecht en het Duitse Noord-Rijnland-Westfalen wordt omringd

Genesis (pn)
Кни́га Бытия́

Gent (pn)
Гент
  1. Vlaamse provinciehoofdstad van Oost-Vlaanderen, België

Genua (pn)
Генуя
  1. een stad in Noordwest-Italië

Georgisch /ɣeˈjɔrɣis/ /ɣeˈjɔrɣɪs/ /χeˈjɔrχis/ (n)
грузинский, грузинский язык
  1. de taal die in Georgië gesproken wordt

Georgië /ɣeˈjɔrɣi.jə/ /χeˈjɔrχi.jə/ (pn)
Грузия
  1. een soevereine staat in West-Azië, gelegen in de Kaukasus. De officiële taal is het Georgisch

Gerard /ˈɣeː.rɑrd/ /ˈɣeː.rɑrt/ /ˈχɪː.rɑrt/ (pn)
Ге́рхард
  1. jongensnaam

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (adj)
[[герма́нский]] [[язы́к]]
  1. op de Germaanse taal of talen betrekking hebbend
  1. op de Germanen betrekking hebbend

Germaans /ɣɛrˈmaːns/ /χɛrˈmans/ (n)
[[герма́нский]] [[язы́к]]
  1. taal der Germanen

Ghana /'ɣa.na/ /'χa.na/ (pn)
Гана
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Ghana

Ghanees (adj)
га́нский
  1. op Ghana betrekking hebbend

Gibraltar (pn)
Гибралтар

Goa (pn)
Го́а
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

God (pn)
Бог
  1. bovennatuurlijk en volmaakt wezen, dat beschikt over superieure krachten en dat onsterfelijk is

Godin (pn)
боги́ня
  1. benaming voor het vrouwelijk opperwezen

Goede Vrijdag /ˌɣudə.ˈvrɛɪ̯.dɑx/ (pn)
Вели́кая пя́тница
  1. de vrijdag voor Pasen

Golf van Mexico (pn)
Мексиканский залив
  1. zee die begrenst wordt door Mexico, de Verenigde Staten van Amerika en Cuba

Goot /χot/ (n)
гот
  1. lid van een Oost-Germaans volk

Gotisch (n)
го́тский
  1. de uit de oostelijke tak van de Germaanse talen stammende en uitgestorven taal der Goten uit de eerste...

Gotland /ˈɣɔtlɑnt/ /ˈʝɔtlɑnt/ (pn)
Готланд
  1. Zweeds eiland

Goudkust (n)
Золото́й Бе́рег

Grenada /ɣre.ˈna.da/ /ɣrɛ.ˈna.da/ /χre.ˈna.da/ (pn)
Гренада
  land in het Caribisch gebied

Griek /ɣrik/ /χrik/ (n)
грек
  1. inwoner van Griekenland

Griekenland /ˈɣrikə(n)ˌlɑnd/ /ˈɣrikə(n)ˌlɑnt/ /ˈχrikə(n)ˌlɑnt/ (pn)
Греция
  1. een land in het zuiden van Europa

Grieks /ɣriks/ /χriks/ (n)
греческий, греческий язык
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Griekenland en op Cyprus

Groenland /ˈɣrun.lɑnd/ /ˈɣrun.lɑnt/ /ˈχrun.lɑnt/ (pn)
Гренландия
  1. een groot eiland ten noordoosten van Canada, deel uitmakend van het koninkrijk Denemarken

Groenlands (adj)
гренландский

Groningen /ˈɣroːˌnɪŋə(n)/ /ˈχroˌnɪŋə(n)/ (pn)
Гро́нинген
  1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Drenthe en het Duitse Oost-Friesland wordt begrensd
  2. de hoofdstad van de provincie Groningen
  3. de gemeente in de provincie Groningen waarin de stad Groningen ligt

Groot-Brittannië /ˌɣroːd brɪˈtɑni.jə/ /ˌχrot brɪˈtɑni.jə/ (pn)
Великобритания
  1. benaming voor het '[[Verenigd Koninkrijk|Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland]]', dat officieel met Verenigd Koninkrijk wordt aangeduid.

Grote Beer (pn)
Большая Медведица
  1. hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk zichtbaar sterrenbeeld

Grote Meren (pn)
Великие озёра
  1. de naam voor de 5 grote meren op of nabij de grens tussen de Verenigde Staten en Canada

Guadeloupe (pn)
Гваделупа

Guatemala /ˌgʋɑ.tə.ˈma.la/ /ˌgβ̞ɑ.tə.ˈma.la/ /ˌɣ<sup>ʊ</sup>a.tə.ˈma.la/ (pn)
Гватемала
  land in Midden-Amerika, officieel de Republiek Guatemala

Guernsey (pn)
Гернси

Guinee /ɣi.ˈne/ /χi.ˈne/ (pn)
Гвинея
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Guinee

Guinees (adj)
гвине́йский
  1. op Guinee betrekking hebbend

Gujarati (n)
гуджарати
  1. een taal die oorspronkelijk in Gujerat gesproken wordt. De taal wordt nu ook in Uganda, Tanzania, Kenia en Pakistan gesproken

Guyana /ɣi.ˈja.na/ /ɣβ̞i.ˈja.na/ /χi.ˈja.na/ (pn)
Гайана
  1. een land in Zuid Amerika, officieel de Coöperatieve Republiek Guyana

Göttingen /ˈgœtɪŋən/ (pn)
Гёттинген
  1. + 2. stad en district

Habakuk (pn)
Аввакум
  2. boek in de Bijbel

Hadith (n)
хади́с
  1. verzamelde mondelinge overleveringen van de uitspraken en instructies van Mohammed

Haida (n)
ха́йда
  1. Noord-Amerindische taal gesproken door 40 mensen in het westen van Canada en het zuiden van Alaska

Hamburg (n)
Гамбург

Handelingen van de apostelen (pn)
Деяния святых апостолов

Hanzestad /ˈhɑnsəˌstat/ (n)
город Ганзы
  1.stad die deel uitmaakt van de Hanze

Hausa (n)
хауса (язык)
  1. taal die in Niger en Nigeria gesproken wordt en, als een lingua franca door veel anderen in Afrika

Hawaïaans (n)
[[гава́йский]] [[язы́к]]
  1. taal gesproken in de Amerikaanse staat Hawaï

Haïti /ha.ˈhi.ti/ /ɦa.ˈi.ti/ /ɦɑ.ˈi.ti/ (pn)
Гаити
  1. een land in het Caribisch gebied

Haïtiaans (adj)
гаитянский

Haïtiaans Creools /haʔitiˈjanskreˌjols/ (n)
гаитя́нский
  1. taal gesproken door 6 000 000 mensen

Hebreeuws /he'breus/ (n)
иврит
  1. de officiële taal van Israël, de heilige taal van de Joden en de taal van de Tenach

Heer /her/ (n)
Господь
  1. de christelijke aanduiding voor God

Heilige Geest (n)
Святой Дух
  1.

Heilige Stoel (n)
Святой Престол
  1. de pauselijke regering

Henegouwen (pn)
Эно
  1. Belgische provincie

Hercules (pn)
Геркуле́с
  1. Romeinse halfgod
  2. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Herman /ˈɦɛr.mɑn/ (pn)
Ге́рман
  1. een jongensnaam

Hermes (pn)
Герме́с

Hettitisch (n)
хеттский
  1. een dode taal die in het huidige Turkije werd gesproken

Hildesheim (pn)
Хильдесхайм
  1. + 2. stad en district

Hindi (n)
хинди, хи́нди
  1 een taal die vooral gesproken wordt in de noordelijke staten van India

Hitlergroet (n)
гитлеровское приветствие

Hof van Justitie van de Europese Unie (pn)
Суд Европейского союза

Holland /ˈɦɔlɑnt/ (pn)
Голландия
  1. een gedeelte van het westen van Nederland dat de provincies Noord-
  2. heel Nederland

Hollandsch Diep (pn)
Хо́лландс-Ди́п

Holocaust /ˈholokaust/ (pn)
Холокост

Honduras /hɔn.ˈdyː.rɑs/ /ɦɔn.ˈduː.rɑs/ (pn)
Гондурас
  1. een land in Centraal Amerika, officieel de Republiek Honduras

Hondurees (adj)
гондура́сский
  1. inwoner van Honduras

Hongaar /hɔŋ(g).ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈχar/ (n)
венгр
  1. iemand afkomstig uit Hongarije

Hongaars /hɔŋ(g).ˈɣaːrs/ /ɦɔŋ.ˈɣars/ /ɦɔŋ.ˈχars/ (n)
венгерский, венгерский язык
  1. een taal die wordt gesproken in Hongarije

Hongaarse /hɔŋ(g).ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈχar.sə/ (n)
венгерка

Hongarije /ˌhɔŋ(g)ɣaˈrɛɪ̯.jə/ /ˌɦɔŋɣaˈrɛː.jə/ /ˌɦɔɴχaˈrɛɪ̯.jə/ (pn)
Венгрия, Ве́нгрия
  1. land in het midden van Europa

Hongkong /hɔŋˈkɔŋ/ (pn)
Гонко́нг
  1. een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China

Hooglied (pn)
Песнь песней Соломона
  1. boek in de Bijbel met liefdespoëzie

Hopi (n)
хо́пи
  1. de enige Hopi-taal

Hosea (pn)
Осия

Hotanees (n)
хотаносакский
  1. uitgestorven Iraanse taal uit het westen van China

Hudsonbaai (pn)
Гудзо́нов зали́в
  1. binnenzee in Noordoost-Canada

IJsland /ˈɛɪ̯slɑnd/ /ˈɛɪ̯slɑnt/ /ˈɛːslɑnt/ (pn)
Исландия
  1.een Europees land, dat omgeven is door de Atlantische Oceaan en tussen Groenland en Europa in ligt. Tot 1944 behoorde IJsland bij Denemarken, maar tegenwoordig is het zelfstandig. De officiële naam is Lýðveldið Ísland.

IJslands /ˈɛɪ̯slɑnds/ /ˈɛɪ̯slɑnts/ /ˈɛːslɑnts/ (n)
исландский
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken op IJsland

IP-adres /i'peʔadrɛs/ (n)
IP-адрес
  1. een combinatie van getallen waarmee een computer in een IP-netwerk kan worden herkend

Iberisch Schiereiland (pn)
Пиренейский полуостров
  1. een Europees schiereiland dat zich ten zuiden van de Pyreneeën bevindt en waarop de landen Spanje en Portugal zijn gelegen

Ido (n)
и́до

Ier /iːr/ (n)
ирла́ндец

Ierland /ˈiːrlɑnd/ /ˈiːrlɑnt/ (pn)
Ирландия
  1. een groot eiland in Noordwest-Europa

Iers /iːrs/ (n)
ирландский
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Ierland

Ierse /ˈiːrsə/ (n)
ирла́ндка

India /ˈɪn.di.ja/ (pn)
Индия
  1. een soeverein land in het zuiden van Azië

Indische Oceaan /ˌɪndisəˌosiˈan/ /ˌɪndisˌə̯osejˈaːn/ (pn)
Индийский океан
  1. de oceaan die tussen Oost-Afrika en Zuid-Azië ligt

Indonesisch /ɪndo'nezis/ (n)
индонезийский
  1. een taal die voornamelijk in Indonesië gesproken wordt

Indonesië /ˌɪn.do.ˈne.zi.jə/ (pn)
Индонезия
  1. een land dat bestaat uit een groot eilandengebied tussen Zuidoost-Azië en Australië

Ingrisch (n)
ижорский
  1. Finoegrische taal die door ongeveer 300 Ingriërs gesproken wordt

Interlingua /ĭn'tə(r)lĭng"wə/ (n)
интерлингва
  1. een hulptaal bedoeld is om de communicatie met anderstaligen te vereenvoudigen

Internationaal Monetair Fonds (pn)
Международный валютный фонд

Inuktitut (n)
инуктиту́т

Ionische Zee (pn)
Иони́ческое мо́ре
  1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Zuid-Italië en West-Griekenland

Irak /i.ˈrɑk/ (pn)
Ирак, Ира́к
  1. een land in het Midden-Oosten dat voor een groot deel in en rond het stroomgebied van de rivieren de Eufraat en de Tigris ligt

Iran /i.ˈrɑn/ (pn)
Иран, Ира́н
  1. een land in het Midden-Oosten met als hoofdstad Teheran

Islamabad (pn)
Исламабад

Israël /ˈɪs.ra.hɛl/ /ˈɪs.ra.ɛɫ/ (pn)
Израиль
  1. een land in het Midden-Oosten, gelegen aan de Middellandse Zee

Italiaan /italiˈjaːn/ (n)
итальянец
  1. een persoon die uit Italië komt

Italiaans /italiˈjaːns/ (n)
итальянский, италья́нский
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Italië, San Marino, Vaticaanstad, Slovenië en Zwitserland

Italië /iˈtaːli.jə/ (pn)
Италия, Ита́лия
  1. een land

Ivoorkust /i.ˈvoːr.kʏs/ /i.ˈvoːr.kʏst/ /i.ˈvo̝ːr.kʏst/ (pn)
Кот-д'Ивуар, Кот-д’Ивуар
  een land in West-Afrika, officieel de Republique de Côte d'Ivoir

Jakob (pn)
Иа́ков

Jakobus /jaˈkobʏs/ (pn)
Иа́ков

Jamaica /(d)ʒa.mɛɪ̯.ka/ /dʒɑ.mɑɪ̯.ka/ (pn)
Ямайка
  1. een land in het Caraïbisch gebied ten zuiden van Cuba en ten westen van het eiland Hispaniola

Janus (pn)
Я́нус
  2. Romeinse god
  3. maan

Japan /jaˈpɑn/ /jɑˈpɑn/ (pn)
Япония
  1. een land in het oosten van Azië

Japanner (n)
Японско, японец

Japans /jɑ'pɑns/ (adj)
японский
  1. betreffende Japan of het Japans

Japans /jɑ'pɑns/ (n)
японский
  1. een taal die in Japan gesproken wordt

Javaans (n)
ява́нский
  1. een taal die door meer dan 75 miljoen mensen op Java en Bali gesproken wordt

Jehova /jeˈhova/ (pn)
Иего́ва

Jemen /ˈjemən/ /ˈjeːmən/ (pn)
Йемен
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Republiek Jemen

Jena (pn)
Йена
  1. en 2.

Jeremia (pn)
Иеремия

Jesaja (pn)
Исайя, Книга пророка Исаии

Jezus /ˈje.zʏs/ (pn)
Иисус
  1. centrale figuur in het Nieuwe Testament

Jezus Christus (pn)
Иисус Христос
  1. Jezus van Nazareth

Jharkhand (pn)
Джаркха́нд
  1. Indiase deelstaat gelegen in het oosten van het land

Jiddisch /ˈjɪdis/ (n)
идиш
  1. Germaanse taal die door de Joden in West-Europa gesproken werd

Job /'jɔb/ (pn)
Иов

Jodin /joˈdɪn/ (n)
евре́йка

Joegoslavië (pn)
Югославия

Johannes (pn)
Иван
  2.1 een van de vier Evangeliën

Jood /jot/ (n)
еврей

Joost mag het weten (phraseologicalUnit)
Бог весть
  1.

Jordanië /jɔr.ˈda.ni.jə/ (pn)
Иордания, Иорда́ния
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië

Joël /joˈʔel/ (pn)
Джо́эл

Judas (pn)
Иу́да
  2. boek in de Bijbel

Julirevolutie (pn)
Июльская революция

Jupiter /ˈjypiˌtɛr/ (pn)
Юпитер

Jura (n)
Юра
  1. kanton
  2. gebergte

Kaap de Goede Hoop (pn)
мыс До́брой Наде́жды
  1. de naam van de zuidwestelijkste punt van Afrika

Kaapstad (pn)
Ке́йптаун
  1. één van de hoofdsteden van Zuid-Afrika, gelegen bij de Kaap de Goede Hoop

Kaapverdië /kab.ˈvɛr.di.jə/ /kap.ˈfɛr.di.jə/ (pn)
Кабо-Верде
  1. een land in West-Afrika

Kaboel /'kabul/ (pn)
Кабул
  1. Afghaanse stad/provincie

Kachin (n)
Качин
  1. Tibeto-Birmaanse taal gesproken door 900 duizend mensen in Myanmar

Kamerlid /ka.mər.lɪt/ (n)
нарде́п
  1. iemand die een zetel in een der kamers van de volksvertegenwoordiging bekleedt

Kameroen /ˌka.mə.ˈrun/ (pn)
Камерун
  1. een land in Midden-Afrika, officieel de Republiek Kameroen

Kandahar (pn)
Кандага́р
  1. een stad gelegen in Zuid-Afghanistan en de hoofdstad van de gelijknamige provincie

Kannada (n)
ка́ннада
  1. taal die in de Indische staat Karnataka gesproken wordt

Kantonees (n)
гуанду́нский
  een Chinese taal gesproken door ongeveer 54 miljoen mensen in het zuiden van China en ook buiten het land

Karelisch (n)
карельский
  1. een aan het Fins verwante taal die wordt gesproken in Karelië, Rusland en Finland

Karelië /kɑˈrelɪə/ (pn)
Каре́лия
  1. deel van Rusland

Karnataka (pn)
Карна́така
  1. Indiase deelstaat gelegen in het zuiden van het land

Kasjoebisch (n)
кашубский
  1. een Westslavische taal die gesproken wordt in het oosten van Pommeren

Kaspische Zee (pn)
Каспийское море, Каспи́йское мо́ре
  1. een grote door land omsloten zoutwatervlakte op de grens van Europa en Azië

Kazachs (n)
казахский, каза́хский
  1. een taal die van oorsprong door de Kazachen in Kazachstan gesproken werd

Kazachstan /ˈka.zɑx.stɑn/ /ˈka.zɑχ.stɑn/ (pn)
Казахстан
  1. een land in Centraal-Azië en het uiterste oosten van Europa

Kazak (n)
каза́к
  1. inwoner van Kazachstan

Kaïn (pn)
Ка́ин
  1. oudste zoon van Adam en Eva

Kelt /kɛɫt/ (n)
кельт
  1. lid van een Indo-Europees volk waarvan na de Romeinse tijd de meeste leden op de Britse eilanden en in Bretagne leven

Kelten /kɛɫtən/ (n)
кельты
  2. Indo-Europees volk waarvan de meeste leden op de Britse eilanden en in Bretagne leven

Keltisch /ˈkɛl.tis/ /ˈkɛɫ.tis/ (adj)
ке́льтский
  1. met betrekking tot Kelten

Kenia /ˈke.ni.ja/ (pn)
Кения
  1. een land in Oost-Afrika, de Republiek Kenia, grenzend aan Somalië, Ethiopië, Oeganda, Tanzania en de Indische Oceaan

Kerstmis /ˈkɛrs(t)məs/ /ˈkɛrsmɪs/ /ˈkɛrstmɪs/ (n)
Рождество, Рождество Христово
  1. een feest ter herinnering van de geboorte van Jezus met een vieringsdatum die verschilt per christelijke traditie

Keulen (pn)
Кёльн

Khmer (n)
кхмерский
  1. taal die in Cambodja gesproken wordt

Kiev (pn)
Киев
  1. de hoofdstad van Oekraïne

Kinyarwanda (n)
киньяруа́нда
  1. officiële taal van Ruanda, behoort tot de Bantoe-talen

Kirgizisch (n)
киргизский
  1. de taal die in Kirgizië gesproken wordt

Kirgizië /kɪr.ˈɣi.zi.jə/ /kɪr.ˈχi.zi.jə/ (pn)
Киргизия, Киргизстан
  1. een land in Centraal Azië, officieel de Kirgizische Republiek, dat geheel door land omsloten is

Kiribati /ˌki.ri.ˈba.ti/ (pn)
Кирибати
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Kiribati

Kirundi (n)
ру́нди
  1. de officiële taal van Burundi

Klaagliederen (pn)
Плач Иереми́и

Klaas Vaak (pn)
песочный человек
  1. denkbeeldig mannetje dat mensen 's nachts iets in de ogen strooit zodat ze kunnen slapen

Kleine Beer (pn)
Ма́лая Медве́дица
  1. een hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk sterrenbeeld

Kleine Hond (pn)
Малый Пёс
  1. sterrenbeeld zuidelijk van de dierenriem

Klingon (n)
клингонский
  1. een kunsttaal die uitgevonden is door Marc Okrand voor Star Trek-films

Koerdisch (n)
курдский
  1. een taal die door de Koerden gesproken wordt

Koeweit /ˈkuwɛɪ̯t/ /ˈkuʋɛɪ̯t/ /ˈkuβ̞ɛ:t/ (pn)
Кувейт
  1. een kleine olierijke monarchie op het Arabische schiereiland in Azië aan de kust van de Perzische Golf

Kolossenzen (pn)
Посла́ние к Коло́ссянам

Komi (n)
Коми
  1. macrotaal die door 220 duizend mensen in Rusland gesproken wordt

Kongo-Vrijstaat (pn)
Свободное государство Конго

Koningen (pn)
Кни́га Царе́й

Koraalzee (pn)
Кора́лловое мо́ре
  1. randzee van de Grote Oceaan, gelegen tussen het noordoosten van Australië, Papoea-Nieuw-Guinea en de Salomonszee

Koran (n)
Коран

Korea /koˈre.ja/ (pn)
Корея
  1. een schiereiland in Oost-Azië

Koreaans /koreˈjaːns/ (n)
корейский, корейский язык
  1. een taal die in Korea gesproken wordt

Korintiërs (pn)
Посла́ние к Кори́нфянам

Korjaaks (n)
корякский язык
  1. Paleosiberische taal gesproken door drieduizend mensen in het uiterste oosten van Siberië

Kosovo /ˈkɔsɔˌvo/ (pn)
Косово
  1. land op het Balkanschiereiland dat volgens Servië een provincie van Servië is, maar dat zichzelf als een onafhankelijke staat beschouwt

Kotava (n)
котава
  1. internationale kunsttaal ontworpen om cultureel zo neutraal mogelijk te zijn

Krakau (pn)
Краков
  1. na Warschau en Łódź de op twee na grootste stad van Polen

Kreeft (pn)
Рак
  2. teken van de dierenriem van 21 juni tot 23 juli

Kreeftskeerkring (n)
се́верный тро́пик
  1. de hoogste breedtegraad van ca. 23,5 ° noorderbreedte waarboven de zon bij zonnestilstand in het zenit staat

Kremlin (pn)
Кремль

Kreta (pn)
Крит
  1. bij Griekenland behorend eiland in de Egeïsche Zee

Krim /krɪm/ (pn)
Крым
  een schiereiland aan de noordkust van de Zwarte Zee

Krim-Tataars (n)
крымскотатарский язык, крымскотатарский
  1. één van de Turkse talen, gesproken door ongeveer een half miljoen mensen, oorspronkelijk van de Krim afkomstig maar door een deportatie in 1944 nu vooral in Oezbekistan en Kirgizië, maar ook in Moldavië, Roemenië en Turkije gesproken

Kroatisch /kroˈwatis/ /kroˈwaːtɪs/ (n)
хорватский, хорватский язык
  1. een taal die vooral in Kroatië gesproken wordt

Kroatië /kroˈwatsi.jə/ /kroˈwaːsi.jə/ (pn)
Хорватия
  1. een land in Oost-Europa ten zuiden van Hongarije

Kronieken (n)
Ле́тописи

La Mancha (pn)
Ла-Манча

La Rioja (pn)
Риоха

Lagerhuis (n)
пала́та о́бщин

Laos /ˈla.ɔs/ (pn)
Лаос
  1. een land in Azië grenzend aan Myanmar, China, Vietnam, Cambodja en Thailand

Laotiaans (n)
лаосский
  1. een taal die in Laos gesproken wordt

Latijn (n)
латинский язык, латынь
  1. taal van de Romeinen in de oudheid, die later in gebruik bleef in religie en wetenschap

Latijnse alfabet (n)
лати́ница
  1. de reeks lettertekens oorspronkelijk gebruikt om teksten in het Latijn te schrijven en tegenwoordig met aanpassingen voor veel talen gebruikt

Leeuw (pn)
Лев
  2. teken van de dierenriem van 23 juli tot 23 augustus

Leiden (pn)
Ле́йден

Leo (pn)
Лев
  . spelwoord voor de letter l

Leonees (n)
леонский диалект
  1.

Lesotho /le.'sɔ.to/ (pn)
Лесото
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Lesotho

Let /lɛt/ (n)
латыш
  1. een inwoner van Letland, of iemand afkomstig uit Letland

Letland /ˈlɛtlɑnd/ /ˈlɛtlɑnt/ (pn)
Латвия
  1. een Europees land aan de Oostzee

Lets /lɛts/ (n)
латышский
  1. de officiële taal van Letland

Letse /ˈlɛtsə/ (n)
латышка
  1. inwoonster van Letland

Leuven /ˈløːˌvə(n)/ (pn)
Лёвен
  1. de provinciehoofdstad van Vlaams-Brabant in België

Leviticus (pn)
Леви́т

Lezgi (n)
лезгинский
  1.

Libanon /ˈli.ba.nɔn/ /ˈli.bɑ.nɔn/ (pn)
Ливан
  land in het Midden-Oosten, officieel de Libanese Republiek

Liberia /li.'beː.ri.ja/ /li.'bɪː.ri.ja/ (pn)
Либерия
  land in West-Afrika, officieel de Republiek Liberia

Libisch (adj)
ливи́йский
  1. op Libië betrekking hebbend

Libië /ˈli.bi.jə/ (pn)
Ливия
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Grote Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiriyah

Liechtenstein /ˈlixtə(n)ˌstɛɪ̯n/ /ˌlixtə(n)ˈstɛːn/ /ˌliχtə(n)ˈstɛɪ̯n/ (pn)
Лихтенштейн
  1. een klein land in Europa gelegen tussen Zwitserland en Oostenrijk

Lijflands (n)
ливский
  1. een Finoegrische taal die in Estland en Letland gesproken wordt

Limburg /ˈlɪm.bʏrx/ /ˈlɪm.bʏrχ/ (pn)
Лимбург
  1. provincie in het zuiden van Nederland

Limburgs /ˈlɪm.bʏrxs/ /ˈlɪm.bʏrχs/ (n)
лимбургский, ли́мбургский
  1. verzamelnaam van een reeks variëteiten van de Germaanse taalfamilie

Litouwen /liˈtaʊ̯.wə(n)/ /liˈtɑuwə(n)/ /liˈtɔʊ̯.β̞ə(n)/ /ˈliˌtʌʊ̯.β̞ə(n)/ (pn)
Литва
  1. een Europees land ter hoogte van Wit-Rusland

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ (n)
литовский, литовский язык
  1. een Baltische taal die wordt gesproken in Litouwen

Lodewijk (pn)
Луи́
  1. eigennaam van Frankische herkomst
Людвиг
  2. spelwoord voor de letter l

Lojban /ˈloʒban/ (n)
Ложбан
  1. een kunsttaal ontwikkeld door James Cooke Brown

Lombardije (pn)
Ломба́рдия

Londen /ˈlɔndən/ (pn)
Лондон
  1 en 2

Lotharingen (pn)
Лотарингия

Lucas (pn)
Лука
  1. naam van een van Jezus' discipelen

Luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ (pn)
Льеж
  1. een provinciehoofdstad in België
  2. een Belgische provincie

Lukas /ˈlykɑs/ (pn)
Лука

Luxemburg /ˈlyksəmˌbʏrx/ /ˈlyksəmˌbʏrχ/ (pn)
Люксембург, Люксембу́рг
  1.-3.

Luxemburger /ˈlyksəmˌbʏrɣər/ /ˈlyksəmˌbʏrχər/ (n)
люксембуржец
  1. een inwoner of iemand die afkomstig is van het Groothertogdom Luxemburg

Luxemburgs /ˈlyksəmˌbʏrxs/ /ˈlyksəmˌbʏrχs/ (n)
Люксембургский язык
  1. een taal die in Luxemburg gesproken wordt

Lviv (pn)
Львов

Maagd (pn)
Дева
  2. teken van de dierenriem waar de zon in staat van ca. 23 augustus tot ca. 23 september

Maagdeneilanden (pn)
Вирги́нские острова́

Maartrevolutie (pn)
Революция 1848—1849 годов в Германии

Maas /mas/ (pn)
Маас
  1. een rivier die onspringt in Frankrijk en door België en Nederland stroomt

Macau (pn)
Макао
  1. een stad op een eiland aan de zuidkust van China, ten westen van Hong Kong

Macedonisch (n)
македонский
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Noord-Macedonië

Macedonië /ˌmasəˈdoni.jə/ /ˌmasəˈdoːni.jə/ (pn)
Македония
  3. land
  1. historisch Grieks koninkrijk
  2. regio in Griekenland

Macedoniër /ˌmasəˈdoni.jər/ /ˌmasəˈdoːni.jər/ (n)
македо́нец
  1. inwoner van Macedonië

Madagaskar /ma.da.'ɣɑs.kɑr/ /ˌma.dɑ.'χɑs.kɑr/ (pn)
Мадагаскар
  2. staat op het bovengenoemde eiland, de Republiek Madagaskar

Madhya Pradesh (pn)
Ма́дхья-Праде́ш
  1. een Indiase deelstaat gelegen in het centrum van het land met de hoofdstad Bhopal

Madrid (pn)
Мадрид, Мадри́д

Maharashtra (pn)
Махара́штра
  1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land

Malawi /ma.'la.wi/ /ma.'la.ʋi/ /ma.'la.β̞i/ (pn)
Малави
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat niet aan de zee grenst

Malayalam (n)
малая́лам
  1. een taal die in Kerala (een staat van India) gesproken wordt

Maldiven /mɑl.ˈdi.və(n)/ /mɑɫ.ˈdi.və(n)/ (pn)
Мальдивы
  1. land in de Indische Oceaan

Maleachi (pn)
Малахия

Maleis /mɑ.ˈlɛɪs/ (n)
малайский
  1. een Austronesische taal en de officiële taal van Maleisië, Brunei en Singapore die ook in delen van...

Maleisië /maˈlɛ:zi.jə/ /maˈlɛɪ̯zi.jə/ (pn)
Малайзия
  1. een land in het zuidoosten van Azië dat bestaat uit twee afzonderlijke delen die gescheiden worden door de Zuid-Chinese Zee

Mali /'ma.li/ (pn)
Мали
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Mali

Malta /ˈmɑlta/ /ˈmɑɫta/ (pn)
Мальта
  1. eiland in de Middellandse Zee
  2. land in de Middellandse Zee

Maltees /mɑlˈteːs/ /mɑɫˈtes/ (n)
мальтийский, мальти́йский
  1. taal

Maltese /mɑlˈteːsə/ /mɑɫˈtesə/ (n)
мальтийка
  1. vrouwelijke inwoner van Malta

Manaus (pn)
Манаус

Manipur (pn)
Манипу́р
  1. Indiase deelstaat gelegen in het noordoosten van het land

Mantsjoe (n)
маньчжу́р
  1. taal die door de Mantsjoes gesproken werd.

Manx (n)
мэ́нский
  1. een Keltische taal die (als tweede taal) wordt gesproken op het eiland Man

Maori (n)
ма́ори
  1. taal die door de Maori's wordt gesproken

Maria (pn)
Ма́рья

Maria-Boodschap (n)
Благовещение, Благовещение Пресвятой Богородицы
  1. het hoogfeest ter gedachtenis van de aankondiging (annunciatie) van de geboorte van Jezus aan Maria

Marokko /ma.ˈrɔ.ko/ (pn)
Марокко
  1. land in het uiterste noordwesten van Afrika

Mars (pn)
Марс

Marshallees (n)
маршалльский
  1. een taal die op de Marshalleilanden gesproken wordt

Marshalleilanden /mɑr.ʃəl.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəl.ɛː.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəɫ.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ (pn)
Маршалловы острова, Маршалловы Острова
  1. een land in Oceanië

Martinique (pn)
Мартини́ка

Matteüs (pn)
Матвей, Матфей

Mauritanië /ˌmaʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmɔʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmʌʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ (pn)
Мавритания
  1. een land in Noord-Afrika, officieel de Islamitische Republiek Mauritanië

Mauritius /maʊ̯.'ri.si.jəs/ /mɔʊ̯.'ri.si.jəs/ /mʌʊ̯.'ri.tsi.jəs/ (pn)
Маврикий
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek Mauritius

Mayotte (pn)
Майотта

Melanesië (pn)
Мелане́зия

Melbourne (pn)
Ме́льбурн
  1. tweede grootste stad van Australië en hoofdstad van de deelstaat Victoria

Melilla (pn)
Мелилья

Melkweg (n)
Мле́чный Путь
  1. het sterrenstelsel waarin wij ons bevinden en dat op donkere nachten als lichtende band aan de hemel te zien is.

Mensenzoon (n)
cын человеческий
  1. benaming voor Jezus Christus als eerder door Daniël aangekondigde verlosser

Mercurius (pn)
Меркурий

Mesopotamië (n)
Междуречье
  1. historische land tussen de rivieren Eufraat en Tigris, het huidige Irak

Messias /mɛˈsijɑs/ (n)
Месси́я
  1. de in de joodse Tenach voorspelde Redder die door God gezonden zal worden en die door de christenen met Jezus gelijkgesteld wordt

Mexico /ˈmɛg.zi.ˌko/ /ˈmɛk.si.ˌko/ (pn)
Мексика
  1. een land in Amerika, officieel de Verenigde Mexicaanse Staten grenzend aan de Verenigde Staten, Belize en Guatemala, de Grote Oceaan en de Golf van Mexico

Micha /miˈxa/ /ˈmiʃa/ (pn)
Михей

Micronesia /ˌmi.kro.ˈne.zi.ja/ (pn)
Микронезия
  1. een land in Oceanië, officieel de Federale Staten van Micronesia

Middelfrans (n)
среднефранцузский язык
  1.

Middelhoogduits (n)
средневерхненеме́цкий
  1. Hoogduitse dialecten uit de periode 1050-1350

Middellandse Zee (pn)
Средиземное море
  1. randzee van de Atlantische Oceaan, gelegen tussen Zuid-Europa, Noord-Afrika en West-Azië

Midden-Amerika (pn)
Центральная Америка
  1. het gebied tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika

Midden-Oosten (n)
Бли́жний Восто́к
  1. regio die bestaat uit Zuidwest-Azië en het noordoosten van Afrika

Milaan (pn)
Милан
  1. stad in het noordwesten van Italië

Minecraft (pn)
майнкрафт
  1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten

Mohawk (n)
могаук
  1. taal gesproken door 3 350 mensen in Canada en de Verenigde Staten

Moksja (n)
мокшанский
  1. een taal die in het zuiden van Mordovië gesproken wordt

Moldavië /mɔlˈdaːvi.jə/ /mɔɫˈdavi.jə/ (pn)
Молдавия, Молдова
  1. een land en regio in Zuidoost-Europa grenzend aan Oekraïne en Roemenië

Molukken (pn)
Молу́ккские острова́

Monaco /moˈnako/ /ˈmo.na.ko/ (pn)
Монако, Monako
  1. een dwergstaatje in Zuid-Europa, officieel het Vorstendom Monaco, dat aan Frankrijk grenst

Mongolië /mɔŋ.ˈ(g)ɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈχo.li.jə/ (pn)
Монголия
  1. een land in Azië en omringd door China in het zuiden en Rusland in het noorden

Mongools (n)
монгольский, монгольский язык
  1. macrotaal die de officiële taal van Mongolië is en die ook in China en Rusland gesproken wordt

Montenegrijns /ˌmɔntəneˈgrɛɪ̯ns/ /ˌmɔntəneˈgrɛːns/ /ˌmɔntəneˈɣrɛɪ̯ns/ (n)
черного́рский
  1. vorm van het Servo-Kroatisch, gesproken in Montenegro

Montenegro /ˌmɔntəˈnegro/ /ˌmɔntəˈneːɣro/ (pn)
Черногория
  1. land in Zuidoost-Europa gelegen aan de Adriatische Zee en grenzend aan Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië en Albanië

Montserrat /mɔnsɛ'rɑ/ (pn)
Монсеррат, Монтсеррат

Moravië (pn)
Моравия

Mordovië (pn)
Мордовия
  1. autonome republiek van Rusland

Mozambique /ˌmo.zɑm.ˈbik/ /ˌmo.zɑm.ˈbɪk/ (pn)
Мозамбик
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de republiek Mozambique

Murcia (pn)
Мурсия

NAVO (n)
НА́ТО
  1. NAVO

Nahuatl /ˈna.wɑtl̥̩/ /ˈna.wɑtl̩/ (n)
науатль
  1. benaming voor de talen die door de oorspronkelijke bewoners van Mexico gesproken worden

Nahum /ˈnahʏm/ (pn)
Нау́м, Наху́м
  2. boek in de Bijbel

Namen (pn)
Намюр
  1. provincie in het oosten van België

Namibië /na.'mi.bi.jə/ (pn)
Намибия
  1. een land in zuidelijk Afrika

Napels (pn)
Неаполь
  1. stad in Italië

Napolitaans (adj)
неаполита́нский
  1. een taal die in Napels, Campanië, Basilicata en noordelijk Calabrië gesproken wordt

Nauru /na.ˈu.ru/ /ˈnaʊ̯.ru/ /ˈnɑuru/ (pn)
Науру
  1. een land in de Stille Oceaan

Nauruaans /nɑuruˈwans/ (n)
науруанский
  1. taal die door 6 000 mensen wordt gesproken in Nauru

Navajo (n)
Навахо
  1. taal die het zuidwesten van de Verenigde Staten wordt gesproken door 170 duizend Navajo's

Navarra (pn)
Наварра

Nederduits (n)
нижнесаксонский
  1. een in Noord-Duitsland en Nederland gesproken West-Germaanse taal zonder Hoogduitse klankverschuiving

Nederland /ˈnedərˌlɑnt/ /ˈneːdərˌlɑnd/ /ˈneːdərˌlɑnt/ (pn)
Нидерланды, Голландия
  1. land in het westen van Europa, grenzend aan Duitsland en België, belangrijkste deel van het Koninkrijk der Nederlanden

Nederlander /ˈne.dər.ˌlɑn.dər/ (n)
Голландец
  1. een inwoner van Nederland of persoon die de Nederlandse nationaliteit bezit

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (adj)
нидерландский
  1. met betrekking tot Nederland of de Nederlandse taal

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ (n)
нидерландский, голлáндский
  1. een West-Germaanse taal die als officiële taal gesproken wordt in Nederland, Vlaanderen, Suriname en op de Nederlandse Antillen

Nederlandse /ˈne.dər.ˌlɑn.tsə/ /ˈne.dər.ˌlɑnd.sə/ (n)
нидерландка
  1. een vrouwelijke inwoner van Nederland

Nederlandse Antillen /ˌne.dər.lɑnt.sə.ɑn.ˈtɪ.lə(n)/ /ˌneː.dər.lɑnt.sə̯an.ˈtɪ.lə(n)/ (pn)
Нидерландские Антильские острова
  1. voormalig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden

Nederlandse Gebarentaal (n)
нидерландский жестовый язык
  1. gebarentaal gebruikt door de dovengemeenschap van Nederland

Nedersaksisch (n)
нижнесаксонский
  1. een in Noord-Duitsland en Nederland gesproken West-Germaanse taal zonder Hoogduitse klankverschuiving

Nedersorbisch (n)
нижнелужицкий
  1. een West-Slavische taal die in het gebied Neder-Lausitz in het oosten van Duitsland gesproken wordt

Nehemia (pn)
Кни́га Нееми́и

Nepal /ˈnepɑɫ/ /ˈneːpɑl/ (pn)
Непал
  1. een land in Azië, gelegen in de Himalaya tussen India en China (Tibet)

Nepali (n)
непальский язык
  1. een taal die vooral in Nepal gesproken wordt

Neptunus (pn)
Нептун

New York /nuˈjɔːrk/ (pn)
Нью-Йо́рк
  1. deelstaat van de Verenigde Staten

Nibelungenlied (n)
Песнь о Нибелунгах

Nicaragua /ˌni.ka.ˈra.gβ̞a/ /ˌni.ka.ˈra.ɣuwa/ /ˌni.kɑ.ˈra.gʋa/ (pn)
Никарагуа
  1. een staat in Midden-Amerika, tussen Honduras en Costa Rica

Nieuw-Caledonië (pn)
Но́вая Каледо́ния

Nieuw-Zeeland /niβ̞.ˈze.lɑnt/ /nyʊ̯.ˈze.lɑnd/ (pn)
Новая Зеландия
  1. een land in het zuidwesten van de Grote Oceaan, gelegen naast Australië

Nieuw-Zuid-Wales (pn)
Но́вый Ю́жный Уэ́льс
  1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land

Nieuwe Hebriden (pn)
Но́вые Ге́бриды

Nieuwe Testament (pn)
Но́вый Заве́т
  1. samenstelling van Bijbelboeken

Nieuwjaar (n)
Новый год
  1. feestdag ter gelegenheid van het begin van een nieuw jaar van de gebruikte kalender

Niger /'ni.ɣər/ /'ni.χər/ (pn)
Нигер
  1. een land in West-Afrika
  2. een rivier in West-Afrika

Nigeria /ni.'ɣeː.ri.ja/ /ni.'χɪː.ri.ja/ (pn)
Нигерия
  1. een land in West-Afrika

Nijmegen (pn)
Неймеген

Niue (pn)
Ниу́э

Nobelprijs (n)
Нобелевские премии
  1. een jaarlijkse geldprijs voor wetenschappers en anderen die een opmerkelijke prestatie hebben geleverd

Nogai (n)
нога́ец
  1. Turkse taal gesproken door 87 duizend mensen in het zuiden van Rusland

Noor /noːr/ /no̝ːr/ (n)
норвежец
  1. een inwoner van Noorwegen

Noord-Afrika /nɔːrt ˈafrɪkɑ/ /nɔːrt ˈɑfrɪkɑ/ (pn)
Северная Африка
  gedeelte van het Afrikaanse continent ten noorden van de Sahara

Noord-Amerika (pn)
Северная Америка
  het continent dat ten noorden van [[Zuid-Amerika]] ligt, tussen de Grote, Arctische en de Atlantische Oceaan

Noord-Brabant /noːrd.ˈbra.bɑnt/ /no̝ːrd.ˈbra.bɑnt/ /ˌnoːrd.bra.bɑnd/ (pn)
Северный Брабант
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Gelderland, Limburg, Zeeland, Zuid-Holland en België grenst

Noord-Dakota (pn)
Се́верная Дако́та
  1.

Noord-Europa (pn)
Се́верная Евро́па
  het noordelijk deel van Europa

Noord-Holland /noːrt.ˈɦɔ.lɑnt/ /no̝ːr.ˈtɔ.lɑnt/ /ˈnoːrd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Северная Голландия
  1. een provincie in het midden van Nederland, ...

Noord-Korea /ˌnoːrt koˈre.ja/ /ˌno̝ːrt koˈre.ja/ (pn)
Северная Корея
  1. een land in Oost-Azië, officieel de Democratische Volksrepubliek Korea

Noordelijk Territorium (pn)
Се́верная террито́рия
  1. Australisch territorium gelegen in het noorden van het land

Noordereiland (pn)
Се́верный о́стров

Noordpool (pn)
Се́верный по́люс
  1. Noordpool

Noordzee /ˈnoːrdzeː/ /ˈnoːrtseː/ /ˈno̝ːrtse/ (pn)
Северное море
  1. zee tussen Groot-Brittannië, Noorwegen, Denemarken, Duitsland, Nederland en België

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (adj)
норвежский
  1. betreffende Noorwegen en/of het Noors

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ (n)
норвежский
  1. de taal die wordt gesproken in Noorwegen

Noorwegen /ˈnoːrˌweɣə(n)/ /ˈnoːrˌβ̞eɣə(n)/ /ˈno̝ːrˌʋeχə(n)/ (pn)
Норвегия
  1. een land in het noorden van Europa

Normandië /nɔrˈmɑndɪə/ (pn)
Нормандия
  1. streek in het noorden van Frankrijk

Novemberrevolutie (pn)
Ноябрьская революция

Numeri /ˈnumeɾi/ (pn)
Кни́га Чи́сел

Nusantara (pn)
Нусантара
  1. eilandengebied tussen Zuidoost-Azië en Australië

Obadja /oˈbɑtja/ (pn)
Кни́га А́вдия
  2. boek in de Bijbel

Occitaans (n)
окситанский
  1. een taal die in het zuiden van Frankrijk gesproken wordt

Oceanië /oseˈjani.jə/ /oseˈjaːni.jə/ (pn)
Океания
  1. de collectieve naam voor een groot aantal eilanden in de Stille Oceaan...

Odessa (pn)
Одесса

Oeganda /u.'ɣɑn.da/ /u.'χɑn.da/ (pn)
Уганда
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Republiek Oeganda

Oekraïens /ukraˈɦins/ /ukraˈʔins/ (n)
украинский, украинский язык
  1. een Slavische taal die in Oekraïne gesproken wordt

Oekraïense /ukraˈɦinsə/ /ukraˈʔinsə/ (n)
украинка
  1. een inwoonster van Oekraïne

Oekraïne /ukraˈɦinə/ /ukraˈʔinə/ (pn)
Украина
  1. een land in Oost-Europa met als hoofdstad Kiev

Oekraïner /ukraˈɦinər/ /ukraˈʔinər/ (n)
украинец
  1. een inwoner van Oekraïne

Oezbeeks (n)
узбекский
  1. een taal die verwant is aan het Turks en die door de Oezbeken gesproken wordt

Oezbekistan /us.ˈbe.kɪ.stɑn/ /uz.ˈbe.kɪ.stɑn/ (pn)
Узбекистан
  1. een land in centraal Azië, officieel de Republiek Oezbekistan, dat geheel door land wordt omsloten

Oktoberrevolutie (pn)
Октябрьская революция

Olympisch (adj)
олимпийский

Olympische Spelen /o.ˌlɪm.pi.sə.ˈspe.lə(n)/ (pn)
Олимпийские игры
  1. een vierjaarlijks sportevenement dat zijn oorsprong in de stad Olympia in de Griekse landstreek Elis heeft

Olympische Winterspelen (pn)
Зимние Олимпийские игры
  1. evenement dat eens in de vier jaar wordt gehouden waarbij allerlei wintersporten competitief beoefend worden

Oman /o.ˈman/ /ˈo.mɑn/ (pn)
Оман
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Sultanaat Oman

Onzevader (n)
О́тче Наш
  1. christelijk gebed

Oost-Duitsland (pn)
Восто́чная Герма́ния

Oost-Timor /os.ˈti.mɔr/ (pn)
Восточный Тимор
  1. een land in Zuidoost-Azië, bestaande uit een gedeelte van het eiland Timor en de kleinere eilandjes Atauro en Jaco in het geheel

Oostenrijk /ˈostə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛːk/ (pn)
Австрия
  1. een republiek in Midden-Europa grenzend aan Zwitserland en Liechtenstein in het westen, aan Duitsland...

Oostenrijker /ˈo.stə.ˌrɛɪ̯.kər/ /ˈo.stə.ˌrɛː.kər/ /ˈos.tə(n).ˌrɛɪ̯.kər/ (n)
австриец, австрийка
  1. een inwoner van Oostenrijk of persoon die de Oostenrijkse nationaliteit bezit

Oostzee (pn)
Балтийское море
  1. zee die tussen Zweden en de Baltische staten ligt

Openbaring (n)
Апокали́псис
  1. laatste boek van de Bijbel

Opper-Volta (pn)
Ве́рхняя Во́льта

Oranje-Vrijstaat (pn)
Оранжевое Свободное Государство

Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (pn)
Организация экономического сотрудничества и развития

Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (pn)
Организация по безопасности и сотрудничеству в Европе

Oriya (n)
о́рия
  1. de officiële taal van de Indiase staat Orissa

Oslo (pn)
Осло
  1. de hoofdstad en grootste stad van Noorwegen en is gelegen in het zuidoosten van het land
  2. een provincie in Noorwegen

Ossetisch (n)
осетинский язык
  1. een taal uit de centrale Kaukasus

Ossetië (pn)
Осе́тия

Ottawa (pn)
Оттава
  1. de hoofdstad van Canada

Oude Testament (n)
Ветхий Завет
  1. reeks boeken in de christelijke Bijbel die zijn ontleend aan de joodse Tenach

Oudengels (n)
англосакский язык
  1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is

Oudfrans (n)
старофранцу́зский
  1. het Frans zoals dat in het noorden van Frankrijk gesproken werd van de 10e tot de 14e eeuw

Oudgrieks (n)
[[древнегре́ческий]] [[язы́к]]
  1. een nu dode taal die werd gesproken in Griekenland

Oudhoogduits (n)
древневерхненемецкий
  1. de voorloper van het huidige Duits in de periode 700-1050

Oudkerkslavisch (n)
старославя́нский язы́к
  1. de Slavische taal die rond de negende eeuw rond Thessaloniki gesproken werd

Oudnederlands (n)
древненидерландский
  1. een West-Germaanse taal die gesproken werd tussen ongeveer 800 en 1150 in delen van Nederland, België, Frankrijk en Duitsland en die de voorloper was van het Middelnederlands en vervolgens het huidige Nederlands.

Overijssel /ˌovəˈrɛɪ̯sɔɫ/ /ˌovəˈrɛɪ̯səl/ /ˌovəˈrɛːsəɫ/ (pn)
Оверэйсел
  1. een provincie in het midden van Nederland

Oxford (pn)
Оксфорд

Pakistan /ˈpa.kɪ.ˌstɑn/ (pn)
пакистан, Пакистан
  1. een land in het zuiden van Azië grenzend aan India, Afghanistan, Iran en China. De officiële naam is de Islamitische Republiek

Palau /pa.ˈlaʊ̯/ /pa.ˈlɔʊ̯/ /pa.ˈlʌʊ̯/ (pn)
Палау
  1. een eilandenstaat in Oceanië

Palestina (pn)
Палести́на

Palmzondag (n)
Вход Господень в Иерусалим
  1. de zondag voor Pasen

Panama /ˈpa.na.ma/ /ˈpɑ.nə.ma/ (pn)
Панама
  1. een land Centraal-Amerika

Panamakanaal (pn)
Панамский канал

Panamees (n)
жи́тель Пана́мы
  1. iemand afkomstig uit Panama

Papiamento (n)
папьяменто
  1. taal die wordt gesproken op een aantal eilanden in het Caribisch gebied, waaronder de Benedenwindse Eilanden Aruba, Bonaire en Curaçao en daar officiële status heeft

Papoea-Nieuw-Guinea /ˌpa.pu.wa.niβ̞.ɣi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.niβ̞.χi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.nyʊ̯.ɣi.ˈne.ja/ (pn)
Папуа Новая Гвинея, Па́пуа-Но́вая Гвине́я
  land en staat in Oceanië

Paraguay /ˈpa.ra.gʋɑɪ̯/ /ˈpa.ra.gβ̞ɑɪ̯/ /ˈpa.ra.ɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ /ˈparaˌɡwe/ (pn)
Парагвай
  1. + 2. land en rivier in Zuid-Amerika, officieel de Republiek Paraguay, dat geheel door land omsloten wordt.

Parijs (pn)
Париж
  1. de hoofdstad van Frankrijk

Parijzenaar (n)
парижанин
  een inwoner van Parijs

Pasen (n)
Пасха
  1. het belangrijkste feest van het christendom, waarbij de Opstanding van Jesus centraal staat

Pasjtoe (n)
пашто́
  1. taal die vooral in Afghanistan en Pakistan door 50 tot 60 miljoen Pathanen wordt gesproken

Patagonië (pn)
Патагонии
  1. benaming voor het zuidelijke deel van Zuid-Amerika, tussen de Colorado en de Straat van Magellaan

Peru /peˈru/ (pn)
Перу
  1. een land in Zuid-Amerika

Perzisch (n)
фарси, фарси́
  1. een Indo-Iraanse taal die gesproken wordt in Iran, Afghanistan en Tadzjikistan

Peshawar (pn)
Пешавар

Petrus (pn)
Пётр
  1. discipel van Jezus

Picardië /pɪˈkɑrdɪʲə/ (pn)
Пика́рдия
  regio in Noord-Frankrijk

Pieter (pn)
Пётр
  1. jongensnaam

Pinksteren (pn)
троица
  1. Christelijk feest

Pitcairneilanden (pn)
Пи́ткэрн
  1. groep van vijf eilanden halverwege Paaseiland en Tahiti

Piëmontees (n)
пьемо́нтский
  1. taal gesproken door 3 106 620 mensen in Italië, Argentinië, Australië en de Verenigde Staten

Pluto (pn)
Плутон
  1.

Po /po/ (pn)
По
  1. stroom in Italië

Polaris (pn)
Поля́рная звезда́
  1. Polaris

Polen /ˈpolə(n)/ /ˈpoːlə(n)/ (pn)
Польша
  1. een land in het midden van Europa met de officiële naam Republiek Polen (Rzeczpospolita Polska)

Polynesië (pn)
Полине́зия
  1. eilanden in de Grote Oceaan of Stille Oceaan die samen Oceanië vormen

Pool /pol/ /poɫ/ /po̝ɫ/ (n)
поляк
  1. een inwoner van Polen, of iemand afkomstig uit Polen

Pools /poɫs/ /poːls/ /po̝ɫs/ (n)
польский, польский язык
  1. een taal die in Polen gesproken wordt

Portugal /'pɔrtyɣɑl/ (pn)
Португалия
  1. een land in het zuidwesten van Europa, officieel de Portugese Republiek

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (adj)
португальский
  1. verwijzend naar Portugal of naar de Portugese taal

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ (n)
португалец
  1. een inwoner van Portugal
португальский, португальский язык
  2. taal gesproken in Portugal

Portugese /pɔr.ty.ˈɣe.sə/ /ˌpɔr.ty.ˈχe.sə/ (n)
португалка
  1. vrouw

Praag /prax/ /praç/ (pn)
Прага
  hoofdstad van Tsjechië

Prediker (pn)
Кни́га Екклесиа́ста, Экклезиа́ст

Proto-Indo-Europees (n)
праиндоевропе́йский
  1.

Provençaals (n)
прованса́льский
  1. met betrekking tot de Provence

Pruisen (pn)
Пруссия

Psalmen (pn)
Псалмы́
  1. boek in de Bijbel met lofliederen op God

Puerto Rico (pn)
Пуэрто-Рико
  1. een met de Verenigde Staten geassocieerde vrijstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee

Punjabi (n)
Пенджабский
  1. taal die in de Punjab, zowel in India als in Pakistan gesproken wordt

Pyreneeën (pn)
Пиренеи
  1. een gebergte op de grens van Frankrijk en Spanje

Qatar /ka'tar/ /ka'tɑr/ (pn)
Катар
  1. een land in het Midden-Oosten

Quechua (n)
ке́чуа
  1. macrotaal die door indianen in Ecuador, Peru en Bolivia wordt gesproken

Queensland (pn)
Кви́нсленд
  1. Australische deelstaat gelegen in het noordoosten van het land

Quenyaans (n)
квенья
  1. een door de schrijver J.R.R. Tolkien bedachte kunsttaal die toegeschreven is aan de Elven

RNA (n)
РНК
  1.

Raad van Europa (n)
Совет Европы

Raad van de Europese Unie (pn)
Совет Европейского союза

Ram (pn)
Овен
  2. teken van de dierenriem van 21 maart tot 20 april

Rechters (pn)
Книга Судей Израилевых

Reto-Romaans (n)
реторома́нский
  1. Romaanse taal die gesproken wordt door 40.000 mensen in Zwitserland

Rhodesië (pn)
Родезия

Rijn /rɛɪ̯n/ /rɛːn/ (pn)
Рейн
  1. één van de langste en belangrijkste rivieren van Europa die op de grens ligt tussen Midden- en West-Europa.

Ripuarisch (n)
рипуа́рский язы́к
  1. een Rijnfrankisch dialect dat behoot tot de Middelduitse dialectgroep

Robert (pn)
Роберт

Rode Kruis (pn)
Кра́сный Крест

Rode Zee (pn)
Красное мо́ре
  1. langgerekte binnenzee, gelegen tussen Azië en Afrika

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ (n)
румынский
  1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Roemenië

Roemenië /ruˈmeni.jə/ /ruˈmeːni.jə/ (pn)
Румыния
  1. een land in Oost-Europa ten noorden van Bulgarije

Roma (pn)
рома́
  B 1. volk in Europa en Azië dat traditioneel een zwervend bestaan leidt

Romanes /romaˈnɜs/ (n)
рома́
  Taal door veel zigeuners gesproken

Rome /ˈro:mə/ (pn)
Рим
  1. de hoofdstad van Italië

Romeins (adj)
римский
  1. met betrekking tot Rome

Romeinse Rijk /roˈmɛɪnsə rɛɪk/ (pn)
Римская империя
  1. een historisch rijk dat op zijn hoogtepunt de gehele Middellandse Zeeregio in handen had

Roodkapje (pn)
Красная Шапочка

Rus (n)
россиянин
  1. een inwoner van Rusland

Rusland (pn)
Россия, Русь
  1. een soevereine staat met het Russisch als officiële taal die zich uitstrekt van het oosten van Europa tot het oosten van Azië

Russisch /ˈrʏsis/ (adj)
русский, российский
  1. betreffende Rusland of het Russisch

Russisch /ˈrʏsis/ (n)
русский, русский язык
  1. een Slavische taal die gesproken wordt in Rusland

Russo-Noors (n)
Руссенорск
  1. een pidgintaal die wordt gesproken in Spitsbergen

Rwanda /ru.ˈwɑn.da/ /ru.ˈʋɑn.da/ /ˈrβ̞ɑn.da/ (pn)
Руанда
  1. een land in Oost Afrika, officieel de Rwandese Republiek, dat geheel door land omsloten wordt

SI-stelsel (abbreviation)
Международная система единиц
  1. Internationaal Stelsel van Eenheden

Saba (pn)
Саба

Sahara (pn)
Саха́ра
  1. zandwoestijn in Noord-Afrika

Saint Vincent en de Grenadines /sent.ˌvɪn.sɛnt.ɛn.də.χre.na.ˈdi.nəs/ (pn)
Сен-Винсент и Гренадины, Сент-Винсент и Гренадины
  1. land in het Caraïbisch gebied

Saksen (pn)
Саксония
  1. Duitse deelstaat

Salomo (pn)
Соломо́н
  1. koning van Israël

Salomonseilanden /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛː.lɑn.də(n)/ (pn)
Соломоновы острова, Соломоновы Острова
  1. land in Melanesië

Samaria (pn)
Самари́я

Same (n)
саа́м

Sami (n)
саамский язык
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samisch (n)
саамский язык
  1. een verzameling talen die gesproken worden in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland door de Saami

Samoa /sa.ˈmo.wa/ (pn)
Самоа
  1. een land in Oceanië ten noorden van Nieuw-Zeeland en ten oosten van Australië...

Samoaans (n)
самоанский
  1. een taal die gesproken wordt door 370.337 mensen in Samoa, Amerikaans-Samoa, Fiji, Nieuw-Zeeland, Tonga en de Verenigde Staten

Samogitisch (n)
жема́йтский
  1. Baltische taal gesproken door 500 duizend mensen in Litouwen

Samuel (pn)
Самойло, Самуи́л

San Marino /ˌsan maˈrino/ (pn)
Сан-Марино
  1. een dwergstaat in Italië met republikeinse staatsinrichting.

Sanskriet (n)
Санскрит
  1. klassieke taal en een van de officiële talen van India

Sao Tomé en Principe /saʊ̯.to.ˌme.je̞n.prɪn.ˈtsi.pə/ /ˌsa.o.to.me.ʔɛn.ˈprɪn.si.pə/ /ˌsʌu.to.me.ɛn.ˈprɪn.si.pə/ (pn)
Сан-Томе и Принсипи
  1. land en eilandengroep aan de westkust van Afrika in de Golf van Guinee

Saoedi-Arabië /sa.ˌu.di.ɑ.ˈra.bi.jə/ /zaʊ̯.di.ja.ˈra.bi.jə/ (pn)
Саудовская Аравия
  1. en 2., land en staat in Azië

Sardinië (n)
Сардиния
  1. een Italiaans eiland in de Middellandse Zee

Satan /ˈsatɑn/ (pn)
Сатана

Saturnus (pn)
Сатурн
  1.

Saudi-Arabië /saˌudiaˈrabijə/ (pn)
Саудовская Аравия
  1. en 2., land en staat in Azië

Sava /ˈsa.va/ (pn)
Сава
  1. een rivier in Zuidoost-Europa met een lengte van 940 km.

Scandinavië (pn)
Скандина́вия
  1. Denemarken, Noorwegen en Zweden.

Schelde /ˈsχɛldə/ (pn)
Шельда
  1.een rivier die ontspringt in de gemeente Gouy in noordelijk Frankrijk

Schiermonnikoog (pn)
Схирмонниког

Schild (pn)
Щит
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Schorpioen (pn)
Скорпион
  2. teken van de dierenriem van 23 oktober tot 22 november

Schot (n)
шотла́ндец
  1. een persoon afkomstig uit Schotland

Schotland /ˈsxɔtlɑnt/ /ˈsçɔtlɑnt/ (pn)
Шотландия
  1. deel van het Verenigd Koninkrijk

Schots-Gaelisch /ˌsxɔts.ɣa.ˈe.lis/ /ˌsxɔts.ɣa.ˈe.lɪs/ /ˌsχɔts.χa.ˈe.lis/ (n)
гэ́льский
  1. Keltische taal die door ongeveer 60.000 personen wordt gesproken op de Schotse eilanden en in mindere mate in het westen van Schotland

Sedna (n)
Се́дна

Sefanja (pn)
Софо́ния

Seine (pn)
Сена
  1. een rivier in Frankrijk

Sellafield (pn)
Селлафилд

Semitisch /seˈmitis/ (adj)
семи́тский
  1.

Senegal /ˈse.ne.ˌɣɑl/ /ˈse.ne.ˌχɑɫ/ (pn)
Сенегал
  1. een land in West-Afrika

Servisch /ˈsɛrvis/ /ˈsɛrvɪs/ (n)
сербский
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Servië

Servië /ˈsɛrvi.jə/ (n)
Сербия
  1. een land in Zuidoost-Europa.

Serviër /ˈsɛrvi.jər/ (n)
Серб
  1. een inwoner van Servië, of iemand afkomstig uit Servië

Servo-Kroatisch /sɛrvoːkroːˈaːtis/ (n)
сербохорватский, сербско-хорватский

Seychellen /se.ˈʃɛ.lə(n)/ /sɛɪ̯.ˈʃɛ.lə(n)/ (pn)
Сейшелы
  1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek der Seychellen

Shona (n)
шо́на
  1. een taal die gesproken wordt door ongeveer 11.000.000 mensen in Zimbabwe, Botswana, Malawi en Zambia

Siberië (pn)
Сиби́рь

Siciliaans (n)
[[сицили́йский]] [[язы́к]]
  1. Romaanse taal die wordt gesproken door 10 miljoen mensen op Sicilië, in Zuid-Calabrië en Salento

Sicilië /sɪˈsɪlɪʲə/ (pn)
Сицилия
  Italiaans eiland ten zuiden van het Italiaanse schiereiland

Sierra Leone /ˌsʲɛ.rɑ.le.ˈjo.ne/ /ˌʃæː.ra.le.ˈjo.nə/ /ˌʃɛ.ra.le.ˈjo.nə/ (pn)
Сьерра-Леоне
  1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Sierra Leone

Silezië /siˈleziˌʲə/ (pn)
Силезия
  1. een historische regio in Midden-Europa

Sindarijns (n)
синдари́н
  1. een taal die ontworpen is door J. R. R. Tolkien en gebaseerd is op het Welsh

Sindhi (n)
синдхи
  1. een taal die in zowel Pakistan als India gesproken wordt

Singapore /sɪŋ.(g)ɣa.poːr/ /sɪŋ.gɑ.poːr/ /sɪŋ.gɑ.po̝ːr/ (pn)
Сингапур
  1. een stadstaat in Zuidoost-Azië

Sint Eustatius (pn)
Синт-Эстатиус

Sint Maarten /sɪnt.'maːr.tən/ (pn)
Сен-Мартен
  1. eiland in het noordoostelijke gedeelte van de Caraïbische Zee

Sint-Helena (pn)
Свята́я Еле́на

Sint-Petersburg (pn)
Санкт-Петербург
  1. een stad in Rusland, het voormalige Leningrad

Sirius (pn)
Си́риус
  1. Sirius

Skopje /ˈskɔp.jə/ (pn)
Ско́пле
  1. de hoofdstad van Noord-Macedonië

Slangendrager (pn)
Змеено́сец
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Slavisch (adj)
славянский

Slavisch (n)
Славянин

Sloveens /sloˈvens/ /sloˈveːns/ /sloˈweːns/ (n)
словенский
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slovenië

Slovenië /sloˈveni.jə/ /sloˈveːni.jə/ /sloˈweːni.jə/ (pn)
Словения
  1. een land in Centraal-Europa

Slovio (n)
Словио
  1. internationale hulptaal

Slowaaks /slo.ˈwaks/ /slo.ˈʋaks/ /slo.ˈβ̞aks/ (n)
словацкий, словацкий язык
  1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slowakije

Slowakije /ˌslowaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloʋaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloβ̞aˈkɛː.jə/ (pn)
Словакия
  1. een land in Midden-Europa; het oostelijke deel van het voormalige Tsjechoslowakije.

Sneeuwwitje (pn)
Белоснежка

Socialistische Federale Republiek Joegoslavië (pn)
Социалисти́ческая Федерати́вная Респу́блика Югосла́вия
  1. officiële naam van Joegoslavië van 1963 tot 1992

Soedan /su.ˈdɑn/ /zu.ˈdaːn/ (pn)
Судан
  1. land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Soendanees /sundaˈnes/ (n)
сунданский
  1. taal die vooral in het westen van Java gesproken wordt

Somalisch (n)
сомали
  1. een taal die vooral wordt gesproken in Somalië

Somalië /so.'ma.li.jə/ (pn)
Сомали
  1. een land in Oost-Afrika, officieel de Somalische Republiek

Sorbisch (n)
лужицкий
  1. een groep Slavische talen die wordt gesproken in het oosten van Saksen en het zuidoosten van Brandenburg

Spaans /spaːns/ (adj)
испанский, испанский язык
  1. met betrekking tot Spanje of het Spaans

Spaans /spaːns/ (n)
испанский, испанский язык
  1. een taal die oorspronkelijk werd gesproken in (het centrale deel van) Spanje, maar nu ook in alle Zuid- en Midden-Amerikaanse landen, met uitzondering van Brazilië en de Guyana's

Spaanse /ˈspan.sə/ (n)
испанка
  1.

Spaanstalig (adj)
испаноговоря́щий
  1.

Spanjaard /ˈspɑ.ɲard/ /ˈspɑɲ.jart/ (n)
испанец
  1. een inwoner van Spanje, of iemand afkomstig uit Spanje

Spanje /ˈspɑ.ɲə/ /ˈspɑɲ.jə/ (pn)
Испания
  1. een land in het zuidwesten van Europa op het Iberisch Schiereiland

Spitsbergen (pn)
Шпицберген
  1. een Noorse eilandengroep

Spreuken /ˈspɾøkə(n)/ (n)
Кни́га При́тчей Соломо́новых, При́тчи

Sri Lanka /sri.ˈlɑŋ.ka/ (pn)
Шри-Ланка
  1. een republiek in Azië gelegen op een eiland ten zuiden van India

Steenbok (pn)
Козерог
  2. teken van de dierenriem van 22 december tot 20 januari

Steenbokskeerkring (n)
тро́пик Козеро́га

Stier (pn)
Телец
  1. sterrenbeeld van de dierenriem
  2. astrologisch teken

Stille Zaterdag (phraseologicalUnit)
Великая суббота

Stockholm (pn)
Стокгольм
  1. de hoofdstad van Zweden

Straat Torres (pn)
То́рресов проли́в
  1. zeestraat tussen het Australisch vasteland en Papoea-Nieuw-Guinea

Straatsburg (n)
Страсбург
  1. hoofdstad van de Franse regio Grand Est

Sucre (pn)
Су́кре
  1. hoofdstad van het Boliviaans departement Chuquisaca

Sudan /suˈdɑn/ (pn)
Судан
  land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan

Sukuma (n)
сукума
  1. Bantoetaal gesproken door 5,4 miljoen mensen in Tanzania

Sumatra (pn)
Сума́тра

Suriname /ˌsy.ri.ˈna.mə/ (pn)
Суринам
  1. een land in Zuid-Amerika

Swahili (n)
суахили
  1. een Bantoetaal die veel gesproken wordt in Oost-Afrika

Swaziland /ˈswa.zi.ˌlɑnd/ /ˈsʋa.zi.ˌlɑnt/ /ˈsβ̞a.zi.ˌlɑnt/ (pn)
Свазиленд
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Swaziland

Sydney (pn)
Си́дней
  1. de grootste stad van Australië en de hoofdstad van de deelstaat Nieuw-Zuid-Wales

Syrië /ˈsi.ri.jə/ /ˈzi.ri.jə/ (pn)
Сирия
  1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Arabische Republiek Syrië

T-shirt (n)
футболка, майка
  1. dun kledingstuk voor het bovenlichaam met korte mouwen en zonder kraag

Tadzjieks (n)
таджикский
  1. de officiële taal van Tadzjikistan en een variant van het Perzisch

Tadzjikistan /taˈdʒikɪˌstɑn/ (pn)
Таджикистан, Таджикиста́н
  1. een land in een land in Centraal-Azië met als hoofdstad Doesjanbe

Tagalog (n)
тагалог
  1. taal die op de Filipijnen gesproken wordt

Tahitiaans (n)
таитянский
  1. een Polynesche taal uit de Oceanische tak van de Austronesische talen gesproken op Tahiti

Taiwan /tɑj'ʋɑn/ (pn)
Тайвань, Формоза

Taiwanees (n)
тайва́ньский

Tallinn /'tɑlɪn/ (pn)
Таллин, Таллинн, Ревель, Колывань, Талинн
  1. de hoofdstad van Estland

Talmoed /ˈtɑlmut/ (n)
Талму́д
  1.

Tamil (n)
тамильский
  1. taal die gesproken wordt in India, Sri Lanka, Singapore, en Maleisië

Tanger (pn)
Танжер

Tanzania /ˌtɑn.za.ˈni.ja/ (pn)
Танзания
  1. een land in Oost-Afrika

Tartaars (n)
татарский
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tasmanië (pn)
Тасма́ния

Tasmanzee (pn)
Тасма́ново мо́ре
  1. randzee van de Grote Oceaan, gelegen tussen Australië en Nieuw-Zeeland

Tataars (n)
татарский, татарский язык
  1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten

Tatarstan (pn)
Татарстан
  1. de autonome republiek van Rusland met de hoofdstad Kazan

Telugu (n)
те́лугу
  1. een Dravidische taal met ongeveer 70 miljoen sprekers

Tenerife (pn)
Тенерифе
  1. het grootste eiland van de Canarische Eilanden, een tot Spanje behorende eilandengroep in de Atlantische Oceaan

Terschelling (pn)
Терсхеллинг

Texel (pn)
Тексел

Thai (n)
тайский
  1. de officiële taal van Thailand

Thailand /ˈtɑɪ̯.lɑnt/ /ˈtɛɪ̯.lɑnd/ (pn)
Таиланд
  1. een land in Azië dat vroeger Siam heette

Theems (pn)
Те́мза
  1.de grootste rivier van Engeland

Thora /ˈtora/ (pn)
То́ра
  1.-3.

Tiber (pn)
Тибр
  1.de rivier die stroomt door Rome

Tibet (pn)
Тибет
  1. autonome regio
  1. voormalig land

Tibetaans (n)
тибетский
  1. een taal die wordt gesproken in Tibet en buiten Tibet door een grote groep vluchtelingen

Tilburg (pn)
Тилбург

Timorzee (pn)
Тимо́рское мо́ре
  1. randzee van de Indische Oceaan, gelegen tussen Noordwest-Australië en Timor

Timoteüs (pn)
Тимофей

Titus /ˈtitʏs/ (pn)
Тит

Togo /'to.ɣo/ /ˈto.χo/ (pn)
Того
  1. een land in West-Afrika

Toki Pona (n)
токипона
  1. bepaalde minimalistische kunsttaal

Tokio (pn)
Токио
  1. de hoofdstad van Japan

Tonga (pn)
Тонга

Toscane (pn)
Тоска́на

Transvaal (pn)
Трансвааль

Trinidad en Tobago /ˌtrinidɑd ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaχo/ (pn)
Тринидад и Тобаго
  1. een land in het Caribisch gebied, officieel de Republiek Trinidad en Tobago

Triëst (pn)
Триест

Troje (pn)
Тро́я

Tsjaad /tʃad/ /tʃat/ (pn)
Чад
  1. een land in Centraal-Afrika, officieel de Republiek Tsjaad

Tsjechisch /ˈtʃɛxis/ /ˈtʃɛxɪs/ /ˈtʃɛχis/ (n)
чешский, чешский язык
  1. Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Tsjechische Republiek

Tsjechische Republiek (pn)
Чешская Республика
  1. een land in [[Midden-Europa]].

Tsjechië /ˈtʃɛxi.jə/ /ˈtʃɛχi.jə/ (pn)
Чехия
  1. een land in Midden-Europa, officieel de Tsjechische Republiek, en is het westelijke deel van het voormalige Tsjecho-Slowakije.

Tsjecho-Slowakije (pn)
Чехословакия
  1. een vroegere staat in Europa, ten zuiden van Polen (van 1918 tot 1993)

Tsjernobyl /tʃɛnobil/ (pn)
Чернобыль

Tsjetsjeens (n)
чеченский
  1. een taal die in Tsjetsjenië gesproken wordt

Tsjetsjenië (pn)
Ичке́рия
  1.

Tsonga (n)
тсо́нга
  1. taal gesproken door 3 275 105 mensen in Zuid-Afrika, Mozambique, Swaziland en Zimbabwe

Tswana (n)
тсвана
  1. Bantoetaal die wordt gesporken door viereneenhalf miljoen mensen...

Tunesië /ty.ˈne.zi.jə/ /tʏ.ˈne.zi.jə/ (pn)
Тунис
  land in Noord-Afrika, officieel de Republiek Tunesië

Turijn (pn)
Турин
  1. de hoofdstad van de regio Piëmont en de provincie Turijn

Turk /tʏrk/ (n)
турок
  1. Inwoner van Turkije

Turkije /tʏrˈkɛɪ̯.jə/ /tʏrˈkɛː.jə/ (pn)
Турция
  1. land in Europa en Azië

Turkmeens (n)
туркме́нский
  1. de taal die door de Turkmenen in Turkmenistan en Afghanistan gesproken wordt

Turkmenistan (pn)
Туркмения

Turks /tʏrks/ (n)
турецкий, турецкий язык
  1. een taal die vooral in Turkije gesproken wordt

Turkse lelie (n)
лилия кудреватая

Tuvalu /ˌtu.va.ˈlu/ (pn)
Тувалу
  1. een land in Oceanië

Tuvaluaans (n)
тувалу
  1. Austronesische taal, gesproken door 13.080 mensen in Tuvalu, Fiji, Kiribati, Nauru en Nieuw-Zeeland

Tweede Wereldoorlog (pn)
вторая мировая война
  1. het geheel van afzonderlijke militaire conflicten die van 1939 tot 1945 werden uitgevochten tussen twee allianties

Tweelingen (pn)
Близнецы
  2. teken van de dierenriem, traditioneel behorend bij geboortedata van ongeveer 21 mei tot 21 juni

Twi (n)
чви
  1. taal die oorspronkelijk door de Ashanti's gesproken werd

U-bocht (n)
поворо́т круго́м
  1. bocht van 180°

Uranus (pn)
Уран

Urdu (n)
урду
  1. de officiële taal van Pakistan en één van de officiële talen van India

Uruguay /ˈu.ru.ˌgʋɑɪ̯/ /ˈu.ru.ˌgβ̞ɑɪ̯/ /ˈuruˌɡwe/ /ˌu.ru.ˈɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ (pn)
Уругвай
  1. en 2. land en staat in Zuid-Amerika

Utrecht /ˈytrɛx/ /ˈytrɛxt/ /ˈytrɛχt/ (pn)
Утрехт
  2. de hoofdstad van de provincie Utrecht

VN /veˈɛn /vərˌenəxdəˈna(t)sis (pn)
ООН
  1. wereldwijde organisatie waarin alle landen kunnen samenwerken

Vaderdag (n)
День отца́
  1. een dag waarop vaders extra verwend worden

Valencia (pn)
Валенсия

Valentijnsdag (n)
День Святого Валентина
  1. 14 februari, de dag van de verliefden

Vanuatu /va.nu.ˈwa.tu/ (pn)
Вануату
  1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Vanuatu

Vaticaanstad /vatiˈkanstɑt/ /vatiˈkaːnstɑd/ /vatiˈkaːnstɑt/ (pn)
Ватикан
  1. land in Europa, het kleinste onafhankelijke land ter wereld, het territorium van de Heilige Stoel.

Veiligheidsraad (n)
Совет Безопасности ООН

Venetiaans (n)
венециа́нский
  1. een taal die in de Veneto-regio gesproken wordt

Venetië / (pn)
Венеция
  1. provincie in Italië

Venezuela /ˌvenəzyˈweːla/ /ˌvenəzyˈβ̞ela/ /ˌvenəzyˈβ̞eːla/ (pn)
Венесуэла
  1. een land in het noorden van Zuid-Amerika

Venus (pn)
Венера
  1. planeet

Verenigd Koninkrijk /vəˈrenəχt ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /vəˈreːnəxt ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ /vəˈreːnɪx ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ (pn)
Великобритания, Соединённое Королевство

Verenigde Arabische Emiraten /vɛrenəɣdə arabisə emiratən/ (pn)
Объединённые Арабские Эмираты
  land in het Midden-Oosten, officieel de Verenigde Arabische Emiraten, vaak afgekord tot V.A.E.

Verenigde Arabische Republiek (pn)
Объединённая Ара́бская Респу́блика
  1. unie van Egypte en Syrië van 1958 tot 1961, en de officiële naam van Egypte van 1961 tot 1971

Verenigde Naties (n)
Организация Объединённых Наций

Verenigde Staten (pn)
Соединённые Штаты Америки, Соединённые Штаты
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten. In het zuiden grenst het aan Mexico en in het noorden aan Canada. De officiële naam is de 'Verenigde Staten van Amerika'

Verenigde Staten van Amerika /və.ˌre.nəx.də.ˈsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmeː.ri.ka/ /və.ˌreɪ̯.nəχ.də.ˌsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmɪː.ri.ka/ /vɛ.ˌʁe.nɪx.də.ˈsta.tə(n).va.na.ˈmeː.ʁi.ka/ (pn)
Соединённые Штаты Америки
  1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten

Verweggistan /vɛrˈʋɛ.χɪsˌtɑn/ /vɛrˈβ̞ɛ.ɣɪsˌtɑn/ (pn)
тьмутаракань
  1. uithoek, een hypothetisch en oneindig ver land

Vietnam (pn)
Вьетнам

Vietnamees (n)
вьетнамский, вьетнамский язык
  1. de officiële taal van Vietnam

Vissen (pn)
Рыбы
  2. teken van de dierenriem, traditioneel behorend bij geboortedata van ongeveer 19 februari tot 21 maart

Vlaams (n)
фламандский
  1. Nederlands zoals dat in Vlaanderen gesproken wordt

Vlaamse gaai (n)
сойка
  1. bepaald soort kraaiachtige vogel, Garrulus glandarius

Vlaanderen (pn)
Фландрия
  1. de noordelijke deelstaat van België

Vlaming /'vlamɪŋ/ (n)
фламандец
  1. een inwoner van Vlaanderen of iemand afkomstig uit Vlaanderen

Vlieland (pn)
Влиланд

Voerman (pn)
Возни́чий
  sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Volapük (n)
волапюк, воляпюк
  1. een kunstmatige taal die in 1880 door Johann Martin Schleyer gemaakt werd

Volkenbond (pn)
Лига Наций

Vosje (pn)
Лиси́чка
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Vuurland (pn)
Огненная Земля
  1. een archipel aan de zuidpunt van Zuid-Amerika

Waals (n)
валлонский
  1. een taal die verwant is aan het Frans en die in Wallonië gesproken wordt

Waddenzee (pn)
пролив Ваддензе
  1. een binnenzee die aan de ene kant grenst aan de Waddeneilanden en de Noordzee en aan de andere kant begrensd wordt door het vasteland van Nederland, Duitsland en Denemarken

Wales (pn)
Уэльс
  1. een van de delen van het Verenigd Koninkrijk, gelegen op een groot eiland in het noordwesten van Europa.

Walhalla (pn)
Валга́лла
  1. een speciale hemel in de Noorse mythologie, voorbehouden voor de gesneuvelden in de strijd

Wallonië /ʋɑˈlonɪə/ (pn)
Валлония

Warschau (pn)
Варшава
  1. hoofdstad van Polen

Wat is uw naam? (phraseologicalUnit)
Как вас зовут?, Как тебя зовут?
  1.

Waterman (pn)
Водоле́й
  2. teken van de dierenriem van 20 januari tot 19 februari

Weegschaal (pn)
Весы
  teken van de dierenriem van 23 september to 23 oktober

Weichsel (pn)
Висла
  1. de grootste rivier van Polen

Weimarrepubliek (pn)
Веймарская республика

Wellington (pn)
Ве́ллингтон
  1. hoofdstad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland

Welsh (n)
валлийский
  1. een Keltische taal die wordt gesproken in Wales

Welshe (n)
валли́йка
  1. een vrouwelijke inwoner van Wales

Wenen (pn)
Вена
  1. de hoofdstad van Oostenrijk

Wepsisch (adj)
вепсский
  1. betreffende het Wepsische volk

Wepsisch (n)
вепсский
  1. de Fins-Oegrische taal met circa 8000 sprekers gesproken in het noordwesten van Rusland

Wereldbank (pn)
Всемирный банк

Wereldgezondheidsorganisatie (n)
Всемирная организация здравоохранения

Wereldhandelsorganisatie (n)
Всемирная торговая организация

West-Afrika (pn)
За́падная А́фрика

West-Australië (pn)
За́падная Австра́лия
  1. grootste van de Australische deelstaten, gelegen in het westen van het land

West-Bengalen (pn)
За́падная Бенга́лия
  1. Indiase deelstaat gelegen in het oosten van het land

West-Duitsland (pn)
За́падная Герма́ния

West-Europa (pn)
За́падная Евро́па
  1. het westelijk deel van Europa

West-Europees (adj)
западноевропе́йский
  1. op West-Europa betrekking hebbend

West-Germaans (n)
западногерма́нский
  1. de taal die de voorouder is van de huidige West-Germaanse talen

West-Vlaanderen (pn)
Западная Фландрия
  1. Belgische provincie

Westelijke Sahara (pn)
Западная Сахара

Wijchen /ˈʋixə(n)/ (pn)
Вихен

WikiWoordenboek (pn)
Вики-словарь, викцёнаръ
  1. de Nederlandstalige versie van Wiktionary

Wikipedia (pn)
Википедия
  1. een door de Wikimedia Foundation gecreëerde rechtenvrije encyclopedie op het internet...

Wikipediaan (n)
википеди́ст
  1. een gebruiker op Wikipedia

Wiktionary /ˈwikʃoˌnɛri/ /ˈʋɪkʃəˌnɛri/ (pn)
Вики-словарь
  1. een deelproject van de Wikimedia Foundation met als doel het produceren van een compleet en rechtenvrij woordenboek en thesaurus in zoveel mogelijk talen

Willem /ˈwɪləm/ /ˈʋɪləm/ /ˈβ̞ɪləm/ (pn)
Вильгельм
  1. een jongensnaam
  2. spelwoord voor de letter w

Wit-Rusland /wɪt.ˈrʏs.lɑnd/ /ʋɪt.ˈrʏs.lɑnt/ /β̞ɪt.ˈrʏs.lɑnt/ (pn)
Беларусь, Белоруссия
  land in Oost-Europa.

Wit-Russisch /ˌwɪtˈrʏsɪs/ /ˌʋɪtˈrʏsis/ /ˌβ̞ɪtˈrʏsis/ (n)
белорусский
  1. een Slavische taal die vooral in Wit-Rusland wordt gesproken

Witte Donderdag (phraseologicalUnit)
Великий Четверг

Wotisch (n)
водский
  1. Finoegrische taal die door de Woten in Ingrië gesproken werd

X-benen (n)
кривые ноги
  2. afwijking van de normale stand van de benen, waarbij de knieën naar binnen gericht zijn.

Xhosa /ˈkoːsa/ (n)
ко́са
  1. een taal die in Zuid-Afrika gesproken wordt

Yamoussoukro (pn)
Ямусукро
  1. de hoofdstad van Ivoorkust

Zacharia (pn)
Захария
  2. boek in de Bijbel

Zagreb [ˈzɑː.greb] (pn)
Загреб
  1. hoofdstad van Kroatië

Zambia /'zɑm.bi.ja/ (pn)
Замбия
  1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat geheel door land wordt omsloten

Zaïre /za.ˈiː.rə/ (pn)
Заир

Zeeland /ˈzelɑnt/ /ˈzeːlɑnd/ /ˈzeːlɑnt/ (pn)
Зеландия
  1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Noord-Brabant, Zuid-Holland, België en de Noordzee grenst

Zeus /zœys/ (pn)
Зевс
  1. Griekse oppergod

Zimbabwe /zɪm.ˈbɑ.b<sup>ʊ</sup>ə/ /zɪm.ˈbɑp.wə/ (pn)
Зимбабве
  land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zimbabwe

Zoeloe (n)
зулусский
  1. Bantoetaal die door 12 miljoen mensen in Zuid-Afrika wordt gesproken

Zuid-Afrika /zœʏ̯t.'a.fri.ka/ /zœː'.dɑ.fri.ka/ /zœːt.'a.fri.ka/ (pn)
Южно-Африканская Республика, Южная Африка
  land in het zuiden van Afrika

Zuid-Amerika /ˌzœʏ̯t aˈmɪːrika/ /ˌzœːd aˈmeːrika/ (pn)
Южная Америка
  een continent dat ten zuiden van Noord-Amerika ligt, tussen de Grote en de Atlantische Oceaan

Zuid-Australië (pn)
Ю́жная Австра́лия
  1. Australische deelstaat in het zuiden

Zuid-Carolina (pn)
Ю́жная Кароли́на
  1.

Zuid-Chinese Zee (pn)
Ю́жно-Кита́йское мо́ре
  1. is een randzee van de Grote Oceaan en ligt ten zuiden van China

Zuid-Dakota (pn)
Ю́жная Дако́та
  1.

Zuid-Europa (pn)
Ю́жная Евро́па
  het zuidelijk deel van Europa

Zuid-Holland /zœʏ̯.ˈtɔ.lɑnt/ /zœːt.ˈɦɔ.lɑnt/ /ˈzœːd.hɔ.lɑnd/ (pn)
Южная Голландия
  1. een provincie in het midden van Nederland, die aan Noord-Holland, Utrecht, Gelderland, Noord-Brabant, Zeeland en de Noordzee grenst

Zuid-Korea /ˌzœʏ̯t koˈre.ja/ /ˌzœːt koˈre.ja/ (pn)
Южная Корея
  1. en 2., land en republiek in Azië

Zuid-Samisch (n)
южносаамский
  1. Oeralische taal gesproken door 600 mensen in Noorwegen en Zweden

Zuidereiland (pn)
Ю́жный о́стров
  1. grootste eiland van Nieuw-Zeeland

Zuidpool (pn)
Ю́жный по́люс
  1. Noordpool

Zwaan (pn)
Ле́бедь
  1. sterrenbeeld noordelijk van de dierenriem

Zwarte Zee (pn)
Чёрное море
  1. de zee die ligt ingeklemd tussen Europa en Klein-Azië

Zweden /ˈzweːdə(n)/ /ˈzʋedə(n)/ /ˈzβ̞eːdə(n)/ (pn)
Швеция, Шве́ция
  1. een land in het noorden van Europa, grenzend aan Noorwegen en Finland. De officiële naam is het Koninkrijk Zweden (Konungariket Sverige)

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (adj)
шведский
  1. betreffende Zweden of het Zweeds

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ (n)
Шведский, шведский язык
  1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Zweden en Finland

Zwitser /ˈzwɪtsər/ /ˈzʋɪtsər/ /ˈzβ̞ɪtsər/ (n)
швейцарец
  1. een inwoner van Zwitserland, of iemand afkomstig uit Zwitserland

Zwitserduits (n)
[[швейца́рский]] [[неме́цкий]]
  1. verzamelnaam voor een groep Duitse dialecten die gesproken worden door ongeveer zes miljoen mensen in Zuid-Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Liechtenstein en Oost-Frankrijk

Zwitserland /ˈzwɪtsərˌlɑnd/ /ˈzʋɪtsərˌlɑnt/ /ˈzβ̞ɪtsərˌlɑnt/ (pn)
Швейцария
  1. een soeverein land in het zuiden van Centraal-Europa met als hoofdstad Bern en als officiële talen het Duits, het Frans, het Italiaans en het Reto-Romaans

Zwolle (pn)
Зво́лле

Zürich (pn)
Цюрих

a (n)
а
  4. de naam van een toon
  5. afkorting van “a-mineur”

a capella (adv)
а капе́лла
  1. zonder instrumentale begeleiding

aaien (v)
гладить
  1. zachtjes strelen

aak (n)
баржа
  2. lang vaartuig met een platte bodem en een brede boeg

aal (n)
угорь
  3. paling
  4. kleine en jonge paling

aalbes (n)
красная смородина, смородина

aalmoes (n)
подаяние

aals (n)
Полынь горькая

aalscholver (n)
баклан
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Phalacrocorax

aambeeld (n)
наковальня

aambeien (n)
геморро́й
  2. knobbelachtige zwelling van aders in het onderste deel van de endeldarm en in de anus

aan (adj)
на
  1. (predicatief) actief, in bedrijf

aan (preposition)
на
  1. verbonden met, tegen, tegenaan

aanbeeld (n)
наковальня
  1. het smeedblok waarop de smid het gloeiend metaal smeedt

aanbetaling (n)
[[пе́рвый]] взнос
  1. een eerste betaling bij het kopen van iets op afbetaling of in termijnen

aanbevelen (v)
передать
  1. over iets of iemand bij iemand (positief) vertellen en adviseren om datgene/diegene te gebruiken/in te schakelen

aanbeveling (n)
рекомендация

aanbevelingsbrief (n)
[[рекомендательный|рекоменда́тельное]] [[письмо́]]
  1. een brief waarin men iets of iemand aanbeveelt

aanbieden (v)
выставляться
предлагать
  1. aanreiken, bieden, offreren, presenteren
  2. iets tegen bepaalde voorwaarden of prijs verhandelbaar stellen

aanbieding (n)
предложение
  1. iets voordelig te koop aanbieden

aanblaffen (v)
лаять
  1. ergens naar blaffen
  2. iemand toesnauwen

aanbod (n)
предложение
  1. een aanbieding

aandacht (n)
внимание
  1. gerichte belangstelling of interesse

aandachtig (adv)
внимательный
  1. met belangstelling, met aandacht, met interesse

aandeel (n)
акция
  1. waardepapier

aandeelhouder (n)
акционер
  1. een houder van één of meer bewijzen van aandeel

aandelenmarkt (n)
ры́нок це́нных бума́г
  1. de handel in aandelen in het algemeen

aandenken (n)
воспоминание
  2. een object ter herinnering ergens aan
  1. een herinnering

aandrijfas (n)
ведущая ось

aandrijven (v)
управля́ть
  2. doen bewegen

aangeboren (adj)
врождённый
  1. bij de geboorte verkregen eigenschappen

aangeven (v)
вносить
  2. aanduiden

aangewend (adj)
практи́ческий
  1. voor een bepaald doel gebruikt

aangezicht (n)
щека

aangezien (conjunction)
так как, поскольку, потому что
  1. geeft onderschikkend een reden aan

aangifte (n)
уведомление

aangrenzend (adj)
близлежа́щий
  1. rechtstreeks grenzend aan iets anders

aanhalingsteken (n)
кавычки
  1. leesteken om geciteerde woorden van die van de auteur te onderscheiden

aankaarten (v)
завести разговор
  2. tot onderwerp van discussie maken

aanklagen (v)
обвини́ть
  1. iemands handelingen bij een hof aanhangig maken met een officiële beschuldiging

aanklampen (v)
загова́ривать
  2. aanspreken

aankomen (v)
прибывать
  1. een bestemming bereiken

aankomst (n)
прибытие
  1. de bestemming bereiken, het aankomen

aanleg (n)
одарённость
  3. talent

aanleiding (n)
по́вод
  1. datgene wat iets tot gevolg heeft

aanloop (n)
разбег
  2. het op toeren komen van een aandrijfmotor, machine etc.
  3. een loop of tred voorafgaand aan een sprong, duik, enzovoort

aanmaken (v)
изготовлять
  1. een bepaalde substantie produceren

aanmatigend (adj)
де́рзкий

aanmelden (v)
прописываться
  1. zich opgeven
  2. zich bekend maken met gebruikersnaam en wachtwoord

aanmoedigen (v)
воодушевлять
  1. moed inspreken

aanmoediging (n)
ободре́ние
  1. het inspreken van moed

aannemer /ˈaːneːmər/ (n)
контра́ктор
  1. iemand die een (bouw)werk uitvoert tegen een bepaalde prijs

aanpak (n)
подхо́д
  1. manier van aanpakken

aanpakken (v)
боро́ться
  3. een probleem oplossen

aanpasbaar (adj)
адапти́руемый
  1. in staat om zich aan te passen

aanpassen /ˈaːmpɑsə(n)/ (v)
адапти́ровать
  1. aansluiten, voegen naar, bruikbaar maken
подгоня́ть
  2. aantrekken om te passen

aanpassing (n)
приспособление
  1. een verandering in een richting
адапта́ция
  2. het zich aanpassen

aanraakscherm /ˈanrakˌsxɛrm/ /ˈanrakˌsχɛrm/ (n)
сенсорный экран
  1. een beeldscherm dat ook als invoerapparaat voor een computer kan worden gebruikt door het scherm aan te raken.

aanraken (v)
трогать, касаться
  1. fysiek contact maken met iets

aanrander (n)
агре́ссор
  1. aanvaller
  2. een persoon, in de regel van het mannelijke geslacht die iemand anders aanvalt om seksuele redenen

aanroepen (v)
взывать
  1.

aanslag (n)
покушение
  4. terroristische aanval

aansmeren (v)
сбагривать
  2. agressief verkopen

aanspraak (n)
право
  1. het recht om het bezit of genot van iets te vorderen

aansprakelijkheid (n)
ответственность

aansprakelijkheidsverzekering (n)
страхование ответственности
  1. overeenkomst waarbij je premie betaalt aan een verzekeraar zodat die zal betalen voor schade die je per ongeluk veroorzaakt of waarvoor je verantwoordelijk wordt gehouden

aanstaan (v)
нравиться
  1. bevallen

aansteker (n)
зажигалка
  1. apparaatje om vuur te maken

aansteller (n)
позёр
  1. iemand die zich aanstelt

aanstelling (n)
назначе́ние
  1. benoeming in een functie, dienst etc.

aanstichten (v)
подбива́ть
  1. veroorzaken

aanstichter (n)
зачи́нщик

aantal (n)
коли́чество
  1. een telbare hoeveelheid

aantasten (v)
поража́ть
  1. (langzaam) beschadigen, aangrijpen

aantrekkelijk (adj)
привлекательный
  1. bekoorlijk

aantrekken (v)
затягивать
  1. een kracht uitoefenen die zaken naar zich toe doet bewegen
  3. kleding aandoen
  4. een stijgende lijn vertonen
привлекать
  2. aanlokken

aanvaarding (n)
приня́тие

aanval (n)
ата́ка
  1. een poging de tegenpartij geweld aan te doen of van zijn positie te beroven

aanvallen (v)
атакова́ть

aanvaller (n)
атаку́ющий
  1. iemand die aanvalt
  2. een persoon in de voorste linie

aanvangen (v)
начина́ть
  1. beginnen, starten

aanvankelijk (adj)
начальный
  1. in het begin

aanvankelijk (adv)
внача́ле
  1. in het begin

aanvoegende wijs (n)
сослагательное наклонение
  1. werkwoordswijs van mogelijkheid

aanvoerder (n)
руководитель
  1. een bevelhebber, een leider

aanvraag (n)
петиция
  1. verzoek, vaak min of meer officieel

aanvullen /ˈanvʏlə(n)/ (v)
комплектова́ть
  1. het ontbrekende bijvoegen

aanvullend (adj)
дополнительный
  1. die of dat aanvult

aanwensel (n)
грех
  1. hebbelijkheid

aanwezig (adj)
прису́тствовать

aanwijzing (n)
указание
  1. het aanwijzen
напоминание
  2. vingerwijzing

aap (n)
обезьяна
  1. benaming voor zoogdieren uit de orde der primaten

aar (n)
колос
  1. bloeiwijze van granen

aardamandel (n)
чуфа

aardappel (n)
картофель, картошка

aardappelpuree /ˈardɑˌpəɫpyˈre/ (n)
карто́фельное пюре́
  1. een puree van zeer fijn gemaakte, met melk aangemengde aardappels

aardappelsalade (n)
картофельный салат
  1. een salade die gemaakt wordt uit aardappelen

aardbei (n)
клубника, земляника
  2. eetbare vrucht van die plant

aardbeiboom (n)
Земляничное дерево

aardbeiklaver (n)
Клевер земляничный

aardbeirood (adj)
клубничный

aardbeving (n)
землетрясение
  1. een schokkende of trillende beweging van een gedeelte van de aardkorst, meestal te wijten aan verschuivingen van delen van de daaronder liggende aardmantel

aarde /ˈardə/ (n)
земля
  1. planeet
  2. grond

aarden (adj)
земляно́й
  1. van aarde gemaakt

aardewerk (n)
керамика

aardgas /artxɑs/ (n)
природный газ
  1. een gas dat uit de aarde komt en dat grotendeels uit methaan bestaat

aardgaswinning (n)
добыча природного газа
  1. het ontginnen van aardgas

aardkorst /ˈart.kɔrst/ (n)
земная кора
  1. het buitenste gedeelte van de aarde, aardschil

aardmuis (n)
темная полевка
  1. Microtus agrestus, een zoogdier uit de orde van knaagdieren

aardolie (n)
нефть

aardpeer /ˈartpɪːr/ (n)
Топинамбур
  bepaald soort zonnebloem, Helianthus tuberosus

aardrijkskunde /ˈardrɛiksˌkʏndə/ (n)
география

aards (adj)
земно́й
  1. betrekking hebbende op de aarde, tot de aarde behorend
  2. op het huidige leven hier op aarde betrekking hebbend

aardvarken /ˈaːrtfɑrkə(n)/ (n)
трубкозуб, трубкозу́б
  1. bepaald soort zoogdier, Orycteropus afer

aardveil (n)
бу́дра плющеви́дная
  1.

aardverschuiving (n)
оползень
  1. het naar beneden schuiven van een grote massa grond

aardvrucht (n)
корнеплод

aarmunt (n)
мята колосистая
  1. en 2. (blaadjes van) de plant Mentha spicata

aarsmade /ˈarsmadə/ (n)
остри́ца
  1. een kleine worm die parasitair voorkomt in de darmen van de mens

aarts- (prefix)
архи-

aartsbisschop /ˈaːrzbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsχɔp/ (n)
архиепископ, архиепи́скоп
  1. de voornaamste bisschop van een kerkprovincie.

aartsengel (n)
арха́нгел
  1. een hemelgeest in een rang boven een engel

aartshertog (n)
эрцгерцог
  1. een keizerlijke prins in het vroegere Oostenrijk-Hongarije

aartshertogdom (n)
эрцге́рцогство

aartshertogin (n)
эрцгерцогиня
  1. adellijke titel, vrouw van een aartshertog

aartspriester (n)
первосвяще́нник

aartsvijand /'artsvɛɪɑnd/ (n)
заклятый враг

aarzelen /ˈarzələ(n)/ (v)
колеба́ться
  1. onzeker zijn, twijfelen

aarzelend (adj)
нерешительный
  1. aarzelend

aarzeling (n)
колебание
  1. onzekerheid, twijfel, weifel

aas (n)
ас
  1. speelkaart

aaseter (n)
па́дальщик

aasgier /'as.xir/ (n)
стервятник, гриф
  1. bepaald soort roofvogel, Neophron percnopterus
хищник
  2. iemand die profijt wil halen uit iemand anders tegenslag

aasvreter (n)
падальщик
  1.

abacus /ˈɑbɑkʏs/ (n)
аба́к
  1. raam met staven
  2. dekplaat van een kapiteel

abces (n)
абсцесс
  1. een ophoping van pus in het lichaam, daarbij een onnatuurlijke holte vormend

abdicatie (n)
отказ от престола

abdij /ɑbˈdɛɪ̯/ /ɑbˈdɛː/ (n)
аббатство
  1. klooster met aan de leiding een abt of abdis

abdis /ɑbˈdɪs/ (n)
аббатиса, игуменья, настоятельница монастыря
  1. bestuurster van een abdij.

abdomen (n)
живот

abdominaal /ˌɑbdoʊmiˈnaːɫ/ (adj)
брюшное
  1. de onderbuik betreffend

abductie (n)
абдукция
  beweging vanuit neutrale uitgangshouding
абду́кция
  wegvoering

aberratie (n)
аберра́ция

ablatief /ˌɑb.la.ˈtif/ /ˌɑb.la.ˈtiːf/ (n)
аблати́в
  1. de zesde naamval die onder meer de instantie aangeeft waarvan iets uitgaat of vertrekt

abnormaal (adv)
ненорма́льный
  1. ongewoon

abominabel /ɑbomɪˈnabəl/ (adj)
отвратительный
  bijzonder slecht

abonnee /ɑbɔ'ne/ (n)
абонент
  1. iemand die op iets geabonneerd is

abonnement (n)
подписка

abonneren /ɑbɔ'nerə(n)/ (v)
вы́писать
  1. een abonnement aangaan

abrikoos (n)
абрикос

abscis (n)
абсцисса
  1. de afstand tot de opstaande as van een coördinatenstelsel

abseilen (v)
[[спуска́ться]] на верёвке
  1. met behulp van een touw van een steile wand afdalen

absint /ɑp'sɪnt/ (n)
aбсент, абсент
  1. een soort likeur op basis van anijs

absint-alsem (n)
полынь горькая

absoluut /ɑpso'lyt/ (adj)
абсолю́тный
  1. niet beschouwd in betrekking tot iets soortgelijks
  2. volledig, volkomen
  3. beslist, zeker
  4. geheel onafhankelijk en zonder binding met iets of iemand anders

absorberen /ɑpsɔr'berə(n)/ (v)
поглощать, абсорбировать

absorptie (n)
абсорбция

abstinentie (n)
абстиненция

abstractie /ɑp'strɑksi/ (n)
абстракция
  1. een begrip dat los staat van de dagelijkse werkelijkheid

abstraheren (v)
абстрагировать
  1. concretiseren

absurd /ɑpsʏrt/ (adj)
абсурдный
  1. erg onlogisch, belachelijk

abt /ɑb/ /ɑpt/ (n)
аббат
  1. het hoofd van een abdij

academie (n)
академия

accent (n)
акцент
  1. de manier waarop iemand de klanken uitspreekt
акце́нт
  2. een teken dat op een klinker kan worden geplaatst

acceptatie /ɑk.sep.ˈtaː.tʃi/ (n)
акце́пт
  1.

acclimatiseren (v)
акклиматизировать
  1. aan een andere omgeving wennen

accommodatie (n)
аккомода́ция
  1. voorzieningen ten behoeve van ...
  2. aanpassing

accordeon (n)
аккордеон, гармонь
  1. een muziekinstrument waarbij door trekken en duwen een toon wordt geproduceerd

accrediteren (v)
аккредитовать
  1. een officieel stempel van goedkeuring aan iets of iemand verlenen

accu /ɑky/ (n)
аккумуляторная, батарея
  1. een toestel om elektriciteit op te slaan

accumuleren (v)
накапливать

accusatief /ˌɑkusaˈtif/ /ˌɑkyzaˈtiːf/ (n)
винительный падеж
  1. naamval voor het lijdend voorwerp

acerola (n)
Барбадосская вишня

acerola-kers (n)
Барбадосская вишня

acetaat (n)
ацета́т
  1. een ester of zout afgeleid van azijnzuur

aceton (n)
ацето́н
  1. kleurloze vloeistof die als oplosmiddel wordt gebruikt met als chemische formule: C₃H₆O

acetylcholine /ˌɑsəˈtilxoˌlinə/ /ˌɑsəˈtiɫχoˌlinə/ /ˌɑsɛˌtylxoˈlin(ə)/ (n)
ацетилхолин
  1. een neurotransmitter die vooral betrokken is bij de impulsoverdracht van de zenuw naar de skeletspiercellen

acetyleen /ˌɑ.sə.ti.ˈlen/ (n)
ацетилен
  1. een verbinding van waterstof en koolstof met de samenstelling H₂C₂, die als gasvormige brandstof voor het vormen van hete vlammen gebruikt wordt

acetylsalicylzuur /xxxx/ (n)
ацетилсалици́ловая кислота́
  1.

achilleshiel (n)
ахиллесова пята
  1. kwetsbare plaats

achillespees (n)
ахиллово сухожилие

acht (cardinalNumeral)
восемь
  1. het getal 8

achtbaan /ˈɑxtbaːn/ (n)
америка́нские го́рки
  1. een attractie met een karretje dat over een baan met bochten, stijgingen en dalingen rijdt

achtendertig (cardinalNumeral)
тридцать восемь
  1. het getal 38

achtennegentig (cardinalNumeral)
девяносто восемь
  1. het getal 98

achtentachtig (cardinalNumeral)
восемьдесят восемь
  1. het getal 88

achtentwintig (cardinalNumeral)
двадцать восемь
  1. het getal 28

achtenveertig (cardinalNumeral)
сорок восемь
  1. het getal 48

achtenvijftig (cardinalNumeral)
пятьдесят восемь
  1. het getal 58

achtenzestig (cardinalNumeral)
шестьдесят восемь
  1. het getal 68

achtenzeventig /ˈɑxtənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
семьдесят восемь
  1. het getal 78

achter (preposition)
за, позади

achteraan (adv)
за

achterbank (n)
за́днее сиде́ние
  1. de bank in het achterste deel van een voertuig

achterblijver (n)
отставший

achterdochtig (adj)
подозри́тельный

achtergrond (n)
бэ́кграунд
  1. de indirecte oorzaak van actualiteiten

achterkant /ˈɑxtәrkɑnt/ (n)
зад

achterkleinkind /ˈɑxtərklɛɪŋkɪnt/ (n)
пра́внук
  1. het kind van iemands kleinkind

achterlaten (v)
оста́вить
  1. dumpen, weggaan van, verlaten

achterlijk (adj)
у́мственно отста́лый
  1. achterstand vertonend in de ontwikkeling

achternaam (n)
фамилия
  1. een naam die van geslacht op geslacht en indien gewenst door het huwelijk overgedragen wordt

achteromkijken (v)
оглянуться назад
  1. hoofd en het bovenlijf omdraaien

achterstag (n)
бакштаг
  1. stag aan achterkant van zeil boot naar de top van de mast

achterstevoren (adv)
задом наперёд
  1. omgedraaid, met de achterkant waar de voorkant hoort te zijn

achteruit (adv)
обра́тный
  1. in achterwaartse richting

achteruitkijkspiegel (n)
зе́ркало за́днего ви́да
  1. een spiegel aan een auto of motorfiets waarmee men de situatie op de weg achter zich kan zien

achtervoegsel /'ɑx.tər.vux.səl/ (n)
суффикс
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

achtervolgen (v)
гна́ться
  1. iemand inhalen

achtervolging (n)
пого́ня

achthoek (n)
восьмиуго́льник
  1. een vorm met acht hoeken

achthoekig /ɑxt'ɦukəx/ (adj)
восьмиуго́льный
  1.

achthonderd /ˈɑxtˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
восемьсот
  1. het getal 800

achting (n)
почте́ние, уваже́ние
  1. aanzien

achtste /ˈɑxstə/ (ordinalAdjective)
восьмой

achttien (cardinalNumeral)
восемнадцать
  1. "18", het getal tussen zeventien en negentien

achttiende (ordinalAdjective)
(одна) восемнадцатая (часть)

acidose (n)
ацидо́з

acne (n)
акне

acrobaat (n)
акробат, акробатка
  1. gymnast

acroniem (n)
акроним

acrylamide (n)
акрилами́д

acrylonitrilbutadieenstyreen (n)
акрилонитрил бутадиен стирол

acteur /ɑkˈtør/ (n)
актёр
  1. persoon

actie (n)
бой

actief /ɑk'tif/ (adj)
активный
  1. met iets bezig zijnde

actiefilm (n)
[[приключе́нческий]] фильм

actiegroep (n)
группа активистов

actinium (n)
актиний
  1. Scheikundig element

activa (n)
актив
  1. in geld uitgedrukte waarde van de bezittingen van een onderneming

activiteit (n)
активность
  1. iets waarmee men actief is

actrice (n)
актриса
  1. vrouw

actualiseren (v)
обновить, обновлять

actuaris (n)
актуарий

actueel /ɑktyˈwel/ (adj)
актуальный

acupunctuur (n)
акупунктура
  1. een Chinese behandelingsmethode waarbij, ter genezing van een kwaal of ter bestrijding van pijn, op bepaalde plaatsen naalden in de huid worden gestoken

acuut /aˈkyt/ (adj)
острый
  1. plots ontstaan, op korte termijn verlopend

adamsappel /ˈadɑmzɑpəl/ (n)
адамово яблоко, кадык
  deel van het strottenhoofd bij de man

adapter (n)
ада́птер

adder (n)
гадюка
  1. gifslang
гадина, гадюка
  2. persoon

additief (n)
добавки
  1. chemisch product

adel (n)
дворя́нство, знать
  1. bevoorrechte groep personen

adelaar /ˈadəˌlar/ (n)
орёл
  1. benaming voor sommige soorten grote roofvogels

adelaarsvaren (n)
oрляк обыкновенный

ademen /ˈa.də.mə(n)/ (v)
дышать
  1. de voor het leven nodige lucht inzuigen en weer uitdrijven

ademhaling (n)
дыхание
  1. door levende wezens ingezogen en uitgeblazen lucht

adenoom (n)
адено́ма
  1. goedaardig klierweefselgezwel

adequaat /a.de.'kʋat/ (adv)
адекватно
  1. correct en passend bij het beoogde doel

ader (n)
вена, жила
  1. bloedvat met zuurstofarm bloed
жила
  2. langgerekt lichaam erts te midden van het gesteente

aderlating /ˈa.dər.la.tɪŋ/ /ˈaː.dər.laː.tɪŋ(g)/ (n)
кровопускание
  1. (medisch) de handeling van het aderlaten
  2. (figuurlijk) een groot verlies

adhesie /ɑtˈhezi/ (n)
адгезия
  1. een vergroeiing van organen
  2. onderlinge aantrekkingskracht tussen ongelijke moleculen zonder dat er sprake is van een chemische binding

adieu (n)
проща́ние

adjectief (n)
прилагательное
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

adjectivum (n)
прилагательное
  1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen

administratie /ˌɑtminɪsˈtrasi/ /ˌɑtminɪsˈtratsi/ (n)
администрация
  3. bestuur
  1. de plaats waar gegevens zorgvuldig worden vastgelegd zodat ze later terug te vinden of te controleren zijn

administratrice (n)
администраторша

admiraal (n)
адмирал
  1. opperbevelhebber van een oorlogsvloot

admittantie (n)
адмиттанс
  1. de reciproke complexe impedantie

adopteren (v)
усыновлять
  1. een kind aannemen

adoptie (n)
усыновле́ние

adres /aˈdrɛs/ (n)
адрес
  1. aanduiding van de plaats waar iemand woont of iets is gevestigd

adresboek (n)
а́дресная кни́га
  1. een boek met alfabetisch en/of systematisch geordende adressen

adsorptie (n)
адсорбция
  1. een fenomeen dat optreedt aan het grensvlak van twee fasen, waarbij moleculen of atomen zich aan dit grensvlak hechten

advent /ɑtˈfɛnt/ (n)
Адвент
  1. een periode van vier weken voor Kerstmis 2. de tijd waarin de komst en wederkomst van Jezus Christus worden verwacht

adverteerder (n)
рекламода́тель

adviseren /ɑtfiˈzerə(n)/ (v)
советовать
  1. raad geven aan

advocaat /ɑtfoˈkat/ (n)
адвокат
  1. pleiter, verdediger in rechtszaken

aerodynamica (n)
аэродинамика

aeroob /ɛːrop/ (adj)
аэро́бный
  1.

aerosol /ˌæːroˈzol/ /ˌɛːroˈzɔɫ/ (n)
аэрозо́ль
  2. scheikunde

af en toe (adv)
время от времени
  1. op onregelmatige tijden

afasie (n)
афазия
  1. het onvermogen te spreken

afbeelden (v)
изображать

afdaling (n)
спуск

afdankertje (n)
[[подержанный|поде́ржанная]] вещь
  1.

afdeling /ˈɑfdelɪŋ/ (n)
отде́л
  1. groep van werknemers die aan soortgelijke taken werken

afdingen (v)
торговаться
  1. door onderhandelen een prijs omlaag zien te krijgen

afdruk (n)
отпеча́ток
  1. resultaat van het afdrukken

afdwingen (v)
вы́нудить
  1. onder dwang iets verkrijgen

affakkelen (v)
сжигание в факеле газов
  1. verbranden van overtollig gas via een hoge fakkel

affix (n)
аффикс
  1. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

affricaat /ˌɑfriˈkat/ (n)
аффрика́та
  1. een combinatie van twee medeklinkers, waarvan de eerste een plosief is en de tweede een homorgane wrijfklank

afgaan (v)
взорва́ться
  2. afgeschoten worden

afgeleide (n)
производная

afgezant (n)
посла́нник
  1. iemand die als officiële vertegenwoordiger naar een andere partij gestuurd wordt

afghaan /ɑf.ˈxan/ /ɑf.ˈχan/ (n)
афган
  1. Afghaanse windhond
афганский ковёр
  2. Afghaans tapijt

afgietsel (n)
отли́вка

afgoderij /ɑfxodə'rɛi/ (n)
идолопокло́нничество

afgraving (n)
копа́ние
  1. een stuk land waarvan de grond verwijderd is, of waar men nog steeds aan het graven is

afgrond /ˈɑfxrɔnt/ /ˈɑfχrɔnt/ /ˈɑvɣrɔnd/ (n)
бе́здна
  1. een grote steile diepte

afgunstig (adj)
завистливый
  1. iemand niet gunnen dat die iets heeft dat men zelf wil hebben

afhangen (v)
зави́сеть
  1. ~ van: naargelang iets verandert mee veranderen

afhankelijk (adj)
зави́симый

afhankelijkheid (n)
зависимость

afkeuren (v)
не одобря́ть (что-л./чего́-л.)
  1. niet geschikt verklaren

afkorting /ɑfkɔrtɪŋ/ (n)
аббревиатура
  1. het inkorten van een woord of een frase

aflaat /ˈɑflat/ (n)
индульгенция
  1. een kwijtschelding van tijdelijke straffen die men zou moeten ondergaan na het sterven, binnen de rooms-katholieke traditie

afleiden (v)
отвле́чь
  1. de aandacht opvragen

afleiding (n)
[[производный|произво́дное]] [[сло́во]]
  2. een woord dat middels toevoeging van een voor-, in- of achtervoegsel gevormd wordt uit een ander

afleveren (v)
доста́вить
  1. brengen naar en achterlaten op de plek van bestemming

aflevering (n)
се́рия
  1. elk onderdeel van een tv-serie dat op regelmatige tijden wordt uitgebracht of uitgezonden

aflossen (v)
вы́платить
  2. geheel of gedeeltelijk voldoen

aflossing (n)
замена
  1. het aflossen

afluisteren (v)
подслушивать
  1. ongemerkt luisteren naar de communicatie van anderen

afmelden (v)
[[вы́йти]] из [[система|систе́мы]]
  1. de sessie binnen een programma beëindigen

aforisme (n)
афори́зм
  1. korte spreuk met een kernachtige boodschap

afpersing /ˈɑf.pɛr.sɪŋ/ (n)
шантаж, вымога́тельство
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

afranselen (v)
бить
  1. een pak slaag geven

afrikaantje (n)
ба́рхатцы
  1. een geslacht van eenjarige planten Tagetes

afschaffen (v)
отменить
  1. tot een einde brengen

afschakelen (v)
обесточить
  1. loskoppelen van het elektriciteitsnet, andere stroombron, het internet e.d.

afscheid (n)
прощание
  1. een begroeting bij het elkaar verlaten

afscheiden (v)
вы́делить
  2. een stof voortbrengen en afgeven aan de omgeving

afschuinen (v)
[[снима́ть]] [[фаска|фа́ску]]
  1. het schuin afwerken van de rand van een materiaal.

afspraak (n)
договорённость
  1. een overeenkomst

afstammeling (n)
пото́мок

afstand /ˈɑfstɑnt/ (n)
расстояние, дистанция
  1. de ruimte die zich ergens tussen bevindt

afstandsbediening (n)
пульт, ПДУ
  een toestel dat vanaf afstand een ander toestel bestuurt

afstoten (v)
отталкивать

aftelling (n)
обра́тный отсчёт
  1. het naar beneden tellen om aan te geven hoelang het nog duurt voordat iets gaat gebeuren

aftreding (n)
отста́вка
  1.

aftrekken (v)
вычитать
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal met een getal verminderd wordt

aftrekking /ˈɑftrɛkɪŋ/ (n)
вычитание
  1. rekenkundige bewerking waarbij een getal van een ander getal afgetrokken wordt

afval (n)
развалины
  1. onbruikbare resten die weggegooid worden

afvalhoop /ˈɑfɑlɦop/ (n)
кьёккенмединг
  1. archeologie

afvallen / ˈɑfɑlə(n) / (v)
опадать
  2. de koers van een schip in de richting van de lijzijde wijzigen
  3. ontrouw worden aan zijn geloof
  4. vallen vanaf een hoger gelegen plek

afvallige (n)
апоста́т

afvalligheid (n)
отступничество
  1. het ontrouw worden aan zijn geloof

afwasmachine (n)
посудомоечная машина
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

afwasser (n)
посудомоечная машина
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

afweren /ɑfˈwerə(n)/ (v)
отби́ть
  1. een aanval neutraliseren

afwezig (adj)
отсутствующий
  1. niet op een bepaald tijdstip en plaats zijn

afwezigheid (n)
отсутствие
  1. het afwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats

afwijken (v)
отклони́ться
  1. niet de gangbare norm volgen

afzetten (v)
низлага́ть
  9. tot afstand dwingen

afzonderen /ˈɑfˌsɔnd(ə)rən/ (v)
изолировать
  2. afscheiden

afzuigkap /ˈɑfzœʏχkɑp/ /ˈɑfzœːxkɑp/ (n)
вы́тяжка
  1. een huishoudelijk apparaat in de keuken dat de kookluchtjes moet afvoeren

agaat (n)
агат
  1. een doorzichtige, maar soms ook opake variëteit van trigonaal kwarts en een subvariëteit van chalcedoon
  2. een stenen voorwerp bestaande of vervaardigd uit agaat

agaatgrijs (adj)
агатовая серая

agent /a'ɣɛnt/ (n)
де́ятель
  1. persoon belast met de handhaving van de openbare orde

agentuur (n)
аге́нтство

agglomeratie (n)
агломера́т

agnosticisme (n)
агностицизм

agnosticus (n)
агностик
  1. iemand die ten aanzien van het bovennatuurlijke stelt dat dit niet te kennen valt

agnostisch (adj)
агности́ческий

agoeti (n)
агу́ти
  1. benaming voor Zuid-Amerikaans knaagdieren uit het geslacht Dasyprocta

agorafobie (n)
агорафобия

agressie (n)
агрессия

agressief (adj)
агрессивный
  1. aanvallend

agrimonie /aɣriˈmoni/ (n)
репешо́к

agronomie (n)
агроно́мия
  1. de landbouwkunde

aha (interjection)
а

ahornsiroop (n)
клено́вый сиро́п
  1.

aids (n)
СПИД
  1. een virusziekte waarbij het natuurlijke afweersysteem van het lichaam steeds verder afgebroken wordt

air /ɛːr/ (n)
вид

airbag (n)
поду́шка безопа́сности
  1. beschermingssysteem in voertuigen

akelig (adj)
мра́чный

aker /'akər/ (n)
жёлудь
  2. vrucht van de eik

akkerandoorn (n)
Чистец полевой

akkerbouwbedrijf (n)
сельскохозяйственное предприятие

akkerpaardenstaart (n)
Хвощ полевой

akkerwinde (n)
Вьюнок полевой

akkoord (n)
согласный
  1. overeenkomst
акко́рд
  2. samenklank van drie of meer, verschillende tonen

akoestiek /ˌakusˈtik/ (n)
аку́стика
  1. de voortplanting van klank in een besloten ruimte en de ervaring die deze voortplanting ...

aktetas (n)
диплома́т
  1. platte en rechthoekige tas

al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel (phraseologicalUnit)
на лжи́ далеко́ не уе́дешь

alalie (n)
алалия
  1. het niet kunnen spreken

albast (n)
алебастр

albasten (adj)
алебастровый
  1. van albast vervaardigd

albatros (n)
альбатрос
  1. benaming voor vogels uit de familie Diomedeidae

albe (n)
а́льба

albinisme (n)
альбинизм
  het ontbreken van pigmentkleurstof in de huid

album (n)
альбо́м

alchemie (n)
алхимия
  1. vroegere occulte wetenschap, waarin o.a. werd geprobeerd om goud en edelmetalen uit andere elementen...

alcohol (n)
алкоголь, спирт
  1. elk van de verbindingen uiteen groep koolwaterstoffen die gekenmerkt zijn door de aanwezigheid van een -O-H-verbinding

alcoholisch (adj)
алкоголик
  1. alcohol bevattend

alcoholisme (n)
алкоголизм

alcoholvrij (adj)
безалкогольный
  1. met een verwaarloosbaar alcoholgehalte

alexandrijn (n)
александрийский стих

alfa /ˈɑlfa/ (n)
а́льфа
  1. een aanduiding of markering van "de eerste" van een reeks

alfabet (n)
алфавит, азбука
  de lettertekens van een taal

alfabetisch /ɑlfɑ'betis/ (adj)
алфавитный
  1. gerangschikt volgens de letters van het alfabet

alfalfa (n)
Люцерна посевная

alfastraling (n)
а́льфа-излуче́ние
  1.

algebra /ˈɑɫɣəbra/ (n)
алгебра
  1. een deel van de wiskunde dat zich bezighoudt met de betrekkingen van door letters en tekens aangeduide grootheden

algemeen (n)
всео́бщий

algoritme (n)
алгоритм

alibi //ˈaː.liˌbi/ (n)
а́либи, алиби
  1. het kunnen aantonen dat men elders was tijdens het zich voltrekken van een misdaad,...

alikruik (n)
литори́на
  1. eetbare zeeslak

alimentatie (n)
алименты

alinea /aˈlinija/ (n)
alinea

alk /ɑlk/ (n)
гагарка
  1. bepaald soort zeevogel die veel op de zeekoet lijkt, maar een dikkere snavel heeft, Alca torda

alkaan (n)
алка́н

alkali (n)
щёлочь

alkalisch (adj)
щелочной
  met betrekking tot alkali

alkaloïde (n)
алкалоид
  1. een stikstof bevattende plantenbase

alkoof (n)
альков, ни́ша
  1. een kleine raamloze zijkamer, vaak gebruikt als slaapkamer

all-in (adv)
всё включено
  1.

alle /ˈɑlə/ (indefinitePronoun)
все, вся, всё
  1. elke, geen, uitgezonderd

alledaags (adj)
ежедне́вный

alleen /ɑl.ˈen/ (adj)
одинокий
  1. zonder gezelschap

allegorie (n)
аллегория

allegorisch (adj)
аллегори́ческий
  1. betrekking hebbend op het uitbeelden van een abstract begrip

allel /ɑ.ˈlɛl/ /ɑ.ˈlɛɫ/ (n)
алле́ль
  1. één van de alternatieve uitvoeringen van een gen, die allemaal in homologe chromosomen op dezelfde plaats liggen

allergeen (n)
аллерге́н
  1. stof die overgevoeligheid veroorzaakt

allergie /ˌɑlɛrˈɣi/ (n)
аллергия
  1. een reactie van het immuunsysteem op lichaamsvreemde stoffen (allergenen), die op zich helemaal niet schadelijk hoeven te zijn

allergisch (adj)
аллерги́чный
  1. overgevoelig

allergologie (n)
аллергология
  wetenschap die allergieën bestudeert

alles (indefinitePronoun)
всё
  1. al het mogelijke, de gehele verzameling of hoeveelheid zonder uitzondering

alliantie (n)
альянс
  1. een bondgenootschap

alligator (n)
аллигатор
  1. een grote krokodilachtige uit het geslacht Alligator

allofoon (n)
аллофон
  1. een alternatieve vorm die een foneem in een bepaalde fonologische context aanneemt

alluviaal (adj)
аллювиа́льный

alluvium /ɑˈlʏvijʏm/ (n)
аллю́вий
  1. los materiaal (regoliet) dat als sediment door een rivier is afgezet

almacht /ɑɫmɑxt/ (n)
всемогущество
  1. absolute macht, macht over alles

almachtig (adj)
всемогу́щий

almanak (n)
альманах

alnico (n)
Альнико

alomtegenwoordigheid (n)
повсеме́стность

aloë (n)
алоэ

aloë vera (n)
aлоэ настоящее

alpaca (n)
альпака
  1. bepaald soort zoogdier Vicugna pacos
нейзильбер
  2. zilverkleurige metaallegering

alpenden (n)
Европейская кедровая сосна

alpenhoorn (n)
альпи́йский рог
  1. een van hout vervaardigd blaasinstrument met een lengte tot vier meter

alpineskiën (v)
го́рные лы́жи
  1. sport waarbij men op ski's een heuvel of berg afdaalt.

als /ɑls/ /ɑs/ (conjunction)
если
  2. indien

als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel (phraseologicalUnit)
без кота мышам раздолье
  1. als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel

alsem (n)
полы́нь

alsmede (conjunction)
и
  1. en ook

alsof (conjunction)
бу́дто
  1. luidt een vergelijking in

alstublieft (adv)
пожалуйста
  1. als beleefde aandrang bij een verzoek of versterking bij een bevel

alt (n)
контральто
  1. lage vrouwenstem
  4. altzangeres

altaar (n)
алтарь
  1. offertafel voor godsdienstige plechtigheden

alternatief /ɑltərnaˈtif/, /ɑltɛrnaˈtif/ (n)
альтернатива
  1. een andere mogelijkheid of methode

altijd (adv)
всегда
  1. op elk moment
  2. telkens opnieuw
  3. in elk geval

altruïsme (n)
альтруизм

altruïstisch (adj)
альтруисти́ческий
  1.

altsleutel (n)
альтовый ключ
  1. een teken geplaatst op de derde lijn van een balk dat aangeeft dat deze een c weergeeft

altviool /ˈɑltfiˌjoːl/ (n)
альт
  1. een muziekinstrument in de familie van de strijkinstrumenten, verwant aan maar groter en lager klinkend dan de viool

aluminium /alyˈminijʏm/ (n)
алюминий
  1. scheikundig element met symbool Al en atoomnummer 13. Het is een zilverwit hoofdgroepmetaal

alver (n)
уклейка

alvleesklier (n)
поджелудочная железа
  1. een klier die enzymen afscheidt in de twaalfvingerige darm om de afbraak van zetmeel, vet en eiwitten te bevorderen

amalgaam /amɑl'ɣaːm/ (n)
Амальгама, амальга́ма
  1. kwiklegering

amandel (n)
миндаль
  1. eetbare pit van de amandelvrucht

amandelboom (n)
минда́ль

amandelwolfsmelk (n)
Молочай миндалевидный

amarant (n)
Амарант
  1. of 2. (zaden van) geslacht Amaranthus

amaril (n)
нажда́к

amateur (n)
дилета́нт
  1. een persoon die iets als hobby doet

ambacht (n)
ремесло́
  1. een handwerkvak dat vaak aanzienlijke vaardigheden vereist

ambarella (n)
Амбарелла

ambassade (n)
посольство
  1. de officiële vertegenwoordiging van de ene regering in de hoofdstad van de andere.

ambassadeur (n)
посол
  1. iemand die door de ene staat is aangesteld om deze staat bij een andere staat te vertegenwoordigen

ambitie /ɑmˈbi(t)si/ (n)
амби́ция

ambitieus (adj)
честолюбивый
  1. vol van de wens en het vertrouwen om iets te bereiken

ambivalentie (n)
амбивале́нтность
  1.

ambulance (n)
автомобиль скорой помощи
  1. voertuig om gewonden of zieken van en naar het ziekenhuis te brengen

ambulant (adj)
амбулато́рный
  1. in staat om te lopen

americium (n)
америций

amethist (n)
амети́ст
  1. een vaak prachtig violet gekleurde vorm van kristallijn kwarts, die kleine hoeveelheden titaan en ijzer bevat

amfetamine (n)
амфетами́н
  stimulerend middel, uit de groep van de wekaminen

amfibie (n)
амфи́бия
  1. gewerveld dier dat zijn leven als een soort visje in het water begint en...

amfibisch (adj)
земново́дный
  1. geschikt zowel voor in het water als op het land

amfitheater (n)
амфитеа́тр

amfoor (n)
а́мфора
  1. een door de oude Grieken en Romeinen gebruikte buikige kruik met twee oren

amine (n)
амин
  1. een organische verbinding die kan worden beschouwd afgeleid te zijn van ammoniak door vervanging van één of meer N-H-bindingen door N-C-bindingen

aminozuur (n)
аминокислота

ammoniak (n)
аммиа́к
  1. een chemische verbinding van stikstof en waterstof

amnesie (n)
амнези́я
  1. geheugenverlies

amnestie (n)
амнистия
  1. een verklaring dat afgezien zal worden van strafvervolging voor een bepaalde groep

amnion (n)
амнио́н
  1. lamsvlies, het binnenste der eivliezen van het embryo in het moederlichaam

amoebe (n)
амёба
  1. eencellige eukaryoot die van vorm kan veranderen door het uitsteken en intrekken van schijnvoetjes

amorf /a.'mɔrf/ (adj)
амо́рфный
  1. niet geordened

amplitude (n)
амплитуда

amplitudemodulatie (n)
амплиту́дная модуля́ция

ampul (n)
а́мпула
  1. dichtgesmolten medicijnflesje, waarin steriele injectiestoffen worden afgeleverd
ампула
  4. schenkkannetje voor wijn of water, gebruikt bij de mis

amputatie (n)
ампута́ция

ampère (n)
ампер

ampèremeter (n)
амперметр
  1. stroommeter

amsoi (n)
Горчица сарептская

amuseren (v)
забавля́ть
  1. op aangename wijze een indruk op iemand maken, iemand doen (glim)lachen

amylase (n)
амила́за

anaal (adj)
анальный
  1. met betrekking tot de darmuitgang van de mens

anabolisme (n)
анаболи́зм
  1. opbouw bij de stofwisseling waarbij simpele stoffen omgezet worden tot chemisch ingewikkeldere stoffen

anachronisme (n)
анахронизм

anachronistisch (adj)
анахрони́ческий
  1. niet passend in de tijdsvolgorde of in de periode waarin het wordt gepresenteerd

anaconda /anaˈkɔnda/ (n)
анаконда
  1. zeer grote en zware wurgslang uit het geslacht Eunectes

anafylaxie /ˌa.na.fi.lɑkˈsi/ (n)
анафилакси́я
  1. een medische term voor een snelle systemische allergische reactie

anale seks (n)
ана́л
  1. seks waarbij de anus en het rectum een rol spelen

analfabetisme (n)
безгра́мотность
  1. het voorkomen van mensen die niet kunnen lezen of schrijven

analgeticum (n)
анальгетик
  1. een pijnstiller

analist (n)
аналитик

analogie (n)
аналогия
  1. een overeenkomst tussen twee verschillende zaken die bijv. kan dienen als basis voor een bepaalde redenering of vergelijking

analoog (adj)
аналогичный
  2. tegenovergestelde van digitaal (geluidsopname, uurwerk)

analyse /ɑnɐ'liːzə/ (n)
анализ

analyseren (v)
анализировать
  1. gedetailleerd en nauwkeurig bekijken

anamnese (n)
анамнез
  1. een vraaggesprek naar de ziektegeschiedenis

ananas (n)
ананас, анана́с
  1. een vrucht van de ananasplant

ananaskers (n)
Капский крыжовник

anarchie (n)
анархия

anarchisme (n)
анархизм

anarchistisch (adj)
анархи́ческий
  1. betrekking hebbend op anarchisme

anatomie (n)
анатомия

anatomisch (adj)
анатоми́ческий
  1. met betrekking tot de anatomie

anatoom (n)
анатом
  1. een persoon die kennis draagt van de (menselijke) anatomie

ander (adj)
другой
  1. niet deze

ander (n)
друго́й
  1. diegene die je niet zelf bent

anderhalf (cardinalNumeral)
полтора

andermans /'ɑndərmɑns/ (indefinitePronoun)
чужой
  1. genitief van een andere man, wordt gebruikt in bezittelijke zin

anders (adj)
другого
  1. partitief van ander

anders (adv)
иначе, по-другому
  1. op andere wijze

andersom (adv)
наоборот

andijvie (n)
эндивий
  1. Cichorium endiva, een eetbaar eenjarig gewas dat nauw verwant is aan witlof

andoorn (n)
Чистец

andreaskruis (n)
Андре́евский крест
  1. kruis van twee even lange, schuingeplaatste balken

androïde (n)
андро́ид

anekdote /a.nɛg.ˈdo.tə/ (n)
[[забавный|заба́вная]] [[исто́рия]]
  1. een amusant, kort verhaal

anemie (n)
анемия
  1.

anemisch (adj)
анеми́чный
  1. aan bloedarmoede lijdend

anemograaf (n)
анемо́граф
  1. zelfregistrerende windsnelheidsmeter

anemoon /ɑnəmon/ (n)
анемо́н
  1. een plant van het geslacht Anemone

anesthesie (n)
анестезия

angel (n)
жало
  1. het orgaan waarmee wespen, bijen en soortgelijke dieren steken

angelologie (n)
ангелоло́гия
  1. leer van de Engelen

angina pectoris (n)
грудна́я жа́ба
  1. hartkramp, pijn op de borst

anglicanisme (n)
англика́нство

anglicisme (n)
англицизм
  1. woord of uitdrukking overgenomen uit het Engels of gevormd naar Engels voorbeeld

angst /ɑŋst/ (n)
страх
  1. het gevoel dat er onheil of gevaar dreigt

angstdroom (n)
кошмарный сон
  1. een angst veroorzakende droom

angststoornis (n)
невро́з стра́ха

anijs (n)
анис
  1. bepaald soort schermbloemige plant, Pimpinella anisum

anijszaad (n)
[[анисовый|ани́совое]] [[се́мя]]
  1. het zaad van de anijsplant

anion (n)
анион

anjer (n)
гвоздика

anker (n)
якорь, я́корь
  1. onderdeel van een vaartuig
якорь
  3. onderdeel van een uurwerk
  2. muuranker
  6. onderdeel van een elektromotor/dynamo

annalen (n)
анна́лы

annexatie /ˌɑnɛkˈsatsi/ (n)
а́ншлюс
  1. het verplicht of gedwongen toetreden tot een groep

annexeren /ˌɑnɛkˈsɪːrə(n)/ (v)
аннексировать
  1. het toeëigenen van een grondgebied

annuleren /ɑny'lerə/ (v)
аннулировать
  1. iets afgelasten

anomalie (n)
аномалия
  1. afwijking van organen

anoniem (adj)
анонимный
  1. naamloos

anonimiteit (n)
анонимность
  1. naamloosheid

anorexia (n)
анорексия
  1. magerzucht, eetstoornis

anorexie (n)
[[отсу́тствие]] [[аппетит|аппети́та]]
  1. verlies van eetlust

anorganisch (adj)
неоргани́ческий
  1. niet tot de koolstofverbindingen behorend

anosmie /a.nɔsˈmi/ (n)
аносмия

ansjovis (n)
анчо́ус

antagonist (n)
антагонист
  1. tegenwerkend middel of orgaan
  2. belangrijkste tegenspeler

antedateren (v)
дати́ровать задним числом
  2. een eerdere datum op een document schrijven dan die van de huidige dag

antenne (n)
антенна
  1. een vrij opgestelde elektrische geleider voor het uitzenden en/of ontvangen van elektromagnetische straling

antibioticum (n)
антибиотик

antichrist (n)
антихрист

antidepressivum /ˌɑntideprɛˈsivʏm/ (n)
антидепресса́нт
  1. een middel tegen ziekelijke neerslachtigheid

antidotum (n)
антидот
  1. een tegengif

antiek (adj)
анти́чный
  1. oud, maar waardevol

antiek (n)
анти́чный
  1. oude kunst-, sier- en gebruiksvoorwerpen, die verzameld en verhandeld worden

antifibrinolyticum (n)
антифибринолити́ческий
  1. een middel tegen oplossing van fibrine bij de bloedstolling

antifoon (n)
антифон
  1. vers dat gezongen wordt als inleiding of afsluiting van een psalm

antilichaam (n)
антитело

antilope /ɑnti'lopə/ (n)
антилопа
  1. een verzamelnaam voor slanke holhoornige hoefdieren die voornamelijk in Afrika leven

antimaterie (n)
антивещество́
  1.

antimoon (n)
сурьма, стибиум

antiquariaat (n)
антиквариат
  1. winkel of bedrijf dat oude en tweedehands boeken verhandelt en verkoopt

antisemiet (n)
антисеми́т
  iemand met antisemitische denkbeelden

antisepticum (n)
антисептик

antistollingsmiddel (n)
антикоагуля́нт
  1.een middel dat gebruikt worden om de natuurlijke stollingsneiging van het bloed te onderdrukken

antithese (n)
антите́за
  1. het tegenovergestelde

antitoxine (n)
антитоксин

antivries (n)
антифри́з
  1. een stof die veelal aan koelwater wordt toegevoegd om het vriespunt ervan te verlagen om bevriezen ervan te voorkomen

antoniem (adj)
антоним
  1. tegengesteld van betekenis

antoniem (n)
антоним
  1. woord met tegengestelde betekenis

antracietgrijs (adj)
серая антрацитовая

antrax (n)
сибирская язва
  1. een infectieziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

antropologie (n)
антропология

antwoord /ˈɑnt.ʋɔːrt/ (n)
ответ
  1. de reactie op een vraag, van repliek voorzien

antwoordapparaat (n)
автоотве́тчик

antwoorden /ˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
отвечать
  1. het geven van een antwoord

anus (n)
анус

aorta /aˈɔrta/ (n)
аорта
  1. de slagader die van het hart naar het lichaam, behalve de longen, loopt

apart (adj)
особенный
  1. op zichzelf, afzonderlijk van het andere
особенно
  2. bijzonder, opmerkelijk

apathie (n)
апа́тия
  1. lusteloosheid

apenstaartje /ˈapəˌstartʃə/ (n)
собака
  1. internetsymbool

aperitief (n)
аперитив
  1. een eetlust opwekkende alcoholische drank die voor de maaltijd genuttigd wordt

apocalyps (n)
апокалипсис
  1. einde van de wereld, zoals beschreven in het Bijbelboek Openbaringen

apocalyptisch (adj)
апокалипти́ческий

apocope (n)
апоко́па
  1. wegval van slotklank

apoptose (n)
апопто́з
  1. geprogrammeerde celdood

apostel /ɑˈpɔstəl/ (n)
апостол
  1. leerling van Jezus
  2. verkondiger van een nieuwe leer

apostrof (n)
апостроф
  1. afkappings- of weglatingsteken

apotheek /apo'tek/ (n)
аптека
  1. plaats waar men geneesmiddel en en andere gezondheidsproducten kan kopen.

apotheker (n)
аптекарь

appel /ɑ.ˈpɛl/ /ɑ.ˈpɛɫ/ /ˈɑ.pəl/ /ˈɑ.pəɫ/ /ˈɑpəɫ/ (n)
яблоко
  1. vrucht

appelazijn (n)
яблочный уксус

appelboom (n)
яблоня
  1. boom waaraan appels groeien

appelmoes (n)
яблочное пюре
  1. een moes van gekookte appels

appelsap /ˈɑpəlˌsɑp/ (n)
яблочный сок
  1. een vruchtensap bereid uit appels

appelsien /ˌɑpəlˈsin/ (n)
апельсин
  1. Vrucht van de appelsienboom

appeltaart (n)
яблочный пирог
  1. gebak gevuld met stukjes vruchten van de appelboom

applaudisseren /ɑplɔudi'serə/ (v)
одобря́ть
  1. in de handen klappen om goedkeuring of bewondering te tonen

applaus /ɑ'plɔus/ (n)
аплодисменты
  1. geklap in de handen als teken van goedkeuring of bewondering

april /ɑˈprɪl/ (n)
апрель
  1. de vierde maand van het jaar

aquarel (n)
акварель
  2. schildertechniek
  1. waterverf
  3. schilderij

aquarium /ɑˈkʋariˌʲʏm/ (n)
аквариум
  1. een bak met water waarin onderwaterflora en -fauna gehouden wordt.

ara (n)
ара
  1. grote bont gekleurde papegaai uit Zuid-Amerika

arachnologie (n)
арахнология
  tak van de zoölogie die zich bezighoudt met de studie van de spinachtigen

arafatsjaal (n)
куфи́я
  1. een traditioneel hoofddeksel dat voornamelijk door mannen in Arabische landen en landen met een droog klimaat gedragen wordt ...

arbeid (n)
труд
  1. energie die door een krachtbron geleverd wordt bij verplaatsing van een voorwerp

arbeider (n)
рабочий
  1. iemand die voor een loon handmatige arbeid levert

arbeidsrecht (n)
трудово́е пра́во
  1. onderdeel van het privaatrecht m.b.t. de normen die het recht op arbeid als sociaal grondrecht tot voorwerp hebben

arbiter (n)
арби́тр

arbitrage (n)
арбитра́ж
  handelen van een scheidsrechter
  resultaat van het handelen van een arbiter
  systeem van gelijktijdige prijsbepaling

archaïsch (adj)
архаи́чный
  1. behorend tot of betrekking hebbend op een zeer oud tijdperk

archaïsme (n)
архаи́зм

archeologie /ˌɑr.xe.ˌjo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.xɛ.jo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.χe.ˌjo.lo.ˈχi/ (n)
археология
  1. studie van de niet-geschreven overblijfselen van het verleden

archeoloog (n)
археолог

archetype (n)
архетип

archief (n)
архив

archipel (n)
архипелаг
  1. een eilandengroep

architect (n)
архитектор
  1. iemand die gebouwen ontwerpt

architectuur (n)
архитектура
  1. de bouwstijl van een gebouw

architraaf (n)
архитра́в

archivaris /ɑrxivaːrɨs/ (n)
архива́риус
  1. een persoon die een archief beheert

archiveren (v)
архивировать
  1. iets geclassificeerd opslaan om het later gemakkelijk terug te vinden

are (n)
ар

arend (n)
орел, орёл
  1. roofvogel

arginine (n)
аргини́н

argon /ˈɑrɣɔn/ (n)
аргон
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Ar en het atoomnummer 18

argument /ˌɑrɣyˈmɛnt/ (n)
аргумент
  1. een aangevoerd feit in een discussie om een zienswijze te ondersteunen

aria (n)
ария

aristocraat (n)
аристократ
  1. een persoon die lid is van de aristocratie

aristocratie (n)
аристократия
  1. een regeringsvorm waarbij de heerschappij in handen is van een kleine groep, de zogenaamde aristocraten

aritmie (n)
аритмия
  1. onregelmatige hartslag

ark /ɑrk/ (n)
ковчег

arm /ɑrṃ/ (adj)
бедный
  1. weinig bezittend
  2. beklagenswaardig

arm /ɑrṃ/ (n)
рука
  1. lichaamsdeel

armband (n)
брасле́т

armleuning (n)
подлоко́тник

armoede /ˈɑrəmude/ (n)
бедность, нищета
  1. de toestand waarin iemand leeft die zeer weinig middelen voor zijn levensonderhoud heeft.

armvol (n)
бере́мя
  1. een hoeveelheid die men in één keer in zijn armen kan dragen

aroma /a'roma/ (n)
аромат
  1. (aangename) geur van spijzen, dranken, genotmiddelen enz

aromatisch (adj)
ароматический
  1. met geurstof
  2. voldoende aan de regel van Hückel

aromatiseren (v)
ароматизировать
  1. geur geven aan

arrangement (n)
аранжиро́вка
  2. muziekbewerking

arrest (n)
аре́ст
  1. een aanhouding

arresteren (v)
арестовывать
  1. van overheidswege in hechtenis nemen

arriveren /ɑriveːrən/ (v)
прибывать
  1. de bestemming bereiken

arrogant (adj)
высокоме́рный

arseen (n)
мышьяк

artefact (n)
артефа́кт
  1. kunstvoorwerp of -product
  4. een bewerkt voorwerp uit prehistorische tijd
  5. een kunstmatig veroorzaakte misvorming; zelf toegebracht letsel

arterieel (adj)
артериальный
  1. met betrekking tot de arteriën

arteriosclerose (n)
артериосклеро́з

artiest (n)
ма́стер

artikel /ɑrˈtiːkəl/ (n)
вещь
  1. een voorwerp dat te koop is
  2. een publicatie in een tijdschrift
  3. een van de bepalingen waaruit een wet bestaat
статья
  4. staat voor een zelfstandig naamwoord, geeft de bepaaldheid aan, en wordt ook gebruikt om het woordgeslacht aan te geven

artillerie (n)
артиллерия
  1. het wapen dat vuursteun geeft aan de eigen troepen

artillerist (n)
артиллерист
  1. een militair die dienst doet bij de artillerie

artisjok (n)
артишок
  1. de vlezige schutbladeren van de gesloten bloemknop worden als groente gegeten

artritis (n)
артрит
  1. gewrichtsontsteking

arts (n)
врач
  1. geneeskundige die bevoegd is een praktijk uit te oefenen

as (n)
ось
  2. lijn
  1. centrale staaf

asbak /ˈɑzbɑk/ (n)
пепельница
  1. opvangbak

asbest (n)
асбе́ст
  1. verzamelnaam van een aantal silicaten met een vezelige structuur

ascetisme (n)
аскети́зм

aseksualiteit (n)
асексуа́льность

asfalt (n)
асфальт

asiel (n)
прибе́жище

asociaal (adj)
асоциальный
  1. zonder sociaal besef

aspect (n)
вид
  1. een kant of zijde

asperge (n)
спаржа
  1. Asperagas officinalis, een plant waarvan de jonge scheuten geteeld worden als groente

aspirine (n)
аспири́н
  1. een middel tegen allerlei kwalen met als werkzame stof acetylsalicylzuur

assistent (n)
помощник
  1. een persoon die ondersteunt

associëren (v)
связываться
  1. tot compagnon maken of nemen

assortiment (n)
ассортиме́нт
  1. aanbod van producten

astaat (n)
астат

aster (n)
астра
  2. een bloem van de aster

asterisk /ˈɑs.tə.ˌrɪs(x)/ /ˈɑs.tə.ˌrɪsk/ (n)
звёздочка
  1. typografisch symbool in de vorm van een sterretje

asteroïde (n)
астероид
  1. een klein vast hemellichaam dat net als een planeet om de zon draait

astma (n)
астма
  1. een ziekte die, door vernauwing van de luchtwegen, benauwdheid en hoestbuien veroorzaakt

astrofotografie (n)
а́строфотогра́фия
  1

astrologie /ɑstrolo'gi/ (n)
астрология
  1. de leer die gebeurtenissen aan het hemelgewelf in verband brengt met gebeurtenissen op aarde

astroloog (n)
астролог
  1. een beoefenaar van de astrologie

astronaut /ˌɑstroˈnaʊ̯t/ /ˌɑstroˈnɔʊ̯t/ /ˌɑstroˈnʌʊ̯t/ (n)
астронавт
  1. een Amerikaanse ruimtevaarder

astronomie (n)
астрономия
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

astronomisch (adj)
астрономический

astronoom (n)
астроном

asymmetrisch (adv)
асимметричный

asymptomatisch (adj)
бессимпто́мный
  1. zonder ziekteverschijnselen

asymptoot /a.sɪmp.ˈtot/ (n)
асимптота
  1. een lijn die door een kromme of functie willekeurig dicht benaderd wordt, maar deze nooit raakt

ataxie /atɑkˈsi/ (n)
атаксия
  1. een onzekere gang bij het lopen

atelier (n)
ателье́
  1. de werkruimte van een kunstenaar

atheïsme /ˌa.te.ˈjɪsmə/ /ˌɑ.te.ˈjɪsmə/ (n)
атеизм
  1. de overtuiging dat er geen god bestaat

atheïst /ˌa.te.ˈjɪst/ /ˌɑ.te.ˈjɪst/ (n)
атеист, атеистка
  1. een persoon die niet gelooft in het bestaan van goden

atlas /ɑtlɑs/ (n)
атлас
  1. een boek dat geografische kaarten bevat
  2. een verzameling van prenten, kaarten, afbeeldingen, tekeningen en dergelijke
  3. de bovenste wervel in de hals die het hoofd draagt

atleet /ɑtlet/ (n)
атле́т
  1. iemand die grote prestaties op sportief gebied verricht

atletiek (n)
атле́тика
  sporttak waarin vooral lopen, springen en werpen aan bod komen

atmosfeer (n)
атмосфера
  1. een gasvormig omhulsel van een planeet of maan.

atmosferisch (adj)
атмосфе́рный

atol (n)
атолл

atonaal (adj)
атона́льный

atonie (n)
атония
  1. spierslapte

atoom (n)
атом

atoomkern (n)
атомное ядро

atoomklok (n)
атомные часы

atoommassa (n)
а́томная ма́сса
  1. de massa van een atoom, uitgedrukt in de atomaire massa-eenheid u

atoomnummer (n)
зарядовое число
  1. de kernlading van een atoom

atrium (n)
атриум
  2. centraal vertrek

atrofie (n)
атрофи́я
  1. verschrompeling van organen

attaché (n)
атташе́

attestering (n)
сертифика́ция
  1. het afleggen van een formele verklaring; het afleggen van een formele getuigenis

attitude (n)
установка
  1. houding

attometer (n)
аттометр
  1.

attributief /ɑtrɪbʏˈtif/ (adj)
атрибути́вный
  1. wanneer het voor een zelfstandig naamwoord geplaatst wordt

attribuut (n)
атрибут
  4. tot het wezen (de entiteit) behorende eigenschap

atypisch (adj)
атипичный
  1. afwijkend van het gemiddelde

au (interjection)
а́уч
  1. uitroep van pijn

aubade (n)
альборада

aubergine /obɛrˈʒinə/ (n)
баклажан
  2. purperachtige, vlezige vrucht

audiovisueel (adj)
аудиовизуа́льный
  1. zichtbaar en hoorbaar

auditie (n)
про́ба
  1. een examen waarbij iemand zijn muzikale vaardigheden in klank bewijst.

auditief (adj)
слухово́й
  1. met betrekking tot het gehoor

augurk /ʌuˈɣɵrk/ /ʌˈʝʏrk/ (n)
корнишо́н
  1. kleine, in het zuur ingemaakte komkommer

augustus /aʊ̯.ˈɣʏs.tʏs/ /ɑuˈɣʏstʏs/ /ɔʊ̯.ˈɣʏs.təs/ /ʌʊ̯.ˈχʏs.təs/ (n)
август
  1. de achtste maand van het jaar

auscultatie (n)
аускульта́ция
  1. luisteren naar lichaamsgeruis van bijv. hart of longen

ausculteren (v)
выслу́шивать
  1. luister naar de geluiden in het lichaam

auspiciën (n)
эги́да
  1. ondersteuning, goedkeuring, toezicht

autarkie (n)
автаркия

auteur /ɑu̯tœːr/ (n)
автор
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

auteursrecht (n)
а́вторское пра́во

autisme /ʌuˈtɪsmə/ /ʌˈtɪsmə/ (n)
аутизм
  1. ontwikkelingsstoornis

autistisch /ʌuˈtɪstɪs/ /ʌˈtɪstɪs/ (adj)
аутисти́ческий
  1. lijdend aan autisme

auto /ɑʊ̯to/ (n)
машина, автомобиль
  1. voertuig met drie of meer wielen, een motor en een carrosserie

autobiografie (n)
автобиография

autobiografisch (adj)
автобиографи́ческий

autobus (n)
автобус
  1. een groot voertuig voor het vervoeren van een groot aantal passagiers

autochtoon (adj)
автохто́нный
  1. oorspronkelijk in een bepaald gebied thuishorend

autochtoon (n)
автохто́н
  1. de oorspronkelijke bewoner van een land

autocratisch (adj)
автократи́ческий

autogram (n)
автограф
  1. handtekening van een beroemd persoon

automagisch (adj)
автомаги́ческий

automatisch (adj)
автоматический
  1. niet bestuurd door de hand van de mens
  2. vanzelfgaand
  3. gedachteloos

automatiseren (v)
автоматизи́ровать
  1. automatisch doen werken

automatisering (n)
автоматиза́ция

automatisme (n)
автоматизм

automobilist (n)
автомобилист
  1. een bestuurder van een auto

autonomie /aʊ̯.to.no.ˈmi/ /ɔʊ̯.to.no.ˈmi /ʌʊ̯.to.no.ˈmi/ (n)
автономия

autonoom /ˌʌʊtoˈnom/ (adj)
автономный
  1. op zichzelf staand

autoped (n)
самокат

autopsie (n)
аутопси́я
  1. een lijkschouwing

autorijschool /ˈɑʊ̯.to.ˌrɛɪ.sxol/ (n)
автошкола

autoritair (adj)
авторита́рный

autoriteit (n)
авторите́т
  1. de overheid

autrice /ɑu̯ˈtri.sə/ (n)
авторша
  1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk

avatar (n)
аватар
  2. (informatica) een kleine afbeelding die een bepaalde gebruiker symboliseert

avocado /ɑvoˈkado/ (n)
авокадо, авока́до
  1. een tropische vrucht van de avocadoboom

avocadoboom /ˌavoˈkadobom/ (n)
авокадо
  1. immergroene boom uit Midden-Amerika die de avocadoperen voortbrengt

avond (n)
вечер
  1. de periode van de dag waarin het nacht wordt

avondeten (n)
ужин
  1. een maaltijd die 's avonds genuttigd wordt

avonturier (n)
[[иска́тель]] [[приключение|приключе́ний]]
  1. iemand die graag het avontuur opzoekt

avontuur (n)
приключение, авантюра
  1. een onderneming waarvan de uitkomst niet bij voorbaat vaststaat

axioma (n)
аксио́ма
  1. een basisbegrip dat zonder bewijs aangenomen moet worden

ayatollah (n)
аятолла
  1. de titel van een hoge sjiitische geestelijke

azalea (n)
аза́лия
  1. sierstruik van het geslacht rhododendron

azijn /aˈzɛɪn/ /aˈzɛːn/ (n)
уксус
  1. en 2. verdund azijnzuur verkregen door oxidatie van verdund alcohol om voedsel te bereiden

azijnzuur (n)
уксусная кислота
  1. CH₃COOH

azimut /azimɵt/ (n)
азимут
  1. horizontale hoek

azuur (n)
лазу́рь

baai (n)
бу́хта
  1. een landinwaartse uitstulping van een zee of oceaan

baal (n)
тюк
  1. een stapel bijeengebonden plantaardig materiaal zoals hooi of tabak

baan /baːn/ (n)
зада́ча
  1. het werk
орби́та
  3. traject van een projectiel/hemellichaam

baard /baːrt/ (n)
борода
  1. gezichtsbeharing van de man

baardaap (n)
вандеру
  1. een alleen in India voorkomende zwarte aap met een kwastachtige staart en een opvallende grijze kraag

baarmoeder (n)
утроба
  1. een voortplantingsorgaan van vrouwen waarin de vrucht zich ontwikkelt

baarmoederhals (n)
шейка матки
  1. smal en buisvormig gedeelte van de baarmoeder dat aan een kant in de vagina eindigt en aan de andere kant overgaat in het baarmoederlichaam

baarmoederhalskanker (n)
рак шейки матки
  1. een vorm van kanker die zich in de baarmoederhals ontwikkelt

baars (n)
о́кунь, окунь
  1. stekelvinnige riviervis

babbelen (v)
балакать
  1. gezellig praten over zaken van weinig belang

babbittmetaal (n)
баббит

baby /ˈbe.bi/ (n)
младенец
  1. een mens in de eerste fase van zijn leven

babybad /ˈbebibɑt/ (n)
ванночка детская
  1. kuip bedoeld om heel jonge kinderen in te wassen

babyboom /ˈbe.bi.buːm/ (n)
демографический взрыв
  1. een periode waarin ongewoon veel kinderen geboren worden

babyfles (n)
буты́лка с со́ской

babyfoon (n)
де́тский монито́р
  1. elektronisch afluisterapparaat om geluid uit de kinderkamer elders op te vangen

bacil (n)
бацилла
  1. benaming voor soorten uit de klasse Bacilli

bacterie (n)
бактерия

bacterievuur (n)
бактериа́льный ожо́г
  plantenziekte veroorzaakt door de bacterie

bacteriologie (n)
бактериоло́гия
  1. een wetenschap die zich bezighoudt met het bestuderen van bacteriën

bacteriologisch (adj)
бактериологи́ческий

bacterioloog (n)
бактериолог
  1. een wetenschapper die zich bezighoudt met de bacteriologie

bad /bɑt/ (n)
ванна
  1. voorwerp waarin men zich wast met water

baden (v)
купать
  1. een bad nemen
  3. in bad doen

badjas (n)
купальный халат

badkamer (n)
ванная
  1. een vertrek waar men zich kan wassen en verzorgen

badkleding (n)
купальный костюм
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

badkuip /ˈbɑtˌkœy̆p/ (n)
ванна
  1. een waterreservoir waarin één of enkele personen zich kunnen wassen en baden

badminton (n)
бадминтон
  1. een sport waarbij een shuttle met behulp van een racket over een net geslagen moet worden

badpak (n)
купальник, купальный костюм
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

bagage /ba.ˈɣaːʃ/ /ba.ˈχa.zʲə/ (n)
багаж
  1. een verzameling van eigendommen

bagagedrager (n)
Велосипедный багажник

bagatelliseren (v)
преуменьшать
  1. iets ernstigs onbelangrijk doen voorkomen

bagel /'beɡəl/ (n)
бара́нка
  1.

bajonet (n)
штык, багинет
  1. een steekwapen bovenop de loop van een geweer

bakboord (n)
ле́вый борт
  1. de linkerzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

bakeliet (n)
бакелит

baken (n)
ба́кен
  1. een markering, meer in het bijzonder gebruikt in de lucht- en scheepvaart voor herkenningstekens

bakfiets (n)
Грузовые велосипед
  1. een driewielige fiets die voorzien is van een laadbak

bakkebaard (n)
вакенбарды
  1. deel van het baardhaar dat groeit vanaf de kaaklijnen tot aan de haargrens boven de oren.

bakken (v)
печь
  1. voedsel bij hoge temperatuur in een oven of pan verhitten, meestal met wat olie of boter.

bakker (n)
пекарь, хлебопёк
  1. iemand die brood en taarten bakt

bakkerij (n)
пекарня
  een werkplaats waar men brood, koek, banket en dergelijke, bakt

bakpapier (n)
пергаментная бумага
  1. speciaal geprepareerd papier dat in de oven gebruikt wordt om te bakken etenswaar niet aan de bakplaat of de bakvorm te laten kleven

bakpoeder (n)
пека́рный порошо́к
  1. rijsmiddel op basis van natriumbicarbonaat

baksteen (n)
кирпич, кирпи́ч
  1. een uit klei of leem gebakken steen

bakstenen (adj)
кирпи́чный

bal (n)
мяч
  1. een object in de vorm van een bol dat gebruikt wordt bij balspelen

balalaika (n)
балалайка
  1. een driesnarig Russisch tokkelinstrument

balanitis /balaˈnitɪs/ (n)
баланит
  1. ontsteking van de eikel bij de man.

balans (n)
весы
  2. een meetapparaat met twee armen (bedoeld om het verschil te kunnen meten)

baldakijn (n)
балдахин
  1. stoffen overdekking als ornament, meestal boven een troon, altaar of hemelbed

balein (n)
кито́вый ус
  1. hoornachtige stof uit de walvisbek
  1. versterkingsstaafje voor corset of paraplu

balk /bɑlk/ /bɑɫk/ (n)
балка
  1. deel van een constructie met een lengte die veel groter is dan de breedte en de hoogte in doorsnede
прямоугольный параллелепипед
  2. veelvlak met 6 rechthoekige zijvlakken, 8 hoekpunten en 12 ribben

balkaniseren (v)
балканизировать
  1. een land staatkundig in kleine, onderling vijandige, onderdelen versnipperen

balkon (n)
балкон
  1. een bouwkundig onderdeel

ballade (n)
балла́да

ballast (n)
балла́ст
  1. vervanging van de nuttige lading door iets dat voldoende weegt om een schip te stabiliseren

ballenjongen (n)
болбо́й
  1.

ballenmeisje (n)
[[де́вушка]]-[[болбо́й]]
  1.

ballet /bɑˈlɛt/ (n)
балет
  1. een artistieke dansvorm

ballistiek (n)
балли́стика
  1. leer die de banen van projectielen bestudeert

ballon (n)
возду́шный шар
  1. een feestartikel bestaande uit een dun rubberen zakje dat met gas of lucht kan worden gevuld

balpen (n)
авторучка
  1. een pen die met een bal of kogel de inkt op het papier overbrengt

balsamicoazijn (n)
бальзамический уксус

balsem (n)
бальза́м

balsemen (v)
бальзамировать
  1. het prepareren van een stoffelijk overschot om het tegen ontbinding te beschermen

balsemwormkruid (n)
Пижма бaльзамическая

balspel (n)
[[игра́]] с [[мяч|мячо́м]]

bamboe /'bɑmbu/ (n)
бамбук
  1. een reuzengrassoort dat afkomstig is uit Azië

bamboescheut (n)
бамбуковые побеги

banaan (n)
банан
  1. een vrucht van de bananenboom

bananenrepubliek (n)
ванановая республика, банановая республика
  1. een van de Midden-Amerikaanse staten zoals Honduras, Nicaragua, El Salvador of Guatemala, eens zo genoemd vanwege de bananenindustrie die daar alles overheerste
  2. een in politiek en ecomonisch opzicht corrupt en instabiel land, dat bovendien vaak rijk is aan grondstoffen

bananenschil (n)
[[банановый|бана́новая]] [[кожура́]]
  1. de schil van een banaaan

band /bɑnt/ /bɛnt/ (n)
ансамбль, оркестр
  3. groep mensen die populaire muziek ten gehore brengt

bandiet /bɑn'dit/ (n)
бандит
  1. een schurk of misdadiger

bandopnemer (n)
магнитофон
  1. apparaat waarmee men geluid kan vastleggen op magnetische tape

bank /bɑŋk/ (n)
софа, диван
  1. een meubelstuk met zitplaats voor meer dan één persoon
банк
  3. een financiële instelling
  4. een ondiepte in het water

bankbiljet (n)
банкнота, купюра
  1. een betaalmiddel van papier

bankier (n)
банкир
  1. iemand die financiële diensten verleent

bankrekening (n)
ба́нковский счёт
  1. een rekening-courant bij een bank

bankroet (n)
банкротство
  1. de toestand van iemand die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen

bankrun (n)
банковская паника
  1. verschijnsel waarbij een groot aantal klanten hun geld van hun bankrekening halen

bankschroef (n)
тиски
  1. een handig hulpmiddel om werkstukken in vast te houden

banneling /ˈbɑnəlɪŋ/ (n)
изгна́нник
  1. iemand die verbannen is

banshee (n)
ба́нши

banvloek (n)
анафема
  1. een kerkelijke straf

baobab (n)
баобаб
  benaming voor dikstammige bomen uit droge, warme gebieden uit het geslacht Adansonia

barbaar (n)
ва́рвар

barbaars (adj)
ва́рварский
  1. zonder beperkingen opgelegd door beschaafd gedrag
  2. strijdig met zeden en gewoonten van de beschaafde, gecultiveerde samenleving

barbecue /ˈbɑrbəkju/ (n)
шашлычница
  1. apparaat

barbeel (n)
усач
  1. bepaalde vissoort die voorkomt in de middenlopen van rivieren, Barbus barbus

barbier (n)
цирюльник
  1. een herenkapper die ook baarden bijwerkt

barbituraat (n)
барбитура́т
  1. Een slaapmiddel in de vorm van een barbituurzuur verbinding

bard /bɑrt/ (n)
бард
  1. middeleeuws dichter en zanger bij de Kelten

baren (v)
родить
  1. op de wereld brengen

baret (n)
берет
  1. plat hoofddeksel zonder klep

barg /bɑrx/ (n)
боров
  1. gecastreerd mannetjesvarken

bariton (n)
барито́н
  1. een mannenstem tussen bas en tenor

barium (n)
барий

barnsteen (n)
янта́рь

barok (n)
барокко
  1. een 17e eeuwse kunststroming die er naar streeft grootste, dramatische momenten en beweging uit te drukken

baron (n)
барон
  1. adellijke titel, in rang tussen jonkheer en graaf

barones (n)
баронесса
  1. vrouwelijke baron

baronie (n)
владе́ние

barracuda (n)
барракуда
  1. benaming voor baarsachtige zeeroofvissen uit het geslacht Sphyraena

barrage (n)
барра́ж
  3. beslissingsronde

barricade (n)
баррикада
  1. straatversperring die de doorgang door een straat onmogelijk maakt

barrière (n)
барье́р
  1. begrenzing, bescherming

barsten (v)
ло́паться
  1. heftig breken of uiteenspatten

baryon (n)
барио́н

bas-reliëf (n)
барелье́ф

basalt (n)
базальт
  1. een mafisch vulkanisch stollingsgesteente dat gevormd wordt door de stolling van lava of magma

base /bazə/ /bes/ (n)
основа́ние
  1. een stof die een of meer hydroxylgroepen bevat en in een waterige oplossing OH-ionen afsplitst
  2. een ion of molecuul dat de neiging heeft een proton op te nemen

basilicum /baˈsilikəm/ (n)
базилик
  1. een keukenkruid

basiliek (n)
базилика

basis (n)
ба́за
  1. grondslag

basisonderwijs (n)
Начальное общее образование
  1. scholing voor kinderen van 4 tot 12 jaar

basisschool /ˈbazɪsxoɫ/ (n)
начальная школа
  1. een school voor lager onderwijs

basketbal (n)
баскетбол
  1. sport

basmati (n)
Басмати
  1. geurige rijstzaden

bassist (n)
баси́ст
  1. contrabasspeler

bassleutel (n)
басовый ключ
  1. een teken geplaatst op de vierde lijn van een balk dat aangeeft dat deze lijn een d weergeeft

bastaard (n)
ублюдок
  1. een kind dat niet geboren is uit een wettig huwelijk

bastaardsatijnvlinder (n)
златогузка
  1. Euproctis chrysorrhoea

bataljon (n)
батальо́н

baten (v)
быть [[полезный|поле́зным]]
  1. helpen

batist (n)
бати́ст
  1. een fijn, doorschijnend weefsel dat gemaakt kan zijn van linnen, wol, katoen, zijde of zelfs kunstzijde

batsen (v)
ебать
  2. geslachtsgemeenschap hebben

batterij (n)
аккумуля́тор
  1. een elektrotechnisch component waarin elektrische energie is opgeslagen

bauxiet (n)
бокси́т
  1. een mineraal dat een belangrijk erts van aluminium vormt. Bauxiet bestaat voor een groot deel uit aluminiumoxide...

baviaan (n)
бабуин
  1. een aap met een korte staart en een vooruitstekende snuit

bazuin (n)
горн

beagle (n)
го́нчая
  1. kleine hond van een bepaald ras

beantwoorden /bə.ʔˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ (v)
отвечать
  1. de reactie op een vraag geven

beatgeneratie (n)
Бит-поколение

bebaard (adj)
борода́тый
  1. voorzien van een (lange) baard

bebrild (adj)
очкарик
  1. brildragend

becijferen (v)
оценивать
  1. uitrekenen
  2. door cijfers aanwijzen
  3. (muziek) notaties door cijfers aangeven

becommentariëren (v)
закомменти́ровать
  1. van commentaar voorzien

becquerel (n)
беккерель

bed /bɛd/ /bɛt/ (n)
кровать, постель
  1. een meubel gemaakt om in te slapen

bedanken (v)
благодарить
  1. erkentelijkheid tot uitdrukking brengen

bedankt (interjection)
благодарность
  5. uitspraak om waardering en erkenning te tonen in dagelijks gebruik

bedaren /bə'darə(n)/ (v)
унима́ться
  1. tot rust komen

beddengoed (n)
бельё

bedekken (v)
накрывать
  1. iets over iets heen plaatsen zodat het niet zichtbaar is

bedelen (v)
выпра́шивать
  1. om een aalmoes vragen

bederven /bə'dɛrvə(n)/ (v)
испо́ртиться
  1. iets kapot maken, doen verrotten
  2. te veel verwennen
  3. verrotten, oneetbaar worden

bediener (n)
опера́тор
  1. iemand die een apparaat op een goede manier laat functioneren

bedlegerig /bɛdleɣərəɣ/ (adj)
[[прико́ванный]] к [[постель|посте́ли]]
  1. niet in staat uit bed te komen

bedoelen (v)
предназначать
  1. met een woord of toespeling iets of iemand aanduiden of proberen aan te duiden
  2. iets met een bepaald oogmerk doen

bedoeïen (n)
бедуи́н
  1. nomadische Arabier

bedreigen (v)
грозить
  1. iemand met een mogelijk gevaar confronteren

bedriegerij (n)
надува́тельство
  1.

bedrieglijk (adj)
оши́бочный

bedrijf /bəˈdrɛɪ̯f/ /bəˈdrɛːf/ (n)
компания
  1. organisatie, samenspel van mensen en middelen om producten en of diensten te leveren

beek /bek/ (n)
ручей
  1. stromend watertje

beekforel (n)
ручьевая форель
  1. bepaalde ondersoort van vissen die voorkomt in stromend water, Salmo trutta fario

beeld (n)
картина, монумент, скульптура, статуя
  1. driedimensionaal kunstwerk
кадр
  3. frame

beeldhouwer (n)
скульптор
  1. een beoefenaar van de beeldhouwkunst

beeldscherm (n)
табло́

been /beːn/ (n)
нога
  1. ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen

beenmerg (n)
костный мозг
  1. een sponsachtige, rode substantie die zich in het binnenste van beenderen bevindt

beer /beːr/ /bɪːr/ (n)
медведь
  1. groot viervoetig zoogdier uit de familie Ursidae
медведица‎
  [E] beervlinder

beerput (n)
выгребна́я я́ма
  1. een put waarin fecaliën verzameld worden

beest /beːst/ (n)
зверь
  1. dier

beet /beɪt/ /beːt/ (n)
укус
  1. een samenklemming tussen de kaken

beetje /ˈbeːtʃjə/ (n)
немного
  1. kleine hoeveelheid

beffen (v)
[[де́лать]] [[куннили́нгус]]
  1. het oraal bevredigen van een vrouw door haar geslachtsdelen te likken of met de tong te 'betasten'

beflijster (n)
белозо́бый дрозд
  1. bepaald soort lijster, Turdus torquatus

begeerte (n)
Желание
  1. verlangen

begeleiden /bə.ɣə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ /bə.ɣə.ˈlɛː.də(n)/ /bə.χə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ (v)
сопровождать
  1. vergezellen

begeleiding (n)
аккомпанеме́нт
  1. personen die iemand vergezellen of bewaken

begiftigen (v)
быть одарённым
  1. een gift geven

begin /bəˈχɪn/ (n)
начало
  1. het eerste deel

beginnen (v)
начинать, начать
  1. aanvangen

begonia (n)
бегония
  1. (plantk.) Begonia, een geslacht bloeiende planten uit de begoniafamilie

begraafplaats (n)
кладбище
  1. een plaats waar overledenen begraven liggen

begrafenis (n)
захороне́ние
  1. een ceremonie waarbij een overledene in een kist aan de aarde wordt toevertrouwd

begrafenisondernemer /bəˈɣrafənɪsɔndərˌnemər/ (n)
гробовщи́к
  1. Een persoon die de begrafenis van overledenen verzorgt

begraven (v)
зака́пывать
  1. iets onder de grond stoppen
  2. een overledene begraven

begrijpelijk (adj)
понятный

begrip (n)
понимание
  1. het verstaan of begrijpen van iets

begroting /bəˈɣrotɪŋ/ (n)
бюджет
  1. raming van de te maken uitgaven voor de komende tijd

beha /beˈɦaː/ (n)
бюстгальтер, лифчик
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat de borsten ondersteunt

behandelen (v)
вы́лечить
  3. medisch verzorgen

behandeling (n)
лече́ние
  2. een handeling gericht op herstel

behang (n)
обои
  1. ter versiering op de muur aangebrachte papieren bedekking

behangen (v)
оклеивать обоями
  1. het bedekken van wanden met een laag papier

behangpapier (n)
обои
  1. muurbedekking

beheerder (n)
администратор
  1. een persoon om een bepaald geheel te regelen en te onderhouden of dit beroep

behendig (adj)
ги́бкий
  2.

behoedzaam (adj)
осторожный
  1. op zijn of haar hoede om gevaar te voorkomen

behoefte /ˈbə'huftə/ (n)
нужда
  1. iets wat benodigd is

behoeftigheid (n)
бе́дность

behoeven /bəˈhuvə(n)/ (v)
должен
  1. moeten

behoren (v)
относиться
  2. onderdeel uitmaken van wat gebruikelijk is of tot de fatsoensnormen gerekend wordt
  1. onderdeel zijn van

behouden (adj)
держа́ться
  1. iets niet verliezen

behulpzaam (adj)
любе́зный

beide (cardinalNumeral)
оба
  1. alle twee

beige (adj)
беж

beigegrijs (adj)
бежево – серый

beigerood (adj)
красно - кремовый

beignet (n)
ола́дья
  1. gebak gemaakt van gefrituurd beslag dat ook wel gevuld kan worden met een vrucht, groente, vlees of vis zit

beitel (n)
зубило, долото́
  1. een scherp stuk gereedschap met een wigvormige snede

bek /bɛk/ (n)
клюв
  1. snavel van vogels
че́люсть
  5. deel van een bankschroef

bekend (adj)
известный
  1. vertrouwd

bekendheid (n)
знако́мство

bekennen /bəˈkɛnə(n)/ (v)
пока́яться
  1. toegeven

bekentenis (n)
призна́ние
  1. een verklaring waarin men toegeeft een bepaalde daad gepleegd te hebben

bekerglas (n)
мензу́рка

bekering (n)
конве́рсия
  1. het (doen) overgaan van iemand tot een bepaald geloof.

bekeuring (n)
штраф
  1. een boete die wordt opgelegd voor het overtreden van een wet

bekken (n)
таз
  2. gebeente tussen beide heupen

beklagen (v)
жале́ть
  2. iemands leed bejammeren

beklemtonen (v)
делать ударение
  1. de nadruk leggen op iets

beklimmen (v)
взбира́ться
  1. naar de top van iets, zoals een berg, klimmen

beknopt (adj)
ёмкий
  1. tot het belangrijkste en noodzakelijkste teruggebracht

bekritiseren (v)
критиковать
  1. kritiek uiten op iets of iemand

bekrompen (adj)
недалёкий
  1. te beperkt van opvatting

bel (n)
звонок
  1. klok, schel, zoemer

belachelijk /bəˈlɑɣələk/ /bəˈlɑχələk/ (adj)
смешной, смехотворный
  1. lachwekkend, om uit te lachen

belagen (v)
беспоко́ить
  1. agressief zijn jegens iemand

belang (n)
в этом аспекте
  1. iets wat belangrijk is voor een persoon

belangeloos /bəˈlɑŋəlos/ (adj)
бескоры́стный
  2. uit liefdadigheid

belangenbehartiging (n)
засту́пничество
  1. het zich inzetten voor iets dat belangrijk is voor iemand

belangrijk (adj)
важный
  1. van grote betekenis

belasteren (v)
клеветать
  1. iemands goede naam geweld aandoen met onware aantijgingen

belastering (n)
диффамация, шельмование
  1. de daad van het belasteren.

belasting (n)
налог
  1. door de wet gedwongen betaling aan de overheid zonder individuele tegenprestatie van die overheid
нагру́зка
  2. de mate waarin een machine belast wordt ofwel het vermogen dat van de machine verlangd wordt door de aangesloten apparatuur

belastingbetaler (n)
налогоплате́льщик
  1. iemand die belasting betaalt

belastingparadijs (n)
[[нало́говый]] рай

beledigen (v)
обижать
  1. nare opmerkingen maken tegen of over een persoon

belediging (n)
оскорбление
  1. een krenking van iemands gevoel van eer of eigenwaarde

beleefd (adj)
ве́жливый
  1. van goede omgangsvormen getuigend

beleefdheid (n)
вежливость
  1. een sociale vaardigheid, die de omgang in de maatschappij vergemakkelijkt.

beleg /bəˈlɛx/ (n)
oсада
  1. langdurige uitsluiting van de buitenwereld door een vijandige strijdmacht

belegeren (v)
осади́ть
  1. met een leger omsingeld houden

beleggen (v)
вкла́дывать
  1. geld steken in een naar verwacht winstgevende onderneming

beleid /bə.ˈlɛit/ (n)
курс
  1. een plan van aanpak voor het oplossen van problemen in de meest ruime zin

belemmeren /bəˈlɛmərə(n)/ (v)
подавлять
  1. een factor vormen die een gebeurtenis of handeling (bijna) onmogelijk maakt

beletselteken (n)
многоточие
  1. leesteken bestaand uit drie puntjes (…)

belezen (adj)
начи́танный

belichamen (v)
воплоти́ть
  1. een denkbeeld of gevoel vormgeven in iets tastbaars

belichaming (n)
воплоще́ние
  1. zichtbaar gemaakte vorm van een idee of begrip

belichten /bə.ˈlɪx.tə(n)/ /bə.ˈlɪχ.tə(n)/ (v)
освещать
  1. licht schijnen op iets
  2. van een bepaalde kant bekijken
экспонировать
  3. een bepaalde tijd licht laten vallen op de film om deze op te nemen

beloega (n)
белу́га
  1. tandwalvis die doorgaans bij volwassenheid melkwit van kleur is, Delphinapterus leucas

belofte (n)
обещание
  1. een ondelinge of schriftelijke verklaring waarin men iets belooft

belonen (v)
вознаграждать
  1. een prestatie of goede daad met geld of anderszins erkennen

beloning (n)
награда

beloven /bəˈlovə(n)/ (v)
обещать
  1. toezeggen dat iets gedaan zal worden

beltoon (n)
будильник

bemanning (n)
экипаж
  1. de personen die het benodigde werk aan boord van een schip of vliegtuig verrichten

bemerken (v)
заме́тить
  1. zich ergens bewust van worden

bemesten (v)
удо́брить
  1. het toevoegen van meststoffen aan de aarde

bemoeial (n)
проныра
  1. iemand die zich bemoeit met zaken van anderen

benaderbaar (adj)
[[охо́тно]] [[идти|иду́щий]] [[навстре́чу]]
  1. te benaderen, makkelijk mee te praten

benaderen (v)
приближа́ться
  1. naartoe gaan en aanspreken

benadering (n)
до́ступ
  2. gezichtspunt, de richting van waaruit men naar iets beschouwd .

bende /ˈbɛn.də/ (n)
банда
  1. een informeel georganiseerde groep mensen, meestal met kwade of misdadige motieven

beneden /bəˈnedən/ (preposition)
внизу́

benedenst (adj)
нижний

benig (adj)
ко́стный

benijden (v)
завидовать
  1. wensen dat men zelf mocht hebben wat een ander heeft

benijdenswaardig (adj)
зави́дный
  1. dat iets de moeite waard is om benijd te worden

benzeen (n)
бензо́л

benzine /bɛn'zinə/ (n)
бензин
  1. een aardolieproduct bestaande uit een mengsel van alifatische koolwaterstoffen met een ketenlengte tussen vijf en twaalf dat algemeen in gebruik is als brandstof voor verkeer

beoordelen (v)
судить
  1. tot een oordeel komen over iets

bepalen (v)
зада́ть
  2. vaststellen, voorschrijven, regelen
определи́ть
  3. beslissend beïnvloeden

beperken (v)
лимитировать
  1. een verminderde reikwijdte geven

beperking /bə.ˈpɛr.kɪŋ/ (n)
ограниче́ние
  1. iets dat ervoor zorgt dat de mogelijkheden beperkt worden

bepleiten (v)
выступа́ть в защи́ту
  1. argumenten aandragen om een te nemen beslissing in bepaalde zin te beïnvloeden

bereid (adj)
гото́вый
  1. akkoord gaand, instemmend: bereid tot actie

bereik (n)
да́льность
  1. de afstand die afgelegd kan worden

bereiken /bə'rɛɪkən/ (v)
дойти́
  1. fysiek bij de andere kant aankomen
  2. het informeren van personen

berg /bɛrx/ (n)
гора
  1. hoge terreinverheffing

bergachtig (adj)
гори́стый
  1. met bergen

bergamot (n)
бергамот
  1. (fruit) een kleine, peervormige en zure citrusvrucht

bergbeklimmer (n)
альпинист
  1. iemand die zich toelegt op het alpinisme

bergeend (n)
пеганка
  1. Tadorna tadorna, een forse bijna gansachtige eend

bergtop /'bɛrxtɔp/ /'bɛrχtɔp/ (n)
горная верши́на
  1. de top van een berg

beriberi (n)
бери-бери
  1. ziekte veroorzaakt door een tekort aan vitamine B1 (thiamine)

berichten (v)
докладывать
  1. van nieuws voorzien over iets

berin (n)
медведица
  1. vrouwelijk dier van de berenfamilie, Ursidae

berispen (v)
укоря́ть
  1. streng zeggen dat het gedrag wordt afgekeurd

berk /bɛrk/ (n)
берёза
  1. een katjes dragende boom, kenmerkend is het in horizontale banden afschilferende schors

berkelium (n)
берклий

beroemd /bə'rumt/ (adj)
знаменитый
  1. onder velen bekend en bewonderd

beroemdheid (n)
звезда́
  1. iemand die bekend is bij een groot publiek

beroep (n)
профессия
  1. een bezigheid waarmee men de kost verdient
апелля́ция
  2. dringend verzoek om bijstand

beroerte (n)
инсу́льт
  1. een acute beschadiging van de hersenen die veroorzaakt wordt door een bloeduitstorting in de hersenen

berouw (n)
покая́ние
  1. het betreuren van een eerdere kwalijke daad

beryllium /bəˈrilijʏm/ (n)
бериллий
  1. een chemisch element en een donkergrijs aardalkalimetaal

bes /bɛs/ (n)
ягода
  1. kleine vrucht

beschaamd (adv)
застенчивый
  1. vol met de neiging zich te verbergen voor anderen

beschadigen (v)
испо́ртить
  1. het toebrengen van schade

beschaving /bə.ˈsxa.vɪŋ/ /bə.ˈsχa.vɪŋ/ (n)
цивилизация
  1. de complexe maatschappij waarin veel van de mensen in steden leven en hun voedsel door middel van landbouw verkrijgen

bescheiden /bə'sxɛi(d)ə/ (adj)
скромный
  1. geen te hoge verwachtingen van zichzelf hebbend

beschermen (v)
защищать
  1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerd gebeurt

beschermheilige (n)
свято́й покрови́тель
  1. een heilige onder wiens bescherming een bepaalde persoon of groep staat

bescherming /bə.ˈsxɛr.mɪŋ/ /bə.ˈsχɛr.mɪŋ/ (n)
защита
  1. een beveiliging

beschikbaar /bə'sxɪkbar/ (adj)
доступный
  1. waarover beschikt kan worden

beschimmeld (adj)
заплесневе́вший
  1. onderhevig aan schimmelgroei

beschimmelen /bəˈsxɪmələ(n)/ (v)
плесневеть
  1. aangevreten worden door schimmels

beschrijven (v)
описать
  1. in woorden uitdrukken

beschrijving /bə.ˈsrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛː.vɪŋ/ (n)
описание
  1. een op schrift gestelde kenmerken van iets of iemand

beschuldigend (adj)
обвини́тельный
  1.

beschuldiging /bə.ˈsxʏl.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxʏɫ.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχʏɫ.də.χɪŋ/ (n)
обвине́ние
  1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan

beslaan (v)
подко́вывать
  2. een paard van een hoefijzer voorzien

beslag (n)
наложение ареста
  1. een confiscatie
кляр
  2. vloeibaar deeg

beslissing /bə.ˈslɪ.sɪŋ/ (n)
решение

besluiteloos (adj)
нереши́тельный
  1. niet in staat een besluit te nemen.

besmet (adj)
заражённый
  1. blootgesteld aan een ziektekiem of radioactief materiaal

besnijden (v)
обрезать
  1. de voorhuid van de penis wegsnijden

besnijdenis /bəˈsnɛidənɪs/ (n)
обреза́ние

bespreken /bə.'spre.kə(n)/ (v)
обсуждать
  1. een gesprek over een bepaald onderwerp voeren

bespreking /bə.ˈspre.kɪŋ/ (n)
обсуждение
  1. een mondeling overleg

bestaan (v)
существовать
  1. daadwerkelijk in het universum voorkomen

bestand /bə'stɑnt/ (n)
перемирие
  3. een wapenstilstand

bestek (n)
столовый прибор
  1.

bestellen /bəˈstɛlə(n)/ (v)
заказывать
  1. afspreken dat goederen of diensten geleverd zullen worden

bestelling /bə.ˈstɛ.lɪŋ/ (n)
заказ
  1. een verzoek of opdracht om diensten of goederen te leveren

bestemming /bə.ˈstɛ.mɪŋ/ (n)
[[ме́сто]] [[назначение|назначе́ния]]
  1. het eindpunt van een route

bestialiteit (n)
зоофили́я

bestormen /bəstɔrmə(n)/ (v)
штурмова́ть
  1. met een strijdmacht snel te voet een positie van de vijand trachten te overweldigen

bestuderen (v)
изучать
  1. je er grondig in verdiepen

bestuiving (n)
опыление

besturingssysteem (n)
операционная система
  1. een geheel van systeemapplicaties dat de uitvoering van andere programma's bestuurt

bestuurder /bəˈstyrdər/ (n)
водитель
  1. een persoon die een voertuig of andere machine bestuurt

bestuursvoorzitter (n)
генера́льный дире́ктор

betaalbaar (adj)
досту́пный
  1. niet te duur om te betalen

betalen /bə.ˈtaː.lə(n)/ (v)
платить, заплатить
  1. geld (of andere zaken) geven aan iemand om de kosten te voldoen

betaler (n)
плате́льщик
  1. iemand die betaalt

betaling /bə.ˈta.lɪŋ/ (n)
платёж, опла́та
  1. het onderhandigen of overboeken van geld in ruil voor goed of dienst

betasten (v)
ла́пать
  1. met de handen iemands lichaam op verschillende plaatsen aanraken

betekenen (v)
значить
  1. ergens voor staan

betekenis (n)
смысл, значение
  1. wat iets betekent, waar iets voor staat

beter /'beːtər/ (adj)
лу́чше

beteugelen (v)
обу́здывать
  1. in bedwang houden, intomen, bedwingen

betogen (v)
аргументи́ровать
  1. een serie argumenten als een verhaal presenteren, bijvoorbeeld in een rechtszaak

betoger (n)
демонстра́нт

betongrijs (adj)
серый бетон

betovergrootvader (n)
прапрадед
  1. de vader van een van je overgrootouders (die de ouders zijn van een van je grootouders)

betrappen (v)
застать врасплох
  1. getuige worden van het feit dat iemand iets (verbodens) doet

betreffen (v)
касаться
  1. gaan over, als onderwerp hebben

betreuren (v)
горева́ть
  1. leedwezen tonen over iets

betreurenswaardig /bətrørən'swardəx/ (adj)
прискорбный
  1. waard betreurd te worden

betrokken (adj)
пасмурно, пасмурный
  4. met wolken bedekt

betrokkenheid (n)
заме́шанность

betrouwbaarheid (n)
надёжность

betrouwbaarheidsinterval /bə.ˈtraʊ̯.bar.hɛɪ̯ds.ˌɪn.tər.ˌvɑl/ /bə.ˈtrɔʊ̯β̞.bar.ɦɛːts.ˌɪn.tər.ˌvɑɫ/ /bə.ˈtrʌʊ̯.bar.ɦɛɪ̯ts.ˌɪn.tər.ˌvɑɫ/ (n)
довери́тельный интерва́л
  1. een statistische intervalschatting voor een parameter

beuk (n)
бук
  1. boomsoort

beuken (v)
колоти́ть
  1. ergens fors op slaan

beukennootje (n)
[[бу́ковый]] [[оре́х]]
  2. vrucht van de beuk, Fagus sylvatica

beul /bøːl/ (n)
палач, кат
  1. uitvoerder van lijfstraffen
жестокий человек, чудовище
  2. wreedaard

beurs (n)
биржа
  1. het beursgebouw waar aandelen gekocht en verkocht worden
  2. een houder voor munten en biljetten

beurt /bøːrt/ (n)
очередь, ход
  1. gelegenheid of opdracht die bewust telkens aan een andere persoon uit en groep gegeven wordt

bevallig (adj)
пригожий
  1. -gewoonlijk vrouwelijke- schoonheid bezittend die bij anderen -gewoonlijk mannen- in de smaak valt

bevatten /be'vatən/ (v)
вмещать
  1. omvatten, in zich sluiten

bevederd (adj)
перна́тый
  1. voorzien van vogelveren

beven (v)
дрожа́ть
  1. hard en heftig trillen

bever (n)
бобр, бобёр
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Castor

beverrat (n)
ну́трия
  1. Myocastor coypus, een schadelijk knaagdier, leeft vooral in moerassige omgeving

bevestigen (v)
подтверждать
  1. zeggen dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

bevestiging /bə.ˈvɛs.ti.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈvɛs.tə.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛs.tə.χɪŋ/ (n)
подтверждение
  1. het bevestigen, het mededelen aan iemand dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt

bevoegd (adj)
компете́нтный

bevolking (n)
население
  1. alle inwoners van een bepaald land, staat of gebied gerekend

bevorderen (v)
повышать в должности
  1. een hogere rang verlenen aan iemand

bevriezen /bə'vrizə(n)/ (v)
замерза́ть
  1. door afkoeling in vaste toestand komen

bevrijden (v)
освобождать
  1. iemand of een bevolking van gevangenschap of onderdrukking verlossen

bevrijding /bə.ˈvrɛɪ̯.dɪŋ/ /bə.ˈvrɛː.dɪŋ/ (n)
освобожде́ние
  1. het vrij maken van mensen die gevangen gehouden of onderdrukt worden

bevroren (adj)
заморо́женный
  1. door afkoeling in vaste toestand gekomen; volledig met ijs bedekt

bevuilen (v)
вы́пачкать
  1. vuil maken; verontreinigen

bewaken /bə'wakə(n)/ (v)
охранять
  1. toezicht houden op de veiligheid van iets of iemand

bewaker (n)
вахта
  1. een persoon die toezicht houdt op de veiligheid van iets of iemand

bewaking /bə.ˈwa.kɪŋ/ /bə.ˈʋa.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞a.kɪŋ/ (n)
наблюде́ние

bewapenen /bə.ˈwaː.pə.nə(n)/ (v)
вооружа́ть
  1. iemand van wapens voorzien

bewegen /bə.ˈweː.ɣə(n)/ /bə.ˈʋe.χə(n)/ /bə.ˈβ̞e.ɣə(n)/ (v)
двигать, двигаться
  1. van plaats veranderen

beweging /bə.ˈwe.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈʋe.χɪŋ/ /bə.ˈβ̞e.ɣɪŋ/ (n)
движе́ние
  1. in de staat verkeren waarin de locatie steeds verandert
  2. van plaats/positie veranderen
  3. een organisatie

beweren (v)
утверждать
  1. iets met stelligheid verklaren waarvan het voor anderen niet duidelijk is of het waar is

bewering /bə.ˈweː.rɪŋ/ /bə.ˈʋɪː.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞eː.rɪŋ/ (n)
заявле́ние
  1. een stellige verklaring dat iets zo is, vaak zonder het geven van de redenen waarom

bewerken /bə'wɛrkə(n)/ (v)
обраба́тывать
  1. veranderen om iets voor een of ander doel geschikt te maken
  4. iets met een mes anders maken

bewijs (n)
доказательство
  1. datgene wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vast (kan) leggen

bewijzen (v)
доказывать
  1. aantonen; staven

bewolkt /bəˈʋɔɫkt/ (adj)
о́блачный
  1. met wolken bedekt

bewonderaar (n)
поклонник
  1. een persoon die iemand bewondert

bewonderen (v)
восхищаться
  1. bekijken met respect

bewonderenswaardig (adj)
восхити́тельный
  1. wat het verdient bewonderd te worden

bewondering /bə.ˈwɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈʋɔn.də.rɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɔn.də.rɪŋ/ (n)
восхищение
  1. het bekijken met enig ontzag

bewoner (n)
житель
  1. iemand die in of op iets woont

bewoning /bə.ˈwo.nɪŋ/ /bə.ˈʋo.nɪŋ/ /bə.ˈβ̞o.nɪŋ/ (n)
обита́ние
  1. de permanente aanwezigheid van een bepaalde plaats

bewoond (v)
обитаемый

bewoording /bə.ˈwoːr.dɪŋ/ /bə.ˈʋo̝ːr.dɪŋ/ /bə.ˈβ̞oːr.dɪŋ/ (n)
формули́рование
  1. een beschrijving in woorden

bewust [bəˈʋɵst] (adj)
сознаю́щий
  1. iets waarvan kennis is genomen

bewusteloos /bəw'ɤstəlos/ (adv)
без созна́ния
  1. in een toestand waarin men het bewustzijn voor de omgeving is verloren

bewusteloosheid (n)
беспамятство
  1. de staat van het bewusteloos zijn

bewustzijn /bə'wɤ(st)sɛin/ (n)
сознание
  1. een toestand waarin men gewaarwordingen uit zijn omgeving ondergaat

bezaansmast (abbreviation)
биза́нь-ма́чта
  1. de achterste mast van een zeilschip

bezem (n)
метла, веник
  1. een huishoudelijk voorwerp om stof en vuil bij elkaar te vegen

bezet (adj)
за́нято
  1. gedomineerd door de aanwezigheid van...

bezetten (v)
завладе́ть
  1. in gebruik nemen

bezetter (n)
оккупа́нт
  1. iemand die bezet, meer in het bijzonder de bezetter van een overwonnen natie in oorlogstijd

bezetting /bə.ˈzɛ.tɪŋ/ (n)
оккупа́ция
  1. toestand waarbij het grondgebied van een land wordt bestuurd door een ander land

bezienswaardigheid (n)
достопримечательность
  1. een plaats die of een voorwerp dat door velen bezocht en bekeken wordt

bezig /bezəx/ (adj)
де́ятельный
  1. aan het werken

bezit (n)
владе́ние, владение
  2. het houden van een goed voor zichzelf

bezitten /bə'zɪtə(n)/ (v)
иметь
  1. iets in eigendom hebben

bezitter (n)
владелец
  1. de persoon die het bezit van iets heeft

bezitting (n)
добро́
  1. dat wat iemand in eigendom heeft, dat wat van iemand is

bezoedelen (v)
марать
  2. vuil maken

bezoek /bə'zuk/ (n)
посещение
  1. het bezoeken
  2. de personen die op visite zijn of komen

bezoeken /bəˈzukə(n)/ (v)
посещать
  1. bij iemand langsgaan of langskomen

bezoeker (n)
посетитель
  1. een persoon die iemand of iets bezoekt

bezopen (adj)
пьяный
  1. bijzonder dronken

bezorgd (adj)
беспокоиться
  1. met zorgen beladen

bezwaar (n)
возраже́ние
  1. moeilijkheid, bedenking

bezweet (adj)
по́тный
  1. met zweet op de huid

beëindigen (v)
закончить, заканчивать
  1. tot een afsluiting brengen

beïnvloeden /bəˈɪnvludə(n)/ (v)
влия́ть
  1. iemand of iets proberen te veranderen, invloed nemen op

biatlon (n)
биатлон
  1. een skisport waarbij de deelnemers op bepaalde punten in een langlaufcircuit met een geweer op een doel moeten schieten

bibberen (v)
ёжиться
  1. hevig trillen van kou of angst

bibliobus (n)
передви́жная библиоте́ка
  1.

bibliothecaris /ˌbiblijote'kaːrɪs/ (n)
библиотекарь
  1. beheerder van een bibliotheek

bibliotheek /bib(l)ijo'tek/ (n)
библиотека
  1. een plaats waar boeken verzameld staan

biceps (n)
би́цепс
  1. tweehoofdige spier
  2. spier in de bovenarm

bidden (v)
молиться
  1. in gebed zijn, een godheid iets vragen

bidet (n)
биде
  1. zitwasbak voor het wassen van de geslachtsdelen, billen en anus na gebruik van het toilet

bidsprinkhaan (n)
богомо́л
  1. benaming voor insecten uit de orde Mantodea

biecht (n)
исповедь
  1. de erkenning van zonden aan een geestelijke

biechtstoel (n)
исповеда́льня
  1. een meubelstuk dat bedoeld is voor het aanhoren en afleggen van de biecht

biechtvader (n)
испове́дник
  1. een priester die biechten afneemt

biefstuk (n)
стейк
  1. dunne lap vlees van de bovenbil van een rund

bier (n)
пиво
  1. alcoholische drank die bereid is uit gefermenteerde mout

bierbuik (n)
пивно́й живо́т
  1. vette buik

biergist (n)
Пивоваренные дрожжи

bies /bis/ (n)
камыш
  2. een dun en hooggroeiend oevergewas

bieslook (n)
лук скорода, ре́занец
  1. en 2. (groene sprietjes van) plant Allium schoenoprasum

biest (n)
молозиво
  1. de verdikte melk die afgegeven wordt door een koe die recentelijk gekalfd heeft

biet (n)
свёкла, мангольд, свекла красная, свекла столовая

bietsen (v)
выпра́шивать

big /bɪx/ /bɪχ/ (n)
поросёнок
  1. een jong van het varken

bij /bɛɪ̯/ (n)
пчела
  1. benaming vliegende insecten uit het geslacht Antophila

bijbel (n)
библия
  1. een exemplaar van de originele Bijbel

bijdragen (v)
[[вноси́ть]] вклад
  1. een aandeel leveren

bijeenbrengen /bɛi'embrɛŋə(n)/ (v)
собирать, собрать
  1. bij elkaar brengen

bijeneter (n)
щурка, пчелоедка
  1. benaming voor veelkleurige en insectenetende vogels die...

bijenkorf (n)
улей
  1. kunstmatige behuizing waarbinnen een bijenvolk zijn raten kan bouwen, oorspronkelijk in de vorm van een gevlochten korf

bijenteelt /ˈbɛː.jə(n)ˌteɫt/ (n)
пчеловодство
  1. het houden van bijen

bijgeloof /ˈbɛɪ̯.ɣə.ˌlof/ /ˈbɛɪ̯.χə.ˌlof/ /ˈbɛː.ɣə.ˌlof/ (n)
суеверие
  1. een geloof in iets extra's en onnatuurlijks

bijgelovig (adj)
суеве́рный
  1. iemand die gelooft in bijgeloof

bijkans /bɛɪˈkɑns/ (adv)
почти

bijl /bɛɪ̯l/ /bɛːɫ/ (n)
топор
  1. hakwerktuig met een smalle snee en een lange steel die vooral voor het kappen van bomen gebruikt

bijleggen (v)
разрешать
  1. toevoegen
  2. meningsverschil of ruzie oplossen.

bijna /'bɛɪ.na/ (adv)
почти
  1. op zo'n manier dat het niet veel scheelt of iets is zo

bijnaam (n)
прозвище, кличка, псевдоним
  1. breed bekende, niet-officiële naam van een persoon, een groep van personen of een zaak

bijnier (n)
надпо́чечник

bijten /ˈbɛi̯tə(n)/ (v)
куса́ть, укуси́ть
  1. iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen

bijvoeglijk naamwoord /bɛɪ̯ˌvuχlək ˈnamʋo̞rt/ /bɛːˌvuxlək ˈnamβ̞oːrt/ /ˌbɛɪ̯vuɣ(ə)lɪk ˈnaːmwoːrd/ (n)
прилагательное
  1. een woordsoort die wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van...

bijvoet (n)
чернобыль
  1. Artemisia vulgaris, een plant uit de composietenfamilie Asteraceae

bijvoorbeeld (abbreviation)
например, наприме́р
  1. als voorbeeld, om tot voorbeeld te dienen

bijwoord (n)
наречие
  1. een woord dat een bijvoeglijk naamwoord, een werkwoord, een telwoord of een ander bijwoord nader bepaalt

bijziend (adj)
близорукий
  1. alleen van dichtbij scherp kunnen zien

bijzin /bɛizɪn/ (n)
прида́точное предложе́ние
  1. een deel van een uiting dat een ondergeschikte rol speelt ten opzichte van de hoofdzin

bikini (n)
бикини
  1. tweedelige zwemkleding voor de vrouw

bil /bɪl/ (n)
ягодица
  1. elk van beide lichaamsdelen gevormd door de grote spieren die het bekken aan de achterkant bedekken

biljart (n)
бильярды
  1. spel

biljartbal (n)
шар
  1. gladde, massieve en vrijwel perfect bolvormige bal gebruikt in het biljartspel

biljet (n)
банкнота
  1. een stuk van staatswege uitgegeven papier waaraan geldswaarde is toegekend

biljoen (cardinalNumeral)
триллио́н
  1. 1.000.000.000.000

biljoengoud (n)
Биллон

bilzekruid (n)
белена́
  1. zeer giftige plant uit de nachtschadefamilie

binden (v)
вяза́ть
  1. vastmaken (evt. figuurlijk)

binding (n)
связь

bindmiddel (n)
[[связующий|связу́ющее]] [[вещество́]]

bindsla (n)
римский салат
  1. en 2. (bladeren van) sla met een stevige rechte krop

bindweefsel /ˈbɪntˌʋeːf.səl/ (n)
соедини́тельная ткань
  1. weefselsoort dat dient ter ondersteuning en verbinding

bingo (interjection)
би́нго
  1. een uitroep gebruikt door spelers van bingo om aanspraak te maken op een overwinning

bingo (n)
би́нго
  1. kansspel

binnen (preposition)
внутри́

binnengaan (v)
входить
  1. ergens in gaan

binnenoor (n)
вну́треннее у́хо
  binnenoor

binnenstad /ˈbɪnə(n)ˌstɑt/ (n)
центр города
  1. een, meestal oud, stadscentrum

binoculair (adj)
бинокулярный
  1. voor twee ogen

biochemicus (n)
биохи́мик
  1. een wetenschapper die de biochemie beoefent

biochemie /'bioˌxemi/ (n)
биохимия
  1. de wetenschap die de chemische processen van het leven op moleculair niveau bestudeert

biochemisch (adj)
биохими́ческий
  1. met betrekking tot de chemische omzetting van stoffen in levende wezens

biodiversiteit /ˈbiodivɛrsiˌtɛɪt/ (n)
биоразнообразие
  1. soortenrijkdom, het aantal verschillende diersoorten

biograaf (n)
био́граф
  1. levensbeschrijver

biografie (n)
биография

biografisch (adj)
биографи́ческий

biologie /ˌbiʲoloˈɣi/ /ˌbiʲoloˈχi/ (n)
биология
  1. wetenschap van de levende wezens, levensvormen en levensverschijnselen

biologisch /ˌbijo'loːɣis/ (adj)
биологический
  1. te maken hebbend met de biologie
  3. van dier en plantvriendelijke landbouw en veeteeld
биологический, кровный, родной
  2. van gelijke afstamming

bioloog /ˌbioˈlox/ /ˌbioˈloχ/ (n)
биолог
  1. een wetenschapper die de biologie beoefent

biomassa (n)
биомасса

biometrie (n)
биометрия
  2. verzameling technieken gericht op het meten en vaststellen van alle meetbare eigenschappen van levende wezens

bionica (n)
бионика

bioscoop (n)
кино
  1. gebouw waarin mensen in stoelen naar een film geprojecteerd op een groot scherm kunnen kijken

biosfeer (n)
биосфе́ра

biotoop (n)
биото́п
  1. een gebied met een uniform landschapstype waarin bepaalde organismen kunnen gedijen

bisdom /ˈbɪzdɔm/ (n)
диоце́з
  1. kerkrechtelijk afgebakend gebied dat onder de bevoegdheid van een bisschop staat

biseksueel /bisɛksye:l/ (adj)
бисексуальный
  1. seksueel gericht op beide geslachten

bismut (n)
висмут

bisschop /bɪsxɔp/ (n)
епископ, епи́скоп
  1. een christelijke geestelijke die aan het hoofd staat van een bisdom

bit /bɪt/ (abbreviation)
бит
  1. in de informatica en de computertechnologie de kleinste eenheid van informatie

bit /bɪt/ (n)
бит
  1. een metalen staaf die een paard in de bek gedaan wordt om het dier berijdbaar te maken.

bitcoin (n)
биткойн

bitter (adv)
горький
  1. ter omschrijving van een vaak als onaangenaam ervaren smaak

bittervoorn (n)
амурский обыкновенный горчак, горчак
  1. bepaalde vissoort die voorkomt in schoon stilstaand of langzaam stromend water Rhodeus amarus

bivak /ˈbivɑk/ (n)
бивак
  1. kampement voor een leger of expeditie

bivakmuts (n)
[[вя́заный]] шлем
  1. muts die tot onder de kin doorloopt met openingen om door te kijken en te ademen

bizar (adj)
неесте́ственный

bizon (n)
зубр
  1. Noord-Amerikaans zoogdier, Bison bison

blaas (n)
пузырь
  1. een hol orgaan dat gevuld is met een hoeveelheid gas en/of vloeistof

blaasinstrument (n)
духово́й инструме́нт
  1. een muziekinstrument waarvan de klank wordt voortgebracht door een luchtstroom

blad /blɑt/ (n)
лист
  1. plat, groen onderdeel van planten
  2. vel papier

bladerdeeg /ˈbladərˌdex/ (n)
слойка
  1. een deegsoort die in rechthoekige plakken wordt gebruikt

bladgoud (n)
сусальное золото
  1. een dun folie van goud dat wordt gebruikt voor decoratieve doeleinden

bladgroen (n)
хлорофи́лл

bladgroenkorrel /ˈblɑdɣrunˌkɔrəl/ (n)
хлоропла́ст
  1

bladluis (n)
тля
  1. een schadelijk klein insect dat zich voedt met het sap van jonge plantenscheuten...

bladroller (n)
листовёртка
  1. vlindersoort

bladsteel (n)
черешо́к

bladwijzer (n)
бу́кмарк
  1. hulpmiddel om bij te houden waar iemand is tijdens het lezen van een boek
  2. bewaarde hyperlink

bladzijde /ˈblɑtsɛidɚ/ (n)
страница
  1. elk van de beide zijden van een blad papier in boek, krant of tijdschrift

blaffen (v)
га́вкать
  1. geluid maken dat kenmerkend is voor een hond

blancheren (v)
бланширова́ть
  1. het gedurende zeer korte tijd in kokend water gaar laten worden van voedingsmiddelen, zodat geur, smaak en uiterlijk optimaal behouden blijven

blank /blɑŋk/ (adj)
бе́лый
  1. met lichte huidskleur

blanke (n)
бе́лый
  1. iemand met een van nature bleke (pigmentarme) huid

blankvoorn (n)
вобла, плотва, plotva obyknovennaya
  1. bepaald soort zoetwatervis, Rutilus rutilus

blaten /ˈblatə(n)/ (v)
блеять
  het geluid van een schaap maken

blauw /blʌʊ/ (adj)
синий, голубой
  1. de kleur blauw hebbend

blauw /blʌʊ/ (n)
синий, голубой
  1. primaire kleur die zich in het spectrum bevindt tussen cyaan en violet

blauw weeskind (n)
голубая ленточница

blauwband (n)
Amurskiy chebachok, амурский чебачок
  1. bepaald soort visje van maximaal 11 cm dat van oorsprong uit Azië komt, Pseudorasbora parva

blauwborst (n)
варакушка
  1. bepaald soort lijsterachtige, Luscinia svecica

blauwdruk /blɑudrʏk/ (n)
светоко́пия
  1. een directe fotografische kopie in witte lijnen op een achtergrond van Pruisisch blauw

blauwe bes (phraseologicalUnit)
Голубика высокорослая
  1. Vaccinium corymbosum, een plant uit de heifamilie Ericaceae

blauwe bosbes (n)
черника
  1. bepaald soort vaste plant, Vaccinium myrtillus

blauwe gaai (n)
североамерика́нская голуба́я со́йка
  1. witte kraaiachtige met lavendelblauw verenkleed op de rug en kop Cyanocitta cristata

blauwe reiger (n)
серая цапля
  1. bepaald soort grote vogel, Ardea cinerea

blauwe vinvis (n)
синий кит
  1. Balaenoptera musculus, een baleinwalvis, de grootste van alle walvisachtige

blauwgrijs /ˈblɑuɣrɛis/ (adj)
сизый

blauwgroen /ˈblɑuɣrun/ (adj)
зелено – голубая

blauwig /ˈblʌʊəχ/ /ˈblʌːβ̞əx/ (adj)
голубоватый, синеватый
  2. op blauw lijkend

blauwlila (adj)
лилово - голубая

blauwneus (n)
рыбец, сырть, syrt', вимба
  1. bepaald soort karperachtige riviervis Vimba vimba

blauwogig (adj)
голубогла́зый
  1. met blauwe ogen

blauwtong (n)
катара́льная лихора́дка

blauwzuur (n)
синильная кислота

blazen /'bla.zə(n)/ /'ble.zə(n)/ (v)
дуть
  1. een luchtstroom veroorzaken

bleek /blek/ (adj)
бле́дный
  1. gering van kleur

bleekbruin (adj)
разбавленный коричневый

bleekheid (n)
бле́дность
  1.

blefaritis (n)
блефари́т
  1. ontsteking van een ooglid

bleken (v)
белеть
  1. witter of lichter doen worden

blij /blɛi̯/ (adj)
радостный

blijf-van-mijn-lijfhuis (n)
[[прию́т]] для [[женщина|же́нщин]]
  1. opvanghuizen voor vrouwen, kinderen en tegenwoordig ook mannen die slachtoffer zijn van of bedreigd...

blijken (v)
ви́деться

blijspel (n)
коме́дия
  1. een toneelstuk, film of boek dat het doel heeft het publiek te vermaken en aan het lachen te maken

blik (n)
жесть
  1.1 vertind dun plaatstaal
жестянка
  2.1 cilindervormig luchtdicht afgesloten vaatje van dun metaal

blikopener (n)
консервный нож

bliksem /blɪksəm/ (n)
молния
  1. de lichtgevende stralen die uit de hemel barsten bij onweer

blind (adj)
слепой
  1. niet in staat te zien

blinddoek (n)
[[повя́зка]] на [[глаз|глаза́]]
  1. over de ogen gebonden reep ondoorzichtige stof om het zien te verhinderen

blinde (n)
слепец
  1. iemand die niet kan zien

blindedarmontsteking (n)
аппендици́т

blindheid /'blɪndɦɛɪt/ (n)
слепота
  1. een toestand waarin men niet in staat is te zien

bloed (n)
кровь
  1. lichaamsvocht dat rondstroomt in de slagaderen en aderen

bloedarmoede (n)
анемия

bloedbaan (n)
кровото́к
  1. het gesloten systeem van hart en vaten waardoor bloed stroomt

bloedbank (n)
банк кро́ви

bloedbroeder /'bludbrudər/ (n)
на́званый брат
  1.

bloedcel (n)
гематоци́т

bloeddonatie (n)
донорство
  1. daad
донорская кровь
  2. afgestaan bloed

bloeddruk (n)
артериа́льное давле́ние

bloeden /'bludən/ (v)
кровоточить
  1. het vloeien van bloed

bloedgroep (n)
группа крови

bloedheet (adj)
знойный
  1. bijzonder warm, met name van weersgesteldheid.

bloedhond (n)
ище́йка
  1. Brits hondenras met grote kop, lange hangende oren en een lange staart

bloeding (n)
кровотече́ние

bloedonderzoek (n)
ана́лиз кро́ви

bloedrood (adj)
а́лый

bloedserum (n)
Сыворотка крови

bloedsomloop (n)
кровообращение

bloeduitstorting (n)
гематома
  1. bloeduitstorting in de huid

bloedvat (n)
кровеносный сосуд
  1. een bloedader

bloedvergiftiging (n)
зараже́ние кро́ви
  vergiftiging door ziekteverwekkende bacteriën in het bloed

bloedverwantschap (n)
[[кровный|кро́вное]] [[родство́]]
  1. het genetisch aan elkaar verwant zijn

bloedworst /'blutʋɔrst/ (n)
кровяная колбаса
  1. vleeswaar vervaardigd van het bloed en het vet van een varken

bloedwraak (n)
кровная месть

bloedzuiger (n)
пиявка
  1. een worm die bloed zuigt uit mens en dier

bloeien (v)
цвести
  1. het dragen van open, actieve bloeiwijzen
  2. het bijzonder goed maken

bloem (n)
цветок
  1. een deel van plant met zaden

bloementuin (n)
цветни́к
  1. een tuin met veel bloemen

bloemist (n)
цветочник
  1. bloemenverkoper

bloemkool (n)
цветная капуста
  1. een kool met vlezige bleekgele bloemstengels die als groente gegeten wordt

bloemlezing (n)
антоло́гия

bloempot (n)
горшо́к
  1. pot waarin men een plant kweekt

bloempotkapsel (n)
горшок

bloesem /blusəm/ (v)
процветание
  1. het bloemengeheel van een vruchtboom

blok /blɔk/ (n)
блок
  1. een vaak hoekig massief stuk materiaal
  3. een onderdeel van een fluit
  2. een katrol

blokfluit (n)
блокфлейта
  1. een eenvoudig houten blaasinstrument

blokkade (n)
блока́да

blokken /ˈblɔkə(n)/ (v)
зубарить
  1. heel hard studeren

blokschaaf (n)
рубанок
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

blond /blɔnd/ /blɔnt/ (adj)
белокурый
  1.

blondine /blɔnˈdiːnə/ (n)
блондинка
  1. blond meisje, blonde vrouw

bloody mary (n)
Крова́вая Мэ́ри
  1. cocktail van wodka en tomatensap

bloot (adv)
го́лый

blootstellen (v)
де́лать вы́держку
  1.in aanraking doen komen met

blozen (v)
краснеть, покраснеть
  rood worden in het gezicht, bijvoorbeeld van verlegenheid of schaamte

bluf /blʏf/ (n)
блеф
  1. poging tot intimidatie

blussen (v)
гасить
  1. het doven van een brand

blut /blɵt/ (adj)
безде́нежный
  1. geen geld meer hebbend

blèren (v)
орать
  1. heel hard huilen
блеять
  2. blaten

boa (n)
бо́а
  1. zeer grote wurgslang

bobsleeën (v)
бобсле́й
  1. een sport waarbij een bochtig ijsparcours wordt afgelegd in een bestuurbare slee

bocht (n)
изгиб, кривая, поворот
  1. gebogen weg of pad
залив, бухта
  2. een brede baai aan de kustlijn

bod (n)
предложе́ние

bodemkunde /ˈbodəmˌkʏndə/ (n)
почвове́дение

boe (interjection)
бу

boeddhist (n)
буддист
  1. volger van de leer van Boeddha

boeg (n)
нос
  1. de voorkant van een schip

boegbeeld (n)
гальюн
  1. een beeld dat ter versiering aangebracht werd op de voorsteven van een schip

boeglastig (adj)
с дифферентом на нос
  1. niet in evenwicht door een verkeerde ladingsverdeling dusdanig dat schip aan de boeg te diep ligt

boegseren (v)
буксировать
  1. voortslepen door een of meer (andere) schepen

boegspriet (n)
Бушприт
  1. uitstekend rondhout aan de voorsteven van een zeilschip

boei /buj/ (n)
буй
  1. een drijvend en verankerd voorwerp om de vaargeul in ondiepe wateren aan te geven

boeien /bujə(n)/ (v)
кандалы́
  1. kluisteren

boek (n)
книга
  1. een ingebonden bundel bedrukte of beschreven vellen papier

boekanier (n)
Буканьеры

boekbinder (n)
переплётчик

boekdeel /ˈbuɡdel/ (n)
волю́м
  1. drukwerk dat zoveel bladzijden heeft dat het in aparte band kan worden gebonden, maar waarvan de inhoud onderdeel is van een groter werk

boeken /ˈbukən/ (v)
zabronírovat’, забронировать
  1. reserveren van bijvoorbeeld een hotelkamer

boekenkast /ˈbu.kə.ˌkɑs/ /ˈbu.kə.ˌkɑst/ (n)
книжный шкаф
  1. een kast voor de opslag en het laten zien van boeken

boekensteun (n)
[[подпо́рка]] для книг
  1. hulpmiddel dat ervoor zorgt dat boeken rechtop blijven staan op een niet geheel gevulde boekenplank

boekhouder (n)
бухгалтер
  1. iemand die de inkomsten en uitgaven van een organisatie bijhoudt

boekhouding (n)
бухгалтерия
  bijhouden van gegevens

boekje (n)
книжечка
  1. verkleinwoord enkelvoud van boek

boekweit (n)
греча, ядрица
  1. en 2. (gepelde zaden van) plant Fagopyrum esculentum

boekweitmeel (n)
мука гречневая
  fijn gemalen zaden van boekweit

boekwinkel /ˈbuk.wɪŋ.kəl/ /ˈbuk.ʋɪŋ.kɔɫ/ /ˈbuk.β̞ɪŋ.kəɫ/ (n)
книжный магазин
  1. een winkel waar boeken verkocht worden

boeman /bumɑn/ (n)
бабай
  1. een denkbeeldig wezen dat als schrikbeeld dient

boemerang (n)
бумера́нг
  1. een gebogen werpstok die de neiging heeft terug te keren naar de werper

boer /buːr/ (n)
валет
  4. speelkaart

boerderij (n)
ферма
  2. een onderneming van een boer

boeren /buːrən/ (v)
отры́гивать
  3. een boer laten

boerenkool /burə'kol/ (n)
кале
  1. en 2. (gekrulde bladeren van) bladgewas (kool) Brassica oleracea convar. acephala var. laciniata

boerenstand (n)
крестья́нство
  1. de klasse van de boeren

boerenwormkruid (pn)
Пижма обыкновенная
  1. Tanacetum vulgare

boerenzwaluw /ˈburə(n)ˈzwalyw/ (n)
деревенская ласточка
  1. een kleine trek- en zangvogel

boerka (n)
Паранджа, паранджа
  1. het gehele lichaam, inclusief gezicht en ogen, verhullend gewaad gedragen door (streng) islamitische vrouwen

boerkini (n)
Буркини

boernoes (n)
бурну́с
  1.

boetedoening (n)
искупление

boetiek (n)
бути́к

boezem (n)
грудь
  1.

bof /bɔf/ (n)
свинка, заушница
  2. ziekte

bohrium (n)
борий
  1. scheikundig element met symbool Bh en atoomnummer 107

bojaar (n)
боярин

bok (n)
козёл
  1. mannelijke geit

boksbeugel (n)
касте́т
  1. een gevechtswapen bestaande uit een stuk ijzer dat men gebruikt om mee te slaan

boksen (n)
бокс
  1. een tactische vechtsport

bokshandschoen (n)
боксёрская перчатка
  1. handschoen gedragen tijdens het boksen

bokvis (n)
большеглазый боопс, бопс, полосатик
  straalvinnige vis (Boops boops) uit de familie van zeebrasems

bol (n)
сфера
  1. een driedimensionaal rond lichaam zie sfeer

bolbliksem (n)
шарова́я мо́лния
  1. een helder oplichtend bolvormig object met een diameter van maximaal 40 centimeter, dat soms waargenomen wordt in de buurt van een blikseminslag en dan gedurende meerdere seconden zichtbaar is

bolder (n)
прикол
  1. bolder

bolderik (n)
куколь
  1. Agrostemma githago

bolhoed (n)
котелок
  1. hoed

bolsjewiek (n)
большеви́к
  1. lid van een factie van de marxistische Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij (RSDAP) die zich ...

bolsjewisme (n)
большеви́зм

bom /bɔm/ (n)
бомба
  1. vernietigingstuig dat gevuld is met explosieven

bombardement (n)
бомбардиро́вка
  1. beschieting met bommen, het werpen van bommen

bombarderen (v)
бомбардировать
  1. bommen of andere projectielen afvuren op iets of iemand

bommenwerper (n)
бомбардировщик
  1. een militair vliegtuig dat is ontworpen voor het werpen van bommen op gronddoelen

bonenkruid (n)
чабёр

bont /bɔnt/ (adj)
пёстрый
  1. met veel verschillende felle kleuren

bontjas (n)
шу́ба

boodschap (n)
известие
  1. overgebracht bericht

boog /box/ (n)
лук, дуга, арка
  1. wapen
арка, дуга
  3. deel van bouwwerk

boogbrug (n)
а́рочный мост

boogschieten (n)
стрельба́ из лу́ка
  1. een sport waarbij pijlen worden weggeschoten naar een doel met behulp van een boog

boogschutter (n)
лучник
  1. iemand die schiet met een boog

boom (n)
дерево
  1. meerjarige plant met houten stam

boomhei (n)
эрика древовидная

boomleeuwerik /ˈbom.leː.β̞əˌrɪk/ /ˈbom.lɪː.β̞əˌrɪk/ (n)
лесно́й жа́воронок
  1. een vogelsoort die inheems is in Nederland en België

boompieper /ˈbom.pi.pər/ (n)
лесна́я шеври́ца
  1. een vogelsoort die inheems is vrijwel geheel europa

boomslang /'bomslɑŋ/ (n)
бумсла́нг
  2. bepaald landdier zonder poten Dispholidus typus

boomstam /'bomstɑm/ (n)
ствол
  1. een rechtop gaande houten schacht van een boom

boomvalk (n)
чеглок
  1. kleine sierlijke valk, familie van de torenvalk, Falco subbuteo

boon (n)
фасоль, боб
  1. zaadje uit de peulvrucht van enige vlinderbloemige planten, waarvan men alleen de zaden ofwel de gehele vrucht eet

boor (n)
бор
  B. chemisch element en een zwart metalloïde

boormachine (n)
дрель
  1. machine om te boren

boos /boʊs/ /boːs/ (adj)
злой
  1. kwaad, woedend

boot /boʊt/ /boːt/ (n)
лодка
  1. een klein vaartuig

bootsman (n)
боцман
  1. een rang gelijk aan sergeant bij de marine en de hoogste onderofficier bij de koopvaardij

borax (n)
бура

bord /bɔRd/ /bɔrt/ (n)
доска
  2. Vlak voorwerp aan een muur
тарелка
  [1] Schijfvormig voorwerp

bordeauxpaars /bɔrdoˈpars/ (adj)
бордово - фиолетовый

bordspel (n)
насто́льная игра́

borduren (v)
вы́шить
  1. met naald en draad versieringen aanbrengen op een stuk weefsel

borduurwerk (n)
вышива́ние
  1. iets wat men geborduurd heeft op aan het borduren is

boren (v)
сверлить
  1. met een werktuig dat om zijn as draait een gat in iets maken

borg (n)
поручитель
  1. iemand die garant staat voor een eventueel te betalen bedrag

borgtocht (n)
поручи́тельство
  1. overeenkomst waarbij een borg zich garant stelt
зало́г
  2.

borium (n)
бор
  1. een chemisch element en een zwart metalloïde

borrel (n)
водка
  1. drankje

borst /bɔrst/ (n)
грудь, сиська
  2. elk van de twee vooruitstekende klieren bij vrouwen waaruit zich de moedermelk afscheidt

borstbeen (n)
грудина
  plat been waaraan de ribben aan de voorzijde vastgehecht zijn

borstel (n)
щётка, кисть
  1. schoonmaakgereedschap met bos haren

borstkas (n)
грудная клетка
  1. geraamte van de borst

borstvergroting (n)
увеличе́ние груди́
  1. ingreep waarbij de vrouwenborst operatief wordt vergroot

borstvoeding (n)
[[грудной|грудно́е]] [[вска́рмливание]]

bos /bɔs/ (n)
лес
  1. een groep bomen
букет
  2. een bundel stelen of vezels

bosanemoon (n)
ветреница дубравная

bosbes (n)
Вакци́ниум, Ягодник
  1. en 3. plant, en bessen, uit geslacht Vaccinium
Черника, Черника обыкновенная
  2. plant Vaccinium myrtillus

bosbrand (n)
лесной пожар
  1. brand van of in een bos

bosduif (n)
вя́хирь
  1.

bosmuis (n)
полевая мышь
  1. bepaald soort knaagdier, Apodemus sylvaticus

bosrietzanger (n)
болотная камышовка

bosui (n)
лук зелёный
  1. jonge, onvolgroeide geboste ui met blad

bosuil (n)
нея́сыть
  1. bepaald soort vogel, Strix aluco

boswachter (n)
лесник
  1. een beheerder van een boswachterij

boswilg (n)
Ива козья
  1. bepaald soort loofboom Salix caprea

bot (adj)
тупой
  1. stomp

bot (n)
камбала
  1. platvis

botanicus (n)
бота́ник

boter /ˈbotər/ (n)
масло
  1. zuivelproduct

boterbloem (n)
лю́тик
  1. een aantal meestal overblijvende, kruidachtig planten met helder gele of soms witte bloemen uit het geslacht Ranunculus behorende tot de familie Ranunculaceae

boterham /ˈbotərhɑm/ (n)
ломоть
  1. een snee brood
бутерброд
  2. een belegde snee brood

boterzuur (n)
масляная кислота
  1. CH₃(CH₂)₂COOH

botsen /ˈbɔt.sə(n)/ (v)
врезаться
  1. met een flinke snelheid tegen elkaar aankomen
  2. in een conflict of ruzie geraken

botsing /ˈbɔt.sɪŋ/ (n)
столкновение
  1. het botsen
  2. een conflict of ruzie

bougie (n)
свеча
  1. het onderdeel van een verbrandingsmotor dat door een vonk het mengsel van brandstofdamp en lucht in de cylinder tot ontploffing brengt

bouillon (n)
бульо́н
  1. een aftreksel van magere vleesresten, beenderen of vis

boulimie (n)
булимия
  psychologische toestand waarin een persoon terugkerende eetbuien heeft

bout (n)
кострец
  2. stuk vlees, meestal een poot

bouwen /ˈbɑu̯ə(n)/ (v)
строить, постро́ить
  1. een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen

boven /ˈboː.vən/ (preposition)
вверху, наверху
  1. op een plaats hoger gelegen dan

bovendien /bovənˈdin/ (adv)
в дополнение
  1. op de koop toe, daarenboven

bovenlicht (n)
фо́рточка
  1. een hooggeplaatst raam, boven een deur of in het dak

bovennatuurlijk /bovəˈnɑtyrlək/ (adj)
сверхъестественный
  1. behorende tot een orde van dingen die buiten het menselijke ligt

bovenst (adj)
верхний
  1.

bowling (n)
боулинг
  1. een sport waarbij de speler door middel van een bowlingbal moet proberen om alle tien de pins omver te gooien

boycot (n)
бойкот

boycotten (v)
бойкоти́ровать
  1. iemand uitsluiten, niet meer willen werken voor, leveren aan of kopen bij

braam (n)
ежевика
  1. struik & 2. vrucht

brabbelen (v)
бормота́ть
  1. slecht en onduidelijk praten met name van baby's

braden (v)
жарить
  1. vlees bereiden door het in vet te verhitten

braken /brakə(n)/ (v)
рвать
  1. genuttigd voedselwaar ongewild door de mond naar buiten brengen
  2. vlas of hennep breken

brand /ˈbrɑnd/ /ˈbrɑnt/ (n)
пожар
  1. een verbranding met vuur

brandblusser (n)
огнетушитель
  1. een draagbaar toestel dat dient om een kleine of een beginnende brand te bestrijden

branden (v)
записать
  1. verteerd worden door vuur

brandewijn (n)
бре́нди
  1. een soort sterke drank

brandhout (n)
дрова́
  1. hout dat gebruikt wordt om te verbranden

brandkraan /ˈbrɑntkran/ (n)
водоразборный кран
  1. aansluitpunt voor een brandslang aan het waterleidingnet

brandmerken (v)
заклейми́ть
  1. (vee) merken door het inbranden van een teken

brandnetel (n)
крапива
  2-3. een harige plant die bij aanraking een brandend gevoel en zwelling veroorzaakt

brandpunt (n)
[[наво́дка]] на [[ре́зкость]]

brandspuit (n)
брандспойт
  1. een grote slang met een metalen eindstuk, bedoeld voor het spuiten van bluswater

brandstichter (n)
поджига́тель
  1. iemand die expres brand veroorzaakt

brandstichting (n)
поджо́г

brandstof (n)
топливо, горючее
  1. stof waaruit door middel van verbranding of een ander chemisch proces energie wordt gewonnen

brandstofcel (n)
то́пливный элемент
  een elektrochemisch toestel

brandweer (n)
пожа́рная кома́нда

brandweerkazerne (n)
пожа́рная ста́нция

brandweerman (n)
пожарник
  1. lid van de brandweer

brasem (n)
лещ
  1. bepaalde karperachtige vissoort Abramis brama

breed (adj)
в ширину́

breedband /ˈbred.bɑnd/ /ˈbred.bɑnt/ (n)
бро́дбэнд
  1. een internetverbinding met een hoog debiet

breedgeschouderd (adj)
плечи́стый
  1. breed van borst en schouders, breedgebouwd

breedte (n)
ширина
  1. afmeting loodrecht op de hoogte of de lengte

breedtegraad (n)
широта
  1. cirkel van gelijke geografische breedten

breekijzer (n)
гвоздодёр
  1. stevige metalen stang, meestal voorzien van een gespleten einde, de koevoet, gebruikt om zaken open te breken.

breien /ˈbrɛ.jə(n)/ (v)
вязать
  1. een weefsel vervaardigen uit een gesponnen draad met behulp twee of meer pennen

brein /brɛi̯n/ (n)
голова́
  1. orgaan

breinaald /ˈbrɛɪ̯nald/ /ˈbrɛɪ̯naɫt/ /ˈbrɛːnalt/ (n)
вяза́льная спи́ца
  1. een naald die gebruikt kan worden bij het breien

breken (v)
ломать
  1. in stukken uiteenvallen
  5. in stukken uiteen doen vallen

brekingsindex (n)
Показатель преломления

bremgeel (adj)
ракитово - желтый

brengen /ˈbrɛŋ.ə(n)/ (v)
привезти́
  1. ergens heen gaan om iets of iemand daar af te geven

breuk (n)
дробь
  1. de uitkomst (quotiënt) van een deling van twee of meer gehele getallen

breve (n)
бреве
  1. het diakritisch teken (met ronde vorm) dat een korte klinker weergeeft
  2. pauselijke brief

brevier (n)
бревиа́рий

brexit (n)
бре́кзит

bridge (n)
бридж
  1. een spel gespeeld door vier spelers, verdeeld in twee paren en gespeeld in dertien slagen
  2. de kam van een elektrische gitaar

brie (n)
бри
  1. zachte Franse schimmelkaas

brief /brif/ (n)
письмо
  1. verzonden geschreven boodschap

briefhoofd (n)
фи́рменный бланк
  1. tekst bovenaan een brief met gegevens van de afzender en de geadresseerde en de datum van verzending

briefkaart (n)
открытка
  1. een korte brief in de vorm van een kaart

briefopener (n)
[[разрезно́й]] [[но́жик]]
  1. een doorgaans sierlijk mesje dat men gebruikt om briefomslagen met te openen

bries /bris/ (n)
бриз, ветерок
  1. zachte frisse wind

brievenbus (n)
почтовый ящик

bril (n)
очки
  1. een optisch instrument dat gebruikt wordt om de scherpte van het zicht te verbeteren

brilbeer /ˈbrɪl.beːr/ /ˈbrɪɫ.beːr/ /ˈbrɪɫ.bɪːr/ (n)
Очковый медведь
  1. een beer met grote cirkels rond de ogen, als een bril

brilduiker (n)
обыкновенный гоголь
  1. Bucephala clangula, een vogel uit de familie Anatidae

briljant (adj)
бриллиа́нт
  1. buitengewoon slim

briljant (n)
бриллиа́нт
  1. slijpvorm voor onder andere diamant

briljantrood (adj)
люминисцентно - красный

broccoli /ˈbrɔkɔlɪ/ (n)
брокколи
  1. groente

brochure (n)
брошю́ра

broeden /'bru.də(n)/ (v)
высишивать
  1. een gelegd ei met lichaamswarmte warm houden

broedermoord (n)
братоуби́йство
  1. moord van de ene broer op een andere broer, ook figuurlijk gebruikt

broederschap (n)
бра́тство
  1. kerkelijk goedgekeurde vereniging
  2. vereniging van beroepsgenoten
  1. vriendschappelijke betrekking als tussen broers

broeikas (n)
сжимать
  1. een met glas overdekte kas voor het kweken van gewassen

broeikaseffect (n)
парнико́вый эффе́кт

broeikasgas (n)
парнико́вый газ

broek /bruk/ (n)
брюки, штаны
  1. een kledingstuk met twee afzonderlijke pijpen voor beide benen

broekspijp (n)
штани́на

broer /bruːr/ (n)
брат
  1. een mannelijk kind van dezelfde ouders

brokaat (n)
парча́
  1. zijdeweefsel met ingeweven, meestal grote figuren, vaak met goud- of zilverdraad doorweven

bromide (n)
бром

bron /ˈbron/ (n)
источник, ключ
  1. daar waar men informatie vandaan haalt
  2. begin van een waterloop

bronchiaal (adj)
бронхиальный
  1. met betrekking tot de luchtpijp-takken

bronchitis (n)
бронхит
  1. ontsteking van de luchtpijptak

brons (n)
Бронза, бронза

bronzen (adj)
бро́нзовый
  1.van brons gemaakt

bronzen (v)
бро́нзовый
  1.

brood /broːt/ (n)
хлеб
  1. een meelproduct dat gemaakt wordt door meeldeeg te bakken, te koken of te stomen

broodje (n)
булка
  1. klein brood, vaak versierd, belegd of in een speciale vorm, voor één persoon

broodrooster (n)
тостер

broodvrucht (n)
плод хлебного дерева
  1. vrucht van de broodboom Artocarpus altilis

broom (n)
бром

bros (adj)
хрупкий
  1.

brouwen (v)
варить
  1. (bier) brouwen

brouwer (n)
пивова́р

brug /brʏx/ /brʏχ/ (n)
мост
  kunstmatige weg over een diepte

bruid /brœy̯t/ (n)
невеста
  1. een vrouw die in het huwelijk treedt

bruidegom (n)
жених
  1. man die in het huwelijk treedt

bruidsschat (n)
приданое
  1. een gift die een meisje van haar ouders meekrijgt als ze in het huwelijk treedt

bruiloft (n)
свадьба
  1. huwelijks-, trouwfeest

bruin /brœʏn/ (adj)
коричневый
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie hebbend

bruin /brœʏn/ (n)
коричневый
  1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie

bruin olijfgroen (adj)
желтовато – серая олива

bruinbeige (adj)
кремово - коричневый

bruine beer /ˌbrœʏnəˈbeːr/ (n)
бурый медведь
  1. Ursus arctos, een beer die in Europa, Azië en Amerika voorkomt.

bruine dwergmeerval (n)
американский сомик
  1. bepaalde soort zoetwatervis Ameiurus nebulosus

bruine kiekendief (n)
бололотный лунь
  1. bepaald soort roofvogel, Circus aeruginosus

bruingrijs /ˈbrœyŋɣrɛis/ (adj)
серо коричневая

bruingroen (adj)
зелено – коричневая

bruinig /ˈbrœʏnəχ/ /ˈbrœːnəx/ /ˈbrœːnɪx/ (adj)
буроватый, коричневатый
  2. op bruin lijkend

bruinkool (n)
бурый уголь

bruinrood (adj)
красная бургундская
  1. brood van tarwemeel dat nog zemelen bevat

bruinvis /ˈbrœy̯nvɪs/ (n)
морская свинья
  1. familie Phocoenidae van kleine rondsnuitige tandwalvissen

brulaap (n)
реву́н
  Amerikaanse apen die een brullend lawaai kunnen produceren

brunette (n)
брюне́т
  1. een vrouw met (donker)bruin (of zwart) haar en soms ook met een donkere gelaatstint

brus /brʏs/ (n)
брат и сестра
  1. een ander kind van dezelfde ouders (zonder de connotatie met zorg)

brutaal (adj)
вызыва́ющий
  2.
де́рзкий
  3. vrijpostig

bruut /ˈbryt/ (adj)
брута́льный
  1. nietsontziend en gewelddadig

btw (n)
НДС
  1. de afkorting voor belasting over de toegevoegde waarde

buffel /'bɵfəl/ (n)
буйвол
  1. een verzamelnaam voor een aantal zware rundersoorten met vaak forse hoorns

buffer (n)
бу́фер
  3. tijdelijk geheugen in rekenmachines...

bugel /ˈby.χəɫ/ /ˈbyː.ɣəl/ (n)
флюгельго́рн
  1. een koperen blaaasinstrument.

buideldier (n)
су́мчатый
  1. zoogdier dat het jong in een buidel draagt

buigen /bœʏ̯χə(n)/ /bœːɣə(n)/ (v)
изгибать, гнуть
  1. krommend vervormen

buiging (n)
покло́н

buigspier (n)
сгиба́тель
  1. spier die zorgt dat het tussenliggende gewricht buigt

buigtang (n)
трубогиб
  1.

buigzaam (adj)
ги́бкий

buik /bœʏ̯k/ /bœːk/ (n)
брюхо, живот
  1. het onderste deel van de voorkant van de romp van mens of dier dat van boven door het middenrif en van onderen door de bekkengordel begrenst is

buikspreker (n)
чревовеща́тель

buikvlies (n)
брюшина
  1.

buil (n)
сито для муки
  1. grote zeef voor het zeven van meel

builenpest (n)
бубо́нная чума́
  1. de meest voorkomende vorm van pest en wordt veroorzaakt door de

buis (n)
тру́бка
  1. een hol, cilindrisch voorwerp

buiten /ˈbœʏ̯tə(n)/ /ˈbœːtə(n)/ (adv)
снаружи

buitenechtelijk (adj)
внебра́чный
  1. niet binnen het raamwerk van het huwelijk

buitenkant (n)
нару́жная часть

buitenland (n)
заграница
  1. ieder land buiten het eigene

buitenlander /ˈbœytə(n)lɑndər/ (n)
иностранец
  1. iemand die in het buitenland woont, of iemand afkomstig uit het buitenland

buitenlands (adj)
иностранный
  1. op het buitenland betrekking hebbend

buitenspel (n)
положе́ние вне игры

buizen (v)
прова́ливать
  1. een buis in de school geven
  2. een buis in de school krijgen

buizerd (n)
обыкновенный канюк
  1. bepaald soort middelgrote roofvogel, Buteo buteo

bukken /ˈbɵkən/ (v)
нагиба́ться
  1. het lichaam geheel vooroverbuigen om bij iets lagers te komen
  2. het lichaam geheel voorover buigen

bul /bʏl/ (n)
бык
  1. mannelijk rund en het mannetje van sommige andere zoogdieren en zeezoogdieren
диплом
  1. oorkonde bij het behalen van een academische graad
булла
  2. pauselijke oorkonde

buldog (n)
бульдог
  1. een stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken...

buldogmier (n)
Муравьи-бульдоги

bulgur (n)
булгур
  1. gestoomde, daarna gedroogde en vervolgens grof gemalen of gebroken tarwekorrels, meestal durumtarwe

bulldozer (n)
бульдозер
  1. Machine

bult (n)
вы́пуклость

bultrug /ˈbʏltrʏx/ (n)
длиннорукий кит, кит-горбач
  1. benaming voor een van de grotere baardwalvissen met lange borstvinnen

bumper (n)
ба́мпер
  1. Stootstang

bundel (n)
вяза́нка
  1. zijdelings bijeengehouden verzameling langwerpige voorwerpen

bungalow (n)
бу́нга́ло
  1. woning of vakantiehuis zonder bovenverdieping

bunker (n)
бу́нкер
  1. zwaar versterkte verdedigingsstelling

bunsenbrander (n)
бу́нзеновская горе́лка
  1. gasbrander met regelbare luchttoevoer die men gebruikt in een laboratorium

bunzing (n)
хорёк
  1. bepaald soort zoogdier, Mustela putorius

burcht (n)
замок
  1. kasteel

bureau (n)
контора
  2. een (politie)kantoor

bureaucratie (n)
бюрократия

buret (n)
бюре́тка
  1.

burgemeester (n)
мэр
  1. hoofd van het gemeentebestuur

burgemeesteres (n)
градонача́льница

burger (n)
гражданин
  1. inwoner van een stad of staat die bepaalde wettelijke rechten en plichten heeft
[[гражда́нский]] [[челове́к]]
  2. lid van de burgerbevolking, in tegenstelling tot een strijdende partij of ordedienst

burgerlijk /ˈbʏrɣərlək/ (adj)
буржуа́зный
  1. tot de burgers behorend, tot de middenstand behorend

burgerluchtvaart (n)
гражда́нская авиа́ция
  1. alle niet-militaire luchtvaart, en wordt verdeeld in de particuliere luchtvaart en de commerciële luchtvaart

burgeroorlog (n)
гражданская война
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen binnen hetzelfde land, waarbij soms ook het leger betrokken is

burgerrechten (n)
гражда́нские права́
  1. een recht dat men geniet als staatsburger van een land

burggraaf (n)
виконт
  1. edelman

bus /bɵs/ (n)
автобус
  1. vervoermiddel op de weg voor een aanzienlijk aantal passagiers

bushalte /ˈbʏshɑltə/ /ˈbʏshɑɫtə/ (n)
авто́бусная остано́вка
  1. een plek waar een bus stopt

buskruit (n)
по́рох
  1. een ontplofbaar mengsel van fijngepoederde kool, zwavel en salpeter

bustehouder (n)
бюстгальтер, лифчик
  1. kledingstuk voor vrouwen.

butaan (n)
бутан
  1. C₄H10

butternutpompoen (n)
тыква мускатная
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

buurman (n)
сосед
  1. een man naast wie men woont

buurt /byrt/ (n)
квартал
  1. een (deel van een) wijk

buurvrouw (n)
соседка
  1. vrouw woonachtig in het belendende huis

bèta (n)
бе́та

cabaret /ˌkɑbɑˈrɛ(t)/ (n)
Кабаре
  1. een kleinkunst, vermaak met toneel, zang, dans, en voordracht

cabotage (n)
каботаж

cacao /kakaˈoː/ /kaˈkɑu/ (n)
какао
  1. product verkregen uit de bonen van de cacaoboom dat onder andere wordt gebruikt voor de bereiding van chocolade

cacaoboter (n)
какаовое масло
  1.

cacaopoeder (n)
какао-порошок
  1. een poederachtige substantie die wordt verkregen door het uitpersen van de cacaomassa van cacaobonen

cactus (n)
ка́ктус
  1. een vetplant met stekels

cactusvijg (n)
инде́йская смо́ква
  1. een stekelige vrucht van de Opuntia

cadeau /kaˈdoː/ (n)
подарок
  1. iets dat men aan iemand geeft, meestal ter gelegenheid van een speciale gebeurtenis

cadeaubon (n)
пода́рочная ка́рта
  1. als geschenk gegeven bon, die recht geeft op aankoop tot het bedrag dat op de bon vermeld wordt

cadmium (n)
кадмий
  1. scheikundig element met symbool Cd en atoomnummer 48

cafeïne (n)
кофеин
  1. een alkaloïde met structuurformule C₈H10N₄O₂ die van nature wordt aangetroffen in koffiebonen en theebladeren

café /kɑ'fe/ (n)
кафе
  1. een uitgaansgelegenheid waar men dranken kan nuttigen

calcium (n)
кальций
  1. scheikundig element met symbool Ca en atoomnummer 20

calculeren (v)
вычислять, подсчитывать, считать
  1. rekenen

calicot (n)
бязь
  1. fijn katoenen weefsel

californium (n)
калифо́рний, калифорний
  1. een scheikundig element en vermoedelijk een grijs of zilverkleurig actinide met het symbool Cf en het atoomnummer 98

calorie (n)
калория
  1. een eenheid van warmte, gelijk aan de warmte benodigd om een gram water een graad C in temperatuur te doen stijgen

cambrium /ˈkɑmbrijʏm/ (n)
ке́мбрий

camera /ˈkaməˌra/ (n)
фотоаппарат
  1. een apparaat om beelden mee te registreren

cameraman (n)
кинооператор
  1.

camouflage (n)
камуфляж

campagne /kɑmˈpɑɲə/ (n)
кампания

campus /ˈkɑmpʏs/ (n)
ка́мпус
  1. universiteitsterrein

candela (n)
кандела

candidiasis (n)
кандидоз
  1. schimmelziekte van huid en slijmvliezen

cantaloupe (n)
канталупа
  1. en 2. (vrucht van) plant Cucumis melo var. cantalupensis

cantate (n)
канта́та

capaciteit /kapasiˈtɛit/ (n)
ёмкость
  1. bevattingsvermogen

capibara /ˌkapiˈbaːra/ (n)
капибара
  1. Hydrochoerus hydrochaeris, een groot knaagdier...

capitulatie (n)
капитуляция
  1. internationaalrechtelijke verklaring dat een partij de strijd staakt tijdens een oorlog

capoeira /kapu'ɪ:ra/ (n)
капоэйра
  1. een dans- en vechtsport afkomstig uit Brazilië

cappuccino (n)
капучи́но
  1. een kopje koffie dat uit gelijke delen espresso, melk en melkschuim bestaat

capriblauw (adj)
голубой капри

capsule (n)
капсула
  2.een omhulsel, veelal van gelatine met een medicijn erin

caracal (n)
карака́л
  1. bepaald soort zoogdier, Profelis caracal

carbonzuur (n)
карбоновая кислота́
  1. een organische verbinding die de functionele groep -COOH bezit

carcinoom (n)
карцино́ма
  1. kankergezwel

cardiologie /kɑrdijolo'xi/ (n)
кардиоло́гия
  1. een medisch specialisme dat zich bezighoudt met het opsporen, diagnosticeren en behandelen van hartziekten

cardiologisch (adj)
кардиологический
  1. met betrekking tot hartziekten

cardioloog /kɑrdijo'lox/ (n)
кардиолог

cariës (n)
кариес

carnaval (n)
карнавал, масленица
  1. volksfeest waarbij onder meer grote verkleedpartijen plaatsvinden,...

carnivoor /kɑrniˈvor/ (n)
плотоядный
  1. een vleesetend dier

caroteen (n)
кароти́н

carrosserie (n)
кузов
  1. koetswerk van een voertuig

cartograaf (n)
карто́граф
  1. iemand die land-, zee- en/of luchtkaarten maakt

cartografie (n)
картография
  1. de kunst en wetenschap van het vervaardigen van land-, zee- en/of luchtkaarten

cartouche (n)
картуш
  1. een omlijst schild met tekst of een wapen op een kaart of gebouw

cashew (n)
кешью

cassave (n)
маниок
  1. Manihot esculenta, een eetbare wortelknol

cassette (n)
кассе́та
  1. een behuizing voor video- en audiobanden

cassetterecorder (n)
кассетник, кассетный магнитофон

cassie (n)
коричник китайский
  specerij

castratie (n)
кастра́ция
  1. ontmanning, het volledig verwijderen van de teelballen bij de man

castreren (v)
кастри́ровать
  1. een sterilisatie uitvoeren van een man of mannelijk dier door verwijdering van de zaadballen

casus (n)
падеж
  1. een naamval

catacombe (n)
катако́мба
  1. onderaardse ruimte, onderaards gangenstelsel in het algemeen

catamaran (n)
катамаран
  1. vaartuig met twee drijvende delen (de rompen), die boven de waterlijn parallel aan elkaar gemonteerd zijn

cataract (n)
катаракта
  1. grijze staar, een troebeling van de ooglens die het zien verstoort

catastrofe (n)
катастро́фа
  1. een algemene ramp

catechismus (n)
катехи́зис
  1. de leer van een godsdienst in de vorm van vragen en antwoorden gebruikt in het godsdienstonderwijs...

categorie (n)
категория
  1. onderdeel van een rangschikking, rang, groep.

causaal (adj)
кауза́льный
  1. oorzakelijk

cavalcade (n)
кавалька́да
  1

cavalerie (n)
кавале́рия
  1. strijdmacht te paard

cavia (n)
морская свинка
  1. benaming voor knaagdieren uit het geslacht Cavia

cayennepeper (n)
перец кайенский
  1. en 2. een peper, een scherp specerij

ceder /ˈsedər/ (n)
кедр
  1. benaming voor bomen uit het geslacht Cedrus

cel /sɛl/ (n)
камера
  1. een kleine ruimte waar iemand voor straf moet zitten (in een gevangenis)
келья
  2. een kleine ruimte (in een klooster)
клетка, камера
  3. de kleinste eenheid binnen een levend organisme waarin alle genetische informatie vervat zit
ячейка
  4. een zeshoekige opslagplaats in een bijenraat

celesta (n)
челеста
  1. slagwerkinstrument met een klavier

celkern /sɛlkɛrən/ (n)
ядро
  1.

cello (n)
виолонче́ль
  1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de cellist tussen de knieën wordt gehouden

celluloid (n)
целлуло́ид
  1.

cellulose /ˌsɛ.ly.ˈlo.zə/ (n)
целлюлоза
  1. een polysacharide die door nagenoeg alle planten wordt gemaakt en die de plant stevigheid geeft

celwand /sɛlʋɑnd/ (n)
клеточная стенка
  1.

cement (n)
цемент
  1. een bouwmateriaal bestaande uit kalk, zand en grind

cementgrijs (adj)
серый цемент

censor (n)
це́нзор
  1. hoge ambtenaar in de Romeinse republiek

censureren (v)
цензуровать
  1. bewust informatie uit de media weghalen

censuur /sɛnˈsyr/, /sɛnˈzyr/ (n)
цензура
  1. de controle van de kant van de overheid op alles wat de media uitbrengen

cent /sɛnt/ (n)
цент

centimeter /'sɛntiˌmetər/ (n)
сантиметр
  1. een lengtemaat die gelijk is aan één honderdste van een meter

centraal (adj)
центральный
  1. in het midden gelegen

centrale verwarming (n)
центра́льное отопле́ние
  1. een verwarmingssysteem, waarbij de warmte voor de verwarming van de vertrekken van een gebouw, centraal wordt opgewekt

centraliseren (v)
централизова́ть
  1. op één punt samenbrengen

centrifuge (n)
центрифуга
  1. toestel dat gebruikmakend van de middelpuntvliedende kracht, de mogelijkheid biedt om stoffen te scheiden, te zuiveren of te drogen

centrifugeren (v)
центрифугировать
  1. met een centrifuge scheiden, zuiveren of drogen

centrum (n)
центр
  1. middelpunt

cerebraal (adj)
мозгово́й
  1. met betrekking tot de grote hersenen

ceremonie (n)
церемония
  1. een plechtige aangelegenheid

cerium (n)
церий

cesium (n)
цезий

cessie (n)
цессия
  1. overdracht van schuldvordering

cessionaris (n)
цессионе́р
  1. persoon die een vordering verkrijgt

chakra (n)
ча́кра
  1.

champagne /ʃɑmˈpɑɲə/ (n)
шампанское
  1. een schuimwijn uit de champagnestreek in Frankrijk

champignon /ˌʃɑmpiˈjɔn/ (n)
шампиньон
  1. Agaricus bisporus en Agaricus bitorquis, een eetbare en speciaal gekweekte witte paddenstoel

chanson (n)
Шансон

chantage (n)
шантаж
  1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen

chanteren (v)
вымога́ть де́ньги
  1. onder bedreiging een schandaal te veroorzaken iemand geld afhandig maken

chaos /ˈxaɔs/ (n)
хаос
  1. grote wanorde

chaostheorie (n)
теория хаоса
  1. deelgebied van de wiskunde en natuurwetenschappen dat zich bezighoudt met het gedrag van dynamische systemen zoals dat sterk door hun begintoestand wordt bepaald.

chaotisch (adj)
хаоти́ческий

charisma (n)
обая́ние
  1. uitstraling

charlatan /ˈʃar.la.tan/ (n)
шарлата́н

charmant (adj)
очарова́тельный
  1. aangenaam in omgang

charme /sjarme/ (n)
обая́ние
  1. de eigenschappen van iemand waardoor die persoon aardig, leuk en vriendelijk wordt gevonden

chassidisme /χɑsiˈdɪsmə/ (n)
хасиди́зм
  1.

chatten /ˈtʃɑtə(n)/ /ˈtʃɛtə(n)/ (v)
беседовать
  1. op synchrone wijze met elkaar korte tekstberichten uitwisselen

chauffeur /ʃaʊ̯.ˈføːr/ /ʃo.ˈføːr/ /ʃo.ˈfʏːr/ (n)
водитель, шофёр
  1. de bestuurder van een motorvoertuig

chauvinisme (n)
шовини́зм

chauvinist (n)
шовини́ст

chazan /χaˈzɑn/ (n)
хаза́н
  1.

chef-kok (n)
шеф-повар

chemicalie (n)
хими́ческое соедине́ние

chemie (n)
химия
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de kennis van de stoffen zoals die zijn opgebouwd uit elementen

chemisch element (n)
химический элемент

chemotherapie (n)
химиотерапия
  1. behandeling van kanker met medicijnen

cheque /ʃɛk/ (n)
чек

cherimoya (n)
черимойя
  2. eetbare hartvormige vrucht van Annona cherimola

cherub /ˈxerʏp/ (n)
херуви́м
  1.

chi (n)
хи

chic /sʲik/ (adj)
шикарный
  1. modieus verfijnd

chilipeper /'ʃílipepər/ (n)
го́рький пе́рец
  1.

chimpansee /ˌʃɪm.pɑn.ˈse/ (n)
шимпанзе
  1. Pan troglodytes, de meest aan de mens verwante mensaap, leeft in Centraal-Afrika

chinchilla (n)
шиншилла

chirurg /ʃi'rʏr(ə)x/ (n)
хирург
  1. specialist

chirurgie (n)
хирургия
  1. de wetenschap van en de vaardigheid in het opereren

chloor (n)
хлор

chloroform (n)
хлорофо́рм

chocolade /ˌʃo.ko.ˈla.də/ /ˌʃɔko.ˈla.də/ (n)
шоколад
  1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter

chocoladebruin (adj)
коричневая гризли

chocolademelk (n)
шоколадное молоко
  1. drank gemaakt van cacao, suiker en melk

chocoladetaart (n)
шокола́дный то́рт
  1. een veelal ronde, bruingekleurde taart, waarin chocolade of cacao verwerkt is

cholera /χoləra/ (n)
холера
  1. een zeer besmettelijke infectieziekte die de darmen aantast

cholesterol (n)
xолестерин, холестерин
  1. vet dat in je lichaamscellen zit, zoals galvet, lichaamsvet

chordofoon (n)
хордофо́н
  1. muziekinstrumenten waarbij de toon wordt geproduceerd door een trillende snaar

choreografie (n)
хореогра́фия

christelijk /krɪs.tə.lək/ (adj)
христианский
  1. te maken hebbend met het christendom

christen /ˈkrɪs.tən/ (n)
христианин, христианка, христиане
  1. een belijder van de christelijke godsdienst

christendom /ˈkrɪ.stən.ˌdɔm/ (n)
христианство
  1. een religie gebaseerd op het evangelie en leven van Jezus zoals beschreven in het Nieuwe Testament

chromosomaal /ˌɣro.mo.zo.ˈmal/ /ˌɣro.mo.zo.ˈmaɫ/ /ˌχro.mo.zo.ˈmaɫ/ (adj)
хромосомный
  1. met betrekking tot de chromosomen, de eiwitten die erfelijke informatie bevatten

chromosoom /ˌχroʊmoʊˈsoʊm/ (n)
хромосома
  1. staafachtig lichaampje

chronisch /ˈxronis/, /ˈkronis/ (adj)
хронический
  1. voortdurend, aanhoudend

chronologie /xrono.lo'ɣiː/ (n)
хроноло́гия
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen

chronologisch (adj)
хронологический
  1. naar tijdstip gerangschikt

chroom (n)
хром

chroomoxidegroen (adj)
хромовая зелень

chylomicron /ˌxi.lo.mi.ˈkrɔn/ /ˌχi.lo.mi.ˈkrɔn/ (n)
хиломикрон
  1. een grote door darmwandcellen geproduceerde lipoproteïne, waarin lipiden uit het voedsel van de darmwandcellen naar andere weefsels worden getransporteerd

cicade (n)
цикада
  1. groot, halfvleugelig insect, leeft in Zuid-Europa en in de tropen (Cicadidae)

cider (n)
сидр
  1. vruchtenwijn uit gegist appelsap of perensap

cijfer (n)
цифра
  1. een enkelvoudig symbool om een telbaar aantal aan te duiden

cilinder (n)
барабан

cipres (n)
кипари́с
  1. slanke naaldboom uit het gebied rond de Middellandse Zee, Cupressus sempervirens

circus (n)
цирк
  1. attractie
  2. chaotische toestand

cirkel /ˈsɪrkəɫ/ (n)
круг, окружность

cirkelen (v)
кружи́ться
  1. in cirkels ronddraaien of rondvliegen

cirkelzaag /ˈsɪrkəlzax/ (n)
круглая пила
  1. motorzaag met een rond zaagblad

cirrose (n)
цирро́з
  1.

citaat /siˈtat/ (n)
цита́та
  1. aanhaling, ontleende passage

citer (n)
ци́тра
  1. een snaarinstrument dat voornamelijk gebruikt wordt in het Duitstalige deel van Europa

citroen (n)
лимон
  1. ovale, gele zure vrucht van de citroenboom

citroenboom (n)
лимон
  1. een uit China afkomstige boomsoort waarvan de citroen de vrucht is

citroengeel (adj)
желто - лимонный

citroenmelisse (n)
мелисса лекарственная
  1. Melissa officinalis, een vaste plant die naar citroen ruikt; van de bladeren kan thee gezet worden

citroenrasp (n)
цедра лимона
  2. raspsel van de schil van een citroen

citroenzuur (n)
лимо́нная кислота́

citrusvrucht (n)
цитрус

civetkat (n)
виве́рра
  1. Viverra, een geslacht van kleine slank gebouwde roofdieren dat ---

civiele techniek (n)
гражданское строительство

clair-obscur (n)
кьяроску́ро
  1. artistieke techniek

classificatie (n)
классифика́ция

claustrofobie /klʌstrofoˈbiː/ /klʌustrofoˈbiː/ (n)
клаустрофобия
  1. vrees voor afgesloten ruimten

clematis (n)
борода́вник
  1. klimplant uit de ranonkel familie met veel bloemen

clerus (n)
духовенство
  1. de leiders van een kerkgenootschap

clitoris (n)
клитор
  1. gevoelig orgaan bovenaan de schaamspleet van de vrouw dat voor de seksuele opwinding zorgt

cloaca (n)
клоа́ка
  1. de gecombineerde darm- en urineuitgang bij bepaalde diersoorten

clown /kloːn/ /klʌːun/ (n)
клоун, шут
  1. komische artiest
шут, клоун
  2. bespottelijk iemand

club /klɵp/ (n)
клуб
  1. besloten gemeenschap
мяткое кресло
  2. gemakkelijke stoel
клюшка, клуб
  3. golfstok

coalitie /kowaˈli(t)si/ (n)
коалиция
  1. verbond van twee of meer partijen, mogendheden of staten om een gemeenschappelijk doel te bereiken

coaster (n)
[[каботажный|кабота́жное]] [[су́дно]]
  1. vrachtschip kleiner dan 1800 Brut Register Ton (1 BRT = 2,83 m³)

cocaïne (n)
кокаин
  1. een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving

cockpitvoicerecorder (n)
каби́нный магнитофо́н
  1. heel stevig apparaat dat de gesprekken in de cockpit opneemt en bewaart, ook als het vliegtuig neerstort

cocktail (n)
коктейль
  1. drankje bestaande uit gemixte alcoholische dranken

cocktailshaker (n)
Шейкер

cocon (n)
ко́кон

code /'kodə/ (n)
код, шифр

cognaat /kɔχ'nat/ (n)
когна́т
  bloedverwant
  woord van zelfde afstamming

cognitief /kɔxniˈtif/ (adj)
когнити́вный
  1. met betrekking tot het leerproces

cokes (n)
кокс
  1. ontgaste steenkool

cola (n)
кола, кока-кола
  1. koolzuurhoudende frisdrank

colbert (n)
пиджак

collaborateur (n)
коллабора́нт
  2

collaboreren (v)
сотру́дничать с враго́м
  1. met de vijand samenwerken

collage (n)
колла́ж

collageen /ˌkɔlɑˈɣen/ (n)
коллаге́н
  1.

collectie (n)
коллекция

collectief (adv)
коллектив

collectief (n)
коллектив
  1. meerdere groepen die onder één noemer worden aangesproken

collectivisme (n)
коллективи́зм
  1. stellen van het belang van de gemeenschap boven dat van het individu

collega /kɔˈleɣa/ /kɔˈleχa/ (n)
коллега
  1. een persoon die voor hetzelfde bedrijf werkt
  2. een vak- of ambtgenoot

college /kɔˈleʒə/ (n)
лекция
  1. de tijd waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten

collegezaal (n)
актовый зал
  1. een ruimte waarin les wordt gegeven aan studenten

colloïde (n)
коллоид

colofon (n)
колофо́н
  1. opsomming van de manier waarop een boek tot stand is gekomen

colonne /ko'lɔnə/ (n)
коло́нна
  1. rij van militairen of voertuigen in een groot aantal gelederen van kleine frontbreedte

colonoscopie (n)
колоноскопи́я
  1. dikke darmonderzoek waarbij men met een endoscoop het darmslijmvlies onderzoekt en zonodig een biopsie kan nemen

coloradokever (n)
колорадский жук
  1. een kever die op de aardappelplant leeft van ongeveer 1 cm lang en met een geel...

coltan (n)
колта́н

coma /ˈkoːmaː/ (n)
ко́ма
  1. volkomen bewustloosheid

comateus (adj)
коматозный
  1. in volkomen bewusteloosheid

combinatie (n)
комбина́ция

combinatietang (n)
пассатижи
  1. werktuig waarmee je zowel op verschillende manieren kan vastknijpen als afknippen

combineren (v)
комбини́ровать

comité (n)
комиссия

commandant (n)
военача́льник
  1. iemand die het commando heeft over een leger of vloot

commanderen (v)
приказывать
  2. bevelen

commando /kɔ.ˈmɑn.do/ (n)
команда
  1. bevel, leiding
  2. speciaal getrainde groep militairen voor speciale missies
  3. opdracht om een bepaald proces uit te voeren
  1. iemand uit een eenheid die extra getraind wordt voor speciale missies

commentaar /kɔmən'tar/ (n)
комментарий
  1. toelichting of verklaring
  2. kritiek

commentator (n)
коммента́тор

commercieel /kɔmərˈʃel/, /kɔmɛrˈsjel/ (adj)
коммерческий, торговый
  1. zakelijk

commissie (n)
комиссия
  1. een groep personen aan wie een bepaalde opdracht wordt gegeven of die voor een bepaald doel bijeenkomen

communaal (adj)
коммунальный
  gemeenschappelijk

communicatie /ˌkɔ.my.nɪ.ˈkaː.si/ /ˌkɔmyniˈkasi/ /ˌkɔmyniˈkaʦi/ (n)
коммуникация
  1. het uitwisselen van informatie

communicatiekunde (n)
коммуникация

communiceren (v)
обща́ться
  2. met elkaar in contact komen

communiqué (n)
коммюнике́

communisme /kɔmyˈnɪsmə/ (n)
коммунизм
  1. ideologie die gericht is op gemeenschappelijk bezit van productiemiddelen en verbruiksgoederen

comorbiditeit (n)
коморбидность
  1. Comorbiditeit is het tegelijkertijd hebben van twee of meer stoornissen of aandoeningen bij een patiënt

compact (adj)
компа́ктный
  1. ruimte beperkende uitvoering, gedrongen

compactheid (n)
компа́ктность
  2. het samengedrongen en daardoor stevig zijn

compagnie (n)
ро́та
  2. vennootschap

compatibel (adj)
совместимый
  1. op elkaar aansluitend, met elkaar in overeenstemming te brengen

compensatie (n)
возмеще́ние
  1. iets wat minder is uitvallen, weer goed (proberen te) maken (met een extra toegift)

competentie (n)
компетенция
  1. een ontwikkelbaar vermogen van mensen waarmee ze in voorkomende situaties adequaat, gemotiveerd, proces- en resultaatgericht kunnen handelen

competitie (n)
конкуренция, конкурс, соревнование, состязание
  1. wedijver, concurrentie

compileren (v)
компили́ровать

complement (n)
дополне́ние

complex /kɔmplɛks/ (adj)
ко́мплекс
  1. ingewikkeld

complexiteit (n)
сложность
  1. de mate waarin iets complex is

complexiteitstheorie (n)
теория сложности вычислений
  1. de studie van de complexiteit en mate van oplosbaarheid van wiskundige vraagstukken binnen het kader van de theoretische informatica

complicatie (n)
осложне́ние
  1. bijkomende ziekte (verergering)

compliceren (v)
осложни́ть
  1.(nodeloos) ingewikkeld maken

compliment (n)
комплиме́нт
  1. een lovende of vleiende opmerking

componist (n)
композитор
  1. iemand die muziekstukken schrijft

composietmateriaal (n)
композиционный материал
  een samengesteld materiaal dat is opgebouwd uit verschillende componenten

compositie (n)
компози́ция
  1. een muziekstuk, werkstuk van een componist
  2. samenstelling

compost (n)
компо́ст
  1. is het residu dat ontstaat na ontbinding van organisch materiaal (d.w.z. van plantaardige of dierlijke oorsprong)

compressie (n)
сжа́тие
  1. samendrukking

compromis /kɔmproˈmi/, /kɔmproˈmɪs/ (n)
компромисс
  1. overeenkomst waarbij de betrokken partijen concessies doen...

computer /kɔm.ˈpju.tər/ /kɔm.ˈpɪ̯uː.tər/ (n)
bilgisayar
  1. informatieverwerkende machine

computerprogramma (n)
компью́терная програ́мма
  1. een programma dat geïnstalleerd en gebruikt kan worden op een computer

computerspel (n)
компью́терная игра́
  1. een spel dat via of met de computer gespeeld wordt

computertaal (n)
компьютерный язык
  1. de taal waarin computerprogramma's worden geschreven, de programmeertaal.

computervirus (n)
компьютерный вирус
  1.

computerwetenschap (n)
информатика

concaaf (adj)
вогнутый
  1. holrond, met een naar binnen gebogen oppervlak

concentratie (n)
концентра́ция

concentratiekamp (n)
концентрацио́нный ла́герь, концла́герь
  1. afgesloten terrein met barakken waar machthebbers bepaalde groepen mensen zonder rechtsgang onder dwang van de samenleving afgezonderd houden

concentreren (v)
концентри́ровать
  1. op één plek samenbrengen
  2. zich ~ op één zaak toespitsen

concentrisch (adj)
концентри́ческий
  1. van cirkels of bollen dat ze het zelfde middelpunt hebben (maar niet dezelfde straal)

concept /kɔnˈsɛpt/ (n)
план
  1. een ontwerp, een project

concert (n)
концерт
  1. een muziekuitvoering door een orkest etc.

conclaaf (n)
конклав
  1. een besloten kerkvergadering van kardinalen waarbij een paus gekozen wordt

concluderen /ˌkɔŋklyˈderən/ (v)
вывести
  2. (overgankelijk) tot een besluit komen

conclusie /kɔŋˈklyzi/ (n)
умозаключе́ние

concreet /kɔnˈkret/ (adj)
действи́тельный
  2. in realiteit bestaand

concubine (n)
любовница
  1.vrouw met wie een man in ongehuwde staat...

concurrentie (n)
конкуре́нция
  1.

concurrentievoordeel (n)
конкуре́нтное преиму́щество
  1. het voordeel dat ontstaat wanneer een onderneming op een bepaalde markt een product kan aanbieden dat zich op een positieve manier onderscheidt van andere producten

condensatie /kɔndɛn'zasi/ (n)
конденсация

condensator (n)
конденсатор, конденса́тор
  1. elektrische component

conditie (n)
положе́ние
  1. gezondheidstoestand
  2. voorwaarde

condoom (n)
презерватив

condor (n)
кондор
  1. benaming voor sommige roofvogels uit de Amerikaanse tak (Cathartidae) van de gierenfamilie

conductantie (n)
электрическая проводимость

confectie (n)
ткань, мануфактура
  1.

conferentie (n)
конфере́нция

confetti (n)
конфетти́
  1. felgekleurde papiersnippers

confisqueren (v)
изъя́ть
  1. van staatswege in beslag nemen

conflict (n)
конфликт

conformiteit (n)
согласие

confrontatie (n)
конфронта́ция

confronteren (v)
[[име́ть]] [[де́ло]] (с)
  1.iemand laten zien wat diegene heeft gedaan

confucianisme (n)
конфуциа́нство

conglomeraat (n)
конгломера́т
  1. samenklontering van verschillende bedrijven

congres /kɔŋˈɣrɛs/ /kɔŋˈχrɛs/ (n)
съезд
  1. een grote vergadering van deskundigen op een bepaald vakgebied

conisch (adj)
ко́нусный
  1. de vorm hebbend van een (afgeknotte) kegel

conjugatie (n)
соедине́ние
  1. binding

consensus /kɔnˈsɛnzʏs/ (n)
консенсус

consequentie (n)
последствие
  1. een noodzakelijk gevolg

conservatief /kɔnzɛrvaˈtif/, /kɔnsɛrvaˈtif/ (adj)
консерва́тор
  1. vasthoudend aan het oude en vertrouwde

conservator (n)
хранитель

conservatorium (n)
консервато́рия
  1. een school in het hoger onderwijs waar men zich kan laten opleiden tot professioneel musicus, acteur/actrice of danser(es)

constant (adj)
постоя́нный
  1. Altijd onveranderlijk

constantaan (n)
Константан

consternatie (n)
оцепенение, ужас
  1. een situatie waarin men zich geen raad meer weet

constipatie (n)
запо́р
  1. verstopping, harde of uitblijvende ontlasting

constitutioneel (adj)
конституционный

consul (n)
ко́нсул
  1. Romeins overheidspersoon
  1. vertegenwoordiger

consulaat (n)
консульство
  1.

consulent (n)
консульта́нт
  1. een deskundige raadgever

consumeren (v)
поедать
  1. verorberen
  2. verbruik van goederen en diensten in de economie

contact /kɔn.ˈtɑk/ /kɔn.ˈtɑkt/ (n)
конта́кт
  1. een toestand waarbij twee voorwerpen elkaar raken
  2. onderlinge communicatie
  3. een contactpersoon
  4. een verbinding van twee elektrische geleidingen
  5. een elektrische schakelaar
  6. de grens tussen stollings- en nevengesteente

contacteren (v)
контакти́ровать
  1. contact opnemen met

contactlens (n)
конта́ктная ли́нза
  1. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

container (n)
контейнер

containerschip (n)
контейнерово́з

contaminatie (n)
контаминация
  1. verontreiniging of besmetting met chemische stof of bacterie

context /ˈkɔntɛkst/ (n)
конте́кст
  1. verband waarin iets zich voordoet

continent (n)
континент, материк
  1. een werelddeel

continu (adj)
непреры́вный

continueren /ˌkɔntinyˈweːrə(n)/ (v)
продолжить
  1. voortzetten

continuïteit (n)
непреры́вность

contra-attaque (n)
контрудар
  1. een aanval tegen een aanval

contrabas (n)
контраба́с
  1. het laagstklinkende muziekinstrument van de strijkinstrumenten

contract /kɔnˈtrɑkt/ (n)
контра́кт
  1. een schriftelijk vastgelegde overeenkomst

contractbreuk (n)
наруше́ние догово́ра
  1.

controle (n)
контроль

controleren (v)
контролировать
  1. inspecteren, toezicht houden, onderzoeken, nazien

converseren (v)
бесе́довать
  1. een geprek voeren

convex (adj)
выпуклый
  1. bolrond, met een gebogen oppervlak

cool (adj)
кла́ссный
  1.

copernicium (n)
коперниций
  1. scheikundig element met symbool Cn en atoomnummer 112

corporeel (adj)
телесный
  1. lichamelijk

correct (adj)
правильный
  1.

correlatie (n)
корреляция
  1. samenhang

correspondentie (n)
корреспонде́нция

corresponderen (v)
корреспонди́ровать

corrigeren /ˌkɔriˈʒeːrə(n)/ /ˌkɔriˈʒɪːrə(n)/ (v)
исправлять
  1. iets van fouten ontdoen

corruptie (n)
взя́точничество
  1. bedrog vanwege oneerlijkheid

coulomb (n)
кулон

coup /kup/ (n)
государственный переворот, путч
  1. staatsgreep

couplet (n)
купле́т

courgette (n)
кабачо́к
  1. Cucurbita pepo, een groente uit de komkommerfamilie

couscous (n)
куску́с

covidioot (n)
ковидиот
  1. iemand die tijdens de coronapandemie de maatregelen tegen de verspreiding...

cowboy (n)
ковбой
  1. veehoeder

cowboyhoed (n)
[[ковбойский|ковбо́йская]] [[шля́па]]
  1. hoed gedragen door een cowboy

coyote (n)
койот
  1. bepaald soort zoogdier, Canis latrans

coëfficiënt (n)
коэффициент, фактор
  1. een constante factor van een onbekende of van een veranderlijke grootheid

coïtus (n)
ко́итус
  1. geslachtsgemeenschap

coöperatie (n)
кооперати́в, това́рищество
  2. op samenwerking gegronde vereniging of bedrijf

coöperatief (adj)
готовый к сотрудничеству
  op samenwerking gebaseerd

coördineren (v)
координи́ровать
  1. zo organiseren dat alles en iedereen goed kan samenwerken

cranberry (n)
клюква
  1. bepaald soort struik en 2. vrucht daarvan, Vaccinium macrocarpon

craniaal (adj)
краниальный
  1. met betrekking tot de schedel

creatief /krejaˈtif/ (adj)
созида́тельный
  1. scheppend vermogen bezittend, met een scheppende geest

creatine (n)
креатин
  1.

creativiteit (n)
[[творческий|тво́рческие]] [[способность|спосо́бности]]
  1. gedrevenheid of vaardigheid om iets oorspronkelijks te maken

crediteren (v)
зачислять
  1. als tegoed boeken

cremeren (v)
кремировать

creool (n)
крео́л
  1. in Latijns-Amerika geboren nazaten van een samensmelting van Afrikaanse slaven...)

creooltaal (n)
креольские языки
  1. een taal die is ontstaan doordat bevolkingsgroepen die twee verschillende talen spraken met elkaar in contact kwamen en een nieuwe taal ontwikkelden

creëren /kreˈjeːrə(n)/ (v)
создавать
  1. iets nieuws maken, iets scheppen

criminaliteit (n)
преступность
  1. de misdadigheid, het begaan van misdaden

criminologie (n)
криминология
  1. sociologie van misdaad en misdadigheid

criminoloog (n)
криминали́ст
  1. beoefenaar van de criminologie

crisis (n)
кризис
  1. een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een stelsel ernstig verstoord raakt

criterium /kriˈterijʏm/ (n)
критерий
  1. toets, een doorslag gevende reden

croissant /krʋɑˈsɑ̃/ (n)
рогалик
  1. halvemaanvormig broodje

cruciaal (adj)
важный
  1. beslissend, doorslaggevend

cruise (n)
круи́з
  1. vakantie op een varend schip met uitgebreide voorzieningen voor de passagiers

cruisecontrol (n)
круи́з-контро́ль
  1. een uit de auto-industrie afkomstig middel om de snelheid van een voertuig vast te zetten, zodat men zelf geen gas hoeft te geven

cruiseschip (n)
круи́зное су́дно
  1. een passagierschip dat gebouwd en uitgerust wordt om er cruises mee te maken.

cryptoanalyse (n)
криптоанализ

crèche (n)
ясли
  1. een oppascentrum voor kinderen

crèmewit (adj)
белая жемчужная

crêperie (n)
блинная
  1.

culinair (adj)
кулина́рный
  1. met betrekking tot de kookkunst

cultureel /kʏltyˈrel/ (adj)
культурный
  1.met betrekking tot cultuur

cultus (n)
культ

cultuur /kɵl'tyːr/ (n)
культура
  1. het patroon van menselijke activiteit en de symbolische structuren, die deze activiteiten een zekere betekenis geven

cumulatief /kymylaˈtif/ (adj)
кумуляти́вный
  1. opstapelend, gesommeerd over alle bijdragen tot heden

cumulonimbus (n)
ку́чево-дождевое

cupcake (n)
капке́йк
  1.

curcumine (n)
куркумины
  2. gele voedselkleurstof

curettage (n)
выска́бливание
  1. uitkrabbing

curiositeit (n)
курьёз
  1.iets merkwaardigs

curium (n)
кюрий

curling (n)
кёрлинг
  1. een precisiesport die lijkt op bowls, jeu de boules en bocce, die op ijs gespeeld wordt gespeeld met zware stenen in plaats van metalen (of plastic) ballen

cursief (adj)
курси́вный
  1.

cursus (n)
курс

curve (n)
кривая

cyanose (n)
синю́ха
  1. blauw verkleurde huid meestal als gevolg van een zuurstoftekort

cybernetica (n)
кибернетика
  1. wetenschap van de besturing van systemen

cyclisch /ˈsiklis/ (adj)
цикли́ческий
  1. regelmatig terugkerend

cycloon (n)
циклон
  2.

cycloop (n)
циклоп

cyclus (n)
цикл
  1. terugkerende, regelmatige reeks

cynisch /ˈsinis/ (adj)
цини́чный

cyrillisch /sɪˈrɪlɪs/ (adj)
кириллический
  1. betrekking hebbend op een alfabet

cyrillisch alfabet (n)
кириллица
  1. een alfabet dat geschreven wordt in het cyrillisch schrift

cyste (n)
киста́
  1. holte gevuld met vocht

cystoscopie (n)
цистоскопия
  1. kijkonderzoek van de blaas

cytoplasma /ˌsitɔˈplɑsma/ (n)
цитоплазма

cytoskelet /ˈsitoskəˌlɛt/ (n)
цитоскеле́т
  1.

daad /daːt/ (n)
действие
  1. bewust gepleegde handeling

daar /daːr/ (adv)
там
  1. op die plaats

daar /daːr/ (conjunction)
там
  1. omdat

daarginds /dar.ˈχɪn(t)s/ /ˈdar.ɣɪn(t)s/ (adv)
вон там
  1. op een plaats in de verte

daaromheen (adv)
о́коло того́

daciet /daˈsit/ (n)
дацит
  1. vulkanisch stollingsgesteente.

dactyloscoperen (v)
дактилоскопировать
  1. vingerafdrukken afnemen

dadel (n)
финик
  1. zoete bruine vrucht van de dadelpalm

dag /dɑx/ /dɑχ/ (n)
день, сутки
  1. tijd waarin een hemellichaam volledig om zijn as draait
день
  2. tijd tussen zonsop- en zonsondergang

dagblad (n)
[[ежедневный|ежедне́вная]] [[газе́та]]
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

dagboek (n)
дневник

dagelijks (adv)
ежедне́вно
  1. iedere dag

dageraad (n)
заря́
  1. het aanbreken van de nieuwe dag, de tijd net voor zonopkomst

daglicht /'dɑxlɪxt/ (n)
дневной, естественное освещение
  1. licht van de zon

dagpauwoog (n)
павлиний глаз
  1. bepaalde soort dagvlinder, Aglais io

dagvaarding (n)
[[вы́зов]] в суд
  1. een oproep om voor een rechtbank te verschijnen

dahlia (n)
георги́н
  1.

dahliageel (adj)
желтый георгин

dak /dɑk/ (n)
крыша
  1. het deel dat een gebouw aan de bovenkant bedekt en bescherming biedt tegen het weer

dakdekker (n)
кро́вельщик
  1.

dakgoot (n)
водосточный жёлоб
  1. een langgerekte bakvormige of halfronde constructie voor het afvoeren van (regen)water dat van het dak komt

dakvenster (n)
слухово́е окно́
  1. raam dat in een dak zit

dal /dɑl/ (n)
долина
  1. een laagte in een heuvel- of bergstreek

dalen (v)
па́дать
  1. naar beneden gaan

dalmatiër (n)
далматин

dam (n)
плотина, дамба
  1,2 een waterkering
дамка
  3. (bij het damspel) twee gestapelde schijven

damast (n)
дама́ст
  1. weeftechniek, waarbij tekeningen aangebracht worden op een achtergrond van dezelfde kleur

dame /daːmə/ (n)
да́ма
  1. beschaafde vrouw
ферзь
  3. koningin in het schaakspel

dames en heren (n)
господа́
  1.

dames gaan voor (phraseologicalUnit)
да́мы вперёд
  1. etiquetteregel

damhert (n)
лань
  1. Dama dama, behoort tot de familie Cervidae, hert met een breed plat gewei...

dammen /ˈdɑ.mə/ (v)
играть в шашки
  1. het damspel spelen

damp /dɑmp/ (n)
пар
  1. de gasvormige toestand van een stof, de toestand die ontstaan is door verdamping

damspel (n)
шашки
  1. een bordspel gespeeld op een bord met honderd vlakken met stenen die alleen diagonaal verzet kunnen worden

dan (adv)
в тако́м слу́чае
  1. toekomstig tijdstip

dan (conjunction)
не́же
  1. na een vergrotende trap van een bijvoeglijk naamwoord of van een bijwoord.

dan wel (conjunction)
не так ли

dank /dɑŋk/ (n)
благода́рность
  1. een goede gezindheid jegens iemand voor bewezen diensten

dank u (interjection)
спасибо
  1. uitdrukking van dankbaarheid

dankbaar (adj)
благодарный
  1. erkentelijk voor ontvangen hulp

dankbaarheid (n)
благодарность
  1. het dankbaar zijn

danken /dɑŋkən/ (v)
благодари́ть

dankzij (preposition)
благодаря
  1. door de positieve werking van

dans /dɑns/ (n)
танец
  1. een verzameling sierlijke bewegingen

dansen /ˈdɑnsən/ (v)
танцевать, потанцевать
  1. ritmisch bewegen

danser /'dɑnsər/ (n)
балеру́н
  1. mannelijk persoon die danst

danseres /dɑnsə'rɛs/ (n)
балери́на
  1. een vrouwelijk persoon die danst

dapper /ˈdɑpər/ (adj)
отважный
  geen angst voor gevaar tonend

dar (n)
трутень
  1. mannelijke bij

darm /dɑrm/ (n)
кишка
  1. onderdeel van het spijsverteringsstelsel tussen de maag en de anus

darmstadtium (n)
дармштадтий

darwinisme (n)
дарвинизм
  1. evolutieleer die het ontstaan van de soorten verklaart door natuurlijke selectie uit varianten die bij reproductie optreden

das /dɑs/ (n)
барсук
  1. bepaald soort zoogdier, Meles meles

daslook /ˈdɑs.lok/ (n)
черемша́
  1. sterk riekende, eetbare plant uit de lookfamilie

dat (conjunction)
что, чтобы
  1. een voegwoord dat een lijdend-voorwerpszin inluidt

dat (relativePronoun)
который
  1. beperkend in een bijzin die het nog niet geheel bekende antecedent nader bepaalt

daten (v)
[[встреча́ться]] с
  1. meerdere dates, afspraakjes maken met iemand.

dateren (v)
восходи́ть
  1. de datum van ontstaan bepalen

datief (n)
дательный, дательная, дательное, дательные
  de derde van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen

datsja (n)
дача
  1. Russisch buitenverblijf

datum /ˈdatʏm/ (n)
дата
  1. een tijdsaanduiding die bestaant uit een dag(nummer), een maand en een jaar

dauphin (n)
дофин

dauw (n)
роса, роса́

dauwdruppel (n)
роси́нка
  1.

dauwpunt (n)
точка росы

de handdoek in de ring werpen (phraseologicalUnit)
опусти́ть ру́ки
  1. het opgeven

de koe bij de hoorns vatten (v)
взять быка за рога
  1. een lastige kwestie voortvarend en vastberaden aanpakken

de mens is voor de mens een mens (phraseologicalUnit)
человек человеку человек
  1. mensen zijn de belangrijkste vijanden van mensen

de soep wordt nooit zo heet gegeten als zij wordt opgediend (phraseologicalUnit)
Не так страшен чёрт, как его малюют
  1. iets lijkt in het begin altijd erger dan het is

de teerling is geworpen (interjection)
жребий брошен
  1. er is een onomkeerbare stap gezet

dealer (n)
ди́лер
  1. Verkoper
  2. Drugshandelaar

debat (n)
деба́ты

debiel /deˈbil/ (n)
деби́л
  1. iemand die licht zwakzinnig is
  2. bespottelijk iemand

debugger (n)
деба́ггер

debutant (n)
дебюта́нт
  1. een mannelijk persoon die voor de eerste maal in het openbaar optreedt, speelt of publiceert

debuteren (v)
дебюти́ровать
  1. voor de eerste keer doen

decaan (n)
декан
  1. C10H22
  2. hoofd van een faculteit

decameter (n)
декаме́тр
  1.

december (n)
декабрь
  1. de twaalfde en tevens laatste maand van het jaar

decigram (n)
децигра́мм

deciljard (n)
вигинтиллион
  1. 1063

deciljoen (n)
новемдециллион
  1. 1060

decimeren (v)
истребля́ть
  1.sterk in aantal terugbrengen, gewoonlijk door afslachting

declameren (v)
деклами́ровать
  1. letterkundige werken mondeling voordragen

declinatie /dekliˈna(t)si/ (n)
склонение
  3
  1, 2

decoderen (v)
дешифровывать
  1. uit code overbrengen in gewone taal

decolleté (n)
декольте
  1. laag uitgesneden halslijn bij vrouwenkleding

decoratief (adj)
декоративный

deeg /dex/ (n)
тесто

deegrol (n)
скалка
  1. rol om deeg uit te rollen

deegroller (n)
скалка
  1. rol om deeg uit te rollen

deel /ˈdeːl/ (n)
часть
  1. een afsplitsing van een geheel
  2. één uit een reeks

deelnemen /ˈdelnemə(n)/ (v)
участвовать
  1. meedoen, meevoelen

deelnemer (n)
участник
  1. iemand die meedoet aan een wedstrijd of ander evenement

deeltal (n)
дели́мое

deeltje (n)
части́ца

deeltjesfysica (n)
Физика элементарных частиц

deeltjesversneller (n)
ускори́тель части́ц

deelwoord (n)
причастие

defaitisme (n)
дефетизм
  1. ongeloof in het eigen succes.

defectief (adj)
дефекти́вный
  1. van iets dat het gebreken vertoont

defenestreren (v)
вы́бросить из окно, вы́кинуть из окно, выбра́сывать из окно, выки́дывать из окно
  1. uit het raam gooien

definitie (n)
дефиниция
  1. een omschrijving of bepaling van de essentiële aard van iets

definiëren (v)
определять

deflatie (n)
дефля́ция
  1. het vallen van het prijspeil waardoor het geld in waarde toeneemt

defragmentatie (n)
дефрагмента́ция

degelijk (adj)
крепкий
  1. goed tegen een stootje kunnend
надёжный
  2. (van personen) eerlijk, oprecht, net in zijn manieren

degraderen (v)
понижать
  1. in rang verlagen

dek /dɛk/ (n)
дек
  1. een verdieping op een schip

dekbed (n)
одеяло
  1. dikke deken gevuld met isolerend materiaal

deken /dekə(n)/ (n)
одеяло
  1. een (vaak dik) doek, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap
декан
  1. voorzitter van de Nederlandse orde van advocaten
  2. een kerkelijk of academisch ambt en territoriale eenheid
  3. hoofd van een decanaat

dekken (v)
прикры́ть
  1.
  5. paren
расста́вить
  2. de tafel dekken

dekking (n)
укры́тие

deksel (n)
кры́шка
  1. een voorwerp om een hol open lichaam mee af te dekken

delegatie (n)
делега́ция
  1. afvaardiging
  3. schuldoverneming

delegeren (v)
делеги́ровать
  1. taken en verantwoordelijkheden doorgeven

delen /'de.lə(n)/ (v)
дели́ть
  1. samen met een ander gebruiken
делить
  2. in meer dan één stuk snijden of hakken

deler (n)
дели́тель

delta (n)
де́льта

demagogie (n)
демаго́гия

demo (n)
демо
  1. het tonen en uitleggen van iets

democratie /demokraˈ(t)si/, /demokrɑˈsi/ (n)
демократия

democratisch (adj)
демократический
  1. in overeenstemming met de principes van een democratie

demografie (n)
демография
  1. de studie van alles wat de omvang, samenstelling en spreiding van een bepaalde bevolkingsgroep en de veranderingen hierin betreft

demonisch (adj)
демони́ческий

demonstreren (v)
демонстри́ровать

dempen /dɛmpən/ (v)
амортизировать
  1. zwakker maken, de kracht verminderen van

demystificeren (v)
проясни́ть
  1. minder geheimzinnig maken

den (n)
сосна
  1. Pinus soort naaldboom

dendriet (n)
дендри́т

denken /ˈdɛŋkə(n)/ (v)
думать, ду́мать
  1. een oplossing zoeken
думать, полагать
  3. een bepaalde mening toegedaan zijn

dennenappel (n)
шишка

dennenboom (n)
сосна
  1. bepaald soort naaldboom, Pinus sylvestris

dennengroen (adj)
зеленая елка

deo /ˈdejo/ (n)
Дезодорант
  1. een middel dat gebruikt wordt om de geur van transpiratie weg te nemen of te voorkomen

deodorant /ˌdejodɔːˈrɑnt/ (n)
дезодорант
  1. een middel dat gebruikt wordt om de geur van transpiratie weg te nemen of te voorkomen

deportatie (n)
вы́сылка

depreciatie (n)
амортиза́ция

depressie (n)
Большое депрессивное расстройство, депрессия
  1. ziekelijke neerslachtigheid
депрессия
  2. gebied met lage luchtdruk
  3. langdurige inzinking in de economische ontwikkeling

deprimerend (adj)
[[наводить|наводя́щий]] [[тоска|тоску́]]
  1. somber makend; depressie veroorzakend

derde /ˈdɛrdə/ (n)
третий
  1. door drie gedeeld iets
  1. nummer drie in een rij

derde /ˈdɛrdə/ (ordinalAdjective)
третий
  1. betrekking hebbend op nummer drie in een rij

derde naamval (n)
дательный падеж, датив

derde persoon (n)
тре́тье лицо́

dermatitis (n)
дерматит
  1. huidontsteking

dermatologie (n)
дерматоло́гия
  1. een specialisme binnen de geneeskunde dat zich bezighoudt met aandoeningen van de huid, de nagels en het haar, samen huidziekten genoemd

dermatoloog (n)
дерматолог
  1. Huidspecialist

dertien (cardinalNumeral)
тринадцать
  1. het getal 13

dertiende (ordinalAdjective)
тринадцатый

dertienvlak (n)
тринадцатигранник
  1. ruimtelijke figuur met dertien vlakken

dertig (cardinalNumeral)
тридцать
  1. het getal 30

deserteren (v)
дезерти́ровать

desinformatie (n)
дезинформа́ция
  1. onjuiste of misleidende informatie, die bewust verstrekt wordt met het oogmerk...

deskundige (n)
эксперт
  1. een specialist

desoxyribonucleïnezuur (n)
Дезоксирибонуклеиновая кислота, дезоксирибонуклеиновая кислота

despotisme (n)
деспоти́зм

dessert (n)
десерт

detail /de'taj/ (n)
деталь
  1. onderdeel, kleinigheid

detecteren (v)
вы́явить
  2. ergens een signaal van door middel van apparatuur opvangen

detectiveverhaal /detɛkˈtivəvərˌhal/ (n)
детекти́в
  1. genre misdaadverhalen

detineren (v)
заде́рживать
  1. iemand van staatswege gevangen houden

deugd /døxt/ (n)
добродетель
  1. iets dat goed is in zedelijk opzicht

deugdzaam (adj)
доброде́тельный
  1.

deur /døːr/ (n)
дверь
  1. een afsluiting van een toegang tot een ruimte, gemaakt van hout, metaal of kunststof

deurbel (n)
дверно́й звоно́к
  1. een instrument waarmee bezoekers aangeven dat ze aan de deur staan

deurknop (n)
дверна́я ру́чка
  1. een handvat waarmee een deur wordt geopend of gesloten

deurmat (n)
ко́врик
  1. een kleine mat, waarop men bij de deur de schoenen kan afvegen

deuterium /dœyˈterijʏm/ (n)
дейте́рий
  1. een isotoop van waterstof

devies (n)
девиз
  1. wordt een korte tekst verstaan, die de bedoeling van iets weergeeft

deïsme /deʲɪsmə/ (n)
деизм

diabetes (n)
диабет
  1. stofwisselingsziekte waarbij het lichaam geen of te weinig insuline produceert

diadeem (n)
диаде́ма
  1. band (met edelstenen versierd) voor om het hoofd

diagnose /dijaɣˈnozə/, /dijɑɣˈnozə/ (n)
диа́гноз
  1. vaststelling van een ziekte

diagnosticeren /'dɪɑɣnɔstɪ'seːrə(n)/ (v)
диагности́ровать
  1. een diagnose stellen, de oorzaak van een probleem achterhalen

diagnostisch (adj)
диагности́ческий

diagonaal /diɑgo'nal/ (adj)
диагона́ль

diagonaalmatrix (n)
диагона́льная ма́трица
  een vierkante matrix waarvan alle elementen buiten de hoofddiagonaal (↘) 0 zijn

diagram (n)
диаграмма
  1. een symbolische en grafische voorstelling van een aantal zaken en hun onderling verband

diaken (n)
дьякон

dialect /diaˈlɛkt/ (n)
диалект
  1. een variant van een taal met kenmerkende grammaticale, fonologische en andere kenmerken

dialectologie /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈɣi/ /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈχi/ (n)
диалектология
  1. de wetenschap die regionale verschillen tussen taalvariëteiten bestudeert

dialoog (n)
диалог

diamant (n)
алмаз
  1. een uiterst hard, doorzichtig mineraal met kubische symmetrie dat uit koolstof bestaat
  2. een edelsteen gesneden uit [1]

diameter (n)
диаметр
  1. middellijn

diarree /diɑ're/ (n)
понос
  1. een darmstoornis die dunne ontlasting veroorzaakt

diaspoor (n)
диаспор

dicht (adj)
закрытый
  2. gesloten

dichtbij /dɪxtˈbɛː/ /dɪɣ.ˈbɛɪ̯/ /dɪχˈbɛɪ/ (adv)
возле

dichtbij /dɪxtˈbɛː/ /dɪɣ.ˈbɛɪ̯/ /dɪχˈbɛɪ/ (preposition)
около

dichter (n)
поэт
  1. iemand die poëtische kunst voortbrengt

dichtheid (n)
плотность
  1. compactheid

dictator (n)
диктатор
  1. iemand die als enige de macht in een land in handen heeft

dictatuur (n)
диктатура
  1. staatsvorm waarbij de macht vrijwel volledig in handen van één of enkele personen ligt

dictee /dɪk'te/ (n)
дикта́нт
  1. een tekst die wordt gedicteerd en door andere personen wordt opgeschreven als toets in het correct spellen

dicteren (v)
внущать

didgeridoo (n)
диджериду́
  1. Australisch, houten blaasinstrument afkomstig van de Aboriginals

didymium /diˈdimijʏm/ (n)
дидим
  1. scheikundige stof

die (demonstrativePronoun)
те
  1. wijst iets aan dat zich niet in de onmiddellijke nabijheid van de spreker bevindt

dieet (n)
[[режи́м]] [[питание|пита́ния]]
  2. een aanpassing in het eet- en voedingspatroon

dief /dif/ (n)
вор
  1. iem. die steelt

diefstal (n)
кража
  1. het zich onrechtmatig toe-eigenen van goederen of andere bezittingen die aan een ander toebehoren

dienblad (n)
лото́к

dienen /ˈdinən/ (v)
порабо́тать
  1. werken voor; in dienst zijn van

dienst (n)
слу́жба
  1.
  4. kerkdienst

dienstplicht /ˈdinst.plɪxt/ (n)
во́инская обя́занность
  1. verplichting om ergens te werken

diep /dip/ (adj)
глубокий
  1. waar de bodem ver naar beneden is

dieporanje (adj)
оранжевая глубокая

diepte /'diptə/ (n)
глубина́
  1. de mate waarin iets diep is

diepvries (n)
морозильник
  1. een toestel bedoeld om voedingsmiddelen...

dier /diːr/ (n)
животное
  1. met zintuigen uitgerust meercellig organisme dat zijn energie verkrijgt uit andere dierlijke of plantaardige organismen

dierbaar /ˈdirbar/ (adj)
дорогой
  1. waaraan men grote waarde hecht

dierenarts (n)
ветеринар
  1. arts voor dieren, met name kleine huisdieren

dierenrijk (n)
ца́рство живо́тных
  1. de verzameling van alle diersoorten

dierentuin /ˈdiːrə(n)ˌtœʏ̯n/ /ˈdiːrə(n)ˌtœːn/ (n)
зоопарк
  1. een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren.

diergeneeskunde (n)
ветеринария
  1. wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van dierziektes

dierkunde (n)
зоология
  1. de wetenschap die de dieren bestudeert.

diesel /ˈdisəl/ (n)
ди́зель
  1. dieselmotor

diesellocomotief (n)
тепловоз
  1. een locomotief met een dieselmotor als een energiebron

dieselmotor (n)
ди́зельный дви́гатель

diffamatie (n)
диффамация, шельмование

differentiaalvergelijking (n)
дифференциа́льное уравне́ние
  vergelijking voor een functie waarin een of meer van de afgeleiden van die functie voorkomen

diffusie (n)
диффу́зия
  1. de vermenging van twee ongelijksoortige stoffen

difterie (n)
дифтери́я
  1. infectieziekte

diftong /ˈdɪftɔŋ/ (n)
дифтонг
  1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

digraaf (n)
дигра́мма

dijbeen (n)
бедренная кость

dijk (n)
дамба
  1. een waterkering ter bescherming van het achterliggende land

dik /dɪk/ (adj)
толстый
  1. een naar verhouding grote dwarsdoorsnede hebbend
  3. een naar verhouding grote lichaamsomvang hebbend

dikwijls (adv)
часто

dilemma /dɪ'lɛmɑ/ (n)
дилемма
  moeilijke keuze

dille (n)
укроп
  1. de plant en de bladeren van het kruid

dimensie (n)
измере́ние
  1. afmeting in een bepaalde richting
  2. parameter van een wiskundige ruimte
  3. categorie waarin een fysische grootheid valt

dimorfisme (n)
диморфизм

diner (n)
банке́т
  1. warme maaltijd

dineren (v)
поу́жинать
  1. het diner gebruiken

ding (n)
вещь
  1. voorwerp

dingo (n)
динго
  1. Canis lupus dingo, een Australische wilde hond

dinosauriër /ˌdinoˈsʌʊriər/ (n)
динозавр
  1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben

dinosaurus /ˌdinoˈsʌʊrəs/ (n)
динозавр
  1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben

dinsdag (n)
вторник
  1. dag van de week die na maandag en voor woensdag komt

diode (n)
диод

diploma (n)
аттеста́т
  1. een bewijs van bevoegdheid

diplomaat (n)
диплома́т
  1. iemand die in het buitenland zorgt voor de politieke relaties met zijn eigen land

diplomatie (n)
диплома́тия
  1. de kunst en de kunde van het voeren van overleg

diplomatiek (adj)
дипломати́ческий
  1. betrekking hebbende op de diplomatie

diploïd /diploˈit/ (adj)
дипло́идный
  1.

dirigeerstok (n)
дирижёрская па́лочка
  1. staafje dat een dirigent bij het dirigeren hanteert

dirigent (n)
дирижёр
  1. een leider van een orkest, koor of ander muziekgezelschap

dis /dɪs/ (n)
стол
  1. gedekte tafel

discografie (n)
Дискография
  1. beschrijvend overzicht van de elpee's of cd's van een artiest of muziekgroep

discotheek (n)
дискоте́ка

discreet (adj)
такти́чный
  1. zonder aandacht te trekken , onopvallend

discrepantie (n)
расхождение, разногласие
  1. een onderlinge afwijking

discretie (n)
осмотри́тельность
  1. bescheidenheid of kiesheid
  2. geheimhouding

discriminatie (n)
дискриминация

discus /ˈdɪskʏs/ (n)
диск
  1. een zware werpschijf die gebruikt wordt bij de atletische sport discuswerpen.

discussie (n)
обсуждение
  1. een gedachtewisseling waarbij doorgaans verschillende meningen worden uitgewisseld

discussiëren (v)
дискутировать

discuswerpen (n)
метание диска
  1. een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen

disjunctie (n)
дизъюнкция

diskwalificatie (n)
дисквалификация

dissel /dɪsəl/ (n)
тесло́
  3. houtbewerkingsbijl

dissertatie (n)
диссертация

distaal (adj)
диста́льный
  1. naar het einde van de ledematen toe

distel (n)
чертополо́х

distilleren (v)
дистиллировать
  1. afzonderen van een gezuiverd product door het verhitten van een mengsel en afkoelen van de dampen

distributie (n)
pаспределение
  1. verdeling, verspreiding

district (n)
ди́стрикт
  1. het gebied van een lokale overheid

dit (demonstrativePronoun)
это, эта, этот, эти

ditransitief (adj)
двупереходный
  1. twee voorwerpen dragend die beide in een passieve constructie in een onderwerp omgezet kunnen worden

divers (adj)
друго́й
  2. van mensen met een verschillend achtergrond in etniciteit, geslacht of geaardheid e.d.

dobbelsteen (n)
кость
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

dochter /ˈdɔxtər/ (n)
дочь, дочка
  1. een vrouwelijk kind

doctor /ˈdɔktɔr/ (abbreviation)
доктор
  1. een academicus die een goedgekeurd proefschrift heeft geschreven

doctrine (n)
доктрина
  1. een verzameling leerstellingen of dogmas die niet ter discussie staan

document (n)
документ
  1. een verzameling gegevens

documentair (adj)
документа́льный

documentaire (n)
документа́льный фильм
  1. een op waarheid beruste film

documentatie /dokymɛn'taʦi/ (n)
документа́ция
  1. geschreven materiaal dat een bepaald onderwerp om- en beschrijft

documenteren (v)
документи́ровать
  1. onderbouwen, staven

dodelijk /'do:dələk/ (adj)
смертоносное
  1. de dood veroorzakend

doden /ˈdo.də(n)/ (v)
убивать, убить
  1. iemand van het leven beroven.

dodendans (n)
пля́ска сме́рти
  1. dans van De Dood

dodenmasker (n)
посме́ртная ма́ска
  1. een afgietsel van het gelaat van een dood persoon, gewoonlijk gemaakt van was of gips

doedelzak /ˈdudɔɫˌzɑk/ /ˈdudəlˌzɑk/ (n)
волынка
  1. een rietinstrument waarbij het riet indirect bespeeld wordt via een luchtzak

doek (n)
за́навес
  4. gordijn

doel /ˈdul/ (n)
ворота
  1. een van de twee gemarkeerde ruimten op een sportveld
цель
  1. het punt waarop men zich richt

doellat (n)
перекла́дина
  1. de balk aan de bovenkant van een (voetbal)doel

doelman (n)
вратарь, голкипер

doelpunt (n)
гол

doelwit (n)
мишень, цель
  1. het punt waarop men zijn schiettuig richt

doen (v)
делать, сделать
  1. een actie ondernemen

doerian (n)
дуриа́н
  1. een boom met zeer smakelijke maar stinkende vruchten

dogma /'dɔɣma/ (n)
догмат
  1. een vastomlijnd geloofsartikel dat aan geen beredenering meer is onderworpen

dogmatisch (adj)
догмати́ческий

doka (n)
тёмная ко́мната
  1. kamer zonder daglicht waarin foto's kunnen worden ontwikkeld en afgedrukt

dol /dɔl/ (n)
уклю́чина
  1. roeipen
  2. U-vormig steunpunt waarin een roeispaan rust

dolboord (n)
планши́р
  1. bovenste rand van een (roei)boot

dolce far niente (phraseologicalUnit)
до́льче фар ние́нте

dolfijn /dɔlˈfɛɪ̯n/ /dɔlˈfɛːn/ /dɔɫˈfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛːn/ /ˈdɔɫfɛɪ̯n/ (n)
дельфин
  1. familie Delphinidae van mittelgrote tandwalvissen met vooruitstekende snuit

dolk (n)
кинжа́л, кинжал

dollar / ˈdɔlɑr / (n)
доллар
  1. munt en munteenheid

dom /dɔm/ (adj)
глупый, глупая
  1. van weinig verstand getuigend

dom /dɔm/ (n)
собор
  1. hoofdkerk van een bisdom

domesticatie (n)
доместика́ция
  1. temming tot huisdier of cultuurgewas

domesticeren /domɛsti'serə(n)/ (v)
прируча́ть
  1. tot huisdier of cultuurgewas temmen

dominant (n)
госпо́дствующий
  2. vijfde trede van toonladder

dominantie (n)
госпо́дство
  1. overheersing

domineren /domiˈnɪːrə(n)/ (v)
домини́ровать
  1. het meest nadrukkelijk op de voorgrond treden

domino-effect (n)
принцип домино
  1.

dommekracht (n)
домкрат
  2. werktuig

dommelen (v)
грезить
  1. half in slaap zijn

domoor /ˈdɔm.or/ (n)
дурак
  (milde benaming) dom persoon

donatie (n)
пожертвование
  1. een schenking

donder (n)
гром
  1. een zeer luid geluid bij onweer

donderdag (n)
четверг
  1. een dag van de week die na woensdag en voor vrijdag komt

donderen /ˈdɔndərə(n)/ (v)
греме́ть
  1. het weerklinken van luid gerommel ten gevolge van bliksemontlading.
  2. op luide en barse toon een bevel geven of zijn ongenoegen uiten.

donker /ˈdɔŋkər/ (adj)
тёмный
  1. zonder licht

dons (n)
пух
  1. fijne veren die onder de taaiere buitenveren zitten, vaak gebruikt als vulstof voor kussens, dekbedden en slaapzakken

dood /doːt/ (adj)
мёртвый
  1. niet meer levend

dood /doːt/ (n)
смерть, мёртвый
  1. de toestand na het leven
смерть
  2. skeletvormige figuur, vaak met zeis, die bovengenoemde toestand personifieert

doodgaan /ˈdotxan/ (v)
умереть
  1. het leven verlaten

doodgeboren (adj)
мертворождённый
  1. bij de geboorte al overleden

doodgraver (n)
могильщик
  2. keversoort

doodsangst (n)
мука
  1. dodelijke angst, hevig lijden

doodseskader /ˈdoːts.ɛsˌka.dər/ (n)
эскадрон смерти
  1. bende die gevormd is om een of meerdere personen te doden

doodskist (n)
гроб

doodsoorzaak (n)
причи́на сме́рти
  1.

doodstil (adj)
молчать, как пле́нный партиза́н
  1. erg stil

doodstraf (n)
Смертная казнь, смертная казнь
  1. als straf gedood worden

doodtij (n)
малая вода
  1.de periode van het getij waarin het verschil tussen hoog- en laagwater minimaal is

doof /doːf/ (adj)
глухой
  1. niet of minder goed tot horen in staat zijn

doofheid (n)
глухота

dooi (n)
о́ттепель
  1. smelten

dooien /'dojə(n)/ (v)
отта́ивать
  1. het stijgen van de buitentemperatuur boven het vriespunt waardoor alle ijs en sneeuw begint te smelten

dooier (n)
желток

doolhof (n)
лабиринт
  1. stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

doop (n)
бапти́зм
  1. plechtige besprenkeling of onderdompeling waarmee iemand tot een kerk gaat behoren

doopvont /ˈdop.vɔnt/ (n)
купе́ль
  1. een bekken voor de bediening van de doop en het bewaren van het doopwater in een kerkgebouw

door /ˈdoːr/ (preposition)
сквозь
  3. in
  6. als achterzetsel: doorheen

doorbraak (n)
проры́в
  2. een cruciale ontdekking

doordenken /dorˈdɛŋkə(n)/ /do̝rˈdɛŋkə(n)/ /ˈdordɛŋkə(n)/ /ˈdo̝rdɛŋkə(n)/ (v)
проду́мывать
  1. [dóórdenken] ergens over blijven denken, ergens aan blijven denken

doorgaan /ˈdoːrɣan/ /ˈdɔːrχan/ (v)
продолжать
  1. niet stoppen

doorgang (n)
перехо́д

doorheen (adv)
насквозь, сквозь
  1. geheel door

doorheen (preposition)
сквозь
  1. doorheen

doorn (n)
колючка, шип
  1. scherp uitsteeksel aan een plant

doornappel (n)
Дурман обыкновенный
  1. Datura stramonium, een zeer giftige plant die hallucinogene alkaloïden bevat

doornenkroon /ˈdornəkron/ (n)
акантастер
  1. van doorntakken gevlochten kroon als symbool van het martelaarschap

doornhaai (n)
катра́н
  1. bepaalde soort vis, Squalus acanthias

doorreizen (v)
проезжать

doortocht (n)
перехо́д
  1. het door een plaats, rivier of gebied trekken zonder dat deze plaats, rivier of dat gebied de reisbestemming is

doorverkopen /ˈdorvərˌkopə(n)/ /ˈdo̝rvərˌkopə(n)/ (v)
перепродавать
  1. iets verkopen dat onlangs is gekocht

doorzetten (v)
добива́ться
  1. volhouden

doos /doʊs/ /doːs/ (n)
коробка, ящик
  1. een veelal kartonnen balkvormig opslagmiddel

dop /dɔp/ (n)
колпачо́к
  2. kapje ter afsluiting van iets

dopamine (n)
дофами́н
  1.

dopen (v)
крестить
  2. iemand ritueel met water besprenkelen of erin onderdompelen en zodoende tot een geloof toelaten

doping (n)
допинг
  1. stimulerende (genees)middelen

dopplereffect (n)
эффе́кт До́плера
  1. schijnbare frequentieverschuiving als de zender en ontvanger bewegen ten opzichte van elkaar

dorp /dɔrp/ (n)
деревня, село
  1. een kleine, permanente nederzetting

dorsen (v)
молоти́ть

dorsmachine (n)
молоти́лка
  1. toestel dat de graankorrels uit de korenaren slaat

dorst (n)
жажда

dorsvlegel (n)
цеп

dorsvloer (n)
гумно́
  1. vloer waarop gedorst wordt

dosering (n)
до́за
  1. (medisch) verstrekte hoeveelheid

dosis (n)
доза
  1. hoeveelheid van een geneesmiddel die je per keer moet innemen

douairière (n)
вдовствующая
  1. weduwe van een edelman

douane (n)
таможня
  1. een overheidsdienst die belast is met de controle op het internationaal goederenverkeer

douche /duʃ/ (n)
душ
  1. stortbad

douchekop (n)
лейка душа
  1.

douchen /ˈduʃə(n)/ (v)
принимать душ
  1. een douche nemen

downloaden /ˈdɑunlodə(n)/ (v)
скачать
  1. een bestand van een computer of server op afstand naar een lokale computer of server overbrengen

dozijn (n)
дюжина
  1. een set van twaalf

draad /draːt/ (n)
провод
  3. elektrisch verbindingsmateriaal

draadloos /drat.los/ /ˈdraːd.loːs/ (adj)
беспроводный, беспроводной
  1. waarbij geen draden nodig zijn voor de overdracht van een signaal

draagbaar /ˈdraxbar/ /ˈdraχbar/ (adj)
переносно́й
  1. te dragen, met de mogelijkheid gedragen te worden

draaggolf (n)
несу́щий сигна́л
  1. ongemoduleerde elektromagnetische radiogolf

draagmoeder /ˈdraːɣ.mudər/ (n)
суррога́тная мать

draagstok (n)
коромысло
  1. stok waaraan men iets draagt

draaibank (n)
токарный станок
  1. een machine die een ingeklemd werkstuk ronddraait zodat dit met beitels en boren kan worden bewerkt

draaiboek (n)
сценарий

draaideur (n)
враща́ющаяся дверь
  1. constructie van drie of vier deurbladen die rondom een gezamenlijke verticale as kunnen draaien, ter vervanging van een gewone deur m.n. gebruikt in winkels, ziekenhuizen enz.

draaien /ˈdraːi̯ən/ (v)
вращать
  Vertalingen: na te kijken

draaier (n)
то́карь
  1. iemand die met een draaibank werkt

draaiing (n)
оборо́т

draailier (n)
колёсная лира
  1. strijkinstrument met strijkwiel

draaiorgel (n)
шарманка
  1. een mechanisch bediend of automatisch spelend orgel, meestal op straat spelend

draak /draːk/ (n)
дракон, змей
  1. fabeldier
дракон
  2. open zeiljacht

draf /drɑf/ (n)
рысь
  1. draf bij viervoeters

dragen (v)
нести, носить
  1. al van de vloer houdend vervoeren
носить
  2. als kledingstuk of sieraad aanhebben

dragend (adj)
несу́щий
  1. van iets of iemand dat hij een belangrijke steun is

drager (n)
подкладка
  5. voorwerp dat iets ondersteund

dragon /ˈdraɣɔn/ (n)
эстрагон
  2. kruid

dragonder (n)
драгу́н
  1.
драгун
  2. forse, bazige vrouw

drainage (n)
дренаж
  1. vochtafvoering

drama (n)
драма
  1. een droevige of aangrijpende gebeurtenis
  2. een bepaald soort film of toneelstuk

drank /drɑŋk/ (n)
напиток
  2. vloeistof om de dorst te lessen
  1. alcoholhoudende vloeistof

drastisch /ˈdrɑs.tis/ /ˈdrɑs.tɪs/ (adj)
глубо́кий
  1. doelgericht zeer ingrijpend

draven (v)
рысить
  1. van paarden

dravik (n)
костёр
  1. grassoort

drempel (n)
порог
  1. onderdorpel van een kozijn

drie (cardinalNumeral)
три
  1. telwoord

drie (n)
три
  1. het cijfer 3

drieatomig (adj)
трёхатомный
  1. bestaande uit drie atomen

driedekker (n)
трипла́н
  1. vliegtuig met drie vleugels

driedimensionaal (adj)
в трёх [[измерение|измере́ниях]]
  1. met drie afmetingen, hoogte, breedte en diepte

driehoek (n)
треугольник
  1. tweedimensionale geometrische vorm, bestaande uit 3 hoeken en 3 zijden

driehoekig (adj)
треуго́льный

driehoeksverhouding (n)
любо́вный треуго́льник
  1. (romantische) verhouding waarbij drie mensen zijn betrokken

driehonderd /ˈdriˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
триста
  1. het getal 300

driekleur (n)
триколор

drietand (n)
трезу́бец

driewieler (n)
трайк

drieëndertig (cardinalNumeral)
тридцать три
  1. het getal 33

drieënnegentig (cardinalNumeral)
девяносто три
  1. het getal 93

drieëntachtig (cardinalNumeral)
восемьдесят три
  1. het getal 83

drieëntwintig (cardinalNumeral)
двадцать три
  1. het getal 23

drieënveertig (cardinalNumeral)
сорок три
  1. het getal 43

drieënvijftig (cardinalNumeral)
пятьдесят три
  1. het getal 53

drieënzestig (cardinalNumeral)
шестьдесят три
  1. het getal 63

drieënzeventig /ˈdrijənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
семьдесят три
  1. het getal 73

drijfgas (n)
пропеллент
  1. gas dat in spuitbussen gebruikt wordt om de inhoud onder druk te zetten

drijfzand /drɛifsɑnt/ (n)
зыбу́чие пески́

drijven (v)
плавать
  e1. op het oppervlakte van een vloeistof rusten
  e2. in de lucht zweven

dringend (adj)
неотло́жный

drinken /'drɪŋkə(n)/ (v)
пить, выпить

drinkwater (n)
питьева́я вода́
  water dat geschikt is om gedronken te worden

droes (n)
мыт
  3. paardeziekte

drogen (v)
вы́сохнуть
  1. vocht laten of doen verdampen

droger (n)
суши́лка
  1. een toestel dat natte voorwerpen, bijvoorbeeld wasgoed droogmaakt

drogisterij (n)
дрогерия
  winkel van een drogist

drol (n)
говно́
  1. uitwerpsel, ontlasting

dromedaris (n)
дромадер
  1. Camelus dromedarius, herkauwer uit Afrika met vetbult op de rug

dromen (v)
мечтать, помечтать
  1. het ervaren van een reeks gebeurtenissen of beelden tijdens de slaap

dromer (n)
мечта́тель

dronken /drɔŋkə(n)/ (adj)
пьяный
  1. onder invloed van alcohol

dronkenschap (n)
градус
  het zwaar onder invloed van alcohol zijn

droog /droːx/ (adj)
сухой
  1. geen of zeer weinig vocht bevattend.

droogte (n)
засуха
  1. lange periode zonder of met minder neerslag

droom (n)
сон, мечта
  1. beelden die men ziet wanneer men slaapt
мечта, сон
  2. een gedachte waarvan met graag had gehad dat ze werkelijkheid werd

drop (n)
лакрица
  zwart gekleurd snoepgoed

drug (n)
дурь

drugsverslaafde /'drɵksfər'slaːfdə (n)
наркоман
  1. Verslaafd persoon

druif (n)
виногра́дина, виноград
  2. vrucht van de wijnstok

druipen (v)
ка́пать

druivensap (n)
виногра́дный сок
  1. een vruchtensap bereid uit druiven

druk /drʏk/ (n)
давление
  1. pressie, kracht die over een oppervlakte uitgeoefend wordt

drukken (v)
жать
  1. kracht uitoefenen op

drukker (n)
печа́тник
  1. een persoon die afdrukken maakt

drumstel (n)
ударная установка

druppel /drɵ.pəl/ (n)
капля

druïde (n)
друи́д

dryade (n)
дриа́да
  1. mythologisch, vrouwelijk wezen dat in een bos of boom leeft

dubbel /ˈdʏbəl/ (adj)
двойной
  1. tweemaal voorhanden

dubbeldekker (n)
бипла́н

dubbelklikken (v)
выполня́ть двойно́й щелчо́к
  1. twee keer, snel achterelkaar, met de muisknop op iets klikken

dubbelster /ˈdʏ.bəl.ˌstɛr/ /ˈdʏ.bəɫ.ˌstɛr/ (n)
бина́рная звезда́
  1. twee sterren die om elkaar heen bewegen

dubbeltje /ˈdɵbəlcə/ (n)
десятице́нтовик
  3. benaming voor muntstuk met de waarde van een tiende van een munteenheid

dubbelzinnigheid /dʏbəl'zɪnəxhɛit/ (n)
двусмысленность
  1. iets dat op meerdere manieren te interpreteren is

dubnium (n)
дубний
  1. een scheikundig element met het symbool Db

dubstep (n)
да́бстеп
  1. een subgenre van elektronische dansmuziek dat eind jaren negentig is ontstaan in Engeland

duf /dʏf/ (adj)
сверлильный
  1. saai, doods

duidelijk /ˈdœy̯dələk/ (adj)
значительно
  1. niet mis te verstaan
  2. goed te herkennen

duif /dœʏ̯f/ /dœːf/ (n)
голубь
  1. vogel die een koerend geluid maakt, uit de familie Columbidae

duifblauw (adj)
голубо - серая

duik (n)
ныро́к

duikboot (n)
подводная лодка

duiken /ˈdœy̯kə(n)/ (v)
нырять
  2.in het water springen zodat de armen eerst het water in gaan
погружаться
  3. snel naar beneden gaan

duiker (n)
водолаз
  1. iemand die voor beroep of plezier zich onder de waterspiegel begeeft

duiksport /'dœykspɔrt/ (n)
[[подводный|подво́дное]] [[пла́вание]] с [[акваланг|аквала́нгом]]
  1. langdurige onderwater verblijven en zwemmen

duim /dœy̯m/ (n)
большой палец
  1. eerste, kortste en dikste vinger
дюйм
  2. lengtemaat

duimnagel (n)
[[но́готь]] [[большой палец|большо́го па́льца]]
  1. het hoornen gedeelte van de eerste vinger van de hand

duin /dœʏ̯n/ /dœːn/ (n)
дюна

duister (adj)
нея́сный
  1. in weinig of geen licht badend

duisternis /ˈdœʏstərˌnɪs/ (n)
тьма
  1. een toestand van weinig of geen verlichting

duivel (n)
дьявол, чёрт

duizeligheid (n)
головокруже́ние
  1. het gevoel zijn evenwicht te verliezen

duizend /ˈdœy̆zənt/ (n)
тысяча
  1000

duizendblad (n)
тысячелистник обыкновенный

duizendpoot (n)
сороконо́жка
  1. geleedpotig dier met een groot aantal poten uit de klasse Chilopoda

duizendste (ordinalAdjective)
тысячный

dukaat (n)
дука́т
  1. oude munt

dun /dʏn/ (adj)
тонкий
  1. van geringe dikte

dunken (v)
казаться
  1. voorkomen

dunlipharder (n)
ramada
  1. bepaalde soort vis, Chelon ramada

dunne darm (n)
то́нкая кишка́
  1. deel van het spijsverteringskanaal tussen de maag en de dikke darm

duodeciljard (n)
кваттуорвигинтиллион
  1. 1075

duodeciljoen (n)
тревигинтиллион
  1. 1072

duren /'dyːrə(n)/ (v)
длиться, продолжаться
  1. een bepaalde tijd in beslag nemen

durum (n)
пшеница твёрдая
  1. enige tetraploïde tarwesoort die nog veel wordt verbouwd

dus (conjunction)
поэтому
  1.om die reden, daarom

dusverre (adv)
до сих по́р
  1. tot op dit moment

duur /dyr/ (adj)
дорогой
  niet goedkoop

duurzaam /ˈdyːr.zam/ (adj)
длительный
  1. lang meegaand

duurzaamheid (n)
экологическая устойчивость
  2.

duw /dyu̯/ (n)
толчо́к
  1. een zet, een stoot

duwboot (n)
буксир-толкач
  1. een schip dat zelf geen lading vervoert, maar als aandrijving werkt voor een aantal bijna vierkante stalen bakken met lading

duwen /dy.ʋǝⁿ/ (v)
толкать(ся)
  1. door druk uit te oefenen doen voortbewegen

dwaas (adj)
глупый
  1. onverstandig, gek

dwaas (n)
дурак, идиот
  1. iemand die onverstandig denkt en/of handelt

dwang /dʋɑŋ/ (n)
наси́лие

dwangarbeid (n)
каторга
  1. werk dat onder dwang gedaan moet worden

dwangarbeider (n)
каторжник

dwangbuis (n)
смири́тельная руба́шка
  1. een kledingstuk dat de drager bewegingsvrijheid van de armen en handen ontneemt

dwangmatig (adj)
навязчивый

dwangstoornis (n)
обсессивно-компульсивное расстройство
  1. psychische stoornis die gekenmerkt wordt door dwanggedachten en dwanghandelingen

dwars /dʋɑrs/ (adv)
поперёк
  1.

dwarsbomen /ˈdwɑrzbomə(n)/ (v)
воспрепя́тствовать
  1. tegenwerken, moeilijkheden geven

dwarsfluit /ˈdʋɑrsflœʏt/ (n)
современная флейта
  1. een blaasinstrument dat dwars op de lippen geblazen wordt

dweil /dʋɛi̯l/ (n)
[[половой|полова́я]] [[тря́пка]]
  1. een stuk weefsel in natte vorm gebruikt om een gladde vloer te reinigen

dwerg (n)
карлик
  1. een buitengewoon klein mens

dwerggans (n)
писку́лька
  1. Anser erythropus

dwergplaneet (n)
ка́рликовая плане́та
  1.

dwergvinvis (n)
северный малый полосатик
  1. kleinste soort van de vinvissen, Balaenoptera acutorostrata

dwingen (v)
заста́вить
  1. iemand tegen zijn wil iets opleggen

dynamiet (n)
динамит
  springstof waarin nitroglycerine door een poreuze stof wordt vastgehouden

dynastiek (adj)
династический
  1. betrekking hebbend op een erfelijke heerser

dysenterie (n)
дизентери́я
  1. rode loop, bloeddiarree

dysfasie /ˌdɪsfaˈzi/ (n)
дисфазия
  1. een ontwikkelingsstoornis bij kinderen

dysfemisme (n)
дисфемизм
  1. de vervanging van een woord of uitdrukking door een grover, vulgairder of beledigender alternatief met identieke betekenis

dyskinesie (n)
дискинезия

dyslexie /dɪslɛkˈsi/ (n)
дислекси́я
  1. het onvermogen om woorden, waarvan men wel de letters ziet, in hun betekenis te vatten

dysprosium (n)
диспрозий
  1. scheikundig element met symbool Dy en atoomnummer 66

e-mail /ˈiːmeːɫ/ /ˈiːmɪːɫ/ (n)
электронная почта
  1. systeem voor het verzenden van berichten via een computernetwerk
  2. bericht dat verstuurd is via e-mail

e-mailadres (n)
адрес электронной почты
  1. adres voor het ontvangen en verzenden van e-mail

eau de cologne (n)
одеколон
  1. keulswater, reukwater

eb (n)
отлив
  1. een getijde waarbij het water van de zee zakt, in tegenstelling tot vloed, waarbij het water stijgt

echo /ˈɛ.xo/ /ˈɛ.χo/ (n)
эхо
  1. een hoorbare terugkaatsing van een gemaakt geluid

echografie (n)
УЗИ
  1. beeld (of foto) van organen dat gemaakt wordt via geluidsgolven die worden teruggekaatst

echolalie (n)
зхолалия
  1. het dwangmatig herhalen van woorden of zinnen, zonder de betekenis ervan daadwerkelijk te doorgronden

echolocatie (n)
Эхолокация

echt (adj)
истинный
  2. waarachtig, juist, niet vervalst

echtelieden (n)
супруги
  1. mensen die met elkaar getrouwd zijn

echter (conjunction)
однако
  1. een beperkende tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) beperkt

echtgenoot /ˈɛxtxəˌnot/ (n)
муж
  1. een mannelijke huwelijkspartner

echtgenote /ˈɛxtxəˌnotə/ /ˈɛχtχəˌnotə/ (n)
супруга, жена
  1. een vrouwelijke huwelijkspartner

echtpaar /ɛx(t)par/ (n)
супруги
  1. twee mensen die met elkaar getrouwd zijn

echtscheiding (n)
развод
  1. formele verbreking van een huwelijksband

eclectisch (adj)
эклектичный

ecologie /ˌe.ko.lo.ˈɣi/ /ˌe.ko.lo.ˈχi/ (n)
экология
  1. de tak van wetenschap die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

ecologisch (adj)
экологический

ecoloog /ˌe.ko.ˈlox/ /ˌe.ko.ˈloχ/ (n)
эколог
  1. een wetenschapper die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert

economie (n)
экономика
  2. het geheel van productie, handelsverkeer en diensten binnen een bepaalde regio

economisch (adj)
экономический
  1. betreffende economie

econoom (n)
экономи́ст
  1. deskundige op het gebied van de economie

ecosysteem (n)
Экосистема, экосистема
  1. alle organismen in hun leefomgeving.

ectoplasma (n)
эктоплазма

eczeem (n)
экзема
  1. oppervlakkige huidaandoening

edelgas (n)
благоро́дный газ
  1. de naam voor elk element uit de achtste chemische reeks van het periodiek systeem

edelhert (n)
благоро́дный оле́нь
  1. Cervus elaphus, hertensoort

edelmetaal (n)
благородный металл
  1. een metaal dat niet licht aan corrosie of oxidatie ten prooi valt

edelsteen (n)
драгоце́нный ка́мень
  1. een stuk edelgesteente

editie (n)
изда́ние

educatie (n)
воспитание

eed /et/ (n)
присяга, клятва
  1. een plechtige verzekering dat men de waarheid spreekt of een belofte zal nakomen

eega (n)
супруг, супруга
  1. echtgenoot of echtgenote

eekhoorn /ˈekˌhɔːrn/ (n)
белка
  1. benaming voor knaagdieren uit de familie Sciuridae

eekhoorntjesbrood (n)
белый гриб
  1. Bolletus edulis, een eetbare paddenstoel

eelt (n)
мозо́ль
  1. verdikking van de huid

een (adj)
один

een gegeven paard niet in de bek kijken (v)
дарёному коню́ в зу́бы не смо́трят

een kat in de zak kopen (phraseologicalUnit)
купить кота в мешке
  1. iets kopen zonder te weten wat de koopwaar is

eenbes (n)
вороний глаз четырёхлистный

eend /eːnt/ (n)
утка
  1. benaming voor veel watervogels uit de familie Anatidae

eendagsvlieg (n)
подёнка
  1. insect uit de orde Ephemeroptera

eendenlever (n)
Утиная печень

eendracht (n)
согласие

eenendertig (cardinalNumeral)
тридцать один
  1. het getal 31

eenennegentig (cardinalNumeral)
девяносто один
  1. het getal 91

eenentachtig (cardinalNumeral)
восемьдесят один
  1. het getal 81

eenentwintig /ˌe.nən.ˈtʋɪn.təχ/ (cardinalNumeral)
двадцать один
  1. het getal 21

eenenveertig (cardinalNumeral)
сорок один
  1. het getal 41

eenenvijftig (cardinalNumeral)
пятьдесят один
  1. het getal 51

eenenzestig (cardinalNumeral)
шестьдесят один
  1. het getal 61

eenenzeventig /ˈenənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
семьдесят один
  1. het getal 71

eenheid (n)
еди́нство
  1. bij elkaar horend geheel met kenmerkende eigenschappen
едини́ца
  2. maat waarin hoeveelheden worden uitgedrukt

eenheidscel (n)
ячейка
  1.

eenheidsmatrix (n)
едини́чная ма́трица
  1. een matrix waarvan alle diagonale elementen 1 zijn en alle andere 0

eenhoorn (n)
единорог

eenlettergrepig (adj)
односло́жный
  1.

eenogig (adj)
криво́й
  1. in het bezit van (slechts) één oog

eenpersoonskamer (n)
[[одноме́стный]] [[но́мер]]
  1. kamer voor het verblijf van één persoon (bijvoorbeeld in een hotel of ziekenhuis)

eensgezind /ˈensxəzɪnt/ (adj)
единоду́шный
  1. dezelfde mening hebbend

eenvoudig /enˈvʌːdəx/ /enˈvʌːudəx/ (adj)
обы́чный
  2. zonder overdaad of vertoon

eenwieler (n)
моноци́кл
  1.

eenzaamheid (n)
одиночество
  1. de hoedanigheid van het eenzaam zijn

eenzijdig (adj)
односторо́нний
  1. met of aan één kant, belang, partij etc.

eer /er/ (n)
честь
  1. aanzien, roem

eergisteren /ˈɪːrɣɪstərə(n)/ /ˈɪːrχɪstərə(n)/ (adv)
позавчера
  1. de voorlaatste dag die voltooid is

eerlijk /ˈeːrlək/ (adv)
и́скренний
  1. vrij van leugen en bedrog

eerlijkheid /'erlək,hɛɪd/ (n)
добросовестность
  1. het vertellen van de waarheid

eerst (adv)
сначала, сперва
  1.

eerste (n)
первый
  1. nummer één in een rij

eerste kwartier (phraseologicalUnit)
первая четверть
  1. eerste kwartier

eerste naamval (n)
именительный падеж, номинатив

eerste persoon (phraseologicalUnit)
первое лицо
  1. grammaticale term die de spreker of sprekers aanduidt.

eervol (adj)
благоро́дный

eerwraak /ˈer.wrak// (n)
убийство чести

eetbaar /ˈeːitbaːr/ /ˈeːtbaːr/ (adj)
го́дный в пи́щу
  1. geschikt om gegeten te worden

eetkamer /ˈetkamər/ (n)
столо́вая
  1. een kamer waar maaltijden worden genuttigd

eetlepel /etlepəl/ (n)
столо́вая ло́жка
  1.

eetlust (n)
аппетит
  1. de behoefte om voedsel tot zich te nemen.

eetstokje (n)
кита́йские па́лочки

eeuw /eːu̯/ (n)
век, столетие
  1. een periode van 100 jaar

eeuwfeest (n)
[[столетний|столе́тняя]] [[годовщи́на]]
  1. een feestelijke herdenking naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van iets

eeuwig /eːwɪx/ /eːʋəχ/ /eːβ̞əx/ (adj)
вечный
  1. voortdurend, zonder einde

eeuwigheid /ɪːβ̞əχɛɪ̯t/ (n)
вечность
  1. alle tijd die nog zal komen

effectief (adv)
активный
  1. doeltreffend

effectiviteit (n)
результати́вность
  1. het effectief zijn

efficiënt (adj)
эффекти́вный
  1. nuttig effect hebbend

efficiëntie (n)
эффекти́вность
  1. de mate waarin nuttig gebruik gemaakt wordt van het beschikbare bij een bepaald proces

eg /ɛx/ /ɛχ/ (n)
борона
  1. een landbouw- of tuinbouwwerktuig dat gebruikt wordt voor het zaaiklaar maken van de grond

egaliseren (v)
сровня́ть с землёй

egalitair (adj)
уравни́тельный

egel /ˈexəl/ (n)
ёж, ёжик
  1. bepaald soort zoogdier Erinaceus europaeus

egoïsme /xxxx/ (n)
эгоизм
  1. het uitsluitend op eigen belangen en gewin uit zijn

egoïst (n)
себялюбец
  1. een zelfzuchtig persoon

egoïstisch (adj)
эгоистичный
  1. zelfzuchtig, gefocust op eigen voordeel

ei /ɛɪ/ /ɛɪ̯/ /ɛː/ (n)
яйцо, яйцо́
  1. dierlijk voedingsmiddel voor de mens in een schaal

eidereend (n)
га́га
  1. bepaald soort zeevogel, Somateria mollissima

eidetisch (adj)
эйдетический
  1. betrekking hebbend op de visuele vermogens

eiersnijder (n)
яйцерезка

eierstok (n)
яичник
  1. het geslachtsorgaan van de vrouw waarin eicellen gevormd worden

eigen /ˈɛi̯ɣə(n)/ (adj)
собственный

eigenaar (n)
владелец
  1. iemand die iets in eigendom heeft

eigendom /'ʔɛɪɣəndɔm/ (n)
[[пра́во]] [[собственность|со́бственности]]
  1. eigendomsrecht

eigennaam (n)
имя собственное
  1. een naam waardoor men een mens, dier of ding zich van andere van dezelfde soort onderscheidt

eigenschap (n)
ка́чество
  1. een gegeven karakteristiek die eigen is aan een bepaalde persoon of zaak

eik /ɛi̯k/ /ɛːk/ (n)
дуб
  1. Quercus, een geslacht van loofbomen

eikel /ˈɛɪkəɫ/ (n)
жёлудь
  1. vrucht van de eik
  2. top van een penis

eiken /ɛɪ̯kə(n)/ /ɛːkə(n)/ (adj)
дубо́вый
  1. vervaardigd van het hout van de eik

eiland /ɛilɑnt/ (n)
остров
  1. een stuk land dat omringd is door water

eileider (n)
ма́точная труба́
  1. een deel van de geslachtsorganen van de vrouw

eind goed, al goed (phraseologicalUnit)
хорошо всё то, что хорошо кончается
  1.

einde /ˈɛɪ̯ndə/ /ˈɛːndə/ (n)
коне́ц
  1. het punt in ruimte of tijd waar iets ophoudt

eindig (adj)
коне́чный
  1. een einde hebbende

einsteinium (n)
эйнштейний
  1. scheikundig element met symbool Es en atoomnummer 99

eis /ɛɪ̯s/ (n)
требование
  1. een dwingende vraag

eiwit /ɛiwɪt/ (n)
протеин, белок
  2. een tot een klasse van polymere stoffen met een hoog moleculair gewicht behorende stof die samengesteld is uit diverse alfa-aminozuren verbonden door peptidebindingen

ejaculatie (n)
семяизверже́ние

ejaculeren (v)
изве́ргнуть
  sperma uitwerpen

ekster (n)
сорока
  1. bepaald soort zwartwitte kraaiachtige vogel, Pica pica

el /ɛl/ (n)
локоть
  1. een oude lengtemaat gebaseerd op de lengte van de menselijke ellepijp, gewoonlijk 60 à 70 cm

eland (n)
лось
  1. een groot hert uit de poolstreken met een opvallend groot en breed vertakt gewei

elasticiteit (n)
эластичность

elastomeer (n)
эластомер

elegant /eləˈɣɑnt/ (adj)
изящный, шикарный
  1. een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

elektricien (n)
электрик
  1. vakman op gebied van elektriciteit

elektriciteit /eˌlɛktrɪsiˈtɛɪt/ (n)
электричество
  2. de elektrische stroom als energiedrager

elektriciteitscentrale (n)
электростанция
  1. een krachtcentale waar elektriciteit wordt opgewekt

elektrisch (adj)
электрический
  1. door middel van elektriciteit

elektrische auto (phraseologicalUnit)
электромоби́ль
  1. een voertuig dat wordt aangedreven door een elektromotor

elektrochemie (n)
электрохи́мия

elektrocuteren (v)
[[казни́ть]] на [[электрический|электри́ческом]] [[стул|сту́ле]]
  1. doden of ter dood brengen door elektrische stroom

elektrocutie (n)
[[сме́рть]] от [[электрический|электри́ческого]] [[ток|то́ка]]

elektrode (n)
электро́д

elektrofysiologisch (adj)
электрофизиологический
  1. met betrekking tot elektrische verschijnselen in levend weefsel

elektromagneet (n)
электромагнит
  1. een magneet waarvan het veld door een elektrische stroom veroorzaakt wordt

elektromagnetisch (adj)
электромагнитный

elektromagnetisme (n)
электричество, электромагнетизм

elektromotor (n)
электри́ческий мото́р

elektron (n)
электрон
  1. één van de elementaire deeltjes, het lichtste deeltje met een elektrische lading

elektronica (n)
электроника
  1. de tak van elektrotechniek die zich bezighoudt met het gedrag van elektronen...

elektronisch (adj)
электро́нный

elektrotechniek (n)
Электротехника
  1. de studie en praktische toepassing van alles wat met elektriciteit en elektromagnetisme te maken heeft

elektrotherapie (n)
электротерапи́я

elektrum (n)
Электрум
  1. legering van goud en zilver

element (n)
элемент

elementair (adj)
элементарный, основной

elementair deeltje (n)
элементарная частица

elf (cardinalNumeral)
одиннадцать
  1. het getal 11

elfde /ˈɛlf.də/ /ˈɛlv.də/ (ordinalAdjective)
одиннадцатый
  1. nummer elf in een rij

elft (n)
шэд
  1. haringachtige, die paait in de bovenloop van rivieren en beken en ooit inheems was in de Benelux, Alosa alosa

elkaar /əl'kar/ (reciprocalPronoun)
друг друга
  1. als wederzijds lijdend voorwerp

elkaars (reciprocalPronoun)
друг друга

elleboog (n)
локоть
  1. Gewricht

ellende (n)
беда
  1. armoedige, beklagenswaardige omstandigheden

ellendig (adj)
жа́лкий
  1. erg onaangenaam

ellepijp /ˈɛləpɛɪp/ /ˈɛləpɛːp/ (n)
локтевая кость
  bot in de onderarm

ellips (n)
эллипс
  1. twee-dimensionale figuur die wordt gevormd door alle punten waarvoor de som ...
  2. een stijlfiguur waarbij een lopende zin wordt afgebroken, die echter door...

els (n)
ольха, ольха́
  1. boomsoort

emailleren (v)
эмалировать

embleem (n)
эмблема
  1. concrete figuur voor een abstract begrip

embolie (n)
эмболия

embryo (n)
зародыш
  1. een organisme in het eerste ontwikkelingsstadium na de bevruchting

embryologie (n)
эмбриоло́гия
  1. de wetenschap die zich met het ongeboren leven bezighoudt

embryonaal (adj)
заро́дышевый
  2. betrekking hebbend op de ongeboren vrucht van een organisme

emfyseem (n)
эмфизема
  1. longaandoening

emigratie (n)
Эмиграция

emigreren /ˌemiˈχrɪːrə(n)/ (v)
эмигрировать
  1. naar het buitenland verhuizen

emiraat /emɪˈraːt/ (n)
эмират
  1. gebied van een emir

emmer /ˈɛmər/ (n)
ведро
  1. busvormig vat (met hengsel), waarin men vloeistoffen of vaste stoffen kan verplaatsen

emoe (n)
эму
  1. bepaalde soort drietenige vogel Dromaius novaehollandiae

emoji (n)
эмо́дзи
  1. ideogrammen die worden gebruikt in Japanse elektronische berichten en webpagina's

emotioneel (adj)
эмоциона́льный
  1. zeer vatbaar voor gevoelens

emulgator (n)
эмульгатор
  stof die helpt bij het mengen van twee stoffen die normaal gesproken niet of moeilijk mengbaar zijn

emulsie (n)
эму́льсия

en (conjunction)
и, а

en/of (conjunction)
и́/и́ли
  1. aanduiding van een mogelijke relatie tussen twee delen van een opsomming

enantiomeer (n)
энантиоме́р
  1. een stereo-isomeer dat het spiegelbeeld is van zijn tegenvoeter

encefalopathie (n)
энцефалопа́тия

enclave /ɛn.'kla.və/ (n)
анкла́в
  1. omsloten gebied

encycliek (n)
энциклика
  1. een brief van de paus aan alle katholieke gelovigen

encyclopedie /ˌɛnsiklopeˈdi/ (n)
энциклопедия
  1. een gestructureerde en geschreven verzameling van menselijke kennis, in boekvorm of digitaal

endeldarm (n)
пряма́я кишка́
  1.het laatste deel van het spijsverteringskanaal vlak voor de anus

endemisch (adj)
эндемический
  1. inheems

endocrinologie (n)
эндокринология
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de afscheidingen van klieren in het lichaam

endocrinoloog (n)
эндокрино́лог

endoscoop (n)
эндоско́п

endoscopie (n)
эндоскопия
  1. (kijk)onderzoek van lichaamsholten of inwendige kanalen

energie (n)
энергия
  1. het vermogen iets te doen

enerzijds (adv)
с одно́й стороны́
  1. aan de ene kant

enfant terrible (n)
анфа́н-терри́бль
  1. een jong en excentriek persoon die veel last en verlegenheid veroorzaakt

eng /ɛŋ/ (adj)
стра́шный
  1. angst veroorzakend

engel (n)
ангел
  1. hemels wezen

enig (indefinitePronoun)
несколько
  1. een kleine mate

enige (indefiniteCardinalNumeral)
несколько, одни
  1. een vrij klein aantal

enkel (indefinitePronoun)
несколько, немного
  1. weinig, een paar

enkel (n)
лодыжка, щиколотка
  1. gewricht dat de voet met het been verbindt

enkelband (n)
[[ножно́й]] [[брасле́т]]
  2. een band die om de enkel wordt gedragen
электро́нный брасле́т
  3. een band om de enkel met een zendertje

enkelvoud (n)
единственное число
  1. een woord dat in die vorm naar één voorwerp of mens verwijst of dat aanduidt dat slechts één persoon de handeling uitvoert

enquête /ɑŋ.ˈkɛː.tə/ /ɑ̃.ˈkɛt/ (n)
опро́с
  1. een vragenlijst die aan meerdere personen wordt voorgelegd

ensceneren (v)
инсцени́ровать
  1.

enteritis (n)
энтери́т
  1. ontsteking van de ingewanden

enthousiast /ɛntuˈʒɑs/ /ˌɑn.ty.ˈʒɑst/ (adj)
восто́рженный
  1. hartstochelijk, met geestdrift

entiteit (n)
сущее

entomologie (n)
энтомология

entropie (n)
энтропия
  1. een getal evenredig met de logaritme van het aantal realiseringmogelijkheden, ook wel gedefinieerd als de reversibele warmte gedeeld door de temperatuur

enveloppe (n)
конверт
  1. een papieren omslag voor brieven

enzym /ɛnˈzim/ (n)
ферме́нт
  1. een organische molecuul dat biologische reacties mogelijk maakt of versnelt zonder daarbij zelf...

epenthesis /'epɛnˌtezɪs/ (n)
эпентеза
  1. invoeging van middenlank

epicentrum (n)
эпицентр
  1. het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving

epidemie /epideˈmi/ (n)
эпидемия
  1. besmettelijke ziekte die zich snel verspreidt onder een groep van mensen

epidemiologie (n)
эпидемиология

epidemiologisch (adj)
эпидемиологический
  1. met betrekking tot verspreiding van ziekten onder (delen) van de bevolking

epidemisch (adj)
эпидеми́ческий

epifyse /ˌepiˈfizə/ (n)
шишковидная железа, эпифиз
  1. een klier die onderdeel is van de epithalamus en melatonine uitscheidt

epifyt (n)
эпифиты

epigrafie (n)
эпигра́фика

epilepsie (n)
эпилепсия, падучая
  1. vallende ziekte, toevallen

epiloog (n)
эпилог, послесловие
  1. een naschrift toegevoegd aan een boek of film

episch (adj)
эпический

epistasie (n)
эпистаз

epitheel (n)
эпите́лий
  1. dekweefsel, bovenste laag van de huid en slijmvliezen

epitheton /eˈpitetɔn/ (n)
эпи́тет

eponiem (n)
эпо́ним
  1. woord dat gevormd is op basis van een eigennaam van een persoon

epoxyhars (n)
эпокси́дка
  1. kunsthars dat veel wordt gebruikt als tweecomponentenlijm

epsilon (n)
э́псилон
  1. vijfde letter uit het Griekse alfabet ε

equalizer (n)
эквала́йзер
  1.

equinox (n)
равноденствие
  1. passage van de zon door het vlak van de evenaar

er (adv)
есть
  1. onbepaald bijwoord van plaats: ergens

erbium (n)
эрбий
  1. een scheikundig element en zilverwit lanthanide met het symbool Er en het atoomnummer 68

erectie (n)
эрекция
  1. oprichting van het mannelijk lid

ereprijs (n)
верони́ка
  1.(Veronica) is een groot geslacht van planten waarvan er 23 wilde soorten bekend zijn in Nederland

erf (n)
двор
  1. grond behorend bij boerderijhuis

erfelijk (adj)
насле́дственный
  1. wat op genetische wijze door nazaten verkregen kan worden
  2. overdraagbaar op de oudste zoon, of meestal bij het ontbreken daarvan op de oudste dochter

erfgenaam (n)
насле́дник
  1. degene die andermans nalatenschap erft

erfstuk (n)
[[семе́йная рели́квия]]
  1. een veelal kostbaar goed van van generatie op generatie door vererving overgegeven wordt

erfzonde (n)
перворо́дный грех
  1. schending van Gods regels door de eerste mens Adam als last die op ieder mens rust

ergens (adv)
где-то

ergernis (n)
доса́да
  een zaak die gevoelens van onvrede oproept

ergonomie (n)
эргономика

erkennen /ɛrˈkɛnə(n)/ (v)
призна́ть
  1. inzien, toegeven
  2. als wettig, echt, juist aanvaarden

erkenning (n)
одобре́ние
  1. een bevestiging van de juistheid of geldigheid van iets

erkentelijk /ˌɛrˈkɛn.tə.lək/ (adj)
благодарный

erker /ˈɛrkər/ (n)
выступ
  1. uitbouw aan een gevel

ernst (n)
серьёзность
  1. stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien

erogeen (adj)
эроге́нный
  1.

erosie (n)
Эрозия, эро́зия
  1-2. beschadiging en afslijting

erotica (n)
эро́тика
  1.

erotisch (adj)
эроти́ческий

erts (n)
руда, руда́
  1. steen

eruptie (n)
Извержение вулкана
  2. het uitstoten van gassen, rook en lava door een vulkaan

ervaren (adj)
быва́лый
  1. bekwaam door ervaring

ervaring (n)
опыт
  1. een vorm van kennis

erven /'ʔɛr.və(n)/ (v)
наследовать
  1. de eigendommen van een overledene, meestal een familielid, rechtens verkrijgen

erwt (n)
горох, горо́шина
  1. een bepaalde peulvrucht, een groentesoort

erwtenschieter (n)
горохострел
  1. speelgoedpistool, bestaande uit een buis waardoor erwten of kleine voorwerpen worden geblazen

erwtensoep (n)
гороховый суп
  1. een groenige, lobbige soep vervaardigd van erwten

erysipelas (n)
рожа

erytropoëse (n)
эритропоэз
  1. de vorming van rode bloedlichaampjes

es (n)
я́сень, ясень
  1. bepaald soort loofboom Fraxinus excelsior

escalatie (n)
обостре́ние

escaleren (v)
обостря́ть
  1. stapsgewijs toenemen in omvang, intensiteit

escapade (n)
эскапада
  1. dwaze (jongens) streek

eschatologie /ɛsˌxatolo'gi/ (n)
эсхатология

esdoorn /ˈɛsdorn/ (n)
клён
  1. boom of heester uit het geslacht (

eskadron (n)
эскадро́н
  1. een kleine tactische eenheid bij de cavalerie (tegenwoordig gemechaniseerd of gemotoriseerd) of ...

esperantologie (n)
эсперантология
  1. filologie van de kunsttaal Esperanto

espresso (n)
эспре́ссо
  1. geconcentreerde koffie

essentie (n)
су́щность
  1. het meeste belangrijke

ester (n)
сло́жный эфи́р
  1. een koolstofverbinding met de functionele groep -C(=O)-O-C-

esthetica /ɛsˈtetiˌka/ (n)
эсте́тика
  1. het filosofisch discours over het wezen van kunst of het wezen van schoonheid

esthetisch (adj)
эстетический

eten /ˈetə(n)/ (v)
есть
  1. het nuttigen van voedsel

ethaan (n)
эта́н
  1. C₂H₆

ethanol /etaˈnɔl/ (n)
этанол
  1. een chemische verbinding met twee koolstofatomen en een alcoholgroep

etheen (n)
этиле́н

ether (n)
эфир
  1. een organische verbinding met de functionele groep R-O-R'

ethiek (n)
этика
  1. een praktische wijsbegeerte die zich bezighoudt met wat goed en kwaad is

ethisch (adj)
эти́ческий

etiologie (n)
этиоло́гия
  1. onderdeel van de pathologie dat zich bezighoudt met de oorzaken van ziekten

etmaal (n)
сутки
  1. een tijdseenheid bestaande uit 24 uren

etnisch (adj)
этнический

etnografie (n)
этногра́фия

etnografisch (adj)
этнографи́ческий
  1. betrekking hebbend op de beschrijving van volkeren

etnologie /ɛtnoːloːɣi/ /ɛtnoːloːʝi/ (n)
этнология

etter /ɛtər/ (n)
гной
  1. wittig vocht met witte bloedlichaampjes en bacteriën dat bij een ontsteking afgescheiden wordt

etymologie (n)
этимология
  1. woordherkomst
  2. studie naar oorsprong en verandering van vorm en betekenis van woorden

etymologisch (adj)
этимологи́чески
  1.

eucharistie (n)
Евхаристия
  1. een rooms-katholiek sacrament dat een voortzetting is van het laatste avondmaal van Christus

eufemisme (n)
эвфемизм
  1-2.

eufonium (n)
эуфониум
  1. eufonium
  2. een instrument van gestemde glazen

euforie /ˌø.fo̝.ˈri/ (n)
эйфория
  1. verhoogd gevoel van welzijn

eugenetica (n)
евгеника

eukaryoten /œykɑriotən/ (n)
эукариота
  2. een van de drie taxonomische domeinen, Eukaryota

eunuch (n)
eвнух

euro /'øː.ro/ /'ɵː.ro/ (abbreviation)
евро
  1. munt en munteenheid

eurofoob (adj)
еврофобский
  1. sterk tegen de Europese Unie gekeerd

europium (n)
европий
  1. scheikundig element met symbool Eu en atoomnummer 63

euthanasie (n)
эвтана́зия
  1. handelingen die iemands leven beëindigen of het sterven bespoedigen, om pijn en lijden te verkorten

eutrofiëring (n)
эвтрофикация

evacuatie (n)
эвакуация

evacueren /evɑky'erə(n)/ (v)
эвакуи́ровать

evaluatie (n)
анализ
  1. bespreking en beoordeling van de gang van zaken

evangelie (n)
Евангелие

evangelist (n)
евангели́ст
  1. volgeling van Jesus die het verhaal van zijn leven en sterven op schrift gesteld heeft

even (adj)
чётный
  1. Deelbaar door twee

evenaar /evəˈnar/ /ˈevənar/ (n)
экватор
  1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt

eveneens (adv)
также
  1. ook, tevens

evenement (n)
концерт
  1. belangrijke gebeurtenis

evenwicht /'evənʋɪxt/ (n)
равновесие
  1.

evenwichtsbalk (n)
бревно́
  1. een turntoestel dat bij het damesturnen wordt gebruikt

ever (n)
кабан
  1. zwijn

everzwijn (n)
кабан
  1. wild varken

evolueren (v)
разви́ться
  1. aan een proces van geleidelijke veranderingen onderhevig zijn

evolutie /ˌevoˈlysi/ /ˌevoˈlytsi/ (n)
развитие
  1. ontwikkeling, verandering

evolutietheorie (n)
теория эволюции
  1. theorie over de stapsgewijze ontwikkeling van het leven

evolutionair (adj)
эволюцио́нный

ex- (prefix)
экс-

examen (n)
экзамен
  1. onderzoek naar de kennis of vaardigheden van iemand door middel van ondervraging of opgedragen verrichtingen

examineren (v)
испы́тывать
  1.aan een examen onderwerpen

excentriekeling (n)
чуда́к
  1.

exclusief (adj)
отли́чный
  1. wat andere mogelijkheden uitsluit

excommunicatie (n)
отлуче́ние

excuus (n)
извинение
  1. de verontschuldiging

executeren (v)
казнить

exegese (n)
Экзегетика

exemplaar /ɛksɛm'plar/ (n)
экземпляр
  1. een individueel voorbeeld ergens van

exhibitionist (n)
эксгибициони́ст

exhortatie (n)
поучение

exogamie (n)
экзога́мия

exogeen (adj)
экзогенный
  1. door oorzaken van buitenaf

exoniem (n)
экзоним

exoplaneet (n)
внесо́лнечная плане́та

exotisch (adj)
экзоти́ческий
  1. vanuit verre vreemde landen

expansie (n)
расшире́ние

expeditie (n)
экспеди́ция

experiment (n)
эксперимент, опыт

experimenteren (v)
экспериментировать
  1.

expertsysteem (n)
Экспертная система
  1. een computersysteem dat specifieke kennis van menselijke experts representeert en gebruikt om een probleem binnen een bepaald gebied op te lossen

exploderen (v)
взрывать

explosie (n)
взрыв

explosief (adj)
взры́вчатый
  1. ontplofbaar

explosief (n)
взры́вчатый
  1. ontplofbare stof of voorwerp

exporteren (v)
экспорт
  1. goederen aan een afnemer in het buitenland verhandelen

exporteur (n)
экспортёр

expressionisme (n)
экспрессиони́зм

extern /ɛksˈtɛrn/ (adj)
внешний
  1. uitwendig

extrapolatie (n)
экстраполяция

extreem (adj)
чрезмерный
  1. uiterst, uitzonderlijk

extremisme (n)
экстреми́зм

eyeliner (n)
ко́нтурный каранда́ш для глаз
  1. vloeibaar make-up-product om lijnen rondom, boven of onder de ogen aan te brengen

ezel /ˈezəɫ/ (n)
осёл, ишак
  1. bepaald paardachtig zoogdier, Equus asinus

ezelin (n)
осли́ца
  1. vrouwelijke ezel

ezelsoor (n)
ослиное ухо
  1. oor van een ezel

fabel /ˈfabəl/ (n)
басня
  1. een kort moraliserend verhaal met dieren of zaken als handelende personen
выдумка, миф, небылица, сказка
  2. een verzinsel

fabricage (n)
изготовле́ние

fabriceren (v)
произвести́
  1. een product door middel van werktuigen bewerken of vervaardigen

fabriek /fa'brik/ (n)
завод, фабрика
  1. plaats waar op industriële schaal productie bedreven wordt

fabrikant (n)
производи́тель

factuur (n)
инвойс, счёт, счёт-фактура, накладная
  1. document met een beschrijving van goederen die een bedrijf (aan een ander bedrijf) geleverd heeft

faculteit (n)
отделе́ние
  1. hoofdafdeling van een universiteit
факториа́л
  3. product van een reeks factoren

fagocytose (n)
фагоцито́з
  1. vernietiging door een cel van schadelijke bestanddelen

fagot (n)
фагот
  1. (muziekinstrument) een houten blaasinstrument met dubbelriet

falen /ˈfaːlən/ (v)
провалить
  1. niet bereiken van doelen

faleristiek (n)
фалеристика
  1. de (hulp)wetenschap die de vorm en de geschiedenis van de ridderorden én andere onderscheidingen bestudeert

fall-out (n)
радиоакти́вный оса́док
  1.

fallisch (adj)
фалли́ческий
  1. met betrekking tot het mannelijk lid

familiair (adj)
фамилья́рный

familie /fa.ˈmi.li/ /fa.ˈmiː.lɪ̯ə/ (n)
cемья, семья
  1. (bloed)verwantschap door een gemeenschappelijke oorsprong

fanatisme (n)
фанатизм

fandango (n)
фанданго

fanfare /foɱ.ˈfaːr/ /fɑn.ˈfa.rə/ (n)
фанфа́ра

fantasie (n)
воображе́ние
  1. vermogen om nieuwe gedachten te kunnen vormen, mogelijk niet altijd op waarheid berust

fantastisch /fɑnˈtɑstis/ (adj)
фантастический

farad (n)
фарад

farao /ˈfarao/ (n)
фарао́н
  1.

faraomier (n)
Фараонов муравей

farizeeër (n)
фарисе́й
  1.

farmaceut (n)
фармаце́вт

farmaceutisch (adj)
фармацевтический
  1. uit de farmacie, met betrekking tot de productie van geneesmiddelen

farmacie (n)
фармаце́втика

farmacologie (n)
фармакология

farmacologisch (adj)
фармакологи́ческий
  1. leer van de geneesmiddelen en de interactie tussen deze en een levend biologisch systeem betreffende

fasciculatie (n)
фасцикуляция
  1. spiertrillen

fascineren (v)
завора́живать
  1. iemands aandacht vasthouden

fascisme /fɑˈsʲɪsmə/ (n)
фашизм
  ideologie

fascistisch (adj)
фашистский
  1. van het fascisme

fase /ˡfazə/ (n)
аргумент
  1. periode als onderdeel van een langere ontwikkeling
  schijngestalt (astronomie)
  toestanden in een kringproces
  verschijningsvorm van een stof

faseruimte (n)
фа́зовое простра́нство

fataal (adj)
роково́й
  1. noodlottig

fatsoen /fɑt'sun/ (n)
поря́дочность
  1. goede manieren

fauna /ˈfʌʊna/ /ˈfʌːna/ (n)
фауна
  1. het geheel aan dieren in een gebied

fauteuil /fo.tœj/ (n)
кресло
  1. Soort stoel

favoriet (adj)
люби́мец

fazant (n)
фазан
  1. bepaald soort kleurrijke vogel, Phasianus colchicus

façade /fa.ˈsa.də/ (n)
фасад
  1. de zichtbare buitenmuur van een gebouw, specifiek die aan de voorkant

februari /febryˈwaːri/ (n)
февраль
  1. de tweede maand van het jaar

fecaal (adj)
ка́ловый
  1. met betrekking tot de ontlasting

federalisme (n)
Федерализм

fee /fe:/ (n)
фея
  1.

feedback (n)
фидбек
  1. terugkoppeling

feest /fest/ (n)
праздник
  1. een vermakelijke en vreugdevolle sociale gelegenheid

feestdag (n)
выходно́й

feestmaaltijd (n)
банке́т
  1. een extra lekkere, uitgebreide maaltijd die men met meerdere mensen gebruikt als een feestelijke gebeurtenis

feeëriek /ˌfe.jə.ˈrik/ (adj)
феерический
  1. sprookjesachtig mooi

feit /fɛi̯t/ (n)
факт
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die werkelijk gebeurd is

feitelijk /fɛɪtələk/ (adj)
фактический
  1. daadwerkelijk

feitelijk /fɛɪtələk/ (adv)
фактически
  1. daadwerkelijk

fellatio (n)
фелля́ция
  1. het stimuleren van de penis met de mond, tong of keel

feloek (n)
фелука
  1. een zeilschip

feminisme (n)
Феминизм, феминизм
  1. streven naar het opheffen van de achterstelling van vrouwen en vrouwelijke eigenschappen door een gelijkwaardige behandeling van mannen en vrouwen

fenegriek (n)
пажитник сенной
  plant en plandelen van Trigonella foenum-graecum

feniks (n)
феникс

fenologie (n)
фенология

fenomeen /fenoˈmen/ (n)
феномен
  1. een verschijnsel

fenomenologie (n)
феноменология

fenylalanine /fenilɑlɑninə/ (n)
фенилаланин
  1. aminozuur

fermium (n)
фермий
  1. scheikundig element met symbool Fm en atoomnummer 100

fernico (n)
Платинит

festival /ˈfɛstiˌvɑɫ/ (n)
торжество
  1. een reeks optredens
фестиваль
  2. een groot evenement met zang en dans en muzikale optredens

feuilleton (n)
фельето́н
  1. vervolgverhaal in een krant of tijdschrift, dan wel op de radio of televisie

fez /fɛs/ (n)
фес, феска
  1. bepaald soort hoed van Turkse oorsprong

fibrillatie (n)
фибрилляция сердца
  1. samentrekking van afzonderlijke spiervezels en een vorm van hartritmestoornis

fibrinogeen (n)
фибриноген
  1.

fictie (n)
беллетри́стика

fictief (adj)
фиктивно

fiduciair (adj)
дове́ренный

fiets /fiːts/ /fːiːts/ (n)
велосипед
  1. tweewielig vervoermiddel dat door middel van spierkracht middels pedalen wordt voortbewogen

fietsenrek /ˈfitsərɛk/ (n)
вѐлопарко́вка
  1. rek om fietsen te parkeren

fietser /ˈfiːtsər/ (n)
велосипедист
  1. iemand die met een fiets rijdt

fietshelm (n)
велосипе́дный шлем

fietsketting (n)
Велосипедная трансмиссия
  1. onderdeel van de kettingaandrijving van een fiets

fietspad /ˈfitspɑt/ (n)
Велосипедная дорожка
  1. een weggedeelte of vrijliggend pad dat is gereserveerd voor het gebruik door fietsers en snorfietsers.

fietstaxi (n)
Велорикша

fietszadel /fitsadəl/ /fitsadəɫ/ (n)
Седло

figuur /fi.ˈɣyːr/ /fi.ˈχyːr/ (n)
телосложе́ние

figuurzaag (n)
ло́бзик
  1. een heel fijn zaagje in de vorm van een dun zaagblad dat verticaal wordt gespannen in een lange horizontale beugel

fijn (adj)
тонкий
  1. van geringe dikte

fijne feestdagen (phraseologicalUnit)
с праздником, счастливых праздников
  1. kerstwens

filantropisch (adj)
филантропи́ческий
  1.

filatelie (n)
филателия

file /faɪl/ /filə/ (n)
пробка
  1. lange rij met stilstaande of langzaam voortbewegende voertuigen of personen

filiaal /filiˈjal/ (n)
ветвь
  1. een pand in een reeks van panden

film (n)
фильм
  1. een dunne laag
  3. een opname van bewegende beelden die een verhaal vertelt

filmen (v)
снима́ть
  1. beelden van iets vastleggen op film

filologie (n)
Филология

filosofie /filozoˈfi/ (n)
философия
  1. de oudste theoretische discipline die het verlangen heeft en streeft naar kennis en wijsheid

filosofisch (adj)
философский
  1.

filosoof (n)
философ

filter /fɪltər/ (n)
фильтр
  1. een voorwerp met kleine gaatjes waar water of gassen doorheen kunnen om gezuiverd te worden

filtratie (n)
фильтра́ция
  1. filtrering

finale (n)
финал
  1. de beslissende wedstrijd in een toernooi tussen de laatste twee deelnemers

financieel (adj)
финансовый
  1. met betrekking tot geld, geldelijk

financieren (v)
авансировать
  1. voorzien van de benodigde geldmiddelen

fiool (n)
буты́лочка
  1. een medicijnflesje

firma (n)
фирма
  1. een handelsvennootschap waarbij de vennoten hoofdelijk voor het geheel aansprakelijk zijn
  2. een zaak of bedrijf

firn (n)
фирн
  1. een grofkorrelige substantie ontstaan uit sneeuw en ijs, van waaruit gletsjers ontspringen

fiscaal (adj)
финансовый

fit / 'fɪt / (adj)
в [[хороший|хоро́шей]] [[форма|фо́рме]]
  in goede lichamelijke conditie

fjord /fjɔrd/ /fjɔrt/ (n)
фьорд
  1. een bepaald type van inham in een bergachtige kust, gekenmerkt door steile wanden die door gletsjerwerking zijn uitgesleten

flamingo (n)
фламинго
  1. bepaald soort roze reigerachtige waadvogel met een haakvormige snavel...

flanel (n)
флане́ль
  1. een textielsoort van los gesponnen garen, gewoonlijk van geruwde wollen of katoenen stof, maar ook wel van kunstvezels vervaardigd.

flapoor /ˈflɑp.or/ (n)
ушастый
  2. iemand met grote oren

flauw (adj)
беспонто́вый
  2. in overdrachtelijke zin smakeloos

flensje (n)
блин
  1. dun soort pannenkoekje dat zowel als hoofdgerecht en als nagerecht gegeten wordt

flerovium (n)
флеровий
  1. scheikundig element met symbool Fl en atoomnummer 114

fles /flɛs/ (n)
бутылка, бутыль
  1. een langgerekt, cilindrisch en meestal van glas vervaardigd vat met een nauwe hals die met een dop of kurk af te sluiten is

flessengroen (adj)
темно – оливковая

flexibel /flɛkˈsibəl/ (adj)
ги́бкий
  1. het vermogen hebbend gebogen te worden

flexie (n)
словоизменение
  1. een buiging, een buigbeweging in een gewricht door de buigspieren
  2. een vormverandering van een woord

florijn (n)
флори́н
  1. betaalmiddel uit Florence dat later in heel Europa is gebruikt

floëem /floˈem/ (n)
луб
  1. het levende gedeelte van de vaatbundels in planten

fluisteren (v)
шептать
  1. spreken met gedempte stem

fluit (n)
флейта
  1. een muziekinstrument
  4. een slank drinkglas

fluiten (v)
свистеть
  1. een fluit bespelen

fluitenkruid (n)
купы́рь лесно́й
  1. Anthriscus sylvestris, plant uit de schermbloemen familie

fluitist (n)
флейтист
  1. musicus die een fluit bespeelt

fluitketel (n)
чайник

fluittoon (n)
свист
  1.

fluor (n)
фтор
  1. een chemisch element en een geelgroen halogeen

fluorescentie (n)
флюоресценция
  1. het uitzenden van licht ...

fluweel (n)
аксами́т
  1. een zachte, fijngeweven stof, waarbij rechtopstaande pluizen, de zg. pool van zijde...

fobie (n)
фобия
  1. een ziekelijke vrees

focus /ˈfokʏs/ (n)
фокус
  2. een punt of verzameling van punten waar alle stralengangen samenkomen

foelie /ˈfu.li/ (n)
ма́цис
  1. Myristica fragrans

foetus (n)
плод
  1. een nog niet voldragen menselijke of dierlijke vrucht

fok (n)
фок
  1. driehoekig zeil bevestigd aan de voorstag

fokken (v)
развести́
  1. dieren houden om ze te laten voortplanten

fokkenmast (n)
фок-ма́чта
  1. de voorste mast van een driemastschip

folie /ˈfo.li/ (n)
станио́ль
  1.

folklore (n)
фолькло́р
  1. alles wat een volk creëert of heeft gecreëerd

fonds (n)
Инвестиционная компания
  3. effect (waardepapier)

fondue (n)
фондю

foneem (n)
фонема
  1. een term uit de fonologie die verwijst naar een verzameling klanken die allemaal dezelfde betekenisonderscheidende functie hebben

fonetisch (adj)
фонети́ческий

fonologie /ˌfonoloˈɣi/ (n)
фонология
  1.

fonoloog /ˌfonɔˈloɣ/ (n)
фоно́лог
  1. een persoon die fonologie gestudeerd heeft

fontein /fɔnˈtɛɪn/ /fɔnˈtɛːn/ (n)
фонтан
  1. kunstmatige bron, aangelegd om water omhoog te spuiten

fopspeen (n)
соска, пустышка

forel (n)
форель
  1. benaming voor zalmachtige zoetwatervissen uit de geslachten Salmo, Salvelinus en Oncorhynchus

forensisch (adj)
судебный
  1. (juridisch) betrekking hebbend op justitie

formaldehyde (n)
формальдеги́д
  1.

formalist (n)
формали́ст
  1. iemand die zich angstvallig houdt aan regels en voorschriften

formant (n)
форманта
  1. een resonantie (een significante smalle piek) op een bepaalde frequentie

formatteren (v)
формати́ровать
  2. de harde schijf of een verwisselbare schijf volledig leeghalen

formeel /fɔrˈmel/ (adj)
официа́льный
  1. met inachtneming van strikte omgangsvormen

formule (n)
фо́рмула

formulier /fɔrmyˈlir/ (n)
бланк, формуляр
  1. een stuk papier waarop voorgedrukte vragen kunnen worden beantwoord

fornuis (n)
печка

fosfaat (n)
фосфат
  1. een zout van één van de vormen van fosforzuur

fosfor (n)
фосфор
  1. met symbool P en atoomnummer 15

foto (n)
фото, фотография
  1 en 2

fotofobie (n)
светобоя́знь
  1. lichtschuwheid

fotogeniek (adj)
фотогени́чный
  1.op foto's een voordelige indruk makend

fotograaf (n)
фотограф
  1. iemand die fotos maakt

fotografie (n)
фотография
  1. de kunst om door chemische inwerking van licht op een gevoelige plaat afbeeldingen te maken

fotokopiëren (v)
снимать
  1. een fotokopie maken van iets

foton (n)
фотон
  1. een elementair deeltje waaruit elektromagnetische straling is samengesteld

fotoshoppen (v)
фотошопить
  1. bewerken van foto's en ander digitaal beeldmateriaal via de computer

fotosynthese (n)
фотосинтез
  1.

fototoestel (n)
фотоаппарат
  1. een toestel om mee te fotograferen

fouilleren (v)
обы́скивать
  1. iemand aftasten of er iets op het lijf gedragen wordt

fout /fɑut/ (n)
ошибка
  1. vergissing, onjuistheid

foyer /fwɑ.ˈjeː(r)/ /fʋa.ˈje/ (n)
фойе́
  1. verzamelplaats, zaal voor de verpozing (bijvoorbeeld in een hotel of schouwburg)

fractie /ˈfrɑksi/ (n)
фракция
  1. een klein deel
  2. gezamenlijke vertegenwoordigers van een politieke partij in een volksvertegenwoordiging

fragment (n)
фрагмент, кусок, часть

framboos (n)
малина
  2. vrucht van de frambozenstruik

framboosrood (adj)
малиново - красный

francium (n)
франций
  1. een scheikundig element met symbool Fr en atoomnummer 87

franje (n)
бахрома
  1. reeks afhangende draden die ter versiering aan de rand van een kleed of kledingstuk gehangen worden

franjepoot (n)
плаву́нчик
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Phalaropus

frank /frɑŋk/ (n)
франк
  munteenheid

frase (n)
фра́за
  1. een aantal woorden die een begrip uitdrukken, vaak een zinsdeel, soms een hele zin

frasering (n)
фразировка
  1. het in frasen onderverdelen, met name gezegd van het articuleren van afzonderlijke muzikale zinnen in een muziekstuk, dat hierdoor als geheel beter moet klinken

frater /fratər/ (n)
го́рная конопля́нка
  1. bepaald soort vogel, Linaria flavirostris

fraude (n)
Мошенничество
  1. bedrog of gesjoemel door valsheid in geschrifte

frauderen (v)
обма́нывать
  1. gelden wederrechtelijk ontvreemden

freekeh (n)
фрике
  1. graanproduct gemaakt van geroosterde groene tarwe

freesmachine (n)
фрезерный станок

freeware (n)
[[бесплатный|беспла́тное]] ПО
  1.

fregat (n)
фрегат
  1. Oorlogsschip
  2. Driemaster

frequentie (n)
частота
  1,2. aantal keren of herhalingen per tijdseenheid

fret (n)
хорь
  1. bepaald soort klein marterachtig zoogdier, Mustela putorius furo
лад
  C 1. metalen richel op de hals van een snaarinstrument (gitaar) waarop de snaar wordt afgeknepen

frezen (v)
фрезеровать
  1. frezen

friet (n)
картофель фри
  1. de benaming voor een gerecht van gefrituurde aardappelreepjes ('patat frites')

fris (adj)
све́жий
  1. zojuist schoongemaakt, prettig ruikend

frivoliteit (n)
фриво́льность

frons (n)
насу́пленные бро́ви
  2. gelaatsuitdrukking

fronsen (v)
морщить
  1. van verbazing of afkeuring de wenkbrauwen ophalen

front (n)
[[атмосфе́рный]] фронт
  1. voorkant
  2. gevechtslinie

frontaal (adj)
ло́бный
  1. met betrekking tot de voorkant van iets

frontlijn (n)
ли́ния фро́нта
  1.

fructose (n)
фруктоза
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

fruit /frœʏ̯t/ /frœːt/ (n)
фрукт, плод, фрукты
  1. voedsel dat bestaat uit eetbare vruchten

fruitboom (n)
плодо́вое де́рево
  1.

frustratie (n)
крах
  1. een gevoel van ongenoegen omdat verwachte voortgang uitblijft

frustreren (v)
мешать

fuif /fœyf/ (n)
вечеринка

functie /ˈfʏŋksi/ (n)
функция
  1. taak
  2. positie binnen een bedrijf of organisatie
  3. (wiskunde) afhankelijkheid tussen een element en een veranderlijke
  4. (informatica) onderdeel van de broncode van een computerprogramma

functiewoord (n)
служебное слово

functioneren (v)
действовать
  1. ~ als een bepaalde functie vervullen

fundamentalisme (n)
фундаментализм
  1. een orthodoxe, antiliberale godsdienstige richting

fundamenteel (adj)
основно́й
  1. aan de basis staande

fungicide (n)
фунгици́д

fusie (n)
си́нтез

fut /fʏt/ (n)
энергия
  1. de benodigde energie en zin ergens voor

fuut (n)
чомга
  1. bepaald soort watervogel, Podiceps cristatus

fysica /ˈfizika/ (n)
физика
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

fysiologie (n)
физиология

fysiologisch (adj)
физиологический
  1. door de natuur bepaald, de natuurlijke verrichtingen van levende wezens of hun organen betreffend

fytopathologie (n)
фитопатология

föhn /føn/ (n)
фён
  1. een toestel dat een warme luchtstroom voortbrengt voor het drogen en opmaken van het kapsel

gaai /ɣaːj/ (n)
сойка
  1. middelgrote, gewoonlijk vrij kleurrijke zangvogel met een vrij lange staart, Garrulus glandarius

gaan /ɣaːn/ /χaːn/ (v)
идти
  1. zich in een bepaalde richting bewegen

gaas /ɣas/ (n)
се́тка
  1. een uit dunne gevlochten metalen draadjes gemaakte mat

gade (n)
супруг, супруга
  1. echtgenoot, echtgenote

gadolinium /ɣadoˈlinijʏm/ (n)
гадолиний
  1. een scheikundig element met symbool Gd en atoomnummer 64

gaffel /ˈɣɑ.fəl/ /ˈɣɑ.fəɫ/ /ˈχɑ.fəɫ/ (n)
гафель
  1. rondhout

gaffelzeil (n)
га́фельный па́рус
  1. een trapeziumvormig zeil dat aan de bovenkant uitgehouden wordt door een gaffel

gaffer (n)
гла́вный освети́тель
  1.

gal (n)
жёлчь, желчь
  [A] 1. uit de lever afkomstig vocht dat een rol speelt in de spijsvertering, met name van vet

galactisch (adj)
галактический

galblaas (n)
жёлчный пузырь
  1. een peervormig hol orgaan dat aan de rechterkant van het lichaam, achter (d.w.z. meer naar binnen) en onder de lever ligt

galeniet (n)
галенит
  1. een loodsulfide met de chemische formule PbS

galerij (n)
галере́я

galg /χɑlx/ (n)
виселица
  1. houten constructie bestaande uit één of meer staande balken met een horizontale balk haaks daarop en één of meer diagonale balken ter ondersteuning, in het verleden veel gebruikt om mensen door ophanging ter dood te brengen

galgenstrop /'ɣɑlɣə(n)strɔp/ (n)
петля
  1. een tot strop geknoopt touw zoals dat aan een galg gehangen wordt ter verhanging van een veroordeelde

galjoen (n)
галео́н
  1. historisch zeilschip

gallicisme (n)
галлицизм
  1. woord of uitdrukking overgenomen uit het Frans of gevormd naar Frans voorbeeld

gallium (n)
галлий
  1. een scheikundig element met symbool Ga en atoomnummer 31

galop (n)
кентер
  1. de snelste gang van een paard

galsteen (n)
же́лчный ка́мень
  1. een vaste structuur in de galwegen of de galblaas bestaande uit neergeslagen cholesterol, bilirubine of kalkzouten

galvanisch (adj)
гальвани́ческий
  1. door een elektrochemisch proces aangebracht

gambier (n)
гамбир
  1. Uncaria gambir
  2. stof

gambiet (n)
гамбит
  1. schaakopening

gander (n)
гусь
  1. mannelijke gans (Anser en Branta)

gang /ɣɑŋ/ (n)
коридор
  1. lange smalle ruimte

gangboord (n)
трап
  1. smalle strook aan de zijkant van het dek van een schip direct naast de reling

ganglion (n)
ганглий
  1. zenuwknoop

gangpad /ˈɣɑŋ(g).pɑd/ /ˈɣɑŋ.pɑt/ /ˈχɑŋ.pɑt/ (n)
прохо́д
  1. een pad voor wandelaars, voetpad

gangreen /gɑŋ'gren/ (n)
гангрена
  1. de afsterving en ontbinding van een levend organisme

gangster / ˈgɛŋstər / (n)
гангстер
  1. een lid van een criminele organisatie

gans (n)
гусь, гусыня
  1. benaming voor vogels uit de geslachten Anser en Branta

ganzenlever (n)
гусиная печень
  1. orgaan dat een grote rol speelt in de stofwisseling van een gans (Anser anser), na het slachten vaak gegeten als delicatesse

gapen /ˈɣa.pə(n)/ /ˈɣaː.pə(n)/ /ˈχa.pə(n)/ (v)
[[разева́ть]] рот
  2. met open mond vol verwondering ergens naar kijken
  3. wijd openstaan

garage /ɣa.ˈra.zʲǝ/ (n)
гараж
  1. een overdekte autostalling
авторемонтная мастерская
  2. een bedrijf dat reparatieservices aan motorvoertuigen verricht

garanderen /ɣarɑndɪːrə(n)/ (v)
гарантировать
  1. de uitkomst ergens van verzekeren

garantie /ɣa'rɑn(t)si/ /ɣa'rɑnsi/ (n)
гара́нтия
  1. een verklaring waarin men verklaart voor bepaalde gevolgen in te staan

gareel (n)
сбруя

garf (n)
сноп
  1. samengebonden bundel halmen

garnaal (n)
креветка

gas /ɣɑs/ /χɑs/ (n)
газ
  1. aggregatietoestand

gasleiding (n)
газопровод
  1. een buis waardoor verschillende materialen in gasvorm vervoerd kunnen worden

gaspedaal (n)
акселера́тор
  het rechter pedaal van een auto waarmee de brandstoftoevoer naar de motor geregeld wordt

gast /ɣɑst/ /χɑst/ (n)
гость, гостья
  1. iemand die als bezoeker ergens wordt ontvangen, verwelkomd of op een bijzondere wijze behandeld

gastenverblijf (n)
гостево́й дом
  1.

gastheer (n)
кле́тка-хозя́ин
  1. een man
  2. (biologie) een organisme

gastritis (n)
гастри́т
  1. maagwandontsteking

gastro-enteritis (n)
гастроэнтерит

gastro-intestinaal (adj)
желудочно-кише́чный
  1. met betrekking tot maag en darm

gastronomie (n)
гастрономия

gastvrij /ɣɑstˈfrɛɪ/ /ʝɑstˈfrɛː/ (adj)
гостеприи́мный
  1. gul in het onthalen of herbergen van gasten

gastvrijheid (n)
гостеприимство

gat /ɣɑt/ /χɑt/ (n)
дыра
  1. opening
  2. een tekort of ontbrekend deel

gave (n)
дар
  1. een bijzondere aanleg
  2. een geschenk

gaydar (n)
гей-рада́р

gazelle (n)
газе́ль
  1. benaming voor slanke hoefdieren

gebarentaal (n)
язык жестов

gebed /ɣə'bɛt/ (n)
молитва
  1. het bidden

gebergte (n)
го́рная цепь, го́рный хребе́т
  1. een verzameling van bergen die met elkaar een groter geheel vormen

gebeuren /ɣə'bɵːrə(n)/ (v)
произойти́
  1. plaatshebben, werkelijkheid worden

gebeurtenis (n)
событие
  1. iets dat gebeurt of gebeurd is

gebied /ɣəˈbit/ /χəˈbit/ (n)
область
  1. een deel van het aardoppervlak

gebit (n)
вставная челюсть
  1. alle tanden en kiezen van een dier of mens

geblaat /xəˈblat/ (n)
блеяние
  1. het blaten van een schaap

gebladerte /ɣəˈbladərtə/ /χəˈbladərtə/ (n)
листва
  1. een verzameling van bladeren van één of meer bomen

gebod (n)
заповедь

geboorte /ɣəˈboːrtə/ /χəˈbo̝ːrtə/ (n)
зарожде́ние
  1. actie waarbij een organisme uit zijn/haar moeder komt en aan zijn zelfstandige leven begint

geboortecijfer (n)
рождаемость
  1. een getal dat aangeeft hoeveel geboorten er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

geboortegolf (n)
бэ́би-бу́м
  1. een opvallende tijdelijke toename in het aantal geboorten

geboren /ɣə'borɘn/ (adj)
урождённый
  1. ter wereld gebracht, gebaard
  2. begonnen, ontstaan
  3. door herkomst of natuurlijke aanleg

gebouw (n)
здание, постройка, строение
  1. een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken

gebrek (n)
недостаток
  2. een defect

gebrom (n)
жужжа́ние
  1. een dof trillend geluid

gebruik (n)
испо́льзование
  2. toepassen van iets

gebruikelijk (adj)
обычно
  1. naar gewoonte, zoals men regelmatig doet

gebruiken /ɣəˈbrœʏkən/ /χəˈbrœʏkən/ (v)
использовать, употреблять
  1. zich bedienen van, toepassen

gebruiker /ɣə'brœːkər/ /χə'brœʏkər/ (n)
пользователь
  1. iemand die iets gebruikt

gebruikersnaam (n)
[[и́мя]] [[пользователь|по́льзователя]]
  1.

gecentreerd (adj)
центрированный
  1. een grotere eenheidscel dan de primitieve hebbend, zo gekozen om de rotatieassen beter in dekking te brengen met de translatievectoren van de cel

gedachte /ɣə'dɑɣdə/ /ɣəˈdɑxtə/ (n)
мысль
  1. het nadenken, idee

gedachtegang (n)
ход мы́слей
  1. een reeks op elkaar volgende denkstappen

gedicht (n)
стихотворение
  1. een in versmaat of in dichterlijke stijl opgesteld stuk

gedijen /ɣə'dɛɪə(n)/ (v)
буйно расти
  1. voorspoedig groeien

gedrag (n)
поведение
  1. de manier waarop iemand optreedt of iets ergens op reageert

gedragen /ɣə.'dra.ɣə(n)/ (v)
[[вести́]] [[себя́]] [[пра́вильно]]
  1. zich ~: de manieren die iemand meest in de omgang met anderen aan de dag legt

gedragswijze /xə'drɑxswɛizə/ (n)
манера
  1.

geduld /ɣədʏɫt/ (n)
терпение
  1. de rust en bereidheid om te wachten

geduldig /gə'dʌldəx/ (adj)
терпеливый
  1. bereid te wachten en tegenslagen te verdragen

gedurende /ɣəˈdyrəndə/ (preposition)
в продолже́ние
  tijdens

geel /ɣeːl/ /ɣeːɫ/ /χeɪɫ/ (adj)
жёлтый
  1. citroen-, goudkleurig

geel /ɣeːl/ /ɣeːɫ/ /χeɪɫ/ (n)
жёлтый
  1. kleur tussen oranje en groen

geel olijfgroen (adj)
оливково – желтый

geelgrijs (adj)
желто – серый

geelgroen (adj)
зелено – желтая

geeloranje (adj)
желто - оранжевая

geelzucht (n)
желту́ха

geen (indefinitePronoun)
нет
  1. ontkennend onbepaald lidwoord: tegenovergestelde van één, niet een

geest /ɣeːst/ /χeːst/ (n)
ум
  1. dat wat zich afspeelt in iemands gedachten

geestig (adv)
остроу́мный

geeuwen /ɣɪːwə(n)/ (v)
зевать
  1. gapen

gefluister (n)
шёпот

gegrinnik (n)
хихи́канье
  1.

gehechtheid (n)
пре́данность
  1.

geheel (n)
целостность

geheim /ɣəɦɛɪm/ (adj)
секретный, тайный
  1. opzettelijk verborgen

geheugen (n)
память
  1. het deel van de hersenen waarin herinneringen worden opgeslagen

geheugenmetaal (n)
Эффект памяти формы

geheugenverlies (n)
амнезия

gehoor (n)
слух
  1. het organische systeem om geluiden waar te nemen

gehoorzaam /ɣə'hoːrzam/ /ɣə'ɦoːrzam/ /χə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
послушный
  1. bereid gehoor te geven aan regels of bevelen

gehoorzamen (v)
подчиняться
  1. gevolg geven aan een opdracht of bevel

geigerteller (n)
счетчик Гейгера
  1. instrument voor het meten van radioactieve straling

geit /ˈɣɛɪ̯t/ /ˈɣɛːt/ /ˈχɛɪ̯t/ (n)
коза, козёл
  1. bepaald soort zoogdier Capra aegagrus hircus

geitenkaas (n)
козий сыр

geitenmelk (n)
козье молоко
  voedzaam vocht dat tepels van een geit afscheiden

gek /ɣɛk/ /χɛk/ (adj)
помешанный
  2. bezittende een zeer lage intelligentie, krankzinnig
  4. knettergek

gekko (n)
геккон
  1. gekko

gelaat (n)
лик

gelach /ɣəˈlɑx/ (n)
смех
  1. het lachen

gelast (v)
сварной
  [B] voltooid deelwoord van lassen

geld /ˈɣɛlt/ /ˈχɛlt/ (n)
деньги
  1. een ruilmiddel dat gegarandeerd wordt door een land waarmee goederen en diensten kunnen worden gekocht

gelderse roos /ˌɣɛldərsəˈros/ (n)
калина
  1. Viburnum opulus

geldig /ɣɛldəx/ (adj)
действительный
  1. waarvan de waarde of wettigheid erkend wordt

gele koorts (n)
амарилле́з

geleden /ɣəˈledə(n)/ /χəˈledə(n)/ (adv)
тому назад
  1. een woord om aan te duiden dat iets zich in het verleden af heeft gespeeld

geleedpotige /ɣə.let.ˈpo.tə.ɣə/ /ɣə.ˈleːd.ˌpoː.ti.ɣə/ /χə.let.ˈpo.tə.χə/ (n)
членистоно́гое
  1. een dier met een uitwendig skelet van chitine

geleerd (adj)
учёный
  1. zich veel aan studie gewijd hebbend

geleerde (n)
знато́к
  1. iemand die onderricht en bekwaam is in een bepaalde tak van de wetenschap

gelegenheid /ɣǝ.'le.ɣǝn.ɦɛjt/ (n)
[[удо́бный]] [[слу́чай]]
  1. mogelijkheid tot

geleiden (v)
проводи́ть

geleider (n)
проводни́к
  1. elektrische stroomgeleider
  2. warmtegeleider

gelijkbenig /ɣəlɛɪgˈbenəx/ (adj)
равнобе́дренный
  1 & 2.

gelijkenis (n)
подо́бие
  1. de mate waarin iets of iemand aan een ander doet denken

gelijkheid (n)
ра́венство

gelijkstroom (n)
постоянный ток

gelijktijdigheid (n)
одновре́менность
  1. het op hetzelfde moment plaatsvinden van meerdere gebeurtenissen

gelijkzijdig (adj)
равносторо́нний
  1. alle zijden gelijk in lengte

gelofte /ɣə'lɔftə/ (n)
заро́к
  1. een plechtige verklaring iets voortaan te zullen doen of na te zullen laten

geloof /ɣəˈlof/ /χəˈlof/ (n)
религия
  1. godsdienst

geloven (v)
верить
  1. overtuigd zijn dat iets waar is

gelovige /ɣə.ˈlo.vi.ɣə/ /ɣə.ˈlo.və.ɣə/ /χə.ˈlo.və.χə/ (n)
ве́рующая
  1. iemand die een bepaald geloof aanhangt

geluiddicht (adj)
звуконепроница́емый
  1. zodanig geïsoleerd dat geluiden niet binnen kunnen dringen of de ruimte verlaten

geluk /ɣəˈlɵk/ /χəˈlɵk/ (n)
сча́стье
  1. prettige loop van de omstandigheden

gelukkig (adj)
счастливый
  1. in een tevredene toestand zijn, zich goed voelen

gelukkigerwijs (adv)
к счастью
  1. op een gelukkige manier

gematigd (adj)
уме́ренный

gember (n)
имбирь
  1. Zingiber officinale, een specerij met een scherpe smaak

gemeen (adj)
злобный
  1. beneden de gordel, buiten alle regels

gemeenschap (n)
коло́ния
  1. het met één of meer andere deel hebben aan iets
  2. samenleving
  3. geheel van personen of zaken die tot elkaar in een bepaald opzicht in een geregelde betrekking staan

gemeente /ɣəˈmentə/ /ɣəˈmeɪntə/ /ʝəˈmentə/ (n)
коммуна
  1. bestuurlijke eenheid
община
  2. gezamenlijke gelovigen

gemenebest (n)
содру́жество
  1. gemeenschap van onafhankelijke landen

gemiddeld /ɣəˈmɪdəld/ /ɣəˈmɪdəlt/ /χəˈmɪdəɫt/ (adv)
в сре́днем
  1. in de meeste gevallen

gemiddelde /ɣəˈmɪdəldə/ (n)
сре́днее
  1. de som van een aantal getallen gedeeld door het aantal ervan

gems (n)
серна
  1. in de Alpen levende soort berggeit

gen (n)
ген
  1. drager van informatie van de erfelijke eigenschappen

genade (n)
благоволе́ние

genadeloos (adj)
безжалостный

genadeslag (n)
удар милосердия
  1. de laatste slag toegebracht aan een zwaargewonde vijand om hem uit zijn lijden te helpen

gendarme (n)
жанда́рм

gender /ˈdʒɛndər/ (n)
Гендер
  1. sekse

genderneutraal (adj)
ге́ндерно-нейтра́льный

genealogie (n)
генеалогия
  1. een discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderonderzoek dan wel de afstamming van de familienaam

genealogisch (adj)
генеалоги́ческий

geneeskunde /γ̊əˈneːskʏndə/ (n)
медицина
  1. de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van ziekten

generaal (n)
генерал
  1. iemand die het bevel heeft over een leger

generatie (n)
Поколение
  2. alle personen die min of meer tegelijkertijd geboren zijn

generator /ˌɣenəˈratɔr/ /ˌχenəˈratɔr/ (n)
генера́тор
  1. een apparaat of persoon die iets genereert (doet ontstaan)

generiek (adj)
безма́рочный
  2. algemeen

genetica (n)
генетика
  1.de wetenschap van alles wat de werking van genen betreft, in het bijzonder erfelijke overdracht

genetisch /ɣəˈnetis/ (adj)
генетический
  1. gerelateerd aan de erfelijkheid

genetkat (n)
генета

geneuzel (n)
бессмы́слица
  1.

genie /ʒəˈni/ (n)
гений
  1. iemand die buitengewoon slim is of die ergens uitzonderlijk goed in is

genieten /ɣə.ni.tə(n)/ (v)
вкушать
  1. voordeel hebben van iets

genitief (n)
родительный падеж
  1. naamval als aanduiding van bezit, oorsprong of hoeveelheid

genocide (n)
геноцид
  1. stelselmatige uitroeiing van een volk

genoeg (indefinitePronoun)
довольно

genoom /xəˈnom/ (n)
геном
  1. een verzameling van alle genen van de chromosomen van een organisme

genotype (n)
геноти́п
  1. het geheel van genetische kenmerken dat een soort onderscheidt

genre (n)
жанр
  1. categorie in een kunstvorm

gentherapie /ˈɣɛn.teː.ra.ˌpi/ /ˈχɛn.tɪː.ra.ˌpi/ (n)
генотерапи́я
  1. het inbrengen van genetisch materiaal in (menselijke) cellen in het kader van een geneeskundige behandeling

gentiaan (n)
горечавка

gentiaanblauw (adj)
голубая шагаль

gentrificatie (n)
джентрифика́ция

genus (n)
род
  1. Grammaticaal geslacht

geocentrisch (adj)
гѐоцентри́ческий

geodeet (n)
геодези́ст
  1. iemand die de geodesie beoefent

geofysica (n)
геофизика

geografie (n)
география
  1. aardrijkskunde

geografisch (adj)
географи́ческий
  1. aardrijkskundig, met betrekking tot de aardrijkskunde

geologie (n)
геология
  1. aardkunde

geologisch (adj)
геологический
  1. op de geologie betrekking hebbend

geoloog (n)
геолог

geometrie (n)
геометрия
  1. een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met ruimtelijke figuren

geomorfologie (n)
геоморфология

geopend (adj)
открытый

gepensioneerde (n)
пенсионе́р

gerecht (n)
блюдо
  1. een bepaald soort voedsel op een bepaalde wijze bereid
суд
  2. rechtbank, de rechter

gerechtigheid (n)
беспристра́стие

gereedschap (n)
инструмент
  1. een mechanisch instrument dat gebruikt wordt om werk te kunnen doen

gereedschapskist (n)
инструмента́рий
  1. afsluitbare bak waarin gereedschap opgeborgen en bijeengehouden wordt

germanisme (n)
германизм
  1. woord of uitdrukking overgenomen uit het Duits of gevormd naar het Duits

germanium (n)
германий
  1. een scheikundig element met symbool Ge en atoomnummer 32

gerontologie (n)
геронтоло́гия
  1. tak van wetenschap die het "ouder worden" bestudeert

gerst (n)
ячмень
  2. en 3. (zaad van de) plant Hordeum vulgare

gerstekorrel (n)
милиум
  2. wit korreltje op het ooglid

gerucht /ɣə'rɵxt/ (n)
слух, сплетня
  2. een mededeling of nieuwtje dat de ronde doet maar nog niet bevestigd is, zodat je niet zeker bent of het waar is

gerundium (n)
геру́ндий
  1. zelfstandig gebruikte verbogen infinitief

geschenk /ɣəˈsxɛŋk/ /ʝəˈsçɛŋk/ (n)
подарок
  1. iets dat men geeft

geschiedenis /ɣəˈsxidəˌnɪs/ (n)
История, история
  2. de gebeurtenissen van het verleden

geschiedschrijving (n)
историография

geschikt (adj)
подходящий
  1. met de juiste eigenschappen

geschil (n)
различие
  1. geweldloos conflict

gesel /ˈɣeː.zəl/ /ˈχe.səɫ/ (n)
бич
  1. werktuig van touwen of riempjes met knopen of stukjes metaal, waarmee men ter bestraffing op iemands lichaam slaat

geselen /ɣesələ(n)/ (v)
бичева́ть
  1. iemand met een zweep of gesel tuchtigen

geslacht /ɣəˈslɑxt/ /χəˈslɑχt/ (n)
род
  3. (biologisch) genus
pод
  4. grammaticaal geslacht

geslachtsidentiteitsstoornis (n)
расстро́йство ге́ндерной иденти́чности

geslachtsorgaan /ɣəˈslɑxtsɔrɣaːn/ /ʝəˈslɑxtsɔrʝaːn/ (n)
половой орган
  1. lichaamsdeel

geslachtsziekte (n)
венери́ческая боле́знь
  1. een aandoening aan de geslachtsorganen, vaak een seksueel overdraagbare aandoening

gesloten /ɣəˈsloːtə(n)/ /χəˈsloːtə(n)/ (v)
закрытый

gesp /ɣɛsp/ (n)
пряжка
  1. sluitmechanisme aan riemen e.d.

gespierd (adj)
мускулистый
  1. met sterk ontwikkelde stevige spieren

gesprek (n)
разговор
  1. een mondelinge conversatie waarbij informatie uitgewisseld wordt

gesprekspartner (n)
собесе́дник
  1. een persoon die deelneemt aan een gesprek

gesteente /ɣəˈstentə/ (n)
горная порода
  1. het materiaal waaruit de aardkorst bestaat, bestaande uit mineralen

gestippelde alver (n)
быстрянка
  1. bepaalde soort zoetwatervis, Alburnoides bipunctatus

getal (n)
число

getalenteerd (adj)
дарови́тый
  1. talent hebbend

getijcentrale (n)
электростанция, работающая на энергии прилива
  1. een elektrische centrale die functioneert op het verschil tussen eb en vloed

getijde (n)
вре́мя
  1. de periodieke verandering van de waterstand ten gevolge van de stand van de maan

getijdencentrale (n)
электростанция, работающая на энергии прилива
  1. (elektrotechniek) (werktuigbouwkunde) elektrische centrale die werkt door middel van getijdenstromen ontstaan door het hoogteverschil tussen eb en vloed

getik (n)
ти́канье
  1.

getouwtrek (n)
перетя́гивание кана́та
  1.

getrippel (n)
то́пот
  1.

getrouw (adj)
ве́рный

getrouwd (adj)
жена́тый
  1. voltooid deelwoord van trouwen

getuige (n)
свидетель
  1. iemand die een gebeurtenis heeft meegemaak of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigen (v)
[[дава́ть]] [[показание|показа́ния]]
  1. een veelal beëdigde verklaring afleggen ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigenis (n)
показа́ние

geur /ɣøːr/ /χøːr/ (n)
запах
  1. gewaarwording met de neus van de aanwezigheid van een gasvormige uitwaseming

gevaar /ɣəˈvar/ (n)
опасность
  1. groot risico

gevaarlijk /ɣəˈvarlək/ /ɣəˈvaːrlɪk/ /χəˈvarlək/ (adj)
опасный
  1. gevaar met zich meebrengend

geval (n)
де́ло
  1.

gevangene (n)
заключённый
  1. iemand die gevangen genomen is

gevangenis /ɣǝvɑŋǝnis/ (n)
тюрьма
  1. een gebouw waarin personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden

gevecht /ɣəˈvɛxt/ /χəˈvɛxt/ (n)
бой
  1. een handgemeen

gevechtsvliegtuig (n)
штурмовик

geven /ˈɣevə(n)/ /ˈχevə(n)/ (v)
давать, дать
  1. overdragen van het bezit van iets aan iemand anders

gevleugeld (adj)
крылатый
  1. met vleugels

gevoel /ɣəˈvul/ (n)
ощуще́ние
  1. gewaarwording

gevoeligheid (n)
восприи́мчивость
  1. een aandoenlijkheid
  2. de nauwkeurigheid van instrumenten
  3. de spanning van een film

gevolg /ɣәˈvɔlx/ /ɣәˈvɔɫx/ /χәˈvɔɫχ/ (n)
ито́г
  1. iets dat voortkomt uit iets anders

gewas (n)
сельскохозяйственная культура
  1. dat wat aanwast op het veld, maar nog niet geoogst is.

geweer (n)
ружьё

gewei (n)
рога
  1. een stel uit been bestaande hoorns van herten; al dan niet vertakt

geweld (n)
насилие
  1. elke kracht van meer dan geringe betekenis uitgeoefend op personen, goederen of zaken

gewelf (n)
свод

gewenning (n)
адапта́ция
  1. een proces waarbij een eerder ongewone prikkel steeds meer als normaal ervaren gaat worden

geweten /ɣəˈʋetə(n)/ (n)
совесть
  1. het deel van iemand waarmee die persoon zijn daden op goed en kwaad beoordeelt

gewicht /ɣəˈʋɪxt/ /χəˈʋɪxt/ (n)
вес
  1. de kracht die dat voorwerp op zijn ondersteuning of ophanging uitoefent

gewichtheffen (n)
поднятие тяжестей
  1. een sport waarbij de beoefenaars proberen om zware gewichten op te heffen die aan stalen staven zijn bevestigd

gewichtheffer /xə'wɪxthɛfər/ (n)
гиреви́к
  1.

gewichtsverlies (n)
похуде́ние
  1. het minder worden van de massa van een persoon of voorwerp

gewone vinvis (n)
финвал
  1. Balaenoptera physalus, een groot zeezoogdier, lang en gestroomlijnd met puntige kop

gewoon /ɣəˈwoːn/ /ɣəˈβ̞oːn/ /χəˈʋon/ (adj)
обы́чный

gewoonte /ɣəˈwoːntə/ /ɣəˈβ̞oːntə/ /χəˈʋontə/ (n)
привычка
  1. vaste wijze om dingen te doen

gewricht (n)
сустав
  1. verbinding

gezant (n)
посла́нец

gezegde (n)
предикат
  2. alle zinsdelen behalve het onderwerp

gezel (n)
подмастерье
  2. middeleeuwse ambachtsman in een gilde die nog niet de rang van meester of baas had verworven

gezellig /χəˈzɛləx/ (adj)
уютный
  2. sociaal aangenaam
  3. knus
  4. leuk, onderhoudend

gezelschap /ɣə'zɛlsxɑp/ (n)
компа́ния
  1. een groep mensen die iets gemeen hebben
  2. bij iemand blijven
наро́д
  3. een vereniging met een bepaald doel

gezicht (n)
и́мидж
  1. de voorkant van een menselijk hoofd

gezichtshoek (n)
опти́ческий у́гол
  1. de ruimtelijke hoek waaronder beeldschermen en displays van apparaten zijn af te lezen

gezin (n)
семе́йство
  1. huishouden bestaande uit een of meer ouders en hun kinderen

gezond /xə.ˈzɔnt/ /ɣə.ˈzɔnt/ (adj)
здоровый
  1. vrij van ziektes en zeertes

gezondheid (n)
здоровье
  1. welbevinden, in goede staat zijn

gezondheidstoestand (n)
состояние здоровья
  1. het volledige fysieke, spirituele en sociale welzijn

gezwoeg (n)
рабо́та
  1.

geïntegreerde schakeling (n)
интегра́льная схе́ма

gids /ɣɪts/ /χɪts/ (n)
гид
  persoon die een groep begeleid en uitleg geeft

gier /ɣiːr/ /χiːr/ (n)
гриф, сип
  1. benaming voor grote aasetende roofvogels met een kale kop en machtige vleugels

gieren /ɣiː.rə(n)/ /χiː.rə(n)/ (v)
рыскание
  4. een draaiende beweging rond de verticale as maken

gierig (adj)
а́лчный
  1. geen geld of bezit aan een ander willende geven

gierigaard (n)
скряга

gierst (n)
пшено, просо
  2. en 3. (zaden van) de graansoort Panicum miliaceum

gierzwaluw /ˈɣirˌzʋalyw/ (n)
стриж
  1. bepaald soort vogel, Apus apus

gieter (n)
ле́йка
  1. een soort emmer met sproeibuis om de planten te begieten

gieterij (n)
лите́йная
  1. een bedrijf dat zich toelegt op het gieten van metalen voorwerpen

gietijzer (n)
чугун, литое железо

gif /ɣɪf/ /χɪf/ (n)
яд
  1. een substantie die in kleine hoeveelheden schadelijk of dodelijk is

giftig /ˈɣɪftəx/ /ˈχɪftəx/ (adj)
токси́чный
  1. gif bevattend

gigabyte (n)
гигабайт

gigantisch (adj)
гига́нтский

gigawatt (n)
гигаватт
  1. een miljard watt

gijzelaar /ˈɣɛizəlar/ /ˈɣɛɪ̯zəlaːr/ /ˈɣɛːzəlaːr/ /ˈχɛɪ̯zəlaːr/ (n)
заложник
  1. een veelal onschuldig persoon die tegen de eigen wil door een gijzelnemer gevangen wordt gehouden en die bedreigd wordt met het doel iets van derden gedaan te krijgen

gijzelen /'ɣɛɪzələ(n)/ (v)
брать в зало́жники
  1. iemand gevangen nemen om daarmee een losprijs te bedingen

gilde /ˈɣɪldə/ /ˈχɪɫdə/ (n)
ги́льдия

gin (n)
джин

ginder (adv)
там

ginseng (n)
женьше́нь
  1.

gips (n)
гипс
  1. (scheikunde) een uit calciumsulfaat en water uithardende witte vaste stof: CaSO₄·2H₂O

giraf /ʒi'rɑf/ (n)
жираф
  1. Herkauwend dier

giraffe (n)
жираф
  1. herkauwend dier dat in Midden-Afrika leeft met een zeer lange hals, Giraffa camelopardalis

gist (n)
дрожди, дрожжи
  1. de naam voor een aantal soorten micro-organismen

gisten (v)
броди́ть

gister /ˈɣɪstər/ /ˈχɪstər/ (adv)
вчера
  1. de laatste dag die voltooid is

gisteren /ˈɣɪstərə(n)/ /ˈχɪstərə(n)/ (adv)
вчера
  1. de laatste dag die voltooid is

giswerk (n)
до́мысел
  1.

gitaar /ɣi'tar/ (n)
гитара
  1. een muziekinstrument

gitzwart (adj)
черная

glaciologie (n)
гляциология

glad (adj)
гладкий

gladiator (n)
гладиа́тор

glamour (n)
гламур
  1. betoverend uiterlijk, schone schijn

glanzen (v)
блестеть, сиять
  1. in zekere mate licht weerspiegelen of voortbrengen

glas /ɣlɑs/ /χlɑs/ (n)
стакан, стекло
  1. niet-kristallijne vaste stof
  3. om uit te drinken
стекло, стакан
  2. op basis van SiO₂

glasachtig lichaam (n)
стекловидное тело

glasharmonica (n)
стекля́нная гармо́ника
  1. glasharmonica

glasnost (n)
гла́сность

glaswol (n)
стеклова́та
  isolatiemateriaal gemaakt van glas

glaucoom (n)
глаукома
  1. een aandoening waarbij een verhoging van de druk in de oogbol onbehandeld tot gezichtsvelduitval en uiteindelijk tot blindheid leidt

glazuur (n)
глазу́рь
  1-2

gletsjer (n)
ледник
  1. een ijsmassa die gevormd wordt op land en dik en groot genoeg is om bergafwaarts te stromen

glibberig (adj)
скользкий
  1. glad, moeilijk houvast op te krijgen

glijbaan (n)
горка

glijden /ˈxlɛɪdə(n)/ /ˈɣlɛːdə(n)/ (v)
скользить
  1. met geringe wrijving gericht voortschuiven

glimlach (n)
улыбка
  1. een gelaatsuitdrukking die een geluidloze lach verraadt

glimlachen /'ɣlɪmlɑχən/ (v)
улыбаться
  1. zacht onhoorbaar lachen

glimworm (n)
светляк
  1. een nachtelijk lichtgevend kevertje uit de familie Lampyridae

globalisering (n)
глобализация
  1. een voortgaand proces van wereldwijde economische, culturele en politieke integratie

gloed /ɣlut/ (n)
зарево

gloeilamp /ˈɣluilɑmp/ (n)
лампочка
  1. een lamp die licht produceert met een gloeidraadje

glossarium (n)
глосса́рий

glottisslag /ˈɣlɔtɪˌslɑx/ (n)
горта́нная смы́чка
  1. een klank die met de stembanden in de keel geproduceerd wordt en tot de plosieven gerekend wordt

gluren /ˈɣlyː.rə(n)/ (v)
загля́дывать
  1. in het geheim aandachtig naar iemand kijken

gluten /'ɣly.tə(n)/ (n)
глютен

glycogeen /ˌɣlikɔˈɣen/ (n)
гликоге́н
  1. een opvanghuis voor wezen

gneis (n)
гнейс
  1. een metamorf gesteente met verschillend gekleurde banden of aders

gnoe (n)
гну
  1. Connochaetes, een dier behorende tot de familie Bovidae...

god /ɣɔd/ /ɣɔt/ /χɔt/ (n)
бог
  1. hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

goddelijk (adj)
божественный

godheid (n)
божество́
  1. een hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid

godin /ɣoˈdɪn/ (n)
богиня
  1. een vrouwelijke godheid

godsdienst /ˈɣɔtsdinst/ (n)
религия, вера
  1. een geloof en alle daar bij horende rituelen en doctrines

godslastering (n)
кощунство
  1. belediging of bespotting van God/een godheid

godvrezend (adj)
богобоя́зненный
  1.

goed (adj)
хороший
  1. kwaliteit bezittend

goed (adv)
хорошо
  1. op goede wijze

goedemiddag (interjection)
добрый день

goedemorgen /ˌɣudəˈmɔrɣə(n)/ (interjection)
доброе утро
  groet

goedenacht (interjection)
спокойной ночи
  avond wens

goedenavond (interjection)
добрый вечер
  1. een groet die in de avond gebruikt wordt

goederentrein (n)
това́рный по́езд
  1. trein die uitsluitend is bestemd om goederen te vervoeren

goedheid (n)
доброта
  1. de hoedanigheid van het goed zijn

goedkeuren (v)
дока́зывать
  1. toestemming verlenen

goedkoop (adj)
дешёвый, недорогой
  1. laag in prijs

goelag (n)
зона

goeroe (n)
гуру

gok /ɣɔk/ /χɔk/ (n)
риск
  2. een keuze zonder het juiste antwoord te weten
рубильник
  3. neus

gokken /ˈɣɔkən/ /ˈχɔkən/ (v)
рискова́ть
  1. iets van waarde, veelal geld, inzetten op de mogelijke uitkomst van iets onzekers

golf /χɔl(ə)f/ (n)
гольф
  1. een balspel waarbij een golfbal met een golfclub in een aantal slagen in de hole moet worden geslagen.

golfbal (n)
мяч для го́льфа

golfbreker (n)
волноло́м
  1. constructie om de kracht van watergolven te weerstaan

golfkarton (n)
гофрокартон
  verpakkingsmateriaal, bestaande uit één of meer lagen dun, gegolfd karton

golflengte (n)
волна́

gonade (n)
гонада

gondel /ˈɣɔndəl/ (n)
гондола
  1. een pleziervaartuig in Venetië

gong (n)
гонг
  1. een hangend slagwerk

gonorroe (n)
гонорея
  1. een geslachtziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Neisseria gonorrhea

googelen /ˈgu:gələ(n)/ /ˈɡu.ɡə.lə(n)/ /ˈɣu.ɣə.lə(n)/ (v)
гуглить
  1. naar informatie zoeken op het internet, m.n. met Google

googol (n)
гугол

googolplex (n)
гуголплекс

gooien /ˈɣoːi̯ən/ /ˈχoːi̯ən/ (v)
бросать
  1. het door de lucht verplaatsen van een voorwerp, al dan niet naar een doelwit

gootsteen /ˈɣotsten/ (n)
раковина
  1. een bak, meestal ingebouwd in een aanrecht, onder een kraan en met een afvoer

gordel (n)
зо́на
  1. een band die om het middel gedragen wordt

gordeldier (n)
броненосец
  1. zoogdier met pantser van beweegbare schubben uit de familie Dasipodidae

gordijn /ɣɔrˈdɛːn/ /χɔrˈdɛɪn/ (n)
занавеска, гарди́на
  1. doek ter afdekking

gorilla (n)
горилла
  1. Afrikaanse mensaap uit het geslacht Gorilla

gors /ɣɔrs/ /χɔrs/ (n)
овсянка
  1. benaming voor vogels uit de familie Emberizidae

gort (n)
крупа

gospelmuziek (n)
Госпел

gotspe /χɔtspə/ (n)
де́рзость

goud /ɣʌʊt/ (n)
золото, аурум
  1. een edelmetaal met atoomnummer 79 dat wordt aangegeven met het symbool Au, het is een geel metalliek overgangsmetaal

goudader (n)
бона́нца
  1.

goudbes (n)
Капский крыжовник
  1. Physalis peruviana

gouden medaille (phraseologicalUnit)
золотая медаль

goudgeel (adj)
желтое золото

goudhaantje (n)
королёк
  1. bepaald soort klein vogeltje met een goudkleurig kruintje Regulus regulus

goudkoorts (n)
золотая лихорадка

goudsmid (n)
ювелир, золотых дел мастер
  1. een smid die met goud werkt

goudvink (n)
снегирь
  1. bepaald soort vogel, Pyrrhul pyrrhula

goudvis /ˈɣaʊ̯d.vɪs/ /ˈɣɔʊ̯t.fɪs/ /ˈχʌʊ̯t.fɪs/ (n)
золотая рыбка
  1. bepaald soort kleine goudkleurige of rode vis die uit China afkomstig is en die door veel mensen thuis gehouden wordt, Carassius auratus auratus

goulash (n)
гуляш
  1. een stoofschotel van o.a. rundvlees, paprika en uien, tevens het nationale gerecht van Hongarije

gouverneur (n)
губернатор
  1. het hoofd van een regering, van een kolonie, staat of andere subnationale staatseenheid

graad (n)
градус
  1. eenheid om hoeken te meten

graaf /ɣraf/ (n)
граф
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk belast met de rechtspraak in een gebied, later wordt de titel verzelfstandigd tot een aanduiding van de heerser in een graafschap, één rang lager dan markies

graafschap (n)
гра́фство

graag /ɣrax/ /χraχ/ (adv)
охотно
  1. met plezier, met graagte; dat doe ik graag

graag gedaan (interjection)
не за что
  1. beleefd antwoord nadat je bedankt bent

graan /ɣran/ (n)
злак

graat (n)
косточка

gradenboog (n)
угломер
  1. een instrument waarmee een hoek van een gekende grote uitgezet of gemeten kan worden

graf /ɣrɑf/ /χrɑf/ (n)
могила
  1. ruimte om één of meer lijken in te begraven
  2. plaats waar één of meer lijken begraven liggen

grafheuvel (n)
курга́н
  1. kunstmatige heuvel die is opgeworpen om als graf te dienen

grafiet (n)
графит
  in plaatjes gekristalliseerde koolstof

grafietgrijs (adj)
графитово – серая

grafietzwart (adj)
черно - графитовый

grafisch (adj)
графи́ческий

grafschrift (n)
надгро́бная на́дпись
  1. op een grafsteen gegraveerde korte tekst, gewijd aan de overledene

grafsteen (n)
надгробие
  1. een rechtopstaande gebeeldhouwde steen die de aanwezigheid van een graf markeert

gram (n)
грамм
  1. een afgeleide eenheid voor massa in het SI-stelsel (éénduizendste van een kilogram, 0,001 kg)

grammatica (n)
грамматика
  1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal.

grammaticaal (adj)
грамматический

granaat (n)
гранат
  1. een groep kubische mineralen

granaatappel (n)
гранат
  2. vrucht
  1. boom

granaatwerper (n)
гранатомёт
  1. wapen, of deel van een wapen, bestemd voor het lanceren van stuwloze ontploffende projectielen

graniet /ɣɾaˈni:t/ (n)
гранит
  1. stollingsgesteente bestaande uit lichtgekleurde, met het blote oog onderscheidbare mineralen.

granietgrijs (adj)
гранитово – серый

grap /ɣrɑp/ /χrɑp/ (n)
шутка
  1. verhaal dat of handeling die erop gericht is om de lachlust op te wekken

grapefruit (n)
грейпфрут
  1. een gele of rode, enigszins bitter smakende citrusvrucht

grapefruitsap (n)
грейпфрутовый сок
  1. sap van de vrucht van de boom Citrus paradisi

grappa (n)
гра́ппа
  1.een Italiaanse alcoholische drank

grappig /'ɣrɑpəχ/ (adj)
весёлый
  1. de lust tot (glim-) lachen opwekkend

gras /ɣrɑs/ (n)
трава
  1. plantenfamilie
мурава́
  2. bepaalde groep van soorten binnen de grassenfamilie

grasgroen (adj)
зеленая сочная

grasmaaier /ɣrɑsmajər/ (n)
газонокосилка

grasmodderpaard (n)
лоша́дка травяно́й грязи

graszode (n)
дёрн

gratie (n)
помилование
  1. het afzien van de uitvoering van een straf

gratis (adj)
бесплатно, даром
  1. wat zonder betaling verkregen wordt

gratiëren (v)
ми́ловать
  1. gratie geven

grauwe gans (n)
серый гусь
  1. bepaalde soort grijsbruine vogel met oranje snavel, Anser anser

graven (v)
копать, рыть, выкопать, выкапывать, вырыть, копнуть
  1. een gat in de grond maken met de handen of met een graafwerktuig

graveren (v)
выреза́ть
  1. met een scherp gereedschap iets krassen in glas of metaal

gravin (n)
графиня
  1. vrouwelijke graaf

gravure (n)
гравю́ра
  2. decoratie in metaal, glas of edelsteen gesneden

grens /ɣrɛns/ (n)
граница
  2. de raaklijn tussen twee landen

greppel (n)
канава, кювет
  1. een smalle, ondiepe uitgraving in de grond voor de afvoer van teveel water

griep /ɣrip/ (n)
грипп
  1. een vierusziekte die jaarlijks vele mensen ziek maakt en die voor ouderen gevaarlijk kan zijn

griesmeel (n)
манная крупа
  1. grof gemalen meel

griet /ɣrit/ /χrit/ (n)
бабёнка
  A. jonge vrouw, meisje
бриль
  C. vissoort

griezelig (adj)
броса́ющий в дрожь

griffier (n)
архива́риус
  1. iemand die de taak heeft alle communicatie rond een zaak schriftelijk vast te leggen en te ordenen

griffioen (n)
грифон
  1. Oudgrieks fabeldier met de kop, voorpoten en vleugels van een adelaar en de romp, achterpoten en staart van een leeuw

grijnslach (n)
ухмы́лка
  1. een pijnlijke, hatelijke, satirische vertrekking van het gelaat

grijpen (v)
хватать
  1. plotseling iets of iemand beetpakken

grijs (adj)
серый
  1. de kleur grijs hebbend

grijsaard (n)
старик
  1. oude man

grijsbeige (adj)
серая кремовая

grijsblauw (adj)
серо – голубой

grijsbruin (adj)
коричнево - серая

grijsharig /ɣrɛɪsˈɦarəx/ (adj)
седо́й
  1. met grijs haar

grijswit (adj)
белая карпатская

grijze walvis (n)
серый кит
  1. stevige zwarte walvis, met bolvormig voorhoofd en een heel kleine snuit

grijzen (v)
седеть
  1. grijs worden, grijze haren krijgen

gril (n)
блажь
  2. onredelijk en willekeurig gedrag

grimmig (adj)
мра́чный

grind (n)
гра́вий

grisaille (n)
гризайль

grizzlybeer /ˈgrɪzliˌbeːr/ /ˈɣrɪzliˌbeːr/ (n)
гризли
  1. Ursus arctos horribilis, een Amerikaanse ondersoort van de bruine beer.

groei /ɣruj/ /χruj/ (n)
рост
  1. het groter worden

groeien /ˈɣrui̯ə(n)/ (v)
расти
  groter worden

groen (adj)
зелёный
  1. de kleur groen hebben

groen (n)
зелёный
  secundaire kleur, in het spectrum gelegen tussen geel en cyaan, met een golflengte van ca. 550 nm

groen licht (n)
зелёный свет
  1. groen verkeerslicht
  2. toestemming

groenbeige (adj)
кремово - зеленая

groenblauw (adj)
зеленовато – голубой

groenbruin (adj)
коричнево – зеленая

groengrijs (adj)
серо – зеленый

groente (n)
овощ, зелень
  1. eetbare planten of delen daarvan

groenteboer (n)
овощно́й магази́н
  1.

groep /ɣrup/ /ʝrup/ (n)
группа
  1. uit meerdere personen of eenheden bestaand geheel

groeperen (v)
группирова́ть
  1. in groepen stellen

groepsimmuniteit (n)
коллекти́вный иммуните́т

groepsseks (n)
группово́й секс
  1.

groepsverkrachting (n)
группавое изнасилование
  1. verkrachting door een groep personen

groet /ˈɣrut/ /ˈχrut/ (n)
поклон
  1. een uiting waarbij men elkaars aanwezigheid erkent wanneer men elkaar ontmoet

grog (n)
грог
  1. alcoholisch mengsel van rum, suiker en heet water

grommen (v)
рыча́ть
  1. een dreigend geluid voortbrengen

grondbezitter (n)
землевладе́лец
  1.

grondstof (n)
сырьё

grondvlakgecentreerd (adj)
бокоцентрированный
  1. één van de kortste translatievectors niet onder een rechte hoek met een hoofdas van de rotatiesymmetrie hebbend

grondwater (n)
[[грунтовый|грунто́вая]] [[вода́]]
  1. al het water dat zich in de aardbodem bevindt

grondwet (n)
конституция
  1. wet die de principes van een staat definieert

groot /ɣroːt/ (adj)
большой
  1. meer dan normaal in formaat
  2. bewonderenswaardig, goed
  3. machtig, belangrijk
  4. volwassen

groot koolwitje (n)
капустница
  1. Pieris brassicae

groothandel (n)
опто́вая торго́вля
  1. bedrijf dat in het groot handelt, dat aan de detailhandel levert

groothertog (n)
вели́кий ге́рцог
  1.

groothertogdom (n)
вели́кое ге́рцогство
  1.

groothoekobjectief (n)
Широкоугольный объектив

grootmoeder (n)
бабушка
  1. een moeder van een ouder

grootmoedigheid (n)
великоду́шие
  1. op een krachtige manier heel gul zijn

grootoorvos (n)
большеухая лисица

grootouder /ˈgrotˌʌʊdər/ (n)
бабушка, дедушка
  1. de ouder van een ouder

groots (adj)
грандиозный
  1. verheven, groot van opzet

grootvader /ˈɣroːtˌfaːdər/ (n)
дедушка, дед
  1. de vader van een ouder

grootzeil (n)
грот
  1. in de klassieke zeilvaart de onderste, grootste zeil aan de grote mast
  2. in de moderne zeilvaart het zeil bevestigd met het voorlijk aan de achterkant van de (grootste) mast

grote burgemeester (n)
больша́я поля́рная ча́йка
  1. soort zeevogel van ongeveer 70 centimeter groot, Larus hyperboreus

grote pimpernel (n)
кровохлёбка лекарственная
  1. bepaald soort overblijvende plant, Sanguisorba officinalis

grote stern (n)
пестроносая крачка
  1. bepaalde soort zeevogel, te herkennen aan zijn zwarte kuif en snavel met een klein geel puntje, Sterna sandvicensis

grote zee-eend (n)
турпан
  1. Melanitta fusca, een vrijwel geheel zwarte eendensoort die voornamelijk op zee voorkomt

grotesk (adj)
гроте́скный
  1. op afschrikwekkende wijze buitenissig

gruis (n)
песо́к

gruwel /ˈxrywəl/ (n)
мерзость
  1.

gruyère (n)
грюйер
  1.

gruzelementen /'ɣryzələ'mɛntə(n)/ (n)
осколки
  1. stukken die ontstaan wanneer een voorwerp breekt

guave (n)
гуайява
  1. en 2. (vrucht van) Psidium guajava

gul (adj)
щедрый
  1. vrijgevig

gulp /ɣɵlp/ (n)
мотня́
  1. een door een strook stof afgesloten opening aan de voorzijde van een broek van de man, bedoeld om het plassen te vergemakkelijken

gum (n)
резинка
  1. een object waarmee potlood weer weggehaald kan worden

gymnastiek (n)
гимнастика
  1. oefeningen voor de gezondheid van een mens

gyrokompas (n)
гирокомпас

gyroscoop /ˌɣiroˈskop/ (n)
гироскоп

haag (n)
[[живой|жива́я]] [[и́згородь]]
  1. een afscheiding bestaande uit kreupelhout of struikgewas

haagbeuk (n)
граб
  1. bepaald soort loofboom, Carpinus betulus

haai /haːɪ̯/ /ɦaɪ̯/ (n)
акула
  1. benaming voor roofvissen uit de superorde Selachimorpha

haaienvinnensoep (n)
суп из аку́льих плавнико́в
  1.

haak /haːk/ (n)
крюк

haakbus (n)
аркебуза

haakje (n)
ско́бка
  2. een leesteken

haan /ɦan/ (n)
петух
  1. mannelijk dier bij de hoenderachtige vogels

haar (n)
волос
  1. hoofdhaar, uitgroeisel van het epidermis dat delen van het hoofd bedekt

haar (personalPronoun)
её
  2. datief van zij, derde persoon enkelvoud

haar (possessivePronoun)
её, свой
  1. bezit aanduidend door een 3e persoon vrouwelijk enkelvoud

haard (n)
камин
  1. een plaats in de woning bedoeld om er een vuur te branden

haarspeld /ˈharspɛlt/ (n)
шпилька
  1. een doorgaans dunne speld waarmee het haar kan worden opgestoken.

haas (n)
заяц
  1. Lepus eropaeus, een konijnachtig zoogdier met lange achterpoten een gespleten lip en lange oren

haast /hast/ (adv)
почти
  1. bijna

haastig (adj)
поспе́шный
  1. zich niet de tijd nemend

haat /ɦaːt/ (n)
ненависть
  1. sterk gevoel van vijandschap

habitat /ˈhabiˌtɑt/ (n)
среда обитания
  1. het natuurlijke leefgebied van een organisme

hacker (n)
хакер
  1. iemand die zich onbevoegd toegang verschaft tot een computersysteem

hafnium (n)
гафний
  1. scheikundig element met symbool Hf en atoomnummer 72

hagedis (n)
ящерица
  1. langstaartig, geschubd reptiel uit de onderorde Lacertilia

hagel /haɣəɫ/ (n)
град
  1. bolvormig ijs dat als neerslag uit de hemel valt

hagelen (v)
град
  1. het uit de hemel neerkomen van hagelstenen

hagelsteen /ˈhaɣəɫˌsten/ (n)
гра́дина
  1. een klontje ijs dat als neerslag uit de lucht komt

hak (n)
каблук
  1. hiel van de voet

hakenkruis //ˈhaː.kə(n)ˌkrœys/ (n)
свастика

hakhout (n)
лесо́к
  1. houtgewas dat ieder 6-10 jaar gekapt wordt meestal om te gebruiken als brandhout

hakkelen (v)
заикаться
  2. moeilijk en onzeker spreken met herhaling van klanken

halen /ˈɦalə(n)/ (v)
ехать
  1. ergens heengaan met als doel om iets of iemand mee terug te brengen

half /ɦɑlf/ (adj)
наполови́ну
  1. de helft zijnde

halfgeleider (n)
полупроводник
  1-2

halfgod (n)
полубо́г

halfzuster (n)
сводная сестра
  1.

hallo (interjection)
алло́
  1. groet

halogeen (n)
галоге́н

halsader (n)
яре́мная ве́на
  1.

halsstarrigheid (n)
твердоло́бость
  1. het te vasthoudend zijn

halte /ˈhɑɫtə/ (n)
остано́вка
  1. een plaats waar gestopt wordt

halter (n)
ганте́ль

ham /ɦɑm/ (n)
ветчина
  1. het vlees van de achterkant van een varken

hamburger /ˈham.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.χər/ (n)
га́мбургер
  1. schijf gebraden gehakt

hamel (n)
валу́х
  1. gecastreerde ram

hamer /ˈhamər/ (n)
молоток, молот
  1. werktuig dat kan worden gebruikt om te slaan

hamster (n)
хомяк
  1. klein knaagdiertje dat als huisdier gehouden kan worden

hand /ɦɑnt/ (n)
рука, кисть руки
  1. uiterste deel van de arm, voorbij de pols

handbal (n)
гандбол

handboei /ˈɦɑnt.buj/ (n)
нару́чник
  1. een paar aan elkaar verbonden afsluitbare ringen

handboek /ˈɦɑnt.buk/ (n)
руководство
  1. een boek waarin getracht wordt alle informatie nuttig voor een bepaalde bezigheid bijeen te brengen

handdoek /hɑnduk/ (n)
Полотенце, полотенце
  1. een doek waarmee men zich afdroogt

handdruk (n)
рукопожа́тие

handel /ˈɦɑndəl/ (n)
торговля, коммерция
  1. de in- en verkoop van goederen

handelen (v)
де́йствовать
  1. iets doen, al of niet met de handen, optreden
действовать
  2. handel drijven

handeling (n)
акт
  1. datgene dat gedaan is

handelsbarrière (n)
торговый барьер

handelsmerk (n)
това́рный знак

handhaven (v)
подде́рживать
  1. iets doen voortbestaan, aan iets vasthouden

handig /ˈɦɑndɪɣ/ /ˈɦɑndɪχ/ (adj)
иску́сный
  1. goed met de handen om kunnen gaan

handkar (n)
[[ручной|ручна́я]] [[теле́жка]]
  1. een 2 wielige kar die met menskracht wordt bewogen

handrem (n)
ручни́к
  1. met de hand bediende rem

handschoen /hɑnd.sxun/ /ɦɑnt.sxun/ /ɦɑnt.sχun/ (n)
перчатка, рукавица
  1. een handkledingstuk met aparte vingers

handtekening (n)
авто́граф

handvol (n)
горсть
  2. klein aantal

hanengevecht (n)
бойцовый петух
  1. door mensen georganiseerd gevecht tussen kamphanen waarbij de toeschouwers kunnen wedden op de uitkomst van het gevecht

hanenkam /ˈhanə(n)kɑm/ (n)
лисичка
  1. Cantharellus cibarius, een eetbare paddenstoel met een lichte pepersmaak

hangbrug (n)
вися́чий мост
  1.

hangmat /ˈɦɑŋmɑt/ (n)
гамак
  1. een doek dat aan de uiteinden opgehangen wordt en waarin personen kunnen liggen

hangslot (n)
вися́чий замо́к
  1. een slot dat aan een beugel hangt

hap (n)
кусок
  1. voedsel of iets anders dat je door het openen en sluiten van je lippen in je mond krijgt

haptisch (adj)
гаптический
  1. betrekking hebbend op de tastzin

haram /haˈram/ (adj)
хара́мный

harder /'ɦɑrdər/ (n)
кефа́ль
  1. Mugil curema, een straalvinnige vissoort

hardgekookt (adj)
вкруту́ю
  1. door koken stijf geworden (met name van eieren)

hardhorig (adj)
глухова́тый
  1.

hardop (adv)
вслух

hardware (n)
аппара́тное обеспече́ние
  1. elektronische en mechanische delen in en om computersystemen

harig (adj)
мохна́тый

haring /ˈɦarɪŋ/ (n)
сельдь, селёдка
  1. zoutwatervis

haringhaai (n)
се́льдевая аку́ла
  1. bepaalde middelgrote haai en consumptievis, Lamna nasus

hark (n)
грабли
  1. tuingereedschap aan lange steel, met een reeks tanden aan de onderzijde

harlekijn (n)
арлеки́н
  2. een grappig, koddig persoon in het algemeen

harp (n)
арфа
  1.

harpij (n)
га́рпия
  3. feeks

harpoen /hɑrˈpun/ /ɦɑrˈpun/ (n)
гарпун, острога
  2. een speer met weerhaken

hars /ɦɑrs/ (n)
смола
  1. het stroeve en plakkerige product van boomsappen, met name van naaldbomen

hart /ɦɑrt/ (n)
сердце

hartaanval (n)
инфа́ркт
  1. het afsterven van hartspierweefsel door afsluiting van een kransslagader of een tak hiervan

hartenboer (n)
вале́т черве́й
  1.

hartfalen (n)
серде́чная недоста́точность
  1.

hartig (adj)
пикантный

hartklep /ˈhɑrtklɛp/ (n)
серде́чный кла́пан
  1. hartweefsel in de vorm van een vlies dat samengetrokken door een spiertje terugstromen van het verder gepompte bloed tegengaat

hartslag (n)
бие́ние се́рдца

hartstilstand /ˈhɑrtstɪlstand/ /ˈhɑrtstɪlstɑnt/ /ˈhɑrtstɪɫstɑnt/ (n)
остано́вка се́рдца
  1. het stoppen van het kloppen van een hart

hartsvanger (n)
аборда́жная са́бля

hashtag (n)
ме́тка
  1. grafisch symbool #

hassium (n)
хассий
  1. scheikundig element met symbool Hs en atoomnummer 108

haten /'ɦatə(n)/ (v)
ненавидеть
  kwade gevoelens jegens iemand koesteren

hatsjie (interjection)
апчхи

haute couture /ˌotkuˈtyr/ (n)
высокая мода

hauw (n)
Стручочек
  1. een droge doosvrucht, die minstens driemaal zo lang als breed is, zoals bij koolzaad en pinksterbloem.

haven /ɦavə(n)/ (n)
порт, гавань
  1. natuurlijke of aangelegde aanlegplaats voor schepen.

havenarbeider /ˈɦaːvən.ˌɑrbɛidər / (n)
до́кер
  1. arbeider die in een haven werkt

haver (n)
овёс, овёс посевной
  1. en 2. (zaden van) eenjarig graangewas Avena sativa
овёс посевной
  1. éénjarig graangewas Avena sativa

havermeel /ˈhavərˌmɪːɫ/ (n)
овсяная мука
  zeer fijn gemalen haver

havermelk (n)
овся́ное молоко́
  plantaardige melk op basis van hele haverkorrels

havermoutpap (n)
овсяная каша

havervlokken (n)
овсяные хлопья, хлопья овсяные
  havervlokken

haverzemelen (n)
отруби овсяные
  met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen van haverkorrels

havik /ˈɦavɪk/ (n)
ястреб-тетеревятник
  1. Accipiter gentilis, een roofvogel die op kleine zoogdieren en vogels jaagt
ястреб
  2. iemand die graag oorlog wil voeren

hazelaar (n)
лесной орех
  1. een heester waaraan hazelnoten groeien

hazelmuis /ˈɦa.zəlˌmœːs/ /ˈɦa.zəɫˌmœʏ̯s/ (n)
орешниковая соня
  1. knaagdier in de familie van slaapmuizen, Muscardinus avellanarius

hazelnoot /ˈhazəɫˌnot/ (n)
лесно́й оре́х
  1. een vrucht van de hazelaar

hazenlip /ˈhaː.zə(n)ˌlɪp/ (n)
за́ячья губа́

hazewind (n)
борзая
  1. snelle hond wordt ingezet voor wedrennen of jacht op hazen

hebben /ˈɦɛbə(n)/ (v)
иметь
  1. bezitten

hebzuchtig (adj)
а́лчный
  1. blijk gevend van hebzucht, hebberig

hectisch (adj)
лихора́дочный
  1. zeer druk en chaotisch

hectoliter (n)
гектолитр
  1. 100 liter

hectometer (n)
гектометр
  1.

hede /ˈɦeː.də/ (n)
па́кля
  1. werk, afval van vlas of hennep

hedonisme (n)
гедонизм
  1. leer dat genot het hoogste goed is

heek (n)
европейская мерлуза

heel /heːl/ (adj)
весь
  1. niet stuk

heelal /he.ˈlal/ /ɦe.ˈlaɫ/ (n)
вселенная
  [1] het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

heer /ɦɪːr/ (n)
господин
  1.
вельмо́жа
  4. welgemanierd persoon
  5. heerser

heermoes (n)
хвощ полевой

heerser (n)
владетель
  1. iemand die de macht uitoefent

heester (n)
куст

heet /ɦeːt/ (adj)
горячий
  1.

hefboom (n)
рыча́г
  1.

heg (n)
живая изгородь
  1. een (meestal lijnvormige) aanplanting van struiken en/of bomen die dient om ruimten te scheiden

hegemonie (n)
гегемония

heggenmus (n)
завиру́шка
  1. een zangvogel ter grootte van een huismus met opvallend grijs op de kop

heide /ˈhɛɪ̯də/ /ˈhɛːdə/ (n)
вересковые пустоши
  1. een met heidekruid begroeide vlakte

heiden (n)
язычник
  1. mensen die geen jood of christen zijn

heidens (adj)
язы́ческий
  1. van de heidenen

heidepaars (adj)
фиолетовый вереск

heilbot (n)
палтус
  1. bepaald soort grote schol, reus onder de platvissen en consumptievis, Hippoglossus hippoglossus

heiligdom (n)
алта́рь
  1. plaats of gebouw gewijd aan een god of godin

heilige (n)
свята́я

heiligschennis (n)
святотатство
  vergrijp aan iets heiligs

heimwee /'hɛɪmʋe/ (n)
[[тоска́]] по [[родина|ро́дине]]
  1. sterk verlangen naar een plek die als thuis ervaren wordt

hek /ɦɛk/ (n)
забор
  1. omheining, afscheiding

hekel (n)
чесалка
  1. een werktuig gebruikt bij het verwerken van hennep of vlas

heklastig (adj)
с дифферентом на корму
  1. een verkeerde gewichtsverdeling hebbend, waardoor een boot van achteren te diep in het water steekt

heks /ɦɛks/ (n)
ведьма
  1. boosaardige tovenares

heksenjacht /ˈhɛksə(n)ˌjɑxt/ (n)
охота на ведьм
  1. het jagen op vermeende heksen

heksensabbat (n)
шабаш ведьм

hekserij (n)
ведовство́

hel /'ɦɛl/ (n)
ад
  1. een plek waar de ziel van daartoe veroordeelde overledenen naar toe gaan

helaas (adv)
к сожалению
  1. jammer genoeg, spijtig genoeg

held /ɦɛlt/ (n)
герой

heldenmoed (n)
геро́йство
  1. de durf en de kracht van mensen, die zich, met gevaar voor eigen leven, voor de goede zaak inzetten

heldhaftigheid (n)
герои́зм
  1. het heel moedig en dapper zijn

helen /'ɦelə(n)/ (v)
вылечивать
  1. gezond worden

helft /ɦɛlft/ (n)
половина

helikopter /ɦelɪˈkɔptər/ (abbreviation)
вертолёт
  1. luchtvaartuig dat d.m.v. een hefschroef verticaal kan opstijgen en landen

heliocentrisch (adj)
гелиоцентри́ческий

helium (n)
гелий
  1. een chemisch element en een inert edelgas

hellebaard (n)
алебарда
  1. lang middeleeuws wapen

helling (n)
склон
  1. een glooiing in het landschap
эллинг
  4. scheepshelling

helm /ɦɛlm/ (n)
шлем, каска
  1. beschermend hoofddeksel
песколюб
  2. helmgras

helmknop /ˈɦɛlm.knɔp/ (n)
пыльник

helmstok (n)
корми́ло

helpen /ˈɦɛlpə(n)/ (v)
помочь, помогать
  1. iemand bijstaan

hem /ɦɛm/ (personalPronoun)
его
  1.
ему
  2.

hematiet (n)
гемати́т
  1. roodkleurig mineraal dat ferri-oxidekristallen bevat

hemd (n)
рубашка
  1. kledingstuk voor het bovenlijf

hemel /ˈɦeːməl/ (n)
небо, небеса
  1. lucht, onmetelijke ruimte die overal op aarde bovenaan zichtbaar is
  2. het hiernamaals, leven na de dood

hemellichaam (n)
небесное тело

hemels (adj)
небе́сный

hemelsblauw (adj)
средне - голубая

hemelvaart (n)
подъём

hemiool (n)
гемиола
  1. hemiool

hemisfeer (n)
полуша́рие

hemofilie (n)
гемофилия
  1. bloederziekte

hen /ɦɛn/ (n)
курица
  1. vrouwtje van hoenderachtige vogels

hengst /ɦɛŋst/ (n)
жеребец
  1. mannelijk paard

henna (n)
хна
  1. Lawsonia inermis

hennep /ˈɦɛ.nəp/ (n)
Конопля полезная, конопля

hentriacontaan (n)
гентриаконтан
  1. C31H64

hepatisch (adj)
печёночный
  1. met betrekking tot de lever

hepatitis (n)
гепатит
  1. leverontsteking

heptaan (n)
гептан
  1. C₇H16

heptaëder (n)
гепта́эдр
  1. ruimtelijke figuur met zeven vlakken

heraldiek /herɑl'dik/ (n)
геральдика
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met de wapenkunde

herberg (n)
гостиница
  1. eet- en overnachtingsgelegenheid die kleiner, goedkoper en eenvoudiger is dan een hotel

herdenken (v)
почти́ть
  1. plechtig aandacht schenken aan een gebeurtenis uit het verleden

herder /'ɦɛrdər/ (n)
па́стырь
  1. begeleider en bewaker van een kudde

herdershond (n)
овчарка
  1. hond die een kudde bewaakt

heremietibis (n)
ибис лесной
  1. Geronticus eremita

heremietkreeft (n)
рак-отшельник
  1. een kreeftachtige (Eupagurus bernhardus) uit de orde van tienpotigen, die in de schelp van een zeeslak woont

herenigen (v)
воссоедини́ть
  1. opnieuw tot een eenheid maken

herformuleren (v)
пересказать
  1. iets op een nieuwe wijze in woorden uitdrukken

herfst (n)
осень
  1. derde jaargetijde

herfsttijloos (n)
безвременник осенний
  1. bepaald soort plant, Colchicum autumnale

hergroeperen (v)
перегруппиро́вывать
  1. organisaties of delen daarvan op nieuwe wijze rangschikken

herhalen (v)
повторять
  1. iets opnieuw zeggen

herhaling (n)
повторе́ние
  1. het nogmaals plaatsvinden

herinneren /ɦɛr.'ɪ.nə.rə(n)/ (v)
вспоминать
  1. opnieuw in gedachte brengen
помнить
  2. uit het geheugen opdiepen

herinnering (n)
воспомина́ние

herkauwer (n)
жвачное животное
  1. een herbivoor die zijn voedsel herkauwt

herkennen (v)
узнать, узнавать
  1. waarnemen en beseffen wie het is

herkenning (n)
распознава́ние

herkiezen (v)
переизбирать, переизбрать

herkiezing (n)
переизбрание

herkomst (n)
происхождение

herladen (v)
[[нагружа́ть]] [[сно́ва]]
  1. een wapen opnieuw vullen met ammunitie

herleven /hɛrˈlevə(n)/ (v)
ожи́ть
  1. opnieuw tot leven komen, opnieuw opbloeien

hermelijn (n)
горностай
  1. bepaald klein wezelachtig zoogdier, Mustela erminea

hernemen /ɦɛr'nemə(n)/ (v)
отбивать
  1. opnieuw krijgen, opnieuw verkrijgen
  4. opnieuw innemen

hernia (n)
грыжа
  1. uitstulping van een orgaan of weefsel uit de lichaamsholte waar het normaliter in ligt

heropleving (n)
возобновле́ние
  1. opnieuw in actie komen; opnieuw actief worden

heroïne (n)
героин
  een verdovend middel

hersendood (n)
смерть мозга

hersenen (n)
мозг, головной мозг
  1. brein

hersenschors (n)
[[кора́]] [[головной|головно́го]] [[мозг|мо́зга]]
  1.

hersenschudding (n)
коммо́ция
  1. schade aan de hersenen door uitwendig geweld

hersenspoeling (n)
промывание мозгов
  indoctrinatietechniek

herstelbetaling (n)
возмеще́ние

hert (n)
олень
  1. benaming voor herkauwende zoogdieren uit de familie Cervidae

hertog (n)
герцог, князь
  1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk van een hoger hiërarchisch niveau dan de graaf, de heerser in een hertogdom

hertogdom (n)
ге́рцогство
  1. het gebied dat onder leiding staat of stond van een hertog

hertogin (n)
герцоги́ня
  1. adellijke titel, vrouw van een hertog

hertz (n)
герц
  1. de eenheid voor frequentie van trillingen

heruitgeven (v)
переизда́ть
  1. opnieuw publiceren

het /(ɦ)ət/ /hɛt/ (personalPronoun)
это, оно, он, она
  1. 3e persoon enkelvoud onzijdig

het kind met het badwater weggooien (v)
выплеснуть ребёнка вместе с водой

heten /'he.tə(n)/ /'ɦe.tə(n)/ (v)
именова́ться
  1. de naam dragen

heteroseksualiteit (n)
гетеросексуа́льность

heteroseksueel (adj)
гетеросексуа́л
  1. gericht op het andere geslacht of betrekking hebbend op liefde voor mensen met een ander geslacht

heteroseksueel (n)
гетеросексуа́л
  1. man met seksuele voorkeur voor vrouwen of een vrouw met seksuele voorkeur voor mannen

heterozygoot /ˈhetroziˌgot/ (adj)
гетерозиготный
  1. in het bezit zijnde van twee allelen van een gen bij een (diploïd) organisme

hetzelfde (demonstrativePronoun)
самый
  1. de gelijke identiteit bezittend; onzijdig enkelvoud, zowel zelfstandig als bijvoeglijk gebruikt

heup (n)
вальма, бедро

heuptas (n)
поясная сумка
  1. tasje dat je om je heupen als een riem kan dragen

heuristisch (adj)
эвристи́ческий
  1. betrekking op het vinden van iets

heuvel /ˈhøvəɫ/ (n)
холм
  1. een kleine verhoging in het landschap

heuvelachtig /'ɦøvəlɑxtəx/ (adj)
холми́стый
  1. met aanzienlijke hellingen en hoogteverschillen

hevel /'ɦevəl/ (n)
сифон
  2. een geheel met vloeistof gevulde pijp of slang waarvan het ene einde lager gehouden wordt dan de andere, waardoor vloeistof van de laatste mond naar de eerste stroomt

hexaan (n)
гексан
  1. C₆H14

hexagonaal (adj)
гексагональный
  1. als hoofdas van de rotatiesymmetrie een zestallige as bezittend

hiaat (n)
зия́ние
  1.

hiel (n)
пятка
  1. een enigszins uitstekend deel achteraan de voet

hier /ɦiːr/ (adv)
здесь, тут
  1. op deze plaats

hierheen (adverbialPronoun)
сюда
  1. in deze richting

high /hɑj/ (adj)
обдо́лбаный
  1. in een euforische toestand van veranderd bewustzijn verkerend

hij /hɛɪ̯/ /ɦɛɪ̯/ /ɦɛː/ (personalPronoun)
он
  1. Nominatief mannelijk derde persoon enkelvoud

hijgen (v)
ахать
  1. zwaar ademhalen ten gevolge van een lichamelijke inspanning

hijsen (v)
поднимать
  1. iets met een touw of kabel in opwaartse richting trekken, al dan niet middels een katrol

hijskraan (n)
кран
  1. een constructie om zware lasten op te tillen

hik (n)
икота
  1. een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing...

hikken /ˈɦɪkə(n)/ (v)
ика́ть
  1

hinde /ˈhɪndə/ (n)
олениха
  1. een vrouwelijk hert

hinderen /'ɦɪndərə(n)/ (v)
мешать

hinderlaag (n)
заса́да

hindernis (n)
барьер
  1. iets dat de voortgang verstoort

hindoeïsme (n)
индуи́зм

hinkelen /ˈhɪŋkələ(n)/ (n)
классики
  2. kinderspel, waarbij men zich deels op één been verplaatst

hinken (v)
хрома́ть

hinniken (v)
ржать
  1. het geluid van een paard voortbrengen

hippie (n)
Хиппи

hippodroom (n)
гипподром
  1. ovale paardenrenbaan

histogram (n)
гистогра́мма

historiciteit (n)
историчность

historicus (n)
историк

historisch (adj)
исторический

hitte /ˈhɪtə/ (n)
жар

hittebestendig /hɪ.tə.bə.stɛn.dɪx/ /ɦɪ.tə.bə.stɛn.dəx/ /ɦɪ.tə.bə.stɛn.dəχ/ (adj)
жаросто́йкий
  1. bestand tegen hitte; kan na contact met hitte nog even goed functioneren

hittegolf (n)
тепловая волна

hiv (n)
ВИЧ
  1. menselijk immuundeficiëntievirus

hiërarchie (n)
иера́рхия
  1. rangorde

hiërarchisch (adj)
иерархи́ческий
  1. van of volgens de opeenvolging van rangen

hobbelpaard (n)
деревянный конь

hobbit (n)
хо́ббит
  1.

hobby /hɔbi/ (n)
хобби
  1. een liefhebberij of bezigheid ter ontspanning voor in de vrije tijd

hobo (n)
гобой
  1. orkestinstrument, behoort tot de houtblazers, het wordt met een dubbelriet aangeblazen

hockey (n)
хокке́й
  1. balspel waarbij twee elftallen de bal met een stok in elkaars doel proberen te slaan

hockeystick (n)
клю́шка

hoe /ɦu/ (adv)
как
  1. op welke wijze

hoed /hud/ /ɦut/ (n)
шляпа
  1. een hoofddeksel
шляпка, шляпа
  2. deel van een zwam
купол
  3. deel van een kwal

hoedenmaker (n)
торго́вец шля́пами
  1. iemand die hoofddeksels voor mensen maakt

hoef /ɦuf/ (n)
копыто
  1. hoornachtig omhulsel aan de teentop

hoefblad (n)
белокопы́тник
  1. plant met grote bladeren die aan de rand van wateren groeit

hoefdier (n)
[[копытный|копы́тное]] [[живо́тное]]
  1. hoefdragend zoogdier

hoefijzer (n)
подкова

hoefsmid (n)
конова́л

hoek /ɦuk/ (n)
угол
  1. een punt waar twee benen of halve rechten samenkomen

hoekig (adj)
углово́й

hoeksteen /ˈhuk.steːn/ (n)
краеуго́льный ка́мень
  1. een steen die gebruikt wordt om de hoekpunten van bouwwerken te verstevigen
  2.

hoer /ɦur/ (n)
блядь
  1. een vrouw die tegen betaling seksuele diensten verricht

hoera (n)
сла́ва
  1.

hoes /hus/ (n)
конверт, чехол
  1. een bescherming die om een -meest vlak- voorwerp wordt aangebracht

hoest (n)
кашель
  1. een reflexmatige explosieve uitademing

hoesten (v)
кашлять
  1. een reflexmatige explosieve uitademing, die ontstaat bij prikkeling van de luchtwegen en deze reinigt van slijm en vreemde voorwerpen

hoeveel (interrogativeCardinalNumeral)
сколько
  1. welk aantal?

hoeveelheid /huˈvɪ:ɫhɛɪt/ (n)
количество
  1. de kwantiteit waarin iets aanwezig is

hoeveelste (indefiniteOrdinalNumeral)
[[како́й]] по счёту

hogedichtheidpolyetheen (n)
полиэтилен высокой плотности
  polymerisatieproduct van etheen

hogedrukgebied (n)
антицикло́н
  1. een gebied waar relatief een hogere druk heerst dan elders, term uit de meteorologie

hogedrukpan (n)
Кастрюля-скороварка

hogeschool (n)
высшее профессиональное училище
  instelling waar hoger onderwijs wordt gegeven in bepaalde vakken

hoki (n)
Новозеландский макруронус
  1. bepaald soort vis, Macruronus novaezelandiae

hol (n)
пещера
  1. grot, spelonk

holenduif (n)
клинтух
  1. bepaald soort vogel, Columba oenas

holisme (n)
холизм
  1. theorie

holmium (n)
гольмий
  1. scheikundig element met symbool Ho en atoomnummer 67

holocaust /ˈholokaust/ (n)
всесожже́ние
  1. massale vernietiging van mensen of dieren

holografie (n)
гологра́фия
  1. techniek waarmee een afbeelding in een plat vlak diepte of verschillende beelden lijkt weer te geven als je er onder uiteenlopende hoeken naar kijkt

homeomorfisme (n)
гомеоморфизм

homeopaat (n)
гомеопа́т
  aanhanger of beoefenaar van de homeopathische geneeswijze

homeopathie (n)
гомеопа́тия

homeopathisch (adj)
гомеопатический
  1.volgens de homeopathie

homeostase (n)
гомеостаз
  1. zelfregulering, chemisch en fysiologisch evenwicht

hommel /ˈhɔməɫ/ (n)
шмель
  1. insect uit het geslacht Bombus dat in de taxonomie wordt beschouwd als een grote harige bij

homofobie (n)
гомофобия

homofoon (n)
омофо́н
  1. gelijkklinkend woord

homogeen (adj)
гомоге́нный

homogeniteit (n)
гомоге́нность
  1.

homograaf (n)
омо́граф
  1. gelijkluidend woord

homohuwelijk (n)
гей-бра́к
  1. een huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht

homoniem (n)
омоним
  1. een woord dat hetzelfde wordt uitgesproken als een ander woord maar in betekenis verschilt

homoseksualiteit (n)
гомосексуа́льность

homoseksueel (adj)
гомосексуальный
  1. betrekking hebbend op de liefde voor geslachtsgenoten

hond /ˈhɔnd/ /ˈɦɔnt/ (n)
собака, пёс
  1. Canis lupus familiaris, een zoogdier dat tot huisdier getemd is

hondenweer /ˈhɔn.də.ˌʋer/ (n)
дерьмовая погода

honderd /ˈɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
сто
  1. het getal 100

honderdduizend (cardinalNumeral)
сто тысяч
  1. het getal 100.000, een tiende deel van een miljoen

hondsdolheid (n)
бешенство

hondsroos (n)
шиповник собачий

honen (v)
насмехаться
  1. bespotten
хонинговать
  2. slijpen

honger /ˈɦɔŋər/ (n)
голод
  1. behoefte aan voedsel

hongerig (adj)
голо́дный
  1. grote behoefte aan voedsel hebbend

hongersnood (n)
голод
  1. een wijdverspreide honger als gevolg van voedselschaarste

hongerstaking (n)
голодовка
  1. het weigeren van voedsel uit protest

honing (n)
мёд
  1. een zoete stof die door bijen en enkele andere insecten uit bloemennectar wordt gewonnen

honingbij (n)
пчела
  1. een bij van de soort Apis mellifera die honing maakt uit nectar en bloemen bestuift

honingdas (n)
медое́д
  1. bepaald soort zoogdier, Mellivora capensis

honinggeel (adj)
медовое золото

honkbal (n)
бейсбо́л
  1. balsport waarbij de bal met een knuppel geslagen wordt en de spelers langs een drietal honken trachten rond te lopen tot zij weer de thuisplaat bereiken

hoofd /ɦoːft/ (n)
голова
  1. een belangrijk lichaamsdeel, helemaal bovenaan het lichaam, waarin zich de hersenen...

hoofddeksel (n)
головной убор
  1. een kledingstuk dat (een deel van) het hoofd bedekt

hoofddoek /'ɦovduk/ (n)
платок
  1. een vierkante lap stof die vooral door vrouwen driehoekig samengevouwen over het hoofd gedragen wordt

hoofdgerecht (n)
второ́е блю́до
  1.

hoofdlettergevoelig /'ɦo:ftlɛtərɣə'vu:ləx /'ɦo:ftlɛtərʝə'vu:ləx/ (adj)
регистрозави́симый
  1. woorden geschreven met een hoofdletter anders verwerkend dan dezelfde woorden zonder hoofdletter

hoofdluis (n)
вошь
  1. klein, vleugelloos en bloedzuigend insect dat parasiterend leeft in het hoofdhaar

hoofdpagina (n)
Заглавная страница
  1. de voorste pagina van een website

hoofdpijn (n)
головная боль
  1. pijn in het hoofd

hoofdredacteur (n)
главный редактор
  1. iemand die eindverantwoordelijkheid draagt voor de inhoud van een krant of dergelijke publicatie

hoofdsom (n)
[[основно́й]] долг
  1.

hoofdstad /'ɦof(t).stɑt/ (n)
столица
  1. een belangrijke stad waarvandaan het land, de staat, deelstaat of provincie wordt bestuurd

hoofdstuk (n)
глава
  bepaalde opdeling van tekst of beeld in een boek

hoofdtelwoord (n)
количественное числительное
  1. een telwoord dat een hoeveelheid of aantal aanduidt

hoog /ɦoʊ̯χ/ /'ɦoʊ̯χə/ /ˈɦoʊ̯χst/ /ɦoːx/ /'ɦoːɣə/ /ˈɦoːxst/ (adj)
высокий
  1, 2, 3, 4

hoogspanning (n)
высокое напряжение

hoogst (adj)
верхний

hoogstwaarschijnlijk (adj)
вероятнее всего

hoogte (n)
высота
  1. een verheffing van de aardkorst

hoogtevrees /ˈɦoxtəvres/ /ˈɦoçtəvres/ (n)
акрофобия
  1. angst voor hoogten

hoogverraad (n)
государственная измена

hoogwater /ˈhoxwatər/ (n)
наводнение
  2. een hoge waterstand in 't algemeen

hooi (n)
сено
  1. gedroogd gras

hooiberg /ˈɦojbɛrx/ (n)
стог
  1. een ter bewaring opgestapelde hoeveelheid gedroogd gras

hooikoorts (n)
сенна́я лихора́дка

hoop /ɦoːp/ (n)
надежда
  3. verwachting van iets wenselijks

hoorbaar (adj)
слы́шимый
  1.

hoornaar /hoːrnar/ /ho̝ːrnar/ (n)
шершень
  1. Vespa crabro, een soort grote wesp

hoorndrager (n)
куко́лд
  1.

hop (n)
удод
  1. bepaald soort vogel, Upupa epops
хмель
  1. bepaalde plant die onder andere wordt gebruikt bij de bereiding van bier

hopeloos (adj)
безнадёжный
  1. waaraan hoop op succes ontbreekt

hopen /ˈɦoːpə(n)/ (v)
надеяться
  1. wensen, graag zien dat er iets wel of niet voorvalt

horen /hɔː.rən/ (v)
слышать
  1. waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden

horigheid (n)
крепостно́е пра́во
  1. onderdanige en onvrije gehoorzaamheid

horizon (n)
горизонт

horizont (n)
горизонт

horizontaal (adj)
горизонтальный
  1. in de richting die haaks staat op die van de zwaartekracht van de aarde

horloge (n)
часы
  1. een draagbaar voorwerp waarop de tijd kan worden afgelezen

hormonaal (adj)
гормона́льный
  1. met betrekking tot hormonen

hormoon (n)
гормо́н
  1. een stof die door een endocriene klier wordt afgescheiden ...

horoscoop (n)
гороско́п

hors-d'oeuvre (n)
заку́ска
  1.

hortensia (n)
горте́нзия
  1.

horzel /ˈɦɔrzəɫ/ (n)
слепень
  1. een exemplaar uit een familie van vliegen (Oestridae) waarvan de larven parasiteren op levende dieren

hospice (n)
хо́спис
  1.

hospita /ˈhɔs.pi.ˌta/ /ˈɦɔs.pi.ˌta/ (n)
домовладе́лица
  1. een vrouw die een of meer kamers in haar eigen woonhuis ter beschikking stelt aan een kostganger of commensaal

hostie (n)
облатка
  1. offerbrood

hotel /hoˈtɛl/ /ɦoˈtɛɫ/ (n)
гостиница, отель
  1. gebouw waar men tegen betaling kan eten en overnachten, meestal grootschaliger, duurder en luxueuzer dan bijv. een herberg of hostel

houden /ˈɦɑʊdə(n)/ (v)
бере́чь
  1. niet laten varen, het bezit ervan niet verliezen

houder (n)
владе́лец

houding /ˈhɑudɪŋ/ (n)
оса́нка
  1. een pose
  2. gedragslijn, opstelling

hout /ɦɑʊ̯t/ (n)
дерево, древесина
  1. het materiaal in het binnenste van houtige planten

houtduif (n)
витю́тень
  1. bepaalde soort wilde duif, Columba palumbus

houthakker (n)
[[ва́льщик]] [[лес|ле́са]]
  1. iemand die beroepsmatig houthakt

houting (n)
сиг
  q. bepaald soort zoutwatervis, Coregonus oxyrinchus

houtje-touwtjejas (n)
дафлкот
  1. jas die sluit met staafjes en lussen

houtskool (n)
древе́сный у́голь
  1. verkoold hout

houtwesp (n)
рогохвост
  1.

houtworm (n)
точи́льщик
  1. benaming voor verschillende in hout levende insectenlarven

houtzagerij (n)
[[лесопи́льный]] [[заво́д]]
  1.

houwen (v)
руби́ть
  1. iets met een scherp werktuig trachten af te hakken

houwitser (n)
га́убица
  1.

hoveling /hovəlɪŋ/ (n)
придворный
  1. een onderdaan die tot het dagelijkse gezelschap van een vorst behoort

hovenier (n)
садовник

huichelen (v)
притворяться
  1. veinzen, doen alsof

huid /hœːd/ /ɦœʏ̯t/ /ɦœːt/ (n)
кожа, шкура
  1. vel, de buitenste laag weefsel die het lichaam bedekt

huig /hœːx/ /ɦœʏ̯χ/ /ɦœːx/ (n)
язычок
  1. een lapje afhangend weefsel aan het uiteinde van het zachte verhemelte, waarmee onder andere het neuskanaal afgesloten kan worden

huilbaby (n)
пла́кса
  1.

huis /hœːs/ /ɦœʏ̯s/ /ɦœːs/ (n)
дом
  1. gebouw bestemd om in te wonen

huisarrest (n)
дома́шний аре́ст
  1. strafbepaling

huisbaas (n)
арендода́тель

huisdier /ˈɦœyzdiːr/ (n)
домашнее животное
  1. een dier dat in het huis of om het huis woont en leeft

huishoudster (n)
домрабо́тница
  1. vrouw die andermans huishouden verzorgt

huismus (n)
домовой воробей
  1. kleine zangvogel die liefst in de buurt van de mensen leeft

huisnummer (n)
номер дома

huisvredebreuk /ˈhœysfredəbrøk/ (n)
наруше́ние
  1. zonder toestemming binnendringen of aanwezig zijn in iemands woning

huisvrouw (n)
домохозя́йка
  1. een vrouw die thuisblijft om het huishouden te doen

huiswerk (n)
домашнее задание
  1. schoolwerk dat thuis verricht moet worden

huiszoekingsbevel (n)
о́рдер на о́быск
  1. een machtiging, uitgegeven door justitie, voor het binnentreden van de woning

hulp /ɦʏlp/ (n)
помощь
  1. handeling om iemand steun of bijstand te verlenen

hulpwerkwoord (n)
вспомогательный глагол
  1. een werkwoord dat samen met een ander werkwoord de tijd of de hoedanigheid van het werkwoord vaststelt

hulst (n)
падуб, па́дуб
  1. bepaald soort groenblijvende boom of heester met stekelige leerachtige bladeren en rode bessen, Ilex aquifolium

humanist (n)
гумани́ст
  1.aanhanger van het humanisme

humanistisch (adj)
гуманисти́ческий

hummus (n)
хумус
  1. puree van o.m. gekookte kikkererwten

humor (n)
юмор

hunebed /ˈɦynəbɛt/ (n)
дольмен
  1. megalithische grafkamer uit de jonge steentijd

huren /ɦyrə(n)/ (v)
нанимать, арендовать
  1. tegen betaling gebruiken

hurken (v)
присе́д
  1. op de onderbenen gaan zitten

hut /ɦʏt/ (n)
хижина
  1. een primitieve woning

huur /ɦyr/ (n)
наём
  1. tijdelijk gebruik van goederen of diensten tegen betaling

huwelijk /ɦiu̯ələk/ (n)
брак
  1. ambtelijke of kerkelijke verbintenis tussen twee personen

huwelijksaanzoek (n)
предложение руки и сердца
  1. een voorstel om in het huwelijk te treden

huwelijksakte (n)
свиде́тельство о бра́ке
  1. akte van de burgerlijke stand waarin staat dat twee mensen met elkaar getrouwd zijn

huwelijksbureau (n)
бюро́ знако́мств
  1.

huwelijkskandidaat (n)
кавале́р
  1.

huwelijksreis /ˈɦiu̯ələksˌrɛɪ̯s/ (n)
[[свадебный|сва́дебное]] [[путеше́ствие]]
  1. de reis die een pasgetrouwd stel gewoonlijk onmiddellijk na hun trouwen onderneemt

huzaar /hʊ.ˈzaːʁ/ (n)
гусар
  1. een ruiterijsoldaat.

huzarensalade (n)
салат Оливье
  1.

hydraat /hi'drat/ (n)
гидра́т
  1.

hydraulisch (adj)
гидравли́ческий

hydro-elektrisch (adj)
гидроэлектри́ческий
  1.

hydrografie (n)
гидрография

hydrologie (n)
гидрология

hyena (n)
гиена
  1. benaming voor zoogdieren uit de onderfamilie Hyaeninae

hygiëne (n)
гигиена

hygiënisch (adj)
гигиени́ческий
  1. schoon, gezond

hygrometer (n)
влагоме́р
  1.een instrument om vochtigheid van de lucht te meten

hyperbolisch (adj)
гиперболический
  1. als in een hyperbool d.w.z. zwaar overdreven
  1. de vorm van een hyperbool hebbend of daarop lijkend

hyperbool (n)
гипе́рбола

hypercorrectie (n)
гиперкорре́ктность

hyperhidrosis (n)
гипергидро́з
  1. overmatige zweetafscheiding

hyperlink (n)
гиперли́нк
  1. een gekleurd en/of onderstreept tekstgedeelte dat een onderliggende verwijzing bevat

hyperoniem (n)
гипероним
  1. een woord dat een verzameling van verwante specifiekere woorden samenvoegt, een overkoepelende term

hypertensie (n)
гиперте́нзия
  1. verhoogde bloeddruk

hypertrofie (n)
гипертрофи́я
  1. bovenmatige groei

hyperurikemie (n)
гиперурицемия

hypnose (n)
гипно́з
  1.

hypnotiseren (v)
гипнотизировать
  1. het onder hypnose brengen van mensen

hypochonder (adj)
ипохо́ндрик

hypochondrie (n)
ипохо́ндрия
  1. overdreven bezorgdheid om de eigen gezondheid

hypocriet /ɦipoˈkrit/ (n)
лицемер
  1. iemand die voordoet bepaalde waarden te huldigen, maar zich er zelf niet aan houdt

hypodermaal (adj)
подко́жный
  1. onder de huid toegediend

hypofyse /ˌhipoˈfizə/ (n)
гипофиз
  1. een klier aan de onderzijde van de hersenen, die o.a. groeihormoon produceert en de schildklier aanstuurt

hyponiem (n)
гипоним
  1. term die een subcategorie van een algemenere klasse aanduidt

hypotensie (n)
гипоте́нзия
  1. lage bloeddruk

hypothalamus (n)
гипотала́мус
  1. deel van de hersenen dat een directe verbinding heeft met het hormonale systeem

hypotheek (n)
ипотека
  1. bezitloos bezwaren van een onroerend goed als onderpand

hypothermie (n)
Гипотермия
  1. onderkoeling

hypoxie (n)
гипокси́я
  1. zuurstoftekort in de weefsels

hysop (n)
иссоп
  1. Hyssopus officinalis, een gewas met geneeskundige kracht

hysterisch (adj)
истери́ческий

hé /ɦe/ (interjection)
эй
  1. uitroep om aandacht
а
  2. uitroep van verbazing

hüttenkäse (n)
зернёный творог
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

iatrogeen (adj)
ятроге́нный
  1. door medisch ingrijpen veroorzaakt

ibis (n)
и́бис
  1. een vogel met een lange gebogen snavel behorend tot de familie Threskiornithidae

ibuprofen (n)
ибупрофе́н
  1.

iconografie (n)
иконография

iconostase (n)
иконоста́с
  1. een iconenwand die het altaar van het schip scheidt in de Russisch-orthodoxe kerk

ideaal /idiˈjal/ (adj)
идеа́л
  1. zo gunstig mogelijk

ideaal /idiˈjal/ (n)
идеа́л
  1. iets wat men zich voorstelt als het hoogste en dat men wil verwezenlijken

idealiseren (v)
идеализи́ровать
  1. iets gunstiger of zelfs als ideaal beoordelen

idealist /ideja'lɪst/ (n)
идеали́ст
  1. iemand die idealen nastreeft
  2. (filosofie) aanhanger van het idealisme

idee /iˈde/ (n)
идея
  1. gedachte, plan

identiek (adj)
идентичный
  1. volledig hetzelfde, van dezelfde oorsprong

identificatie (n)
распознава́ние

identificeren (v)
идентифици́ровать

identiteit (n)
идентичность
  1. een kenmerk dat je onderscheidt van anderen en bepaalt wie je bent

identiteitskaart /idɛnti'tɛitskart/ (n)
ли́чное удостовере́ние
  1. een identiteitsbewijs dat op een kaart gedrukt is

ideofoon (n)
идеофо́н
  1. een woordsoort van woorden die de associatie met een klank, kleur, gevoel, smaak of andere gewaarwoording oproepen

ideogram /ˌideo'ɣrɑm/ (n)
идеограмма
  1. een grafisch teken dat een voorwerp symboliseert

ideologie /ˌideoloˈɣi/ (n)
Идеология, идеология
  1. het geheel van ideeën dat ten grondslag ligt aan een wijsgerig stelsel, m.b.t. hun maatschappelijke of politieke strekking

ideologisch (adj)
идеологический
  1. van, betreffend of volgens een ideologie

ideoloog (n)
идеолог
  1. iemand die een ideologie opstelt

idiomatisch (adj)
идиоматичный
  1. het idioom betreffend

idioom (n)
идиома
  1. een bijzondere uitdrukking in een bepaalde taal die samengesteld is door eigenaardig taalgebruik

idioot /idi'ot/ (n)
идиот
  1. iemand die een grote maat van zwakzinnigheid heeft

idiopathisch (adj)
идиопатический
  1. van onbekende oorzaak

ieders (indefinitePronoun)
всякого, каждого
  1.

iemand (indefinitePronoun)
кто-нибудь, кто-то

iets (adv)
что-нибудь, что-то
  1. een of ander ding

iglo /ˈiɣlo/ (n)
иглу
  1. sneeuwhut

ijdel (adj)
показно́й
  1. vol van zelfbewondering, een te hoge dunk hebbend van het eigen voorkomen en/of de eigen bekwaamheden

ijdelheid (n)
тщеславие
  1. het zich toeleggen op betekenisloze uiterlijkheden

ijs /ɛɪ̯s/ /ɛːs/ (n)
лёд
  1. de vaste vorm van water, bevroren water
  2. een lekkernij die in bevroren toestand wordt gegeten

ijsbaan (n)
каток
  3. kunstijsbaan

ijsbeer (n)
белый медведь
  1. bepaald soort zoogdier, Ursus maritimus

ijsberg (n)
айсберг
  1. een zeer groot brok ijs dat in de zee drijft

ijsbreker (n)
ледокол
  1. een sterk, krachtig schip dat speciaal gebouwd en uitgerust wordt om zich een weg door het ijs te banen en alzo een vaargeul voor andere schepen te openen.

ijsdansen (v)
та́нцы на льду́
  1. een discipline van het kunstschaatsen

ijsduiker (n)
черноклюн гмуркач
  1. bepaald soort vogel Gavia immer

ijshockey (n)
хоккей с шайбой, хоккей
  1. ijssport waarbij twee teams van ieder vijf personen plus goalie met behulp van een stick een schijfje (puck) in het doel van de tegenstander proberen te schieten

ijsje /ˈɛɪʃə/ (n)
мороженое
  1. een van roomijs of waterijs vervaardigde lekkernij

ijspriem (n)
пе́стик для ко́лки льда́
  1. ijspriem

ijsthee (n)
холо́дный чай
  1.een theevariant

ijsvogel /ˈɛɪ̯sfoχɔɫ/ /ˈɛɪ̯zvoːɣəl/ /ˈɛːsfoːɣəl/ (n)
зимородок
  1. bepaald soort blauwgroen vogeltje met oranje borst en spitse snavel, Alcedo atthis

ijzer /ˈɛi̯zər/ (n)
железо
  1. een scheikundig element met het symbool Fe en het atoomnummer 26

ijzererts (n)
желе́зная руда́

ijzergrijs (adj)
серо – стальная

ijzerhard (n)
вербена лекарственная

ijzertijd (n)
желе́зный век

ijzig (adj)
ледо́вый

ik (personalPronoun)
я
  1.

ik hou van je (phraseologicalUnit)
я люблю тебя
  1. een verklaring van liefde aan iemand

illustratie (n)
иллюстра́ция

illustrator (n)
иллюстра́тор

imaginair (adj)
мни́мый

imago (n)
имаго
  2. resultaat van de volledige gedaanteverwisseling bij een insect

imbeciel (adj)
дурак

imitator (n)
имита́тор
  iemand die een ander persoon nadoet

imiteren /ˌimiˈterən/ (v)
имитировать
  1. doen wat iemand anders doet

immigratie (n)
Иммиграция населения, иммиграция
  1. het zich metterwoon vestigen van vreemdelingen in een land

immigreren (v)
иммигри́ровать
  1. een land binnenkomen om zich er te vestigen

immuniseren (v)
иммунизи́ровать
  1. beschermen tegen een infectieziekte door het geven van een ongevaarlijke vorm van een micro-organisme dat wel het immuunsysteem stimuleert maar geen ziekte veroorzaakt

immuniteit (n)
иммуните́т
  1. onvatbaarheid voor een ziekte

immunologie (n)
иммуноло́гия
  1. de leer van het afweersysteem dat verantwoordelijk is voor: afweer tegen besmettelijke ziekten...

immunologisch (adj)
иммунологический
  1. met betrekking tot onvatbaarheid voor schadelijke invloeden

impala (n)
импа́ла

impedantie (n)
импеданс
  1. de tijdsafhankelijke mate waarin een materiaal het passeren van elektrische lading bemoeilijkt

imperiaal (n)
брита́нский

imperialisme (n)
империали́зм

imperium /ɪmˈperijʏm/ (n)
импе́рия

impertinent (adj)
де́рзкий
  1. te intiem en niet ter zake doende

impetigo (n)
импети́го
  1. etterige huidontsteking

implantaat (n)
импланта́т
  1. een stof, voorwerp, toestel etc. dat in een lichaam wordt aangebracht

implicatie (n)
намёк
  1. verwikkeling

impliceren (v)
намека́ть
  1.stilzwijgend ten gevolge hebben

impopulariteit (n)
непопуля́рность
  1. het niet geliefd zijn bij veel mensen

impotent /ɪɱpoˈtɛnt/ (adj)
импоте́нтный

impresario (n)
импреса́рио
  1. een organisator van toneeluitvoeringen, concerten enz.

impressionisme (n)
импрессиони́зм

impressionist (n)
импрессиони́ст

improvisatie (n)
импровизация
  1. ter plekke verbeterde versie van een muziekstuk, voorlezing enz.

improviseren (v)
импровизи́ровать
  1. iets bedenken zonder vooropgesteld plan

impuls /ɪmˈpʏls/ (n)
импульс
  1. innerlijke drang
Импульс
  2. product van massa en snelheid

in (preposition)
в
  2. in (tijdelijk)
  1.-12. in (ruimtelijk)

in het land der blinden is eenoog koning (interjection)
в стране слепых одноглазый — коро́ль
  1. in een omgeving waar weinig gepresteerd wordt krijgen bescheiden talenten of prestaties al gauw overdreven waardering

in plaats van (abbreviation)
взаме́н
  1. als vervanger van

inademen /ˈɪnadəmə(n)/ (v)
вдыхать
  1. lucht uit de omgeving opnemen

inademing (n)
вдох
  1.

inauguratie /ˌɪnʌʊɣyˈratsi/ (n)
вступление в должность, инаугурация
  1. de feestelijke of plechtige inwijding in een ambt

inbakeren (v)
запеленать, пеленать
  1. een zuigeling geheel in windselen inwikkelen

inbegrepen (adj)
включая
  1. erbij horend, erbij geteld

inbraak (n)
ограбление
  1. het inbreken

inbussleutel /ˈɪmbʏˌsløtəl/ (n)
имбусовый ключ

inchecken /ˈɪntʃɛˌkə(n)/ (v)
зарегистри́роваться
  1. zich aanmelden aan een balie om een instapkaart te krijgen en eventueel bagage af te geven.

incompetentie /ˌiŋkɔmpəˈtɛn(t)si/ (n)
некомпете́нтность

incontinentie (n)
инконтине́нция
  1. het onvermogen om urine of ontlasting op te houden

incubatietijd (n)
инкубацио́нный пери́од
  1. #

inderdaad /ˌɪndərˈdad/ /ˌɪndərˈdat/ (adv)
на самом деле
  1. een bevestiging dat iets het geval is

indiaan (n)
индеец
  1. inwoner van Amerika voor de komst van de Europeanen

indicatief (n)
Изъявительное наклонение
  1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft

indicator (n)
индика́тор

indigo /ɪn.ˈdi.ɣo/ /ɪn.ˈdi.χo/ (n)
индиго
  1. een kleur die in het het lichtspectrum voorkomt met een golflengte van 440 tot 420 nanometer

indium (n)
индий
  1. een scheikundig element en zilvergrijs overgangsmetaal met het symbool In en het atoomnummer 49

individueel (adj)
индивидуальный
  1. afzonderlijk, op zichzelf

indoctrinatie (n)
[[внуше́ние]] [[идея|иде́й]]

indoctrineren (v)
знакомить
  1. dwingen om bepaalde opvattingen te aanvaarden

indoor (adj)
внутри́
  1. binnen een gebouw beoefend; overdekt plaatsvindend

indruk /ˈɪndrʏk/ (v)
впечатление

inductantie (n)
индуктивность

industrialiseren (v)
индустриализи́ровать
  1. het veranderen van de economie door het vergroten van de nijverheid

industrie (n)
промышленность
  1. Nijverheid

inessief (n)
инессив
  1.

infecteren /ɪnfɛk'terən/ (v)
заража́ть

infectie (n)
инфекция
  1. een besmetting van lichaamsweefsel met ziekteverwekkers als bacteriën, virussen, schimmels of parasieten en de daaropvolgende ontstekingsreactie

infinitief /ɪɱfinitif/ (n)
инфинитив
  1. het hele werkwoord

inflatie (n)
инфля́ция
  1. stijging van het prijspeil waardoor het geld in waarde daalt

informatica (n)
информатика
  1. de leer van de mechanische verzameling en verwerking van informatie

informaticus (n)
идео́лог программи́рования
  1. beoefenaar van de informatica

informatie /ɪɱfɔrˈma(t)si/ (n)
информация
  1.

informatiebeveiliging (n)
информацио́нная безопа́сность

informatiemaatschappij (n)
информацио́нное о́бщество
  1. samenleving, waarin informatie als de belangrijkste productiefactor gezien wordt.

informatiesysteem (n)
информационная система
  1.

infotainment (n)
инфотэйнмент
  1. informatie die primair tot doel heeft het beoogde publiek te vermaken

infrarood (adj)
инфракра́сный

infrastructuur /ˈɪɱfrastrʏktyr/ (n)
инфраструкту́ра
  1. het totaal van onroerende voorzieningen zoals (spoor)wegen, vliegvelden, havens, bekabeling, riolering enzovoort

ingang (n)
вход
  2. een opening waar iets doorheen kan

ingenieur (abbreviation)
инженер
  1. een hogergeschoold persoon die wetenschappelijke kennis gebruikt om allerhande technische, technologische en organisatorische problemen op te lossen

ingewanden (n)
кишечник
  2. verzamelnaam voor de inwendige organen van het darmkanaal

ingooi (n)
вбра́сывание
  1.

ingreep /ˈɪŋɣrep/ (v)
вмеша́тельство

ingrijpen (v)
вмешиваться
  2. zich beslissend mengen in het verloop van iets
  1. handelen om een probleem te voorkomen of op te lossen

inhalator (n)
ингаля́тор

inham /'ɪnɦɑm/ (n)
пещера

inheems /ɪnˈhems/ (adj)
ме́стный
  1. van oorsprong ergens voorkomend

inhoud /ˈɪnhɑut/ (n)
содержание
  1. datgene wat bevat is in een ander lichaam
  3. alles wat in een geschrift of ander medium staat

inhoudsopgave (n)
содержание
  1. overzicht van de onderwerpen of hoofdstukken in een boek

inhuldiging (n)
вступление в должность, инаугурация
  1. feestelijke gelegenheid waarbij iemand wordt gehuldigd, zoals een koning/vorst door diens onderdanen, bij aanvaarding van diens ambt

initialiseren /ini(t)ʃali'zerə(n)/ (v)
инициализи́ровать
  1.

initiatie (n)
Инициация

injectie (n)
инъекция

inkerving (n)
борозда
  1.

inkomen (n)
дохо́д
  1. regelmatig verkregen som geld

inkt (n)
чернила
  1. een gekleurde vloeistof waarmee geschreven wordt

inktpot /ˈɪŋtpot/ (n)
чернильница
  1. een meestal glazen of plastic vaatje waar inkt in bewaard wordt

inktvis /ˈɪŋktfɪs/ (n)
каракатица
  1. een koppotig weekdier met vangarmen dat een inktachtig vocht afscheidt ter verdediging

inmaken (v)
заса́ливать

innen (v)
обнали́чивать
  1. verschuldigd geld in ontvangst nemen

inquisitie (n)
инквизиция
  1. een rechtbank van de Rooms-Katholieke Kerk, die was belast met de opsporing, het onderzoek en het opleggen van straffen van ketters

inroepen (v)
апеллировать
  1. vragen of iemand tussenbeide of te hulp komt

inschepen /'ɪnsxepə(n)/ (v)
садиться на корабль, сесть на корабль
  1. aan boord gaan van een schip voor een reis ermee

insect (n)
насекомое
  1. geleedpotige met drie paar poten en geen, één of twee paar vleugels

insgelijks (adv)
взаи́мно

insinueren (v)
намека́ть

inslag /ɪnslɑx/ (n)
уток
  1. draden van het weefgetouw

inspannen /'ɪnspɑnə(n)/ (v)
запрягать
  1. het voor een voertuig of ploeg vastmaken van een lastdier

inspanning (n)
усилие
  1. de fysieke moeite die men voor iets doet

inspiratie /ɪnspi'rasi/ (n)
вдохнове́ние
  1. een gevoel over hoe men een klus kan aanpakken

inspireren (v)
вдохнови́ть
  1. de geest gaande maken

inspringen (v)
впрыгнуть
  1. met een sprong zich in iets begeven

instabiliteit (n)
зы́бкость
  1. onbestendigheid

installatie (n)
инсталля́ция
  3. een min of meer plechtige en officiële inwijding in een bepaald ambt
базировка
  8. een kunstvorm

installeren (v)
помести́ть
  1. de formele aanvang van een officiële functie
  2. het invoeren en gebruiksklaar maker van een computerprogramma
  3. het aanleggen van een installatie

instellen (v)
настроить
  1. het op juiste wijze afregelen van een toestel

instelling (n)
ве́домство
  2. organisatie, die vaak subsidie van de overheid krijgt en geen geld wil verdienen

instinct (n)
инсти́нкт
  1. gedrag dat geheel genetisch bepaald is

instorten (v)
обва́ливаться
  1. zwichten voor de zwaartekracht

instructie (n)
инстру́кция
  1. een order, een aanwijzing

instrument (n)
инструмент
  2. verkort voor muziekinstrument
  1. werktuig

instrumentalis (n)
творительный падеж
  1. een naamval die aangeeft dat een zelfstandig naamwoord het object is waarmee een actie wordt uitgevoerd

insuline /ˌɪnzyˈlinə/ (n)
инсулин
  1. een hormoon gemaakt in de bètacellen van de pancreas in de zogenaamde eilandjes van Langerhans, dat de lever aanzet bloedglucose op te nemen en op te slaan in de vorm van glycogeen

intact (adj)
невреди́мый
  1. in goede staat, onaangetast

integendeel /ɪnˈtexə(n)del/ (adv)
наоборо́т

integraal (adj)
интегра́л

integratie /ɪntəˈɣra(t)si/ (n)
интегра́ция

intelligent /ɪntɛli'xɛnt/ (adj)
поня́тливый
  1. met een goed verstand of daarvan blijk gevend

intelligentie (n)
интеллект
  een eigenschap van de werking van de hersenen

intelligentiequotiënt (n)
IQ

intelligentsia (n)
интеллиге́нция
  1.

intens (adj)
интенси́вный
  1. zeer krachtig, hevig

intensiveren (v)
интенсифици́ровать

interactie /ɪntərˈɑksi/ (n)
обще́ние
  1. onderlinge beïnvloeding

interdisciplinair (adj)
междисциплина́рный

interessant (adj)
интересный
  1. wekt interesse

interesse (n)
интере́с
  1. belang
  2. belangstelling
  3. iets waar belangstelling voor is

interesseren (v)
заинтересова́ть
  1. nieuwsgierig maken

interface (n)
интерфе́йс

interferentie (n)
интерференция
  3. gezamelijke werking van golven

interlinie (n)
шпо́на
  2. letterafstand

internationaal (adj)
интернациональный, международный
  1. meer dan één land

interneren (v)
интернировать
  1. een verplichte verblijfplaats aanwijzen

internet (n)
интернет
  1. een wereldwijd netwerk van computers

internetcafé (n)
Интернет-кафе
  1.

internist (n)
интернист
  1. Arts

interpretatie (n)
интерпрета́ция
  1. uitlegging, vertaling

interpreteren (v)
интерпрети́ровать
  1. uitleggen of opvatten

interpunctie /'ɪntɛrpɵŋktsi/ (n)
зна́ки препина́ния

interval (n)
интервал
  1. tussenperiode
интерва́л
  3. de afstand tussen twee verschillende tonen

interview (n)
интервью
  1. vraaggesprek met iemand over diens opvattingen en ervaringen

interviewen (v)
интервьюи́ровать
  1.een vraaggesprek met iemand houden

intramusculair (adj)
внутримы́шечный
  1. in de spier

intransitief (n)
непереходный
  1. (taalkunde) onovergankelijk

intraveneus (adj)
внутриве́нный
  1. in de ader gelegen of plaatvindend

intrigeren (v)
[[стро́ить]] [[ко́зни]]
  1. interesse wekken, fascineren
  2. met slinkse streken te werk gaan

intrinsiek (adj)
имманентный

introduceren (v)
ввести́
  1. iets nieuws inbrengen of invoeren
  2. een nieuw persoon toegang verschaffen
  3. iemand voor het eerst voorstellen

intron /ˈɪntrɔn/ (n)
интрон
  1. stukje DNA dat zich bevindt in een gen maar dat niet wordt gebruikt om het eiwit te coderen

intrusief (adj)
вторгаться

inventaris (n)
о́пись

investering (n)
инвестиция
  1. een opoffering in tijd, geld of mankracht ten behoeve van een doel dat pas op lange termijn wordt behaald

invloedrijk (adj)
влиятельный

invoer (n)
ввод

invoeren /ˈɪnvurə(n)/ (v)
вводить
  2. gegevens in een electronisch apparaat stoppen
  1. iets nieuws introduceren

involucrum (n)
обёртка
  1. krans of spiraal van schutbladen rond een bloeiwijze

ion /jɔn (n)
ион

ionosfeer (n)
ионосфера

iridium (n)
иридий
  1. een scheikundig element met symbool Ir

iris /ˈirɪs/ (n)
ирис
  1. een orgaan in het oog van vele organismen
  2. een plant met een opvallende, vaak blauwe of gele bloem van het geslacht Iris

ironie /ɪroˈniː/ (n)
ирония
  1. vorm van spot

irrelevant (adj)
неподходя́щий
  1. van geen belang voor de huidige zaak

irritant (adj)
раздража́ющий
  1. in hoge mate vervelend

irriteren (v)
злить
  1. op onaangename wijze prikkelen

islam (n)
исла́м
  1. godsdienst die na alle profeten uit het jodendom en Christus, Mohammed ...

isobaar (n)
изоба́ра
  1. een verzameling punten onder constant houden van de druk gemeten

isolatie (n)
затво́рничество
  1. ruimtelijke afzondering
изоляция
  2. het voorkomen van geleiding van energie of stroom

isoleren (v)
изоли́ровать
  1. persoonlijk
  2. chemisch
  3. elektrisch
  4. warmte

isomorfisme (n)
изоморфизм

isotherm (n)
изоте́рма
  1. een verzameling punten constante temperatuur gemeten of waar de temperatuur dezelfde waarde heeft

isotoop (n)
изотоп

ivoor (n)
слоновая кость

ivoorkleurig (adj)
эльфийский

ja /jaː/ (adv)
да
  1. duidt bevestiging of instemming aan

ja /jaː/ (interjection)
да
  1. kreet van opwinding

jaagpad /'jaxpɑt/ (n)
бечевник
  1. een pad langs de kant van een kanaal of vaart waarover eertijds de trekdieren van de trekschuit werden voortgedreven

jaar /ja:r/ (n)
год, лет
  1. de duur van een omloop van de aarde om de zon van circa 365 dagen.

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adj)
годичный
  1. eenmaal per jaar

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ (adv)
ежего́дно

jacht /jɑxt/ (n)
охота
  1. het achtervolgen van wild
яхта
  3. een snel vaartuig

jachthond (n)
гончая
  1. hond die speciaal gefokt wordt voor de jacht

jagen /ˈjaːɣə(n)/ (v)
охотиться
  1. bewegende wezens proberen te vangen

jager (n)
охотник
  1. iemand die op jacht gaat

jager-verzamelaar (n)
охо́тник-собира́тель

jageres (n)
охо́тница
  1. een vrouw die jaagt

jaguar (n)
ягуар
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera onca

jak (n)
як

jakhals (n)
шакал
  1. Canis aureus, hondachtig roofdier

jakobsschelp (n)
гребешок
  1. benaming voor bepaald soort mosselachtig schelpdier

jaloers (adj)
ревнивый
  1. een negatief gevoel veroorzaakt doordat iemand iets heeft of kan krijgen wat je ook wilt hebben of reeds hebt

jaloezie /jɑluˈziː/ (n)
жалюзи
  2. zonnescherm

jambisch (adj)
ямби́ческий
  1. met het ritme van een jambe

jan-van-gent (n)
баклан
  1. bepaalde zeevogel, Morus bassanus

januari /jɑnyˈwaːri/ (n)
январь
  1. de eerste maand van het jaar

jargon /jɑr.ˈɣɔn/ (n)
жаргон
  2. vaktaal, taalgebruik binnen een bepaalde groep, vaak moeilijk te volgen voor een buitenstaander

jas (n)
пальто
  1.

jasmijn (n)
жасмин
  1. een stuikgewas uit het geslacht Jasminum, met name Jasminum officinale, behorende tot de olijffamilie (Oleaceae)

jaspis (n)
я́спис

jawel /'jɑʋɛl/ (adv)
да
  ja, antwoordend op een ontkennende vraag

jeep (n)
внедорожник, джип
  1. terreinwagen

jeneverbes (n)
можжевельник
  1. Juniperus communis
можжевёловая ягода
  2. vrucht

jeugd /ˈjøːxt/ (n)
молодёжь
  1. het jong zijn

jeugdherberg (n)
общежи́тие

jeugdig (adj)
юный
  1. jong, fris, onbevangen

jeuk (n)
зуд
  1. kriebel

jezuïet /je.zy.ˈit/ (n)
иезуит
  1. een lid van de Sociëteit van Jezus

jicht (n)
подагра
  1. een pijnlijke ontsteking als gevolg van gekristalliseerd uraat in een gewricht

jihad (n)
джихад

jij /jEi/ /jɛɪ̯/ /jɛː/ (personalPronoun)
ты
  1. aangesproken persoon enkelvoud informeel

jijen (v)
тыкать
  1. iemand aanspreken met jij en jou in plaats van met u

jodelen /ˈjodələ(n)/ (v)
йодли́ровать
  1. zingen met een snelle wisseling van borst- naar keelstem

jodin /joˈdin/ (n)
еврейка
  1.

jodium (n)
йод, иод
  1. scheikundig element met symbool I en atoomnummer 53

joggingbroek (n)
спорти́вные штаны́

johannesbroodboom (n)
pожковое дерево

joint (n)
джойнт

jojo (n)
йо-йо
  1. speelgoed

joker (v)
джокер

jokken /ˈjɔ.kə(n)/ (v)
привирать
  2. een relatief onschuldige leugen vertellen

jong /jɔŋ/ (adj)
юный
  1. van geringe leeftijd

jongen /ˈjɔ.ŋə(n)/ (n)
мальчик
  1. onvolwassen man

jongleren /jɔŋˈle.rə(n)/ (v)
жонгли́ровать

jongleur /jɔŋˈlør/ (n)
жонглёр
  1. rondreizend kunstenaar
  2. rondreizend artiest
  3. de artiest die zo veel mogelijk objecten weet op te gooien...

jongmens (n)
молодец
  1. een jong persoon, jongeman, jongemeid

jonk (n)
джонка
  1. schip

jood /jot/ (n)
еврей
  1. de aanhanger van het joodse geloof
йод
  2. het element jodium

joods /jots/ (adj)
еврейский
  1. te maken hebbend met het joodse geloof, het jodendom

jota (n)
ио́та
  3. een kleinigheid, helemaal niets

jou /jɑu̯/ (personalPronoun)
тебе, тебя, тобой

journalist (n)
журналист
  verslaggever, iemand die nieuwsfeiten publiceert

jouw /jɑu̯/ (possessivePronoun)
твой
  1.

joviaal (adj)
сердечный
  1. aardig en vriendschappelijk in omgang

jubileum (n)
пра́зднество
  1. feestelijke herdenking van de dag waarop iets gebeurde of begon

judaskus (n)
лобзание Иуды
  1. vriendelijk gebaar van een iemand die veinst een vriend te zijn, kort voordat zijn ware bedoelingen duidelijk worden

judaspenning (n)
лунный
  1. naam voor planten uit het geslacht Lunaria

judo /'jy.do/ (n)
дзюдо
  1. een Japanse vechtsport

juffrouw /jʏˈfrɑu/ (n)
ба́рышня

juk (n)
и́го
  1. houten pasvorm die op de schouders gedragen wordt en twee te dragen gewichten verbindt

jukbeen (n)
скула́
  1. één van de beenderen van de schedel

juli /jyˈlɛi/ (n)
июль
  1. de zevende maand van het jaar

jullie /ˈjʏli/ (personalPronoun)
вы
  1.
вам
  2.
вас
  3.

jullie /ˈjʏli/ (possessivePronoun)
ваш
  1. jullie

juni /ˈjyni/ (n)
июнь
  1. de zesde maand van het jaar

junkfood (n)
джанк-фу́д
  1. een verzamelnaam voor snel bereid en geserveerd voedsel dat vaak ongezond is

juridisch (adj)
юридический, правовой
  1. betrekking hebbend op het recht en de rechtsleer

jurist (n)
юрист
  1. een deskundige op het gebied van rechtsleer

jurk /jʌrək/ (n)
платье
  1. een kledingstuk voor vrouwen dat van de schouders tot op de benen reikt

jury (n)
жюри́
  1. een groep mensen die oordeelkundig geacht wordt en gevraagd een oordeel ergens over uit te spreken

jus (n)
подли́вка

jute (adj)
джут
  de bastvezels

juteweefsel (n)
рогожа
  een grof weefsel van jute vervaardigd

juweel (n)
драгоце́нный ка́мень
  1. sieraad van grote schoonheid en hoge waarde

juwelier (n)
ювели́р
  1. iemand die juwelen vervaardigt en erin handelt

kaaiman (n)
кайман
  1. krokodilachtige uit de onderfamilie Caimaninae van de familie alligators

kaak (n)
челюсть
  1. het beendergestel dat de mondholte omsluit en waarin de tanden en kiezen geplaatst zijn

kaakklem (n)
столбняк
  1. een mogelijk dodelijke infectieziekte veroorzaakt door Colistridium tetani

kaal /kal/ (adj)
лы́сый
  1. zonder of met heel weinig hoofdhaar, veren, bladeren, begroeiing, enzovoort

kaalheid (n)
облысе́ние
  1. het kaal zijn

kaap (n)
мыс
  1. een in zee vooruitstekende landpunt

kaapstander /ˈkaːp.stɑn.dər/ (n)
во́рот
  1. kaapstander

kaars /kars/ (n)
свеча, све́чка
  1. een staaf of klomp van brandbaar materiaal met een lont

kaarslicht (n)
свет от [[свеча|свечи́]]
  1. het schijnsel van een brandende kaars

kaart (n)
карта
  en te delen vertalingen

kaartspel /kartspɛl/ (n)
[[игра́]] в [[ка́рты]]
  1. een spel met speelkaarten
карточная игра
  2. een spel kaarten

kaas /kas/ (n)
сыр
  1. voedingsproduct gemaakt van gestremde melk

kaasdoek (n)
ма́рля
  1.

kaasjeskruid (n)
ма́льва

kaasschaaf /ˈkasxaf/ /ˈkasχaf/ (n)
сырорезка
  1. een gebruiksvoorwerp waarmee een dun plakje van een stuk kaas kan worden gesneden

kabbelen /'kɑbələ(n)/ (v)
журча́ние
  1. zacht stromen en geluid maken

kabel (n)
трос
  1. lijn van 3 tot 6 ineengedraaide touwen van hennep, kunststof, staal of ander materiaal

kabeljauw (n)
треска
  1. Gadus morhua, middelgrote zoutwatervis

kabeljauwlever (n)
печень трески
  1. en 2. lever van Gadus morhua voor opslag van bloed, galproductie en stofwisseling

kabinet (n)
кабине́т

kabouter (n)
гном, карлик
  1. sprookjesfiguur

kachel /ˈkɑ.xəl/ /ˈkɑ.xəɫ/ /ˈkɑ.χɔɫ/ (n)
печь
  1. een apparaat waarin energie wordt omgezet in warmte met de bedoeling een ruimte te verwarmen

kachtel /ˈkɑxtəl/ /ˈkɑxtəɫ/ /ˈkɑχtəɫ/ (n)
жеребёнок, скид
  1. een jong van een paard.

kadaver (n)
падаль
  1. dood lichaam van een dier

kaddisj /ˈkɑdiʃ/ (n)
кадиш
  1. een joods gebed waarin Gods naam wordt geheiligd

kader (n)
рамка
  1. rand die om iets (m.n. een afbeelding of schilderij) heen wordt aangebracht
оконная рама
  2. situationele context, raamwerk, verband

kaf /kɑf/ (n)
мяки́на
  1. de vliezen rondom de graankorrels

kaftan (n)
кафта́н
  1.

kajak (n)
каяк
  1. een gesloten kano om in wild water of op zee te varen

kajuit (n)
каюта
  1. een gemeenschappelijke verblijfplaats op schepen

kaki /kaki/ (n)
хаки

kakigrijs (adj)
серая хаки

kakken (v)
какать

kakkerlak (n)
таракан
  1. benaming voor insecten uit de orde Blattodea

kakofonie (n)
какофо́ния
  1. een rommelig geheel van vele klanken door elkaar

kalender (n)
календарь, календа́рь
  1. tabel die de verdeling van het jaar in dagen, weken of jaren aangeeft, evt. met feestdagen enz.

kalf (n)
телёнок
  1. jong van het rund en sommige andere zoogdieren.

kalfsvlees (n)
теля́тина

kalief (n)
халиф

kalifaat (n)
халифа́т

kalium (n)
калий
  1. scheikundig element met symbool K en atoomnummer 19

kalk /ˈkɑl(ə)k/ (n)
и́звесть
  aanduiding voor een aantal alkalische zouten van calcium

kalkoen (n)
дикая индейка, индюк, индейка
  1. bepaald soort gedomesticeerde vogel, Meleagris gallopavo

kalkoenlever (n)
печень индейки
  1. orgaan dat een grote rol speelt in de stofwisseling van een kalkoen (Meleagris gallopavo), na het slachten vaak gegeten als delicatesse

kalksteen (n)
известняк

kalligrafie (n)
каллиграфия
  1.

kalmte (n)
поко́й

kalven (v)
тели́ться
  1. een jong baren bij runderen

kam /kɑm/ (n)
гребёнка
  1. getand object om haren mee te verzorgen

kameel /kɑ'mel/ (n)
верблюд
  1. Camelus bactrianus, een hoefdier met twee bulten op de rug

kameleon (n)
хамелеон
  1. tropische hagedis vooral bekend voor zijn snelle kleurveranderingen
  2. veranderlijk persoon

kamer (n)
комната
  1. deel van een huis

kameraad (n)
камара́д

kamerjas (n)
пеньюа́р
  1. een lange huisjas

kamerplant (n)
комнатное растение

kamertemperatuur (n)
комнатная температура

kamfer (n)
камфора

kamille (n)
ромашка
  1. elk van de planten van het geslacht Matricaria

kammen /kɑmə(n)/ (v)
расчёсывать
  1. met een kam haar in orde brengen

kamp (n)
ла́герь
  1. een plaats waar een aantal troepen geruime tijd of permanent gehuisvest zijn
  2. een kampeerplaats met een groep van bij elkaar horende tenten

kamperen (v)
жить в [[палатка|пала́тке]]
  1. een vorm van openluchtrecreatie

kamperfoelie (n)
жи́молость

kampioenschap (n)
[[зва́ние]] [[чемпион|чемпио́на]]
  1. wedstrijd waar bepaald wordt wie de kampioenstitel mag dragen

kampvuur (n)
костёр
  vuur in een kamp waaromheen mensen zich (ter gezelligheid) verzamelen

kan (n)
бидо́н
  1. serviesgoed om vloeistoffen uit te schenken

kanaal /ka'naːl/ (n)
канал

kanarie (n)
канарейка
  1.1 bepaald soort vogel Serinus canarius

kandelaar (n)
канделя́бр

kaneel /kɑˈnel/ (n)
корица
  1. een specerij van de gedroogde binnenbast van de kaneelboom, gebruikt als smaakmaker in vele gerechten

kaneelpoeder (n)
корица молотая
  1. tot poeder vermalen kaneel

kangoeroe (n)
кенгуру
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Macropus

kanji (n)
[[япо́нский]] [[иеро́глиф]]
  1.

kanker (n)
рак
  1. een aandoening die gekenmerkt wordt door het ongecontroleerd vermenigvuldigen van cellen

kannibaal (n)
каннибал, людоед
  1. menseneter

kannibalisme (n)
каннибали́зм
  1.

kano (n)
каноэ

kanon (n)
пушка
  1. een instrument om explosieve projectielen weg te schieten

kanonneerboot (n)
каноне́рская ло́дка
  1.

kans (n)
шанс, вероятность
  1. mogelijkheid dat er iets gaat gebeuren
шанс, возможность
  2. een mooie gelegenheid

kanselier (n)
канцлер
  1. bondskanselier

kansspel (n)
азартная игра

kant /kɑnt/ (n)
кружево
  1. een vorm van vlechtwerk

kantine (n)
столовая
  1. eetgelegenheid in bedrijven, scholen, verenigingen

kantoor (n)
офис
  1. een instelling waar allerlei administratieve handelingen worden uitgevoerd

kanunnik (n)
кано́ник
  1. een titel die aan bepaalde geestelijken wordt verleend binnen enkele christelijke kerkgemeenschappen.

kaolien (n)
каолин

kapel (n)
капелла, часовня, придел
  1. klein kerkgebouw

kapelaan (n)
капелла́н
  1. een priester van de katholieke kerk, werkzaam in een parochie

kapen (v)
захва́тывать

kaperbrief /ˈka.pər.ˌbrif/ (n)
ка́перское свиде́тельство
  1. een brief door de overheid of koning werd geschreven, waarmee een schip dat die brieven aan boord had het recht werd gegeven om schepen van vijandelijke mogendheden aan te vallen en leeg te roven

kapitalistisch (adj)
капиталистический

kapitein /kapiˈtɛin/ (n)
капитан

kapmes /'kɑpmɛs/ (n)
мачете, косарь, секач
  1. stevig mes

kapoen (n)
каплу́н

kapotje /ka'pɔtʲə/ (n)
гондон
  2.

kappa (n)
ка́ппа

kapper (n)
парикмахер

kappertje /'kɑ.pər.cə/ (n)
каперсы
  1. een klein groen bloemknopje van de kappertjesplant, Capparis spinosa, dat meestal op zuur bewaard wordt en dat als kruiderij gebruikt wordt

kapseizen /kɑpsɛɪ̯zə(n)/ /kɑpsɛːzə(n)/ (v)
опроки́дываться
  1. ondersteboven komen liggen

kapsel (n)
причёска
  1. de manier waarop het haar geknipt is

karabijn (n)
караби́н
  1. een geweer met ingekorte loop en soms ook ingekorte schoudersteun

karaf (n)
Декантер
  1. tafelfles met wijde buik en smalle hals

karakter (n)
характер
  1. aard
знак
  2. letter

karakteriseren (v)
охарактеризова́ть

karamel (n)
карамель
  1. gebrande suiker

karaoke (n)
карао́ке
  1. vorm van vermaak, waarbij muziek wordt afgespeeld van een lied, en de amateur zanger in een microfoon de tekst (die op een televisiescherm te lezen is) live zingt

karate (n)
каратэ
  1. japanse gevechtsport

karavaan (n)
караван
  1.

karbonade /kɑrboˈnadə/ (n)
отбивная
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

kardemom (n)
кардамон
  plant en zaad

kardinaal (n)
кардинал
  1. hoge geestelijke in de hiërarchie van de Rooms-Katholieke Kerk, hij mag deelnemen aan de verkiezing van een nieuwe paus

kardoen (n)
кардон
  1. en 2. bladeren van Cynara cardunculus

kariboe (n)
кари́бу
  1. een zoogdier uit de familie der hertachtigen

karmijn (n)
карми́н
  1. een rode kleurstof die wordt gewonnen uit een soort schildluis, de Cochenilleluis, Dactylopius coccus Costa

karmijnrood (adj)
красная карминовая

karnemelk (n)
пахта
  1. gefermenteerde melk

karper (n)
карп
  1. bepaald soort grote zoetwatervis met een hoge rug, die van oorsprong uit Azië komt, Cyprinus carpio

karst (n)
карст
  1. de verzameling verschijnselen die samenhangen met de oplosbaarheid van kalksteen onder invloed van koolzuur in de atmosfeer

karteldarm (n)
ободо́чная кишка́

karton /kɑrˈtɔn/ (n)
картон
  1. bordpapier
  2. verpakking

karveel (n)
каравелла

karwij (n)
тмин
  plant, zaad en specerij

karwijzaad (n)
семена тмина
  1. gedroogde (gemalen) aromatische zaad van Carum carvi

kas /'kɑs/ (n)
касса
  1. de bak die het ontvangen geld bevat
теплица
  3. een doorzichtige -meest glazen- constructie die het cultiveren van planten mogelijk maakt die een ander klimaat vergen dan buiten heerst

kaskraker (n)
блокба́стер
  1.

kassa /ˈkɑsa/ (n)
ка́сса
  1. plaats waar men aankopen betaalt in een winkel
[[ка́ссовый]] [[аппара́т]]
  3. machine om ontvangen geld te registreren en te bewaren

kassier (n)
касси́р
  1. iemand die het beheer heeft over kas en de mutaties ervan bijhoudt

kast /kɑs/ /kɑst/ (n)
гардероб, шкаф
  1. een meubel om gebruiksvoorwerpen in op te bergen, meestal voorzien van horizontale schappen

kastanje (n)
каштан
  1. de vrucht
  1. de boom

kastanjebruin (adj)
каштановый

kaste /kɑstə/ (n)
каста
  1. een streng gescheiden stand binnen de hindoeïstische samenleving

kasteel (n)
замок
  1. een middeleeuwse versterkte woning

kasuaris (n)
казуа́р
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Casuarius

kat (n)
кот, кошка
  1. bepaald soort zoogdier, Felis sylvestris catus

katabolisme (n)
катаболизм
  1. geheel van de afbraakprocessen in een lichaam

katafalk (n)
катафалк

katalysator (n)
катализа́тор

kater (n)
похмелье, похме́лье
  2. gevolgen van alcoholgebruik

kathedraal /kɑtədral/ (n)
[[кафедральный|кафедра́льный]] [[собо́р]]
  1. een hoofdkerk van een bisdom

katheter (n)
катетер
  1. een buisje dat tijdelijk in een lichaamsholte wordt aangebracht, bijv. om lichaamsvocht op te vangen of een medicijn toe te dienen

kathode (n)
катод
  1-2 scheikunde + elektronica

katholiek /ˌka.to.ˈlik/ (adj)
католический
  1. overeenkomstig de geloofsleer van de Katholieke Kerk
  2. te maken hebbend met de Katholieke Kerk

kation (n)
катион

katoen /kɑˈtun/ (n)
хлопок, вата
  1. een zachte vezel die uit de opperhuid (epidermis) van de zaden van de katoenplant groeit

katrol (n)
блок, шкив
  1. een werktuig dat het mogelijk maakt een last met een beperkte kracht te verplaatsen

katwilg (n)
и́ва прутовидная
  1. bepaald soort loofboom Salix viminalis

kauw (n)
галка
  1. Corvus monedula, eem zwarte kraaiachtige zangvogel met een grijze nek

kauwen (v)
жевать

kauwgom (n)
жва́чка
  1. een zacht samenhangend snoepgoed dat niet bedoeld is om in te slikken

kaviaar (n)
икра

kazemat (n)
казема́т
  1. een tegen vijandelijk vuur gedekte en van schietgaten voorziene ruimte voor de opstelling van een vuurwapen, aanvankelijk deel uitmakend van een vesting

kazuifel (n)
ри́за
  1. een mouwloos opperkleed dat door een priester gedragen wordt bij het lezen van de mis

keel /keːl/ (n)
горло
  anatomie
че́рвлень
  heraldiek

keelpijn /'kelpɛɪn/ (n)
анги́на
  1. pijnlijke irritatie van het slijmvlies in de keelholte, meestal door een ontsteking ervan

keep /keːp/ (n)
зару́бка
  1. kerf
вьюрок
  2. kleurrijke vinkensoort

keeper /ˈkipər/ (n)
вратарь, голкипер

keer (n)
раз
  1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

keerkring (n)
тропик

kegel /ˈke.xəl/ (n)
конус, кегля, сосулька
  1. een meetkundig lichaam met een cirkel als grondvlak en uitlopend in een punt

kegelsnede (n)
коническое сечение
  1. een kromme gevormd door het snijden van een kegel met een plat vlak

keizer (n)
царь, император
  1. een monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerin (n)
императрица
  1. een vrouwelijke monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk

keizerlijk (adj)
имперский

keizerrijk (n)
империя
  1. een gebied waar een keizer het staatshoofd is

keizersnede (n)
кесарево сечение
  1. operatieve verlossing

kelder /ˈkɛldər/ (n)
подвал
  1. een ondergrondse bergruimte

kelk (n)
ку́бок

kelner (n)
кельнер

kemphaan (n)
турухтан
  1. bepaald soort vogel, Calidris pugnax

kennen /ˈkɛnə(n)/ (v)
знать
  2. door studie of oefening geleerd hebben
  1. bekend, vertrouwd zijn met

kennis /ˈkɛnɪs/ (n)
знание
  1. wat je weet of hebt geleerd

kennismaken (v)
познакомиться
  eerste begroeting

keper (n)
са́ржа

keppel /ˈkɛpəl/ (n)
кипа
  1. hoofddeksel in de vorm van een ondiep bolsegment

kerel /ˈkerəl/ (n)
чувак

kerf (n)
вы́емка
  1. een ingesneden groef

kerk /kɛrk/ (n)
церковь, костёл
  1. openbaar gebouw voor religieuze handelingen of samenkomsten
  2. Christelijke organisatie voor beleving van een specifieke christelijke godsdienst

kerkbank /ˈkɛrk.bɑŋk/ (n)
[[церковный|церко́вная]] [[скамья́]]
  1. een bank in een kerkgebouw waarop een dienst kan worden bijgewoond

kerkdienst /ˈkɛrɡdinst/ (n)
[[церковный|церко́вная]] [[слу́жба]]
  1. een bijeenkomst van een christelijke gemeente waarin God vereerd wordt

kerker /kɛrkər/ (n)
подземе́лье
  1. een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen

kerkhof (n)
кла́дбище
  1. terrein waar overledenen begraven worden

kerkuil /ˈkɛrgœːl/ /ˈkɛrkœʏ̯ɫ/ /ˈkɛrkœːl/ (n)
сипу́ха обыкнове́нная
  1. bepaald soort vogel, Tyto alba

kerncentrale (n)
атомная электростанция

kernenergie (n)
а́томная эне́ргия
  1. energie geproduceerd door kernfusie of kernsplijting, waarmee in een kerncentrale elektriciteit wordt opgewekt

kernfusie (n)
термоя́дерная реа́кция
  1. het proces waarbij twee atoomkernen botsen en één zwaardere kern vormen waarbij energie vrij komt

kerngezin (n)
нуклеа́рная семья́
  1. ouders en hun minderjarige kinderen

kernreactor (n)
ядерный реактор

kernsmelting (n)
[[разруше́ние]] [[активный|акти́вной]] зоны [[ядерный|я́дерного]] [[реактор|реа́ктора]]
  1. een rampzalige gebeurtenis waarbij de brandstof van een kernreactor smelt door het wegvallen van de koeling

kerosine (n)
кероси́н
  1. een vrij zware fractie alkanen die met name als vliegtuigbrandstof gebruikt wordt

kerrie (n)
карри
  specerij

kerriegeel (adj)
кари

kers (n)
вишня, черешня
  1. steenvrucht van een kersenboom, Prunus subg. Cerasus

kerselaar /ˈkɛr.sə.ˌlaːr/ (n)
вишня
  1. een boom uit het geslacht Prunus
  2. het hout van een boom uit het geslacht Prunus

kersenboom (n)
вишня
  1. benaming voor bomen waaraan kleine ronde vruchten groeien, uit het ondergeslacht Prunus subg. Cerasus

kerstavond /kɛr.ˈsta.vɔnt/ /kɛr.ˈz(d)a.vɔnd/ (n)
соче́льник

kerstboom /ˈkɛrsd.bom/ /ˈkɛrz.bom/ (n)
ёлка, новогодняя ёлка
  1. rond Kerstmis opgestelde naaldboom met allerlei versieringen

kerstdag /ˈkɛrs.dɑx/ /ˈkɛrs.dɑχ/ /ˈkɛrz.dɑx/ (n)
Рождество́

kerstenen /ˈkɛr.stə.ˌnə(n)/ (v)
[[обрати́ть]] в [[христиа́нство]]
  2. heidense volkeren, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context

kerstkaart /ˈkɛrs.kart/ /ˈkɛrst.kart/ (n)
нового́дняя откры́тка
  1. een wenskaart die wordt gekenmerkt door een kerstgroet en wensen voor het komende nieuwe jaar

kerstlied /ˈkɛrs.lid/ /ˈkɛrst.lit/ (n)
Колядки, коля́дка
  1. een op Kerstmis betrekking hebbend lied

kerststal /ˈkɛr.stɑl/ /ˈkɛr.stɑɫ/ (n)
рождественский вертеп
  1. een voorstelling van de geboorte van Jezus met figuren van hout of gips, die vooral in katholieke gezinnen rond Kerstmis in huis te vinden is, vaak onder de kerstboom

kerstster /ˈkɛrstɛr/ (n)
Вифлеемская звезда

kervel (n)
Кервель ажурный
  1. plant

ketchup (n)
кетчуп
  1. een saus op basis van tomaten

ketel (n)
котёл
  1. meestal rond metalen vat, vaak geschikt om onder druk gezet te worden
  2. waterketel

keteldal /ˈke.təl.dɑl/ /ˈke.təɫ.dɑɫ/ /ˈkeː.təl.dɑl/ (n)
кар
  1. een half cirkelvormige vallei gevormd door de erosie die een gletsjer veroorzaakt

ketelsteen (n)
Накипь

ketelwagen (n)
вагон-цистерна
  1.een goederenwagon waarop een ketel gemonteerd is, geschikt voor het vervoer van vloeibare producten

keten (n)
цепь
  1. uit losse, vaak metalen, schakels in een enkele rij aaneengeregen voorwerp

ketter /kɛtər/ (n)
ерети́к
  1. iemand die vanwege afwijking van de katholieke leer tot misdadiger verklaard was

ketterij /ˌkɛtəˈrɛɪ/ (n)
ересь
  1. het ingaan in woord of gedachte tegen de doctrines van de kerk

ketting /'kɛtɪŋ/ (n)
Бусы
  4. een snoer bestaande uit een draad die door doorboorde kralen of andere voorwerpen gevoerd is

keuken /ˈkøːkə(n)/ (n)
кухня
  1. een plaats waar gekookt wordt, ruimte waarin mensen hun voedsel bereiden
  2. de wijze waarop in een land of streek gekookt wordt

keurvorst (n)
курфю́рст

keus /'kø:s/ (n)
выбор
  gelegenheid

keuze (n)
вы́бор
  1. het besluit om uit verschillende mogelijkheden er één te nemen

kever /ˈkevər/ /ˈkɛvər/ (n)
жук
  1. bepaald insect

keyboard /ˈkiːbɔː(r)d/ /ˈkiːbɔː(r)t/ (n)
клавиатура
  1. een elektronisch muziekinstrument met een toetsenbord
  2. een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer ingevoerd kunnen worden

kibboets /ˈkibuts/ (n)
кибуц

kiekendief (n)
лунь
  1.1 benaming voor roofvogels uit het geslacht Circus

kiel (n)
киль
  1. verlenging van de onderzijde van een (zeil)schip die dient om het verlijeren tegen te gaan en het schip een grotere stabiliteit te geven

kielzog (n)
кильва́тер
  1. spoor van waterstroom (achter een schip)

kiem (n)
заро́дыш

kieskeurig (adj)
разборчивый
  1.

kiessysteem (n)
избирательная систе́ма
  1. de wijze waarop de volksvertegenwoordiging bij verkiezingen wordt gekozen.

kieuw (n)
жа́бры
  1. ademhalingsorgaan van vele in water levende dieren

kievit (n)
пигалица

kiezelgrijs (adj)
бежево – серая

kiezen (v)
выбирать
  1. uit meerdere mogelijkheden één nemen
решать
  kiezen voor iets

kiezer (n)
избиратель
  1. iemand die stemt bij een politieke verkiezing

kijkcijfer (n)
рейтинг
  1. een statistische bepaling van het aantal kijkers en hun waardering van een bepaald televisieprogramma

kijken (v)
смотреть, глядеть

kijker (n)
зри́тель
  1. iemand die kijkt

kijven (v)
браниться, ругаться
  1. ruzie maken, een woordenstrijd hebben

kikker (n)
лягушка
  1. benaming voor amfibieën uit de orde Anura

kikkerdril (n)
лягуша́чья икра́
  1. legsel

kikkererwt (n)
нут
  1. en 2. (zaden van) de plant Cicer arietinum

kilogram (abbreviation)
килограмм
  1. kilogram

kilometer / ˈkilometər / (n)
километр
  1. duizend meter

kilometerteller (n)
одо́метр
  1. meetinstrument dat de totaal afgelegde afstand in kilometers aangeeft

kin /kɪn/ (n)
подбородок
  1. het vooruitstekende deel van de onderkaak

kind (n)
ребёнок, дитя
  1. mens tussen 0 en 18 jaar
  2. persoon voortkomend uit

kinderarbeid (n)
де́тский труд

kinderarts (n)
детский врач
  1. een arts die gespecialiseerd is in de behandeling van kinderen

kinderkamer (n)
детская комната
  1. een kamer ingericht voor kinderen

kinderlied (n)
[[де́тский]] [[стишо́к]]

kinderlijk (adv)
по-детски
  1. op kinderlijke wijze

kinderopvang (n)
Бэбиситтер

kinderwagen (n)
де́тская коля́ска
  1. een voertuig waarin zuigelingen of kleuters met de hand verreden kunnen worden

kinetisch (adj)
кинети́ческий
  1. wat beweging veroorzaakt

kinine (n)
хинин

kinkhoest /kɪŋk(h)ust/ (n)
коклюш
  1. een bepaalde kinderziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Bordetella pertussis

kip /kɪp/ (n)
курица, цыплёнок
  1. Gallus gallus domesticus, gedomesticeerde vogel uit de familie van de hoenderachtigen
курятина, курица
  2. kippenvlees

kippenhok (n)
курятник
  hok voor kippen

kippenvel /ˈkɪpəvɛɫ/ (n)
гусиная кожа
  1. het verschijnsel waarbij als gevolg van kou de huid gaat kleine bubbeltjes vertoont

kits /kɪts/ (adj)
кеч
  1. een zeiljacht met twee langsgetuigde masten

kitsch (n)
китч
  1. schijnkunst die niet aanslaat met veel versieringen en/of de verkeerde materialen waarvan de meeste mensen denken dat het wansmaak is

kiwi (n)
киви
  2. vrucht van plantengeslacht Actinidia

klaaglied (n)
эле́гия

klaar is Kees /ˈklaːr ɪs kes/ (interjection)
дело в шляпе

klacht (n)
недомога́ние
  1. een aanklacht

klagen (v)
жа́ловаться
  1. ongenoegen uiten

klamp (n)
крепительная у́тка
  1. een plank of lat die haaks of schuin over andere is aangebracht
  2. een klem of haak waaraan een touw kan worden bevestigd

klankbord (n)
аба-вуа
  2. houten hemel boven een spreekgestoelte waardoor het geluid van de spreker weerkaatst en zich verspreidt

klant (n)
покупатель
  1. afnemer van een product of dienst van een leverancier

klap /klɑp/ (n)
пощёчина
  2. bestraffing

klaploper (n)
нахле́бник

klapmuts (n)
хохлач
  1. bepaald soort zoogdier, Cystophora cristata

klappen (v)
хло́пать
  1. applaudisseren

klaproos (n)
мак
  1. Papaver rhoeas, een plant met een felrode bloem uit de familie Papaveraceae

klapstuk (n)
грудинка
  1. ± stuk rundvlees van de borst of klaprib, dat langdurig in een oven gebraden wordt

klarinet (n)
кларнет
  1. een houten blaasinstrument waarop de melodie wordt gespeeld in een harmonie

klas /klɑs/ (n)
класс
  1. een groep leerlingen die een tijdlang gezamenlijk les krijgen
  2. een leerjaar op school
  3. een klaslokaal

klaslokaal (n)
кла́ссная
  1. een ruimte in een school voor het geven van les aan scholieren

klasse (n)
класс

klauw /klʌu/ (n)
ко́готь
  1. poot van een roofdier
  2. hand

klauwhamer (n)
молоток-гвоздодёр

klauwplaat (n)
держа́тель
  1. klauwplaat

klavecimbel (n)
клавеси́н
  1. toetsinstrument

klaver (n)
клевер

klaverboer (n)
вале́т треф
  1.

klaveren (n)
кре́сти
  1. kaartkleur

kleden (v)
оде́ть
  1. kleren aandoen

kleding /kledɪŋ/ (n)
одежда
  1. het textiel voor de bedekking van het lichaam

kledingstuk (n)
[[предме́т]] [[оде́жда|одежды]]
  1.

kleefrijst (n)
kлейкий рис
  1. rijstsoort die veel zetmeel bevat

kleerborstel (n)
платяная щётка
  1. zachte borstel waarmee men stof van kleding kan verwijderen

kleermaker /ˈklermakər/ (n)
портной
  1. iemand wiens beroep bestaat uit het maken van kleding.

klei /klɛɪ̯/ /klɛː/ (n)
гли́на, глина
  1. zeer fijne, vochthoudende grondsoort

klein (adj)
маленький, ма́ленький
  1. van geringe grootte

klein kruiskruid (n)
крестовник обыкновенный

kleindochter /ˈklɛɪndɔxtər/ (n)
внучка
  1. een dochter van iemands kind, een vrouwelijk kleinkind

kleine burgemeester (n)
полярная чайка
  1. bepaald soort meeuw, Larus glaucoides

kleine modderkruiper (n)
обыкновенная щиповка
  1. bepaald soort zoetwatervis, Cobitis taenia

kleingeld /ˈklɛːnɣɛlt/ (n)
ме́лочь
  1. geld in kleine coupures, vooral in munten

kleinkind /ˈklɛːŋkɪnt/ /ˈklɛːɪŋkɪnt/ (n)
внук, внучка
  1. kind van zoon of dochter

kleinzoon /ˈklɛɪnzon/ (n)
внук
  1. een zoon van iemands kind, een mannelijk kleinkind

klep (n)
кла́пан
  1. verstelbare afsluiting

kleren /ˈkleː.rən/ (n)
оде́жда
  1. kleding of kledingstukken

kletsen (v)
болтать
  2. praten, babbelen

kletskous (n)
болту́н

kleur /kløːr/ (n)
цвет
  1. het onderscheid dat gemaakt wordt op basis van het verschil in golflengte van licht

kleurloos (adj)
бесцве́тный
  1. zonder kleur

kleurpotlood (n)
цветно́й каранда́ш

kleurrijk (adj)
разноцве́тный
  1. vol opvallende kleuren

kleven (v)
кле́ить

kliek (n)
кли́ка

kliekje (n)
оста́вшийся
  1.

klier /klir/ (n)
железа
  2. orgaan

klieven /ˈklivə(n)/ (v)
раскалывать
  1. langs een scherp breukvlak in tweeën hakken

klif (n)
скала
  1. steile hoge rots

klikken (v)
клик
  1. een klikkend geluid maken

klimaat (n)
климат
  1. de gemiddelde natuurlijke gesteldheid van de lucht en het weer in een gebied op een planeet

klimaatverandering (n)
изменение климата
  1. de verandering van het klimaat in een bepaald gebied over een bepaalde periode, m.n. de wereldwijde opwarming sinds de 19e eeuw

klimaatzone (n)
климатическая зона

klimatologie /klɪmɑtoloˈɣi/ (n)
климатология
  1. leer van de lucht- en weersgesteldheid.

klimatologisch /klɪmɑtoˈloxɪs/ (adj)
климатологи́ческий
  1. op het klimaat betrekking hebbend

klimmen /'klɪmə(n)/ (v)
влезать
  1. het bewegen in een omhooggaande richting dan wel over obstakels

klimop /'klɪ.mɔp/ (n)
плющ
  1. Hedera helix, een groenblijvende houtige plant

klimrek (n)
констру́кция для ла́зания
  1. sport- of speeltoestel waarop men klimt

kliniek (n)
амбулато́рия
  1. een inrichting waar patiënten worden verpleegd

klinisch (adj)
клини́ческий
  1. direct voor de arts (hulpverlener) zichtbaar

klink /klɪŋk/ (n)
ру́чка
  1. handvat om de deur te openen of te sluiten
задви́жка
  2. constructie om een deur gesloten te houden

klinken (v)
звуча́ть
  1. een bepaalde klank voortbrengen

klinker /ˈklɪŋkər/ (n)
гласный
  1. een klank van de menselijke spraak waarbij geen obstructie in de ademstroom aangebracht wordt.

klinknagel (n)
заклёпка
  1. een metalen verbinding tussen twee platen bestaande uit twee cilidrische delen die van weerszijden die meestal onder verhitting door vervorming vast bevestigd worden

klip-en-klaar (adv)
коротко и ясно
  1. zo duidelijk dat een misverstand uitgesloten is

klit (n)
лопух
  1., 2. plant met kleverige bloemknoppen

klok (n)
часы
  1. een instrument dat de tijd bijhoudt
колокол
  2. een belvormige idiofoon, vooral bekend van kerktorens en carillons

klokhuis /ˈklɔkɦœs/ /ˈklɔkɦœʏs/ (n)
сердцеви́на
  1. binnenste van een vrucht

klokkentoren (n)
часова́я ба́шня
  2. smal hoog bouwwerk met bovenin een of meer wijzerplaten van een uurwerk

klomp /klɔmp/ (n)
сабо
  1. schoeisel van hout, eventueel in combinatie met leer
ком
  2. een vrij vormeloze hoeveelheid materiaal

klonen (v)
клонировать
  1. een identieke kopie van een levend wezen maken

klonteren (v)
коагули́ровать
  1. klonten vormen

kloof (n)
каньон
  1. een ten gevolge van erosie, diep uitgesleten rivierdal, met steile wanden

kloon /klon/ (n)
клон
  1. een levend wezen dat een exacte genetische kopie is van een ander wezen

klooster /klostər/ (n)
монастырь
  1. een kloostergemeenschap
  2. een gebouw waarin een klooster gevestigd is

klopjacht (n)
облава

kloppen /ˈklɔpə(n)/ (v)
бить
  2. hoorbaar bewegen
  5. verslaan

klucht (n)
фарс
  1. toneelstuk
  2. lachwekkend voorval
фарс, балаган
  3. schijnvertoning

kluis /klœʏs/ /klœːs/ (n)
сейф
  1. een tegen inbraak en brand beveiligde kist of kast

kluizenaar (n)
затво́рник
  1. iemand die alleen en in afzondering leeft

kluut /klyt/ (n)
шилоклювка
  1. bepaald soort watervogel, Recurvirostra avosetta

kluwen (n)
клубо́к
  1. los om zichzelf opgewonden hoeveelheid wol, garen enz

knaagdier /ˈknaxdiːr/ /ˈknaɣdiːr/ (n)
грызун
  1. benaming voor dieren uit de orde Rodentia

knaap (n)
ма́льчик-слуга́
  1. jongen, jongeman

knabbelen (v)
грызть

knagen /'knaɣə(n)/ (v)
грызть, глодать
  1. met de tanden aanvreten

knap (adj)
краси́вый
  2. aantrekkelijk

knapzak (n)
кото́мка
  1.

kneden (v)
месить
  1. een massa soepel maken door er steeds in te knijpen

kneu (n)
Коноплянка
  1. bepaald soort vinkachtige, Carduelis cannabina

knie (n)
колено
  1. gewricht in het midden van het been dat het bovenbeen met het onderbeen verbindt

kniebuiging (n)
коленопреклоне́ние
  1.1. buiging als eerbetoon

knielen (v)
[[стоя́ть]] на [[колено|коле́нях]]
  1. op de knieën gaan

knijpen /'knɛɪpə(n)/ (v)
защеми́ть
  1. tussen twee punten druk uitoefenen

knijptang (n)
кле́щи
  1.

knikken /'knɪkə(n)/ (v)
кива́ть
  1. een verticale beweging met het hoofd maken

knikker (n)
марбл
  1. balletje van glas, marmer, steen, hout of klei

knoest (n)
сук
  1.

knoflook (n)
чеснок
  1. Allium sativa, een bolgewas dat familie is van ui en bieslook

knokkel (n)
суста́в па́льца
  1. vingergewricht

knokken /ˈknɔkən/ (v)
сражаться, биться, драться
  1. vechten
бороться, сражаться
  2. (figuurlijk) vechten

knol /knɔl/ (n)
клу́бень
  1. verdikte plantenwortel.
корнеплод
  2. koolraap, een eetbare wortel van een plant uit het geslacht Brassica.

knolselderij (n)
сельдере́й

knoop (n)
узел, клубок
  1. in een draad
узел
  2. snelheidsmaat
пуговица
  3. aan een jas e.d.

knoopsgat (n)
петлица
  1. spleet die in een stuk stof is gemaakt zodat een ander stuk stof daaraan kan worden vastgemaakt

knopen (v)
вязать
  1. een vastzittende lus in een koord, draad of touw maken

knots (n)
палица

knuffel (n)
объятие
  1. omhelzing

knuffelen (v)
друг другу
  1. omhelzen

knuppel /ˈknʏpəl/ (n)
дуби́на
  1. korte dikke stok, bedoeld om lijfstraf mee uit te delen

koala (n)
коала
  1. een Australisch buideldier

kobalt (n)
кобальт
  1. scheikundig element met symbool Co en atoomnummer 27

kobaltblauw (adj)
кобальтовая синь, тенарова синь

kobbe (n)
паук
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

kodiakbeer (n)
кадья́к
  1. Ursus arctos middendorffi, de grootste beer en het grootste bekende landroofdier

koe (n)
корова
  1. vrouwelijk rund

koekenpan (n)
сковоро́дка
  1. een platte pan met een lang handvat

koekje (n)
печенье
  1. een klein baksel dat meestal bij de koffie of thee genuttigd wordt

koekoek (n)
кукушка
  1. bepaald soort vogel, Cuculus canorus

koelie /ˈku:li/ (n)
ку́ли

koelkast (n)
холодильник
  1. een huishoudelijk apparaat voorzien van een koelinstallatie, waarin men consumptiemiddelen kan plaatsen die koel moeten blijven

koeltoren (n)
гради́рня
  1.

koelvloeistof (n)
охлаждающая жидкость
  1. koelvloeistof

koepel /ˈkupəl/ (n)
купол
  1. een gewelf in de vorm van een halve bol of een halve ellipsoïde
  2. een ruimtelijke figuur, veelvlak

koereiger (n)
еги́петская ца́пля
  1. kleine witte reigersoort

koers (n)
курс

koestal (n)
коро́вник
  1. overdekte ruimte waarin koeien kunnen verblijven

koesteren (v)
дорожить
  1. iets geliefds nauw aan het hart houden

koeterwaals /ˌku.tər.ˈʋaːls/ (n)
тарабарщина
  1. aanduiding voor een onverstaanbare taal

koets (n)
карета
  1. vierwielig rijtuig met vering, vaak gesloten, dat getrokken wordt door paarden

koetsier (n)
кучер
  1. iemand die de paarden van een koets ment

koevoet (n)
гвоздодёр
  1. stevige metalen stang voorzien van een gespleten einde, gebruikt om er zaken mee open te breken

koffer (n)
чемодан
  1. draagbare bergruimte van stevig materiaal met een handvat, waarin spullen kunnen worden meegenomen tijdens het reizen

koffie (n)
кофе
  1. drank uit koffiebonen

koffie verkeerd (n)
Кофе с молоком

koffieboon (n)
кофе́йное зерно́

koffiedik (n)
[[кофейный|кофе́йная]] [[гу́ща]]
  1. het donkere bezinksel van gemalen koffiebonen dat overblijft na het zetten van koffie

koffiehuis (n)
Кафе
  1. een uitspanning waar men koffie kan nuttigen

koffiemolen (n)
Кофемолка, кофемолка
  1. een huishoudelijk apparaat waarin koffiebonen kunnen worden gemalen

koffieplant (n)
Кофе (род)

kogel (n)
пуля
  1-2. munitie

kogellager (n)
шарикоподши́пник
  1.

kogelvrij (adj)
пуленепробива́емый
  1. kogelvrij

kogge (n)
когг
  1. middeleeuws vrachtschip dat vooral door de Hanze werd gebruikt

kok /kɔk/ (n)
повар

koken /ˈkokə(n)/ (v)
варить, готовить
  2. met behulp van ingrediënten een maaltijd klaarmaken

kokmeeuw (n)
озёрная ча́йка
  1. bepaald soort zeevogel met een gekleurde kop en een lachende roep, Chroicocephalus ridibundus

kokosboom /ˈko.kɔsˌbom/ (n)
кокосовая пальма
  1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft

kokosmelk /ˈko.kɔsˌmɛlk/ /ˈko.kɔsˌmɛɫk/ (n)
кокосовое молоко
  1. vocht verkregen door het kiemwit van een kokosnoot met water te vermengen en uit te knijpen

kokosnoot /'kokɔsnot/ (n)
кокосовый орех
  1. een holle vrucht van de kokospalm met wit vruchtvlees en een vezelige bast

kokosolie /ˈko.kɔsˌo.li/ (n)
коко́совое ма́сло
  1. een soort olie gewonnen uit kokosnoten

kokospalm /ˈko.kɔsˌpɑlm/ /ˈko.kɔsˌpɑɫm/ (n)
кокосовая пальма
  1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft

kolencentrale (n)
угольная электростанция
  1. (elektrotechniek) (werktuigbouwkunde) thermische centrale die elektrische stroom opwekt door verbranding van steenkool

kolgans (n)
белоло́бый гусь
  1. ganzensoort

kolibrie (n)
колибри
  1. een zeer klein vogeltje met een zeer snelle vleugelslag van de familie Trochilidae uit de orde der grootvleugeligen

kolom (n)
графа́

kolonel (n)
полковник
  1. een hoge militaire rang

koloniaal (adj)
колониа́льный
  1. betrekking hebbend op koloniën en het hebben van koloniën

kolonialisme /'kolonijaˌlismə/ (n)
колониали́зм
  1.

kolonie /koˈloni/ (n)
коло́ния
  1. een vestiging van een deel van een bevolking, buiten het eigenlijke territorium van dat volk

kolonisatie (n)
колонизация

koloniseren (v)
колонизи́ровать
  1. koloniën vormen

kolos (n)
гига́нт

kolossaal (adj)
гига́нтский

kom (n)
Пиала
  1. eetgerei zoals een bord, maar dan dieper

komedie /koˈmedi/ (n)
комедия
  1. een blijspel

komeet (n)
комета
  1. een licht hemellichaam van ijs, gas en stof, zich in een baan ver buiten die van de planeten bewegend, dat bij het naderen van de zon een wolk van gas en gruis in de vorm van een staart ontwikkelt

komen (v)
приходить, прибывать
  1. bewegen van verder weg naar dichterbij

komiek (n)
комик
  1. iemand die een publiek vermaakt door ze aan het lachen te brengen

komijn (n)
зира, зёрна кумина, кумин
  plant, zaden en specerij

komijnzaad (n)
зёрна кумина
  bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt

komisch (adj)
комеди́йный

komkommer /kɔm.ˈkɔ.mər/ (n)
огурец
  1. Cucumis sativus, een langwerpige vrucht die men vooral rauw als salade eet

komma /ˈkɔma/ (n)
запятая
  1. een leesteken dat een pauze aangeeft

kompas (n)
компас, буссо́ль
  1. instrument waarvan de naald het magnetische noorden aanwijst

kompel (n)
шахтёр
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

konijn /kɔˈnɛɪn/ /kɔˈnɛːn/ (n)
кролик, кроль
  1. zoogdier dat ook gedomesticeerd kan worden gehouden

koning /ˈkonɪŋ/ /ˈkoːnɪŋ/ (n)
король, царь
  1. het mannelijk hoofd van een koninkrijk

koningin /konɪˈŋɣɪn/ /konɪˈŋɪn/ /koʊnɪˈŋɪn/ (n)
королева, царица

koningschap (n)
[[королевский|короле́вская]] власть

koningsmoord (n)
цареубийство
  1. een bewuste moord op een koning.

koningswater (n)
ца́рская во́дка
  1.

koninklijk /ˈkonɪŋklək/ (adj)
королевский
  1. betrekking hebbend op een koning, koningin, aan of bij hem, haar behorend, van hem, haar uitgaand

koninkrijk /ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ (n)
королевство, царство
  1. staatsvorm met een koning aan het hoofd

kont /kɔnt/ (n)
жопа
  1. de billen, het achterwerk

kooi /koːɪ/ (n)
клетка
  1. een uit tralies of gaas gemaakt voorwerp dat een ruimte omsluit
койка
  4. slaapplaats op een schip

kookboek (n)
поваренная книга
  boek waaruit men leert koken

kookkunst /sxɪldərkʌnst/ (n)
кухня
  1.

kookpunt (n)
точка кипения

kool (n)
капуста
  1. een eetbare plant met veel ondersoorten uit de kruisbloemfamilie
уголь
  2. een zwarte brandstof die voornamelijk uit koolstof bestaat

kooldioxide (n)
двуо́кись углеро́да
  1. reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof

koolhydraat (n)
углевод
  1. een bepaald type verbinding van koolstof-, waterstof- en zuurstofatomen

koolmees (n)
больша́я сини́ца

koolraap (n)
брюква

koolrabi (n)
кольраби

koolstof /ˈkol.stɔf/ (n)
углерод
  2. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

koolstofkringloop (n)
цикл углеро́да

koolstofmonoxide (n)
моноокси́д углеро́да
  1. verbinding met moleculen van één atoom zuurstof en één atoom koolstof (CO)

koolvis (n)
сайда
  1. bepaald soort vis met donker gekleurde mondholte en rug die voorkomt in het hoge noorden van de Atlantische Oceaan, Pollachius virens

koolwaterstof /kol'watərstɔf/ (n)
углеводород
  1. een verbinding die uit koolstof en waterstof is opgebouwd

koolzaadgeel (adj)
ярко-желтый

koolzuur /'kolzyr/ (n)
угольная кислота
  1. H₂CO₃

koopje /kopjə/ (n)
[[това́р]], [[ку́пленный]] по дешёвке

koopkracht (n)
покупательная способность
  1. de hoeveelheid goederen of diensten die gekocht kan worden met een bepaald geldbedrag

koopman (n)
торговец

koopvaardijschip (n)
торговое судно
  1. zeeschip voor het vervoer van handelsgoederen

koor (n)
хор
  1. een groep mensen die samen zingen

koorde (n)
хо́рда
  1. rechte tussen twee cirkelpunten

koorts (n)
жар
  1. (medisch) verhoging van de lichaamstemperatuur

koosjer /ˈkoʃər/ (adj)
коше́рный

koot (n)
ба́бка
  1. hielbeentje van het paard

kootje (n)
[[суста́в]] [[палец|па́льца]]
  1. beentje van vinger of teen

kop /kɔp/ (n)
голо́вка
  1. hoofd van een dier
  2. hoofd van een mens
чашка
  1. porseleinen recipiënt met oor, om uit te drinken

kopbal (n)
уда́р голово́й
  1.

kopen /ˈkopə(n)/ (v)
покупать, купить
  1. in ruil voor geld iets in bezit krijgen

koper /'kopər/ (n)
медь, купрум
  2. scheikundig element met symbool Cu en atoomnummer 29, het is een roodgeel overgangsmetaal

koperbruin (adj)
коричневая медь

koperen (adj)
медный
  1.

kopiëren /kopi<sup>j</sup>'ɪːrə(n)/ (v)
копировать
  1. een duplicaat maken van
подражать
  2. imiteren

koplamp /ˈkɔplɑmp/ (n)
Фара
  1. een witte of gele lamp aan de voorzijde van een voertuig

koppelaar (n)
сват
  1. iemand die probeert mensen van verschillende groepen met elkaar in contact te brengen (met name voor een huwelijk)
  2. iemand die probeert twee mensen met elkaar in contact te brengen (met name voor een niet-huwelijkse relatie)

koppeling (n)
сцепление
  1. een constructie die in een motor of voertuig mechanische krachten op een te onderbreken wijze overbrengt
  2. een vaste maar beweeglijke verbinding tussen twee voorwerpen, bijvoorbeeld treinwagons
  3. een verbindingsstuk

koppelingspedaal (n)
педаль сцепления
  1. voetbediening om de verbinding tussen de motor van een voertuig en de wielen te verbreken

koppelteken (n)
дефис
  1. een streepje om twee of meer woorden een eenheid te laten vormen

koppelwerkwoord (n)
связка
  1. een werkwoord dat een eigenschap koppelt aan het onderwerp

koppig /ˈkɔpəx/ /ˈkɔpəç/ (adj)
упрямый
  1. vasthoudend aan eigen wil of inzicht

kopschot (n)
[[вы́стрел]] в голову
  1. een meestal dodelijk schot in het hoofd

koptelefoon (n)
наушник
  1. stel van twee kleine luidsprekers die men tegen of in de oren plaatst

koraal (n)
коралл
  1. skelet van de koraalpoliep

koraalrood (adj)
карало - красный

korfbal (n)
корфбол
  1. een balsport waarbij een bal door een mand (korf) moet worden gegooid

korhoen (n)
тетерев
  1. Lyrurus tetrix

koriander /korijɑndər/ (n)
кориандр
  1. en 2. (gedroogde) zaden van Coriandrum sativum

korianderzaad /korijɑndərzaːt/ (n)
семена кориандра
  1. gedroogde zaden van Coriandrum sativum

kornet (n)
корне́т
  1. kornet (militair)
  2. kornet (muziekinstrument)

kornoelje (n)
кизил

korrel (n)
гра́нула
  1. een enkele zaad van graan
гранула
  2. basisdeeltje waaruit een granulair, korrelig materiaal bestaat

korset (n)
корсет

korst /kɔrst/ (n)
корка
  1. een harde buitenste laag om iets dat verder relatief zacht is

kort /kɔrt/ (adv)
короткий
  1. van geringe duur
короткий, краткий
  2. van geringe lengte

korting (n)
скидка
  1. reductie in prijs

kortsluiting /ˈkɔrt.slœy.tɪŋ/ (n)
короткое замыкание
  1. het plaatsvinden van een gewenste of ongewenste weerstandloze verbinding in een stroomkring

kortzichtigheid (n)
близору́кость
  2. bijziendheid

korund (n)
Корунд

korvet (n)
корве́т
  1.

kosmologie (n)
космология

kosmonaut (n)
космонавт

kosten (v)
стоить
  1. als te betalen prijs hebben

koster (n)
[[церко́вный]] [[сто́рож]]
  1. kerkelijke bediende, die met de zorg van het kerkgebouw, en het vlot verloop van de kerkdiensten belast is

kostuum /kɔs'tym/ (n)
костюм

kotelet /kotəˈlɛt/ (n)
котлета
  1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam

kotsen (v)
блева́ть
  1. de maaginhoud via de mond weer naar buiten werken

kotter (n)
ка́тер

koud /kʌʊt/ (adj)
холодный
  1. niet warm, fris, kil, koel

koude /ˈkɑu̯də/ (n)
холод
  1. het koud zijn

kous /kaʊ̯s/ /kɔʊ̯s/ /kʌʊ̯s/ (n)
чулок
  1. een aansluitend, meer of minder elastisch kledingstuk dat de voet en (een deel van) het been bedekt

kraai /kraɪ̯/ /kraːɪ̯/ (n)
ворона
  1.1 bepaald soort zwarte vogel, Corvus corone

kraaien /ˈkraɪ̯.jə/ /ˈkraː.jə/ (v)
кукаре́кать
  1. het voor de haan kenmerkende geluid voortbrengen

kraaiennest (n)
марс
  1. nest van een kraai
  2. uitkijkplaats in de mast van een schip

kraak (n)
осьминог
  1. zeemonster, waarschijnlijk de inmiddels goed gedocumenteerde reuzenpijlinktvis
  2. inktvis zonder inwendig skelet

kraakbeen /ˈkrakben/ (n)
хрящ
  1. een speciale vorm van bindweefsel met een elastisch karakter als gevolg van eigenschappen van de extracellulaire matrix

kraal (n)
би́сер

kraan (n)
кран
  3. mechanisme waarmee de stroming van vloeistof of gas geregeld kan worden
  4. werktuig om voorwerpen in de hoogte te verplaatsen
  2. iemand die op een bepaald gebied uitblinkt

kraanvogel (n)
журавль
  1. bepaald soort grote vogel, Grus grus

krab /krɑp/ (n)
краб
  1. kreeftachtige die leeft in de nabijheid van water

krabpaal (n)
когтеточка
  1.

kracht (n)
сила
  1. een uitwendige oorzaak die ongehinderd door andere krachten de bewegingstoestand van een lichaam verandert

kramp (n)
судорога, спазм
  1. een toestand van onwillekeurige en aanhoudende samentrekking van een spier

kransslagader (n)
вене́чная арте́рия
  1. twee uit de aorta ontspringende slagaders die de hartspier van bloed voorzien

krant (n)
газета
  1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws

kraslot (n)
скретч-карта
  1. een lot waarbij men direct weet of men wel of niet gewonnen heeft als men een beschermfolie wegkrast

krat (n)
клеть
  1. houten of plastic doos met openingen in de zijkanten in een standaardformaat, vaak gebruikt voor opslag en het vervoer van flessen, fruit of andere waren

kreeft /kreft/ (n)
омар, лобстер
  1. benaming voor dieren uit de infraorde Astacidea

krekel /krekəl/ (n)
сверчок
  1. Gryllidae

krent (n)
кори́нка
  1. druif

kreuken (v)
мять
  2. gekreukt raken

kreunen /krønə(n)/ (v)
стона́ть
  1. ongearticuleerde geluiden maken, vaak van pijn of ander leed

kreupelbos (n)
чаща

kreupelen /krøpəɫə(n)/ (v)
калечить
  1. kreupel slaan, een persoon of dier dusdanig letsel toebrengen dat het zich voortbewegen blijvend bemoeilijkt of onmogelijk wordt

krib /krɪp/ (n)
волнолом
  3,4,5. golfbrekertjes

kribbe (n)
корму́шка
  1. voederbak

kriek (n)
вишня

krijger (n)
бое́ц
  1. iemand die zich toelegt op het voeren van oorlog, met name tussen stammen

krijgshaftig (adj)
воинственный

krijgsheer (n)
Полевой командир

krijgslist (n)
стратаге́ма
  1. een handeling die erop gericht is om door list en bedrog de vijand te misleiden, zoals het verspreiden van valse geruchten

krijgsolifant (n)
боевые слоны
  1. een olifant die vroeger tijdens op het land uitgevochten oorlogen werd ingezet als strijddier

krijsen (v)
визг
  1. luidkeels schreeuwend een hoog geluid voortbrengen

krijt (n)
мел
  1. wit mineraal dat uit calciumcarbonaat bestaat
  2. schrijfmateriaal uit dat materiaal vervaardigd

krimpen (v)
сжать
  1. kleiner in omvang worden

kring (n)
круг
  1. een ronde figuur zoals een cirkel

kristal (n)
кристалл
  1. een hoeveelheid ordelijk gerangschikte atomen of moleculen in vaste vorm

kristalliseren (v)
кристаллизовать
  1. ordeningsproces

kristalontvanger (n)
Детекторный приёмник

kritiek (adj)
крити́ческий
  1. op het scherp van de snede, met onzekere uitkomst, zeer ernstig

kritiek (n)
кри́тика
  1. uitingen die een vraagteken plaatsen achter iemands gedrag of zienswijze
  2. een document dat kunstzinnig commentaar levert op een optreden, tentoonstelling, boek , film of andere kunstuiting

kritisch (adj)
крити́ческий
  1. ernaar geneigd vraagtekens te plaatsen achter iets
  2. onder zulke omstandigheden dat er meer neutronen geproduceerd dan geabsorbeerd worden, waardoor een nucleaire kettingreactie op gang kan komen

kroeg /krux/ (n)
бар
  1. publieke drinkgelegenheid

kroket (n)
крокет
  1. een rol ragout die gepaneerd en gefrituurd wordt

krokodil /krokoˈdɪl/ (n)
крокодил
  1. een groot, in het water levend reptiel dat behoort tot de familie der Crocodylidae

krokodilwachter /kroko'dɨlwɑχtər/ (n)
еги́петский бегуно́к
  1.

krokus (n)
кро́кус
  1. irisachtige lentebloem

krom (adj)
кривой
  1. niet recht

kronen (v)
короновать
  1. iemand tot koning of koningin maken door hem of haar in een ceremonie een kroon op het hoofd te zetten

kroniek (n)
ле́топись

kroning /ˈkronɪŋ/ (n)
венча́ние
  ceremonie

kroon (n)
корона
  1. hoofddeksel dat door een vorst gedragen wordt

kruid /krœʏ̯t/ /krœːd/ /krœːt/ (n)
трава

kruidenier (n)
бакалейщик
  1. winkelier in levensmiddelen
[[продукто́вый]] [[магази́н]]
  2. winkel met levensmiddelen

kruidnagel (n)
гвоздика
  1. specerij van de kruidnagelboom

kruier /krœyjər/ (n)
гру́зчик
  1. iemand die bagage vervoert op o.a. stations en vliegvelden

kruik (n)
кувшин

kruimel /ˈkrœy.məl/ (n)
кро́шка

kruipen /'krʌʏ.pə(n)/ (v)
по́лзать

kruis (n)
крест, крестик
  1. geometrisch figuur
крест
  4. symbool

kruisbek (n)
клёст
  1. kleine vinkachtige zangvogel

kruisbes (n)
крыжовник
  1. Ribes uva-crispa

kruiser /ˈkrœʏsər/ (n)
крейсер
  1. een oorlogsschip dat hoge snelheden kan halen

kruishout (n)
рейсмус
  1. een door een blok hout verschuifbare liniaal, die is voorzien van een ijzeren punt

kruisigen (v)
распина́ть
  1. een vorm van executeren: aan het kruis hangen tot de dood erop volgt

kruising (n)
перекрёсток
  1. een punt

kruispunt (n)
перекрёсток
  1. een plaats waar twee of meer wegen elkaar kruisen

kruisvaarder (n)
крестоносец
  1.

kruisvormig /krœʏ̯sˈvɔr.məχ/ /krœːsˈvɔr.məx/ (adj)
крестовидный
  1. de vorm van een kruis hebbend

kruiswoordpuzzel (n)
кроссворд

kruiswoordraadsel (n)
кроссворд
  1. kruiswoordpuzzel

kruiwagen (n)
тачка
  1. een eenwielige kar met twee lange handgrepen voor het transport van zware, meestal losse lading

kruk (n)
табурет, табуретка
  1. simpel zitmeubel zonder leuningen

krulspeld /ˈkrʏl.spɛlt/ (n)
бигуди
  1. hulpmiddel waarom je een haarlok kunt wikkelen om krullen te maken in stijlhaar

krypton (n)
криптон
  1. scheikundig element met symbool Kr en atoomnummer 36

kubisch (adj)
кубический
  1. als hoofdassen vier gelijkwaardige drietallige assen bezittend in de richting van de lichaamsdiagonaal van een kubus samen met drie gelijkwaardige assen in de richting van de ribben van de kubus die ten minste twee- en ten hoogste viertallig zijn

kubisme (n)
кубизм
  1. 20-eeuwse stroming binnen de beeldende kunst waarin de werkelijkheid op een sterk vereenvoudigde manier wordt weergegeven

kubus (n)
куб
  1. een regelmatig zesvlakkig lichaam, begrensd door zes gelijke vierkanten

kuchen (v)
кашлянуть, покашливать
  1. kort en zacht hoesten

kudde /'kɵdə/ (n)
стадо
  1. een groep samenlevende (zoog)dieren
ота́ра
  een kudde schapen

kuiken /ˈkœʏ̯kə(n)/ /ˈkœːkə(n)/ (n)
цыплёнок
  donzig jong vogeltje

kuis (adj)
целому́дренный

kuit (n)
икра
  1. deel van het been
козули
  2. visseneitjes

kukeleku /kykələky/ (interjection)
кукареку
  1. het geluid van een haan

kumquat (n)
кумкват
  1. en 2. (citrusvrucht van) plant Citrus japonica

kunnen (v)
мочь
  1. in staat zijn om, het vermogen hebben om

kunst /kʏnst/ (n)
искусство
  1. een subjectieve schepping van een mens

kunsthandelaar (n)
[[торго́вец]] [[произведение искусства|произведе́ниями иску́сства]]
  1. iemand die voor zijn beroep kunst koopt en verkoopt

kunstmatig (adj)
искусственный
  1. door menselijk, moedwillig ingrijpen tot stand gekomen

kunstmest (n)
удобре́ние
  1. een combinatie van chemische stoffen die aan de aarde wordt toegevoegd ter bemesting daarvan

kunsttaal /ˈkʏns.tal/ /ˈkʏns.taɫ/ (n)
иску́сственный язы́к
  1. een artificiële of geconstrueerde taal is een taal waarvan de structuur, vocabulair en grammatica speciaal ontworpen is door een individu of een kleine groep, inplaats van op een natuurlijke wijze geëvolueerd in een cultuur

kunstwerk /kʌnstwɛrk/ (n)
произведе́ние иску́сства
  1. resultaat van een inspanning om iets te maken dat bijzonder mooi of indringend is

kurk /kʏrk/ (n)
пробка
  1. licht, poreus materiaal, afkomstig van de kurkeik

kurkeik /kʏr.kɛi̯k/ /kʏr.kɛːk/ /kʏrk.ʔɛi̯k/ (n)
дуб пробковый
  1. Quercus suber; een boom uit de napjesdragersfamilie

kurkentrekker (n)
Штопор, што́пор
  1. een werktuig om flessen te ontkurken

kurkuma (n)
куркума
  plant en specerij

kus /kʏs/ (n)
поцелу́й
  1. het de lippen ergens tegenaandrukken om affectie uit te drukken

kussen /ˈkʏsə(n)/ (n)
подушка
  1. een met zacht materiaal gevulde zak, dienende om het (slaap)comfort van de gebruiker te verbeteren

kust /'kɵst/ (n)
берег, побережье
  1. de waterkant langs de zee

kut /kɵt/ (adj)
пизда
  slecht, onaangenaam

kut /kɵt/ (n)
пизда
  vrouwelijk schaamdeel

kuuroord (n)
курорт
  1. een oord met geneeskrachtige baden

kwaadaardig (adj)
болезнетво́рный
  1. schade aanrichtend

kwaadaardigheid (n)
зло
  1. het innerlijk slecht zijn

kwab /kʋɑp/ (n)
до́ля
  2. een gedeelte van lever, longen of hersenen

kwabaal (n)
налим
  1. bepaald soort vis die inheems is in Europa, Lota lota

kwak /kʋɑk/ (n)
ночна́я ца́пля
  2. bepaalde reigersoort, Nycticorax nycticorax

kwaken (v)
ква́кать
  1. witter

kwal /kʋɑl/ (n)
медуза
  1. vrijzwemmend, voornamelijk in zee levend ongewerveld dier met een geleiachtig lichaam in de vorm van een klok of paraplu

kwalificatie (n)
квалификация

kwalitatief /kvalitɑ'tif/ (adj)
ка́чественный
  1. naar de hoedanigheid, betreffende de kwaliteit

kwaliteit (n)
бездефектность
  1. een peil van uitmuntendheid
высокока́чественный
  2. eigenschap

kwantitatief (adj)
коли́чественный
  1. met betrekking tot de hoeveelheid

kwantiteit (n)
количество

kwantumcryptografie (n)
квантовая криптография
  vorm van onkraakbare beveiliging voor elektronische communicatie

kwantumgetal (n)
квантовое число
  getal dat in de kwantummechanica wordt gebruikt voor het beschrijven van de eigenschappen van bepaalde deeltjes

kwantummechanica (n)
ква́нтовая меха́ника
  1. studie en beschrijving van het gedrag van de kleinste deeltjes

kwantumoptica (n)
квантовая оптика
  een discipline van de natuurkunde die de kwantumeffecten die bij licht optreden bestudeert en gebruikt

kwart (n)
четверть
  1. een vierde deel

kwartaal (n)
квартал
  een kwart van een kalenderjaar

kwartel (n)
перепел
  1. Coturnix coturnix, vederwild en hoendervogel

kwartelkoning (n)
дерга́ч
  1. bepaald soort vogel, Crex crex

kwartet (n)
кварте́т
  1. een groep van vier muzikanten

kwarts (n)
кварц
  een vorm van siliciumdioxide

kwartsgrijs (adj)
серый кварц

kwast /kʋɑst/ (n)
ки́сточка
  1. Versiering
сумасбро́д
  3. Vreemd persoon
лимона́д
  5. Limonade

kwatrijn (n)
катре́н
  1.

kweepeer /ˈkwe.peːr/ /ˈkʋe.pɪːr/ /ˈkβ̞e.peːr/ (n)
айва
  1. een peervormige vrucht van de Cydonia oblonga

kwel /kwɛl/ /kʋɛɫ/ /kβ̞ɛl/ (n)
инфильтра́т
  2 Uittredend water

kwellen (v)
бить ключом
  1. het doorsijpelen van water onder een dijklichaam door
волнова́ть
  1. pijn of ergernis bezorgen

kwetsbaar /kwɛtsbar/ (adj)
уязвимый, уязви́мый
  1. weinig beschermd tegen beschadiging

kwetsen /kwɛtsə(n)/ (v)
ранить
  1. beschadigen, schaden
  2. beledigen, schofferen

kwijt /kʋɛi̯t/ (adj)
поте́рянный
  kwijt zijn

kwik (n)
ртуть
  1. een scheikundig element en zilverwit overgangsmetaal met symbool Hg en atoomnummer 80

kwikstaart (n)
трясогузка
  1. benaming voor vogels uit de geslachten Motacilla en Dendronanthus

kwikzilver (n)
ртуть
  1. een metaal dat vloeibaar is bij kamertemperatuur

kwispedoor (n)
плева́льница
  1. een pot bestemd voor het opvangen van sputum

kwispelen (v)
виля́ть
  1. druk met de staart zwaaien.

la (n)
ля
  1. muzieknoot

laag /lax/ (adj)
низкий
  1. niet ver boven iets anders zijn
  2. niet vergevorderd zijn in een rangorde of volgorde
  3. geluid met een klein aantal trillingen per tijdseenheid
  4. met een beperkt aanzien
низкий, простой
  5. gemeen

laag /lax/ (n)
слой
  1. iets dat zich in twee richtingen uitstrekt maar in de derde een beperkte dikte heeft

laagland (n)
ни́зменность

laagst (adj)
нижний

laan (n)
аллея
  1. weg die aan beide kanten wordt geflankeerd door bomen

laar (n)
поляна
  1. een open plek in een bos

laars /lars/ (n)
сапог
  1. een schoen met een hoge schacht die een deel van het been bedekt

laat (adj)
запоздалый, поздний
  1. na het voorziene ogenblik
поздний
  2. 's avonds, 's nachts

laatst (adj)
последний
  1. overtreffende trap van laat

laatst (adv)
недавно
  1. onlangs

laatste kwartier (phraseologicalUnit)
последняя четверть
  1. laatste kwartier

labiaal (n)
губно́й
  1. met de lippen gevormde medeklinker, lipklank

laboratorium (n)
лаборатория
  1. ruimte voor wetenschappelijk onderzoek

labyrint (n)
лабиринт
  1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden

lach /lɑx/ /lɑχ/ (n)
смех
  1. een vrolijkheidsuiting door middel van het optrekken van de mondhoeken en vaak het voortbrengen van een geluid

lachen (v)
смеяться, ржать
  1. zichtbaar en/of hoorbaar blij zijn met iets of iets grappig vinden

lactose (n)
лактоза
  is een suiker die o.a. in melk voorkomt

ladder /ˈlɑdər/ (n)
ле́стница
  1. een houten of metalen voorwerp met treden om makkelijk op hoger gelegen plaatsen te komen

lade (n)
выдвижной ящик
  1. uitschuifbare bergplaats

laden /ˈlaːdə(n)/ (v)
заряди́ть
  1. van een lading voorzien

lading /'ladɪŋ/ (n)
нагру́зка
  1. goederen die vervoerd worden
  2. een grote hoeveelheid
заря́д
  3. opeengehoopte elektriciteit

laesie (n)
поврежде́ние
  1. beschadiging van het weefsel in een organisme

laf /lɑf/ (adj)
малоду́шный
  1. een gebrek aan moed tonend

lafheid /ˈlɑfɦɛit/ (n)
трусость
  1. de neiging keuzes te maken die van weinig moed getuigen

lager /ˈlaːɣər/ /ˈlaːχər/ (adj)
подши́пник
  1. een constructie die er ...

lagune (n)
лагуна
  1. ondiep meer

lak (n)
лак
  1. stof die een dunne beschermlaag vormt nadat ze opgelost in een vluchtig oplosmiddel...

lakei (n)
лакей
  1. (beroep) Een lakei of dienaar is een bediende werkend aan een koninklijk hof

laken /ˈlakə(n)/ (n)
Простыня
  2. een rechthoekig stuk stof dat ter bedekking dient, m.n. bij het slapen

lam (n)
ягнёнок
  1. jong van het schaap

lama (n)
лама
  1. soort Zuid-Amerikaans eeltpotig zoogdier Lama glama

lamantijn (n)
ламантин
  1. in het water levende zoogdieren uit het geslacht Trichechus

lamineren (v)
ламинировать

lamp /lɑmp/ (n)
лампа, лампочка
  1. een voorwerp gemaakt om licht te geven

lampenkap (n)
абажур
  1. kap over een lamp om het licht af te schermen

lamprei (n)
минога
  1. benaming voor vissen uit de familie Petromyzontidae
крольчонок
  jong van een konijn

lanceren (v)
бросать

lancet (n)
ланце́т
  1. een dubbelsnedig operatiemes

land (n)
страна, край
  3. een geografisch gebied aan één bepaald gezag onderworpen
страна
  4. niet verstedelijkt gebied

landbouw /ˈlɑntbɑuw/ (n)
сельское хозяйство
  1. het cultiveren van land voor de voortbrengst van voedsel en andere nuttige producten

landbrug (n)
переше́ек
  1.

landelijk (adj)
дереве́нский
  2. met betrekking tot minder bevolkte, niet-stedelijke gebieden

landen (v)
приземли́ться
  1. vanuit de zee, de lucht of de ruimte voet op vaste bodem zetten

landing (n)
поса́дка
  2. vlucht van vliegtuigen...

landschap (n)
вид

landtong (n)
мыс
  1. smalle strook land die zich in zee of meer uitstrekt

lang (adj)
длинный
  1. van grote duur

langbenig (adj)
длинноно́гий
  1.

langgerekt (adj)
вы́тянутый
  1.lang en smal

langlaufen (n)
[[ката́ние]] на [[беговы́х лы́жах]]
  1. een manier van voortbewegen op latten door de sneeuw

langoest (n)
лангу́ст
  1.

langpootmug (n)
долгоножка

langs (preposition)
вдоль
  1. terzijde van, evenwijdig aan

langskomen /lɑŋskomə(n)/ (v)
подскочить
  2. langsgaan, op bezoek komen

langwerpig /lɑŋ.ʋɛr.pəx/ (adj)
вы́тянутый
  1. lang en smal van vorm

langzaam /ˈlɑŋzam/ (adj)
медленный
  1. met weinig snelheid

lans (n)
пи́ка
  1. een lang steekwapen met een metalen punt

lanthaan (n)
лантан
  1. Chemisch element

lanthanium (n)
лантан
  1. Chemisch element

lap (n)
запла́та
  1. een stuk van iets

laparoscopie (n)
лапароскопи́я
  1. met een kijkbuis in de buikholte kijken en opereren

laptop (n)
ноутбук
  1. kleine draagbare computer

larve (n)
личинка
  1. jeugdstadium van de meeste insecten en veel amfibieën

lasagne (n)
лазанья

laser (n)
лазер
  1. lichtbron die uiterst intense lichtstraal van één kleur uitzendt

lasser (n)
сва́рщик
  1. iemand die stukken metaal op een naad door sterke plaatselijke verhitting verbindt

last (n)
груз
  1. iets wat een mens hindert

lastdier (n)
вью́чное живо́тное
  1. een gedomesticeerd dier dat men gebruikt om vracht te vervoeren

laster (n)
диффамация
  1. onterechte beweringen die iemand in een kwaad daglicht stellen

lastercampagne (n)
клеветни́ческая кампа́ния
  1. actie met als doel iets of iemand in de goede naam aan te tasten

lasteren (v)
замара́ть
  1. ten onrechte kwaadspreken over iemand

latei (n)
при́толока
  1. latei

laten (v)
позволять
  3. niet doen
  4. niets veranderen
  5. vertrekken
  6. aansporing

latent (adj)
латентный, скрытый
  1. sluimerend

later /ˈlaː.tər/ (adj)
по́зже

latex /'la.tɛks/ (n)
латекс

laurier (n)
лавр
  boom en kruid

laurierblad (n)
лавровый лист, лист лавровый
  2. (gedroogde) bladeren van Laurus nobilis

lauw /laʊ̯/ /lʌʊ̯/ /lʌː/ (adj)
чуть тёплый
  1. een temperatuuraanduiding die tussen warm en koud ligt

lava (n)
ла́ва
  1. vloeibaar gesteente dat uit een vulkaan tevoorschijn komt

lavakoepel (n)
вулканический купол
  1. koepelvormige structuur die onstaat als lava die rijk is aan silica naar buiten treedt uit de barsten en spleten van een groeiende kussenachtige structuur

lavas (n)
любисток
  1. bepaald kruid, Levisticum officinale, dat zowel in de keuken als in de geneeskunde gebruikt wordt

lavendel /laˈvɛndəl/ (n)
лаванда
  1. Lavandula, een struik uit de lipbloemenfamilie Lamiaceae die vaak is terug te vinden in tuinen omwille van de paarse kleur en de geur van de bloemen

laveren (v)
лавировать
  1-2 bij tegenwind zigzagswijze opzeilen

lawaai /la'ʋaj/ (n)
шум
  1. luid en storend geluid

lawine /la'ʋinə/ (n)
лавина
  1. een sneeuwverschuiving op een berghelling

lawrencium (n)
лоуренсий
  1. Chemisch element

laxeermiddel (n)
слаби́тельное

lecithine (n)
лецити́н
  1. fosfatidylcholine, een fosfolipide die de hoofdmoot uitmaakt van een fosfatidefractie die uit eidooier

led /lɛt/ (n)
СД
  1. (elektrotechniek) (letterwoord) een lichtuitzendende (lichtemitterende) diode en een elektronische lichtbron

ledemaat /ˈledəmat/ (n)
конечность, член
  1. een aan de romp aanhangend onderdeel van het lichaam dat door spieren bewogen kan worden...

ledigheid (n)
безде́лье
  1. het niets doen, het niets te doen hebben

leedvermaak /'letfərmak/ (n)
злорадство
  1. het genoegen scheppen in het leed van een ander

leeftijd (n)
возраст
  1. de tijd dat iemand leeft of geleefd heeft, het totaal aantal levensjaren

leeftijdgenoot (n)
рове́сник
  1.

leeg /lex/ (adj)
пустой
  1. zonder inhoud

leek /lek/ (n)
мирянин
  1. iemand die niet deskundig is op een bepaald gebied

leem /lem/ /leɪm/ (n)
сугли́нок
  1. kleihoudende grondsoort

leembruin (adj)
коричнева медовая

leen /len/ (n)
фео́д
  1. leengoed; vastgoed dat door de heer aan zijn vazal ten gebruike werd afgestaan

leenvertaling /ˈlenvərˌtalɪŋ/ (n)
ка́лька, калька
  1. woord dat aan een vreemde taal is ontleend in letterlijke vertaling en analoge constructie

leenwoord /ˈlenʋɔːrt/ (n)
заи́мствование
  1. een woord dat door een taal aan een andere taal ontleend is

leerboek (n)
учебник
  1. een boek bedoeld om er iets uit te leren

leerling (n)
уча́щаяся
  1. iemand die onderwijs volgt

leerstoornis (n)
[[затруднение|затрудне́ния]] при [[обучение|обуче́нии]]
  1. stoornis bij het leren

leesbaar (adj)
разбо́рчивый

leesbril (n)
очки́ для чте́ния
  1. een bril die op leesafstand een scherp beeld geeft

leest /lest/ (n)
коло́дка
  1. schoenvorm

leesteken (n)
знак препинания
  1. conventioneel symbool in interpunctie

leeuw (n)
лев
  1. Panthera leo een groot katachtig roofdier met lange manen

leeuwenbek (n)
льви́ный зев
  1.

leeuwendeel (n)
львиная доля

leeuwerik (n)
жаворонок

leeuwin (n)
львица
  1. vrouwtje van de leeuw

leewater (n)
отёк
  1.

lef /lɛf/ (adj)
отвага
  branie, moed

legaal (adj)
зако́нный, правоме́рный
  1. wettig, rechtmatig

legaat (n)
лега́т
  1-2. Romeinse officier of pauselijk gezant

leger /ˈleːɣər/ /ˈleːχər/ (n)
армия, войско
  1. een militaire strijdmacht

legering (n)
сплав
  1. Metaalverbinding van twee of meer elementen

legioen (n)
легио́н

legitimeren (v)
легитими́ровать

leguaan /ˌleɣyˈwan/ (n)
игуана
  1. hagedis

lei (n)
ши́ферная плита́
  3. daklei

leiden (v)
вести
  1. een leidinggevende functie hebben
  2. iets tot gevolg hebben

leidingwater (n)
водопроводная вода

leidmotief (n)
Лейтмотив

leigrijs (adj)
серая сланец

lek /lɛk/ (n)
течь
  1. opening waardoor een vloeistof of een gas in of uit kan

lekkage (n)
течь

lekken (v)
протека́ть
  1. vloeistof laten ontsnappen

lekker /ˈlɛkər/ (adj)
лакомый
  1. aangenaam van smaak

lelie (n)
лилия

lelijk /ˈleːlək/ (adj)
некрасивый, безобразный, уродливый
  1. onprettig om naar te kijken, niet mooi

lemma (n)
лемма
  1. het eerste woord van een artikel in een woordenboek of encyclopedie
ле́мма
  3. een hulpstelling waarvan de juistheid in afwachting van nader bewijs wordt aangenomen

lemming (n)
лемминг
  1. een knaagdier dat vooral in het hoge noorden op de toendra's voorkomt

lende (n)
поясни́ца
  1. laagste deel van de rug voor het kruis

lenen /ˈlenə(n)/ (v)
занимать
  1. iets tijdelijk gebruiken wat niet van jou is, dikwijl in ruil voor een kleine vergoeding

leng (n)
мольва
  1. kabeljauwachtige zoutwatervis, Molva molva

lengte /ˈlɛŋktə/ (n)
длина
  1. afmeting van een voorwerp
долгота
  1. op welke meridiaan een plaats ligt
продолжительность
  2. tijdsduur

lengtegraad (n)
долгота́

lening /lenɪŋ/ (n)
заём

lens /lɛns/ (n)
ли́нза
  1. een geslepen stuk transparant materiaal dat lichtstralen breekt
  2. een stelsel van lenzen of lensdelen dat op een camera zit zodat er een scherp beeld op de film of CCD wordt geprojecteerd
  3. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril

lente (n)
весна
  1. seizoen

lepel /ˈlepəɫ/ (n)
ложка
  1. een voorwerp bestaande uit een greep en een kom(metje), waarmee vloeibaar voedsel wordt gegeten

lepelaar (n)
ко́лпица
  1. een steltloper ter grootte van een ooievaar met een lepelvormige snavel

lepelblad (n)
Ложечница
  2. benaming voor kruisbloemige planten van het geslacht Cochlearia

lepelsteur (n)
Веслонос
  1. bepaald soort vis met lepelvormig verbrede bek die 2 meter lang kan worden en meer dan 80 kilogram kan wegen, Polyodon spathula

lepra (n)
проказа

leraar /ˈleːraˑr/ (n)
преподаватель
  1. iemand die lesgeeft

leren /ˈleːrə/ /ˈlɪːrə/ (v)
учить
  1. kennis of vaardigheid verwerven
  2. kennis of vaardigheid doen verwerven

les /lɛs/ (n)
урок, занятие, лекция
  1. onderricht gedurende een korte tijd

lesgeven /'lɛsxevə(n)/ (v)
преподава́ть
  1. de taak van een leraar op zich nemen

lessen /ˈlɛsə(n)/ (v)
напи́ться
  1. met vocht de dorst beëindigen

lessenaar (n)
ка́федра
  1. een standaard om bladmuziek op te plaatsen

letter (n)
буква
  1. een teken om in geschreven taal een klank van de gesproken taal weer te geven

lettergreep /ˈlɛtərˌxrep/ /ˈlɛtərˌɣrep/ (n)
слог
  1. elk van de groepen waarin een woord kan worden verdeeld

lettertype /ˈlɛtərˌtipə/ (n)
[[гарниту́ра]] ([[шри́фт]]а)
  1. een stylistisch samenhangende set tekens die meestal letters, cijfers en leestekens uitbeelden

letterzetter /'lɛtərzɛtər/ (n)
короед-типограф
  2. Ips typographus, een schorskever die vooral leeft op de spar

leugen /ˈløːɣən/ /ˈlʏːχən/ (n)
ложь, враньё
  1. mededeling die niet waar is, met de bedoeling om anderen te misleiden

leugenaar (n)
лгун, лжец
  1. iemand die liegt

leunen /lønə(n)/ (v)
наклони́ться
  1. steunen, het evenwicht bewaren door het eigen gewicht deels door iets anders te laten steunen

leven /'levən/ (n)
жизнь
  1. een voortbestaan van organismen, gericht op groei en/of vermenigvuldiging
  2. de tijdsspanne die men levend doorbrengt

leven /'levən/ (v)
жить
  1. het doormaken van het leven

levend /ˈlevənt/ (adj)
в живы́х

levendig (adj)
живо́й
  1. vol opgewekte drukte

levenslang (adj)
пожизненный
  1. tot de dood durend

levensstijl (n)
о́браз жи́зни

levensvatbaarheid (n)
жизнеспосо́бность
  1. het kunnen gaan leven

lever /ˈlevər/ (n)
печень
  1. een bruinkleurig orgaan dat gal produceert

leverancier (n)
поставщи́к

leverbloempje /ˈlevərˌblumpʲə/ (n)
печёночница
  1. Hepatica nobilis, een plant uit de ranonkelfamilie

levertraan (n)
ры́бий жир

leverworst (n)
ли́верная колбаса́

lexeem (n)
лексе́ма

lezen /ˈlezə(n)/ (v)
читать, прочитать
  1. zien en interpreteren van tekst

lezer (n)
читатель
  1. iemand die (een bepaald geschrift) leest

lezing (n)
показа́ние

libel /li.ˈbɛl/ /li.ˈbɛɫ/ (n)
стрекоза
  1. benaming voor insecten uit de orde Odonata

libido /'libido/ (n)
либи́до
  1. geslachtsdrift

libratie (n)
либрация

libretto (n)
либре́тто
  1.de gangbare benaming voor het tekstboekje van een opera, operette, ballet of musical

lichaam /lɪxam/ (n)
тело, труп
  1. een geheel van botten, vlees en organen van een mens of dier
тело
  3. een hoeveelheid materie met een bepaalde vorm

lichaamsbeweging /ˈlɪxamsbəˌweɣɪŋ/ (n)
заря́дка
  1. bezigheden die bijdragen aan de lichamelijke fitheid

lichaamsdeel /ˈlɪxaːmzdeːl/ (n)
часть [[те́ла]]
  1. onderdeel van een lichaam

lichaamsgeur (n)
за́пах те́ла
  1. geur die bij een bepaald persoon hoort

lichaamstaal (n)
жестикуля́ция

lichaamstemperatuur /ˈlɪxaːmstɛmpɛrɑˌtyːr/ (n)
[[температу́ра]] [[тело|те́ла]]
  1. temperatuur van een lichaam

licht (adj)
светлый, бледный
  1. helder van kleur
лёгкий
  2. van een gewicht

licht (n)
свет
  1. Elektromagnetische golven
  2. lichtbron

licht ivoorkleurig (adj)
кремово - бежевая

licht roodoranje (adj)
ярко - оранжевый
  1. een lichte oranje kleur die naar rood zweemt

lichtgrijs (adj)
пепельная платинная

lichtjaar (n)
световой год
  1. de afstand die het licht in één jaar aflegt, ongeveer 9460 miljard kilometer

lichtroze (adj)
светло - розовая

lichtsnelheid (n)
скорость света
  1. de snelheid waarmee het licht zich voortplant in het luchtledige (ongeveer 299792 km/s)

lid (n)
член
  1. iemand die behoort tot een groep, organisatie of sekte
  5. deel van het lichaam
  3. mannelijk geslachtsdeel
  2. deel van een wetsartikel

lidmaatschap (n)
членство
  1. de status van iemand als lid van een organisatie

lidstaat (n)
госуда́рство-уча́стник
  1. een staat die toegetreden is tot een inter- of supranationale organisatie

lidwoord (n)
артикль, член

lied (n)
песня, песнь
  1. het melodische geluid

liefdadigheid (n)
благотвори́тельность
  1.het geven van hulp

liefde /ˈlivdə/ (n)
любовь
  1. uiting of gevoel van grote genegenheid en/of het zich aangetrokken voelen

liefdeloos (adj)
без [[любовь|любви́]]
  1. niet getuigend van enige vorm van liefde

liefdesroman (n)
любовный роман
  1. roman met liefdesperikelen als hoofdonderwerp

liefhebben (v)
любить, полюбить
  1. liefde voelen tot iemand of iets

liefkozen (v)
гла́дить

liegen /'li.ɣə(n)/ (v)
лгать, врать
  1. met opzet feiten vertellen die niet de waarheid zijn maar wel als dusdanig worden gepresenteerd

lier /lir/ (n)
ли́ра
  1. een Grieks snaarinstrument

lies (n)
пах
  1. anatomie

lieveheersbeestje (n)
божья коровка
  1. benaming voor kevertje van de familie Coccinellidae

lievevrouwebedstro /ˌlivə'vraʊ̯wəˌbɛtstro/ /ˌlivəˌvrɔʊ̯β̞ə'bɛtstro/ /ˌlivəˌvrʌʊ̯β̞ə'bɛtstro/ (n)
ясменник
  1.

lift /lɪft/ (n)
лифт
  1. een verticaal transportsysteem voor goederen en mensen

liftkracht (n)
подъёмная сила
  1. opwaartse kracht

liga (n)
ли́га

ligament (n)
лигаме́нт
  1. bindweefselband

liggen /ˈlɪɣə(n)/ (v)
лежа́ть
  1. zich horizontaal in toestand van rust gelegd hebben
лежать
  2. op een bepaalde plaats bevinden

ligplaats /'lɪxplats/ (n)
ме́сто
  2. een plaats waar een boot kan liggen

ligstoel /'lɪxstul/ (n)
шезлонг
  1. een stoel waarin men gemakkelijk kan liggen

liguster (n)
бирючи́на
  1. olijfachtige heester veel gebruikt voor het maken van heggen

lijden (v)
страдать
  1. smart en ellende ondergaan

lijdend voorwerp (phraseologicalUnit)
прямо́е дополне́ние
  1. zinsdeel waarop de actie van een overgankelijk werkwoord rechtstreeks van toepassing is

lijder (n)
страда́лец
  1. iemand die aan iets lijdt

lijfeigenschap (n)
крепостни́чество

lijfstraf (n)
теле́сное наказа́ние
  1. een straf waarbij iemand lijfelijk pijn gedaan wordt

lijger (n)
лигр
  1. hybride kruising tussen een mannetjesleeuw en een vrouwtjestijger

lijk (n)
труп
  1. dood lichaam

lijken /ˈlɛ.kə(n)/ /ˈlɛi.kə(n)/ (v)
каза́ться
  2. naar aanschijn zijn

lijkgewaad /ˈlɛɪkxeˌʋat/ (n)
саван
  1. de kleding waarin een overledene begraven wordt

lijkkleed (n)
[[покро́в]] на [[гроб|гро́бе]]
  1. doek waarin men een overledene wikkelt; kleed dat men over een lijkkist legt tijdens de begrafenis

lijkkoets (n)
катафалк
  1. een koets toegerust voor het vervoer van een doodskist

lijkwade (n)
саван
  1. de kleding waarin een overledene begraven wordt

lijm (n)
клей
  1. plakmiddel

lijmen (v)
клеить
  1. twee of meer delen aan elkaar bevestigen met behulp van een kleefstof

lijn /lɛi̯n/ (n)
[[наследственный|насле́дственная]] [[ли́ния]]
  1. een streep
  2.
по́вод
  11. een band, riem om een huisdier in te tomen

lijst /lɛist/ (n)
пе́речень
  1. een opsomming van zaken die onder elkaar staan

lijster (n)
дрозд
  1. benaming voor vogels uit de familie Turdidae

lijsterbes (n)
Рябина
  1. geslacht van loofbomen, Sorbus

like (n)
лайк

liken (v)
[[поста́вить]] лайк

likeur (n)
ликёр
  1. een drank bereid met gestookte alcohol, aangevuld met smaakstoffen en veelal ook suiker

likken (v)
лизать
  1. met de tong aanraken

lila (n)
лило́вый
  1. lichte tint van paars

limaboon (n)
Фасо́ль лунообра́зная, фасоль ли́мская, фасоль лу́нная, фасоль луновидная
  1. en 2. (zaden van) plant Phaseolus lunatus

limerick (n)
лимерик
  een dichtvorm van 5 regels met een vrij strak metrum

limoen (n)
лайм, зелёный лимо́н
  1. Een citrusvrucht

limonade (n)
лимонад
  1. een drank die vervaardigd is van citroensap, suiker en water

linde /ˈlɪndə/ (n)
липа
  loofboom

lineair (adj)
линейный
  1. lijnvormig

linguïst (n)
лингвист
  1. beoefenaar van de taalkunde

linguïstiek (n)
лингвистика
  1. wetenschap die taal als onderzoeksobject heeft

liniaal /ˌliniˈ<sup>ʲ</sup>aɫ/ (n)
линейка
  1. een meetinstrument waarmee lengtes kunnen worden opgemeten

link (adj)
опасный
  1. gevaarlijk
хитрый
  2. sluw

link (n)
связь
  1. een betrekking of relatie
ссылка
  2. een verwijzing

links (adj)
левый
  1. tegenovergestelde van rechts

linkshandig (adj)
левору́кий
  1. wanneer men de linkerhand verkiest boven de rechter voor alledaagse handelingen

linosnede (n)
линогравюра

lint (n)
ба́нтик
  1. lange, smalle strook stof

lintworm (n)
ле́нточный червь
  1. een platte worm die parasiteert in de darm bij mens en dier

lintzaag (n)
ле́нточная пила́

linze (n)
чечеви́ца

lip (n)
губа
  1. anatomie

lipide /liˈpidə/ (n)
липи́д
  1. vetten en vetachtige stoffen die in de biochemie een belangrijke rol spelen

lippendienst (n)
лицемерное признание

lippenstift (n)
губная помада
  1. stift met zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen
  2. zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen

lisdodde (n)
рого́з
  1. Typha

lispelen /ˈlɪspələ(n)/ (v)
шепелявость

litanie (n)
ектенья́
  1.

liter /litər/ (n)
литр
  1. een inhoudsmaat voor voornamelijk vloeistoffen en gassen

literair (adj)
кни́жный

literatuur (n)
литература
  2. het geheel van als kunstzinnig beschouwde geschreven werken, m.n. proza of poëzie
  3. de verzameling geschreven en na controle door vakgenoten gepubliceerde mededelingen van een vakgebied

lithium /ˈlitiˌʲʏm/ (n)
литий
  1. chemisch element en een zilverwit alkalimetaal

litteken (n)
шрам
  1. zichtbaar overblijfsel van een oude verwonding

liturgie (n)
литургия
  1. eertijds een dienst ten bate aan de gemeenschap waartoe de rijken verplicht waren...

livermorium (n)
ливерморий
  1. scheikundig element met symbool Lv en atoomnummer 116

lobotomie (n)
лоботомия

locomotief (n)
локомотив
  1.

loden (v)
свинцо́вый
  1. van lood vervaardigd

loef (n)
наветренная сторона
  1. de kant waar de wind vandaan komt

loeien /ˈlu.jə(n)/ (v)
мычать
  1. een langgerekt klagend geluid voortbrengen

loempia (n)
весе́нний руле́т
  1. met vlees en groente gevulde en gefrituurde lap deeg

loensen (v)
коси́ться
  1. scheel kijken

loep (n)
лупа

loewak (n)
Мусанг

lof (n)
похвала
  1. prijzen

log (n)
лаг
  1. snelheidsmeter voor zeegaande schepen

logaritme (n)
логари́фм
  1. de exponent van de macht waartoe een gegeven getal verheven moet worden om een ander getal te krijgen

logboek (n)
[[бортово́й]] [[журна́л]]
  1. boek met gegevens over de navigatie

logger (n)
люггер
  1. een vissersschip, tegenwoordig met een motor aangedreven, dat vroeger een loggergetuigd zeilschip was

logica (n)
логика

logisch /ˈloɣis/ (adj)
логи́ческий
  1. natuurlijk, voor de hand liggend
  2. betrekking hebbend op de logica

logistiek (adj)
логи́стика

logo (n)
логотип
  1. beeldmerk, logogram, naambeeld

lok /lɔk/ (n)
локон
  1. haarlok, pluk haar

lokalisatie (n)
локализа́ция
  1. plaatsbepaling

lokken (v)
прима́нивать
  2. als eerste deel van samenstellingen

lol (n)
потеха

lolly /ˈlɔlɪ/ (n)
леденец
  snoepje

lomp (adj)
неотёсанный, сырой
  zich op een onwellevende en onbehouwen manier gedragend

long /lɔŋ/ (n)
лёгкое
  1. orgaan waarin gaswisseling plaatsvindt tussen lucht en bloed ten behoeve van het metabolisme.

longontsteking /'lɔŋɔntsteːkɪŋ/ (n)
пневмония, воспаление лёгких
  1. een ontsteking in de longen

longvis (n)
[[двоякодышащий|двоякоды́шащая]] [[ры́ба]]
  1. vis met kieuwen én longen

lont (n)
фити́ль
  1. koord voor ontsteking

lood (n)
свинец
  1. een scheikundig element met symbool Pb en atoomnummer 82

loodgieter (n)
водопроводчик, сантехник
  1. vakman die zich bezighoudt met de aanleg en het onderhoud van sanitair, verwarmingsinstallaties, waterleidingen en/of riolering

loodlijn /lotlɛin/ (n)
перпендикуляр
  1. een lijn die een rechte hoek maakt met de raaklijn van de figuur waarop zij wordt neergelaten

loods /loːts/ (n)
ло́цман
  2. een persoon die schepen begeleidt bij het varen van en naar een haven

loofboom (n)
лиственное дерево
  1. gebladerde boom
  2. bladverliezend boom

loofgroen (adj)
зеленый лист

loog /loːx/ (n)
щёлок
  een alkalische substantie

looier (n)
дубильщик
  1. (beroep) een persoon die van de huid van dieren leer maakt

looiig (adj)
тяжелая, тяжелое, тяжелые, тяжёлый
  van groot gewicht

loon /loːn/ (n)
зарплата
  1. financiële vergoeding voor geleverde arbeid

loonlijst (n)
платежные ведомости

loop /loːp/ (n)
ствол
  voorste deel van een wapen

loopgraaf /ˈlopχraf/ (n)
око́п
  1. een uitgegraven geul, diep en breed genoeg dat men er in kan lopen zonder bloot te staan aan vijandelijk vuur

lopen (v)
идти, ходить
  1. stappen, gaan

loper (n)
слон
  4. een schaakstuk dat zich slechts diagonaal verplaatsen mag

losgeld (n)
вы́куп
  1. geld betaald voor iemands vrijlating

losmaken (v)
отвя́зывать
  1. ervoor zorgen dat iets of iemand los wordt

lot (n)
судьба
  2. noodlot, wat het toeval iemand toebedenkt

lotushouding (n)
поза лотоса

lucht /lʏxt/ (n)
воздух
  1. het mengsel van gassen waaruit de afmosfeer bestaat

luchtbehandeling (n)
обработка воздуха

luchtfilter (n)
воздушный фильтр

luchthaven (n)
аэропорт, аэродром
  1. een vliegveld voor verkeersvliegtuigen met accommodatie voor ontvangst en vertrek van passagiers

luchtmacht /ˈlʏxmɑxt/ /ˈlʏχmɑχt/ (n)
ВВС
  1. een krijgsmacht in de lucht die bestaant uit vliegtuigen, raketten, projectielen en personeel

luchtpijp (n)
трахея

luchtruim (n)
возду́шное простра́нство
  1. de luchtlagen boven een bepaald grondgebied

luchtvaart (n)
авиация
  1. verkeer in de lucht

luchtverkeersleider (n)
авиадиспе́тчер
  1.

luchtverkeersleiding (n)
управление воздушным движением

lucifer (n)
спичка
  1. een stokje met een zwavelkopje, dienende om vuur te maken

lui /lœʏ/ /lœː/ (adj)
ленивый
  1. werkschuw, niet houden van inspanning of werk

lui /lœʏ/ /lœː/ (n)
люди
  1. groep mensen

luiaard (n)
лентяй, лодырь
  1. werkschuw persoon
ленивец, лени́вец
  2. benaming voor zoogdieren uit de onderorde Folivora

luidkeels (adv)
вслух

luier (n)
пелёнка

luiheid /ˈlœʏhɛɪt/ (n)
лень
  1. het ontbreken van de wil iets te doen

luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ (n)
люк
  1. openklappend vlak, klapdeur
люковое закрытие
  2. afdekking van een scheepsruim
ставня
  3. openklappende plank die een raam afdekt en beschermt
крыло
  4. onderdeel van een altaar-schilderij

luipaard (n)
леопард, барс
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera pardus

luis /lœʏ̯s/ /lœːs/ (n)
вошь
  1. benaming voor verschillende meestal vleugelloze insecten die parasiteren op dieren en planten

luisteren /'lœstərə(n)/ (v)
слушать
  1. gericht waarnemen met het oor

luit (n)
лютня
  1. luit

luitenant (n)
лейтена́нт
  1. rang in het leger

lul (n)
хуй
  1. het geslachtsdeel van de man

luminantie (n)
яркость

luminescentie (n)
люминесценция
  1.

lunair (adj)
лу́нный

lunchen (v)
обедать
  1. de lunch gebruiken

lupine (n)
люпин
  1. en 2. (zaden van) geslacht Lupinus

lutetium (n)
лютеций
  1. scheikundig element met symbool Lu en atoomnummer 71

luxe /lyks/ (adj)
предме́т ро́скоши
  1. duur, exclusief

luxe /lyks/ (n)
люкс
  1. niet alledaagse dingen die gebruikt worden voor het persoonlijk genot

luxueus (adj)
люксовый

lymfangitis (n)
лимфангит

lymfoom (n)
лимфо́ма

lynchen (v)
линчева́ть
  1. iemand executeren zonder rechtsgeldig proces, met name door opknoping

lynx (n)
рысь
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx lynx

m'n /mṇ/ (possessivePronoun)
мая, мой, моё
  1. van de eerste persoon enkelvoud

maag /maːx/ (n)
желудок
  1. Orgaan

maagd /maːxt/ /maːçt/ (n)
девица
  1. iemand die nog nooit geslachtsgemeenschap gehad heeft

maagdelijk (adj)
девственный

maagdelijkheid (n)
де́вственность
  1. eigenschap dat je niet eerder geslachtsverkeer hebt gehad

maagdenvlies /ˈmaɣdəˌvlis/ /ˈmaʝdəˌvlis/ (n)
гиме́н
  vlies

maaien /ˈmaɪ̯ə(n)/ (v)
жать
  1. met een werktuig het bovengrondse deel ergens van verwijderen

maal /ma:l/ (v)
раз
  1 1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt

maalteken /ˈmaɫtekə(n)/ (n)
знак умноже́ния
  1. het symbool × of · of * om een vermenigvuldiging aan te duiden

maaltijd (n)
еда
  1. een hoeveelheid toebereid voedsel die voldoende is geruime tijd de lichamelijke behoefte te bevredigen

maan /maːn/ (n)
луна, месяц

maand /maːnt/ (n)
месяц
  1. elk van de twaalf met een eigen naam onderscheiden tijdvakken van 28, 30 of 21 dagen waarin een jaar verdeeld wordt

maandag /ˈmaːndɑx/ (n)
понедельник
  1. een dag van de week, de eerste dag na het weekeinde

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ (adj)
ежеме́сячно
  1. iedere maand een keer

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ (adv)
месячно
  1. iedere maand een keer

maansverduistering /ˈmansvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈmansvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
затмение Луны
  1. het verschijnsel dat de maan verduisterd raakt doordat ze in de schaduw...

maar /maːr/ (conjunction)
но, а
  1. tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) tegenspreekt of er mee contrasteert

maarschalk (n)
ма́ршал

maart /maːrt/ (n)
март
  1. derde maand van het jaar

maas /mas/ (n)
пе́тля́
  1. een van de geknoopte ringen waaruit een net bestaat

maat /maːt/ (n)
мера, такт
  3. eenheid van lengte enz.

maatregel (n)
мера
  1. iets dat wordt beslist om een doel te treffen

maatschappij (n)
компа́ния
  1. vereniging tot het drijven van handel
общество
  2. de wereld, omgang en verkeer der mensen

macaroni (n)
макаро́ны
  2. gerecht op basis van gebogen pijpjes van deeg

machine /mɑˈʃinə/ (n)
машина, маши́на

machinekamer (n)
машинное отделение, машинный зал
  1. een ruimte voor machines

machinerie (n)
механи́зм
  1. geheel van machines

macht /mɑxt/ (n)
власть
  1. vermogen de wil op te leggen.
держава
  2. een staat die zijn macht doet gevoelen.

machtig /ˈmɑxtəx/ /ˈmɑxtɪx/ /ˈmɑχtəχ/ (adj)
влия́тельный
  1. meer invloed hebben dan anderen

machtigen (v)
авторизо́вывать
  1. aan iemand anders het recht overdragen in je naam te handelen

machtsbalans (n)
бала́нс сил
  1.

machtsmisbruik (n)
злоупотребление властью
  1.het gebruiken van macht voor doeleinden waarvoor het niet bedoeld is

macramé (n)
макраме́
  1. een handwerktechniek om decoraties of weefsel te maken, door het met de hand knopen van draden

made (n)
личинка
  1. Pootloze larve

madeliefje (n)
маргаритка многолетняя
  1. Bellis perennis

maffia (n)
мафия
  1. criminele organisatie, oorspronkelijk van Sicilië

magazijn (n)
склад
  2. winkel met groot assortiment

magenta (n)
[[пу́рпу́рный]] цвет
  1. kleur tussen rood en blauw

mager /ˈma.ɣər/ /ˈma.χər/ (adj)
тощий, худой
  1. zeer dun met weinig vet

magisch (adj)
волше́бный
  1.met een bijzondere, bovennatuurlijke betekenis

magistraat (n)
судья́
  1. een persoon die rechtspreekt

magneet (n)
магнит
  1. gemagnetiseerd metaal
  2. persoon, zaak of plaats

magneetveld (n)
магнитное поле

magnesium (n)
магний
  1. Chemisch element

magnetisch (adj)
магнитный
  1. verschijnselen vertonend die toegeschreven kunnen worden aan een kringstroom...

magnetisme (n)
магнетизм

magnetron /ˈmɑɣ.nə.trɔn/ /ˈmɑχ.nə.trɔn/ (n)
микроволновая печь
  1. een toestel waarin met zeer korte en gerichte golven voedsel in zeer korte tijd warm kan worden gemaakt

magnolia (n)
магно́лия
  1. boom met tulpachtige bloemen

mahoniebruin (adj)
коричнево - махогоновая

mailen /ˈmelə(n)/ (v)
послать имейл
  1. per elektronische post verzenden

mais /mɑjs/ (n)
кукуруза
  1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika

maisgeel (adj)
желтая кукуруза

maiszetmeel /ˈmɑjsɛtmel/ (n)
кукурузный крахмал
  1. en 2. verbinding van glucose en koolhydraten of bindmiddel dat uit maiskorrels wordt gewonnen

majesteit (n)
величие
  1.

majoor (n)
майо́р

makaak /ma'kak/ (n)
мака́к
  1. een aap behorende tot een geslacht (Macaca) van apen van de Oude Wereld

maken /ˈmaːkən/ (v)
делать, сделать
  1. in elkaar zetten

maker (n)
изготови́тель
  1. iemand die iets maakt of gemaakt heeft

makkelijk (adj)
лёгкий
  1. niet moeilijk, waar weinig moeite en inspanning voor vereist is

makreel (n)
макре́ль
  1. bepaalde soort zeevis, Scomber scomber

malaria (n)
малярия
  1. infectieziekte die veroorzaakt wordt door eencellige parasieten van het geslacht Plasmodium

malen /malə(n)/ (v)
молоть
  1. tussen twee harde voorwerpen fijnwrijven

maliënkolder (n)
кольчу́га
  1.

mama /ˈmɑmaː/ (n)
ма́ма
  1.

mammie /ˈmɑmi/ (n)
мама
  1. moeder

mammoet (n)
мамонт
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Mammuthus

mammoettanker (n)
суперта́нкер
  1.

man (n)
мужчина
  1. persoon van het mannelijk geslacht
муж
  2. een echtgenoot, een getrouwde man
человек
  3. een mens

manager (n)
manager
  1. een persoon die de leiding heeft over een afdeling binnen een organisatie

manchet (n)
конте́йнер
  2. hulpstuk om een granaat op zijn plaats te houden in een kanonloop

manchetknoop (n)
за́понка
  1. een sierknoop die de manchet aan de mouw van een overhemd sluit

mand /mɑnt/ (n)
корзина
  1. een bak gemaakt van gevlochten rotan of tenen voorzien van een handvat

mandaat (n)
манда́т

mandarijn (n)
мандарин
  1. Een citrusvrucht

mandoline (n)
мандолина
  1. een klein, luitvormig tokkelinstrument met vier paar snaren waarop met een plectrum getokkeld wordt

manenwolf (n)
гривастый волк
  1. Chrysocyon brachyurus, Zuid-Amerikaanse wilde hondachtige, meer verwant met de vos dan met de wolf

maneschijn /manəsxɛɪn/ (n)
лунный свет
  1. Het door de maan weerkaatste licht dat op de aarde schijnt, maanlicht

manga /'mɑŋga (n)
манга
  1. Een Japans stripboek

mangaan (n)
марганец
  1. Chemisch element

mangat /'mɑnɣɑt/ (n)
лаз
  1.

mangelen /ˈmɑŋələ(n)/ (v)
выжима́ть
  3. door de mangel halen, met een mangel glad maken

maniak (n)
манья́к

manie (n)
ма́ния
  1. ziekelijke neiging (opgewonden psychische toestand)

manier / mɑˈniːr/ (n)
способ

manifest (adj)
деклара́ция
  1. duidelijk, onmiddellijk herkenbaar

manifest (n)
деклара́ция
  1. openlijke bekendmaking van een staatshoofd, regering, leider of politieke partij

manifestatie (n)
манифеста́ция
  1.
  2. openbare gebeurtenis

manifesteren (v)
прояви́ть
  3. waarneembaar worden
  algemeen bekend maken, aan iedereen laten blijken

maniok (n)
маниок
  1. en 2. (wortel van) de plant Manihot esculenta

manipulatie (n)
манипуляция

manipuleren (v)
манипули́ровать

mannelijk (adj)
мужской
  1. tot geslacht behorend dat voor bevruchting zorgt

manometer (n)
Манометр

mantel (n)
плащ
  1. omhullend kledingstuk
кожух
  2. omhulsel apparaat

manusje-van-alles /ˌmanɵsʲəvɑnˈɑləs/ (n)
и швец, и жнец, и на дуде игрец
  1. iemand die bekwaam is in het doen van allerlei verschillende klusjes

manuur (n)
рабо́чий час
  1. hoeveelheid werk die één persoon in één uur kan verrichten

maoïsme (n)
маои́зм
  1. variant van het communisme zoals uitgedragen en toegepast in China gedurende het derde kwart van de 20e eeuw

maoïst (n)
маои́ст
  1. communist die zich vooral heeft laten inspireren door Mao Zedong

map /mɑp/ (n)
папка
  1. een stevig omhulsel voor papieren
директо́рия
  3. deel van het bestandssysteem

marcheren (v)
марширова́ть

maretak (n)
омела
  1. Viscum album

margarine (n)
маргарин

marginaal /mɑrɣiˈnal/ (adj)
маргинальный
  1. aan de rand of de rand betreffend

marimba /mɑˈrɪmba/ (n)
мари́мба
  1. een zeer grote houten xylofoon uit Guatemala met onder elke toets een resonator van houtsnijwerk

marinade (n)
марина́д

marine /maːˈrinə/ (n)
военно-морской флот
  1. zeemacht

marinier (n)
[[морско́й]] [[пехоти́нец]]
  1. lid van een goed getrainde, gespecialiseerde militaire eenheid

marjolein (n)
майоран
  2. kruid

markeerstift /mɑr.ˈkeːr.stɪft/ (n)
ма́ркер
  1. een viltstift waarmee met stukken tekst doet opvallen

markeren /mɑr.kɪː.rə(n)/ (v)
маркирова́ть
  1. het afbakenen van een grens

markies (n)
марки́з

markt (n)
рынок
  warenverkoop op pleinen en straten
  geheel van omstandigheden waaronder hoeveelheden van producten of diensten verhandeld worden

markteconomie (n)
ры́ночная эконо́мика

marktprijs (n)
ры́ночная цена́
  2.

marmer /mɑremər/ (n)
мрамор
  1. een fijnkorrelige getransformeerde kalksteen dat gepolijst gebruikt wordt in de bouw- en de beeldhouwkunst

marmot (n)
сурок
  1. knaagdier dat vooral in het hooggebergte leeft maar ook veel als huisdier wordt gehouden

mars /mɑrs/ (n)
марш
  1. regelmatige manier van lopen met afgemeten passen, vooral gebruikt door soldaten en bij plechtigheden
марш, поход
  2. een wandeltocht
марс
  4. het halfronde platform aan de top van het onderste deel van de mast van een zeilschip

marsala (n)
Марсала
  1. een Italiaanse versterkte wijn die gemaakt wordt in de omgeving van Marsala op het westelijk deel van Sicilië

marsepein (n)
марципан
  1.

marshmallow (n)
маршмэ́ллоу
  1. sponzig snoepje

martelaar /mɑrtəlar/ (n)
му́ченик
  1. iemand die voor een zaak lijdt of sterft en daarmee tot symbool wordt gezien van de strijd voor die zaak

marter (n)
куни́ца
  1. benaming voor zoogdieren uit het geslacht Martes

martini (n)
марти́ни
  1. cocktail van gin en droge witte vermout

marxisme (n)
маркси́зм
  1. de socialistische ideologie van de volgelingen van Karl Marx

mascara (n)
тушь
  1. schoonheidsmiddel

masker /'mɑskər/ (n)
маска
  1.

masochisme (n)
мазохи́зм
  1.

massa /ˈmɑsaː/ (n)
ма́сса
  1. totale hoeveelheid materie in een object

massage (n)
масса́ж

massamoord (n)
ма́ссовое уби́йство
  1. moord op een groot aantal personen

massavernietigingswapen (n)
оружие массового поражения
  1. een wapen dat zeer velen doodt

masseren (v)
[[де́лать]] [[масса́ж]]
  1. het toepassen van uitwendige druk op de zachte weefsels

massief (adj)
масси́вный

mast (n)
мачта
  1. lange, rechtop staande paal midden op het schip

mastiff (n)
дог
  1. grote hond met een heel los rimpelig vel bij het hoofd

mastitis (n)
мастит
  1. ontsteking van de borstklier
  2. ontsteking van de uier

masturberen (v)
дрочить

materiaal (n)
материа́л
  1. een tastbare stof

materie (n)
вещество

matras /mɑtrɑs/ (n)
матрац
  1. lichaamsondersteunend onderdeel van een bed

matrix (n)
матрица
  1. een rechthoekig blok getallen waaraan bepaalde rekenregels toegekend worden

matrone (n)
матро́на
  1.

matroos (n)
матро́с
  1. een zeeman van de laagste rang

mausoleum (n)
мавзоле́й
  1. groot en rijk versierd graf

maximaal /ˈmɑksimal/ (adj)
максима́льный
  1. het grootst mogelijk

maximum (abbreviation)
максимум
  1. grootst mogelijke hoeveelheid

mayonaise /ˌmajoˈnɛːzə/ (n)
майонез
  1. een saus op basis van eieren

mazelen (n)
корь
  1. kinderziekte die veroorzaakt wordt door het Morbillivirus en gekenmerkt wordt door rode stipjes op de huid

maîtresse (n)
любовница
  1. een vrouw die een relatie heeft met een getrouwde man

maïs /ˈmaʲɪs/ /ˈmɛɪ̯s/ (n)
кукуруза
  1. bepaalde graansoort afkomstig uit Midden-Amerika, Zea mays

mechanica (n)
механика

mechanisch (adj)
механический
  1. met betrekking op de mechanica, machinaal, automatisch zonder na te denken

mechanisme (n)
механи́зм
  1. machinerie

medaille (n)
медаль
  1.metalen schijf, in het bijzonder als onderscheidingsteken (bijv. voor een sporter)

medebrouwer (n)
медовар
  1. iemand die uit honing mede bereidt

mededeling /medədelɪŋ/ (n)
сообщение
  1. informatie die bekend wordt gemaakt

mededogen /ˈmedədoɣgə(n)/ (n)
жалость
  1. welwillend medelijden

medeklinker /ˈme.dəˌklɪŋ.kər/ (n)
consonante
  1. een klank waarbij de lucht niet ongehinderd door de mond naar buiten kan
согла́сная
  2. een letter die zo'n klank in schrift weergeeft

medelijden /medəlɛidə/ (n)
жалость, сострадание
  1. verdriet over het leed van anderen

medeplichtig /ˌmedəˈplɪxtəx/ (adj)
соуча́ствующий
  1. bewust bijgedragen hebbend tot een wandaad

medeplichtigheid (n)
соуча́стие
  1. het mede schuld hebben aan een misdrijf

mediaan (n)
медиа́на

mediahistoricus (n)
историк медиа
  1. iemand die zich bezighoudt met het onderzoek naar en de beschrijving van de geschiedenis van de media

mediatie (n)
Медиация

medicatie (n)
лекарство
  1. het voorschrijven van geneesmiddelen

medicijn (n)
лекарство
  1. een chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent

medicinaal (adj)
медицинский
  1. geneeskrachtig

medisch (adj)
враче́бный
  1. op de geneeskunde betrekking hebbend

meditatie (n)
Медитация
  1. spirituele bezigheid

meegeven /ˈmeɣevə(n)/ /ˈmeχevə(n)/ (v)
пода́ться

meekrap (n)
маре́на
  1. Rubia tinctorum

meel /mel/ /meɫ/ /mɪːɫ/ (n)
мука
  1. gemalen graan

meeltor (n)
большо́й мучно́й хруща́к
  1. kever ontstaan uit de meelworm die leeft van graan en meel

meemaken /ˈme.ma.kə(n)/ (v)
дождаться
  1. getuige zijn van een gebeurtenis

meenemen /'me.ne.mə(n)/ (v)
подвозить
  1. bij het vertrek meevoeren

meer /meːr/ (indefiniteCardinalNumeral)
более
  1. vergrotende trap van veel

meer /meːr/ (n)
озеро
  1. een groot water dat helemaal omringd is door land

meerderheid (n)
большинство
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal meer dan de helft uitmaakt

meerderjarig (adj)
совершеннолетний
  1. de leeftijd bereikt hebbend dat men alle rechten en plichten van een volwassene heeft

meerkat (n)
марты́шка
  1. één van een aantal Afrikaanse apensoorten uit de Cercopithecus-familie

meerkoet (n)
лысуха
  1. bepaald soort watervogel, Fulica atra

meertalig (adj)
многоязы́чный
  1. gerelateerd aan meerdere talen
  2. (persoon) meerdere talen sprekend

meertaligheid (n)
многоязы́чие
  1. de staat van meerdere talen te kunnen spreken

meerval /ˈmeːrvɑɫ/ (n)
сом
  1. benaming voor grote roofvissen uit het geslacht Siluris

meervoud (n)
множественное число
  1. Woord dat in die vorm aan meerdere voorwerpen, mensen of dieren refereert

mees (n)
синица
  1. benaming voor kleine weinig schuwe vogels uit de familie Paridae

meeste (indefiniteCardinalNumeral)
большинство́
  1. de grootste hoeveelheid, het hoogste aantal

meester (n)
ма́стер
  1. baas, heer, patroon

meesteres (n)
влады́чица

meesterwortel (n)
Горичник настурциевый

meeteenheid (n)
единица измерения
  1. eenheid die gebruikt wordt om meetresultaten in uit te drukken

meetinstrument /ˈmetɪnstryˌmɛnt/ (n)
измерительный прибор
  1. een instrument waarmee grootheden gemeten kunnen worden

meetkunde /'metkɵndə/ (n)
геометрия
  1. tak van de wiskunde

meeuw /meːβ̞/ /mɪːβ̞/ (n)
чайка
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Laridae

meezingen /'mezɪŋə(n)/ (v)
подпе́ть
  1. gezamenlijk met anderen zingen

mei (n)
май
  1. de vijfde maand van het jaar

meid /mɛi̯t/ (n)
служа́нка

meidoorn /ˈmɛɪ̯.dorn/ (n)
боярышник
  1.

meigroen (adj)
майская зелень

meikever (n)
хрущ
  1. Melolontha melolontha, schildvleugelig insect dat in mei te voorschijn komt

meineed (n)
клятвопреступле́ние
  1. de verkondiging van één of meerdere leugens terwijl men heeft gezworen de waarheid te vertellen

meiose /mɛɪˈozə/ (n)
мейоз
  1.

meisje /ˈmɛɪ̯ʃə/ /ˈmɛːsjə/ (n)
девочка
  1. jonge vrouw

meisjesnaam /ˈmɛɪ̯ʃəsˌnam/ /ˈmɛːsjəsˌnam/ (n)
де́вичья фами́лия
  2. de eigen achternaam van een vrouw die de naam van haar echtgenoot of geregistreerd partner voert

meitnerium (n)
мейтнерий
  1. scheikundig element met symbool Mt en atoomnummer 109

melancholiek (adj)
меланхоличный
  met droevige gedachten aan de dagen van weleer

melanisme (n)
мелани́зм
  1. een abnormaal zwarte huid en haar of veren door een aangeboren overmaat aan het organisch pigment “melanine”

melanoom (n)
меланома

melasse (n)
мела́сса
  1. een restproduct bij de suikerproductie

melde (n)
лебеда́
  1. Atriplex sp, een geslacht van meer dan tweehonderd soorten plantjes die vaak onder moeilijke omstandigheden gedijen

melk /mɛlk/ (n)
молоко

melkboer (n)
[[разно́счик]] [[молоко|молока́]]

melkchocolade (n)
моло́чный шокола́д
  1. chocolade die bereid is met room of melk

melkdistel (n)
Осот

melken /mɛlkə(n)/ (v)
доить, дои́ть
  1.

melkklier (n)
моло́чная железа́
  1.het orgaan dat bij het zoogdier de melk produceert

melktand (n)
зу́бик
  1. een tand uit de eerste set tijdelijke tanden van de mens en sommige andere dieren (zoals de hond of de koe), die na verloop van tijd worden vervangen door de permanente tanden

melkzuur (n)
молочная кислота
  1. organisch zuur

melodie (n)
мелодия
  1. een opeenvolging van toonhoogtes die een bepaald muzikaal gestalte vormt

melodieus (adj)
мелоди́чный
  aangenaam klinkend

meloen (n)
дыня

meloengeel (adj)
желтая дыня

melomaan (n)
мелома́н
  1. iemand die heel veel van muziek houdt

membraan /mɛmbran/ (n)
мембра́на
  2. een omhulsel van de cel bestaande uit fosfolipiden en eiwitten

membranofoon (n)
мембранофон
  1. een verzamelnaam voor muziekinstrumenten die toon/geluid voortbrengen door een trillend vel

meme /ˈme:mə/ (n)
мем

mendelevium /ˌmɛndeˈleviʏm/ (n)
менделевий

meneer /məˈneːr/ /məˈnɪːr/ (n)
господин, сударь
  in te delen

menen /menə(n)/ (v)
ду́мать
  1. de bedoeling hebben

mengen (v)
меша́ть
  1. het homogeniseren van twee of meer zaken

menhir (n)
менги́р
  1.

menopauze (n)
менопауза
  1. levensfase waarin vrouwen niet langer menstrueren

menora /məno'ra/ (n)
мено́ра
  1. kandelaar met zeven armen

mens (n)
человек
  1. de Homo sapiens, het zoogdier waar wij toe gerekend worden

menselijk (adj)
человеческий
  1. zoals de mens
  2. goed voor de medemens

mensenhandel (n)
[[торго́вля]] [[люди|людьми́]]

mensenrechten (n)
правa челове́кa
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

mensheid (n)
человечество
  1. een verzamelnaam voor alle mensen ter wereld met al hun onderlinge sociale relaties

menstruatie (n)
менструация
  1. maandelijkse bloeding bij vrouwen en geslachtsrijpe meisjes

menstruatiecyclus (n)
ме́сячные
  1.

mentaliteit /ˌmɛn.taː.liˈtɛit/ (n)
мента́льность

mentor (n)
наставник

menu (n)
меню́

menubalk (n)
строка́ меню́
  1.

menuet (n)
менуэт
  1.

merel /meːrəl/ /ˈmɪːrəɫ/ (n)
дрозд, чёрный дрозд
  1. bepaald soort zwarte vogel met een gele snavel, Turdus merula

meren (v)
поста́вить на я́корь

merengue (n)
меренге

merg (n)
мозг
  1.

merk /ˈmɛrk/ (n)
бренд
  2. een herkenbaar product door een bepaalde producent vervaardigd

meroniem (n)
мероним
  1. een term die een deel van iets anders weergeeft

merrie /ˈmɛri/ (n)
кобыла
  1. een vrouwelijk paard

mes /mɛs/ (n)
нож
  1. snijwerktuig

meson (n)
мезон
  1.

messchede /ˈmɛssxedə/ (n)
черенок
  2. een marien tweekleppig weekdier, met een geheel rechte schelp

messenmaker (n)
ножовщик
  1.

mest (n)
удобрение, навоз
  1. uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt

mestkever /ˈmɛstkevər/ (n)
навозный жук
  1. een donkergekleurde kever die zich met mest voedt

met /mɛd/ /mɛt/ (preposition)
с

metaal (n)
металл
  1. ieder element dat gekenmerkt wordt door glans en het vermogen om warmte en elektriciteit te geleiden

metaaldetector (n)
дете́ктор мета́лла
  1. instrument om metalen voorwerpen op te sporen

metabolisme (n)
Mетаболизм
  1. het geheel van de biochemische processen op celniveau

metafoor /me.ta.ˈfɔːr/ /mæː.ta.ˈfoːr/ (n)
mетафора, метафора
  1. beeldspraak waarbij men een woord B zegt in plaats van het woord A terwijl er tussen A en B een verband is van gelijkenis

metafysisch /ˌmetaˈfizis/ (adj)
метафизи́ческий
  1. bovennatuurlijk, (nog) niet met de gangbare wetenschap te verklaren

metallurgie (n)
металлурги́я

metataal (n)
метаязык
  1. taal met behulp waarvan dezelfde of een andere taal wordt beschreven

meteen /mɛ.ˈden/ /mɛ.ˈten/ (adv)
кстати
  2. tegelijkertijd

metempsychose (n)
метемпсихо́з
  1. overgang van de ziel naar een nieuw of ander lichaam

meten (v)
мерить
  1. de waarde van een bepaalde grootheid bepalen door deze te vergelijken met een ijkwaarde

meteoor (n)
метеор
  1. een kortstondig lichtspoor aan de hemel door de verbranding van een uit de ruimte vallende meteoriet

meteorologie /meteˌjoroloˈɣi/ (n)
метеорология
  1. de studie van het weer en het klimaat

meter (n)
метр
  1. de SI-eenheid van lengte

metgezel (n)
компаньо́н

methaan (n)
метан
  1. CH₄

methode /meˈtodə/ (n)
метод

methodisme (n)
методизм
  1. Een stroming in het protestantisme

meting (n)
измере́ние

metonymia /mæː.to.ˈny.mi.ja/ (n)
метони́мия

metriek (adj)
метри́ческий

metro (n)
метро
  1. ondergronds openbaar vervoer

metrologie /ˌmetroloˈɣi/ (n)
метроло́гия
  1. de studie van het weer en het klimaat

metronoom (n)
метроном

metselaar (n)
каменщик
  1. bouwvakker gespecialiseerd in metselen

mettertijd /ˌmɛ.tər.ˈtɛɪ̯t/ (adv)
со вре́менем
  1. na verloop van (een zekere) tijd

meubel (n)
мебель
  1. stuk huisraad

meute (n)
сво́ра
  1. groep (jacht)honden, e.d.

mevrouw (n)
госпожа
  1. formele manier om een vrouw aan te spreken

mezoeza /mə'zuza/ (n)
мезу́за
  1.

miauw (interjection)
мяу
  1. het geluid van een kat

miauwen (v)
мяукать
  1. het geluid maken dat kenmerkend is voor een kat

micel (n)
мицелла

micro-organisme /ˈmiːkroʔɔrɣaːnɪzmə/ /ˈmiːkroʔɔrʝaːnɪzmə/ (n)
микроорганизм
  1. meestal eencellig wezen

microbe (n)
микроб
  1. een levend micro-organisme

microbiologie (n)
микробиология
  1. de tak van de biologie die zich bezighoudt met micro-organismen en hun effecten op de mens en andere levende organismen

microbiologisch /ˌmɪkrobɪoˈloɣɪs/ (adj)
микробиологический
  1. met betrekking tot de microbiologie

microcontroller (n)
микроконтро́ллер

microfoon (n)
микрофон

microgram (n)
микрограмм
  1. miljoenste gram

micrometer (n)
микро́метр
  2.

microscoop /mɪkroˈskoːp/ (n)
микроскоп
  1. instrument dat het beeld van heel kleine dingen sterk vergroot

microscopisch (adj)
микроскопи́ческий
  1. zeer klein, voor het blote oog onzichtbaar

microseconde (n)
микросеку́нда

middag (n)
полдень
  1. het midden van de dag, 12.00
послеобеденное время
  2. het gedeelte van de dag tussen 12.00 en 18.00 uur

middageten (n)
обед
  1. een maaltijd die tussen de ochtend en de middag genuttigd wordt

middel /ˈmɪdəɫ/ (n)
средство
  2. iets met behulp waarvan een doel bereikt kan worden
средства
  3. iets dat wordt aangewend om ziekte, ongesteldheid te bestrijden
спо́соб
  4. geld, bezit
та́лия
  1. het middendeel van het lichaam

middeleeuwen /ˈmɪdəɫe:wə(n)/ (n)
Средневековье
  1. de periode tussen ongeveer 300 n.Chr. tot 1500 n.Chr.

middeleeuws /ˈmɪdəɫɪ:ws/ (adj)
средневековый
  1. gerelateerd aan de middeleeuwen

middellijn (n)
диаметр
  1. middellijn

middelmatig /ˌmɪdəɫˈmatəx/ (adj)
посредственный
  2. niet in positieve zin opvallen

middelpunt (n)
центр
  1. van een cirkel of bol is het punt dat tot alle punten op de omtrek dezelfde afstand heeft

middelvinger (n)
сре́дний па́лец
  1. vinger

midden /'mɪdə(n)/ (n)
середина
  1. het centrale deel

middenklasse (n)
сре́дний класс
  1. maatschappelijke, economische klasse

middenoor (n)
сре́днее у́хо

middenstander (n)
рите́йлер
  1.

middensteentijd /ˈmɪdəˌstentɛit/ (n)
мезолит

middernacht /ˌmɪdərˈnɑxt/ /ˌmɪdərˈnɑχt/ (n)
полночь
  1. het midden van de nacht, twaalf tot één uur 's nachts

middernachtzon (n)
полуно́чное со́лнце

midlifecrisis (n)
кри́зис сре́днего во́зраста

miegen (v)
ссать, поссать
  1. via de blaas als vloeistof lozen van lichamelijke afvalstoffen

mier /mir/ (n)
муравей
  1. een kruipend, in grote kolonies levend omnivoor insect

miereneter (n)
муравьед
  1. benaming voor tandloze zoogdieren uit de onderorde Vermilingua

mierenzuur (n)
муравьиная кислота
  1. HCOOH

mierikswortel (n)
Хрен обыкновенный
  2. wortel

mietje (n)
тряпка
  1. slapjanus, kleinzerig persoon

migraine (n)
мигрень
  1. schele hoofdpijn

mijden (v)
избегать
  1. ontwijken, trachten niet in aanraking te komen met iets of iemand

mijl /mɛi̯l/ (abbreviation)
ми́ля

mijlpaal (n)
веха
  1. een paal die op elke mijl staat

mijn /mɛi̯n/ (n)
шахта, мина
  1. onderaardse plaats waar delfstoffen gewonnen worden

mijn /mɛi̯n/ (possessivePronoun)
мой, мая, моё
  1. van mij

mijnbouw (n)
горное дело
  1. het bedrijven van winning van delfstoffen

mijnerzijds (adv)
с моей стороны
  1. van mijn kant

mijnschacht (n)
ша́хта
  1. een verticale, meestal cilindervormige toegangsweg tussen het aardoppervlak en plaatsen...

mijnwerker (n)
шахтёр
  1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw

mijt (n)
клещ
  1. benaming voor dieren uit de superorde Acariformes

mijter (n)
митра
  1. hoofddeksel voor kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders

milieu /mi.li.ˈjøː/ /mɪɫˈjø/ (n)
обстано́вка
  2. de wereldwijde natuurlijke omgeving

milieubescherming (n)
охра́на окружа́ющей среды́
  1. alle maatregelen die gericht zijn op de instandhouding van een leefbare leefomgeving

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ (adj)
военный
  1. met het leger te maken hebbend

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ (n)
солдат, военнослужащий, военный, воин, вояка, солдафон
  1. lid van een leger

militarisme (n)
милитари́зм

miljard (n)
миллиард, биллион
  1. 1.000.000.000 (= 10⁹)

miljoen (n)
миллион
  1. 1.000.000

miljonair (n)
миллионер
  1. iemand die een vermogen heeft van meer dan een miljoen eenheden van een bepaalde valuta (bijvoorbeeld euro, dollar)

milkshake (n)
молочный коктейль
  1. dikke koude drank

millennium (n)
тысячелетие
  1. een periode van 1000 jaar

millimeter (n)
миллиметр
  1. een lengtemaat ter grootte van een duizendste meter

milliseconde (n)
миллисеку́нда

milt /mɪlt/ (n)
селезёнка
  1. een klier in de buikholte die een rol speelt bij het zuiveren en de opslag van bloed

miltvuur /ˈmɪltfyr/ (n)
сибирская язва
  1. een infectieziekte, die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis

min (adv)
минус
  1. minus, verminderd met (-)

min (n)
кормилица
  1. vrouw die tegen betaling het kind van een andere vrouw zoogt

minachting /ˈmɪnɑxtɪŋ/ (n)
презрение
  1. het minderwaardig vinden, het geen gunstige mening hebben over

minder /ˈmɪndər/ (indefiniteCardinalNumeral)
ме́нее
  1. vergrotende trap onverbogen vorm van weinig

minderheid (n)
меньшинство
  1. een groep die binnen een groter geheel in aantal minder dan de helft uitmaakt

minderwaardigheidscomplex (n)
ко́мплекс неполноце́нности

mineraal /minəˈral/ (n)
минерал

mineraalwater (n)
Минеральная вода, минеральная вода
  1. water dat mineralen bevat die de smaak veranderen of het water een (vermeende) therapeutische waarde geven

mineralogie (n)
минерало́гия

minimaal /ˈminimal/ (adj)
минима́льный
  1. het kleinst mogelijk

minimalistisch (adj)
минималисти́ческий
  1.

minister (n)
министр, мини́стр
  1. een persoon die deelneemt aan de regering van een land

minister-president (n)
премьер-министр
  1. de minister die het kabinet aanvoert

ministerie /ˌminɪsˈtɪːri/ (n)
министерство
  1. een afdeling van een overheid waar het beleid van de regering wordt uitgevoerd

ministerieel (adj)
министе́рский

minst /mɪnst/ (indefiniteCardinalNumeral)
наиме́ньший

minteken (n)
знак ми́нус

mintgroen (adj)
зеленая

mintturquoise (adj)
бирюзовая мята

minuut (n)
минута
  1. tijdeenheid
  2. hoek

minzaamheid (n)
доброта́
  1. neerbuigende vriendelijkheid als karakter eigenschap

mis (n)
ме́сса
  1. een godsdienstoefening in de katholieke kerk, een eucharistieviering

misandrie (n)
миза́ндрия
  1.

misbruik /'mɪsbrʌʏk/ (n)
абьюз

misdaad (n)
преступление
  1. een handeling die een ernstig vergrijp tegen het wetboek van strafrecht is

misdienaar (n)
министрант
  1. is iemand die de priester helpt tijdens het opdragen van de mis

misdrijf (n)
преступление
  1. een misdaad of delict

mishandelen /mɪsˈhɑndələn/ (v)
пло́хо обраща́ться
  1. iemand slecht behandelen en pijn doen of verwonden

mishandeling (n)
[[жестокий|жесто́кое]] [[обраще́ние]]
  1. het moedwillig toebrengen...

misleiden (v)
ввести́ в заблужде́ние
  1. iemand in de waan van iets brengen

misleidend (adj)
[[вводить|вводя́щий]] в [[заблужде́ние]]
  1.

mislukking (n)
[[вы́ход]] из [[строй|стро́я]]
  1. iets dat niet goed is gegaan

mispel (n)
мушмула
  2. vrucht van de mispelboom

misschien (adv)
может быть
  1. duidt aan dat er een bepaalde kans bestaat dat de uitspraak waar is

misselijkheid (n)
рво́та

missen /ˈmɪsə(n)/ (v)
скучать
  6. de afwezigheid voelen van

mist /mɪst/ (n)
мгла, туман
  1. laaghangende bewolking die het zicht belemmert

mistig (adj)
мгли́стый
  1. met mist

mitochondrium /ˌmito'xɔndriɵm/ (n)
митохондрия
  1.

mitose /miˈtozə/ (n)
митоз
  1.

mixen /ˈmɪksə(n)/ (v)
замиксова́ть
  1. door elkaar mengen

mmm (interjection)
ммм
  1. uitroep van verrukking

mobieltje /moˈbilcə/ (n)
мобильный телефон, сотовый телефон
  1. een gsm, een draagbare telefoon

mobilisatie (n)
мобилиза́ция

modder /ˈmɔdər/ (n)
слякоть
  1. mengsel van aarde, vuil en water

mode /ˈmodə/ (n)
мо́да

model (n)
маке́т

moderniseren /mo.dɛr.ni.ˈzɪː.rə(n)/ /mo.dɛr.nɪ.ˈzeː.rə(n)/ (v)
модернизи́ровать
  1. modern maken

moderniteit (n)
современность

modieus (adj)
мо́дный
  1. volgens de mode

modificatie (n)
модификации

moe /muː/ (adj)
усталый, утомлённый
  1. geneigd tot rusten of slapen

moed /mud/ /mut/ (n)
му́жество
  1. dapperheid, lef, branie

moeder /ˈmudər/ (n)
мать, мама
  1. een vrouwelijke ouder

moederbord (n)
материнская плата

moederlijk (adj)
матери́нский
  1.met de liefde en zorg van een moeder

moederschap (n)
матери́нство
  1. het fungeren als moeder

moedertaal (n)
родной язык

moedig /ˈmuːdəx/ /ˈmuːdəç/ (adj)
храбрый
  1. geen angst voor gevaar tonend

moeflon (n)
муфлон
  1. de diersoort waartoe het tamme schaap behoort, Ovis gmelini

moeilijk /mu<sup>ɪ</sup>lɛ<sup>ɪ</sup>k/ (adj)
трудный, сложный
  1. niet gemakkelijk, waar moeite, geduld en inspanning voor vereist is

moeilijkheid (n)
сло́жность
  1. iets dat moeilijk of lastig is

moeite /ˈmuitə/ (n)
усилие
  1. een grote inspanning

moeiteloos (adj)
без труда
  1. geen moeite kostend

moer (n)
гайка
  1. blokje met gat met schroefdraad dat op een schroefbout past
болото, марши
  4. moerassig land

moeras (n)
болото

moerbei (n)
тут, шелковица

moesson (n)
муссон
  1. de regentijd in tropische gebieden met een droge tijd en een regentijd

moestuin /ˈmus.tœʏ̯n/ /ˈmus.tœːn/ (n)
огород
  1. een tuin waarin op kleine schaal verschillende groenten en evt kruiden en/of fruit worden verbouwd

moeten (v)
должен
  1. gedwongen zijn

mogelijk (adj)
возможный
  1. een keuze om iets te doen

mogelijkheid (n)
возможность
  1. iets wat gedaan kan worden of kan gebeuren

mogen /'mo.χə(n)/ (v)
мочь
  1. toegestaan zijn

mol (n)
крот
  1. bepaald soort zoogdier, Talpa europaea
моль
  3. hoeveelheid van een stof die net zo veel deeltjes bevat als er atomen...

moleculair (adj)
молекулярный
  1. bestaande uit moleculen

molecuul /moləˈkyɫ/ (n)
молекула
  1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit

molen (n)
мельница
  1. installatie die de stroming van lucht of water gebruikt als energiebron

molenaar /ˈmolənar/ (n)
мельник
  1. iemand die het werken in een molen als beroep heeft

molensteen (n)
жёрнов
  1. een ronde steen die onder andere in windmolens en watermolens wordt gebruikt voor het malen van granen en andere producten, zoals boekweit, erwten en bonen, lijnkoeken en eikenschors

molotovcocktail (n)
коктейль Молотова
  1. met brandbare stof gevulde glazen fles die via een lont of lap stof wordt ontstoken

molybdeen (n)
молибден
  1. Chemisch element

moment (n)
момент
  1. zeer korte tijd

mompelen (v)
бормота́ть
  1. geluiden maken die moeilijk te verstaan zijn

monarch (n)
монарх

monarchie (n)
монархия
  1. is van origine een regeringsvorm waarbij alle macht bij één persoon berust

mond (n)
рoт, рот
  1. ingang van het spijsverteringskanaal

mond-en-klauwzeer (abbreviation)
я́щур
  1. een zeer besmettelijke virusziekte (Aphtae epizooticae) die evenhoevige dieren, vooral runderen treft

mondharmonica (n)
губная гармоника
  1. instrument met doorslaande tongen dat met de mond bespeeld wordt

mondharp (n)
варга́н
  1. een klein tokkelinstrument en lamellofoon waarbij de klank gevormd wordt door een dunne lamel aan te tokkelen waarbij het frame tussen de tanden of tegen de lippen wordt gehouden

monding /ˈmɔndɪŋ/ (n)
устье
  1. plaats waar een rivier uitkomt in zee of meer

mondstuk (n)
мундшту́к
  1. dat deel van een blaasinstrument dat in de mond genomen wordt of aan de lippen gezet

mondwater /ˈmɔntwatər/ (n)
жи́дкость для полоска́ния го́рла
  1. vloeistof waarmee de mondholte kan worden gespoeld

mongolenvlek (n)
монгольское пятно

monnik (n)
мона́х
  1. een man die uit religieuze overwegingen teruggetrokken leeft, voornamelijk in een klooster

monnikskap (n)
акони́т
  3. plant

monocle (n)
моно́кль
  1. een bril voor één oog

monoftong /ˈmonɔfˌtɔŋ/ (n)
монофтонг
  1. de benaming voor één enkele klinker die de nucleus vormt van een lettergreep

monogram (n)
ве́нзель
  1. figuur met initialen

monoklien /mo.no.'klin/ (adj)
моноклинный
  1. een symmetrie bezittend die ten hoogste een tweetallige hoofdas of een spiegelvlak bevat

monoliet (n)
монолит

monolithisch (adj)
моноли́тный
  2. van iets dat het kolossaal groot is en uit één massief brok bestaat

monoloog /ˌmonoˈlox/ (n)
монолог
  1. een gesprek gevoerd door één persoon, meestal op toneel

monopolie (n)
монополия
  1. het geheel beheersen van een markt door een enkele leverancier

monorail (n)
моноре́льс
  1.

monotheïsme (n)
монотеизм

monster (n)
монстр
  1. schrikwekkend wezen
образе́ц
  2. een willekeurige hoeveelheid ontnomen aan een grotere massa

montage (n)
монтаж

monument (n)
монуме́нт
  1. een groot gedenkteken

mooi /moːj/ (adv)
красивый
  1. prettig in voorkomen, aangenaam om naar te kijken, schoon

moord /ˈmoːrd/ /ˈmoːrt/ /ˈmʊːrt/ (n)
убийство
  1. handeling met het doel en het gevolg dat iemand dood gaat

moordenaar /mordənar/ (n)
убийца
  1. iemand die een moord gepleegd heeft

moordpartij (n)
резня

moraal /moˈral/ (n)
мора́ль

moratorium (n)
мораторий
  1. een uitstel van betaling

moreel /moˈrel/ (adj)
мора́льный

morfeem (n)
морфема
  1. de kleinst mogelijke morfosyntactische eenheid in een taal

morfologie /ˌmɔr.fo.lo.ˈɣi/ /ˌmɔr.fo.lo.ˈχi/ (n)
морфология
  1. de wetenschap die het vormgeven van woorden bestudeert
  2. de wetenschap van de bouw van organismen
  4. de wetenschap die de vorm van de oppervlakte van de aarde bestudeert

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (adv)
завтра
  1. de eerstvolgende dag na vandaag

morgen /ˈmɔrxə(n)/ /ˈmɔrɣə(n)/ (n)
утро
  1. het eerste deel van de dag

mormoons (adj)
мормо́нский
  1. behorend tot, passend bij de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen

morse (n)
азбука Морзе, код Морзе, морзянка
  1. seinalfabet

morsen /'mɔrsə(n)/ (v)
проли́ть
  1.

mortier (n)
миномёт, мортира
  1. een kom waarin met een stamper allerlei stoffen fijn gestampt of fijngewreven worden
  2,3 korte kanontypen

mos (n)
мох

moscovium (n)
московий
  1. een scheikundig element met het symbool Mc en het atoomnummer 115

moseik (n)
дуб австрийский
  1. een boom uit de napjesdragersfamilie

mosgrijs (adj)
средне шалфейная

mosgroen (adj)
зеленый мох

moskee (n)
мечеть
  1. gebedshuis

mossel (n)
мидия
  1. Mytilus edulis, een eetbaar tweekleppig schelpdier

mossig (adj)
замше́лый
  1. met mos bedekt

most (n)
муст
  1. gistend vruchtensap, meestal van druiven

mosterd (n)
горчица
  1. een in de keuken gebruikte kruidenpasta

mosterdzaad (n)
горчичное зерно
  1.

mot (n)
моль
  1. een vlinderachtig insect

motie (n)
предложе́ние

motief (n)
Мотив
  2.3.

motivatie (n)
Мотивация

motiveren /moːtiˈveːrə(n)/ (v)
мотивировать
  1. met redenen omkleden

motor /'mo.tɔr (n)
двигатель, мотор
  1. krachtbron

motorfiets (n)
мотоцикл

motoriek (n)
моторика
  1. het vermogen om het lichaam(sdeel) te bewegen

motorrijtuig (n)
автодрези́на
  spoorvoertuig

motregen (n)
изморось
  1. fijne, zachte regen

mottenbal (n)
нафтали́новый ша́рик

mountainbike (n)
го́рный велосипе́д

mout (n)
со́лод
  1. de grondstof voor bier, jenever en whisky, vervaardigd door het laten kiemen van graan, waarbij het aanwezige zetmeel omgezet wordt in vergistbare suikers

mouterij (n)
солоди́льня
  1. fabriek waar van granen mout wordt gemaakt, door het in water te weken waardoor het onkiemt, en het daarna te drogen

mouw (n)
рукав
  1. dat deel van een kledingstuk dat de armen omvat

mozaïek (n)
мозаика

mozzarella (n)
моцаре́лла
  1. Italiaanse kaas

muesli /ˈmysli/ /ˈmyə̯zli/ (n)
мюсли
  1. eten gemaakt van graanvlokken, zuivel, fruit en noten

muezzin (n)
муэдзи́н
  1. de persoon die vanuit een minaret van de moskee oproept tot de dagelijkse gebeden

muf /mɵf/ (adj)
чёрствый
  1. onaangenaam en bedorven ruikend

mug /mʏx/ (n)
комар, мошка
  1. kleine, vliegende insecten van de onderorde Nematocera

muggenzifterig (adj)
приди́рчивый
  1. al te zeurderig en precies

muil (n)
пасть
тапок
  3. een soort schoeisel
мул
  4. muildier

muildier (n)
мул
  1. een kruising van een ezelhengst en een paardenmerrie

muilezel (n)
лошак
  1. een kruising van een paardenhengst en een ezelin

muis /mœʏ̯s/ /mœːs/ (n)
мышь, мышка
  1. klein zoogdier, meestal van het geslacht "Mus"
  3. computermuis

muisgrijs (adj)
серая мышь

muismat /ˈmœʏsmɑt/ /ˈmœːsmɑt/ (n)
ко́врик
  1. een onderlegger voor een computermuis

muisvogel (n)
Птицы-мыши
  1. benaming voor vogels uit de orde Coliiformes

muiten (v)
бунтова́ть
  1. in opstand komen tegen wettige autoriteit

muiter (n)
бунтовщи́к
  1.

muiterij (n)
бунт

multilateraal (adj)
многосторо́нний
  1. met, of aan veel kanten, belangen, partijen etc.

multimedia (n)
мультимедиа

multinational (n)
транснациональная компания

multiplex (n)
фане́ра
  1. composietplaat die bestaat uit meer dan 3 gelijmde laagjes hout

mummie (n)
мумия
  1. een door balseming en uitdroging geconserveerd lichaam van een dode

mummificeren (v)
муммифицировать
  1.van een overledene een mummie maken

mungboon (n)
маш
  1. en 2. (boon van) eenjarige plant Vigna radiata

munitie /mʏˈnitsi/ /mʏˈnisi/// (n)
боеприпасы
  schietbenodigdheden

munt /mʏnt/ (n)
мята
  1. en 2. (blaadjes van) het plantengeslacht Mentha
решка
  5. muntzijde van geldstuk

muntjak (n)
мунтжа́к
  1. benaming voor kleine hertachtigen uit het geslacht Muntiacinae

mus (n)
воробей
  1. benaming voor vogels uit de familie Passeridae

museum /myˈzeʏm/ (n)
музей
  1. een gebouw waarin voorwerpen van culturele waarde tentoongesteld worden

musical (n)
мю́зикл

musiceren (v)
(совместно) заниматься музыкой, играть (на музыкальных инструментах)
  1. het ten gehore brengen van muziek door middel van een muziekinstrument of de stem

musicoloog (n)
музыкове́д
  1.

musicus (n)
музыкант
  1. iemand die muziek maakt en ten gehore brengt

muskaatcourgette (n)
тыква мускатная
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskaatpompoen (n)
тыква мускатная
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskus /'mɵskɵs/ (n)
Мускус
  1. de geurstof uitgescheiden door de geurklieren van bepaalde zoogdieren

muskusos (n)
му́скусный бык
  1. plomp hoefdier met grote kop en brede snuit

muskuspompoen (n)
тыква мускатная
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita moschata

muskusrat (n)
ондатра, онда́тра
  1. Ondatra zibethicus, een soort waterrat

mutageen (n)
мутаге́н
  1. stof

mutagenese (n)
мутагенез
  1. proces waardoor de genetische informatie van een organisme verandert en er een nieuw stabiel organisme ontstaat

mutatie (n)
Мутация, мутация
  1. een sprongsgewijze verandering

muts /mʏʦ/ (n)
шапка
  1. hoofddeksel van textiel zonder harde rand.

muur /myːr/ (n)
стена, вал
  1. verticale vlakke constructie van metselwerk

muurschildering (n)
стенна́я ро́спись

muziek /my'zik/ (n)
музыка
  1. een akoestisch fenomeen

muziekinstrument /myˈzikˌɪnstrymɛnt/ (n)
музыкальный инструмент
  1. instrument om muziek mee te spelen

muziekschool (n)
музыка́льная шко́ла
  1.een school waar men muziek leert maken

muziektheorie (n)
тео́рия музыки
  1. de leer van systematiek in muziek

muzikant (n)
музыкант
  1. iemand die muziek maakt

mycologie /ˌmikoloˈɣi/ (n)
микология
  1. de wetenschap die zich bezig houdt met het bestuderen van schimmels

mycose /miˈkozə/ (n)
микоз
  1. een door een schimmel veroorzaakte ziekte

myopie (n)
близорукость
  1. afwijking in de brandpuntsafstand van het oog waardoor alles op grotere afstand wazig gezien wordt

myriade (n)
мириа́да
  1. een grote groep mensen, een ontelbare menigte

mysterie /miˈstɪːri/ (n)
зага́дка

mysticus (n)
ми́стик

mythe /ˈmitə/ (n)
леге́нда

mythisch (adj)
мифи́ческий

mythologie /mi.tɔ.lɔ.ɣi/ (n)
мифология

myxomatose (n)
миксомато́з
  1. ernstige konijnenziekte die verspreid wordt door vectoren (dragers) zoals muggen, konijnenvlooien...

na (preposition)
после
  1. in tijd volgend op

naad (n)
шов
  1.

naadloos /'natlos/ (adj)
бесшовный
  1. zonder naad aan elkaar bevestigd

naaf /naf/ (n)
вту́лка
  1. centrale as of middenstuk van een wiel of rad

naaien /ˈnaːi̯ə(n)/ (v)
шить
  1. naaldwerk verrichten
ебать
  2. geslachtsgemeenschap hebben

naaimachine (n)
швейная машинка, шве́йная маши́на

naaister (n)
белошвейка
  1. een vrouw die naaiwerk verricht

naakt /naːkt/ (adj)
голый
  1. zonder beharing of andere fysieke bescherming van de huid, ontkleed

naaktheid (n)
нагота
  1. het naakt zijn

naald /nald/ /naɫt/ (n)
игла
  1. gereedschap voor naaien

naaldboom (n)
хвойное дерево

naam /nam/ (n)
имя
  1. kort stukje tekst dat een persoon, instelling of object bijna identiek kan benoemen
имя, имена
  2. bekendheid, reputatie

naamdag (n)
именины
  1. een dag waarop een heilige wordt herdacht

naamgenoot (n)
однофами́лец
  1. iets of iemand met dezelfde naam

naamruimte (n)
простра́нство имён

naamval (n)
падеж
  1. een buigingsvorm van een naamwoord, lidwoord of telwoord die de functie van dat woord in de zin aangeeft

naamwoord /namwort/ (n)
и́мя
  1. een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt

naar /naːr/ (adv)
в, к, на
  1. in de richting van

naast /nast/ (preposition)
рядом
  1. aan de zijkant van

naastenliefde (n)
милосе́рдие
  1. liefde jegens de medemens

nabij /naˈbɛi/ (adj)
близкий‎
  1. zich in de onmiddellijke omgeving bevindend

nabij /naˈbɛi/ (adv)
поблизости

nabij /naˈbɛi/ (preposition)
поблизости от

nabijheid (n)
бли́зость

nacht /nɑx/ /nɑxt/ /nɑχt/ (n)
ночь
  1. de tijd tussen zonsondergang en zonsopkomst

nachtblauw (adj)
темно – голубая

nachtclub (n)
дискоте́ка
  1. een uitgaansgelegenheid voor volwassenen

nachtegaal /ˈnɑxtəˌɣal/ (n)
соловей
  1. lijsterachtige zangvogel met een rossig bruine staart die heel mooi kan zingen

nachtkastje (n)
ту́мбочка

nachtmerrie (n)
кошмар
  1. een zeer angstige droom
  2. een schrikbeeld

nachtschade (n)
паслён
  1.

nachtvlinder (n)
моли
  1. vlinder die 's nachts actief is

nachtzwaluw (n)
козодо́й

nadat /na'dɑt (conjunction)
по́сле того́, как

nadeel (n)
[[невыгодный|невы́годное]] [[положе́ние]]
  1. ongunstige eigenschap

nadenken (v)
раздумывать

nadir (n)
надир
  1. denkbeeldig punt aan de sterrenhemel loodrecht onder de waarnemer

nadruk /'nadrɵk/ (n)
акце́нт
  1. een bijzondere aandacht die besteed wordt

nageboorte /ˈnaː.ɣəˌbor.tə/ (n)
де́тское ме́сто
  3. de moederkoek, navelstreng en vliezen die het lichaam van de moeder verlaten nadat de baby is geboren

nagel (n)
ноготь
  1. hoornplaat op laatste teen- en vingerkootjes
гвоздь
  3. spijker

nagelbank (n)
Кофель-планка
  1. een balk met gaten waarin korvijnagels worden gestoken

nagellak (n)
лак
  1. schoonheidsmiddel

nageslacht (n)
пото́мство

najaar (n)
осень
  1. herfst

nakend (adj)
надвига́ющийся
  1. van iets dat in de nabije toekomst gaat gebeuren

nalaten (v)
пренебре́чь
  1. iets niet doen, dat men had zullen of moeten doen
завещать
  2. in een testament toebedelen

naleving (n)
согла́сие

namelijk /ˈnamələk/ (abbreviation)
именно

namens /'naməns/ (preposition)
и́менем
  1.

namiddag (n)
втора́я полови́на дня
  1. tijd aan het einde van de middag

nandoe (n)
нанду

nanometer (n)
нанометр
  1.

nanoseconde (n)
наносеку́нда

nanotechnologie (n)
нанотехноло́гия

naoorlogs (adj)
послевое́нный
  1. van na de oorlog

narcis (n)
нарци́сс

narcissengeel (adj)
желтая хромовая

narwal (n)
нарвал
  1. bepaald soort zeezoogdier, Monodon monoceros

nasaal /naˈsal/ (adj)
наза́льный
  1. met betrekking tot de neus

naslagwerk /ˈna.slɑx.ˌwɛrk/ /ˈna.slɑx.ˌβ̞ɛrk/ /ˈna.slɑχ.ˌʋɛrk/ (n)
спра́вочник
  1. een boek dat dient om iets in op te zoeken

nasmaak (n)
послевку́сие
  1. een veranderde smaak van iets dat men al heeft doorgeslikt heeft en in het begin anders smaakte

nat (adj)
мокрый
  1. gedrenkt in een vloeistof, meestal water

natie (n)
Нация, нация
  1. een groep mensen die zich door gemeenschappelijke taal, cultuur of politieke geschiedenis verbonden voelt

natiestaat (n)
национальное государство

nationaal (adj)
национальный
  1. op een volk met een eigen land betrekking hebbend

nationaalsocialisme (n)
национа́л-социали́зм

nationalisme (n)
национализм
  1. voorliefde voor het vaderlandse

nationalist (n)
национали́ст

natmaken (v)
мочи́ть
  1.

natrium (n)
натрий, на́трий

naturalisme (n)
натурали́зм
  1.2.3. stroming in de literatuur aan het eind van de 19e eeuw, die de mens beschouwt als bepaald door milieu en erfelijkheid en leer die de natuur boven alles stelt

naturist (n)
натурист
  1.

natuur (n)
природа
  überhaupt

natuurkunde /naˈtyrkʏndə/ /naˈtyːrkʏndə/ (n)
физика
  1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd

natuurkundige (n)
физик

natuurlijk (adj)
естественный
  1. uit de natuur afkomstig

natuurlijk persoon (n)
физи́ческое лицо́
  1. mens van vlees en bloed die kan deelnemen aan het rechtsverkeer

natuurramp (n)
стихи́йное бе́дствие
  1. een ongelukkige gebeurtenis die door de natuur veroorzaakt wordt

natuurrecht (n)
есте́ственное пра́во
  2. in de natuurlijke orde van de dingen gefundeerd

nauw /nau/ (n)
[[затруднительный|затрудни́тельное]] [[положе́ние]]

nauwelijks (adv)
е́ле
  1. slechts in geringe mate

navel /'navəl/ (n)
пупок, пуп

navelstreng /ˈnavəlstrɛŋ/ (n)
пуповина
  snoer dat de vrucht aan de moederkoek verbindt

navigatie (n)
навига́ция

navolging (n)
имита́ция

naïef (adj)
наи́вный

necrologie (n)
некроло́г
  1. een biografie van een overleden persoon en/of een bespreking van diens werk

necrose (n)
некроз
  1. de afsterving van weefsel

nectarine (n)
нектарин
  2. een perzikachtige vrucht van boom Prunus persica var. nucipersica

nederigheid (n)
поко́рность
  1. het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer

nederlaag (n)
поражение
  1. het verlies van een strijd

nederzetting (n)
коло́ния
  1. een vestiging, een bewoonde plaats

nee /neː/ (interjection)
нет
  1. ontkenning

neef /nef/ (n)
племянник
  1. mannelijke oomzegger
двоюродный брат, кузен
  2. kozijn

neen /nen/ (interjection)
нет
  nee

neer /ner/ (adv)
вниз
  1. in benedenwaartse richting

neerslag (n)
оса́дки
  1. hemelwater

neerstorten (v)
вре́заться
  1. het vliegvermogen verliezen en onzacht op de aarde terugvallen

neervallen (v)
па́дать
  1. te snel naar beneden verplaatsen

neerzetten (v)
поставить, ставить
  1. iets op een lagere plek plaatsen

nefrologie (n)
нефрология

negatief (adj)
Негатив
  1. ontkennend, afwijzend

negen /ˈne.ɣə(n)/ /ˈne.χə(n)/ /ˈneɣə(n)/ (cardinalNumeral)
девять
  1. het getal 9

negende /ˈne.ɣən.də/ /ˈne.χən.də/ (ordinalAdjective)
девятый
  1. nummer negen in een rij

negenendertig (cardinalNumeral)
тридцать девять
  1. het getal 39

negenennegentig (cardinalNumeral)
девяносто девять
  1. het getal 99

negenentachtig (cardinalNumeral)
восемьдесят девять
  1. het getal 89

negenentwintig (cardinalNumeral)
двадцать девять
  1. het getal 29

negenenveertig (cardinalNumeral)
сорок девять
  1. het getal 49

negenenvijftig (cardinalNumeral)
пятьдесят девять
  1. het getal 59

negenenzestig (cardinalNumeral)
шестьдесят девять
  1. het getal 69

negenenzeventig /ˈneɣənənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
семьдесят девять
  1. het getal 79

negenhonderd /ˈne.ɣə(n).ˌhɔn.dərd/ /ˈne.ɣə(n).ˌɦɔn.dərt/ /ˈne.χə(n).ˌɦɔn.dərt/ (cardinalNumeral)
девятьсот
  1. het getal 900

negentien (cardinalNumeral)
девятнадцать
  1. het getal 19

negentiende (ordinalAdjective)
девятна́дцатый

negentig /ˈne.ɣə(n).təx/ /ˈne.ɣə(n).tɪx/ /ˈne.χə(n).təχ/ (cardinalNumeral)
девяносто
  1. het getal 90

neger (n)
негр
  1. iemand met een van nature zeer donkere huid

negeren (v)
игнори́ровать
  1. doen alsof iemand of iets niet bestaat

negerin (n)
негритя́нка
  1. vrouw met een donkere huidskleur en vaak zwart kroeshaar wier voorouders afkomstig zijn uit Afrika bezuiden de Sahara

nek /nɛk/ (n)
шея
  1. achterste gedeelte van de hals

nemen /ˈne.mə(n)/ (v)
брать, взять, схватить, хватать
  1. iets vastpakken met de handen

neoclassicisme (n)
неоклассици́зм
  1. kunststroming

neodymium (n)
неодим

neolithicum /nejoˈlitikʏm/ (n)
неоли́т

neologisme /ˌne.jo.lo.ˈχɪs.mə/ /ˌne.jo.loː.ˈɣɪz.mə/ (n)
неологизм
  1. een woord dat nieuw is of nieuw gevormd is

neon (n)
неон
  1. een chemisch element en een kleurloos edelgas

neonazisme (n)
неонаци́зм

neontetra (n)
голубо́й нео́н
  1. bepaalde kleurrijke kleine vissoort uit Zuid-Amerika, Paracheirodon innesi

nepotisme /nepo'tɨzmə/ (n)
непотизм
  1.

neptunium (n)
нептуний
  1. Chemisch element

nerd (n)
бoтáн
  1. iemand die sociaal en seksueel weinig in trek is en een grote voorliefde voor intellectuele zaken aan de dag legt

nerf (n)
жи́лка

nergens (adv)
нигде

nerts (n)
но́рка
  1. benaming voor bepaalde pelsdieren uit de familie der marterachtigen
  1. pels van een nerts

nerveus /nɛr'vøs/ (adj)
не́рвный
  1. lijdend aan gespannen zenuwen

nest /nɛst/ (n)
гнездо
  1. de verblijfplaats van een dier

nesteling (n)
соколёнок

net (n)
сеть
  1. een geheel van fijne draden

netbal (n)
нетбо́л
  3. sport die veel lijkt op korfbal en basketbal

netjes /ˈnɛcəs/ (adj)
аккуратный
  1. net, schoon

netjes /ˈnɛcəs/ (adv)
аккуратный
  1. op een nette manier

netmaag (n)
рети́кулум
  1. tweede maag van herkauwers

nettoloon /'nɛtolon/ (n)
чи́стый за́работок
  1.

netvlies (n)
сетчатка
  1. een vlies aan de binnenkant van het oog waarop een beeld wordt gevormd

netwerk (n)
свя́зи

neukbaar /ˈnøːk.bar/ (adj)
еба́бельный

neuken /nøkə(n)/ (v)
ебать
  1. geslachtsgemeenschap hebben

neurochemie (n)
нейрохимия
  1. de chemische processen in zenuwstelsels

neurochirurg (n)
нейрохиру́рг
  1.

neurogenese (n)
нейрогенез
  1. het ontstaan van nieuwe zenuwcellen in levende organismen, dat zowel voor als na de geboorte plaatsvindt

neurologisch (adj)
неврологи́ческий
  1. met betrekking tot de zenuwen

neuron (n)
нейрон
  een zeer belangrijke cel in het zenuwstelsel

neuropathie (n)
невропа́тия
  1. zenuwziekte

neurotisch (adj)
невроти́ческий
  1. met betrekking tot een ziekelijke houding

neurotransmitter /ˈnøːrotransˌmɪtər/ /ˈnøːrotrɑnsˌmɪtər/ /ˈnʏːrotrɑnsˌmɪtər/ (n)
нейромедиа́тор
  1. een chemische stof die fungeert als overbrenger van de zenuwprikkel

neus /nøʏs/ /nøːs/ (n)
нос
  1. een orgaan dat gebruikt wordt bij de ademhaling en om te ruiken

neusbeen (n)
носовая кость
  1. één van de beenderen van de schedel

neusbeer (n)
коати
  1. bepaald soort zoogdier, Nasua nasua

neusgat (n)
ноздря

neusholte (n)
носова́я по́лость
  1. het eerste stuk van het luchtwegstelsel waar de ingeademde lucht doorheen gaat

neushoorn (n)
носорог
  1. een groot en zwaar zoogdier uit de familie van de Rhinocerotidae dat in Afrika en Azië leeft...

neusklank /ˈnøsklɑŋk/ (n)
[[носово́й]] звук
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een gedeeltelijke obstructie ergens in het spraakkanaal

neutraal /nøˈtral/ (adj)
нейтра́льный
  1. geen partij kiezend in een conflict
  2. natuurkunde: noch een positieve noch een negatieve lading dragend
  4. scheikunde: noch zuur noch alkaline

neutraliteit (n)
нейтралитет
  1. een onpartijdige houding aanhouden ten opzichte van twee partijen met een geschil

neutron (n)
нейтрон

neutronenbom (n)
нейтро́нная бо́мба
  1.

nevel (n)
туманность
  2. wolken in de nabijheid van de grond, ontstaan door plaatselijke oorzaken zoals door afkoeling of door menging van koude met warme vochtige lucht

nevelpanter (n)
ды́мчатый леопа́рд
  1. bepaald soort zoogdier, Neofelis nebulosa

nicht (n)
племянница
  1. dochter van iemands broer of zus
двоюродная сестра
  3. dochter van iemands oom of tante
голубой
  4. mannelijke homoseksueel

nicotine (n)
никоти́н

niemand /nimɑnt/ (indefinitePronoun)
никто
  1. geen enkel persoon

nier (n)
почка
  1. een van beide organen in de onderrug die het bloed zuiveren van afvalstoffen en deze uitscheiden in de urine.

niersteen (n)
ка́мень в по́чках
  1. een samengroeisel in het nierbekken dat meestal uit urinezuur en urinezure zouten bestaat

niervet (n)
[[нутряной|нутряно́е]] [[са́ло]]
  1. glibberige stof, gewonnen uit het weefsel rond de beide organen die bij zoogdieren het bloed zuiveren

nieskruid (n)
чемери́ца
  1. giftige plant die vroeg in het voorjaar bloeit

niet (adv)
не
  1. ontkenning, tegenovergestelde van 'wel'

nietapparaat (n)
степлер, сшиватель
  1. een apparaat dat nietjes in een stapeltje papieren kan slaan om deze bij elkaar te houden

nietmachine (n)
степлер, сшиватель
  1. apparaat dat nietjes in een stapeltje papieren kan slaan om deze bij elkaar te houden

niets (indefinitePronoun)
ничто, ничего
  1. geen enkel ding, geen enkele zaak

nietsnut (n)
безде́льник
  1. iemand die voor niets deugt

niettegenstaande (postposition)
вопреки

niettemin (adv)
тем не ме́нее

nieuw /niβ̞/ /nyʊ̯/ (adj)
новый
  1. recentelijk gemaakt
  woorden die in een of meer van de bovenstaande categorieën horen, maar waarvan niet bekend is in welke (voel u vrij deze woorden in de juiste categorie in te voegen)
  2. recentelijk ontdekt
  3. huidige
  5. in originele staat
  7. recentelijk aangekomen of opgedoken
  6. vreemd, onbekend
новый, Нью-
  4. onderscheidt nieuwere namen van oudere

nieuwe maan (phraseologicalUnit)
новолуние
  1. nieuwe maan

nieuwigheid (n)
новизна́
  1. iets dat nieuw is

nieuws /niu̯s/ (n)
ве́сти
  1. actuele ontwikkelingen
  2. een uitzending in de media waarin berichten over actuele ontwikkelingen worden verspreid aan het publiek

nieuwsbrief (n)
[[информацио́нный]] [[бюллете́нь]]
  1.een regelmatige publicatie

nieuwsgierig /ˈniu̯sˌɣirəx/ (adj)
любопытный, любопы́тный
  1. verlangend om iets te weten of waar te nemen

nieuwsgierigheid /niu'sxirəxɛit/ (n)
любозна́тельность
  1. het verlangen naar kennis

niezen (v)
чихать
  1. plotselinge, krachtige uitademing om de neus te reinigen van prikkelende stoffen

nihilisme (n)
нигили́зм
  1.

nihilist (n)
нигили́ст
  1. zelfstandig denker die vindt dat voor werkelijke verbetering dingen die nu waardevol worden gevonden eerst tot niets moet worden teruggebracht

nijlpaard (n)
бегемот, гиппопотам
  1. groot en zwaar in Afrika levend zoogdier, Hippopotamus amphibius

nikab (n)
Никаб

nikkel (n)
никель
  1. Chemisch element

nimbus (n)
дождево́е о́блако
  1. stralenkrans
  3. wolk

nimf (n)
ни́мфа
  1. wezen dat rivieren, bossen enz. bewoont
  2. bekoorlijk meisje
  4. insect in de tweede toestand van gedaanteverwisseling

niobium /niˈjobijʏm/ (n)
ниобий
  1. Chemisch element

nirwana (n)
нирва́на
  1. de hoogste staat die door de mens bereikt kan worden, en waardoor heiligheid behaald wordt; toestand van volkomen rust

nis /nɪs/ (n)
ни́ша
  1. een inham in een muur

nitraat (n)
нитра́т
  1. een zout van salpeterzuur dat het ion NO₃− bevat
  2, een ester van salpeterzuur

nitride (n)
нитри́д
  1. een verbinding van stikstof waarin dit element in de oxidatietoestand -3 optreedt

niveau (n)
сте́пень
  1. de rang in een hiërarchie, stadium van ontwikkeling, enzovoort

nivelleren (v)
нивелировать
  1. gelijk maken, op gelijk niveau brengen

nobelium (n)
нобелий
  1. scheikundig element

noch (conjunction)
ни

nodig /'no.dəx/ (adj)
необходимый
  1. waar behoefte aan is

noemen (v)
звать
  1. met een naam aanduiden

noemer /ˈnumər/ (n)
знаменатель
  1. het getal onder de streep van een breuk

nok (n)
кулачо́к
  3. uitstulpingen aan as

nokkenas (n)
распредвал
  1. as met nokken

nomade (n)
коче́вник

nomadisch (adj)
коче́внический
  1.

nominaal (adj)
именно́й

nominatie (n)
выдвиже́ние

nominatief (n)
Именительный падеж, именительный падеж
  1. een eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen

non /nɔn/ (n)
монахиня
  inwoonster van een vrouwenklooster

nonchalant (adj)
беспе́чный
  1. achteloos, onbekommerd

nonnetje (n)
луто́к
  2. soort eend, Mergellus albellus

nonsens (n)
Ерунда, Нонсенс

noodgeval (n)
экстренный случай

noodlot (n)
судьба
  1. datgene wat het toeval iemand doet overkomen

noodlottig (adj)
роково́й

noodzaak /ˈnotzak/ (n)
необходимость
  1. iets moeten hebben voor vaak praktische of medische redenen

nooit /ˈnoːit/ (adv)
никогда
  1. op geen enkel moment

noord /ˈnoːrd/ /ˈnoːrt/ /ˈno̝ːrt/ (adv)
север

noorden (n)
север
  1. windrichting

noordnoordoost (adv)
северо-северо-восток

noordnoordwest (adv)
северо-северо-запад

noordoost (adv)
северо-восток

noordpool (n)
се́верный по́люс
  1,2,3. noordpool

noordwest (adv)
северо-запад

noot /noːt/ (n)
орех
  1. (kookkunst) eetbaar, oliehoudend zaad, kern of pit met harde dop
оре́х
  2. (plantkunde) boomvrucht met verhoute vruchtwand
но́та
  3. (muziek) een geluid van zekere tijdsduur

nootmuskaat (n)
мускатный орех
  1. en 2. (gepeld) zaad van de nootmuskaatboom Myristica fragrans

norm (n)
но́рма

normaal /nɔrˈmaɫ/ (adj)
нормальный
  2. als norm dienend

normaalkaars (n)
канде́ла
  1. oude eenheid van lichtsterkte

normalisatie (n)
нормализа́ция
  1. in overeenstemming brengen met een norm

normaliteit (n)
норма́льность

nostalgie (n)
ностальги́я

notaris (n)
нота́риус
  1. jurist die bevoegd is om authentieke documenten op te maken

notatie (n)
нота́ция

notenboom (n)
ореховое дерево
  1. een boomsoort uit het geslacht Juglans

notenbruin (adj)
орехово - коричневый

notenkraker (n)
кедро́вка

notulen (n)
протоко́л
  1. een verslag van een bijeenkomst

november /noˈvɛmbər/ (n)
ноябрь
  1. de elfde maand van het jaar

nu (adv)
сейчас, теперь
  1. op het huidige tijdstip

nuchter /nɵxtər/ (adj)
тверёзый
  1. niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol

nucleus /nykleʏs/ (n)
ядро
  1.

nudisme (n)
нуди́зм
  1.

nul /nɵl/ (cardinalNumeral)
ноль, нуль
  1. getal

nulmeridiaan (n)
Гри́нвичский меридиа́н
  1. de meridiaan die gebruikt wordt in de landmeetkunde als referentie voor het bepalen van de lengte van een punt op de aarde of een ander hemellichaam

numeriek (adj)
цифрово́й
  1.

numismatiek (n)
нумизматика
  1. de munt- en penningkunde

nummer /ˈnʏmər/ (abbreviation)
номер
  1. een aanduiding met een getal

nuntius (n)
ну́нций
  1.

nut /nʏt/ (n)
по́льза
  1. baat, voordeel

nuttig (adj)
полезный

nylon (adj)
нейло́н

o.t.t. /oteˈte/ (n)
настоящее время
  1. onvoltooid tegenwoordige tijd

oase /o'azə/ (n)
оазис
  1. plek in een woestijn waar water voorhanden is en vegetatie groeit.

ober (n)
кельнер
  1. een bediende in een restaurant of café

obesitas (n)
ожире́ние
  1. vetzucht

object /ˈɔpjɛkt/ (n)
объе́кт
  1. voorwerp
  2. grammaticaal voorwerp
  3. filosofische entiteit en 4. informaticacomponent

objectief /ɔpjɛkˈtif/ (n)
Объектив, объектив
  1. lens

obsceen (adj)
непристойный

ocarina (n)
окарина
  1. (muziekinstrument) een fluit die veelal gemaakt wordt van gebakken klei

occlusief /ˌɔklyˈsif/ (n)
смычный
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

occult (adj)
окку́льтный

oceaan (n)
океан
  1. een zeer grote zee tussen verschillende werelddelen

oceaanblauw (adj)
голубо – зеленая

oceanisch (adj)
океа́нский
  1.

ocelot (n)
оцелот
  1. bepaald soort zoogdier, Leopardus pardalis

ochtend (n)
утро
  1. eerste deel van de dag, tussen ca. 6.00 en 12.00 uur

octaaf (n)
окта́ва
  1,2,3. toontrap, interval en toonhoogtereeks

octaan (n)
окта́н
  1. C₈H18

octiljard (n)
сексдециллион
  1. 1051

octiljoen (n)
квиндециллион
  1. 1048

odalisk (n)
одали́ска
  1. een slavin of concubine in de harem van de Turkse sultan

ode (n)
Ода

oecumenisch /ˌø.kyˈme.nis/ (adj)
экуменический
  1. tussen kerken, van meerdere kerkgenootschappen

oedeem (n)
отёк
  1. (medisch) waterzucht

oefenen (v)
попрактикова́ться
  1. proberen zonder fouten uit te voeren

oefening (n)
пра́ктика
  1. test om de kennis te peilen

oenologie /ˌenoloˈɣi/ (n)
эноло́гия
  1. de wetenschap van de wijnbereiding

oerbos (n)
де́вственный лес
  een bos dat van oudsher bestaat

oerknal /ˈuːrknɑl/ (n)
Большо́й взрыв
  1. de volgens de bigbangtheorie enorme explosie waaruit het heelal zo'n 13,7 miljard jaar geleden zou zijn ontstaan

oeros /ˈuː.rɔs/ (n)
тур
  1. uitgestorven wilde rundersoort

oesjanka /uˈsʲɑŋka/ (n)
ушанка, шапка-ушанка
  1. muts

oesofagitis (n)
эзофагит
  1. ontsteking van de slokdarm

oester /ustər/ (n)
устрица
  1. tweekleppig weekdier uit de familie Ostreidae met onregelmatige schelpkleppen

oever (n)
берег
  1. rand van het water

of (conjunction)
или, либо
  1. keuze
ли
  2. onzekerheid

offensief (n)
наступление
  1.

offeren (v)
же́ртвовать
  1. wijden aan

offerte /ɔ'fɛrtə/ (n)
расце́нивание
  1. een aanbieding van goederen of diensten tegen een vaste prijs

officieel (adj)
казённый
  1. erkend door bevoegd gezag

officier (n)
офице́р
  1. iemand die een rang in het leger bekleedt die hem of haar het bevel over...

officieus (adj)
неофициальный

oftalmisch /ɔfˈtɑɫmis/ (adj)
глазной
  1. met betrekking tot het oog en/of de ziekten ervan.

oftalmologie (n)
офтальмология
  1. de tak van de medische wetenschap die zich met het oog en het zicht bezig houdt

oganesson (n)
оганесон
  1. een scheikundig element met het symbool Og en het atoomnummer 118

ogenblik (n)
момент, мгновение
  1. Een bepaald tijdstip

ogentroost (n)
оча́нка
  1. plant die men gebruikt bij oogziekten

ohm (n)
ом
  1. ohm

okapi (n)
окапи
  1. groot zoogdier dat nauw verwant is aan de giraffe

oker (n)
охра
  1. een mineraal dat als gele of oranje kleurstof gebruikt wordt

okerbruin (adj)
охристо – коричневый

okergeel (adj)
охристо - желтая

okra (n)
бамия, гомбо, окра

oksel (n)
подмышка

oktober (n)
октябрь
  1. de tiende maand van het jaar

oké (interjection)
ла́дно
  1. goed, in orde

olfactorisch (adj)
обоня́тельный
  1. betrekking hebbend op het reukzintuig

olie (n)
масло
  1. vettige vloeistof

oliebol / ˈolibɔl / (n)
пампушка
  1. een baksel gemaakt van een vloeibaar gerezen beslag dat in hete olie gebakken is

olieraffinage (n)
нефтеперерабатывающий завод
  raffinage van aardolie

olieschalie (n)
горю́чий сла́нец
  1. een sedimentair fijnkorrelig gesteente dat organische en chemische stoffen bevat en waar synthetisch olie en gas uit gewonnen kan worden

olifant (n)
слон
  1. groot dikhuidig en veelhoevig zoogdier met een lange slurf

oligarch (n)
олигарх

oligarchie (n)
олигархия

oligomeer (n)
олигомер
  1. stof met beperkt aantal gelijke delen

olijf /oˈlɛɪf/ /oˈlɛːf/ (n)
оливка, маслина
  1. een vrucht van de olijfboom

olijfboom /o'lɛifbom/ (n)
масли́на
  1. een boom waaraan olijven groeien

olijfbruin (adj)
оливково - коричневый

olijfgeel (adj)
желто - оливковый

olijfgrijs (adj)
оливково – серый

olijfgroen (adj)
оливково – зеленый

olijfkleurig /oˈlɛɪ̯fkløːrɪx/ /oˈlɛɪ̯fklʏːrəχ/ /oˈlɛːfkløːrəx/ (adj)
оливковый
  1. de kleur van olijven hebbend

olijfolie (n)
оливковое масло
  1. fijne spijsolie verkregen door persing uit olijven

olympisch (adj)
олимпийский
  1. verband houdend met de Olympische Spelen

oma /ˈoma/ (n)
бабушка
  1. moeder van een ouder

omarmen (v)
включать
  1. de armen om iemand heen slaan

ombergrijs (adj)
темно – серый

ombudsman /ˈɔmbʏdsˌmɑn/ /ˈɔmbʏtsˌmɑn/ (n)
[[уполномо́ченный]] по [[право|права́м]] [[человек|челове́ка]]
  1. een ambtenaar die de taak heeft om als onpartijdige instantie klachten van individuele burgers tegen de overheid, instellingen en bedrijven te onderzoeken

omdat /ɔm.'dɑt/ (conjunction)
потому что
  1. geeft onderschikkend een reden aan

omdraaien /ɔmdrajə(n)/ (v)
перевернуть
  1. twee zijden van iets van plaats doen verwisselen

omega (n)
оме́га

omelet (n)
омлет, яичница
  1. een gerecht dat bereid wordt door geklutste eieren te bakken

omheinen (v)
загради́ть
  1. aan alle kanten omsluiten

omhelzen (v)
обнимать
  1. de armen om iemand slaan

omhoog (adv)
кверху
  1. omhoog

omkopen /ˈɔmkopə(n)/ (v)
подкупать
  1. (iemand ~) met behulp van geschenken, geld e.d. overhalen om van zijn plicht, partij, overtuiging te verzakent

omlaag (adv)
вниз
  1. in neerwaartse richting

omloop (n)
оборо́т

ommekeer (n)
перелом
  1. iets dat totaal anders is geworden

omnivoor (n)
всеядный
  1. alleseter, zowel plantaardig als dierlijk voedsel

omstandigheid (n)
обстоя́тельство
  hoe de zaken er voorliggen

omtrek (n)
окружность
  1. de lengte van een gesloten kromme

omverwerpen (v)
све́ргнуть
  2. een einde maken aan een bewind

omverwerping (n)
свержение
  1. het afzetten van een regering, overheid of regime

omvolking /ˈɔm.vɔl.kɪŋ/ (n)
Великое замещение

omweg /ˈɔmʋɛx/ (n)
обход
  1. de weg die langer is dan de gewone of kortste verbinding tussen twee plaatsen

omwenteling (n)
враще́ние
  1. politieke revolutie
  2. algemene grootscheepse verandering
  3. volledige draaiing

omzetting /ˈɔmzɛtɪŋ/ (n)
превраще́ние

on- (prefix)
не-
  1. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord drukt dit voorvoegsel het tegendeel uit.

onafhankelijk (adj)
независимый
  1. geen verbinding hebbend met

onafwendbaar (adj)
неизбежный
  1. niet mogelijk om te kunnen veranderen of vermijden

onager (n)
кулан

onbegrijpelijk (adv)
невразуми́тельный
  1. niet of zeer moeilijk te begrijpen, rationeel niet te volgen, onlogisch

onbeleefd (adj)
невежливый
  1. slecht gemanierd

onbeschrijflijk (adj)
неопису́емо

onbetrouwbaar (adj)
неблагонадёжный
  1. niet te vertrouwen

oncoloog (n)
онколог
  1. een medisch specialist die zich bezighoudt met de gezwelgroei, in het bijzonder met kanker

ondanks (preposition)
вопреки
  1. ook al is het zo dat
вопреки́
  ondanks dat

onder /ˈɔn.dər/ (preposition)
под
  1. niet gesorteerd

onderaannemer (n)
заво́д-подря́дчик
  1. de natuurlijke of rechtspersoon, wie werk doet voor de hoofdaannemer tegen een vooraf vastgestelde prijs

onderarm /ˌɔndərˈɑrṃ/ (n)
предплечье
  1.

onderbewustzijn (n)
подсозна́ние
  1. het geheel van processen dat zich in iemands geest afspeelt en waar deze zich niet van bewust is

onderbreking /ɔn.dər.ˈbre.kɪŋ/ /ɔn.dər.ˈbreː.kɪŋ(g)/ (n)
переры́в
  1. een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis

onderbroek (n)
трусы
  1. kledingstuk dat onder de gewone broek wordt gedragen

onderdanig /ˌɔndərˈdanəx/ (adj)
поко́рный
  1. gehoorzaam aan een leider

onderdompelen /ɔndərdɔmpələn/ (v)
окуна́ть
  1. onder een vloeistofoppervlak laten zakken

onderdompeling (n)
погруже́ние
  1.

onderfosforigzuur (n)
фосфорноватистая кислота
  een chemische verbinding met de formule H₃PO₂.

ondergaan /ɔndərˈɣan/ /ˈɔndərɣan/ (v)
испы́тывать
  1. onderhevig gemaakt worden

ondergoed /ˈɔn.dər.ˌɣud/ /ˈɔn.dər.ˌɣut/ /ˈɔn.dər.ˌχut/ (n)
бельё
  1. kleding die direct op het lichaam gedragen wordt, doorgaans nog onder andere kleding

ondergraven (v)
подрыва́ть
  de basis waarop iets rust eronder vandaan halen

ondergronds (adj)
под землёй

onderhandelen (v)
[[вести́]] [[перегово́ры]]
  1. overleggen om tot een afspraak te komen

onderhandeling /ɔndər'ɦɑndəlɪŋ/ (n)
переговоры
  1. een proces van overleg waarbij partijen trachten tot een voor beiden aanvaardbare afspraak te komen

onderhemd (n)
майка

onderhoud (n)
содержание в порядке
  1. handelingen verricht om iets in goede staat te houden.

onderhouden (v)
беседовать
  1. zorgen dat iets in goede staat blijft
  3. zich onderhouden: een gesprek houden met iemand

onderkaak (n)
[[нижний|ни́жняя]] [[че́люсть]]
  1. de onderste kaak

onderkennen (v)
осозна́ть
  1. bewust worden van iets

onderkoning (n)
вице-коро́ль
  1. gouverneur van een land of een provincie die als vervanger van de monarch optreedt

onderlip (n)
ни́жняя губа́

onderneemster (n)
предпринимательница

ondernemen (v)
предпринима́ть
  1. een bedrijf of actie in werking stellen

ondernemer (n)
предприниматель
  1.

ondernemerschap (n)
предпринимательство
  1.

onderneming (n)
предприя́тие
  1. een organisatie

ondernemingsplan (n)
би́знес-пла́н

onderonsje /ɔn.də.'rɔn.s<sup>j</sup>ə/ (n)
междусобойчик

onderschatten /ɔndərˈsxɑtə(n)/ (v)
недооценивать, недооценить
  1. iets kleiner of van kleiner belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

onderscheiden (v)
различа́ть
  1. een verschil in aanmerking nemen

onderscheppen /ɔndər'sxɛpə(n)/ (v)
заде́рживать
  1. ervoor zorgen dat iets dat onderweg is zijn bestemming niet haalt

onderst (adj)
нижний

ondertekenen (v)
подпи́сывать

ondertiteling /ˌɔndərˈtitəlɪŋ/ (n)
субтитр
  1. een geschreven vertaling die bij een film(pje) in beeld wordt gebracht

ondervragen /ɔndərˈvraxə(n)/ (v)
допра́шивать, допроси́ть
  1. iemand aan een intensieve reeks vragen onderwerpen

onderweg /ˌɔndərˈwɛx/ /ˌɔndərˈʋɛχ/ /ˌɔndərˈβ̞ɛx/ (adv)
в [[дорога|доро́ге]]
  1. bezig zijn zich van plek A naar plek B te verplaatsen

onderwerp (n)
субъект
  2. zinsdeel waarnaar de persoonsvorm zich richt en dat bijv. de handelende persoon of zaak beschrijft

onderwerpen /ɔndər'ʋɛrpə(n)/ (v)
подчини́ть
  1. gezag opleggen

onderwijs (n)
Образование
  1. de voorziening van opleidingen

onderwijzer (n)
Учитель
  1. iemand die lesgeeft

onderzeeboot (n)
подводная лодка

onderzeeër (n)
подводная лодка
  1. een vaartuig dat onder het wateroppervlak kan varen

onderzoek /ɔndər'zuːk/ (n)
исследование
  1. het onderzoeken van iets

onderzoeken /ˌɔndərˈzukə(n)/ (v)
исследовать

onderzoeker (n)
иссле́дователь
  1. iemand die een onderzoek uitvoert

onderzoekster /ˌɔn.dər.ˈzuk.stər/ (n)
исследовательница
  1. een vrouwelijk persoon die vraagstukken onderzoekt

ondiep (adj)
мелкий
  1. niet diep

ondubbelzinnig (adj)
ясный
  1. niet mis de verstaan

oneindig (adj)
бесконечный
  1. zonder einde

onenigheid (n)
несогла́сие

onervarenheid (n)
нео́пытность
  1. het nog niet veel ondervinding hebben

oneven (adj)
нечётный
  1. Niet deelbaar door twee

ongeacht (preposition)
несмотря на, невзирая на
  1. los van

ongebruikelijk (adj)
неупотребляемый
  1. niet conform datgene wat gebruikelijk is

ongedierte (n)
вреди́тель
  1. ongewenste dieren, die de mens op een of andere manier last bezorgen

ongeduld (n)
нетерпе́ние

ongehoorzaam /ɔnɣə'hoːrzam/ /ɔnɣə'ɦoːrzam/ /ɔnχə'ɦo̝ːrzam/ (adj)
непоко́рный
  1. niet bereid gehoor te geven aan gestelde regels

ongehuwd (adj)
неженатый
  1. niet getrouwd

ongeletterd (adj)
неграмотный
  2. niet onderricht in lezen en schrijven

ongelofelijk (adj)
изуми́тельный
  1. onmogelijk om geloof aan te schenken
  2. bijzonder, uitzonderlijk

ongeloof (n)
неве́рие
  1.het niet geloven

ongemakkelijk (adj)
некомфорта́бельный

ongepast (adj)
неуместный
  1. niet gepast, niet geschikt

ongeschreven (adj)
непи́саный
  1.

ongesteldheid (n)
недомога́ние
  2. lichte ziekte

ongeval /ɔnɣəvɑl/ (n)
несчастный случай
  1. een ongeluk

ongeveer (abbreviation)
примерно
  bij benadering

ongezien (adj)
неви́димый

onhandig (adj)
гру́бый
  1. niet goed met de handen om kunnen gaan

onherroepelijk (adj)
неизме́нный
  1. zonder mogelijkheid om ongedaan gemaakt te worden

onhoorbaar (adj)
неслы́шный
  1. niet met de oren waarneembaar

onkruid (n)
сорняк
  1. planten die voorkomen op plekken waar ze niet gewenst zijn

onkruidverdelgingsmiddel (n)
гербицид
  1. gif of andere methode om planten die op de verkeerde plaats staan uit te roeien

onlangs /ɔnlaŋs/ (adv)
на днях
  1. recentelijk, niet lang geleden

onleesbaar /ˌɔnˈles.bar/ (adj)
неразбо́рчивый

onmodieus (adj)
немо́дный
  1. niet volgens de laatste mode

onmogelijk (adj)
невозможный
  1. niet te verwezenlijken

onmogelijkheid (n)
невозмо́жность
  1. iets dat niet kan gebeuren

onnozel (adj)
глуповатый
  3. dwaas, naïef

onomatopee /ˌonomatoˈpe/ (n)
звукоподража́ние
  1. door klanknabootsing gevormd woord

onontbeerlijk (adj)
обяза́тельный
  1.

onovergankelijk werkwoord (n)
неперехо́дный глаго́л
  1. een werkwoord dat niet vergezeld kan worden door een lijdend voorwerp of een meewerkend voorwerp in een zin

onovertroffen (adj)
непревзойдённый
  1.van iets of iemand dat er nog nooit een betere is geweest

onoverzichtelijk (adj)
ненаглядный
  1. chaotisch, onduidelijk

onpartijdig (adj)
беспристра́стный
  niet partijdig , niet bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

onplezierig (adj)
неуютный
  1. een negatief gevoel oproepend

onrecht (n)
беззако́ние

onrein (adj)
амора́льный
  onzuiver, onkuis
  vuil

onrust (n)
беспорядок
  1. het verstoord zijn van de maatschappelijke of sociale orde, rust

ons (personalPronoun)
нам, нас, нами
  1. 1e persoon meervoud als (direct of indirect) object of na een voorzetsel

ons (possessivePronoun)
наш
  1. van de 1e persoon meervoud

onschuldig /ɔnˈsxʏɫdəx/ (adj)
невино́вный
  1. niet schuldig

onsterfelijk (adj)
бессмертный

onsterfelijkheid (n)
бессме́ртие
  1. de eigenschap niet te zullen sterven

ontaarden (v)
вырождаться
  1. overgaan in iets verkeerds

ontbijt (n)
завтрак
  1. eerste maaltijd van de dag

ontbijten (v)
завтракать
  1. de eerste maaltijd van de dag nuttigen

ontbinden /ɔntˈbɪndə(n)/ (v)
распуска́ть
  1. een organisatie opheffen
разбира́ть
  2. het uiteen (laten) vallen van een chemische stof in een aantal andere

ontbossing (n)
[[вы́рубка]] [[лес|ле́са]]

ontcijferen /ɔntˈsɛɪ̯fərə(n)/ /ɔntˈsɛːfərə(n)/ (v)
расшифро́вывать
  1. qua betekenis duiden

ontdekken /ɔnˈdɛ.kə(n)/ (v)
обнару́живать
  1. ergens achter komen
обнаружить
  2. een onbekend gebied verkennen en onderzoeken

ontdekking (n)
открытие
  1. het vinden van iets nieuws

ontdooien (v)
раста́пливать
  1. ophouden bevroren te zijn

onteigening (n)
экспроприа́ция

ontevredenheid /ɔntəˈvredənɦɛɪt/ (n)
недово́льство
  1. het gevoel niet genoeg te hebben en onvoldaan te zijn

onthoofden (v)
обезглавливать
  1. iemand doden door het hoofd van de romp te scheiden

onthouden (v)
запо́мина́ть
  1. in het geheugen bewaren

onthouding /ɔnt'ɦɑʊdɪŋ/ (n)
воздержа́ние
  1. het bewust niet een gewoonte of behoefte volgen

ontkennen (v)
опрове́ргнуть
  1. verklaren dat het gestelde niet waar is

ontladen (v)
разряди́ть

ontleden (v)
анатомировать
  1. anatomiseren, analyseren

ontluizen (v)
вычёсывать вшей
  1.

ontmoedigen (v)
[[отбива́ть]] [[охота|охо́ту]]
  1. de moed ontnemen

ontmoeten (v)
встречать
  1. met iemand kennismaken en een gesprek voeren

ontnuchteren (v)
отрезве́ть
  1. terugbrengen uit een waan of roes

ontslaan (v)
уво́лить
  1. arbeidsovereenkomst beëindigen

ontslag /ɔnt'slɑx/ (n)
отста́вка
  1. het verbreken van het dienstverband met een werknemer

ontsnappen (v)
[[соверша́ть]] [[побе́г]]
  1. aan gevangenschap, dreigende gevangenneming of ander gevaar ontkomen

ontstaan /ɔnt.ˈstan/ (v)
возникать
  1. de verandering ondergaan van niet bestaan naar wel bestaan

ontsteken /ɔnt.'ste.kə(n)/ (v)
воспаляться
  1. in vlammen (doen) opgaan
  3. geïnfecteerd raken

ontsteking (n)
воспаление
  1. (medisch) ontsteking

ontucht /ɔntʌxt/ (n)
блуд
  1. seks die tegen de heersende moraal ingaat

ontvangen /ɔndˈvaŋ(g)ə(n)/ /ɔntfɑŋə(n)/ (v)
получать, получить
  1. het verkrijgen van zaken zoals loon en berichten

ontvlambaar (adj)
воспламеня́ющийся

ontvoeren /ɔnt'furə(n)/ (v)
похищать
  1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

ontvoering /ɔntˈvurɪŋ/ (n)
похищение
  1. het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon

ontwapenen (v)
обезвре́дить

ontwateren (v)
осуша́ть
  1. draineren

ontwerp (n)
диза́йн

ontwerpen /ɔntˈʋɛrpə(n)/ (v)
проектировать
  1. bedenken en uitwerken op papier

ontwikkelen /ɔntʋɪkələ(n)/ (v)
развивать
  1. iets ~ een aanwezige aanleg tot bloei brengen
  3. een film ~ het latente beeld van een belicht fotografisch materiaal chemisch zichtbaar maken
  4. ontwerpen en uitvoeren op basis van onderzoek
прояви́ть
  2. zich ~ tot geleidelijk iets worden

ontwikkeling (n)
развитие
  1. geleidelijke verandering in een zekere richting

ontwrichten (v)
вы́вихнуть

ontzilting (n)
десалиниза́ция
  1.

onverantwoordelijk (adj)
безотве́тственный

onverbiddelijk (adj)
неумолимый
  1. niet geneigd om zich door smeekbeden tot andere handelwijze te laten bewegen

onverbuigbaar /ɔnvərˈbœxbaːr/ /ɔnvərˈbœyxbaːr/ (adj)
несклоня́емый
  1. onmogelijk te verbuigen

onvergelijkbaar (adj)
бесподо́бный
  1. niet te vergelijken

onverschilligheid /ɔnvɛrˈsxɪləɣˌɦɛit/ (n)
безразли́чие
  1. het niet geven om iets

onvervangbaar (adj)
незамени́мый
  1. duidt de onmogelijkheid aan de plaats van iets door iets anders in te laten nemen

onverwacht (adj)
нежда́нный
  1. niet van tevoren zien aankomen

onverwachts (adv)
неожи́данно

onverwoestbaar /ˌɔn.vərˈʋust.bar/ /ˌɔn.vərˈβ̞ust.bar/ (adj)
неразруши́мый
  1. niet stuk te krijgen, buitengewoon robuust

onvoltooid tegenwoordige tijd (n)
настоящее время

onvoltooid verleden tijd (n)
имперфект

onvolwassenheid (n)
незре́лость
  1. het zo jong zijn dat men nog niet meerderjarig is

onvoorspelbaar (adj)
непредсказу́емый
  1. waarvan de uitkomst niet bij voorbaat te kennen is

onvoorspelbaarheid (n)
непредсказу́емость
  1. het niet kunnen weten wat de toekomst brengen zal

onvruchtbaar (adj)
беспло́дный

onwaarschijnlijk (adj)
невероя́тный
  1. een geringe kans bezittend om waar te worden of te blijken

onweer /ɔnʋɪːr/ (n)
гроза
  1. meteorologisch verschijnsel waarbij regen gepaard gaat met donder en bliksem

onweerstaanbaar (adj)
неотрази́мый

onwel /xxxx/ (adj)
нездоро́вый
  1. zich niet gezond voelend

onwetenschappelijk (adj)
ненау́чный
  1. niet voldoend aan de eisen van de wetenschap

onwil /ˈɔnwɪl/ (n)
нежела́ние
  1. het de keuze maken om niet mee te werken

onyx (n)
о́никс
  een variëteit van kwarts

onzelieveheersbeestje (n)
божья коровка
  1. benaming voor torren uit de familie Coccinellidae

onzichtbaar /ɔnˈzɪx(t)bar/ (adj)
невидимый

oog /ox/ /oːx/ /oχ/ (n)
глаз
  1. gezichtsorgaan voor het waarnemen van lichtprikkels

oog om oog, tand om tand /ˌox.ɔm.ˌox, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ /ˌoɣ.ɔm.ˌox, ˌtɑnd.ɔm.ˈtɑnd/ /ˌoχ.ɔm.ˌoχ, ˌtɑnt.ɔm.ˈtɑnt/ (interjection)
око за око, зуб за зуб
  1. benadrukt volledige vergelding

oogarts (n)
глазной врач

ooggetuige (n)
очеви́дец
  1. ooggetuige

oogkas (n)
глазница, орбита

ooglid /ˈoχ.lɪt/ (n)
веко
  1. een beschermend vlies van huid dat over de ogen bewogen kan worden

oogst (v)
жа́тва
  1. het van het land halen van het rijpe gewas

oogsten (v)
жать
  1. het volgroeide gewas van het veld halen

ooi (n)
овца́
  1. vrouwelijk schaap

ooibos /'oɪ̯.bɔs/ (n)
тугай

ooievaar (n)
аист
  1. bepaald soort grote witte vogel met zwarte vleugelranden en rode poten, Ciconia ciconia

ooit /oːɪt/ (adv)
когда-нибудь, когда-то
  1. op een zeker tijdstip in het verleden

ook /oːk/ (adv)
также, тоже
  1. daarnaast; verder; tevens

oom /om/ (n)
дядя
  1. broer of zwager van iemands vader of moeder

oor /oːr/ (n)
ухо
  1. het lichaamsdeel waarmee geluiden kunnen worden gehoord

oorbel (n)
серёжка, серьга
  1. een ornament dat in of op het oor aangebracht wordt

oord /ort/ (n)
местность
  1. een bepaalde plaats

oordeel (n)
осужде́ние

oordopje (n)
беру́ши
  1. klein voorwerp om de gehoorgang te blokkeren zodat je niet door lawaai gehinderd wordt

oorkondeleer (n)
дипломатика
  1. wetenschap die oorkonden typeert en beschrijft naar hun vorm

oorlog (n)
война
  1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen en/of tussen twee of meer landen

oorlogsmisdaad (n)
военное преступление
  1. een daad in tijd van oorlog die het oorlogsrecht of -gebruik schendt

oorlogsmisdadiger / 'orlɔxsmɪsdadəxər/ (n)
[[вое́нный]] [[престу́пник]]
  1. iemand die een oorlogsmisdaad pleegt of heeft gepleegd en daarvoor individueel aansprakelijk gesteld...

oorlogsmonument (n)
вое́нный мемориа́л

oorlogsschip (n)
военный корабль

oorlogsverklaring /'orlɔxsfərklarɪŋ/ (n)
объявле́ние войны́
  1. een officiële mededeling van een land dat het oorlog gaat voeren

oorontsteking /ˈorɔntˌstekɪŋ/ (n)
оти́т
  1. een ontsteking van het oor

oorschelp /orsxɛlp/ /o̝rsχɛɫp/ (n)
вне́шнее у́хо
  1. het uit het hoofd stekende deel van een oor

oorsmeer (n)
сера
  stroperige vloeistof in de gehoorgangen

oorsprong (n)
происхождение

oorspronkelijk (adj)
исхо́дный
  1. zoals het in begin was

oorworm (n)
уховёртка
  1.1 gewone oorworm (Forficula auricularia)

oorwurm (n)
навязчивая мело́дия

oorzaak /ˈorzak/ (n)
вина

oost /ost/ (adv)
восток

oosten /ˈostə(n)/ (n)
восток
  1. een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de rechterkant

oostkust (n)
восточное побережье
  1. oostelijke zeeoever

oostnoordoost (adv)
востоко-северо-восток

oostzuidoost (adv)
востоко-юго-восток

op (preposition)
на
  1. aan de bovenkant aanrakend, rustend op

opa /ˈopa/ (n)
дед, дедушка
  1. de vader van een ouder

opaal /o'pal/ (n)
опал
  1. een halfedelsteen en een amorfe variëteit van kwarts, SiO₂·nH₂O, gehydrateerd siliciumdioxide met een waterpercentage van soms wel 20%

opaalgroen (adj)
зеленый опал

opbellen /ˈɔˌbɛlə(n)/ (v)
звони́ть
  1. iemand telefonisch proberen te bereiken

opblazen /'ɔp.bla.zə(n)/ (v)
наду́ть
  2. een gas in een uitzetbare ruimte pompen

opbrengst /'ɔbrɛŋs/ /'ɔbrɛŋst/ (n)
вы́работка
  1. dat wat opgebracht wordt, de baat die men heeft van zijn activiteiten

opdat (conjunction)
чтобы

opdracht /ˈɔbdrɑxt/ (n)
задание
  1. een te verrichten werk

opdragen (v)
[[вмени́ть]] в [[обя́занность]]
  1. iemand iets te doen geven
надпи́сывать
  2. als eerbewijs iets wijden aan iemand

open /ˈoː.pə(n)/ (adv)
открытый
  1. niet gesloten

openbaar (adj)
публичный
  1. vrij toegankelijk

openen (v)
открывать
  2. ontsluiten, openmaken wat afsluit of wat gesloten is
  3. openstellen, toegankelijk maken
  4. (informatica) een bestand inladen
  1. laten beginnen, in bedrijf brengen

opengaan /ˈoː.pə(n).ɣaːn/ (v)
отвори́ться
  1. zich openen

opening (n)
дебю́т
  1. een plaats die toegang biedt tot iets dat is afgesloten
  2. het openstellen van iets wat nog niet toegankelijk of in functie was

opera (n)
опера
  1. een in hoofdzaak gezongen en orkestraal begeleid muziekdrama, gewoonlijk van ernstige aard

operatie (n)
де́йствие
  2. een chirurgische ingreep
  3. een bewerking op een object

operatiekamer (n)
операционная, операционная комната, операционный зал
  1. ruimte waar heelkundige bewerkingen uitgevoerd worden

operatietafel (n)
операцио́нный стол
  1.

opgewondenheid (n)
волне́ние
  1. het seksueel of emotioneel (te) gespannen zijn

opgraving (n)
раскопка
  1.

opgroeien (v)
вы́расти
  1.de tijd tot de volwassenheid doorbrengen

ophalen (v)
встречать
  1. een voorwerp bij iets/iemand vandaan halen

ophangen /'ɔpɦɑŋə(n)/ (v)
ве́шать
  1. iets in een hangende positie bevestigen
  3. aan de galg opknopen

opheffen /'ɔpɦɛfə(n)/ (v)
поднима́ть
  1. iets in opwaartse richting brengen

ophouden (v)
переста́ть
  2. een activiteit beëindigen

opiaat (n)
опиа́т
  1. opiumbevattend geneesmiddel

opiniepeiling (n)
опро́с обще́ственного мне́ния
  1. een steekproefsgewijs onderzoek naar de mening van de bevolking

opium (n)
опиум
  1. het ingedroogde melksap van de opiumpapaver of slaapbol (Papaver somniferum), een pijnstillend, verdovend en verslavend middel

opkijken /'ɔpkɛɪkə(n)/ /'ɔpkɛːkə(n)/ (v)
[[смотре́ть]] вверх
  1. de blik omhoog richten

opklaren /'ɔpklarə(n)/ (v)
рассе́иваться
  1. het ontstaan van open plekken in wat een gesloten wolkendek was

oplage (n)
обраще́ние
  1. totaal aantal afdrukken van een drukwerk dat in één keer wordt vervaardigd

opleggen (v)
налага́ть
  1. iets een liggende plaats geven op iets anders

opleiding (n)
профессиональное образование

opletten (v)
[[обрати́ть]] [[внима́ние]]
  1. bij voortduring aandachtig zijn

oplichten (v)
вспыхивать
  3. helder worden, meer licht gaan geven

oplosbaar (adj)
растворимый
  2. scheikunde: het vermogen bezittend in oplossing te gaan

oplossen (v)
раствори́ть
  1. een homogeen mengsel gaan vormen
  2. een homogeen mengsel doen vormen
реша́ть
  3. een probleem ophelderen

oplossing (n)
раствор
  1. een mengsel
раство́р
  2. een manier om van een probleem af te komen
  4. het antwoord

opluchting (n)
облегче́ние
  1.het gevoel bevrijd te zijn van iets dat dreigde

opmaat (n)
зата́кт
  1. opmaat

opmerking (n)
замечание
  1. een uiting van een gedachte

opname /'ɔpnam(ə)/ (n)
за́пись
  2. geluid

opnamestudio (n)
студия звукозаписи
  1. een ruimte die speciaal geschikt is gemaakt om muziek op te nemen

opnemen (v)
снять трубку
  1. in handen nemen
запи́сывать
  7. (beeld, geluid) registreren, vastleggen

opnieuw /ˈɔpniu/ (adv)
опять, снова
  1. nog een keer, een vorige gebeurtenis herhalend

opperarmbeen (n)
плечева́я кость
  1. bot in de bovenarm

opperst (adj)
верхний

oppervlak /ˈɔpərvlɑk/ (n)
поверхность
  1. vlak dat iets naar boven begrenst

oppervlakkig /ɔpər'vlɑkəx/ (adj)
поверхностный
  1. niet diepgaand of niet grondig
  2. zich aan de oppervlakte bevindend

oppervlakte /ˈɔpərvlɑktə/ (n)
поверхность
  1. vlak dat iets naar boven begrenst

opportuniteit (n)
оказия

oppositie /ˌɔpoˈzitsi/ (n)
оппозиция
  2. mensen en partijen die niet tot de regeringspartijen horen

oprichten (v)
осно́вывать
  2. een instelling in het leven roepen

oprollen /ˈɔprɔlə(n)/ (v)
свернуть
  1. zich ~, tot een rol vormen
  2. ergens een rol van maken

opruimen (v)
почи́стить
  3. iets in orde brengen, netjes maken

opscheplepel (n)
половник
  1. een lange, grote en diepe lepel

opscheppen /'ɔpsxɛpə(n)/ (v)
хва́статься
  2. aangedikte beweringen doen

opslaan /ˈɔpslan/ (v)
сохранять
  5. informatica: vastleggen of bewaren van gegevens

opsomming (n)
перечисле́ние

opstaan (v)
встать
  1. gaan staan
  2. het bed verlaten

opstand /ˈɔpstɑnt/ (n)
бунт
  1. een massale, vaak gewelddadige, poging het heersende gezag af te schudden

opstandig (adj)
бунта́рский

opstanding (n)
воскресение
  1. verrijzenis

optekenen (v)
запи́сывать
  1. nauwkeurig omschrijven en schriftelijk vastleggen zodat men het later nog kan raadplegen

optellen (v)
подсчитать
  1. bij elkaar tellen; het samenvoegen van twee of meer termen tot een totaal, de som genoemd

optelling (n)
сложение
  1. het samenvoegen van een of meer termen tot een totaal, de som

optica (n)
оптика

opticien (n)
о́птик
  1. iemand die kundig is in de optica

optie (n)
альтернати́ва
  1. een van de keuzes die gemaakt kan worden
  2. financieel product

optimist (n)
оптимист
  1. een mannelijk iemand die alles van de positieve kant beschouwt

optimistisch (adj)
оптимистический, оптимистичный
  1. van het positieve uitgaand

optioneel (adj)
необяза́тельный

optreden /ˈɔp.tre.də(n)/ (v)
выступать
  1. voor een publiek bepaalde handelingen verrichten, bijvoorbeeld in kunstzinnige zin

opvoeden (v)
воспи́тывать

opvoeding (n)
воспита́ние
  1. het proces waarin iemand wordt gevormd naar de normen van diens opvoeders, en daarmee meestal de samenleving waarin hij leeft
образова́ние
  2. iemands algemene vorming en ontwikkeling

opvolgen (v)
сле́довать
  2. iemands functie overnemen

opwinden (v)
заводи́ть
  2. draaiend onder spanning zetten
возбуди́ть
  3. in staat van agitatie brengen

opzet (n)
намерение
  2. het onderdeel zijn van een zo gewenst plan

opzettelijk (adv)
наме́ренный
  1. bewust op deze manier

opzetten (v)
наби́ть
  4. taxidermie bedrijven

orale seks (n)
ора́льный секс
  1. seks waarbij geslachtsdelen met de mond gestimuleerd worden

orang-oetan (n)
орангутан
  1. mensaap met lange armen en roodbruinachtig haar

oranje /oˈrɑɲə/ (adj)
оранжевый
  1. de kleur oranje hebbend

oranjebloesem (n)
апельси́новый цвето́к
  1. de witte bloemen van de sinaasappelboom

oranjebruin (adj)
коричнево - оранжевый

orbitaal (adj)
глазни́чный

orchidee (n)
орхидея
  1. plant van de talrijke orchideeënfamilie, m.n. benaming voor de kleurrijke bloemen

orde (n)
о́рден
  1. gewenste regelmaat
  2. een hiërarchische organisatie
порядок
  3. (biologie) een groep verwante organismen, onderdeel van een klasse en bestaande uit families

ordelijk (adj)
аккура́тный

oregano (n)
орегано
  2. keukenkruid

orgaan (n)
орган
  1. Onderdeel van het organisme
  2. Communicatiemiddel

organel (n)
органе́лла

organisatie /ˌɔrɣɑniˈzasi/ /ˌɔrχɑniˈzaʦi/ (n)
организация
  3. een groep die een bepaald doel of of bepaalde rol heeft
  1. het organiseren
  2. de manier waarop iets georganiseerd is

organisator (n)
организатор, устроитель
  1. iemand die organiseert of die organisatietalent heeft

organisch /ɔr.ˈɣa.nɪs/ /ɔr.ˈχa.nɪs/ (adj)
органи́ческий
  1. met betrekking tot een orgaan of de organen
  2. koolstof bevattend
  3. niet werkend met of vervaardigd kunstmatige stoffen

organiseren /ˌɔrɣɑniˈzeːrə(n)/ /ˌɔrχɑniˈzɪːrə(n)/ (v)
организо́вывать
  1. een bepaalde structuur aanbrengen
  2. iets, vaak een evenement, tot stand brengen

organisme (n)
организм
  1. een afzonderlijk en volledig levend wezen dat voor zijn voortbestaan afhankelijk is van zijn eigen metabolisme en bestaat uit verschillende organen

organogenese /ɔr.ˈɣaː.no.ɣe.ˌneːzə/ (n)
οрганогенез
  1. het zich ontwikkelen van organen uit enkele typen weefsel

organoleptisch (adj)
органолептический
  1. werking op een orgaan uitoefenend

orgel /ˈɔrɣəɫ/ (n)
орган
  1. een muziekinstrument dat bestaat uit meerdere losse pijpen waardoor lucht stroomt op een labium en dat ingedeeld wordt bij de aerofonen

orgie /ˈɔrxi/ (n)
о́ргия

origineel (adj)
исхо́дный текст
  1. enige of zeer zeldzaam in zijn soort
  2. gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

origineel (n)
исхо́дный текст
  1. een voorwerp dat is gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker

oriënteren (v)
ориенти́роваться

oriëntrood (adj)
восточно - красный

orka /ˈɔr.ka/ (n)
косатка
  1. Orcinus orca, een walvissoort die vrij gedrongen van bouw is...

orkaan (n)
tайфун, tропический циклон, ураганами
  1. een bijzonder hevige storm

orkest /ɔrˈkɛst/ (n)
оркестр
  1. een groep musici

orthodontie (n)
ортодо́нти́я
  1. de tandheelkunde die gericht is op de vorming van een regelmatig gebit

orthodontist (n)
ортодонт
  1. een tandarts-specialist die de vorm, groei en ontwikkeling van het gebit en de kaken bestudeert

orthodox /ɔrtoˈdɔks/ (adj)
православная
  1. star vasthoudend aan een bepaald geloof
  2. star vasthoudend aan bepaalde opvattingen of gewoontes die algemeen zijn aanvaard

orthodoxie /ɔrtodɔk'si/ (n)
ортодокса́льность

orthorombisch (adj)
орторомбический
  1. drie onderling loodrechte spiegelvlakken of tweetallige assen bezittend

os (n)
вол
  1. gecastreerde stier

osmium (n)
осмий, о́смий
  1. Chemisch element

ossenhuid (n)
воловья шкура
  1.

osteocyt /ˌɔstejoˈsit/ /ˌɔstejoˈsyt/ /ˌɔsteoˈsit/ (n)
остеоци́т
  1. een cel die bot om zich heeft aangemaakt en daar nu door omgeven wordt

otoliet (n)
отоли́т
  1. een structuur in het binnenoor van gewervelden en een rolspelen in het waarnemen van geluid, versnelling en zwaartekracht

otter (n)
выдра
  1.1 bepaald soort zoogdier Lutra lutra

oud /aʊ̯d/ /ɔʊ̯t/ /ʌʊ̯t/ (adj)
старый, пожило́й
  2. oud ding, concept
  1. oud mens, dier

ouder /ˈaʊ̯.dər/ /ˈɔʊ̯.dər/ /ˈʌʊ̯.dər/ (n)
родитель
  1. de moeder of vader van een kind

ouderlijk (adj)
роди́тельский

ouderling (n)
старе́йшина
  1.

ouders /ˈaʊ̯.dərs/ /ˈɔʊ̯.dərs/ /ˈʌʊ̯.dərs/ (n)
родители
  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord ouder

ouderschap (n)
матери́нство
  1. alles wat met het ouder zijn te maken heeft

ouderwets (adj)
старомо́дный
  1. niet langer gebruikt of in de mode

oudewijvenzomer (n)
бабье лето
  1. periode van eind september tot half november waarin het nog zomerachtig weer kan zijn

oudheid /ɑʊ̭tɦɛɪ̭t/ (n)
дре́вность
  1. het tijdperk van de geschiedenis vóór de middeleeuwen
  2. een overblijfsel uit

oudoom /'ʌʊtom/ (n)
двою́родный дед
  1.

oudroze (adj)
антично - розовый

oudtante /'ʌʊtɑntə/ (n)
двоюродная бабушка
  1.

ouverture (n)
увертюра
  1. een meestal instrumentaal muziekstuk dat als opening fungeert van een opera of operette

ouzo (n)
у́зо
  1. bekende Griekse alcoholische drank

ovaal /o'val/ (adj)
ова́л
  1. in vorm gelijkend op een ei

ovaal /o'val/ (n)
ова́л
  1. een figuur in de vorm van een ei

ovarium (n)
яичник

ovatie (n)
[[бурный|бу́рные]] [[аплодисме́нты]]

oven /ovə/ (n)
печь
  1. een besloten ruimte die verhit wordt om er voorwerpen in te smelten, te bakken enz.

over (preposition)
о
  1. wat betreft

overal (adv)
везде́
  1.

overbevolking (n)
перенаселе́ние
  1. toestand waarbij een ruimte, gebied of land zo dichtbevolkt is dat het problemen geeft

overbieden (v)
переби́ть
  1. een hoger bod uitbrengen dan een ander

overboeken (v)
забронировать избыточное
  2. meer dan eenmaal verhuren

overbrengen /ˈovərbrɛŋə(n)/ (v)
донести́
  1. van de ene locatie naar de andere brengen
  2. meedelen, melden

overdosis (n)
передозиро́вка

overdrijven /ovərˈdrɛːvə(n)/ /ˈovərdrɛːvə(n)/ (v)
перегибать палку
  1. de feiten groter, kleiner, mooier of slechter voorstellen dan ze zijn

overeenkomst /ovərˈeŋkɔmst/ (n)
договор
  1. een bindende afspraak waarmee alle partijen instemmen
подобие
  2. een eigenschap die hetzelfde is

overeenstemmen (v)
совпа́сть
  1. gelijkenis vertonen

overeten /ˌovərˈʔetə(n)/ (v)
объе́сться
  1. uit gulzigheid te veel eten

overgaan (v)
преврати́ться
  3. veranderen in
перее́хать
  4. van eigenaar veranderen
  6. minder worden en uiteindelijk weggaan

overgang /ˈɔvərɡɑŋ/ (n)
перехо́д
  2. het van een toestand in een andere geraken

overgave /'ovərɣavə/ (n)
капитуля́ция
  1. het opgeven van de strijd en zich aan de wijand onderwerpen

overgeven (v)
рвать, блевать
  1. braken
сдаваться, капитулировать, сдаться
  2. capituleren

overgrootmoeder /ˈovərgrotˌmudər/ (n)
прабабушка
  1. de moeder van de grootvader of van de grootmoeder

overgrootouder /ˈovərɣrotˌʌʊdər/ (n)
пра́дед
  1. een ouder van een grootouder

overgrootvader /ˈovərɣrotˌvadər/ (n)
прадед, прадедушка
  1. een vader van een grootouder

overhalen /ˈovərhalə(n)/ (v)
убедить, уговорить
  1. iemand zo ver proberen te krijgen ergens in mee te gaan

overhandigen (v)
вруча́ть
  1. in de handen van een ander geven

overheen (adv)
сквозь

overheersing (n)
господство
  1. het overheersen

overheid /ˈovərɦɛit/ (n)
администрация
  1. het geheel aan gezagvoerende lichamen

overledene (n)
мёртвый

overleven /ˌovərˈlevə(n)/ (v)
пережить
  1. in leven blijven ondanks levensbedreigende omstandigheden of gebeurtenissen

overlevende (n)
[[остаться|оста́вшийся]] [[в живы́х]]
  1. iemand die een levensbedreigende situatie overleefd heeft

overlevering /ˈovərlevərɪŋ/ (n)
зна́ния
  1.

overlopen /'ovərlopə(n)/ /ovər'lopə(n)/ (v)
переходи́ть на сто́рону проти́вника
  2. in de strijd van zijde wisselen

overmatig (adj)
избы́точный
  1. buitensporig

overmorgen (adv)
послезавтра, послезавтрашний

overnachten /ˌovərˈnɑxtə(n)/ (v)
ночевать
  1. ergens de nacht doorbrengen

overrijp (adj)
перезре́лый
  1.

overschaduwen (v)
заслоня́ть
  1. iets domineren, naar de achtergrond drukken

overschatten (v)
переоце́нивать
  1. iets groter of van groter belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt

overschrijden (v)
превосходить, превышать
  1. de overzijde van een grens betreden

overschrijven (v)
перезапи́сывать
  1. het ene geschrevene vervangen

overschrijving (n)
де́нежный перево́д

overslaan (v)
прогу́ливать
  1. een beurt doen missen

overstap (n)
перела́з
  3. trapje, laddertje om over een heining te komen

oversteken (v)
перейти́
  1. aan de overzijde van iets geraken

overstroming /ˌovərˈstromɪŋ/ (n)
наводнение
  1. het binnenlopen van water in doorgaans droog gebied

overtreding (n)
правонаруше́ние
  1. een relatief licht strafbaar feit

overtreffen (v)
превзойти
  1.een voorheen behaald niveau te boven gaan

overtreffende trap /ˌo.vər.ˌtrɛ.fən.də.ˈtrɑp/ (n)
превосхо́дная сте́пень

overtuigen /'ovərtœyɣən/ /ovərˈtœyɣən/ (v)
убеждать
  1. een denkbeeld doen aanvaarden

overtuiging (n)
убежде́ние
  1. een sterke mening of geloof

overvloed (n)
изоби́лие

overweg /'ovərʋɛx/ /ovər'ʋɛx/ (n)
железнодорожный переезд
  1. een kruising van een weg met een spoorbaan

overwegen /ovər'ʋeɣən/ /ˈovərʋeɣən/ (v)
обду́мать
  de voor- en nadelen bezien alvorens een beslissing te nemen

overzetten (v)
переправить
  1. van de ene kant naar de andere brengen
  3. zie vertalen

overzicht /ˈovərzɪxt/ (n)
вид
  1. toestand dat je het geheel kunt duidelijk overzien

ovulatie (n)
овуляция
  1. het gereedkomen van een eicel uit de eierstok.

oxidatie (n)
окисле́ние

oxide (n)
окись

ozon (n)
озон
  1. (scheik.) een vorm van zuurstof met drie zuurstofatomen inplaats van twee

ozonlaag /ozɔnlax/ (n)
озо́новый слой
  1. laag in de atmosfeer die veel ozon bevat

pa /pa:/ (n)
па́па
  1. vader

paaien /pajə(n)/ (v)
плоди́ться
  1. het leggen en bevruchten van eieren door vissen

paal (n)
столб
  3. een doelpaal
  1. een langwerpig stuk materiaal dat in de grond staat

paalworm (n)
корабельный червь
  1. Teredo navalis

paapje (n)
луговой чекан

paar /paːr/ (n)
пара
  1. twee van een soort die bij elkaar horen

paard /paːrt/ (n)
конь, лошадь
  1. tam hoefdier met manen
  3. schaakstuk
конь
  2. turntoestel

paardenbloem /ˈpardəblum/ (n)
одуванчик
  1. en 2. (bladeren of bloemen van) plant Taraxacum officinale
oдува́нчик лека́рственный
  1. samengesteldbloemige plant Taraxacum officinale

paardenboon (n)
Боб садовый

paardenkracht /'pardə(n)krɑxt/ (abbreviation)
лошадиная сила
  maat voor arbeidsvermogen

paardenstaart (n)
хвощ
  1. sporenplant
  3. staart van een paard

paardenstal /ˈpardəˌstɑɫ/ (n)
конюшня
  1. een stal bedoeld om paarden te huisvesten

paardenzadel (n)
раковина
  2. bepaald soort vastgehecht oesterachtig schelpdier met een onregelmatige vorm, Anomia ephippium

paardrijden /ˈpaːrt.rɛidə(n)/ (n)
[[верховой|верхова́я]] [[езда́]]
  het rijden op een paard, ter ontspanning of als sportbeoefening

paarsblauw (adj)
голубая вересковая

paasei (n)
пасхальное яйцо
  2. een ter gelegenheid van Pasen gekleurd en versierd kippenei
  1. een ei van chocolade of suiker dat op of omstreeks Pasen gegeten wordt

paashaas (n)
пасхальный заяц

pachter (n)
аренда́тор

pacifisme /pɑsiˈfɪsmə/ (n)
пацифи́зм
  1. een wereldbeschouwing die duurzame vrede nastreeft en tegen oorlog en geweld is

pad /pɛːt/ (n)
жаба
  1. een kikker met een gedrongen lichaamsbouw en ruwe huid die een orgaan van Bidder bezit

paddenstoel (n)
гриб
  1. vruchtlichaam van een doorgaans onder de grond levende schimmel of zwam

paella /paˈeʎa/ (n)
паэлья
  1. gerecht

page (n)
паж
  1. persoonlijke dienaar van iemand

pagina (n)
страница

pak /pɑk/ (n)
пакет
  1. pakket
груз
  2. lading
костюм
  3. een stel bovenkleren
стая
  4. een groep wolven

pakpapier /'pɑkpapir/ (n)
обёрточная бума́га
  1. papier men gebruikt voor het (feestelijk) inpakken van voorwerpen

paksoi (n)
бок-чой, кита́йская черешко́вая капу́ста, пак-чо́й
  1. Aziatische groene koolsoort met witte stelen Brassica rapa subsp. chinensis

paladijn /palaˈdɛin/ (n)
паладин
  1. een slaafse aanhanger
  2. een ridder of hofdienaar

paleis (n)
дворец
  1. een aanzienlijk gebouw dat een openbare functie heeft of een (woon)huis voor een staatshoofd is

paleogeen /palejoˈɣen/ (n)
Палеоген
  1.

paleolithicum /ˈpalejoˌlitikʏm/ (n)
палеоли́т
  1. eerste periode van de steentijd

paleolithisch (adj)
палеолитический

paleontologie (n)
палеонтоло́гия
  1. aardkunde die gericht is op de bestudering van fossielen

paleozoïcum /ˌpalejoˈzowikʏm/ (n)
Палеозой

palet (n)
палитра

paletmes (n)
мастихи́н
  1. een spatelvormig stuk gereedschap dat de kunstschilder gebruikt om op het palet een gebruikshoeveelheid verf van de juiste kleur te mengen

palimpsest (n)
палимпсест

palindroom (n)
палиндром
  1. een symmetrisch woord dat van links naar rechts gelezen hetzelfde is als van rechts naar links gelezen. Voorbeelden: lepel en parterretrap maar ook kok en lol

palladium (n)
палладий
  1. chemisch element

palm (n)
пальма
  1. (sub-)tropisch gewas

palmboom (n)
пальма

palmitinezuur (n)
пальмитиновая кислота

palmolie (n)
па́льмовое ма́сло

palpebraal (adj)
[[относя́щийся]] к [[веко|ве́ку]]
  1. met betrekking tot het ooglid

pan /pɑn/ (n)
сковорода, сковородка
  1. keukengereedschap om in te koken of braden

panacee (n)
панацея
  1. geneesmiddel dat alle kwalen zou verhelpen

pand /pɑnt/ (n)
владе́ние
  2. een gebouw

panda (n)
панда
  1. (zoogdieren) een beerachtig dier uit het Himalayagebied

pandemie /ˌpɑndeˈmi/ (n)
пандемия
  1. een epidemie op wereldwijde schaal

pandeïsme /pɑn.deʲ'ɪsmə/ (n)
пандеи́зм
  1. een theologische positie

paneren (v)
панирова́ть
  1.met geklopt ei bestrijken en daarna bestrooien met paneermeel

panfluit (n)
многоствольная флейта
  1. blaasinstrument dat is samengesteld uit een reeks van eentonige fluiten

paniek (n)
па́ника

pannenkoek (n)
блин
  1. een platte, ronde koek die in een pan gebakken is

pantalon (n)
брюки

panter (n)
пантера
  1. benaming voor verschillende grote katachtige roofdieren

pantheïsme /pɑn.teʲ'ɪsmə/ (n)
пантеизм

pantoffel (n)
тапочки

pantoffeldiertje /pɑnˈtɔfəldirtʲə/ (n)
инфузория-туфелька
  1. eencellig diertje

pantomime (n)
пантомима
  1. toneelspel alleen maar met gebaren en lichaamsuitdrukkingen dus zonder woorden

pantser (n)
броня
  1. een beschermende laag om dieren of voorwerpen

pantservoertuig (n)
бронетранспортер

pantserwagen (n)
бронеавтомоби́ль
  1. een voertuig op wielen dat uitgerust is met een verstevigde buitenzijde om gewelddadige aanvallen te kunnen weerstaan

panty /ˈpɛnti/ (n)
колго́тки
  1. kledingstuk

pap (n)
пюре́
  1. gerecht dat meestal bestaat uit melk die is gebonden met een zetmeelproduct zoals meel

papaja /paˈpa.ja/ (n)
папайя
  1. en 2. (vrucht van) de boom Carica papaya

papegaai (n)
попугай
  1. benaming voor vogels uit de orde Psittaciformes

paperclip (n)
скрепка

papier (n)
бумага
  1. een dun vezelachtig beschrijfbaar materiaal

papier-maché (n)
папье́-маше́
  1. bouwmateriaal dat gemaakt wordt door papier te vermengen met natte lijm

paprika /ˈpaprika/ (n)
перец овощной, перец сладкий
  2. vrucht van een bepaalde gekweekte vorm van een peperplant, Capsicum annuum

papyruswit (adj)
пепельно - белая

parabel (n)
иносказа́ние

parabool /ˌparaˈboɫ/ (n)
парабола
  1. kegelsnede waarbij het snijvlak parallel loopt met een lijn die aan de kegel raakt en tevens het toppunt snijdt.

paracetamol (abbreviation)
парацетамо́л
  1. veelgebruikt medicijn tegen koorts en pijn

paradigmatisch (adj)
парадигмати́ческий
  1. tot een paradigma behorend

paradijs (n)
рай

paradijsvogel /ˌpɑrɑˈdɛɪ̯svoɣəl/ /ˌpɑrɑˈdɛɪ̯svoχəɫ/ /ˌpɑrɑˈdɛːsvoɣəl/ (n)
райская птица
  1. benaming voor vogels uit de familie Paradisaeidae

paradox (n)
парадо́кс

paradoxaal /ˌparadɔkˈsal/ (adj)
парадокса́льный
  1. tegenstrijdig lijkend

paraffine (n)
парафи́н

parallax (n)
паралла́кс

parallellepipedum (n)
параллелепипед

parallellogram /paralɛloˈɣrɑm/ /pɑrɑlɛloˈʝrɑm/ (n)
параллелограмм
  1. (wiskunde) een vierhoek waarvan de overstaande zijden evenwijdig zijn

paranoia (n)
парано́йя
  1. achtervolgingswaanzin

paraplu /ˌpa.ra.ˈply/ (n)
зонтик
  1. een scherm waarover een waterdichte stof is gespannen om zich te beschermen tegen de regen

parapsychologie (n)
парапсихоло́гия

parasiet (n)
парази́т
  1. klaploper, iemand die ten koste van een ander leeft, een profiteur
паразит
  2.

parasitologie (n)
паразитология
  1. leer en studie van de parasieten en het parasitisme

parasol (n)
[[авиацио́нное]] [[прикры́тие]]

parel (n)
жемчуг, же́мчуг
  1. een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen

parelgort (n)
перловая крупа
  1. rond gepolijste gepelde gerst

parelhoen (n)
цесарка
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Numididae

parelmoer /parəl'mur/ (n)
перламутр
  1. het glanzende mineraal dat de binnenzijde van bepaalde schelpen bedekt

parelmoermuisgrijs (adj)
жемчужно – серый

parelwit (adj)
белая кремовая

parenchym (n)
основная ткань

parenteraal /ˌparɛntəˈral/ (adj)
парентера́льный
  1. niet via het maag-darmkanaal het lichaam binnenkomend

parenthese (n)
вво́дное сло́во

parfum (n)
духи́

parfumeren (v)
души́ть

pariteit (n)
чётность

pariteitsbit (n)
бит чётности

park /pɑr<sup>ə</sup>k/ (n)
парк
  1. een groengebied bedoeld voor recreatie of natuurbehoud

parka (n)
анора́к
  1. lang warm jack met een met bont gevoerde capuchon oorspronkelijk kledingstuk van de Inuïts

parkeermeter (n)
стояночные часы
  1. een installatie met klok die na de muntinworp de toegestane parkeertijd aangeeft

parkeerplaats (n)
автостоянка
  1. plek waar auto's of andere voertuigen geparkeerd kunnen worden

parkeerschijf (n)
парковочный диск

parkeren (v)
паркова́ть
  1. (een voertuig) tijdelijk ergens laten staan

parkiet (n)
длиннохво́стый попуга́й
  vogel

parkour (n)
паркур
  1. een risicosport met het doel grenzen te verleggen

parlement (n)
парламент

parlementair (adj)
парла́ментский

parochie (n)
прихо́д
  1. gemeenschap van gelovigen in de katholieke kerk die bij één kerkgebouw hoort

parochiekerk /pa.ˈrɔ.xiˌkɛrk/ /pa.ˈrɔ.χiˌkɛrk/ (n)
приходская церковь
  1. een lokaal kerkgebouw dat het religieuze centrum van een parochie vormt

parodiëren (v)
пароди́ровать

paroniem (n)
паро́ним
  1. woord dat een of meerdere morfemen met een ander woord deelt en daardoor soms met dat andere woord verward kan worden

paronychia (n)
паронихия
  1. ontsteking van het nagelbed

partijdig (adj)
небеспристра́стный
  bij een bepaalde stelling of kant aansluiten

partikel (n)
части́ца
  1. klein deeltje

partner /'pɑrtnər/ (n)
партнёр
  1. iemand met wie men gezamenlijk iets onderneemt of handel drijft
  3. iemand met wie men gehuwd of niet een relatie heeft
компаньо́н
  2. deelgenoot in spelen, speelgenoot, mededanser

parvenu /pɑr.və.'ny/ (n)
вы́скочка

pas (n)
паспорт
  3. identiteitsbewijs
перевал
  4. doorgang tussen bergtoppen
пас
  5. schot naar een medespeler

paspoort (n)
паспорт

passage (n)
вы́держка
  5. ontlasting, doorgang

passagier (n)
пассажи́р
  1. iemand die al of niet tegen betaling meereist met een voer-, vaar- of vliegtuig

passagiersvliegtuig (n)
пассажирский самолёт

passen /ˈpaːsə(n)/ /ˈpɑsə(n)/ (v)
быть впо́ру
  1. precies de goede maat zijn, erin kunnen

passer (n)
циркуль

passief (adj)
безде́ятельный
  1. niet zelfstandig werkzaam

passievrucht (n)
маракуйя
  1. (eetbare) vrucht van het plantengeslacht Passiflora

pastelblauw (adj)
пастельно – голубая

pasteloranje (adj)
средне - оранжевая

pastelturquoise (adj)
бирюзово – пастельный

pastelviolet (adj)
фиолетовая пастельная

pastiche (n)
стилизация
  1. een document of ander kunstwerk zoals een toneel- of muziekstuk dat is gemaakt via nabootsing en/of het combineren van bepaalde kenmerken van een of meerdere originelen

pastille (n)
пастилка
  1.

pastinaak (n)
пастернак
  1. bepaald circa 20 cm lang knolgewas, Pastinaca sativa

pastoor (n)
пастор

pat (n)
пат
  1. remise doordat een speler geen zet meer kan doen

paternaal (adj)
отцо́вский
  1. & 2. vaderlijk

pathogeen (adj)
болезнетво́рный
  1. de eigenschap bezittend om een ziekte te veroorzaken

pathologie (n)
патология
  1. de tak van de geneeskunde die het ontstaan en verloop van ziektes bestudeert

pathologisch (adj)
патологический
  1. ziekte betreffend

patinagroen (adj)
степная зелень

patiënt /pɑˈsʲɛnt/ (n)
пациент
  iemand die medische hulp krijgt

patriarch (n)
патриа́рх
  1.

patriciër (n)
патри́ций
  1. aanzienlijk persoon, burger, rijke koopman, regent, hoewel het niet om een adellijk persoon gaat is de persoon wel meestal afkomstig uit bepaalde families

patrijs (n)
куропатка
  1. een vogel uit de familie van de fazanten

patrijspoort (n)
иллюминатор
  1. klein rond raam in een scheepswand dat waterdicht kan worden afgesloten

patrouille (n)
патру́ль

patrouilleren (v)
патрулировать

patrouillewagen (n)
патру́льная маши́на
  1. wagen waarmee de politie rondrijdt om inspecties uit te voeren

paté (n)
паште́т
  1. stevig, maar smeerbaar mengsel van fijngemalen vlees

pauk (n)
лита́вры
  1. een grote verstembare keteltrommel zoals gebruikt in een orkest

pauper /'pɑupər/ (n)
бе́дный
  1. iemand die heel arm is

paus /pɑu̯s/ (n)
папа римский, папство
  1. hoofd van de katholieke kerk

pauw (n)
павлин
  1. benaming voor siervogels uit het geslacht Pavo

pauze /ˈpɑʊzə/ (n)
пауза
  1. tijd waarin de hoofdactiviteit wordt onderbroken

pauzeren (v)
[[де́лать]] [[пауза|па́узу]]
  2. even stoppen

paviljoen (n)
павильо́н

pecuniair (adj)
валю́тный

pedaal (n)
педаль
  1. met de voet te bedienen hefboom
  3. met de voet te bedienen hefboom van een muziekinstrument
  2. voetklavier van een orgel

pediatrie (n)
педиатрия

pedofiel (adj)
педофи́л
  1. behorende tot het verlangen van een volwassene naar seksueel contact met kinderen

pedofiel (n)
педофи́л
  1. een volwassene die verlangt naar seksueel contact met kinderen

pedofilie (n)
педофилия
  1.

peer (n)
груща, груша
  1. vrucht

peervormig (adj)
грушеви́дный
  1. de vorm hebbend van een peer, dus rond met één enkele uitloper

pees /pes/ (n)
сухожилие
  1. een uitloper van spierweefsel die de spier aanhecht aan het bot

peiling (n)
пе́ленг
  1. peiling

peinzen /ˈpɛinzə(n)/ /ˈpɛɪ̯nzə(n)/ /ˈpɛːnzə(n)/ (v)
ломать голову
  1. heel diep nadenken

pek (n)
дёготь

pekelen (v)
засаливать
  1. overgankelijk blootstellen aan een sterke oplossing van zout

pelgrim /pɛlgrɪm/ (n)
богомо́лец

pelikaan (n)
пеликан, пелика́н
  1. benaming voor vogels uit de familie Pelecanidae

peloton /peloˈtɔn/ (n)
пелотон
  een groep soldaten

pelsgrijs (adj)
серая белка

pen /pɛn/ (n)
ручка
  1. instrument om met inkt te schrijven of te tekenen

penicilline (n)
пеницилли́н

penis (n)
половой член
  1. het mannelijke geslachtsdeel

penny (n)
пе́нни
  1. kleinste Britse munt, Engelse stuiver

pens (n)
рубе́ц
  2. een gerecht bereid van (1)

penseel (n)
ки́сточка

pensioenfonds (n)
Пенсионный фонд

pension (n)
пансио́н
  1. een gelegenheid waar men kan overnachten

pensionering /pɛnʃo'nerɪŋ/ (n)
[[ухо́д]] на [[пенсия|пе́нсию]]
  1.

pentaan (n)
пентан
  1. C₅H12

pentadecaan (n)
пентадекан
  1. C15H32

pentagram (n)
пентагра́мма

peper (n)
перец
  1. een specerij van gemalen peperkorrels met een scherpe, hete smaak

pepermunt (n)
mята перечная
  1. en 2. (bladeren van) de plant Mentha × piperita

pepermuntolie (n)
масло мяты перечной
  1. vluchtige olie, uit de bladeren en bloesemtoppen van de pepermuntstruik Mentha × piperita bereid

pepsine /pɛpˈsinə/ (n)
пепси́н
  1. een verteringsenzym dat in de maag eiwitten in kleine stukken breekt

per (preposition)
за
  1. door middel van
в
  3. over een periode van, over een afstand van.

per se (adv)
абсолютный
  1. noodzakelijkerwijs

perenboom /perə(n)bom/ (n)
груша, грушевое дерево
  1. een boom met peren als vrucht

perestrojka (n)
перестро́йка
  1. hervormingen zoals deze door Gorbatsjov werden voorgesteld in de Sovjet-Unie van de jaren 80 van de twintigste eeuw

perfect /pɛrˈfɛkt/ (adj)
совершенный
  1. zonder enig gebrek

perfectie (n)
соверше́нство

perfectioneren (v)
соверше́нствовать
  1. meer perfect of volmaakt maken

perforator /ˌpɛrfoˈratɔr/ (n)
дыроко́л
  1. een apparaat om gaten te maken in papier, karton, kunststof folie of metaalplaat.

pergola (n)
бесе́дка
  1.

perifeer (adj)
окружной
  1. aan de buitenzijde

periferie (n)
периферия

perihelium (n)
перигелий

periode /pɪri'jodɘ/ (n)
период
  1. tijdperk
  4. repeterende getallenreeks

periodiek systeem (n)
периоди́ческая систе́ма

perkament (n)
перга́мент
  1. een dun schrijfmateriaal, gemaakt van huid van kalveren, koeien, geiten, schapen, konijnen of ezels

peronisme (n)
перонизм
  1. populistische en nationalistische politieke stroming in Argentinië

peroxide (n)
пе́рекись

perpendiculair (adj)
перпендикулярный

perron /pɛˈrɔn/ (n)
перрон
  1. een hoge, lange zijstoep of verhoogde vrije stoep aan een station om in en uit te stappen

pers /pɛrs/ (n)
[[печа́тный]] [[стано́к]]
  1. instrument waarmee druk uitgeoefend kan worden
пресс
  2. journalistieke media

personage (n)
ли́чность

persoon (n)
лицо, человек
  1. menselijk individu
  2. grammaticaal begrip

persoonlijk (adj)
ли́чный
  1. betrekking hebbend of uitgevoerd door de persoon zelf

persoonlijk voornaamwoord (n)
личное местоимение
  1. een voornaamwoord dat een persoon aanduidt

persoonlijkheid (n)
личность
  1. het geheel van kenmerken en gedragingen dat iemand uniek maakt

persoonlijkheidsstoornis (n)
ли́чностное расстро́йство

perspectief /pɛrspɛkˈtif/ (n)
вид

perzik (n)
персик
  1. een sappige vrucht van de perzikboom

perzikboom (n)
[[персиковый|пе́рсиковое]] [[де́рево]]
  1.

pessimisme (n)
пессими́зм
  1. de verwachting dat gebeurtenissen ongunstig gaan uitvallen

pest /pɛst/ (n)
чума
  (medisch) Dodelijke en besmettelijke ziekten veroorzaakt door de bacterie Yersinia pestis

pesten (v)
досажда́ть
  1. jennen, treiteren

pesticide (n)
пестициды

pestvogel (n)
свиристель
  1. bepaald soort vogel, Bombycilla garrulus

pet (n)
кепка
  1. tamelijk plat hoofddeksel met een klep

petekind /petəkɪnt/ (n)
кре́стник

peterselie (n)
петрушка
  2. kruid

petrischaal (n)
ча́шка Пе́три
  1. laag plat ronde bakje van glas of kunststof met een ruim eroverheen passend deksel

petroglief (n)
петроглиф
  1. een symbool, figuur of andere afbeelding die in de rotsen is gekrast, gekerfd of gehakt

peuk (n)
бычо́к
  1. overblijfsel van een opgerookte sigaret of sigaar

peulvrucht (n)
боб

peuter (n)
карапу́з
  1. een jong kind in de leeftijd van een tot vier jaar

pianist (n)
пианист
  1. musicus die een piano bespeelt

piano (n)
фортепиано
  1. groot snaarinstrument met klavier (algmeen)

piccolo (n)
пи́кколо
  1. piccolofluit

pick-uptruck (n)
пика́п
  1. een carrosserie-uitvoering van een bestelwagen, waarbij de wagen bestaat uit een passagiers- en bestuurdersgedeelte, met daarachter een open laadbak

picknick (n)
пикни́к
  1. een maaltijd in de vrije natuur

picometer (n)
пикометр
  1.

piemel (n)
пиписька
  1. geslachtsdeel van de man, penis gebruikt voor onvolgroeide jongens

piepen (v)
пища́ть
  1.1 het geluid van een muisje
пищать
  1.4 het fijn schril geluid van een krakende scharnier
загля́дывать
  3. stiekem, snel of oppervlakkig naar iets kijken

pieper (n)
конёк
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Anthus
карто́фелина
  3. aardappel

piepschuim (n)
пенопла́ст

pier /piːr/ (n)
мол
  2. een in een zee of rivier uitstekende brug, dam of golfbreker

piercing (n)
пи́рсинг
  ringetje, staafje enz.

pigment (n)
пигме́нт
  1. een organische of minerale stof met een vaste kleur

pijl (n)
стрела, стрелка
  1. projectiel

pijn /pɛɪ̯n/ /pɛːn/ (n)
боль
  1. lichamelijk leed
  2. geestelijk leed

pijnappelklier /ˈpɛɪ̯nɑpəɫˌkliːr/ /ˈpɛːnɑpəlˌkliːr/ (n)
шишковидная железа, эпифиз
  1. klier in de hersenen, die melatonine uitscheidt

pijnboomgroen (adj)
зеленая сосна

pijnlijk /ˈpɛːinlək/ /ˈpɛːnlək/ (adj)
мучительный
  1. pijn gevend

pijnstillend (adj)
болеутоля́ющий
  1.wat de pijn doet ophouden

pijnstiller /'pɛːinstɪlər/ (n)
анальге́тик
  1. middel

pikhouweel /ˈpɪkhʌʊʋɪ:ɫ/ (n)
кайло
  1. hakwerktuig met steel, voorzien van een punt aan de ene zijde en een beitelachtige voorziening aan de andere zijde

pikken (v)
клева́ть
  4. (met de snavel) prikken

pikzwart (adj)
беспросве́тный
  1. heel zwart

pil /pɪl/ (n)
пилюля
  1
  2

pilaar (n)
столб, колонна
  1. een langgerekt verticaal bouwelement, gewoonlijk uit één stuk en met een willekeurig gevormde doorsnede

pimpelmees (n)
лазоревка, обыкновенная лазоревка
  1. bepaalde mezensoort, Cyanistes caeruleus

pincet /pɪn.ˈsɛt/ (n)
пинце́т
  1. een gevorkt werktuig bestaande uit twee armen waarvan de punt bijeengeknepen kan worden

pinda (n)
земляной орех
  2. een vrucht van deze plant

pindakaas /pɪndakas/ (adj)
ара́хисовое ма́сло, оре́ховое ма́сло
  1. een soort broodbeleg dat bestaat uit een pasta van pinda's, slaolie en zout

pinguïn (n)
пингвин
  1. benaming voor niet-vliegende zeevogels uit de orde

pink (n)
тёлка
  2. een éénjarig kalf dat nog alle melktanden heeft

pinnen /ˈpɪnə(n)/ (v)
снять деньги с карточки
  1. het opnemen van geld bij een daartoe bedoeld apparaat
оплатить карточкой
  2. het elektronisch betalen met een pinpas

pion /piˈɔn/ (n)
пешка
  1. een schaakstuk dat alleen recht vooruit kan lopen en schuin vooruit slaan

pionier (n)
первооткрыва́тель

piraat /piˈrat/ (n)
пират
  1.

piramide (n)
Пирамида, пирамида
  1.

piraterij (n)
контрафа́кция
  1. het beroven of plunderen van een schip op open zee
  2. opzettelijke schending van het auteursrecht door het ongeoorloofd namaken van goederen of kopiëren van gegevens

pissen (v)
ссать, поссать
  1. plassen

pistache (n)
фиста́шка

pistool (n)
пистолет
  1. een semi-automatisch handvuurwapen met een langwerpig magazijn in het handvat

pixel (n)
пи́ксель
  1. een beeldpunt

pizza /ˈpidza/ /ˈpitsa/ (n)
пицца
  1. een gerecht van een belegde broodbodem

pizzeria (n)
пиццерия
  1. restaurant

plaat /plat/ (n)
пласти́на
  1. vlak, plat en vrij dun stuk materiaal

plaats /plaːts/ (n)
место
  1. een bepaalde ruimte of een bepaald punt in de ruimte
площадь
  2. een plein
поселение
  3. een dorp of stad (woonplaats)

plaats delict (n)
ме́сто преступле́ния
  1. precieze plek waar een misdaad is gebeurd

plaatsen (v)
класть
  1. op een bepaalde plaats zetten

plaatsigheid (n)
арность
  1. het aantal argumenten van een relatie of functie

plaatsnemen /ˈplatsnemə(n)/ (v)
садиться
  1. gaan zitten op een daartoe bestemde plek

plaatsvinden /platsˈvɪndə(n)/ (v)
иметь место
  1. gebeuren, geschieden, plaatshebben

plagen (v)
дразни́ть
  1. iemand (goedmoedig) pesten

plagiaat (n)
плагиат

plakband /ˈplɑg.bɑnt/ (n)
скотч
  1. een lintvormige drager die aan één of beide zijden bedekt is met kleefstoffen

plakkaat (n)
афи́ша
  2.

plakstift (n)
кле́ящий каранда́ш
  1. een stift voor het aanelkaar lijmen van bijvoorbeeld papier of (dun) karton

plan /plɑn/ (n)
план
  1. een voorgenomen handelswijze

planeet (n)
планета
  1. een groot, rond en massief hemellichaam dat zelf geen licht geeft en in een vaste baan rond een ster draait

planetair (adj)
плане́тный

planetarium (n)
планетарий
  1. een toestel om de bewegingen van planeten voor te stellen

planetenstelsel (n)
плане́тная систе́ма
  1. stelsel van planeten om de zon of een ster

planetoïde (n)
малая планета
  1. een brok vaste materie die net als een planeet in een baan rond de zon draait, maar kleiner is dan een planeet

plank /plɑŋk/ (n)
доска
  1. een plat en langwerpig stuk hout

plankenkoorts (n)
боя́знь сце́ны

plant /plɑnt/ /plɛnt/ (n)
растение
  2. een van stengel en bladeren voorzien gewas dat zijn voedsel uit de aarde opneemt
  1. een organisme dat kooldioxide opneemt en zuurstof afgeeft

plantaardig /plɑntˈa:rdəx/ (adj)
растительный
  1. tot de planten behorend, uit planten bestaand of daarvan afkomstig

planten (v)
сажать
  1. (een plant) in de aarde zetten om te laten groeien of bloeien

plas (n)
лу́жа
  1. een verzameling van vocht
  2. een door veenafgraving ontstaan meer

plasma (n)
пла́зма
  1.

plasmide /plɑs.ˈmi.də/ (n)
плазми́да
  1. een ringvormig DNA-molecuul dat voornamelijk voorkomt voor bij bacteriën

plastic /'plɑstik/ ~ /plɑs'tik/ /'plɛstɪk/ (n)
пластик
  plastisch vervormbare polymere kunststof

plastisch (adj)
пласти́чный
  3. kneedbaar

plastische chirurgie (n)
пласти́ческая опера́ция
  1. een chirurgisch specialisme waarin men zich richt op het uit esthetisch en/of functioneel oogpunt aanpassen van het uiterlijk

plataan (n)
платан
  1. Platanus sp.

platform (n)
платфо́рма
  1. een bepaalde omgeving waarin een computer werkt

platina (n)
платина
  1. scheikundig element met symbool Pt en atoomnummer 78

platinagrijs (adj)
серо – платинная

platteland (n)
[[се́льский]] [[пейза́ж]]
  1. het landelijke gebied buiten de steden

platvis /ˈplɑtvɪs/ (n)
камбалообразные
  1. een orde van vissoorten die op hun zijde op de bodem leven, en geheel plat zijn

plechtig (adj)
торжественный
  met ceremonieel

plectrum (n)
плектр
  1. het plaatje waarmee snaren worden aangeslagen

pleegkind (n)
приёмыш
  1. een kind dat als een eigen kind wordt grootgebracht

plein /plɛin/ (n)
площадь

pleinvrees /ˈplɛinˌvreːs/ (n)
агорафобия

pleister (n)
пластырь
  1. (gipshoudend) kalkmengsel
штукатурка
  2. zelfklevend verband

plenair (adj)
плена́рный
  1. in aanwezigheid van allen

plenum (n)
общее собрание
  1. vergadering waaraan alle leden deelnemen

pleonasme /plejoˈnɑsmə/ (n)
плеоназм
  1. (taalkunde) een uitdrukking waarin eenzelfde begrip dubbel is uitgedrukt

plevier (n)
ржанка
  1.

plexus (n)
переплете́ние

plicht (n)
долг
  1. een taak die men op zich genomen heeft of opgelegd heeft gekregen

ploeg (n)
плуг
  1. landbouwgereedschap om de grond om te woelen
команда
  2. groep personen

ploegen (v)
пахать
  2. land met de ploeg bewerken

ploeger (n)
па́харь
  1.

plofklank /ˈplɔfklɑŋk/ (n)
смычный
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

plons (n)
всплеск
  1. geluid van iets dat in een vloeistof valt

plonzen (v)
плескаться
  1. een geluid voortbrengen zoals dat van iets dat luidruchtig in een vloeistof ondergedompeld wordt

plooien (v)
скла́дывать
  1. iets in losse vouwen opstapelen

plop (n)
хлопо́к
  1.

plosief /ploˈsif/ (n)
Взрывные согласные, смычный
  1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

plotseling (adj)
внезапный
  1. snel en onverwacht

plotseling (adv)
внезапно
  1. snel en onverwacht

pluis (n)
пух
  1. vlok droge, lichte stof met een open structuur

pluizig /'plʌʏ.zəx/ (adj)
ворси́стый
  1. vol met pluizen

plukken /'plɵkə(n)/ (v)
игра́ть
  1. (bloemen) afbreken of oogsten
  2. ontdoen van de veren
  4. (sport) een door de lucht vliegende bal grijpen
ощипывать
  3. iemand geld afzetten

plus (conjunction)
плюс

plusteken (n)
знак плюс

plutonium (n)
плутоний
  1. Chemisch element

podcast (n)
подкаст
  1. digitale radio-uitzending waarbij een audiobestand op internet wordt gezet zodat het kan worden gedownload en beluisterd

poed (n)
пуд
  1. verouderde Russische eenheid van massa

poedel (n)
пудель
  1. Frans krulharig hondenras

poeder (n)
порошо́к

poederdoos (n)
пудреница
  1. platte doos voor cosmetisch poeder

poedersuiker (n)
са́харная пу́дра
  1. zeer fijn gemalen suiker

poema (n)
пума
  1. bepaald soort zoogdier, Felis concolor

poep (n)
говно
  1. uitgescheiden vaste afvalstoffen van mens of dier

poes (n)
кот, кошка
  1. een van de oudste huisdieren van de mens

poetinisme (n)
путинизм
  1. sociaal-economische en politieke praktijk in Rusland in het begin van de 21 eeuw

pogrom (n)
погром
  1. razzia tegen joden
  2. gewelddadige aanvallen...

pointer (n)
по́йнтер
  1. staande jachthond
  2. een variabele waar een geheugenadres in staat

poker (n)
покер
  1.kaartspel

pokerface (n)
мо́рда кирпичо́м
  1. emotieloos gezicht

pokken (n)
о́спа
  2. epidemische huidziekte

polariteit (n)
полярность

polder /ˈpɔldəʀ/ (n)
по́льдер
  1. een bedijkt stuk land waarin de waterstand kunstmatig geregeld wordt

politicologie (n)
политоло́гия
  1. een discipline

politie (n)
полиция, милиция
  1. een overheidsdienst die belast is met de handhaving van de openbare orde...

politiebureau (n)
полицейский участок

politiek /poliˈtik/ (adj)
политический
  1. betreffende de politiek

politiek /poliˈtik/ (n)
политика
  1. datgene dat gerelateerd is aan het besturen van een land

pollepel (n)
черпак
  2.(België) een diepe, grote lepel met een lange steel gebruikt voor het opdienen van soepen, sauzen e.d.

polonium (n)
полоний
  1. Chemisch element

pols (n)
запя́стье
  anatomie: 1. gewricht

polyamide (n)
полиамиды

polyandrie (n)
полиандрия

polycarbonaat (n)
поликарбонаты
  2. thermoplastisch polymeer

polygamie (n)
полигамия

polyglot (n)
полиглот

polymeer (n)
полимер
  1.

polymelkzuur (n)
полимолочная кислота

polymorfisme (n)
полиморфизм

polypropeen (n)
полипропилен
  thermoplastische kunststof, bereid door polymerisatie van propeen

polysemie (n)
полисемия
  1. het kunnen hebben van meerdere (verwante) betekenissen

polytheïsme (n)
многобо́жие
  1. godsdienst met meer dan één god

polyurie (n)
полиури́я
  1. vermeerderde urinelozing

pomelo (n)
помело
  1. en 2. (vrucht van de) boom Citrus maxima × Citrus ×paradisi

pomp (n)
насос

pompelmoes /ˈpɔmpəlˌmus/ /ˈpɔmpəɫˌmus/ (n)
помело
  2. een vrucht van deze boom

pompen (v)
кача́ть
  1. vloeistof of gas met behulp van een pomp verplaatsen

pompoen (n)
тыква
  1. een zeer oud cultuurgewas uit Midden- en Zuid-Amerika

pond (n)
фунт
  1. naam voor verschillende munteenheden die in het Verenigd Koninkrijk en sommige Engelstalige landen worden gebruikt

ponskaart (n)
перфока́рта
  kaart die tot de jaren 80 werd gebruikt voor het vastleggen van gegevens d.m.v. erin geponste gaatjes

pontificaat (n)
понтифика́т
  1.

ponton (n)
понтон
  1. werkschuit met een vlak dek

pontonbrug (n)
[[понто́нный]] мост
  1. een brug die bestaat uit op het water drijvende elementen

pony (n)
по́ни
  1. paard uit een ras met een schofthoogte tot ongeveer anderhalve meter

pooier /'poːjər/ (n)
cутенёр
  1. een man die prostituees tegen betaling beschermt en helpt.

pook /pok/ (n)
кочерга
  1. stang om het vuur op te porren

pool /pol/ /pul/ (n)
полюс
  1. uiteinde van een draaiingsas

poolcirkel (n)
поля́рный круг
  1. de begrenzing van het gebied waar 's zomer de middernachtszon gezien kan worden en 's winters de nacht een heel etmaal kan duren

poollicht (n)
поля́рное сия́ние
  1.

poolvos (n)
песец
  1. bepaald soort zoogdier, Alopex lagopus

poon (n)
морской петух
  1. benaming voor zeevissen uit familie Triglidae

poort /poːrt/ (n)
ворота
  1. met deuren afsluitbare doorgang door een muur
логический элемент
  2.

poot (n)
но́жка

pop /pɔp/ (n)
кукла, кокон, куколка, сноп, шкурка
  1. speeltuig

poppenhuis (n)
кукольный домик
  1. een in het klein uitgevoerde versie

poppenspeler (n)
ку́кольник
  1. kunstenaar achter poppenspel

populier (n)
тополь
  1.

pornografie (n)
порногра́фия

porselein /pɔrsəlɛːn/ /pɔrsəˈlɛɪn/ (n)
фарфор
  1. fijn, geglazuurd aardewerk

portaal (n)
порта́л
  1,2 portaal (entree)

portaalkraan (n)
козловой кран
  1. portaalkraan

portemonnee (n)
кошелёк
  1. geldbuidel

portiek (n)
по́ртик
  2. zuilengalerij

portret (n)
портрет
  1.schilderij, foto of andere artistieke voorstelling van een persoon

pos (n)
ёрш
  1. bepaald soort vis, Gymnocephalus cernuus

poseren (v)
пози́ровать

positie /po'zisi/ (n)
пози́ция
  1. een stand van het lichaam
  2. een innerlijke houding
  3. een plaats van waaruit men iets onderneemt
  4. een toestand waarin iemand zich bevindt
  5. een vaste betrekking
  6. een maatschappelijke stand
  7. de ligging van de hand
  8. een opstelling van troepen en materieel

positief /posiˈtif/ (adj)
позитивный

positivisme (n)
позитиви́зм
  1. de opvatting dat alleen de empirische wetenschappen geldige kennis opleveren
  2. een levensinstelling waarbij je ervan uitgaat dat alles goed komt

positron (n)
позитрон

post /pɔs/ /pɔst/ (n)
почта
  1. toegezonden materiaal, zoals brieven; poststuk - poststukken

postbode (n)
почтальон
  1. postbeambte

postcode (n)
почтовый индекс

postduif (n)
почтовый голубь
  1. een afgerichte duif die berichten kan overbrengen

postelein (n)
портулак
  1. bepaalde soort eenjarige groene plant, Portulaca oleracea

posthoorn (n)
почто́вый рожо́к
  1. posthoorn

postkantoor (n)
почта́мт
  1. kantoor dat zich bezighoudt met de bezorging van post en vaak ook andere diensten levert zoals bankzaken, kaartverkoop, etc

postmodernisme (n)
постмодерни́зм
  1.

posttraumatisch (adj)
посттравматический
  1. na een letsel

postwissel (n)
перевод

postzegel /ˈpɔseɣəl/ /ˈpɔseχəɫ/ (n)
марка, штемпель, почтовая марка
  1. betalingsmiddel voor het verzenden van post

pot (n)
горшок
ле́сби

potas /ˈpɔ.dɑs/ (n)
пота́ш

potentieel (adj)
возмо́жный
  1. mogelijkheid

potig /'potəx/ (adj)
кре́пкий
  1. stevig uit de kluiten gewassen, weerbaar, ruig

potlood /'pɔtlot/ (n)
карандаш
  1. schrijfgerei met een zachte stift vervaardigd van klei en grafiet ingebed in een houten huls

potvis (n)
кашалот
  1. bepaald soort zeezoogdier, Physeter macrocephalus

poëzie /poweˈzi/ (n)
поэзия
  1. in ritme, maat en klank verwoorden

prachtbeer (n)
медведица красноточечная
  1. Utetheisa pulchella

prachtig /'prɑxtəx/ (adj)
прекрасный
  1. bijzonder mooi

pragmatisme (n)
прагмати́зм
  1.

prairiehond (n)
лугова́я соба́чка
  1. Cynomys, een eekhoornachtig zoogdier uit Noord-Amerika dat een scherp blaffend geluid maakt

praktijk /prɑkˈtɛɪ̯k/ /prɑkˈtɛːk/ (n)
кабинет
  2. hoe dingen werkelijk gaan, soms in tegenstelling tot hoe zaken in theorie zouden moeten functioneren
обы́чай
  4. gewoonte(n), manier van doen

praktisch (adj)
практи́ческий
  1. op een manier die ook echt uitgevoerd kan worden

praseodymium /ˌprazejoˈdimijʏm/ (n)
празеодим
  1. Chemisch element

praten /ˈpraː.tə(n)/ (v)
говорить, сказать
  1. zich met behulp van de stem uiten

precambrium /preˈkɑmbrijʏm/ (n)
Доке́мбрий

precedent /presəˈdɛnt/ (n)
прецеде́нт
  1. eerder plaatsgevonden hebbend geval
  2. bestaande jurisprudentie die dient ter beslechting van een vergelijkbaar geschil

precessie (n)
преце́ссия

precursor /pre'kɵrsɔr/ (n)
предше́ственник
  1. een voorloper

predatie (n)
охо́та
  1. het vangen, doden en opeten door een organisme, meestal een dier, van een ander dier, het prooidier

predicaat (n)
предика́т
  3. (grammaticaal) gezegde

predicatief /ˌpredikaˈtif/ (adj)
предикати́вный

preek (n)
про́поведь

prefectuur (n)
префекту́ра
  2. bureau van een prefect

prehistorie (n)
доисто́рия

prei /prɛi/ (n)
лук-порей
  1. en 2 (bladeren van) plant Allium porrum

premiejager (n)
наемная убийца

première (n)
премье́ра
  1. de eerste vaak feestelijke vertoning van een film, toneelstuk of een andere vorm van entertainment

prentenboek (n)
кни́жка с карти́нками

preparaat (n)
препара́т
  1. bereiding van chemische stof, geneesmiddel e.d

prerogatief (n)
прерогатива

president /prezi'dɛnt/ (n)
президент
  1. het staatshoofd van een republiek

presidium (n)
прези́диум
  1. het bestuur van een vereniging (vooral van studentenverenigingen en politieke organisaties)

presse-papier (n)
пресс-папье́
  1. vaak fraai gevormd, zwaar voorwerp dat men boven op een stapel losse papieren kan leggen zodat de papieren niet kunnen wegwaaien

prestatie (n)
выполне́ние

preut (n)
свято́ша
  3. iemand die preuts is

preuts /prøts/ (adj)
жема́нный
  1. zeer ingetogen, overdreven kuis

preventie /preˈvɛn(t)si/, /prəˈvɛn(t)si/ (n)
предотвраще́ние
  1. voorkoming (van ziekte, brand, etc)

priapisme (n)
приапизм
  1. ongezond langdurige erectie van de penis

priemgetal (n)
простое число
  1. priemgetal

priester (n)
жрец, священник
  1. iemand die de religieuze (offer) rituelen verzorgt

prietpraat (n)
бред си́вой кобы́лы

prijs (n)
цена
  1. de gevraagde geldsom bij verkoop

prikkeldraad (n)
колю́чая про́волока
  1. materiaal bestaande uit een dubbele, in elkaar gedraaide metalen draad, op regelmatige afstand voorzien van...

primaat (n)
архиепи́скоп
  1. benaming voor zoogdieren uit de orde Primates
  2. kerkelijke titel

primitief (adj)
примитивный
  1. alle kortste translatievectors in de richting van de hoofdassen van de rotatiesymmetrie hebbend.
  2. de drie kortste niet in hetzelfde vlak liggende translatievectors als ribben van de eenheidscel hebbend.

primula /'primyla/ (n)
первоцве́т, при́мула
  1.

prins (n)
принц, князь
  1. hoogste adellijke titel van een man of jongen
  2. laagste koninklijke titel van een man of jongen

prinses (n)
княгиня
  1. de hoogste adellijke titel van een vrouw of meisje
  2. de laagste koninklijke titel van een vrouw of meisje

printer /ˈprɪntər/ (n)
принтер
  1. toestel om gegevens af te drukken onder andere op papier.

printplaat (n)
печа́тная пла́та
  1. (elektrotechniek) plaat waarop elektronische bedrading aanwezig is, aangebracht met frees- of etstechnieken

priorij (n)
приорат

privatiseren (v)
приватизи́ровать
  1. omvormen van staatsbedrijven, overheidsdiensten tot particuliere, private bedrijven

privéleven (n)
ли́чная жизнь
  1. de tijd die besteed wordt aan persoonlijke bezigheden

proberen /proˈberə(n)/ (v)
пытаться

probleem (n)
проблема
  1. iets dat schade teweegbrengt of de voortgang van iets anders in de weg staat

problematiek (adj)
проблематика
  1. met problemen behept

problematisch (adj)
проблематичный
  1. een probleem vormend

procedure /prosəˈdyrə/, /proseˈdyrə/ (n)
ме́тод
  1.
  4.

procent /pro'sɛnt/ (n)
проце́нт
  1. een honderdste deel

proces /proˈsɛs/ (n)
процесс
  2. opeenvolging van gebeurtenissen, gang van zaken

processie /proˈsɛˌsi/ (n)
шествие

proclamatie (n)
деклара́ция

product (n)
проду́кт
  1. het resultaat van een bewerking

productie (n)
продукция
  1. voortbrenging

productief (adj)
продуктивный
  1. vruchten afwerpend

proefkonijn /prufkɔnɛin/ (n)
подо́пытный кро́лик
  1. konijn waarop er geëxperimenteerd wordt

proeftijd (n)
испыта́тельный срок

proeven /ˈpruvən/ (v)
попро́бовать
  1. onderzoeken hoe iets smaakt
  2. smaak waarnemen

profeet (n)
пророк
  1. een persoon die boodschappen van een godheid aan de mensen doorgeeft

professie /pro'fɛsi/ (n)
вероиспове́дание
  1. het beroep dat iemand uitoefent om geld mee te verdienen, met kennis van zaken en met betrokkenheid

professor /proˈfɛsɔr/ (n)
профессор
  1. de aanspreektitel voor een hoogleraar

programma (n)
программа
  1. een applicatie voor de computer

programmeertaal (n)
язык программирования

programmeren (v)
программировать
  1. het schrijven van computerporgramma

progressief (adj)
передово́й
  1. vooruitstrevend
  2-3

project /proˈjɛkt/ (n)
план
  1. een zaak die men denkt uit te voeren of te onderzoeken

projectie (n)
проекция

projector (n)
прое́ктор
  toestel om een afbeelding op een scherm te projecteren

proletariaat (n)
пролетариа́т

proletariër (n)
пролета́рий

proliferatie (n)
размноже́ние
  1. snelle vermenigvuldiging

proloog (n)
предисло́вие
  1. inleidende rede van een tekst
  3. de inleiding tot een theaterstuk

promenade (n)
пешехо́дная у́лица

promethium (n)
прометий
  1. een scheikundig element en zilverwit à grijs lanthanide met het symbool Pm en het atoomnummer 61

promoten /proˈmotə(n)/ (v)
продвигать
  1. reclame maken voor

promotie /proˈmotsi/ (n)
повышение
  1. een verhoging in rang
продвиже́ние
  2. bevordering naar een hogere speelklasse

promovendus (n)
докторант

pronkboon (n)
фасоль многоцветковая
  1. en 2. (peulvrucht van) Phaseolus coccineus

prooi (n)
добы́ча
  1. dat wat door een dier wordt buitgemaakt

proost /prost/ (interjection)
за ваше здоровье, ваше здоровье, за твоё здоровье, твоё здоровье
  1. heildronk

propaan (n)
пропа́н
  1. C₃H₈

propaganda (n)
пропаганда
  1. activiteiten of materiaal gericht op het beïnvloeden van de mening of het gedrag...

propedeuse /propə'dœyzɛ/ (n)
пропедевтика
  2. Voorbereidingsjaar

propionzuur (n)
пропионовая кислота
  1. CH₃CH₂COOH

prostaat (n)
предста́тельная железа́
  1.een klier tussen de blaas en de penis van de man

prostitutie (n)
проституция
  1. het tegen betaling ter beschikking stellen van het lichaam voor het seksuele genot van een ander

protactinium (n)
протактиний
  1. scheikundig element met symbool Pa en atoomnummer 91

protest (n)
проте́ст
  1. een uiting van ontevredenheid met het gevolgde beleid

protesteren (v)
протестова́ть
  1. grote bezwaren uiten

proteïne (n)
белок, протеин
  1.

prothese (n)
проте́з
  1. een kunstmatig lichaamsdeel

protocol (n)
протокол
  4. geheel van voorschriften en afspraken in de internationale diplomatieke omgang

protocollair (adj)
протоко́льный

proton /'protɔn (n)
протон

protoplasma (n)
протопла́зма
  1.

prototype (n)
моде́ль
  1. oorspronkelijk model, eerste model van een product.

provincie /pro.ˈvɪn.si/ (n)
провинция, край
  1. een staatkundig onderdeel van een land

provocatie (n)
провока́ция

pruik (n)
пари́к
  1. een kunstmatig haarstuk waarmee het hoofd bedekt wordt

pruilen (v)
ду́ться
  2. droevig zijn zonder geluid te maken

pruim (n)
слива, сли́ва
  2. vrucht van de pruimenboom

pruimedant (n)
чернослив

prutser (n)
бе́здарь
  1. iemand die slecht werk levert

psalm /psɑlm/ (n)
псалом
  1. één van honderdvijftig gezangen uit de Tenach en het Oude Testament

pseudocode (n)
псевдоко́д
  onechte programmeertaal

pseudoniem /psœydoˈnim/, /psødoˈnim/ (n)
псевдоним
  1. een aangenomen naam waaronder men iets publiceert

pseudowetenschap (n)
лженау́ка

psoriasis (n)
псориаз
  1. schubziekte met overmatige vette schilfers van de huid

psychedelisch /ˌpsɪxeˈdelɪs/ (adj)
психодели́ческий
  1. de werking van het bewustzijn verruimend

psychiater (n)
алиени́ст

psychiatrie (n)
психиатрия

psychiatrisch (adj)
психиатри́ческий
  1. met betrekking tot de behandeling van geestelijke stoornissen

psychisch (adj)
душевный
  1. geestelijk

psychologie /psixoloˈɣi/ /psiχoloˈχi/ (n)
психология
  1. de wetenschap die zich bezighoudt met het onderzoek naar bewustzijnsverschijnselen

psychologisch (adj)
психологи́ческий
  1. met betrekking tot het gevoelsleven.

psycholoog /ˌpsi.χo.ˈloχ/ /ˌpsɪ.xo.ˈlox/ (n)
психолог
  1. een beoefenaar van de psychologie

psychomotoriek (n)
психомоторика
  1. de bewuste, vanuit de hersenen gestuurde beweging

psychopaat (n)
псих
  1.iemand die lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis die antisociaal gedrag veroorzaakt

psychopathologie (n)
психопатоло́гия

psychose /psi'xozə/ (n)
психо́з
  1. een geestesziekte waarbij men wanen heeft

psychosomatisch (adj)
психосомати́ческий
  1. met betrekking tot het verband tussen geest en lichaam

psychotherapie (n)
психотерапи́я
  1. stroming in de psychologie

puberteit (n)
переходный возраст
  1. het proces van seksuele rijping van kind naar volwassene en het gedrag dat daar bij hoort

publiciteit (n)
изве́стность

publiek /pyˈblik/ (adj)
общественный
  2. wat het publiek aangaat

publiek /pyˈblik/ (n)
публика, аудитория, зрители
  1. een groep toeschouwers

publiek domein (n)
всео́бщее достоя́ние
  gangbare benaming voor de status van werken die geheel vrij zijn van auteursrechten en naburige rechten

pudding (n)
пу́динг
  1. nagerecht, vaak zoet, koud en op basis van melk

puimsteen (n)
пе́мза

puin /pœʏ̯n/ /pœːn/ (n)
обломок
  1. een massa vergruizelde steen

pulmonair (adj)
лёгочный

punctie (n)
пункция
  1. een prik

punt /pʏnt/ (n)
[[о́стрый]] край
  1. een spits toelopend uiteinde
пункт
  1. een positie in de ruimte

puntkomma (n)
точка с запятой
  1. een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)

pupil /py'pɪl/ (n)
зени́ца
  2. leerling
  1. oogappel

puppy (n)
щенок
  1. pasgeboren hond, jonge hond

purist (n)
пури́ст
  1.

puriteins /pyri'tɛins/ (adj)
пурита́нский
  1. (te) vroom, sober, ingetogen en streng

purperrood (adj)
жемчужно - красный

purperviolet (adj)
пурпурно - фиолетовый

put /pɵt/ (n)
колодец
  1. een pijpvormige uitholling in een oppervlak

pvc (n)
поливинилхлорид
  acroniem van polyvinylchloride

pyjama (n)
пижама
  1. gemakkelijk zittende hemd en broek die 's nachts in bed kunnen worden gedragen

pyriet (n)
пири́т
  1. een kubisch mineraal met de samenstelling FeS₂
  2. een vaste stof die het structuurtype heeft waarvan [1] het archetype is

python (n)
питон
  1. een niet-giftige en grote wurgslang

qat /kɑt/ (n)
кат
  1. blad van een bedektzadige plant Catha edulis

quaker (n)
ква́кер
  1. volgeling van een religieuze beweging gekend onder de naam Genootschap der Vrienden

quarantaine (n)
карантин
  1. tijdelijke afzondering van personen, dieren of zaken die besmet zouden kunnen zijn met ziektekiemen

quark /kwɑrk/ (n)
кварк

quaternion (n)
кватернион

quingentiljard (n)
миллеиллион

quinoa /kwiˈnowa/ (n)
киноа
  1. Zuid-Amerikaanse plant (Chenopodium quinoa) en 2. zaden van die plant

quinquagintiljard (n)
центиллион

quintiljard (n)
дециллион

quiz (n)
викторина
  1. spel waarbij de deelnemers vragen moeten proberen te beantwoorden

quotiënt (n)
частное
  1. resultaat van de deling van het deeltal door de deler

ra (interjection)
рей, рея
  1. horizontaal draaibare boom aan mast

raad /rat/ /raːd/ (n)
совет
  1. aanbeveling hoe om te gaan met een probleem
сове́т
  2. een orgaan dat bestaat uit leden die raadgevende of beslissende bevoegdheden bezitten

raadgevend (adj)
совеща́тельный
  1.

raadplegen (v)
консульти́роваться
  1. een bron van informatie of ervaring aanspeken

raadsel (n)
загадка
  1. iets waarnaar men moet raden

raadselachtig /ratsəlɑxtəx/ (adj)
загадочный
  1. onbegrijpelijk door dubbelzinnige of verborgen informatie

raaf /raːf/ (n)
ворон
  1. grootste van alle zangvogels, met flinke snavel, Corvus corax

raaklijn (n)
каса́тельная
  1.

raam /ram/ (n)
окно
  1. venster: muuropening om lucht en licht door te laten

rabarber (n)
ревень
  1. en 2. (stengels van) plant Rheum rhabarbarum

rabbijn /rɑˈbɛin/ (n)
раввин, рабби

racisme (n)
расизм

racistisch (adj)
раси́стский
  1. voortkomend uit de opvatting dat mensen door afstamming kunnen worden ingedeeld in grote groepen met verschillende uiterlijke kenmerken

racket (n)
раке́тка

radar /radɑr/ (n)
РЛС
  1. techniek

raden (v)
отга́дывать
  1. een gissing maken naar iets

radiaal (n)
радиан
  1. de SI-eenheid voor een hoek

radiator (n)
батаре́я
  1. een toestel dat door straling warmte afgeeft, ofwel ter verwarming van een ruimte, ofwel ter koeling van bijvoorbeeld een motor

radicalisme (n)
радика́льность

radijs (n)
редис
  1. bepaalde soort uit de kruisbloemfamilie, Raphanus sativus

radio /ˈradijo/ (n)
радио, радиоприёмник
  1. toestel
  2. medium

radioactief (adj)
радиоактивный

radioactiviteit (n)
радиоактивность
  1.

radiologie (n)
радиоло́гия
  1. het medisch specialisme...

radium (n)
радий
  1. scheikundig element met symbool Ra en atoomnummer 88

radon (n)
радон
  1. met symbool Rn en atoomnummer 86

raffinaderij (n)
НПЗ

ragout (n)
рагу́

rail (n)
рельс
  1. een metalen staaf waar het wiel van een railvoertuig op rijdt
  2. een baan waar een railvoertuig over rijdt

raket /raˈkɛt/ (n)
ракета
  1. cilindervormig projectiel dat door een naar achteren gerichte ontploffing wordt voortbewogen

ram /ram/ (n)
баран
  1. mannelijk schaap

ramboetan (n)
рамбута́н
  1. een harige vrucht uit de zeepboomfamilie

rammen (v)
вти́скивать
  1. een botsing op een vijandelijk schip veroorzaken

ramp (n)
бе́дствие
  1. een grote catastrofale gebeurtenis met ernstige gevolgen

rand /rɑnt/ (n)
край
  1. de bovenkant van een bak of vat
  3. de buitenkant van een gebied of een ding

randzee (n)
окра́инное мо́ре
  1. grote inham van een continent die grenst aan een oceaan

rang (n)
зва́ние

ransuil (n)
уша́стая сова́
  1. bepaald soort vogel, Asio otus

rantsoen /rɑnt'sun/ (n)
но́рма
  1. beperkte dagelijks verstrekte hoeveelheid voedsel en andere primaire levensbenodigdheden

rapier (n)
рапи́ра
  1.

rapper (n)
рэ́пер
  1. een mannelijk iemand die rapt

rapporteren (v)
сообщать, сообщить
  1. het uitbrengen van een verslag of rapport

rapsodie (n)
рапсо́дия
  1. een muziek of dichtwerk dat contrasterende delen bevat en toch een eenheid vormt

ras /rɑs/ (n)
порода

rasp (n)
тёрка
  1. een grofgetande vijl die wordt gebruikt om rondingen aan hout te maken

rassendiscriminatie /'rɑsə(n)dɪskrimina(t)si/ (n)
расовая дискримина́ция
  1. mensen minderwaardig vinden op grond van hun ras

rat /rɑt/ (n)
крыса
  1. een muisachtig knaagdier uit het geslacht Rattus

ratatouille (n)
ратату́й
  1.

ratelslang (n)
грему́чая змея́
  1. gifslang uit het geslacht Crotalus

rationaliteit (n)
рациона́льность
  1.

rauw (adv)
сырой
  1. ongekookt en vers

razen (v)
мча́ться
  1. heel snel rijden

reactantie (n)
реактивное сопротивление

reactie (n)
реа́кция
  1. een actie die een gevolg is van een stimulus

reactionair (adj)
реакцио́нный

reageerbuis (n)
пробирка

reagens /'reʲaɣɛns/ (n)
реаге́нт
  1. een chemische stof die deelneemt aan een reactie

reageren (v)
реагировать
  1. op een nieuwe situatie actie ondernemen

realisatie (n)
достижение
  1. het in de praktijk tot stand brengen van iets

realiseren (v)
реализовать

realist (n)
реали́ст

reality-tv (n)
реа́лити-телеви́дение
  1. een televisieserie met echte mensen en echt drama, soms worden waargebeurde zaken nagespeeld, minder zakelijke weergave dan bij een documentaire

reanimatie (n)
оживление
  het reanimeren

reanimeren /reani'merən/ (v)
оживи́ть
  1. het kunstmatig overnemen van de ademhaling en de bloedsomloop, indien er sprake is van een circulatiestilstand

rebellerend (v)
мятежный
  1. rebellerend onvoltooid deelwoord van rebelleren, attributief gebruikt
  2. rebellerend onvoltooid deelwoord van rebelleren, bijwoordelijk gebruikt

rebus (n)
ребус
  1. soort raadsel

recenseren (v)
де́лать обзо́р
  1. een beoordelend verslag schrijven, meestal van een culturele gebeurtenis

recent /rəˈsɛnt/ (adj)
неда́вний
  1. een korte tijd geleden gebeurd of begonnen

recentelijk (adv)
недавно
  1. nog niet lang geleden

recept (n)
рецепт
  2. een voorschrift voor de bereiding van een gerecht
  2. een doktersvoorschrift voor (de bereiding van) een geneesmiddel

recessie (n)
спад

recht (n)
право
  1. het geheel van rechtsregels en instituties van het recht

rechtdoor (adv)
напрямик
  1. noch naar rechts noch naar links van richting veranderend

rechte hoek (n)
прямой угол
  1. hoek van 90 graden

rechte klimming /ˈrɛxtə ˈklɪɯɪŋ/ (n)
прямое восхождение
  1. lengtegraad op de hemelbol

rechten van de mens (n)
правa челове́кa
  2. geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

rechter /ˈrɛxtər/ (n)
судья
  1. persoon die rechtspreekt, persoon die een oordeel velt

rechthoek /'rɛxtuk/ (n)
прямоугольник
  1. een vierhoek met vier rechte hoeken

rechts (adj)
правый
  1. tegenovergestelde van links

rechtsklikken (v)
щёлкать [[правый|пра́вой]] [[кнопка|кно́пкой]] [[мышь|мы́ши]]
  1. rechterknop van een computermuis gebruiken

rechtspersoon /ɾɛχts.pɛɾ.soːn/ (n)
юридическое лицо
  1. groepering van goederen of natuurlijke personen die kan deelnemen aan het rechtsverkeer

rechtswetenschap (n)
правоведение

rechtszaal (n)
зал суда́
  1. de ruimte waar een rechtszitting gehouden wordt

rechtuit (adv)
напрямик
  1. recht naar voren

rechtvaardig (adj)
справедливый
  1. in overeenstemming met bepaalde ethische beginselen

rechtvaardigen (v)
извини́ть
  1. onderbouwen volgens bepaalde ethische beginselen

recidivist (n)
рецидиви́ст

reciteren (v)
деклами́ровать

reclame (n)
реклама
  1,2 informatie over, en aanprijzing van diensten, producten en ideeën

reconstrueren (v)
воссоздавать
  1. weder opbouwen

record (n)
реко́рд
  1. beste prestatie
  2. bij elkaar behorende gegevens

rectaal (adj)
прямокише́чный
  1. met betrekking tot de endeldarm

recycleren (v)
рециклировать
  1. na verbruik weer omzetten in iets bruikbaars

redacteur (n)
реда́ктор

redden /ˈrɛdə(n)/ (v)
спасать
  1. actie ondernemen om iets of iemand uit de moeilijkheden te halen

redding (n)
спасе́ние

reddingsboot (n)
спаса́тельная ло́дка
  1. een speciaal gebouwde en uitgeruste boot om het schip in geval van nood veilig te kunnen verlaten.

rede (n)
разум, рассудок
речь, выступление
  2. een formele toespraak
рейд
  3. een ankerplaats buitengaats

redelijkerwijs (adv)
разу́мно
  1. op een beredeneerde wijze

reden /ˈre.də(n)/ (n)
до́вод
  1. een motivatie door iemand bedacht of beredeneerd

redenering /ˌredəˈnɪːrɪŋ/ (n)
аргумента́ция
  1. het proces waarmee men van een aantal argumenten, premissen of axioma's tot een standpunt of conclusie komt

reder (n)
судовладелец
  1. eigenaar van een schip

redetwisten (v)
обсужда́ть

redundantie (n)
избы́точность

reduplicatie /redypliˈkatsi/ (n)
редупликация
  1. vorming van een nieuw woorden of zinsneden door geheel of gedeeltelijke herhalen van een deel daarvan

ree (n)
козуля
  1. sierlijk slank hert, komt bijna in heel Europa voor

reebruin (adj)
коричневый олень

reeds (adv)
уже, ранее
  1. al

reeks (n)
ряд
  1. een opeenvolgende rij van gebeurtenissen

reeline (n)
рилин
  1. een glycoproteïne dat vooral een belangrijke rol speelt bij het sturen van de neuronale migratie...

referendum (n)
референдум
  1. een stemming over een wetsvoorstel, waarbij gestemd wordt door het volk zelf...

referentie (n)
исто́чник
  1. verwijzing

reflex (n)
рефле́кс
  1. een onwillekeurige reactie op bepaalde prikkels

refractie (n)
рефракция

refrein (n)
припев, рефрен

regel /ˈreɣəɫ/ (n)
правило
  3. een voorschrift, richtlijn, norm

regelen (v)
организо́вывать
  1. zorgen dat het gebeurt

regeling (n)
договорённость
  1. een combinatie van afspraken voor een bepaalde groep

regelmatig (adj)
пра́вильный
  1. aan een bepaalde regel gehoorzamend

regelsysteem (n)
cистема управления
  1. een apparaat of een verzameling apparatuur om het gedrag van een of ander systeem of proces te regelen

regen /reχən/ (n)
дождь
  1. neerslag van tot druppels gecondenseerde waterdamp

regenachtig (adj)
дождливый
  1. regelmatig regenend of neigend naar regen

regenboog /ˈreːχənboːx/ (n)
радуга
  1. een natuurfenomeen dat na regen als een verschijnende veelkleurige boog te zien is

regendruppel /ˈreɣə(n)ˌdrʏpəɫ/ (n)
[[дождевой|дождева́я]] [[ка́пля]]
  1. een druppel die als regen uit de lucht naar beneden valt

regenen /ˈreɣənə(n)/ (v)
дождь
  1. het vallen van neerslag in de vorm van waterdruppels

regeneratie (n)
pегенерация
  2. herstelgroei

regenjas (n)
дождеви́к
  1. een waterdichte overjas die geschikt is voor regenachtig weer

regenmeter /ˈreɣə(n)ˌmetər/ (n)
дождемер
  1. een toestel dat de hoeveelheid gevallen neerslag meet

regenscherm (n)
зонт
  1. een paraplu

regentijd (n)
[[дождли́вый]] [[сезо́н]]
  1. tijd van het jaar dat het veel regent in de tropen (april tot september in het noorden, van oktober tot maart in het zuiden)

regentschap (n)
ре́гентство

regenwater (n)
дождева́я вода́

regenwoud (n)
дождевой лес
  1. een bos in een klimaat met het hele jaar door neerslag

regenwulp (n)
средний кроншнеп

regeren (v)
вла́ствовать
  1. het uitoefenen van de politieke macht...

regering /re.'ɣeː.rɪŋ(g)/ /rə.'ɣeː.rɪŋ/ /rə.'χɪː.rɪŋ/ (n)
правительство
  1. een groep van personen die een land bestuurt, specifiek het staatshoofd en alle ministers

regicide /ˌreɣiˈsidə/ (n)
цареубийство
  1. een bewuste moord op een koning.

regio (n)
регион
  1. geografisch gebied

rehabilitatie (n)
реабилита́ция

reidans (n)
хоровод
  1. reidans

reiger (n)
цапля
  1. benaming voor ooievaarachtige watervogels uit de familie Ardeidae

reis /rɛɪ̯s/ (n)
путешествие, поездка
  1. grote, lange tocht of trip

reisbureau (n)
бюро́ путеше́ствий

reizen /'rɛɪzən/ (v)
путешествовать
  1. onderweg zijn

reiziger /ˈrɛɪzəɣər/ (n)
путешественник, путешественница, путник, путница
  1. persoon op reis

rek (n)
растя́гивание
  1. uitrekking
ве́шалка
  2. raamwerk

rekenen /ˈre.kə.nə(n)/ (v)
предполагать
  1. getallen manipuleren

rekening /'rekənɪŋ/ (n)
счёт
  1. de optelsom van te betalen bedragen
  2. bankrekening

rekenkunde (n)
арифметика
  de leer van de operaties die op getallen worden uitgevoerd (optellen, aftrekken, vermenigvuldigen, delen, ...)

rel /rɛl/ (n)
бунт
  1. een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden

relativeren (v)
релятивизи́ровать

relativiteitstheorie (n)
теория относительности
  1. een natuurkundige theorie die ervan uitgaat dat de tijd een relatief begrip is

relaxen /rəlɛksə(n)/ (v)
релаксировать
  1. de tijd nemen zich te ontspannen

relevant (adj)
[[иметь|име́ющий]] [[отноше́ние]]
  1. van toepassing

religie /rə'liɣi/ (n)
религия
  1. een godsdienst

religieus /relɪˈɣɪøs/ /relɪˈʝɪøs/ (adj)
религиозный
  1. te maken hebbend met religie

religiositeit (n)
религио́зность
  1. alles wat te maken heeft met godsdienst en geloof in een opperwezen

relikwie (n)
мо́щи

reliëf (n)
барелье́ф

rem (n)
тормоз
  1. een mechanisme dat iets vertraagt of tot stilstand brengt

remedie /rəˈmedi/, /reˈmedi/ (n)
лека́рство
  1. een medicijn of een op genezing gerichte behandeling
  2. iets dat iets anders corrigeert of iets schadelijks wegwerkt

remmen /'rɛmə(n)/ (v)
тормозить
  1. snelheid doen verminderen

remspoor /ˈrɛm.spor/ (n)
[[коричневый|кори́чневые]] [[след|следы́]] на [[внутренний|вну́тренней]] [[сторона|стороне́]] [[трусы|трусо́в]]
  1. spoor van een rubberband
  2.

renaal (adj)
по́чечный
  1. met betrekking tot de nier

rendier (n)
северный олень, олень
  1. een hertachtig zoogdier met een breed uitlopend gewei

renium (n)
рений
  1. Chemisch element

renkoekoek /ˈrɛn.ku.kuk/ (n)
куку́шка-подоро́жник
  1. benaming voor vogels uit het geslacht Geococcyx

rennen (n)
бе́гать
  [A] 1. zeer snel lopen
  [B] 1. een snelheidsproef op de weg of in het terrein

renovatie (n)
обновле́ние

renoveren /rənoˈverə(n)/ (v)
восстана́вливать
  1. opknappen, repareren, vernieuwen

repelen (v)
очёсывать
  1. de zaadbol van het vlas scheiden

repertoire (n)
репертуа́р

reproductie (n)
ко́пия
  2. kopie (van een kunstwerk)

reptiel /rɛp'til/ (n)
пресмыкающееся, рептилия
  1.

republiek /repʏˈbliːk/ (n)
республика
  1. staatsvorm

republikein (n)
республика́нец

republikeins (adj)
республика́нский

reputatie (n)
репутация
  1. de manier waarop iemand bekend is

reseda (n)
резеда

resedagroen (adj)
салатно – горошковая

reserveren (v)
брони́ровать
  1. vrijhouden

reservist (n)
[[военнообя́занный]] [[запас|запа́са]]
  1. iemand die oproepbaar is voor militaire dienst in tijden van oorlog, oorlogsdreiging of andere situaties waarin inzet van het leger nodig is

reservoir /resər'vʷar/ (n)
водоём
  1. plaats waar water of een andere vloeistof bewaard kan worden

residentie (n)
дом

resolutie (n)
разреше́ние
  2. pixeldichtheid

resonantie (n)
резонанс

respect /rɛsˈpɛkt/ (n)
уважение
  eerbied uit hoogachting of angst

respecteren (v)
почита́ть

rest /rɛst/ (n)
оста́ток
  1. wat er overblijft

restaurant (n)
ресторан

restauratie (n)
восстановле́ние
  2. het minitieus herstellen van een voorwerp van kunstzinnig of historisch belang

resultaat /rezɵl'tat/ (n)
результат
  1. een uitkomst

retentie /rə'tɛn(t)si/ (n)
задержа́ние
  1. ophouding, het vertraagd afgeven of vasthouden van iets

retort (n)
ко́лба
  1. een verouderd toestel voor het destilleren bestaande uit een vat met een neergebogen tuit

retoucheren /rətu'ʃeːrə(n)/ /rətu'ʃɪːrə(n)/ (v)
ретуши́ровать

retroflex /ˈre.tro.ˌflɛks/ (n)
[[ретрофле́ксный]] [[согла́сный]]
  1. een medeklinkerklank die gevormd wordt door de tong om te buigen zodat het met de onderkant naar het verhemelte staat

retrospectief (n)
ретроспектива
  1. overzicht van iemands oeuvre (waarin dus wordt teruggekeken)

reu (n)
пёс
  1. een mannelijke hond

reus /røs/ (n)
великан
  1. een buitengewoon grote man

reuzel (n)
сма́лец
  1. verkregen door uitsmelting van varkensvet

reuzenpompoen (n)
тыква гигантская
  1. en 2. (vruchtvlees) van plant Cucurbita maxima

reuzenrad (n)
колесо обозрения
  1. kermisattractie

revisionisme (n)
ревизиони́зм
  1-3. streven naar herziening (van het marxisme, de geschiedenis)

revolutie /revol'yʦi/ (n)
Революция, революция
  1.

revolutionair (adj)
революционе́р

revolver (n)
револьвер
  1. een handvuurwapen met een roterende trommel met kogels

revue (n)
обозре́ние
  1. theatershow
  2. tijdschrift

reïncarnatie (n)
возрожде́ние

reünie (n)
воссоедине́ние
  1. (verouderd) hereniging
  3. het weerzien van voormalige studenten, collega's, enz.

rib /rɪp/ (n)
ребро
  1. elk van de platte, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

ribbenkast (n)
грудная клетка
  1. het geraamte van de borst

ribonucleïnezuur (n)
Рибонуклеиновая кислота

ribosoom /riboˈzom/ (n)
рибосо́ма
  1.

richting /ˈrɪxtɪŋ/ /ˈrɪχtɪŋ/ (preposition)
направление
  1. de kant op van

richtlijn (n)
директи́ва
  1. aanwijzing voor een te volgen gedrag
  2. (juridisch) bindend voorschrift

ridder (n)
рыцарь, богаты́рь
  1. oorspronkelijk een bereden en bepantserde ruiter die de ridderslag ontvangen had

ridderspoor (n)
жи́вокость

riem /rim/ (n)
ремень
  1. een band van leer of een ander materiaal
весло
  2. een steel met een blad dat gebruikt wordt een vaartuig voort te bewegen

riet /rit/ (n)
камы́ш
  1. plantensoort
  2. onderdeel muziekinstrument

rietgroen (adj)
зеленый тростник

rietje /ˈri.cə/ (n)
соломинка
  1. drinkbuisje

rietsuiker (n)
тростниковый сахар
  suiker, verkregen uit het sap van suikerriet

rietvoorn (n)
краснопёрка
  1. karperachtige zoetwatervis

rietzanger (n)
камышовка-барсучок

rif (n)
риф
  1. een ondiepte in water, koraalbank, klip

rij /rɛɪ̯/ /rɛː/ (n)
очередь, ряд
  1. geordende opstelling van een aantal eenheden in één richting

rijbaan (n)
Проезжая часть
  1. weggedeelte bestemd voor voertuigen

rijbewijs /ˈrɛɪ̯bəˌwɛɪ̯s/ /ˈrɛɪ̯bəˌʋɛɪ̯s/ /ˈrɛːbəˌβ̞ɛːs/ (n)
водительское удостоверение, водительские права
  1. een officieel document waarmee de bezitter bevoegd is om een motorvoertuig te besturen

rijden /ˈrɛɪ̯də(n)/ /ˈrɛːdə(n)/ (v)
везти́
  1. zich verplaatsen met behulp van een voertuig
ехать
  2. iemand met een voertuig ergens heen brengen
е́здить
  3. zich voortbewegen op een rijdier (bijv. een paard)

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (adj)
богатый
  1. veel geld en/of eigendommen hebbend

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ (n)
держава
  1. een staat of natie onder een vorst of heerser

rijkdom (n)
благосостоя́ние
  1. het bezitten van veel geld en goud

rijm (n)
рифма
  1. gelijkheid van klank in een vers

rijp (adj)
зрелый
  1. geschikt voor de oogst

rijshout (n)
вале́жник

rijst /rɛi̯st/ (n)
рис
  1. graan van het geslacht Oryza

rijstwijn (n)
ри́совое вино́
  1. een alcoholische drank met als basis rijst

riksja (n)
ри́кша
  1.Aziatisch twee- of driewielig karretje voor personen vervoer

rillen (v)
дрожа́ть

ring (n)
кольцо
  1. cirkelvormig sieraad voor om de vinger
  2. cirkelvormig voorwerp
ринг
  3. plaats waar gestreden wordt

ringmus (n)
воробей
  1. een zangvogel uit de familie van mussen en sneeuwvinken

ringslang (n)
уж
  1. Natrix natrix

ringvinger (n)
безымянный палец
  1. vierde vinger

ringworm (n)
стригу́щий лиша́й
  2. huidziekte door een schimmel veroorzaakt

riool /riol/ (n)
[[канализационный|канализацио́нная]] [[труба́]]
  1. een vaak ondergronds kanaal voor de afvoer van drek

risico (n)
риск
  1. een mogelijk gevaar voor schade

rit /rɪt/ (n)
езда́
  1. een reis in een voertuig

ritme (n)
ритм
  1. een zich in de tijd herhalend patroon van geluiden

ritmesectie (n)
ритм-секция
  1. deel van een bandje of orkest dat het ritme van een muziekstuk aangeeft

ritmisch (adj)
ритми́чный

ritnaald (n)
проволочник
  1. de larve van een kever uit de familie kniptorren (Elateridae)

ritueel (adj)
обря́д

rivier /riːˈviːr/ (n)
река
  1. een natuurlijke waterstroom

rivierkreeft (n)
рак
  1. een soort kreeft die in riviertjes leeft

rizosfeer /ˌritsoˈsfeːr/ /ˌritsoˈsfɪːr/ (n)
ризосфе́ра
  1. gedeelte van de bodem waarin het ecosysteem onder invloed van plantenwortels staat

robijn (n)
рубин, руби́н

robijnrood (adj)
красная рубиновая

robot /ˈro.bɔt/ (n)
робот
  1. een machine die beschikt over een stoffelijke vorm ('lichaam') en een beslissingsmodel (programma)

rock-'n-roll (n)
рок-н-ро́лл
  1. muziek- en dansstijl

roddelen /ˈrɔdələ(n)/ (v)
спле́тничать
  1. op een vervelende manier over anderen praten

rode biet (n)
свёкла

rode lynx (n)
красная рысь
  1. bepaald soort zoogdier, Lynx rufus

rode wijn (n)
красное вино
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van rode druiven

rodehond /ˌro.də.ˈhɔnt/ (n)
краснуха
  1. een infectieziekte waarbij het gehele lichaam met rode plekken en bulten bedekt is

rodekool (n)
краснокочанная капуста
  1. en 2. donkerrood sluitkoolgewas

rodium (n)
родий
  1. chemisch element met symbool Rh

roebel /ˈrubəl/ (n)
деревя́нный

roeien (v)
грести
  1.zich met behulp van roeispanen in een boot ergens begeven

roek (n)
грач
  1. bepaalde soort kraaiachtige vogel, Corvus frugilegus

roekeloos (adj)
безотве́тственный
  1. zonder zorg over de gevolgen of het gevaar van een handeling

roem (n)
слава, честь
  1. eer en glorie

roentgenium (n)
рентгений

roep /rup/ (n)
крик
  1. een vrij harde klank geproduceerd met stemgeluid

roepen /'ru.pə(n)/ (v)
звать
  1. met verheffing van stem de aandacht van iemand trachten te verkrijgen

roepie /'rupi/ (n)
ру́пия
  1.

roeping /'rupɪŋ/ (n)
призва́ние
  1. een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed

roer (n)
руль
  1. vlak waarmee gestuurd wordt
руль, штурвал
  2. stuurmiddel
манок, приманка
  3. lokvogel

roerbakken /ˈrur.bɑ.kə(n)/ (v)
жа́рить в ма́сле
  1. een kooktechniek voor het bereiden van voedsel in een wok

roerei /rurɛi/ (n)
яичница-болтунья
  1. een gerecht van gebakken eieren en losgeklopte melk

roeren (v)
мешать
  1. een vloeistof met een spaan in ronde beweging brengen

roerend goed (n)
дви́жимость
  1. beweegbare, stoffelijke zaak

roest /rust/ (n)
ржавчина
  1. geoxideerd ijzer

roet /rut/ (n)
сажа
  1. koolstofneerslag die ontstaat door onvolledige verbanding van koolstofhoudende stoffen

rog (n)
скат
  1. benaming voor brede, platte vissen met een smalle staart uit de superorde Rajomorphii

rogge (n)
рожь
  1. en 2. (zaden van) plant Secale cereale

roggebrood /ˈrɔɣəbrod/ (n)
ржано́й хлеб
  1. een van rogge gebakken brood

roggemout (n)
солод ржаной
  1. gekiemde en gedroogde granen van rogge

roggezemelen (n)
ржаные отруби
  1. met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen van roggekorrels

rok (n)
юбка
  1. buis- of kegelvormig kledingstuk
фрак
  2. rokkostuum

rokade (n)
рокировка
  1. zet in een schaakspel

roken /ˈroːkə(n)/ (v)
курить
  2. een genotsmiddel, voornamelijk tabak, nuttigen door het inhaleren van de rook ervan
  1. rook afgeven

rokeren (v)
рокирова́ться
  1.1. het doen van een zet waarbij de koning en een toren elkaar passeren

rokkenjager (n)
бабник

rollen (v)
ездить
  1. zich wentelend over een oppervlak bewegen

rolstoel (n)
инвалидная коляска
  1. vervoermiddel voor mensen die slecht ter been zijn

roltrap (n)
эскалатор
  1. trap met bewegende treden

roman (n)
роман
  1. een lang soort verhaal in boekvorm

romanesco (n)
романеско
  1. (kool van) groentesoort Brassica oleracea convar. botrytis var. botrytis

romantisch (adj)
романти́чный

rombisch (adj)
ромбический
  1. drie onderling loodrechte spiegelvlakken of tweetallige assen bezittend

romboëdrisch (adj)
ромбоэдрический
  1. als hoofdas van de rotatiesymmetrie een drietallige as bezittend met de primitieve translaties onder een eindige hoek daarmee

romp (n)
туловище
  1. het lichaam van een mens of dier zonder ledematen, kop of staart
фюзеляж
  2. het gedeelte van een vliegtuig zonder vleugels en stabilo

rond (adj)
круглый
  1. cirkelvormig

ronde (n)
ра́унд
  2. een wedstrijd in de vorm van een rondrit

rondhangen (v)
окола́чиваться
  1. op een plaats langdurig verblijven zonder iets te doen te hebben

rondspoken (v)
навеща́ть
  1.

ronduit (adv)
и́скренне

rood /rod/ /rot/ (adj)
красный, кра́сный
  1. de kleur rood hebbend

rood peperboompje (n)
волчеягодник обыкновенный
  1. bepaald soort struik, Daphne mezereum

roodachtig (adj)
краснова́тый

roodbaars (n)
морской окунь
  1. bepaald soort vis, Sebastes marinus

roodborstje (n)
зарянка, малиновка
  2. bepaald soort vrij gedrongen vogeltje met opvallende bruinrode keel, Erithacus rubecula

roodborstlijster (n)
стра́нствующий дрозд
  1. Turdus migratorius, een in Noord-Amerika veel voorkomende lijstersoort

roodbruin (adj)
красно - коричневый

roodgloeiend (adj)
накалённый докрасна́
  1. zo heet dat het rood licht uitstraalt

roodharig (adj)
рыжеволосый
  1. met rood gekleurde haren

roodlila (adj)
красно - сиреневый

roodlof (n)
радиккьо
  1. en 2. (bladeren van) Cichorium intybus var. foliosum

roodoranje (adj)
оранжевая кирпичная

roodpaars (adj)
красно - фиолетовый

roodpootvalk (n)
кобчик
  1. Falco vespertinus

roof (n)
грабеж
  1. het openlijk en gewelddadig wegnemen van hetgeen een ander toebehoort

roofblei (n)
жерех
  1. exotische roof- en zoetwatervis die voorkomt in de wateren van de Benelux, Leuciscus aspius

roofdier /ˈrovdir/ (n)
хи́щник
  1. dier dat zijn prooi bejaagt en doodt

roofvogel /ˈroˌfoχɔɫ/ /ˈroːˌfoːɣəl/ /ˈroːˌvoːɣəl/ (n)
хищная птица
  1. eierleggend dier met veren, twee vleugels, twee klauwen en een snavel dat zijn prooi bejaagt en doodt

rook /roːk/ (n)
дым
  1. damp, zichtbaar gas

rookmelder (n)
дете́ктор ды́ма
  1. apparaat dat een zeer luid signaal afgeeft als er rook aanwezig is

rookverbod (n)
запрет на курение
  1. een verbod om te roken

room (n)
сли́вки
  1. de vette delen van melk waarvan boter gemaakt wordt. Room wordt, wanneer gezoet, gebruikt bij het vervaardigen van slagroom, voor het decoreren van gebak en bij het vullen van bonbons

roos /roːs/ (n)
роза, ро́за
  1. bloem

rooster /ˈrostər/ (n)
решётка
  4. een structuur met translatiesymmetrie, gewoonlijk in drie dimensies

rotatie (n)
враще́ние

rots (n)
утёс
  1. een grote ruwe steen

rotstuin /ˈrɔtstœʏn/ /ˈrɔtstœːn/ (n)
альпийская горка
  1. een tuin met rotspartijen en rotsplanten

rottweiler (n)
ротве́йлер
  1. Duits hondenras, stevig gebouwd, kortharig met brede kop, korte snuit en hangoren

rotweer (n)
непогода
  1.

rotzak (n)
гни́да

rouw /ra<sup>ʊ</sup>/ /rʌʊβ̞/ /rʌːβ̞/ (n)
скорбь
  1. grote smart of droefenis na een verlies

rover (n)
грабитель
  1. iemand die door geweldpleging iemand besteelt

roze /roːzə/ /rɔːs/ /rɔːzə/ (adj)
розовый
  1. tertiaire kleur bestaand uit een combinatie van wit en rood, met soms ook blauwe tinten; een heel bleek of licht rood

rozemarijn (n)
розмарин
  2. keukenkruid

rozenbottel (n)
плоды шиповника
  1. de vrucht van de roos

rozenkrans (n)
розарий, чётки
  1. een gebedssnoer met 165 kralen

rozijn (n)
изю́м
  1. kleine gedroogde vruchtjes van Vitis vinifera

rubber /ˈrɵ.bər/ (n)
резина

rubidium (n)
рубидий
  1. Chemisch element

rucola (n)
руккола
  1. en 2. (bladeren van) eenjarige plant Eruca sativa

rudimentair (adj)
зача́точный

rug /rɵx/ (n)
спина
  1. zijde van de romp tegenover de buik en borst gelegen

rugby (n)
ре́гби

ruggengraat (n)
позвоночник, хребет

ruggenmerg (n)
спинной мозг

rugpijn (n)
боль в [[поясни́це]]

rugvin (n)
спинно́й плавни́к
  1.

rugzak (n)
рюкзак

ruif (n)
ко́злы
  1. traliewerk waarachter hooi ligt

ruiken /rœʏkə(n)/ /rœːkə(n)/ (v)
нюхать, обонять, чуять
  1. een geur waarnemen
пахнуть, ню́хать
  2. een geur verspreiden

ruilhandel (n)
мена

ruim /rœy̯m/ (adj)
просторный
  1. van grote omvang of uitgestrektheid

ruim /rœy̯m/ (n)
трюм
  1. de laadruimte van een schip

ruimer (n)
развёртка
  stuk gereedschap waarmee men een boorgat iets ruimer kan maken

ruimte /ˈrœymtə/ (n)
пространство
  3. heelal

ruimtegecentreerd (adj)
объёмноцентрированный
  1. de kortste translatievectors in de lichaamsdiagonale richting tussen de hoofdassen van de rotatiesymmetrie hebbend

ruimtegroep (n)
пространственная группа
  1. verzameling symmetrie-elementen -translaties, rotaties en combinaties daarvan- die samen een ruimtevullende groep vormen

ruimtepak (n)
скафа́ндр

ruimteschip (n)
космический корабль, космический детательный аппарат
  1. vaartuig geschikt om zich buiten de aardse atmosfeer te begeven

ruimtesonde (n)
АМС

ruimtestation (n)
косми́ческая ста́нция

ruimtevaart (n)
косми́ческое путеше́ствие
  1. het zich in de ruimte buiten de dampkring van de aarde begeven

ruimtewandeling /ˈrœʏ̯m.tə.ˌʋɑn.də.lɪŋ/ /ˈrœːm.tə.ˌβ̞ɑn.də.lɪŋ/ (n)
внекорабельная деятельность
  1. het uitvoeren van een activiteit buiten een ruimteschip

ruin /rœʏn/ (n)
мерин
  1. gecastreerde hengst

ruis (n)
шум
  1. structuurloos en voortdurend geluid dat een continuüm van toonhoogten bevat

ruisvoorn (n)
краснопёрка
  1. bepaald soort zoetwatervis die zich graag tussen het riet ophoudt, Scardinius erythrophtalmus

ruit (n)
ромб
  2. een vierhoek waarvan de zijden gelijk in lengte zijn

ruitenboer (n)
бубно́вый вале́т
  1.

ruitenwisser /ˈrœytə(n)wɪsər/ (n)
дво́рник
  1. een apparaatje dat de ruiten van een auto automatisch wist met een bewegende arm met wisserblad

ruiter (n)
вса́дник
  1. berijder van een rijdier

rum (n)
ром
  een sterkedrank die bereid wordt uit het sap van suikerriet

rund /rʏnd/ /rʏnt/ (n)
бы́чий
  1. holhoornig herkauwend zoogdier

rundvlees /ˈrʏntfleːs/ (n)
говядина
  1. het vlees van een volwassen rund

rune /ˈrynə/ (n)
ру́на
  1. een schriftteken van het Oud-Germaanse alfabet

rups (n)
гусеница
  1. vlinderlarve

rus /'rʏs/ (n)
камыш
  plant

ruscisme (n)
рашизм
  1. autoritaire nationalistische ideologie in Rusland

russofoob (adj)
русофобский
  1. een sterke afkeer van of angst voor de Russen aan de dag leggend

rust /rɵst/ (n)
споко́йствие
  1. tijdloze toestand van kalmte
мир
  2. een tijdelijke toestand van ontspanning na arbeid, moeite of inspanning
о́тдых
  3. periode van weinig of geen activiteit
  5. moment van stilte in muziek
тайм
  4. pauze in een wedstrijd
о́тдых
  1. steunpunt

rusten (v)
отдохну́ть
  1. werk of andere activiteit staken om het lichaam in staat te stellen weer op krachten te komen

rustig (adj)
ти́хий
  1. kalm, weinig sensorische prikkels creërend

ruthenium (n)
рутений
  1. scheikundig element met symbool Ru en atoomnummer 44

rutherfordium (n)
резерфордий
  1. scheikundig element met symbool Rf en atoomnummer 104

ruw (adj)
шероховатый
  1. oneffen, niet glad
шершавый
  2. grof, onbesuisd

ruzie /ˈryzi/ (n)
спор
  1. toestand waarin men in ernstig conflict is met anderen

ruïne /ryˈinə/ (n)
руина, развалина
  1. een zeer vervallen gebouw

ruïneren /ˌryiˈnerə(n)/ (v)
испо́ртить
  1. helemaal kapotmaken
  2. iemand financieel te gronde richten

röntgenstraal (n)
[[рентге́новский]] луч
  1.

saai /saɪ̯/ /saːɪ̯/ (adj)
скучный
  2. oninteressant, eentonig

sabbatdag (n)
день суббо́тний
  1.

sabelmarter (n)
Со́боль
  1. bepaald soort zoogdier, Marter zibellina

sabotage (n)
саботаж
  1. een vijandige ingreep op zaken om deze te laten mislukken of te vernielen

saboteren (v)
саботировать

saboteur (n)
вреди́тель

sacharide (n)
сахари́д

sacharine (n)
сахарин
  1. caloriearme kunstmatige zoetstof die geen directe invloed heeft het bloedsuikergehalte

sacharose (n)
сахаро́за
  1. een disacharide, bestaande uit een glucose-eenheid en een fructose-eenheid

sacrament (n)
сакрамент
  1. plechtige gebeurtenis in de katholieke kerk

sacristie (n)
сакристия
  1. een ruimte in een rooms-katholieke kerk, waarin men alles bewaart dat nodig kan zijn om een kerkdienst te houden.

sadisme (n)
сади́зм

sadist (n)
сади́ст
  1. iemand die bevrediging zoekt in het pijnigen van een ander

sadistisch (adj)
сади́стский

safari /sɑˈfarɪ/ (n)
сафа́ри
  1. expeditie in de wildgebieden in Afrika

saffier (n)
сапфир
  1. een kostbare, transparante blauwe edelsteensoort die een variant is van korund (α-Al₂O₃)

saffierblauw (adj)
темно – сапфировая

saffraan (n)
шафран, шафра́н
  1. specerij bereid uit de saffraankrokus Crocus sativus

saffraangeel (adj)
желтый шафран

sage /ˈsaɣə/ (n)
сага

salade (n)
сала́т

salamander (n)
саламандра
  1. benaming voor dieren uit de orde Caudata

salami /ˈsalami/ (n)
салями
  1. Italiaanse worst

salie (n)
шалфей
  gedroogde stukjes van de echte salie

salontafel (n)
журна́льный сто́лик
  1. een lage tafel die in een woonkamer staat

salpeter /sɑlpetər/ (n)
селитра
  1. een mineraal bestaande uit kaliumnitraat

salpeterzuur (n)
азотная кислота
  1. een sterk zure chemische verbinding met de formule HNO₃ of een waterige oplossing daarvan

samarium (n)
самарий
  1. scheikundig element met symbool Sm en atoomnummer 62

samen (adv)
вместе

samenstellen (v)
собира́ть
  1. meerdere uitgekozen zaken tot een geheel maken

samenstelling (n)
словосложение
  2. verbinding van twee of meer zelfstandige woorden

samenvatting /ˈsaːməvɑtɪŋ/ (n)
резюме
  1. een beknopte beschrijving van een inhoud

samenwerken (v)
коопери́ровать
  1. met een of meer aan hetzelfde werken

samenwerking (n)
кооперация
  1. het samenwerken van meerdere personen

samenzweren /ˈsamə(n)ˌzʋɪːrə(n)/ (v)
замышля́ть
  1. geheimelijk met anderen samenwerken ten nadele van een derde partij

samoerai /ˈsɑmuˌrɑɪ/ (n)
самурай
  1. een lid van de vroegere Japanse krijgsstand

sanctie /'sɑŋksi/ (n)
[[применя́ть]] [[санкция|са́нкции]]
  1. strafmaatregel

sandaal /sɑnˈdal/ (n)
босоно́жка
  1. schoeisel

sandelhout (n)
санда́л
  1. een bepaald houtsoort (Santalum album of verwante soorten)

sangria (n)
сангри́я
  1. een Spaanse licht-alcoholische drank

sap (n)
сок
  1. plantenvocht

sappeur (n)
сапёр
  1. soldaat die loopgraven maakt

sappig (adj)
со́чный
  1. vol met sap

saprofyt (n)
сапрофит
  1. plant die van organisch afval leeft

sarcasme (n)
сарказм
  1.

sarcofaag /sɑr.ko.ˈfax/ (n)
саркофа́г
  1. een stenen doodskist

sarcoom (n)
саркома

sardien (n)
сардина
  1. klein zilverkleurig haringachtig visje, Sardina pilchardus

sardine (n)
сардина
  1. straalvinnige visSardina pilchardus, uit de familie van haringen

sardonisch /sɑr'donis/ (adj)
сардони́ческий
  1. op een bittere manier grijnzen of lachen

satanisme (n)
дьяволопоклонничество
  1. aanbidding van Satan

satijn (n)
атлас
  1. een weefsel vervaardigd met een weeftechniek, waarbij de kruispunten van de ketting- en inslagdraden gelijkmatig verspreid liggen en bedekt worden door de inslagdraden

satire (n)
сатира

sauna /'saʊna/ (n)
сауна
  1. een ruimte waarvan de temperatuur verhoogd wordt, zodat het lichaam begint te zweten (een zweetbad)

saus /sɑu̯s/ (n)
подли́вка
  een vloeibare substantie die meestal over een gerecht wordt gedaan of ernaast wordt gegeten voor extra smaak

savanne (n)
саванна
  1. een grasland met verspreid voorkomende bomengroei

savooiekool (n)
савойская капуста
  1. en 2. (bladeren van) Brassica oleracea convar. capitata var. sabauda)

saxofonist (n)
саксофонист
  1. iemand die (beroepshalve) saxofoon speelt

saxofoon /sɑkso'fon/ (n)
саксофон
  1. een metalen blaasinstrument met een enkel riet

scanderen /skɑn.ˈdeː.rə(n)/ /skɑn.ˈdɪː.rə(n)/ (v)
скандировать
  2. ritmisch declameren met één sterke nadruk per versvoet.

scandium (n)
скандий
  1. scheikundig element met symbool Sc en atoomnummer 21

scanner (n)
ска́нер

scenario /se.ˈna.ri.jo/ (n)
сцена́рий
  1. een kort uitgewerkt schema voor de handeling van een dramatisch werk

scepter (n)
жезл
  1. sierlijk bewerkte staf, symbool voor het gezag van een regerende vorst

sceptisch /ˈskɛptɪs/ (adj)
скептично
  1. geneigd tot twijfel

schaaf (n)
рубанок
  1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken

schaafwond (n)
сса́дина

schaak (interjection)
шах

schaak (n)
шахматы
  2. het schaakspel als zodanig

schaakbord /ˈsxagbɔrt/ /ˈsχagbɔrt/ (n)
ша́хматная доска́
  1. een vierkant bord met 64 donkere en lichte vakjes waarop schaak gespeeld wordt

schaakmat (adv)
мат

schaakspel (n)
шахматы
  1. een spel met verschillende stukken op een schaakbord

schaakstuk /ˈsxakstʌk/ (n)
[[шахматный|ша́хматная]] [[фигу́ра]]
  1. een onderdeel van het schaken dat over het schaakbord bewogen wordt.

schaal (n)
масшта́б
  3. verhouding van de grootte tussen een model en een echt voorwerp
  4. bepaalde ijking op een grafiek, as of eenheid

schaaldier /sxaːldir/ (n)
ракообразное
  1. een dier met een schaal als uitwendig skelet

schaambeen (n)
лобо́к
  1.

schaamlip (n)
губа
  1. huidplooi bij de opening van de vulva, aan beide zijden van de vagina

schaamluis (n)
лобко́вая вошь
  1. kleine parasieten die voorkomen in het schaamhaar, maar ook op wimpers...

schaamte /'sxa:m.tə/ (n)
стыд
  1. eerste betekenisomschrijving

schaap (n)
овца
  1. Ovis aries, een holhoornige herkauwer waarvan de gedomesticeerde soort wol levert

schaar (n)
ножницы
  1. werktuig om te knippen
клешня
  3. grijporgaan van sommige schaaldieren en spinachtigen

schaars /sxars/ (adj)
дефицитный
  1. weinig in aantal of hoeveelheid

schaarste /'sxarstə/ (n)
недоста́ток
  1. eerste betekenisomschrijving

schaats (n)
коньки, конёк
  1. een ijzer dat onder de schoenen wordt gebonden of aan de schoenen is vastgemaakt, om zich daarmee over het ijs te verplaatsen

schaatsen (v)
[[ката́ние]] на [[коньки|конька́х]]
  1. zich voortbewegen op schaatsen

schacht /ˈsxɑxt/ (n)
дре́вко
  1. (holle) buis

schade /ˈsxadə/ (n)
вред
  1. geheel van beschadigingen

schadelijk /ˈsxadələk/ (adj)
вредный
  1. schade toebrengend

schaduw /ˈsxaː.dyu̯/ (n)
тень
  1. een slechts door indirect zonlicht beschenen oppervlak

schalie (n)
глинистый сланец
  1. een sedimentair gesteente

schaliegas (n)
сла́нцевый газ
  1. gas uit schalie

schamen /ˈsxaː.mə(n)/ /ˈsχa.mə(n)/ (v)
срами́ться
  1. schaamte voelen

schandaal (n)
скандал
  1. een zaak die iemand in opspraak brengt en waarvan mensen schande spreken

schande (n)
бесче́стие
  1. iets wat bij het publiek minachting oproept, iets oneervols

schandpaal (n)
позо́рный столб
  1. een paal op een plein, waaraan mensen bij wijze van straf werden vastgemaakt om vernederd...

schansspringen (n)
прыжки на лыжах с трамплина
  1. een wintersport waarbij op skis van een helling (de schans) gesprongen wordt. Het doel daarbij is om zowel zo ver als zo mooi mogelijk te springen

schap (n)
полка
  1. een plank om iets op te zetten

schar (n)
ершоватка
  1. bepaald soort platvis Limanda limanda

scharlakenrood (adj)
алый

scharminkel /sxɑr'mɪŋkɛl/ (n)
Коще́й бессме́ртный
  1. te mager iemand

scharnier /sxɑrˈnir/ (n)
дверная петля
  1. een draaibaar verbindingsstuk tussen twee voorwerpen

scharrelaar (n)
ра́кша
  3. vogel uit de familie van de scharrelaars

schat (n)
сокровище, клад
  1. verzamelde rijkdom

schateren /'sxatərə(n)/ (v)
ржать
  1. luidkeels lachen

schatkist (n)
сундук
  1. een kist
казна
  2. de financiën van de staat

schatten /'sxɑtə(n)/ /'sχɑtə(n)/ (v)
оце́нивать
  2. benaderen van een waarde

schattig (adj)
миловидный
  1. leuk, aardig, enig

schaven (v)
строга́ть
  1. gladmaken door middel van een schaaf.

schavot /sxa'vɔt/ (n)
пла́ха
  1. een stellage voorzien van een galg of een valbijl waar veroordeelden terechtgesteld worden

schede (n)
ножны
  1. een houder waarin men een zwaard of mes kan steken

schedel /'sχedəl/ (n)
череп

scheel /sxeːl/ (adj)
косо́й
  1. het gebrek hebbend dat de oogassen niet op eenzelfde punt gericht kunnen worden

scheen (n)
голень
  1. voorkant van het onderbeen van de mens tussen de knie en de enkel

scheenbeen /ˈsxenben/ (n)
большеберцовая кость

scheepsbeweging (n)
качка
  1. een van zes vrijheidsgraden van beweging van een schip

scheepsbouw (n)
судостроение

scheepsjongen (n)
ю́нга

scheepskok (n)
кок
  1. iemand die de maaltijden op een schip verzorgt

scheepswerf (n)
верфь
  1. (scheepvaart) een werkgebied

scheepvaart (n)
морепла́вание
  1. het verkeer op het water

scheerapparaat (n)
электробри́тва

scheerkwast /ˈsxɪːrkʋɑst/ (n)
кисть для бритья
  1. een dikke kwast waarmee men scheerzeep aanbrengen

scheermes /sxeːrmɛs/ /sχɪːrmɛs/ (n)
бритва
  1. een bijzonder scherp mes waarmee men zich kan scheren

scheiding (n)
отделе́ние
  1. het uiteenhalen van iets in zijn onderdelen
  2. de lijn aan weerszijden waarvan haar naar de ene of de andere kant valt
  3. het verbreken van een huwelijk

scheidsrechter /'sxɛɪtsrɛxtər/ (n)
ампа́йр
  1. iemand die tijdens een spel de spelregels toepast

scheikunde (n)
химия
  1. wetenschap die zich bezig houdt met de studie van de samenstelling en de bouw van de stoffen

scheikundig (adj)
химический
  1. dat wat tot de scheikunde behoort, volgens de scheikunde

scheikundige (n)
химик

schel (adj)
пронзи́тельный

scheldwoord /'sxɛltwoːrt/ (n)
бранное слово
  1. een term die bedoeld is om iets of iemand te beledigen

schelp /sxɛlp/ (n)
па́нцирь
  1. een uit kalk (calciet en/of aragoniet) en andere mineralen bestaand, gewoonlijk uitwendig skelet, dat door een weekdier (stam der Mollusca) wordt aangemaakt

schelvis (n)
пикша
  1. bepaald soort kabeljauwachtige consumptievis, Melanogrammus aeglefinus

schema (n)
схема

schemering (n)
сумерки
  2. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt

schenden /sxɛndə(n)/ (v)
нару́шить
  1. iets niet in acht nemen

schenken /'sxɛŋ.kə(n)/ (v)
давать, дать
  1. geven

schep /sxɛp/ (n)
лопата
  1. werktuig

schepping (n)
мирозда́ние
  1. iets nieuws dat uit het niets gemaakt is

scheren /sxeːrə(n)/ /sχɪːrə(n)/ (v)
брить
  1. baard afsnijden
  2. zich de baard kort afsnijden

schermutseling /sxɛr'mɵʦəlɪŋ/ (n)
перестре́лка

scherp (adv)
острый
  1. goed snijdend

scherpschutter (n)
ме́ткий стрело́к

scherpte (n)
острота́

scherpzinnig (adj)
проница́тельный

schertsfiguur (n)
ничто́жество
  1.

schets /sxɛts/ (n)
набро́сок

schetsboek (n)
альбо́м
  1. tekenboek

schetsen /'sxɛt.sə(n)/ (v)
делать эскиз
  1. met een minimum van pennenstreken een voorlopige en gewoonlijk uitwisbare afbeelding van iets maken
  2. in overdrachtelijke zin: een korte maar rake beschrijving van iets geven

scheur /sxøːr/ /sχʏːr/ (n)
разры́в
  1. een kloof in een vlies of weefsel

scheurbuik (n)
скорбут, цинга
  1. ziekte ten gevolge van ascorbinezuurdeficiëntie

scheuren /sxʏːrə(n)/ (v)
рвать
  1. in twee of meer delen trekken

schier (adv)
почти

schiereiland /ˈsxirɛilɑnt/ (n)
полуостров
  1. een landmassa die voor het grootste deel door water omgeven wordt, en slechts op (relatief) smalle verbinding heeft met het vasteland.

schieten /ˈsxi.tə(n)/ /ˈsχi.tə(n)/ (v)
вы́стрелить
  1. een projectiel afvuren met een wapen

schietgat (n)
амбразу́ра
  1. gat om door te schieten

schietlood (n)
отвес
  1. een draad met loden balletje om de loodrechte stand van iets te onderzoeken

schietpartij (n)
пальба́
  1. een confrontatie waarbij partijen elkaar beschieten

schijf /sxɛi̯f/ (n)
диск
  1. een plat en rond voorwerp

schijfrem (n)
дисковый тормозной механизм
  1. een rem, waarbij op de as van het af te remmen toestel een schijf meedraait, die door middel van remblokken afgeremd kan worden.

schijn /sxɛi̯n/ (n)
сияние
  1. bedriegelijk voorkomen

schijnen /'sxɛɪ.nə(n)/ (v)
казаться
  1. zich voordoen, vaak op bedrieglijke wijze
  2. naar verluidt
  3. straling uitzenden

schijnhuwelijk /'sxɛi̯n.ɦi.u̯ə.lək/ (n)
фиктивный брак
  1. huwelijk voor de schijn

schijnvrucht /sxɛjn.vrɵxt/ (n)
ложный плод

schijt /sxɛɪt/ (n)
говно
  1. vaste uitwerpselen

schijten /sxɛɪtə(n)/ /sxɛːtə(n)/ /sχɛɪtə(n)/ (v)
срать
  1. poepen

schil (n)
ко́жица
  1. buitenste bekleding van een vrucht

schild /sxɪlt/ (n)
щит
  3. bord

schilder (n)
художник
  1. een kunstenaar die geschilderde afbeeldingen maakt

schilderen (v)
писа́ть
  1. een kunstwerk vervaardigen door met verf een beeld op een oppervlak te maken
  2. een bouwwerk of voorwerp van een beschermend laag verf voorzien

schilderij /ˌsxɪldə'rɛː/ /ˌsχɪɫdə'rɛɪ/ (n)
живопись, картина
  1. een met verf op doek of andere achtergrond gemaakte afbeelding

schildhouder (n)
щитоно́с
  1. een van beide figuren -menselijk of anderszins- die het wapen flankeren

schildklier /sxɪldkliːr/ /sxɪɫtkliːr/ /sχɪɫtkliːr/ (n)
щитовидная железа
  1. klier

schildknaap (n)
оруженосец

schildpad (n)
черепаха
  1. een reptiel waarvan het lichaam omsloten wordt door een verhard rug- en buikschild

schillen (v)
очи́стить
  1. de schil van een vrucht verwijderen

schilling (n)
ши́ллинг
  1. Oostenrijkse munt

schimmel (n)
белая лошадь
  1. paardenras met een grotendeels witte vacht met fijne grijze of blauwige tekening
  2. zwamsoort of substantie die op dode of levende organismen groeit.

schimmelinfectie (n)
мико́з
  1. ziekte door schimmels

schimmels (n)
гриб
  2. rijk binnen de eukaryoten, Fungi

schimmenspel (n)
теа́тр тене́й
  1. schaduwspel

schip (n)
корабль, судно
  1. groot zeewaardig vaartuig
неф, корабль
  2. grootste ruimte in de lengterichting van een kruiskerk

schipbreuk /sxɪbrøk/ (n)
кораблекрушение
  1. een gebeurtenis waarbij een schip zinkt of op de klippen loopt

schisma (n)
раскол

schist (n)
сланцы
  1. gesteente

schizofrenie (n)
Шизофрения, шизофрения
  1. een chronische geestesziekte met perioden van verwardheid en psychose

schnitzel (n)
шни́цель
  1. gepaneerd kalfsvlees

schoeisel (n)
обувь
  1. alles wat men om de voeten heen kan dragen, zoals schoenen en laarzen

schoelje (n)
говню́к
  1. een vervelend iemand

schoen /sxun/ (n)
туфля, башмак, обувь, полуботинок
  1. voetbekleedsel

schoener (n)
шхуна
  1. een 18e eeuws langsgetuigd zeilschip met oorspronkelijk 2, maar later ook meer masten

schoenlepel (n)
рожок

schoenmaker (n)
сапожник

schoenveter (n)
шнурок, шнурок для ботинок
  1. veter om een schoen of laars dicht te rijgen

schoffel /ˈsxɔfəl/ /ˈsχɔfəɫ/ (n)
мотыга
  1. een horizontaal liggend scherp geslepen mes van staal dat bevestigd is aan een houten steel

schoft (n)
мерза́вец
  1. iemand die zich gehaat maakt
холка
  1. schouder van paard of rund

schokdemper (n)
амортизатор
  1. mechanisme om schokken te dempen

schokeffect (n)
влия́ние
  1. heftige uitwerking

schol (n)
морска́я ка́мбала
  1. bepaald soort platvis, Pleuronectus platessa

scholekster (n)
кули́к-соро́ка
  1. zwart-witte waadvogel met luide roep, Haematopus ostralegus

scholen /ˈsxolə(n)/ (v)
учи́ть
  1. aan een opleiding onderwerpen

scholier /sxoˈlir/ (n)
ученик
  1. iemand die basisonderwijs of voortgezet onderwijs volgt

schommel (n)
качели
  1. een hangend speeltuig bestaande uit touw en een zitje

schommelen /ˈsxɔməˌlə(n)/ (v)
качаться
  1. op een schommel heen en weer bewegen

schommeling (n)
колебание

schommelstoel /ˈsxɔməlstul/ (n)
кре́сло-кача́лка
  1. een stoel, gewoonlijk op gebogen staanders, waarop men heen en weer kan schommelen

schoof (n)
сноп
  1. samengebonden bundel halmen
пучок
  2. wiskundige structuur

school /sxoːl/ /sxoːɫ/ /sχoːɫ/ (n)
школа
  1. een onderwijsinstelling waar les wordt gegeven aan leerlingen

schoolbord (n)
доска

schoolkind (n)
учени́к

schools /sxols/ /sχo̝ɫs/ (adj)
учебный
  1. zoals op school

schooltas /ˈsxoːl.tɑs/ (n)
ранец

schoon- (prefix)
со [[сторона|стороны́]] [[муж|му́жа]]/[[жена|жены́]]

schoonbroer /ˈsxombruːr/ (n)
шурин
  1. de echtgenoot van iemands broer of zus, of de broer van iemands echtgenoot of echtgenote.

schoondochter (n)
невестка, сноха
  1. de vrouw van een zoon of dochter

schoonheid /'sxon.ɦɛjt/ (n)
красота
  1. de hoedanigheid prachtig en aantrekkelijk te zijn

schoonmoeder /ˈsxonmudər/ (n)
тёща, свекровь
  1. de moeder van de huwelijkspartner

schoonvader /ˈsxomvadər/ (n)
свёкор, тесть
  1. de vader van de huwelijkspartner

schoonzoon (n)
зять
  1. de man van een dochter of zoon

schoorsteen /ˈsxorsten/ (n)
труба́
  1. rookkanaal boven een stookplaats

schoorsteenveger (n)
трубочист
  1. een persoon wiens werk het verwijderen van roet uit schoorstenen is

schoorwal /ˈsxoːrwɑl/ /ˈsxoːrβ̞ɑl/ /ˈsχɔːrʋɑl/ (n)
коса
  1. een lange, smalle landtong die gevormd wordt door afzetting van zand in een bocht van de zeekust, en die de bocht op deze manier geheel of gedeeltelijk afsluit van de open zee

schoot /sxot/ /sχot/ (n)
шкот
  3. een lijn, aan de benedenhoek (de schoothoek) van een zeil bevestigd om het zeil mee in de wind te richten

schoppen /'sxɔ.pə(n)/ (n)
вини
  1. kaartkleur

schoppenaas (n)
пи́ковый туз
  1. aas van schoppen

schorpioen (n)
скорпион
  1. spinachtige met scharen en gifstekel

schors /sxɔrs/ (n)
кора
  1. buitenste laag van (boom)stam

schort (n)
передник, фартук
  1. een lap stof die voorgebonden wordt gewoonlijk rond de middel om de kleding te beschermen bij huishoudelijke taken zoals het koken of schoonmaken

schot /sxɔt/ (n)
бросо́к
  1. afvuren
дефле́ктор
  2. tussenwand

schotel (n)
блю́дце
  3. kop en schotel

schouder (n)
плечо
  1. deel van romp tussen arm en hals

schouderblad (n)
лопатка
  1. het vlakke driehoekige bot dat de achterzijde van de schouder vormt

schouderophalen (n)
[[пожима́ние]] [[плечо|плеча́ми]]
  1. het naar boven bewegen van de schouders als teken dat iemand het niet weet of niet interesseert is, soms is het een uitdrukking van machteloosheid

schrapen (v)
поскрести́

schreeuw /sxreu̯/ /sχrɪːu̯/ (n)
крик
  1. een luide (uit)roep

schreeuwen /ˈsxreːʋə(n)/ (v)
вопи́ть
  1. luid en geforceerd gebruik van het stemgeluid

schrift /srɪft/ /sxrɪf/ /sxrɪft/ (n)
тетрадь
  1. een dun boekje met lege bladzijden om in te schrijven

schrijfmachine (n)
пишущая машинка
  1. een mechanisch apparaat, voorzien van druktoetsen waarmee schrifttekens op papier gezet kunnen worden

schrijfster /ˈsrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛːfstər/ (n)
писательница
  1. een persoon van het vrouwelijk geslacht die op professionele manier boeken of verhalen schrijft

schrijn /sxrɛɪn/ /sçrɛːn/ (n)
ра́ка
  kistje

schrijven /ˈsxrɛ(i)və(n)/ (v)
писать, написать
  1. tekst in tekens vastleggen

schrijver /ˈs(x)rɛɪvər/ (n)
писатель
  2. een persoon die beroepsmatig schrijft

schrikkeljaar (n)
високо́сный год
  1. een jaar met 366 dagen

schrikken (v)
продольная качка
  2. een achterwaartse beweging in de lengterichting maken

schroef (n)
винт, шуруп
  1. een voorwerp dat wordt gebruikt om andere voorwerpen vast te zetten
винт, пропеллер
  2. een werktuig met twee of meer gebogen bladen die door draaiing een schip of vliegtuig voortbewegen

schroevendraaier (n)
отвёртка
  1. een werktuig om schroeven vast of los te draaien

schub /sxʏp/ (n)
чешуйка
  1. een van meerdere overlappende plaatjes van keratine die aan een kant vastzitten en zo een oppervlak bedekken

schudden /ˈsxʏdə(n)/ (v)
трясти
  1. snel heen en weer bewegen om iets te mengen

schuifmaat (n)
штангенинструме́нт

schuim /sxʌʏm/ (n)
пена
  1. iets dat veel luchtbellen bevat

schuimen (v)
пе́ниться

schuimlepel (n)
Шумовка

schuimspaan (n)
Шумовка, шумовка

schuin (adj)
косо́й
  1. niet-loodrecht
неприличный
  2. betrekking hebbend op seks

schuine streep (phraseologicalUnit)
[[косой|коса́я]] [[черта́]]

schuit /sxœyt/ (n)
лодка, чёлн
  1. een eenvoudig open vaartuig
челнок
  2. een spoelhouder

schuiven (v)
засо́вывать
  1. over de grond verplaatsen

schuld /sxʏlt/ (n)
вина́
  2. een verantwoordelijkheid die iemand wordt toegeschreven voor een laakbare gebeurtenis of toestand

schuldeiser (n)
кредитор
  1. iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

schuldig /'sxɵldəx (adv)
вино́вный

schuldslavernij (n)
кабала́
  1. langdurig verlies van vrijheid als gevolg van een schuld die niet kan worden afgelost

schunnigheid (n)
понт
  1.

schuren /sxyrə(n)/ (v)
отдра́ивать
  1. een oppervlak glad maken door wrijving met een ruw oppervlak van grotere hardheid

schurend (adj)
абрази́вный
  1. met veel wrijving; beetje vervelend

schurft /sxɵrft/ (n)
чесо́тка
  1. een huidaandoening veroorzaakt door de schurftmijt

schurftmijt (n)
зу́день

schurk /sxɵrk/ (n)
негодяй, злодей, мерзавец, подлец
  1. een persoon die kwaad bedrijft

schurkenstaat (n)
государство-изгой
  1. onfatsoenlijke staat

schutblad (n)
прицве́тник
фо́рзац
  1. een vel papier dat het boekblok beschut

schuur /sxyːr/ /sχyːr/ (n)
сарай, амбар
  1. een opslagplaats bij het huis

sclerose (n)
склеро́з
  1. ziekelijke verharding

scootmobiel (n)
инвали́дная коля́ска
  1.

scoren (v)
получа́ть

scouting /ˈskɑutɪŋ/ (n)
разве́дка
  1. scouting

scriptie /ˈskrɪp.si/ (n)
диссертация
  1. een werkstuk over een (literatuur-) onderzoek dat gemaakt wordt om een opleiding te kunnen voltooien

scrollen (v)
скро́ллить
  1. scrollen

scène (n)
сце́на

seaborgium (n)
сиборгий
  1. scheikundig element met symbool Sg en atoomnummer 106

seconde (n)
секунда
  1. SI-grondeenheid van tijd
  5. een interval met een toonafstand

secretaresse /səkrəta'rɛsə/ (n)
секретарша
  vrouw

secretie (n)
выделе́ние
  1. afscheiding

secundair /səkʏnˈdɛːr/ (adj)
втори́чный

sedeciljard (n)
дуотригинтиллион
  1. 1099

sedentair (adj)
осе́длый

segment (n)
отре́зок
  1. onderdeel

sein /sɛɪn/ (n)
знак
  1. een betekenisvolle beweging

seismograaf (n)
сейсмограф
  1. een toestel dat beweging en of trillingen van de aardkorst waarneemt en registreert

seismologie (n)
сейсмология
  1. de wetenschap van de aardbevingen

seizoen /sɛɪ̯.ˈzun/ /sɛː.ˈzun/ (n)
время года
  1. één van de vier periodes waarin het jaar verdeeld wordt
сезо́н
  2. een jaarlijks terugkerende periode

seks /sɛks/ (n)
секс
  2. geslachtsgemeenschap

sekse (n)
пол
  1. sekse

seksualiteit (n)
сексуальность

seksueel /sɛksy'el/ (adj)
полово́й
  1. op de geslachtsdrift betrekking hebbend

seksueel misbruik (n)
сексуальное злоупотребление
  1.

seksueel overdraagbare aandoening (n)
венери́ческое заболева́ние
  1. infectieziekte die vooral wordt overgedragen door seksueel contact

seksuologie /ˌsɛksʏwolo'ɣi/ (n)
сексоло́гия

sekswerker /ˈsɛks.wɛr.kər/ (n)
рабо́тник се́кс-би́знеса, рабо́тница се́кс-би́знеса

sektarisch (adj)
секта́нтский
  1. betrekking hebbend op een sekte

sekte /ˈsɛktə/ (n)
секта
  1. religieuze groepering die opziet naar een bepaald mens als leider

selderij (n)
сельдерей
  1. bepaald soort plant, Apium graveolens

selectievakje (n)
га́лочка

seleen (n)
селен
  1. Scheikundig element met symbool Se en atoomnummer 34

selenium (n)
селен

semantisch /se'mɑntis/ (adj)
семанти́ческий
  1. de semantiek betreffend

semester (n)
семестр
  een half jaar

semiotiek (n)
семиотика

senaat (n)
сенат

senator (n)
сена́тор

seniel /seˈnil/ (adj)
дря́хлый
  1. aan de ouderdom eigen, door de ouderdom afgetakeld

sepiabruin (adj)
коричневая

sepsis (n)
зараже́ние кро́ви
  1. ernstige onstekingsreactie

september /sɛpˈtɛmbər/ (n)
сентябрь
  1. de negende maand van het jaar

sequoia /seˈkoja/ /seˈkɔja/ (n)
секвойя
  1.1 benaming voor bomen uit het geslacht Sequoia

sereen (adj)
безмяте́жный
  1.vredig en kalm

serenade (n)
серена́да
  1. muzikaal eerbetoon

serendipiteit (n)
везучесть
  1.

sereniteit (n)
безмяте́жность
  1. het helder en kalm zijn

sergeant (n)
сержа́нт
  1. een rang onder de onderofficieren

serie (n)
после́довательность
  1. een aantal elementen op volgorde

seriemoordenaar (n)
сери́йный уби́йца

serieus (adv)
серьёзный
  1. ernstig

sering /sə.'rɪŋ/ (n)
сирень
  1. boomsoort met welriekende bloesem, meest paars of wit in de vorm van een kaars Syringa vulgaris

serpent (n)
змея
  1. een slang

serre /ˈsɛːrə/ (n)
теплица
  1. gebouw(tje) met veel glas voor het kweken van planten

serum (n)
сы́воротка
  1. de vloeibare stof die overblijft als bloed is gestold

server (n)
сервер
  1. een computer die diensten verleent aan andere programma's

serveren (v)
обслу́живать
  1. iets op tafel opdienen

servet /sɛrˈvɛt/ (n)
салфетка
  1. een doek die men aan tafel gebruikt om er de mond en vingers mee af te vegen

sesam (n)
кунжут, сезам
  1. een uit Afrika afkomstige plant uit de familie Pedaliaceae

sesamolie (n)
кунжу́тное ма́сло

set (n)
набо́р
  1. verzameling

sextant (n)
секстант
  1. hoekmeetinstrument

sfeer (n)
настро́й
  1. het geheel van gedachten en gevoelens die de gemoederen in een bepaalde omgeving bezighouden

sfinx (n)
сфинкс
  1.

shampoo /ˈʃɑm.po/ (n)
шампунь, шампу́нь
  1. product, meestal in vloeibare vorm, dat bedoeld is om het haar te wassen.

shannongetal (cardinalNumeral)
число Шеннона
  1. 10120

shareware (n)
усло́вно-беспла́тное ПО
  1. een vorm van software die zonder of met weinig restricties verspreid mag worden,...

sherry (n)
херес
  1. een Spaanse versterkte wijn

shiitake (n)
сянгу́
  1.

shintoïsme (n)
синтоизм

shock /ʃɔk/ (n)
шок
  1. een toestand die ontstaat door acute te geringe bloedtoevoer naar weefsels door ondervulling van het slagaderlijk systeem

shorttrack (n)
шорт-трек
  1. een schaatsdiscipline waarbij op een baan van 111,12 meter op diverse afstanden geschaatst wordt door meerdere rijders tegelijk

showproces /ˈʃo.pro.sɛs/ (n)
показательный процесс

sic (adv)
так
  1. het staat zo letterlijk in de brontekst

sidderaal (n)
электри́ческий у́горь
  1. bepaald soort grote, palingachtige vis die zware stroomstoten kan afgeven, Electrophorus electricus

sieren (v)
укра́сить

siertabak (n)
Табак крылатый

sierteelt (n)
цветово́дство
  1.

sigaar (n)
сигара

sigaret /sɪɣɑˈrɛt/ /sɪʝɑˈrɛt/ (n)
сигарета
  in papier gerolde tabak

sightseeing (n)
[[осмо́тр]] [[достопримечательность|достопримеча́тельностей]]
  1. bezichtiging

sigma (n)
си́гма
  1.

signaalblauw (adj)
голубая сигнальная

signaalbruin (adj)
сигнальный коричневый

signaalgeel (adj)
желтая сигнальная

signaalgrijs (adj)
серая сигнальная

signaalgroen (adj)
зеленая сигнальная

signaaloranje (adj)
оранжевая сигнальная

signaalviolet (adj)
фиолетовая сигнальная

signaalwit (adj)
белая сигнальная

signaalzwart (adj)
черная сигнальная

sijpelen (v)
капать
  1. langzaam wegvloeien

sikahert (n)
пятнистый олень
  1. benaming voor een hoefdier Cervus nippon

sikh (n)
сикх

sikkel /ˈsɪkəl/ (n)
серп
  1. maaiwerktuig met halvemaanvormig lemmet
сикль, шекель
  1-4. Joodse munt

silhouet (n)
силуэт
  1. afbeelding van een ondoorzichtig object dat sterk contrasteert met de achtergrond en zo een duidelijke vorm heeft, maar verder egaal van kleur is

silicaat (n)
силика́т

silicium (n)
кремний, силиций
  1. Scheikundig element met symbool Si en atoomnummer 14

silicone (n)
силикон
  1. organische silicium verbinding

simonie (n)
симония
  1. het uit winstbejag verhandelen van geestelijke (kerkelijke) goederen of ambten

sinaasappel (n)
апельсин
  1. Vrucht van de sinaasappelboom

sinaasappelboom (n)
апельсин
  1. boom van de Citrus sinensis

sinecure (n)
корму́шка
  1. makkelijk baantje, taak

sint-jakobsschelp (n)
гребешок
  1. Pecten jakobeus

sint-janskruid (n)
Зверобой продырявленный

sinus (n)
си́нус

sirene (n)
сире́на
  1. een toestel om een akoestisch alarmsignaal weer te geven

sirocco (n)
сиро́кко

sitar (n)
ситар
  1.

situatie /sity'waː(t)si/ (n)
ситуация
  1. hoe de zaken er voorliggen

sjaal (n)
шаль, шарф
  1. een langwerpige lap stof die om de hals gedragen wordt

sjalot (n)
лук-шалот
  1. een kleine uiensoort

sjasliek (n)
шашлы́к
  1. aan een spit geroosterde stukjes vlees en paprika

sjekel /'ʃɛkɛl/ (n)
ше́кель
  1.

sjerp (n)
куша́к
  1. een brede, gekleurde band die vaak gedragen wordt als een waardigheidsteken

sjiisme (n)
Шииты

sjikse /ˈʃɪksə/ (n)
ши́кса
  1.

sjoel /ʃul/ (n)
cинагога

sjofar /ʃoˈfɑr/ (n)
шофа́р
  1.

sjorren (v)
крепить
  1. iets met touw stevig vastzetten, zodat deze niet kan overgaan bij transport

sjouwer (n)
грузчик, носильщик
  1. iemand die beroepsmatig zware lasten verplaatst

sjwa /ʃʋɑ/ (n)
шва
  1. toonloze klinker

skateboard (n)
скейт

skelet /skəˈlɛt/ (n)
скелет
  1. samenstel van onderdelen dat het lichaam stevigheid geeft

sketch (n)
скетч
  1. een kort, humoristisch optreden, vaak als onderdeel van een revue of show

ski (n)
лы́жа

skiën (v)
кататься на лыжах
  1. zich over sneeuw voortbewegen op twee aan de voeten bevestigde lange latten

sla /sla/ (n)
Лату, Сала
  1. plant van de soort Lactuca
Сала́т латук
  2 en 3. (bladeren van) Lactuca sativa
Лату́к посевной
  2. plant Lactuca sativa
Сала́т
  4. salade

slaaf /slaːf/ (n)
раб, рабыня
  1. een persoon die het bezit is van een ander

slaan /slan/ (v)
бить
  1. een klap uitdelen; met de arm of een vastgehouden voorwerp een snelle, rakende beweging maken
  2. het voorbrengen van geluid door ergens op te slaan

slaap /slap/ (n)
сон
  1. periode van inactiviteit
висок
  3. zijvlak van het hoofd

slaapbank /ˈslabɑnk/ (n)
дива́н-крова́ть
  1.

slaapbeen (n)
височная кость
  1. één van de beenderen van de schedel

slaapkamer (n)
спальня
  1. een kamer die gebruikt wordt om in te slapen

slaapmuts (n)
колпа́к
  1. hoofddeksel
  2. borrel

slaapwandelaar (n)
луна́тик
  1. iemand die loopt in een toestand van verminderd bewustzijn

slaapzak (n)
спа́льный мешо́к

slab /slɑp/ (n)
слюнявчик
  1. doekje om op te morsen

slachter (n)
мясни́к

slachtoffer (n)
же́ртва
  1. een dier dat gedood wordt als offer voor een godheid
  3. in het bijzonder iemand die sterft (of gewond raakt) ten gevolge van een gebeurtenis (ramp of gewelddaad)
жертва
  2. iets of iemand die kwalijke gevolgen ondervindt van een gebeurtenis

slagader (n)
артерия
  1. een ader die van het hart af stroomt

slagboom /ˈslɑxbom/ /ˈslɑçbom/ (n)
шлагбаум
  balk die dwars over een weg kan worden neergelaten als afsluiting

slagen /ˈslaːɣə(n)/ /ˈslaːχə(n)/ (v)
сдать
  2. het examen succesvol beëindigen

slager /ˈsla.ɣər/ (n)
мясник
  1. een verkoper van vlees

slagerij (n)
мясная лавка
  1. bedrijf van een slager

slaginstrument (n)
уда́рный инструме́нт
  1. muziekinstrument waarop wordt geslagen

slagpin (n)
уда́рник
  1. slagpen

slagroom (n)
взбитые сливки

slagschip (n)
бронено́сец
  1. groot schip met zware bewapening

slagveld /ˈslaxfɛlt/ (n)
[[по́ле]] [[битва|би́твы]]
  1. een gebied waarop een militair treffen tussen twee legers plaatsvindt of plaatsgevonden heeft

slak (n)
улитка
  1. een buikpotig weekdier (huisjesslak)
шлак
  2. een onoplosbaar afvalproduct bij het smelten van metaal

slakkengang (n)
черепаший темп
  1. met een ~: erg langzaam

slakkenwouw (n)
коршун-слизнеед
  1. Rostrhamus sociabilis, een roofvogel van de moerassen van de warmere streken van de beide...

slang /slɑŋ/ (n)
змея
  1. een reptiel met een relatief lang lijf en een vaak glad lichaam zonder ledematen

slangachtig (adj)
змееви́дный
  1. met de vorm of het gedrag van een langgerekt reptiel zonder poten

slangenbezweerder (n)
заклина́тель змей

slank /slɑŋk/ (adj)
стро́йный

slapeloosheid (n)
бессонница

slapen /slapə(n)/ (v)
спать, поспа́ть
  1. in een toestand van lichamelijke rust verkeren

slaper (n)
со́ня

slaperig /ˈsla.pə.rəx/ /ˈsla.pə.rəχ/ /ˈsla.pə.rɪx/ (adj)
сонный
  1. behoefte tot slaap vertonend

slaperigheid /ˈsla.pə.rəx.ˌɦɛːt/ /ˈsla.pə.rəχ.ˌɦɛɪ̯t/ /ˈsla.pə.rɪx.ˌhɛɪ̯d/ (n)
дремо́та
  2. de neiging te gaan slapen

slavernij (n)
рабство
  1.

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ (adj)
плохой
  1. niet goed

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ (adv)
плохо
  1. niet goed

slechterik (n)
[[отрица́тельный]] [[геро́й]]/[[персона́ж]]
  1. iemand die kwaad doet

slechtvalk (n)
сапсан
  1. Falco peregrinus, een roofvogel en de snelst vliegende vogel ter wereld

slee (n)
сани
  1. een voertuig dat wordt voortgetrokken en dat voorzien is van twee glijders

sleedoorn (n)
терно́вник
  1. bepaald soort plant met blauwe vruchten, Prunus spinosa

sleepboot (n)
буксир
  1. een krachtige boot die andere vaartuigen versleept

sleepnet (n)
бре́день
  1. een net dat gewoonlijk over de bodem van de zee gesleept wordt

slenk (n)
гра́бен
  2. kloof

slepen (v)
воло́чь
  1. trekkend over de grond of het wateroppervlak verplaatsen

slet /slɛt/ (n)
блядь

sleutel /sløːtəl/ /sløːtəɫ/ /ˈslø.tɔɫ/ (n)
ключ
  1. een instrument waarmee een slot geopend of gesloten kan worden
  4. een aanwijzing of code waarmee een raadsel kan worden opgelost, een geheim(schrift) ontcijferd, een cijferslot geopend of toegang kan worden verkregen
  2. een stuk gereedschap om bouten en moeren mee aan te draaien
  3. een voorwerp bedoeld om er een mechaniek zoals van een klok of speeldoos mee op te winden, een kraan open te draaien e.d.

sleutelbeen /'sløtəlben/ (n)
ключица
  1. het bot dat het borstbeen met de schouder verbindt

sleutelbos /ˈsløtəɫˌbɔs/ (n)
связка ключей
  1. aantal sleutels dat aan eenzelfde ring of band hangt

sleutelgat /ˈsløtəɫχɑt/ /ˈsløːtəlɣɑt/ (n)
замо́чная сква́жина
  1. een gat in een slot waardoor een sleutel moet worden gestoken om hem te openen

sleutelhanger /ˈsløtəɫˌɦɑŋər/ (n)
брело́к
  1. ring om sleutels aan te hangen, vaak voorzien van een logo of label.

sleutelwoord (n)
ключево́е сло́во
  1.

slijm /slɛɪm/ (n)
слизь
  1. een kleverige stof die door slijmvliezen uitgescheiden wordt

slijmvlies (n)
слизистая оболочка
  1. slijm afscheidend membraan

slijpsteen (n)
брус

slip /slɪp/ (n)
бри́фы
  1. kort, strak onderbroekje zonder pijpen

slippen /slɪpə(n)/ (v)
скользи́ть
  1. door gladheid over de weg schuiven

slivovitsj (n)
сливо́вица
  1. een brandewijn gedestilleerd uit gefermenteerde pruimen

slobkous (n)
гамаша

sloep (n)
шлюпка
  1. een klein scheepstype dat op het dek van een groter schip wordt meegevoerd
шлюп
  2. een scheepstype dat vele jaren als onafhankelijk zeevaartuig in gebruik is geweest.

slok (n)
глоток
  1. een mondvol vloeistof die ingeslikt wordt

slokdarm (n)
пищевод

sloot /sloːt/ (n)
канава, кювет
  1. smal watergang om of tussen weilanden

slopen /'slopə(n)/ (v)
разру́шить
  1. een structuur ontmantelen, afbreken

sloperij /slopə'rɛi/ (n)
сва́лка
  1. sloopbedrijf

slordig /slɔrdəx/ (adj)
неаккуратный
  1. zonder de nodige zorg uitgevoerd

slot /slɔt/ (n)
замок
  1. mechanisme waarmee in combinatie met bijvoorbeeld een sleutel een deur of een raam kan worden afgesloten
замок, затвор, запор
  2. een middeleeuwse versterkte woning

slotenmaker (n)
слесарь

slow motion (n)
заме́дленное движе́ние
  1. film met vertraagde beelden

sluier (n)
вуа́ль

sluimering (n)
дрёма
  1. het in een lichte slaap verkeren

sluipschutter (n)
снайпер
  1.

sluis (n)
шлюз

sluisteken (n)
пайп
  1. symbool voor een verticaal streepje

sluiter /ˈslœʏ̯.tər/ /ˈslœː.tər/ (n)
затвор
  1. een element van een fotocamera

slungelig (adj)
долговязый

slurf (n)
рыло
  1. verlengde snuit

sluw /slyw/ (adj)
кова́рный
  1. op een doortrapte wijze slim

smaak (n)
вкус
  3. bepaalde subjectieve voorkeur
  2. gewaarwording bij het proeven van eten en drank

smachten (v)
жа́ждать
  1. ~ naar een bijzonder sterk verlangen hebben naar iets dat men ontbeert

smakelijk (adj)
изя́щный
  1. goed van smaak zijnd of van een goede smaak genietend

smakeloos /ˈsmaː.kə.los/ (adj)
безвку́сный
  1. (van voedsel) geen smaak hebbend
  2. (figuurlijk) geen fatsoen of gevoel voor esthetiek of mode hebbend, vulgair

smaragd (n)
изумруд

smaragdgroen (adj)
зеленая изумрудная

smash (n)
смэш
  1. harde slag

smeden (v)
кова́ть
  1. het bewerken van metalen door deze heet te maken en met een hamer te slaan om het materiaal de gewenste vorm te geven

smeedijzer (n)
ко́ваное желе́зо
  1. is ijzer dat wordt gemaakt door het te smeden

smeerwortel (n)
костоло́мка

smegma (n)
смегма
  1. afscheiding die men onder de voorhuid van de penis kan aantreffen

smeken /smekə(n)/ (v)
моли́ть
  1. nederig om een gunst verzoeken

smelleken (n)
дербник

smelten (v)
пла́виться
  1. van vaste in vloeibare vorm overgaan

smeltkroes /ˈsmɛltkrus/ (n)
плави́льный котёл
  1. vuurvaste pot voor het mengen van gesmolten metaal
  2.

smeltpunt /smɛltpʌnt/ (n)
температура плавления
  1. de temperatuur waarbij iets gaat smelten

smeulen /ˈsmø.lə(n)/ (v)
тлеть
  1. zacht en langzaam branden zonder vlammen
  2. verborgen aanwezig zijn

smid (n)
кузне́ц
  1. iemand die gloeiend metaal bewerkt met een hamer op een aambeeld

smient (n)
свия́зь
  1. smient

smijten /smɛitə(n)/ (v)
бросать, забрасывать
  1. hard gooien of werpen

smoel /smul/ (n)
пасть
  1. (vulgair of informeel) mond

smoking (n)
смокинг

smokkelaar (n)
контрабанди́ст

smoren (v)
душить
  1. iemand of iets het ademen beletten
душить, давить
  2. onderdrukken
тушить
  3. iets in enig vet aanbraden, vervolgens vocht toevoegen en afdekken om het zachtjes gaar te laten worden

sms'en /ɛsɛˈmɛsə(n)/ (v)
смснуть
  1. een sms-bericht versturen

smurf (n)
смурф
  1. strip- en tekenfilmfiguur in de vorm van een soort blauwe kabouter met een wit mutsje

snaarinstrument (n)
струнный инструмент
  1. muziekinstrument met snaren

snaartheorie (n)
тео́рия струн

snavel /ˈsnavəɫ/ (n)
клюв
  1. bek van een vogel of schildpad

sneeuw /sneʊ̯/ /sneːβ̞/ /snɪːβ̞/ (n)
снег
  1. in kristallen bevroren water

sneeuwbal /ˈsneʊ̯bɑl/ /ˈsnɪːwbɑɫ/ (n)
снежок
  1. een tot een bal samengepakte hoeveelheid sneeuw, vaak bedoeld voor een speels sneeuwballengevecht

sneeuwbaleffect (n)
эффе́кт сне́жного ко́ма

sneeuwband (n)
ватрушка
  2. soort slee

sneeuwdek (n)
сне́жный покро́в
  1. een laag sneeuw op de bodem, die wordt gevormd als gevolg van sneeuwval en sneeuwstormen en gedurende een bepaalde periode blijft liggen

sneeuwen (v)
идти
  1. het vallen van hemelwater onder de vorm van sneeuwvlokken

sneeuwgans (n)
белый гусь

sneeuwhoen (n)
тундреная куропатка
  1. patrijsachtige vogel uit koude streken, die in de zomer een bruinig...

sneeuwjacht /'snewjɑxt/ (n)
бура́н
  1. sneeuwval bij harde wind

sneeuwklokje (n)
Подснежник белоснежный, подснежник
  1. Galanthus nivalis, een vroegbloeiend bolgewas met witte bloempjes

sneeuwman (n)
снежная баба
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwpop (n)
снежная баба
  1. een pop die gemaakt is van sneeuw

sneeuwschuiver /ˈsneʊ̯.sxœː.vər/ /ˈsneːβ̞.sxœː.vər/ /ˈsnɪːβ̞.sχœʏ̯.vər/ (n)
снегоочиститель
  2. een voertuig dat is uitgerust met een mechaniek waarmee het sneeuw kan verplaatsen

sneeuwstorm /'snew.stɔrm/ (n)
пурга, буран

sneeuwuil (n)
Белая сова, белая сова
  1. bepaald soort vogel, Bubo scandiacus

sneeuwval (n)
снегопад

sneeuwvlok /'snewvlɔk/ (n)
снежинка
  1. een kleine massa aaneengehechte sneeuwkristallen

snel /snɛɫ/ (adj)
быстрый, быстрая, быстрое

snelheid (n)
скорость
  1. de verandering in de tijd van de plaats van een voorwerp

snijbiet (n)
манго́льд

snijboon (n)
фасоль стручковая
  1. en 2. (peulvrucht van) ras van Phaseolus vulgaris

snijden /ˈsnɛɪdə(n)/ (v)
резать
  1. met een scherp voorwerp in stukken delen

snijding (n)
отре́зок
  2. met een mes gemaakte snee

snijselderij (n)
сельдерей

snip (n)
бека́с
  1. benaming voor vogels uit de familie Scolopacidae

snobisme (n)
сноби́зм
  1. verwaandheid

snoeien /ˈsnujə(n)/ (v)
прореживать
  1. planten terugbrengen op gewenste lengte

snoek (n)
щука
  1. bepaald soort roofvis die in zoete wateren voorkomt, Esox lucius

snoekbaars (n)
судак
  1. bepaald soort zoetwaterroofvis, Sander lucioperca

snoep /snup/ (n)
конфе́та
  1. een meestal grotendeels van suiker vervaardigde lekkernij

snor (n)
усы
  1. beharing
соловьиный сверчок
  2. vogel

snot /snɔt/ (n)
со́пли
  1. een slijmerige afscheiding uit de neusholte

snotneus /'snɔtnøs/ (n)
сопля́к
  1. jonge onverlaat, iemand die nog niet meetelt

snowboard (n)
сно́уборд
  1. soort skiplank

snowboarden (v)
ката́ться на сноубо́рде
  1. met een snowboard van een berghelling of piste afglijden

snuit (n)
морда
  1.

snurken /ˈsnʏrkə(n)/ (v)
храпеть
  1. ademen met een niet goed geopende luchtpijp, waardoor een rochelend geluid ontstaat

soa (n)
ЗППП
  1. infectieziekte die vooral wordt overgedragen door seksueel contact

sober (adj)
бережли́вый
  1.

sociaal /soʃal/ (adj)
социальный
  1. betrekking hebbend op de menselijke samenleving
  2. geneigd om in groepen te leven
  3. gevoel hebbend voor de nood van de medeleden van de samenleving

sociale onthouding (phraseologicalUnit)
[[социа́льное]] [[дистанци́рование]]
  1.

socialisme (n)
социализм

sociogram (n)
социограмма
  1. visuele voorstelling van de affectieve relaties in een sociale groep

sociologie (n)
социология
  1. wetenschap

sociologisch (adj)
социологически
  1. betrekking hebbend op of product zijn van de sociologie

socioloog (n)
социолог

soefisme (n)
суфизм

soennisme (n)
Сунниты

soep /sup/ (n)
суп, похлёбка
  1. vloeibaar gerecht

soepbord (n)
глубокая тарелка
  1. diep bord

soeplepel (n)
столо́вая ло́жка
  2. lepel waarmee soep gegeten wordt

soera (n)
список

soevereiniteit (n)
суверените́т

software (n)
программное обеспечение, софтвер
  1. de verzamelnaam voor besturings- en toepassingsprogramma's, voornamelijk voor de computer

softwareontwikkelaar (n)
разработчик

sojaolie (n)
со́евое ма́сло

sok (n)
носок
  1. kous die tot net boven de enkel komt

sokkel (n)
цоколь
  1. een voetstuk, voornamelijk voor beelden

sokpop (n)
ку́кла из носка́
  2. een gebruikersaccount die (in het geniep) gebruikt wordt door iemand als alternatief voor zijn normale gebruikersaccount

soldaat /sɔlˈdaːt/ (n)
солдат, воин
  1. krijgsman met de laagste rang binnen een strijdmacht

soldeerbout (n)
паяльник
  1. een stuk gereedschap om mee te solderen

soldeerlamp (n)
пая́льная ла́мпа
  1. brander waarmee men kan solderen

soldeersel (n)
припо́й
  1. metaalmengsel waarmee men

solderen (v)
пая́ть
  1. een door verhitting vloeibare tussenstof aanbrengen tussen losse metaaldelen waardoor deze na afkoeling vast verbonden blijven

solidariteit (n)
солида́рность

solipsisme (n)
солипсизм

solo /ˈsolo/ (n)
со́ло

som /sɔm/ (n)
сумма
  1. resultaat van een optelling

somber /ˈsɔmbər/ (adj)
мра́чный
  1. in neergeslagen stemming
  2. een neergeslagen stemming veroorzakend

sonate (n)
сона́та
  1. instrumentaal muziekstuk

sonde (n)
зонд
  1. een peilstift om de ruimte binnen een lichaam te verkennen, of om er gegevens op te nemen
  3. een onbemand ruimtevaartuig
  2. een instrument om voeding in vloeibare vorm toe te dienen

soort /ˈsɔːrt/ (n)
вид
  2. een groep levende wezens die een bepaald aantal kenmerken gemeenschappelijk heeft en zich onderling voort kan planten

soortnaam (n)
апелляти́в
  2. de naam van de groep waartoe iets behoort

sorteren (v)
отсортирова́ть
  1. orde in een verzameling aanbrengen door soort bij soort te leggen

souffleren (v)
подска́зывать
  1. zijn rol zachtjes voorzeggen

souvenir (n)
сувенир
  1. klein voorwerp dat helpt om aan een prettige ervaring met een plaats of persoon terug te denken

spaak (n)
Спица
  1. een staaf die de naaf en de velg van een wiel verbindt

spaakbeen /ˈspakbeɪn/ (n)
лучевая кость
  bot in de onderarm

spaarpot (n)
копилка
  1. afgesloten voorwerp waarin contant geld opgespaard wordt

spaarzaam /'spar.zam/ (adj)
бережливо
  1. zorg dragend niet te verspillen

spade (n)
лопата
  1. brede, zware schep, bedoeld voor het spitten van grond

spaghetti (n)
спагетти

spalk (n)
лубо́к
  1. plankje e.d. om arm of been rust te geven

spalken (v)
[[накла́дывать]] [[шина|ши́ну]]
  1. fixeren van een gewricht

spandoek /spɑnduk/ (n)
лозунг, транспарант
  1. een uitgespannen doek met een leus erop

spaniël (n)
спание́ль
  1. hondenras

spanner (n)
пяденица
  2. vlinder

spanning /'spɑniŋ/ (n)
напряже́ние
  1. mechanische spanning
  2. emotionele spanning

spar (n)
пихта, ель
  2. benaming voor een naaldboom uit het geslacht Picea

sparen /ˈspa.rə(n)/ (v)
экономить
  1. geld niet uitgeven

sparrenboom (n)
пихта
  1. een spar

spasticiteit (n)
спастичность
  1. verhoogde spierspanning, continue kramp

spatbord /spɑdbɔrt/ (n)
крыло́
  1.

spatel (n)
лопа́тка
  1. spaan, lepel, e.d. met plat, bot uiteinde om mee te smeren

spatie (n)
пробе́л
  1. tussenruimte tussen twee woorden

spationaut (n)
спасьонавт

specerij (n)
пря́ность
  1. een gedroogd plantendeel, anders dan een groen blad of stengel, dat als geur-, kleur- of smaakstof aan voedsel wordt toegevoegd

specht (n)
дятел, дя́тел
  1. benaming voor middelgrote robuuste vogels behorende tot de familie Picidae

speciaal /spe.si.ˈjal/ /spe.ˈsjaːl/ /spe.ˈʃaːl/ (adj)
дорого́й
  1. op een positieve manier anders dan het andere

specificatie (n)
специфика́ция
  1. specificatie

specifiek (adj)
конкре́тный
  1. kenmerkend

specifiek (adv)
конкре́тный
  1. in het bijzonder

spectrum (n)
спектр
  1. kleurenband

speculeren (v)
спекули́ровать
  1. inzetten op een bepaalde kans, meestal met hoog risico

speeksel (n)
слюна
  1. vocht dat in de mond vloeit uit de speekselklieren

speekselklier (n)
слю́нная железа́
  1. een klier die speeksel produceert en naar de mondholte afscheidt

speelgoed /ˈspelɣud/ /ˈspelɣut/ /ˈspɪːɫχut/ (n)
игрушка
  1. één of meer voorwerpen voor kinderen om mee te spelen

speelkaart (n)
игра́льная ка́рта

speen (n)
со́ска
  2. tepel van een zoogdier

speenkruid (n)
лютик весенний
  1.1 bepaald soort plant met niervormige bladeren, botergele bloemen en wortelknolletjes, Ficaria verna

speer /spɪːr/ (n)
копьё
  1. een lange stok met een punt eraan, (werd) gebruikt voor de jacht of oorlogvoering

spektakel /spɛkˈtaːkəl/ (n)
зре́лище
  1. opzienbarend schouwspel

spel (n)
игра
  1. bezigheid ter ontspanning volgens vaste regels met elementen als competitie, behendigheid, inzicht en kans

spelen /ˈspeːlə(n)/ (v)
играть, поиграть

speler (n)
игра́ющий
  1. deelnemer aan een spel
  2. een partij

spelfout (n)
опеча́тка
  1. een fout

spellen /ˈspɛlə(n)/ (v)
[[писа́ть]] по [[буква|бу́квам]]
  1. letters in de juiste volgorde plaatsen

spelling /ˈspɛlɪŋ/ (n)
правописание
  1. de al dan niet vastgelegde manier waarop de woorden van een taal geschreven worden

spelt (n)
по́лба, спельта
  1. grove tarwesoort

speltheorie (n)
тео́рия игр
  1. een tak van de wiskunde waarin het nemen van beslissingen centraal staat

sperma /'spɛrma/ (n)
молофья́

spermacel (n)
сперматозо́ид
  1.

sperwer (n)
перепелятник, ястреб-перепелятник
  1. Accipiter nisus, een kleine snelle roofvogel

sperzieboon (n)
спаржевая фасоль, зелёностручковая фасоль, фасоль стручковая
  1. en 2. (peul van) cultivar van Phaseolus vulgaris

speurhond (n)
ищейка
  1. speciaal opgeleide hond voor het zoeken en volgen van reuksporen

spiegel (n)
зеркало
  1. voorwerp dat licht (en andere soorten elektromagnetische straling) weerkaatst.

spier /spir/ (n)
мышца, мускул
  1. een orgaan

spietsen (v)
посади́ть на́ кол
  2. ter dood brengen door doorboring met een spies

spijbelen (v)
прогуливать
  1.

spijker (n)
гвоздь
  1. een metalen pin waarmee twee voorwerpen door doorboring vast verbonden kunnen worden

spin (n)
паук
  1. geleedpotig dier met acht poten

spinazie (n)
шпинат
  1. Spinacia oleracea, een snelgroeiende, eenjarige bladgroente

spindoctor (n)
политтехнолог
  1. voorlichter

spinnen (v)
прясть
  1. een lange draad vervaardigen door enkele vezels in elkaar te vervlechten

spinnenkobbe (n)
паук
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

spinnenkop (n)
паук
  1. benaming voor dieren uit de orde Araneae

spinnenweb (n)
паути́на
  1. een door een spin gemaakt net om insecten te vangen

spion (n)
шпион

spionage (n)
шпиона́ж
  1. de handeling van het spioneren

spiraal (n)
спира́ль
  1. een kromme lijn

spiritualiteit (n)
духо́вность

spit (n)
ве́ртел
  1. draaiende staak waarop men vlees of een geslacht dier spietst en boven of naast een hittebron roostert

spits (adj)
остро
  in een punt uitkomend

spits (n)
шпиц
  soort honden

spitsmuis (n)
землеро́йка
  1. klein muisachtig diertje met spitse snuit en korte poten, behorend tot de familie Soricidae

spleet /splet/ (n)
рассе́лина

splenomegalie (n)
спленомегалия
  1. miltvergroting

splinter /'splɪntər/ (n)
зано́за
  1. klein puntig scherfje

spoel (n)
катушка
  1. een cilindrische vorm
  3. fotografische

spoetnik (n)
спутник
  1.

spondee (n)
спонде́й
  1. versvoet met twee beklemtoonde lettergrepen

spons (n)
гу́бка

sponsor (n)
покрови́тель

spontaan (adj)
самопроизво́льный

sponzig (adj)
губчатый

spook /spok/ (n)
привидение
  1. een geestverschijning die een bepaald gebouw of bepaalde locatie onveilig maakt

spoonerisme (n)
каламбу́р
  1. verspreking door verwisseling van klanken van verschillende woorden

spoor (n)
путь
  1. twee met elkaar verbonden ijzeren staven waarover een trein rijdt

spoorloos (adj)
бесследно
  1. verdwenen zonder aanwijzing van waarnaartoe

spoorweg (n)
железная дорога

sporadisch (adj)
едини́чный

sport /spɔrt/ (n)
спорт
  1. lichaamsbeweging

sporter (n)
спортсмен
  1. beoefenaar van een sport

sportman (n)
атле́т
  iemand die zich toelegt op het bedrijven van sport

sportvrouw (n)
атле́тка
  1. vrouw die sport op een hoog niveau beoefent

spotlight (n)
проже́ктор
  1. toneellamp

spotten (v)
насмехаться
  1. zich met belachelijk makende of oneerbiedige scherts uiten

spotvogel (n)
зелёная пересме́шка
  1. een zangvogel die geluiden kan nabootsen

spraak /sprak/ (n)
речь
  1. het vermogen om te spreken

spraakgebrek (n)
дефект речи
  1. een spreekstoornis

spraakherkenning /'sprakhɛrkɛnɪŋ/ (n)
распознавание речи
  1. het omzetten van geluiden in taal

spraakzaamheid (n)
болтли́вость
  1. geneigdheid om veel te praten

sprankelen (v)
искриться
  1. korte heldere lichtflitsjes voortbrengen door weerkaatsing of door vonkjes

spreekuur /ˈsprekyːr/ (n)
приёмные часы́
  1. de tijd waarin een hulpverlener patiënten te woord staat

spreekwoord (n)
пословица

spreeuw (n)
обыкновенный скворец, скворец
  1. Sturnus vulgaris, een middelgrote zangvogel

spreken /ˈspreːkə(n)/ (v)
говорить
  1. zich met behulp van de stem uiten

springen /sprɪŋə(n)/ (v)
прыгать
  1. na zich tegen de zwaartekracht afgezet te hebben een korte vrije val door de lucht maken

sprinkhaan (n)
кузнечик, саранча
  1. een insect van de Orthoptera-orde

sprinkhaanrietzanger (n)
обыкновенный сверчок
  1. bepaald soort vrij kleine vogel met gestreepte bovenzijde en monotone zang, Locustella naevia

sproet (n)
веснушка
  1. een bruin vlekje op de huid dat veroorzaakt wordt door ultraviolet licht

sprong (n)
проры́в

sprookje (n)
ска́зка, сказка
  1. verzonnen vertelling

sprot (n)
европейский шпрот, шпрот
  Sprattus sprattus

spruit (n)
брюссельская капуста
  2. een uitloper van de spruitkool

spruitkool (n)
брюссельская капуста
  1. koolsoort waarvan de gekookte okselknoppen als spruitjes gegeten worden

spruw (n)
кандидо́з
  1. slijmvliesontsteking in mond of darmen

spuigat (n)
шпига́т
  1. spuigat

spuiten (v)
[[вы́бросить]] струёй
  2. ergatief: snel stromen

spyware (n)
[[шпио́нский|шпио́нское]] [[програ́ммное обеспече́ние]]

squash (n)
сквош

staal (n)
сталь
  1. een legering van ijzer en koolstof
образец
  2. een monster van een stof, een kleine hoeveelheid van iets als proef

staalblauw (adj)
голубо – стальной

staan /staːn/ (v)
стоять
  1. zich in verticale toestand van rust bevinden

staart (n)
хвост
  1. een verlengstuk van de ruggengraat bij sommige dieren
  2. het achterste stuk van een vliegtuig of een auto
  3. een bundel lang haar

staartdeling /ˈstaːr.de.lɪŋ/ (n)
деление столбиком
  1. een algoritme om een getal door een ander te delen op papier

staartmees (n)
длиннохвостая синица

staartster (n)
комета

staat (n)
государство, держава
  1. een land
  1. toestand

staatsburger (n)
гражданин
  1. iemand die burgerrechten in een staat heeft

staatsgreep (n)
путч
  1. illegale afzetting van een regering

staatshoofd (n)
глава государства
  1. iemand die in een staat het hoogste gezag bekleedt of personifieert

staatsvijand (n)
враг [[государство|госуда́рства]]
  1.
  2.

stabiel /sta'bil/ (adj)
стаби́льный
  1. standvastig, duurzaam

stabiliteit (n)
стабильность

stad /stɑd/ /stɑt/ (n)
город
  Woonplaats

stadhuis /ˈstɑdhœːs/ /ˈstɑthœʏs/ /ˈstɑthœːs/ (n)
ратуша
  1. een gebouw waar de stadsdiensten gehuisvest zijn

stadion (n)
стадион

stadspoort (n)
городские ворота
  1.

stadstaat /ˈstɑt.stat/ (n)
город-государство
  1. staatsvorm

staf (n)
жезл
  1. een stok bedoeld voor ondersteuning of onderscheiding van een persoon

stagflatie (n)
стагфляция
  1.

staken /'stakən/ (v)
бастова́ть
  1. een werkonderbreking of (ludieke) actie houden voor betere arbeidsvoorwaarden of meer loon

staking /'stakɪŋ/ (n)
забастовка, стачка
  1. het neerleggen van de werkzaamheden, meest uit protest of om verbeteringen af te dwingen

stal /stɑl/ (n)
хлев
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van dier(en)

stalinisme (n)
сталини́зм
  1. variant van het marxisme-leninisme gekenmerkt door een totalitair nationalistisch communisme waarin alle macht geconcentreerd wordt bij een geadoreerde partijleider en meedogenloos geweld wordt gebruikt om iedere weerstand daartegen te breken

staljongen (n)
[[ко́нюх]] (на [[постоялый двор|постоя́лом дворе́]])
  1.

stalking (n)
ста́лкерство
  1. hinderlijk volgen

stam (n)
ствол, стебель
  1. dikke houtige stengel van een struik
ствол
  2. deel van de boom tussen de wortels en de kruin
племя
  4. op verwantschap berustende samenlevingsvorm van meer families in beschavingen met weinig verstedelijking
основа
  7.

stamboom /'stɑmbom/ (n)
генеалоги́ческое де́рево
  1-2

stamcel (n)
стволова́я кле́тка

stamper (n)
пе́стик
  2. vijzelstamper

standaardtaal (n)
литературный язык
  1. officieel vastgelegde taalvorm die binnen een bepaald gebied als de voorgeschreven norm geldt.

standbeeld (n)
статуя
  1. een kunstzinnige afbeelding vaak van een persoon in drie dimensies, meestal gehouwen in steen of gegoten in metaal

standplaats /stɑmplats/ (n)
стоя́нка
  1. een vaste plaats waar iemand zich bevindt

stank /stɑŋk/ (n)
вонь, зловоние
  1. een sterke, stinkende geur

stap /stɑp/ (n)
шаг
  1. het plaatsen van de ene voet voor de andere bij het gaan

stapel (n)
куча, стопка
  1. een gestructureerde hoop spullen
стапель
  2. de tijdelijke constructie waarop een in aanbouw of reparatie zijnd schip rust
душка
  3. een houten stokje ingeklemd tussen het boven- en onderblad van de klankkast van een snaarinstrument

stapelbed (n)
двухъярусная крова́ть
  1.Twee bedden op elkaar

stapelwolk (n)
кучевое
  1. cumulus

stappen /ˈstɑ.pə(n)/ (v)
идти́
  1. het lichaam vooruit bewegen door een of meer keer een voet naar voren te zetten

staren /starən/ (v)
глазе́ть

start /stɑrt/ (n)
старт
  1. een begin ergens van

starten /stɑrtə(n)/ (v)
запуска́ть
  1. iets op gang brengen

statief (n)
штатив
  1. stabiel onderstel voor camera

statiegeld (n)
зало́г
  1. geld dat betaald wordt voor een verpakking dat men terugkrijgt bij inleveren hiervan en waardoor die verpakking uiteindelijk terugkomt op zijn standplaats (statie)

station /sta.ˈsʲɔn/ (n)
станция, вокзал
  1. plaats waar voertuigen kunnen stoppen

stationwagen (n)
универсал
  1.

statistiek (n)
стати́стика

statistisch (adj)
статисти́ческий
  1. cijfermatig berekend

status (n)
положе́ние
  1. plaats in een vast geheel of een bepaald proces

status quo (n)
ста́тус-кво
  1. huidige stand van zaken

statutair (adj)
зако́нный

steeds (adv)
всегда
  1. voortdurend

steek /steːk/ (n)
уда́р
  1. een penetratie met een scherp puntig voorwerp
пе́тля
  3. een eenmalige doorvoering van een draad door een weefsel, meestal met behulp van een naald

steekspel (n)
поеди́нок
  1. een spel waarbij twee ridders elkaar met lansen trachtten uit het zadel te werpen

steekwagen (n)
ручна́я теле́жка
  1.

steelpan (n)
кастрю́ля

steen /sten/ /steːn/ (n)
камень
  1. een harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar omvattende vele soorten

steenarend (n)
беркут
  1. vogel uit de familie der arendachtigen

steenbok (n)
горный альпийский козел
  1.1 bepaald soort zoogdier, Capra ibex

steenbreek (n)
камнеломка

steeneik /ste.nɛi̯k/ /ste.nɛːk/ /sten.ʔɛi̯k/ (n)
дуб каменный
  1. Quercus ilex; een boom uit de napjesdragersfamilie

steengrijs (adj)
серая каменная

steengroeve (n)
каменоло́мня
  1.

steenhouwer (n)
ка́менщик

steenkool (n)
уголь
  1. zwart-bruine stof die ontstaan is door plantenafzettingen en gebruikt wordt als energiebron

steenmarter (n)
ка́менная куни́ца
  1. bepaald soort zoogdier, Martes foina

steentijd /ˈstentɛit/ (n)
Каменный век

steenuil /ˈstenœʏ̯ɫ/ /ˈsteːnœːl/ (n)
домовый сыч, сыч
  1. bepaald soort vogel, Athene noctua

steenvrucht (n)
косточковые плоды
  vlezige vrucht waarvan het binnenste deel steenhard is

steganografie (n)
стеганогра́фия
  1. de kennis van het op verborgen wijze overbrengen van informatie

steiger (n)
леса́
  2. werkvloerconstructie in de bouw

steil /stɛil/ /stɛːl/ (adj)
крутой
  1.

stekelbaars (n)
ко́люшка
  1. benaming voor kleine vissen met puntige doorns op de rug en de buik uit de familie Gasterosteidae

stekelvarken (n)
дикобра́з
  1. een groot knaagdier met stekelige vacht

steken (v)
зака́лывать
  1. doorboren, prikken

stekker /'stɛkər/ (n)
ви́лка
  1. stekker

stelen /'stelən/ (v)
красть
  1. iets wegnemen van iemand en het zich wederrechtelijk toe-eigenen

stellen /ˈstɛ.lə(n)/ (v)
утверждать
  2. beweren, verklaren

stellende trap (n)
положи́тельная сте́пень
  1.

stellerzeekoe (n)
капустница
  1. uitgestorven zeezoogdier, Hydrodamalis gigas

stelling (n)
тезис
  1. een bewering die men als waarheid aangenomen wil zien worden

stelt /stɛlt/ (n)
ходуля

stem /'stɛm/ (n)
голос
  6. een keuze gemaakt door een stemmer (kiezer) bij een stemming (verkiezing)
  1. het geluid dat door het trillen van de menslijke stembanden wordt geproduceerd

stemband (n)
голосовая связка
  1. geluidvoortbrengende plooien in het strottenhoofd

stembiljet /ˈstɛmbɪljɛt/ (n)
бюллете́нь
  1. formulier om te stemmen

stemmen /stεmə(n)/ (v)
голосовать
  1. deelnemen aan een verkiezing
  2. een instrument op de juiste toonhoogte brengen
  3. iemand een bepaald gevoel geven

stempel /ˈstɛmpəl/ /ˈstɛmpəɫ/ (n)
печать, штемпель
  A2. een afdruk van [1]

stemvork /stɛmvɔrək/ (n)
камерто́н
  1. stemvork

steniging (n)
Побиение камнями

steppe (n)
степь
  1. grote boomloze vlakte in de zone van het Middellandse Zeeklimaat

ster /stɛr/ (n)
звезда
  1. een hemellichaam, een gasbol die licht uitzendt door kernfusie
  2. een beroemdheid

steradiaal (n)
стерадиа́н

stereotype (n)
клише́

sterfelijk (adj)
сме́ртный

sterftecijfer (n)
смертность
  1. een getal dat aangeeft hoeveel sterfgevallen er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

sterilisatie /ˌsteriliˈzasi/ /ˌsterəliˈzatsi/ (n)
стерилиза́ция
  1. een handeling waarmee alle ziektekiemen worden gedood

steriliseren (v)
кастрировать
  1. iets vrij maken van micro-organismen
  2. onvruchtbaar maken

sterk /stɛrk/ (adj)
сильный
  1. krachtig
кре́пкий
  2. geconcentreerd

stern (n)
кра́чка
  1. benaming voor slanke meeuwachtige vogels uit de familie Sternidae

sterrenkunde (n)
астрономия
  1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert

sterrenkundige /stɛrən'kʏndəɣə/ (n)
астроном

sterrenstelsel (n)
гала́ктика

sterveling (n)
сме́ртный
  1. een sterfelijk wezen

sterven /stɛrvə(n)/ (v)
умирать
  1. overgaan van levende toestand naar dode toestand

stervrucht (n)
карамбола

stethoscoop /steto'skop/ (n)
стетоско́п
  1. een medisch instrument waarmee men geluiden in het lichaam kan beluisteren

steunen /'stønə(n)/ (v)
быть согласным
  1. een deel van de last op zich nemen, hulp verlenen
стонать
  3. van vermoeidheid of pijn een kreunend geluid maken

steur (n)
осётр
  1. bepaald soort anadrome vis, Acipenser sturio

stevig (adj)
дю́жий
  1. van aanzienlijk sterkte
здоро́вый
  4. voedzaam (zonder verfijning)

stewardess (n)
бортпроводни́ца

stichten (v)
осно́вывать
  1. de grondslag voor iets leggen, iets instellen

stichting (n)
фонд
  2. zelfstandig vermogen met rechtspersoonlijkheid opgericht op de verwezenlijking van een bepaald belangeloos oogmerk

stiefmoeder /ˈstif.mu.dər/ /ˈstifmudər/ (n)
мачеха
  1. latere levenspartner van vader dan de eigen moeder

stiefvader (n)
о́тчим
  1. de echtgenoot van iemands moeder, die niet de eigenlijke vader is

stier /stiːr/ (n)
бычачий, бык

stijf /stɛif/ (adj)
одеревене́лый

stijfsel (n)
крахма́л

stijgbeugel (n)
стре́мя
  1. voetsteun voor de ruiter

stijgen /ˈstɛi̯ɣə(n)/ (v)
возраста́ть
  1. naar boven gaan, toenemen

stijl /stɛi̯l/ (n)
стиль
  1. handelswijze
  3. beschrijvende plantkunde: buisvormige, middelste gedeelte van de stamper

stijve (n)
стоя́к

stikstof /ˈstɪkstɔf/ (n)
азот
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

stil /stɪl/ (adj)
неподви́жный
  1. geen of weinig geluid producerend
  2. onbeweeglijk
  3. rustig, kalm

stiletto (n)
стилет
  1. klapmes

stilleven (n)
натюрмо́рт

stilte /'stɪl.tə/ (n)
тишина‎, тишина

stimuleren (v)
стимули́ровать
  1. maatregelen nemen om iets te bevorderen

stinkdier (n)
скунс
  1. bepaald soort zoogdier, Mephitis mephitis

stinken (v)
вонять
  1. een onaangename geur hebben

stipt /stɪpt/ (adj)
вовремя
  1. precies op tijd komend
  nauwgezet

stipt /stɪpt/ (adv)
вовремя
  1. met grote precisie

stobbenzwammetje (n)
опёнок летний
  1. bepaald soort kleine oranjebruine eetbare paddenstoel, Kuehneromyces mutabilis

stobbezwammetje (n)
опёнок летний
  1. Kuehneromyces mutabilis

stoel /stul/ /stuɫ/ (n)
стул
  1. zitmeubel

stoelgang /'stulɣɑŋ/ (n)
кал
  2.

stoepa (n)
сту́па
  1. een boeddhistisch bouwwerk dat de relieken van een boeddhistische heilige bevat

stof (n)
вещество
  1. materiaal, chemische verbinding
ткань
  2. weefsel, textiel
пыль
  1. heel kleine deeltjes

stoffelijk (adj)
материальный
  1. tot de materie behorend of eruit bestaand, materieel

stofgrijs (adj)
грязно – серый

stofzuiger (n)
пылесос
  1. een elektrisch toestel dat stof en kleine deeltjes opzuigt

stoichiometrie (n)
стехиометри́я

stok /stɔk/ (n)
па́лка

stoken (v)
топи́ть

stokvis (n)
вя́леная ры́ба
  1. gedroogde kabeljauw of kabeljauwachtige vis, zoals heek, leng, lom, schelvis en koolvis

stollingsgesteente /ˈstɔlɪŋsɣəˌstentə/ (n)
магматические горные породы
  1. gesteente bestaande uit gestolde lava of gestold magma.

stom /stɔm/ (adj)
немой
  1. geluidloos
  2. niet in staat te spreken

stomen (v)
тушить
  1. iets ter reiniging en desinfectie met stoom bewerken

stomme (n)
немо́й
  1.

stommiteit (n)
глу́пость
  een bijzonder onverstandige daad

stoom (n)
пар

stoomboot (n)
парохо́д
  1. een schip dat met behulp van stoom wordt voortbewogen

stoomlocomotief (n)
паровоз
  1. een locomotief die wordt aangedreven door een stoommachine

stoommachine (n)
парова́я маши́на
  1. een machine die door middel van stoom drijfkracht ontwikkelt

stoomschip (n)
пароход
  1. een schip dat voortgedreven wordt middels een stoommachine

stoomtrein (n)
паровоз

stoottand (n)
бивень, клык
  1. grote slagtand

stopbord /'stɔbɔrt/ (n)
движение без остановки запрещено
  1.

stoplicht /ˈstɔplɪxt/ (n)
светофор
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

stopnaald (n)
што́пальная игла́
  1. naald die men gebruikt bij het repareren van weefsels of breiwerk

stoppelhaar (n)
щети́на
  1

storm (n)
буря, шторм
  1. erg harde wind

stormmeeuw (n)
сизая чайка
  1. Larus canus

stormram (n)
сокол, таран
  een toestel, balk, e.d. om een deur, poort te forceren

stormvogel (n)
буреве́стник
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Procellariidae

storten (v)
броситься
  3. zich volledig aan een bepaalde bezigheid gaan wijden

storting (n)
вклад, депозит
  1. het storten van geld op een bankrekening

stotteren (v)
заикаться
  1. dezelfde lettergreep een aantal malen herhalend moeilijk uit zijn woorden komen

stoïcisme (n)
стоици́зм
  1. een wijsbegeerte die leert slechts de rede te volgen en de hartstochten uit te bannen

stoïsch (adj)
стои́ческий
  1. berustend, gevoelloos

straal /straɫ/ /ˈstral/ (n)
луч
  2. een bundel elektromagnetische straling

straaljager (n)
реактивный истребитель
  1. jachtvliegtuig met straalmotor

straat /strat/ (n)
улица
  1. een weg tussen de huizen in een bewoonde plaats

straatnaambord (n)
уличная табличка
  1. een bord in de openbare ruimte met daarop de naam van de straat waar men zich bevindt

stracciatella (n)
страчате́лла
  1. soep
  2. zuivelproduct

straf (n)
наказание
  1. maatregel of behandeling ter vergelding van een misdaad of overtreding

strafbank (n)
скаме́йка для оштрафованных игроков

straffen /ˈstrɑfə(n)/ (v)
наказывать
  1. negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad

strafmaatregel (n)
одобре́ние

strafrecht /'strɑfrɛxt/ (n)
уголо́вное пра́во
  1. het geheel van rechtsregels waarmee bepaalde handelingen strafbaar worden gesteld

strak (adj)
те́сный
  1. nauwzittend
напряжённый
  2. streng

straling (n)
излуче́ние

strand (n)
пляж, берег
  1. Strook land langs de kust

stranden (v)
потерпеть кораблекрушение
  1. aan de grond vastlopen

strateeg /straˈteɣ/ (n)
страте́г
  1. een persoon die strategieën uitwerkt

strategie /ˌstrateˈɣi/ (n)
страте́гия
  1. een plan om iets te bereiken

stratosfeer (n)
стратосфе́ра

stratovulkaan (n)
стратовулкан
  1. een kegelvormige vulkaan met traagvloeibare lava

streek /strek/ (n)
мазо́к
  3. een veeg of streep met een werktuig

streep (n)
поло́ска
  2. lijnvormig patroon

strekken (v)
вы́тянуть

strelen (v)
гладить
  1. zachtjes met de hand over iets of iemand strijken

stremmen (v)
створа́живать
  1. neerslaan van opgeloste eiwitten

stremsel (n)
ре́ннин
  oplossing die spijsverteringsenzymen bevat

stress (n)
стресс
  1. spanning, geestelijke druk.

streven (v)
боро́ться
  1. een doel willen bereiken

strijd (n)
борьба́
  1. een handgemeen
  2. een militair treffen

strijdknots (n)
булава, палица
  1. een slagwapen in de vorm van een metalen staf met een versterkte kop

strijdwagen (n)
колесни́ца

strijken (v)
вы́гладить
  2. wasgoed desinfecteren en gladmaken met hulp van een heet ijzer, een strijkijzer

strijkijzer /ˈstrɛɪ̯.gɛɪ̯zər/ /ˈstrɛɪ̯k.ʔɛɪ̯zər/ /ˈstrɛː.kɛːzər/ (n)
утюг
  1. een huishoudelijk gereedschap dat gebruikt wordt om textiel glad te strijken

strijkinstrument (n)
струнный инструмент
  1. gestreken snaarinstrument

strijkplank (n)
глади́льная доска́
  1. een plankvormig voorwerp, gewoonlijk op een inklapbaar onderstel, bedoeld als ondergrond waarop kleding gestreken kan worden

strijkstok (n)
смычо́к
  1. een constructie waarmee de snaren van een strijkinstrument in trilling gebracht worden

stripboek (n)
ко́микс
  1. een boek met een verhaal in beeldvorm

strippen (v)
снима́ть
  1. het zich ontdoen van alle kleding die het lichaam bedekt

stro /stro/ (n)
солома
  1. droge bloeistengels van graangewassen

stroef (adj)
жёсткий
  1. de wrijwingsweerstand van een ruw oppervlak

strohoed (n)
соло́менная шля́па
  1. hoed

stromen /'stromən/ (v)
течь
  1. voortbewegen van vloeistoffen

strontium (n)
стронций
  1. scheikundig element met symbool Sr en atoomnummer 38

strontje (n)
ячмень
  1. zweertje op het ooglid

stroom /stroːm/ (n)
пото́к
  1. rivier, beek
ток
  2. elektriciteit

stroomgebied (n)
водосбор

stroop (n)
сироп
  1. dikke, viskeuze, geconcentreerde vloeistof waarin een grote hoeveelheid suikers zijn opgelost

stropdas (n)
галстук

strottenhoofd (n)
гортань

structureel (adj)
структу́рный
  1. met betrekking tot de opbouw van een geheel

structuur /strʏkˈtyr/ (n)
структу́ра
  de interne opmaak van een geheel

struik (n)
куст
  1. een houtige plant zonder stam die zich onmiddellijk boven of reeds in de grond vertakt in een aantal takken die meer of minder dik kunnen worden

struikelen /ˈstrœʏkələ(n)/ (v)
запина́ться
  1. het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt

struikhei (n)
вереск
  1. bepaald soort in heel Europa voorkomende plant, Calluna vulgaris

struikrover (n)
разбойник с большой дороги
  1. iemand die vanuit een hinderlaag reizigers berooft

struis (adj)
крепкий

struis (n)
страус

struisvogel /ˈstrœʏ̯sˌfoχɔɫ/ /ˈstrœːsˌfoːɣəl/ /ˈstrœːzˌvoːɣəl/ (n)
страус
  1. Struthio camelus, grote loopvogel, die niet kan vliegen

strychnine (n)
стрихнин
  1. zeer vergiftig alkaloïde

student /styˈdɛnt/ (n)
студент
  1. iemand die hoger onderwijs volgt

studeren (v)
учиться
  1. het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid

studie /'stydi/ (n)
изуче́ние
  1.

studio (n)
сту́дия
  1. werkplaats van een beeldend kunstenaar
  2. plaats waar geluidsopnamen, films of televisie- of radioprogramma's gemaakt worden
  3. een eenkamerappartement

stug /stɵx/ (adv)
жестокий
  1 weerbarstig

stuitbeen (n)
копчик
  1. onderste deel van de ruggengraat, de laatste vier vergroeide ruggenwervels

stuitligging /'stœytlɪxɪŋ/ (n)
[[ро́ды]] при [[тазовое предлежание|та́зовом предлежа́нии]]
  1.

stuk /stɵk/ (n)
фи́шка
  1. deel

stukadoor (n)
штукатур
  1. Soort bouwvakker

stuntman (n)
каскадёр

stuntvrouw (n)
каскадёрша

sturen /'styːrə(n)/ (v)
вести
  2. het stuur van een auto bedienen.

stuur /styːr/ (n)
руль
  1. een hulpmiddel waarmee een bestuurder richting kan geven aan een voertuig

stuurbekrachtiging /ˈstyrbəkrɑxtəxɪŋ/ (n)
усили́тель руля́
  1. ondersteuning bij het sturen

stuurboord (n)
пра́вый борт
  1. de rechterzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

stuurprogramma (n)
дра́йвер
  1. een stuk software dat een verbinding legt tussen de hardware en het besturingssysteem

stuwmeer (n)
водохрани́лище
  1. kunstmatig meer

subjectief (adj)
субъекти́вный

subjectiviteit (n)
субъекти́вность

sublimatie (n)
возгонка
  2. het proces waarbij een vaste stof overgaat in zijn dampfase

subsidiëren (v)
субсиди́ровать
  1. van overheidswege financiële hulp voor een bepaalde activiteit, ver- of aankoop verlenen

substantie (n)
вещество́
  1. stof (stoffen)

subtiel /sʌp'til/ (adj)
неуловимый
  1. alleen bij nauwkeurig toezien of voor fijn gevoel waar te nemen of te begrijpen
  2. fijn onderscheidend, scherpzinnig

subwoofer (n)
сабву́фер
  1. een luidspreker die speciaal is ontworpen voor het weergeven van lage tot zeer lage tonen, die vaak ook gevoeld kunnen worden en onder (sub) het bereik liggen van een normale woofer

succes (n)
успех
  1. het slagen van een opzet

sufferig (adj)
о́лух
  2. dom

suffix (n)
суффикс
  1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

suiker (n)
сахар
  1. zoetstof

suikerbiet /ˈsœʏkərˌbit/ (n)
са́харная свёкла
  1. een biet waaruit bietsuiker gewonnen wordt

suikerdiefje (n)
бана́новый певу́н
  1. Coereba flaveola, een klein zangvogeltje uit de tropische delen van de Amerika's...

suikerriet (n)
сахарный тростник
  1. een rietsoort die verbouwd wordt vanwege zijn suikergehalte en waaruit rietsuiker gewonnen wordt

suikerspin /ˈsœʏkərˌspɪn/ /ˈsœːkərˌspɪn/ (n)
сахарная вата
  1. lekkernij bestaande uit een hoeveelheid gesponnen suiker aan een stokje

sulfide (n)
сульфи́д

sultana (n)
белый кишмиш
  1., 2. en 3. (gedroogde vrycht van) een variëteit van de druif Vitis vinifera

super (n)
кла́ссный

supergeleiding (n)
сверхпроводи́мость
  1. afwezigheid van elektrische weerstand

superieur (adj)
вы́сший

supermarkt (n)
супермаркет, универмаг

supernova (n)
сверхно́вая
  het verschijnsel waarbij een ster op spectaculaire wijze explodeert

supplement (n)
дополни́тельный у́гол
  1. iets dat als aanvulling toegevoegd wordt

suspensie (n)
взвесь

syfilis (n)
генера́л

syllabisch (adj)
силлаби́ческий

syllogisme (n)
силлогизм
  1. een logische redenering waaruit een conclusie afgeleid wordt

symbiotisch (adj)
симбиоти́ческий
  1.samenlevend en samenwerkend

symboliseren (v)
символизи́ровать

symbool (n)
знак
  1. Teken

symfonie (n)
симфо́ния

symmetrie (n)
симме́трия

sympathie (n)
симпатия
  1. een gevoel van toegenegenheid

sympathiek /sɪmpa'tik/ (adj)
сочувствующий

symposium /sɪmˈpoziəm/ (n)
симпо́зиум
  1. een wetenschappelijke samenkomst waarop verschillende wetenschappers een lezing houden over een bepaald onderwerp

symptoom /sɪmˈtom/ (n)
симптом, признак
  1. ziekteverschijnsel

synagoge (n)
cинагога, синагога
  1. gebedshuis van joden.

synchroniciteit (n)
синхроничность

synchroon (adj)
синхро́нный

synchroonzwemmen (v)
синхронное плавание

syncope (n)
синко́па
  1. plotseling bewustzijnsverlies
  3. wegval van middenklank

syndroom /sɪnˈdrom/ (n)
синдром
  1. ziektebeeld

synergie (n)
синергия
  1. situatie waarbij het samengaan van delen groter is dan de som der delen

synoniem (n)
синоним
  1. gelijkbetekenend woord

syntactisch (adj)
синтаксический

syntaxis /sɪnˈtɑksəs/ (n)
синтаксис
  1.
  2.

synthetisch (adj)
иску́сственный
  1. op kunstmatige manier gefabriceerd

systeem /siˈstem/ (n)
cистема, система
  1. een uit meerdere interagerende onderdelen bestaand stelsel...

systeemanalyse (n)
системный анализ
  1. een interdiscipline tussen informatie en bedrijfskunde, gericht op het analyseren van systemen, voorafgaande aan reorganisatie en of automatisering van bedrijfsprocessen
  2. een werkwijze om verschijnselen te bestuderen voorafgaande aan de ontwikkeling van informatiesystemen

systeemdenken (n)
cистемный подход

systeemtheorie (n)
теория систем
  1. de theorie over de systematische beschouwing van systemen in de natuur, wetenschap en of maatschappij

systematisch /ˌsisteˈmatis/ (adj)
систематический
  1. stelselmatig, ordelijk volgens een systeem opgezet

systematiseren (v)
систематизировать
  1. het stelselmatig ordenen volgens een vooropgezet systeem

taai /taj/ (adj)
густой
  1. moeizaam en plastisch vervormend onder mechanische belasting
  2. moeilijk te snijden, kauwen (van vlees)

taak /taːk/ (n)
зада́ча
  1. een te verrichten werk

taal /taːl/ (n)
язык
  1. een systeem van spraakklanken door middel waarvan mensen met elkaar communiceren en de schriftelijke...

taalbeheersing /ˈtaːlbəˌɦeːrsɪŋ/ (n)
[[владе́ние]] [[язык|языко́м]]
  1. het vermogen zich te kunnen uitdrukken in een of meer talen

taalklank /ˈtalklɑŋk/ (n)
фонема
  1.

taalkunde (n)
лингвистика
  1. wetenschap

taalkundige (n)
лингвист
  1. een beoefenaar van de taalkunde

taalnazi (n)
гра́ммар-на́ци

taart /taːrt/ (n)
торт
  1. cirkelvormig zoet gebak

tabak (n)
табак
  1. een genotsmiddel afkomstig van de bladeren van de tabaksplant, wordt gerookt, gekauwd en gesnoven

tabakspijp (n)
Курительная трубка

tabel (n)
таблица
  1. een geordende lijst met gegevens

tabernakel (n)
дарохранительница

tablet (n)
таблетка
  1. pastille

taboe (n)
табу́
  1. een algemeen aanvaard moreel verbod; iets dat onbespreekbaar of ondenkbaar is

tachtig (cardinalNumeral)
восемьдесят
  1. het getal 80

tachycardie (n)
тахикарди́я

taco (n)
та́ко
  1. kleine, gevouwen tortilla, gevulde mexicaanse maïspannenkoek

tact (n)
такт

tactiek /tɑkˈtik/ (n)
тактика
  1. een manier om onder gegeven omstandigheden een doel te bereiken

tactvol /ˈtɑkt.fɔɫ/ (adj)
дипломати́чный

taf (n)
тафта
  1. taf

tafel /ˈtafəɫ/ (n)
стол
  1. een meestal rechthoekig, soms rond meubelstuk met poten, bedoeld om dingen op te zetten of te leggen

tafeltennis (n)
настольный теннис, пинг-понг
  1. (sport) een spel waarbij twee spelers, ieder met een batje, een pingpongbal op tafel houden

tafelzout (n)
столова́я соль
  1. fijn zout

taiga (n)
тайга́
  1. naaldbossen in koude streken

taikonaut /ˌtɑjkoˈnaʊ̯t/ /ˌtɑjkoˈnɔʊ̯t/ /ˌtɑjkoˈnʌʊ̯t/ (n)
тайконавт
  1. een Chinese ruimtevaarder.

tak /tɑk/ (n)
ветвь, ветка
  1. een deel van een boom of struik

talent /taˈlɛnt/ (n)
талант
  1. een bijzondere aanleg

talg /tɑɫx/ (n)
ко́жное са́ло
  1. huidvet, een vetachtige substantie die geproduceerd wordt door talgklieren
са́ло
  2. het harde vet van sommige herkauwers

talgklier (n)
са́льная железа́
  1.een klier om de haarzakjes, die talg afgeeft

taling (n)
чиро́к
  1. benaming voor kleine vogels uit het geslacht Anas of het geslacht Callonetta

talk /tɑlk/ (n)
тальк

talkpoeder (n)
тальк
  1. van personen dat ze niet erg meegaand zijn

talrijk (adj)
многочисленный
  1. groot in aantal

tamarinde /tɑma'rɪndə/ (n)
тамаринд
  1. en 2. (vruchten van de) tamarindeboom

tamboerijn (n)
бу́бен
  1. muziekinstrument

tand (n)
зуб, зубец
  1. hard wit voorwerp in de mond
  2. scherp uitsteeksel

tandarts (n)
зубной врач, стоматолог, дантист
  1. een medisch specialist op het gebied van de tandheelkunde

tandem (n)
Тандем
  1. fiets

tandenborstel (n)
зубная щётка
  1. borsteltje om de tanden te reinigen

tandenstoker (n)
зубочи́стка
  1. puntig instrumentje om etensresten tussen de tanden te verwijderen

tandheelkunde (n)
лече́ние зубо́в
  1. wetenschap voor de verzorging van de tanden

tandpasta /ˈtand.pɑs.taː/ /ˈtɑnt.pɑs.ta/ (n)
зубная паста
  1. een poetsmiddel voor de tanden

tandpijn /tɑntpɛin/ (n)
зубная боль
  1. pijn in één of meerdere tanden

tandvlees /ˈtɑntfles/ (n)
десна
  1. deel van het mondslijmvlies waarin de tanden vastzitten

tandzijde (n)
[[ни́тка]] для [[чистка|чи́стки]] [[зуб|зубо́в]]
  1. een zijden draad waarmee men de ruimte tussen de tanden reinigt

tang /tɑŋ/ (n)
щипцы, схваты
  1. een uit twee delen opgebouwd gereedschap waarvan de beide delen op één punt aan elkaar vastzitten...

tank /tɑŋk/ /tɛŋk/ (n)
бак
  1. een groot vat
танк
  2. een oorlogsvoertuig

tankslag (n)
танковая битва
  1. een krijgshandeling waarbij een (groot) aantal tanks is betrokken

tantalium (n)
тантал
  1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73

tante /ˈtɑntə/ (n)
тётя, тётка
  1. zus of schoonzus van iemands vader of moeder

taoïsme (n)
даоси́зм
  1. een Chinese filosofische en religieuze stroming

tapijt (n)
ковёр

tapioca (n)
тапиока
  1. zetmeel verkregen uit de wortelknol van Manihot esculenta

tarantula (n)
мизги́рь
  1. gifspin

tarief /tɑˈrif/ (n)
тариф
  1. een vastgesteld bedrag per eenheid

tarra (n)
тара

tarwe /ˈtɑrʋə/ (n)
пшеница
  3. zaad van tarwe

tarwezemelen (n)
отруби пшеничные
  zemelen van tarwekorrels

tas /tɑs/ (n)
сумка
  1. een zak die men meeneemt om er zaken in te bergen die men bij zich wil hebben

tastbaarheid (n)
осязательность

tasten (v)
нащу́пывать

tatoeage (n)
татуировка
  1. een tekening die met naald en inkt blijvend in de huid is aangebracht

tatoeëren /tatuʷ'erə(n)/ (v)
вы́татуировать
  1. met een naald en inkt een blijvende tekening in de huid inbrengen

taugé /tɑuˈge/ (n)
проро́сток
  1. uitlopers van mungbonen

taxi /tɑk.si/ (n)
такси
  1. een voertuig bestemd om tegen betaling klanten van de ene plaats naar de andere te brengen

taximeter /'tɑksimetər/ (n)
счётчик
  1.

taxistandplaats (n)
стоя́нка такси́
  1. een opstelplaats voor taxi's waar zij wachten op passagiers

taxonomie (n)
таксономия

te (preposition)
к
  1. plaats

te midden van (phraseologicalUnit)
ме́жду
  1. in het midden van

technetium (n)
технеций
  1. scheikundig element met symbool Tc en atoomnummer 43

technicus (n)
tехник
  1. iemand die techniek toepast

techniek (n)
техника
  1. De bewerkingen en verrichtingen die nodig zijn om iets tot stand te brengen

technisch (adj)
технический
  1. op techniek betrekking hebbend

technocratie (n)
технокра́тия

technocratisch (adj)
технократи́ческий
  1.

technologie (n)
техника

teddybeer (n)
медвежонок
  1. zachte pluizige speelgoedbeer

teef /tef/ (n)
сука
  1. wijfjeshond

teek (n)
клещ
  1. achtpotige parasiet uit de orde Ixodida

teen (n)
палец
  1. vingers van de voet

teer /ter/ (n)
дёготь
  1. olieachtige vloeistof met een zeer hoge viscositeit

teerling (n)
кость
  1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes

tegelzetter (n)
пли́точник
  1. een bouwvakker die wandtegels zet en vloertegels legt

tegen /teːɣən/ /teːχən/ (preposition)
про́тив
  1. zijdelings aanleunend
от
  2. oneens met, ter bestrijding van

tegenaanval (n)
контрудар
  1. een aanval tegen een aanval

tegengaan (v)
противоде́йствовать
  1. proberen iets te stoppen of te verhinderen

tegengif (n)
антидо́т
  1. een middel dat de werking van een gif neutraliseert of afzwakt

tegenover (preposition)
напро́тив
  1. aan de overzijde van

tegenoverliggend (adj)
противополо́жный
  1. aan de overkant liggend

tegenpaus (n)
антипа́па
  1. iemand die de pauselijke titel opeist zonder door het Vaticaan als paus erkent te zijn

tegenspreken (v)
перечить
  1. zich met woorden verzetten

tegenstander (n)
противник
  1. vijand, rivaal

tegenwind (n)
[[встре́чный]] [[ве́тер]]
  1. wind tegen

tegenwoordige tijd (phraseologicalUnit)
настоя́щее вре́мя
  1.

tegenzin /ˈteɣə(n)zɪn/ (n)
нежела́ние
  1. het geen zin hebben in iets

teken /'te.kə(n)/ (n)
знак
  1. symbool, signaal, aanduiding

tekenaar (n)
рисовальщик
  1. iemand die beroepsmatig tekent

tekenen (v)
нарисова́ть, рисова́ть
  een tekening maken

tekenfilm /ˈtekə(n)ˌfɪlm/ /ˈtekə(n)ˌfɪɫm/ (n)
мультфильм
  1. een film waarin een getekende realiteit wordt verbeeld

tekening (n)
рисунок
  1. een door tekenen ontstane afbeelding of voorstelling
  3. een wijze waarop iets van figuren is voorzien of zich in figuren vertoont
  5. een beschrijving

tekort (n)
дефици́т
  1. een ontbrekende hoeveelheid

tekortschieten (v)
быть
  1. onvoldoende of ontoereikend zijn

tekst /tɛkst/ (n)
текст
  1. verzameling letters en/of woorden

tekstverwerker (n)
текстовый процессор
  1. een computerprogramma waarmee teksten kunnen worden geschreven en bewerkt

tektoniek (n)
тектоника
  1. natuurlijke processen

tektonisch (adj)
тектони́ческий
  1. betrekking hebbend op de aardplaten, de breuken in de aardplaten en hun verschuivingen

telefonie (n)
телефони́я

telefoon /ˌtelə'fon/ /ˌteːlə'foːn/ (n)
телефон
  1. een toestel waarmee men geluid over kan brengen door middel van galvanische stroom

telefoonnummer (n)
но́мер телефо́на
  1. een uniek nummer toegewezen aan een telefoonaansluiting

telen (v)
выращивать
  1. door nauwgezette verzorging doen groeien

teleportatie (n)
телепортация

telescoop (n)
телескоп
  1. een optisch instrument, waarmee ver verwijderde objecten bekeken kunnen worden

teleurgesteld (adv)
разочаро́ванный
  1. een onaangenaam gevoel hebbend omdat een verwachting of hoop niet uitgekomen is

teleurstellen (v)
разочаровывать, разочаровать
  1. iemand op onaangename wijze verrassen, vaak door een belofte niet na te komen

teleurstellend (adj)
доса́дный
  1.

teleurstelling (n)
разочарование
  1. een emotie opgeroepen door het niet uitkomen van een verwachting

televisie (n)
телевизор, телевидение
  1. elektrisch apparaat
телевидение
  2. medium

televisiesysteem (n)
cтандарты телевизионного вещания
  1. een technische norm waaraan een televisiesignaal moet voldoen

telg /tɛlx/ (n)
о́тпрыск
  1. lid van een familie

telkens /ˈtɛɫkəns/ (adv)
каждый раз
  1. elke keer

tellen (v)
считать, посчитать
  1. aantal bepalen

teller /ˈtɛlər/ (n)
счётчик
  1. het getal boven de streep van een breuk

telluur (n)
теллур
  1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52

telwoord (n)
числительное, имя числительное

temmen (v)
прируча́ть
  1. tam maken

tempel /ˈtɛm.pəl/ /ˈtɛm.pəɫ/ (n)
храм
  1. een gebouw voor godsverering

temperament (n)
нрав

temperatuur /ˈtɛmpɛrɑtyːr/ (n)
температура
  1. grootheid die de warmte weergeeft

ten eerste (adv)
в пе́рвую о́чередь
  1. luidt het eerste lid van een opsomming van minstens twee argumenten in

tendens (n)
тенденция
  1. beweging in bepaalde richting, neiging

tendentieus (adj)
тенденцио́зный
  1. gekleurd door bijbedoelingen

tender (n)
те́ндер
  1. wagen achter een locomotief

tennessine (n)
теннессин
  1. een scheikundig element met het symbool Ts en het atoomnummer 117

tennis (n)
теннис
  1. balsport

tenorsleutel (n)
теноровый ключ
  1. een teken geplaatst op de vierde lijn van een balk dat aangeeft dat deze een c weergeeft

tent /tɛnt/ (n)
палатка, шатёр
  1. verplaatsbare constructie van over stokken of buizen gespannen doek die als (tijdelijk) onderdak dient

tentakel (n)
щу́пальце

tentoonstelling /tɛnˈtonstɛlɪŋ/ (n)
выставка
  1. een uitstalling van voorwerpen om door het grote publiek bekeken te worden

tenzij /'tɛn.zɛɪ/ (conjunction)
[[е́сли]] не
  1. behalve wanneer

tepel (n)
сосок
  1. een gepigmenteerd knopvormig uitsteeksel op de borst van de mens

terabyte (n)
терабайт

terbium (n)
тербий
  1. scheikundig element met symbool Tb en atoomnummer 65

terechtstellen (v)
казнить
  1. het beëindigen van een mensenleven op gerechtelijk bevel

terechtstelling (n)
выполнение

term /tɛrəm/ (n)
термин
  1. een woord of uitdrukking

termiet (n)
терми́т
  1. benaming voor insecten uit de orde Isoptera

termijn /tɛrˈmɛin/ (n)
срок
  1. een vast tijdstip waarop iets gaat gebeuren of iets gebeurd moet zijn

terminologie (n)
терминоло́гия

terpeen (n)
терпен

terpentijn (n)
скипида́р
  1. een vetoplossend oplosmiddel dat uit de sappen van bepaalde dennensoorten gewonnen kan worden

terrabruin (adj)
коричневый земляной

terrein /tɛ'rɛin/ (n)
площадка
  1. een stuk grond van enige omvang

territoriaal (adj)
территориа́льный

territorium (n)
территория
  1. grondgebied

terrorisme /tɛroˈrɪsmə/ (n)
терроризм
  het ontwrichten van een samenleving door terreurdaden tegen burgers, vaak met een politiek of religieus oogmerk

terrorist (n)
террорист, террористка, террористы
  1. iemand die terroristische aanslagen beraamt, pleegt of wil plegen met een godsdienstig of politiek doel

tertiair /tɛrtʃɛːr/ (adj)
трети́чный

terts (n)
те́рция
  1.

terugbrengen /təˈrʏxbrɛŋə(n)/ (v)
верну́ть
  1. naar het punt van vertrek brengen
  2. naar de eigenaar brengen

terugdringen /t(ə)ˈrʏɣ.drɪŋə(n)/ (v)
отбрасывать
  1. dringen naar de oorspronkelijke richting

teruggaan /təˈrʏχaːn/ (v)
верну́ться
  1. naar de punt van vertrek gaan

teruggang (n)
возвраще́ние
  1.

teruggeven (v)
верну́ть

terugkeren (v)
возвратить, возвращать
  1. gaan naar een plaats waar men eerder vandaan kwam

terugkoppeling (n)
о́тзыв

terugvorming (n)
обра́тное словообразова́ние
  1. ontstaan van een nieuw woord doordat een bestaand woord van een vermeend voorvoegsel, achtervoegsel of uitgang wordt ontdaan

terwijl /tɛr.ˈwɛɪ̯l/ /tɛr.ˈʋɛɫ/ (conjunction)
пока
  1. gedurende de periode dat nog een andere actie aan de gang is
хотя, в то время как
  2. hoewel

test /tɛst/ (n)
тест
  1. probeersel
экзамен
  3. toets

testament /tɛsta'mɛnt/ (n)
заве́т
  1. akte met een wilsbeschikking voor na de dood
завещание
  1. gedeelte van de bijbel

tetanus (n)
столбня́к
  1. een infectieziekte die door een gifstof leidt tot spierspasmen

tetragonaal (adj)
тетрагональный
  1. als hoofdas van de rotatiesymmetrie een viertallige as bezittend

teugel /ˈtøɣəl/ /ˈtøʝəl/ (n)
узда, уздечка
  1. riem of koord voor het besturen van dieren
уздечка
  2. streek bij vogels

tevergeefs /təvərˈɣefs/ (adv)
зря

tevreden /təˈvredə(n)/ (adj)
довольный
  1. geen behoefte voelend om aanmerkingen te maken

tevredenheid /təvredənɦɛɪt/ (n)
удовлетворение
  1. het gevoel genoeg te hebben en voldaan te zijn

textiel /tɛk'stil/ (n)
тексти́ль

textuur (n)
строе́ние
  1. de manier waarop iets is samengesteld, hoe het materiaal aanvoelt en hoe de structuur eruit ziet

thalamus (n)
тала́мус
  1. grijze stof van de tussenhersenen

thallium (n)
таллий
  1. scheikundig element met symbool Tl en atoomnummer 81

theater /te'jatər/ (n)
театр
  1. een uitgaansgelegenheid waar theatervoorstellingen gegeven worden

thee /teː/ (n)
чай

theeblad (n)
ча́йный лист
  1. blad van de theestruik

theelepel (n)
ча́йная ло́жка
  1. een kleine lepel om thee mee te roeren

theemuts (n)
ча́йная ба́ба
  1. een gevoerde kap om de thee warm te houden

theepot (n)
чайник
  1. kan met deksel en schenktuit waarin een warme drank wordt bereid door bladeren in heet water te laten trekken

theestruik (n)
ча́йный куст
  1. theeplant

thema /tema/ (n)
те́ма
  1. een onderwerp dat behandelt wordt

theocratie (n)
теокра́тия
  1. staatsvorm die gebaseerd is op goddelijke

theologie (n)
богословие
  1. de leer over God, het goddelijke en de godsdienst

theologisch (adj)
богосло́вский
  1.

theoloog (n)
теолог
  1. een beoefenaar van de theologie

theorbe (n)
теорба
  1. theorbe

theoretisch /ˌteɔːˈretis/ (adj)
теоретический
  1. wat niet perse in de werkelijkheid voorkomt, m.b.t. feiten en wetten berustende wetenschappelijke kennis die niet proefondervindelijk aan de praktijk is getoetst

theorie (n)
теория
  1. een wetenschappelijk model of uitspraak over waarnemingen in de empirie

therapeut (n)
терапевт
  iemand die een patiënt behandelt

therapeutisch (adj)
лече́бный
  1. genezend; op de geneeswijze betrekking hebbend

therapie (n)
лече́ние
  1. een methode om aan de genezing van zieken te werken

theremin (n)
терменвокс
  1. elektronisch muziekinstrument

thermiet (n)
терми́т
  1. een poedermengsel van een onedel metaal, gewoonlijk aluminium, en een oxide van een edeler metaal, vaak ijzer of koper

thermodynamica (n)
термодина́мика
  1. de leer van warmte en arbeid

thermodynamisch (adj)
термодинами́ческий

thermometer /ˈtɛrmoˌmetər/ (n)
термометр
  1. een meetinstrument om temperaturen te meten

thermostaat (n)
термоста́т

thesaurus (n)
тезаурус
  1. synoniemenwoordenboek

these (n)
положе́ние
  1.

thorium (n)
торий
  1. scheikundig element met symbool Th en atoomnummer 90

thuis /tœʏs/ /tœːs/ (n)
до́ма
  1. een plek waar iemand woont en zich veilig voelt

thuisbioscoop (n)
дома́шний кинотеа́тр
  1. multimedia opstelling die van een huiskamer een bioscoopzaak maakt

thuisfront (n)
тыл
  1. geheel van organisaties en activiteiten waarmee de burgerbevolking een bijdrage aan de oorlog levert

thulium (n)
тулий
  1. scheikundig element met symbool Tm en atoomnummer 69

thyristor (n)
тринистор

tic (n)
не́рвный тик
  1. zenuwtrek

tien (cardinalNumeral)
десять
  1. het getal 10

tiende (ordinalAdjective)
десятый
  1. nummer tien in een rij

tienmaal (adv)
десятью
  1. in (naar schatting) tien gevallen

tiental (n)
десяток
  1. met het aantal van tien
  2. ongeveer tien

tientje /ˈtincjə/ (n)
десятка
  1. een biljet van tien euro

tiet (n)
моло́чная железа́
  1. vrouwelijke borst

tijd /tɛit/ /tɛɪ̯d/ /tɛːt/ (n)
время, час
  1. de onstuitbare gang der dingen van toekomst door het heden naar het verleden

tijdelijk (adj)
вре́менный
  1. voor een beperkte tijd, niet permanent

tijdens (preposition)
во время
  1. gedurende de tijd dat

tijdgeest (n)
дух вре́мени

tijdgenoot (n)
современник
  1. iemand die in dezelfde historische periode leefde

tijdmachine /ˈtɛːtmɑˌʃinə/ /ˈtɛːɪtmɑˌʃinə/ (n)
маши́на вре́мени
  1. machine om mee door de tijd te reizen

tijdperk /tɛitpɛrək/ (n)
пери́од

tijdrovend (adj)
[[требовать|тре́бующий]] [[мно́го]] [[время|вре́мени]]
  1. een aanzienlijke hoeveelheid tijd vereisend

tijdschrift (n)
журнал
  1. blad waarvan met vaste tussenpozen afleveringen verschijnen

tijdsverschil (n)
ра́зница во вре́мени
  1.verschil in tijd van de dag

tijdverspilling (n)
поте́ря времени

tijger (n)
тигр
  1. bepaald soort zoogdier, Panthera tigris

tijm (n)
тимьян
  3. kruid gebruikt in de keuken

timmerman (n)
плотник
  1. iemand die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt

tin (n)
олово, станнум
  scheikundig element

tinctuur (n)
насто́йка
  1.

tinnen (adj)
оловянный
  1.van tin vervaardigd

tinnitus (n)
тиннитус

tippelaarster /ˈtɪ.pə.lar.stər/ (n)
([[у́личная]]) [[проститу́тка]]
  2. prostituée op straat

tiramisu (n)
тирамису́
  1. Italiaans dessert

tiran (n)
тиран

tiranniek /tirɑ'nik/ (adj)
деспоти́чный
  1.

titanium (n)
титан
  1. scheikundig element met symbool Ti en atoomnummer 22

titel /titəl/ (n)
заглавие, титул
  1. opschrift van een document
титул
  2. aanduiding van een persoon

titreren (v)
титровать

tjaptjoi (n)
кита́йское рагу́
  1. Chinees gerecht met groenten, rijst en vlees

tjiftjaf (n)
пеночка-теньковка
  1. een kleine zangvogel uit de Zangers Sylviidae

toch /dɔx/ /tɔx/ /tɔχ/ (adv)
же
  3. om bevestiging vragend

toedienen (v)
давать
  1. het doen opnemen van bijvoorbeeld een medicijn door iemand

toegang (n)
вступле́ние
  1. plaats waarlangs men ergens binnen kan gaan

toegankelijk (adj)
достижи́мый
  1.te bereiken

toekan (n)
тукан
  1. benaming voor tropische vogels uit de familie Ramphastidae

toekomst (n)
будущий, будущее

toekomstig (adj)
бу́дущий
  1. van de tijd die komen gaat

toelaten /tulatə/ (v)
позво́лить
  1. niet onmogelijk maken of verbieden

toelichten /ˈtulɪxˌtə(n)/ (v)
пояснять
  1. verduidelijken

toen /tun/ (adv)
затем
  1. op of na dat tijdstip

toen /tun/ (conjunction)
когда́
  1. op het tijdstip dat

toendra (n)
тундра
  1. grote moerassige en boomloze vlakte in de noordelijke poolstreken

toepassen (v)
испо́льзовать
  1. in de praktijk brengen

toepassing /ˈtupɑsɪŋ/ (n)
примене́ние
  1. een computerprogramma
  2. het in de practijk brengen van iets

toerisme (n)
туризм
  1. het reizen voor ontspanning

toerist (n)
турист
  1. een mannelijk persoon die voor zijn plezier reist

toeristisch (adj)
туристический
  1. een plaats die veel toeristen aantrekt

toeschrijven (v)
относи́ть
  1. het auteurschap of de eigenaar van iets associëren met iemand

toestaan (v)
позволять
  1. iets niet verbieden, iets mogelijk maken

toestand /'tustɑnt/ (n)
положе́ние
  geheel van omstandigheden

toestemming /ˈtustɛmɪŋ/ (n)
дозволение
  een toezegging dat iets geoorloofd is

toetakelen (v)
искале́чить
  1. iemand zo mishandelen dat hij of zij zichtbaar lichamelijk letsel heeft

toetje (n)
десерт
  1.

toets (n)
кла́виша
  3. een knop op het bedieningspaneel van een schrijfmachine of computer die het mogelijk maakt een symbool in te typen

toetsenbord /ˈtutsə(m)ˌbɔrt/ (n)
клавиатура
  1,2 een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer e.d. ingevoerd kunnen worden

toetssteen (n)
проби́рный ка́мень
  1. steen voor het bepalen van het goudgehalte

toeval /ˈtuːvɑl/ (n)
случайность
  1. een gebeurtenis of omstandigheid die vooraf niet te voorzien of niet te berekenen is geweest

toevallig (adj)
азартный

toevertrouwen (v)
дове́рить

toevloed /'tuvlut/ (n)
наплы́в
  1.

toevoegen (v)
добавлять
  1. tot vermeerdering bijvoegen

toevoeging (n)
прибавле́ние
  1. datgene wat met een groter geheel verenigd wordt

toevoegsel (n)
аффикс
  2. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen

toezicht (n)
контроль
  1. het in de gaten houden, het letten op

toga (n)
ма́нтия

toilet /tʋɑ'lɛt/ (n)
туалет
  1. een plaats waar men zich kan ontlasten
туале́т
  3. persoonlijke verzorging

tokkelinstrument (n)
щипковый музыкальный инструмент
  1. snaarinstrument waarvan de snaren worden getokkeld

tokkie (n)
гопник

tol /tɔl/ (n)
волчок
  1. om zijn as draaiend voorwerp
сбор
  3. plaats waar men slechts tegen betaling mag passeren
  4. geld dat men bij een tol geheven wordt

tolk (n)
толмач
  1. een persoon die gesproken tekst (meteen) vertaalt naar gesproken tekst in een andere taal

tolweg (n)
[[платный|пла́тная]] [[автомобильный|автомоби́льная]] [[доро́га]]
  1. weg voor het gebruik waarvan betaald moet worden

tomaat /toˈmat/ (n)
помидор, томат
  1. een eetbare vrucht van de tomatenplant

tomaatrood (adj)
томатно - красный

tomahawk (n)
томагавк
  1. de strijdbijl van de Noord-Amerikaanse indianen

tomatenketchup (n)
кетчуп

tomatensap (n)
тома́тный сок
  1. een vruchtensap dat uit tomaten is bereid

tombak (n)
томпа́к
  1. naam voor koperlegeringen met zink

tomografie (n)
томография
  1. röntgenfoto waarbij slechts één vlak scherp wordt afgebeeld (doorsnede)

ton /tɔn/ (n)
то́нна
  3. een gewichteenheid van 1000 kilogram

toneelschrijver (n)
драмату́рг
  1. iemand die een toneelstukken schrijft

tonen /tonə(n)/ (v)
показывать
  2. laten zien

tong (n)
язык, jezik, језик
  1. beweeglijk lichaamsdeel in de mond van mensen en veel dieren
язык
  2. wat gesproken wordt

tonijn (n)
тунец
  1. benaming voor snelle oceaanvissen uit het geslacht Thunnus

tonsillectomie (n)
тонзиллэктоми́я

tonsillitis (n)
анги́на

toon /ton/ (n)
интона́ция
  een geluid met een bepaalde herkenbare hoogte

toonhoogte (n)
высота́
  1. toonhoogte

toonladder (n)
га́мма
  1. een stijgende of dalende opeenvolging van tonen

top (n)
вершина
  1. hoogste punt, (bovenste) uiteinde

topaas (n)
топаз

topologie (n)
тополо́гия

toren /tɔːrə(n)/ (n)
башня
  1. een hoog bouwwerk
ладья, тура, башня
  2. een bepaald schaakstuk in de vorm van een toren

torenvalk (n)
пустельга
  1. meest algemene Europese valk die vaak in nestkasten en gebouwen nestelt, Falco tinnunculus

tornado (n)
смерч, торна́до
  1. een draaiende, trechtervormige uitstulping onder een wolk tijdens een onweersbui

torpedo (n)
торпеда

torpedoboot (n)
миноно́сец
  1. snel, wendbaar oorlogsschip dat torpedo's kan afvuren

torus (n)
тор

tot ziens (interjection)
до свидания
  1. een groet bij het vertrek die de hoop uitspreekt elkaar weer te zien

totaal (n)
ито́г
  1. alle onderdelen tezamen

totalitarisme (n)
тоталитари́зм

totdat (conjunction)
до тех пор, пока́ не

totem (n)
тоте́м

totempaal /ˈtoːtɘmˌpaːl/ (n)
[[тоте́мный]] столб
  1. een houten standbeeld

touw /tɑu̯/ (n)
верёвка
  1. een middel om zaken bij elkaar te binden

tovenaar (n)
маг
  1. een mannelijk iemand die kan toveren

tovenares (n)
ве́дьма
  1. een vrouwelijk iemand die kan toveren

toxicologie /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈɣi/ /ˌtɔk.si.ˌko.lo.ˈχi/ (n)
токсиколо́гия
  1. de wetenschap die de werking van giftige stoffen op biologische systemen bestudeert

toxicologisch /ˌtɔk.si.ko.ˈlo.ɣis/ /ˌtɔk.si.ko.ˈlo.ɣɪs/ /ˌtɔk.si.ko.ˈlo.χis/ (adj)
токсикологи́ческий
  1. met betrekking tot gifstoffen

toxicoloog /ˌtɔk.si.ko.ˈlox/ /ˌtɔk.si.ko.ˈloχ/ (n)
токсико́лог
  1. een wetenschapper die de werking van giftige stoffen op biologische systemen bestudeert

toxicomanie (n)
токсикома́ния
  1. verslaving aan gifstof

traan (n)
слеза
  1. oogvocht

traangas (n)
слезоточи́вый газ
  1.

tracheïtis (n)
трахеит

trachiet (n)
трахи́т
  1. ruw, grijs uitvloeiingsgesteente

tractor /ˈtrɑktɔr/ (n)
трактор
  motorvoertuig

traditioneel /tradisʲoˈnel/ (adj)
традиционный
  1. zoals de gewoonte dat meebrengt, van oudsher

tragedie /traˈxedi/ (n)
трагедия
  1. een toneelspel dat handelt over een bedroevende gebeurtenis
траге́дия
  2. gebeurtenis met een droevige of rampzalige afloop

tragikomisch (adj)
трагикоми́ческий
  1.met een lach en een tran

tragisch (adj)
траги́ческий

trainen (v)
натренирова́ться
  1. het doen van lichamelijke oefeningen

trainer (n)
тренер

tram /tram/ /trɑm/ /trɛm/ (n)
трамвай
  1. railvoertuig dat meestal in steden voor personenvervoer gebruikt wordt

trampoline (n)
батут

tranendal /ˈtra.nə(n).ˌdɑl/ /ˈtra.nə(n).ˌdɑɫ/ (n)
юдо́ль
  1. een plek van enorm verdriet
  2. alle verdriet en smart gevoeld in het leven

transcendentie (n)
трансцендентный

transcriptie /trɑnsˈkrɪpsi/ (n)
транскри́пция
  1. de conversie naar een geschreven tekst van een andere geschreven, getypte of gedrukte tekst.
  2. het vastleggen van de uitspraak van een gesproken tekst op schrift.
  3.
  4. het omzetten van een muziekstuk naar een andere vorm of bezetting.

transfobie (n)
трансфо́бия

transformatie (n)
преобразова́ние

transformator (abbreviation)
трансформатор

transfusie (n)
гемотрансфу́зия
  1. het inbrengen van bloed in het bloedvatenstelsel

transistor (n)
Транзистор, транзистор

translatie (n)
параллельный перенос

transliteratie (n)
транслитерация
  1.

translocatie (n)
Транслокация
  1. verplaatsing, overplaatsing

transman (n)
транс-мужчи́на

transmutatie (n)
Трансмутация

transparant (adj)
прозрачный
  1. lichtdoorlatend

transponder (n)
транспо́ндер
  1.

transport (n)
транспорт

transporteren (v)
перевозить
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

trap /trɑp/ (n)
лестница
  1. verbinding tussen twee op verschillende hoogte liggende vloeren of terreinen, bestaande uit een reeks treden die zich schuin boven elkaar bevinden
дрофа
  2. benaming voor vogels uit de familie Otididae

trapezium /trɑˈpezɪʏm/ (n)
трапеция
  1. een vierhoek waarvan twee zijden evenwijdig lopen

trauma (n)
ра́на
  psychische stoornis, ontstaan door een schokkende ervaring

traumatisch (adj)
травматический
  1. door een letsel ontstaan

travestiet (n)
трансвести́т

trechter (n)
воронка
  1. taps toelopende buis, gebruikt voor het vullen van vaten

tredeciljard (n)
сексвигинтиллион
  1. 1081

tredeciljoen (n)
квинвигинтиллион
  1. 1078

trefwoord (n)
загла́вное сло́во
  1. een titelwoord van een stuk tekst in een catalogus, woordenboek of encyclopedie

treife (adj)
трефной
  1.

trein /trɛin/ (n)
поезд
  1. een rij wagons die door een krachtvoertuig (bijvoorbeeld een locomotief) voortbewogen wordt

trekken (v)
потащи́ть, потяну́ть
  nog te sorteren

trekpop (n)
марионетка
  1. pop

trekvogel (n)
перелётная пти́ца
  1. een vogel die 's winters een andere verblijfplaats kiest dan in de broedtijd

trema (n)
Умлаут
  1. diakritisch teken

treuren (v)
горева́ть
  1. verdrietige gevoelens koesteren, vaak na het verlies van iemand of iets

treurigheid (n)
грусть

treurwilg (n)
плакучая ива
  1.

triangel (n)
треугольник
  1. een slaginstrument in de vorm van een vrijhangende metalen driehoek

tribunaal (n)
суд

triftong /ˈtrɪf.tɔŋ/ (n)
трифтонг
  1. een foneem dat uit drie klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan

trigonaal (adj)
тригональный
  1. als hoofdas van de rotatiesymmetrie ten hoogste een drietallige as bezittend, in welke richting ook een van de primitieve translaties zich bevindt indien er sprake is een van een ruimtegroep

triklien (adj)
триклинный
  1. een symmetrie bezittend die ten hoogste een inversiecentrum omvat

trilhaardiertje /ˈtrɪlɦarˌdirtʲə/ (n)
инфузо́рия
  1. eencellig organisme

triljard (cardinalNumeral)
секстиллио́н
  1. 1.000.000.000.000.000.000.000 (1021)

triljoen (cardinalNumeral)
квинтиллио́н

trillen /'trɪlə(n)/ (v)
вибри́ровать
  1. snel heen een weer bewegen

trimaran (n)
тримара́н
  1.

trio (n)
секс втроём
  3. seksuele activiteit met drie personen

triomf (n)
побе́да
  1. feestelijke intocht
  2. grootse overwinning of prestatie

triool (n)
трио́ль
  1. triool

triskaidekafobie (n)
трискаидекафобия

trofee (n)
трофей
  1. duurzaam voorwerp dat na een overwinning als symbool daarvan aan de winnaar wordt uitgereikt

troffel (n)
кельма
  1. een driekantige platte schep met handvat voor het opbrengen van metselspecie

trog (n)
корыто, лохань
  1. een langgerekte voederbak.

trolleybus /'trɔ.li.bɵs/ (n)
троллейбус

trombocytopenie /ˌtrɔmboˌsitopeˈni/ (n)
тромбоцитопения
  1. het symptoom dat men een te laag aantal bloedplaatjes of trombocyten heeft.

trombone (n)
тромбон
  1. een koperen blaasinstrument

trombose (n)
тромб
  1. de vorming van een bloedprop in een bloedvat of het hart

trommel (n)
барабан
  1. een cilindervormig, met een vel bespannen slaginstrument

trommelgeheugen (n)
Магнитный барабан

trommelvlies (n)
бараба́нная перепо́нка

trompe-l'oeil (n)
тромплей

trompet /trɔm'pɛt/ (n)
труба
  1. een koperen blaasinstrument met ventielen

troon /troːn/ (n)
трон, престол
  1. zetel waar een vorst op zit tijdens formele plechtigheden

troost /trost/ (n)
утешение
  1. steun bij verdriet of pijn

troosten (v)
утешать
  1. als iemand verdriet of pijn heeft deze persoon geestelijke steun geven

tropen (n)
тропики
  1. streken tussen beide keerkringen

tros /trɔs/ (n)
кисть
  1.
гроздь
  2. de bundel vruchten die uit een dergelijke bloeiwijze voortkomen
перли́нь
  3. een scheepskabel

trotskisme (n)
троцки́зм
  1. stroming binnen het leninisme, die Stalins politiek te weinig marxistisch vindt en een minder autoritaire en meer internationalistische benadering voorstaat

trottoir /trɔˈtʋar/ (n)
тротуар
  1. een opvanghuis voor wezen

troubadour (n)
трубаду́р
  1. rondreizend kunstenaar
  2. rondreizend artiest

trouw /trʌʊ/ (adj)
ве́рующий
  1. op wie men steeds opnieuw een beroep kan doen

trouwen (v)
женить, идти замуж, пойти замуж
  1. het aangaan van een officiële verplichting tussen twee personen om voor elkaar te zorgen

trouwens /ˈtrɑuwəns/ (adv)
кстати
  1. overigens

trouwring (n)
обручальное кольцо

truffel (n)
трюфель

trui (n)
свитер
  1. een warm kledingstuk voor over het bovenlichaam

tsaar /tsaːr/ (n)
царь
  1. vroegere Russische keizer

tsarina (n)
цари́ца
  1.

tsunami /tsuˈnami/ (n)
цунами
  1. een grote vloedgolf

tuba (n)
туба
  1. een koperen blaasinstrument met lage toon

tuberculose /ˌtybɛrkyˈlozə/ (n)
туберкулёз
  1. een ziekte veroorzaakt de de tuberculosebacterie Mycobacterium tuberculosis

tufsteen (n)
вулкани́ческий туф
  1.

tuig /tœy̯x/ (n)
ремень
  4. harnas

tuin /tœy̯n/ (n)
сад, огород
  1. begrensd stuk grond waarop gewassen worden geplant of verbouwd

tuinbouw (n)
огоро́дничество
  1. vorm van landbouw die zich specifiek toelegt op het intensief telen van groenten, bloemen, planten, bomen, bollen of zaden

tuinkers (n)
кресс-салат
  1. en 2. cultuurplant en eetbaar kruid Lepidum sativum

tuinman (n)
садовник

tuit (v)
носик
  schenkpijp aan een kan of ketel

tulband (n)
тюрбан
  1. hoofddeksel

tulp (n)
тюльпан
  1. plant

tumult /tyˈmʏlt/ (n)
гвалт
  1.

tunnel /tʏnəl/ (n)
тоннель, туннель
  1. een kunstmatige ondergrondse doorgang

turbine (n)
турбина
  1. een schoepenrad als energieopwekker

tureluur /ˌtyːrəˈlyːr/ (n)
травник
  1. een weidevogel

turf /tʏrf/ (v)
торф
  1. veen als brandstof

turfwinning (n)
добыча торфа
  1. het delven en gebruiksklaar maken van turf

turkoois /tʏrˈkojs/ /tʏrˈko̝js/ (n)
аквамарин
  1. een steen bestaande uit het mineraal turkoois

turkooisblauw (adj)
бирюзово – голубая

turkooisgroen (adj)
бирюзовая зелень

tussen /ˈtʏ.sən/ (preposition)
между
  1. met iets aan minimaal twee kanten het kind staat tussen haar ouders

tussendoortje /ˌtʏsənˈdoːrtjə/ (n)
закуска
  1. een versnapering, iets te eten tussen de maaltijden door

tussenwerpsel /ˈtʏsə(n).ʋɛrpsəɫ/ (n)
междометие
  1. een uitroep, een woord, een frase of een zin die een expressie van emotie is

twaalf /twaːlf/ /tʋaːl(ə)f/ (cardinalNumeral)
двенадцать
  1. het getal 12

twaalfde (ordinalAdjective)
двена́дцатый
  1. nummer twaalf in een rij

twee /tʋeː/ (cardinalNumeral)
два, две
  1. het getal 2

twee /tʋeː/ (n)
два, двойка
  1. het cijfer twee

tweeatomig (adj)
двухатомный
  1. bestaande uit twee atomen

tweed (n)
твид
  1. geribbeld wollen weefsel

tweede /ˈtʋeːdə/ (ordinalAdjective)
второй

tweede kerstdag (phraseologicalUnit)
День пода́рков
  1. 26 december

tweede naamval (n)
родительный падеж
  1. naamval als aanduiding van bezit, oorsprong of hoeveelheid

tweede persoon (n)
второ́е лицо́

tweehonderd /ˈtweːˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
двести
  1. het getal 200

tweeling /ˈtwelɪŋ/ /ˈtʋelɪŋ/ /ˈtβ̞elɪŋ/ (n)
близнец
  1. twee wezens die met zijn tweeën tegelijk in één buik ontwikkeld zijn

tweemaandelijks (adj)
раз в два месяца
  1.om de twee maanden

tweepersoonsbed (n)
двуспа́льная крова́ть
  1.

tweepersoonskamer (n)
[[двухме́стный]] [[но́мер]]
  1. kamer waar twee personen kunnen slapen

tweesnijdend zwaard (n)
обоюдоо́стрый меч
  Iets met belangrijke, duidelijke voordelen maar met minstens even belangrijke, vaak minder duidelijke nadelen.

tweetalig (adj)
двуязычный

tweevoeter (n)
двуно́гий
  1. wezen dat op twee voeten loopt

tweezijdig (adj)
двусторо́нний
  1. met, of aan twee kanten, belangen, partijen etc.

tweeëndertig (cardinalNumeral)
тридцать два
  1. het getal 32

tweeënnegentig (cardinalNumeral)
девяносто два
  1. het getal 92

tweeëntachtig (cardinalNumeral)
восемьдесят два
  1. het getal 82

tweeëntwintig (cardinalNumeral)
двадцать два
  1. het getal 22

tweeënveertig (cardinalNumeral)
сорок два
  1. het getal 42

tweeënvijftig (cardinalNumeral)
пятьдесят два
  1. het getal 52

tweeënzestig (cardinalNumeral)
шестьдесят два
  1. het getal 62

tweeënzeventig /ˈtwejənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
семьдесят два
  1. het getal 72

twijfel /ˈtʋɛɪfəɫ/ (n)
сомнение
  1. gevoel van onzekerheid ten aanzien van wat men in een gegeven situatie moet doen, geloven e.d.

twijfelen (v)
сомневаться
  na te gaan

twijg /twɛɪ̯x/ /tʋɛɪ̯χ/ /tβ̞ɛːx/ (n)
веточка
  1. een dun buigzaam takje van een boom of struik

twintig /ˈtʋɪntəx/ (cardinalNumeral)
двадцать
  1. het getal 20

twintigste (ordinalAdjective)
двадца́тый

twistappel (n)
я́блоко раздо́ра
  1.

tyfoon /tiˈfon/ /tɑjˈfuːn/ (n)
тайфун
  1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie.

tyfus (n)
тиф

type (n)
вид
  1. door bepaalde karakteristieken herkenbare soort

typerend (adj)
типичный
  1. wat kenmerkend is voor iets of iemand

typisch /ˈtipis/ (adj)
типи́чный
  2. kenmerkend

typografie (n)
книгопеча́тание
  2. grafische vorm van tekst

u /yː/ (personalPronoun)
вам
  u (pers.vnw.)

ufo /ˈyfo/ (n)
НЛО
  1. een vliegend voorwerp waarvan de identiteit niet bekend is, meestal in verband met een (vermeende) buitenaardse oorsprong

ui /œʏ̯/ /œː/ (n)
лук, луковица
  1. Allium cepa, een eetbaar bolgewas

uier (n)
вымя
  1. de melkklier van een herkauwer

uil /œʏ̯ɫ/ /œːl/ (n)
сова, сыч
  1. benaming voor vogels uit de orde Strigiformes

uit /œʏ̯t/ /œːt/ (preposition)
из
  1. geeft aan van welke plaats iets komt

uitademen /ˈœytˌadəmən/ (v)
вы́дохнуть

uitbarsting (n)
извержение
  2. het uitstoten van gassen, rook en lava door een vulkaan

uitbesteding (n)
аутсо́рсинг
  2.

uitbijter (n)
вы́брос

uitbreiden (v)
продлева́ть
  1. iets een groter oppervlak laten innemen

uitdagen (v)
вызыва́ть
  1. iemand met woord of daad tot actie prikkelen

uitdaging /ˈœʏdaχɪŋ/ /ˈœːdaɣɪŋ/ (n)
вызов
  1. een taak die moeilijk te verwezenlijken valt

uitdrukken (v)
вы́разить
  1. een gevoel of gedachte in taal verwoorden

uitdrukking /ˈœytrʏkɪŋ/ /ˈœːdrʏkɪŋ(g)/ /ˈœːtrʏkɪŋ/ (n)
выраже́ние
  2. verbinding van woorden
  3. geheel van sprekende gelaatstrekken
  4. het uitdrukken, uiting

uiteindelijk /œʏˈtɛɪndələk/ (adv)
в конце концов
  1. na een hele tijd

uiten /ˈœʏ̯tə(n)/ /ˈœːtə(n)/ (v)
по́лный
  2. zeggen

uitflappen (v)
бря́кнуть
  1. plotseling en ongewenst iets doms zeggen

uitgaan (v)
[[быва́ть]] в [[общество|о́бществе]]
  1. ophouden met branden
  3. naar de bar, disco of restaurant gaan

uitgang /'œʏtχɑŋ/ /'œːtɣaŋ/ (n)
вы́езд

uitgemergeld /'œytxəmɛrxəlt/ (adj)
измождёный
  1.

uitgeput (adj)
изнурённый
  1. dodelijk vermoeid

uitgeven (v)
выпускать на свет
  1. financiële middelen aanspreken
издавать
  2. een geschrift in drukvorm verspreiden

uitgever (n)
редактор издания
  1. een persoon die of bedrijf dat boeken of andere publicaties in omloop brengt

uitkammen (v)
прочеса́ть

uitkiezen (v)
избирать
  1. uit een aantal mogelijkheden één of meer selecteren

uitkomen (v)
обходиться
  7. rondkomen

uitlaat /ˈœʏ̯tlat/ /ˈœːtlaːt/ (n)
вы́хлоп
  1. een opening waardoor iets als afvalproducten naar buiten kan treden

uitlachen (v)
высмеивать, высмеять
  1. iemand door te lachen bespotten

uitleven (v)
наслаждаться жизнью
  1. een verlangen tot verzadiging kunnen botvieren

uitleveren (v)
выдавать
  1. een gevangene in handen van een andere autoriteit overdragen

uitloper (n)
столо́н
  1. plantkunde

uitnodigen /'ʌʏt.no.də.ɣə(n)/ (v)
приглашать
  1. iemand verzoeken iets bij te wonen

uitnodiging (n)
приглашение
  1. een verzoek om iets bij te wonen

uitpakken /ˈœʏtpɑkə(n)/ /ˈœːtpɑkə(n)/ (v)
разверну́ть
  1. uit een verpakking halen

uitputting (n)
изнеможение
  1. de toestand waarin iets of iemand aan het eind van zijn of haar krachten is

uitputtingsoorlog (n)
[[война́]] на [[истоще́ние]]
  1. uitputtende oorlog, oorlogsvoering

uitroep /ˈœtruːp/ /ˈœytruːp/ (n)
во́зглас
  1. wat men uitroept, luid geuite woorden of klanken

uitroepen (v)
объяви́ть
  1. officieel verklaren
воскли́кнуть
  2. uit emotie luid roepen

uitroepteken (n)
восклица́тельный знак
  1. !, een leesteken dat uitdrukt dat de zin een uitroep, bevel of uitdrukking van verbazing is

uitrusting (n)
обору́дование
  1. benodigdheden voor een taak

uitspraak /œytspra:k/ (n)
произношение, выговор
  1. manier waarop iets ten gehore gebracht wordt
высказывание
  2. woord of zin
приговор
  3. veroordeling

uitstapje (n)
экскурсия
  2. kort plezierreisje

uitstellen (v)
заде́рживать
  1. naar een later tijdstip verschuiven

uitstrekken (v)
простира́ться

uitstrijkje (n)
мазо́к Папаникола́у
  1.

uittellen (v)
перечи́слить
  1.

uittrekken /ˈœytrɛkə(n)/ (v)
снимать
  1. van je lichaam af halen

uitvaardigen (v)
опублико́вывать

uitvinder (n)
изобретатель
  1. persoon die uitvindingen doet

uitvinding (n)
изобретение
  1. de daad van het uitvinden, het ontdekken van een nieuwe methode of een nieuw toestel

uitvoerbaar (adj)
исполни́мый
  1. mogelijk om uitgevoerd te worden

uitvoeren /ˈœytfurə(n)/ (v)
экспортировать
  1. exporteren
вы́полнить
  2. afhandelen, voltrekken, ten uitvoer brengen
  3. software runnen

uitweiding (n)
отклоне́ние
  1.

uitwendig (adj)
внешний
  1. zich aan de buitenkant bevindend

uitwisseling (n)
обме́н

uitzaaiing (n)
метастаз

uitzet (n)
приданое
  1. complete uitrusting van kleren, linnengoed, borden, etc. van een bruid of bruidspaar

uitzicht (n)
вид
  1. wat men van de omgeving vanaf een bepaalde plek kan zien
  2. verwachting, iets waar men naar kan uitzien

uitzondering /œytsɔndərɪŋ/ (n)
исключение
  1. een geval waarbij men iets niet onder een regel laat vallen

uitzonderlijk /œʏtˈzɔndərlək/ (adj)
исключительный
  1. niet alledaags, niet gewoon

ulaan (n)
улан
  1. een lichtbewapende bereden soldaat in enkele Europese legers

ultimatum /ʏltɪˈmatʏm/ (n)
ультима́тум
  1. laatste eis

ultramarijn (adj)
ультрамари́н
  2. een blauw pigment dat van nature wordt aangetroffen in het mineraal lazuriet, maar al twee eeuwen ook synthetisch vervaardigd wordt en daardoor wijdverbreide toepassing vindt

ultramarijnblauw (adj)
голубо – фиолетовая

ultraviolet (adj)
ультрафиоле́товый
  1. van elektromagnetische straling, net buiten het gebied van het spectrum dat met het menselijk oog zichtbaar is

umlaut /ˈumlʌʊt/ (n)
умла́ут
  1. trema dat een vocaalwijziging aangeeft
  2. vocaalwijziging o.i.v. een klinker in de volgende lettergreep

unaniem /ʏnɑˈnim/ (adj)
единогла́сный
  1. met eenheid van stemmen

undeciljard (n)
дуовигинтиллион
  1. 1069

undeciljoen (n)
унвигинтиллион
  1. 1066

uniek /y.ˈnik/ (adj)
еди́нственный
  1. enige in zijn soort

uniform (adj)
мунди́р
  1. éénvormig, gelijkvormig

uniform (n)
мунди́р

universeel (adj)
всесторо́нний
  1. alom bekend, vertegenwoordigd of erkend

universiteit /ynivɛrzitɛɪt/ (n)
университет
  1. een instelling voor hoger onderwijs, wetenschappelijk onderzoek en dienstverlening

universum (n)
вселенная
  1. het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie

unster /ʌnstər/ (n)
безме́н
  1. een eenvoudig weegtoestel gebaseerd op een balans met ongelijke armen
ручные пружинные весы
  2. een eenvoudig weegtoestel gebaseerd op de rek van een veer

ununbium (n)
унунбий
  1. scheikundig element met symbool Uub en atoomnummer 112

ununhexium (n)
унунгексий
  1. een scheikundig element met het symbool Uuh en het atoomnummer 116

ununoctium (n)
оганесон
  1. een scheikundig element met het symbool Uuo en het atoomnummer 118

ununpentium (n)
унунпентий
  1. een scheikundig element met het symbool Uup en het atoomnummer 115

ununquadium (n)
унунквадий
  1. een scheikundig element met het symbool Uuq en het atoomnummer 114

uploaden (v)
зака́чивать
  1. een bestand van een lokale computer of server naar een computer of server op afstand overbrengen

urbanisatie (n)
урбанизация
  1. een trek van de landelijke gebieden naar de stad

ureum (n)
мочеви́на

urgentie (n)
срочность
  1. de mate waarin iets dringend gewenst of nodig is

urine (n)
моча
  1. een vloeistof die bij dieren door de nieren wordt geproduceerd en periodiek wordt geloosd

urineblaas (n)
мочевой пузырь
  1.bij zoogdieren een orgaan dat de urine uit de nieren verzamelt en deze opslaat tot het moment van urineren

urinebuis (n)
мочеиспуска́тельный кана́л
  1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam

urineleider (n)
мочеточник
  1. de buis die loopt tussen het nierbekken en de blaas

urineren /ˌyriˈnɪːrə(n)/ (v)
мочиться
  1. het via de blaas lozen van lichamelijke afvalstoffen in de vorm van vloeistof

urinezuur (n)
мочева́я кислота́
  1.

urn (n)
ларец
  1. eerste betekenisomschrijving

urologie (n)
урология

utopie /ˌytoˈpi/ (n)
утопия
  1. een volmaakte toestand die niet te bereiken is

utopisch (adj)
утопи́ческий

uur /yːr/ (n)
час
  1. een eenheid van tijd die bestaat uit 60 minuten

uurwerk (n)
часы
  1. een mechaniek dat de tijd bijhoudt of aangeeft

uw /yu̯/ (possessivePronoun)
ваш
  bezittelijk voornaamwoord uw

vaag (adj)
неопределённый

vaak /vaːk/ (adv)
часто
  1. vele malen

vaal /val/ /vaɫ/ (adj)
выцветший
  1. tot bijna kleurloos verbleekt

vaandrig (n)
пра́порщик
  1. een aspirant-reserveofficier

vaars (n)
нетель, тёлка

vaart (n)
дви́жущая си́ла
  1. opgebouwde snelheid
рейс
  3. het varen, het bedrijven van scheepvaart als beroep

vaartuig /ˈvaːrtœx/ /ˈvaːrtœyx/ (n)
кора́бль
  1. vervoermiddel op water

vaas /vas/ (n)
ваза
  1. een aardewerken of glazen kruik, vooral bedoeld voor het in het water zetten van bloemen

vaatwasmachine (n)
посудомоечная машина
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

vaatwasser (n)
посудомоечная машина
  1. een apparaat om automatisch de afwas te doen

vacature (n)
вака́нсия

vaccin /vakˈsæː/ /vɑkˈsɛː/ (n)
вакцина
  1. uit verzwakte ziekteverwekkers bestaande entstof om afweer op te bouwen

vacuüm (n)
вакуум
  1. materievrije ruimte

vadem (n)
морская са́жень
  1.

vader / ˈvadər / (n)
отец, папа
  1. een mannelijke ouder

vaderland (n)
родина, отечество
  1. een land of staat waar iemand geboren en opgegroeid is

vaderstad (n)
родно́й го́род
  1. stad waar iemands vader vandaan komt

vagevuur /ˈva.ɣə.ˌvyːr/ /ˈva.χə.ˌvyːr/ (n)
чистилище
  1. een toestand waar de zielen van gestorven personen gereinigd worden.

vagina (n)
влагалище
  1. het vrouwelijke geslachtsorgaan

vaginaal (adj)
вагина́льный

vakantie /vɑˈkɑn(t)si/ (n)
кани́кулы
  1. jaarlijks terugkerende periode waarin leerlingen en personen in verschillende beroepen vrijaf hebben
  2. reis in een jaarlijks terugkerende periode waarin je vrijaf hebt

vakbond (n)
профессиона́льный сою́з, профсою́з
  1. vakvereniging van arbeiders ter verdediging van hun belangen

vakman (n)
реме́сленник
  1. een man die zijn vak of professie verstaat

vakschool (n)
специальное училище
  1. (onderwijs) school waar men voor een bepaald vak wordt opgeleid

val /vɑɫ/ (n)
паде́ние
  1. omlaag gaan
  2. ten gevolge van de zwaartekracht naar beneden gaan
  3. onvrijwillig ergens op terecht komen
  4. hoogte van waarvandaan iets naar beneden valt
падение
  5. van zijn macht beroofd worden
ловушка
  10. apparaat met een vallende deur of klem met als doel dieren te vangen

valentie (n)
вале́нтность

valine (n)
Валин

valk /vɑlk/ (n)
сокол
  1. roofvogel

valkenier (n)
соко́льник
  1. bedrijver van valkerij

valkerij /vɑlkə'rɛɪ/ (n)
соколиная охота
  1. africhten van roofvogels

vallei /vɑˈlɛɪ/ (n)
долина
  1. een laagte tussen bergen

vallen /vɑlə(n)/ (v)
падать
  1. vrijelijk onder invloed van de zwaartekracht naar de aarde bewegen

valselijk (adv)
ло́жно
  1. op basis van onwaarheden

valsmunter (n)
фальшивомоне́тчик
  1.

vampier /ˈvɑmpir/ (n)
вампир
  1. mythologisch ondood wezen

van (preposition)
-ев
  1. geeft bezit aan
от
  2. geeft herkomst aan

van achter (preposition)
из-за

van ganser harte (phraseologicalUnit)
всеце́ло
  1. oprecht en onvoorwaardelijk

vanadium (n)
ванадий
  1. scheikundig element met symbool V en atoomnummer 23

vanaf (adv)
начиная от
  1.duidt een tijdstip aan waarna (en waarop) iets geldt

vanavond (adv)
сегодня вечером

vanbinnen (adv)
внутри

vanbuiten (adv)
снаружи
  1. aan de buitenzijde

vandaag (adv)
сегодня, сегодняшний день
  1. op deze dag

vandalisme (n)
вандализм
  1. moedwillige en nodeloze beschadiging of vernietiging van andermans of openbaar eigendom

vangen (v)
лови́ть
  1. te pakken krijgen
  2. onderscheppen

vangst /vɑŋs/ /vɑŋst/ (n)
добы́ча

vanille /vɑ'nijə/ (n)
ваниль
  een smaak- en geurstof geëxtraheerd van de vanilleplant

vanille-extract (n)
экстракт ванили
  1. vloeistof onttrokken aan vanillestokjes in een ethanol oplossing

vannacht (adv)
[[сего́дня]] [[но́чью]]
  1. de komende nacht

varaan (n)
вара́н
  1. Varanidae, de grootste levende hagedis

varen (n)
папоротник
  1. een sporenplant

varengroen (adj)
зеленый папоротник

variant (n)
вариант

variantie /ˌva.ri.ˈjɑn.si/ /ˌva.ri.ˈjɑn.tsi/ (n)
диспе́рсия
  1. een maat voor de spreiding van een variabele of van een verdeling gedefinieerd als de wortel uit de variantie

variatie (n)
вариа́ция

variëteit (n)
идиом

varken (n)
свинья
  1. een tam zwijn, gehouden voor zijn vet en vlees

varkensbuik (n)
пашина
  onder-/zijkant van de buik van een varken

varkenslever (n)
Свиная печень
  2. lever van een varken

varkensvlees (n)
свинина

vaseline (n)
вазелин

vasoconstrictie (n)
вазоконстрикция
  1. vaatvernauwing

vasteland /vɑstə'lɑnt/ (n)
материк, континент
  1. land in verbinding met continentale landmassa

vasten (v)
голода́ть
  1. zich onthouden van voedsel

vasthouden (v)
заде́рживать
  1. beletten dat iets losgaat

vastpakken (v)
хватать
  1. iets of iemand grijpen en vasthouden

vaststellen /ˈvɑst(st)ɛlə(n)/ (v)
определи́ть
  1. bevestigen dat iets zo is.

vat (n)
бочка
  1. ronde ton waar allerhande vloeistoffen in opgeslagen worden

vazal (n)
васса́л

vechthaan (n)
боево́й пету́х
  1.

vechtlustig (adj)
вои́нственный
  1.

vechtpartij (n)
дра́ка

vee /veː/ (n)
скот
  1. door de mens om economische redenen gehouden dieren

veel /feɪɫ/ /veːl/ (indefiniteCardinalNumeral)
много
  1. groot in hoeveelheid

veelhoek (n)
многоугольник
  1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

veelvraat (n)
росомаха
  1. bepaald soort zoogdier, Gulo gulo

veelzijdigheid (n)
многосторонность
  1. het veel mogelijkheden of kwaliteiten hebben; het geschikt zijn voor veel taken

veenmol (n)
медве́дка
  1.

veer /veːr/ /vɪːr/ (n)
перо
  1. lichaamsbedekking van een vogel
пружина
  2. mechanische tong of spiraal waarop door buiging spanning gezet kan worden
паром
  1. boot of schip toegewijd aan het onderhouden van een regelmatige verbinding over een rivier of een ander water

veerman (n)
паро́мщик
  1. een persoon die een veer bedient

veerpont (n)
Паром
  1. een overzetvaartuig

veertien /ˈvɪːrtin/ (cardinalNumeral)
четырнадцать
  1. het getal 14

veertiende (ordinalAdjective)
четырнадцатый

veertienvlak (n)
четырнадцатигранник
  1. ruimtelijke figuur met veertien vlakken

veertig /ˈfɪːrtəx/ (cardinalNumeral)
сорок
  1. het getal 40

veganisme (n)
веганство

vegen (v)
вы́тереть
  1. zonder water schoonmaken met een borstel

vegetarisch (adj)
вегетариа́нский
  1. als of voor vegetariërs

vegetariër (n)
вегетариа́нец

veilen /ˈvɛilə(n)/ (v)
[[продава́ть]] с [[аукцио́на]]
  1. verkopen op een openbare verkoping waar een prijs vastgesteld wordt

veilig (adj)
безопасный
  1. niet aan gevaar blootstaand

veiling /ˈvɛɪ̯.lɪŋ/ /ˈvɛː.lɪŋ/ (n)
аукцион
  1. een plaats waar goederen bij opbod of afslag verkocht worden

vel (n)
шкура
  2. afgestroopte huid

veld /vɛlt/ (n)
поле
  nog na te kijken

veldfles / ˈvɛltflɛs / (n)
бидо́н
  1. een afsluitbare en draagbare fles, meestal uit metaal of plastic vervaardigd, die gebruikt wordt om de drager buitenshuis van vocht te voorzien

veldhospitaal (n)
полево́й го́спитль

veldleeuwerik (n)
полевой жаворонок

veldsla (n)
полевой салат, Валерянелла
  1. en 2. (bladeren van) kruidachtige plant Valerianella locusta

veldspaat (n)
полево́й шпат

veldzuring /ˈvɛld.zyː.rɪŋ/ /ˈvɛɫ.tsyː.rɪŋ/ (n)
щавель кислый
  1. en 2. (bladeren van) de plant Rumex acetosa

velg /vɛlx/ /vɛlχ/ (n)
Колесо
  1. de buitenrand van een wiel waar de band omheen zit

vellen (v)
вали́ть
  1. neer doen komen, doen vallen

venerisch (adj)
венери́ческий
  1. met betrekking tot de geslachtsziekten

venijnboom (n)
тис
  1. soort naaldboom (Taxus baccata)

venkel (n)
Фенхель обыкновенный
  2. plant Foeniculum vulgare

venkelzaad (n)
плод фенхеля
  1. gedroogde zaden van Foeniculum vulgare

venster /ˈvɛn.stər/ (n)
окно
  1. muuropening om lucht en licht door te laten

vensterbank (n)
подоконник

venstergrijs (adj)
оконный серый

vent /vɛnt/ (n)
чувак
  1. kerel, man

ventiel (n)
ве́нтиль

ventilator (n)
вентилятор

venusvliegenvanger (n)
венерина мухоловка

ver (adv)
далеко
  1. op grote afstand

verachten /vərˈɑxtə(n)/ /vərˈɑçtə(n)/ (v)
презира́ть
  1. in hoge mate minachten

verademing /vərˈadəmɪŋ/ (n)
отсро́чка
  1.

verafschuwen /vɛ.ˈrɑf.sxy.wə(n)/ (v)
ненави́деть
  1. afschuw hebben voor

veranderen (v)
изменить
  1. zodanig aan iets werken of iets behandelen dat het anders wordt

verandering /və'rɑndərɪŋ/ (n)
изменение
  1. iets dat anders is geworden

verantwoordelijk (adj)
отве́тственный
  1. iets met extra verplichtingen of moeilijkheden om het goed te laten lopen
  2. de verantwoordelijkheid hebbend

verantwoordelijk (adv)
отве́тственный
  1. er op aangesproken kunnen worden als het niet goed gaat

verantwoordelijkheid (n)
ответственность
  1. de verplichting om ervoor te zorgen dat iets goed verloopt

verarmen (v)
беднеть
  1. armer worden

verbaal /vɛr'bal (adj)
верба́льный
  1. met woorden

verbaasd (adv)
изумлённый
  1. als je iets vreemd vindt omdat je het niet verwacht had

verbannen (v)
вы́слать
  1. iemand van regeringswege dwingen een bepaald gebied te verlaten

verbanning /vər.ˈbɑ.nɪŋ/ (n)
вы́сылка
  1. het verbod opgelegd krijgen naar een bepaalde plaats terug te keren

verbazen (v)
удивляться
  1. door iets onverwachts gevoelsmatig treffen

verbazing (n)
удивление
  1. een grote verwondering

verbeelding /vər.ˈbeːɫ.dɪŋ/ /vər.ˈbɪːɫ.dɪŋ/ /vɛr.ˈbeːl.dɪŋ(g)/ (n)
воображе́ние
  2. iets visualiseren, ergens een beeld bij maken

verbergen (v)
прятать
  1. iets ergens plaatsen waar het niet gemakkelijk door anderen gevonden wordt

verbetering /vər.ˈbe.tə,rɪŋ/ (n)
исправле́ние
  1. een verandering ten goede

verbieden /vɛɾ.'bi:.dǝ(n)/ (v)
заказать, заказывать
  1. een bepaalde handeling strafbaar stellen

verbinden (v)
подключа́ть
  1. twee of meer onderdelen aan elkaar vastmaken
  2. met iets of iemand contact maken via de telefoonlijn

verbinding /vər.ˈbɪn.dɪŋ/ /vɛr.ˈbɪn.dɪŋ(g)/ (n)
связь, соединение
  1. verbinden of samenvoegen
соединение
  2. scheikunde
телефонная связь, связь
  3. communicatie

verblauw (adj)
голубо – пепельная

verbleken (v)
побледнеть
  1. alle kleur verliezen

verblijf (n)
пребыва́ние

verblijfplaats (n)
местонахожде́ние
  1. een plaats waar men, al dan niet noodgedwongen, verblijft

verbluffen (v)
озада́чивать
  1. verstomd doen staan van verbazing

verbod /vərˈbɔt/ (n)
бан
  1. strafmaatregel

verbouwereerd (adj)
изумлённый

verbranden /vərˈbrɑndə(n)/ (v)
жечь
  1. verteerd worden door vuur of hitte

verbranding (n)
возгора́ние

verbreiden /vər'brɛidə(n)/ (v)
разбра́сывать
  1. verspreiden
  2. propageren

verbruik (n)
расход, потребление
  2. de totale verbruikte hoeveelheid

verbuigen (v)
вгиба́ть
  2. het stelselmatig veranderen van de uitgang van een naamwoord al naargelang de functie van het woord in de zin

verbuiging /vər.ˈbœʏ̯.χɪŋ/ /vər.ˈbœː.ɣɪŋ/ (n)
склонение
  1. het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden

verchromen (v)
хроми́ровать
  1. met een laagje chroom bedekken

verdacht (adv)
подозри́тельный

verdachte (n)
подозрева́емая
  1. iemand die verdacht wordt

verdampen (v)
испари́ть
  1. overgaan van een gecondenseerde fase, vast of vloeibaar, naar de gasfase

verdedigen (v)
защищать
  1. beschermen tegen een aanval

verdediging (n)
защита

verdelen (v)
дели́ть
  1. in kleinere stukken uiteendoen

verdenken /vɛrdɛŋkə(n)/ (v)
подозревать
  1. het vermoeden hebben van iets slechts

verdenking /vər.ˈdɛŋ.kɪŋ/ (n)
подозре́ние
  1. het vermoeden van het uitvoeren van een (strafbaar) feit

verder (adv)
да́лее

verdienen (v)
заслу́живать
  1. het recht op een beloning of bestraffing verwerven
зарабатывать
  2. geld verkrijgen door arbeid of een andere prestatie

verdienste (n)
достоинство
  2. goede, opbouwende daad

verdiepen /vɛr.ˈdi.pə(n)/ (v)
углуби́ть
  1. dieper maken

verdieping /vər.ˈdi.pɪŋ/ (n)
этаж
  3. alle ruimten op één hoogte in een gebouw

verdoven (v)
анестези́ровать
  1. de pijnprikkel onderdrukken, bijvoorbeeld door het toedienen van een medicijn

verdragen (v)
вы́нести
  1. bestand zijn tegen

verdriet /vər'drit/ (n)
скорбь
  1. een gevoel van droefheid

verdrinken (v)
утопить
  2. in het water doen omkomen
  3. door drinken van alcohol doen verdwijnen

verdrinking (n)
утопле́ние

verduisteren (v)
присва́ивать
  2. een misdrijf waarbij geld ontvreemd wordt

verduistering /vər.ˈdœʏ̯.stə.rɪŋ/ /vər.ˈdœː.stə.rɪŋ/ /vɛr.ˈdœːs.tə.rɪŋ(g)/ (n)
затмение

verdunnen (v)
разба́вить
  2. door toevoeging van oplosmiddel de concentratie verlagen

verdwijnen /vərˈdʋɛɪnə(n)/ (v)
исчезать, исчезнуть
  1. wegraken

verdwijning (n)
исчезнове́ние
  1. het verdwijnen

verenigen (v)
объедини́ть
  1. afzonderlijke delen tot één geheel maken

vereniging /və.ˈre.nə.ɣɪŋ/ /və.ˈre.nə.χɪŋ/ /vər.ˈe.ni.ɣɪŋ(g)/ (n)
объединение
  1. groepering van mensen die op een bepaald doel gericht is
объедине́ние мно́жеств
  3. een operatie die twee of meer verzamelingen samenvoegt

verergeren (v)
обостри́ть
  1. erger worden of maken

verf /vɛrf/ (n)
краска
  1. de algemene benaming voor een product dat bedoeld is om voorwerpen te beschermen tegen de weersomstandigheden of te kleuren door ze van een pigmenthoudende laag te voorzien

verfraaien (v)
укра́сить
  1. mooier maken

verfrissen (v)
обновля́ть

vergaan (v)
затонуть, тонуть

vergadering /vərˈɣadəˌrɪŋ/ /vərˈχadəˌrɪŋ/ (n)
заседа́ние
  1. een georganiseerde bijeenkomst voor bespreking en overleg

vergeetachtig (adj)
забывчивый
  1. niet goed kunnen onthouden

vergeetachtigheid (n)
забывчивость
  1. het slecht kunnen onthouden; de neiging hebben zaken snel te vergeten

vergelding (n)
воздая́ние

vergelen (v)
желтеть
  1. geel worden door veroudering of invloed van de omgeving

vergelijkbaar (adj)
сопостави́мый
  1. goed te vergelijken

vergelijken (v)
сра́внивать
  1. de overeenkomsten en verschillen van twee zaken in beschouwing nemen

vergelijking /vɛrɣə'lɛɪkɪŋ/ (abbreviation)
уравнение
  2. wiskundige uitdrukking

vergeten (v)
забывать, забыть
  1. uit het geheugen verloren gaan

vergeven (v)
извини́ть
  1. vergiffenis schenken

vergieten (v)
проли́ть

vergif /vərˈɣɪf/ (n)
яд
  1. iets dat levende wezens schaadt

vergiffenis (n)
прощение
  1. het iemand niet kwalijk nemen van iets; het kwijtschelden van een schuld

vergift (n)
яд
  1. een stof die in kleine hoeveelheden toegediend een zeer schadelijke of zelfs dodelijke werking heeft

vergiftigen (v)
отравить
  1. blootstellen aan een voor het lichaam schadelijke vreemde stof

vergiftiging (n)
отравле́ние
  de toestand van vergiftigd worden

vergissen /vər'ɣɪsə(n)/ (v)
ошибаться
  1. eerste betekenisomschrijving

vergoeden (v)
возмещать
  1. aan iemand compensatie verlenen voor gemaakte kosten of geleden schade

vergrootglas (n)
лупа, увеличительное стекло
  1. bolle lens waardoor de voorwerpen die men bekijkt groter lijken

vergroten (v)
увеличить
  1. groter doen worden

vergrotende trap /vərˈɣrotəndə trɑp/ (n)
сравнительный
  1. de vorm die het bijvoeglijk naamwoord aanneemt in vergelijkingen

vergroting (n)
увеличе́ние
  1. een toename in grootte

verguizen /vər'xœyzə(n)/ (v)
очерня́ть
  1.

vergulden (v)
золотить
  1. een voorwerp bedekken met een dun laagje goud

vergunning (n)
дозволе́ние
  1. een officiële (noodzakelijke) toestemming om een bepaalde activiteit uit te voeren

verhaal /vər'ɦal/ (n)
рассказ
  1. verslag (mondeling of schriftelijk) van een waargebeurde of verzonnen gebeurtenis

verhaspeling (n)
малапропи́зм
  1. het onjuiste gebruik van een woord of uitdrukking

verheffen (v)
повышать
  (vrijmetselarij)
  naar fysiek of geestelijk niveau brengen

verhinderen (v)
помешать
  1. voorkomen, ervoor zorgen dat iets niet gebeurt

verhouding /vərˈɦɔʊ̯.dɪŋ/ /vərˈɦʌʊ̯.dɪŋ/ /vɛrˈhaʊ̯.dɪŋ/ (n)
отношение
  1.
  2. de betrekking van personen onderling
  3. een intieme, duurzame relatie tussen twee personen

verhouten (v)
деревене́ть
  1. een houtachtige structuur krijgen

verhuizen (v)
переезжать
  1. van woonplaats veranderen
  2. de inboedel van een ander overbrengen

verhuizing /vərˈhœʏzɪŋ/ /vərˈhœːzɪŋ/ (n)
перее́зд
  1. de verwisseling van één (semi-) permanente woonplaats voor een andere

verhullen (v)
покрывать
  1. iets niet openlijk zeggen of tonen

verifiëren (v)
проверять
  1. nagaan, controleren

verjaardag (n)
день рождения
  1. de dag waarop iemand viert dat hij of zij geboren werd

verjongen (v)
омола́живать
  1. jonger maken

verjonging /vər'jɔŋɪŋ/ (n)
омоложение
  2. vernieuwen van de (levens)krachten

verkeer (n)
движе́ние
  1. het geheel van verplaatsingen waarbij goederen of personen vervoerd worden

verkeersblauw (adj)
голубая морская

verkeersbord (n)
доро́жный знак
  1. gestandaariseerd bord met aanwijzingen voor mensen in het verkeer

verkeersgeel (adj)
желтая

verkeersgrijs a (n)
светло – серая

verkeersgroen (adj)
зеленая

verkeerslicht (n)
светофор
  1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt

verkeersoranje (adj)
дорожно - оранжевый

verkeerspurper (adj)
розово - фиолетовая

verkeersrood (adj)
красная дорожная

verkeerswit (adj)
белая бескидская

verkeerszwart (adj)
дорожно - черный

verkenning (n)
разве́дка
  2. militaire verkenning

verkiezen (v)
вы́брать
  1. iemand door een stemming een ambt doen toekomen

verkiezing /vər.ˈki.zɪŋ/ /vɛr.ˈki.zɪŋ(g)/ (n)
выборы
  1. het kiezen door middel van stemming

verkiezingscampagne /vər'kizɪŋskɑmpɑŋə/ (n)
избира́тельная кампа́ния
  1.

verklaarbaar (adj)
объясни́мый

verklaren /vɛrˈklarə(n)/ (v)
объяснить
  1. duidelijk maken

verklaring /vər.ˈkla.rɪŋ/ /vɛr.ˈkla.rɪŋ(g)/ (n)
заявление
  2. plechtige bekendmaking
  1 het verklaren
  3. opheldering

verkleinwoord /vərˈklɛɪ̯nʋɔːrt/ (n)
деминути́вный
  1. woord waardoor iets als klein of weinig wordt voorgesteld

verklikker (n)
доно́счик

verkloten (v)
запоро́ть

verknoeien (v)
напорта́чить

verkoop /ˈvɛrkop/ (n)
прода́жа
  1. het verkopen (voor geld aan een ander geven)

verkopen /vərˈkopə(n)/ (v)
продавать
  1. goederen tegen betaling aan een nieuwe eigenaar geven

verkoper /vər'kopər/ (n)
продаве́ц
  1. iemand die goederen of diensten verkoopt

verkoudheid (n)
просту́да
  1. een virusinfectie aan keel of neus

verkrachten /vər'krɑxtə(n)/ (v)
насиловать
  1. iemand met geweld tot seksueel verkeer dwingen

verkrachting (n)
изнасилование
  1. een seksuele daad onder dwang

verkrijgen (v)
добы́ть
  1. in bezit krijgen, verwerven

verlamming /vərˈlɑmɪŋ/ (n)
парали́ч
  1. toestand waarin men niet is staat is zich te bewegen

verlangen (n)
желание
  1. iets willen hebben

verlaten (v)
уезжать, уходить
  1. weggaan

verleden (n)
прошлое
  1. de voorafgaande tijd

verleden tijd (n)
проше́дшее вре́мя

verleiden (v)
подби́ть
  1. tot kwaad brengen

verleiding /vər.ˈlɛɪ̯.dɪŋ/ /vər.ˈlɛː.dɪŋ/ /vɛr.ˈlɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
обольще́ние
  1. het verleiden van iets of iemand

verlenen /vərlenə(n)/ (v)
вы́дать
  1. iemand begunstigen met iets, iemand iets toestaan

verlengen /vərˈlɛŋə(n)/ (v)
продлевать
  1. langer maken
  2. langer laten duren

verlenging /vər.ˈlɛ.ŋɪŋ/ /vɛr.ˈlɛ.ŋɪŋ/ (n)
дополни́тельное вре́мя
  3. extra speeltijd

verlichten (v)
освещать
  1. van licht voorzien
обле́гчить
  2. minder zwaar maken

verlies /vər'lis/ (n)
потеря
  1. het teloorgaan, kwijtraken

verliezen (v)
потеря́ть
  1. iets kwijt raken

verlof /vərˈlɔf/ (n)
о́тпуск

verlokkelijk (adj)
зама́нчивый
  1.

verlokking (n)
искуше́ние
  1. iets wat heel aantrekkelijk is, maar verkeerd en zondig is

verloofd (adj)
обручённая

verloofde (n)
невеста
  1. iemand die toegezegd heeft met een partner in het huwelijk te willen treden

verloskunde (n)
акуше́рство
  2. de beroepsmatige begeleiding tijdens iemands zwangerschap en de bevalling

verlossing /vər.ˈlɔ.sɪŋ/ /vɛr.ˈlɔ.sɪŋ/ (n)
избавле́ние
  1. de bevrijding van de gevolgen van de zonden van de mens door het geloof in Jesus

verloten (v)
распредели́ть

verloven (v)
обручить
  1. iemand een (informele) belofte om te trouwen geven

vermaken /vərˈmakən/ (v)
забавлять
  1. iemand prettig en leuk bezighouden

vermelden (v)
упомина́ть
  1. een feit noemen in een verhaal of tekst

vermelding (n)
ссы́лка

vermengen (v)
перепу́тать

vermenigvuldigen (v)
множить
  1. het herhaald optellen van een getal; een rekenkundige bewerking waarvan de uitkomst het product wordt genoemd

vermenigvuldiging /vər.ˌme.nəx.ˈvʏɫ.də.ɣɪŋ/ /vər.ˌme.nəχ.ˈvʏɫ.də.χɪŋ/ /vɛr.ˌme.nɪx.ˈvʏl.di.ɣɪŋ(g)/ (n)
умножение
  1 .een vermeerdering tot een veelvoud van het oorspronkelijke aantal

vermijden /vərˈmɛi̯də(n)/ (v)
избегать
  1. trachten te ontwijken

vermiljoen (adj)
а́лый
  1. kleur

verminderen /vərˈmɪndərə(n)/ (v)
пони́зить
  1. afnemen in aantal, kleiner worden
  2. doen afnemen in aantal, kleiner maken

vermindering (n)
сокращение
  1. verkleining

verminken (v)
кале́чить
  1. iemands lichaam blijvend en misvormend letsel toebrengen

vermits (conjunction)
принимая во внимание
  1. omdat of aangezien, geeft onderschikkend een reden aan

vermoedelijk (adj)
предполагаемый
  1. naar men denkt, maar niet zeker weet

vermoeden /vərˈmudə(n)/ (n)
Гипотеза
  1. een waarschijnlijke waarheid

vermoeidheid (n)
уста́лость

vermogen /vərˈmoχə(n)/ (n)
мощность
  2. de kwaliteiten om iets te kunnen doen

vermoorden (v)
уби́ть
  1. gewelddadig van het leven beroven

vermout (n)
вермут
  1. versterkte wijn, op smaak gebracht met aromatische planten en kruiden

vernederend (adj)
унижающий
  1. van iets dat het je eer aantast

vernielen (v)
разру́шить

vernietigen /vərˈnitəɣə(n)/ (v)
уничтожать
  1. volledig tenietdoen

vernietiging (n)
уничтожение
  1. einde maken aan het bestaan van iets

veronderstellen (v)
предполагать
  1. een bepaalde aanname maken

veronderstelling (n)
предположе́ние

verontreiniging (n)
загрязне́ние

verontwaardigd (adv)
возмущенный
  1. gevoelens koesterend dat men te na gekomen is

verontwaardiging /və.rɔn.ˈtʋar.də.χɪŋ/ /və.rɔn.ˈtβ̞ar.də.ɣɪŋ/ /vɛr.ɔnt.ˈwar.di.ɣɪŋ(g)/ (n)
возмущение
  1. boosheid

veroordelen /vərˈordelə(n)/ (v)
осуди́ть
  1. in een rechtszaak een oordeel uitspreken

veroorzaken (v)
вызыва́ть
  1. de oorzaak zijn van

veroveren /vərovərə(n)/ (v)
завоевать, побеждать
  1. een gebied door een militaire operatie in zijn macht nemen

verovering (n)
завоевание

verpakking (n)
упако́вка
  1. het materiaal waarin iets verpakt is

verpanden /vər'pɑndə(n)/ (v)
[[отдава́ть]] в [[зало́г]]

verpleegster (n)
медсестра
  1. vrouw die zorg verleent aan zieken of gewonden

verpletterend (adj)
сокруши́тельный
  1. vernietigend

verplicht /vər'plɪxt/ (adj)
непреме́нный
  1. door iets of iemand gedwongen

verplichten (v)
обя́зывать
  1. tot regel maken dat iets moet

verraad /vəˈraːt/ (n)
предательство, измена
  1. het schenden van trouw

verraden (v)
вы́дать
  2. een geheim prijsgeven

verrader (n)
изменник
  1. iemand die verraad pleegt

verraderlijk (adj)
вероло́мный

verrassing /və.ˈra.sɪŋ/ /və.ˈrɑ.sɪŋ/ /vɛ.ˈrɑ.sɪŋ(g)/ (n)
сюрприз
  1. een geheel onverwachte gebeurtenis

verrekijker /ˈvɛrəˌkɛːkər/ /ˈvɛrəˌkɛːɪkər/ (n)
бино́кль
  1. een optisch instrument om voorwerpen op grote afstand te kunnen waarnemen door het vergrotend effect van het instrument

verrijken (v)
обогащать
  1. rijker maken

vers /vɛrs/ (n)
стих
  2. dichtregel
  3. couplet

verschansing (n)
фальшбо́рт
  1. militaire versterking
  2. reling van een schip

verschijnen /vər'sxɛɪnə(n)/ (v)
появляться
  1. aan het licht treden, zichtbaar worden
появи́ться
  3. voor het gerecht verschijnen

verschijning (n)
появле́ние

verschil (n)
разница
  1. een aspect dat bij vergelijking anders is

verschillen (v)
расходи́ться во мне́ниях
  1. in bepaalde opzichten niet hetzelfde zijn

verschrikkelijk /vər'sxrɪkələk/ (adv)
ужасный
  1. zo erg dat men er van schrikt

verschrompelen (v)
сокращаться
  1. door uitdroging rimpelig en klein worden

verschuiven (v)
передвигать
  1. het proces van in contact met de grond zich voortbewegen
  2. iets in contact met de grond doen voortbewegen
  3. naar een andere datum of tijdstip verplaatsen

versie (n)
вариа́нт
  1. een specifieke vorm of variant van een uitgave
  2. een bepaalde verklaring of interpretatie van een gebeurtenis

verslaafde (n)
зави́симая
  1.iemand die verslaafd is aan iets

verslaan (v)
побить
  1. een definitieve overwinning boeken op een tegenstander

verslapen (v)
проспа́ть
  1. te lang blijven slapen met als gevolg dat men een afspraak mist

verslechteren (v)
уху́дшиться
  1. slechter worden

verslijten (v)
изма́тывать
  1. door veelvuldig gebruik onbruikbaar worden of maken

versnellen (v)
уско́рить
  1. een grotere snelheid (doen) bereiken

versnelling (n)
ускорение, разгон
  1. toename van het tempo
ускорение
  2. tweede tijdsafgeleide van de positie

versnellingsbak (n)
коро́бка переда́ч
  1. een schakelinrichting aan een motorvoertuig om van de ene naar de andere versnelling te gaan

versplinteren (v)
раскалывать
  1. tot splinters maken

verstaan /vər.ˈstaːn/ (v)
понимать
  1. begrijpen van een uiting

verstand (n)
разум
  2. denkkracht, denkvermogen (met betrekking tot het brein)

verstenen (v)
[[превраща́ть]] в [[ка́мень]]
  1.

versterken /vɛrstɛrkə(n)/ (v)
подкреплять
  2. het aantal vergroten

versterker (n)
усили́тель
  1. signaalversterker

verstikking (n)
асфиксия
  1.

verstoppen /vər'stɔpə(n)/ (v)
прятать
  1. iets stoppen waar het niet gemakkelijk gevonden zal worden

verstoppertje /vərˈstɔ.pər.tjə/ (n)
прятки

verstrekken (v)
доставлять
  1. ter beschikking stellen

verstrooidheid (n)
рассе́янность
  1.

verstrooien (v)
рассе́ивать
  1. spreiden

verstuiking (n)
растяже́ние
  1.

verstuiven (v)
передувать, передуть
  2. blazend verplaatsen

versvoet (n)
стопа́
  1.

vertalen (v)
переводить
  1. omzetten van geschreven of gesproken informatie naar een andere taal

vertaler (n)
переводчик

vertaling /vərˈtalɪŋ/ (n)
перевод
  1. iets dat vertaald is

vertegenwoordiger (n)
делега́т
  1. iemand die de plaats van een ander inneemt

vertellen (v)
рассказать
  1. een al of niet ware gebeurtenis verhalen

vertelling (n)
рассказ
  1. een verhaal dat bedoeld is om verteld te worden

verteren (v)
перева́ривать
  1. voedsel afbreken

verticaal (adv)
вертика́льный

vertinnen (v)
луди́ть
  1. een voorwerp bedekken met een dun laagje tin

vertraging /vər.ˈtra.ɣɪŋ/ /vər.ˈtra.χɪŋ/ /vɛr.ˈtra.ɣɪŋ(g)/ (n)
заде́ржка
  1. het langzamer gaan

vertrek (n)
отправление
  2. de actie van het vertrekken of weggaan

vertrekken /vərtrɛkə(n)/ (v)
отпра́виться
  1. weggaan

vertrektijd (n)
[[вре́мя]] [[вылет|вы́лета]]

vertroosting (n)
утеше́ние

vertrouwen (n)
доверие
  1. het geloof in betrouwbaarheid van een persoon

vervaardigen (v)
изготовить, изготовлять
  1. maken, samenstellen

vervagen (v)
разма́зать

verval (n)
гние́ние
  1 verslechteren
спад
  3 verschil in waterstand

vervalsen (v)
подде́лать
  1. een bedrieglijke kopie maken van een waardevol voorwerp

vervalsing /vər.ˈvɑɫ.sɪŋ/ /vɛr.ˈvɑl.sɪŋ(g)/ (n)
подде́лка
  1. een artefact opzettelijk nagemaakt om mensen in de waan te brengen dat het echt is

vervangen /vər'vɑŋə(n)/ (v)
заменять
  1. het ene de plaats doen innemen van het andere

vervanging (n)
замена

vervoegen (v)
проспряга́ть
  A.1 omvormen van een werkwoord om wijze, tijd en persoon uit te drukken

vervoeging /vər.ˈvu.ɣɪŋ/ /vər.ˈvu.χɪŋ/ /vɛr.ˈvu.ɣɪŋ(g)/ (n)
спряжение
  1. verbuiging van een werkwoord

vervoeren (v)
перевозить
  1. personen of objecten naar een andere plek brengen

vervoermiddel (n)
транспортное средство
  1. een object dat bedoeld is om personen of goederen te vervoeren

vervolgen /vər'vɔlɣən/ (v)
[[подверга́ть]] [[гонение|гоне́ниям]]
  2. niet rusten voor iemand bestraft of geweld aangedaan is

vervolging (n)
гоне́ние
  2. het vervolgen of vervolgd worden

vervreemden (v)
отврати́ть
  1. vreemd maken, van eigenaar doen wisselen

vervullen (v)
испо́лнить
  1. het (doen) uitkomen van een voorspelling of belofte

verwaand (adj)
самодово́льный
  1. zich boven anderen verheven voelend

verwaardigen (v)
снизойти́
  1.

verwaarloosbaar (adj)
пренебрежи́мый
  1. niet de moeite om zich met iets bezig te houden

verwaarlozen (v)
запускать
  1. iets niet de benodigde verzorging schenken

verwachten (v)
ожидать
  1. ergens van uitgaan

verwachting /vər.ˈʋɑχ.tɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑx.tɪŋ/ /vɛr.ˈwɑx.tɪŋ(g)/ (n)
наде́жда
  datgene wat verwacht wordt

verwant (adj)
ро́дственный
  1. geparenteerd, familie zijnd
  2. op een of andere wijze gerelateerd

verwantschap (n)
взаимоотношение
  2. overeenkomst, affiniteit

verwarming /vər.ˈʋɑr.mɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑr.mɪŋ/ /vɛr.ˈwɑr.mɪŋ(g)/ (n)
отопление
  1. het proces van verwarmen
  2. een installatie die voor het verwarmen zorgt

verwarren /vɛrˈʋɑrən/ (v)
мешать
  2. door elkaar halen

verweer (n)
защи́та

verwekken /və(r).ˈʋɛ.kə(n)/ (v)
породить
  doen ontstaan (ook in biologische zin)

verwend (adj)
бало́ванный

verwerving (n)
приобрете́ние
  1. het verkrijgen van iets

verwijdering (n)
удаление
  1. het verwijderen

verwijfd /vər'wɛift/ (adj)
женоподо́бный
  1.

verwisseling /vər.ˈʋɪ.sə.lɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɪ.sə.lɪŋ/ /vɛr.ˈwɪ.sə.lɪŋ(g)/ (n)
путаница
  1. het verwisselen van twee zaken

verwittigen (v)
информировать
  1. ~ van iemand ergens van op de hoogte brengen

verwittiging (n)
извеще́ние
  1.

verwoesten (v)
опустошать
  1. totaal vernielen

verwonding (n)
повреждение
  1. lichamelijk letsel

verzachten (v)
размягча́ть
  1. minder erg maken

verzadiging (n)
насыще́ние

verzamelaar (n)
аккумуля́тор

verzamelen /vər'zamələ(n)/ (v)
собирать
  1. bijeenbrengen

verzameling /vər.ˈza.mə.lɪŋ/ /vɛr.ˈza.mə.lɪŋ(g)/ (n)
множество
  2. wiskundige verzameling

verzekeraar /vərzekərar/ (n)
страховщик
  1. een bedrijf dat tegen betaling van een premie een bepaald risico voor een klant dekt

verzekeren (v)
заве́рить
  1. verklaren dat iets ...
застрахо́вывать
  2. tegen betaling van een premie ...

verzekering /vər.ˈze.kə.rɪŋ/ /vɛr.ˈze.kə.rɪŋ(g)/ (n)
страхование
  1. overeenkomst waarmee men zorgt voor vergoeding van schade, diefstal e.d. door het betalen van een premie aan degene die verzekert
  2. de mededeling dat iets een feit is

verzet (n)
сопротивле́ние
  1. handelingen gericht tegen de heersende macht of de aanvallende vijand

verzinken (v)
оцинко́вывать
  4. met een laag zink afdekken

verzoek (n)
запро́с
  1. vraag om iets te doen of te laten

verzoeken /vɛrˈzukə(n)/ (v)
проси́ть
  1. aan iemand vragen iets al dan niet te doen

verzoenen (v)
примирять
  1. vrede laten sluiten

verzuren (v)
оки́слить
  1. zuur (doen) worden

verzuring (n)
кислова́ние
  1.zuur worden van het milieu

verzwakken /vɛrzʋɑkə(n)/ (v)
осла́бить
  1. zwakker maken
  1. zwakker worden

vest /vɛst/ (n)
жилет
  1. een mouwloos jasje, te dragen onder de jas van het kostuum

vestibule (n)
вестибюль

vesting (n)
крепость

vet /vɛt/ (adj)
толстый, жирный
  1. dik, vet inhoudend

vet /vɛt/ (n)
жир
  1. gladde, zeer vette vloeistoffen, smeermiddelen
жир, сало
  2. gespecialiseerd dierlijk weefsel

vetblad /vɛtblɑt/ (n)
Жирянка обыкновенная
  1.1 bepaald soort vleesetende plant, Pinguicula vulgaris

veteraan (n)
ветеран
  1. een voormalig militair die gevochten heeft, een uitgediend krijgsman
  2. een ervaren en oud persoon in een bepaald onderwerpgebied, zoals een sporter, geleerde, etc.

veterinair (adj)
ветерина́рный

vetkuif (n)
кок

vetmesten (v)
откармливать
  1. een dier/persoon overvloedig en calorierijk voedsel aanbieden zodat deze in gewicht aankomt

veto (n)
[[пра́во]] [[ве́то]]
  1. veto

vetzak (n)
толстяк
  2.

vetzuur /ˈvɛtzyr/ (n)
жирная кислота
  1. een keten van ten minste twee koolstofatomen en een carboxylgroep

veulen (n)
жеребёнок, скид
  1. jong van bepaalde hoefdieren als het paard, de ezel, de kameel en de zebra

vezel (n)
волокно́
  1. een vezel is een lang, dun filament waarvan de lengte ten minste drie keer groter is dan de doorsnede

vibrafoon (n)
вибрафон
  1. marimba met metalen toetsen en vibratosysteem

vicieuze cirkel (n)
заколдованный круг, порочный круг

vier /viːr/ (n)
четыре, четвёрка
  1. het getal tussen de drie en de vijf

vierde /ˈviːrdə/ (ordinalAdjective)
четвёртый
  1. nummer vier in een rij

vieren /'virə(n)/ (v)
праздновать
  1. een feest vieren

vierendertig (cardinalNumeral)
тридцать четыре
  1. het getal 34

vierennegentig (cardinalNumeral)
девяносто четыре
  1. het getal 94

vierentachtig (cardinalNumeral)
восемьдесят четыре
  1. het getal 84

vierentwintig (cardinalNumeral)
двадцать четыре
  1. het getal 24

vierentwintigvlak (n)
двадцатичетырёхгранник
  1. ruimtelijke figuur met vierentwintig vlakken

vierenveertig (cardinalNumeral)
сорок четыре
  1. het getal 44

vierenvijftig (cardinalNumeral)
пятьдесят четыре
  1. het getal 54

vierenzestig (cardinalNumeral)
шестьдесят четыре
  1. het getal 64

vierenzeventig /ˈvirənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
семьдесят четыре
  1. het getal 74

vierhoek (n)
четырёхугольник
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vier hoeken en derhalve ook vier zijden

vierhonderd /ˈviːrˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
четыреста
  1. het getal 400

viering /ˈviː.rɪŋ(g)/ /ˈviː.rɪŋ/ (n)
пра́зднование
  1. het vieren

vierkant (n)
квадрат
  1. geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit 4 gelijke hoeken van 90 graden en 4 zijden met gelijke lengte

vierkantswortel (n)
квадратный корень
  1. dat getal dat met zichzelf vermenigvuldigd een gegeven getal oplevert

vies /vis/ (adj)
грязное
  1. smerig

vigintiljoen (cardinalNumeral)
новемтригинтиллион
  1. 10120

vijand (n)
враг
  1. iemand met wie men op voet van oorlog leeft

vijandelijk (adj)
вра́жеский
  1. van de vijand

vijandig (adj)
вра́жеский
  1. zich als een vijand gedragend

vijandigheid (n)
враждебность
  1. het vijandig zijn

vijf /vɛi̯f/ (cardinalNumeral)
пять
  1. het getal 5

vijf /vɛi̯f/ (n)
пятёрка
  1. het teken 5

vijfde /ˈvɛɪ̯f.də/ /ˈvɛɪ̯v.də/ /ˈvɛːv.də/ (ordinalAdjective)
пятый
  1. nummer vijf in een rij

vijfendertig (cardinalNumeral)
тридцать пять
  1. het getal 35

vijfendertigste (ordinalAdjective)
тридцать пятый
  1. nummer vijfendertig in een rij

vijfennegentig (cardinalNumeral)
девяносто пять
  1. het getal 95

vijfentachtig (cardinalNumeral)
восемьдесят пять
  1. het getal 85

vijfentwintig (cardinalNumeral)
двадцать пять
  1. het getal 25

vijfenveertig (cardinalNumeral)
сорок пять
  1. het getal 45

vijfenvijftig (cardinalNumeral)
пятьдесят пять
  1. het getal 55

vijfenzestig (cardinalNumeral)
шестьдесят пять
  1. het getal 65

vijfenzeventig /ˈvɛifənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
семьдесят пять
  1. het getal 75

vijfhoek (n)
пятиугольник
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vijf hoeken en derhalve ook vijf zijden

vijfhonderd /ˈvɛi̯fˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
пятьсот
  1. het getal 500

vijfkamp (n)
пятибо́рье
  1. atletiekmeerkamp met vijf onderdelen

vijfmaal (adv)
пятью

vijftal (n)
пятёрка
  2. een groep van vijf

vijftien /ˈvɛi ̯ftin/ (cardinalNumeral)
пятнадцать
  15

vijftiende (ordinalAdjective)
пятна́дцатый

vijftienhoek (n)
пятнадцатиугольник

vijftig /ˈfɛi̯ftəx/ (cardinalNumeral)
пятьдесят
  1. het getal 50

vijg (n)
инжир, фига
  1. vrucht van de vijgenboom

vijgenblad (n)
фи́говый листо́к

vijgenboom (n)
смоковница
  1. tropische boom

vijl (n)
напильник, пилка
  1. een werktuig met een ruw, gegroefd of gekerfd oppervlak dat het mogelijk maakt dunne lagen van een voorwerp te verwijderen

vijver (n)
пруд
  1. tamelijk klein door de mens aangelegd water

villa /vila/ (n)
вилла
  1. een groot en vrijstaand huis

vilt (n)
фетр
  door langdurig bewerken verdichte wol

vin /vɪn/ (n)
плавник
  1. uitstekend lichaamsdeel van vissen en andere aquatische dieren die zij gebruiken voor de voortbeweging
ласт
  2. een zwemvin, gebruikt bij het snorkelen en duiken, onderdeel van een snorkeluitrusting en duikuitrusting

vinden /'vɪndə(n)/ (v)
находить, найти
  1. iets aantreffen nadat ernaar gezocht is

vindingrijkheid (n)
изворо́тливость
  1. de mate waarin iemand goed is in het vinden van nieuwe oplossingen

vinger (n)
палец, перст
  1. extremiteiten van de hand

vingerafdruk /ˈvɪ.ŋər.ˌɑf.drʏk/ /ˈvɪ.ŋər.ˌɑv.drʏk/ (n)
отпечаток пальца
  1. een afdruk op een oppervlak van een vinger met meestal de unieke, persoonsgebonden figuur die de lijnen op de vinger vormen

vingerhoed /'vɪŋərˌɦut/ (n)
напёрсток
  1. hard dopje dat het eerste kootje van de vinger beschermt bij het naaien

vingerhoedskruid (n)
наперстя́нка

vingertop (n)
[[ко́нчик]] [[палец|па́льца]]
  topje van een vinger

vingervlugheid (n)
ло́вкость рук
  1. het heel snel zaken met de vingers kunnen verrichten

vink (n)
зяблик

viola da gamba (n)
виола да гамба
  1. viola da gamba

violet (n)
[[фиоле́товый]] цвет
  1. (kleur) een kleur tussen blauw en ultraviolet, met een golflengte tussen de 430 en 380 nm

violist (n)
скрипач
  1. musicus die een viool bespeelt

viool (n)
скрипка
  1. strijkinstrument

vioolsleutel (n)
скрипичный ключ
  1. vioolsleutel

viooltje (n)
фиалка
  1. Viola, een plantengeslacht met aardige bloemen

virologie (n)
вирусоло́гия
  1.

viroloog (n)
вирусолог
  1. (beroep) deskundige op het gebied van virussen en virusziekten

virtueel (adj)
виртуальный
  1.

virus /virəs/ (n)
вирус
  1.
  2.

vis (n)
рыба
  1. Pisces, gewerveld dier met kieuwen, levend in water
  2. het vlees van een vis

visarend (n)
скопа
  1. Pandion haliaetus, een vooral visetende roofvogel die de enige soort uit de familie Pandionidae is

visceraal (adj)
висцеральный
  1. met betrekking tot de ingewanden

viscositeit (n)
вя́зкость
  1. stroperigheid van een vloeistof of gas

visie /ˈvizi/ (n)
взгляд
  1. de wijze waarop men zaken beoordeelt of beschouwt

visioen (n)
виде́ние
  1. een droombeeld

visionair (adj)
визионе́р

visnet (n)
рыболо́вная сеть

vissaus (n)
ры́бный со́ус
  1.

vissen (v)
ловить
  1. proberen te vangen
  2. proberen te weten te komen

visser (n)
рыба́к
  1. iemand die beroepsmatig vist

vissersboot (n)
рыба́цкая ло́дка

visstick (n)
ры́бная па́лочка

visueel /vizyʋel/ (adj)
визуа́льный
  1. betreffende het zicht, betreffende het zienbare

visum (n)
ви́за

vitaliteit (n)
живость

vitamine (n)
витами́н
  1. een stof die het lichaam in kleine hoeveelheden nodig heeft, maar niet of bijna niet door het lichaam zelf aangemaakt kan worden en derhalve in voldoende mate via voedsel of supplement ingenomen moet worden

vizier (n)
визир
  1. een richttoestel op de loop van een vuurwapen
забороло
  2. klep aan een hoofddeksel
визи́рь
  1. een minister...

vlag /vlɑχ/ (n)
флаг, знамя, вымпел
  1. lap stof met een vast patroon van kleuren die gevoerd wordt als symbool van een organisatie, beweging of natie

vlaggenlijn (n)
фал
  1. een slinger van vlaggen

vlaggenschip /ˈvlɑɣəˌsxɪp/ (n)
[[фла́гманский]] [[кора́бль]]
  1. schip waarop zich de bevelvoerder over een vloot of eskader bevindt

vlagzalm (n)
европейский хариус
  1. bepaald soort vis, Thymallus thymallus

vlak /vlɑk/ (adj)
ро́вный
  1. zonder bergen of dalen

vlakgecentreerd (adj)
гранецентрированный
  1. de kortste translatievectors in de diagonale richtingen tussen de hoofdassen van de rotatiesymmetrie hebbend

vlakgom (n)
ластик
  stuk rubber dat door wrijven potloodschrift van papier kan verwijderen

vlakte /vlɑktə/ (n)
равни́на
  1. gebied met weinig of geen hoogteverschillen

vlam /vlɑm/ (n)
пламя
  1. kleinste vorm van vuur

vlamboogoven (n)
Дуговая сталеплавильная печь

vlas (n)
лён

vlasblond (adj)
светлово́лосый
  1. lichtgeel blond met name van haar

vlecht (n)
коса
  1. een gebonden pluk haar

vlechten /ˈvlɛx.tə(n)/ /ˈvlɛχ.tə(n)/ (v)
заплести́
  1. in elkaar strengelen

vleermuis (n)
летучая мышь, лету́чая мышь
  1. klein vliegend zoogdier

vlees (n)
мясо, плоть
  1. spierweefsel van bepaalde organen
мясо
  2. spierweefsel van dieren dat opgegeten kan worden als onderdeel van de voeding

vleeseter /ˈvlesetər/ (n)
плотоядное животное
  1. een vleesetend dier

vleien (v)
льстить
  1. (onoprechte) complimenten geven, meestal om bij iemand in de gunst te komen

vleiend (adj)
ле́стный
  1. te vriendelijk

vlek (n)
кля́кса
  1. een vieze plek

vleug (n)
запашок
  1. een hoeveelheid gasvormige substantie die men ruikend waarneemt

vleugel (n)
крыло
  1. lichaamsdeel van een vogel

vleugeladjudant (n)
адъюта́нт
  1.iemand die bevelen van een hoger geplaatst persoon overbrengt

vleugelnoot (n)
крыла́тка
  1. gevleugelde vrucht

vlieg /vlix/ /vliχ/ (n)
муха
  1. tweevleugelig insect

vliegdekschip (n)
авиаматка, авианосец
  1. groot vaartuig dat is ingericht voor het opstijgen, landen, vervoer en onderhoud van meerdere vliegtuigen

vliegen /ˈvli.ɣə(n)/ /ˈvli.χə(n)/ (v)
(про)летать, летать
  1. zich door de lucht voortbewegen

vliegende vis (n)
лету́чая ры́ба
  1. benaming voor zeevissen uit de familie Exocoetidae

vliegenzwam (n)
красный мухомор

vlieger (n)
змей
  1. een voorwerp dat door de wind aan een draad in de lucht opgelaten kan worden
лётчик, лётчица
  6. iemand die vliegt

vlieggat (n)
леток
  1. van bijenkorf

vliegtuig /ˈvlixtœːx/ /ˈvliχtœʏχ/ (n)
самолёт, аэроплан
  1. vervoermiddel dat speciaal ontworpen is voor het reizen door de lucht

vliegveld /ˈvlixfɛɫt/ (n)
аэропорт
  1. een terrein waar vliegtuigen kunnen landen en opstijgen

vliegwiel (n)
махови́к
  1. sneldraaiend wiel met grote massa

vlier (n)
бузина́

vlierbes /'vlirbɛs/ (n)
бузина́
  1. bessen van de gewone vlier

vlies (n)
руно́
  3. afgestroopte huid met haar van een dier

vlinder (n)
бабочка, мотылёк
  1. benaming voor insecten uit de orde Lepidoptera

vlinderdas (n)
бабочка

vlindernet (n)
сачо́к
  1.

vlo (n)
блоха
  1. benaming voor insecten uit de orde Siphonaptera

vloed /vlut/ (n)
прилив
  1. verhoging van de waterstand

vloedgolf (n)
прили́в
  1.

vloeibaar /ˈvluɪbar/ (adj)
жидкий
  1. in staat te vloeien, gezegd van de aggregatietoestand van stoffen die niet vast en niet gasvormig zijn

vloeien /ˈvlujə(n)/ (v)
течь
  1. zacht stromen

vloeiend (adj)
бе́гло
  2. zonder haperingen een taal kunnen spreken

vloeipapier (n)
промока́тельная бума́га
  2.

vloeistof (n)
жидкость
  1. een stof in die aggregatietoestand waarin het geen eigen vorm heeft, maar wel een eigen volume

vloek (n)
ана́фема
  1. bewust uitgesproken wens om iemand kwaad of leed aan te doen

vloeken (v)
матери́ть
  1. uitroepen van vloekwoorden, beledigende taal gebruiken

vloer /vlur/ (n)
пол

vlokkig (adj)
хлопьевидный
  1.

vloot /vloːt/ (n)
флот
  1. bij elkaar horende schepen

vlot (n)
плот
  1. een drijvende constructie

vlucht /vlʏxt/ (n)
полёт
  1. het zich door luchtruim bewegen

vluchteling /'vlɵxtəlɪŋ/ (n)
бе́женец
  1.

vluchten /vlɵxtə(n)/ (v)
бежать
  1. (onovergankelijk) trachten te ontkomen aan dreigend gevaar

vluchtnummer (n)
но́мер ре́йса
  1.

vlug /vlɵx/ (adj)
быстрый
  1. met hoge snelheid

vlug /vlɵx/ (adv)
быстро
  1. met hoge snelheid, in korte tijd

vluggertje (n)
перепихон
  1. snel en oppervlakkig seksueel contact

vocatief (n)
звательный падеж
  1. de vijfde naamval waarin een naamwoord staat dat aanduidt tot wie het woord wordt gericht

vochtig (adj)
вла́жный

voeden (v)
кормить
  1. van voedsel voorzien

voeding /ˈvu.dɪŋ(g)/ /ˈvu.dɪŋ/ (n)
питание
  1. voedsel

voedingsadditief (n)
пищевые добавки
  1. toevoeging aan voeding

voedingssupplement (n)
биологически активные добавки
  1. voedingsmiddel dat bedoeld is als aanvulling op de normale voeding

voedsel /'vutsəl/ (n)
еда, пища
  1. alles wat een organisme tot zich neemt om het metabolisme in werking te houden

voedselbank (n)
пищевой банк

voedzaam (adj)
питательный
  1.

voegwoord /ˈvuxʋoːrt/ (n)
союз

voelen /ˈvulə(n)/ (v)
ощути́ть
  1. gewaarworden door aanraking, meestal met betrekking tot temperatuur of druk

voer /vur/ (n)
корм
  1. voedsel, inzonderlijk voor huisdieren en vee

voering /ˈvuː.rɪŋ(g)/ /ˈvuː.rɪŋ/ (n)
подкла́дка
  1. de binnenbekleding van een voorwerp

voertuig /ˈvuːrtœx/ /ˈvuːrtœyx// (n)
транспортное средство
  1. vervoermiddel over land

voet (n)
ступня, стопа
  1. voortzetting van het been beneden de enkel
стопа, ступня
  3. oude lengtemaat

voetbal /ˈvut.bɑɫ/ (n)
футбол, ногомя́ч
  1. een balsport waarbij twee teams van 11 spelers met hun voeten (of hoofd) een bal in het doel van de tegenstander proberen te krijgen

voetganger (n)
пешеход
  1. iemand die zich te voet door het verkeer verplaatst

voetpad /'vutpɑt/ (n)
пешехо́дная доро́жка
  1. een pad voor voetgangers

voetspoor (n)
след

voetstap (n)
шаг

vogel /ˈvoːɣəl/ /ˈvoχɔɫ/ (n)
птица
  1. een gewerveld dier (Aves) met twee vleugels, twee poten, een snavel en een met veren bedekt lichaam dat zich voortplant door het leggen van eieren

vogelbekdier (n)
утконос
  1. enige zoogdier met een snavel, Ornithorhynchus anatinus

vogelmuur (n)
звездчатка средняя

vogelspin (n)
пау́к-птицее́д
  1. grote behaarde spin die leeft in de tropische streken

vogelverschrikker (n)
пугало, чучело
  1. manshoge pop

vogelzang (n)
[[пти́чий]] [[ще́бет]]
  1. het geluid dat vogels maken

voice-over (n)
войсо́вер

vol /vɔl/ /vɔɫ/ (adj)
полный
  1. geheel gevuld

volbrengen (v)
[[довести́]] до [[конец|конца́]]
  1. geheel uitvoeren

voldoende (adv)
достаточно
  1. tot bevrediging

volgen /'vɔlxə(n)/ (v)
следовать
  1. achterna gaan

volgend (adj)
следующий
  1. dat later komt

volgens (preposition)
согласно
  1. geeft een bron aan voor de gegeven redenering

volgzaam (adj)
покорный
  1.

volk /vɔlk/ (n)
народ, нация
  1. een groep mensen die een aantal dingen gemeenschappelijk hebben, zoals afstamming, taal, gewoontes of overlevering
народ
  2. de inwoners van een land
люди
  4. een aantal mensen

volkenrecht (n)
междунаро́дное пра́во
  1. internationaal privaat- en publiekrecht

volkerenmoord (n)
геноцид

volkslied (n)
государственный гимн
  1. een lied dat dienst doet als symbool voor een volk of een natie

volksrepubliek (n)
народная республика

volkstelling /'vɔlkstɛlɪŋ/ (n)
пе́репись
  1.

volkstuin /ˈvɔlks.tœʏn/ (n)
дача
  2. moestuin beschikbaar gesteld aan stadsbewoners

volksverhaal (n)
наро́дная ска́зка
  1. verhaal dat (ook) mondeling wordt overgedragen

volle maan (phraseologicalUnit)
полнолуние
  1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is

vollemaan (n)
полная луна
  1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is

volleybal (n)
волейбол
  1. spel
  2. bal

volmaakt /vɔlˈmaːkt/ (adv)
безупречный
  1. zonder enig gebrek

volmacht (n)
доверенность
  1. rechtsbevoegdheid om namens een ander te handelen

volproppen (v)
вти́скивать
  1. overvol maken door er nog iets bij te duwen

volt (n)
вольт

voltijds (adj)
за́нятый по́лное рабо́чее вре́мя
  1.

voltooid deelwoord (n)
причастие прошедшего времени
  1. het woord dat deel heeft aan het werkwoord en aan het naamwoord en als afgesloten gezien wordt

voltooid tegenwoordige tijd (n)
настоя́щее соверше́нное вре́мя

voltooid verleden tijd (n)
плюсквамперфект, предпрошедшее время, прошедшее завершённое время

voltooien (v)
заверша́ть
  1. ten einde brengen

voltooiing (n)
достиже́ние

volume (n)
гро́мкость
  1. ruimtelijke capaciteit
  3. fysieke informatiedrager

volumineus /volymi'nøs/ (adj)
масси́вный
  1.

volwassen (adj)
взро́слый
  1. een leeftijd bereikt hebbend waarop men volgroeid en onafhankelijk kan zijn

volwassene (n)
взрослый
  1. een persoon die de volwassen leeftijd heeft bereikt waarop men normaal fysiek volgroeid is en normaal en verantwoordelijk kan functioneren in de samenleving

vondeling (n)
подкидыш

vonk (n)
искра
  1. een gloeiend korreltje of brokstukje

vonkend (adj)
искряной
  zeer fel, vonken voortbrengend

vonnis (n)
приговор
  1. een beslissing van een rechter in dagvaardingsprocedures

voodoo (n)
ву́ду
  1. Haïtiaanse religie

voogd (n)
опекун, куратор, попечитель
  1. Iemand die als vervanger het ouderlijk gezag uitoefent

voor /vor/ (preposition)
ruперед
  1. dichterbij dan
до, перед, прежде
  4. eerder in tijd
для
  7. ten behoeve van, ten gunste van

voorbeeld (n)
пример
  1. iets ter navolging

voorbeeldig (adj)
примерный

voorbereiden (v)
подготовить
  1. handelingen verrichten die een latere gebeurtenis mogelijk moeten maken

voorbereiding /ˈvor.bə.rɛɪ̯.dɪŋ(g)/ /ˈvor.bə.rɛː.dɪŋ/ /ˈvo̝r.bə.rɛɪ̯.dɪŋ/ (n)
подгото́вка
  1. het voorbereiden

voorbij (adj)
ми́мо
  1.

voorbijgaan /vorˈbɛɪ̯ɣan/ /vorˈbɛːɣan/ /vo̝rˈbɛɪ̯χan/ (v)
исте́чь
  1. langs een bepaald punt gaan.
  2. tot verleden gaan behoren

voorbode /ˈvorbodə/ (n)
предве́стник
  1. vooruitgestuurde bode (letterlijk)

voordeel /ˈvordel/ (n)
вы́года
  1. profijt
  2. aangename eigenschap
  3. (tennis)

voordeur /'voːrdøːr/ (n)
входная дверь
  1. de hoofddeur aan de voorzijde van een woning

voorgevel (n)
фасад
  1. gevel aan de voorkant

voorgevoel (n)
предчу́вствие

voorgoed (adv)
наве́ки

voorhamer (n)
кувалда

voorhoofd (n)
лоб, чело
  1. het deel van het gezicht tussen de wenkbrauwen, de normale haarlijn en de slapen

voorhuid (n)
крайняя плоть
  1. voorhuid van penis

vooringenomen /vorɪ'nxənomə(n)/ (adj)
предубеждённый
  1.

voorjaarsschoonmaak (n)
весе́нняя убо́рка
  1. het opruimen en poetsen van een woning in het voorjaar

voorkant /vorkɑnt/ (n)
перёд
  1. één van de zijden van een voorwerp, namelijk dewelke naar voren gericht is

voorkeur /ˈvoːrkør/ (n)
выбор
  1. de neiging tot kiezen van het één boven het ander

voorkomen /'vɔːr.ko.mə(n)/ /vɔːr.'ko.mə(n)/ (v)
встречаться
  1. met regelmaat ergens te vinden zijn

voorlezen (v)
зачитывать
  1. hardop een tekst lezen ten aanhoren van anderen

voorloper (n)
предве́стник
  1. iets wat of iemand die eerder was

voorlopig /vorˈlopəx/ /vorˈlopəç/ (adj)
предварительный
  1. tijdelijk in afwachting van iets definitiefs

voornaam (n)
имя
  1. naam die bij de geboorte aan een persoon wordt gegeven, en die aan de familienaam voorafgaat.

voornaamwoord /ˈvɔːr.nam.ˌʋɔːrt/ (n)
местоимение

voornaamwoordelijk bijwoord (n)
местоименное наречие
  1. een bijwoord ter vervanging van de combinatie voorzetsel met voornaamwoord, bestaande uit een overeenkomstig bijwoord van plaats en het voorzetsel in bijwoordelijke vorm

voornamelijk (adv)
в основно́м
  1. in hogere mate

vooronderstellen (v)
предполага́ть
  1. vooraf voor waar aannemen van een stelling om hiermee tot een conclusie te komen

vooroordeel (n)
предвзя́тость

vooropstellen (v)
предполагать
  1. vooropstellen

voorouder (n)
пра́щур
  1. iemand van wie afgestammen wordt

voorradig (adj)
имеющийся

voorrang (n)
предшествова́ние

voorruit (n)
ветрово́е стекло́
  1. glazen vlak aan de voorkant van een voertuig dat zorgt voor zicht op de weg en bescherming tegen weer en wind

voorschrijven /'vɔːrsxrɛɪvə(n)/ (v)
предписывать
  1. een schriftelijke opdracht geven

voorspel (n)
прелю́дия
  3. het liefdesspel

voorspelbaar (adj)
предсказу́емый
  1. van tevoren te verwachten

voorspelbaarheid (n)
предсказу́емость
  1. de mate waarin het mogelijk is betrouwbare voorspellingen te doen

voorspellen (v)
предска́зывать
  1. een uitspraak doen over toekomstige gebeurtenissen

voorspelling (n)
прогноз

voorspoed (n)
благосостоя́ние

voorsprong /'vorsprɔŋ/ (n)
преиму́щество
  1. de mate waarin men verder gevorderd is dan anderen

voorstander (n)
защи́тник
  1. iemand die voor iets is

voorstel (n)
предложе́ние
  1. hetgeen dat voorgesteld wordt

voorstellen (v)
предлага́ть
  1. een plan voorleggen

voorsteven (n)
нос

voorteken (n)
предзнаменование
  1. signaal dat aan een gebeurtenis voorafgaat
  2. plus- of minteken voor een getal
  3. symbolen aan het begin van een notenbalk

voortzetting (n)
продолжение
  1. het voortzetten van iets

vooruitgang (n)
прогре́сс
  1. het proces van technologische en economische groei van een samenleving

vooruitsteken (v)
выпятить, выпячивать
  zo ver als mogelijk in voorwaartse richting strekken

voorvader (n)
предок
  1.

voorvechter (n)
защи́тник
  1. iemand die ergens een voorstander van is en zich daarvoor actief inzet

voorverkiezing (n)
внутрипартийные выборы
  1.

voorvocht (n)
Ку́перова жи́дкость
  1.

voorvoegsel /ˈvoːrvuxsəɫ/ (n)
приставка
  1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen

voorwaarde (n)
усло́вие
  1. omstandigheid die noodzakelijk is of gemaakt wordt wil iets anders plaats of geldigheid hebben

voorwerp /ˈvorwɛr<sup>ə</sup>p/ (n)
объект, предмет
  1. een object, iets dat fysiek bestaat

voorwielaandrijving (n)
пере́дний при́вод
  1. een soort van aandrijfmechanisme, waarbij de motorkracht op de voorwielen wordt uitgeoefend

voorzetsel (n)
предлог
  1. een onverbuigbaar woord dat de aard van de relatie tussen verschillende elementen in de zin aangeeft

voorzichtig /vɔːrˈzɪxtəx/ (adv)
осторожный
  1. op een oplettende manier

voorzien /vɔːr.'zin/ (v)
предви́деть
  1. herkennen als toekomstige ontwikkeling
обеспе́чивать
  2. beschikbaar maken, voorzorgen treffen voor

voorzij (n)
перёд
  1. één van de zijden van een voorwerp, namelijk dewelke naar voren gericht is

voorzijde (n)
аверс

voorzitter (n)
председатель
  1. hoofd van een bestuur, leider van een vergadering

vordering /vɔɾ.dǝ.ɾɪŋ/ (n)
прогресс
  1. vooruitgang, progressie

vorig (indefiniteOrdinalNumeral)
предыду́щий
  1. degene die of datgene dat eerder een positie innam

vork (n)
вилка
  2. voorwerp bestaande uit een greep en (meestal 3 of 4) tanden, waarmee vast voedsel wordt gegeten
  1. aftakking van een boomtak of van een weg

vorm /vɔrm/ (n)
фигу́ра
  1. ruimtelijke begrenzing van een voorwerp

vorst /vɔrst/ (n)
моро́з
  2. weersomstandigheden

vorstendom (n)
кня́жество
  1.

vorstig (adj)
моро́зный
  1. van het weer dat het koud en vriezend is

vos (n)
лиса, лис, лисица
  1. bepaald zoogdier, Vulpes vulpes

voskleurig (adj)
гнедой

vossenbes (n)
Брусника

vouwen (v)
перегиба́ть

vraag /vra:x/ /vra:χ/ (n)
вопрос
  1. een verzoek om inlichting

vraagteken /vraxtekə/ (n)
вопросительный знак, знак вопроса
  1. een leesteken (?) dat men aan het eind van een zin plaatst om deze vragend te maken

vraatzucht (n)
обжо́рство

vracht /vrɑxt/ /vrɑχt/ (n)
груз
  1. de lading van een vervoermiddel

vrachtauto /ˡvrɑxtɑuto/ (n)
грузовик
  1. een auto voor goederenvervoer

vrachtbrief (n)
[[путево́й]] лист
  1.

vrachtschip (n)
Грузовым судном
  1. een schip dat uitsluitend bedoeld is voor het vervoer van goederen

vrachtwagen (n)
грузовик, грузовой автомобиль
  1. een wagen voor goederenvervoer

vrachtwagenchauffeur (n)
дальнобойщик

vragen /ˈvraɣə(n)/ /ˈvraχə(n)/ (v)
спросить, спрашивать
  1. mondeling of schriftelijk informatie verzoeken
просить, попросить
  2. mondeling of schriftelijk actie verzoeken

vrede /ˈvredə/ (n)
мир
  1. het ontbreken van oorlog

vredespijp (n)
тру́бка ми́ра
  1.

vredestijd (n)
ми́рное вре́мя
  1.

vredig /ˈvre.dəx/ /ˈvre.dəχ/ (adj)
ми́рный
  1. onverstoord door geschil of onrust

vreemd (adj)
чужой
  1. van buiten, niet van hier
странный
  2. gek, onwerkelijk
причудливый
  3. niet bekend

vreemdelingenhaat (n)
ксенофобия
  1.

vreemdgaan /'vremtxan/ (v)
гуля́ть
  1. met een andere partner dan de echtgenoot verkeren

vrek (n)
жмот

vreten (v)
жрать
  1. het nuttigen van voedsel op een meestal onbeleefde wijze

vreugde (n)
радость
  1. een blij gevoel

vreugdevuur /ˈvrøx.də.ˌvyːr/ /ˈvrøɣ.də.ˌvyːr/ /ˈvrøχ.də.ˌvyːr/ (n)
костёр
  1. een groots door mensen opgebouwd en gecontroleerd vuur om iets te vieren

vrezen /ˈvrezə(n)/ (v)
боя́ться
  1. bang zijn, angst hebben

vriend /vriːnt/ (n)
друг
  1. een persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt

vriendelijk /ˈvrɪndələk/ (adj)
дружелюбный
  1. met het nodige respect

vriendin /vrinˈdɪn/ (n)
подруга
  1. een vrouwelijk persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt
  2. de vrouwelijke persoon met wie je verkering hebt

vriendschap (n)
дружба
  1. gelijkwaardige relatie tussen personen die elkaar wederzijds genegen zijn en een vergelijkbare relatie tegelijkertijd ook met anderen kunnen hebben

vriespunt /vrispʌnt/ (n)
температу́ра замерза́ния

vriezen (v)
моро́зить

vriezer (n)
морозильник
  1. een toestel bedoeld om voedingsmiddelen in bevroren toestand gebracht, te bewaren

vrij /vrɛɪ/ /ˈvrɛidɑx/ (adj)
свободный
  1. ongebonden, niet in beweging beperkt

vrijbuiter (n)
флибустьер
  1. een zeerover

vrijdag (n)
пятница
  1. een dag van de week die na donderdag en voor zaterdag komt

vrijgezel (adj)
холостяк
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijgezel (n)
холостя́к
  1. een ongehuwde man of vrouw

vrijhandel (n)
беспо́шлинная торго́вля

vrijheid /ˈvrɛi̯ɦɛi̯t/ (n)
свобода
  1. het vrij zijn

vrijheidsstrijder (n)
[[боре́ц]] за [[свобода|свобо́ду]]
  1. krijger, rebel of activist die zich inzet voor de vrijheid van zijn of haar onderdrukte volk, en door de vijand vaak gezien als terrorist of militant

vrijspraak (n)
оправда́ние

vrijspreken /'vrɛisprekə(n)/ (v)
опра́вдывать
  1. onschuldig verklaren

vrijstaat (n)
свободное государство

vrijwillig (adj)
добровольный
  1. niet gedwongen

vroedvrouw /ˈvrud.vrɑu/ (n)
акушерка, повитуха
  1. een vrouw die een bevalling begeleidt

vroeg /vrux/ (adj)
ра́нний
  1. aan het begin
  2. eerder dan verwacht

vrolijk (adv)
весёлый
  1. in goede stemming

vrolijkheid (n)
жизнерадостность
  1. een aangename stemming waarin men veel lacht, zich goed voelt en het leven optimistisch bekijkt

vroomheid (n)
благоче́стие
  1.

vrouw /vrɑu/ (n)
женщина
  1. een volwassen vrouwelijke mens
  2. de vrouwelijke partner in een huwelijk

vrouwelijk (adj)
женский

vrouwenschoentje (n)
башмачок настоящий
  2. grootste in Europa voorkomende orchideeënsoort, Cypripedium calceolus

vrouwenversierder (n)
ба́бник
  1. een man die veel vrouwen verleidt

vrucht /vrʏxt/ (n)
фрукт, плод
  1. volgroeid vruchtbeginsel

vruchtbaar /'vrɵɣbar/ (adj)
плодотворный
  1. in staat vrucht af te werpen
  2. tot resultaat leidend

vruchtbaarheid /'vrʏxt.bar.ɦɛɪ̯t/ /'vrʏxt.bar.ɦɛːt/ /'vrʏɣ.ba.rɛɪ̯d/ (n)
плодови́тость
  1. het vermogen vrucht te dragen

vruchtensap /ˈvrʏxtə(n)ˌsɑp/ /ˈvrʏχtə(n)ˌsɑp/ (n)
фруктовый сок
  1. sap gewonnen uit fruit

vuil /vœy̯l/ (n)
грязь
  viezigheid, onreine materie

vuilnisbak /'vœylnɪsbɑk/ (n)
му́сорка
  1. een bak waarin men huisvuil verzamelt

vuilniswagen /ˈvœʏɫnɪsˌʋaxə(n)/ /ˈvœːɫnɪsˌβaɣə(n)/ (n)
мусоровоз
  1. een auto van de vuilophaaldienst

vuist (n)
кулак, кула́к
  1. gebalde hand

vulgair (adj)
вульгарный

vulkaan (n)
вулкан

vulkaanuitbarsting (n)
извержение вулкана
  1. de vaak explosieve activiteit waarmee in een vulkaan opgebouwde spanningen zich ontladen

vulkanisch (adj)
вулканический
  1. betrekking hebbend op de processen die in een vulkaan plaatsvinden

vulkaniseren (v)
вулканизи́ровать

vulkanisme (n)
вулкани́зм
  1. natuurlijke processen

vullen /ˈvʏlə(n)/ (v)
запо́лнить
  1. vol maken

vulling (n)
наполнение
  het materiaal waarmee iets opgevuld is

vulpen /ˈvʏl.pɛn/ /ˈvʏɫ.pɛn/ (n)
автору́чка
  1. een schrijfpen met holle houder waarin zich een inktreservoir bevindt

vulva (n)
вульва
  1. de schaamspleet, de ingang tot de vagina

vuur /vyːr/ (n)
огонь, пламя, горение
  1. lichtverschijnsel bij brand

vuurrood (adj)
красная огневая

vuursteen (n)
кремень
  1.

vuurtoren (n)
маяк
  1. een hoog lichtbaken aan de kust

vuurwapen /vyrwapə/ (n)
огнестре́льное ору́жие
  1. een wapen dat een kogel schiet met behulp van een chemische ontploffing

vuurwerk (n)
фейерверк
  1. één of meerdere voorwerpen die gevuld zijn met ontploffende, brandbare en lichtgevende stofmengsels

vuvuzela (n)
вувузе́ла
  1. een Zuid-Afrikaans blaasinstrument

waaien /'ʋajə(n)/ (v)
дуть
  1. plaatsvinden van een sterke luchtstroming

waaier (n)
веер
  1. scherm in halve schijfvorm

waakhond /ˈʋakɦɔnt/ (n)
сторожева́я соба́ка
  1. een hond die het huis of een erf bewaakt

waakzaam (adv)
бди́тельный
  1. oplettend

waar /ʋar/ (adv)
где
  1. op welke plaats

waard /ʋaːrt/ (n)
хозяин
  1. de baas van een herberg of van een taveerne

waarde (n)
стоимость

waardeloos /ˈʋardəˌlos/ (adj)
[[ничего́]] не [[стоить|сто́я́щий]]
  1. geen waarde hebbend

waardeoordeel /'wardəordel/ (n)
оце́ночное сужде́ние
  1.

waardepapier (n)
це́нная бума́га
  1. document met geldswaarde

waardering (n)
благода́рность
  1. het hechten van een waarde aan iets of het tonen daarvan

waardevol /'ʋardəˌvɔl/ (adj)
це́нный
  1. een grote waarde hebbend

waarheid (n)
правда, истина
  1. dat wat waar is

waarmee (adverbialPronoun)
чем

waarnemen (v)
воспринимать
  1. iets via de zintuigen in zich opnemen.

waarneming (n)
наблюде́ние
  1. iets via de zintuigen registreren

waarom /ʋaːˈrɔm/ (adverbialPronoun)
почему
  1. Vanwege welke oorzaak

waarschijnlijk (adj)
вероятный
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschijnlijk (adv)
вероятно
  1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is

waarschuwen /ˈʋaːrsxyu̯ə(n)/ (v)
предупреждать, предостерегать
  1. iemand verwittigen dat er mogelijke gevaren, problemen of gevolgen zijn

waarschuwing /'ʋaːr.sχy.ʋɪŋ/ (n)
предупреждение
  1. een mededeling dat er onaangename gevolgen op til zijn

waarschuwingsschot (n)
предупредительный выстрел
  1. een schot ter waarschuwing

waas (n)
помутне́ние
  1. nevelsluier

wachten /ˈʋɑx.tə(n)/ /ˈβɑx.tə(n)/ (v)
ждать
  1. op dezelfde plaats of in dezelfde situatie blijven tot iemand komt of iets gebeurt

wachtlijst /ˈʋɑxtlɛɪst/ (n)
спи́сок очерёдности
  1. een lijst met wachtenden

wachtrij (n)
очередь
  1. een aantal elementen die in een bepaalde volgorde op een gebeurtenis wachten

wachtwoord /wɑxtwort/ (n)
пароль
  1. een geheim woord dat men moet produceren om ergens toegelaten te worden

waden (v)
брести
  1. door ondiep water lopen

waf (interjection)
гав-гав
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

wafel (n)
вафля
  1. plat gebak dat vervaardigd wordt in een wafelijzer

wafelijzer (n)
ва́фельница
  1. een toestel waarin wafels gebakken worden

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ (n)
автомобиль, машина
  2. een auto

wagensmeer (n)
тавот

wagenwiel (n)
колесо́
  1. het houten wiel van een wagen of kar

wagenziekte (n)
укачивание
  1. reisziekte

wagon /ʋa'ɣɔn/ (n)
вагон
  1. een voertuig dat deel uitmaakt van een trein

waken /ˈwa.kə(n)/ /ˈʋa.kə(n)/ /ˈβ̞a.kə(n)/ (v)
бодрствовать
  1. opzettelijk wakker zijn
  4. letten op, beschermen
бдеть
  2. wakker zijn

wakker (adj)
бодрый
  1. niet in slaap

wakvlakte /'ʋɑkflɑktə/ (n)
лу́нка
  1. groot ijsvrij gebied temidden van pakijs

wal (n)
вал
  1. aarden verhoging als verdediging tegen een vijand
насыпь, дамба
  2. aarden verhoging als verdediging tegen een overstroming
берег
  3. het vaste land in tegenstelling tot het boord van een schip

walkman (n)
пле́ер
  1. een draagbare radio en/of CD-speler met koptelefoon

walnoot /not/ (n)
грецкий орех
  de vrucht van de gewone walnoten- of okkernotenboom

walrus /wɑlrʌs/ (n)
морж
  1. bepaald soort zoogdier, Odobenus rosmarus

walvis (n)
кит
  1. benaming voor zoogdieren uit de onderorde Cetacea

wand /ʋɑnt/ (n)
стена

wandaad (n)
злодея́ние
  1. een misdaad, een slechte of gruwelijke handeling

wandbeen (n)
теменная кость
  1. één van de beenderen van de schedel

wandelaar /ˈʋɑn.də.ˌlar/ /ˈβ̞ɑn.də.ˌlar/ (n)
пешехо́д
  1. iemand die buitenshuis een stuk loopt

wandelen /ˈʋɑn.də.lə(n)/ /ˈβ̞ɑn.də.lə(n)/ (v)
гулять
  1. een wandeling maken

wandeling /ˈʋɑn.də.lɪŋ/ (n)
прогу́лка
  1. het lopend afleggen van een bepaalde afstand

wandelstok /ˈʋɑn.dəɫ.ˌstɔk/ /ˈβ̞ɑn.dəɫ.ˌstɔk/ (n)
трость
  1. stok die dient als steun bij het wandelen en beschermt tegen vallen

wang (n)
щека
  1. zijkant van het gezicht onder het oog

wangedrocht (n)
чудо́вище
  1. een slecht en lelijk mens of dier

wanhoop /ˈʋɑnɦop/ (n)
безнадёжность
  1. een ellendige toestand waarin men geen uitkomst meer ziet

wankelmotor /ˈʋɑŋkəɫˌmotɔr/ (n)
двигатель Ва́нкеля
  1. een verbrandingsmotor die niet met heen en weer gaande zuigers werkt, maar met een roterende zuiger.

wanmolen (n)
веялка

wanneer /ʋɑ.ˈneːr/ (adv)
когда
  1. op welke tijd

wannen (v)
ве́ять
  1. graan zuiveren van kaf door het in de wind op te werpen of te laten vallen

want /ʋɑnt/ (conjunction)
потому что
  1. geeft nevenschikkend een reden aan

want /ʋɑnt/ (n)
варежка
  1. handschoen
ванта
  2. scheepvaart

wantrouwen (v)
не доверять
  1. niet vertrouwen

wapen /ˈʋaːpən/ (n)
оружие
  1. een werktuig van geweld
герб
  2. een wapenschild

wapenspreuk (n)
девиз
  1. een korte tekst die de bedoeling van iets weergeeft

wapenstilstand (n)
перемирие
  1. een overeenkomst met de vijand om de vijandelijkheden op te schorten

wapenwedloop (n)
го́нка вооруже́ний

warm /ʋɑrṃ/ (adj)
тёплый
  Na te kijken en uit te splitsen vertalingen

warmte (n)
жар
  2. de hoeveelheid thermische energie.
  1. de mate waarin het weer warm is.

warmte-krachtkoppeling (n)
когенерация
  1. het gelijktijdig opwekken van warmte en kracht

warmtepomp (n)
тепловой насос
  1. een verwarmingsinstallatie die via mechanische arbeid warmte onttrekt aan een koude omgeving en deze toevoert aan een warmere omgeving

warmtewisselaar (n)
теплообменник

was /ʋɑs/ (n)
воск
  1. weke laagsmeltende en waterafstotende stof
мытьё, мойка, стирка
  2. het schoonmaken met water
бельё
  3. wasgoed
повышение уровня
  4. aangroei, stijging

wasbeer (n)
енот
  1. klein Noord-Amerikaans zoogdier, Procyon lotor

wasbeerhond (n)
Енотовидная собака
  1. Nyctereutes procyonoides, een zoogdier en roofdier uit de familie Canidae

wasbord (n)
стиральная доска
  geribbeld bord waarop men de was kan doen

wasdroger (n)
сушилка для белья
  1. een toestel om de kleding die uit de wasmachine komt te drogen

wasknijper /ˈwɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈʋɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈβ̞ɑs.knɛː.pər/ (n)
прищепка
  1. een knijper die gemaakt is van hout of plastic om nat wasgoed aan een waslijn te klemmen

wasmachine (n)
стиральная машина
  1. een apparaat dat op automatische wijze wasgoed reinigt

wassen /'ʋɑsə(n)/ (v)
восково́й
  3. groeien
  4. in de was zetten

wasserette (n)
[[пра́чечная]] [[самообслуживание|самообслу́живания]]
  1. een plaats waar men kleding en textiel kan (laten) wassen (zonder personeel)

wastafel (n)
умывальник
  1. een bak waarin men zich of iets wast

wat /ʋɑt/ (interrogativePronoun)
что
  vragend voornaamwoord

waterappel (n)
Розовое яблоко

waterblauw (adj)
бирюзовая морская

waterbouwkunde (n)
гидротехника
  1. wetenschap die zich richt op ontwerp en beheer van waterbouwkundige werken

waterdicht (adj)
водонепроницаемый, водостойкий, водоупорный
  1. ondoordringbaar voor water

waterdrieblad (n)
вахта

wateren /ˈʋaːtərən/ (v)
во́ды
  3. waterachtig vocht afscheiden

waterglas (n)
стакан
  1. een drinkglas voor water

waterhoen (n)
камышница
  1.1 bepaald soort watervogel, Gallinula chloropus

waterig (adj)
водяни́стый
  2. uitziend alsof men tranen in de ogen heeft

waterkanon (n)
брандспойт
  1. apparaat dat een zeer sterke straal water kan produceren

waterkers (n)
кресс водяной
  1. Rorippa, een eetbare kruidachtige plant

waterkringloop (n)
гидрологи́ческий цикл

waterlijn /ˈwatərˌlɛin/ (n)
ватерли́ния
  2. de grens tussen onderwaterschip en bovenwaterschip

watermeloen /ˈʋaːtərməˌlun/ (n)
арбуз обыкновенный, арбуз
  1. Citrullus vulgaris, een grote vrucht met vochtig en rood vruchtvlees

watermerk (n)
водяно́й знак

watermolen (n)
водяная мельница
  2. een molen die door stromend water aangedreven wordt

waternoot (n)
Чилим

waterpas (n)
ватерпа́с
  1. een werktuig dat gebruikt wordt om zeker te stellen dat iets loodrecht op de richting van de zwaartekracht komt te staan

waterpeper (n)
Горец перечный

waterpijp (n)
калья́н

waterpolo (n)
ватерпо́ло
  1. een balsport waarbij twee ploegen van zeven spelers elkaar in het water bestrijden

waterrad (n)
водяно́е колесо́
  1. een schoepenrad dat draait door de stroming van het water

waterral (n)
водяно́й пастушо́к
  1. bepaald soort watervogel, Rallus aquaticus

waterrat (n)
водяная крыса
  2. iemand die dol is op zwemmen

waterrietzanger (n)
вертлявая камышовка

waterski (n)
водные лыжи
  1. ski voor het waterskiën

waterspreeuw (n)
оля́пка
  1. bepaald soort bruine, bolle vogel met witte borst, Cinclus cinclus

waterspuwer (n)
Горгулья

waterstof /ˈʋatərˌstɔf/ (n)
водород, водоро́д
  1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal

waterstofatoom (n)
атом водорода
  1. een atoom van het chemisch element waterstof.

waterstofbrug (n)
водородная связь

watertoren (n)
водонапорная башня
  1. een toren die zorgt voor een gelijkmatige waterdruk in het waterleidingnet

wateruurwerk (n)
водяные часы

waterval (n)
водопад
  1. plaats waar stromend water bij een hoogteverschil zijn weg al vallend voortzet

watervervuiling (n)
загрязне́ние воды́

watervliegtuig (n)
гидросамолёт
  1. een vliegtuig dat kan opstijgen en landen op het water

watervrees (n)
бе́шенство

waterweegbree (n)
Частуха

wattenstaafje (n)
ва́тная па́лочка
  1. plukje watten bevestigd op een houten of plastic stokje, gebruikt voor bepaalde medische doeleinden...

webdesign (n)
веб-диза́йн
  1.

webhosting (n)
веб-хо́стинг
  1. een dienst die particulieren of bedrijven ruimte aanbiedt voor het opslaan van informatie, afbeeldingen, of andere inhoud die toegankelijk is via een website

webserver (n)
веб-се́рвер
  1. computerprogramma
  2. server waarop de

website /ˈwɛpsajt/ (n)
веб-сайт
  1. een plaats waar zich informatie bevindt op het internet, aangeduid met een URL

weddenschap (n)
закла́д

wedergeboorte (n)
возрожде́ние
  1.

wederkerend voornaamwoord (n)
возвра́тное местоиме́ние

wederkerend werkwoord (n)
возвратный глагол
  1. een werkwoord waarbij de handelende persoon tevens het voorwerp van de handeling is

wederopbouw (n)
восстановление
  1. periode waarin de oorlogsschade door de Tweede Wereldoorlog werd hersteld

wederverkoop /ˈwedərˈvɛrkop/ (n)
перепродажа
  1. de inkoop van waren in 't groot en de verkoop van deze waren in 't klein

wederzijds /wedərˈzɛits/ (adj)
взаи́мный

wedijveren (v)
конкури́ровать

wedstrijd (n)
ко́нкурс
  1. een strijd van twee of meer personen om uit te maken wie op een bepaald gebied de beste is

weduwe /ˈʋeːdyʋə/ (n)
вдова
  vrouw

weduwnaar /'ʋedyʋnar/ (n)
вдове́ц
  man

wee /ʋeː/ (n)
сокраще́ние
  1. samentrekking bij geboorte

weefgetouw /ˈʋeːf.xəˌtɑu̯/ (n)
ткацкий станок
  1. toestel waarmee garen tot weefsel gevlochten wordt

weefsel (n)
ткань
  2. een groep van gelijkaardige lichaamscellen die dezelfde functie in een levend organisme vervullen
  1. een dunne geweven stof of textiel

weegbree (n)
подоро́жник

weegschaal (n)
Весы
  1. een meetinstrument waarmee het gewicht kan worden bepaald

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (adj)
мягкий
  1. slap

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ (n)
неделя
  1. tijdseenheid van 7 dagen

weekblad /'ʋekblɑt/ (n)
еженеде́льник
  1. een publicatie die wekelijks verschijnt

weekdier (n)
моллюск

weekend /ˈʋikɛnt/ (n)
выходные, уик-энд, конец
  1. periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht

weer /weːr/ /ʋɪːr/ /β̞eːr/ (n)
погода
  1. atmosferische gesteldheid

weerhaak (n)
зубе́ц

weerlegging (n)
опроверже́ние
  1. een betoog waarmee men iets weerlegt

weerstaan (v)
вы́стоять
  1. stand houden, weerstand bieden aan

weerstand (n)
резистор
  1. een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken
  2. de tegenstand die een stroom in een geleider ondervindt
  3. een elektronica-onderdeel

weerwolf (n)
верво́лк
  . een mythisch wezen dat bij volle maan van mens in wolf verandert

wees /ʋes/ (n)
сирота

weg /ʋɛχ/ /β̞ɛx/ (n)
дорога, путь
  1. smalle strook grond voor het verkeer

wegebben (v)
ослабевать
  1. geleidelijk afnemen, verdwijnen

wegen /ˈʋeχə(n)/ /β̞eɣə(n)/ (v)
весить
  1. het gewicht/de massa bepalen
  2. een bepaald gewicht/massa als eigenschap hebben

wegenkaart (n)
автомобильная навигационная карта

weggaan /ˈwɛ.ɣaːn/ /ˈʋɛ.χan/ (v)
уходить
  1. zich ergens vandaan begeven

weglaten (v)
включать
  1. te midden van andere informatie iets niet insluiten

wei /ʋɛɪ/ (n)
сыворотка
  2. een vloeistof die ontstaat als restproduct bij het kaasmaken

weide (n)
луг

weigering (n)
отка́з
  1. het niet voldoen aan een verzoek of opdracht

weiland /'ʋɛɪlɑnt/ (n)
луг
  1. een stuk grasland in gebruik voor de begrazing door vee

weinig /ˈwɛɪ̯nɪx/ /ˈʋɛɪ̯nəχ/ /ˈβ̞ɛːnəx/ (indefiniteCardinalNumeral)
ма́ло
  1. in een kleine hoeveelheid, niet veel
  2. in een klein aantal

weken /ˈwe.kə(n)/ /ˈʋe.kə(n)/ /ˈβ̞e.kə(n)/ (v)
вы́мочить
  1. door langdurig in een vloeistof te leggen zacht, plooibaar of beter wasbaar maken

wekken (v)
разбудить
  1. wakker maken
вызвать, произвести
  2. veroorzaken

wekker /ˈʋɛkər/ (n)
будильник
  1. een apparaat dat gebruikt wordt om de tijd bij te houden en een functie heeft die veel geluid produceert op een ingestelde tijd

welbespraaktheid (n)
красноречие
  1. de kunst om iets goed te kunnen verwoorden

weldoener (n)
благоде́тель

welgesteld (adj)
бога́тый
  1. financieel goed gesitueerd

welk /ʋɛlk/ (relativePronoun)
како́й

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ (adj)
приём
  1. gewenst zijn te blijven

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ (interjection)
добро пожаловать, с
  1. begroeting

wellicht /ʋɛˈlɪxt/ (adv)
вероятно
  1. mogelijk, misschien

welnee (interjection)
нет

welopgevoed (adj)
воспи́танный
  1.

welp /wɛlp/ (n)
волчо́нок
  1. jong van hond, wolf, leeuw e.d.

welvaren (v)
благоде́нствовать

welzijn /'wɛlzɛin/ (n)
благоде́нствие
  1. wanneer een individu of maatschappij zich in een goede toestand bevindt ...

wendbaarheid (n)
ло́вкость
  1. het gemak waarin iets of iemand van richting kan veranderen

wenkbrauw / ˈwɛŋɡbrɑu / (n)
бровь
  1. knokige rand boven het oog, meestal begroeid met haar

wens /ʋεns/ (n)
желание

wenselijk (adj)
жела́нный
  1. wat men zou wensen

wensen /'ʋɛnsən/ (v)
желать

wereld /ˈweː.ʁəlt/ /ˈʋɪː.rɔɫt/ /ˈβ̞eː.rəɫt/ (n)
свет, мир
  1. de aarde

wereldbol (n)
Земля́
  1. een kaart van het oppervlak van de aarde in de vorm van een bol

wereldkampioen (n)
чемпион мира
  1. persoon die of team dat tijdens een toernooi of competitie om de wereldtitel in een bepaalde tak van sport winnaar is

wereldoorlog (n)
мировая война
  1. een gewapende strijd tussen een zeer groot aantal landen, met name gebruikt voor de Eerste en de Tweede Wereldoorlog.

wereldtaal /'werəltal/ (n)
мировой язык
  1.

wereldtentoonstelling (n)
Всемирная выставка
  1. een tentoonstelling waaraan landen uit de wereld aan kunnen deelnemen

werf /wɛr(ə)f/ (n)
верфь
  1. een scheepswerf

werk /ʋɛrk/ (n)
работа, труд
  1. dat wat gedaan moet worden
работа
  2. beroep
труд
  4. dat wat gemaakt is, kunstwerk
па́кля
  hede, afval van vlas of hennep

werkbank (n)
верста́к
  1. werkbank

werkdag (n)
будний день
  1 een dag waarop gewerkt wordt

werkelijk (adj)
пра́вда
  1. niet verbeeld

werkelijkheid /'ʋɛrkələkɦɛɪt/ (n)
действительность
  1. de omstandigheden zoals deze daadwerkelijk bestaan

werken /ʋɛrkən/ (v)
работать
  1. arbeid verrichten, lichte vorm van zwoegen

werkgever (n)
работодатель
  1. persoon die of bedrijf dat werk verschaft aan anderen

werkhond (n)
служе́бная соба́ка
  1. een hond die men gebruikt bij de jacht, het hoeden van een kudde, het speuren naar mensen of drugs etc.

werkkracht /ˈʋɛrkrɑxt/ (n)
рабочий
  1. een persoon die gewoonlijk tegen betaling werk verricht

werkloos (adj)
безработный

werkloosheid /wɛrkˈloshɛit/ (n)
безрабо́тица
  1. het werkloos zijn
  2. het aandeel van de beroepsbevolking zonder betaalde baan

werkloosheidsuitkering (n)
посо́бие по безрабо́тице
  1. uitkering voor iemand die buiten zijn of haar schuld om werkloos is

werkomstandigheden (n)
усло́вия труда́
  1. fysieke en sociale omgeving waarin men arbeid verricht

werktaal (n)
рабо́чий язы́к
  1.

werktuigmachine (n)
металлоре́жущий стано́к
  1.

werkweek (n)
рабо́чая неде́ля
  1.dagen per week waarop er gewerkt wordt
  2.het totaal aantal arbeidsuren per week

werkwoord (n)
глагол
  1. woordsoort die in de eerste plaats een handeling of toestand uitdrukt

werkwoordelijk (adj)
глаго́льный
  1.

werpen (v)
бросать
  1. met een krachtige zwaai van de arm iets uit de hand naar iets of iemand heen laten gaan

werper (n)
пи́тчер
  3. bij honkbal

werst (n)
верста

wervel (n)
позвонок
  1. bot van de wervelkolom

wervelkolom (n)
позвоно́чник

wervelwind (n)
вихрь

wesp (n)
оса
  1. een zwart-geel gestreept vliesvleugelig insect

wespendief (n)
осое́д
  1.

wespenorchis (n)
Дремлик

wespentaille (n)
осиная талия
  1. een zeer smalle taille

west /ʋɛst/ (adv)
запад

westelijk (adj)
западный

westen /ˈʋɛs.tə(n)/ (n)
запад

westnoordwest (adv)
западо-северо-запад

westzuidwest (adv)
западо-юго-запад

wet /wɛt/ (n)
закон
  1. een door de overheid opgestelde regel

wet van Murphy (phraseologicalUnit)
Закон Мерфи

weten /ˈʋeː.tə(n)/ (v)
знать, ведать
  1. ergens kennis van hebben

wetenschap /'ʋetənsxɑp/ (n)
наука
  2. georganiseerde activiteit
  1. het weten van de mens

wetenschappelijk /,ʋetən'sxapələk/ (adj)
научный

wetenschapper /ˈʋetəˌsxɑpər/ (n)
учёный
  1. iemand die de wetenschap beoefent

wettelijk /ˈwɛtələk/ (adj)
законный
  2. tot de wet behorend

weven /ˈweː.və(n)/ /ˈʋe.və(n)/ (v)
ткать
  1. draden e.d. dooreenvlechten

wezel (n)
ласка
  1. bepaald soort zoogdier, Mustela nivales

wezen /ˈʋeː.zə(n)/ (n)
([[живой|живо́е]]) [[существо́]]
  1. individu
су́щность
  2. aard

whisky (n)
виски
  1. een sterke drank die uit gerst of uit maïs en rogge gestookt is

wie /wiː/ /ʋiː/ /β̞iː/ (relativePronoun)
кто
  1. vragend voornaamwoord
  2. betrekkelijk voornaamwoord

wie het laatst lacht, lacht het best (interjection)
хорошо смеётся тот, кто смеётся последним
  degene die aan het eind het beste uit de strijd komt is de daadwerkelijke winnaar

wieg (n)
колыбель
  1. een bedje voor een pasgeboren zuigeling, vaak met een hemel van fijn gaas en soms met de mogelijkheid het kind zachtjes heen en weer te bewegen

wiegen /ˈwiɣə(n)/ (v)
баю́кать
  1. zachtjes heen en weer bewegen, gewoonlijk om een zuigeling in slaap te brengen

wiel (n)
колесо
  1. ronddraaiende schijf

wielbasis (n)
колёсная база
  1. de afstand tussen de twee middelpunten van de voor- en achteras

wielersport (n)
велоспорт
  1. de sport van het wielrennen

wielewaal /'wiː.lə.wal/ (n)
иволга
  1. zwart-gele zangvogel

wierook (n)
ладан, ла́дан
  1. een mengsel van aromatische organische stoffen, dat aangestoken kan worden en dan een als aangenaam beoordeelde geur verspreidt, oorspronkelijk met name de hars (olibanum) van de wierookboom Boswellia

wiet /ʋit/ (n)
тра́вка
  1. een softdrug die bestaat uit gedroogde hennep

wigvormig (adj)
клиновидный
  1. vorm van een wig hebbend

wigwam (n)
вигвам
  1. koepelvormig huis gebruikt door de Noord-Amerikaanse indianen

wij /wɛɪ̯/ /ʋɛɪ̯/ /β̞ɛː/ (personalPronoun)
мы
  1. 1e persoon meervoud nominatief

wijden (v)
посвятить
  1. geheel voor een bepaald doel bestemmen

wijdverspreid (adj)
[[широко́]] распространённый
  1. overal aanwezig, vindbaar

wijf /ʋɛi̯f/ (n)
баба
  1. vrouw

wijn /wɛɪ̯n/ /ʋɛɪ̯n/ /β̞ɛːn/ (n)
вино
  1. alcoholhoudende drank

wijnazijn (n)
ви́нный у́ксус
  1. azijn uit wijn bereid

wijnbar (n)
ви́нный бар
  1.

wijnbouw (n)
виногра́дарство
  het verbouwen van druiven voor de productie van wijn

wijndruif (n)
виноград
  1. een druif die wordt gebruikt om wijn van te maken

wijnglas (n)
бока́л
  1. een glas dat speciaal ontworpen is om wijn uit te drinken

wijnjaar (n)
[[вино́]] [[урожай|урожа́я]]
  1.

wijnrood (adj)
средне - бордовая

wijnruit (n)
рута

wijs /wɛɪ̯s/ /ʋɛɪ̯s/ /β̞ɛːs/ (adj)
му́дрый
  1. van groot inzicht getuigend

wijselijk (adv)
му́дро

wijsheid (n)
му́дрость
  1. gerijpt inzicht

wijsvinger (n)
указательный палец
  1. tweede vinger, gelegen tussen de middelvinger en de duim

wijting /ˈʋɛi.tɪŋ/ (n)
мерланг
  1. een straalvinnige vis

wijwater (n)
свята́я вода́
  1. gewijd water

wijze (n)
лад
  1. manier

wijzen (v)
указывать

wijzerplaat (n)
цифербла́т
  1. de plaat van een klok waarop de wijzers de tijd aangeven

wiki (n)
ви́ки
  1. een constructiesysteem voor internetpagina's waar, in het algemeen, iedereen alle pagina's kan wijzigen

wikificeren /ʋɪkifiˈsɪːrə(n)/ (v)
викифицировать
  1. een tekst aanpassen aan het wikisysteem

wikke /ˈwɪkə/ (n)
вика
  1. (plantkunde) naam voor planten uit het geslacht Vicia

wil /ʋɪl/ (n)
воля
  1. de bereidheid of zin om iets te doen

wild (adj)
дикий
  3. onbeschaafd, bruusk

wild (n)
дичь
  1. dieren die niet onder menselijke beheersing zijn opgegroeid
  2. vlees van een wild dier

wild zwijn (n)
кабан
  1. bepaald soort zoogdier, Sus scrofa

wilde rijst (n)
водяно́й рис
  3. graan van Zizania palustris, die worden gegeten als rijst

wildernis (n)
[[дикий|ди́кая]] [[приро́да]]
  1. een gebied dat weinig door de mens geregeld is

wilg (n)
ве́рба
  1. Salix sp.

willekeurig /wɪləˈkørəx/ (adj)
произво́льный

willen /ˈʋɪ.lən/ (v)
хотеть, захотеть
  1. iets als verlangen of voorkeur hebben

willens en wetens (phraseologicalUnit)
нарочно

wilsverklaring (n)
волеизъявле́ние
  1. eenzijdige wilsuiting die gericht is op het tot stand brengen van rechtsgevolgen

wimber (n)
рыбец, сырть

wimpel /ˈʋɪmpəɫ/ (n)
вымпел

wimper (n)
ресница

wimperkruller /xxxx/ (n)
щипцы для ресниц
  1. klein, tangachtig voorwerp om de bovenste wimpers mee om te buigen zodat ze gaan krullen

wind /ʋɪnt/ (n)
ветер
  1. stroming van lucht veroorzaakt door luchtdrukverschillen

winde (n)
вьюно́к
  2. benaming voor slingerende planten met kegelvormige bloemen uit het geslacht Convolvus
язь
  3. bepaald soort karperachtige zoetwatervis, Leuciscus idus

winden /ˈʋɪndə(n)/ (v)
вить
  1. een draad of kabel draaiend op een as of klos aanbrengen

windenergie (n)
ветроэнергетика

winderig (adj)
ве́треный
  1. weerstoestand waarbij er veel wind aanwezig is

windhaan (n)
флюгер

windmolen (n)
ветряна́я ме́льница
  1. molen die door de wind gedreven wordt

windmolenpark (n)
ветряная электростанция
  1. een gebied waar windenergie gewonnen wordt met behulp van een aantal molens

windroos (n)
роза ветров

windstilte (n)
безве́трие
  1. periode met geen of weinig wind

windwijzer (n)
флю́гер
  1.

winkel /ˈwɪŋkəl/ (n)
магазин
  1. plaats waar koopwaar wordt verkocht

winkelcentrum (n)
молл
  1. gebied of overdekte galerij waar meerdere winkels en horecazaken zijn gevestigd

winkeldief (n)
магази́нная воро́вка
  1. iemand die iets steelt in een winkel

winnaar (n)
победитель
  1. degene die een strijd of wedstrijd in zijn voordeel beslist

winnen /ˈwɪnə(n)/ /ˈʋɪnə(n)/ /ˈβ̞ɪnə(n)/ (v)
выигрывать
  1. als beste partij uit een wedstrijd komen
  2. iets verkrijgen voor een goede prestatie bij een wedstrijd
  4. iemand bereid vinden zich ergens voor in te zetten

winst /ʋɪnst/ (n)
при́быль
  1. datgene wat men meer heeft dan voordat men investeerde

winter /ʋɪntər/ (n)
зима, зима́
  1. seizoen

wintereik (n)
дуб ска́льный
  1. bepaald soort loofboom, Quercus petrae

winterkoning (n)
крапивник
  1. klein gedrongen vogeltje met opgewipt staartje,

winters (adj)
зимний
  1. typerend voor de winter

wipwap (v)
каче́ли
  1. een speeltuig bestaande uit een balk die in het midden op een verhoogde steun rust

wisent (n)
зубр
  1. bepaald soort zooɡdier, Bison bonasus

wiskunde (n)
математика, матема́тика
  1. de formele studie van patronen en structuren.

wiskundig /ʋɪsˈkʏndəx/ (adj)
математи́ческий
  1. op wiskunde betrekking hebbend of er gebruik van makend

wispelturigheid (n)
вы́ходка
  1. het op een onvoorspelbare manier steeds weer veranderen

wissel /ʋɪsəl/ (n)
стре́лка
  1. speciale constructie in een spoorweg om een voertuig naar een ander spoor te leiden

wisselgeld (n)
ме́лкие де́ньги

wisselkoers (n)
курс
  wisselkoers

wisselslag /'wɪsəlslɑx/ (n)
ко́мплексное пла́вание
  1.

wisselstroom (n)
переменный ток
  1. wisselstroom

wissen (v)
удалять
  1. het niet meer laten bestaan van

wit /ʋɪt/ (n)
белый
  1. lichtst mogelijke kleur

witachtig (adj)
беловатый

witboek (n)
бе́лая кни́га
  1. een document dat beschrijft hoe overheidsbeleid, een technologie, en/of product een specifiek probleem oplost

witgloeiend (adj)
светя́щийся
  1. van een metaal dat het zo heet is dat het een wit licht uitstraalt

witgoud (n)
бе́лое зо́лото
  1. een legering van goud en palladium

witgroen (adj)
салатно – белая

witje (n)
белянка
  1. benaming voor insecten uit de familie Pieridae

witkalk (n)
известко́вый раство́р
  1.

witlof (n)
цикорий
  1. loof van met dat doel in het donker geteelde varianten van cichorei, Cichorium intybus var. foliosum

witte haai (n)
большая белая акула
  1. Carcharodon carcharias, de bekendste en de meest gevreesde haai

witte kwikstaart (n)
бе́лая трясогу́зка
  1. zangvogel (Motacilla alba)

witte wijn (phraseologicalUnit)
белое вино
  1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van voornamelijk witte druiven

wittekool (n)
капуста белокочанная
  1. en 2. (bladeren van) sluitkoolgewas dat lichtgroen tot wit van kleur is

wodka (n)
водка
  1. een heldere, kleurloze en nagenoeg geurloze sterkedrank

woede /ˈʋudə/ (n)
гнев
  1. een gevoel van erge kwaadheid

woeden (v)
беси́ться
  1. met veel geweld gaande zijn van een natuurverschijnsel

woedend /'ʋudənt/ (adj)
бе́шеный
  1. bijzonder boos

woef (interjection)
гав-гав
  1. krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

woekeraar /ˈwukərar/ (n)
ростовщик
  1. iemand die woeker drijft

woekerrente (n)
лихва́

woelmuis (n)
полёвка
  1. klein, gravend, muisachtig knaagdier met stompe snuit

woensdag /ˈʋunzdɑx/ (n)
среда
  1. een dag van de week die na dinsdag en voor donderdag komt

woerd (n)
селезень
  1.mannetjeseend

woestenij (n)
пу́стошь
  1. een onherbergzaam gebied dat door niemand verzorgd wordt

woestijn (n)
пустыня
  1. grote dorre vlakte, met weinig neerslag en weinig vegetatie

woiwodschap /ˈvɔɪ̯vɔtsxɑp/ (n)
воево́дство
  1. naam voor bepaalde bestuurlijke gebieden in Oost-Europa

wok (n)
вок
  1. ronde pan die wordt gebruikt in de oosterse keuken, vooral om te roerbakken

wol /ʋɔl/ (n)
шерсть
  1. weefsel van wollen garens

wolf /wɔlf/ /ʋɔlf/ (n)
волк, волчица
  1. bepaald zoogdier, Canis lupus

wolfraam (n)
вольфрам
  1. scheikundig element met symbool W en atoomnummer 74

wolfskers (n)
белладонна

wolfsklauw (n)
плаун
  1. sporenplant van het geslacht Lycopodium

wolk (n)
облако, туча
  1. een samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes

wolkenkrabber /ˈwɔlkə(n)ˌkrɑbər/ /ˈʋɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ /ˈβ̞ɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ (n)
небоскрёб
  1. een zeer hoog gebouw dat met bewolkt weer zichtbaar in de wolken kan steken

wollen /wɔlə(n)/ (adj)
шерстяной
  1. gemaakt van wol

wolvin /wɔlˈvɪn/ /ʋɔlˈvɪn/ (n)
волчица
  vrouwelijke wolf

wombat (n)
во́мбат

wond /wɔnd/ /ʋɔnt/ /β̞ɔnt/ (n)
рана
  1. een beschadiging in of aan het lichaam

wonder (n)
чудо
  1. een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt

wonderkind (n)
вундеркинд

wonen /ˈwo.nə(n)/ /ˈʋo.nə(n)/ /ˈβ̞o.nə(n)/ (v)
жить, проживать
  1. een permanente behuizing hebben

woonkamer (n)
гостиная
  1. een kamer ingericht om in te wonen (vermaak, ontvangst van gasten)

woonplaats (n)
местожи́тельство

woord /ʋoːrt/ /ˈʋʊːrt/ /ˈβoːrd/ /ˈβoːrt/ (n)
селезень
  1. mannetjeseend
слово
  1. spraakklank of betekeniseenheid die bestaat uit minimaal één vrij morfeem en minimaal nul gebonden morfemen
  2. belofte
  4. de natuurlijke eenheid van informatie voor een bepaalde computerarchitectuur
  3. het woord van god of de inhoud van de bijbel

woordafbreking /ˈwoːrtˌɑvbreːkɪŋ/ /ˈʋo̝ːrtˌɑvbreɪ̯kɪŋ/ /ˈβ̞oːrtˌɑvbreːkɪŋ/ (n)
по слогам

woordenboek /ˈʋɔːrdə(n)ˌbuk/ (n)
словарь
  1. een boek waarin de woorden en uitdrukkingen van een taal zijn gerangschikt met hun...

woordenlijst /ˈʋɔːrdə(n)ˌlɛɪst/ (n)
сло́вник
  1. een lijst bestaande uit woorden

woordenschat (n)
словарный запас

woordsoort (n)
часть ре́чи
  1. categorie waarin bepaalde woorden naar gelang het grammaticale gebruik in onderverdeeld worden

woordvolgorde (n)
поря́док слов
  1. volgorde van woorden in een zin

worden /ˈwɔrdə(n)/ /ˈʋɔrdə(n)/ /ˈβ̞ɔrdə(n)/ (v)
стать
становиться
  1. vormt de lijdende vorm
  2. gaan zijn, zich ontwikkelen tot

workaholic (n)
работого́лик
  1.

worm /ʋɔrm/ (n)
червь
  1. een betrekkelijk klein, lang, ongewerveld dier met een zacht lichaam

wormstekig (adj)
черви́вый
  1. door wormen aangevreten

worp /ʋɔrp/ (n)
бросо́к
  1. de handeling van het werpen van iets
приплод
  2. het aantal jonge dieren dat een moederdier bij één dracht op de wereld zet

worst /wɔrst/ (n)
колбаса́, соси́ска
  1. een toegebonden eind darm of vlies dat gevuld is met vleeswaar

worstelen (v)
боро́ться

wort (n)
су́сло
  1. aftreksel van mout

wortel /ˈʋɔrtəl/ (n)
морковь
  1. Groente peen
корень, ко́рень
  2. Ondergrondse gedeelte van een plant
корень, корни
  3. Getal

woud /ʋʌːt/ /ʋʌːut/ (n)
лес
  1. groot bos

woudaap (n)
волчо́к
  1. kleinste reigersoort die in Nederland voorkomt

wouw /ʋʌʊ̯/ /β̞ʌːβ̞/ (n)
ко́ршун, коршун
  1. benaming voor roofvogels uit het geslacht Milvus

wraak (n)
месть
  1. het vergelden van doorgemaakt lijden

wrak (n)
брак

wrat (n)
бородавка
  1. knobbeltje

wreed (adj)
жестокий
  1. heel onvriendelijk

wreef (n)
подъём
  1. bovenkant van de voet tussen tenen en enkel

wreken (v)
мстить
  1. iemand straffen om het onrecht dat hij of zij je heeft aangedaan

wreker (n)
мсти́тель

wrijven (v)
тереть
  1. handeling

wrijving (n)
тре́ние

wrong (n)
гирля́нда
  1. oorspronkelijk een rol van twee ineengedraaide repen stof, gevuld met haar of wol, aangebracht bovenop de helm om vijandelijke slagen te breken

wuiven /wœyvə/ (v)
махать
  1. een groet brengen door met de handen te zwaaien

wulk (n)
труба́ч
  1. Buccinum undatum

wulp (n)
большой кроншнеп
  1. Numenius arquata, een vogel uit de familie van de snipachtigen (Scolopacidae)

wurgen (v)
душить
  1. iets of iemand vermoorden door het dichtknijpen van de keel

xanthine /ksɑnˈtinə/ (n)
ксанти́н
  1. een organische stof die in vlees, urine en andere dierlijke stoffen voorkomt

xenofobie /ksenofoˈbi/ (n)
ксенофобия
  1. een afkeer van alles wat vreemd of buitenlands is

xenofoob (n)
ксенофо́б
  1. iemand die een sterke afkeer van vreemdelingen heeft

xenon /ˈksenɔn/ (n)
ксенон
  1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Xe en het atoomnummer 54

xenotransplantatie /ˈksenotrɑnsplɑnˌtatsi/ (n)
ксенотрансплантация
  1. een transplantatie van dierlijke organen bij de mens

xyleem /ksiˈlem/ (n)
ксилема
  1.

xylitol /ˌksiliˈtɔl/ (n)
ксилит
  1. een zoetstof die bereid is door hydrogenatie van xylose

xylofoon (n)
ксилофон
  1. melodisch slaginstrument dat bestaat uit een reeks op toon gestemde hardhouten staafjes waar met kleine hamertjes op geslagen wordt

xylografie /ˌksiloɣraˈfi/ (n)
ксилография
  1. houtsnijkunst
  2. houtsnede of houtgravure

y-as (n)
ось y
  1.

yang (n)
ян
  1. het actieve mannelijke beginsel in de kosmos (volgens de Chinese filosofie), één van beide principes die samen de tao vormen

yard (n)
ярд
  1. een Angelsaksische lengtemaat (3 voet is 0,9144 m)
  2. een Engelse vlaktemaat (12,14 ha)

yen (n)
ие́на
  1. de munteenheid van Japan

yeti /ˈjeti/ (n)
йети
  1. een legendarisch monster met de bijnaam 'de verschrikkelijke sneeuwman' die voor zou komen in de Himalaya

yin /jɪn/ (n)
инь
  1. het passieve vrouwelijke beginsel in de kosmos volgens de Chinese filosofie, één van beide principes die samen de tao vormen

yoga /ˈjoxa/ (n)
йога
  1. het streven om door lichamelijke en geestelijke methoden van concentratie tot hogere bewustzijnstoestanden te geraken

yoghurt /ˈjɔxərt/ /ˈjɔχərt/ (n)
йогурт
  1. lichtzuur, lobbig zuivelproduct

yogi (n)
йог
  1. een beoefenaar van de yoga

ytterbium (n)
иттербий
  1. scheikundig element met symbool Yb en atoomnummer 70

yttrium (n)
иттрий
  1.

yurt (n)
юрта
  1. een ronde nomadentent

zaad /zaːt/ (n)
семя
  1. een bevruchte kiem waaruit een nieuwe plant van dezelfde soort groeit
се́мя
  2. zaadcellen uit de mannelijke geslachtsorganen van een mens of een dier

zaadknop (n)
семязача́ток
  1. een klein knopje in het vruchtbeginsel waaruit na bevruchting een zaadje groeit

zaadleider /'zadlɛɪdər/ (n)
семявынося́щий прото́к

zaag /zax/ (n)
пила
  1. een stuk gereedschap met een scherp getand metalen blad om voorwerpen in stukken te verdelen

zaagmeel (n)
опилки
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaagsel /'zaxsəl/ (n)
опилки
  1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout

zaagtand /'zaxtɑnt/ (n)
зуб [[пила|пилы́]]
  1. scherpe tandvormige karteling aangebracht op de rand van een zaagblad

zaaien (v)
сеять
  1. zaad strooien

zaaier (n)
сеятель
  1. persoon die het land inzaait

zaailing (n)
сеянец
  1. uit zaad opgekweekte plant, het stadium volgend op de kiemplant

zaal /zal/ (n)
гости́ная

zacht /zɑxt/ (adv)
мягкий
  1. gemakkelijk samen te drukken en/of te buigen
  4. aangenaam voor de zinnen

zadel (n)
седло
  zitplaats op dier of fiets

zadelen (v)
оседла́ть
  1. een zadel plaatsen op

zadelmaker (n)
седе́льник
  1. een persoon die zadels maakt

zadelrob (n)
лысун
  1. bepaald soort zoogdier, Pagophilus groenlandicus

zagen /ˈza.ɣə(n)/ /ˈza.χə(n)/ (v)
пилить
  1. in stukken delen door middel van een zaag

zak (n)
мешок
  1. slappe, vormeloze tas
карман
  2. een plek in kleding waarin kleine spullen kunnen worden meegedragen

zakdoek /ˈzɑgduk/ (n)
носовой платок
  1. een doek om de neus in te snuiten

zaken /zaːkən/ (n)
де́ло
  2. commerciële activiteiten

zakenman /'zakəmɑn/ (n)
бизнесмен, предприниматель
  1. iemand die met zakendoen zijn brood verdient

zakenreis (n)
делова́я пое́здка

zakgeld (n)
карма́нные де́ньги

zakkenroller (n)
карманник
  1. iemand die ongemerkt waardevolle zaken steelt

zaklamp /ˈzɑklɑmp/ (n)
фонарик
  1. lamp op zakformaat

zakmes /ˈzɑkmɛs/ (n)
складной нож, карманный нож
  1. een klein invouwbaar mes, vaak met extra gereedschappen

zakoeski (n)
заку́ски
  1. hapjes zoals die in de Russische keuken bij het aperitief worden geserveerd

zalf (n)
мазь
  smeerbare massa om op de huid aan te brengen

zalig (adj)
благословенный
  1. gerechtvaardigd tegenover God, doordat men van zonde bevrijd is
  2. bijzonder aangenaam, hemels

zaling (n)
са́линг
  1. dwarshout dat het want spreidt

zalm /zɑlm/ /zɑɫm/ (n)
лосось, сёмга
  1. benaming voor een aantal vissoorten uit de familie Salmonidae

zalmoranje (adj)
розово - оранжевый

zalmrood (adj)
розово - коричневая

zalven /zɑlvə(n)/ (v)
ма́зать
  2. het aanbrengen van een welriekende olie, meestal als inhuldiging in een politieke of religieuze hoedanigheid

zand (n)
песок
  1. losse massa die bestaat uit miljoenen stukjes steen en schelpen

zandbak (n)
песочница
  1. een bak gevuld met zand om in te spelen

zandbank (n)
ба́нка
  1. een ophoping van zand op de bodem van een zee of meer

zander (n)
Судак
  1. benaming voor de zoetwatervis Sander lucioperca

zandgeel (adj)
желтая песочная

zandkasteel (n)
песча́ный за́мок
  1. een van zand gebouwd miniatuurkasteel

zandloper /ˈzɑntlopər/ (n)
песо́чные часы́
  1. toestel waarmee de tijd wordt gemeten door zand uit het bovenste reservoir via een smalle doorgang naar het onderste reservoir te laten lopen

zandsteen (n)
песчаник

zang (n)
пе́ние

zanger /ˈzɑŋər/ (n)
вокали́ст
  1. een mannelijk iemand die zingt

zangeres (n)
певица
  1. een vrouwelijk iemand die zingt

zanglijster (n)
певчий дрозд
  1. Turdus philomelos, een lijstersoort die algemeen is in Nederland en Vlaanderen

zappen /zɛpən/ (v)
переключать телевизионные каналы

zat /zɑt/ /ˈzatərˌdɑx/ (adj)
бухо́й
  1. verzadigd, vol, met name van alcoholische drank

zaterdag (n)
суббота
  1. een dag van de week die na vrijdag en voor zondag komt

zeboe (n)
зе́бу
  1. Bos taurus indicus een rund dat in het Indische subcontinent en Afrika wordt...

zebra (n)
зебра
  1. zwart-wit gestreepte paardachtige

zebrapad (n)
пешехо́дный перехо́д
  1. een patroon van witte strepen aangebracht op het wegdek ter aanduiding van een beschermde voetgangersoversteekplaats

zedelijk (adj)
доброде́тельный
  1. zoals het volgens normen en waarden behoort

zee /ze/ /zeː/ (n)
море
  1. uitgestrektheid zoutwater

zee-eend /ˈzeʔent/ (n)
лысуха, турпан

zee-egel (n)
морско́й ёж
  1. een op de zeebodem levend bolvormig stekelig ongewerveld diertje

zee-engte (n)
пролив
  1.

zeeanemoon (n)
актиния
  1. benaming voor dieren uit de orde Actiniaria

zeearend (n)
орлан-белохвост
  1. bepaald soort roofvogel die in kustgebieden leeft, Haliaeetus albicilla

zeebeving (n)
моретрясение
  1. aardbeving waarvan het epicentrum op de bodem van de zee ligt

zeebodem (n)
морское дно
  1. het grondvlak van een zee

zeef (n)
дуршла́г
  1. werktuig om grovere van fijnere bestanddelen te scheiden

zeegang (n)
волнение
  1. de deining van de zee

zeehond (n)
тюлень
  1. benaming voor zoogdieren uit de familie Phocidae

zeekoe (n)
сирена
  1. plantenetend zoogdier uit de orde Sirenia

zeekoet /ˈzekut/ (n)
тонкоклювая кайра
  1. zwart-witte zeevogel, Uria aalge

zeekomkommer (n)
голоту́рия
  1. benaming voor op de op komkommers lijkende zeedieren uit de klasse Holothuroidea

zeekraal /'zekral/ (n)
солерос
  1.

zeekreeft (n)
омар
  1. in zee levende kreeft

zeeleeuw (n)
морско́й лев
  1. grote oorrob

zeelt (n)
линь
  1. bepaald soort karperachtiɡe zoetwatervis, Tinca tinca

zeeman (n)
моряк, матрос

zeemeermin /ˈzemermɪn/ (n)
русалка, сирена
  1. mytisch zeewezen

zeemeeuw (n)
чайка
  1. benaming voor zeevogels uit de familie Laridae

zeemijl (n)
морска́я ми́ля
  1. afstandsmaat, in gebruik op zee, 1852m

zeeolifant (n)
морско́й слон
  1. rob uit het geslacht Mirounga

zeep (n)
мыло
  1. schuimverwerkend reinigingsmiddel

zeepbel (n)
мыльный пузырь
  1. bolvormig vlies van water en zeep dat een hoeveelheid gas (meestal lucht) omringt

zeeschildpad (n)
морская черепаха
  1. benaming voor zeedieren uit de familie Cheloniidae

zeeschuim (n)
пе́на
  1. de luchtige massa die bij heftige beweging van zeewatergolven ontstaat

zeeslag (n)
морско́й бой
  2. bordspel

zeester (n)
морска́я звезда́
  1. benaming voor schijfvormige zeedieren met vijf armen uit de klasse Asteroidea

zeevaarder (n)
морепла́ватель
  1. iemand die voor zijn beroep de zee bevaart

zeevogel /ˈzeˌvoχɔɫ/ /ˈzeːˌvoːɣəl/ (n)
морские птицы
  1. een vogel die vooral in de directe omgeving van de zee leeft

zeevruchten (n)
морепродукты
  2. allerlei eetbare schaal- en schelpdieren

zeewater /ˈzeʋatər/ (n)
морская вода
  1. water waarin diverse zouten zijn opgelost en waarmee de zeeën gevuld zijn

zeewier (n)
во́доросль
  1. in zee levend wier

zeeziekte /ˈze.zik.tə/ (n)
морска́я боле́знь
  1. misselijkheid als gevolg van de onregelmatige beweging van een schip

zegel /ˈzexəl/ (n)
печа́ть
  1. een middel om een voorwerp zodanig af te sluiten dat er later nagegaan kan worden of het geopend is

zegen /ˈzeːɣə(n)/ /ˈzeːχə(n)/ (n)
благода́ть
  1. verlening van goddelijke of bovennatuurlijke bijstand
не́вод
  4. breed en naar verhouding niet erg hoog sleepnet

zegenen (v)
благословлять
  1. de zegen geven

zegge (n)
осока
  1. Carex een geslacht van zowel bladverliezende als groenblijvende kruidachtige planten, behorend tot de cypergrassenfamilie

zeggen (v)
сказать, говорить
  1. mondeling mededelen, spreken, betuigen

zeil (n)
парус
  1. doek dat in een mast gehesen is met als doel wind te vangen

zeilboot (n)
парусное судно
  1. een boot waarmee gezeild kan worden

zeildoekgrijs (adj)
средне серая

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (n)
плыть
  1. wedstrijdsport met zeilvaartuigen

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ (v)
идти под парусом
  1. voortgestuwd worden door de druk van de wind tegen een opgehouden zeil
  2. zich in een zeilboot met behulp van de wind over het water voortbewegen

zeiler (n)
яхтсме́н
  1. iemand die het zeilen beoefent

zeilschip (n)
парусник, парусное судно
  1. een schip waarmee gezeild kan worden

zeilster (n)
яхтсме́нка
  1. vrouwelijke zeiler

zeis (n)
коса
  1. maaiwerktuig met gebogen snijblad en lange stok

zeker /ˈze.kər/ (adj)
уверенный
  1. waaraan niet getwijfeld hoeft te worden

zekeren /ˈze.kə.rə(n)/ (v)
подстраховать
  1. het touw waarmee iemand klimt op een veilige manier vasthouden

zekerheid /'zekərɦɛɪt/ (n)
уве́ренность

zekering (n)
[[пла́вкий]] [[предохрани́тель]]
  1. elektronisch element ter voorkoming van een te grote stroom

zelden (adv)
редко
  1. bijzonder weinig voorkomend

zeldzaam /'zɛltsam/ (adj)
редкий
  1. naar verhouding gering in aantal

zelf /zɛlf/ /zɛɫf/ (demonstrativePronoun)
[[оно́]] [[сам|само́]]
  1. in eigen persoon
  2. in tegenstelling met iets anders

zelfbeschikking (n)
самоопределе́ние
  2. de mogelijkheid voor een volk om te bepalen onder welke soevereiniteit het wil vallen

zelfdoding (n)
самоубийство
  1. Het zich benemen van het leven

zelfkant (n)
кро́мка
  1. elk van de meestal versterkt geweven zijkanten van een weefsel in de lengterichting van het doek

zelfkritiek (n)
самокритика
  1. beoordeling van het zelf, meestal gericht op dat wat verbeterd zou moeten worden

zelfkritisch (adj)
самокритическая
  1. zichzelf beoordelend, meestal gericht op dat wat verbeterd zou moeten worden

zelfmoord /ˈzɛɫfmoːrt/ (n)
самоубийство, суицид
  1. handeling waarbij men een einde maakt aan zijn eigen leven.

zelfmoordbrief (n)
предсме́ртная запи́ска
  1. brief die als verklaring of afscheid achtergelaten wordt door iemand die zelfmoord pleegt

zelfportret /'zɛlfpɔrtrɛt/ (n)
автопортрет, автопортре́т
  1. een kunstwerk gebaseerd op de afbeelding van het eigen gezicht

zelfredzaam (adj)
[[уве́ренный]] в [[свой|свои́х]] [[сила|си́лах]]

zelfredzaamheid (n)
находчивость
  1. het vermogen om het leven in te richten zonder hulp van anderen

zelfs (adv)
аж

zelfstandig naamwoord (n)
имя существительное, существительное
  1. woordsoort die een zekere mate van zelfstandigheid van het genoemde uitdrukt, in veel talen standaard gecombineerd met een lidwoord

zelfverbranding (n)
самосожже́ние
  1. verbranding van zichzelf

zelfverdediging (n)
самооборона
  1. verdediging van zichzelf

zelfvernedering (n)
самоуниже́ние
  1. het zichzelf in een oneervolle, schaamte veroorzakende positie brengen

zemelen (n)
отруб
  B 1. ingrediënt dat bestaat uit met de zaadhuiden vergroeide vruchtwanden en kiemen

zendtijd (n)
эфи́рное вре́мя
  1.

zenit /zenɪt/ (n)
зени́т
  1. het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel

zenuw (n)
нерв
  1. een onderdeel van het perifeer zenuwstelsel, bestaande uit gebundelde uitlopers van zenuwcellen

zenuwstelsel (n)
нервная система
  1. het gehele zenuwsysteem

zepen (v)
мы́лить

zes (n)
шесть
  1. het getal 6

zesde /ˈzɛs.də/ /ˈzɛz.də/ (ordinalAdjective)
шестой
  nummer zes in een rij

zesendertig (cardinalNumeral)
тридцать шесть
  1. het getal 36

zesennegentig (cardinalNumeral)
девяносто шесть
  1. het getal 96

zesentachtig (cardinalNumeral)
восемьдесят шесть
  1. het getal 86

zesentwintig (cardinalNumeral)
двадцать шесть
  1. het getal 26

zesenveertig (cardinalNumeral)
сорок шесть
  1. het getal 46

zesenvijftig (cardinalNumeral)
пятьдесят шесть
  1. het getal 56

zesenzestig (cardinalNumeral)
шестьдесят шесть
  1. het getal 66

zesenzeventig /ˈzɛsənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
семьдесят шесть
  1. het getal 76

zeshoek /zɛsɦuk/ (n)
шестиугольник
  1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit zes hoeken en derhalve ook zes zijden

zeshonderd /ˈzɛsˌɦɔndərt/ (cardinalNumeral)
шестьсот
  1. het getal 600

zestien (cardinalNumeral)
шестнадцать
  1. het getal 16

zestiende (ordinalAdjective)
шестна́дцатый

zestienvlak (n)
шестнадцатигранник
  1. ruimtelijke figuur met zestien vlakken

zestig (cardinalNumeral)
шестьдесят
  1. het getal 60

zestigste (ordinalAdjective)
шестидесятый

zet /zɛt/ (n)
ход
  handeling gedurende een spelbeurt

zetel (n)
ме́сто
  1. constructie bestemd om prettig op te zitten
  2. lidmaatschap van een raad of vergadering met een beperkt aantal leden
  3. plaats waar een organisatie gevestigd is

zetmeel (n)
крахма́л

zetpil (n)
суппозитория
  1. een medicament in de vorm van een pil die via de anus toegediend wordt

zeug (n)
свинья
  1. vrouwtjesvarken

zeuren /ˈsʏː.rə(n)/ /ˈzøː.rə(n)/ (v)
плакаться
  1. veelvuldig en langdurig klagen over weinig belangrijke zaken

zeven /ˈzøvən/ (cardinalNumeral)
семь
  1. het getal 7

zevende /ˈze.vən.də/ (ordinalAdjective)
седьмой

zevenendertig /ˈzøvənənˌdɛrtəx/ (cardinalNumeral)
тридцать семь
  1. het getal 37

zevenennegentig /ˈzøvənəˌneɣəntəx/ (cardinalNumeral)
девяносто семь
  1. het getal 97

zevenentachtig /ˈzøvənənˌtɑxtəx/ (cardinalNumeral)
восемьдесят семь
  1. het getal 87

zevenentwintig /ˈzøvənənˌtwɪntəx/ (cardinalNumeral)
двадцать семь
  1. het getal 27

zevenenveertig /ˈzøvənənˌfertəx/ (cardinalNumeral)
сорок семь
  1. het getal 47

zevenenvijftig /ˈzøvənənˌfɛiftəx/ (cardinalNumeral)
пятьдесят семь
  1. het getal 57

zevenenzestig /ˈzøvənənˌsɛstəx/ (cardinalNumeral)
шестьдесят семь
  1. het getal 67

zevenenzeventig /ˈzøvənənˌzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
семьдесят семь
  1. het getal 77

zevenhonderd /ˈzeːvə(n)ˌɦɔndərt/ /ˈzøvənˌhɔndərt/ (cardinalNumeral)
семьсот
  1. het getal 700

zeventien /ˈzøvənˌtin/ (cardinalNumeral)
семнадцать
  1. het getal 17

zeventiende (ordinalAdjective)
семна́дцатый

zeventig /ˈzøvəntəx/ (cardinalNumeral)
семьдесят
  1. het getal 70

zevenvoudig (adj)
семикра́тный
  1. voor de zevende keer

zicht /zɪxt/ (n)
вид
  1. wat gezien kan worden

zichtbaar (adj)
видимый

ziek /zik/ (adj)
больной
  1. lichamelijke toestand

ziekelijk (adj)
боле́зненный
  1. geneigd om vaak ziek te zijn

ziekengeld (n)
[[де́нежный|де́нежное]] [[посо́бие]] по [[болезнь|боле́зни]]/[[нетрудоспособность|нетрудоспосо́бности]]
  1. compensatie voor loon gederfd door ziekte

ziekenhuis /ˈzi.kǝn.ˌɦœʏs/ (n)
больница
  1. instelling voor onderzoek, behandeling en verpleging van zieken

ziekte (n)
болезнь

ziekte van Parkinson (n)
Па́ркинсон
  1. ziekte die het centrale zenuwstelsel steeds verder aantast

ziel /zil/ (n)
душа
  1. het wezen van het niet-stoffelijke van de mens

zielig /'ziləx/ (adj)
бе́дненький

zien (v)
видеть, увидеть
  1. waarnemen met het oog

ziften /ˈzɪftə(n)/ (v)
отсе́ивать
  1. de grote van de kleine deeltjes scheiden met behulp van een zeef

zigeuner (n)
цыган

zij /sɛɪ̯/ /zɛɪ̯/ /zɛː/ (personalPronoun)
она
  1. 3e persoon enkelvoud vrouwelijk
они
  2. 3e persoon meervoud

zijde (n)
шёлк
  2. vezel van de cocon van de zijdevlinder

zijdegrijs (adj)
серая шелковая

zijden /ˈzɛɪdə(n)/ /ˈzɛːdə(n)/ (adj)
шёлковый
  2. op zijde gelijkend
  1. van zijde, van zijdegaren vervaardigd

zijkant /zɛɪkɑnt/ (n)
сторона
  1. datgene dat de zijde vormt

zijn (possessivePronoun)
его, свой
  1. derde persoon enkelvoud m/o

zijn (v)
быть
  5. gelijk zijn aan.
  6. tot de groep behoren van
  11. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van de lijdende vorm
  3. zich bevinden.
  7. de eigenschap hebben.
  1. bestaan
  10. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van ergatieven

zijrivier (n)
приток
  1. een rivier die niet in zee maar in een andere rivier uitmondt

zilver (n)
серебро

zilveren (adj)
сере́бряный

zilvergrijs (adj)
голубо – серая

zilvermeeuw (n)
серебристая чайка
  1. grote meeuwensoort

zilverspar (n)
ель
  1. benaming voor naaldbomen uit het geslacht Abies

zilvervliesrijst /'zɪlvərvlisrɛist/ (n)
kоричневый рис
  rijst waarvan de zemelen en de kiem niet verwijderd zijn

zilverzand (n)
кварцевый песок
  1. een fijne witte zandsoort met een laag ijzergehalte die vrijwel geheel uit kwarts bestaat

zin /zɪn/ (n)
предложение
  1. een serie woorden die gezamenlijk in syntactisch verband een afgerond geheel vormen

zingen (v)
петь, спеть
  1. het musiceren met de menselijke stem

zink (n)
цинк
  1. , een scheikundig element met symbool Zn en atoomnummer 30. Het is een blauw/wit overgangsmetaal

zinken /zɪŋkə(n)/ (v)
тонуть
  1. in een vloeistof, meestal water, traag naar beneden zakken

zinkgeel (adj)
светло - желтая

zinsdeel (n)
синтагма
  1.syntactische eenheid binnen een zin

zintuig /ˈzɪntœx/ /ˈzɪntœyx/ (n)
смысл
  1. orgaan

zionisme /zijoˈnɪsmə/ (n)
сиони́зм

zirkonium (n)
цирконий
  1. scheikundig element met symbool Zr en atoomnummer 40

zirkoon /zɪr'koːn/ (n)
циркон
  1. een mineraal

zitplaats (n)
ме́сто
  1. een plaats waar men kan zitten

zitten /ˈzɪ.tə(n)/ (v)
сидеть
  1. op het zitvlak rusten

zitzak (n)
бинбэг
  1. zitmeubel

zo-even (adv)
только что
  1. net, even tevoren

zoals (conjunction)
как
  2. bijvoorbeeld
  1. in die mate als

zodat (conjunction)
так что
  en daardoor

zodra /zoˈdra/ (conjunction)
как только
  1. geeft aan welke gebeurtenis eerst moe(s)t plaatsvinden

zoeken (v)
искать
  1. proberen te vinden

zoeklicht (n)
проже́ктор

zoekmachine /zukmaʃinə/ (n)
поисковая система
  1. een instrument waarmee men informatie kan zoeken in een bepaalde collectie; dit kan een bibliotheek, het internet, of een persoonlijke verzameling zijn

zoemen (v)
гуде́ть
  1. een vrij zacht continu geluid voortbrengen dat op de z-klank lijkt

zoet /ˈzut/ (adj)
сладкий
  1. ter omschrijving van een vaak als aangename ervaren smaak zoals die van suiker

zoete aardappel (phraseologicalUnit)
батат
  1. Ipomola batatas, een zetmeel houdende knol behorend tot dezelfde orde van planten als de aardappel

zoetheid (n)
доброду́шие

zoethout /ˈzuthʌʊt/ (n)
лакрица, солодка голая
  1. Glycyrrhiza glabra, een plant die tot de vlinderbloemigen behoort

zoetwater (n)
пресная вода
  zoetwater

zoetzuur (adj)
ки́сло-сла́дкий

zogen /ˈzoːɣ.ə(n)/ (v)
[[корми́ть]] [[грудь|гру́дью]]
  1. moedermelk geven

zogenaamd /zo.ɣə.'namt/, /zo.ɣə.'nam.də/ (adv)
якобы
  1. naar (betwijfelde) bewering

zolder /ˈzɔldər/ (n)
чердак
  3. ruimte onder een (schuin) dak

zolen /zolə(n)/ (v)
подбить новые подмётки
  1.

zombie (n)
зомби
  1. door magie uit de dood teruggebracht persoon

zomen (v)
обши́ть
  1. van zomen voorzien

zomer (n)
лето

zomereik (n)
дуб летний, дуб обыкновенный, дуб чере́шчатый
  1. bepaald soort loofboom, Quercus robur

zomers /ˈzomərs/ (adj)
ле́тний
  1. typerend voor de zomer

zomertaling (n)
чиро́к
  1. Anas querquedula

zomertijd (n)
ле́тнее вре́мя

zon /zɔn/ (n)
солнце
  1. de ster waar de planeet aarde omheen draait, hemellichaam dat de aarde overdag verlicht

zondaar (n)
гре́шник
  1.

zondag /'zɔndɑx/ (n)
воскресенье
  1. een dag van de week die na zaterdag en voor maandag komt

zondags (adv)
воскресный

zonde (n)
грех
  1. een overtreding van een goddelijke wet of regel

zonder (preposition)
без
  1. In afwezigheid van

zondig (adj)
гре́шный

zondigen /zɔndəɣə(n)/ (v)
греши́ть
  1. het overtreden van een religieuze wet

zondvloed (n)
всемирный потоп
  1. een catostrofale Bijbelse vloed

zone /ˈzɔ:nə/ (n)
зона
  1. een bepaald afgebakend gebied

zonlicht (n)
со́лнечный свет
  1. de zichtbare elektromagnetische straling van de ster waarrond onze aarde draait

zonne-energie /'zɔnəʔenɛr'ɣi/ (n)
со́лнечная эне́ргия
  1. energie die gewonnen wordt uit de straling van de zon

zonnebaden (v)
загорать
  1. een of meerdere zonnebaden nemen

zonnebloem /ˈzɔnəˌblum/ (n)
подсолнечник, подсолнух
  1. Helianthus annuus, een tot 3 meter hoge plant met een grote gele bloem

zonnebloemolie (n)
подсолнечное масло
  1.

zonnebloempit (n)
подсо́лнечное се́мечко
  1. de pit van een zonnebloem

zonnebrand (n)
солнечный ожог
  1. de vaak pijnlijke gevolgen van een blootstelling van de huid aan een te grote dosis ultraviolet licht

zonnebrandcrème (n)
солнцезащитный крем
  1. substantie tegen verbranding van de huid

zonnebril (n)
солнечные очки
  1. een bril met speciale glazen (dikwijls polaroid) om de ogen tegen het zonlicht te beschermen

zonnecel (n)
фотоэле́мент

zonnecollector (n)
солнечный коллектор

zonnedag (n)
со́лнечные су́тки
  3. de tijd tussen het weer even hoog aan de hemel staan van de zon

zonnepaneel /ˈzɔnəpɑˌnel/ /ˈzɔnəpɑˌnɪːɫ/ (n)
со́лнечная батаре́я
  1. een paneel dat stralingsenergie van de zon omzet in elektriciteit

zonneschijn (n)
[[со́лнечный]] свет
  1. het licht dat van de zon afkomstig is

zonnestelsel (n)
Солнечная система, солнечная система
  1.

zonnestraal (n)
солнечный луч

zonnevis (n)
со́лнечник
  1. bepaald soort eetbare vis, Zeus faber

zonnevlam (n)
со́лнечная вспы́шка

zonnevlek (n)
солнечные пятна, солнечное пятно
  1. magnetische onregelmatigheid aan de oppervlakte van de zon die vanaf de aarde te zien is als een wat donkere vlek

zonnewende /ˈzɔnəˌwɛndə/ /ˈzɔnəˌʋɛndə/ /ˈzɔnəˌβ̞ɛndə/ (n)
солнцестояние
  1. de gebeurtenis waarbij de zon, vanuit de aarde gezien, de meest noordelijke of zuidelijke positie (de keerkringen) bereikt

zonnewijzer (n)
солнечные часы

zonnewind (n)
солнечный ветер
  1. de stroom deeltjes die de zon uitstraalt

zonnig /ˈzɔnəx/ (adj)
солнечный
  1. zonovergoten, met zonneschijn

zonsondergang /zɔn'zɔndərχɑŋ/ (n)
закат
  1. het ondergaan van de zon

zonsopgang (n)
заря́
  1. het opkomen van de zon

zonsverduistering /ˈzɔnsvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈzɔnsvərˌdœːstərɪŋ/ (n)
со́лнечное затме́ние
  1. het verschijnsel dat de maan voor de zon langstrekt, waardoor het zonlicht geblokkeerd wordt

zoo /zo/ (n)
зоопарк
  1. een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren.

zoogdier /ˈzox.diːr/ /ˈzoːɣ.diːr/ /ˈzoχ.diːr/ (n)
млекопитающее
  1. werveldier dat zijn jongen zoogt

zool (n)
подошва
  1. onderkant van de voet

zoon /zoːn/ (n)
сын
  1. een mannelijk kind

zorg (n)
беспоко́йство
  1. behoedzame overweging
  2. verpleging, voorzien in een behoefte

zorgen /'zɔrɣən/ (v)
беспокоиться
  1. zorg dragen

zorgstelsel (n)
система здравоохранения
  1. (economie) een stelsel en systematiek voor de regulering van de zorgvoorziening

zout /zɑu̯t/ (adj)
солёный
  1. zout bevattend of zout smakend

zout /zɑu̯t/ (n)
соль
  1. alledaagse naam voor keukenzout

zouten (v)
посоли́ть
  1. eerste betekenisomschrijving

zoutvaatje (n)
солонка
  1. een deel van het tafelgarnituur dat het zout bevat

zoutwater (n)
солёная вода́

zoutzuur (n)
соляная кислота
  1. een oplossing

zozo /ˈzo.zo/ (adj)
ничего́

zoöfilie (n)
зоофили́я

zoögeografie (n)
зоогеография

zoöloog /zoʔo'lox/ (n)
зоолог
  1. een wetenschapper die zich bezig houdt met de studie van dieren.

zucht /zʏxt/ (n)
вздох
  1. hoorbare uitademing

zuchten /ˈzʏxtə(n)/ (v)
вздохну́ть
  1. hoorbaar diep uitademen, meestal als uiting van frustratie

zuid /zœʏ̯t/ /zœːd/ /zœːt/ (adv)
юг

zuiden /ˈzœy̯.də(n)/ (n)
юг

zuidoost (adv)
юго-восток

zuidpool (n)
ю́жный по́люс
  1,2,3. zuidpool

zuidwest (adv)
юго-запад

zuidwestelijk (adj)
юго-за́падный
  1. op het zuidwesten betrekking hebbend

zuidwester (n)
зюйдвестка
  1. hoofddeksel

zuidzuidoost (adv)
юго-юго-восток

zuidzuidwest (adv)
юго-юго-запад

zuigen /ˈzœy̯.ɣə(n)/ (v)
сосать, всасывать
  1. (met de mond) naar zich toe trekken

zuiger (n)
aпоршень

zuigworm (n)
двуу́стка
  1. platworm met zuignappen waarmee hij zich aan zijn gastheer kan vastzuigen

zuipen (v)
бухать
  1. zwaar of gulzig drinken

zuivelproduct (n)
моло́чный проду́кт
  1. voedingsmiddel op basis van melk

zuiver oranje (adj)
оранжевый

zuiver wit (adj)
белая альпийская

zuiveren (v)
очи́стить
  1. van verontreinigingen ontdoen

zulk /zɵlk/ (exclamativePronoun)
тако́й

zuring /'zyrɪŋ/ (n)
щавель
  1. en 2. een geslacht van meest overblijvende, kruidachtige planten uit de duizendknoopfamilie...

zus (n)
сестра
  1. een ander kind van dezelfde ouders van het vrouwelijk geslacht

zuster /ˈzʏs.tər/ (n)
сестра
  1. vrouwelijk kind van dezelfde ouders

zuur /zyːr/ (adj)
кислый
  1. een smaak hebbend zoals citroensap of azijn

zuur /zyːr/ (n)
кислота
  1. zure vloeistof

zuurkool (n)
[[кислый|ки́слая]] [[капу́ста]]
  1. fijngesneden en licht gezouten kool die enige tijd gefermenteerd is

zuurkoolsoep (n)
капустница

zuurstof /ˈzyːrstɔf/ (n)
кислород
  1. een scheikundig element en een bij kamertemperatuur kleurloos twee-atomig gas O₂

zuurstok (n)
караме́льная па́лочка
  1. snoep in de vorm van een stok

zuurzak /ˈzyrzɑk/ (n)
сауасеп
  2. vrucht

zwaaien (v)
качаться
  1. begroeten door met de hand heen en weer te bewegen

zwaan /zʋan/ (n)
лебедь
  1. benaming voor watervogels met lange sierlijke hals uit het geslacht Cygnus

zwaar (adj)
тяжёлый, тяжелая, тяжелое, тяжелые
  van groot gewicht

zwaar water (n)
тяжёлая вода́
  1. water waarin de waterstofatomen vervangen zijn door de waterstofisotoop deuterium

zwaard (n)
меч
  1. een lang, scherp wapen

zwaardvis (n)
меч-рыба, рыба-меч
  1.1 bepaald soort zeevis, Xiphias gladius

zwaardwalvis (n)
косатка
  1. Orcinus orca, een soort van walvis, vrij gedrongen van bouw en een opvallende rugvin

zwaartekracht (n)
сила тяжести, гравитация, сила тяготения
  1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt

zwabber /ˈzwɑbər/ (n)
швабра

zwager /ˈzʋa.ɣər/ (n)
шурин

zwak /zʋɑk/ (adj)
слабый, слабая, слабое

zwaluw (n)
ласточка
  1. benaming voor trekvogels uit de familie Hirundinidae

zwanger (adj)
беременная
  1. de toestand waarin een vrouw verkeert wanneer er in de baarmoeder een bevruchting heeft plaatsgevonden

zwangerschap /ˈzwɑŋərsxɑp/ (n)
беременность
  1. de tijd dat een vrouw een ongeboren kind met zich draagt

zwangerschapsafbreking (n)
аборт
  1. een voortijdige en kunstmatige beëindiging van een zwangerschap

zwangerschapstest (n)
тест на бере́менность
  2. produkt dat via de urine tekenen van een zwangerschap onthult

zwart (adv)
чёрный
  1. kleur die wordt waargenomen als iets helemaal geen licht weerkaatst of uitstraalt

zwart gat (phraseologicalUnit)
чёрная дыра
  1. een gebied van de ruimte-tijd waaruit niets, zelfs geen licht kan ontsnappen omdat de zwaartekracht te sterk is

zwart geld (n)
гря́зные де́ньги
  1. betaalmiddelen die afkomstig zijn uit belastingontduiking of onwettige handel

zwart olijfgroen (adj)
оливково – черный

zwartblauw (adj)
голубо – черная

zwartbruin (adj)
коричнево - черный

zwarte bes (n)
чёрная сморо́дина
  1. vruchtje van Ribes nigrum

zwarte doos (n)
чёрный я́щик
  1. systeem, apparaat of voorwerp waarvan bekend is wat het doet maar niet hoe het werkt
  2. crashbestendig apparaat met vluchtgegevens

zwarte ibis (n)
каравайка
  1. Plegadis falcinellus

zwarte markt (phraseologicalUnit)
чёрный ры́нок

zwarte zee-eend (n)
синьга́
  1. Melanitta nigra, één van de soorten van de zee-eend

zwartgrijs (adj)
серо – черный

zwartgroen (adj)
зелено – черная

zwartrijder (n)
заяц
  1. iemand die van het openbaar vervoer gebruikmaakt zonder te betalen

zwartrood (adj)
красно - черная

zwavel /zʋavəl/ (n)
сера
  1. scheikundig element met symbool S en atoomnummer 16

zwaveldioxide (n)
двуо́кись се́ры

zwavelgeel (adj)
желтая сера

zwavelzuur (n)
серная кислота
  1. een sterk zuur bestaande uit zwavel, waterstof en zuurstof met een wateronttrekende en bijtende werking

zweefvliegtuig (n)
планёр
  1. toestel met vleugels dat zich ongemotoriseerd door de lucht verplaatst door gebruik te maken van opstijgende luchtstromingen

zweep (n)
кнут, плеть
  1. een handwapen in de vorm van een lang ineengedraaid stuk leer dat met een zwiepende beweging pijnlijke slagen uit kan delen

zweer (n)
я́зва
  1.

zweet (n)
пот
  1. transpiratie

zweetklier (n)
потова́я железа́
  1.een klier in het lichaam dat zweet produceert

zwembad /ˈzwɛmbɑd/ /ˈzʋɛmbɑt/ /ˈzβ̞ɛmbɑt/ (n)
бассейн
  1. een bassin om in te zwemmen

zwembroek (n)
пла́вки
  1. kledingstuk voor mannen dat gebruikt wordt om in te zwemmen

zwemkleding (n)
купальный костюм
  1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen

zwemmen (v)
плавать, плыть
  1. zich gecoördineerd door het water voortbewegen
плыть
  2. zwemmend ergens heen gaan

zwemvlies /'zʋɛmvlis/ (n)
плавательная перепонка
  1. huidplooi
ласт
  2. schoeisel

zwerm /zʋɛrm/ (n)
рой
  1. een grote groep gezamenlijk op- en rondtrekkende personen, dieren of zaken, gewoonlijk vogels of insecten

zweven (v)
пари́ть

zweving /'zʋevɪŋ/ (n)
биения
  1. een geluidsverschijnsel dat veroorzaakt wordt door de interferentie van twee tonen met een gering verschil in toonhoogte

zwijgen (v)
молчать
  1. ervan afzien te spreken

zwijggeld /'zʋɛɪxɛlt/ (n)
[[де́ньги]] за [[молча́ние]]

zwijgzaam (adj)
молчали́вый
  1. weinig sprekend

zwijn (n)
свинья
  1. een varken

zwijnenhoeder (n)
свинопас
  1. iemand die een kudde zwijnen hoedt

zwijnenstal /ˈzʋɛinəstɑl/ (n)
барда́к
  1. ruimte bestemd voor de huisvesting van varkens; 2. (figuurlijk) vuile boel

zwingel /'zʋɪŋəl/ (n)
трепа́ло
  1. houten werktuig om vlas- en hennepvezels van de scheven te bevrijden

zwingelen /zʋɪŋələ(n)/ (v)
трепа́ть
  1. van vlas- of hennepvezels de aanhangende houtdeeltjes met een zwingel verwijderen

zygote (n)
зигота

Ålandseilanden (pn)
Ала́ндские острова́
  1. een groep eilanden in de Oostzee die tot Finland behoren, maar geheel Zweedstalig zijn

à propos (interjection)
кстати
  1. inleiding op een opmerking die met het voorgaande verbonden is

één /eːn/ (cardinalNumeral)
один, одна, одно
  1. de inhoud van de kleinste niet-lege verzameling